
پژوهشگران آمریکایی یک دستگاه ایمپلنت چشمی ساختهاند که با کاهش فشار در چشم سبب درمان بیماری "آب سیاه" میشود.
به گزارش ایسنا و به نقل از گیزمگ، "آب سیاه" یا "گلوکوم" اصطلاحی برای توصیف گروهی از اختلالات چشمی است که با علتهای متفاوت ولی اثری بالینی و مشترک بر روی چشم و عصب بینایی و وابسته به فشار داخل چشمی ایجاد میشوند.
این مشکل میتواند به بینایی چشم آسیب برساند که غیر قابل برگشت بوده و در صورت عدم معالجه سبب کوری میشود. به زبانی ساده میتوان گفت علت آن افزایش شدید فشار زلالیه یا همان مایع درون چشم است.
امروزه تعداد زیادی ایمپلنت چشمی وجود دارد که با کم کردن مایعات، فشار داخل چشم را کاهش میدهند.
محققان دانشگاه پردو اظهار کردند که نیمی از این ایمپلنتها پس ازپنج سال از کار میافتند که علت آن هم میکروارگانیسمهایی هستند که در این دستگاهها رشد کرده و کانالهای "درن" مایعات را مسدود میکنند.
"درن"( Drain) وسیلهای متنوع جهت تخلیه ترشحات در انواع جراحیها است.
حال محققان دانشگاه "پردو"( Purdue ) آمریکا ایمپلنت جدید چشمی تولید کردهاند که موجب کاهش فشار در این بیماری میشود.
این ایمپلنت دارای لولههای "درن" است که دارای "عملگرهای هیدرولیک" کوچک آهنربایی هستند که از فلز نیکل ساخته شدهاند و در زمان قرار گرفتن در معرض یک میدان مغناطیسی به لرزش درمیآیند.
این ارتعاشات سبب میشوند مایعاتی که در لوله وجود دارند به حالت روان و سیال درآیند.
سرپرست این تحقیق اظهار کرد، ما میتوانیم در هر زمان خواستیم به بدن میدان مغناطیسی وارد کنیم، بنابراین لولههای این ایمپلنت هیچگاه مسدود نمیشوند.
وی افزود، دستگاه ایمپلنت ساخت ما راهی ایمن، موثر و قابل اطمینان برای درمان "گلوکوم" است.
محققان این دانشگاه هماکنون در پی تجاریسازی این فناوری هستند.
نتایج این پژوهش در مجله "Microsystems and Nanoengineering" انتشار یافت.

پژوهشگران "موسسه فناوری استیونز" (Stevens Institute of technology) ایالات متحده آمریکا در مطالعه اخیرشان توانستند یک قارچ معمولی را به یک قارچ بیونیک تبدیل کنند.
به گزارش ایسنا و به نقل از تک تایمز، پژوهشگران توانستند با استفاده از چاپ سه بعدی و با اتصال انرژی تولید کننده سیانوباکتری برروی یک قارچ معمولی، برق تولید کنند. در این پژوهش یک شبکه دارای الکترودهای نانونوار گرافنی نیز برای جمع آوری جریان، استفاده شد.
"بیونیک" یا خلاقیتشناسی طبیعت، الگوگیری از سامانهها، ساختارها و سازوکارهای طبیعت و موجودات زنده برای ابداع و اختراع، پدیدآوردن فناوری و حل مسائل فنی–مهندسی است.
این رشته به عنوان یک دانش میانرشتهای و یک روششناسی حل خلاق مسئله، از شاخهها یا گرایشهای تخصصی خلاقیت نوآوریشناسی (Creanovatology) بهشمار میرود. به عبارتی میتوان گفت بیونیک هنر بهکارگیری دانش سیستمهای زنده در حل مسائل فنی است. این رشته به عنوان یک دانش میانرشتهای و یک روششناسی حل خلاق مسئله، از شاخهها یا گرایشهای تخصصی خلاقیت نوآوریشناسی بهشمار میرود.
"مانو مانور" (Manu Mannoor) یکی از نویسندگان این مطالعه گفت: در این مطالعه، قارچ بیونیکی که ما توسعه دادیم، برق تولید میکند. با یکپارچه سازی سیانوباکتریهای قادر به تولید برق با مواد نانومقیاسی که قادر به جمع آوری جریان هستند، ما توانستیم به خواص منحصر به فرد هر دو مواد پی برده و آنها را تقویت کنیم و یک سیستم بیونیک کاملا کاربردی جدید ایجاد کنیم.
سیانوباکتریها را همچنین به عنوان جلبکهای فیروزهای، باکتریهای فیروزهای یا سیانوفیتها میشناسند. آنها بیهوازی هستند یعنی نیازی به اکسیژن ندارند. در زمان پیدایش این باکتریها اکسیژن در جو زمین وجود نداشت. آنها دارای کلروفیل a هستند و فتوسنتز میکنند و اغلب متحرکند.
سیانوباکتریها قدیمیترین پروکاریوتهای فتوسنتزکننده روی زمین هستند. این میکروارگانیسمها بطور گستردهای در خاکهای طبیعی، آبهای شیرین و زیستگاههای دریایی توزیع شدهاند.
در طول آزمایش، مانور و همکارانش دریافتند سلولهای سیانوباکتریها چندین روز بر روی قسمت بالایی سفید قارچ باقی میمانند.
"سودیپ جوشی" (Sudeep Joshi) یکی از نویسندگان این مطالعه، توضیح داد که قسمت سفید قارچ موجب تغذیه سیانوباکتریها میشود و توسط آنها میتوان برق تولید کرد.
گام بعدی جمع آوری جریان بود. پژوهشگران از یک چاپگر سه بعدی و یک بازوی رباتیک برای جمع آوری چاپ جوهر الکترونیکی که حاوی نانو نوارهای گرافن ضروری در قسمت بالایی قارچ است، استفاده کردند.
آنها همچنین با استفاده از جوهر زیستی یک الگوی مارپیچی که حاوی سیانوباکتریهای موجود بر روی کلاهک قارچ بود، چاپ کردند.
جوهرهای زیستی موادی هستند که محیط ماتریکس خارج سلولی را شبیهسازی میکنند و به چسبیدن، تکثیر و تمایز سلولهای زنده کمک میکنند. جوهرهای زیستی میتوانند در حین پروسه تولید افزایشی(additive manufacturing) به شکل رشته تهنشین شوند و بنا به این قابلیت از بیومتریالهای سنتی ای مانند هیدروژل، شبکه پلیمری و داربست فومی متمایز میشوند.
پژوهشگران همچنان به تلاش خود برای تولید قارهای بیونیک دارای جریان الکتریکی بالا ادامه خواهند داد.
این مطالعه در مجله "Nano Letters " منتشر شده است.
امروزه چندان نامی از کداک باقی نمانده است؛ اما پس از تغییرات فراوان، رقیب ژاپنی کداک، فوجیفیلم، در مسیر پیشرفت گام برمیدارد. در این مطلب از دیدگاه مدیران ارشد این شرکتها و با کمک گرفتن از دادههای تجاری، چند چون مرگ کداک و بقای فوجیفیلم را مورد واکاوی قرار میدهیم.
اوضاع پیش از بحران فیلم: بازاری امن و پرسود
اگرچه دوربین یکی از محصولات کداک و فوجیفیلم بود؛ اما کسبوکار آنها اصولا به فیلمهای عکاسی و پردازش آنها وابسته بود. بهگزارش نشریهی Forbes، کداک دوربینهای خود را بهطور مجانی در اختیار مشتریان قرار میداد؛ اما همین دوربینها کاربران را به فیلمهای عکاسی و مواد لازم برای پردازش آنها وابسته میکردند. بدینترتیب، کداک هرساله ۸۰ درصد از فروش کاغذ عکاسی و مواد شیمیایی لازم برای پردازش فیلمهای عکاسی را نصیب خود میکرد.
کارکنان کداک از این استراتژی بهعنوان استراتژی «هالیدهای نقره» یاد میکردند؛ در حقیقت، هالیدهای نقره موادی شیمیایی هستند که در ساخت فیلمهای عکاسی مورد استفاده قرار میگیرند. البته شرکتهای دیگری نیز از استراتژی مشابهی استفاده میکنند؛ برای مثال، ژیلت دستههای تیغ صورتتراشی را با قیمتی ارزان در اختیار مصرفکننده قرار میدهد و از فروش تیغهها درآمد کسب میکند. تولیدکنندگان چاپگرها نیز این وسائل را با قیمتی ارزان بهفروش میرسانند و درعوض از فروش کارتریجهای جوهر درآمد قابلتوجهی به جیب میزنند. البته باید یادآوری کنیم که فوجیفیلم برای اولینبار دوربینهای ۳۵ میلیمتری را در اختیار عموم مردم قرار داد؛ اما کداک نیز در سال ۱۹۸۸ چنین راهبردی را در پیش گرفت.
در سال ۲۰۰۰، پیش از نیل به دوران تصویربرداری دیجیتال، ۷۲ درصد از درآمد کلی و ۶۶ درصد از درآمد عملیاتی کداک از فروش فیلم عکاسی تامین میشد. برای فوجیفیلم هم این ارقام بهترتیب ۶۰ و ۶۶ درصد بودند.

نمودار تغییرات میزان تقاضا برای فیلمعکاسی در بازهی سالهای ۱۹۹۴ تا ۲۰۱۱
فیلمهای عکاسی از ترکیب خاصی از مواد و با کمک فناوریهای متعددی تولید میشوند و فرایند تولید آن نیز نیازمند دقت بالایی است. کافی است به برش عرضی پایهی فیلم عکاسی نگاهی داشته باشید؛ خواهید دید که همین فیلم از ۲۰ لایهی مختلف تشکیل شده که بهصورت همگن روی یکدیگر قرارگرفتهاند. هرکدام از این لایهها به سه رنگ پایه (قرمز، آبی و سبز) حساس هستند؛ ضخامت هرلایه هم تنها یک میکرون (یک هزارم میلیمتر) است. شیگهتاکا کوموری، مدیرعامل فوجیفیلم در کتاب خود بهنام «نوآوری در بحران» میگوید:
علاوهبر شکلدهی فیلم و دقتبالای لازم برای پوشش آن، تشکیل ذرات، کاکرد پلیمرها، پخش شدن نانوذرات، کاکرد مولکولها و کنترل اکسید شدن مولکولها از جمله موارد مربوط به تولید فیلمهستند. در ذات تمام اینها، مسئلهی کنترل دقیق کیفی مطرح است.

ویلی شی، معاون سابق کداک (مابین سالهای ۱۹۹۷ تا ۲۰۰۳) در تایید این مسئله میگوید:
تولید فیلم رنگی بسیار پیچیده بود. [حلقهی فیلم] باید با ۲۴ لایه از مواد پیچیدهی شیمیایی پوشانده میشد: مواد حساس بهنور، رنگها، متصلکنندهها و دیگر مواد باید با ضخامتی دقیق رویهم قرار میگرفتند. این در حالی بود که فیلم با سرعتی در حدود ۹۱.۵ متر بر ثانیه (۳۰۰ فوت بر ثانیه) در حرکت بود. حلقههای عریض باید بهطور منظم تعویض میشدند و متصلسازی فیلمها نیز بهصورت آنی انجام میشد. همچنین، فیلمهای پوشش داده شده باید برش میخوردند و بستهبندی میشدند؛ تمام این کارها هم در تاریکی صورت میگرفتند.
براساس گفتههای آقای کوموری، در زمان تولید فیلمهای عکاسی سیاهوسفید ۳۰ تا ۴۰ تولیدکنندهی مختلف به تولید فیلم عکاسی مشغول بودند؛ اما پیچیدگیهای فنی تولید فیلم رنگی بهمنزلهی سدی غیرقابل عبور برای بسیاری از این شرکتها بود. آقای شی نیز در این رابطه میگوید:
ورود به تولید فیلمهای رنگی بسیار سخت بود. تنها دو رقیب، یعنی فوجیفیلم و Agfa-Gevaert از توانایی فنی و ظرفیت تولید کافی برای رقابت با کداک برخوردار بودند.
کسبوکار تولید فیلم، کسبوکاری امن و پرسود بود. بازار فیلم هم برای چندین دهه تنها در اختیار فوجیفیلم و کداک بود؛ Agfa و Konica نیز در ردههای بعدی قرار داشتند. هرکدام از این شرکتها در بازار داخلی خود سهم قابلتوجهی در اختیار داشتند و از این منبع درآمد دائمی و امن بهره میبردند؛ هرچند که در دهههای هشتاد و نود شاهد جنگ قیمتگذاری بودیم که توسط فوجیفیلم علیه کداک شروع شده بود.
پیامدهای انقلاب دیجیتال: بازاری رو به نابودی و «بیهوده»
در سال ۲۰۰۱، فروش فیلم به بالاترین سطح در جهان رسید؛ اما همانطور که مدیرعامل فوجیفیلم بهخاطر میآورد:
در پس هرقلهای، درّهای هولناک پنهان شدهاست.
در ابتدا بازار بهآرامی شروع به کوچکشدن کرد؛ اما پس از مدتی افت بازار فیلم سرعت بیشتری بهخود گرفت، تاجایی که شرکتها شاهد افت سالانهی ۲۰ یا ۳۰ درصدی بودند. در سال ۲۰۱۰، تقاضا برای فیلمهای عکاسی در مقایسه با ۱۰ سال گذشته به کمتر از یکدهم تقلیل یافتهبود.
البته در ابتدای کار تقاضا برای فیلمهای عکاسی ناگهان به صفر نرسید؛ بلکه بازار تغییراتی را به خود میدید. پس از فراگیرشدن اینترنت و رایانههای شخصی در دههی نود، مشتریان به دوربینهای دیجیتال رویآوردند. متاسفانه، برای تولیدکنندگان فیلمعکاسی، گذار از فیلم به فناوری دیجیتال فرایندی پردردسر بود. اولین دلیل این مسئله این بود که فناوری تولید نیمههادیها که در دوربینهای دیجیتال مورد استفاده قرار میگرفتند، هیچ ارتباطی با تولید فیلمهای عکاسی نداشت.

اما بهگفتهی معاون پیشین کداک، دلیل مهمتری نیز برای این مسئله وجود داشت:
کارکردهای متعدد فناوری [نیمههادیها] به این معنی بود که هر مهندس توانمندی میتوانست تمام قطعات لازم برای ساخت یک دوربین دیجیتال را تهیه کرده و در کنار هم قراردهد. این قطعات تقریبا تمام چیزهایی بودند که به آن نیاز داشتید و دیگر نیازی به تجربه یا تخصص فراوان وجود نداشت. تولیدکنندگان این قطعات نیز فناوری خود را به هرکسی که حاضر بود پول پرداخت کند میفروختند و مانعی برای ورود به این بازار وجود نداشت.
بهعبارت دیگر، دوران دیجیتال نقطهی مقابل دوران فیلمهای عکاسی و استراتژی «هالیدهای نقره» بود؛ زمانی که چند شرکت معدود کنترل بازاری امن با حاشیهی سود بالا را در اختیار خود داشتند. درحالی که چیزی از کسبوکار فیلم و پردازش آن باقی نماندهبود، فروش دوربینهای دیجیتال نیز نتوانسته بود خلاء حاصل از نابودی کسبوکار فیلمهای عکاسی را پر کند. در همین دوران و در سال ۲۰۰۶ بود که مدیرعامل کداک از فعالیت در زمینهی دوربینهای دیجیتال با عنوان «کسبوکاری بیهوده» یاد کرد.

اما چرا این کسبوکار «بیهوده» بود؟ دلیل این مسئله این است که کداک و فوجیفیلم ناگهان از تخت سلطنت بر دنیای فیلمهای عکاسی به زیر کشیدهشده بودند و اکنون مجبور بودند با دهها شرکت به رقابت بپردازند؛ شرکتهایی که با پایینترین حاشیهی سود دوربینهای دیجیتال خود را بهفروش میرساندند. برخلاف فیلمهای عکاسی، هرکسی میتوانست بهسادگی حسگرها و پردازندهها را با یکدیگر ترکیب کرده و دوربین دیجیتال خود را به بازار عرضه کند. همانگونه که یوکیو شوهتوکو، یکی از معاونان اجرایی پاناسونیک زمانی به یکی از همتایان خود در کداک گفتهبود:
ماژولارسازی (ساخت یک محصول از قطعات متعدد و قابل جایگزینی)، محصولات مصرفی که ما تولید میکردیم را به یک دارایی تبدیل کرد.
در واقع ماژولارسازی همان عاملی بود که به نیک وودمن اجازه داد از موجسواری در کالیفرنیا به مدیریت GoProبرسد؛ چرا که به لطف این پدیده، ساخت دوربینهای ویدئویی کوچک و تسخیر بازار با این دوربینها کار چالشبرانگیزی نبود. البته باید یادآوری کنیم که GoPro نیز بعدها توسط تولیدکنندگان چینی و محصولات ارزانقیمتشان به چالش کشیدهشد.
نگاهی گذرا به وضعیت درآمد کداک اوضاع مالی این شرکت را برای ما آشکار میکند. هرچند در اوائل قرن بیستویکم این شرکت توانستهبود بخشی از فروش خود را حفظ کند؛ اما همین میزان از فروش نیز پس از مدت کوتاهی رو به افول نهاد، تاجایی که نهایتا کداک به ورطهی ارقام منفی کشیدهشد. در دههی نود، فروش کداک در محدودهی ۱۳ الی ۱۵ میلیارد دلار قرار داشت و درآمد خالص آنها نیز ۵ تا ۱۰ درصد بود. در سال ۲۰۰۰، درآمد حاصل از فعالیتهای کداک ۱.۴ میلیارد دلار بود؛ اما این رقم در سال ۲۰۰۲ به ۸۰۰ میلیون دلار رسید. اما روند نزولی نهتنها بهپایان نرسید؛ بلکه پس از سال ۲۰۰۶ سرعت بیشتری نیز بهخود گرفت. همین روند نیز در نهایت موجب ورشکستگی کداک در سال ۲۰۱۲ شد.
البته این مسئله ارتباطی با فروش دوربینهای دیجیتال نداشت، در حقیقت، کداک حجم بالایی از دوربینهای دیجیتال را بهفروش میرساند. در سال ۲۰۰۵، این شرکت توانست ۲۱.۳ درصد از بازار این دوربینها در ایالاتمتحده را در اختیار خود قراردهد؛ بدین شکل، کداک با افزایش ۱۵ درصدی فروش دوربین، رقبای ژاپنی خود را در بازار آمریکا شکست دادهبود.
متاسفانه فروش کداک در بازارهای جهانی چندان موفقیتآمیز نبود. این شرکت با پیشدستی توانست ۲۷ درصد از بازار جهانی دوربینهای دیجیتال را در سال ۱۹۹۹ در اختیار خود قراردهد. اما این رقم در سالهای ۲۰۰۳ و ۲۰۱۰ بهترتیب به ۱۵ و ۷ درصد کاهش یافت تا این غول دنیای عکاسی جایگاه خود را به رقبایی همچون Canon، Nikon و دیگران واگذار کند. در حالی که در سال ۲۰۰۰ فروش ۱۰.۲ میلیارد دلاری در واحد عکاسی درآمد عملیاتی ۱.۴ میلیارد دلاری را نصیب کداک کردهبود؛ پس از مدت کوتاهی سودآوری این واحد پایان یافت.

در سال ۲۰۰۶، کداک تصمیم گرفت تا آمار فروش دوربینهای دیجیتال و فیلمهای عکاسی را بهصورت جداگانه گزارش کند. همانطور که از جدول زیر پیدا است، این شرکت در ابتدا توانسته بود درآمد نسبتا قابلقبولی از بخش عکاسی بهدست آورد. همچنین، بخشی از افت فروش فیلمهای عکاسی هم با فروش دوربینهای دیجیتال جایگزین شدهبود؛ اما مشکل این بود که فروش دوربینهای دیجیتال در عمل موجب متضرر شدن کداک میشود. همین رویه در نهایت در سال ۲۰۱۲ منجر به ورشکستگی کداک شد. اگر به آخرین ستون از جدول ذیل نگاهی بیندازیم، میبینیم که یک سال پیش از ورشکستگی، فروش فیلم درآمد عملیاتی ۳۴ میلیوندلاری را نصیب کداک کردهبود؛ اما ضرر حاصل از فروش دوربینهای دیجیتال (۳۴۹ میلیون دلار)،بیش از دهبرابر درآمد عملیاتی حاصل از فروش فیلم بود.
| ۲۰۰۰ | ۲۰۰۵ | ۲۰۰۶ | ۲۰۰۷ | ۲۰۰۸ | ۲۰۱۰ | ۲۰۱۱ | |
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| فروش کل مجموعه |
۱۳٫۹۹۴ | ۱۳٫۵۱۷ | ۱۴٫۲۶۸ | ۱۰٫۳۰۱ | ۹٫۴۱۶ | ۷٫۱۸۷ | ۶٫۰۲۲ |
| فروش دوربین دیجیتال | ۵٫۶۵۶ | ۴٫۷۱۱ | ۴٫۶۳۱ | ۳٫۰۸۸ | ۲٫۷۳۹ | ۱٫۷۳۹ | |
| فروش فیلم و وسائل مربوطه | ۱۰٫۲۳۱ | ۲٫۸۴۱ | ۲٫۳۱۲ | ۱٫۹۶۸ | ۲٫۹۸۷ | ۱٫۷۶۷ | ۱٫۵۴۷ |
| درآمد عملیاتی فروش دوربین دیجیتال | ۳۷۴- | ۲۴۰- | ۹۲- | ۱۷۷- | ۳۳۱ | ۳۴۹- | |
| درآمد عملیاتی فروش فیلم و وسائل مربوطه | ۱٫۴۳۰ | ۵۷۳ | ۳۶۸ | ۳۶۹ | ۱۹۶ | ۶۴ | ۳۴ |
گزارش مالی تفکیکی کداک در بازهی سالهای ۲۰۰۰ تا ۲۰۱۱ (اعداد به میلیون دلار هستند)
شرایط برای رقیب ژاپنی کداک هم بهتر از این نبود، فوجیفیلم نیز با همان طوفانی دستوپنجه نرم میکرد که کسبوکار رقیب آمریکاییاش را بهنابودی کشاندهبود. بهگفتهی مدیرعامل فوجیفیلم:
ما نتوانستیم در پیشبینیهای خود سرعت پیشرفت فناوری تصویربرداری دیجیتال را مدنظر قرار دهیم. بازار فیلمهای عکاسی سریعتر از چیزی که انتظار داشتیم رو به افول مینهاد.
در بازهی سالهال ۲۰۰۵ تا ۲۰۱۰، فروش فیلم رنگی از ۱۵۶ میلیارد ین ژاپن به ۳۳ میلیارد ین کاهشیافت. اما برخلاف رقبای آمریکایی، نهتنها چشمبادامیها توانستند خود را از این بحران نجاتدهند، بلکه در این پرتگاه تجاری، فرصتی برای رشد و بالندگی نیز بهدست آوردند؛ اما چگونه؟
رمز موفقیت و پیشرفت فوجیفیلم در چه بود؟
موفقیت فوجیفیلم را میتوان تنها در یک واژه خلاصه کرد؛ «ایجاد تنوع». در سال ۲۰۱۰، حجم بازار فیلمعکاسی در مقایسه با سال ۲۰۰۰ به یکدهم کاهش پیدا کردهبود. اما فوجیفیلم که زمانی ۶۰ درصد از درآمد خود را از فروش فیلم بهدست میآورد، توانست در سال ۲۰۱۰ سود حاصل از کسبوکار خود را بهمیزان ۵۷ درصد افزایش دهد؛ این در حالی است که در همین مدت، کداک افت ۴۸ درصدی سود را بهچشمان خود میدید.
| ۲۰۰۰ | ۲۰۱۰ | میزان تغییرات | |
|---|---|---|---|
| فروش کداک |
۱۴ میلیارد دلار | ۷.۲ میلیارد دلار | ۴۷٪- |
| فروش فوجیفیلم |
۱.۴ تریلیون ین | ۲.۲ تریلیون ین | ۵۷٪+ |
جدول مقایسهی فروش کداک و فوجیفیلم در سالهای ۲۰۰۰ و ۲۰۱۰
هنگامی که ژاپنیها متوجه نابودی اصلیترین منبع درآمد خود شدند؛ بهسرعت وارد عمل شدند و با نوآوری و رشد خارجی، ساختار کسبوکار خود را تغییر دادند. تحت مدیریت مقتدرانهی شیگهتاکا کوموری که در سال ۲۰۰۰ بهسمت مدیریتعامل فوجیفیلم انتخاب شد، اصلاحات سریعی در این شرکت بهانجام رسید.
در سال ۲۰۰۴، کوموری برنامهی ششسالهای بهنام «چشمانداز ۷۵» یا Vision 75 ارائه داد که به هفتادوپنجمین سالگرد تاسیس این شرکت اشاره داشت. این برنامه هدفی ساده را دنبال میکند: کوموری میخواست فوجیفیلم را از بحران نجات دهد، جایگاه این شرکت بهعنوان شرکتی پیشرو حفظ کند و به درآمد سالانهی ۲ الی ۳ تریلیون ین در سال دستیابد.
اولین اقدام کوموری کوچکسازی کسبوکار فیلمهای عکاسی بود و او این کار را از طریق کوچکسازی و تعطیل کردن خطوط تولید مازاد بهانجام رساند. در عین حال، واحدهای تحقیقوتوسعه به ساختمانی جدید منتقلشدند تا تلاشهای تحقیقاتی یکپارچه شوند؛ همچنین، این مسئله موجب ارتباط نزدیکتر و ایجاد فرهنگ خلاقیت در میان مهندسان فوجیفیلم میشد. با آگاهی از این امر که کسبوکار دوربینهای دیجیتال، بهواسطهی حاشیهی سود پایین نمیتواند جایگزین کسبوکار فیلمهای عکاسی شود، ژاپنیها به لطف تواناییهای موجود و از طریق نوآوریهای جدید، تنوع قابلتوجهی در محصولات و خدمات خود ایجاد کردند.

حتی پیش از شروع برنامهی «چشمانداز ۷۵»، ریاست شرکت به بخش تحقیقوتوسعه دستور دادهبود تا فناوریهای مورد اختیار شرکت را فهرست کرده و با نیازهای بازار جهانی مطابقت دهند. پروسهی بررسی فناوریها یک سال و نیم بهطول انجامید؛ خروجی این رویه تهیهی لیستی از فناوریهای متعلق به فوجیفیلم بود که میتوانستند در بازارهای آتی مورد استفاده قرار گیرند.
ریاست فوجیفیلم به این مسئله پیبرد که «فناوریهای فوجیفیلم میتوانند با بازارهای درحال شکلگیری در حوزههای پزشکی، آرایشی و مواد فوقکاربردی تطبیق پیدا کنند». برای مثال، ژاپنیها توانستند فراگیر شدن نمایشگرهای LCD را پیشبینی کنند و بههمین دلیل سرمایهگذاری زیادی در این بازار انجام دادند. آنها در این مسیر محصولی موسوم به فوجیتاک (FUJITAC) ایجاد کردند؛ فوجیتاک نوعی فیلم با کارایی بالا است که در پنلهای LCD تلویزیونها، رایانهها و گوشیهای هوشمند مورداستفاده قرار میگیرد. امروزه۷۰٪ از درصد فیلمهای پولاریزهکنندهی محافظتی در پنلهای LCD از فوجیتاک استفاده میکنند.
مدیران فوجیفیلم به برخی بازارهایی که ارتباط چندانی با حوزهی کاری این شرکت نداشت نیز وارد شدند. یکی از این حوزهها لوازم آرایشی بود. متخصصان فوجی از تجربهای هفتاد ساله در استفاده از ژلاتین برخوردار بودند؛ چرا که این ماده یکی از اجزای تشکیلدهندهی فیلم عکاسی است. ژلاتین خود از کلاژن استخراج میشود و هفتاد درصد پوست انسان نیز از کلاژن تشکیل شدهاست. این ماده (کلاژن) موجب شفافیت و انعطافپذیری پوست انسان میشود. علاوهبر این، فوجیفیلم با فرایند اکسایش نیز بهخوبی آشنا بود؛ فرایندی که هم با پیر شدن پوست انسان و هم با کمرنگشدن تصاویر در گذر زمان در ارتباط است. با توجه به همین ارتباطات، این شرکت ژاپنی در سال ۲۰۰۷ محصولات آرایشی خود را تحت نام Astalift به بازار عرضه کرد.

هنگامی که فناوریهای متناسب با بازارهای در حال پیشرفت در اختیار فوجیفیلم نبودند، مدیران این شرکت با خرید دیگر شرکتها یا ادغام شدن با آنها، فناوریهای موردنظر خود را بهدست میآوردند. در دوران تغییرات ساختاری فوجیفیلم، ژاپنیها بهدفعات از این راهبرد سود بردند. تصاحب شرکتهایی که توانستهبودند تاحدودی به بازار نفوذ کنند به فوجیفیلم اجازه میداد تا داراییهای این شرکتها را با تجربیات مهارتهای خود ترکیب کند و در نتیجه بهسرعت و بهآسانی محصولات جدیدی را به بازار عرضهکند.
بر اساس همین راهبرد، فوجیفیلم در سال ۲۰۰۸ شرکت Toyoma Chemical را بهتصاحب خود درآورد و وارد بازار دارو شد. در همین راستا، فوجیفیلم مالکیت شرکتی فعال در زمینهی رادیودرمانی را هم بهدست آورد و نام آن را به Fujifilm RI Pharma تغییر داد. مدیران فوجیفیلم موقعیت خود را در سرمایهگذاریهای مشترک فعلیشان، نظیر مجموعهی فوجی-زیراکس، هم بهبود بخشیدند. آنها در سال ۲۰۰۱، با خرید ۲۵ درصد سهام افزودهی این مجموعه، عملا فوجی-زیراکس را به یکی از زیرمجموعههای خود تبدیل کردند.
در سال ۲۰۱۰، یعنی ۹ سال پس از به اوج رسیدن بازار فیلمهای عکاسی، فوجیفیلم به مجموعهای کاملا متفاوت و نو تبدیل شده بود. در حالی که در سال ۲۰۰۰، در مجموع ۶۰ درصد از فروش این شرکت و دو سوم از درآمد آنها از فروش فیلمعکاسی تأمین میشد، در سال ۲۰۱۰، سهم بخش عکاسی از درآمد این شرکت تنها ۱۶ درصد بود. ژاپنیها توانسته بودند با تغییرات ساختاری عمده و تنوع بخشیدن به فعالیتهایشان، به سلامت از طوفان عبور کنند.
چرا کداک شکست خود؟
در مقالات مختلف بهدفعات از عدم موفقیت کداک در انجام اصلاحات درونی گفتهشده است. اغلب این مطالب از غولی بهنام «کداک» نام میبرند که در عصر آنالوگ جا ماندهبود و نمیتوانست خود را با دنیای دیجیتال تطبیق دهد. از نگاه عدهای ، مدیران کداک به بیماری «نزدیک بینی» مبتلا بودند و نمیتوانستند طوفان دوربینهای دیجیتال را که به آنها نزدیک میشد مشاهده کنند. از نگاه عدهای دیگر، مدیران کداک از فرارسیدن این طوفان آگاه بودند؛ اما حاضر به پذیرش تحول بهسوی دنیای دیجیتال نبودند، تحولی که اجتنابناپذیر بود.
هرچند توضیحات فوق را نمیتوان اشتباه برشمرد؛ اما قطعا میتوان آنها را «سادهسازیشده» قلمداد مرد. همانگونه که پیش از این گفتهشد، در ابتدای کار کداک موفقشد مجموعهی قابلقبولی از دوربینهای دیجیتال را ارائه کند و در اوائل قرن بیستم رتبهی اول بازار ایالاتمتحده را هم نصیب خود کرد. از نظر تاریخی، کداک مخترع دوربین دیجیتال بود و این فناوری را در سال ۱۹۷۵ توسعه دادهبود. این شرکت میلیاردها دلار را صرف تحقیق و توسعه در زمینهی فناوریهای دیجیتال کرد و مانند فوجیفیلم، اقدامات شایانی در زمینهی کوچکسازی کسبوکار خود انجامداد؛اقداماتی که میلیاردها دلار برای کداک آب خوردند.

اولین دوربین دیجیتال جهان
براساس اطلاعات منتشر شده در نشریهی Harward Business Review، جورج فیشر، مدیرعامل وقت کداک که مابین سالهای ۱۹۹۳ تا ۱۹۹۹ سکاندار این شرکت بود، میدانست که احتمالا تصویربرداری دیجیتال جای کسبوکار اصلی کداک (فیلمهای عکاسی) را خواهد گرفت. هرچند او و دیگر مدیران ارشد کداک وسوسه میشدند تا این حقیقت را نادیده بگیرند؛ اما در عمل آنها با بیباکی تمام وارد کارزار شدند و ۲ میلیارد دلار را به تحقیقوتوسعه در زمینهی تصویربرداری دیجیتال اختصاص دادند. این رویه توسط دن کارپ، مدیرعامل بعدی کداک هم دنبال شد و او نیز اعلام کرد که دو سوم بودجهی تحقیقاتی کداک را صرف پروژههای دیجیتال خواهد کرد.
هرچند معمولا از مدیریت کداک بهدلیل نابود کردن تلاشهای بخش دیجیتال درجهت حمایت از واحد فیلم انتقاد میشود؛ اما این انتقادها اغراقآمیز هستند. در حقیقت، در واکنش به پیشنهادات متخصصان حوزهی مدیریت، کداک در بازهی سالهای میانی دههی نود تا ۲۰۰۳، بخش جداگانهای را برای بهرهبردن از موقعیتهای دیجیتال ایجاد کردند. این بخش فارغ از محدودیتهای دیگر بخشهای کداک به فعالیت میپرداخت و هدف از تاسیس آن دستیابی به بالاترین سهم از بازار دوربینهای دیجیتال بود.
اما در عمل، همان عاملی که منجر به موفقیت فوجیفیلم شد، کداک را به نابودی کشاند. این عامل چیزی نبود جز «ایجاد تنوع»، چیزی که مدیران کداک نسبت به آن بیتوجه بودند. برخلاف مدیران فوجیفیلم که از ابتدا افول بازار عکاسی را پیشبینی کردهبودند و وارد بازارهایی کاملا متفاوت شدند؛ مدیران کداک بر ماندن در بازار عکاسی اصرار میورزیدند.

این بدین معنی نیست که کداک تمایلی به تغییر نداشت، برعکس، آنها بهسختی در تلاش برای تغییر بودند؛ اما تلاشی که به بیراهه میرفت. کداک با افول بازار اصلی خود روبهرو شدهبود و با قدرت به این مسئله واکنش نشان میداد؛ اما میان «واکنش» و «واکنش صحیح» فرسنگها فاصله است. بهگفتهی یکی از معاونان پیشین کداک:
مدیریت کداک بهطور کامل این مسئله را درک نکرد که ظهور تصویربرداری دیجیتال نتایج وخیمی برای آیندهی چاپ عکس خواهد داشت.
در اواخر دههی ۹۰، کداک در اقدامی عجولانه ۱۰ هزار کیوسک عکاسی دیجیتال را در فروشگاههای همکار خود نصب کرد. در این حالت، کداک تلاش میکرد استراتژی «هالیدهای نقره» را دست کم در بخش چاپ تصاویر دیجیتال به اجرا بگذارد.
متاسفانه کسبوکاری که کداک در پی ساخت آن بود با شکست مواجهشد و نتوانست بازاری برای خود پیدا کند. حتی شرکتهایی مانند اچپی، Canon و سونی که کمتر با بازار عکاسی در ارتباط بودند عملکرد بهتری در این زمینه داشتند. آنها در سال ۲۰۰۲ دست به ارائهی محصولاتی زدند که برپایهی چاپ و ذخیرهسازی خانگی تصاویر بنا شدهبودند؛ محصولاتی که تقاضا برای آنها بهتدریج افزایش پیدا کرد. تولد فیسبوک در سال ۲۰۰۴ هم ضربهی دیگری بر پیکر نیمهجان کداک بود؛ پس از معرفی فیسبوک، دیگر کسی تصاویر خود را چاپ نمیکرد، بلکه آنها را در اینترنت به اشتراک میگذاشت.
کداک بهخوبی اهمیت فناوری دیجیتال را درک کردهبود و سرمایهگذاریهایی در این حوزه انجام دادهبود. برای مثال، با پیشبینی این مسئله که افراد تصاویر را در اینترنت به اشتراک خواهند گذاشت، آنها یک وبسایت اشتراکگذاری تصاویر موسوم به Ofoto را به تصاحب خود در آوردند؛ اما متاسفانه از این وبسایت برای مجبور کردن کاربران به چاپ تصاویر دیجیتالی استفاده کردند. مشکل این بود که مدیران کداک نمیدانستند که اشتراکگذاری تصاویر در اینترنت یک کسبوکار جدید است، نه راهی برای گسترش کسبوکار چاپ تصاویر.

از بدِ ماجرا، افت کسبوکار چاپ تصاویر با مشکلاتی در بازار دوربینهای دیجیتال همزمان شدهبود. بهگفتهی آقای شی که مدیریت بخش تصویربرداری دیجیتال کداک را برعهده داشت، مدت کوتاهی پس از رواج گوشیهای هوشمندِ مجهز به دوربین، بخش تحت مدیریت وی رو به نابودی نهاد. در سال ۲۰۰۳، فروش گوشیهای مجهز به دوربین از فروش دوربینهای دیجیتال پیشیگرفت و رشد تقاضا برای گوشیهای هوشمند بهمراتب بالاتر از تقاضا برای دوربینهای دیجیتال ساده بود. همانطور که مدیرعامل کداک در سال ۲۰۰۶ اظهار داشت، کسبوکار دوربینهای دیجیتال، کسبوکاری «بیهوده» بود. درحالی که در سال ۲۰۰۰ میانگین قیمت یک دوربین دیجیتال ۳۹۳ دلار بود، در سال ۲۰۱۲ این عدد به ۷۸ دلار کاهشیافته بود.
| ۲۰۰۰ | ۲۰۰۱ | ۲۰۰۲ | ۲۰۰۳ | ۲۰۰۴ | ۲۰۰۵ | ۲۰۰۶ | ۲۰۰۷ | ۲۰۰۸ | ۲۰۰۹ | ۲۰۱۰ | ۲۰۱۱ | |
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| دوربینهای دیجیتال (میلیون دستگاه) |
۱۱ | ۱۶ | ۲۳ | ۴۳ | ۵۷ | ۶۰ | ۷۲ | ۹۳ | ۱۰۶ | ۹۳ | ۱۰۹ | ۹۹ |
| گوشی هوشمند (میلیون دستگاه) | ۱۲۲ | ۱۳۹ | ۱۷۲ | ۲۹۶ | ۴۷۲ | |||||||
| میانگین قیمت دوربینهای دیجیتال (دلار) | ۳۹۳ | ۳۴۶ | ۲۸۹ | ۲۳۶ | ۲۱۵ | ۲۶۹ | ۱۵۹ | ۱۴۲ | ۱۲۷ | ۱۰۷ | ۹۰ | ۷۸ |
جدول مقایسهی فروش دوربین دیجیتال و گوشی هوشمند
مهم نبود که کداک چقدر سخت تلاش میکرد، بازار چاپ تصاویر به بازاری کوچک تبدیل شدهبود و کسبوکار دوربینهای دیجیتال نیز با سود محدودش در اختیار دیگر تولیدکنندگان بود. در چنین محیطی، تنها کسانی که موفق به بقا میشدند، تولیدکنندگان نیمههادیها بودند که بهطراحی و فروش ماژولهای تصویربرداری میپرداختند؛ ماژولهایی که توسط شرکتهایی مانند سونی در دوربینهای حرفهای و گوشیها مورد استفاده قرار میگرفتند. شرکتهایی همچون Canon و Nikon هم در دوربینهای حرفهای خود از همین ماژولها استفاده میکردند. اما کداک نه تولیدکنندهی گوشی بود و نه دوربین حرفهای تولید میکرد؛ تنها چیزی که آنها میفروختند دوربینهای ساده با لنز ثابت بود.
بهگفتهی آقای کوموری، مدیرعامل فوجیفیلم:
[بدتر این بود که] کداک خیلی زود از توسعه و تولید دوربینهای دیجیتال اختصاصی خودش دست کشید و بهجای آن به دیگر تولیدکنندگان وابسته بود. نداشتن فناوریهای مانند فناوری تولید حسگرها و پردازندههای تصویری باعث شد تا در جدیترین دورهی رقابت دیجیتال، این شرکت آمریکایی از رقبا عقب بماند.
در کمال تعجب، کداک به دنبال کردن این کسبوکار «بیهوده» ادامه داد. در حالی که فوجیفیلم سرمایهگذاری سنگینی در بخش دارویی و پزشکی انجام داد تا از بحران دنیای تصویربرداری در امان بماند؛ کداک بخش پرسود تصویربرداری پزشکی خود را در سال ۲۰۰۷ بهفروش رساند تا منابع حاصلشده را صرف واحد تصویربرداری کند، واحدی که درحال ضرردهی بود. هرچند کداک از فروش واحد تصویربرداری پزشکی ۲.۳۵ میلیارد دلار به دست آورد؛ اما به اعتقاد کارشناسان، خروج از بازار تصویربرداری دیجیتال، آنهم در زمانی که تعداد بازنشسگان رو بهافزایش گذاشتهبود و افزایش تقاضا برای تصویربرداری پزشکی رو به فزونی نهادهبود، اقدامی نادرست بود. از نگاه مدیرعامل فوجیفیلم، خروج از بازار پرسود پزشکی یک «اشتباه مرگبار» بود.
| ۲۰۰۴ | ۲۰۰۵ | ۲۰۰۶ | ۲۰۰۷ | |
|---|---|---|---|---|
| فروش بخش تصویربرداری دیجیتال |
۲٫۳۶۶ | ۳٫۲۱۵ | ۲٫۹۲۰ | ۴٫۶۳۱ |
| درآمد عملیاتی بخش تصویربرداری دیجیتال |
۱۸۹- | ۱۳۱- | ۱ | ۹۲- |
| فروش بخش تصویربرداری پزشکی | ۲٫۶۸۶ | ۲٫۶۵۵ | ۲٫۴۹۷ | - |
| درآمد عملیاتی بخش تصویربرداری پزشکی | ۴۸۴ | ۳۷۰ | ۲۷۸ | - |
جدول مقایسه بخشهای تصویربرداری پزشکی و تصویربرداری دیجیتال کداک (اعداد به میلیون دلار هستند)
اما چرا مدیران کداک مرتکب این اشتباه شدند؟ چرا درحالی که از عقبماندگی فنی خود آگاه بودند؛ تلاش داشتند تا در بازاری با حاشیهی سود پایین باقی بمانند؟
دان الف، نویسندهی زندگینامهی جورج ایستمن (موسس کداک) میگوید:
ما از این حرکت بهعنوان پرندهای که دوست دارد رو به عقب پرواز کند یاد میکنیم. چرا که این پرنده ترجیح میدهد به جایی بنگرد که بوده، نه جایی که میخواهد برود.
آقای شی، معاون سابق کداک نیز معتقد است که:
کداک میتوانست [مانند فوجیفیلم]، بهجای بازارها، روی تواناییهایش سرمایهگذاری کند؛ اما این کار بهمعنی کنار گذاشتن کسبوکاری بود که مجموعهی مصرفکنندگان زیادی داشت و قبول این مسئله برای مدیران کداک آسان نبود.

مدیرعامل فوجیفیلم نیز در این مسئله با آقای شی همعقیده است. از نگاه او، عدم تمایل به تغییر وضعیت (و ورود به کسبوکارهای جدید) از جمله دلائل افول کداک بود؛ بهگفتهی آقای کوموری:
کداک برای مدتها شرکتی برتر بود؛ همین مسئله باعث میشد تا تطبیق یافتن با تغییرات برای آنها با کندی انجام شود. از بیرون، اینگونه بهنظر میرسد که [مدیران] کداک عمیقا نسب به تغییر بیعلاقه بودند.
در مقابل، فوجیفیلم که همیشه در سایهی رقیب آمریکاییاش ماندهبود، آموختهبود که برای از بین بردن فاصلهاش با کداک باید جسور و خلاق باشد. برای مثال، فوجیفیلم در دههی هشتاد، پس از انتخاب شدن بهعنوان حامی مالی المپیک ۱۹۸۴ لسآنجلس، جسارت بهخرج داد و با گشایش کارخانههایی در خاک ایالاتمتده، چشمدرچشم کداک انداخت و رقابت را به خانهی حریف برد.
کلام آخر
بهگفتهی وینستون چرچیل «تاریخ همواره به دست پیروزمندان نگاشته میشود». تحلیل پس از پایان یک بحران کار آسانی است و بسیاری از مشاوران و اساتید حوزهی کسبوکار دوست دارند تا از کداک بهعنوان مثالی از مدیریت با کارایی پایین یاد کنند. اما در حقیقت، تاریخ به احتمالات نیز وابسته است. کداک در جریان ورشکستگی خود وبسایت Ofoto را به مبلغی کمتر از ۲۵ میلیون دلار در آوریل ۲۰۱۲ بهفروش رساند؛ در همان ماه، فیسبوک هم اینستاگرام را به مبلغ ۱ میلیارد دلار خرید. شاید اگر شرایط بهگونهی دیگری رقم میخورد، امروزه جایگاه بزرگترین پلتفرم اشتراکگذاری تصاویر در اختیار Ofoto بود.
البته نقطهی عکس آنچه بر سر کداک آمد را هم در دنیای فناوری دیدهایم. اپل، شرکتی بود که زمانی در آستانهی ورشکستگی بود؛ اما بهلطف مایکروسافت و استیو جابز موفق شد روی پای خود بایستد. ردموندیها که میترسیدند در غیاب اپل بهعنوان شرکتی انحصارطلب دیدهشوند، با سرمایهگذاری ۱۵۰ میلیوندلاری اپل را از ورطهی نابودی نجات دادند. شرکتی که اکنون یک تریلیون دلار ارزش دارد، زمانی در آستانهی نابودی بود.

علیرغم تمام تلاشهای مدیران کداک، از جمله فیشر، کارپ و پرز، هیچکدام از آنها نتوانستند همانند استیو جابز باشند و تاریخ هم با آنها یار نبود. در بدترین موقعیت و در زمانی که کداک در حال از دست دادن میلیاردها دلار پول بود، مدیران کداک آنچه میتوانستند انجام دادند. در کلام مدیرعامل فوجیفیلم:
رهبران ردهپایین با شمشیرهای چوبی میجنگند، درحالی که شمشیرهای پولادین در دستان رهبران ردهبالا است.
منظور کوموری از گفتهی فوق این است که مدیران ردهبالا با شمشیرهای پولادین میجنگند، پس شکست برای آنها بهمثابه مرگ است؛ چرا که تصمیمات آنها اثرات قابلتوجهی بر آیندهی شرکت تحت رهبریشان خواهد داشت. در یک کلام، آنها نمیتوانند اشتباه کنند. او بهخاطر میآورد که در زمان سرمایهگذاری در فیلمهای FUJITAC (مورد استفاده در پنلهای LCD) هنوز مشخص نبود که فناوری پلاسما به پیروزی میرسد یا نمایشگرهای LCD. هرچند او نمیدانست در جنگ میان پلاسما و LCD کدامیک پیروز خواهند شد؛ اما تصمیم گرفت تا چهار خط تولید را به فیلمهای FUJITAC اختصاص دهد. این درحالی بود که دیگر مدیران فوجیفیلم میخواستند کار را با یک خط تولید شروع کنند.
کوموری بهخاطر میآورد که بسیاری از شبها چشم برهم نگذاشته بود؛ اما ایجاد تنوع در کسبوکار یک شرکت نیازمند شجاعت و قاطعیت است. تاریخ با او یار بود و اقدام جسورانهاش، که بخشی از فلسفهی فوجیفیلم بود، نتایج مثبتی بههمراه داشت. امروزه FUJITAC توانسته ۷۰ درصد از بازار فیلمهای LCD را نصیب خود کند.

جورج ایستمن؛ موسس کداک
بهعقیدهی عدهای، کداک همان اشتباهی را مرتکب شده، که جورج ایستمن، موسس این شرکت، دوبار از انجام آن خودداری کردهبود. یکبار زمانی که کسبوکار لوحهای خشک را رها کرد تا وارد بازار فیلم شود. دومین بار نیز زمانی بود که علیرغم حاکمیت بر بازار فیلمهای سیاهوسفید و برتری این فیلمها بر فیلمهای رنگی، تصمیم گرفت تا در زمینهی فیلمهای رنگی سرمایهگذاری کند. اما با فرارسیدن دوران دیجیتال، مسئلهی اصلی تکامل در همان صنعت پیشین نبود، بلکه باید انقلابی در کداک رخ میداد. این انقلاب چیزی نبود جز دست کشیدن از بازار بیهودهی دوربینهای دیجیتال و استفاده از ظرفیتهای این شرکت برای ورود به بازارهای جدید.
برخلاف فوجیفیلم، چنین انقلابی در کداک رخ نداد. زمانی که موسس کداک در سال ۱۹۳۲ و در سن ۷۷ سالگی دست به خودکشی زد، از او نوشتهای بهجا ماندهبود که روی آن جملهی «کار من تمام شده» نقش بستهبود؛ اما در آن زمان کار کداک بهپایان نرسیده بود.
از سال ۱۹۷۸ تا امروز،وانت سبکوزن میتسوبیشی L200 را در پنج نسل مختلف عرضه کرده است. محصول محبوب این شرکت ژاپنی، در هر نسل با نامهای مختلف ترایتون، فورته، استرادا و ... در کشورهای مختلف مونتاژ و عرضه شده است؛ L200 نسل اول و دوم، هنوز هم در بازار کشورمان دیده میشود.
در چهلمین سال عرضهی L200، مدل ۲۰۱۹ و نسل پنجم این وانت فیس لیفت میشود. این خودرو، کاملاً بر اساس زبان طراحی جدید میتسوبیشی شکل گرفته است. بر اساس ادعای شرکت سازنده، ۲۴۰۰ مورد تغییر در فیس لیفت L200 انجام شده است تا این مدل، همچنان یکی از مهمترین بازیگران کلاس وانتهای سبک با ظرفیت بار یک تن باشد.

مراسم رونمایی L200 جدید در بانکوک تایلند انجام شد؛ همانطور که از تصاویر منتشر شده مشخص است، L200 جدید را باید فراتر از یک فیس لیفت ساده در نظر گرفت. جلوپنجرهی مورد بحث زبان طراحی نوین میتسوبیشی موسوم به «محافظ دینامیک» که پیش از این در مدل اکلیپس کراس (Eclipse Cross) دیده بودیم، چهرهی L200 را کاملاً متفاوت نشان میدهد. تغییرات ظاهری L200 مدل ۲۰۱۹ با گلگیرهای برجسته، چراغها و سپر جدید در عقب ادامه پیدا کرده است.

علاوهبر بهروزرسانی طراحی بدنه، وانت پرطرفدار میتسوبیشی به حالتهای رانندگی آفرود شامل سنگریزه، برف/گِل، شن و سنگ هم مجهز شده است؛ با فعال کردن حالت رانندگی آفرود قدرت پیشرانه، تنظیمات جعبهدنده و سیستم ترمز برای ایجاد بیشترین چسبندگی ممکن، تغییر پیدا میکند. علاوهبر این، بهلطف وجود سیستم برقی کنترل حرکت در شیب، ترمزگیری و حرکت در مسیرهای سربالایی و سرپایینی آسانتر خواهد بود. میتسوبیشی L200 فیس لیفت ۲۰۱۹ با انواع تجهیزات رفاهی، ایمنی و کمکراننده نظیر هشدار برخورد از روبهرو با تشخیص عابرپیاده، کنترل نقطه کور، سنسور دنده عقب با تشخیص و هشدار موانع پشت خودرو و فناوری جدید کنترل شتاب فراصوت مجهز است. در فناوری کنترل شتاب، هنگام حرکت نامناسب راننده در ورود و خروج پارک، خطر برخورد با خودروها و عابرین پیاده کاهش پیدا میکند.

مشخصات فنی L200 جدید اعلام نشده است؛ بر اساس اطلاعات تأیید شده، جعبهدندهی ۶ سرعتهی اتوماتیک جایگزین نمونهی ۵ سرعته در مدل ۲۰۱۸ خواهد شد. کالیپر، دیسکهای ترمز جلو و دمپرهای عقب هم برای افزایش کیفیت سواری، بزرگتر هستند. L200 مدل ۲۰۱۸ در چند مدل با پیشرانههای ۴ سیلندر ۲.۴ لیتری بنزینی و ۲.۵ لیتری دیزل عرضه میشود.
مانند گذشته، میتسوبیشی L200 مدل ۲۰۱۹ بهصورت انحصاری تنها در تایلند تولید خواهد شد؛ L200 جدید ابتدا در ۲۶ آبان ماه سال جاری در تایلند عرضه میشود و سپس، در ۱۵۰ کشور جهان در دسترس خواهد بود. قیمت رسمی مدل ۲۰۱۹ اعلام نشده است، اما L200 فعلی با قیمت پایهی ۱۹ هزار و ۵۰۵ پوند (حدود ۲۶ هزار دلار) در بریتانیا فروخته میشود.
شبکهی ارتباطات مالی بینالمللی با نام کامل The Societu for Worldwide Interbank Financial Telecommunication یا Swift، شبکهای جهانی بین بانکهای کشورهای مختلف است که بهمنظور تبادل پولبین این سازمانها مورد استفاده قرار میگیرد. مقر اصلی این شبکه در بلژیک قرار دارد. سویفت یک سازمان بینالمللی محسوب میشود؛ بدین معنی که هیچ کشور یا دولت مشخصی آن را اداره نمیکند.
البته واقعیت عملکرد این شبکه، متفاوت از تعریف بالا است. ایالات متحدهی آمریکا، بر حسب عادت روی این سازمان بینالمللی نیز فشار وارد میکند. در آخرین اقدام، سویفت تحت تأثیر این فشارها، مجبور به حذف بانک مرکزی ایران از شبکهی خود شد. این تصمیم و فشارهای آمریکا بر سویفت، چندی پیش توسط استیون منوچین، وزیر خزانهداری ایالات متحده مطرح شد:
من مطمئن هستم که سویفت، خدمات خود به بانک مرکزی ایران و دیگر سازمانهای مالی این کشور را متوقف خواهد کرد. سویفت با این حرکت، یکپارچگی سیستم مالی بینالمللی را حفظ میکند.

نکتهی قابل توجه، فشار واردشده بر سویفت از طرف آمریکا است. منوچین هفتهی پیش تهدید کرده بود که در صورت اجرایی نشدن این تحریم، خود شبکهی سویفت نیز هدف تحریمهای آمریکا قرار خواهد گرفت. او در صحبتهای خود به این نکته اشاره کرده بود که این شبکه نیز مانند هر نهاد دیگر جهانی است. به بیان دیگر، آمریکایها هر سازمان بینالمللی را تحت سلطهی خود میدانند. در تعریف سادهتر، سیستم تبادل سویفت برای همهی کشورهای جهان باز است؛ مگر اینکه آمریکا تصمیم دیگری بگیرد!
بههرحال این سازمان هفتهی گذشته در بیانیهای اعلام کرد:
سویفت در راستای حمایت از انعطافپذیری و یکپارچگی سیستم مالی جهانی، بهعنوان یک اپراتور بیطرف خدمات جهانی، دسترسی برخی از بانکهای ایران را به سیستم خود قطع میکند. این حرکت، باوجود عدم تمایل از طرف ما، در جهت پایداری و یکپارچگی سیستم مالی جهانی انجام شده است. مأموریت همیشگی ما، ارائهی خدمات بهعنوان یک سازمان بیطرف جهانی خواهد بود.
در این میان،فعالان بازار ارز دیجیتال که بزرگترین مخالفان حرکتهای اینچنینی هستند، واکنشهای تندی نسبت به تصمیمات سویفت دارند. بهعنوان مثال نیک کارتر یکی از فعالان بازار بیتکوین در مورد سویفت توییت کرد:
سویفت، بازوی اعمال قدرت دولت آمریکا است. سیستم مالی کنونی، ابزاری برای توسعهی قدرتنمایی آمریکاییها محسوب میشود. این سیستم برای بسیاری از کشورها، و نه همه، کار میکند.
کارشناسان جهانی، در مورد کلیت تحریمهای آمریکا با هدف فشار بر ایران، بحثهای متعددی مطرح کردهاند. در این میان، آنچه که بیش از همه برای آنها مهم بهنظر میرسد، آسیب واردشده به مردم ایران، در اثر تحریم شبکهی بانکی سویفت است. آنها معتقدند این تحریم، زندگی بسیاری از مردم عادی و کسبوکارهای آنها را تحت تأثیر قرار خواهد داد.

ثیلو براتمن مدیر اجرایی شرکت آلمانی VDMA در مورد این تحریمها میگوید:
سویفت، خون جاری در پرداختهای بینالمللی محسوب میشود. هرگونه محدودیت، هرچند کوچک در بیطرفی این سیستم غیرقابل قبول خواهد بود. امروز ایران، فرا روسیه و پس از آن چین، در معرض این محدودیتها هستند.
تحریمهای ناعادلانهی آمریکا علیه ایران، بهقدری غیرعقلانی بهنظر میرسد که نزدیکترین متحدان آنها نیز به آن انتقاد کردهاند. بریتانیا، آلکان و فرانسه بهعنوان متحدان همیشگی آمریکا، در بین ۵ کشوری هستند که سیستمی مخصوص تبادل با ایران و شرکتهای آن ایجاد کردهاند. این سیستم باعنوان SPV در جهت تسهیل تجارت شرکتهای خارجی با ایران طراحی شده است.
بههرحال در این قضیه هم فعالان بازار ارزهای رمزنگاریشده، راهحل کاربردی را استفاده از این پولها میدانند. درواقع مردم عادی ایران برای تراکنش پول با خارج از کشور، ارتباطی با سیستمهای بزرگ مانند سویفت یا SVP ندارند. آنها میتوانند با استفاده از این ارزها تاحدودی مشکلات تبادل مالی خود را برطرف کنند. البته لازم به ذکر است خرید و فروش ارزهای دیجیتال و تبادل آنها نیز بهخاطر تحریم برخی از صرافیهای آنلاین، با مشکلاتی مواجه خواهد بود.
سامسونگ ساعاتی پیش بهصورت رسمی از گوشی پرچمدار تاشو W2019 برای بازار چین رونمایی کرد؛ دستگاهی که نه به یک، بلکه دو نمایشگر تجهیز شده است و این یعنی کاربر میتواند بدون باز کردن گوشی، با بهرهگیری از نمایشگر خارجی، با آن کار کند. در صورت باز کردن گوشی، شاهد کلیدهای ناوبری فیزیکی در کنار کلیدهای شمارهگیری خواهید بود.
نکتهی جالب توجه اینجا است که Samsung W2019 در کنار موارد یادشده، به سختافزار قدرتمندی هم مجهز شده؛ این گوشی دارای پردازندهی اسنپدراگون ۸۴۵ کوالکام در کنار ۶ گیگابایت رم و ۱۲۸ یا ۲۵۶ گیگابایت حافظهی داخلیِ قابلارتقاء با کارت میکرو SD است. هر دو نمایشگر ۴.۲ اینچی بهکاررفته در آن از نوع AMOLED هستند، وضوح ۱۹۲۰ در ۱۰۸۰ را ارائه میدهند و نسبت تصویر آنها معادل ۱۶:۹ است.

در قسمت پشتی دستگاه شاهد دو دوربین در حد و اندازهی پرچمداران هستیم؛ یک دوربین ۱۲ مگاپیکسلی با دیافراگم دوگانهی f/1.5-2.4 و یک سنسور تلهفوتو برای زوم غیر اپتیکال دو برابری. در کنار این موارد، در پنل جلویی W2019 شاهد یک دوربین سلفی ۸ مگاپیکسلی با دیافراگم f/2.0 هستیم که توانایی ثبت عکسهای قابلقبولی را دارد.


باتری بهکاررفته در این گوشی، ۳۰۷۰ میلیآمپرساعت ظرفیت دارد و از طریق درگاه USB-C شارژ میشود. همانطور که انتظارش را داشتیم، جدیدترین گوشی سامسونگ قرار است با سیستمعامل اندروید ۸.۱ اوریو و رابط کاربری اختصاصی سامسونگ روانهی بازار شود.

بهعلاوه، دستیار صوتی کرهایها (بیکسبی) نیز در این گوشی حضور دارد و سامسونگ یک کلید اختصاصی را در کنارهی گوشی، برای این دستیار صوتی تعبیه کرده است.


در قسمت کناری W2019 شاهد حسگر اثر انگشت هستیم که طبق ادعای سامسونگ، دقت بالایی از خود نشان میدهد. بدنهی این گوشی از جنس مواد پریمیومی نظیر آلومینیومِ آنودایزشدهی برشخورده با الماس و البته شیشه است. متاسفانه بههنگام بستن W2019، این دستگاه بسیار قطور میشود (۱۷.۳ میلیمتر)؛ امروزه حتی برخی لپتاپها نیز قطر کمتری از این مقدار دارند.

این محصول قرار است در دو رنگ نقرهای و طلایی روانهی در دسترس خریداران قرار گیرد؛ تاکنون صحبتی از تاریخ عرضه و قیمت گوشی سامسونگ W2019 به میان نیامده است.
سنسورهای تصویر یکی از مهمترین قطعاتِ مورد توجه بسیاری از برندهای مطرح در محصولات مصرفی و راهکارهای صنعتی بهشمار میروند. کانن آمریکا یکی از شرکتهای پیشرو در ارائهی راهکارهای نوین تصویربرداری دیجیتالی، سنسورهای CMOS جدید خود را برای عرضه در بازارهای صنعتی معرفی کرد.
تولیدکنندگان، ارائهدهندگان راهکار و شرکتهایی که مسئولیت مونتاژ را برعهده دارند، همواره در جستجوی قطعات پیشرفتهای هستند که بتواند محصولات و راهکارهایی منحصربهفرد ارائه بدهند؛ آنها با معرفی سنسور جدید کانن، میتوانند از این فناوری جدید برای توسعهی محصولات و راهکارهای خود استفاده کنند. کازوتو اوگاما، مدیرعامل کانن آمریکا اعلام کرد:
چندین دهه است که کانن بهعنوان شرکتی پیشرو در توسعه و ساخت سنسورهای CMOS پیشرفته با فناوریهای پیشرفته در حال فعالیت است و تاکنون نیز توانسته محصولات منحصربهفردی را معرفی کند. کانن، سیر تکامل تدریجی را طی کرده است تا بتواند پلتفرم تجاری خود را توسعه دهد و با تجربهی خوب خود به تقاضای بازار برای سنسورهای پیشرفته و راهکارهای تصویربرداری صنعتی با کیفیت بالا پاسخگو باشد.

کانن در راستای رویکرد جدید تجاری خود، از ۶ تا ۸ نوامبر ۲۰۱۸ (۱۵ تا ۱۷ آبانماه) در اشتوتگارت آلمان در نمایشگاهVISION، حسگرهای جدید CMOS خود را معرفی کرد. سنسورهای جدید کانن کاربردهای متنوعی از جمله برای بینایی ماشین، بازرسی، نظارت، پهپادها، سیستمهای نظارت بر ترافیک و سایر کاربردهای صنعتی دارند. سنسورهای معرفیشدهی کانن عبارتند از:
سنسور 3U5MGXS CMOS: بههمراه شاتر الکترونیکی و سرعت خواندن پیکسل ۱۲۰ فریم در ثانیه دارای قابلیت ضبط سریع تصویر با مصرف کم انرژی است. سنسور جدید 3U5MGXS کانن، ۵ مگاپیکسلی است و میتواند تصاویری از افراد در حال حرکت با سرعت بالا و بدون اعوجاج بگیرد و برای کاربردهای صنعتی مانند تصویربرداری پزشکی و بازرسی قطعات در طول فرآیند تولید بسیار مناسب خواهد بود. در حال حاضر سنسور کانن 3U5MGXS به بازار عرضه شده و در دسترس قرار دارد.
سنسور CMOS 35MMFHDXSCA: سنسور دیگر کانن، دارای pixel pitch با ابعاد ۱۹ میکرونمتر است که برای گرفتن تصاویر رنگی در محیطهای بسیار کم نور که چشم غیرمسلح نمیتواند اشیا را تشخیص دهد، بسیار مناسب است. با کمک این سنسور جدید و تکنولوژیهای جدید پیکسل و فناوریهای مربوط به مدارهای خواندن پیکسل با وضوح ۲.۷۶ مگاپیکسل، میتوان طیف گستردهای از کاربردهای مختلف را برای ضبط تصویر با حساسیت فوقالعاده بالا از جمله کاربردهای دفاعی، ستارهشناسی، نظارت و کاربردهای صنعتی مورد استفاده قرار داد. سنسور کانن 35MMFHDXSCA در حال حاضر در دسترس قرار دارد.
سنسور 120MXS CMOS: در چشم انسان یاختههای استوانهای یا photoreceptors وجود دارد؛ نوعی یاختهی گیرندهی نور هستند که در انتهای چشم و در شبکیه قرار دارند. این یاختهها در نور ضعیف تحریک میشوند. کانن با الگوبرداری از یاختههای استوانهای، سنسور جدید ۱۲۰ مگاپیکسلی و ۹.۴ فریم بر ثانیه با فرمت فشرده APS-H معرفی کرده است. این سنسور برای کاربردهای بازرسی، نقشهبرداری هوایی، علوم زیستی، بایگانی دیجیتالی و صنایع حملونقل کاربرد دارد. سنسور 120MXS در حال حاضر در دسترس قرار دارد.
سنسور CMOS 2U250MRXS: سنسور دیگر کانن، دارای سرعت خواندن ۱.۲۵ میلیارد پیکسل در ثانیه است و رزولوشنی فوقالعاده بالایی برابر ۲۵۰ مگاپیکسل با فرمت APS-H دارد. با توجه به توسعهی سنسور و کوچکشدن مدار و قدرت پردازش سیگنال پیشرفتهی این سنسور، شاهد وضوح بالای تصویر و نویز بسیار پایینی در آن خواهیم بود.
وقتی صحبت از سوپراسپرتهای ایتالیایی میشود، نامهایی همچون فراری، لامبورگینی و پاگانی به ذهن میآیند؛ اما یک خودروساز دیگر نیز در بین بزرگان وجود دارد که شاید نامش را کمتر شنیده باشید و آن مازانتی (Mazzanti) است. جدیدترین خودروی این شرکت، اوانترا میلهکاوالی (Evantra Millecavalli) نام دارد که آن را باید یک هیولای واقعی دانست.
اوانترا میلهکاوالی که نخستین بار در سال ۲۰۱۶ رونمایی شد، قویترین ابرخودرو ایتالیایی با مجوز تردد خیابانی است. البته این عنوان تا زمانی در دست مازانتی خواهد بود که مدل الکتریکی پینینفارینا PF0 با قدرت ۲۰۰۰ اسب بخار عرضه شود. مازانتی Evantra Millecavalli نسخهای سریعتر و قویتر از مدل قبلی این خودروساز یعنی Evantra است که در سال ۲۰۱۳ رونمایی شده بود؛ محصولات مازانتی را باید ترکیبی از قدرت بالای پیشرانه در کنار وزن پایین دانست.

مازانتی برای بخش فنی محصول جدید خود از پیشرانهی V8 تویین توربوی LS7 ساخت جنرال موتورز استفاده کرده است. هنگام رونمایی اوانترا میلهکاوالی، اشاره شده بود که قدرت موتور این خودرو بیش از ۱۰۰۰ اسب بخار خواهد بود؛ اما حالا رسماً اعلام شد که قدرت این خودرو ۱۲۰۰ اسب بخار است. مازانتی برای دستیابی به چنین مشخصاتی حجم موتور پیشرانهی LS7 را از ۷.۲ به ۷.۳ لیتر افزایش داده است. چنین قدرتی را از نام این مدل نیز میشد حدس زد، چون Millecavalli در زبان ایتالیایی به معنای هزاران اسب ترجمه میشود.

پیشرانهی LS7 ارتقا یافته، اوانترا میلهکاوالی را در زمان ۲.۷ ثانیه از حالت سکون به سرعت ۱۰۰ کیلومتر بر ساعت میرساند؛ حداکثر سرعت ۴۰۲ کیلومتر بر ساعت این مدل هم با مکلارن اسپیدتیل قابل مقایسه است.
گشتاور عظیم پیشرانهی اوانترا میلهکاوالی به ۱۲۰۰ نیوتونمتر رسیده که برای رانندگی و کنترل کردن این خودرو به مهارت زیادی نیاز است. برای انتقال این گشتاور به چرخها، از جعبهدندهی ۶ سرعتهی سکوئنشال (ردیفی) استفاده شده است. مهار کردن این ابر خودرو نیز به یاری ترمزهای کربن سرامیکی انجام میشود در هفت ثانیه، سرعت خودرو را از ۳۰۰ کیلومتر بر ساعت به صفر میرسانند.

Evantra Millecavalli هنوز به مرحلهی نهایی نرسیده است و فعلاً نسخهی پروتوتایپ و اولیه است. مازانتی نسخهی نهایی قابل تولید را بهزودی رونمایی خواهد کرد که ممکن است بازهم تغییراتی داشته باشد. قیمت خودرو در زمان عرضه اعلام خواهد شد.
پیشتر JerryRigEverything، تست مقاومت وان پلاس 6T را انجام داده بود. ظاهرا اینبار تصمیم گرفته است که ویدئوی کالبدشکافی این گوشی هوشمند را بهاشتراک بگذارد.
در ویدئوی کالبد شکافی بهاشتراک گذاشتهشده در کانال یوتیوب JerryRigEverything، علاقهمندان میتوانند حسگر اثر انگشت زیر نمایشگر وان پلاس 6T را رویت کنند. مدت زمان ویدئو تنها ۶ دقیقه است و برای افرادی که قصد تعمیرکردن گوشی وانپلاس را دارند میتواند بسیار مفید باشد.
برای شروع، ابتدا باید گوشی را خاموش کنید. سپس بهآرامی پنل پشتی گوشی را با یک ابزار گرمایشی با درجه ملایم حرارت بدهید. در نهایت نیاز به گیرهی مکش برای باز کردن پنل پشتی گوشی دارید. گیرهی مکش را به پشت گوشی بچسبانید و با کمک کاتر، دورتادور قاب گوشی را باز کنید. دقت کنید کاتر به قسمتهای داخلی گوشی صدمه وارد نکند. اکنون درب پشتی گوشی باز شده است و میتوانید داخل گوشی وان پلاس 6T را از نزدیک مشاهده کنید.
اولین چیزی که مشاهده میکنید باتری گوشی است، برای خارج کردن باتری باید یک عدد پیچ را مطابق آنچه در ویدئو مشاهده میکنید با پیچگوشتی باز کنید. باتری را به آرامی از محل قرارگیری خارج کنید. درب پلاستیکی در قسمت بالای باتری قرار داده شده که با کمک هشت عدد پیچ به بدنهی گوشی محکم شده است، ابتدا پیچها را باز کنید و درب پلاستیکی را از بدنه جدا کنید. همانطور که مشاهده میکنید، در این قسمت قطعات فلزی طلایی رنگی قابل مشاهده است که مربوط به NFC هستند. با برداشتن درپوش پلاستیکی، میتوانیدحسگرهای دوربین و مادربرد را مشاهده کنید.
در این قسمت، همانطور که در ویدئو مشاهده میکنید لازم است بستها و درپوشهای مربوطه را باز کنید، سپس اسلات سیمکارت را از محل خود خارج کنید. نوبت بلندگو و میکروفون گوشی میرسد. با بازکردن هفت عدد پیچ در قسمت پایین گوشی، میتوانید پورت USB C، موتور ارتعاشی، اسپیکر و هارد درایو مربوط به اسکنر اثر انگشت را مشاهده کنید. فضای زیادی در قسمت پایین دستگاه وجود ندارد. وانپلاس سعی کرده است در همان فضای کوچک قطعات را جای دهد. شاید یکی از دلایل حذف جک هدفون ۳.۵ میلیمتری، مشکل کمبود فضای خالی باشد.
اکنون باید مابقی پیچها را باز کنید. برد الکترونیکی و پورت USB را جدا کنید تا بالاخره بتوانید بهصورت کامل به اسکنر اثر انگشت زیر نمایشگر دسترسی پیدا کنید. بعد از برداشتن نواری که اسکنر اثر انگشت را پوشش میدهد و باز کردن پیچها، میتوانید سنسور را از محل خود خارج کنید. دوربینی به اسکنر متصل شده است تا بتواند از اثر انگشت منحصر بهفرد کاربر عکس بگیرد. و خطوط اثرانگشت را بهخوبی ثبت کند. همهی آنچه در این قسمت توضیح داده شد، در ویدئوی منتشرشده بهخوبی قابل مشاهده است.

کمتر از دو هفتهی قبل، وان پلاس 6T، پرچمدار اقتصادی با حسگر اثر انگشت زیر نمایشگر معرفی شد. این گوشی هوشمند در دو رنگ مشکی مات (Midnight Black) و مشکی براق (Mirror Black) معرفی شد؛ در حالی که مدل سوم به رنگ بنفش (Thunder Purple)، کمی بعد از عرضهی رسمی گوشی وارد بازار چین شد. نسخهی بنفشرنگ وان پلاس ۶ تی، بهصورت انحصاری در بازار چین عرضه شده است. OnePlus 6T شباهت زیادی به گوشی هوشمند OnePlus 6 دارد. هر دو گوشی هوشمند از طراحی ظاهری مشابه، پردازندهی یکسان، دوربین مشابه و ظرفیت حافظهی رم یکسان و حتی نمایشگر مشابهی بهره میبرند. البته نمایشگر وان پلاس ۶ تی بزرگتر و باریکتر است. علاوهبر این وانپلاس ۶ تی دارای اسکنر اثرانگشت زیر نمایشگر بوده که وان پلاس ۶ فاقد آن است؛ البته جک هدفون ۳.۵ میلیمتری و نور نوتیفیکیشن LED در وانپلاس ۶ تی حذف شده است.
وانپلاس 6T با تراشهی هشت هستهای ۶۴ بیتی اسنپدراگون ۸۴۵ کوالکام، در دو ظرفیت حافظهی رم متفاوت ۶ گیگابایت و ۸ گیگابایت معرفی شد. نمایشگر ۶.۴۱ اینچی FullHD + Optic AMOLED و باتری آن ظرفیت بیشتری نسبت به باتری وان پلاس 6S با ظرفیت ۳۳۰۰ میلیآمپرساعت دارد. فناوری شارژ سریع بههمراه گوشی معرفی شده ولی دیگر با نام اختصاصی Dash Charge معرفی نشده است. با آنکه وانپلاس ۶ تی تفاوتهایی با وانپلاس ۶ دارد، ولی هر دو دارای برچسب قیمت مشابهی هستند.

OnePlus 6T یکی از بهترین گوشیهای هوشمندی است که به بازارهای همچون آمریکا راه یافته است. برای اولین بار یکی از اپراتورهای تلفن همراه در آمریکا از این گوشی هوشمند پشتیبانی میکند. پیشتر گفته شده بود که فروش وان پلاس ۶ تی در بازار امریکا از طریق T-Mobile تأیید شد. این حمایت باعث افزایش فروش وانپلاس 6 تی خواهد شد. البته در نظر داشته باشید که وانپلاس 6T شباهتهای زیادی به وانپلاس دارد ولی بههر حال زیباتر از آن بهنظر میرسد و در بازار آمریکا در دسترس کاربران قرار دارد. گفتنی است OnePlus قصد دارد در سال آیندهی میلادی، سه گوشی هوشمند دیگر به بازار معرفی کند. انتظار میرود که وانپلاس ۷ و وانپلاس 7T دو گوشی هوشمند جدید این شرکت در سال ۲۰۱۹ باشند. همچنین بهنظر میرسد که وانپلاس اولین گوشی هوشمند خود با قابلیت پشتیبانی از شبکهی 5G را نیز سال آینده معرفی کند. مدیرعامل وانپلاس اعلام کرد که اولین گوشی هوشمند 5G وانپلاس اوایل سال آیندهی میلادی و در رویدادی جداگانه و خارج از برنامهی معمول شرکت معرفی خواهد شد. احتمال دارد این گوشی هوشمند حتی زودتر از OnePlus 7 معرفی شده و نامی کاملا متفاوت داشته باشد. باید منتظر باشیم و ببینیم که چه رخ خواهد داد.
بهنظر میرسد که سرورهای فعالسازی مایکروسافت برای ویندوز ۱۰ با مشکل روبرو شده باشند. صبح امروز، برخی از کاربران ویندوز ۱۰ در حالی از خواب برخواستند که اتفاقی عجیب انتظارشان را میکشید. بهواسطهی وجود یک خطا، نسخهی پرو ویندوز ۱۰ برای برخی از کاربران با نسخهی هوم جایگزین شده بود.
کاربری با نام Matt Wadley یکی از نخستین کسانی بوده که این موضوع را از طریق توییتر با دیگران به اشتراک گذاشته است. او که عضو برنامهی اینسایدر ویندوز ۱۰ نیز بوده، پس از بهروزرسانی به آخرین بیلد آزمایشی با چنین مشکلی روبرو شده است:
پس از بهروزرسانی به بیلد اینسایدر ۱۸۲۷۷، لایسنس دیجیتالی ویندوز ۱۰ من بیاعتبار شد. اصلاً نمیتوانم سر در بیاورم! من همیشه بیلدهای اینسایدر را روی دستگاهم نصب کردهام و هرگز مشکلی با فعالسازی ویندوز نداشتهام. نه سختافزاری را تغییر دادهام و نه چیز دیگری را عوض کردهام. نمیدانم چهکار باید انجام دهم.
در حالی که بیلد اینسایدر ۱۸۲۷۷ با ویژگیهای مثبت بسیاری نظیر بهبود عملکرد بخش Focus Assist در برنامههای تمامصفحه، بهینهسازی High-DPI و... همراه بوده، اما مایکروسافت در بخش مشکلات شناختهشدهی این بیلد ابداً به چنین مشکلی اشاره نکرده است.
با این وجود، بهنظر میرسد که مشکل موردبحث تنها به کاربران اینسایدر محدود نمیشود. طولی نکشید که دامنهی توییتهایی با مضمون فوق افزایش پیدا کرد و کاربران عادی نیز از وجود چنین مشکلی در نسخههای غیرآزمایشی خبر دادند.
بخش اعظم این مشکلات برای افرادی پیش آمده که در طی روزهای گذشته از نسخهی قدیمی ویندوز ۱۰ به نسخهی جدید بهروزرسانی کردهاند.
یکی از دستگاههای سهسالهی لنوو یوگا، هنگام فعالسازی ویندوز بهصورت ناگهانی خطای 0xC004C003 را نمایش داد. ابزار عیبیابی ویندوز، رایانهی من را با نسخهی هوم ویندوز ۱۰ میشناسد؛ در حالی که برچسب «۸ پرو» زیر لپتاپ قرار گرفته است.
افزون بر موارد فوق، عدهای دیگر از کاربران چنین مشکلی را با نصب ویندوز ۱۰ تجربه کردهاند.
طبق گفتهی افرادی که با مرکز پشتیبانی مایکروسافت تماس گرفتهاند، ردموندیها شکیبایی بیشتر را تا رفع این مشکل پیشنهاد دادهاند. پشتیبانهای مایکروسافت از بروز خطایی در سرورهای مایکروسافت خبر دادهاند که سابقهی فعالسازی ویندوز ۱۰ را تحتالشعاع قرار میدهد؛ با این حال، در حالی که مهندسین این شرکت در صدد رفع ایراد یادشده هستند، کاربران آسیبدیده میتوانند طبق روال عادی از دستگاه خود استفاده کنند.
پاسخ بخش پشتیبانی مایکروسافت در رابطه با این مشکل به شرح زیر است:
تعداد اندکی از مشتریان ما مشکلاتی را با فعالسازی ویندوز ۱۰ تجربه کردهاند. مهندسین ما سعی دارند این مشکل را در اسرع وقت برطرف سازند. در طی ۲۴ ساعت آینده، این موضوع بهصورت خودکار مرتفع خواهد شد. کاربران ویندوز ۱۰ پرو میتوانند در این بازه از رایانهی خود طبق روال همیشگی استفاده کنند.
اگر شما نیز جزو افراد آسیبدیده هستید، بهتر است به توصیه مایکروسافت توجه کنید تا مشکل یادشده ظرف ۲۴ ساعت آینده از طرف سرور برطرف شود.
.: Weblog Themes By Pichak :.
ورود کاربران
خوش آمدید! لطفا وارد حساب خود شوید