موفقیت دوربین‌های بدون آینه‌ی سونی بسیار شبیه به موفقیت شرکت Apple در اواخر دهه‌ی ۹۰ است. اپل با تمرکز بر حرفه‌ای‌‌ها، نرم‌افزارها و سخت‌افزارهای کارآمدی را برای حرفه‌ای‌ترین افراد در جهان می‌ساخت. آن‌ها بهترین کامپیوترها و قدرتمندترین نرم‌افزارها را ساختند؛ استراتژی‌ای که به شدت جواب داد، حال آنکه این استراتژی بصورت مقعطی جواب داد. در سال ۱۹۹۷، تنها کاربران محدودی محصولات اپل را خریداری می‌کردند و این شرکت در حال زیان‌دهی بودند.در همین حال، مایکروسافت با تولید محصولاتی برای توده‌ی مردم موفقیت پیشگامانه‌‌ای را برای خود ایجاد کرده بود. اپل ده‌ها هزار محصول می‌فروخت‌؛ اما مایکروسافت میلیون‌ها محصول.

sony

اپل شرایط را تغییر داد

سال ۱۹۹۷، شرایط تغییر کرد. اپل اولین کامپیوتر مصرفی خود را عرضه کرد و اولین گام را برای ورود به عرصه‌ی دنیای کاربران عادی برداشت. اپل به این نتیجه رسیده بود در حالی که می‌توان میلیون‌ها کامپیوتر نسبتا قدرتمند و با قیمت مناسب‌تر را به فروش رساند لزومی ندارد تنها صد هزار کامپیوتر بسیار قدرتمند و حرفه‌ای، اما بسیار گران را که هر کسی مشتری آن نخواهد بود، بفروشد. کامپیوترهای جدید اپل همه‌ی آن چیزی که حرفه‌ای‌ها به آن نیاز داشتند درون خود جای داده بودند؛ فقط اینکه برای کاربران عادی بسته‌بندی شده بودند و این استراتژی‌ای بود که بازی را به نفع اپل عوض کرد.

سال ۲۰۰۱، اپل صنعت دیگری را به جهان تحمیل کرد. دیگر خبری در مورد دستگاه پخش موسیقی و دستگاه‌های چند رسانه‌ای نمی‌شنیدیم و همه‌ی توجه‌ها به آیپاد اپل معطوف شده بود. اپل این صنعت را تحت سیطره‌ی خود درآورده بود و سونی واکمن در حال پیوستن به تاریخ بود. ۶ سال پس از این اتفاقات اپل ضربه‌ی نهایی را با معرفی اولین گوشی هوشمند خود یعنی iPhone به این صنعت وارد کرد.

آیفون ایکس

پیش از آیفون گوشی‌های هوشمند وجود داشتند؛ اما تنها برای مقاصد خاصی از آن‌ها استفاده می‌شد و بیشتر در دسترس صاحبان کسب‌و‌کار بودند. اپل با معرفی آیفون صنعت گوشی هوشمند را به سرعت عمومی کرد و در دسترس انواع کاربران قرار داد. بعدها پس از معرفی محصولات جدیدتر اپل نظیر آیپد و اپل کار بیش از پیش برای دیگر شرکت‌ها مشکل‌تر شد. اپل روند جدیدی را در صنعت فناوری آغاز کرد و به این نکته واقف شده بود که مصرف‌کننده عادی پادشاه بازار است و روی این موضوع سرمایه‌گذاری کردند.

آپدیت تقریبا سالانه‌ی هر محصول این فرصت را برای اپل فراهم کرده بود تا رشد درآمدی چشم‌گیری را تجربه کند؛ این درآمد در تحقیق و توسعه و از همه مهم‌تر ارتقاء و انتشار ویژگی‌های جدید در محصولات به‌کار گرفته می‌شد. این استراتژی آن‌ها را به بالا برد.

اهمیت طراحی ظاهری

هر محصولی که اپل تولید می‌کرد جالب و باریک به‌نظر می‌رسید. محصولات اپل در حدی عالی بودند که حتی کاربران به عکس گرفتن از محصولات خود وسواس پیدا کرده بودند. اپل شایعات و داستان‌هایی درباره‌ی اینکه محصولات بعدی چگونه خواهد بود می‌ساخت و خوب می‌دانست که از ابزاری به‌عنوان رسانه‌های اجتماعی چگونه در جهت منافع بازاریابی خود استفاده کند. اپل محصولاتی را به بازار عرضه می‌کرد که در نوع خود اولین نبودند، اما می‌توان گفت جزء بهترین‌ها بودند. آن‌ها با کنار زدن محدودیت‌ها در محصولات خود از فناوری‌هایی استفاده ‌کردند که تا آن زمان عرضه نشده بود و به نوعی فناوری‌های نسل بعدی به حساب می‌آمدند. البته در این راه اشتباهاتی نیز داشته‌اند.

به‌واسطه‌ی همه‌ی این اتفاقات حالا اپل سودآور‌ترین شرکت در تاریخ آمریکا به حساب می‌آید و حالا ارزشی معادل یک ترلیون دلار دارد.

حالا نوبت سونی است؛ آن‌ها دوربین‌های بدون آینه را انتخاب کردند

سونی در طول پنج سال گذشته به یک صنعت جدید روی آورد که همان دنیای دوربین‌هایبدون آینه یا mirroless بود و تمرکز اصلی خود را بر مصرف‌کننده قرار داد و موفق شد تا موفقیت‌های چشم‌گیری از این طریق بد‌ست آورد.

سونی نیز همانند اپل در بین کاربران دوربین‌های بدون آینه شهرتی کسب کرد. کمپانی ژاپنی محصولات خود را سالانه عرضه می‌کرد و در بازاریابی طوفانی به پا کرد. محصولات این شرکت به شکل باور‌نکردنی عالی بودند.

سونی جامعه‌ای از افرادی را به‌ وجود آورد که به خاطر داشتن دوربین‌های سونی بدون آینه به دیگران فخر فروشی می‌کردند. این شرکت توانست با تمرکز بر دنیای جدید، محصولاتی ماندنی عرضه کند. اگر دوربین سونی a 7S را در اینستاگرام جست‌و‌جو کنید، با صد‌ها عکس از خود این دوربین روبه‌رو می‌شوید. این نشان‌دهنده‌ی بازاریابی کامل سونی است.

شرکت‌هایی نظیر نیکون و کانن در زمینه‌ی طراحی‌های چشم‌گیر محصولات خود سرمایه‌گذاری نکرده‌اند. آخرین باری که یک عکس خوب از بدنه‌ی یک دوربین نیکون دیده‌اید، چه زمانی بوده است؟ بعید است چنین عکسی دیده شده باشد؛ اما در آن طرف دوربین‌های سونی دارای لبه‌های زیبا و براقی هستند. این لبه‌ها بسیار زاویه‌دار، جذاب و قوی هستند.

اگر دوربین نیکون D850 را جست‌و‌جو کنید، فقط عکس‌های گرفته شده‌ با این دوربین را خواهید دید، نه عکسی از خود دوربین. ممکن است با خود فکر کنید که این‌ها فقط دوربین هستند و کیفیت تصویر مطرح است، اما این اشتباه است. نیکون یک شرکت است و میزان فروش حرف اول را می‌زند. اپل را در سال ۱۹۹۷ به یاد بیاورید. می‌توان ۱۰ هزار دوربین حرفه‌ای را به برترین‌های دنیای عکاسی به فروش رساند، یا می‌توان میلیون‌ها دوربین ارزان‌قیمت‌تر را به میلیون‌ها مشتری نه چندان حرفه‌ای عرضه کرد. اگر پولی کسب نشود، بودجه‌ی لازم برای تحقیق و توسعه‌ی صنعت مورد‌نظر وجود نخواهد داشت و به دنبال آن کسب‌و‌کار با شکست مواجه خواهد شد.

در گذشته شرکت‌ها بودند که مشخص می‌کردند مصرف‌کنندگان چه می‌خواهند. اما سونی متفاوت بود. مصرف‌کنندگان از سونی کیفیت فوکس بیشتری ‌خواستند، سونی نیز خواسته‌ی آن‌ها را عملی کرد. کیفیت باتری‌ها بهتر شد. ثبات سنسور ۵ محور بهتر شد. در واقع آن‌ها به مصرف‌کنندگان گوش می‌دهند و سعی بر آن دارند که محصولی متناسب با خواسته‌های مشتریان خود به بازارعرضه کنند.

sony alpha series

اینکه شرکت‌ها ادعا کنند در طول صد سال فعالیت خود چه کرده‌اند به‌اندازه‌ی کافی مفید نیست. ما به‌عنوان مصرف‌کننده به این موضوع که آن‌ها به‌عنوان شرکت‌های فناوری چه کرده‌اند، خیلی اهمیت نمی‌دهیم؛ برای ما این مهم است که در حال حاضر روی چه چیزی تمرکز دارند و قرار است چه خدماتی را برای کاربران عرضه کنند. شرکت‌ها ممکن است بهترین دوربین‌های DSLR جهان را بسازند؛ اما فناوری بدون آینه چیزی است که کاربران در حال حاضر به‌دنبال آن هستند. این بیشتر شبیه این است که دوباره سونی واکمن با بالاترین فناوری‌ها ساخته شود، درست زمانی که همه در حال صحبت و استفاده از آیپاد اپل هستند. اغلب شرکت‌های مهم ساخت دوربین‌های دیجیتال به سمت ساخت دوربین‌های بدون آینه روی آورده‌اند و این همان چیزی است که از سونی به ارمغان رسیده است.

آینده‌ی دوربین‌های بدون آینه

اپل لزوما بهترین گوشی‌های هوشمند در جهان را نمی‌سازد؛ اما آن‌ها شرکتی هستند که با خلاقیت و نوآوری این صنعت را به جلو بردند. حالا شرکت‌هایی نظیر سامسونگ، گوگل،هواوی و بسیاری شرکت‌های دیگر هستند که برای در صدر قرار گرفتن در حال نبرد با یکدیگر هستند. اینکه چه شرکتی در صدر قرار دارد برای کاربر اهمیت ندارد؛ اما همین درخواست‌های کاربران باعث شده تا اغلب شرکت‌ها گوشی‌های هوشمندی بسازند که به مراتب از ۱۰ سال پیش کارآمدتر هستند، بنابراین برنده‌ی واقعی این نبرد مصرف‌کنندگان هستند.

آینده در دست دوربین‌های بدون آینه

رقابت بیشتر، نوآوری‌های بیشتر و کنار زدن محدودیت‌های فناوری حرکت‌های بعدی برای تولید دوربین‌های بدون آینه‌ی کارآمدتر است. بازیگران بیشتر در این بازی سبب سریع‌تر شدن روند نوآوری خواهد شد. باید به‌خاطر سریع‌ترین پیشرفت‌ نوآورانه‌ در عکاسی دیجیتال که تاکنون دیده‌ایم سونی را مورد تمجید قرار داد. با عرضه‌ی دوربین‌های بدون آینه‌ی بیشتر توسط شرکت‌های دیگر شاهد ویژگی‌هایی خواهیم بود که هرگز خواب آن‌ها را هم ندیده‌ایم، بنابراین همه به سونی به‌دلیل عرضه‌ی دوربین‌های بدون آینه مدیون هستند. همچنین از همه‌ی شرکت‌هایی که سونی را به چالش می‌کشند باید به‌دلیل داغ کردن این بازار رقابت قدردانی کرد.

اینکه چه شرکتی در نهایت در صدر خواهد بود اهمیتی ندارد. مهم این است که شرکت‌ها با رقابت در میان خود برای تأمین رضایت کاربران هر روز فناوری‌های تازه‌ای را ارائه خواهند کرد و این نبرد در نهایت به نفع تمامی کاربران از برندهای گوناگون تمام خواهد شد.



تاريخ : جمعه 04 آبان 1397 | 15:36 | نویسنده : elme1404 | ارسال نظر(0)

آلفابت گزارش مالی مربوط به سه‌ماهه‌ی سوم سال ۲۰۱۸ را منتشر کرد و براساس این گزارش، شاهد کاهش شتاب روند افزایش درآمد خود در مقایسه با پیش‌بینی کارشناسان بوده است. همین موضوع باعث شد تا ارزش سهام آلفابت در ساعات پس از انتشار گزارش مالی این شرکت کاهش پیدا کند. 

از جمله‌ی عوامل مهم در کاهش شتاب سوددهی آلفابت باید به افزایش هزینه‌های جاری آلفابت اشاره کرد که حاشیه‌ی سوددهی را از ۲۸ درصد به ۲۵ درصد کاهش داده است. سرمایه‌گذاری‌های کلان در کسب‌‌و‌کارهای جدید در کنار افزایش رقابت با شرکت‌های دیگر و همچنین جریمه‌های اعمال شده از سوی رگولاتوری‌ها را باید مسببان اصلی افزایش هزینه‌های آلفابت خواند. 

درآمد آلفابت طی سه‌ماهه‌ی سوم سال ۲۰۱۸ میلادی به بیش از ۳۳.۷۴ میلیارد دلاری افزایش پیدا کرده، حال آنکه از پیش‌بینی‌های تحلیل‌گران مبنی بر کسب درآمد ۳۴.۰۵ میلیارد دلاری کمتر است. آلفابت از کسب سود ۹.۱۹ میلیارد دلاری خبر می‌دهد، در حالی که طی مدت مشابه سال گذشته‌ی میلادی به سود خالص ۶.۷۳ میلیارد دلاری دست یافت.  

گوگل طی سال‌های گذشته به لطف مشتریان تجاری که خریدار تبلیغات این شرکت بوده‌اند، رشد درآمد قابل قبولی را تجربه کرده است. درآمد تبلیغاتی این شرکت طی سه‌ماهه‌ی سوم ۲۰۱۸ بیش از ۲۹ میلیارد دلار گزارش شده که در مقایسه با مدت مشابه سال گذشته افزایشی ۲۰.۳ درصدی را نشان می‌دهد. هرچند طی ۲۰ سال اخیر تبلیغات اصلی‌ترین منبع درآمد گوگل بوده، اما این شرکت طی سال‌های اخیر در تلاش است تا با فروش سخت‌افزار و ارائه‌ی سرویس‌های ابری به کسب‌و‌کار خود تنوع ببخشد. 

درآمد کسب شده توسط سایر بخش‌های آلفابت که Other Bets خوانده می‌شود، ۴.۷۹ میلیارد دلار گزارش شده که ۴۳ درصد در مقایسه با مدت مشابه سال گذشته رشد کرده است. 

هزینه‌های آلفابت طی سه‌ماهه‌ی سوم سال ۲۰۱۸ بیش از ۲۸ درصد افزایش یافته و به ۱۴.۳ میلیارد دلار رسیده است. Google طی دو سال اخیر بیش از ۷.۷ میلیارد دلار توسط اتحادیه‌ی اروپا جریمه شده و احتمالا افزایش حساسیت‌ها نسبت به مسائلی از قبلی امنیت، حریم خصوصی و رقابت با سایرین منجر به بالا رفتن بیش از پیش هزینه‌های آن خواهد شد. 



تاريخ : جمعه 04 آبان 1397 | 15:34 | نویسنده : elme1404 | ارسال نظر(0)

نسل دوم نیسان قشقایی از سال ۲۰۱۳ در بازار حضور دارد. نیسان با وجود موفقیت قشقایی تصمیم گرفته تا مدلی فیس لیفت از این کراس‌اور محبوب را برای سال ۲۰۱۹ روانه بازار کند. مدل فیس لیفت شده تغییرات زیادی به خود دیده که مهم‌ترین آن‌ها را باید استفاده از پیشرانه‌ی جدید ۱.۳ لیتری توربوشارژردار دانست.

2019 Nissan Qashqai

این موتور بنزینی چهار سیلندر طی همکاری مشترک بین گروه رنو نیسان و دایملر (مرسدس بنز) ساخته شده است تا در محصولات مختلفی از هر سه خودروساز مورد استفاده قرار خواهد گرفت. در مدل قشقایی این پیشرانه با دو نوع خروجی مختلف قابل انتخاب است که شامل نسخه‌های ۱۳۸ اسب بخار و ۱۵۸ اسب بخار قدرت می‌شود. البته مشتریان همچنان می‌توانند در صورت تمایل پیشرانه‌های قدیمی ۱.۲ و ۱.۶ لیتری را نیز برای خودروی خود انتخاب کنند.

2019 Nissan Qashqai

در جدیدترین بررسی که توسط AutoTrader انجام شده، پیشرانه‌های ضعیف‌تر نیسان قشقایی با وجود اینکه قدرت کم‌تری دارند اما دارای مزایایی همچون مصرف سوخت کم‌تر و کارکرد کم‌صداتر در مقایسه با پیشرانه‌های قدیمی این خودرو هستند. این پیشرانه‌ها جوابگوی نیازهای ۹۵ درصد خریداران نیسان قشقایی هستند و افرادی که خواهان پیشرانه‌ی قدرتمندتر باشند می‌توانند نسخه ۱۶۰ اسب بخار را انتخاب کنند که به همراه یک جعبه دنده هفت سرعته از نوع دوکلاچه عرضه می‌شود.

2019 Nissan Qashqai

 موردی که در نیسان قشقایی فیس لیفت ۲۰۱۹ می‌تواند خریداران را به خود جلب کند سیستم سرگرمی جدید این خودرو است که در تمامی تیپ‌های نیسان قشقایی به جز تیپ پایه به صورت استاندارد وجود دارد.

نیسان قشقایی خودروی راحت و جاداری است که فضای صندوق مناسبی دارد، به همین دلیل پیش بینی می‌شود که مدل فیس لیفت ۲۰۱۹ این کراس‌اور ژاپنی همچنان بتواند جایگاه خود را به عنوان یکی از پر فروش‌ترین خودروهای بازار جهانی حفظ کند. این خودرو با قیمت پایه ۲۳ هزار دلار  فروخته خواهد شد.

2019 Nissan Qashqai

 



تاريخ : جمعه 04 آبان 1397 | 15:32 | نویسنده : elme1404 | ارسال نظر(0)

مواد سبک‌وزن جدید به‌اندازه‌ی چوب محکم هستند؛ اما هنوز استاندارد لازم جهت مقاومت در برابر آب و آتش را دارا نیستند.پژوهشگران راه حل تولید چوب مصنوعی ضد آب و ضد آتش را در استفاده از پلیمر رزین می‌دانند. برای این منظور آنها مقدار کمی از پلی ساکارید کیتین را با پلیمر قند به‌دست‌آمده از پوست خرچنگ و میگو ترکیب می‌کنند و سپس محلول به‌دست‌آمده را سرد می‌کنند. پس از سرد شدن محلول، ساختاری پر از منافذ و کانال‌های کوچک به وجود می‌آید. حال این ماده‌ی سبک و مشبک به‌دست‌آمده را تا دمای ۲۰۰ درجه حرارت می‌دهند تا پیوندهای شیمیایی قوی در ساختار آن ایجاد شود.

طبق گزارش منتشرشده در آگوست امسال در ساینس ادونس Science Advance به نقل از شو هنگ یو، شیمیدان مواد دانشگاه علم و صنعت چین، مقاومت فشاری ماده‌ی به‌دست‌آمده، هم‌اندازه‌ی چوب است. همچنین سرعت بیش‌تر در پروسه‌ی سرد کردن و خشک کردن محلول باعث ایجاد منفذها و کانال‌های ریزتری در ساختار جامد به‌دست‌آمده می‌شود که نتیجه‌ی آن استحکام بیشتر است. فرایند حرارت‌دهی با دمای بالا نیز به‌منظور تقویت پیوندهای شیمیایی بین مولکول‌های رزین موجود در این ماده است که باعث افزایش استحکام هر چه بیشتر ساختار به‌دست‌آمده می‌شود. این تیم پژوهشی با اضاف کردنالیاف مصنوعی و طبیعی به محلول مورد نظر توانستند استحکام چوب مصنوعی خود را افزایش دهند.

بر خلاف چوب طبیعی، این مواد به‌سرعت تولید می‌شوند و مانند چوب طبیعی نیاز به سال ها رشد کردن ندارند. علاوه بر این، این ماده قادر است به‌راحتی آب را دفع کند. طبق آزمایش‌های انجام‌شده، این ماده با قرار گرفتن در آب یا محیط اسیدی، تنها مقدار ناچیزی از استحکام و مقاومت فشاری خود را از دست داد. این در حالی است که انجام همین آزمایش با شرایط مشابه روی چوب درخت بالسا باعث کاهش استحکام آن به میزان ۶۶ درصد و کاهش مقاومت فشاری آن به میزان ۴۰ درصد شد. همچنین این ماده تولیدی مقاومت زیادی در برابر شعله‌ور شدن از خود نشان می‌دهد و پس از خارج شدن از معرض شعله‌ی آتش، سوختن آن به سرعت متوقف می‌شود.

چوب مصنوعی/artificial wood

طبق نظر لنارت برگسترم، دانشمند مواد در دانشگاه استکهلم در سوئد، می‌توان از این ماده در ساخت بسته‌بندی‌های ضدضربه نیز استفاده کرد. همچنین وجود مقدار زیادی منفذهای هوا در ساختار این چوب جدید باعث شده تا بتوانیم از آن به‌عنوان یک عایق مناسب در صنعت ساختمان‌سازی استفاده کرد. در صورت استفاده از پلیمرهای سازگار با محیط زیست در ساخت این محصول به جای پلیمرهای رزین علاقه به خرید آن در بازار مصرف افزایش خواهد یافت.



تاريخ : جمعه 04 آبان 1397 | 14:39 | نویسنده : elme1404 | ارسال نظر(0)

در اوایل ماه اکتبر ۲۰۱۸، دو شرکت Intel و Principled Technologies با انتشار مجموعه‌ای از بنچمارک‌ها که به مقایسه‌ی پردازنده‌ی جدید Core i9-9900K وAMD Ryzen 7 2700X می‌پرداختند، توجه عموم را به خود جلب کردند. حال به‌تازگیAMD با انتشار اسلایدهایی به این موضوع واکنش نشان داده و شکایت‌هایی را نسبت به این بنچمارک‌ها مطرح کرده است.

ذکر این نکته ضروری است که امکان ندارد انتشار چنین اسلایدهایی از سوی AMD در روز نوزدهم اکتبر، اتفاقی تصادفی بوده باشد؛ چرا که در همین روز، امبارگوی نقد و بررسی‌های پردازنده‌ی Core i9-9900K اینتل نیز برداشته شد. ای‌ام‌دی زمان کافی را در اختیار داشت تا قبل از انتشار بررسی‌های پردازنده‌ی جدید اینتل اسلایدهای خود را منتشر کند، اما این شرکت به هر دلیلی، از این کار سر باز زده است.

بنچمارک AMD

البته این موضوع نمی‌تواند شکایات مطرح‌شده توسط ای‌ام‌دی را، بی‌اعتبار کند. این شرکت بیشتر از همه به بنچمارک‌های داخلی Principled Technologies معترض است؛ AMD مدعی است که در آزمایش اول، هسته‌های پردازنده‌ی 2700X محدود شده بودند. این اتفاق قطعا باعث ایجاد شرایطی مناسب برای عملکرد بهتر پردازنده‌ی اینتل نسبت به ای‌ام‌دی شده است. اگر این اتفاق رخ داده باشد، می‌توان گفت که بنچمارک‌های یادشده بی‌طرفانه ثبت نشده‌اند.

بنچمارک AMD

اسلایدهای AMD در کنار مطرح کردن شکایاتی در مورد آزمایش اول، به بیان برخی ابهامات در مورد انجام دوباره‌ی این آزمایش می‌پردازند. این شکایات درحالی مطرح شده‌اند که آزمایشِ مجدد، بهبود عملکردِ دو رقمی پردازنده‌ی اینتل را نسبت به آزمایش اولیه در بازی‌هایی نظیر Ashes of the Singularity ،Forza Motorsport 7 ،Far Cry 5 و Assassin's Creed Origins در وضوح 1080p نشان می‌دهند. البته مطرح کردن این موضوعات، می‌تواند نهایتا به مقایسه‌ی هرچه بیشتر پردازنده‌های 2700X و Core i9-9900K در جهت بهتر بودن پردازنده‌ی AMD، منتهی شود.

مباحثِ مطرح‌شده به‌خوبی نشان می‌دهند که برای پی بردن به توان سخت‌افزارها، نمی‌توان به بنچمارک‌های خود شرکت‌های سازنده، اتکا کرد. بهترین کار این است که منتظر انتشار بررسی این پردازنده‌ها توسط کارشناسان مطرح بمانیم.



تاريخ : جمعه 04 آبان 1397 | 14:38 | نویسنده : elme1404 | ارسال نظر(0)

ترنس سجنوفسکی، یک عصب‌‌پژوه محاسباتی در موسسه مطالعات بیولوژیکی سالک است. او می‌گوید که کلیدواژه‌‌هایی نظیر یادگیری عمیق و شبکه‌های عصبی همه جا به چشم می‌‌خورند؛ اما درک بیشتر مردم درمورد این مفاهیم، کاملاً اشتباه است.

سجنوفسکی، پیشگام در مطالعه‌‌ی الگوریتم‌‌های یادگیری و نویسنده‌‌ی کتاب انقلاب یادگیری عمیق (که هفته‌‌ی آینده از انتشارات MIT منتشر می‌‌شود) است. او استدلال می‌کند که ما راجع به مباحثی نظیر هوش مصنوعی قاتل یا ربات‌هایی که قرار است جایگزین ما شوند، تفکری اعتیادآمیز داریم؛ این در حالی است که در سایه‌‌ی این طرز تفکر، پتانسیل‌‌های هیجان‌انگیز پیش‌‌ رو در زمینه‌های علوم کامپیوتر و اعصاب ونیز اتفاقاتی که در صورت تلاقی هوش مصنوعی با هوش انسانی رخ خواهند داد، کاملاً به حاشیه رانده شده‌‌اند.

مجله‌‌ی خبری ورج با سجنوفسکی درمورد اینکه چگونه یادگیری عمیق ناگهان فراگیر شد، درباره‌‌ی توانایی‌‌ها و محدودیت‌‌های این دانش و نیز مسائل اغراق‌‌آمیز درمورد آن مصاحبه کرده است که شرحی از آن برای شما ارائه کرده‌‌ایم.

ترنس سجنوفسکی می‌گوید که درک عموم درمورد مفاهیمی نظیر «یادگیری عمیق» و «شبکه‌های عصبی»، کاملاً اشتباه است. مشکل این است که مردم در مورد مقیاس زمانی، اشتباه می‌کنند. آن‌ها انتظار دارند که خیلی زود، تغییراتی بسیار بزرگ روی دهد. 

مردم کلماتی مانند «هوش مصنوعی»، « شبکه‌های عصبی»، «یادگیری عمیق» و «یادگیری ماشینی» را با یکدیگر اشتباه می‌‌گیرند، اما این‌‌ها مفاهیمی متفاوتی هستند. تفاوت آن‌‌ها در چیست؟

تعریف مفهوم هوش مصنوعی به سال ۱۹۵۶ در آمریکا بازمی‌گردد؛ زمانی که مهندسان تصمیم گرفتند تا یک برنامه رایانه‌ای با تقلید از هوش بشری بنویسند. در دل هوش مصنوعی، یک مفهوم جدید با نام یادگیری ماشین خلق شد. در این روش، به‌جای آن که شما یک برنامه‌ی گام‌به‌گام برای انجام یک کار بنویسید (که یک رویکرد سنتی در زمینه‌‌ی هوش مصنوعی است)، اطلاعات فراوانی در مورد آن‌‌چه که می‌خواهید بفهمید، جمع‌آوری ‌می‌کنید. برای مثال، تصور کنید که قصد دارید که اشیا را از یکدیگر تشخیص دهید، بنابراین شروع به جمع‌‌آوری تعداد زیادی از تصاویر مربوط به آن‌‌ها می‌‌کنید. سپس با یادگیری ماشین، یک فرایند خودکار آغاز می‌‌شود که ویژگی‌های مختلف اشیا را تجزیه‌‌و‌‌تحلیل می‌کند. در نهایت، سیستم تشخیص می‌‌دهد که فلان تصویر مربوط به یک خودرو است؛ درحالی‌که تصویر دیگر یک منگنه را نشان می‌‌دهد.

یادگیری ماشین یک عرصه‌‌ی بسیار وسیع است که پیدایش آن به مدت‌‌ها قبل بازمی‌گردد. در اصل، این علم با نام تشخیص الگو شناخته می‌‌شد، اما به‌‌مرور الگوریتم‌‌ها، از نظر ریاضی، بسیار وسیع‌تر و البته پیچیده‌تر شدند. در یادگیری ماشین، از دو مفهوم شبکه‌های عصبی (با الهام‌ از ساختار مغز) و یادگیری عمیق استفاده می‌‌شود. الگوریتم‌های یادگیری عمیق، دارای معماری ویژه‌ای با تعداد لایه‌‌های فراوان است که در یک شبکه جریان می‌‌یابند. بنابراین، یادگیری عمیق بخشی از یادگیری ماشین و یادگیری ماشین خود بخشی از هوش مصنوعی به حساب می‌‌آید.

یادگیری عمیق چه قابلیت‌‌هایی نسبت به سایر برنامه‌‌ها دارد؟

نوشتن یک برنامه، کاری بسیار دشوار است. در گذشته، رایانه‌ها چنان کند بودند و حافظهنیز به حدی گران‌‌قیمت بود که ناچار به علم منطق روی آورده شد؛ این همان علمی است که رایانه‌‌های فعلی بر اساس آن کار می‌‌کنند. منطق، زبان پایه‌‌ی ماشین‌‌هاست که توسط آن، اطلاعات به‌‌صورت بیت به بیت پردازش می‌‌شوند. اما رایانه‌ها همچنان بسیار کند و محاسبات بسیار پرهزینه بود.

اما اکنون هزینه‌‌ی محاسبات روز به روز کمتر می‌شود و از سوی دیگر هزینه‌‌ی نیروی کار مدام در حال افزایش است. هزینه‌‌ی محاسبات به حدی ارزان شده است که تهیه‌‌ی یک رایانه برای یادگیری یک برنامه، به صرفه‌تر از استخدام یک فرد برای نوشتن همان برنامه است. در این برهه از زمان، یادگیری عمیق شروع به حل مسائلی کرد که هیچ انسانی تا آن زمان برای آن برنامه‌‌ای ننوشته بود؛ حوزه‌‌هایی مانند بینایی رایانه‌‌‌ای و ترجمه، نمونه‌‌هایی از این پیشرفت بودند.

یادگیری فرایندی به‌‌شدت محاسباتی است، اما شما فقط نیاز دارید یک‌ بار برنامه بنویسید و سپس با دادن اطلاعات مختلف به آن، می‌توانید مسائل مختلف را حل کنید. دیگر نیازی نیست که شما حتماً در یک موضوع متخصص باشید؛ چرا که هزاران برنامه‌‌ی کاربردی درمورد هر موضوعی می‌توان یافت که در آن با حجم زیادی از اطلاعات سروکار داریم.

یادگیری عمیق / Deep learning

 

 به نظر می‌رسد که امروزه «یادگیری عمیق» در همه جا مطرح است؛ این مفهوم چگونه تا این حد فراگیر شد؟

من در حقیقت می‌توانم به یک لحظه‌‌ی خاص از تاریخ اشاره کنم: دسامبر ۲۰۱۲ در نشستNIPS (که بزرگ‌ترین کنفرانس هوش مصنوعی است)، متخصص رایانه‌ای به‌نام جف هینتون به همراه دو تن از دانشجویان کارشناسی ارشد خود نشان داد که با در اختیار داشتن یک مجموعه‌‌‌ی داده‌ی بسیار بزرگ به‌‌نام ایمیج‌‌نت شامل ۱۰ هزار دسته‌‌بندی و ۱۰ میلیون تصویر، می‌‌توان خطای طبقه‌بندی را با کمک یادگیری عمیق، تا ۲۰ درصد کاهش داد.

معمولاً در این مجموعه‌‌داده‌ها، میزان خطا در هر سال کمتر از یک درصد کاهش می‌یافت. حالا نتیجه‌‌ی ۲۰ سال پژوهش، تنها در عرض یک سال حاصل شده بود. این دستاورد، واقعاً به معنای باز شدن دریچه‌‌ی یک سد بود.

یادگیری عمیق از مغز الهام می‌گیرد. چگونه حوزه‌‌هایی نظیر علوم رایانه و علوم اعصاب، در کنار یکدیگر کار می‌‌کنند؟

 

مقاله‌های مرتبط:

 

در حقیقت، ایده‌‌ی یادگیری عمیق از علم اعصاب سرچشمه می‌گیرد. نگاهی به موفق‌ترین شبکه‌های یادگیری عمیق بیندازید؛ نام این شبکه، شبکه‌ی عصبی پیچشی یا سی.ان.ان(CNN) است که توسط یان لیکون توسعه یافته است.

اگر به معماری CNN توجه کنید، می‌‌بینید که آن مجموعه‌‌ای از تعداد زیادی واحدهای مجزا نیست؛ بلکه آن‌ها به یک روش بنیادی با یکدیگر در ارتباط هستند که به نوعی یادآور سیستم مغز است. یکی از بخش‌های مغز (که به نحو احسن در سیستم بینایی و قشر بینایی مورد مطالعه قرار گرفته است) نشان می‌دهد که در مغز دو دسته سلول‌ شامل انواع ساده و پیچیده وجود دارند. اگر به معماری CNN هم توجه کنید، خواهید دید آن‌‌جا هم دو دسته سلول متناظر با سلول‌های ساده و سلول‌های پیچیده وجود دارند. این تشابه به‌‌طور مستقیم از درک سیستم بینایی در مغز ناشی شده است.

یان، کورکورانه به کپی‌‌سازی قشر مغز نپرداخته است. او پیش‌‌تر انواع مختلفی از تغییرات را امتحان کرده بود، اما در نهایت او به همان ساختاری رسید که پیش‌‌تر طبیعت به آن رسیده بود. این یک نتیجه‌‌ی مهم است. موضوعات فراوانی در هم‌گرایی طبیعت و هوش مصنوعی وجود دارد که باید یاد بگیریم و مسلما هنوز مسیری طولانی در پیش روی ما قرار دارد.

 

درک ما از علوم رایانه تا چه میزان به درک ما از مغز وابسته است؟

بیشتر دستاوردهای ما در زمینه‌‌ی هوش مصنوعی، براساس دانشی است که ما در دهه ۶۰ درباره مغز فراگرفتیم. ما در حال حاضر مقدار زیادی از این دانش را کسب کرده‌‌ایم و بخش اعظم این دانش در معماری رایانه گنجانیده شده ‌است.

آلفاگو (AlphaGo) برنامه‌ای که قهرمان بازی Go را شکست داد، تنها یک مدل‌‌سازی از قشر مغز محسوب نمی‌شود؛ بلکه همچنین مدلی از بخشی از مغز به‌‌نام هسته‌های قاعده‌‌ایاست که برای ایجاد یک توالی از تصمیمات برای رسیدن به یک هدف، نقشی مهم دارد. الگوریتمی به‌‌نام تفاوت‌های زمانی نیز وجود دارد که در دهه‌ی ۸۰ توسط ریچارد ساتونتوسعه یافت؛ چنانچه این الگوریتم به‌همراه یادگیری عمیق مورد استفاده قرار گیرد، می‌توان شاهد عملکرد‌‌های پیچیده‌‌ای بود که پیش‌ از این دیده نشده است.

به‌مرور که درمورد معماری مغز یاد می‌گیریم و در کنار آن می‌‌آموزیم که چطور می‌توان این معماری را با سیستم مصنوعی ادغام کرد، قابلیت‌های بیشتری به‌دست خواهیم آورد تا از نقطه‌‌ای که هم‌‌ اکنون در آن هستیم، فراتر برویم.

یادگیری عمیق / Deep learning

آیا هوش مصنوعی نیز می‌‌تواند بر علم اعصاب تأثیرگذار باشد؟

این دو به‌موازات یکدیگر پیش می‌‌روند. پیشرفت‌های عظیمی در فناوری عصبی به‌وجود آمده است که از ثبت یک نورون در یک بازه‌‌ی زمانی به ثبت هزاران نورون درهمان زمان رسیده است و این اتفاق برای بسیاری از قسمت‌های مغز به‌طور همزمان رخ می‌‌دهد؛ اتفاقی که دنیای کاملاً جدیدی را به روی ما خواهد گشود.

پیش‌ از این نیز اشاره شد که بین هوش مصنوعی و هوش انسانی هم‌گرایی وجود دارد. همانطور که ما بیشتر و بیشتر درمورد نحوه‌‌ی کار مغز یاد می‌گیریم، این دانش ما دوباره در عرصه‌ی هوش مصنوعی بازتاب می‌یابد. اما در عین‌ حال، آن‌ها در حال ایجاد یک نظریه‌‌ی کامل از یادگیری هستند که می‌تواند برای درک مغز به‌کار گرفته شود و به ما این امکان را می‌دهد که هزاران نورون و چگونه کارکرد آن‌ها را تجزیه‌‌و‌‌تحلیل کنیم. پس می‌‌توان گفت که یک حلقه‌ی بازخورد بین علوم اعصاب و هوش مصنوعی وجود دارد؛ بازخوردی که شاید حتی از اهمیت و جذابیت به‌مراتب بالاتری نسبت به دستاوردهای دیگر برخوردار باشد.

کتاب شما بسیاری از کاربردهای مختلف یادگیری عمیق، از خودروهای خودران گرفته تا مسائل حوزه تجارت را مورد بحث قرار می‌دهد. آیا بخش خاصی از این کتاب هست که به نظر خودتان، جذابیت بالاتری داشته باشد؟

یکی از کاربردهای مورد توجه من، شبکه‌های خصمانه‌‌ی مولد (GANS) است. با استفاده از شبکه‌های عصبی سنتی، شما با دادن یک ورودی، یک خروجی خواهید گرفت. شبکه‌‌های خصمانه‌‌ی مولد، به شما قابلیت استخراج خروجی را بدون داشتن ورودی خواهند داد.

من هم در مورد کاربرد این شبکه‌ها در تولید ویدئوهای جعلی شنیده‌ام. آن‌ها واقعاً چیزهای جدیدی خلق می‌کنند که به نظر واقعی می‌آیند، این طور نیست؟

آن‌ها به‌نوعی فعالیت درونی ایجاد می‌‌کنند. این همان روشی است که مغز ما طبق آن عمل می‌کند. شما می‌توانید به بیرون نگاه کنید و چیزی را ببینید، سپس می‌توانید چشم‌های خود را ببندید و چیزهایی را تصور کنید که در آن‌جا نیستند. شما تصوراتی بصری دارید، ایده‌هایی دارید که زمانی که ذهنتان آزاد است، به سراغ شما می‌‌آیند. دلیل آن این است که مغز انسان، مولد است. حالا این نوع جدید از شبکه‌ها می‌توانند الگوهای جدیدی را خلق کنند که پیش‌ از این وجود نداشته‌‌اند. بنابراین شما می‌توانید به‌عنوان مثال، صدها تصویر از خودرو را به آن بدهید و آن شبکه یک ساختار داخلی ایجاد کند که قابلیت تولید تصاویر جدیدی از خودرو را داشته باشد؛ خودروهایی که هرگز وجود نداشته‌اند؛ ولی باز هم مشابه خودروهای واقعی هستند.

یادگیری عمیق / Deep learning

نمونه‌ای از تصاویر خلق شده توسط یادگیری عمیق

اگر بخواهیم به آن روی سکه نگاه کنیم، فکر می‌کنید در مورد چه ایده‌‌هایی ممکن است اغراق شده باشد؟

هیچ‌کس نمی‌تواند پیش‌بینی کند که معرفی این فناوری جدید چه تأثیری در آینده دارد. البته موارد اغراق‌‌آمیز هم وجود دارند. ما مسائل واقعاً دشواری را حل نکرده‌‌ایم. ما هوش فراگیر نداریم، اما مردم می‌گویند که ربات‌ها در همین حوالی هستند و به‌‌زودی جایگزین ما خواهند شد. این اظهارات در حالی است که ربات‌ها بسیار عقب‌‌تر از هوش مصنوعی هستند؛ چرا که بدن باید بسیار پیچیده‌تر از مغز باشد تا بتواند تکثیر شود.

اجازه بدهید تنها نگاهی به یکی از پیشرفت‌‌های تکنولوژیکی داشته باشیم: لیزر. این ابزار در حدود ۵۰ سال پیش اختراع شد و آن زمان، فضایی به‌‌اندازه‌‌ی یک اتاق را اشغال می‌‌کرد. برای رسیدن از آن دستگاهی با آن ابعاد تا وسیله‌‌ای به کوچکی یک نشانگر لیزری که امروزه در سخنرانی‌‌ها از آن استفاده می‌‌شود، نیاز به ۵۰ سال تجاری‌‌سازی فناوری بود. این فناوری باید به‌اندازه‌ای پیشرفت می‌‌کرد که این‌‌گونه کوچک شود و بتوان با تنها ۵ دلار آن را خرید.

همین قضیه درمورد فناوری‌هایی مانند خودروهای خود‌‌ران نیز رخ خواهد داد. انتظار نمی‌رود که این فناوری یک سال یا حتی تا ۱۰ سال آینده، فراگیر شود. ممکن است این روند ۵۰ سال طول بکشد؛  اما نکته این است که در طول این مسیر، شاهد پیشرفتی روزافزون خواهیم بود که منجر به انعطاف‌پذیرتر شدن، ایمن‌‌تر شدن و سازگارتر شدن این فناوری با سازوکار فعلی شبکه‌‌ی حمل‌‌ونقل خواهد شد. مشکل این اظهارات اغراق‌‌آمیز در این است که مردم در مورد مقیاس زمانی، اشتباه می‌کنند. آن‌ها انتظار دارند که خیلی زود، تغییراتی خیلی بزرگ روی دهد؛ اما باید دانست که هر اتفاقی در زمان مقتضی خود رخ خواهد داد.



تاريخ : جمعه 04 آبان 1397 | 14:35 | نویسنده : elme1404 | ارسال نظر(0)

پردازنده‌ی نسل هشتمی و چهار هسته‌ای اینتل، نسل جدید مک‌بوک پرو ۱۳ را به‌ قدرتمند‌ترین لپ‌تاپ ۱۳ اینچی تاریخ اپل بدل کرده است.

اگرچه بازار کامپیوتر شکوه و جلال گذشته را ندارد و چنین محصولات سودمندی، اکنون در اغلب کاربری‌ها، جای خود را به گوشی‌های هوشمند داده‌اند؛ اما ظهور و محبوبیت دستگاه‌های جیبی و اعتیادآور موبایل هنوز هم شرکت‌های تولیدکننده را به کنار گذاشتن کسب‌وکار کامپیوتر مجاب نکرده است، در حقیقت گزارش گارتنر حکایت از آن دارد که در سه‌ماهه‌ی دوم سال ۲۰۱۸، میزان عرضه‌ی کامپیوتر، برای نخستین بار پس از گذشت ۶ سال، رشد اندکی را تجربه کرد؛ روندی که در سه‌ماهه‌ی سوم سال جاری نیز با شدت کم‌تری ادامه داشت.

مک بوک پرو ۱۳ ۲۰۱۸ / Macbook Pro 13 2018

در بین تمام شرکت‌های حاضر در دنیای کامپیوتر، اپل یکی از معدود تولیدکنندگانی به حساب می‌آید که با وجود فعالیت در دسته‌ی محصولات پریمیوم، عموما وضعیت پایداری داشته است. آمار مؤسسه‌ی گارتنر نشان می‌دهد که کوپرتینونشین‌ها طی چهار سال گذشته، همواره بین ۶ تا ۸ درصد از بازار کامپیوتر دنیا را با محصولات گران‌قیمت خود در اختیار داشته‌اند؛ به‌طوری که مؤسسه‌های تحقیقاتی، میزان عرضه‌ی کامپیوترهای این شرکت را در فصل‌های مالی اخیر، حدود ۴ تا ۵ میلیون دستگاه ارزیابی می‌کنند، البته Apple در سه‌ماهه‌ی سال جاری میلادی، به‌دلیل تعلل در عرضه‌ی مک‌بوک پروهای جدید، کاهشی ۸.۵ درصدی نسبت به بازه‌ی زمانی مشابه در سال ۱۳۹۶ (۲۰۱۷ تجربه کرد.

اپل نسل چهارم مک‌بوک پرو را در سال ۱۳۹۵ (۲۰۱۶) با تغییراتی مانند بدنه و حاشیه‌های باریک‌تر نمایشگر، تاچ‌پد بسیار وسیع‌ و جایگزینی کلیدهای ردیف Function با نوار OLED باریکی موسوم به تا‌چ‌بار رونمایی کرد، سپس تنها پس از گذشت هفت ماه، طی رویداد WWDC 2017‌ در تاریخ ۱۵ خرداد ۱۳۹۶ (۵ ژوئن ۲۰۱۷)، از نسخه‌ی ارتقاءیافته‌ی مک‌بوک پرو با پردازنده‌های نسل هفتمی Kaby Lake اینتل، حافظه‌های SSD سریع‌تر و واحد پردازش گرافیک بهبودیافته پرده برداشت. کوپرتینونشین‌ها نسخه‌ی ۲۰۱۸ مک‌بوک را پس از گذشت بیش از یک سال، بدون برگزاری رویداد خاصی، در تاریخ ۲۱ تیر ۱۳۹۷ (۱۲ جولای ۲۰۱۸) رونمایی کردند و در حقیقت تحلیل‌گران همین تأخیر یک‌ماهه را باعث کاهش فروش مک‌ در سه‌ماهه‌ی سوم می‌دانند.

مشخصات / لپ‌تاپمک‌بوک پرو ۱۳ اینچ ۲۰۱۸مک‌بوک پرو ۱۳ اینچ۲۰۱۷ (تاچ‌بار)مک‌بوک پرو ۱۳ اینچ ۲۰۱۶ (تاچ‌بار)مک‌بوک پرو ۱۳ اینچ ۲۰۱۵
نمایشگر ۱۳.۳ اینچ IPS LCD، رزولوشن ۱۶۰۰ × ۲۵۶۰ پیکسل، تراکم ۲۲۷ پیکسل‌براینچ، نسبت تصویر ۱۶:۱۰
نمایشگر True Tone بله -- -- --
پردازنده اینتل Core i5-8259U نسل ۸
اینتل Core i7-8559U نسل ۸
اینتل Core i5-7267U نسل ۷
اینتل Core i5-7287U نسل ۷
اینتل Core i7-7567U نسل ۷
اینتل Core i5-6267U نسل ۶
اینتل Core i5-6287U نسل ۶
اینتل Core i5-6567U نسل ۶
اینتل Core i5-5257U نسل ۵
اینتل Core i5-5287U نسل ۵
اینتل Core i7-5557U نسل ۵
پردازنده‌ی گرافیکی اینتل Iris Plus 655 Graphics اینتل Iris Plus 650 Graphics    اینتل Iris 550 Graphics    اینتل Iris 6100 Graphics
حافظه‌ی رم ۸ یا ۱۶ گیگابایت
۲۱۳۳ مگاهرتز LPDDR3
۸ یا ۱۶ گیگابایت
۱۸۶۶ مگاهرتز LPDDR3
حافظه‌ی ذخیره‌سازی ۲۵۶ و ۵۱۲ گیگابایت یا یک و دو ترابایت SSD ۲۵۶ و ۵۱۲ گیگابایت یا یک ترابایت SSD ۱۲۸، ۲۵۶ و ۵۱۲ گیگابایت یا یک ترابایت SSD
دوربین جلو 720p فیس‌تایم اچ‌دی
اسپیکر اسپیکرهای استریو با گستره‌ی دینامیکی وسیع اسپیکرهای استریو
پورت‌ها چهار پورت تاندربولت ۳ چهار کاناله
جک ۳.۵ میلی‌متری هدفون
دو پورت تاندربولت ۳ چهار کاناله
دو پورت تاندربولت ۳ دو کاناله
جک ۳.۵ میلی‌متری هدفون
دو پورت USB 3.0
دو پورت تاندربولت ۲
پورت HDMI
جک ۳.۵ میلی‌متری هدفون
سنسورها سنسور نور محیطی
شبکه Wi-Fi: IEEE 802.11 a/b/g/n/ac compatible
Bluetooth Wireless 5.0 technology
Wi-Fi: IEEE 802.11 a/b/g/n/ac compatible
Bluetooth Wireless 4.2 technology
Wi-Fi: IEEE 802.11 a/b/g/n/ac compatible
Bluetooth Wireless 4.0 technology
وزن ۱.۳۷ کیلوگرم ۱.۵۸ کیلوگرم
ابعاد ۱۴.۹ × ۲۱۲.۴ × ۳۰۴.۱ میلی‌متر ۱۸ × ۲۱۹ × ۳۱۴ میلی‌متر

طراحی مک‌بوک پرو ۲۰۱۸ هیچ تفاوتی با نسخه‌ی ابتدایی نسل چهارم ندارد و در حقیقت با گذاشتن سه مدل ۲۰۱۶، ۲۰۱۷ و ۲۰۱۸ در کنار هم، به هیچ‌وجه نمی‌توان آن‌ها را از هم تمیز داد؛ البته امسال سخت‌افزار مک‌بوک پرو به‌لطف پردازنده‌های نسل هشتمی کافی‌لیک اینتل، ارتقاء قابل توجهی را تجربه کرده است. مک‌بوک پرو ۱۳ اینچی برای نخستین بار از پردازنده‌ی چهار هسته‌ای استفاده می‌کند و مدل ۱۵ اینچی نیز اکنون از ۶ هسته‌ی پردازشی با حافظه‌های رم سریع‌تر DDR4 بهره می‌برد، ضمن اینکه حافظه‌ی ذخیره‌سازی هر دو مدل سرعت خواندن و نوشتن به‌مراتب بالاتری دارد که این موضوع نیز تأثیر محسوسی بر عملکرد لپ‌تاپ خواهد داشت.

آیا مک‌بوک پرو ۲۰۱۸ می‌تواند بدون تجربه‌ی تغییرات ظاهری خاص، تنها با تکیه بر سخت‌افزار قدرتمند و کیبوردی «کم‌صداتر»، بار دیگر علاقه‌مندان به پلتفرم macOS را به ارتقاء لپ‌تاپ ترغیب کند؟ برای یافتن پاسخ این سؤال و سؤالات مشابه، از شما دعوت می‌کنیم تا زومیت را در بررسی نسخه‌ی ۲۰۱۸ مک‌بوک پرو ۱۳ اینچی همراهی کنید.

طراحی

به‌عنوان زیرمجموعه‌ای از نسل چهارم مک‌بوک پرو، از نقطه‌نظر طراحی، به‌سختی می‌توان تفاوتی بین مدل ۲۰۱۸ با دو مدل پیشین یافت؛ البته این موضوع آن‌طور که به‌نظر می‌رسد، مأیوس‌کننده نیست، چرا که پس از گذشت دو سال از ظهور نسل چهارم مک‌بوک پرو، هنوز هم می‌توان آن را با بهترین‌ها مقایسه کرد؛ هرچند که اکنون برخی از لپ‌تاپ‌‌های بالارده‌ی ویندوزی، نظیر میت‌بوک ایکس پرو، به‌واسطه‌ی حاشیه‌های فوق‌العاده باریک نمایشگر، در ابعاد تقریبا یکسان، از صفحات نمایش بزرگتری نسبت به مک‌بوک پرو ۱۳ بهره می‌برند و وزن پایین‌تری نیز دارند.

مک بوک پرو ۱۳ ۲۰۱۸ / Macbook Pro 13 2018

اپل به ساخت محصولاتی با کیفیت و دقت ساخت فوق‌‌العاده بالا شهرت دارد؛ برای رسیدن به درستی این گزاره، تنها کافی است خطوط تماس نیمه‌ی بالا و پایین مک‌بوک پرو را لمس کنید تا تطابق میلی‌متری آن‌ها شما را به‌وجد آورد. فرآیند تولید دقیق لپ‌تاپ‌های اپل باعث می‌شود تا مک‌بوک پرو در حالت بسته، همانند بلوکی یکپارچه از جنس آلومینیوم به‌نظر برسد؛ بلوکی با پوشش خاص که چندان مستعد جذب اثر انگشت نیست و لمس آن لذت بسیاری به‌همراه دارد.

بدنه‌ی آلومینیومی مک‌بوک پرو ساختاری یکپارچه، مستحکم و چگال دارد؛ ساختاری که تنها نقطه‌ی انفصال آن را می‌توان سینی زیرین لپ‌تاپ دانست که با ۶ پیج پنج‌سو به نیمه‌ی پایین متصل شده است. کوپرتینونشین‌ها پوشش پلاستیکی لولا در نسل سوم را نیز با نمونه‌‌ای از جنس آلومینیوم جایگزین کرده‌اند تا عبارت «بدنه‌ی یکپارچه‌‌ی فلزی» بیش از پیش برازنده‌ی اولترابوک جذابشان باشد. اپل در نسل چهارم، سیب گاز خورده‌ی نورانی مک‌بوک پرو ۲۰۱۵ را نیز با نمونه‌ای براق از جنس یاقوت کبود جایگزین کرد تا زبان طراحی سری Pro با مک‌بوک ۱۲ اینچی هم‌خوانی داشته باشد.

مک بوک پرو ۱۳ ۲۰۱۸ / Macbook Pro 13 2018
مک بوک پرو ۱۳ ۲۰۱۸ / Macbook Pro 13 2018
مک بوک پرو ۱۳ ۲۰۱۸ / Macbook Pro 13 2018
مک بوک پرو ۱۳ ۲۰۱۸ / Macbook Pro 13 2018

نسل فعلی مک‌بوک پرو به‌لطف کاهش قطر حاشیه‌های اطراف نمایشگر، کوچک‌تر و سبک‌تر از نسل سوم است؛ به‌طوری که کاهشی ۲۳ درصدی را در حجم کلی محصول شاهد هستیم. علاوه‌بر موارد یادشده، کوپرتینونشین‌ها با ارتقاء زبان طراحی محصولشان، وزن آن را از ۱.۵۸ به ۱.۳۷ کیلوگرم و ضخامت آن را از ۱۸ به کم‌تر از ۱۵ میلی‌متر (به‌طور دقیق‌تر ۱۴.۹ میلی‌متر) کاهش داده‌اند.

توزیع حساب‌شده‌ی جرم قطعات داخلی، طراحی مناسب لولا و اصطکاک کافی پایه‌های دستگاه با سطح، همگی دست‌به‌دست هم داده‌اند تا همانند مدل‌های پیشین مک‌بوک پرو، در نسخه‌ی جدید نیز کاربر به‌راحتی و بدون نیاز به نگه‌‌داشتن پایه، بتواند نمایشگر مک‌بوک پرو را با یک دست باز کند. لولاهای کوچک و مستحکم مک‌بوک پرو، امکان چرخش نمایشگر تا حدود ۱۴۰ درجه‌ را فراهم می‌کنند و به‌خوبی از لرزش نمایشگر حین استفاده از دستگاه در حالت‌های مختلف جلوگیری می‌کنند.

مک بوک پرو ۱۳ ۲۰۱۸ / Macbook Pro 13 2018

با باز کردنِ نمایشگر، آنچه مانند گذشته در نگاه نخست، جلب توجه می‌کند، تاچ‌پد بسیار بزرگی است که بخش وسیعی از سطح پایه‌ی لپ‌تاپ را در اختیار خود دارد. بالای تا‌چ‌پد، کیبورد جزیره‌ای مک‌بوک پرو قرار دارد؛ اگرچه این کیبورد در ظاهر با آنچه پیش از این در نسخه‌های ۲۰۱۶ و ۲۰۱۷ دیده‌ایم تفاوتی ندارد؛ اما اپل مکانیزم پروانه‌ای کلیدهای آن را بهبود داده است که در ادامه بیشتر بدان می‌پردازیم. دو طرف کیبورد نیز پنجره‌های مشبک اسپیکر جای گرفته‌اند.

همان‌طور که پیش‌تر اشاره کردیم، مک‌بوک پرو ساختار مستحکمی دارد و با وجود ضخامت کم دستگاه، به‌خوبی در برابر خمیدگی از خود مقاومت نشان می‌دهد. نیمه‌ی پایینی اولترابوک اپل نیز از صلبیت مطلوبی برخوردار است؛ به‌طوری که با فشردن بخش‌های مرکزی کیبورد، پایه‌ی دستگاه به‌خوبی در برابر فرو رفتن از خود مقاومت نشان می‌دهد.

مک بوک پرو ۱۳ ۲۰۱۸ / Macbook Pro 13 2018

بی‌شک یکی از نقدهای وارد به نسل چهارم مک‌بوک پرو، به پورت‌های آن بازمی‌گردد، کوپرتینونشین‌ها از سال ۱۳۹۵ (۲۰۱۶)، تمام پورت‌های مورد نیاز کاربران حرفه‌ای، مانند پورت HDMI، درگاه کارت حافظه و USB-A را از لپ‌تاپ‌های سری مک‌بوک پرو حذف کرده و آن‌ها را با پورت‌های تاندربولت ۳ جایگزین کردند؛ اما یکی از تغییرات مثبت مک‌بوک پرو ۱۳ نسبت‌ به قبل، بهره‌گیری تمام‌های پورت‌ها تاندربولت ۳ از چهار کانال PCIe است، در حالی که سال گذشته تنها دو پورت می‌توانستند پهنای باند ۴۰ گیگابیت‌برثانیه را در اختیار کاربر قرار دهند و دو پورت دیگر از دو کانال PCIe استفاده می‌کردند. خوشبختانه جک ۳.۵ میلی‌متری هدفون کماکان کاربر را در لبه‌ی سمت راست لپ‌تاپ همراهی می‌کند.

مک بوک پرو ۱۳ ۲۰۱۸ / Macbook Pro 13 2018
مک بوک پرو ۱۳ ۲۰۱۸ / Macbook Pro 13 2018
مک بوک پرو ۱۳ ۲۰۱۸ / Macbook Pro 13 2018
مک بوک پرو ۱۳ ۲۰۱۸ / Macbook Pro 13 2018

پس از گذشت دو سال، زبان طراحی مک‌بوک پرو نسل چهارم کماکان زیبا و جذاب است؛ اما دیگر بی‌رقیب نیست، چرا که اکنون شرکت‌های نوپایی مانند هواوی و ریزر بسیار مدعی ظاهر شده‌اند و شرکت‌های کهنه‌کاری همچون دل، اچ‌پی و لنوو نیز مسیر بهبود را طی می‌کنند، در دنیایی که لپ‌تاپ‌های ویندوزی می‌توانند نقش یک تبلت را نیز ایفا کنند، در دنیایی که ترند نمایشگرهای بدون حاشیه به صنعت لپ‌تاپ راه پیدا کرده است، کوپرتینونشین‌ها برای حفظ جایگاه خود باید دست به تغییرات جدی‌تری در طراحی مک‌بوک بزنند.

نمایشگر

چندین سال است که اپل در رزولوشن و نوع پنل مک‌بوک پرو ۱۳ و ۱۵ تغییری ایجاد نمی‌کند، این روند برای مدل‌های سال ۱۳۹۷ (۲۰۱۸) نیز تکرار شد؛ البته این موضوع به هیچ‌وجه ناامیدکننده نیست؛ چرا که نمایشگر مک‌بوک پرو کماکان یکی از بهترین‌های دنیای لپ‌تاپ محسوب می‌شود. اولترابوک ۱۳.۳ اینچی کوپرتینونشین‌ها از پنل IPS رتینا با رزولوشن ۱۶۰۰ × ۲۵۶۰ پیکسل و تراکم ۲۲۷ پیکسل‌براینچی بهره می‌برد که وضوح بسیار بالایی را برای انواع محتوا به ارمغان می‌آورد. اگرچه ما باور داریم که برای بسیاری از تولیدکنندگان محتوا، نسبت تصویر ۳:۲، استاندارد مناسب‌تری محسوب می‌شود؛ اما اپل چنین اعتقادی ندارد و نسبت تصویر مک‌بوک پرو کماکان معادل ۱۶:۱۰ است.

مک بوک پرو ۱۳ ۲۰۱۸ / Macbook Pro 13 2018

اپل امسال برای نخستین بار فناوری True Tone را به‌دنیای مک آورد، این فناوری براساس دمای رنگ نور محیطی کاربر، تراز سفیدی نمایشگر را به‌گونه‌ای تغییر می‌دهد تا به‌ادعای شرکت سازنده، «تجربه‌ی بصری طبیعی‌تری» برای شخص به ارمغان آید. اگرچه فعال‌سازی True Tone‌ باعث تولید تصاویر خوشایندی می‌شود؛ اما از دقت رنگ‌های می‌کاهد؛ بنابراین افرادی که با ویرایش عکس یا ویدیو سروکار دارند، احتمالا قابلیت یادشده را غیرفعال خواهند کرد. حالت Night Shift نیز که شدت رنگ آبی را برای کاهش فشار وارد بر چشم کاربر کم می‌کند، کماکان در منوی تنظیمات نمایشگر مک‌بوک پرو در دسترس قرار دارد.

نسخه‌ی ۱۳۹۷ (۲۰۱۸) مک‌بوک پرو ۱۳ از پنلی با شماره‌مدل APPA03E استفاده می‌کند که با شماره‌مدل پنل به‌کاررفته در دو مدل گذشته (APPA033 و APPA034) تفاوت دارد؛ اما مشخص نیست که سطح تغییرات پنل جدید نسبت به گذشته تا چه اندازه است. اپل ادعا می‌کند که روشنایی نمایشگر مک‌بوک پرو به ۵۰۰ نیت می‌رسد و پنل آن به‌صورت کامل از فضای رنگی DCI-P3 پشتیبانی می‌کند که ۲۵ درصد رنگ‌های بیش‌تر، شامل طیف‌های زنده‌تر سبز و قرمز را در بطن خود دارد؛ اما ادعاهای اپل تا چه اندازه با واقعیت هم‌خوانی دارد؟

لپ‌تاپ / تستتصویر سفیدتصویر مشکینسبت کنتراستAdobeRGBsRGBDCI-P3
حداکثر روشناییحداقل روشناییمیانگین روشناییNativeپوششمیانگین خطاپوششمیانگین خطاپوششمیانگین خطا
MacBook Pro 13 2018 ۴۴۰ نیت ۰.۰۰ نیت ۰.۵ نیت ۸۸۸ ۷۷.۳ درصد ۲.۸ ۱۰۰ درصد ۰.۴ ۹۹ درصد ۱.۴
MateBook X Pro ۴۵۳ نیت ۵.۰۹ نیت ۴.۰۹ نیت ۱۰۸.۳۷ ۷۳.۵ درصد ۳.۷ ۹۸.۴ درصد ۱.۱ ۷۳.۸ درصد ۲.۹
MacBook Pro 13 2017 ۵۰۷ نیت ۳.۳۱ نیت -- ۶۰۸.۶۴ -- -- -- -- -- --
Surface Laptop ۳۸۷ نیت ۱.۷۱ نیت -- ۸۶.۹۶ -- -- -- -- -- --
*کلیه‌ی اعداد ذکرشده در جدول فوق در آزمایشگاه زومیت حاصل شده است.

برای ارزیابی میزان روشنایی نمایشگر مک‌بوک پرو، ابتدا قابلیت True Tone را غیرفعال کردیم، سپس الگویی شطرنجی متشکل از دو مستطیل مشکی و دو مستطیل سفید را به‌کار گرفتیم، در این آزمون، بالاترین میزان روشنایی حدود ۴۴۰ نیت به‌دست آمد که نتیجه‌ی فوق‌العاده‌ای برای یک لپ‌تاپ محسوب می‌شود؛ اما کمی پایین‌تر از عدد اعلام‌شده از سوی اپل است. خوشبختانه روشنایی در چهار منطقه‌ی نمایشگر توزیع یکنواختی داشت و شاهد تفاوت‌های فاحش روشنایی در مناطق مختلف نبودیم، در حالتی که True Tone فعال باشد، با توجه به گرایش رنگ‌ها به گرمی، روشنایی حداکثری افت می‌کند و به حدود ۳۷۰ نیت می‌رسد.

مک‌بوک پرو ۲۰۱۸ در بحث حداقل روشنایی نیز فوق‌العاده ظاهر می‌شود، در این حالت میزان روشنایی نمایشگر به‌اندازه‌ای به صفر نزدیک شد که دقت ۰.۰۱ نیتی ابزار زومیت نیز برای سنجش آن کافی نبود! بدین ترتیب مک‌بوک پرو جدید را می‌توان لپ‌تاپی فوق‌العاده برای استفاده در محیط‌های تاریک دانست. اولترابوک اپل به‌لطف عمق بسیار خوب رنگ مشکی، در زمینه‌ی نسبت کنتراست Native نیز با ثبت عدد ۸۸۰، بی‌نظیر ظاهر می‌شود. 

مک بوک پرو ۱۳ ۲۰۱۸ / Macbook Pro 13 2018

برای سنجش دقت رنگ نمایشگر مک‌بوک پرو، رنگ‌های به‌نمایش درآمده توسط آن را در سه فضای رنگی sRGB ،AdobeRGB و DCI-P3 مورد آزمایش قرار دادیم که از بین آن‌ها، فضای sRGB‌ بیشترین کاربری را دارد و لپ‌تاپ اپل نیز بهترین عملکرد خود را در این فضای رنگی به‌نمایش می‌گذارد؛ بدین ترتیب که ۱۰۰ درصد از آن را با میانگین خطای ۰.۴ پوشش می‌دهد، پنل MacBook Pro در فضای رنگی AdobeRGB نیز با پوشش ۷۷.۳ درصدی و خطای میانگین ۲.۸، ضعیف‌ترین نمایش خود را ارائه می‌دهد. آزمایش‌ها نشان می‌دهد که مک‌‌بوک پرو با پوشش ۹۹ درصدی فضای رنگی DCI-P3 ادعای اپل را تصدیق می‌کند.

اسپیکر

ما همواره اپل را در زمینه‌ی تجربه‌ی شنیداری محصولات آن، چه‌ آیفون، چه آیپد، چه مک‌بوک پرو ستوده‌ایم. از گذشته تاکنون، اسپیکرهای مک‌بوک پرو، همواره در دسته‌ی بهترین‌ها قرار داشته‌اند، خوشبختانه این موضوع در مورد مدل ۲۰۱۸ مک‌بوک پرو نیز صدق می‌کند. گزارش iFixit حکایت از آن دارد که اسپیکرها مک‌بوک پرو اکنون بزرگ‌تر از گذشته هستند و این موضوع را می‌توان از بهبود صدای خروجی لپ‌تاپ‌ نیز متوجه شد. مک‌بوک پرو جدید صدایی رسا، شفاف و عاری از نویز تولید می‌کند و حتی در بالاترین حجم نیز، نمی‌توان متوجه دیستورشن در آن شد، ضمن اینکه صدای خروجی دامنه‌ی دینامیکی بسیار گسترده‌ و بیس بالایی دارد. 

مک بوک پرو ۱۳ ۲۰۱۸ / Macbook Pro 13 2018

اپل باز هم در زمینه‌ی تجربه‌ی صوتی لپ‌تاپ در نقش یک پیشرو ظاهر شده است و در حقیقت اسپیکرهای اولترابوک جدید این شرکت جزو بهترین نمونه‌‌هایی هستند که ما تاکنون روی لپ‌تاپی با چنین ابعاد تجربه کرده‌ایم. شاید بتوان نزدیک‌ترین رقیب مک‌بوک پرو ۱۳ جدید را لپ‌تاپ ۱۴ اینچی میت‌بوک ایکس پرو هواوی با اسپیکر‌های چهارکاناله دانست.

اپل اسپیکرهای مک‌بوک پرو را در دو طرف کیبورد آن قرار داده و ادعا می‌کند که با اتصال مستقیم آن‌ها به منبع تغذیه، نقطه‌ی اوج فرایند تقویت صدا را بهبود داده است تا بدین ترتیب کاربران حرفه‌ای بتوانند در هر موقعیتی به میکس صدا یا ویرایش ویدیو بپردازند، علاوه‌ بر موارد یادشده، کوپرتینونشین‌ها وظیفه‌ی دریافت صدای ورودی را نیز برعهده‌ی سه میکروفون قرار داده‌اند.

کیبورد

یکی از معدود تغییرات ساختاری مک‌بوک پرو ۲۰۱۸ به بهره‌گیری آن از نسخه‌ی سوم مکانیزم «پروانه‌ای» بازمی‌گردد. اپل ادعا می‌کند که کیبورد مک‌بوک پرو جدید «کم‌صداتر» از گذشته است؛ اما کالبدشکافی‌ iFixit نشان می‌دهد که کاهش نویز کیبورد، صرفا یکی از آثار جانبی نسخه‌ی جدید مکانیزم محسوب می‌شود و در حقیقت مهندسان کوپرتینو با ارتقاء ساختار کیبورد درصدد رفع مشکل بزرگ‌تری بوده‌اند. ابتدا اجازه دهید تا نگاهی به گذشته‌ی مکانیزم Butterfly و حواشی پیرامون آن داشته باشیم.

مک بوک پرو ۱۳ ۲۰۱۸ / Macbook Pro 13 2018

اپل مکانیزم پروانه‌ای را برای نخستین بار در سال ۱۳۹۴ (۲۰۱۵) همراه با مک‌بوک ۱۲ اینچی معرفی کرد؛ مکانیزمی که براساس ادعای سران کوپرتینو، به‌لطف بهره‌گیری از مفاصل لاستیکی، تا چهار برابر پایداری بیشتری نسبت به مکانیزم مرسوم قیچی به‌ ارمغان می‌آورد و امکان ساخت کیبوردهای باریک‌تری را فراهم می‌کند؛ اما کیبورد جدید اپل واکنش‌های گوناگونی را به‌همراه داشت، عده‌ای آن را نرم توصیف می‌کردند و عده‌ای از عمق ۰.۵ میلی‌متری کلیدها رضایت نداشتند. نسخه‌ی دوم مکانیزم پروانه‌ای سال ۱۳۹۵ (۲۰۱۶) همراه با مک‌بوک پرو ۲۰۱۶ رونمایی شد و در مدل ۲۰۱۷ مک‌بوک پرو نیز به‌کار رفت، در این نسخه کلیدها ارتفاع بیشتری داشتند تا جایابی آن‌ها حین تایپ، ساده‌تر از گذشته باشد، ضمن اینکه براساس کالبدشکافی iFixit، سوئیچ کلیدها نیز بزرگ‌تر شده‌ بود.

اگرچه عمق کم کلیدها، نویز ایجادشده حین تایپ و بازخورد نسبتا سفت کلیدها در مکانیزم پروانه‌ای ممکن است برای برخی از کاربران مک‌بوک پروی نسل چهارمی ناخوشایند باشد؛ اما حساسیت فوق‌العاده‌ی کیبورد به گردوغبار با توجه به ماهیت ظریف مکانیزم پروانه‌ای، مشکل جدی‌تری محسوب می‌شود، سال گذشته گزارش‌های متعددی مبنی بر از کار افتادن برخی کیبورد مک‌بوک پرو در اثر ورود ذرات ریز و گردوغبار به زیر کلیدها منتشر شد و تعدادی از این گزارش‌ها نیز در نهایت به طرح شکایت از اپل انجامید.

مک بوک پرو ۱۳ ۲۰۱۸ / Macbook Pro 13 2018

کوپرتینونشین‌ها با هدف رفع مشکلات به‌بار آمده، از خرداد ۱۳۹۷ (ژوئن سال ۲۰۱۸) برنامه‌ای را برای تعویض رایگان کیبوردهای معیوب در مدل‌های بین مک‌بوک ۱۲ اینچی تا مک‌بوک پرو ۲۰۱۷ آغاز کردند و برای پیشگیری از وقوع چنین مشکلاتی در آینده، مک‌بوک پرو ۲۰۱۸ را با کیبوردی «کم‌صداتر» روانه‌ی بازار کردند؛ کیبوردی که از نسخه‌ی سوم مکانیزم Butterfly بهره می‌برد. توجه داشته باشید که اپل در بیانیه‌ی مطبوعاتی مربوط به رونمایی از لپ‌تاپ‌های جدید خود، به هیچ‌وجه به ناکارآمدی کیبورد دو نسخه‌ی گذشته‌ی مک‌بوک پرو اشاره‌ای نداشت و تنها بر کاهش نویز کیبورد تأکید کرد.

کالبدشکافی iFixit نشان می‌دهد که مهندسان کوپرتینو با اضافه‌کردن غشایی روی سوئیچ‌ کلیدها، سعی داشته‌اند تا احتمال ورود گردوغبار به زیر کلیدها و از کار افتادن آن‌‌‌ها را کاهش دهند؛ البته ظاهراً ارتفاع کلاهک کلیدها نیز از ۱.۵ به ۱.۲۵ میلی‌متر رسیده است که احتمالا فضای حرکتی بیشتری را در اختیار کاربر قرار می‌دهد. به‌نظر می‌رسد غشاء سیلیکونی تا حدودی نقش یک Damper را نیز ایفا می‌کند و صدای حاصل از فشردن کلیدها را کاهش می‌دهد؛ اما این کاهش صدا نسبت به نسل گذشته، چندان فاحش نیست.

مک بوک پرو ۱۳ ۲۰۱۸ / Macbook Pro 13 2018

ما نگارش اغلب بخش‌های بررسی پیش رو را با مک‌‌بوک پرو ۲۰۱۸ انجام دادیم و باید اقرار کنیم که تفاوت چندانی را نسبت به مدل ۲۰۱۷ تجربه نکردیم؛ عمق حرکتی کلیدها کماکان با حدود ۰.۵ میلی‌‌متر، اختلاف قابل توجهی با مک‌بوک پرو ۲۰۱۵ با عمق حرکتی ۱.۵ میلی‌متری دارد؛ اما بازخورد کلیدها تا حدودی عمق حرکتی پایین مکانیزم پروانه‌ای را جبران می‌کند. خوشبختانه چینش کلیدها و فاصله‌ی آن‌ها همانند گذشته بسیار مناسب است و کوپرتینونشین‌ها تصمیم غیرمنطقی و غافل‌گیرکننده‌ای در این مورد اتخاذ نکرده‌اند. کیبورد مک‌بوک پروهای جدید با حضور محصولاتی همچون سرفیس‌بوک، اسپکتر یا تینک‌پد، در دسته‌ی بهترین‌ها قرار نمی‌گیرد؛ اما می‌توان به آن عادت کرد.

ترک‌پد و تاچ‌بار

کمی پایین‌تر از کیبورد، ترک‌پد بسیار بزرگ مک‌بوک پرو خودنمایی می‌کند که هیچ‌ تفاوتی با مدل‌های ۲۰۱۶ و ۲۰۱۷ ندارد؛ اما نسبت به آنچه پیش‌تر در مک‌بوک پرو ۲۰۱۵ تجربه کرده بودیم، ۴۶ درصد مساحت بیش‌تری دارد و بخش قابل توجهی از محل استراحت دست روی پایه‌ی لپ‌تاپ را به‌ خود اختصاص داده است. نسل چهارم ترک‌‌پد مک‌بوک پرو، فضای بسیار مناسبی برای اجرای ژست‌های حرکتی چند انگشتی در اختیار کاربر قرار می‌دهد. حرکت انگشت روی پوشش شیشه‌ای آن به‌نَرمی صورت می‌پذیرد و تأخیر بین حرکت انگشت و نشان‌گر ماوس بسیار ناچیز و قابل اغماض است.

مک بوک پرو ۱۳ ۲۰۱۸ / Macbook Pro 13 2018

توجه داشته باشید که فناوری به‌کاررفته در پسِ ترک‌پد شیشه‌ای نسل چهارم، تفاوتی با مک‌بوک پرو ۲۰۱۵ ندارد. بعد از گذشت چندین سال، در سال ۲۰۱۸ نیز می‌توان ترک‌پد مک‌بوک را به‌عنوان معیاری برای ارزیابی عملکرد ترک‌پد سایر لپ‌تاپ‌ها دانست؛ حتی اگر محصولاتی مانند سرفیس بوک، سرفیس لپ‌تاپ و میت‌بوک ایکس پرو با ترک‌پدهای مبتنی بر درایور Precison مایکروسافت در حال نزدیک‌ شدن به آن باشند.

ترک‌پد به‌‌لطف موتور تپتیکی خود از ارتعاش خطی برای شبیه‌سازی کلیک استفاده می‌کند؛ به‌طوری که فرایند کلیک روی تمام سطح آن یکسان است و برخلاف لپ‌تاپ‌های ویندوزی، کلیدهای مجزایی در نیمه‌ی پایین یا بالای ترک‌پد برای انجام کلیک راست یا چپ وجود ندارد. سیستم فیدبک لامسه‌ای مک‌بوک پرو حتی امکان اجرای کلیک محکم‌تر موسوم به «Force Press» برای اجرای دستورات خاصی، نظیر عقب یا جلو کشیدن فیلم در آیتونز و مرور کوتاه یک فایل در فایندر را نیز فراهم می‌کند. عملکرد ترک‌پد مک‌بوک پرو به اندازه‌ای بی‌نقص است که پس از مدتی، تصور بازگشت به گذشته و استفاده از ترک‌پدی دیگر، غیر ممکن به‌ نظر می‌رسد.

مک بوک پرو ۱۳ ۲۰۱۸ / Macbook Pro 13 2018

در حالی که امروزه بخش قابل‌توجهی از لپ‌تاپ‌های ویندوزی با نمایشگر لمسی روانه‌ی بازار می‌شوند، اپل کماکان اعتقادی به ایده‌ی لپ‌تاپ لمسی ندارد و در عوض راهکار دیگری موسوم به تا‌چ‌بار را برای کاربران مک پیشنهاد می‌دهد. نسل چهارم مک‌بوک پرو (به‌غیر از مدل پایه‌ی ۱۳ اینچی) به‌جای کلیدهای ردیفی Function، از نوار OLED باریکی استفاده می‌کند که بسته به محیط اپلیکیشن، کلیدهای پویای متفاوتی را در اختیار کاربر می‌گذارد. نوار تاچ‌بار را حسگر اثر انگشت Touch ID همراهی می‌کند که با کلید پاور لپ‌تاپ یکپارچه شده است و با سرعت بسیار خوبی می‌تواند هویت کاربر را احراز کند.

نوار تاچ‌بار از ژست‌های حرکتی لمس طولانی یا سوایپ برای انجام دستورهایی همچون کنترل صدا، جابه‌جایی در خط زمانی ویدیو یا جابه‌جایی بین تب‌های سافاری پشتیبانی می‌کند؛ اما یکی از ضعف‌هایی که به‌همراه دارد، لزوم نگاه‌کردن به کیبورد حین تایپ، برای فشردن کلیدهایی نظیر Esc، کنترل صدا یا روشنایی کیبورد است که این موضوع می‌تواند از سرعت تایپ کاربر بکاهد، علاوه‌بر این باید توجه داشته باشید که برای صرفه‌جویی در مصرف انرژی، پس از مدت کوتاهی تاچ‌بار غیرفعال می‌شود؛ بنابراین استفاده از آن مستلزم دو بار لمس خواهد بود.

مک بوک پرو ۱۳ ۲۰۱۸ / Macbook Pro 13 2018

اپل امکان سفارشی‌سازی تاچ‌بار را به‌کاربر می‌دهد تا بدین ترتیب قادر به اضافه یا کم‌کردن آیکون‌های موجود در تاچ‌بار باشد. ما امکان اضافه‌کردن میان‌بُرهایی همچون ساخت فولدر جدید یا حذف محتوا به تاچ‌بار را سودمند می‌دانیم. کوپرتینونشین‌ها به توسعه‌دهندگان دیگر نیز اجازه می‌دهند تا از پتانسیل‌های تاچ‌بار در سرویس یا اپلیکیشن خود استفاده کنند؛ به‌عنوان مثال در محیط مرورگر کروم می‌توان در تاچ‌بار به نوار آدرس، ساخت تب جدید یا بارگذاری مجدد صفحه دسترس داشت. در حالت کلی، پس از گذشت حدود سه‌سال، تاچ‌بار هنوز هم آن‌طور که باید، ابزاری کاربردی محسوب نمی‌شود و احتمالا اغلب اوقات، کاربران به‌جز موارد ضروری نظیر کنترل صدا یا کلید Esc توجهی به این نوار نخواهند داشت.

چنانچه تمایل دارید تا از مک‌بوک پرو به‌عنوان یک لپ‌تاپ ویندوزی استفاده کنید، باید توجه داشته باشید که بسیاری از قابلیت‌های ترک‌پد، نظیر زوم دو انگشتی، چرخش یا سوایپ در دسترس نخواهد بود، اپل در حالت نصب ویندوز با بوت‌کمپ، تنها قابلیت اسکرول عمودی دو انگشتی و راست‌کلیک با لمس دو انگشتی را در اختیار کاربر قرار می‌دهد. برای بازگرداندن برخی از ژست‌های حرکتی، ناگزیر به نصب درایور جانبی TrackPad++ خواهید بود؛ اما این درایور نیز عاری از باگ نیست و عملکرد ترک‌پد با آن به هیچ‌وجه هم‌سطح با حالت اجرای macOS نخواهد بود.

سیستم‌عامل

اپل عرضه‌ی مک‌بوک پرو ۲۰۱۸ را با نسخه‌ی ۱۰.۱۳ سیستم‌عامل macOS موسوم به High Sierra آغاز کرد؛ اما هم‌اکنون macOS Mojave‌ در دسترس کاربران قرار دارد و به‌راحتی می‌توان فرآیند به‌روزرسانی را به این نسخه انجام داد. از جمله‌ی مهم‌ترین ویژگی‌های نسخه‌ی جدید سیستم‌‌عامل دسکتاپ اپل می‌توان به مواردی زیر اشاره کرد:

مک بوک پرو ۱۳ ۲۰۱۸ / Macbook Pro 13 2018

  • پوسته‌ی تیره (Dark Mode)
  • تصویر پس‌زمینه‌ی پویا (Dynamic Desktop)
  • ابزاری برای سامان‌دهی محیط به‌هم‌ریخته‌ی دسکتاپ از طریق دسته‌بندی‌ فایل‌ها (Stacks)
  • ابزار بهبودیافته‌ی ثبت اسکرین‌شات و ضبط ویدیو از محیط سیستم‌عامل
  • نمایش به‌فرم گالری در فایندر
  • اضافه‌شدن اپلیکیشن‌های News ،Stocks ،Voice Memos و Home

زومیت پیش‌تر بررسی ویدیویی دقیقی را از سیستم‌عامل macOS Mojave‌ در اختیار شما کاربران عزیز قرار داده، از این رو به‌جای پرداختن به جزئیات سیستم‌عامل که از حوصله‌ی بررسی محصول نیز خارج است، از شما دعوت می‌کنیم تا ویدیوی فوق را تماشا کنید.

بازده و عملکرد

اپل مدل ۲۰۱۸ لپ‌تاپ‌های حرفه‌ای خود را با کمی تأخیر نسبت به رقبای ویندوزی، روانه‌ی بازار کرد تا بدین‌ترتیب به‌جای استفاده از پردازنده‌های ۱۵ واتی Kaby Lake R یا نمونه‌ی ۴۵ واتی Kaby Lake، هر دو مدل ۱۳ و ۱۵ اینچی مک‌بوک پروی ۲۰۱۸ را به‌ترتیب با پردازنده‌های سری U و H از خانواده‌ی نسل هشتمی Coffee Lake در اختیار کاربران قرار دهد. اولترابوک ۱۳ اینچی اپل برای نخستین‌بار در قامت لپ‌تاپی با پردازنده‌ی چهار هسته‌ای ظاهر شده است و از این رو نسبت به برادر ۱۵ اینچی خود، تغییر فاحش‌تری را به‌لحاظ عملکرد ارائه می‌دهد؛ البته توجه داشته باشید که کوپرتینونشین‌ها نسخه‌ی بدون تاچ‌بار مک‌بوک پرو ۱۳ را کماکان با پردازنده‌ی نسل هفتمی به‌فروش می‌رسانند.

مشخصات فنی / نسخه‌هامک‌بوک پرو ۱۳ مدل i5مک‌بوک پرو ۱۳ مدل i7
نسخه‌ی سال ۱۳۹۷ (۲۰۱۸)نسخه‌ی سال ۱۳۹۶ (۲۰۱۷)نسخه‌ی سال ۱۳۹۷ (۲۰۱۸)نسخه‌ی سال ۱۳۹۶ (۲۰۱۷)
نام پردازنده اینتل Core i5-8259U اینتل Core i5-7287U اینتل Core i7-8559U اینتل Core i7-7567U
معماری نسل هشتم، کافی‌لیک نسل هفتم، کبی‌لیک نسل هشتم، کافی‌لیک نسل‌ هفتم، کبی‌لیک
لیتوگرافی 14nm++ 14nm+ 14nm++ 14nm+
تعداد هسته ۴ هسته، ۸ ترد ۲ هسته، ۴ ترد ۴ هسته، ۸ ترد ۲ هسته، ۴ ترد
فرکانس ۲.۳۰ گیگاهرتز پایه
۳.۸۰ گیگاهرتز بیشینه
۳.۳۰ گیگاهرتز پایه
۳.۷۰ گیگاهرتز بیشینه
۲.۷۰ گیگاهرتز پایه
۴.۵۰ گیگاهرتز بیشینه
۳.۵۰ گیگاهرتز پایه
۴.۰۰ گیگاهرتز بیشینه
حافظه‌ی کش ۶ مگابایت ۴ مگابایت ۸ مگابایت ۴ مگابایت
سرعت باس ۴ گیگاترنسفر بر ثانیه
گرافیک یکپارچه اینتل Iris Plus Graphics 655
۳۰۰ مگاهرتز پایه، ۱.۰۵ گیگاهرتز بیشینه
اینتل Iris Plus Graphics 650
۳۰۰ مگاهرتز پایه، ۱.۱۰ مگاهرتز بیشینه
اینتل Iris Plus Graphics 655
۳۰۰ مگاهرتز پایه، ۱.۲۰ گیگاهرتز بیشینه
اینتل Iris Plus Graphics 650
۳۰۰ مگاهرتز پایه، ۱.۱۵ گیگاهرتز بیشینه
eDRAM ۱۲۸ مگابایت ۶۴ مگابایت ۱۲۸ مگابایت ۶۴ مگابایت
توان طراحی گرمایی ۲۸ وات، قابل کاهش تا ۲۰ وات ۲۸ وات، قابل کاهش تا ۲۳ وات ۲۸ وات، قابل کاهش تا ۲۰ وات ۲۸ وات، قابل کاهش تا ۲۳ وات
پشتیبانی از حافظه ۳۲ گیگابایت
DDR4-2400, LPDDR3-2133
۳۲ گیگابایت
DDR4-2133, LPDDR3 - 1866, DDR3L-1600
۳۲ گیگابایت
DDR4-2400, LPDDR3-2133
۳۲ گیگابایت
DDR4-2133, LPDDR3 - 1866, DDR3L-1600

اولترابوک ۱۳ اینچی جدید Apple در بازارهای جهانی با یکی از دو پردازنده‌ی Core i5 - 8259U یا Core i7 - 8559U از خانواده‌ی نسل هشتمی کافی‌لیک اینتل در اختیار کاربران قرار می‌گیرد؛ اما همانند گذشته، در بازار کشورمان، تنها می‌توان نسخه‌ی i5 آن را یافت. خانواده‌ی Coffee Lake U در سه‌ماهه‌ی دوم ۲۰۱۸ عرضه شد، این پردازنده‌ها از ریزمعماری کافی‌لیک بهره می‌برند و با لیتوگرافی ۱۴ نانومتری نسل سومی اینتل (++14nm)‌ تولید می‌شوند.

تمام پردازنده‌های خانواده‌ی Coffee Lake U در قالب یک پکیج مالتی‌چیپ (MCP) شامل پردازنده‌ی مرکزی (CPU)، چیپ‌ست و eDRAM تولید می‌شوند که توسط رابط‌هایی با نرخ انتقال ۴ گیگاترنسفر‌ بر ثانیه به یکدیگر متصل شده‌اند. برخلاف پردازنده‌های کبی‌لیک‌ریفرش، تمام اعضای کم‌مصرف خانواده‌ی کافی‌لیک از حافظه‌ی eDRAM و ۱۶ کانال PCIe (در برابر ۱۲ کانال کبی‌لیک‌ریفرش) بهره می‌برند. شما می‌توانید مشخصات فنی پردازنده‌‌های مک‌بوک پرو ۱۳ اینچی ۲۰۱۸ و ۲۰۱۷ را در جدول فوق مشاهده کنید. توجه داشته باشید که ما نسخه‌ی i5 مک‌بوک پرو ۱۳ اینچی جدید را برای بررسی در اختیار داشتیم.

مک بوک پرو ۱۳ ۲۰۱۸ / Macbook Pro 13 2018

پیش از اظهار نظر درباره‌ی عملکرد لپ‌تاپ، ابتدا به بهبودهای کلیدی پردازنده‌ی Core i5-8259U نسبت به نسخه‌ی Core i5-7287U می‌پردازیم. قاعدتا مهم‌ترین تفاوت به افزایش ۱۰۰ درصدی تعداد هسته‌ها و تردها بازمی‌گردد که می‌تواند عملکرد دستگاه را به‌میزان قابل توجهی ارتقاء دهد. فرکانس CPU در حالت پایه از ۳.۳ گیگاهرتز نسل گذشته به ۲.۳ گیگاهرتز کاهش پیدا کرده؛ اما فرکانس بیشینه با افزایشی ۱۰۰ مگاهرتزی به ۳.۸ گیگاهرتز رسیده است، البته باید توجه داشته باشید که این فرکانس تنها هنگامی در دسترس خواهد بود که یک یا دو هسته فعال باشند، حین فعالیت هر چهار هسته، فرکانس بیشینه به ۳.۶ گیگاهرتز کاهش می‌یابد، ضمن اینکه با توجه به TDP‌ نسبتاً پایین پردازنده، تنها در بازه‌های کوتاه زمانی می‌توان به فرکانس بیشینه دست یافت. از بهبودهای دیگر پردازنده می‌توان به افزایش حافظه‌ی کش و eDRAM به‌ترتیب به ۶ و ۱۲۸ مگابایت اشاره کرد.

در شرایطی که تعدادی از لپ‌تاپ‌های ۱۳ و ۱۴ اینچی بالارده‌ی ویندوزی نظیر سرفیس‌ بوک ۲ و میت‌بوک ایکس پرو از پردازنده‌ی گرافیکی مجزا بهره می‌برند، کوپرتینونشین‌‌ها کماکان اعتقادی به این موضوع ندارند و اولترابوک خود را بدون چنین ماژولی، با اتکاء بر واحد پردازش گرافیکی Iris Plus 655 اینتل روانه‌ی بازار کرده‌اند، حال باید دید که آیا دو برابر شدن eDRAM می‌تواند این واحد را به ماژولی توانمند بدل کند یا خیر. خاطرنشان می‌کنیم که از بین دو لپ‌تاپ ویندوزی یادشده، تنها سرفیس‌بوک ۲ است که می‌تواند با گرافیک GTX 1050 انویدیا عرض اندام کند، چرا که گرافیک ۱۰ واتی MX150 میت‌بوک ایکس پرو چندان قدرتمند نیست.

جدول بنچمارک‌های لپ‌تاپ
لپ‌تاپ / بنچمارکGFXBench3DMarkBasic
GeekbenchGeekbench OpenCLPCMark8PCMark 10CineBench
Aztec Ruins
High Tier - Offscreen
Sky Diver Fire Strike Cloud Gate Multi Single dGPU GPU Creative Work Home CPU OpenGL
MacBook Pro 13 (2018) Windows 10 1397.61Frames
DirectX 12
7278 1934 11998 16553 4636 -- 37026 5239 4420 3762 3371 692 78.97
MacBook Pro 13 (2018) macOS 1416.93Frames
Metal
-- -- -- 17380 4719 -- 34888 -- -- -- -- 701 35.85
Huawei MateBook X Pro 1469.37Frames
DirectX 12
7185 2321 9225 13960 4846 41029 23006 4715 4246 3372 3488 534 91.87
Asus FX503VD -- 16765 5592 20160 12779 4390 74205 17964 4010 4391 3506 -- 744 85.32
LG Gram 15 2017 -- 3421 739 5642 5736 3270 -- 15913 4331 -- 5196 -- 273 23.62
IdeaPad 320 -- 9364 3006 9543 13975 4250 46066 20057 3832 -- 4938 -- 481 83.54
Asus FX553VD -- -- 5368 17523 14843 4767 72718 21132 -- 5105 4206 -- -- --
Razer Blade 2017 -- 23819 9250 25113 14821 4433 14821 4433 5196 5156 4018 -- 741 92.33
Razer Blade Stealth -- 4218 986 6917 8574 4301 -- 19697 4760 4555 3671 -- 363 46.88
MacBook Pro 13 2017 -- 3591 1152 7363 9478 4479 -- 29688 5409 4560 4017 -- 376 36.53
Surface Laptop -- 3646 736 5733 7434 3760 -- 18004 4246 4174 3338 -- 326 39.81
Galaxy Book 10.6 -- -- 498 3962 3925 2522 -- 13889 -- -- -- -- -- --
Surface Pro 2017 -- -- 779 3648 9315 4574 -- 29527 -- -- -- -- -- --
*کلیه‌ی بنچمارک‌های ذکر شده در این جدول توسط زومیت اجرا شده است.

ما برای آنکه بتوانیم دید کاملی از عملکرد مک‌بوک پرو در اختیار شما قرار دهیم، بنچمارک‌ها را در هر دو سیستم‌عامل macOS Mojave و ویندوز ۱۰ آپدیت اکتبر اجرا کردیم، همان‌طور که مشاهده می‌کنید، مک‌بوک پرو ۱۳ اینچی به‌لطف افزایش تعداد هسته‌ها و تردها در کنار دو برابر شدن حافظه‌ی eDRAM، ارتقاء قابل توجهی را در عملکرد پردازشی و گرافیکی نسبت به نسل گذشته به‌نمایش می‌گذارد و حتی از رقیبی توانمند همچون میت‌بوک ایکس پرو با گرافیک مجزا، در پاره‌ای از موارد پیشی می‌گیرد. نکته‌ی دیگر، اختلاف جزئی نتایج به‌دست‌آمده در محیط macOS و ویندوز است؛ بنابراین می‌توان با صرف‌نظر کردن از مشکلات ترک‌پد، مک‌بوک پرو ۱۳ اینچی را یک اولترابوک ویندوزی کارآمد نیز به‌شمار آورد!

macOS سیستم‌عاملی ایده‌آل برای اجرای بازی نیست؛ اما مک‌بوک پرو ۱۳ به‌‌دلیل بهره‌نبردن از پردازنده‌ی گرافیکی مجزا، در محیط ویندوز نیز نمی‌تواند رضایت علاقه‌مندان به بازی‌های سنگین و نیمه‌سنگین را جلب کند؛ بنابراین ما با صرف‌نظر از تست نرخ فریم بازی‌ها، تمرکز خود را روی اجرای تست استرس در دو محیط ویندوز و macOS معطوف می‌کنیم تا قابلیت‌های سیستم خنک‌کننده‌ و میزان پایداری عملکرد اولترابوک جدید اپل را تحت بارهای پردازشی شدید و مداوم، مورد ارزیابی قرار دهیم. مک‌بوک پرو با تاچ‌بار برخلاف اولترابوک‌هایی نظیر سرفیس لپ‌تاپ یا میت‌بوک ایکس پرو، از دو فن برای انتقال هوای گرم به بیرون استفاده می‌کند؛ بنابراین روی کاغذ می‌توان انتظار مدیریت حرارت بهتری از آن داشت.

مک بوک پرو ۱۳ ۲۰۱۸ / Macbook Pro 13 2018

مدت کوتاهی پس از عرضه‌ی مک‌بوک پروهای ۲۰۱۸، مشخص شد که لپ‌تاپ‌های جدید اپل تحت بارهای شدید، به‌علت بالا رفتن دما، دچار نوسان و افت محسوس عملکرد می‌شوند، برخی علت چنین مسأله‌ای را استفاده‌ی مهندسان اپل از همان سیستم‌ خنک‌کننده‌ی نسل قبل برای پردازنده‌های قدرتمند ۴ و ۶ هسته‌ای نسل جدید می‌دانستند؛ اما اپل پس از مدتی، دلیل افت عملکرد را «نبود یک کلید دیجیتالی» در فرم‌ور دستگاه عنوان کرد و با انتشار به‌روزرسانی نرم‌افزاری کوچکی، خلاء آن را برطرف ساخت. برای بررسی ادعای اپل و شبیه‌سازی بارهای پردازشی شدید و ممتد، آزمون CineBench را ۲۰ بار به‌صورت مداوم روی مک‌بوک پرو اجرا کردیم، شما می‌توانید در جدول زیر نتیجه را مشاهده کنید:

تست استرس پردازنده‌ی لپ‌تاپ با بنچمارک CineBench
مدلپردازندهتک هستهچند هستهچند هسته (میانگین ۲۰ بار اجرا)
MacBook Pro 13 2018 macOS Core i5 - 8259U ۱۵۶ ۷۰۱ ۶۸۱
MacBook Pro 13 2018 Windows Core i5 - 8259U ۱۵۵ ۶۹۲ ۶۶۶
MateBook X Pro Core i7 - 8550U -- ۵۳۴ ۴۸۹

همان‌طور که جدول فوق نشان می‌دهد، میانگین امتیاز چند هسته‌ای مک‌بوک پرو ۱۳ پس از ۲۰ تکرار آزمون، در سیستم‌عامل macOS حدود ۲.۸۵ و در ویندوز ۱۰ حدود ۳.۷۶ درصد افت می‌کند؛ اما میانگین افت عملکرد، پس از ۲۰ بار اجرای آزمون نیز در سیستم‌عامل ویندوز ۱۰ نسبت به macOS به حدود ۲.۱۸ درصد می‌رسد. توجه داشته باشید که تنها میانگین امتیازی پس از اجرای آزمون استرس حائز اهمیت نیست و باید میزان نوسان عملکرد پردازنده، حین آزمون را نیز مد نظر قرار داد، شما می‌توانید در دو نمودار زیر مشاهده کنید که MacBook Pro در سیستم‌عامل پیش‌فرض خود، عملکرد پایدارتری نسبت به ویندوز از خود به نمایش می‌گذارد.

تست استرس مک‌بوک پرو ۱۳ ۲۰۱۸ با نرم‌افزار CineBench

با وجود پشتیبانی پردازنده‌ از حافظه‌های رم سریع‌تر DDR4، اپل تنها در مک‌بوک پرو ۱۵ اینچی از چنین رم‌هایی استفاده کرده است و در اولترابوک ۱۳ اینچی خود کماکان از ماژول‌های LPDDR3 با فرکانس ۲۱۳۳ مگاهرتز بهره می‌برد، توجه کنید که حافظه‌های رم DDR4 نسبت به نوع DDR3 سریع‌تر هستند و ولتاژ‌ پایین‌تری دارند؛ اما از حیث ولتاژ برتری فاحشی نسبت به LPDDR3 (LP مخفف عبارت Low Power) ندارند. خاطرنشان می‌کنیم که پردازنده‌های کافی‌لیک و کبی‌لیک‌ریفرش اینتل از حافظه‌های رم LPDDR4 پشتیبانی نمی‌کنند. مدل مورد بررسی ما ۸ گیگابایت حافظه‌ی رم در بطن خود دارد.

مک بوک پرو ۱۳ ۲۰۱۸ / Macbook Pro 13 2018

اپل امسال برای نخستین‌بار، تراشه‌ی امنیتی T2 خود را نیز به مک‌بوک پرو آورد تا برخی از مسئولیت‌های CPU را برعهده بگیرد، این تراشه‌ با بهره‌گیری از فناوری اختصاصی Secure Enclave، وظیفه‌ی رمزنگاری حافظه و بوت امن سیستم‌عامل را برعهده دارد، ضمن اینکه به‌عنوان کنترلر‌های SSD، مدیریت سیستم و صدا نیز عمل می‌کند و به کاربر اجازه می‌دهد تا دستور صوتی «Hey Siri» به دستیار دیجیتال اپل دسترسی داشته باشند. کوپرتینونشین‌ها به‌مدد تراشه‌ی T2، تعمیر مک‌بوک پروهای جدید را برای مراکز تعمیر متفرقه نیز غیرممکن کرده‌اند.

حافظه‌های ذخیره‌سازی مک‌بوک پرو معمولا سرعت خواندن و نوشتن بسیار خوبی دارند، این گزاره در مورد نسخه‌ی ۲۰۱۸ این لپ‌تاپ‌ها نیز صدق می‌کند. نمونه‌ی مورد بررسی ما از حافظه‌ی ذخیره‌سازی ۲۵۶ گیگابایتی SSD مبتنی بر PCIe با شناسه‌ی AP0256 بهره می‌برد. اپل ادعا می‌کند که حداکثر سرعت خواندن و نوشتن حافظه‌ی مک‌بوک پرو ۲۰۱۸ به‌ترتیب به ۳.۲ و ۲.۲ گیگابایت‌برثانیه می‌رسد؛ اما این ادعا تا چه اندازه صحت دارد؟

 جدول نرخ خواندن داده توسط حافظه

HD Tune Pro

CrystalDiskMark

Maximum MB/sMinimum MB/sAverage MB/sRead MB/sWrite MB/s
MacBook Pro 13 2018 377.4 94.0 197.7 3010 1285
Huawei MateBook X Pro 836.3 105.0 836.3 3006.4 2004.8
Asus FX503VD 137.9 40.8 103.2 143.2 125.4
LG Gram 15 2017 355.5 174.4 298.5 555.8 265
Ideapad 320 236.0 79.5 382.5 547.2 198.4
Razer Blade Stealth 1296.9 1397.4 1462.6 3101 1593
MacBook Pro 13 (2017) 355 124.7 192.8 2996 718.9
Surface Laptop (128GB) 170.4 93.7 121.6 425.6 128.2
Galaxy Book 10.6 224.8 66.2 124 272 149
Surface Pro 2017 1045.4 829.4 1017.1 1711 977.2
*کلیه‌ی بنچمارک‌های ذکر شده در این جدول توسط زومیت اجرا شده است.

همان‌طور که مشاهده می‌کنید، مک‌بوک پرو ۱۳ در محیط ویندوز ۱۰ و با نرم‌افزار HD Tune Pro، عملکرد چندان خوبی را به‌نمایش نمی‌گذارد که احتمالا به ناسازگاری این آزمون با سخت‌افزار اولترابوک اپل بازمی‌گردد؛ اما در تست CrystalDiskMark، سرعت خواندن و نوشتن بسیار خوب ارزیابی می‌شود. در نهایت به آزمون BlackMagic Disk Speed روی سیستم‌عامل macOS می‌رسیم، این آزمون سرعت حافظه در خواندن و نوشته دیتا را به‌ترتیب معادل ۲۶۱۶.۳ و ۱۲۳۹.۹ مگابایت‌برثانیه نشان می‌دهد.

باتری

برای یک اولترابوک، شارژدهی مناسب باتری، از جمله‌ی حیاتی‌ترین شاخصه‌ها محسوب می‌شود، این حقیقت به‌اندازه‌ای بدیهی است که تصور لپ‌تاپی گران‌قیمت با بدنه‌ی فلزی باریک، سخت‌افزار قدرتمند و همواره متصل به سوکت برق، بسیار مضحک به‌نظر می‌رسد. اپل برای حفظ شارژدهی مک‌بوک پرو ۱۳، نسل جدید این لپ‌تاپ با پردازنده‌ی چهار هسته‌ای را همراه با باتری لیتیومی-یونی ۵۸ وات‌ساعتی عرضه می‌کند؛ بنابراین ظرفیت باتری نسبت به ۴۹.۲ وات‌ساعت نسل گذشته، افزایشی ۱۸ درصدی را نشان می‌دهد.

مک بوک پرو ۱۳ ۲۰۱۸ / Macbook Pro 13 2018

کوپرتینونشین‌ها مدعی هستند که مک‌بوک پرو ۱۳ اینچی جدید با یک بار شارژ و در شرایطی که روشنایی نمایشگر روی ۷۵ درصد تنظیم شده است، می‌تواند تا ۱۰ ساعت وب‌گردی یا تماشای فیلم، کاربر را همراهی کند. اپل عمر باتری اولترابوک جدید خود را در حالت استندبای معادل ۳۰ روز اعلام کرده است. برای آنکه بتوانیم صحت و سقم ادعای شرکت سازنده را بسنجیم، آزمون‌های باتری متداول زومیت را روی هر دو سیستم‌عامل macOS و ویندوز ۱۰ اجرا می‌کنیم.

لپ‌تاپ / تستنمایشگرباتری ویدیوBattery 
Eater
GFXBench Manhattan 3.1
ابعاد و رزولوشنوات‌ساعتساعتدقیقهBattery LifeTimeLongTerm Performance
MacBook Pro 13 2018 Windows 10 ۱۳.۳ اینچ
۱۶۰۰ × ۲۵۶۰ پیکسل
۵۸.۰ ۱۲:۳۰ ۸۷ 69.67min 2171.53Frame
MacBook Pro 13 2018 macOS ۱۳.۳ اینچ
۱۶۰۰ × ۲۵۶۰ پیکسل
۵۸.۰ ۱۱:۰۷ -- 76.22min 1233.16Frame
Huawei MateBook X Pro ۱۳.۹ اینچ
۲۰۰۰ × ۳۰۰۰ پیکسل
۵۷.۴ ۱۴:۱۷ ۱۷۷ 150.97min 1558.77Frame
Asus FX503VD ۱۵.۶ اینچ
۱۰۸۰ × ۱۹۲۰ پیکسل
۶۴ ۵:۵۳ ۸۰ -- --
LG Gram 15 2017 ۱۵.۶ اینچ
۱۰۸۰ × ۱۹۲۰ پیکسل
۶۰ ۱۰:۰۰ ۲۴۱ -- --
Lenovo Ideapad 320 ۱۵.۶ اینچ
۱۰۸۰ × ۱۹۲۰ پیکسل
۳۰ ۶:۱۵ ۱۰۰ -- --
Razer Blade Stealth 2017 ۱۲.۵ اینچ
۱۴۴۰ × ۲۵۶۰ پیکسل
۵۳.۶ ۶:۴۰ ۱۱۵ -- --
Razer Blade 2017 ۱۴ اینچ
۱۰۸۰ × ۱۹۲۰ پیکسل
۷۰ ۶:۲۴ ۵۹ -- --
MacBook Pro 13 2017
macOS
۱۳.۳ اینچ
۱۶۰۰ × ۲۵۶۰ پیکسل
۵۴.۵ ۱۱:۰۶ -- -- --
MacBook Pro 13 2017
Windows
۱۳.۳ اینچ
۱۶۰۰ × ۲۵۶۰ پیکسل
۵۴.۵ ۱۰:۲۴ ۱۵۰ -- --
Surface Laptop ۱۳.۵ اینچ
۱۵۰۴ × ۲۲۵۶ پیکسل
۴۷ ۱۲:۳۰ ۱۷۶ -- --
Galaxy Book 10.6 ۱۰.۶ اینچ
۱۲۸۰ × ۱۹۲۰ پیکسل
۳۰.۴ ۵:۵۳ ۲۲۵ -- --
Surface Pro 2017 ۱۲.۳ اینچ
۱۸۲۴ × ۲۷۳۶ پیکسل
۴۵ ۱۰:۰۰ ۲۶۵ -- --
*کلیه‌ی بنچمارک‌های ذکر شده در این جدول توسط زومیت اجرا شده است.

در آزمون پخش فیلم روی هر دو سیستم‌عامل روشنایی نمایشگر را روی مقدار ۲۰۰ نیت قرار دادیم و کلیه‌ی اتصالات بی‌سیم دستگاه را غیرفعال کردیم، خاطرنشان می‌کنیم که در آزمون پخش فیلم، اسلایدر مدیریت انرژی ویندوز روی حالت Better Battery‌ تنظیم شده بود، با شرایط یادشده، مک‌بوک پرو به‌ترتیب توانست به‌مدت ۱۱ ساعت و ۷ دقیقه روی سیستم‌عامل macOS و ۱۲ ساعت و ۳۰ دقیقه روی ویندوز ۱۰ به‌صورت مداوم، ویدیویی با رزولوشن HD را پخش کند که فراتر از عدد ادعایی اپل است؛ اما بی‌شک استفاده‌ی از لپ‌تاپ به تماشای فیلم و وب‌گردی محدود نمی‌شود، باید دید که اولترابوک جدید کوپرتینونشین‌ها در پردازش‌های سنگین، تا چه مدتی می‌تواند کاربر را همراهی کند.

مک بوک پرو ۱۳ ۲۰۱۸ / Macbook Pro 13 2018

یکی دیگر از آزمون‌هایی که ما روی لپ‌تاپ‌های ویندوزی اجرا می‌کنیم، Battery Eater نام دارد؛ نرم‌افزاری که با تحت فشار قرار دادن CPU ،GPU و حافظه‌ی ذخیره‌سازی، شارژدهی باتری را مورد ارزیابی قرار می‌دهد، ما برای اجرای این آزمون نیز با حفظ شرایط قبلی، به عدد ۸۷ دقیقه رسیدیم که نسبت به نسل گذشته و رقیبی همچون میت‌بوک ایکس پرو، با اختلاف فاحشی، ضعیف‌تر است. در نهایت برای ارزیابی شارژدهی و عملکرد مک‌بوک پرو در پردازش‌های گرافیکی سنگین، روی هر دو سیستم‌عامل، آزمون باتری Manhattan 3.1 از بنچمارک GFXBench را در شرایطی اجرا کردیم که روشنایی نمایشگر روی ۲۰۰ نیت تنظیم شده بود و اسلایدر مدیریت انرژی ویندوز ۱۰ نیز روی حالت Better Performance قرار داشت. شما می‌توانید در دو تصویر زیر، روند کاهش شارژ باتری و افت تعداد فریم‌های پردازش‌شده روی هر دو سیستم‌عامل را مشاهده کنید:

تست باتری مک‌بوک پرو ۱۳ ۲۰۱۸ با GFXBench

در دو نمودار فوق ابتدا باید به روند پُرنوسان و غیریکنواخت تعداد فریم‌های پردازش‌شده روی سیستم‌عامل ویندوز اشاره کنیم، در حالی که روی macOS روند متعادل‌تری را شاهد هستیم. نکته‌ی دیگر به شارژدهی بسیار پایین مک‌بوک پرو با هر دو سیستم‌عامل بازمی‌گردد، در شرایطی که میت‌بوک ایکس پرو در آزمون باتری GFXBench به عدد بسیار خوب ۱۵۰ دقیقه دست یافت، مک‌بوک پرو روی هیچ‌یک از دو سیستم‌عامل نتوانست به عددی فراتر از ۷۰ تا ۷۵ دقیقه دست پیدا کند. آنچه باعث شارژدهی ضعیف اولترابوک اپل در آزمون اخیر می‌شود، فرکانس بالاتر پردازنده (۲.۳ در برابر ۱.۸ گیگاهرتز) و TDP بسیار بیش‌تر آن (۲۸ وات در برابر ۱۵ وات) نسبت به رقیب چینی است، البته مدل ۲۰۱۷ مک‌بوک پرو در آزمون Battery Eater‌ حدود ۱۵۰ دقیقه شارژدهی داشت که نتیجه‌ی بسیار خوبی محسوب می‌شود، ما شارژدهی باتری دستگاه را باز هم زیر ذره‌بین قرار خواهیم داد و در صورت به‌وجود آمدن تغییری در نتایج، آن را در جدول فوق منعکس خواهیم کرد. 

صرف‌نظر از تمام اعداد و ارقام، باید بگوییم که مک‌بوک پرو ۱۳ اینچی در دنیای واقعی و حین استفاده در وضعیت روزمره با کاربری‌هایی مانند وب‌‌گردی، ویرایش اسناد متنی، استریم موسیقی و پخش فیلم (با استفاده از هدفون) می‌تواند تا یک روز کاری یا حدود ۸ تا ۱۰ ساعت همراه شخص باشد؛ اما چنانچه صحبت از پردازش‌های سنگینی باشد که پردازنده را تحت فشار قرار می‌دهند، شارژدهی لپ‌تاپ به مقدار بسیار پایین‌تری افت خواهد کرد. مک‌بوک پرو ۱۳ اینچی با یک شارژر ۶۱ واتی USB-C‌ عرضه می‌شود که عملکرد نسبتا سریعی در شارژ باتری دارد.

جمع‌بندی

عملکرد بسیار سریع، نمایشگر کم‌نظیر، اسپیکرهای فوق‌العاده، ترک‌پد کارآمد و محصولی خوش‌ساخت؛ اگر بررسی مک‌بوک پرو ۲۰۱۷ را به‌خاطر داشته باشید، احتمالا صفاتی که اکنون به آن‌ها اشاره کردیم، برای شما آشنا هستند، اما دلیل تکرار صفات یادشده، به شباهتی بازمی‌گردد که لپ‌تاپ‌های سری پرو اپل طی سه سال گذشته با یکدیگر داشته‌اند، با این تفاوت که اکنون به‌مدد پردازنده‌‌های نسل هشتمی اینتل، روی توصیف «عملکرد بسیار سریع» بیش‌تر از گذشته تأکید داریم.

مک بوک پرو ۱۳ ۲۰۱۸ / Macbook Pro 13 2018

پس از گذشت سه‌سال از معرفی نسل چهارم مک‌بوک پرو، اگرچه کماکان طراحی مینیمالیستی، بدنه‌ی فلزی یکپارچه و ساختار مستحکم آن را می‌ستاییم؛ اما با از راه رسیدن محصولات اغواکننده‌ای همچون میت‌بوک ایکس پرو، دیگر با دیدن آن هیجان‌زده نمی‌شویم و به وجد نمی‌آییم. اکنون اولترابوک ۲۰۱۸ اپل به‌لطف پردازنده‌ی چهار هسته‌ای و حافظه‌ی ذخیره‌سازی بسیار سریع خود، در کاربری‌های CPU-محور می‌تواند در قامت محصولی جایگزین برای مک‌بوک پرو ۱۵ سال‌های نه‌چندان دور نیز عرض اندام کند.

مکانیزم پروانه‌ای بحث‌برانگیز اپل در نسخه‌ی سوم خود، به‌لطف غشایی سیلیکونی در اطراف سوئیچ کلیدها، کم‌صداتر از گذشته شده است و ادعا می‌شود که اکنون مقاومت بیش‌تری در برابر نفوذ گردوغبار و از کار افتادن کیبورد از خود نشان می‌دهد؛ ادعایی که تنها گذر زمان می‌تواند آن را تصدیق یا رد کند. صرف‌نظر از شکوه‌ی همیشگیمان بابت حذف تمام پورت‌های مرسوم و جایگزینی آن‌ها با پورت‌های آینده‌نگرانه‌ی USB-C، تنها شارژدهی متوسط باتری مک‌بوک پرو ۲۰۱۸ ما را مأیوس می‌کند.

شما در مورد مک‌بوک پرو ۲۰۱۸ چه نظری دارید؟ آیا با بررسی این محصول، به تمام ابهام‌های شما درباره‌ی آن پاسخ دادیم؟ دیدگاه خود درباره‌ی اولترابوک جدید اپل را با ما و سایر کاربران عزیز زومیت به اشتراک بگذارید.

نکات مثبت

  • عملکرد بسیار سریع
  • نمایشگر کم‌نظیر با روشنایی و کنتراست بسیار خوب
  • اسپیکرهای استریوی توانمند
  • ترک‌پد عالی و کیبورد بهبودیافته

نکات منفی

  • شارژدهی متوسط و پایین‌تر از رقبا
  • خلاء پورت‌های کارآمدی چون USB-A ،HDMI و درگاه حافظه


تاريخ : جمعه 04 آبان 1397 | 14:34 | نویسنده : elme1404 | ارسال نظر(0)

۱۰ سال از اولین ویدئوی جذاب جیمکانا (Gymkhana) و رانندگی کن بلاک با سوبارو ایمپرزا هاچ‌بک می‌گذرد. در طول‌ این سال‌ها، راننده‌ی آمریکایی مسابقات رالی‌کراس، گاراژ گروه هونیگان (Hoonigan) را با مدل‌های متنوع و قدرتمندی نظیر فورد فوکوس و موستانگ، پر کرده است.

جدیدترین خودروی مخصوص بلاک، متفاوت‌ترین مدل هونیگان است. پیش از این موستانگ ۱۴۰۰ اسب بخاری هونیکورن (Hoonicorn)، ستاره‌ی گاراژ بلاک بود اما به‌نظر می‌رسد که حالا این عنوان را باید به یک وانتاختصاص دهیم. مدلی که تصاویر و ویدئوی آن را مشاهده می‌کنید، یک دستگاه وانت فورد F-150 مدل ۱۹۷۷ است.

Hoonitruck Ken Block

 

همان‌طور که مشخص است، F-150 بلاک هیچ شباهتی به نمونه‌ی استاندارد ندارد؛ بنابراین این مدل با نام هونی‌تراک (Hoonitruck) همراه شده است. از کیت بدنه‌ی کاملاً سفارشی آلومینیومی، سیستم انتقال قدرت تمام چرخ محرک (AWD) دست‌ساز، جعبه‌دنده ۶ سرعته‌ی مسابقه‌ای Sadev، رینگ‌های ۲۰ اینچ، تایرهای پهن ۳۳۵ میلی‌متر و طرح جذاب هونی‌تراک که بگذریم، به پیشرانه‌ی قدرتمند آن می‌رسیم. هونی‌تراک، ترکیب یک سوپراسپرت مسابقه‌ای و خودروی مخصوص رالی است.

Hoonitruck Ken Block


پیشرانه‌ی ۶ سیلندر V شکل ۳.۵ لیتر توئین توربوشارژ اکوبوست، از مدل مسابقه‌ای سوپراسپرت فورد GT، قلب تپنده‌ی این وانت منحصربه‌فرد است. هونی‌تراک به‌لطف این پیشرانه، ۹۱۴ اسب بخار قدرت (دور موتور ۷۴۰۰) و ۹۵۲ نیوتن‌متر گشتاور (دور موتور ۶۴۵۰) تولید می‌کند که بدون شک جایگاه ویژه در گروه هونیگان خواهد داشت.

پروژه‌ی هونی‌تراک که طراحی و تولید آن دو سال طول کشیده است، در دهمین قسمت از جیمکانا، رونمایی می‌شود. براساس گفته‌های بلاک، دلیل اصلی انتخاب مدل ۱۹۷۷ فورد F-150، پدر او بوده که با این وانت، به کن رانندگی آموزش داده است. هونی‌تراک هفته‌ی آینده در نمایشگاه تیونینگ سما (SEMA) به‌نمایش عمومی گذاشته می‌شود.

Hoonitruck Ken Block

چالش اصلی بلاک با هونی‌تراک، وزن بالا و ابعاد بزرگ آن است که اصلاً با فورد فیستا هاچ‌بک قابل مقایسه نیست؛ بلاک باید در حرکات نمایشی، طول این وانت و فاصله‌ی بخش بار را درنظر بگیرد. قسمت دهم جیمکانا و نمایش هونی‌تراک پیش از انتشار رایگان در فضای مجازی، ۱۶ آذر ماه سال جاری در آخرین قسمت از برنامه‌ی جدید بلاک موسوم به The Gymkhana Files پخش خواهد شد.


 

 

 


تاريخ : پنج‌شنبه 03 آبان 1397 | 12:24 | نویسنده : elme1404 | ارسال نظر(0)

موضوع تعصب ناخودآگاه در هوش مصنوعی، اغلب بر الگوریتم‌‌هایی تمرکز دارد که به‌‌صورت ناخواسته باعث آسیب به بخش‌هایی از جامعه می‌شوند؛ برای نمونه می‌‌توان به تصورات اشتباهی اشاره کرد مبنی بر اینکه احتمال ارتکاب جرائم درمورد متهمان سیاه‌‌پوست بیشتر است. این مشکل از آنجا ناشی می‌‌شود که تکنولوژی‌های تشخیص چهره عمدتاً با استفاده از تصاویر مردان سفیدپوست توسعه می‌‌یابند و در نتیجه الگوریتم در تشخیص چهره‌‌ی‌‌ زنان یا افراد دارای پوست تیره، عملکرد بسیار ضعیفی را از خود نشان می‌‌دهد.

اما مشکل می‌تواند بسیار عمیق‌تر از این موارد باشد. در حقیقت، جامعه باید مراقب انحراف دیگری نیز باشد؛ این احتمال وجود دارد که افراد شرور به دنبال حمله‌‌ به سیستم‌های هوش مصنوعی باشند؛ به‌‌گونه‌‌ای که تعصب و سوگیری‌‌های عامدانه را به‌‌صورت مخفیانه وارد سیستم یادگیری آن‌‌ها کنند. این موضوع می‌تواند به‌‌عنوان جنبه‌ای نگران‌کننده و تازه از حملات سایبری، کمپین‌‌های دروغ‌‌پراکنی یا تکثیر اخبار جعلی مطرح شود.

ai

با توجه به مطالعات دولت آمریکا روی داده‌های بزرگ و حریم خصوصی، الگوریتم‌های مغرضانه می‌توانند اموری نظیر پوشش‌دهی تسهیلات تبعیض‌آمیز، استخدام و دیگر فعالیت‌های تجاری نامشروع را آسان‌تر کنند. الگوریتم‌‌ها را می‌‌توان به‌منظور بهره‌‌برداری از عوامل به‌‌ظاهر بی‌ضرر که در حقیقت تبعیض‌آمیز هستند، طراحی کرد. به‌‌کارگیری تکنیک‌های فعلی با استفاده از داده‌‌ها یا الگوریتم های مغرضانه، می‌تواند زمینه را برای پنهان‌‌سازی نیات پلید اشخاص و سازمان‌ها هموار کند. دلالان اطلاعات تجاری، انواع اطلاعات نظیر جستجوهای آنلاین یا عادات خرید را جمع‌آوری و نگهداری می‌‌کنند که با کمک چنین ابزاری می‌‌توان از آن‌‌ها سوءاستفاده کرد.

اطلاعات مغرضانه همچنین می‌تواند به‌عنوان طعمه نیز مورد استفاده واقع شود. شرکت‌ها می‌توانند شروع به انتشار داده‌های مغرضانه کنند؛ به امید آنکه رقیبان آن‌ها روزی از این اطلاعات برای آموزش الگوریتم‌های هوش مصنوعی استفاده کنند و بدین ترتیب باعث کاهش کیفیت محصولات و نیز سلب اعتماد مصرف‌کننده از آن‌ها شوند.

این‌گونه حملات الگوریتمی همچنین می‌تواند برای پیشبرد اهداف ایدئولوژیکی به‌‌راحتی مورد استفاده قرار گیرند. اگر گروه‌های کینه‌‌جوی سازمان‌های هواداری سیاسی بخواهند مردم را بر اساس نژاد، جنسیت، مذهب یا سایر ویژگی‌ها هدف قرار دهند یا حذف کنند، الگوریتم‌های مغرضانه می‌توانند به آن‌ها توجیه لازم یا روش‌های پیشرفته‌‌تری را برای پیاده‌‌سازی مستقیم این اهداف ارائه دهند. اطلاعات مغرضانه همچنین می‌‌توانند در تلاش‌‌ برای نهادینه‌‌سازی تبعیض‌‌های نژادی و همچنین محدودسازی حق رأی، مؤثر واقع شوند.

نهایتاً، در بحث تهدیدهای امنیت ملی (از سوی بازیگران خارجی) می‌توان از حملات متعصبانه برای بی‌ثبات کردن جوامع از طریق تضعیف مشروعیت دولت یا تشدید دودستگی مردم استفاده کرد. این روش در راستای همان تاکتیک‌هایی است که به دنبال بهره‌برداری از شکاف ایدئولوژیکی هستند؛ که در آن، گروه‌ها با استفاده از ابزارهایی نظیر تولید پست در شبکه‌‌های اجتماعی و خریدن تبلیغات آنلاین به دنبال شعله‌ور کردن تنش‌های نژادی در جوامع هدف هستند.

هوش مصنوعی / AI

نفوذ سوگیری‌های عمدی در الگوریتم‌‌های تصمیم‌‌گیری می‌تواند بسیار ساده و درعین‌حال مؤثر باشد. رسیدن به این هدف ممکن است با تکرار یا تشدید آن دسته از عواملی میسر شود که خود دارای نوعی جهت‌گیری هستند. بسیاری از الگوریتم‌ها، پیش‌ از این نیز با داده‌های جهت‌دار و مغرضانه تغذیه‌ شده‌اند. مهاجمان می‌توانند با علم بر اینکه این مجموعه‌‌داده‌‌ها جهت‌دار هستند؛ با همین داده‌‌ها به آموزش الگوریتم‌‌ها بپردازند. انکارپذیری قابل‌‌قبولی که در این روش ایجاد می‌‌شود، همان عاملی است که این حملات را به‌‌صورت بالقوه مؤثر و کارساز خواهد کرد. مهاجمان، افکار عمومی را به‌واسطه‌ی الگوریتم‌هایی که به‌‌صورت عمدی آموزش‌دیده‌اند، به‌‌گونه‌‌ای هدایت می‌‌کنند که منجر به تشدید دودستگی و تعصب در جوامع شوند.

الگوریتم «مسموم‌‌سازی» با دست‌کاری داده‌های آموزشی، ایده‌‌ی جدیدی نیست. مقامات ارشد اطلاعاتی آمریکا هشدار داده‌اند که مهاجمان سایبری ممکن است مخفیانه به داده‌‌ها دسترسی پیدا کنند و با دست‌کاری در آن‌ها، موجب شوند که داده‌ها به‌کلی از اعتبار ساقط شوند. واضح است که اثبات کردن نیات بدخواهانه‌ی موجود در پسِ این اقدام‌ها، موضوعی بسیار چالش‌‌برانگیز برای بررسی و پیش‌‌آگاهی دادن در مورد آن است.

سوگیری هوش مصنوعی می‌تواند ابزاری برای پیشبرد اهداف ایدئولوژیک، تبعیض‌های نژادی و مهندسی انتخابات باشد

اما انگیزه‌‌ی چنین اقداماتی ممکن است موضوعی باشد که در حاشیه قرار بگیرد. درواقع هرگونه تعصب و سوگیری می‌‌تواند برای ما جای نگرانی داشته باشد. دولت‌ها، شرکت‌ها و اشخاص به‌طور فزاینده‌ای در حال جمع‌آوری و استفاده از داده‌ها به روش‌هایی گوناگون هستند که ممکن است نوعی تعصب یا سوگیری را به همراه داشته باشند.

قطعا تعصب، یک چالش سیستماتیک به حساب می‌‌آید؛ موضوعی که نیازمند راه‌حل‌هایی جامع است. راه‌حل‌های پیشنهادی فعلی برای پیشگیری از انحراف ناخواسته در هوش مصنوعی شامل افزایش تنوع نیروی کار، گسترش دسترسی به داده‌های آموزشی متنوع و ایجاد شفافیت الگوریتمی (به‌معنای قابلیت مشاهده‌‌ی نحوه‌‌ی تولید خروجی در الگوریتم‌ها) هستند.

پیش‌تر، اقداماتی با هدف پیاده‌‌سازی این ایده‌ها صورت گرفته است. مقامات دانشگاهی و ناظران صنایع، خواستار اعمال نظارت قانونی شده‌اند؛ به‌‌گونه‌‌ای که سوگیری‌‌های فناوری به‌دقت تحت نظر قرار بگیرند. شرکت‌های فنی متعهد شده‌اند که با متنوع ساختن نیروی کار خود و ارائه‌ی آموزش‌‌های مرتبط، با سوگیری ناخودآگاه در مورد محصولات خود مبارزه کنند.

هم‌‌زمان با پیشرفت‌ فناوری در طول تاریخ، ما باید به بررسی چگونگی به‌‌کارگیری الگوریتم‌‌ها در جامعه و نتایج حاصل از آن ادامه دهیم. شناسایی و رسیدگی به جهت‌گیری‌ها در کسانی که الگوریتم‌ها را توسعه می‌دهند و همچنین در داده‌های مورد استفاده برای آموزش آن‌ها، راهی طولانی برای حصول اطمینان از این‌‌ است که سیستم‌های هوش مصنوعی در نهایت همه‌‌ی ما را بهره‌مند خواهند کرد؛ نه فقط آن‌هایی را که از آن‌ بهره‌برداری می‌کنند.



تاريخ : پنج‌شنبه 03 آبان 1397 | 12:23 | نویسنده : elme1404 | ارسال نظر(0)

 

اربعین چه روزی است؟ در منابع معتبر شیعی، در مورد روز بیستم صفر به دو اعتبار توجه شده است؛ نخست روزی که اسرای کربلا از شام به مدینه مراجعت کردند و دوم روزی که جابر بن عبدالله انصاری، صحابی پیامبر خدا (ص) از مدینه به کربلا وارد شد تا قبر حضرت اباعبدالله الحسین (ع) را زیارت کند.

اعتبار اربعین امام حسین (ع) از قدیم الایام میان شیعیان شناخته شده بوده و هست. شیخ طوسی در کتاب «مصباح المتهجد» که حاصل گزینش دقیق و انتخاب معقول شیخ از روایات فراوان درباره تقویم مورد نظر شیعه درباره ایام سوگ و شادی و دعا و روزه و عبادت است، در مورد روز بیستم صفر نوشته است: روز ۲۰ صفر ـ. یعنی اربعین ـ. زمانی است که حرم امام حسین (ع) یعنی کاروان اسرا، از شام به مدینه مراجعت کردند و روزی است که «جابر بن عبدالله انصاری»، صحابی رسول خدا (ص)، از مدینه به کربلا رسید تا به زیارت قبر امام حسین (ع) بشتابد و او نخستین کسی است از مردم که قبر آن حضرت را زیارت کرد.

ورود اهل بیت (ع) به مدینه

سفر طولانی اهل بیت (ع) که از مدینه (در شب ۲۸ رجب سال ۶۰ هجری) آغاز شده بود، سرانجام به مدینه ختم شد. اهل بیت امام حسین (ع) که پس از واقعه کربلا به عنوان اسیر به شام اعزام شده بودند، سرانجام به دستور یزید راهی مدینه شدند و در بیستم ماه صفر سال ۶۱ هجری به مدینه بازگشتند.

امام سجاد (ع) قبل از ورود به مدینه «بشیر بن جذلم» را که در سرودن شعر توانایی داشت، به شهر فرستاد تا خبر ورود اهل بیت (ع) و شهادت امام حسین (ع) را اعلام کند. بشیر به شهر آمد و این اشعار را در رثای امام حسین (ع) و شهدای کربلا خواند: «یا اهل یثرب لا مقام لکم به/ قتل الحسین فادمعی مدرار الجسم منه بکربلا مضر / والراس منه علی القناة یدار»؛ «ای اهل مدینه دیگر در مدینه نمانید، حسین را کشتند، جسم عریان او را در کربلا رها کردند و سر او را بالای نیزه شهر به شهر گرداندند.» او خبر شهادت امام حسین علیه‌السلام را اعلام کرد. سپس گفت: هم اکنون علی بن حسین (ع) با عمه ها و خواهرانش، نزدیک شهر رسیده اند و من قاصد او هستم که جای او را به شما نشان دهم.

مردم با گریه و زاری به استقبال اسرا شتافتند. امام سجاد (ع) در بین مردم به سخنرانی پرداخت و خبر شهادت امام حسین (ع) و یارانش و اسارت اهل بیتش را اعلام کرد. آن حضرت، سایر مصائب کربلا همچون بر نوک نیزه کردن سر آن حضرت و شهر به شهر گرداندن اسرا را اعلام نمود.

در بخشی از سخنان امام سجاد (ع) آمده است: کدام دلى است که در این مصیبت نسوزد؟ و کدام چشمى است که نگرید؟ اى مردم مى‏ دانید که ما را پراکنده ساختند و به اسارت گرفتند و بى‏ آنکه جرمى داشته و یا کار ناپسندى انجام داده و یا تغییرى در دین اسلام داده باشیم ما را از خانه و کاشانه آواره ساختند. اى مردم کدام قلبى است که از کشتن او شکسته نشود؟ و کدام دلى است که در این مصیبت محزون و غمناک نگردد؟ و کدام چشمى است که به یاد او اشک نریزد؟ و کدام گوشى است که از این فاجعه که به اسلام وارد ساختند، توان شنیدن آن را داشته باشد؟

هرگز با پیشینیان ما این چنین رفتار نکرده بودند. به خدا چنانچه پیامبر (ص) به جاى سفارشى که درباره ما کرده بود، فرمان مى‏ داد که با ما نبرد کنند، هرگز از این بدتر نمى‏ کردند. انا للّه و انا الیه راجعون، این مصیبت بزرگ و فاجعه سهمناک که بر ما روى آورد تا چه اندازه دردناک و سوزنده و سخت و تلخ بود. از خداى مى‏ خواهیم که در برابر این شداید و مصائب اجر و رحمت عطا کند و از دشمنان ما انتقام کشد و داد ما مظلومان را از ستمکاران بازجوید. زیرا که او عزیز و انتقام‏ گیرنده است.»

امام سجاد (ع) در مدینه با روشی خاص فعالیت‏ های خود را علیه حکومت وقت ادامه داد. ایشان با کناره ‏گیری از حرکت‌های تند و مسلحانه موجود، به مبارزه‏ ای آرام و اثربخش در قالب زنده نگه ‏داشتن یاد و خاطره قیام عاشورا با گریه و یادآوری مصائب کربلا، تبیین معارف اسلامی در قالب دعا و نیایش، بیان فضایل اهل‏بیت پیامبر (ص) و تداوم امامت و رهبری شیعیان راستین، دست زد. صحیفه سجادیه و «رساله حقوق» و «رساله زهد» آن حضرت یادگاری از تعالیم تربیتی و اخلاقی او است و روشی دیگر از مبارزه وی با نظامِ فاسد و مفاسد عصر خویش را نشان می‏ دهد.

امام زین العابدین (ع) که تا ۳۴ سال پس از واقعه کربلا زنده ماند، همواره تلاش می‌کرد یاد و خاطره شهدای کربلا را زنده نگه دارد. هرگاه آب می‌نوشید به یاد پدر بود بر مصائب امام حسین (ع) گریه می‌کرد و اشک می‌ریخت. در روایتی آن حضرت به عنوان یکی از «بکائون» (بسیار گریه کنندگان) ذکر شده است. امام صادق (ع) فرمود: بسیار گریه کنندگان پنج نفرند: آدم (ع)، یعقوب (ع)، یوسف (ع)، حضرت فاطمه (س) و علی بن حسین (ع).

امام سجاد (ع) در هر شرایطی نام و یاد شهدای کربلا به ویژه پدر گرامی شان اباعبدالله الحسین (ع) را زنده نگه می‌داشتند و بر مظلومیت ایشان می‌گریستند؛ هر گاه غذایی برای حضرت می‌آوردند، گریه می‌کرد. یکی از غلامان آن حضرت عرض کرد: آقا می‌ترسم هلاک شوید. حضرت فرمود: من شکوه و غم و اندوه خویش را نزد خدا می‌برم و از خدا می‌دانم چیزی را که شما از جانب او نمی‌دانید. هر گاه کشته شدن فرزندان فاطمه (س) را یاد می‌کنم، بی اختیار بغض گلویم را می‌گیرد و اشکم جاری می‌گردد.

ایشان می‌فرمود: یعقوب پیغمبر دوازده پسر داشت، خداوند یکى از پسرانش را از نظر او غایب کرد و از حزن و اندوه دوری آن پسر موى سرش سفید گردید و پشتش خمیده و چشمش از بسیارى گریه نابینا شد، و حال آن که پسرش در دنیا زنده بود، و لکن من به چشم خود پدر و برادرم را با هفده تن از اهل بیتش، کشته و سر بریده دیدم، پس چگونه حزن من به پایان رسد و گریه ‏ام کم شود؟

حضرت زینب (س) نیز در مدینه اقداماتی را در تبلیغ اهداف و پیام امام حسین (ع) و زنده نگه داشتن یاد و خاطره شهیدان کربلا انجام داد که موجب ترس و وحشت حکومت یزید گردید. حضرت زینب (س) پس از ورود به مدینه و استقبال جمع زیادی از گروه‌های عزادار از وی «به طرف مسجد پیامبر (ص) حرکت کرد و در مقابل درب ورودی روضه نبوی در حالى که دو طرفِ درِ مسجد را گرفته بود، خطاب به پیامبر (ص) گفت: «یا جَدَّاه إِنّی ناعِیةٌ إِلَیْکَ أخِی الْحُسَیْنَ»‌ای جد بزرگوار، من خبر مرگ برادرم حسین (ع) را براى تو آورده ‏ام.

زینب پیوسته گریه مى‏ کرد و اشک و آهش تمامى نداشت و هر بار که به برادرزاده‏ اش على بن الحسین (ع) مى‏ نگریست، اندوهش تازه و غمش افزوده مى‏ شد. سخن زینب (س) گویی آتش قیامی بود که علیه امویان شعله می‏ گرفت. ام‌کلثوم نیز هنگام ورود به مدینه اشعاری در رثای امام حسین (ع) سروده است.

حضور حضرت زینب (س) در مدینه موجب شد که فرماندار مدینه «سعید بن عمرو» احساس خطر کند. از این رو نامه‏ ای به یزید نوشت و او را از جریان امر و چگونگی خطر دعوت حضرت زینب (س) آگاه نمود. بلافاصله از سوی یزید دستوری دائر بر اخراج آن حضرت از شهر رسید؛ امّا حضرت زینب (س) به موضع‏ گیری پرداخت و گفت: خدا می‏ داند چه بر سر ما آمده است، یزید مردان برگزیده ما را به شهادت رسانید و ما را بر فراز محمل شتران به این سوی و آن سوی کشانید. به خدا قسم ما از این شهر خارج نمی ‏شویم هر چند که خون هایمان ریخته شود. اما سرانجام با حضور زنان بنی‏ هاشم و اصرار آن‌ها حضرت زینب (س) ناچار دومین هجرت خود را آغاز نمود. برخی روایات دلالت بر حضور او در مصر و ادامه زندگی در این شهر تا پایان عمر (سال ۶۲ ه. ق) دارند. برخی روایات نیز مقصد او را شام معین کرده و حتی مرقد آن حضرت را در دمشق، محلی که اینک به این نام مشهور است، می‏ دانند.

مهمترین نکته درباره اربعین، روایت امام عسکری (ع) است. حضرت در روایتی که در منابع مختلف از ایشان نقل شده فرموده‌اند: نشانه‌های مؤمن پنج چیز است‌: ۱ ـ. خواندن پنجاه و یک رکعت نماز (۱۷ رکعت نماز واجب +۱۱ نماز شب+ ۲۳ نوافل) ۲ ـ. زیارت اربعین ۳ ـ. انگشتری در دست راست ۴ ـ. وجود آثار سجده بر پیشانی ۵ ـ. بلند خواندن بسم الله در نماز. این حدیث تنها مدرک معتبری است که جدای از خود زیارت اربعین که در منابع دعایی آمده، به اربعین امام حسین (ع) و بزرگداشت آن روز تصریح کرده است.

در مورد مهمترین وقایع بیستم صفر در منابع معتبر بیشتر به دو رویداد یعنی خروج کاروان اسرا از شام به سمت مدینه و دوم زیارت جابربن عبدالله انصاری از حرم امام حسین (ع) تأکید شده است و در مورد اینکه در این روز اهل بیت امام حسین (ع)، به کربلا بازگشتند، تردید جدی وجود دارد.

همچنین بر اساس تأکید برخی از محققان، کسی که به همراه جابر در این روز به کربلا آمده، فردی است به نام «عطیه بن سعد بن جناده عوفی کوفی» که به اشتباه در اذهان، او را غلام جابر عنوان کرده اند؛ در حالیکه او یکی از بزرگترین دانشمندان و مفسران اسلامی و از شاگردان عبدالله بن عباس می‌باشد و تفسیری در پنج مجلّد بر قرآن مجید نوشته و از راویان حدیث محسوب می‌شود.

شیعیان بر اساس تأکیدات ائمه معصومین (ع) بر زیارت حرم امام حسین (ع) در روز اربعین، هر ساله در این ایام به سوی کربلا حرکت کرده و حتی پیاده و پای برهنه به زیارت اباعبدالله الحسین (ع) می‌شتابند و در این روز میلیون‎ها شیعه عراقی و غیرعراقی در این روز بر مزار امام حسین (ع) جمع می‎شوند.

از اعمال روز اربعین که در مفاتیح الجنان به طور مفصل بدان اشاره شده است؛ خواندن «زیارت اربعین امام حسین (ع)» و پس از آن خواندن دو رکعت نماز است.



تاريخ : پنج‌شنبه 03 آبان 1397 | 12:10 | نویسنده : elme1404 | ارسال نظر(0)
1...799800801802803...3357

ورود کاربران

خوش آمدید! لطفا وارد حساب خود شوید

رمز عبور را فراموش کرده‌اید؟
حساب کاربری ندارید؟

فراموشی رمز عبور

نام کاربری یا ایمیل خود را وارد کنید

یا

ثبت نام کاربران

در چند ثانیه حساب کاربری خود را بسازید

قبلا ثبت نام کرده‌اید؟

نظرات کاربران

دیدگاه خود را با ما در میان بگذارید