
خورشید مانند همه ستارهها یک توپ عظیم متشکل از گازهای بسیار داغ است؛ خورشید بسیار بزرگتر از زمین است و میتواند 109 سیاره زمین را در راستای قطرش کنار هم قرار دهد. خورشید مانند زمین سطح جامد و قارهای مانند و هسته جامد ندارد ولی از لایههای زیادی تشکیل شده است. اگر چه خورشید عمدتا یک توپ از هیدروژن و هلیوم است، اما در واقع به لایه های مجزا شکسته شده است.
حدود 73 درصد از جرم خورشید هیدروژن است، تقریبا 25 درصد هلیوم و تمام عناصر شیمیایی دیگر تنها 2 درصد ستاره را تشکیل میدهند.


هسته خورشید
از هسته خورشید شروع میکنیم، مرکز خورشید اولین لایه داخلی است.
این قسمت بسیار متراکم است و منبع تمام انرژی خورشید است؛ این هسته تقریبا 20 درصد از اندازه خورشید را تشکیل میدهد.
دمای آن 15 میلیون کلوین است و این زیاد بودن دما باعث شده که داغترین قسمت خورشید باشد؛ در این دما و فشار بالا، ساختار اتمها شکسته میشوند و همجوشی هستهای اتفاق میافتد و این باعث ایجاد حجم زیادی از انرژی، نور و گرما میشود.

منطقه تشعشع؛ لایه دوم خورشید
لایه دوم داخلی خورشید، ناحیه تابشی نامیده میشود. در این منطقه، درجه حرارت بسیار پایین تر از هسته است، این مقدار از 2 تا 7 میلیون کلوین بسته به فاصله از هسته متغیر است؛ یونهای هیدروژن و هلیوم مسئول انتقال انرژی در این لایه هستند.
انرژی تولید شده در هسته، از طریق تابش به خارج از خورشید منتقل میشود. اشعه از هسته هنگام عبور از این منطقه به زمین، انرژی زیادی را از دست میدهد که اگر این منطقه قسمت بزرگی از اشعه هسته را جذب نمیکرد زندگی بر روی زمین غیر قابل تحمل میشد و هیچ حیوانی بر روی زمین وجود نداشت.
این منطقه 70 درصد از شعاع ستاره را به خود اختصاص میدهد؛ فرایند انتقال انرژی در ناحیه تشعشعی بسیار آهسته است که اغلب بیش از 100000 سال طول میکشد تا به لایه بعدی برسد.
منطقه همرفتی
آخرین لایه داخلی خورشید، بعد از ناحیه تابشی، یک لایه دیگر است که تا فاصله 70% شعاع خورشید از هسته که کمی بیش از 2% جرم خورشید را شامل میشود؛ این منطقه یک لایه باریک (100 کیلومتر) است که در آن، دما به طور ناگهانی از حدود 8000 تا 500000 کلوین(14000 تا 900000 درجه فارنهایت، 7700 تا 500000 درجه سانتیگراد) افزایش مییابد.
این لایه از خورشید شامل مواد سنگینتر است که به طور جزئی یونیزه شدهاند. این منطقه انرژی را به وسیله حرکت ماده در درون آن منتقل میکند؛ گازهای داغ صعود میکنند و به سطح خورشید منتقل میشوند وقتی سرد میشوند به داخل خورشید بر میگردند و سقوط میکنند تا دوباره انرژی و گرمای لازم را از این منطقه دریافت کنند که این همان تعریف همرفتی است.
جریانهای همرفتی مانند ستونهایی هستند که از درون خورشید تا سطح آن ادامه دارند و وظیفه انتقال مواد داغ و گداخته به سطح خورشید را دارد.

فوتوسفر (شیدسپهر یا رخشانکره)
پایینترین لایه سطح خارجی خورشید که با چشم غیر مسلح از زمین قابل مشاهده است، فوتوسفر نام دارد.
اتمسفر خورشید طی حدود چند صد کیلومتر از حالت شفاف به حالت غیرشفاف تغییر میکند بنابراین فوتوسفر در حدود ۵۰۰ کیلومتر ضخامت دارد، وقتی از اندازه خورشید صحبت میکنیم، معمولا از اندازه منطقهای که توسط فوتوسفر احاطه شدهاست صحبت میشود.
ساختار فوتوسفر دانه دار است، جريانهای همرفتی، پلاسمای داغ را از لايه همرفتی به فوتوسفر منتقل میكنند و آنها در آنجا به صورت دانه ديده میشوند؛ اندازه اين دانهها، بين 500 كيلومتر تا حدود 2000 كيلومتر است آنها با سرعتی حدود 400 متر بر ثانيه صعود میكنند و تقريباً به مدت 8 دقيقه قابل مشاهده هستند.

اتمسفر خورشید
اتمسفر خورشیدی به سه منطقه تقسیم میشود: کروموسفر، کرونا و هلیوسفر.
کروموسفر (فامسپهر یا رنگین کره): ضخامت این لایه 2000 کیلومتر است و پر از خطوط جریان شار مغناطیسی است. این داخلیترین لایه اتمسفر است و تا اندازهای شامل هلیوم یونیزه شده است و دمای آن بین 6000 تا 20000 کلوین است.
کرونا (هاله یا تاج خورشیدی): این منطقه دومین ناحیه بسیار داغ خورشید، بعد از هسته است، دمای آن بین 1 میلیون کلوین تا 20 میلیون کلوین است و شامل مناطق تاریک با دمای کم است که به آن لکههای خورشیدی میگویند؛ یکی دیگر از ویژگیهای جالب کورونا، باد خورشیدی است که شامل امواجی میشود که از منطقه به قسمتهای دیگر منظومه شمسی وزیده میشوند این امواج معمولا به عنوان پلاسمای کرونال یا حلقه شناخته میشوند.
هلیوسفر: این لایه بیرونیترین لایه اتمسفر خورشید است، هلیوسفر یک نوع خروجی یا مرز را برای منظومه شمسی تعریف می کند؛ در واقع به ناحیه فعالیتهای خورشیدی هلیوسفر میگویند.
رصدخانهی سلطنتی گرینویچ همهساله مسابقهی بزرگی را تحت عنوان «عکاس نجوم سال» برگزار میکند. این رصدخانه طبق سنت خود، در سال ۱۳۹۷ (۲۰۱۸) نیز این مسابقه را برگزار و نهایتا ۱۱ برندهی آن را انتخاب کرد.
جایزهی نفر اول، به برد گولدپینت، عکاس آمریکایی، بهخاطر ثبت تصویر «حملکردن روح» (که آن را میتوانید در تصویر تیتر این مطلب مشاهده کنید) اهدا شد؛ این تصویرِ جذاب، در ایالت یوتای آمریکا گرفته شده است و در سمت چپ آن شاهد کهکشان اندرومدا و در سمت راست آن شاهد کهکشان راه شیری هستیم.
این عکاس، تصویر یادشده را با دوربین D810 نیکون با لنز ۱۴ میلیمتری f/4 و ISO 2500 ثبت کرده و موفق به کسب جایزهی ۱۳ هزار دلاری شده است.
در مسابقهی امسال، جمعا ۴ هزار و ۲۰۰ عکس از ۹۱ کشور دنیا شرکت کردند؛ در ادامه میتوانید تصاویر برندهی دیگر شاخههای مسابقه را که شامل «خورشید ما»، «کهکشانها»، «ماه ما» و... میشود، مشاهده کنید. گفتنی است که به هر یک از این تصاویر، جایزهی ۱٬۹۵۰ دلاری تعلق گرفت.
برای مشاهدهی هر تصویر در سایز اصلی، روی آن کلیک کنید.
برندهی شاخهی «خورشیدِ ما»
«خورشیدشاه، کوچکشاه و خدای جنگ» اثری از نیکلاس لوفودو
برندهی شاخهی «کهکشانها»
«NGC 3521؛ کهکشانی اسرار آمیز» اثری از استیون مور
برندهی شاخهی «ماهِ ما»
«رنگهای معکوسشدهی مرزِ بین دو دریاوار ماه» اثری از جوردی دلپیکس بارل
برندهی شاخهی «سپیدهدم»
«با سرعت در مسیر سپیدهدممانند» اثری از نیکلاس لوفودو
برندهی شاخهی «ستارگان و سحابیها»
«تجمعِ غبارِ صورتفلکی تاج جنوبی» اثری از ماریو کوگو
برندهی شاخهی «چشمانداز آسمان»
«پیراقطبی» اثری از فِرنِک زیمار
برندهی شاخهی «محدودهی رباتیک»
«دو دنبالهدار در کنار خوشهی پروین (مشهور به هفتخواهر)» اثری از دِیمیِن پیچ
برندهی شاخهی «سیارات، دنبالهدارها و سیارکها»
«زیباییِ سیارهی زهره» اثری از مارتین لویس
برندهی شاخهی «بهترین عکاس جدید»
«تماس جدار کهکشان» اثری از تیانهونگ لی
برندهی شاخهی «رقابت جوانان»
«صبح پاییزی دلانگیز» اثری از فِیبِن دالپیاز
در جریانِ برگزاری رویداد میت ۲۰ هواوی که روز جمعه، ۴ آبان ۱۳۹۷ در کشور چین برگزار کرد، این شرکت از دومین بلندگوی هوشمندِ خود با نام AI Speaker رونمایی کرد. در نگاه نخست، شاهد شباهت زیاد این دستگاه با هومپادِاپل خواهید بود؛ با این تفاوت که قسمت فوقانی این بلندگو، برای قرارگیری دکمههای صدا، میکروفون و قطع صوت در نظر گرفته شده است.
با معرفی AI Speaker، شرکت چینی هواوی، دومین بلندگوی هوشمند خود را نیز روانهی بازارها خواهد کرد. این شرکت ماهِ پیش نیز از بلندگوی AI Cube رونمایی کرد که دستیار صوتی الکسا را به خانهی کاربران میآورد؛ با این حال، بلندگوی جدید هواوی به جای استفاده از الکسا، از دستیار اختصاصی هواوی با نام ژیائویی بهره خواهد برد.
مدیران این شرکت هنوز برنامهای برای عرضهی این بلندگوی هوشمند به بازارهای جهانی ندارند؛ ولی علاقهمندان به این دستگاه در کشورِ چین، میتوانند با پرداخت ۶۰ دلار اقدام به خریدِ آن کنند. باتوجه به این موضوع که تنها چین بازارِ هدف این دستگاه است، دستیار صوتی AI Speaker نیز فقط از زبان چینی پشتیبانی میکند.
هواوی، برای ارائهی کیفیت صوتی مناسب، با شرکتِ دانمارکی Dynaudio که در زمینهی توسعهی فناوریهای صوتی فعالیت میکند، همکاری کرده است. نکتهی مهم دربارهی این بلندگو، پشتیبانی آن از الگوریتم صوتی اختصاصی هواوی با نام Histen است که در گوشیهای اخیرِ این شرکت مورد استفاده قرار میگیرد.
AI Speaker محصولی ۶۳.۵ میلیمتری است که برای پخش صدا از توان ۱۰ واتی بهره میگیرد. وجود ۶ میکروفون و فناوری تشخیص صدا در این بلندگوی هوشمند، امکان تشخیص صدای اعضای مختلف خانواده را فراهم میکند. در آخر اگر علاقهمند به خرید این دستگاه هستید، میتوانید آن را در دو رنگ سفید و خاکستری سفارش دهید.
سیگار الکترونیکی یا e-cigarette برای اولین بار در دههی ۱۹۶۰ مورد بررسی قرار گرفت و هدف آن ایجاد سیگاری بود که با استفاده از آن میشد نیکوتین را بدون استنشاق دود سیگار کشید. این سیگارها در ابتدا تحت عنوان سیگارهای ایمن یا safe cigarette برای کمک به ترک افراد سیگاری به فروش میرسید. مطالعات نشان میداد افراد بزرگسال سیگاری که از سیگار الکترونیکی برای ترک سیگار استفاده میکردند، موفقتر از سایر افراد بودند که از روشهای دیگر نیکوتین تراپی برای ترک سیگار استفاده میکردند. با وجود این یافتهها، مزایای نهایی سیگارالکترونیکی برای کمک به ترک افراد سیگاری بینتیجه مانده است و در حال حاضر سیگار الکترونیکی توسط سازمانغذا و دارو ایالات متحده بهعنوان یه وسیلهی کمککننده به ترک سیگار تأیید نشده است.

سیگارهای الکترونیکی سطوح قابل توجه و اعتیادآوری از نیکوتین را فراهم میکنند که میتواند برای جمعیت روزافزون افراد جوان استفاده کننده از این نوع سیگار مضر باشد. مقدار نیکوتین موجود در این نوع محصولات پرفروش در میان جوانان نکتهی بسیار حائز اهمیتی است.در یک پاکت سیگار الکترونیکی حاوی ۲۰ عدد سیگار بهطور میانگین بین ۱۰ تا ۳۲ میلیگرم نیکوتین وجود دارد.

در سالهای اخیر خرده فروشی سیگارهای الکترونیکی افزایش یافته و بخش بزرگی از بازار هدف آن نوجوانان و افراد با سنین کمتر هستند. گروهی که در دفتر سیگار کشیدن و بهداشت در مرکز کنترل بیماری CDC و مرکز تحقیقاتی سیاست علم توتون و تنباکو مستقر است اطلاعات جدیدی درباره فروش سیگار الکترونیکی در ایالات متحده در سالهای ۲۰۱۳ تا ۲۰۱۷ منتشر کرده است. در حالی که این مطالعه سن خریداران را مشخص نمیکرد؛ اما تمایل نوجوانان به طعمهای انبه، چند میوه و بازاریابی شرکتها در این راستا را نشان میداد. خط تولید سیگار الکترونیکی شرکت JULL با افزایش فروش ۶۱۴ درصدی از سال ۲۰۱۶ (۲.۲ میلیون دلار) تا سال ۲۰۱۷ (۱۶.۲ میلیون دلار) بیشترین رشد را در میان تولیدکنندگان سیگار الکترونیکی نشان میدهد. سهم کل بازار فروش شرکت JULL از سال ۲۰۱۶ تا ۲۰۱۷، ۵۱۵ درصد رشد داشته و از ۲ درصد به ۱۳ درصد رسیده است و تا ۲۹ دسامبر ۲۰۱۷، JULL درصد کل بازار فروش سیگارهای الکترونیکی را در اختیار گرفته است.

دلایل متعددی برای موفقیت این برند خاص در مقایسه با سایر برندها در بازار سیگار الکترونیک وجود دارد. طراحی این سیگار شبیه به یک فلش USB معمولی است که باعث هر چه جذابتر شدن آن برای دانشآموزان راهنمایی، دبیرستان و دانشجوها میشود. کارتریج طعم آن به راحتی تغییر میکند و در حالی که برخی طعمهای آن مشابه سیگارهای تنباکویی است؛ طعمهای میوهای و طراحی سبزرنگ شبیه فلش آن منجربه افزایش علاقهی نوجوانان به سمت این محصول میشود. شباهت این محصول به فلش USB دانشآموزان را بیشتر و بیشتر قادر میسازد تا این سیگار را به طور مخفیانه به مدارس ببرند. استفاده از سیگار الکترونیکی که به نام vaping نیز شناخته میشود، نهتنها در مدرسه بلکه در کلاسهای درس نیز دیده میشود؛ زیرا طراحی شبیه به فلش آن میتواند حتی معلمان و مدیران باتجربهی مدارس را نیز فریب بدهد.

درحالی که تولیدکنندگان سیگارهای الکترونیکی همچنان بیان میکنند که جامعهی هدف بازاریابی آنها، افراد سیگاری بزرگسال است؛ با این وجود تعداد نوجوان استفادهکننده از سیگار الکترونیک و بعد از آن سیگارهای تنباکو به مدت یک دهه است که بهسرعت در حال افزایش است. موسسهی ملی بررسی دخانیات نوجوان و کودکان تعداد افراد سیگاری با رنج سنی۶ تا ۱۲ سال را بین سالهای ۲۰۱۱ تا ۲۰۱۳ مقایسه کرده است. در طول این بازهی سه ساله تعداد افرادی که برای اولین بار از سیگار الکترونیک استفاده کردند، رشدی ۳۰۰ درصدی را نشان میدهد و از ۷۹ هزار به ۲۶۳ هزار نفر رسیده است. زمانی که از آنها سوال شد که آیا قصد استفاده از سیگارهای تنباکوی سنتی را دارند، نزدیک به ۵۰ درصد از آنها به این سوال جواب "بله" دادند. طبق پژوهشها، احتمال استفاده از سیگارهای تنباکو برای افرادی که فقط یک بار سیگار الکترونیکی را مصرف کردهاند در حدود دو برابر افرادی است که هیچگاه سیگار الکترونیک استفاده نکردهاند.
درحالیکه سیگارهای الکترونیک ممکن است به افراد سیگاری در ترک سیگار کمک کند؛ ولی این نوع سیگار باعث افزایش مصرف سیگار در میان جوانان و نوجوانان شده و باعث افزایش تمایل آنها به سمت سیگارهای تنباکو شده است. تنظیم مقررات سختگیرانهتر در بازاریابی و فروش این محصول، شامل شرایط استفاده از این محصول و لحاظ کردن محدودیت سنی برای خرید ممکن است باعث کاهش رشد مصرف سیگار در میان نوجوان و جوانان شود.
فریتو لی (.Frito-Lay Inc) برند تولیدکنندهی چیپس، پفک و انواع تنقلات است. این برند امروز بهعنوان زیرمجموعهای از PepsiCo فعالیت میکند. فریتو لی برندهای مشهور تنقلات همچون Fritos ،Cheetos ،Doritos ،Tostitos ،Lay's ،Ruffles ،Rold Gold و Walkers را تولید میکند. هریک از این برندها درآمد سالانهی بالایی را برای فریتو لی به ارمغان میآورند. برخی آمارها درآمد هر برند را بیش از یک میلیارد دلار در سرتاسر جهان اعلام میکنند.
تاریخچهی Frito Lay به دههی ۱۳۱۰ (۱۹۳۰) میلادی و دو شرکت مجزای Frito و Lay باز میگردد. این دو شرکت در سال ۱۳۴۰ (۱۹۶۱) با هم ادغام شده و از سال ۱۳۴۴ (۱۹۶۵) نیز به پپسی پیوستند. این ادغام، پپسی را علاوه بر فرمانروایی در بازار نوشیدنیهای گازدار، به بزرگترین توزیعکنندهی فرآوردههای اسنک در جهان تبدیل کرد.

برندهای مشهور محصولات فریتو لی
تاریخچه تأسیس فریتو لی
همانطور که گفته شد، برند فریتو لی از ترکیب دو شرکت فریتو و لی زاده شده است. برای بررسی تاریخچهی این برند باید داستان تأسیس این دو شرکت را در کنار هم مرور کنیم. شرکتهایی که هر دو در دههی ۱۳۱۰ (۱۹۳۰) تأسیس شدهاند.
دههی ۱۳۱۰ (۱۹۳۰)، با یکی از بزرگترین رکودهای تاریخ همراه بود. در آن زمان، کاهش اشتغال باعث شد تا جوانان بسیاری در آمریکا به کارآفرینی روی بیاورند. المر دولین (Elmer Doolin) یکی از این جوانان بود که بر حسب تصادف، به صنعت چیپس و پفک وارد شد. در سال ۱۳۱۱ (۱۹۳۲)، صنعت تنقلات پردرآمد در تگزاس، بستنی بود که بهخاطر جنگ برندها بر سر قیمت، دوران دشواری را سپری میکرد.
دولین به دنبال راهی برای کارآفرینی و کسب درآمد بود و یک روز در یک کافه در سن آنتونیو یک بسته چیپس ذرت به قیمت ۵ سنت خریداری کرد. در آن زمان، چیپسهای ذرت یا Fritos (به زبان اسپانیایی به معنای سرخ شده) جزء تنقلات پرمصرف در جنوب غربی آمریکا بودند. روش تولید به این صورت بود که آشپزها خمیرهای ذرت را پهن و سپس ورقهای کرده و پس از اضافه کردن ادویه، سرخ میکردند.

اولین دفتر شرکت Frito
دولین از طعم اسنک ذرت ۵ سنتی بسیار راضی بود. او متوجه شد تولیدکنندهی این اسنکها قصد فروش تجهیزات و کسبوکار خود را دارد و قیمت ۱۰۰ دلار را برای آن در نظر گرفته است. او هزینهی خرید این کسبوکار و خصوصا دستور پخت و ادویهی محصولات را با قرض گرفتن از مادرش، تهیه کرد. در میان تجهیزات خریداری شده، یک دستگاه Potato Ricer نیز وجود داشت. این دستگاه برای تبدیل کردن خمیر سیبزمینی به اشکال دایرهای یا حتی دانههای ریز شبیه برنج استفاده میشود.
دولین تولید خود را در آشپزخانهی مادرش شروع کرد. او شبها چیپس ذرت میپخت و روزها آنها را در ماشین فورد مدل T خودش میفروخت. ظرفیت تولید روزانهی او در ابتدا ۴.۵ کیلوگرم بود که روزانه، ۲ دلار سود را از ۸ تا ۱۰ دلار فروش، عاید این جوان کارآفرین میکرد. او پس از مدت کوتاهی تجهیزات خود را ارتقاء داد و تولید را نیز به گاراژ خانگی منتقل کرد.
شرکت فریتو در کمتر از یک سال از شروع کار، ثبت شد و دفتر اصلی آن نیز از سنآنتونیو به دالاس رفت. این نقل مکان، بهخاطر مزیتهای توزیع بهتر در منظقهی دالاس بود. تأسیس شرکت و جابجایی دفتر، قطعا نیاز به نیروی جدید و افزایش توزیع را نیز ایجاد میکرد. دولین یک نفر را برای تحویل محصولات به فروشگاهها استخدام کرد و مناطق تحت پوشش خود را گسترش داد. او پس از مدتی مجوز تولید چیپس سیب زمینی برای برندهای دیگر را اخذ کرده و مراکز تولیدی خود را در هیوستون تولسا و دالاس تأسیس کرد.
۹ سال پس از شروع به کار شرکت فریتو، دولین کسبوکار خود در ساحل غربی آمریکا را با تأسیس کارخانه در لس آنجلس گسترش داد. جنگ جهانی دوم و جیرهبندی آن، مانعی بود که فریتو را نیز مانند بسیاری از کسبوکارهای دیگر با بحران روبرو کرد. با پایان یافتن جنگ، فروش شرکت بار دیگر قدرت گرفت و در سال ۱۳۲۶ (۱۹۴۷) به ۲۷ میلیون دلار رسید.

دولین (چپ) و لی (راست) بنیانگذاران شرکتهای فریتو و لی
توسعهی کسبوکار فریتو در داخل آمریکا، با اهدای مجوز و شعبه به شرکتهای دیگر ادامه پیدا کرد. آنها به شرکت لی مجوز تولید و فروش برند Frito در جنوب شرقی را اهدا کردند. این اهدای مجوز، شروع ارتباط نزدیک این دو شرکت بود که در نهایت به ادغام آنها انجامید. علاوه بر لی، شرکتهای دیگر نیز بهعنوان فرانچایز (حق امتیاز)در بتسدا و هاوایی شروع به کار کردند.
اسنکهای پنیری (پفک) شرکت فریتو در سال ۱۳۲۷ (۱۹۴۸) و با برند Cheetos معرفی شدند. شهرت این برند به سرعت افزایش پیدا کرد و به یکی از منابع درآمد اصلی فریتو تبدیل شد. رشد این برند و گسترش سریع فعالیت در سرتاسر آمریکا، دولین را مجاب کرد که تبلیغات گسترده برای برند خود را شروع کند. این تبلیغات از سال ۱۳۲۸ (۱۹۴۹) و با انتشار به صورت رنگی در مجلههای معتبر مانند گاردنز و لایف شروع شد.

کاراکتر تبلیغاتی فریتو کید
با شروع دههی ۱۳۳۰ خورشیدی (۱۹۵۰ میلادی)، کسبوکار فریتو صاحب ۱۱ کارخانه و ۱۲ فرانچایز بود. کاراکتر Frito Kid بهعنوان سخنگوی تبلیغاتی شرکت در آن سالها معرفی شده و تا سال ۱۳۴۶ (۱۹۶۷) نیز به نوعی نمایندهی این برند تنقلات محسوب میشد. این کاراکتر در اولین حضور تلویزیونی خود در سال ۱۳۴۵ (۱۹۵۶) دیده شد. ۲ سال بعد، مجوز تولید برند Ruffles نیز برای چیپس سیب زمینی به فریتو اهدا شد.
دولین، بنیانگذار ارزشآفرین شرکت فریتو در سال ۱۳۳۸ (۱۹۵۹) از دنیا رفت. در آن زمان درآمد شرکت به ۵۱ میلیون دلار رسیده بود. فعالیت کارخانههای شرکت پس از آن نیز با قدرت ادامه یافت اما فرانچایزها عمدتاً توسط فریتو خریداری شدند و تعداد آنها به ۶ شرکت رسید.

تکامل بستهبندی برند رافلز
تاریخچه تأسیس اچ. دابلیو لی
هرمن دابلیو. لی (Herman W. Lay) در سال ۱۲۸۸ شمسی (۱۹۰۹ میلادی) در شارلوت کارولینای شمالی متولد شد او از ۱۰ سالگی به دنیای کسبوکار وارد شد و انواع شغلها را امتحان کرد. او فعالیتهای متعددی از جمله فروش بستنی و توزیع چیپس سیب زمینی برند Barret را انجام داد تا این که در سال ۱۳۱۱ (۱۹۳۲) با قرض گرفتن ۱۰۰ دلار، مالکیت یکی از انبارهای این برند را در اختیار گرفت. او از آن زمان بهعنوان یکی از توزیعکنندههای برند بارت فعالیت کرد. نکتهی جالب این است که لی فعالیت خود را تقریباً همزمان با دولین شروع کرد.
هرمن نیز مانند دولین، یک خودروی فورد البته مدل A داشت. او محصولات بارت را در همین خودرو به فروش میرساند و سودی ماهانه معادل ۲۳ دلار کسب میکرد. رشد کسبوکار هرمن نیز به سرعت ادامه یافت و او در سال ۱۳۱۲ (۱۹۳۳) اولین فروشندهی اختصاصی خود را استخدام کرد. تا سال بعد، تعداد کانالهای فروش شرکت Lay به ۶ عدد رسید.
لی تا سال ۱۳۱۵ (۱۹۳۶) تعداد کارمندان خود را به ۲۵ نفر رساند و با نقل مکان به نشویل، تولید محصولات را نیز شروع کرد. اولین محصولات او، کراکرهای ساندویچی کرهی بادام زمینی و پاپکورن بود. اولین محصولی که با برند Lay عرضه شد نیز همین پاپکورنها بودند که با نام کامل Lay's Tennessee Valley Popcorn به فروش رفتند.

تکامل بستهبندی چیپسهای Lay's
در آن سال، توسعهی کسبوکار لی به منطقهی مرکزی تنسی و جنوب کنتاکی با قدرت ادامه پیدا کرد و یک انبار جدید نیز در چاتانوگا تهیه شد. موفقیت اصلی این سال، خرید شرکت بارت بود. لی این شرکت را با مبلغ ۶۰ هزار دلار خریداری کرد و حتی برند محصولات آن را نیز در اختیار گرفت. پس از خرید بارت، نام رسمی شرکت به H. W. Lay & Company تغییر کرد.
جکسونویل فلوریدا مقصد بعدی لی برای تأسیس مرکز تولیدی بود. پس از آن، میسیسیپی، کنتاکی و کارولینای شمالی نیز میزبان کارخانههای لی شدند. یکی از مدرنترین مراکز تولیدی لی، در آتلانتا تأسیس شد که میزبان اولین خط تولید کامل چیپس سیب زمینی در جهان بود. از سال ۱۳۲۳ (۱۹۴۴)، برند Lay's برای چیپسها استفاده شد که امروز یکی از مشهورترین برندهای این محصول خوراکی است.
شرکت لی نیز برای تبلیغات خود یک کاراکتر طراحی کرد. این کاراکتر اسکار نام داشت و یک سیب زمینی خوشحال بود. از سال ۱۳۲۴ (۱۹۴۵) نیز مجوز تولید و فروش محصولات برند فریتو در جنوب شرقی آمریکا به آنها اهدا شد.

دولین و لی در زمان ادغام دو شرکت
لی برای بخش تحقیق و توسعهی کسبوکار خود اهمیت بالایی قائل بود و در سال ۱۳۲۸ (۱۹۴۹)، یک مرکز اختصاصی برای محصولات جدید تأسیس کرد. نتیجهی تأسیس این مرکز تحقیق و توسعه، عرضهی محصولات جدیدی همچون چیپس سیبزمینی کبابی، اسنک پنیری ذرت و انواع دانههای روغنی و آجیل بود. این توسعه، با گسترش فعالیت از منطقهی جنوب شرق و خرید برخی رقبای ضعیفتر نیز همراه بود.
تا سال ۱۳۳۵ (۱۹۵۶)، تعداد نیروهای کار لی به بیش از هزار نفر رسیده بود و آنها سهام خود را به صورت عمومی در بورس عرضه کردند. مراکز تولیدی در آن زمان در ۸ شهر فعالیت میکردند و ۱۳ شهر نیز میزبان انبارهای شرکت لی بود. درآمد شرکت در سال ۱۳۳۶ (۱۹۵۷) به ۱۶ میلیون دلار رسید. آنها با این درآمد به بزرگترین شرکت تولیدکنندهی چیپس سیب زمینی در آمریکا تبدیل شدند.
یکی از نقاط برتری شرکت لی، کانالهای توزیع دقیق و هماهنگ آن بود. نیروهای فروش این شرکت زودتر از رقبا به فروشگاهها مراجعه میکردند. آنها ارتباط مناسبی با خردهفروشان داشتند و پیش از نزدیکی زمان انقضای محصولات، آنها را سریعا جایگزین میکردند. تا سال ۱۳۴۰ (۱۹۶۱)، فعالیت شرکت اچ. دابلیو لی به ۳۰ ایالت آمریکا گسترش یافته بود.

یکی از اولین مراکز توزیع منطقهای فریتو
ادغام فریتو، لی و پپسیکولا
شرکتهای فریتو و لی در شهریور سال ۱۳۴۰ (سپتامبر سال ۱۹۶۱) فرآیند ادغام را نهایی کرده و شرکتی عظیم با درآمد سالانه ۱۲۷ میلیون دلار، فعال در صنعت تنقلات و اسنک تأسیس کردند. برندهای اولیهی این شرکت جدید، فریتوز، لیز، رافلز و چیتوز بودند. این ادغام، سیستم توزیع ملی در سرتاسر آمریکا را نیز برای شرکت جدید به همراه داشت. اولین رئیس هیئت مدیره و مدیرعامل شرکت جدید نیز ویلیامسن بود. در سال ۱۳۴۱ (۱۹۶۲)، لی مدیرعامل شد و دو سال بعد نیز ریاست هیئت مدیره را به وظایف خود اضافه کرد.
تا سال ۱۳۴۴ (۱۹۶۵)، درآمد شرکت فریتو لی به ۱۸۰ میلیون دلار رسید تعداد کارمندان آنها نیز رکورد ۸ هزار نفر را پشت سر گذاشت. مراکز تولیدی تا آن سال به ۴۶ عدد رسیده بودند.

ادغام بزرگ بعدی، ملحق شدن فریتو لی به پپسیکولا بود. این ادغام در سال ۱۳۴۴ (۱۹۶۵) نهایی شد و شرکت جدید، با نام PepsiCo شروع به کار کرد. مدیریت شرکت جدید بر عهدهی مدیران پپسیکولا بود اما فریتو لی هنوز به صورت سازمانی مستقل فعالیت میکرد. لی تا سال ۱۳۶۱ (۱۹۸۲) در سمتهای مختلف مدیریتی در شرکت جدید مشغول بود تا این که در آذر ۱۳۶۱ (دسامبر سال ۱۹۸۲) از دنیا رفت.
ادغام شرکتهای پپسی و فریتو لی، به دو دلیل عمده انجام شد. دلیل اول این بود که پپسیکولا بهعنوان رقیبی جدی برای فرمانروای بازار نوشیدنیها یعنی کوکاکولا فعالیت میکرد و گستردگی سهام آن، احتمال فروش این شرکت به رقیب را بیش از پیش کرده بود. با تأسیس شرکت جدید پپسیکو، سهام مدیران تصمیمگیر در شرکت افزایش یافت و شانس فروش آن برای سهامداران دیگر با کاهش قابل توجهی روبرو شد.

کامیونهای مخصوص حمل بستههای Fritos
دلیل بعدی، تمایل Frito Lay به توسعهی کسبوکار به خارج از آمریکا بود. تا پیش از آن، فروش این شرکت به کانادا و آمریکا محدود بود اما همکاری جدید، شانس فروش در ۱۰۸ کشور جهان را برای آنها فراهم میکرد. یک دلیل ساده نیز، وابستگی چیپسهای نمکی به نوشیدنیهای گازدار بود. در ابتدا قرار بود برندهای اختصاصی چیپس و پفک برای پپسی هم طراحی شوند اما قوانین مانع این کار شد و حتی خرید شرکتهای دیگر در این صنعت نیز برای پپسی ممکن نبود.
برند محصولات فریتو لی با پیوستن به پپسی تغییری نکرد. چیپسهای Lay's در آن زمان محبوبیت بالایی پیدا کردند و در کل آمریکا به فروش میرفتند. در همان سالها، فرآیند بررسی محصولات جدید با قدرت پیگیری شد و چیپسهای تورتیلا با برند Doritos بهعنوان اولین محصول پس از ادغام با پپسی، مورد بررسی قرار گرفتند.

تکامل بستهبندی دوریتوز
برند دوریتو مراحل بررسی و تحقیقات بازار متعددی را پشت سر گذاشت و به مرور، از یک چیپس مکزیکی با ادویهی زیاد، به محصولی مناسب برای عموم مردم آمریکا، با طعمهای متنوع تبدیل شد. در دههی ۱۳۵۰ (۱۹۷۰)، این چیپسها به دومین محصول پرفروش Frito Lay تبدیل شدند.
سهم بسیار زیادی از شهرت محصولات فریتو لی در آن سالها، مدیون تبلیغات گستردهی این شرکت و بودجهی عظیم آنها برای بازاریابی بود. البته در آن سالها محصولات ناموفقی نیز به بازار عرضه شدند که برندهای Funyuns و Munchosنمونههایی از آنها هستند.
بازاریابی فریتو لی نیز همیشه با موفقیت همراه نبوده است. آنها در سال ۱۳۴۷ (۱۹۶۸) کاراکتری مکزیکی با نام Frito Bandito را برای تبلیغ محصولات خود معرفی کردند که لهجهی غلیظ مکزیکی آمریکایی داشت. نمایش تبلیغات این کاراکتر، اعتراض شهروندان مکزیکی آمریکایی را به همراه داشت که آن را بر ضد ملیت خود میدانستند. سرانجام نمایش تبلیغات بندیتو در رادیو و تلویزیون قطع شد و فریتو لی نیز این کمپین را تعطیل کرد.

کارحانهی تولید چیپس در دههی ۱۳۴۰ (۱۹۶۰)
افزایش رقابت در بازار تنقلات
دههی ۱۳۵۰ (۱۹۷۰)، با ظهور برندهای متعدد جدید در صنعت چیپس و پفک همراه بود. Frito Lay نه تنها از طرف رقبای داخلی، بلکه رقبای خارجی و برندهایی همچون Pringles و Chipos هم تهدید میشد. این برندها، سیبزمینی را خمیر کرده و در شکلهای منظم در بستهبندیهای جذاب عرضه میکردند. این بستههای جدید فضای کمتری اشغال میکردند، بهراحتی خرد نمیشدند و عمر بیشتری هم داشتند.
برندهای پرینگلز و چیپوس بهراحتی در یک کارخانه آماده شده و به کل کشور صادر میشدند. در واقع تولید آنها نیاز به کارخانه در مناطق مختلف نداشت و در نتیجه، هزینههای تولید کمتر بود. دو غول تجاری با نامهای Procter & Gamble و General Mills Inc نیز صاحبان این برندها بودند که شبکهی قوی توزیع و تجارت را در اختیار داشتند.
Frito Lay رقبای متعدد دیگری هم در آمریکا داشت اما باز هم بهعنوان فرمانروای این بازار به فعالیت خود ادامه داد تا این که در پایان دهه، فروش خود را به بیش از یک میلیارد دلار رساند. بههرحال آنها هیچگاه از رشد و توسعه خسته نشدند و در زمستان ۱۳۵۷ (پایان سال ۱۹۷۹) با تأسیس کارخانهای جدید در شارلوت و توسعهی کارخانههای دیگر، تولید خود را به اندازهی یک سوم افزایش دادند.

کارحانهی تولید چیپس در دههی ۱۹۶۰
Frito Lay برای گسترش بازار خود کمکم از محصولات شور به شیرینیها نیز وارد شد. آنها در ابتدای دههی ۱۳۶۰ (۱۹۸۰) برند کلوچهی Grandma را به قیمت ۲۵ میلیون دلار خریدند. فروش محصولات با این برند در سال ۱۳۶۲ (۱۹۸۳) و با ۵ نوع کلوچه و کوکی متنوع شروع شد. برند بعدی که در آن سالها معرفی شد، Tostitos نام داشت. این برند نیز یک چیپس تورتیلا بود و به یکی از موفقترین محصولات جدید شرکت تبدیل شد.
برند توستیتوز، نتیجهی یک تحقیقات بازار در مورد دوریتوز بود. برخی مشتریان، چیپسهای نازکتر، سبکتر و با ادویهی کمتر را میپسندیدند که برند جدید، نیاز آنها را برآورده میکرد. تا سال ۱۳۶۴ (۱۹۸۵)، توستیتوز به برند پنجم شرکت تبدیل شد و سالانه ۲۰۰ میلیون دلار فروش داشت. در آن زمان دوریتوز با ۵۰۰ میلیون فروش در جایگاه نخست بود.
دههی ۱۳۶۰ خورشیدی (۱۹۸۰ میلادی)، با معرفی محصولات و برندهای بسیار متنوعی از سمت Frito Lay همراه بود. آنها انواع خوراکیهای شور و شیرین را به سبد محصولات خود اضافه کرده و در آخرین تلاش، چیپسهای کتل را با برند Kincaid معرفی کردند. این توسعهی ناگهانی باعث شد تا ۱۰ هزار نیروی فروش پرقدرت فریتو لی نیز از عهدهی معرفی و فروش محصولات بر نیایند و بسیاری از برندها، بهسرعت شکست بخورند.

کامیونهای مخصوص حمل پفکهای Chee.tos
در این میان، توسعهی جهانی برند با موفقیت همراه بود. آنها سالانه ۲۰ درصد رشد میکردند و درآمد جهانی به بیش از ۵۰۰ میلیون دلار رسیده بود. محصولات Frito Lay تا پایان دههی ۱۳۶۰ (۱۹۸۰) در بیش از ۲۰ کشور جهان به فروش میرسیدند.
البته شهرت فریتو لی در بازار جهانی با آسودگی آنچنانی نیز همراه نبود. یک برند جهانی با نام Eagle رقیب جدی آنها بود که محصولاتی با کیفیت را با قیمتی حدود ۲۰ درصد ارزانتر ارائه میکرد. مشکلات داخلی همچون کاهش کیفیت و افزایش قیمت در بازار نیز موفقیت فریتو لی را تهدید میکردند تا این که در نهایت، سود آنها با شروع دههی ۱۳۷۰ (۱۹۹۰) رو به کاهش رفت.
یکی از تغییرات بزرگ آن سالها، اخراج ۱۸۰۰ مدیر یا ۶۰ درصد از مدیران شرکت بود که با هدف افقیتر کردن ساختار مدیریت انجام شد. البته ۴ کارخانه از ۴۰ کارخانهی شرکت نیز تعطیل شدند. همچنین، بیش از ۱۰۰ نوع بستهبندی و برند نیز از خط تولید فریتو لی حذف شد. این تغییرات، صرفهجویی سالانهی ۱۰۰ میلیون دلاری را برای Frito Lay بههمراه داشت.
محصول بزرگی که در این دهه معرفی شد، SunChips نام داشت. این محصول در سال اول، رکورد فروش ۱۱۵ میلیون دلار را ثبت کرد. این چیپس با کلسترول و چربی مضر کم تولید میشد و افرادی با سبک زندگی سالم را بهعنوان گروه مشتریان انتخاب کرده بود. بازطراحی برخی محصولات قدیمی و همچنین فرمولاسیون محصولات محبوب Lay's و Ruffles نیز در همین زمان انجام شد. این اولین تغییر فرمولاسیون در تاریخ برندها بوده و استفاده از روغن پنبهدانه به جای روغن سویا، اصلیترین بهبود چرخهی تولید بود.

تکامل بستهبندی Cheetos
دههی ۱۳۷۰ (۱۹۹۰) نیز با افزایش رقابت میان برندهای تولیدکنندهی چیپس و پفک همراه بود. رقابت بر سر قیمت، رشد همهی فعالان این بازار را کاهش داد اما نکتهی واضح، فرمانروایی Frito Lay در این بازار بود. آنها سهم بازار خود در آمریکا را از ۳۸ درصد در پایان دههی ۱۳۶۰ (۱۹۸۰) به ۵۵ درصد در سال ۱۳۷۵ (۱۹۹۶) رساندند. رشد ادامهدار این برند باعث شد تا دو رقیب جدی آنها به زانو در بیایند. برند Eagle و شرکت Borden، رقبایی بودند که تسلیم فریتو لی شدند و خط تولید محصولات خود را تعطیل کردند.
سالهای پایانی قرن بیستم با خرید شرکتها و برندهای متعدد و همچنین ادغامهای داخلی همراه بود. مجموعههای عملیاتی داخلی و بینالمللی فریتو لی در سال ۱۳۷۵ (۱۹۹۶) به صورت یک سازمان واحد در آمدند. یک سال بعد، برند مشهور Cracker Jack از شرکت بوردن خریداری شد و در پی آن، برندهای متعدد تنقلات در اروپا و استرالیا نیز به زیرمجموعهی این شرکت پیوستند. مقصد بزرگ بعدی، آمریکای جنوبی بود که با یک همکاری بزرگ با توزیعکنندگان کشورهای مطرح این منطقه، بازار ۳ میلیارد دلاری چیپس و پفک آمریکای لاتین، میزبان Frito Lay شد.
تا پایان قرن بیستم توسعهی فعالیتها و افزایش هرچه بیشتر بازاریابی برند فریتو لی، سهم آنها از بازار آمریکا را به بیش از ۶۰ درصد رساند. آنها پس از تصاحب سهم اصلی بازار داخلی، به فکر توسعهی هرچه بیشتر جهانی خود افتادند؛ چرا که بازیگر بزرگ دیگری نیز در این زمینه وجود نداشت. قدم بزرگ اول برای توسعهی حضور بینالمللی، همکاری با شرکت بریتانیایی Walkers بود که حضور فریتو لی را در بازار اروپا قویتر میکرد.

تکامل بستهبندی فریتوز
سالهای اخیر و وضعیت کنونی
فریتو لی در دههی ۱۳۸۰ و ۱۳۹۰ (۲۰۰۰ و ۲۰۱۰)، تمرکز خود را روی بهبود برندهای موجود و تولید محصولاتی حتی با ترکیب محصولات قبلی معطوف کرده است. بهعنوان مثال چیپسهای Lay's با چربی کم و همچنین محصولات بدون روغن با برند Baked از آخرین دستاوردهای این برند بودهاند. در سال ۱۳۸۲ (۲۰۰۳)، یک خط محصولات جدید با نام Natural معرفی شد. فریتو لی ادعا میکند تمامی مواد تشکیل دهندهی محصولات این برند، ارگانیک هستند.
در سال ۱۳۸۴ (۲۰۰۵) و تحت مدیریت آیرین روزنفیلد، خرید یک برند تولیدکنندهی تنقلات یعنی Pita Chip نیز در آمریکا نهایی شد. این برند تولیدکنندهی مواد غذایی نیز در جهت توسعهی محصولات فریتو لی خریداری شد. در سالهای بعد و با تکیه بر روشهای تولید همین برند، تمرکز Frito Lay بر محصولات با مواد طبیعی نیز بیش از پیش شد.

در سال ۱۳۸۹ (۲۰۱۰)، فرمولاسیون چیپسهای Lay's بار دیگر تغییر کرد و مواد کاملا طبیعی به چرخهی تولید آنها اضافه شد. با این تغییر، فروش چیپسهای برند لیز ۸ درصد افزایش یافت. در نتیجه، شرکت اعلام کرد که برندهای دیگر را نیز برای استفاده از مواد کاملا طبیعی بازطراحی خواهد کرد.
فعالیتهای اجتماعی نیز که بهعنوان مسئولیتهای معمول شرکتهای بزرگ در جهان شناخته میشوند، هدف برنامهریزیهای Frito Lay در سالهای اخیر بودهاند. پیادهسازی سیستم بازیافت یکپارچه، تأسیس مرکز توزیع با مصرف صد درصدی انرژی تجدیدپذیر و استفاده از کامیونهای کاملاً الکتریکی در برخی از مسیرها، از برنامههای اجتماعی و زیستمحیطی این برند هستند.
Frito Lay در سالهای اخیر به توسعه در کسبوکارهای دیگر نیز علاقهمند شده است. آنها اولین ایستگاه پمپ گاز طبیعی خود را در سال ۱۳۹۲ (۲۰۱۳) راهاندازی کردند. برند Frito Lay در حال حاضر تحت مدیریت ویوک سانکارانفعالیت میکند و در میان برندهای برتر رسانهی فوربز، در رتبهی ۴۱ قرار دارد.
بدون تردید تایتانیک، این غول عظیمالجثه آهنی، یکی از شاهکارهای بینظیر مهندسی بود که در زمان خود همه را متحیر کرد. پس از غرق شدن تایتانیک عدهای از افراد معتقد بودند که تا ابد نظیر این کشتی ساخته نخواهد شد؛ اما یک فرد ثروتمند استرالیایی به نام کلایو پالمر قصد دارد دوباره این سازه شگفتانگیز را درست همانند نمونه اولیه خود، اما مجهزتر خلق کند تا دوباره تایتانیک در دریاها و اقیانوسها فرمانروایی کند.

خبر تصمیم ساخت کشتی تایتانیک 2 نخستین بار توسط این میلیاردر استرالیایی در سال ۲۰۱۲ در رسانههای ملی این کشور منتشر شد؛ اما در آن زمان هیچ کس این تصمیم را جدی نگرفت و با آن به شیوهای طنز گونه رفتار کردند؛ البته آقای پالمبر تحتتاثیر این حواشی قرار نگرفت و اذعان کرد که این بار تایتانیک به سلامت به مقصد خود یعنی نیویورک خواهد رسید.

کلایو پالمر
تایتانیک ۲ چه زمانی قرار بود نخستین سفر خود را آغاز کند؟
ابتدا قرار بود که تایتانیک ۲ تا پایان سال ۲۰۱۶ سفر خود را از انگلستان به سمت نیویورک آغاز کند و حتی تقاضاهای زیادی برای اخذ سمت کاپیتانی کشتی از سال ۲۰۱۳ به دست آقای پالمر رسید. حتی مسئولان گینس هم تحتتاثیر این موضوع قرار گرفتند و خواستار مصاحبه با وی در رابطه با طولانیترین آگهی استخدام جهان شدند.
اما متاسفانه در اواسط سال ۲۰۱۵ روند ساخت کشتی تایتانیک ۲ به دلیل مشکلات مالی متوقف شد و آقای پالمر اعلام کرد که فرآیند تکمیل این کشتی از ماه پایانی سال ۲۰۱۵ مجددا آغاز میشود. اکنون پس از چند سال اخباری مبنی بر سفر دو هفتهای این کشتی از دبی به انگلستان در سال ۲۰۲۲ منتشر شده است؛ البته طبق اطلاعات منتشر شده تایتانیک پس از این سفر، در مسیر دو شهر ساوتهمپتون و نیویورک که مسیر کشتی اصلی بوده است، تردد خواهد کرد.
آقای پالمر ماه سپتامبر سال جاری با انتشار بیانیهای در لندن اعلام کرد که تایتانیک ۲ پروژهای بینالمللی است و همه جهان را تحت تاثیر قرار میدهد. تایتانیک ۲ علاوه بر رفت و آمد بین دو شهر ساوتهمپتون و نیویورک، دریاهای سراسر جهان را در مینوردد و در هر بندری که توقف میکند، افراد بیشماری را شیفته خود میکند.
وی در ادامه گفتههای خود افزود:
تایتانیک در سال ۱۹۱۲ کشتی رویاها بود و حدود یک قرن است که رازهای سر به مهر زیادی در مورد آن وجود دارد. بسیاری از افراد هنوز هم آرزو دارند سفر با چنین کشتی باشکوهی را تجربه کنند یا حداقل آن را از نزدیک تماشا کنند؛ تایتانیک ۲ تمام این رویاها را محقق خواهد کرد.
شرکت کشتیسازی استار بلو لاینز (Star Blue Lines) که متعلق به آقای پالمر است، اعلام کرده که حاضر است با سرمایهای ۵۰۰ میلیون دلاری این رویایی دستنیافتی را محقق کند. حتما شما هم مشتاقید بدانید که تایتانیک ۲ چه ویژگیهایی دارد.
تایتانیک ۲ مانند همتای خود دارای سه کلاس است

به نظر میرسد آقای پالمر هم قصد دارد مسافران کشتی خود را به سه گروه تقسیم کند و طبق گفته او مسافران هر کلاس حق ورود به بخش دیگری را ندارند. البته انتظار میرود که قیمت فرست کلاس تایتانیک ۲ کمتر از کشتی اصلی باشد. بهای فرست کلاس تایتانیک در زمان خود چیزی حدود ۵۰ هزار دلار امروز بوده است. آقای پالمر توصیه کرده در کلاس سوم که درواقع همان کلاس اقتصادی است؛ جا رزور کنید؛ زیرا این قسمت از کشتی فضای شادی دارد و خود او نیز در همین قسمت حضور دارد!
تایتانیک ۲ از نظر قایق نجات هیچ محدودیتی ندارد

کشتی تایتانیک که در نخستین سفر خود در ۱۵ آوریل ۱۹۱۲ در اثر برخورد با یک کوه یخ غرق شد، ۲۲۲۴ نفر مسافر داشت؛ اما ظرفیت قایقهای نجات آن فقط ۱۱۷۸ نفر، یعنی یک سوم مسافران بود.
کشتی تایتانیک ۲ به اندازه ۲۴۳۵ نفر مسافر و ۹۰۰ خدمه ظرفیت دارد؛ اما ظرفیت قایقهای نجات چوبی آن ۲۷۰۰ نفر و ظرفیت قایقهای نجات بادی این کشتی ۸۰۰ نفر است؛ بنابراین این کشتی از نظر قایق نجات هیچ محدودیتی ندارد. در ضمن طبق گفته آقای پالمر، این کشتی دارای کانالها و خروجیهای شیبدار است که مسافران از طریق آنها به راحتی میتوانند از کشتی خارج شوند.
طراحی این کشتی تا جای ممکن شبیه به کشتی اصلی است
تصاویر کامپیوتری منتشر شده از تایتانیک ۲ نشان میدهد که طراحی این کشتی به میزان زیادی شبیه تایتانیک اصلی بوده و از امکانات بسیار خوبی همچون حمامهای ترکی، زمین اسکواش، باشگاه مجلل و یک استخر شنای کوچک برخوردار است.
تصاویر کامپیوتری منتشر شده از فضای داخلی تایتانیک ۲
همچنین انتظار میرود که این کشتی دارای اتاقهای سیگار فرست کلاس باشد و استخرهایی در آن وجود دارد که با شور حرارت داده شده اقیانوس پر شده است.

طبق گفته آقای پالمر در این کشتی خبری از تلویزیون و اینترنت نیست و در هر بخش متناسب با کلاس آن بخش، لباسهای مختلفی مناسب برای موقعیتهای مختلف در اختیار مسافران قرار داده میشود.
کشتنی تنها به امکانات مدرن ضروری مجهز است
تایتانیک ۲ تنها به امکانات مدرن ضروری مثل سیستم تهویه، بیمارستان و سکوی نشستن هلیکوپتر مجهز است و فاقد امکاناتی همچون اینترنت و تلویزیون است.
در ضمن این کشتی به یک مرکز کنترل و ناوبری کاملا مدرن (که به عنوان سیستم بریج یا Bridge نیز شناخته میشود) مجهز بوده که جزو ضروریات یک کشتی به روز است. البته برخی از ویژگیهای این کشتی صرفا برای شبیهسازی طراحی قدیمی کشتی اصلی بوده و هیچ نوع کاربردی ندارند.

در کشتی اصلی تایتانیک اتاقی برای برقراری ارتباطات رادیویی وجود داشت که یک سیستم بسیار کارآمد مارکونی (Marconi) در خود جای داده بود که برای برقراری ارتباط کشتی با سایر کشتیها در آن سوی اقیانوس اطلس مورد استفاده قرار میگرفت. در تایتانیک ۲ نیز این اتاق و سیستم دقیقا به شکل سیستم موجود در کشتی اصلی وجود دارد که مانند برخی دیگر از ویژگیهای کشتی هیچ کاربردی ندارد و تنها برای شبیهسازی طراحی کشتی اصلی در آن قرار داده شده است.
سفر با کشتی در اولین سفر آن هزینه زیادی دارد

طبق گزارشات منتشر شده، برخی از افراد ثروتمند آمریکایی برای حضور یافتن در کشتی در اولین سفر آن از ساوتهمپتون یه نیویورک، تا یک میلیون دلار هم برای هر نفر پیشنهاد دادهاند.
تایتانیک ۲ تنها نمونه بازسازی شده از تایتانیک اصلی نیست

تایتانیک ۲ تنها نمونه بازسازی شده از تایتانیک اصلی نیست و یک شرکت چینی هم قصد دارد نمونهای شبیهسازی شده دیگری از کشتی تایتانیک به نام رُمَندِسیا تایتانیک (Romandisea Titanic) را تا پایان سال میلادی جاری تکمیل کرده و در سال ۲۰۱۹ آن را برای استفاده عموم مردم افتتاح کند.
البته این کشتی برای دریانوردی طراحی نشده و تنها یک کشتی تزئینی به شکل تایتانیک بوده که روی رودخانه چی (Qi River) در شهر دایانگ در جنوب غربی چین قرار دارد و بازدیدکنندگان این کشتی میتوانند آزادانه در آن بگردند و از قسمتهای مختلف آن مانند سالنهای بسیار بزرگ، استخرها و کابین شنا و سالن تئاتر بازدید کنند. در ضمن در رُمَندِسیا تایتانیک مهمانیها و بازیهایی با تم ضیافت بزرگ شام نیز برگزار میشود.
فیلمی با موضوع اولین سفر تایتانیک ۲ ساخته میشود

آقای پالمر در سال ۲۰۱۳ با انتشار توئیتی اعلام کرد که شرکتی به نام پالمبر پیکچرز (Palmer Pictrues) را به نام خود ثبت کرده است و قصد دارد فیلمی در مورد اولین سفر تایتانیک ۲ بسازد.
او بعدها نیز در مصاحبه با یک خبرگزاری اعلام کرد که فیلم روی کشتی او ضبط میشود و تاکنون بازیگرانی از هالیوود، چین و اروپا برای نقشآفرینی در این فیلم اعلام آمادگی کردهاند. به نظر او این فیلم که داستانی رمانتیک و عاشقانه دارد، همه را شگفتزده میکند.
آقای پالمر مدعی است که فیلم او بسیار بهتر از فیلم تایتانیک اصلی خواهد شد. فیلم تایتانیک در سال ۱۹۷۲ به کارگردانی جیمز کامرون و با نقشآفرینی لئوناردو دیکاپریو و کیت ویسنلت به نمایش درآمد و توانست عنوان دومین فیلم پرفروش دنیای سینما را از آن خود کند.
طبق گفته آقای پالمر کار تهیه فیلمنامه این فیلم به پایان رسیده و او به همکارانش به دنبال ستارگان برجسته هالیوود و تهیهکنندگان مطرح برای ساخت آن هستند. در ضمن فیلمنامه این فیلم هیچ تغییری نمیکند و تنها ممکن است بازیگران آن تغییر کنند.
احتمالا تایتانیک ۲ سال ۲۰۲۲ افتتاح خواهد شد

هنوز زمان دقیق افتتاح تایتانیک ۲ مشخص نیست؛ اما مشکلات مالی ساخت این کشتی برطرف شده و جدیدترین تاریخی که برای افتتاح این کشتی اعلام شده، سال ۲۰۲۲ است؛ البته هنوز نمیتوان در مورد این موضوع نظر قطعی بدهیم.
سال گذشته، تلاش مکلارن برای ساخت یک سوپراسپرت با فرمان در وسط کابین، خبرساز شده بود؛ اما کسی فکر نمیکرد، محصولی با مشخصات یک ابرخودرو در سال ۲۰۱۸ رونمایی شود. مهرماه سال ۱۳۹۷، طرح پروتوتایپ BP23 با بدنهی مکلارن 720S، توسط خبرنگاران آزمایش شد و تحسین آنها را برانگیخت. چنین محصولی میتواند، تجربهی رانندگی شبیه به مدلهای فرمول یک را با راحتی در کابین یک ابرخودروی لوکس، ترکیب کند.

ابرخودروی اسپیدتیل (McLaren Speedtail) به عنوان جانشین مکلارن F1 و محصولی قابل رقابت با بوگاتی شیرونطراحی شده است. با این حساب، حضور فرمان در وسط و استفاده از پیشرانهی ۱۰۰۰ اسب بخار یا قویتر، قابل پیشبینی بود. بنا بر ادعای مهندسان مکلارن، ابرخودروی اسپیدتیل، از نظر آیرودینامیک و هدایت هوا، دارای یکی از بهترین طرح بدنههای تاریخ است. این محصول، شباهت زیادی بهفولکسواگن XL1 مدل ۲۰۰۹ دارد و با ضریب آیرودینامیک نزدیک به ۰.۱ تولید خواهد شد. حتی چرخ جلوی اسپیدتیل، دارای قاب مخصوصی است تا هنگام چرخش، کمترین اعوجاج را در هوای اطراف ایجاد کند. بخش اصلی بدنه، فیبرکربن خواهد بود و این مسأله کمک میکند تا وزن خالص خودرو به عدد باورنکردنی ۱۴۳۰ کیلوگرم برسد.

با کمی دقت در تصاویر خودرو، متوجه میشویم که چرخهای جلو و عقب نامتقارن هستند. در واقع، قاب مخصوصی برای بهبود آیرودینامیک چرخها ارائه شده است که مالک میتواند، آنها را نصب یا جدا کند. از دیگر تفاوتهای این خودرو با مدلهای معمول، باید به حذف آینههای جانبی و آینهی وسط کابین اشاره کرد که با دوربین و نمایشگر، جایگزین شدهاند. این شرایط، فضای داخلی مکلارن اسپیدتیل را متفاوت از هر خودروی دیگر، نشان میدهد.

بدون شک، مهمترین بخش هر ابرخودرو، قوای فنی آن است. اسپیدتیل اولین ابرخودروی جهان محسوب میشود که از موتور توربودیزل هیبرید استفاده میکند. مدیران شرکت سازنده، اطلاعات چندانی از مشخصات پیشرانه منتشر نکردهاند؛ اما شایعات، خبر از قدرت ۱۰۳۵ اسب بخار میدهند. بنا بر اطلاعات رسمی مکلارن، اسپیدتیل میتواند سرعتهای بالاتر از ۴۰۰ کیلومتربرساعت را برای سرنشین فراهم کند و در زمانی حدود ۱۲.۸ ثانیه، سرعت خود را از حالت سکون به ۳۰۰ کیلومتر بر ساعت برساند.

مشابه مکلارن F1، در اسپیدتیل هم ۳ صندلی برای سرنشینان وجود دارد. این ابرخودرو، دارای ۳ نمایشگر لمسی است که پیرامون فرمان قرار دارند. بسیاری از امکانات فنی این مدل، با کلیدهای روی سقف کنترل میشوند. شیشهی جلو، الکتروکروماتیک است و در شرایط نوری مختلف میتواند به انتخاب راننده دارای تیرگی قابل کنترل باشد.
ابرخودروی مکلارن اسپیدتیل، مشابه مدل افسانهای F1 با تولید محدود به ۱۰۶ دستگاه عرضه خواهد شد و از هماکنون، تمامی ظرفیت آن برای تحویل در سال ۲۰۲۰، پیشفروش شده است. این محصول، آستانه قیمت ۲ میلیون و ۲۴۰ هزار دلار دارد. فهرست امکانات قابل سفارش، شامل لوازم جانبی لوکس، نظیر چمدانهای اختصاصی میشود.
مانی خوشبین میلیاردر ایرانی مقیم امریکا هم ساعاتی پس از رونمایی اسپیدتیل اعلام کرد؛ یکی از ۱۰۶ خریدار این ابرخودرو بوده است.
اینتل با انتشار گزارش مالی مربوط به سه ماههی سوم سال ۲۰۱۸ میلادی نشان داد که بسیار فراتر از پیشبینیهای کارشناسان و تحلیلگران عمل کرده است. از میان عمدهترین دلایلی که منجر به عملکرد خوب اینتل شده است، میتوان به حاشیهی سود بالا در کسبوکار دیتاسنترها و همچنین افزایش تقاضا برای پردازندههای پیسی اشاره کرد.
اینتل علاوه بر دست یافتن به رشد ۳۹ درصدی در سود کسب شده، پیشبینی کرده که سه ماههی چهارم سال جاری میلادی را نیز با عملکردی خوب به پایان برساند. متخصصان اینتل مشکلاتی را برای درآمد این کمپانی که ریشه در مناقشات اقتصادی یا اقتصاد چین داشته باشد، متصور نیستند، حال آنکه مالکان دیتاسنترهای بزرگی نظیر بایدو یا بزرگترین تولیدکنندگان پیسی در سطح جهان در کشور چین مستقر شدهاند.
اینتل موفق شده تا طی سه ماههی سوم سال جاری میلای به لطف افزایش تقاضا برای پردازندههای پیسی که پس از رکودی طولانی اتفاق افتاده، درآمد قابل قبولی را کسب کند. همچنین باید به افزایش فروش تراشههای مودم مورد استفاده در آیفونهای اپل نیز اشاره کرد. باب سوان، مدیر عامل اینتل در رابطه با افزایش تقاضا برای پردازندههای پیسی به این نکته اشاره کرده که این افزایش به دلیل افزایش خرید از جانب مشتریان تجاری در اقتصادهای توسعهیافته در کنار بهروزرسانی سیستمها از سوی گیمرها است. بسیاری از کسبوکارها در حال بهروزرسانی سیستمهای خود هستند، چراکه مایکروسافت پشتیبانی از سیستمعاملهای قدیمی ویندوز را تا سال ۲۰۲۰ متوقف خواهد کرد.
فروش تراشههای مودم اینتل طی فصل سوم سال ۲۰۱۸، رشدی ۱۳۱ درصدی را تجربه کرده است که اصلیترین دلیل آن را باید تبدیل شدن اینتل به تنها تولیدکنندهی تراشههای مودم عنوان کرد، چراکه کوالکام دیگر سهمی در تولید تراشههای مودم آیفون ندارد. درآمد بخش تولید پردازندههای دیتاسنتر نیز بیش از ۲۵.۹ درصد افزایش یافته و به ۶.۱۴ میلیارد دلار رسیده است که فراتر از پیشبینیهای انجام شده توسط تحلیلگران است.
درآمد بخش مربوط به شرکای سختافزاری اینتل که از تراشههای این کمپانی در محصولاتشان استفاده میکنند نیز با رشدی ۱۵.۵ درصدی به ۱۰.۲۳ میلیارد دلار رسیده است. همانطور که اشاره کردیم اینتل موفق شده در سه ماههی سوم سال مالی ۲۰۱۸ سودی ۶.۴ میلیارد دلاری را کسب کند که به معنی کسب سود ۱.۳۸ دلاری به ازای هر سهم این کمپانی است. اینتل پیشبینی کرده که در سه ماههی جاری نیز از نظر مالی اعداد مثبتی را ثبت خواهد کرد.
طبق گزارش جدید نشریهی بلومبرگ، سامسونگ سال آیندهی میلادی سه نسخه از پرچمدار خود را بههمراه یک گوشی انعطافپذیر عرضه میکند؛ محصولی که سالها خبر عرضهی آن بهگوش میرسد اما تاکنون اطلاعاتی بهصورت رسمی از این دستگاه منتشر نشده است. گزارش بلومبرگ جزئیات بیشتری به خبرهای قبلی پیرامون گلکسی S10اضافه میکند که توسط تحلیلگر کرهای، مینگ-چی کو و رسانههای کرهای منتشر شده بود.
گفته میشود که گلکسی S10 و S10 پلاس از صفحهنمایش خمیده OLED بههمراه سنسور اثر انگشت زیر نمایشگر بهره خواهند گرفت؛ فناوری جدیدی که در گوشیهای پرچمدار سازندگان چینی دیده میشود، اما تاکنون در محصولات سامسونگ مورد استفاده قرار نگرفته است. همچنین گفته میشود پرچمدار بعدی سامسونگ از سه لنز برای دوربین اصلی و لنز ثابت زیر نمایشگر برای دوربین سلفی استفاده خواهد کرد. مشخص نیست که طراحی دوربین سلفی بهطور دقیق چگونه خواهد بود؛ اما چندی پیش خبرهای جزئی پیرامون فعالیت سامسونگ روی پنل نمایشگر با سوراخهای متعدد برای قرارگیری لنز دوربین و سایر سنسورها منتشر شد. بلومبرگ مدعی است که سامسونگ درحال کار روی نسخههای آزمایشی S10 بدون جک هدفون است؛ اما به این معنی نیست که تصمیم نهایی برای حذف جک هدفون در نسل بعدی پرچمدار خود را گرفته است.

نسخهی سوم گلکسی S10 بهعنوان گزینهای ارزانقیمت بدون صفحهنمایش خمیده و به احتمال زیاد بدون سنسور اثر انگشت زیر نمایشگر شناخته میشود. طبق گزارش تحلیلگر کرهای که در ماه مرداد (جولای) منتشرشد، این نسخه از سنسور اثر انگشت در کنار بدنهی دستگاه بهره خواهد برد. سامسونگ در گذشته نسخههای لایت پرچمداران خود را معرفی کرده است، اما این محصولات معمولاً ویژگیهای مشترک بسیار کمی با برادران بزرگتر خود داشتهاند و در بیشتر موارد ماهها پس از معرفی نسخهی اصلی، معرفی میشدند. سازندهی کرهای در سالهای اخیر سعی داشته تا ویژگیهای بیشتری از گوشیهای پرچمدار را به نسخههای میانرده بیاورد و از این جهت، عرضه نسخهای ارزان قیمت از پرچمدار جدید آن چندان دور از ذهن نیست.
سامسونگ همچنین گفتوگوهایی با اپراتور ورایزن داشته است تا نسخهی مجهز به 5G گلکسی S10 را نیز در خاک آمریکا عرضه کند. البته مشخص نیست که میزان آمادگی شبکه ورایزن در زمان معرفی پرچمدار بعدی چگونه خواهد بود؛ اما طبق برنامهریزی سامسونگ محصولات مبتنی بر 5G در زمستان ۱۳۹۷ (اوایل سال ۲۰۱۹) به بازار عرضه میشوند. همچنین در گذشته خبرهایی مبنی بر آمادگی ورایزن برای عرضه شبکهی خانگی نسل جدید منتشر شده بود. به هرحال اطلاعات لو رفته نشان میدهد که سامسونگ روی نسخهی 5G گلکسی S10 نیز برنامهریزی کرده و اسم رمز Beyond (فراتر) برای این محصول در نظر گرفته شده است.
گزارش بلومبرگ شامل جزئیاتی پیرامون محصولی با اسم رمز Winner (برنده) نیز میشود که گوشیهوشمند انعطافپذیر سامسونگ بهشمار میرود و در گذشته نیز نشریهی وال استریت ژورنال اطلاعاتی پیرامون آن منتشر کرده بود. براساس شایعهها، سامسونگ هنوز مردد است که نمایشگر دستگاه بهصورت افقی یا عمودی تا شود. بسیار غیرمحتمل به نظر میرسد که شاهد معرفی این محصول در کنفرانس ماه آینده توسعهدهندگان سامسونگ باشیم. گزارش میگوید که ممکن است جزئیات ایده مفهومی دستگاه، طراحی و رابط کاربری آن را در معرض نمایش قرار گیرد اما خبری از نسخهی واقعی نخواهد بود.

بهنظر میرسد گوشی تاشدنی سامسونگ از حسگر اثر انگشت زیر نمایشگر بهره نمیبرد، زیرا بهدلیل فناوری متفاوت صفحهنمایش آن، چنین عملی دشوار خواهد بود. انتظار میرود طراحی دستگاه بهگونهای باشد که در حالت بسته، نمایشگری با ابعاد ۴ اینچ در اختیار کاربر قرار دهد اما با باز شدن آن، نمایشگر پشتی ۷ اینچی قابل استفاده باشد. البته ابعاد گفته شده از سوی وال استریت ژورنال منتشر شده است و بدون دانستن نسبت تصویر واقعی دستگاه، نمیتوان اندازهی اصلی آن را پیشبینی کرد. بلومبرگ ادعا دارد که نمایشگر داخلی بهجای شیشه با پوششی پردهمانند محافظت شده است اما معلوم نیست که این پوشش نسبت به لمس کاربر بازخورد خواهد داشت یا خیر.
به هرحال نمیتوان انکار کرد که ۲۰۱۹، سال بزرگی برای واحد موبایل سامسونگ خواهد بود. همچنین فروش ناامیدکننده گلکسی S9 نیز موجب شده است تا منتظر شگفتیسازی این شرکت در سال آینده میلادی باشیم. اگرچه محصولات امسال سامسونگ از طراحی و امکانات یکپارچهای بهره میبرند، اما از نظر بسیاری از کاربران ویژگیهای آنها نسبت به نسلهای گذشته کمی تکراری شده است و زیر سایه پرزرق و برق رقبای چینی قرار گرفتهاند. اما آیا Samsung میتواند دوباره با عرضهی محصولات جدیدش شهرت خود را در زمینهی نوآوری تصاحب کند؟ سؤالی که برای رسیدن به پاسخ آن باید تا سال آینده میلادی صبر کنیم.
گرچه واتساپ از تصاویر گیف و اموجیها پشتیبانی میکند، اما برخی از کاربران مدتها است که از سازندهی این اپلیکیشن بهدلیل نبود استیکرها، گلایهمندند. حال بهتازگی بهصورت رسمی اعلام شده است که این پیامرسان، از این پس از استیکر هم پشتیبانی میکند.
در اطلاعیهی منتشرشده در وبلاگ واتساپ، اعلام شده است که فعلا، تنها استیکرهای ساختهشده توسط طراحان داخلی این شرکت و چندین هنرمند دیگر قابلاستفاده هستند. با اینحال، مالک WhatsApp برای اطمینان حاصلکردن از رشد تعداد استیکرهای این پیامرسان، چندین API و رابط کاربری ویژه را منتشر کرده است که به کاربران امکان ساخت مجموعهاستیکرهای اختصاصی خودشان را میدهد.
بهمنظور فرستادن استیکر، تنها کافی است روی گزینهی جدیدی که بهتازگی به این اپلیکیشن اضافه شده، ضربه بزنید، یکی از استیکرها را انتخاب و برای مخاطب خود ارسال کنید. بهخاطر داشته باشید که تعداد استیکرهای واتساپ هماکنون بسیار کم بوده و حتی امکان ارسال استیکر، هنوز برای برخی از کاربران فعال نشده است.
واتساپ میگوید که پشتیبانی از استیکر، طی هفتههای پیشرو، به نسخهی اندروید و iOS این پیامرسان اضافه خواهد شد. با اینحال، طبق ادعای برخی منابع، انتشار گستردهی این قابلیت از هماکنون آغاز شده است و کاربران میتوانند با بهروزرسانی اپلیکیشن خود، از این ویژگی بهرهمند شوند.
.: Weblog Themes By Pichak :.




ورود کاربران
خوش آمدید! لطفا وارد حساب خود شوید