براساس گزارش جدیدی از وبسایت The Information، اپل در نیمهی اول سالِ آیندهی میلادی، سرویس استریم ویدیویی خود را راهاندازی خواهد کرد. طبق گمانهزنیها، این سرویس یا به صورت مستقل دارای اپلیکیشنی مجزا خواهد بود یا اینکه اپل آن را داخل برنامهی TV App درونسازی خواهد کرد. انتظار میرود که این سرویس ابتدا در ایالات متحده آمریکا در دسترس قرار گیرد و پس از مدت زمانِ کوتاهی، شاهد انتشار آن برای بیش از ۱۰۰ بازار دیگر باشیم.
قرار است این سرویس با محتوای اختصاصی اولیه منتشر شود؛ همچنین امکان دسترسی به سرویسهای شخصثالث از طریق اپلیکیشن مربوط به آن نیز وجود خواهد داشت؛ افزون بر این، شبکهها و سرویسدهندگان کابلی میتوانند مانند ویژگی کانالها در آمازون پرایم، امکانِ خرید اشتراک را برای کاربران خود فراهم کنند.
از سالها پیش، اپل در تلاش است تا به مانند بخش دیجیتال و گوشیهای هوشمند، خود را واردِ حوزهی استریم ویدیویی کند تا بخشی از درآمد سرشارِ این قسمت را به مالکیت خود درآورد؛ با این وجود، بهدلیلِ قراردادهای پیچیدهی حق ناشر برای استفاده از برنامههای چندرسانهای، سازندهی آیفون از رقبایی چون نتفلیکس و آمازون در این زمینه کمتر موفق بوده است. حال با از دست رفتنِ این سالها، نامهایی چون آمازون پرایم و نتفلیکس توانستهاند با خرید حق ناشرِ بسیاری از برنامهها، با تولید برنامههای اختصاصی تنوع محتوایی خوبی را در اختیار مشترکین خود قرار دهند.
با اینکه اهالی کوپرتینو از سال ۱۳۸۵ (۲۰۰۶) تاکنون به تولید ستاپباکس اختصاصی خود موسوم به اپل تیوی میپردازند؛ اما این دستگاه تا به حال تنها از سرویسدهندگان تلویزیونی شخصثالث میزبانی میکرده و اپل تنها ویترینی برای نمایش آخرین برنامههای آنها فراهم کرده است.
حال طبق گزارشِ جدید، اپل آماده است تا در سال آتی میلادی از سرویس استریم ویدیو خود رونمایی کند. بهنظر میرسد که کاربران سیستمعامل iOS میتوانند بهرایگان به این سرویس دسترس داشته باشند؛ همچنین انتظار میرود که با عرضهی سرویس یادشده، صفحهی خانگی اپل تیوی برای بهرهگیری بهتر از سرویس استریم ویدیویی کوپرتینوییها، تغییراتِ ریز و درشتی را به خود ببیند. با تمامی این اوصاف، بهنظر میرسد که انحصارطلبیهای اپل دامنِ این سرویسِ تازهوارد را نیز خواهد گرفت و غیر از محصولات سختافزاری این شرکت، کاربران دستگاههای دیگر قادر به تجربهی آن نباشند؛ این در حالی است که سرویسهای رقیب، یعنی آمازون پرایم و نتفلیکس، هر دو در قالب اپلیکیشنهای جداگانه در دسترسِ کاربرانِ سیستمهای عاملِ مختلف از جمله سیستمهای عامل تلویزیونهای هوشمند شرکتهایی چون سامسونگ و الجی قرار دارند.
براساس شایعاتِ منتشر شده، اپل تاکنون میلیارد دلار را صرف برنامهسازی اختصاصی در سال ۲۰۱۸ میلادی کرده است. تا به حال، برنامههای اختصاصی این شرکت نظیر Carpool Karaoke و Planet of the Apps جز اپل موزیک، جایی برای عرضاندام نداشتهاند؛ حال انتظار میرود که با آغاز به کارِ سرویسِ جدید کوپرتینونشینها، افزون بر ساماندهی و ورود این برنامهها به سرویس ویدیویی اپل، شاهد انتشار برنامههای اختصاصی بیشتری نیز باشیم که تاکنون فرصتی برای نمایش پیدا نکرده بودند.
در گزارشی که چندی پیش منتشر شد، با برخی از این برنامههای اختصاصی آشنا شدیم. اندرو لیپتک، نویسندهی وبسایت ورج در این رابطه میگوید:
اپل برای ساخت برنامهی تلویزیونی جدید، قراردادی چندساله را با اپرا وینفری (مجری معروف آمریکایی) به امضاء رسانده است؛ همچنین آنها به سازندهی کارتونِ Sesame Street، سفارشِ ساخت چند برنامهی کودک را دادهاند. ریبوتِ مجموعهی علمی تخیلی Amazing Stories، نمایشی با سبک هانگر گیمز با نام See، سریالی از سازندهی فیلم سینمایی لالا لند، مجموعهای هیجانانگیز از M. Night Shyamalan، یک درام از خالق Ron Moore، برنامهای صبحگاهی با حضور Reese Whiterspoon و جنیفر انیستون و اقتباسی از رمانِ علمی تخیلی Fundation از جمله مواردی هستند که اپل برای ساختِ آنها به توافق رسیده است. افزون بر مواردِ فوق، شنیدهها از تلاشِ پرارزشترین برندِ دنیا برای دریافت حقوق یک فیلم انیمیشنی حکایت میکنند.
هنوز نمیتوان دربارهی موفقیت یا شکستِ این سرویس سخن گفت. آمازون و نتفلیکس، به عنوان کهنهکاران این حوزه، پس از گذشت سالها تلاش بیوقفه توانستند جایی در میان سینمای هالیوود پیدا کنند و ساختههای اختصاصی خود را به جشنوارههای فیلم و سریال روانه سازند. انتظار میرود که چنین مسیری نیز برای اهالی اپل وجود داشته باشد؛ بنابراین تا زمان درخشش و موفقیت سرویس آنها، کمی زمان نیاز خواهد بود.
با تمامی این اوصاف، با در نظر گرفتن بودجهی مالی سرسامآوری که در دست اپل قرار دارد؛ بیگمان مسیر یادشده برای اهالی این شرکت هموارتر خواهد بود. آنها ۱۵ سال پیش آیتیونز را معرفی کردند که توانست حوزهی چندرسانهای دیجیتال را به زیر سلطهی خود درآورد. حال بهلطف وجود دستگاه محبوبی چون آیفون و پلتفرم پویای iOS، کوپرتینونشینها قطعاً میتوانند با اعتماد به نفس بیشتری قدم در این راه بگذارند و به آیندهای روشن فکر کنند.
مایکروسافت دقایقی پیش گزارش مالی سهماههی نخست از سال مالی ۲۰۱۹ خود را منتشر کرد که براساس آن ردموندیها موفق به کسب درآمد ۲۹.۱ و سود خالص ۸.۸ میلیارد دلاری شدهاند. براساس گزارش منتشرشده، درآمد و سود خالص غول دنیای فناوری به ترتیب ۱۹ و ۳۴ درصد نسبت به بازهی زمانی مشابه در سال مالی ۲۰۱۸ رشد داشته است. Microsoft سهماههی نخست ۲۰۱۹ را به لطف رشد فوقالعادهی کسبوکار رایانش ابری، رکوردشکن عنوان میکند.

ساتیا نادلا، مدیرعامل مایکروسافت در خصوص گزارش مالی فصل نخست ۲۰۱۹ میگوید:
ما شروع فوقالعادهای در سال مالی ۲۰۱۹ داشتهایم؛ شروعی که حاصل نوآوری ما و اطمینانی است که مشتریان به توانایی ما در قدرتبخشیدن به تحول دیجیتال آنها دارند. ما از کمککردن به مشتریان خود برای توسعهی توانایی دیجیتال مورد نیازشان برای پیشرفت و رشد با مدل کسبوکاری که همراستا با موفقیت آنها است، بسیار هیجانزده هستیم.
درآمد کسبوکار سرفیس نسبت به بازهی زمانی مشابه در سال گذشته، با رشدی ۱۴ درصدی، معادل ۱.۰۳۷ میلیارد دلار است. فصل گذشته، نخستین سهماهه، پس از آغاز عرضهی تبلت اقتصادی سرفیس گو محسوب میشود و به نظر میرسد که اکنون واحد Surface، یک کسبوکار موفق میلیارد دلاری باشد. ردموندیها طی سهماههی اخیر به لطف واحد سرفیس، به پنجمین شرکت تولیدکنندهی کامپیوترهای شخصی در آمریکا بدل شدند.

اگرچه مایکروسافت اخیراً از دستگاههای جدید سرفیس پرو ۶ و سرفیس لپتاپ ۲ رونمایی کرد؛ اما این محصولات از ماه اکتبر روانهی بازار شدهاند؛ بنابراین درآمد حاصل از فروش آنها در گزارش مالی سهماههی آتی منعکس خواهد شد. توجه داشته باشید که فروش سرفیس استودیو ۲ و سرفیس هدفون نیز از ماه آینده آغاز میشود؛ از اینرو برای مشاهدهی تأثیر فروش دستگاههای یادشده نیز، باید در انتظار انتشار گزارش مالی فصل دوم ۲۰۱۹ بمانیم.
کسبوکار بازیهای ویدیویی مایکروسافت اخیراً بهصورت پیوسته در حال رشده بوده است و درآمد این بخش در فصل گذشته نیز رشدی ۴۴ درصدی را نشان میدهد. به لطف عرضهی ایکسباکس وان ایکس، درآمد حاصل از فروش سختافزار ایکسباکس نیز رشد ۹۴ درصدی را تجربه میکند. طی سهماههی گذشته، تعداد کاربران فعال ایکسباکس لایو نیز به ۵۷ میلیون نفر افزایش یافت.

ردموندیها اخیراً از برنامههای خود برای آغاز آزمایش سرویس استریم بازی xCloud در سال ۲۰۱۹ پرده برداشتند. سرویس استریم بازی مایکروسافت رقابتی جدی با سرویسهایی مانند GeForce Now، PlayStation Now، Shadow و Liquid Sky خواهد داشت. حتی گوگل نیز در حال آزمایش سرویسی موسوم به Project Stream است که به کاربر اجازه میدهد تا بازی Assassin's Creed Odyssey را از طریق مرورگر کروم روی لپتاپ یا کامپیوتر دسکتاپ خود تجربه کند.
در حالی که کسبوکار سرفیس، مایکروسافت را به جمع پنج تولیدکنندهی برتر PC در آمریکا ملحق کرد، ردموندیها طی سهماههی گذشته، در زمینهی درآمدزایی فروش لایسنس ویندوز نیز رشد خوبی را تجربه کردند. درآمد Windows OEM Pro رشدی ۸ درصدی داشته؛ بدین مفهوم که لایسنسهای پریمیوم بیشتری توسط تولیدکنندگان PC خریداری شده است.

در این بین، درآمد حاصل از فروش لایسنسهای غیر پرو کاهشی ۵ درصدی را نشان میدهد؛ چرا که تولیدکنندگان کامپیوترهای شخصی روز به روز در حال فروش لپتاپهای ویندوزی بالاردهی بیشتری به کاربران عادی و سازمانها هستند. درآمد حاصل از محصولات تجاری ویندوز و سرویسهای ابری به لطف افزایش قراردادهای چندساله با سازمانها، رشدی ۱۲ درصدی را تجربه کردهاند.
غول دنیای فناوری طی سهماههی نخست سال مالی ۲۰۱۹، رشد فوقالعادهای را در درآمدزایی کسبوکار سازمانی خود تجربه کرده است. سرویسها و محصولات تجاری آفیس و سرویس تجاری آفیس ۳۶۵ طی فصل گذشته، به ترتیب رشدی ۱۷ و ۳۶ درصدی را در میزان درآمدزایی خود نشان میدهند. سازمانها طی یک سال اخیر با شدت بیشتری در حال پذیرش آفیس ۳۶۵ بودهاند و تعداد کاربران این سرویس اکنون از ۱۵۵ میلیون گذر کرده است. حتی درآمد حاصل از کاربران عادی آفیس نیز رشد ۱۶ درصدی را تجربه میکند و اکنون ۳۲.۵ میلیون نفر کاربر عادی، اشتراک آفیس ۳۶۵ را خریداری کردهاند.

مایکروسافت آژور در فصل اخیر ۷۶ درصد رشد در درآمدزایی را تجربه کرد، ضمن اینکه محصولات سرور و سرویسهای ابری نیز در مجموع، ۲۸ درصد رشد داشتهاند. کل واحد «Intelligent Cloud» اکنون با رشدی ۲۴ درصدی، ۸.۶ میلیارد دلار از درآمد ۲۹.۱ میلیارد دلاری مایکروسافت طی فصل نخست ۲۰۱۹ را کسب کرده است. رایانش شخصی، شامل ویندوز، بازی، جستوجو و سرفیس با کسب درآمد ۱۰.۷ میلیارد دلاری، پولسازترین واحد مایکروسافت بهحساب میآید. رایانش ابری، سرور و آفیس در مجموع، عهدهدار کسب ۱۸.۴ میلیارد دلار از درآمد ردموندیها بودهاند.
جاهطلبی ۲۶ میلیارد دلاری مایکروسافت در تصاحب لینکدین بهعنوان شرکت فعال در حوزهی دیتا و شبکهی اجتماعی سازمانیمحور کماکان امیدوارکننده به نظر میرسد؛ چرا که درآمد LinkedIn بهلطف افزایش بازدیدها از این شبکه، اکنون رشدی ۳۳ درصدی را تجربه میکند.

بینگ و تلاشهای مایکروسافت در حوزهی جستوجو نیز نقشی پایدار در درآمد این شرکت دارند. درآمد حاصل از تبلیغات مبتنی بر جستوجو طی فصل گذشته، ۱۷ درصد افزایش یافته، البته درآمد حاصل از این بخش طی یک سال گذشته به صورت مداوم چنین رشدی را تجربه کرده است، به نظر میرسد که رشد یادشده به درآمد بالاتر به ازای هر جستوجو و افزایش حجم کلی جستوجوها مرتبط باشد.
بایننس، بزرگترین صرافی ارزهای دیجیتال جهان، بهطور داوطلبانه راهکارهای ضد پولشویی را به پلتفرم خود اضافه میکند.
سالها است که عدم وجود معیارهای حفظ حریم خصوصی در شبکههای بلاکچین عمومی نظیر بیتکوین و اتریوم، پتانسیل تراکنشهای غیرقانونی و نامشروع را بالا برده است. از همینرو، روایتهای مرتبط با استفادهی جنایتکاران و خلافکاران از ارزهای رمزنگاری، هر روز بیشتر میشود.
کاربران بیتکوین، اتریوم، ریپل، بیتکوین کش، EOS و سایر ارزهای رمزپایه، بهطور طبیعی ناشناس نیستند. از زمانی که راهکارهایی نظیر «مشتریان خود را بشناسید» یا KYC و سیستمهای مبارزه با پولشویی (AML) معرفیشدهاند؛ مجرمان بهراحتی نمیتوانند با استفاده از داراییهای دیجیتال، عواید و داراییهای غیرقانونی خود را جابجا و منتقل کنند.
مقامات و سازمانهای دولتی در سرتاسر جهان بهخوبی از ویژگیهای قابلیت شناسایی کاربران بلاکچین آگاه هستند. به همین دلیل هم دولتهایی مانند آمریکا و ژاپن و کرهی جنوبی، بازار ارزهای دیجیتال را به رسمیت میشناسند.
این هفته بایننس، همکاری خود را با شرکت Chainalysis آغاز کرد. Chainalysis یکی از شرکتهای پیشرو در تجزیهوتحلیل بلاکچین است که تراکنشها و آدرسهای مشکوک را ارزیابی میکند. هدف این شرکت، بهبود سیستم مبارزه با پولشویی و افزایش مشروعیت بخش ارزهای دیجیتال است.

جاناتان لوین، همبنیانگذار و مدیر عملیات Chainalysis میگوید:
همهی کسبوکارهایی که درزمینهی ارزهای رمزپایه فعالیت میکنند، با یک چالش مشابه مواجهاند: کسب اعتماد رگولاتورها، مؤسسات مالی و کاربران. ما امیدواریم شرکتهای دیگر نیز به پیروی از بایننس، برنامههای اجرایی AML را تصویب و اجرا کنند. بدینوسیله آنها، هم نظر مساعد رگولاتورها را در سطح جهانی به دست میآورند و هم اعتماد مؤسسات بزرگ مالی را جلب میکنند.
مقالات مرتبط:
در سال ۲۰۱۸، مشخص شد که برخی از بانکهای پرنفوذ جهانی نیز پولشویی کردهاند. طبق گزارشها، بانک Danske حدود ۲۴۳ میلیارد دلار را برای باندهای بزهکار و فاسد پولشویی کرده بود. همچنین طبق گزارشی که CNN در تاریخ ۲۸ مهر ۱۳۹۷ (۲۰ اکتبر ۲۰۱۸) منتشر کرد، بانک Nordea، یکی از بزرگترین گروههای مالی اروپای شمالی نیز چندین پرداخت غیرقانونی از بانکهای منطقه بالتیک داشت.
درحالیکه طبق آمار تحقیقاتی، بازار نهادی رمز ارزها رو به گسترش است، انتظار میرود با تحکیم و تثبیت قوانین ضد پولشویی صرافیهای دیجیتال، رمز ارزها بهعنوان یک گروه دارایی رسمی شناخته شوند. در این صورت بازار داراییهای دیجیتال نیز بهعنوان بخشی که بهخوبی مدیریت و نظارت میشود، رسمیت پیدا میکند.

به گفتهی وی ژائو، مدیر مالی شرکت Binance، وفاداری صرافیهای دیجیتال به قوانین رگولاتوری، همراستا و با حفظ چشمانداز اصلی آنها، یعنی گسترش آزادی پولی در سطح جهانی صورت میگیرد. او گفت:
ما با همکاری Chainalysis برنامهای را برای اجرای قوانین ضروری راهاندازی میکنیم که در حقیقت مرحلهی بعدی رشد ما را امکانپذیر میکند. چشمانداز ما این است که زیرساختهای لازم را برای اکوسیستم بلاکچین فراهم کنیم و آزادی پول را در سطح جهانی افزایش دهیم. همزمان، به قوانین و مقررات کشورهایی که در آن خدمت میکنیم نیز وفادار میمانیم.
اهمیت شناسایی و اجرای الزامات قانونی
به عقیدهی ژائو، بخش ارزهای رمزنگاری شده وارد مرحلهی جدیدی از رشد و توسعه میشود.
سال ۱۳۹۶ (۲۰۱۷)، سال پررونق و فوقالعادهای برای ارزهای دیجیتال بود و ارزش بازار این داراییها تا ۸۰۰ میلیارد دلار بالا رفت. درنتیجه، سطح آگاهی جاری در مورد این داراییها، چه در کشورهایی که از رمز ارزها حمایت میکردند و چه در کشورهایی که چهارچوبهای نظارتی غیرقابل اجرا و بیفایدهای را برای جلوگیری از شکوفایی بازارهای بلاکچین در نظر گرفتند، افزایش یافت.
در حال حاضر اغلب دولتها، در تلاش هستند که کسبوکارهای بلاکچین و ارزهای رمزپایه را بهعنوان بخشی از انقلاب صنعتی چهارم بپذیرند. فعالیتهای داوطلبانهی شرکتهایی مانند بایننس برای مشروعیت بخشیدن و قانونی کردن این صنعت، گام مهمی در تسریع روند به رسمیت شناخته شدن بازار جهانی داراییهای دیجیتال خواهد بود.
چقدر در مورد شهری که در آن زندگی میکنید میدانید؟ مطمئنا شما رستوران مورد علاقهی خود و بهترین راه برای دوری از ترافیک در ساعات شلوغ را میشناسید؛ اما بعید است که همهی جزئیات شهرتان و تمام خیابانهای آن را بشناسید. همین مسئله برای کهکشانی که در آن زندگی میکنیم نیز صادق است.
خانهی آسمانی ما یک مکان شگفت انگیز پر از ستارهها، ابرنواخترها،سحابیها، انرژی و ماده تاریک است؛ اما بسیاری از جنبههای آن حتی برای دانشمندان همچنان مرموز و ناشناخته است. برای کسانی که بهدنبال یافتن جایگاه خود در جهان هستند، ۱۱ واقعیت شگفتانگیز در مورد راه شیری وجود دارد.

۱. راه شیری یک نام باستانی است
تا قبل از بهوجود آمدن چراغهای الکتریکی، تمام افراد میتوانستند بدون هیچگونه مزاحمت نوری به آسمان شب نگاه کنند. به نظر مردم باستان کهکشان راه شیری نواری از ستارهها بود که عبور از آنها غیرممکن مینمود. مردم باستان نامهای مختلفی به ساختار ابر مانند کهکشان ما دادهاند؛ اما نسخهی مدرن آن مربوط به اسطورهی یونانیها به نام هرکول است که برای نگهداری نزد خدای یونان باستان به نام هرا برده شده بود تا از او پرستاری کند. زمانی که هرا از خواب بیدار شد و به دور خود چرخید شیر او در سرتا سر آسمان پخش شد و به همین دلیل کهکشان ما راه شیری نام گرفت.

۲. هنوز تعداد دقیق ستارههای راه شیری مشخص نشده است
شمارش ستارهها یک کار خستهکننده است. حتی ستارهشناسان نیز درمورد بهترین روش برای انجام این کار اختلاف نظر دارند. تلسکوپهای آنها تنها قادر به رؤیت درخشانترین ستارهها هستند و بسیاری از ستاره که توسط گازها و گرد و غبار بینسیارهای پوشانده شدهاند از دید تلسکوپها پنهان میمانند. یک تکنیک محاسبه تعداد ستارهها این است که ببینیم ستارهها با چه سرعتی به دور خود میچرخند که نشاندهندهی میزان گرانش موجود در کهکشان است و در نتیجهی آن میتوان جرم تخمینی کهکشان را محاسبه کرد. با تقسیم جرم کهکشان به میانگین جرم ستارهها میتوان تعداد تخمینی ستارههای موجود در کهکشان را به دست آورد. اما همانطور که دیوید کورنایچ، ستارهشناس کالج ایتکا در نیویورک، در مصاحبه با شبکهی فاکس نیوز گفت این تعداد یک مقدار تقریبی است و مفروضات زیادی در محاسبهی تعداد ستارهها تأثیر دارد. تاکنون ماهواره گایا در آژانس فضایی اروپا موقعیت ۱ میلیارد ستاره را مشخص کرده است؛ اما دانشمندان حدس میزنند که این تنها ۱% از کل ستارههای موجود در کهکشان راه شیری است و بنابراین تعداد کل ستارههای موجود در راه شیری حدود ۱۰۰ میلیارد است.

۳. وزن کهکشان راه شیری هنوز به طور دقیق مشخص نشده است
اخترشناسان همچنان از وزن دقیق کهکشان راه شیری مطمئن نیستند و تخمینها از ۷۰۰ میلیارد تا ۲ تریلیون برابر جرم خورشید متغییر است. گرفتن یک درک بهتر کار سادهای نیست. طبق نظر اکتا پتل اخترشناس دانشگاه آریزونا در توسان ۸۵ درصد جرم کهکشان ما از مادهی تاریک است که هیچگونه نوری را منتشر نمیکند و بنابراین مشاهدهی مستقیم آن غیر ممکن است. مطالعات اخیر او به بررسی میزان قدرت جاذبه کهکشان راه شیری روی کهکشانهای کوچک دیگر و میزان جذب و چرخش آنها توسط کهکشان ما میپردازد و در نتیجهی این مطالعات جرم راه شیری ۹۶۰ میلیارد برابر جرم خورشید تخمین زده میشود.

۴. راه شیری احتمالا در یک نقطهی بزرگ و خالی در جهان قرار دارد
مطالعات متعددی نشان میدهد که راه شیری و همسایگانش در یک جای پرت و دورافتاده از جهان قرار دارند. ساختار بزرگ مقیاس جهان از دور شبیه به یک شبکهی عظیم کیهانی است که در آن نقاط متراکم که توسط حفرههای عظیم و تقریبا خالی از یکدیگر جدا شدهاند به وسیلهی رشتههایی به یکدیگر متصل شدهاند. به نظر میرسد کهکشان محل سکونت ما بین سه حفره خالی به نامهای کینن، بارگر و کوی، نام سه ستارهشناس مکتشف آنها در سال ۲۰۱۳، احاطه شده است. سال گذشته یه تیم از دانشمندان بهطور جداگانه به بررسی حرکت کهکشانهادر شبکهی عظیم جهانی پرداختند تا بتوانند فرضیهی قرارگیری کهکشان ما در یک فضای خالی از جهان را اثبات کنند.

۵. ستارهشناسان در حال تلاش برای عکاسی از یک سیاهچالهی عظیم در مرکز راه شیری هستند
لارکینگ یک هیولای گرسنه در قلب کهکشان راه شیری با جرم ۴ میلیون برابر خورشید است. دانشمندان با بررسی مسیر ستارههای مرکز کهکشان و چرخش شدید آنها به سمت چیزی که قابل رؤیت نیست، از وجود این سیاهچالهآگاه شدند. در سالهای اخیر دانشمندان در پروژهای، به نام تلسکوپ افق رویداد رویداد، با تلفیق مشاهدات مختلف تلسکوپهای رادیویی سعی کردهاند تا نگاهی اجمالی به این سیاهچاله و محیط اطراف آن داشته باشند. انتظار میرود ماه آینده تصاویر مقدماتی از این سیاهچاله منتشر شود.

۶. کهکشانهای کوتوله باعث گردش راه شیری به دور خود میشوند و گاهی توسط راه شیری بلعیده میشوند
بهگفتهی رصدخانهی جنوبی زمانی که کاوشگر پرتغالی، فردیناند ماژلان، در قرن شانزدهم از نیمکرهی جنوبی عبور میکرد، او و همراهانش از جمله اولین اروپاییها بودند که خوشههایی دایرهای از ستارگان را گزارش دادند. این خوشهها در واقع کهکشانهای کوچکی هستند که کهکشان ما را مانند سیارهای به دور خود میچرخانند و به نام ابرهای کوچک و بزرگ ماژولانی نامگذاری شدند. این کهکشانهای کوتوله باعث گردش راه شیری به دور خود میشوند و گاهی توسط راه شیری بلعیده میشوند. اوایل امسال دانشمندان با استفاده از دادههای ماهواره گایا میلیونها ستاره را شناسایی کردند که روی یک خط باریک شبیه به سوزن در حال حرکت بودند. طبق گزارش تصور میشود که این ستارهها باقیماندهی یکی از همین کهکشانهای کوتوله به نام سوسیس گایا هستند که به داخل راه شیری کشیده شدهاند.

۷. فضای بین ستارهای در راه شیری مملؤ از نوعی ماده روغنی سمی است
فضای خالی بین ستارهها در کهکشان راه شیری پر از نوعی روغن سمی است. این مولکولهای آلی روغنی که بهعنوان ترکیبات کربن آلیفاتیک شناخته میشوند در نوع خاصی از ستارهها تولید میشوند و سپس در اثر انفجارهای سطح ستارهها به فضای بین ستارهای منتقل میشوند. طبق گزارش لیو ساینس، مطالعات اخیر نشان میدهد که این مواد در بین یک چهارم تا نصف فضای بین ستارهای در کهکشان راه شیری وجود دارند و این مقدار در مقایسه با نتیجهی مطالعات قبل پنج برابر بیشتر است. از آنجایی که کربن یک ساختار ضروری از موجودات زنده است وجود این ماده در راه شیری احتمال وجود سیستمهای ستارهای دیگر با موجودات زنده در جای دیگری از کهکشان را تقویت میکند.

۸. راه شیری تا ۴ میلیارد سال دیگر با همسایهاش برخورد خواهد کرد
متأسفانه کهکشان ما جاودان نخواهد بود. طبق مطالعات ستارهشناسان ما با سرعت ۴۰۰ هزار کیلومتر بر ساعت به سمت کهکشان آندرومدا در حرکت هستیم. بیشتر تحقیقات نشان میدهد هنگامی که برخورد صورت میگیرد کهکشان آندرومدا که جرم بیشتری نسبت به کهکشان ما دارد، کهکشان ما را میبلعد. اما پژوهشگران با بررسی دوبارهی جرم آندرومدا دریافتند که آندرومدا تقریبا ۸۰۰ میلیارد برابر خورشید جرم دارد؛ ینی تقریبای برابر جرم راه شیری. این بدان معناست که کهکشانی باقی خواهد ماند که صدمهی کمتری ببیند.

۹. ستارهها از کهکشانهای اطراف به سمت کهکشان ما کشیده میشوند
کهکشانها گاهی ستارهها را با یکدیگر مبادله میکنند. اخیرا پژوهشگران بهدنبال ستارههای پرسرعتی میگردند که پس از تأثیر گرفتن از سیاهچالهی مرکز کهکشان از راه شیری پرتاپ میشوند. آنچه آنها یافتند بسیار عجیب بود؛ این ستارهها بهجای آنکه به بیرون کهکشان بروند در حال حرکت به سمت ما هستند. توماس مارچتی ستارهشناس دانشگاه لیدن هلند در بیانیه احتمال داده است این ستاره ممکن است ستارههایی از کهکشانهای دیگر باشند که به سمت راه شیری کشیده شدهاند. در مطالعهای که در نشریهی ماهانه سلطنتی نجوم منتشر شد ستارهشناسان احتمال دادند که منشأ این ستارههای عجیب ممکن است ابر بزرگ ماژلانی یا دیگر کهکشانها باشند که این تعداد کشف شده ممکن است تنها درصد اندکی از این نوع ستارهها باشند.

۱۰. حبابهای مرموزی در راه شیری وجود دارد
تصور کنید که در اتاق نشیمن شما، که میلیونها بار آن را دیدهاید یک فیل وجود داشته است که تا حالا متوجه آن نشدهاید. زمانی که دانشمندان ساختاریهایی عجیب شبیه حباب را در سال ۲۰۱۰ برای اولین بار مشاهده کردند که ۲۵ هزار سال نوری به سمت بالا و پایین کهکشان کشیده شده بودند، به همان اندازه متعجب شدند. دانشمندان این ساختارها را که پرتو گاما منتشر میکنند، حبابهای فرمی نامگذاری کردند. طبق گفته دانشمندان ناسا به نظر میآید که این ساختارها در اثر یک پدیده پر انرژی به وجود آمدهاند؛ یعنی در حدود ۶ تا ۹ میلیون سال قبل زمانی که سیاهچالهی مرکز کهکشان در حال بلعیدن تودهی بزرگ گرد و غبار و گازهای اطراف خود بود در نتیجهی آن این حبابها به وجود آمدند.

۱۱- کهکشان ما با پالسهایی عجیب و غریب از طرف دیگر جهان بمباران میشود
در طی دههی گذشته دانشمندان متوجه سیگنالهایی عجیب شدند که از نقاط دور دست جهان ارسال میشوند. این سیگنالها بهعنوان سیگنالهای FRB شناخته میشوند. علیرغم شناخت این پالسها به مدت ۱۰ سال دانشمندان تنها ۳۰ نمونه از آنها را دریافت کردهاند؛ اما دانشمندان استرالیایی موفق به دریافت ۲۰ نمونه بیشتر شدند. در حالی که دانشمندان قادر به تشخیص منشأ این پالسها؛ نیستند اما میدانند این پالسها از میلیاردها سال نوری دورتر با عبور از گازها و گرد و غبار کیهانی به این نقطه از جهان رسیدهاند.

نسخهی جدید سیستمعامل دسکتاپ اپل، تم تیره یا Dark Mode را در سطح سیستمی نیز در بر دارد که بهموجب آن، رابط کاربری با المانهایی به رنگ مشکی یا خاکستری، ظاهر جذابتری به خود میگیرد. موهاوی اکنون دارای تنظیماتی بیشتر برای سازماندهی فایلها است و اپلیکیشنهای بیشتری را از iOS روی دسکتاپ ارائه میدهد. این نسخه ابتدا در ماه خرداد (ژوئن) معرفی شد و نخستین بتا آن در اواخر تیر (جولای) در دسترس قرار گرفت. حالت تیره بهمنظور وبگردی در شبانگاه یا پایین آوردن روشنایی برای چشمهای حساس، رنگ بخشهای روشن سیستمعامل همچون داک و نوار وظیفه را به خاکستری تیره تغییر میدهد. در همین حال، فروشگاه نرمافزاری مک بازطراحیشده و همانند فروشگاه iOS، در صفحهی آغازین اپلیکیشنهای جدید را برجستهتر میکند.
اپل به همراه موهاوی، چند قابلیت برای افزایش امنیت سیستمعامل دسکتاپ خود نیز معرفی کرد که بهموجب آنها از دوربین، میکروفون، دیتابیس ایمیل کاربر، تاریخچهی پیامها و سایر دادههای خصوصی، بهصورت پیشفرض محافظت میشود. در نسخهی جدید مرورگر سافاری، قابلیت بهبودیافتهی Intelligent Tracking Prevention، کلیدهای لایک، اشتراکگذاری و ویجتهای کامنتگذاری را از ردگیری بدون اجازهی کاربر منع میکند. در ادامه به سراغ بررسی قابلیتهای جدید این نسخه از سیستمعامل اپل میرویم.
تماشا در یوتیوب | تماشا در IGTV
در صورتی که کاربر وارد حساب کاربری گوگل خود شده باشد، غول جستجو، پیشینهی هر آنچه را که وی به جستجوی آن بپردازد، ذخیره میکند. کاربران میتوانند تاریخچهی محلی مرورگر خود را پاک کنند؛ اما انجام این کار موجب حذف دادهها از روی سرورهای گوگل نمیشود. هرچند افراد میتوانند با مراجعه به صفحهی حساب گوگل، یک جریان فعالیت از تاریخچهی جستجوی خود را پیدا کنند؛ اما گوگل از امروز حذف این تاریخچه را از درون بخش جستجو بهشدت آسانتر میکند.
کاربران اکنون میتوانند تاریخچهی جستجو را درون جستجوی گوگل مشاهده و نسبت به پاکسازی آن اقدام کنند. از این پس نظارتهای حریم شخصی گوگل، در تنظیمات پنهان نخواهد بود و این شرکت حتی دسترسی سریعتر به نظارتهایی همچون غیرفعالسازی شخصیسازی تبلیغات یا حتی جلوگیری از وبسایتهای گوگل برای ذخیرهی فعالیت را فراهم میکند. در نهایت، این تغییرات با هدف آگاهسازی جزئی کاربران گوگل نسبت به کنترلی که روی حساب کاربری خود دارند، طراحی شدهاند.
گوگل تغییرات یادشده در جستجو را از امروز چهارشنبه، ۲ آبان ۱۳۹۷ در دسکتاپ و وب موبایل اعمال میکند و بهروزرسانیهای iOS و اندروید را نیز در هفتههای آتی در دسترس کاربران این سیستمعاملها قرار خواهد داد. غول جستجو همچنین بهمنظور ایجاد تغییر و تحول در نظارتهای حریم شخصی خود قصد دارد تا همین تغییرات را سال آینده برای خدماتی نظیر نقشهها نیز اعمال کند.
نظارتهای تازهی حریم شخصی گوگل زمانی از راه میرسند که توجه به فعالیت غولهای فناوری در زمینهی حفاظت از حریم شخصی به طور فزایندهای شدت یافته است. فیسبوک امسال با رسوایی حریم شخصی بزرگی مواجه شد و به تازگی نیز دسترسی گروهی از هکرها به اطلاعات حساب ۵۰ میلیون کاربر فیسبوک، بحران دیگری را برای این شرکت رقم زد. در این میان گوگل نیز به دلیل نقص حریم شخصی گوگل پلاس با فشار فزایندهای از سوی کنگرهی آمریکا روبهبرو است. تغییرات تازهی حریم شخصی غول جستجو در همان روزی از راه میرسند که تیم کوک، مدیرعامل اپلخواستار وضع قوانین فراگیر حریم شخصی فدرال شده است.
شاید کسب درآمد از یوتیوب برای بسیاری از کاربران ایرانی به خاطر تحریمها، مسدود بودن وبسایت و بسیاری موارد دیگر، امری محال به نظر برسد. اما به هرحال کاربران فارسیزبان در دیگر نقاط جهان یا حتی کاربران داخلی با استفاده از ابزارها و واسطههای موجود، میتوانند جریان درآمدی مناسبی را از این سرویس داشته باشند.
روزانه در کل جهان، ۵ میلیارد ویدیو در یوتیوب تماشا میشود. به علاوه، کاربران این سرویس زمان زیادی را در آن صرف میکنند و همین مورد، این وبسایت را به یکی از برترین وبسایتهای جهان تبدیل کرده است. میانگین حضور هر کاربر در یوتیوب ۴۰ دقیقه است که در مقایسه با بسیاری از سرویسهای اینترنتی، یک رکوردشکنی عجیب محسوب میشود. این آمار نسبت به سال گذشته، افزایش ۵۰ درصدی داشته است.
مزیتهای فعالیت در یوتیوب و تولید محتوا در آن، بر هیچکس پوشیده نیست. بهعلاوه، در کنار مواردی همچون بازاریابی و جذب مشتری برای کسبوکارها، اشخاص عادی نیز میتوانند با کمی خلاقیت و استفاده از ابزارهای صحیح، درآمد خود را در این سرویس تضمین کنند. در ادامهی این مطلب زومیت، به آموزشی جامع در مورد راهاندازی سیستم درآمد در یوتیوب، راهکارهای دیگر به جز تبلیغات و نکاتی برای تولید محتوای ویدیویی بهتر میپردازیم.

یوتیوب یک آکادمی آنلاین برای علاقهمندان به کسب در آمد راهاندازی کرده و مراحل مختلف این مسیر را به خوبی توضیح داده است. تمرکز اصلی این آکادمی، روی کسب درآمد از طریق نمایش تبلیغات قرار دارد اما قطعا راههای دیگری همچون هدایت ترافیک به وبسایتهای فروشگاهی یا فروش واسطهای نیز میتوانند در یوتیوب به کار گرفته شوند. بههرحال ما ابتدا به آموزشهای کلی خود این سرویس، برای راهاندازی یک کانال درآمدزا میپردازیم.
کسب درآمد از تبلیغات
مانند هر سرویس اینترنتی دیگر، در اینجا هم هنوز محتوا پادشاهی میکند. در نتیجه، اولین مادهی لازم برای داشتن یک کانال ویدیویی درآمدزا، مجموعهای از مخاطبان طرفدار و وفادار است که با جریانی ثابت از محتوای جذاب ویدیویی، تغذیه میشوند. درواقع، اکثر کانالهای درآمدزای یوتیوب (مانند PewDewPie و Unboxtherapy) پیش از شروع به کسب درآمد، این جریان مخاطب را ایجاد کردهاند. این جذب مخاطب نیز با ارائهی محتوای باکیفیت و پایدار انجام شده است که در بخشهای بعدی به چگونگی تولید هرچه بهتر آن، میپردازیم. مراحل زیر، نحوهی آماده سازی کانال برای کسب درآمد از طریق تبلیغات را آموزش میدهند.
قدم اول صاحبان کانالهای یوتیوب، ثبتنام در برنامهی Partner Program این سرویس است. پس از آن، یوتیوب به بررسی محتوا و مخاطبان کانال میپردازد و به محض این که آمار بازدید به بیش از ۴ هزار ساعت در سال برسد، مجوز ورود به سیستم درآمد تبلیغاتی صادر میشود. البته تعداد مشترکان نیز در این مدت باید به هزار نفر رسیده باشد. یوتیوب در همین مرحلهی اولیه، محتوای اختصاصی و باکیفیت را هدف تمرکز سیستم اعتبارسنجی خود قرار داده تا تنها تولیدکنندگان حرفهای و هدفمند، به کسب درآمد از این طریق بپردازند.

در مرحلهی بعدی، باید کانال را برای ورود به سیستم درآمدزایی یوتیوب آماده کرد. پس از ورود به اکانت یوتیوب، در سرویس creatoracademy.youtube.com وارد پروفایل شده و قسمت Monetization را انتخاب کنید. پس از آن نوبت به ثبتنام در سرویس AdSense میرسد که با توجه به مسدود بودن در ایران، باید از طریق واسطهها یا افرادی در خارج از کشور انجام شود. اتصال کانال یوتیوب به اکانت ادسنس، پیگیری تبلیغات، مشاهدهی آنها، کلیکهای انجام شده و در نهایت، واریز درآمد کسب شده را تضمین میکند.
پس از انجام مراحل فوق، نوبت به آمادهسازی محتوای مجاز برای کسب درآمد از طریق تبلیغات میرسد. در واقع در این بخش، یوتیوب قوانین محکمی برای تضمین کیفیت و همچنین انطباق محتوا با قوانین کپیرایت دارد. بههمین دلیل در آموزش آکادمی این سرویس نیز بخشی مهم برای توضیح ویدیوهای با قابلیت درآمد اختصاص دارد.
شرط اول یوتیوب (و شرکت مالک آن یعنی گوگل) برای ویدیوهای با هدف کسب درآمد، مناسب بودن آنها برای تبلیغات است. شروط اولیه برای مناسب بودن ویدیو در این بخش، رعایت قوانین کلی یوتیوب مانند عدم انتشار محتوای توهین آمیز یا موارد دیگر است. البته شرایط کسب درآمد از تبلیغات کمی جزئیتر از قوانین اولیهی سرویس هستند و به همین دلیل، صاحبان کانالها باید هر دو مورد را مطالعه کنند.
اگر قصد دارید تنها در برخی ویدیوها، استانداردهای تبلیغاتی را رعایت کنید، این امکان وجود دارد که برای ویدیوهای دیگر، درآمد تبلیغاتی را لغو کنید. در واقع، اگر کانالی با هدف کسب درآمد تبلیغاتی فعالیت کند و این امکان را در ویدیوهای ناهماهنگ با قوانین درآمدی غیرفعال نکند، امکان حذف آن از سرویس وجود دارد.

علاوه بر مواردی همچون توهین، تبلیغات مواد مخدر، نژادپرستی و موارد مشابه، کپیرایت محتویات استفاده شده در ویدیو نیز اهمیت بالایی برای کسب درآمد دارد. بهعنوان مثال اگر شما در ویدیوی خود از موسیقی پس زمینهای استفاده کنید که شامل قوانین کپیرایت باشد، امکان غیرمجاز شدن آن محتوا وجود دارد. در واقع شما باید برای استفاده از آن موسیقی، از صاحب اثر مجوز لازم را دریافت کنید.
پس از حصول اطمنیان از مناسب بودن ویدیوها برای تبلیغات، باید آشنایی کلی با انواع تبلیغات در یوتیوب را کسب کنید. تبلیغات این سرویس ویدیویی در انواع ابعاد و فرمتها در ویدیوهای شما نمایش داده خواهند شد. یوتیوب، ۶ نوع تبلیغات متنوع برای ویدیوها پیشنهاد میکند که بهصورت نمایش کارت کنار ویدیو، نمایش ویدیوی تبلیغاتی پیش از ویدیوی اصلی یا بنرهای شناور روی تصویر ویدیوی اصلی، قابل انتخاب هستند. انتخاب نوع تبلیغات، بسته به محتوای ویدیوی شما باید انجام شود تا علاوه بر کسب درآمد مناسب، جذابیت محتوا را نیز نزد مخاطب کاهش ندهد.
فراموش نکنید که برخی از کاربران یوتیوب، در سرویس Premium این سایت ثبتنام کرده و از امکاناتی همچون مشاهدهی ویدیو بدون تبلیغات استفاده میکنند. یوتیوب برای تشویق هرچه بیشتر تولیدکنندگان به ساخت محتوا، امکان کسب درآمد از این کاربران را نیز فراهم کرده است. در این حالت، شما از زمانی که کاربران پرمیوم برای دیدن ویدیوهایتان صرف کردهاند، درآمد کسب میکنید. در واقع محتوای باکیفیت شما باعث میشود حتی بدون نشان دادن تبلیغات نیز درآمد داشته باشید.

روشهای دیگر کسب درآمد از یوتیوب
همانطور که دیدید، تبلیغات یکی از روشهای خاص و با پیشنیازهای متعدد برای کسب درآمد از یوتیوب بوده؛ اما آمار بالای کاربران این سرویس و جذابیت روزافزون محتوای ویدیویی برای کاربران، امکان کسب درآمد از راههای دیگر را نیز فراهم کرده است. در نتیجه، اگر محدودیتهای دسترسی و ثبتنام در سرویسهای تبلیغاتی، شما را از کسب درآمد از طریق تبلیغات منصرف کرد، میتوانید راهکارهای جایگزین را نیز در نظر داشته باشید.
یکی از راههای مستقیم کسب درآمد که البته باز هم نوعی تبلیغات است، تبلیغ برندهای مختلف در خود ویدیو است. در این روش، اگر شما جامعهی مخاطبان مناسبی داشته باشید، میتوانید سفارش تامین محتوا برای برندهای مشهور یا حتی کوچک را دریافت کرده و ویدیویی اختصاصی برای آنها تولید کنید. کانالهای متعدد بررسی گجتهای الکترونیکی نمونهای از این نوع درآمد هستند که پس از مدتی، با دریافت هزینه از برندهای معروف، بررسی محصولات جدید آنها را در قالب ویدیو انجام میدهند.

فروش واسطهای، یکی از دیگر روشهای کسب درآمد از یوتیوب است که طرفداران زیادی هم دارد. در این روش، شما پس از جذب مخاطب مناسب، در بخش توضیحات ویدیوی خود لینک خرید محصولات را وارد میکنید. در صورت فروش این محصولات، شما بهعنوان عامل بازاریابی، درصدی از مبلغ محصول را دریافت خواهید کرد.
یکی دیگر از راهکارهایی که برای کانالهای با مخاطب بسیار زیاد و وفادار مناسب است، دریافت هزینهی ماهانهی عضویت کانال است. این کانالها، در سرویسهایی مانند Patreonثبتنام میکنند و کاربران آنها تنها در صورت پرداخت مبلغ مشخص، اجازهی مشاهدهی محتوا را خواهند داشت. با یک جامعهی خوب از مخاطبان (حتی هزار نفر) و دریافت هزینهای هرچند پایین مثلا یک دلار در ماه، میتوان درآمدی ثابت را با این روش کسب کرد.
چگونه محتوای جذاب تولید کنیم
همانطور که در ابتدای مقاله گفته شد، محتوا عنصر اصلی کسب درآمد در یوتیوب است. به بیان دیگر، مرحلهی اول برای جذب مخاطب و سپس تبدیل کردن آنها به منبع درآمد، تولید ویدیوهایی است که افراد را به مراجعهی دائمی به کانال شما تشویق کرده و حتی در مراحلی بالاتر، آنها را مجاب به پرداخت حق عضویت کند. در این بخش، بهطور خلاصه به راهکارهایی برای جذابتر کردن محتوای ویدیویی میپردازیم. فراموش نکنید که این راهکارها نهتنها در یوتیوب، بلکه در هر سرویس انتشار ویدیوی آنلاین دیگر نیز راهگشا هستند.
تجهیزات
شاید در قدم اول، تجهیزات حرفهای و استودیوهای مجهز را پیشنیاز اصلی تولید ویدیوهای باکیفیت در یوتیوب بدانید. هرچند این ابزارها هم به پیشرفت سریعتر کمک میکنند اما در واقعیت، ماهیت و محتوای ارائه شده در ویدیو، اهمیت بیشتری دارد. در نتیجه، حتی با یک گوشی هوشمند در کنار یک طرح و برنامهریزی خوب برای تولید محتوا، میتوان آیندهی روشنی را برای کانال ویدیویی متصور شد.

در اینجا، ۲ مورد بیش از همه نیاز به توجه دارند و جذابیت ویدیوی شما را بیشتر میکنند. صرفنظر از ابزار مورد استفاده، ابتدا باید لرزش ویدیو را به حداقل برسانید. هیچ کاربری دوست ندارد که روزانه به ویدیوهایی با لرزش بالا و تصویر تار نگاه کند. المان مهم بعدی، صدای ویدیو است که باید بدون نویز، واضح و باکیفیت باشد. موسیقی زمینه برخی اوقات در این بخش مفید است اما باید مراقب قوانین کپیرایت آن باشید.
برنامهریزی و انتخاب موضوع
پس از کسب اطمینان از کیفیت این دو مورد، نوبت به مهمترین بخش یعنی برنامهریزی زمانی میرسد. ویدیو نیز مانند هر محتوای دیجیتال دیگر، باید منظم و پیوسته تولید و پخش شود. به بیان دیگر باید پیش از شرع هر کار، یک تقویم محتوایی برای این بخش طراحی کنید. انتخاب موضوع، طول ویدیوها، زمان و توالی انتشار، مواردی هستند که باید در این بخش مد نظر قرار دهید.
مقالههای مرتبط:
برای برنامهریزی محتوایی و آماده کردن موضوع و حتی داستان ویدیوها، چند موضوع بیش از بقیه مفید خواهد بود. ویدیوهای آموزشی و سرگرمی همیشه در صدر پربازدیدترین محتوای یوتیوب قرار دارند. آموزش آشپزی، ورزش و بدنسازی، ساخت کاردستی یا DIY، آموزشهای سبک زندگی، ویدیوبلاگ و موارد اینچنینی، از جذابیت بالایی در بین مصرفکنندگان محتوای ویدیویی برخوردارند.
کارشناسان محتوای ویدیویی، یک عبارت کوتاه را برای توصیهی انتخاب موضوع محتوا استفاده میکنند: آیا ویدیوی شما باعث میشود که کاربران احساس بهتری در زندگی داشته باشند؟ همین سوال ساده شما را در مسیر طراحی راهنمایی خواهد کرد. در نتیجه، تولید محتوایی پر از اطلاعات تکراری یا ارسال موج منفی، نگرانی و ناراحتی، هیچگاه مخاطب بالایی جذب نخواهد کرد.

گروه مخاطبان
انتخاب گروه مخاطبان، بخش مهم دیگر در تولید ویدیو است. برخی تولیدکنندگان محتوا از همان ابتدا تلاش میکنند تا تمامی کاربران دنیا را به سمت خود جذب کنند و عموما نیز در این مسیر دلزده میشوند. قطعا تولید محتوایی که برای همهی مردم جذاب باشد، نیاز به تجربهای بسیار زیاد در امر تهیهکنندگی ویدیو دارد و شاید تولیدکنندگان شخصی در این سبک، به تعداد انگشتان دو دست هم نرسد.
راهکار مفید برای انتخاب گروه مخاطبان، کوچک کردن ابعاد آنها و تلاش برای جلب توجه دائمی همین گروه کوچک است. بهعنوان مثال، بسیاری از کانالهای موفق یوتیوب، مخصوص علاقهمندان به بازی هستند. کانالهای متعددی نیز برای علاقهمندان به ورزش و بدنسازی وجود دارد. این کانالها با تمرکز بر گروه اختصاصی خود، محتوای جذاب برای آنها تولید میکنند و همین گروه، وقتی در ابعاد جهانی به محتوای کانال جذب میشود، تعداد کاربران را بهطور قابل توجهی افزایش میدهد.
تعامل با مخاطبان
ارتباط با مخاطبان در دنیای امروز کسبوکار، از پیشنیازهای اصلی هر فعالیت است. درواقع کاربران کانال شما انتظار دارند تا همیشه، رفتاری دوستانه داشته باشید و به سوالات، نظرات و انتقادات آنها واکنش نشان دهید. کانالی که تنها به تولید محتوا پرداخته و ارتباطی با مخاطبان ندارد، شبیه یک ماشین است که هرچند جذاب، اما نمیتواند دوستی دائمی باشد.

برای تعامل هرچه بهتر با مخاطبان، پاسخ به همهی نظرات آنها در ابتدای فعالیت کانال، الزامی است. البته پس از افزایش تعداد کاربران، قطعا توانایی پاسخ به همهی نظرات ممکن نخواهد بود اما میتوان با برنامهریزیهای صحیح، هرازچندگاهی محتوایی با تکیه بر نظرات آنها تولید کرد. فراموش نکنید تهیهکنندگان حرفهای محتوا، منتظر صحبت یا اظهار نظر مخاطبان نمیمانند و در ویدیوها، آنها را به ارسال نظر و سوال تشویق میکنند.
تعامل، تنها با کاربران کانال خودتان انجام نمیشود. شما میتوانید با ارتباط سازنده و برقراری مکالمه با دیگر فعالان و تولیدکنندگان محتوا در یوتیوب، خود را بهعنوان کاربری فعال نشان دهید. چه بسا همین ارتباطات، منجر به همکاری و تولید ویدیوهای حرفهایتر توسط شما شود.
راهکارهای جانبی
یوتیوب هم مانند دیگر کانالهای بازاریابی دیجیتال، محلی برای ارائهی محتوا است که قطعا، بدون همکاری با کانالهای دیگر موفقیت آنچنانی نخواهد داشت. به بیان دیگر، تنها تهیه و انتشار ویدیو ضامن موفقیت نخواهد بود و استفاده از روشهای دیگر همچون وبلاگ، وبسایت، شبکههای اجتماعی و حتی تبلیغات در کانالهای دیگر، برای بهبود فعالیت کانال الزامی است.
شما میتوانید در شبکههای اجتماعی خود، بخشهای کوتاهی از ویدیوی ساخته شده را قرار دهید و کاربران را برای مشاهدهی محتوای کامل، به یوتیوب یا سرویسهای دیگر دعوت کنید. بهعلاوه، میتوانید خلاصهی محتوای موجود در ویدیوی خود را بهصورت متنی در کانالهای مختلف از جمله وبسایت، وبلاگ، خبرنامه، بازاریابی ایمیلی و شبکههای اجتماعی مانند توییتر منتشر کنید.
در پایان فراموش نکنید که محتوای ویدیویی نیز نیاز به بهینهسازی برای موتورهای جستجو دارد. شما باید در انتخاب کلیدواژه، برچسب و عنوان برای ویدیوی خود نیز دقت کنید. رعایت این موارد صرفنظر از پلتفرم، در همهی سرویسهای انتشار ویدیو الزامی است.
مینگ چی کو، تحلیلگر شناختهشدهی دنیای فناوری که یکی از صاحبنظران مسائل مرتبط با اپل است؛ وی در آستانهی برگزاری مراسم رونمایی از محصولات اپل که ۳۰ اکتبر برگزار خواهد شد، اطلاعات جدیدی را در مورد محصولات احتمالی که رونمایی خواهند شد، در کنار سایر محصولات آیندهی اپل ارائه کرده که شاید تا اواخر سال ۲۰۱۸ و اوایل سال ۲۰۱۹ شاهد رونمایی از آنها باشیم.
از جملهی پیشبینیهای کو باید به احتمال رونمایی از آیپد مینی اشاره کرد. کو همچنین جزئیاتی را در از پنل شارژ بیسیم AirPower ارائه کرده است.
آیپد پرو
کو احتمال رونمایی از دو مدل جدید آیپد پرو را بسیار بالا توصیف کرده است. از جملهی ویژگیهای احتمالی این دو مدل آیپد پرو جدید باید به پشتیبانی از درگاه USB از نوع C، صفحهی نمایش بهبود یافته و همچنین قلم اپل پنسیل با طراحی جدید اشاره کرد. کو اشارهای به سایر تغییرات و بهبودهای احتمالی نکرده و همچنین حتی قابلیتهای جدید قلم اپل را نیز بیان نکرده است.
البته نمیتوان پیشبینیهای کو را جدید خواند، چراکه این پیشبینیها از چندی پیش برای آیپد پرو اپل مطرح شده بود، حال آنکه ویژگیهای دیگری نیز برای آیپد مینی اپل مطرح شده بود که از جملهی آنها میتوان به وجود فیس آیدی، نمایشگر لبه به لبه و حذف کلید فیزیکی هوم اشاره کرد.
آیپد مینی
کو عتقاد دارد که نسخهی جدیدی از آیپد مینی اپل رونمایی خواهد شد، چراکه اپل طی چند سال اخیر هیچ نسخهی جدیدی از این محصول را راهی بازار نکرده است. براساس اطلاعات ارائهشده توسط کو، آیپد مینی جدید از وجود پردازندهای بهروزشده در کنار پنلی ارزانقیمت بهره خواهد برد.
مدلهای جدید مک
انتظار میرود در جریان مراسم ۳۰ اکتبر اپل شاهد رونمایی از نسل جدید مکهای اپل باشیم که شامل پردازندههای جدید و سایر بهبودهای سختافزاری خواهند بود. کو همچنین معتقد است که شاید شاهد رونمایی از نوتبوک ارزانقیمت اپل در کنار بهروزرسانیهایی برای آیمک، مکبوک و مکمینی نیز باشیم.
ایر پاور و ایرپاد
براساس اطلاعات ارائهشده توسط کو، اپل احتمالا ایرپاور و ایرپاد جدید خود را طی سهماههی چهارم سال ۲۰۱۸ میلادی یا فصل سال ۲۰۱۹ عرضه کند. البته شاید در مراسم ۳۰ اکتبر اپل شاهد رونمایی از این محصولات باشیم، حال آنکه کو به صراحت در این خصوص اظهارنظری نکرده است. ایرپاور برای اولین بار سپتامبر سال ۲۰۱۷ میلادی رونمایی شد و اپل مدعی شد که با استفاده از این گجت میتوان بهصورت همزمان اپل واچ، آیفون و ایرپادهای اپل را شارژ کرد، حال آنکه ایرپاور چندین بار تا به امروز به تعویق افتاده است.
در مورد ایرپاور نیز شاید شاهد نسل جدیدی از این گجت به همراه قابی با ویژگیهای جدید و همچنین یک تراشهی جدید برای پشتیبانی از دستور صوتی Hey Siri باشیم.
مراسم موسوم به ۳۰ اکتبر اپل روز ۸ آبان ماه برگزار خواهد شد که در زومیت به پوشش آن خواهیم پرداخت.
فضا، مرز نهایی و نقطهی حساسی است که توجه کشوری که طبیعتا تمایل دارد به انگارههایی مانند «سرنوشت ملی» و « استثناگرایی آمریکایی» باور داشته باشد را به خود جلب میکند. اما نیروی فضایی چگونه میتواند برای کشور آمریکا مناسب باشد؟ آیا یک نیروی فضایی موجب بروز مسابقه تسلیحاتی در فضا میشود و به تنشهای دیپلماتیک با چین و روسیه خواهد افزود؟
ابتدا اشارهای میکنیم به طرح پیشنهادی رئیس جمهور دونالد ترامپ برای شاخهی جدید ارتش با نام نیروی فضایی: بر اساس اظهارنظرها و توییتهای آقای ترامپ و سایر مقامات کاخ سفید، شاخهی جدید نیروی فضایی جدا از نیروی هوایی، اما برابر با آن خواهد بود. بهگفتهی ترامپ، تنها حضور ایالات متحده در فضا کافی نیست، بلکه این کشور باید بر فضا سلطه داشته باشد. او همچنین گفت که نمیخواهد شاهد سلطهی چین و کشورهای دیگر در فضا باشد.
فرض بر این است که نیروی فضایی، دارای قدرتی مشابه سایر شاخههای نیروهای مسلح آمریکا خواهد بود و بر عملیاتهای فضایی و سایبری فضایی، از جمله مدیریت و پرتاب ماهوارهها و همهی فعالیتهای گروههای نظامی تا پرتاب موشکهای بالستیک نظارت خواهد کرد. اما بر خلاف ناسا که عمدتا روی اکتشافات فضایی و کشف علمی متمرکز است، نیروی فضایی جدید بر جنبههای نظامی و دفاع از فضا تمرکز خواهد کرد. با دستور تشکیل نیروی فضایی، این نخستین بار پس از تصویب لایحه امنیت ملی در سال ۱۹۴۷ است که یک شاخهی جدید به نیروهای مسلح افزوده میشود.
اما تاثیر ناسا به وضوح در زمینههای دیگر و همچنین در زندگی روزمره ما دیده میشود. تکنولوژیهایی که برای اکتشاف فضایی توسعه یافتند، منجر به به وجود آمدن نوآوریهای مصرفی به مانند لنزهای مقاوم در برابر خراش و سیتی اسکن شدند. تلفنهای همراه ما هرگز بدون کوچکسازی تراشهها که در طی برنامهی آپولو یا ماهوارههای نظامیموقعیتیاب جهانی (GPS) توسعه یافتند، ساخته نمیشدند. با توجه به این مزایا، اغلب ماهیت دشوار پروازهای فضایی و منابع مورد نیاز برای انجام آن بهراحتی فراموش میشود.
در حقیقت با بررسی تجربیات و درسهای سیاسی ناسا، مشکلات تشکیل یک اداره دولتی جدید و سازمانی که وظیفه آن انجام کارهای دشوار با هزینههای بالاست را به خوبی درک میکنیم. نگاهی به بالا و پایینهای تاریخ ناسا نشان میدهد که مزایای چنین برنامههای پرهزینهای میتوانند در داخل کشور مورد استفاده قرار گیرند، اما در مقابل؛ بحث خطرات بینالمللی هم در میان است.
نیروی فضایی چیست و چه کاری انجام میدهد؟
دونالد ترامپ، رئیس جمهور ایالات متحده آمریکا، اسفند سال گذشته، در یک سخنرانی عمومی، برای اولین بار از ایده تشکیل نیروی فضایی صحبت کرد. از آن زمان، رئيس جمهور آمریکا توییتهایی درمورد این طرح فرستاده و به پنتاگون (وزارت دفاع ایالات متحده) هم دستور داده که پیشنویسی برای تشکیل شاخهی ششم ارتش ایالات متحده آماده کند. پنتاگون مرداد ماه گزارش خود را در پاسخ به دستورات دونالد ترامپ منتشر کرد. در حالی که این گزارش بهعنوان طرح نهایی برچسب خورده، اما ۱۵ صفحه این گزارش بسیار مختصر به نظر میسد و جزئیات کمی در خصوص دلایل تشکیل نیروی فضایی ذکر کرده است.
۲۳ خرداد ۹۷، دونالد ترامپ، بخشنامه سیاست فضایی را پس از امضا در نشست شورای ملی فضایی نشان میدهد
کاخ سفید و کنگره برخی از این مقاصد را در نظر گرفتند. در جریان جلسهای که برای لایحه اختیارات دفاع ملی ۲۰۱۷ انجام شد، اعضای کمیتهی نیروهای مسلح سنا، قانونی برای تشکیل یک سپاه فضایی به تصویب رساندند. سپاه فضایی پیشنهادی باید در داخل نیروی هوایی مستقر شود، اما این قانون بعدا بهدلیل مخالفتهای کاخ سفید و وزیر دفاع جیمز متیس لغو شد. اگرچه متیس در حال حاضر حمایت خود را نسبت به تشکیل نیروی فضایی اعلام کرده؛ اما در ابتدا بهدلیل نگرانی در خصوص بودجه و تشریفات اداری وقتگیر با این طرح مخالفت کرد.
تمرکز روی فضا در استراتژی امنیت ملی آمریکا منتشر شده در آذر ۹۶ و استراتژی فضایی ملی در اسفند ماه گذشته نیز ذکر شده است. اما کاخ سفید، فراتر از توییتها و اظهارنظرها، نتوانسته دلایل قانعکنندهای در مورد نیاز به چنین نیروی را بیان کند.
در گزارش پنتاگون که ظاهرا شالوده نیروی فضایی خواهد بود، میخوانیم:
دشمنان احتمالی در حال توسعه راهکارهایی برای خنثی کردن بهرهبرداری ما از فضا هستند. ضروری است که (دولت) ایالات متحده سیاستها، دکترینها و تواناییهای خود را برای محافظت از منافع ما (آمریکا) تطبیق دهد.
ریشههای نظامی اکتشافات فضایی و درسهای اولیه ناسا
نیازی به گفتن نیست که ارتش و فضا در هم تنیده شدند. ماهوارههایی که ارتباطات غیرنظامی را فراهم میکنند، برای واحدهای نظامی هم همین کار را انجام میدهند. تحلیلگران فضایی از این مورد بهعنوان استفاده دو منظوره نام میبرند و همچنین این امر باعث میشود که بهدشواری بتوانیم فعالیتهای نظامی و صلحآمیز غیر نظامی را از هم تفکیک دهیم. ریشههای نظامی و غیرنظامی اکتشافات فضایی به یکدیگر گره خوردند. زمانی که اتحاد جماهیر شوروی در سال ۱۹۵۷ ماهوارهی اسپوتنیک را به فضا فرستاد، موجب واهمهی ایالات متحده شد. این ترس نه بهدلیل توانایی اکتشافات فضایی شوروری، بلکه به این جهت بود که توان نظامی شوروی را برای حمله به آمریکا نشان میداد.
رئیس جمهور دوایت آیزنهاور در جلسه مشترک کنگره در سال ۱۹۵۸ است. ریچارد نیکسون معاون رئیس جمهور در سمت چپ و سخنگوی کاخ سفید، سم ریبرن در سمت راست
به این ترتیب، مسابقهی فضایی نه برای اکتشاف مسالمتآمیز فضا، بلکه در اثر سیاستهای ناشی از جنگ سرد متولد شد. رئیس جمهور دوایت آیزنهاور، مراقب بود که در تواناییهای شوروی مبالغه نکند و همینطور در پاسخ به تهدیدات نیز محتاط بود. اگرچه آیزنهاور در ابتدا خواستار انجام عملیات فضایی توسط ارتش بود، اما متقاعد شد که یک برنامه فضایی مسالمتآمیزتر را برای کاهش توجهات به تلاشهای فضایی امنیت ملی ایالات متحده به وجود بیاورد. قانون «سازمان ملی هوانوردی و فضایی» که منجر به تشکیل ناسا شد، در نوامبر سال ۱۹۵۸ به تصویب رسید و از اکتبر همان سال ناسا شروع به کار کرد.
میتوانیم دو درس از تشکیل ناسا و تاریخ اولیه بگیریم. ابتدا اینکه ناسا سازمانی بود که در دل یک بحران به وجود آمد. به نظر میرسید که ایالات متحده از رقبای جنگ سرد خود عقب مانده و مردم خواستار پاسخ محکم دولت بودند. بحرانها اغلب پیش از تشکیل سازمانهای دولتی جدید بهوجود میآیند و این سازمانها را از حمایت مردم و سیاستگذاران برخوردار میکند.
درمورد نیروی فضایی، هیچ بحران آشکاری وجود ندارد. اما میدانیم که روسیه و چین در حال توسعهی قابلیتهای نظامی در فضا هستند. چین در سال ۲۰۰۷، اولین سلاح ضد ماهوارهای خود را آزمایش کرد و اخیرا ماهوارههای روسی قابلیتهای جدیدی را به نمایش گذاشتند. به احتمال زیاد فعالیتهای نظامی دیگری نیز در این کشورها و شاید سایر دولتها وجود دارد که محرمانه باقی ماندند. در صورتی که اینطور باشد، دولت امریکا باید در شرایطی که بحران ظاهری وجود ندارد؛ دلایل قانعکنندهتری در خصوص نیاز به یک نیروی فضایی مطرح کند.
استقبال مردم نیویورک از فضانوردان آپولو ۱۱. از راست: نیل آرمسترانگ، مایکل کالینز و باز آلدرین
درس دوم مرتبط به حمایت عمومی است. اگر چه مردم آمریکا تمایل دارند، از برنامههای فضایی دههی ۱۹۶۰ به نیکی یاد کنند. اما حمایت عمومی از ناسا در اوایل دههی ۱۹۶۰ بسیار کم بود. چنانچه راجر لاونیوس، مورخ ناسا میگوید، اطلاعاتی که در دست است، نشان نمیدهد که اکثر مردم (آمریکا) این ذهنیت را داشتند که برنامه آپولو برای کشف فضا مهم است.
برای نیروی فضایی، افکار عمومی متناقض است. در نظرسنجیهای اخیر، CNN دریافت که ۵۵ درصد از آمریکاییها از تشکیل نیروی فضایی حمایت نمیکنند؛ در حالی که راسموسن(نظرسنجی معمولا متمایل به جمهوریخواهان) دریافت که ۴۰ درصد آمریکاییها مخالف این طرح هستند، در حالی که ۲۷ درصد مطمئن نیستند. اگر فرض بر این باشد که حمایت عمومی و تامین منابع مالی به هم مرتبط هستند، واضح است که این یافتهها نیروی فضایی را در جایگاه مستحکمی قرار نمیدهد.
عواقب یک نیروی فضایی برای ناسا و نظامیسازی فضا
اگر دولت ترامپ در تشکیل نیروی فضایی یا طرحی مشابه آن موفق شود، این اقدام ممکن است، عواقب جدی برای ناسا داشته باشد. نیروی فضایی، بسته به ماموریتش، احتمالا نیاز به پرتاب ماهوارهها و شاید راهاندازی ماموریتهای انسانی خواهد داشت. اگر چه ممکن است، نیروی فضایی بتواند این خدمات را از شرکتهایی مانند اسپیس ایکس خریداری کند، اما اگر تصمیم بگیرد خود این سامانهها را توسعه دهد، ممکن است بخواهد برنامههای مشابه ناسا را انجام دهد. این کار به نوبه خود، با کوچ مهندسان و کارشناسان و متخصصان با وعده ماموریتها و بودجه جدید به نیروی فضایی، موجب فرار مغزها از ناسا خواهد شد.
سوال دیگری که اینجا مطرح میشود اینکه آیا نیروی فضایی ممکن است ماموریتهای فعلی ناسا را تصاحب کند؟ در پی اعلام تشکیل نیروی فضایی، ستاد ترامپ ایمیلی به طرفداران خود ارسال کرد که از آنها میخواست به نشان احتمالی شاخهی جدید ارتش رأی دهند. اگرچه اتفاقی که افتاد، بیشتر یک مانور جذب حامی بود، اما یکی از نشانها در رابطه با مریخ و با مضمون «مریخ منتظر است» بود. با توجه به اینکه ماموریت کلی نیروی فضایی هنوز معلوم نیست، قدرت گرفتن آن میتواند موجب شود که تلاشهای فضایی انسانی به زیرمجموعه نیروی فضایی درآیند. مورد دیگر اینکه شکستهای اخیر ناسا در توسعه سامانه پرتاب فضایی (SLS) و تلسکوپ فضایی جیمز وب، این تصور را ایجاد کردند که ناسا در دست یافتن به برنامههای فضایی بزرگ، ناکارآمد است.

نشانهای احتمالی نیروی فضایی ارتش آمریکا
در نهایت، بودجهی ناسا با توجه به ماموریت آن، بسیار کم است: بودجه آژانس فضایی، ۱۹٫۷ میلیارد دلار برای سال ۲۰۱۷ و ۱۹ میلیارد دلار برای سال ۲۰۱۸ بوده است. این بودجه کمتر از ۰٫۵درصد کل بودجه فدرال را شامل میشود. اما در اوایل دهه ۱۹۶۰ و دوران آپولو ۱۱ که کنگره اساسا چکهای سفیدی برای آژانس فضایی امضا میکرد تا اهداف دولت جان اف کندی برای فرستادن انسان به ماه تا دهه ۱۹۷۰ را تحقق بخشد، ناسا حدود ۴ درصد از بودجه دولت فدرال را دریافت میکرد.
نیروی فضایی میتواند بهطور قابل ملاحظهای موجب کاهش بودجه ناسا شود، بهخصوص برای توسعه قابلیتهای فضایی انسانی. به این ترتیب، دور از انتظار نیست که تصور کنیم، در این صورت، بودجهی ناسا بهشدت کاهش پیدا خواهد کرد. به لحاظ ژئوپولیتیکی، تشکیل نیروی فضایی میتواند نقطهی بدون بازگشتی بهسوی نظامیسازی فضا باشد.
از زمان آیزنهاور، سیاستگذاران ایالات متحده از نفوذ آشکار نظامی در فضا جلوگیری کردند. ایالات متحده و اتحاد جماهیر شوروی هر دو به معاهده فضایی ماورای جو ۱۹۶۷ پیوستند. معاهده فضایی ماورای، آزمایش سلاحها و ایجاد پایگاههای نظامی در ماه و دیگر اجرام آسمانی را منع کرده است. همچنین امضاکنندگان این معاهده متعهد شدند که سلاحهای کشتار جمعی را در مدار زمین بهکار نگیرند. و در حالی که چین هم از امضاکنندگان این پیمان است. اما این معاهده هیچ سازوکار اجرایی ندارد. بهعنوان مثال، هواپیمای فضایی بدون سرنشین نیروی هوایی ایالات متحده، بوئینگ ایکس-۳۷ چندین ماموریت نظامی مخفی را در مدار زمین انجام داده است.
پس از اعلان نیروی فضایی، مقامات روسیه نیز در خصوص نقض احتمالی این معاهده هشدار دادند و این احتمال وجود دارد که روسیه تصمیم به خروج از این معاهده بگیرد. در همین حال، چین و روسیه طرح پیمانی موسوم به «پیمان پیشگیری از استقرار سلاح در فضا و تهدید (PAROS)» را برای جلوگیری از رقابت تسلیحاتی در فضا پیشنهاد دادند که ایالات متحده با این طرح مخالف کرده است.
مقالههای مرتبط:
جوان جانسون فریس، کارشناس سیاستگذاریهای فضا، در کتاب اخیر خود، «جنگ فضایی در قرن بیستویکم: تسلیحاتیشدن آسمانها (Space Warfare in the 21st Century: Arming the Heavens)» هشدار داده است که آمریکاییها نظامیسازی فضا سرعت بخشیدند و شاید این اقدام منجر شود، به نقطه بدون بازگشتی برسیم. هشدار او این است که سیاستگذاران قبل از اینکه وارد مسابقه تسلیحاتی شوند که هیچکس آمادگی لازم برای آن را ندارد، در مورد اقدامات آینده خود بیشتر تامل کنند.
در حالی که ترامپ، قطعا روابط آمریکا با کشورهای دیگر را دگرگون کرده، چنین تغییرات شدیدی در موضع ایالات متحده میتواند اثرات قابلتوجه و برگشتناپذیری داشته باشد و مسابقه فضایی دوم را به وجود بیاورد. در حالی که این امر میتواند به همان اندازه مسابقه فضای اصلی، به نفع جامعه آمریکا باشد، اما باور بر این است که این بار خطرات احتمالی به مراتب بالاتر خواهند بود.
حمل و نقل عمومی، به خون در رگهای یک جامعهی مدرن تشبیه میشود. فرقی نمیکند از خودروهای مردم عادی صحبت کنیم یا کامیونها و اتوبوسهای جادهای، تصور زندگی امروزی بدون سوخت مورد نیاز آنها، ترسناک به نظر میرسد.
از دیدگاه اقتصادی، گازوئیل خودروهای سنگین و نیمهسنگین تجاری که عموما در جادههای بین شهری تردد میکنند، نسبت به بنزین خودروهای سواری داخلی شهر، تاثیر بیشتری بر زندگی مردم و کل جامعه میگذارد. در ظاهر، تعداد انسانهای یک کشور که از بنزنین برای سوخت خودروی شخصی استفاده میکنند، بیشتر از افرادی است که نیازمند گازوئیل یا دیگر سوختها برای وانتهای حمل بار، کامیونها و اتوبوسها هستند؛ اما در دنیای واقعی، بخش زیادی از مایحتاج مردم توسط شبکه حمل و نقل سنگین ونیمهسنگین حمل میشود. با این اوصاف، میتوان با قاطعیت گفت که هرگونه چالش بر تامین سوخت خودروهای شخصی یا تجاری، تاثیری چشمگیر بر اقتصاد جامعه و کیفیت زندگی افراد خواهد داشت.
مصرف بنزین و گازوئیل ایران چقدر است
خودروی غیربنزنی در جامعهی ما، مفهومی ندارد و از سویی دیگر تقریبا تمام حجم بنزین و دیگرمحصولات مورد نیاز مردم، از طریق کامیونها و قطارها حمل میشود که البته، وابسته به گازوئیل هستند. با این شرایط، نمیتوان اهمیت هرکدام از سوختهای بنزین وگازوئیل در اقتصاد ایران را، کمرنگ تصور کرد یا، برتری خاصی برای هرکدام نسبت به دیگری، در نظر گرفت. از نظر حجمی، مصرف بنزین و گازوئیل کشور ما، تقریبا برابر با هم و حدود ۸۵ تا ۹۵ میلیون لیتر در روز است.
بنا به صحبتهای علیرضا رجب پور، مدیر بازرگانی و سرپرست شرکت ملی پخش فراوردههای نفتی، ایرانیها با جمعیت مساوی ترکیه و تعداد خودروهای کمتر، ۱۱ برابر همسایهی خود بنزین مصرف میکنند. هر روز، حدود ۹۰ میلیون لیتر بنزین، در ایران مصرف میشود؛ در حالیکه نیاز روزانهی کشور ترکیه، تنها ۸ میلیون لیتر بنزین است. تعداد خودروهای رسمی و در حال تردد کشور ما، ۱۹ میلیون و تعداد موتورسیکلتها بین ۸ تا ۱۰ میلیون دستگاه است. تعداد خودروهای موجود در ترکیه، حدود ۲۱ میلیون دستگاه برآورد میشود و میتوان با توجه به آمارها از تعداد موتورسیکلتهای موجود در این کشور، صرف نظر کرد. ایران و ترکیه، جمعیتی در حدود ۸۵ میلیون نفر دارند و حتی با احتساب خودروهای دیزلی موجود در کشور همسایه، آمار مصرف سوخت در ایران، فراتر از انتظار است.

برای تردد در شهرها وجادههای در ایران، صرفا سوختهای بنزین و گازوئیل استفاده میشوند. کشور ما، هیچ برنامهای برای تولید یا استفاده از خودروهای برقی ندارد؛ ضمن اینکه با وجود بهرهمندی از انرژیهای پاک و تجدیدپذیر، نظیر آفتاب و باد در پهنهی وسیعی از سرزمین خود، همچنان وابسته به سوختهای فسیلی است. حتی بخش اصلی برق ایران، توسط نیرگاههایی تامین میشود که از گاز طبیعی استفاده میکنند و البته در شرایط خاص (مثل روزهای زمستان)، به گازوئیل یا مازوت (از مشتقات نفت) پناه میبرند. بنا بر آمار رسمی، ۹۵ درصد برق ایران، از طریق نیروگاههایی تامین میشود که مصرفکنندهی سوختهای فسیلی هستند و تمام ظرفیت نیروگاههای آبی، بادی و خورشیدی، کمتر از ۱۰ درصد کل انرژی الکتریکی قابل تولید در کشور است. با توجه به وابستگی غالب نیروگاههای کشور به گازوئیل در شرایط مختلف، شاهد تاثیر این سوخت بر انرژی برق مورد نیاز جامعهی ایران هستیم.
بنزین و گازوئیل ایران، چگونه تامین میشوند
برخلاف شایعات و براساس صحبتهای وزیر نفت در اردیبهشتماه ۱۳۹۷، تقریبا تمامی بنزین مصرفی ایران، در داخل تامین میشود. بیژن نامدار زنگنه، تولید بنزین ایران را، حدود ۸۸ میلیون لیتر در روز اعلام کرده است و پیشبینی میکند تا اواخر سال ۹۷، ایران به جمع صادرکنندگان بنزین بپیوندد. البته برای گازوئیل، آمارهای خوشحالکنندهتری در زمینهی صادرات وجود دارد و روزانه ۱۰ میلیون تا ۲۰ میلیون لیتر گازوئیل مازاد مصرف کشور، به خارج صادر میشود.
بنزین و گازوئیل ایران، چگونه مصرف میشوند
پیشتر اشاره کردیم که مصرف سوخت در ایران، فراتر از استانداردهای جهانی و حتی، کشورهای همسایه نظیر ترکیه است. این شرایط، البته دلایل گوناگونی دارد.
۱- خودروها و موتورسیکلتهای پرمصرف
با نگاهی کوتاه به آمار مصرف بنزین هر خودرو یا موتورسیکلت مونتاژ داخل در مقایسه با نمونههای خارجی، متوجه کمکاری خودروسازان در بهینهسازی محصولات میشویم. مدلهای پرتیراژ، در خانوادهی پراید (انواع پراید، تیبا و ساینا) و پژو ۴۰۵ (GLX، پارس و آریسان)، بخش اصلی خودروهای سواری ایران هستند. این محصولات، هرچند که قدرتمند و دارای بازدهی بالا نیستند، میانگین مصرف سوخت ۱۰ تا ۱۲ لیتر بنزین در ۱۰۰ کیلومتر دارند. هرچند که استفاده از خودروهای هیبرید، پلاگین هیبرید و برقی، هنوز در کشورهای متمول و توسعهیافته نیز دارای فروش بالاتر نسبت به مدلهای تمام بنزینی نیست، اما وابستگی این مناطق به بنزین و گازوئیل، کمتر از ایران است. خودروهای روز دنیا که بیشترین فروش جهانی را به خود اختصاص میدهند، امروزه با میانیگن مصرف سوخت ۶.۵ تا ۸.۵ لیتر بنزین در ۱۰۰ کیلومتر، عرضه میشوند.

موتورسیکلتها نیز، دارای محبوبیت زیادی در ایران هستند و با جمعیت نزدیک به ۱۰ میلیون دستگاه، حدودا ۲.۵ تا ۳.۵ لیتر بنزین در ۱۰۰ کیلومتر مصرف میکنند. این عدد در مقایسه با موتورسیکلتهای پرفروش جهان که ۰.۵ تا ۱.۵ لیتر مصرف بنزین در ۱۰۰ کیلومتر دارند، قابل توجه است.
۲- فرهنگ رانندگی و خودداری از حمل و نقل عمومی
با نگاهی صادقانه به رفتار خود و اطرافیان، متوجه علاقهی بالای مردم ایران به رانندگی و استفاده از خودروی شخصی میشویم. در فرهنگ امروز ما، استفاده از حمل و نقل عمومی، خصوصا هنگامی که مالک خودروی سواری باشیم، عجیب و تاحدودی ناخوشایند است. البته نباید فراموش کنیم، کیفیت فنی و استاندارد خدمترسانی در تاکسیها، اتوبوسها و متروهای ایران، فاصلهی قابل ملاحظهای با کشورهای توسعهیافته دارد؛ اما میتوان ادعا کرد، حتی با توسعه و مدرنیزه کردن ناوگان حمل و نقل عمومی، علاقهی مالکان خودرو به استفاده از سواری شخصی، کاهش چشمگیری در کوتاهمدت نداشته باشد. برای بسیاری از مردم ما، حضور در ایستگاه اتوبوس و سوار شدن بر تاکسی خطی، ناخوشایند است.
۳- قاچاق سوخت
به عقیدهی بسیاری از کارشناسان، مهمترین عاملی که دولتمردان ایران را به فکر کنترل مصرف سوخت انداخته ، پدیدهی قاچاق است. با افزایش نرخ ارزهای خارجی در برابر پولملی ایران و ثابت ماندن قیمت سوخت، اختلاف قابل توجهی میان ارزش گازوئیل و بنزین داخلی با کشورهای همسایه به وجود آمده است.

مقالههای مرتبط:
اواسط مهرماه ۱۳۹۷، عبدالعزیز هدایت (رئیس انجمن سازندگان تجهیزات صنعتی) به نقل از رئیس کمیسیون انرژی اتاق ایران اعلام کرد، روزانه حدود ۱۰ میلیون لیتر بنزین به افغانستان قاچاق میشود. با توجه به اینکه قیمت هر لیتر بنزین در ایران ۱۰۰۰ تومان و در افغانستان، ۵۵۰۰ تا ۶۰۰۰ تومان است؛ درآمد روزانهی قاچاقیان بنزین، ۴۵ میلیارد تا ۵۰ میلیارد تومان خواهد بود. این این پول، البته به صورت اسکناس و دلار به ایران باز نمیگردد و در عوض، به چین یا ترکیه میرود تا صرف واردات لباس و دیگر کالاها شود.
بر اساس گمانهزنی کارشناسان، قاچاق سوخت از ایران به کشورهای همسایه، بین ۲۰ تا ۲۵ میلیون لیتر در روز است.
راهکارهای موجود برای مقابله با مصرف بالای سوخت
اگر نگاهی کوتاه به اخبار روزانه در رسانههای مختلف داخلی داشته باشیم، متوجه بازار داغ شایعات مرتبط با قیمت و نحوهی عرضهی بنزین میشویم. مردم ایران، متوجه تاثیر سوخت بر زندگی خود هستند و این موضوع، نگرانیها از آینده را، افزایش داده است. هرچند که نشانههای کاهش ارزش پول ملی، در اواخر سال گذشته، هویدا شد و با اعلام رسمی خروج امریکا از برجام، شکل واقعی به خود گرفت؛ بیتوجهی مسئولان به موضوع سوخت و فقدان برنامهی قطعی برای مقابله با معضلات آن، تا امروز ادامه یافت.
۱- افزایش قیمت سوخت؛ راه حل همیشگی
طبیعتا، سادهترین راه برای کاهش مصرف هر کالا، گرانکردن آن است. این راهکار، البته برای بنزین و گازوئیل به عنوان مایع حیاتی در اقتصاد ایران، میتواند به مشکلاتی بزرگتر، منجر شود. افزایش قیمت سوخت، هزینهی حمل ونقل عمومی را افزایش میدهد که تاثیر مستقیم برهزینههای شخصی و کالاهای موجود در جامعه خواهد داشت. درآمد متوسط ۸۰ درصد از خانوادههای ایرانی، کمتر از ۳ میلیون تومان در ماه است که با احتساب دلار آزاد (۱۳۵۰۰ تومان)، کمتر از ۲۲۵ دلار خواهد بود. با این شرایط، صحبت از آزادسازی قیمت سوخت ومقایسهی ارزش آن با کشورهای همسایه، منطقی به نظر میرسد؛ ضمن اینکه نفت و پالایشگاه مورد نیاز برای تولید بنزین و گاوزئیل، در ایران وجود دارند.
۲- سهمیهبندی و بازگشت کارت سوخت
پروژهی کارت سوخت و اجبار ماکلان خودرو به استفاده از آن، در سال ۱۳۸۶ وارد فاز عملیاتی شد. از تیرماه ۱۳۸۶، فروش بنزین با نرخ دولتی، بدون ارائهی کارت سوخت اختصاصی هر خودرو، ممنوع شد. کارت سوخت، تا سوم خرداد سال ۱۳۹۴ کاربرد داشت و پس از آن، با تک نرخی شدن قیمت بنزنین، بلا استفاده ماند.
سهمیهبندی و اجباری شدن کارت سوخت در سالهای پس از ۱۳۸۶، تاثیر چشمگیری بر قاچاق سوخت، خصوصا بنزین گذاشت. البته، قاچاق گازوئیل کاهش کمتری در مقایسه با قاچاق بنزین داشت و از طریق اتوبوسها و کامیونهایی که به خارج از ایران تردد داشتند، ادامه پیدا کرد.

مقالههای مرتبط:
سهمیهبندی بنزین، در درازمدت کاهش چشمگیری بر کاهش مصرف داخلی نداشت. از سویی دیگر، بسیاری از افراد عادی یا تاکسیها، اقدام به فروش سهمیهی خود کردند تا معضلات جدیدی در جامعهی ایران، ظاهر شود. میتوان مطمئن بود، بازگشت کارت سوخت به جیب رانندگان، چالشهای سال ۱۳۸۶ را تکرار کند؛ با این تفاوت که مشکلات تازهای به همراه خواهد داشت. تاکسیهای اینترنتی، عضو مهمی از شبکه خدمات حمل و نقل در شهرهای بزرگ امروزی هستند و با سهمیهبندی سوخت، ادامهی کار یا مدیریت فعالیت آنها، مشکلاتی به همراه خواهد داشت.
۳- مدیریت مصرف، کنترل مرزها و بهینهسازی حمل و نقل
ماجرای کاهش ناگهانی ارزش پول ملی ایران در مقابل ارزهای خارجی، بیسابقه نیست. سال ۱۳۹۰ هم، نرخ دلار از ۹۰۰ به ۳۰۰۰ تومان رسید. در آن زمان، بخش قابل توجهی از بنزین ایران، وارداتی بود و البته، طرح تولید بنزین از طریق مجتمعهای پتروشیمی موجود در کشور، تقویت شد. در مجموع، میتوان نتیجه گرفت مسئولان کشور، گامهای مهمی در جهت خودکفایی ایران از واردات سوخت برداشتند؛ اما در دیگر زمینهها فعالیت مهمی انجام نشد.

خودروها و موتورسیکلتهای بیکیفیت و پرمصرف، همچنان توسط تولیدکنندگان داخلی عرضه میشوند. واردات خودرو با تعرفههای سنگین همراه است و دست مصرفکننده را از محصولات کممصرف خارجی، کوتاه میکند. در بسیاری از کشورهای دنیا، بخشی از هزینهی خرید خودروهای برقی و هیبریدی توسط دولتها تامین میشود؛ اما تعرفه گمرکی برای واردات این خودروها، بین ۵ تا ۲۵ درصد است و مالیات ۵۰ درصدی مربوط به خودروهای خارجی هم، به قیمت آنها اضافه میشود. با این اوصاف، برنامهی مسئولان کشور برای تولید یا عرضهی خودروهای کممصرف، نامشخص است.

در موضوع قاچاق سوخت، اهمیت دادن به توان نظارتی نهادهای مختلف، بیش از پیش اهمیت پیدا میکند. بنا بر گزارش مردم و رسانههای خبری، بخش اصلی بنزین و گازوئیل خروجی از مرزهای ایران، در استانهای غیرمرزی سوختگیری میشود و پس از طی صدها کیلومتر، به خاک کشور همسایه میرسد. این رویه به سادگی نشان میدهد، نیاز به تقویت نیروهای نظارتی از جایگاههای سوخت سراسر کشور تا نقاط مرزی، وجود دارد. با توجه به قاچاق میلیونها لیتر بنزین و گازوئیل به ارزش میلیاردها تومان در روز، هزینه برای نیروها و امکانات موردنیاز مبارزه با شبکه قاچاق سوخت، ضروری به نظر میرسد؛ ضمن اینکه دارای توجیح اقتصادی است.

فرهنگسازی جامعه و تقویت حمل و نقل عمومی، در کوتاهمدت میسر نیست؛ اما نباید به فراموشی سپرده شود. رشد استفاده از تاکسیهای اینترنتی نشان داد، سرویسدهی سریع و باکیفیت در ازاری هزینهی منطقی، مردم را به سمت استفاده از خدمات عمومی و کاهش تردد با خودروی شخصی، هدایت میکند. پس میتوان نتیجه گرفت، با تقویت خدمات تاکسیها، اتوبوسها و قطارهای شهری، مجموع مصرف بنزین در کشور، بهینه شود.
.: Weblog Themes By Pichak :.
ورود کاربران
خوش آمدید! لطفا وارد حساب خود شوید