
پژوهشگران انگلیسی دستگاهی ساختهاند که توسط آن مادران باردار میتوانند در خانه از وضعیت جنین خود آگاه شوند.
به گزارش ایسنا و به نقل از مدگجت، امروزه میتوان شرایطی نظیر ضربان قلب نوزادان در رحم را به صورت منظم اندازه گیری کرد تا مادران از وضعیت کند یا تند تپشی جنین آگاه شوند.
بیشتر شدن تعداد ضربان قلب به بیشازحد ۱۰۰ ضربه در دقیقه را تند تپشی یا تاکیکاردی و کم شدن تعداد نبض به کمتر از ۵۰ ضربه در دقیقه را کند تپشی یا برادیکاردی میگویند.
این کار نیز معمولا در بیمارستانها و با استفاده از تجهیزات تخصصی انجام میشود و انجام این کار در خانه بسیار گران است.
اکنون پژوهشگران "دانشگاه اسکس" (University of Essex) انگلستان سنسور جدیدی را ایجاد کردهاند که مادران باردار میتوانند از آن در خانه استفاه کنند.
دستگاه مذکور دارای دقت بسیار بالایی است و بسیار مجهز است.

دستگاهی که پژوهشگران دانشگاه اسکس توسعه دادهاند با استفاده از فناوری "سنجش بالقوه الکتریکی" (EPS) به عنوان یک الکترومتر عمل میکند.
با استفاده از این دستگاه، مادران باردار میتوانند بدون استفاده از ژل بر روی شکم خود، میزان ضربان قلب جنین خود را اندازه گیری کنند.
دکتر" رودریگو آویلز اسپینوسا " (Rodrigo Aviles-Espinosa) یکی از نویسندگان این مطالعه گفت: این فناوری یک گام بزرگ در توسعه دستگاه های پزشکی خانگی به شمار میآید و این دستگاه برای مادران باردار پرمشغله میتواند گزینه خوبی باشد.
نتایج این مطالعه در مجله AIP Advances منتشر شد.

ناسا به تازگی ویدئویی خیرهکننده و جدید از ماه منتشر کرده است.
به گزارش ایسنا و به نقل از دیلیمیل، تصاویر این ویدئو با استفاده از "مدارگرد شناسایی ماه"( Lunar Reconnaissance Orbiter) به ثبت رسیده است.
مدارگرد شناسایی ماه که اختصار"LRO" نامیده میشود، فضاپیمای رباتیک ناسا است که در مدار قطبآهنگ در حال گردش در مدار ماه است. مأموریت این مدارگرد تسهیل مأموریتهای انسانی و رباتیک آینده بر روی ماه توسط ناسا است.
هدف نهایی آن تهیه نقشه تفصیلی به منظور تعیین موقعیتهای فرود ایمن و منابع بالقوه در سطح ماه، تشریح محیط تابشی و نشاندادن فناوریهای جدید است.
این مدارگرد در سال ۲۰۰۹ میلادی راهاندازی شده است.
در این ویدئو دهانه "شرودینگر" که یک دهانه برخوردی در ماه است نیز قابل رؤیت است.

در این ویدئو شاهد آن هستیم که به هنگام طلوع آفتاب ماه روشن شده و در شب دوباره به تاریکی بازمیگردد.
ناسا اخیرا در تلاش است که فضانوردان را به ماه بازگرداند.
دههها است که از ماموریت فرود انسان روی ماه میگذرد. اولین و آخرین باری که انسان توانست روی ماه قدم بگذارد به ماموریت "آپولو ۱۱" بازمیگردد.
ناسا قصد دارد تا سال ۲۰۲۳ دوبارره انسان را به ماه بازگرداند.
فرود انسان با استتفاده از فضاپیمای"اوریون" و "سیستم پرتاب موشکی" ناسا میسر خواهد شد.




مکانهای مناسب برای رصد بارش شهابی عموما به دو دسته مکانهای گروهی (به همراه تور) و مکانهای فردی (به همراه خانواده یا دوستان) تقسیمبندی میشوند. این مکانها بهصورت رسمی ثبت نشدهاند و اکثرا به دلیل تجربیات شخصی منجمان آماتور در برگزاری رصدهای موفقیتآمیز، شناخته میشوند؛ اما همگی دارای دو ویژگی یکسان هستند.
ویژگی نخست، داشتن آسمانی تاریک و بدون آلودگی نوری است و ویژگی دوم، دارا بودن افقی باز برای رصد آسمان شب است. افق باز اصولا به افقهای مسطح و ترجیحا مکانهایی که به وسیله کوه و دیگر اجسام احاطه نشدهاند، اطلاق میشود.
در صورتی که شما مکانهایی را میشناسید که علاوه بر ویژگیهای اطلاق شده، دارای امنیت کافی نیز هستند، میتوانند مکان مناسبی برای رصد شما باشند. شما همچنین میتوانید ویژگی تاریخی بودن مکانها را به فهرست خود اضافه کنید، تا نه تنها شبی پر از شهاب در پیش رو داشته باشید، بلکه در طول روز نیز به بازدید از جاذبههای تاریخی محیط اطراف بپردازید. علاوه بر نکات ذکر شده، ما در ادامه، طی مصاحبهای اختصاصی با پژمان نوروزی، منجم آماتور و مشاور علمی رصدخانه زعفرانیه تهران، به معرفی تعدادی از مکانهای مناسب جهت رصد بارش شهابی در اقسی نقاط کشور پرداختهایم.

اطراف تهران و سمنان
قصر بهرام
کاروانسرای قصر بهرام که در دل کویر مرکزی قرار گرفته و حدود ۷۰ کیلومتر از اولین آبادی فاصله دارد، به دوره شاه عباسی تعلق داشته و علاوه بر آن، دو کاروانسرای مخروبه دیگر با نامهای قصر عینالرشید و قصر حرمسرا، نیز در نزدیکی آن قرار دارند. این منطقه از نظر محیط زیستی بسیار با ارزش بوده و هنوز در زمین آن، آثاری از فسیلها یافت میشود. برای ورود به منطقه حفاظت شده قصر بهرام، به همراه داشتن مجوز و انجام هماهنگیهای لازم با منطقه ضروری است. در غیر این صورت، حتی با وجود طی کردن مسافتی سخت برای رسیدن به این منطقه، شما اجازه اقامت در آنجا را نخواهید داشت. علاقهمندان میتوانند جهت تهیه مجوز، اطلاعات لازم را از محیط زیست سمنان دریافت نمایند.

کاروانسرای قصر بهرام، علاوه بر امنیت کافی، دارای امکانات اولیه مانند موتور برق، سرویس بهداشتی، آشپزخانه و اتاق (برای زمانهایی که هوا بیش از حد سرد میشود) است. دسترسی به این کاروانسرا از دو مسیر امکانپذیر است. مسیر اول، از سمت ورامین، که در گذشته تهرانیها از این جاده به قصر بهرام رفت و آمد میکردند، و مسیر دوم، جاده گرمسار، که عمده مجوزها هم برای این مسیر صادر میشوند. بدین ترتیب، تهرانیها هم اکنون از طریق جاده گرمسار به کاروانسرا راه پیدا خواهند کرد. این جاده، جاده بسیار خوبی نیست، اما دیدنیهای فراوانی از جمله جاده تاریخی شاهی (سنگفرش) و پایههای پلهای قبل از دوره شاه عباس در آن قابل مشاهده است. در این منطقه در فصول گرم سال، مراقب گزش بندپایانی مانند عقرب باشید، زیرا فاصله شما تا نزدیکترین روستا در حدود سه ساعت است.

ده نمک
کاروانسرای شاه عباسی ده نمک که در مسیر گرمسار و در مجاروت جاده ترانزیت تهران به مشهد قرار دارد، به راحتی قابل دسترسی است، و حتی اتوبوسهای سمنان، شما را در مقابل در کاروانسرای ده نمک پیاده خواهند کرد. هرچند با وجود رشد گرمسار، آلودگی نوری ده نمک نیز افزایش یافته است، اما کاروانسرای ده نمک بازسازی شده و هماکنون محل پذریرایی، اقامت و رستوران است. علی رغم اینکه این نکته، ضعف محسوب میشود، اما به دلیل رفت و آمد گروههای نجومی در این مکان، مدیریت در همکاری با گروهها، در صورت هماهنگی، در هنگام شب، چراغها و تابلوها را خاموش کرده تا محیطی مناسب را برای رصد فراهم کند. این مکان، برای گروههای غیر نجومی که چند ساعتی از شب را به برنامههای نجومی اختصاص میدهند، مناسب است.
مکانهای بین جادهای
نوروزی در ادامه صحبتهای خود در معرفی مکانهای مناسب رصد، از اولین مکانی که خود به همراه بابک امین تفرشی و اوشین زاکاریان برای رصد به وسیله دو آژانس رفته است، سخن میگوید. هرچند جاده کن سولقان که در آن زمان دارای آبادی نبوده و اکنون به منطقه گردشگری تبدیل شده، اما یادآوری این خاطره برای ما، این پیام را به همراه دارد که میتوان در فواصل خیلی کوتاه، به مکانهایی برای رصد رسید، و پس از چند ساعت بازدید از آسمان شب، به شهر بازگشت. در همین راستا، نوروزی به معرفی مکانی در مسیر جاده تهران به قم میپردازد. در اتوبان تهران به قم (در اطراف قم) معادن نمکی که در کنار دریاچه حوض سلطان قرار گرفتهاند، میتوانند مکان مناسبی برای رصد باشند. در صورتی که از قبل هماهنگیهای لازم را انجام داده باشید، تاسیسات جمعآوری نمک از حوض سلطان، میتواند مکان امنی برای استقرار شما باشد، در غیر این صورت، شما در بیابانی بدون امکانات، اما با آسمان صاف خواهید بود.
کاروانسرا سمت جنوب شرق تهران
کاروانسرای دیر گچیین ورامین نزدیک چرمشهر (به سمت ورامین) که بازسازی شده و راه دسترسی به آن بسیار راحت است. همچنین،کاروانسرای پاسنگان نیز که قابلیت اجاره کردن دارد، میتواند مکان مناسبی برای اقامت شبانه فردی باشد.

ایستگاه ۷ تلکهکابین توچال
برای کسانی که قصد رصد حرفهای ندارند، اقامت در ایستگاه هفت تله کابین توچال، که دارای تمامی امکانات لوکس از جمله هتل نیز است، میتواند گزینه خوبی باشد.
الموت
این مکان امکانات بسیار خوبی ندارد و به دلیل کوهستانی بودن منطقه نیز، افق بستهای دارد. آلودگیهای نوری در آن نیز نسبت به گذشته افزایش یافته است.
دماوند
منطقه دماوند در زمانهای گذشته بسیار عالی بود، اما هم اکنون به دلیل گسترش بسیار، در برخی مناطق از تهران نیز روشنتر است. هر چند مناطقی مانند اطراف دشت مشا یا روبه روی آینهورزان، مکانهای تاریک یافت میشود.
منطقه شهمیرزاد سمنان
این منطقه بسیار خوش آب و هوا بوده و آسمان بسیار خوبی دارد. در این زمینه نوروزی توصیهای برای گروههای نجومی و خانوادههای علاقهمند دارد. اگر این افراد کمی زودتر خود را به روستاهای مورد نظرشان رسانده و با شورای روستا مشورت کنند، میتوانند در خانه بهداشت یا مدرسه روستا اقامت کرده و محیطی امن را تجربه کنند.
خانقاه علاءالدوله سمنانی
خانقاه علاءالدوله سمنانی که در ۵ کیلومتری نرسیده به سمنان قرار دارد،، هرچند به هماهنگی اولیه با متولی آن جا نیاز دارد، اما مکان خوبی برای رصد محسوب میشود. اتاق این کاروانسرا ظرفیت ۴۰ نفر را داشته و منظره عبور قطار در شب نیز بسیار دیدنی خواهد بود.

اطراف سمنان و دامغان
گردنه آهوان
این گردنه که هوای بسیار سردی دارد، دارای دو کاروانسرا به فاصله ده متری است، که یکی از آنها دویست سال از دیگری قدیمیتر است.
چشمه علی دامغان
هرچند چشمه علی اکنون به منطقه گردشگری تبدیل شده است، اما به دلیل داشتن امکاناتی نظیر سرویس بهداشتی و فضای امن، برای خانوادهها مناسب است. این مکان ۲۰ کیلومتر با شهر فاصله دارد.

پایگاه نجوم دامغان
از سمت دامغان به سمت جنوب، در جادهای که به سمت جندق میرود، آبادی کوچکی قرار دارد که در آن «پایگاه نجوم دامغان» واقع شده است. این مکان که توسط دکتر مرتضی ابراهیمی ورکیانی تاسیس شده است، دارای تلسکوپ بوده، و در صورت اطلاع، برای شما غذای خانگی خواهند پخت. در این مکان تنها پول غذا و تلسکوپ از خانوادهها دریافت شده و اقامتکنندگان بابت مکان پولی پرداخت نخواهند کرد.
اطراف شاهرود
منطقه حفاظت شده خارتوران
پارک ملی خارتوران یکی از بهترین آسمانهای ایران را داشته و به دریافت مجوز از محیط زیست نیاز دارد.
جنگل ابر
جنگل ابر شاهرود نیز برای رصد بسیار مناسب است.

منطقه جندق و مناطق اطراف
برای تهرانیها، دامغانیها، اصفهانیها و حتی یزدیها، مناطق اطراف جندق و کویر مصر بسیار مناسب هستند. در این مناطق اقامتگاههای بومگردی بسیاری ساخته شدهاند. اقامتگاههای بومگردی این مناطق همگی علاوه بر سمپاشی، دارای امکانات بهداشتی اولیه در صورت بروز گزیدگی توسط حشرات هستند. هرچند در فصول سرد سال، حشرات سمی بسیار کاهش پیدا خواهند کرد.
اطراف کاشان
منطقه نیاسر
در منطقه نیاسر، مدرسهای به نام معراج قرار دارد که در صورت هماهنگی با آموزش و پرورش، میتوان در ایام آخر هفته، در این مدرسه اسکان پیدا کرد. این مدرسه به واسطه رفت و آمد گروههای نجومی، با نحوه کار آنها آشنایی داشته و آماده همکاری است. هزینه این مکان بسیار کم است، اما در اواسط هفته به دلیل برگزاری کلاسهای مدرسه، نمیتوان به آن مراجعه کرد. افق نوری منطقه نیاسر بسیار کم بوده و دارای رصدخانه نیز هست.
مقالات مرتبط:
کویر مرنجاب
یک کاروانسرای قدیمی در این منطقه که کنار دریاچه نمک و تپههای رمل شنی قرار دارد، به مجوز نیازی ندارد. برای یافتن این منطقه، ابتدا به شهر آران و بیدگل رفته و از آنجا با دنبال کردن تابلوهای کویر مرنجاب و کمپهای کویر مرنجاب، به پاسگاهی میرسید که پس از پرداخت هزینه ورودی، میتوانید وارد محوطه شوید. کاروانسرای این منطقه نیز دارای امکانات خوبی بوده و حتی در روزهای تعطیل، میتوان در آنجا غذای محلی خرید. در صورتی که باد شدید، باعث پراکنده شدن غبار در هوا نشود، این منطقه برای رصد بسیار مناسب است. در این منطقه مراقب گزیدگی بندپایانی مانند عقرب در فصول گرم سال باشید.
۱۵ کیلومتر پیش از این کاروانسرا، یک کمپ کویری که توسط بخش خصوصی ساخته شده است، که طبق قاعده گرانتر است، اما امکانات بیشتری را برای مسافران خود فراهم کرده است.
نطنز
در اتوبان تهران، کاشان، نطنز، اصفهان، پس از بادرود (مخالف ابیانه) به روستای متینآباد میرسید. کمپ کویری متینآباد، یکی از بهترین کمپهای کویری ایران قرار گرفته است، دارای همه نوع امکاناتی از جمله امکان اجاره اتاق و چادر، رستوران، غذاهای ارگانیک و امکانات دیگر است. این منطقه نه تنها آمادگی لازم جهت فراهم کردن امکانات برای گروههای نجومی را دارد، بلکه در طول روز می توان در مناطق اطراف به کویرگردی و شترسواری پرداخت. این کمپ، برای گروهها و افراد بسیار مناسب است.
اطراف اصفهان
در سمت تالاب گاوخونی، روستایی به نام قورتان در انتهای زایندهرود قرار دارد. در این منطقه هم قلعهای زیبا واقع شده است و هم میتوان در داخل روستای قورتان اقامت کرد. در این مناطق کمپهای کویری نیز وجود دارد. در صورت سفر گروهی، میتوان به دریاچه تالاب خونی نیز دسترسی پیدا کرد.
اطراف یزد
در اطراف یزد نیز مکانهای مناسب رصد، با امکانات رفاهی و با امکانات کم، نیز یافت میشود. کاروانسرای زینالدین با معماری دایره شکل، مکانی منحصر به فرد در این منطقه است.
اطراف گیلان و مازندران
این مناطق علاوه بر نیاز به افق باز و نور کم، به رطوبت کم هم نیاز دارند. زیرا هوای ابری، کیفیت دید را به شدت کاهش میدهد. گروههای نجومی گیلانی اغلب برای رصد به سمت دیلمان و داماش میروند، زیرا با افزایش ارتفاع، رطوبت کاهش پیدا میکند. این مناطق دارای آسمان بهتری نسبت به شهر رشت هستند.
اطراف بیرجند
مردم این شهر میتوانند به فاصله دو ساعت به شهر فردوس رسیده و در کویر سه قلعه رصد کنند. کمپ این منطقه برای کسانی که قصد دارند رصدی جدی انجام دهند مناسب خواهد بود.
اطراف بندرعباس و قشم
پارک ملی گنو
این مکان نسبت به سایر مکانهای بندرعباس از دمای هوای خنکتر و آسمان تاریکتری برخوردار بوده، اما به دلیل وجود شکارچیّهای غیر مجاز، خطرناک است. در این منطقه، حوالی چشمه آبگرم گنو، امنیت و امکانات بیشتر است.
قشم
در جزیره قشم میتوان برای رصد به دره ستارگان رفت. برخی گروههای نجومی بندرعباس نیز برای رصد به این منطقه از قشم سفر میکنند. این منطقه به مجوز نیاز دارد. اما در کل، در غرب جزیره قشم نیز اقامتگاه بومگردی و آسمان تاریک به وفور یافت میشود. اگر در اطراف ساحل به رصد آسمان بپردازید، نورافشانی پلانکتونهای نزدیک ساحل نیز منظرهای رویایی را ایجاد میکند.

اطراف اهواز
مردم شهر اهواز میتوانند با مرکز نجوم اهواز در ارتباط بوده و سفرهای رصدی خود را به همراه آنها انجما دهند.
اطراف شیراز
رصدخانه شیراز (رصدخانه ابوریحان بیرونی) برای رخدادهای نجومی برنامههایی برگزار میکند که علاقهمندان در این شهر میتوانند با این مکان در ارتباط قرار گیرند. گروههای نجومی شهر صدرا نیز بسیار فعال هستند.
اطراف تبریز
گروه نجومی آیاز از جمله گروههای نجومی در این منطقه است که برنامههای نجومی بسیار خوبی برای رصدها برگزار میکند.
اطراف همدان
رصدخانه ابن صلاح همدانی در همدان، برنامههای نجومی برای علاقهمندان به این حوزه برگزار میکند.
در نهایت، سه نکته مهم را میتوان جمعبندی کرد:
نکته اول، اقامتگاههای بومگردی در روستاهای مختلف، مکانهای امن و مناسبی جهت رصد و اقامت هستند.
نکته دوم، به دلیل گسترده بودن بازه بارشهای شهابی، میتوان در نزدیکترین تعطیلات به اوج بارش شهابی، سفری دو روزه برنامهریزی کرد و علاوه بر سفر به نقاط جدید، چند ساعتی در شب را به رصد آسمان و نظاره بارش پرداخت. در مورد بارش شهابی جباری، این بارش از ده مهر آغاز شده و اوج آن ۲۹ مهر ماه خواهد بود.
نکته سوم، در صورتی که شما قصد تجربه رصد بارش شهابی را دارید اما به اطلاعات و امکانات اطراف شهر خود دسترسی ندارید، میتوانید با گروههای نجومی شهر خود، از طریق سرچ اینترنتی، دسترسی پیدا کرده و سفر خود را به همراه آنها انجام دهید.
منبع عکس: گوگل مپ
هر سال در اولین هفتهی ماه نوامبر (آبانماه) شاهد برگزاری کنفرانس سالانه توسعهدهندگان سامسونگ هستیم. در این کنفرانس، سامسونگ در مورد پیشرفتهای نرم افزاری خود توضیح میدهد. همچنین در رویداد سالیانه، توسعهدهندگان سامسونگ در جریان آخرین پیشرفتهای شرکت در زمینهی هوش مصنوعی و یادگیری ماشین قرار میگیرند.
انتظار میرود که در کنفراس سالیانهی توسعهدهندگان سامسونگ در سال ۲۰۱۸، شاهد معرفی اولین گوشی انعطافپذیر این شرکت و همچنین ارائهی اطلاعات و جزئیات بیشتری در مورد گلکسی هوم باشیم. این احتمال وجود دارد که در جریان رویداد توسعه دهندگان ۲۰۱۸، در مورد بیکسبی نیز گفتگو شود. البته براساس آخرین خبرها بهنظر میرسد که سامسونگ تصمیم گرفته است رویداد جداگانهای برای توسعهدهندگان در زمینهی بیکسبی در ماه آیندهی میلادی (ماه نوامبر) برگزار کند؛ این رویداد Bixby Developer Day نامیده میشود. 
موضوع اصلی رویداد و سخنرانیهای آن، مربوط به ویژگیهای اصلی و کلیدی در توسعهی دستیار شخصی سامسونگ است. در بین افرادی که در این رویداد سخنرانی میکنند، نام لری هک مدیر واحد هوش مصنوعی Samsung در امریکا دیده میشود. همچنین نام اییسوک چونگ، معاون مدیرعامل شرکت نیز در بین سخنرانان دیده میشود؛ وی مدیر بخش تحقیق و توسعهی نرمافزار و بیکسبی در واحد تجاری تلفن همراه سامسونگ است، بنابراین صحبتهای وی میتواند حائز اهمیت باشد. در این رویداد، مدیران دیگری همانند لری هک حضور خواهند داشت. اما نکتهی حائز اهمیت، محوریت اصلی این رویداد در مورد توسعهی بیکسبی و راهکار سامسونگ برای تسهیل روشهای یکپارچهسازی پلتفرم است. از جمله موضوعات دیگری که در این رویداد مورد بحث و بررسی قرار خواهد گرفت، میتوان به طراحی با توجه به تجربهی کاربر و بهبود خدمات شخصیسازی اشاره کرد.
علاوهبر این، سامسونگ برای این رویداد فضای نمایشگاهی درنظر گرفته است تا شرکتهایی که در طرح های توسعهی بیکسبی فعالیت کردهاند، بتوانند خروجی خود را به نمایش بگذارند. همانطور که گفته شد، این رویداد بهصورت تخصصی و جداگانه تنها به بررسی بیکسبی میپردازد. علاقهمندان میتوانند برای رویداد Bixby Developer Day از طریق سایت مربوط به این رویداد ثبت نام کنند. این رویداد قرار است در تاریخ ۲۰ نوامبر برابر با ۲۹ آبانماه در سئول، کره جنوبی برگزار شود.
کوفه، نخستین شهر اسلامی در عراق است که بر کرانه رود فرات و در هشت کیلومتری شرق نجف واقع شده است. این شهر و اماکن زیارتی کوفهدر کنار سامرا، کربلا، کاظمین و نجف، یکی از پنج شهر مهم برای مسلمانان شیعه و یکی از مقاصد زائران مسلمان در تور عراق بهویژه در ماههای محرم و صفر است.
کوفه مرکز خلافت امام علی (ع) و محل شهادت ایشان بوده است. در قرن نخست هجری، اکثر مردم کوفه شیعه بودهاند و علومی مانند فقه، حدیث و نحو در میان کوفیان رونق داشته است. کوفه یکی از شهرهای مهم عراق است که در واقعه کربلا نقش داشت. امام حسین (ع) با دریافت نامههایی از کوفیان و اصرار آنها راهی این شهر شد و در جنگ کربلا، بخش عظیمی از سپاه آن حضرت را کوفیان تشکیل میدادند، همچنین امام صادق (ع) در آغاز حکومت عباسیان، چندین بار به این شهر سفر کرد.
در روایات شیعیان، کوفه از جایگاه و منزلت والایی برخوردار است و آن را مرکز حکومت حضرت مهدی (عج) پس از ظهور میدانند. در ادامه شما را با دیدنیهای کوفه آشنا میکنیم.
مسجد کوفه

مسجد کوفه، پس از مساجد مکه، مدینه و بصره، چهارمین مسجد مهم و مقدس جهان اسلام است. این مسجد یکی از اولین مکانهایی است که سعد بن ابی وقاص در شهر جدید کوفه در سال ۱۷ هجری قمری بنا کرد. مسجد کوفه دارای صحنی وسیع، بدون سقف و دیوارهای عظیم و مرتفع است. این مسجد، جایگاه خطابهها و قضاوتهای حضرت علی (ع) بوده است که این جایگاه امروزه به «دکة القضا» مشهور است. حضرت امیرالمؤمنین (ع) در این مکان با ضرب شمشیر ابن ملجم مرادی به شهادت رسید. این مسجد، چهل هزار نفر ظرفیت دارد و بر مساجد دیگر به جز مسجدالحرام و مسجدالنبی (ص) فضیلت دارد. مسافر در مسجد کوفه میتواند نمازش را تمام یا شکسته بخواند. مرقد مسلم بن عقیل، مختار ثقفی و هانی بن عروه هم در کنار مسجد کوفه است.
مرقد میثم تمار

منبع: ویکی شیعه
مرقد میثم تمار در فاصله ۳۰۰ متری از مسجد کوفه و در ابتدای بزرگراه نجف- کوفه واقع شده است. میثم تمار یکی از یاران وفادار و شاگران حضرت علی (ع) بود و از اصحاب پیامبر اسلام به شمار میرود.
قصر دارالاماره کوفه
قصر دارالاماره یا مقر والی کوفه، قدیمیترین ساختمان اسلامی در عراق است که در سال ۱۷ ه.ق بعد از ساخت مسجد کوفه به دست سعد ابن ابی وقاص ساخته شد. دارالاماره، ساختمانی با پلان مربعی شکل واقع در جنوب شرقی مسجد کوفه است که در سال ۷۱ قمری به دستور عبدالملک بن مروان تخریب شد و در حال حاضر تنها پایهها و بخشهایی از دیوارهای آن باقی مانده است. این قصر در ابتدا اقامتگاه سعد و سپس محل زندگی خلفا و حاکمان کوفه بود. به شهادت رسیدن مسلم بن عقیل، و به نمایش گذاشتن سر بریده امام حسین (علیهالسلام) و شهدای کربلا، گفتگوی حضرت زینب (س) و امام سجاد (ع) با عبیدالله بن زیاد از جمله رویدادهای مهمی هستند که در این مکان اتفاق افتاده است. دارالاماره محل اقامت مختار ثقفی هم بوده است و در همینجا، سر قاتلان واقعه عاشورا را نزد مختار آوردند.
مسجد سهله
مسجد سهله واقع در دو کیلومتری شمال غربی مسجد کوفه، یکی از مساجد مقدس شهر کوفه است که روایات فراوانی درباره فضیلت عبادت در آن وجود دارد. این مسجد یکی از قدیمیترین مساجد منتسب به امام مهدی (عج) است و بنابر روایات، این مکان اقامتگاه امام زمان (عج) پس از ظهور ایشان خواهد بود. این مسجد صحنی وسیع، دیوارهای مرتفع و محرابهای متعددی دارد. در میانه جنوبی مسجد سهله، جایگاه بزرگی قرار دارد که به «مقام حضرت حجت (علیهالسلام)» مشهور است.
مسجد صعصعه بن صوحان

منبع: ویکی شیعه
مسجد صعصعه بن صوحان، در نزدیکی مسجد سهله واقع شده است. این مسجد عبادتگاه صعصعه، فردی خطیب و سخنور، یکی از صحابه رسول خدا صلیالله علیه و آله و یکی از یاران وفادار امیرالمؤمنین علیهالسلام بوده است و او را در همین مکان به خاک سپردند. بنای مسجد صعصعه بن صوحان در ۱۳۸۷ قمری بازسازی شد.
مسجد زبد بن صوحان
مسجد زبد بن صوحان در نزدیکی مسجد صعصعه بن صوحان قرار دارد. زبد، برادر صعصعه و یکی از یاران رسول خدا صلیالله علیه و آله و امام علی علیهالسلام بوده است. او در جنگ نهاوند، ابتدا یکی از دستانش را از دست داد و در ادامه جنگ در رکاب حضرت علی علیهالسلام به شهادت رسید. بنای اصلی این مسجد تخریب شده و بنای جدیدی در سال ۱۳۹۵ قمری به جای آن ساختهاند.
مقام یونس علیهالسلام
مقام یونس علیهالسلام که به غلط در میان مردم بهعنوان آرامگاه حضرت یونس بن متی (علیهالسلام) شناخته شده است، ظاهری شبیه به مسجد دارد. در بخشی از گنبدخانه مقام یونس، محرابی وجود دارد که میگویند امیرالمؤمنین (علیهالسلام) در آنجا نماز گزارده است. این مقام در فاصله یک کیلومتری مسجد کوفه و در کنار رود فرات واقع شده است. بنابر روایات، حضرت یونس در این مکان از شکم نهنگ بیرون آمده است. آرامگاه حضرت یونس (علیهالسلام) در شهر موصل بر فراز تپهای واقع شده است.
آرامگاه ابراهیم العمر
آرامگاه ابراهیم العمر در غرب آرامگاه میثم تمار در محله «حی کنده» واقع شده است. ابراهیم فرزند حسن مثنی، فرزند امام حسن مجتبی (علیهالسلام) و جد سادات طباطبایی است.
خانه علی ابن ابیطالب
پس از آنکه امام علی علیهالسلام، کوفه را مرکز خلافت خود اعلام کرد، برخلاف حاکمان و خلفای پیشین به جای اقامت در دارالاماره و دارالخلافه در خانهای ساده ساکن شد. خانه علی ابن ابیطالب علیهالسلام، امروزه همچنان پابرجا است و زندگی ساده و بیآلایش آن حضرت را به نمایش میگذارد. این خانه دارای معماری ساده و چندین اتاق است. محل جلوس امام حسن و امام حسین علیهالسلام، محل غسل و چاه آب داخل منزل، از مکانهایی هستند که امروزه زائران زیارت میکنند.
مسجد حنانه

منبع: ویکی شیعه
مسجد حنانه در نزدیکی قبرستان «ثوی» و مقبره کمیل ابن زیاد، بین نجف و کوفه واقع شده است. بنابر روایات، این مسجد محلی است که پس از قرارگیری سر مبارک امام حسین (ع) بر زمین آن، ناله سر داد و به همین دلیل آن را «حنانه» مینامند. مسجد حنانه دارای یک ضریح کوچک است و مقبره «الثویه» در نزدیکی آن قرار دارد که بسیاری از یاران امیرالمؤمنین علی علیهالسلام در آنجا دفن شدهاند. مقبره امام صادق علیهالسلام هم در این مکان واقع شده است.
مرقد زید بن علی علیهالسلام

مرقد زید بن علی علیهالسلام در ۱۵ کیلومتری شمال کوفه قرار دارد. زید بن علی علیهالسلام، فرزند چهارمین امام شیعیان است که در سال ۱۲۱ قمری در دوران هشام قیام کرد، سپس در محله کناسه کوفه به دار آویخته شد و حاکم کوفه، یوسف بن عمرو ثقفی جنازه او را سوزاند و خاکسترش را به باد داد. آرامگاه او را در محلی که جنازهاش سوزانده شد، بنا کردند.
هواوی در نظر دارد در تاریخ ۳ اکتبر برابر با ۹ آبانماه، بهصورت رسمی آنر مجیک ۲ را معرفی کند. تاکنون خبرهای غیررسمی بسیاری در مورد این گوشی هوشمند منتشر شده است.
اسلشلیکس، تصاویر جدیدی از آنر مجیک ۲ فاش کرد که طراحی ظاهری پل جلویی آنر مجیک ۲ را بهخوبی نشان میداد. با توجه به اطلاعات فاششده، آنر مجیک ۲ از طراحی زیبا و فوقالعادهی واقعا بدون حاشیه، بدون بریدگی بالای نمایشگر و نمایشگر کشویی بهره میبرد. پیشتر نیز آنر مجیک ۲ در تیزر ویدیویی رسمی دیده شد.
در تصاویر منتشرشده، آنر مجیک ۲ بسیار زیبا بهنظر میرسد و این سوال پیش میآید که چرا هواوی از این طراحی برای هواوی سری P یا میت استفاده نکرده است؟ ویدئوهای جدید منتشرشده از آنر مجیک ۲، طراحی ظاهری و مشخصات آن را نشان میدهد. ویدئوی اول، اولین بار در SlashLeaks رویت شده و بیشتر تمرکز آن بر نمایشگر کشویی Honor Magic 2 است. وقتی نمایشگر کشویی به سمت پایین کشیده میشود، دوربینهای جلو و گوشی قابل مشاهده هستند. در ویدئوی بهاشتراک گذاشتهشده، نیمنگاهی هم به پنل پشتی آنر مجیک ۲ شده که یادآورهواوی پی ۲۰ پرو با پنل براق و رنگ گرادیانی و ماژول دوربین سهگانهی با چیدمان عمودی است.
بهنظر میرسد که ویدئوی دوم یک ویدیوی تبلیغاتی اولیهیTikTok برای آنر مجیک ۲ باشد. در این تبلیغ، مرد جوانی را میبینیم که دو گوشی هوشمند در دست دارد و نمایشگر کشویی گوشی را به سمت پایین میکشد و از آن استفاده میکند. عجیب بهنظر میرسد ولی ظاهرا ویدئوی دوم، اطلاعات خاصی در اختیار کاربران قرار نمیدهد؛ تنها تنوع رنگ آبی و قرمز گوشی را بهنمایش میگذارد.
اخیرا SlashLeaks در یکی از پستهای خود اعلام کرد که این گوشی هوشمند قرار است در رنگهای مشکی، آبی و قرمز به بازار عرضه شود. البته باید خاطرنشان کنیم که رنگهای مشخصشده برای آنر مجیک ۲، غیرثابت و از نوع رنگهای گرادیانی هستند و زیبایی خاصی به گوشی هوشمند میدهند. پیشتر نیز استفاده از رنگهای گرادیانی و غیر ثابت را در گوشیهای هوشمند Huawei P20 Pro و Mate 20 دیده بودیم. در هیچیک از دو ویدئوی فاششده، رنگ مشکی آنر مجیک ۲ بهنمایش گذاشته نشده است.
ظاهرا بازار خبرهای فاششده و غیررسمی تمامی ندارد. براساس آخرین اطلاعات فاششده در مورد آنر مجیک ۲، انتظار میرود که این گوشی هوشمند با اندروید ۹ پای و رابط کاربری اختصاصی EMUI جعبهگشایی شود. آنر مجیک ۲ در دو نسخه با ظرفیتهای داخلی ۱۲۸ گیگابایتی و ۲۵۶ گیگابایتی و بدون امکان افزایش ظرفیت حافظهی داخلی به بازار عرضه خواهد شد. در ویدئوهای منتشرشده نیز خبری از اسلات میکرو اسدی برای افزیش ظرفیت حافظهی داخلی دیده نمیشود.
سامسونگ بهعنوان یکی از شرکتهای پیشرو در زمینهی نوآوری شناخته میشود و سالانه بودجهی بسیاری صرفتحقیق و توسعه ایدههای جدید میکند. این شرکت در تازهترین ایده خلاقانه خود، اقدام به ثبت طرحی برای تبدیل کل نمایشگر گوشیهای هوشمند به سنسور اثر انگشت کرده است.
هماکنون سنسورهای زیر صفحهنمایش اندازهای مشابه به نسلهای قبلی خود دارند و محل ثابتی برای آنها در نظر گرفته شده است که در بعضی موارد میتواند تجربه کاربری نهچندان مطلوبی را ارائه دهد.
طرح گفتهشده به یک حسگر نوری اشاره میکند که میتواند اثر انگشت کاربر را تشخیص دهد. همچنین تأکید ویژهای بر استفاده از این قابلیت در گوشیهای تاشدنی شده است. بهکمک چنین سنسوری، اپلیکیشنها میتوانند آزادی عمل بیشتری برای احراز هویت کاربر داشته باشند و با محدودیت کمتری اقدام به طراحی رابطکاربری کنند. کاربران سایر دستگاهها با نمایشگرهای بزرگ مانند تبلتها نیز میتوانند بهلطف سنسور جدید، بسیار آسانتر از قابلیتهای وابسته به اثر انگشت استفاده کنند. در تصویر پایین، نمایی شماتیک از طرح جدید سامسونگ را مشاهده میکنید.

شاید کمی عجیب باشد که در طرحی مربوط به سامسونگ، بریدگی نمایشگر (ناچ) در تصویر دیده شود؛ اما میتوان بهسادگی پیشبینی کرد که Samsung قصد فروش حق امتیاز پتنت خود به سایر تولیدکنندگان را در آینده خواهد داشت و برای همین ناچ را در طرح جدید خود لحاظ کرده است.
حسگر جدید از جنبه فنی کمی با نسخههای قبلی خود تفاوت دارد و از پردازندهی کممصرف جانبی بهره میبرد. این پردازنده در هنگام غیرفعال بودن پردازندهی اصلی، وظیفه دارد تا لمس صفحهنمایش توسط کاربر را تشخیص دهد. این سنسور برای احراز هویت کاربر، سهبار اقدام به اسکن اثر انگشت میکند که هربار به حدود ۲۰ الی ۳۰ میلیثانیه زمان نیاز دارد. روشنایی نمایشگر در فواصل زمانی میان هربار اسکن تغییر میکند که ۲۰۰ میلیثانیه طول میکشد. این فرایند برای افزایش قدرت تشخیص و دقت رخ میدهد. معمولا روشنایی صفحهنمایش میان ۲۰۰ الی ۶۰۰ نیت متغیر خواهد بود اما توسط حالت روشنایی بالا میتواند بهمقدار ۱۰۰۰ نیت نیز برسد. در کل زمان مورد نیاز برای تشخیص و تایید اثر انگشت ۷۰۰ میلیثانیه خواهد بود که مشابه با سنسورهای کنونی موجود در بازار ساختSynaptics است.
به گفتهی مرتضی براری، رئیس سازمان فضایی کشور در نشست تخصصی ماهوارهی «پیام امیرکبیر»، ایران پیشرفت خوبی در حوزهی فضایی داشته و تا پایان امسال شاهد پرتاب سه ماهوارهی بومی به فضا خواهیم بود. او دربرنامهی تیتر امشب با اشاره به اینکه ماهوارهی پیام امیرکبیر طی هفتههای آینده برای پرتاب به پرتابگر تحویل داده میشود اعلام کرد ایران رتبهی اول منطقه در حوزهی فضا به حساب میآید. به گفتهی وی ایران در سال ۱۳۹۵ (۲۰۱۶) در رتبهی ۱۴ مهندسی فضا قرار داشت و در سال ۱۳۹۶ (۲۰۱۷) به رتبهی ۱۱ مهندسی فضا در دنیا رسیده است.

به گزارش مرکز روابط عمومی و اطلاع رسانی وزارت ارتباطات و فناوری اطلاعات، رئیس سازمان فضایی ایران از پایان یافتن مراحل ساخت و آمادهسازی ماهوارهی پیام امیرکبیر خبر داد و گفت:
این ماهواره سنجشی و با قدرت تفکیک مکانی ۴۰ متر است که تستهای آن با موفقیت انجام شده و طی هفتههای آینده برای عملیات پرتابگر تحویل میشود.

آقای براری کاربرد ماهوارهی پیام امیرکبیر را پایش زمینهای کشاورزی و تعیین میزان تشعشعات فضایی عنوان کرد و فضا را یک فرصت و دغدغهای برای کسب ثروت دانست. او همچنین با اشاره به اینکه در سال ۱۳۹۶ (۲۰۱۷) سهم اقتصاد فضا در دنیا ۳۴۵ میلیارد دلار بوده که ۷۶ درصد آن توسط بخش خصوصی اداره میشود افزود:
اقتصاد فضا به عنوان اقتصاد نوظهور مطرح میشود؛ بطوریکه در ۱۰ سال گذشته بیش از ۱۳۹ درصد رشد داشته است و متوسط رشد آن نسبت به متوسط اقتصاد جهان ۶ و نیم برابر بیشتر بوده و این رشد تا ۲۰ سال آینده ادامه دارد.
با تأکید وزیر ارتباطات، سازمان فضایی ارائهی پروانه به اپراتورهای خصوصی ماهوارههای مخابراتی را فراهم کرد و علاوه بر آن موضوع تدوین پروانه به اپراتورهای خصوصی ماهوارههای سنجشی نیز هم اکنون در کمیسیون تنظیم مقررات ارتباطات در حال بررسی است.
در جلسهی ستاد فرماندهی اقتصاد مقاومتی که روز گذشته و با حضور وزرای کشور و معاون اول رئیس جمهور در محل نهاد ریاست جمهوری برگزار شد، بستهای ۱۴ بندی به تصویب رسید که بخشی از آن به موضوع فضایی و فناوری اطلاعات در زمینهی تسهیل کسبوکارهای نوپا مربوط است؛ علاوه بر این موضوع رسیدگی به طرح «نوآفرین» نیز مطرح شد.
به گزارش مرکز روابط عمومی و اطلاع رسانی وزارت ارتباطات و فناوری اطلاعات، محمدجواد آذری جهرمی وزیر ارتباطات و فناوری اطلاعات با اشاره به اینکه بخش فناوری اطلاعات به خصوص در پنج سال اخیر و با وجود تحریمها توسعهی قابل توجهی داشته است گفت:
در پنج سال اخیر با همکاری بخش خصوصی و دولتی در این حوزه حدود ۲۰ هزار میلیارد تومان سرمایهگذاری شده که ۳۰ درصد مربوط به دولت است و ۷۰ درصد آن را بخش خصوصی انجام داده است. توسعهی زیرساختهای ارتباطی، نقش زیرساخت توسعه دیگر حوزهها را بر عهده دارد. بخش ارتباطات بر اثر وضع تحریمها و افزایش نرخ ارز با تلاطمهایی مواجه شده است و موضوع جلسهی امروز اثرات این تلاطم و نحوه مدیریت آنها برای ادامه مسیر بود.
آذری جهرمی اعلام کرد در سال گذشته حجم بازار ۳۶ هزار میلیارد بوده است و پیشبینی میشود این رقم امسال به ۴۰ هزار میلیارد تومان برسد. او همچنین افزود:
بنابود امسال دولت بصورت مستقیم ۶۴۰۰ میلیارد تومان از ۴۰ هزار میلیارد را برای هزینهها تأمین کند و برای سال جاری پیشبینی ما رسیدن به این میزان است اما تلاطم پیش روی بازار ارز، حوزهی توسعه را کند میکند و اهداف پیشبینی شده در برنامهی ششم با این نرخ رشد ارز قابل دستیابی نیست.

وی در ادامهی صحبتهای خود اضافه کرد درآمد حوزهی ارتباطات و فناوری اطلاعات صد درصد ریالی بوده اما بخش قابل توجهی از هزینهها ارزی است. در نتیجه تسهیلاتی باید از سوی بخش دولتی در نظر گرفته شود. بهعنوان مثال میتوان با کم کردن مالیات اپراتورها و هزینههای گمرکی، هزینههای توسعه را در کشور کاهش داد.
در این جلسه پیشنهادات سازمان برنامه و بودجه و وزارت ارتباطات بررسی شده و بستهای ۱۴ بندی به تصویب رسید. موضوع تمامی بندهای این بسته در حوزهی ارتباطات نیست و بخشی از آن به موضوع فضایی و فناوری اطلاعات در زمینهی تسهیل کسبوکارهای نوپا مربوط میشود.
آذری جهرمی در ادامهی صحبتهای خود از رسیدگی به طرح «نوآفرین» خبر داد و گفت:
طرح «نوآفرین» که نزدیک به سه ماه است در دولت مانده و به تصویب نرسیده است باید اجرایی شود و ما در کمیسیون اقتصاد مقاومتی منتظر ارسال آن به دولت هستیم؛ در جلسه نیز پیرامون آن صحبت شد تا این طرح هر چه سریعتر موانع و اشکالاتش برطرف شود تا به نتیجه برسیم.
«طرح نوآفرین»، برای رفع موانع مالیاتی، بیمه و زیر ساختهای حقوقی استارتاپها و در یک دوره ۳ تا ۵ ساله طراحی شده و در مسیر تصویب دولت قرار داد.
نوار کاست (Cassette Tapes) تنها یک جعبه کوچک موسیقی نیست. نوار کاستها بخشی درخشان و باشکوه از تلاش و تجربه بیپایان بشر برای ثبت و ضبط خاطرهها و افکارش است. خاطرهها و افکاری که بشر را با عبور از کوران حوادث و مشکلات به اینجا کشانده تا از درون غارها بر فراز آسمانها برود. اگرچه تلاش برای ثبت وقایع، بیشتر در قالب صدا و تصویر بوده و به شیوههای گوناگونی هم منجر به نتیجه شده؛ ولی در اصل حتی ثبت دیگر اطلاعات نیز همگی بر یک منطق ساده پایهگذاری شده است.

در یک عبارت ساده شده، ثبت اطلاعات بر مفهوم ثبت انرژی استوار است. بشری که در غارهای ۴۰ هزار سال پیشلرستان نقشهایی از افکار و تصورات خویش را با گل اخرا نقش زده، به نوعی انرژی ماهیچهای دست خود را به روی دیوار جاودانه کرده است. اکنون نیز با ثبت تغییرات انرژی و تبدیل آنها به دادههای دیجیتال باز هم همان روند را به شیوهای مدرن به طور مکرر برای ذخیره اطلاعات انجام میدهد. از میان همه این اسباب و وسایل برای تحقق ماجرای ضبط و البته پخش، بعضی چنان خوش درخشیدن که باعث انواع تحرکات اقتصادی، رشد فوق العادهتکنولوژی، خلق سبک های هنری، گسترش مراودات فرهنگی، تعمیق روابط اجتماعی، تسریع وقایع سیاسی و... شدند.

نوار کاست (Cassette Tapes) که امروز هنوز تعدادی از آنها در دسترس ما قرار دارد، روزی یکی از شگفتیهای دنیای علم شناخته میشد. داستان تاجگذاری نوار کاستها از سال ۱۳۴۱ (۱۹۶۲) آغاز شد. در میان آن دستگاههای بزرگ و بدقلق نوار کاستها با جثهی کوچک خود یک مدعی بزرگ بودند. این داستان فرمانروایی سلسله نوار کاستها است تا زمانی که تخت سلطنت باشکوه آنها توسط سیدیها به زیر کشیده شد.

در ابتدا نوار کاستها یک وسیله محبوب در نزد مصرف کنندگان خانگی برای ضبطهای خانگی بود؛ اما کاستها با کیفیت ضبط صدای خوبی که از خود نشان دادند به سرعت جایگاه بهتر و قلمرو بزرگتری برای خود دست و پا کردند. نفوذ آنها به حدی بود که تقریبا در میان همه رسانههای صوتی، قدرت بلامنازع و انتخاب اول بودند.
نوار کاستها و تسخیر جهان

باوجود ظهور نوار کاستها یا کاست فشرده (Audio Cassette) در دهه ۴۰ شمسی (۶۰ میلادی) و تأثیر شگفتی که در طی سه دهه اقتدار بر جهان و زندگی امروز ما گذاشت، سرآغاز حماسه آنها ریشه در تلاشهایی دارد که در اوایل قرن گذشته توسط مهندسان کمتر شناخته شده لیکن سختکوش انجام شد. اما فصل مشترک این مهندسان در پایهگذاری و رشد اختراعی بود که جانمایهی نوار کاستها است. جانمایه و بخش کلیدی هر نوار کاست را نوارهای مغناطیسی (Magnetic Tape) با طول دهها متر تشکیل میدهد.

مقالههای مرتبط:
یکی از روشهای مرسوم در قرن گذشته برای ضبط و بازخوانی دوبارهی اطلاعات نوشتن به روی کاغذها بود ولی خلاقیت بشر به شیوههای دیگر نیز از کاغذها برای انتقال دادهها، مخصوصا در مواجهه با ماشینآلات صنعتی استفاده میکرد. روش دیگر ثبت اطلاعات بر کاغذ که در سه قرن گذشته بسیار مرسوم بود، ذخیره اطلاعات روی کارتهای پانچ (Punch Card) ونوارهای پانچ (PUNCHED TAPE) شده بود. این وسایل در دههی ۱۱۰۰ شمسی (۱۷۲۰ میلادی) در صنایع نساجی کاربرد داشتند ولی ایدهی جالب این متد در ثبت اطلاعات قابل چشمپوشی نبود و دستمایه پیشرفت صنایعی همچون تلگرام، دستگاه پخش موسیقی خودکار و... بود. این شیوه در تصور خلق دستگاههای جدید ضبط داده با جنس های متفاوت از قبیل فلزات و غیرفلزات نیز مؤثر بود. روال کار به نحوی بود به ازای هر تغییر شدت صدا یک اثر فیزیکی روی مادهای ثبت شونده ایجاد شود تا خلق اولین ضبطهای آنالوگ در تاریخ بهوقوع بپیوندد.

در اوایل قرن بیستم تقویت شیوههای ضبط آنالوگ (Analog) پایهگذار ساخت دستگاههای ضبط صدایی متفاوت بود که مشهورترین آنها در نزد ما گرامافون است. این دوران را میتوان عصر ضبط آنالوگ نامگذاری کرد که در آن انواع مدیومهای ضبط صدا با رقابت نفسگیر ، سعی در کنار گذاشتند دیگر رقبا داشتند. غیر از شیوهی ثبت بافت فیزیکی، ایدهی استفاده از نوسان و خاصیت الکترومغناطیسی مواد نیز مورد توجه قرار گرفت. نمونه اولیه این تفکر در سال ۱۲۷۷ (۱۸۹۸) توسط ولادمیر پولسن (Valdemar Poulsen) در دستگاهی به نام وایر رکوردینگ (Wire recording) عرضه شد. در این دستگاه، ضبط روی یک سیم فولادی (Steel wire) انجام میگرفت.
حال که ضبط به روی مواد جدید به طور موفقیتآمیزی در حال رشد بود، دغدغههای دیگر برای اصلاحات ضبط صدا شکل گرفت. پارامترهایی همچون ظرفیت، هزینه، دوام و کیفیت مورد بررسی قرار میگرفتند تا مدیوم موفقتر صاحب کرسی سلطنت، در دنیای صداها شود. با وجود پیشرفت خوب در ضبط صدا در آن دوران، هنوز هم کیفیت با تعاریف امروزی چندان ملاک نبود و تنها در طی دهههای بعد که مدیومها توانستند به راحتی از پس مشکلات اولیه برآیند و پارامتر کیفیت ضبط جایگاه اصلی خود را پیدا کرد.

در آن زمان قطعات موسیقی در قالب آلبوم های Long Play و Extended Play توزیع میشدند. بستر توزیع نیز صفحات گرامافون یا فونوگراف بودند که از حدود ۷۰ سال قبل از ظهور نوار کاست حضور خود را در دنیای موسیقی شروع کرده بودند. طبق گزارشهای رسمی، خالق گرامافون اولیه یا فونوگراف (Phonograph) توماس ادیسون در سال ۱۸۸۷ میلادی بود و هنوز نیز بشر با همان اصولی که ادیسون به ضبط پرداخت؛ ولیکن با ابزاری مدرنتر به ضبط و پخش صدا میپردازد. ظاهر گرامافون نیز توسط امیل برلینر (Emile Berliner) با اختراع صفحه گرامافون به چیزی که امروز در خاطر داریم، نزدیکتر شد. این صفحات نیز در طول آن سالها ابعاد مختلفی داشتند که به آنها اجازه میداد، زمان بیشتر برای ضبط صدا در اختیار داشته باشند. بزرگترین مدل این صفحات تا ۳۰ دقیقه در هر سمت قابلیت ضبط داشتند؛ اما گذشته از ابعاد آنها، نکته مهم در موفقیت صفحات گرامافون، استفاده از مادهیپلی وینیل کلراید (Polyvinyl chloride) بود که صفحات گرامافون را به نام صفحات وینیلی هم معروف کرد.

پلی وینیل کلراید که به PVC نیز معروف است از خانواده پلیمرها به شمار میرود. صفحات وینیلی باعث شدند که صفحات گرامافون یک آلبوم کامل موسیقی (Long Play) را درون خود جای دهند و همین امر باعث میشد که آنها رقیبی سرسخت برای دیگر رقبا مخصوصا تازه واردانی همچون نوار کاستها باشند. صفحات کوچکتری نیز بودند که وظیفه پخش مینی آلبومها یا آلبومهای چند آهنگی (Extended Play) را برعهده داشتند و سعی در حفظ علاقه همه کاربران بود. هرچند صفحات وینیلی گرامافون در اوایل دهه ۳۰ شمسی (۵۰ میلادی) با هیبتی ۱۲ اینچی و با قابلیت ضبط آهنگ بیشتر، جایگاه تثبیت شدهای داشتند ولی تلاشهایی در دست بود تا نشان دهد حکومت صفحات گرامافون، همانقدر که زیباست، شکننده نیز هست. به موازات رشد صفحات گرامافون و استفاده از پلیمرها روش دیگری هم برای ضبط صدا بر پایه فیلم های پلاستیک (Plastic film) یا پلیمری در کار بود تا جایگاه شایسته خود را به دست آورد.
منظور از فیلم پلاستیکی یک ورقه نازک ساخته شده از مواد پلیمری است. مواد پلیمری هم در طبیعت یافت میشوند و هم در آزمایشگاها ساخته میشوند. بهعنوان مثال وقتی یک قطعه ساخته میشود و از آنها به تعداد بسیاری در کنار هم چیده میشود میتوان از مفهومی به نام پلیمر استفاده کرد. نمونهی مفهومی دیگر این مدل یک تسبیح است. نخ تسبیح همان رابطی است که پلیمرها در کنار یکدیگر نگاه میدارد. البته فرآیند پلیمر با چیدمان اتمها و به طور معمول ترکیب هیدروژن و کربنها ساخته میشود؛ ولی درک کلی این مفهوم کمک میکند تا به قدرت شگفتآور پلیمرها در تغییر زندگی انسانها پی ببریم. نمونهای از این قدرت، استفاده از پلیمرها برای ساخت مدیوم ضبط صدا به شیوهای متفاوت بود. یک روش همانند صفحات گرامافون و دیگری فیلمهای پلاستیکی.

وقتی پلیمر را به صورت ورقهای نازکی در میآورند، کاربردهای زیادی در زندگی برای آنها یافت میشود از نایلونها و نایلکسها تا سلفونها انواع مختلف از فیلمهای پلیمری هستند. با افزودن یا تغییر مواد سازنده این فیلمها خواص مختلفی از قبیل استحکام و تحمل کشش یا تحمل حرارت را در آنها کنترل میکنند و اینجا است که مواد پلیمری نام پلاستیک به خود میگیرند. هنگامی که به جای هیدروژن از کلر در ترکیبها استفاده میشود، مادهای با نام تجاری PVC (پلی وینیل کلراید) ساخته میشود که امروزه از پرکاربردترین پلیمرها به شمار میرود و برگ برنده صفحات گرامافون وینیلی در دنیای ضبط و پخش صدا است. فیلمهای پلاستیکی یک شیوهی نوین برای ضبط اطلاعات به شمار میرفتند که باعث تحول در دنیای صدا و تصویر و اطلاعات شدند. بشر با آنها توانست اولین دستگاههای ضبط و پخش صدا، تصویر و اطلاعات را با پیادهسازی اطلاعات روی فیلم پلاستیکی (Plastic film) مهیا کند. تبدیل متغیرهای فیزیکی به سیگنالهای الکترونیک و در ادامه تبدیل به امواج الکترومغناطیس فرآیند تثبیت شدهای بود که با روشها و مواد مختلف سعی در پیادهسازی آن بود.

جذابترین بخش استفاده از فیلمهای پلاستیکی، استفاده از مادهای فرومغناطیس (Ferromagnetism) به ناماکسید فریک (Fe2O3) به عنوان پوشش نوارها بود. اکسید فریک، همان گل اخرا است که بشر هزاران سال قبل به خاطر رنگ قرمز آن در نقاشی غارها به استفاده از آن مشغول بود. بشری که با گل اخرا به ثبت نقاشی درون غار میپرداخت آن روز به جای رسیده بود که با آن به ضبط صدا میپرداخت. گل اخرا که به هماتیت هم مشهور است از خانواده اکسید آهن (FeO) است و میتواند تبدیل به آهنربا شود. هر چند این از ماهیت آهن است که درون یک میدان مغناطیسی، خواص آهنربایی از خود نشان میدهد؛ ولی موادی همانند اکسید فریک با قطع میدان مغناطیسی، این خاصیت آهنربایی را در خود حفظ میکنند و آهنربا میمانند. از این جهت به موادی همچون اکسید فریک، فرومغناطیس (Ferromagnetism) میگویند.

خاصیت فرومغناطیسی اساس روشهای ضبط مغناطیسی است. با استفاده از این تکنولوژی و قطعات ریز فلزی که به روی یک فیلم پلاستیکی قرار گرفتهاند، تحول بزرگی شکل گرفت که باعث تولید بسیاری از مدیوم های ضبط از نوارهای حلقه به حلقه (Reel-To-Reel Tape) و نوار کاستها تا فلاپی دیسکها (Floppy Disks) و هارد دیسکهای امروزی شد. ستون فقرات عصر الکترونیک ضبط کنندههای مغناطیسی هستند. متد ضبط مغناطیسی (Magnetic recording) راه کاری بود تا این مواد قدرت ضبط دایمی اطلاعات را داشته باشند. کاربری آسان و هزینه پایینتر ضبط کنندههای مغناطیسی، برگ برنده آنها در مقایسه با دیگر شیوههای ضبط است.

ماجرای نوارهای مغناطیسی از سال ۱۳۰۷ (۱۹۲۸) در آلمان شروع شد. یک مهندس آلمانی-استرالیایی نوارهای مغناطیسی را اختراع کرد تا جایگزین بهتری، بجای ضبط روی سیم (wire recording) به دنیا ارایه دهد. ساخت این نوار به شرکت AEG این فرصت را داد تا دستگاه Magnetophon را به عنوان مادر دستگاههای پخش ریل تو ریل (Reel To Reel) در سال ۱۳۱۴ (۱۹۳۵) بسازد. نوارهای حلقهای آلمانی که قصد داشتند صفحات گرامافون را از دور قدرت کنار بگذارند، اجداد اولیه سسلسه نوار کاستها بودند. این حلقهها در سایزهای متفاوت و با ظرفیتهای گوناگون به سرعت طرفداران خود را در زیر یک پرچم جمع کردند. استودیوهای ضبط حرفهای و ایستگاهای رادیویی مملو از حلقههای بزرگ نوار شدند. تا اوایل دههی ۳۰ شمسی (۵۰ میلادی) نمونههای کوچکتری با سایز ۱.۴ اینچ نیز وارد مدارس و خانهها شده بود. حتی بعدها در دههی ۵۰ شمسی (۷۰ میلادی) حلقههایی با سایز کوچکتر وارد بازار شدند ولی حکم سلطنت در دنیای موسیقی به نام پسر عموی آن، یعنی نوار کاست زده شده بود.

نوار ویدیو (Videotape) عموزاده دیگر نوار کاستها بود که به ضبط تصاویر و صدا باهم میپرداختند. آنها نیز از تکنولوژی ضبط نوارهای مغناطیسی بهره میبرند و در آغاز دههی ۳۰ شمسی (۵۰ میلادی) برای کسب جایگاه خود در دنیای ضبط تصویر و صدا از شهر لسآنجلس، تلاش خود را آغاز کردند. این زمانی بود که برای ثبت انواع اطلاعات از صدا و تصویر گرفته تا دادهها روشهای مدرنی به کار گرفته شده بود که کارایی خودشان را نشان داده بودند و تکنولوژیها به سمتی میرفت که این روشها بهبود پیدا کنند. مثلا در دههی ۳۰ شمسی (۵۰ میلادی) برای داشتن اطلاعاتی در حدود ۵ مگابایت، کامپیوتری به اندازه یک تن وزن نیاز بود و در دههی ۶۰ شمسی (۸۰ میلادی) با پیشرفت تکنولوژی این وزن به اندازه ۲۵۰ کیلوگرم کاهش یافت و قدرت حفظ اطلاعات به ۲.۵ گیگابایت رسید. این روند به سادگی میسر نبود و در طی این دوران محصولاتی به دنیا عرضه شد که نتوانستند جایگاهی پیدا کنند هر چند برای آیندهگان نسل خود راه باز کردند.

از خانواده نوارهای مغناطیسی، عضو جدیدی در سال ۱۹۵۸ متولد شد که در حقیقت پدر نوار کاستها به شمار میرود. نام این کاست RCA بود. در کاست RCA برخلاف دیگر پسر عموها، نوار حلقهها درون یک قاب عرضه شد و که به نامکارتریج معروف شد. این کاستها که ابعادی در حدود ۱۳×۲۰ سانتی متر داشتند، قابلیت ضبط دو طرفه، با ظرفیت ۳۰ دقیقه را ارایه میکرد. RCA tape cartridge تمایل طراحان به سمت ساخت یک وسیلهای کاربر پسند بود ولی چندان موفق نبود. عیب بزرگ آنها در سرعت پایین ضبط بود. در دنیای که میان رادیو، تلویزیون و سینما هنوز برای کسب جایگاه رسانه برتر رقابت سختی برپا بود، سرانجام از این نسل فرزندی زاده شد که کسی فکر نمیکرد تا بدین حد در تغییر جهان موثر باشد.

در سال ۱۹۶۲ فیلیپس از تولد محصول جدیدی خبر داد که شباهت زیادی به پدر خود کاست RCA داشت. این نسل جدید که با ابعاد بسیار کوچکتری از پدر به بازار وارد شد با نام Compact Cassettes وظیفه ضبط صدا را با شجاعت برعهده گرفت. نوار کاست فیلیپس نگاهها را به خود خیره کرد و به سرعت به عنوان یک قالب استاندارد پذیرفته شد و شرکتهای زیادی در ساخت و تولید آن فعال شدند.

تنها به فاصله دو سال بعد اولین دستگاههایی که با تکنولوژی کاست صدا همگام شده بود، در آمریکا نیز عرضه شد. در همین سال رقیب سرسخت دیگری برای کاستها نوظهور بانام 8trake tape ساخته شده بود که پشتیبانان ایده آن، بیشتر خودروساز بودند و در نهایت نیز توانست میان رانندگان جایگاه خوبی پیدا کند.

نوار کاستها باارایه مدل های فیدلیتی Hifi خودی نشان داده بودند ولی رقبای زیادی در میدان حضور داشتند که نیمی از آنها پسر عموهای خودشان از خانواده نوارهای مغناطیسی بود. نوار کاست نیز به مزیت، طراحی و ساخت مهندسی خود تکیه کردند تا به سرنوشت پدر خود دچار نشوند.

منصفانه بگوییم، نوار کاستها ساختار سادهای دارند.دو قرقره (Spool) و یک نوار مغناطیسی باریک و طولانی که در یک قاب قرار گرفتهاند. این نوارها بستگی به زمان ضبط هر کاست طول متفاوتی دارند برای یک کاست ۹۰ دقیقهای ۱۳۵ متر از این نوار در نظر گرفته میشد. بخش ابتدای نوار کاستها به leader معروف بود که شفاف بود و خاصیت ضبط مغناطیسی نداشت. این بخش بیشتر برای فرصتی بود تا سرعت وضعیت نوار به حد و کفایت لازم برای خواندن یا ضبط کردن هد برسد. هر قرقره یک سوراخ با دندانههای ریز دارد که محل قرار گرفتن آن را درون چرخندههای دستگاه پخش ثابت میکند. قطعه مهم دیگری که به چشم میآید یک فلت پد (felt pad) است که در زیر نوار مغناطیسی جای گرفته است. کار این قطعه نگه داشتن نوار در زیر هد دستگاه هنگام عمل خواندن یا ضبط و البته پاک کردن است.

اما کاستها موفقیت خود را مدیون اسبابی دیگر هم بودند. برجسته ترین آنها قطعهای به نام هد نوار (Tape head) و در اندازه یک نخود بود که در میان دستگاه پخش نوار کاست جایگذاری میشد. این ظلمی بزرگی است که از نوار کاست و خانواده نوارهای مغناطیسی بدون یادی از هدها صحبت شود. این هدها هنوز هم به صورت مدرنتر در میان هارد دیسک رایانه به وظیفه خود مشغول هستند؛ ولی هد نوار کاست ماجرای خود را داشت.
وظیفه Tape head تبدیل سیگنالهای الکترونیک به نوسانهای مغناطیسی بود. Tape head این قابلیت را داشت که نوسانهای مغناطیسی را نیز به سیگنالهای الکترونیک تبدیل کند. به نوعی با تبدیل انرژی از یک مدل به مدل دیگر توسط یک ترنسدیوسر (Transducer) که به Tape head و در ایران به هد معروف بود، ضبط پخش صدا ممکن میشد. این اسلحه بزرگ کاستها برای فتح حکومت صفحات گرامافون بود.

بخش مهم دیگری نیز بهصورت دو غلتک در کنار هم نیز جفت میشد که نوار در دستگاه پخش از میان آن عبور میکرد. این هم نشینی به منظور کنترل و تنظیم سرعت نوار انجام میگرفت. سرعت عبور نوار از میان Pinch Roller و Capstan بسیار دقیق تنظیم میشود. این سرعت معادل ۴.۷۶ سانتیمتر در ثانیه است.

تعداد هدها در دستگاههای پخش متفاوت است. معمولا دو هد برای پخش و ضبط و یک هد برای پاک کردن موجود است. گذشته از ضبطهای ارزان که شاید فقط یک هد داشته باشند دستگاه های پخشی هم هستند که یک هد چند وظیفه را برعهده گرفته است. اگر روی هد وسط دقت کنید میتوانید دو تا الکترومگنت کوچک را ببینید.

هر کدام از این الکترومگنتها به روی نیمی از سطح نوار کار میکنند. در سمت دیگر نوار نیز یک راهنمای حرکت نوار(Tape Guide) و فلایویل (Flywheel) نوار را قبل از ورود به زیر هد تنظیم میکردند.

الکترومگنتها دارای یک فاصله کوچک در راس خود هستند. این الکترومگنتها یک هسته پوشیده از سیم دارند که در حین فرایند ضبط سیگنال های صدا به هسته دستوراتی برای تولید میدان مغناطیسی میدهند. برای تکیمل این اثر میدان و جبران فاصله نوار مغناطیسی که در کنار هد در حرکت است، مورد استفاده قرار میگیرد. با تغییر جهت اکسیدهای روی نوار یک پل کوچک برای جبران فاصله هد و تکمیل میدان ایجاد میشود. نکته مهم این است که این تغییر روی نوار که به مسیر خود ادامه میدهد، برای همیشه ثبت میشود.

در حین فرایند پخش، نوار که حالا دارای اکسیدهای تنظبم شده است با عبور از زیر هد خواننده باعث میشود که میدان مغناطیسی مناسبی در هسته هد ایجاد شود. این سیگنالها توسط یک تقویت کننده به بلندگوها فرستاده میشوند و ما با شنیدن دوباره اصوات ضبط شده تجربه صدای قبلی خود را این بار از طریق پخش نوار کاست مرور میکنیم.
نوارها کاستها این قابلیت را داشتند که اطلاعات را در دو نیمه نوار مغناطیسی به روی خود ضبط داشته باشند. این کار توسط هدها انجام میگرفت از این رو برای گوش دادن به سمت دیگر نوار کاست، باید آن را از دستگاه بیرون آورده و با چرخاندن به سمت دیگر آن را در دستگاه قرار میدادند. خیلی زود کاستها این ضعف خود را از بین بردند و دستگاههای پخشی ساخته شد که قابلیت بخش سمت دیگر نوار کاست را بدون درآوردن کاست داشت. حتی نوار کاستها با تقسیم سطح همان نیمه نوار مغناطیسی به چند کانال فرصت ضبط و بخش استریو را نیز عرضه کردند.

در کنار نوار کاستهای شرکتی و درون قاب همراه، صفحات کاغذی بودند که با مشخصات و تصاویر محتوا نوار را در معرض دید قرار میدادند. طرحهای جالب و تصاویر آن به قدری جذاب بودند که بعضی آنها را با جلد کتابها و پوسترها مقایسه میکردند. این کاورها چند صفحه داشتند و به Jcard معروف بودند. جیکاردهای مرسوم دو یا سه صفحهای بودند ولی گاهی تا ۸ صفحه نیز طراحی میشدند. پسر عموی Jcard قابی مقوایی به نام Ocard بود. Ocard نوار کاست را به درون خود جای میدادند و روی آن تصاویر و اطلاعات لازم نقش بسته بود. قابهای شفاف و شیشه مانند با لبههای کاملا صاف نیز محافظ مناسب و خوبی برای کاستها بودند. این قابها در طرح و رنگهای مختلف از پلاستیک سخت ساخته شده بودند و به Case Tape معروف بودند.

آزمایشگاه دالبی دست به ساخت دستگاهی از طیف کاهنده نویز به نام Dolby noise-reduction system زد که مناسب برای ضبط نوارهای مغناطیسی بود. ابتدا سیستم دالبی آ (Dolby A) در ۱۹۶۵ و سپس گام محکمتری برای ساخت سیستم دالبی بی (Dolby B) در سه سال بعد، نشان داد که کیفیت ضبطهای فیدلیتی (Hifi) روی نوار کاستها البته بسته به کیفیت آنها به راحتی ممکن است. این باعث ساخت چند مدل دیگر از کاهندههای نویز مانند دالبی C، دالبی SR، دالبی HX Pro شد که تا آغاز دهه ۸۰ میلادی وارد بازار شدند.

اقبال مخاطبان به کاستهای فشرده باعث جلب توجه هنرمندان نیز شد و در سال ۱۹۶۶ هنرمندانی مانند نینا سیمون (Nina Simone)، ارتا کیت (Eartha Kitt) و جانی ماتی (Johnny Mathis) آلبوم های خود را در قالب نوار کاست نیز عرضه کردند.

در همین سال فیلیپس دستگاهی ترکیبی به نام Boombox به بازار عرضه کرد. این محصول جذاب به کاربران فرصت میداد از برنامههای رادیو و نوار کاست به دلخواه استفاده کنند؛ اما جذابترین بخش این دستگاه امکان ضبط برنامههای رادیو توسط نوار کاست بدون نیاز به کابل یا میکروفن بود که برای اولین بار دیده میشد. دستگاه Boombox به عنوان یک دستگاه پرتابل نیز قابل استفاده بود که باعث محبوبیت بیش از پیشش بین جوانان و نوجوانان شد. Boombox و جمع عشاقش تادهه ۹۰ نیز به خلق خاطرههای جدید میپرداختند.

سادگی کار با نوار کاستها باعث میشد غیر از نسخههای حاوی موسیقی و آهنگ که توسط ناشران موسیقی به بازار عرضه میشد فروش قابل توجهی در بخش کاست های خام آماده ضبط ایجاد شود. قابلیت جالب استفاده ساده و مجدد کاستها و ضبط دوباره روی آنها در دستگاههای ضبط صدا خانگی بسیار هیجان انگیز بود. حالا نوار کاستها جایگاه خوبی در میان عامه مردم نیز پیدا کرده بودند و رقابت مابین نوار کاستها و نوارهای ۸ تراک شکل جدیتری به خود گرفته بود. علاوه بر مصرف کنندگان خانگی رانندگان خودروها نیز از سال ۱۹۶۸ با یک پخش کننده کاست در داشبورد خودرو با نوار کاستها دست دوستی دادند.

قابلیت دوام و ابعاد کوچک و کیفیت بیشتر، نوار کاست را همسفر مردان و زنان، در حین رانندگی، در اقصی نقاط دنیا کرد. مردان زنانی که به دستگاه پخش خودرو خود نگاهی همچون معشوقه خویش داشتند و اوقات فراوانی را با آنها در اتوموبیلهای خاموش و دستگاه پخش صورت روشن، صرف میکردند.

غیر از بخش های فنی، ابعاد کوچک نوار کاستها اولین قلابی بود که کاربران آن زمانرا اسیر خود میکرد. آنها در شلهایی به ابعاد ۱۰ در ۶.۳ در ۱.۳ سانتی متر عرضه شدند؛ ولی نوار کاستها با بهبود ابعاد خود جبهه جدیدی را باز کردند و در سال ۱۹۶۹ مینی کاستها (Microcassette) نیز وارد بازار شدند. این کاستها که ابعادی ۱.۴ کاستهای معمولی داشتند در دو مدل ۳۰ و ۴۵ دقیقه ارایه میشدند. بیشتر کاربرد آنها در ضبط صوت های کوچک و دستگاه منشی تلفن بود؛ ولی روند رشد و پیشرفت آنها با ارتقا کیفیت نوارها، کاربردهای جدیدی از قبل ضبط اطلاعات در رایانهها را نیز ممکن کرد. انعطاف پذیری ساختار نوار کاست باعث شد در بازار سه اندازه نوار کاست مرسوم شود. میکرو کاستها (Micro Cassette) یا همان مینی کاستها، کاستهای استاندارد (Standard Cassette) که بیشترین فروش را داشتند و کاستهای حرفهای (Executive Cassette).

اما رقبا نیز با نوآوری بیگانه نبودند همچنانکه از خلاقیت و یادگیری نیز به نحو احسن استفاده میکردند. در سال ۱۹۶۹ سلسله ویدیو کاستها که محتوا نوار ویدیو (Videotape) بود، توسط سونی وارد بازار شد. به جرات میتوان گفت تاثیر قرار دادن نوار مغناطیسی در کارتریجها و موفقیت نوار کاست موجب ظهور این محصولات جدید شد؛ اما این همه ماجرا نبود. مدلی که بیشتر و بعدا در میان عموم طبقات جامعه، علی الخصصوص خانهها برای پخش و ضبط تصاویر و صدا رایج شد بر اساس استاندارد (Video Home System) که به کاست ویدیو VHS معروف شد. دهه ۷۰ دوران رقابت انواع رسانه های نسل جدید با یکدیگر بود. رسانههایی که با رادیو، سینما و تلویزیون رقابت میکردند و مزیتهای جدیدی از قبیل استقلال ضبط و پخش، حمل و کاربری آسان و... را در بوق و کرنا میکردند تا به عنوان رسانه جایگزین خود را معرفی کنند. حلقه های نوار نیز هنوز سعی میکردند به حضور خود ادامه بدهد اما بیشتر در زمینه حفظ اطلاعات استفاده میشدند. مجموعه همین نوارهای باعث خلق Tape Library به عنوان مخازن بزرگ اطلاعات رایانه های عظیمی شده بود. مدلهایی دیگر نیز از آنها در ابعاد کوچکتر با کارتریجهای ۱/۴ اینچ از سال ۱۹۷۲ برای ذخیره اطلاعات استفاده میشدند و بی شباهت به نوار کاستها نبودند. مقدار حافظه آن بر حسب انداز از ۱۲۰ مگابایت تا ۴۰۰ مگابایت متغییر بود. البته ضبط اطلاعات به صورت فشرده میتوانست این ظرفیت را تا دو برابر بالا ببرد.

در ابتدای دهه ۷۰ فلاپی دیسکها دیگر عضو خانواده مگنت رکورد با ابعاد بسیار بزرگی که داشتند وارد بازی شدند.آنها یک صفحه نرم پلاستیک با مواد فرومغناطیسی بودند که در یک قاب مربع شکل نگهداری میشدند و به تدریج کوچکتر شدند. با این همه در سال ۱۹۷۰ نوار کاستها رقیب مشابه خود را که بسیار محبوب رانندگان آمریکایی بود به زیر کشیدند. هرچند 8trake tape تا دهه ۸۰ به مبارزه و مقاومت برای حفظ جایگاه خود پرداختند ولی گستره و عمق نفوذ نوار کاستها در دیگر نقاط جهان بی نظیر بود.

شرایط اجتماعی و تحرکات اقتصادی و سیاسی نیز میتوانست به عنوان بستر مفید برای جلوهگری و قدرتنمایی این رسانههای جدید، جذاب و پویا باشد. بستری که نوار کاستها با تکیه بر مزیت ذاتی خود از آن استفاده بسیاری برای رسیدن به جایگاه رفیع و خاطره انگیز خود کردند. آنها بدین روش در تاریخ ایران نیز جایگاه ویژه و خاص پیدا کردند و با بخشی بزرگی از خاطرات ایرانیان عجین شدهاند. در دهه ۷۰ میلادی و از سالهای دور بخش بسیار مهم و قدرتمندی از مبارزات علیه رژیم شاهنشاهی بر عهده نوار کاستها بود تا حدی که گاهی حمل و نگهداری این نوار کاستها عواقب بسیار وخیمی را برای صاحب آن ایجاد میکرد. انتخاب نوار کاست به عنوان یک رسانه جایگزین در مقابل رسانههای آن روز ایران نشان از کارایی و استفاده راحت و تأثیرگذاری عمیق این مدیوم بود. تا زمان موفقیت انقلاب، در سال ۱۹۷۹ به دلیل مسایل سیاسی نوار کاستها جایگاه خود را به عنوان بک رسانه جایگزین در میان انواع مکتبهای فکری ایران تثبیت کرده بودند و در بیان عقاید و تنظیم و نشر آنها و در نهایت شکلگیری انقلاب بسیار موثر بودند.

بعد از انقلاب هنوز هم نوارها کاست به دلیل جایگاه ویژه و در دسترس بودن، نقش یک رسانه جایگزین را در تاثیر گذاری تهاجم فرهنگی مخالفان انقلاب حفظ کردند. در ابتدای دهه ۸۰ میلادی که جنگ تحمیلی عراق با ایران آغاز شد و در طی آن نوار کاستها، به بهانههای مختلف در بین مردم کوچه و بازار توزیع میشد. ضبط کردن،گوش دادن و کپی کردن نوار کاستها به قدری رایج بود که بهعنوان منبع بخشی از فرآیند ثبت و ضبط تاریخ ایرانیان تبدیل شد. تنها یک گزارش بر وجود ۳۰ هزار ساعت نوار کاست ضبط شده از وقایع دوران جنگ تحمیلی خبر میدهد. شاید برجسته ترین حضور نوار کاستها در تاریخ ایران استفاده از جایگاه نوار کاست به عنوان بخشی از یک حمله تروریستی بود.

نوار کاستها در دست اکثر اشخاص از مشتاقان موسیقی تا پژوهشگران و خبرنگاران و... دیده میشدند. انواع سخنرانی، سرودها، آوازها حتی خاطرهها از جنس سرگرمی مذهبی و سیاسی به راحتی روی کاستهای ضبط و پخش و البته منتشر میشد. حتی کاستهای معیوب در دست کودکان به عنوان وسیله خانه سازی یا قطعات دومینو استفاده میشد. گویی کاستها هیچگاه دور ریزی نخواهند داشت. آنها خود را بهعنوان یک رسانه مانند تلویزیون و رادیو معرفی کرده بودند. اثبات این مدعی شکل گیری بازارهای زیر زمین نوار کاست بود. در دهه ۷۰ و حتی ۸۰ انواع گروه های و بازارهای زیر زمینی با مقاصد و اهداف مختلف به اندازه و حتی بیشتر از بازارهای معتبر رونق داشتند. این گروه ها فرصتی برای مطالبه گری اقشار کم اقلیت بود.

در حقیقت آنچه که باعث میشد نوار کاستها برخلاف دیگر رقبا این چنین جایگاهی پیدا کنند، این بود که در میان توده مردم از هر جنس و فکر و عقیدهای که بودند یک دوست صمیمی و همراه جادویی به نظر میرسیدند. مردم با هزینه کمتری آنها را میخریدند و تهیه دستگاه پخش نوار کاست چندان سخت و پرهزینه نبود. خرید دستگاه رادیو و ضبط و بخش نوار کاست در قالب یک دستگاه ترکیبی، تجربهی بود که دیگر عادی شده بود. از سمت دیگر هیچ مذمتی هم در اینباره وجود نداشت در حالی که برای خرید دستگاه پخش نوارهای ویدیو که به صورت جداگانه از تلویزیون به فروش میرسیدند، این مزیتها در کار نبود. وجود دستگاههای پخش نوار کاست در خودروها که بواسطه تلاش ۸ تراکها به یک آپشن خوب و پرطرفدار در خودرو تبدیل شده نیز به گسترش و تعمیق ارتباط روزمره مردم با نوار کاست کمک بسیاری میکرد.
از جلوههای جالب دوران نوار کاست و اهمیت همراهیشان در هر زمان و مکان بود. نوار کاستهایی که برچسب و ظاهری متفاوت با محتوایشان داشتند تا صاحب آنها، بدون دغدغه هر کدام را خواست به همراه خود، به هر جا ببرد. گاهی تاسف از جا گذاشتن یک نوار کاست یک نفر را تا چند روز بیاعصاب میکرد. مثلا اگر این فراموشی در بردن نوار کاستها به هنگام سفر به شمال بود، باعث میشد که حتی جادههای شمال نیز حال و هوایی نداشته باشند.

شاخص یک نوار کاست خوب در حفظ کیفیت صدا و کارکرد طولانی اجزای مکانیکی است. از سمتی نوار کاستها با تکنولوژی ساده خود،این جرات را به افراد میدادند که اقدام به تعمیرات و اصلاح آنها کنند. تا جایی که خطوط بازیافت نوار کاستها در خانهها فعال بود و از چند کاست معیوب یک کاست کار راهانداز ساخته میشد.

از نوارهای مغناطیسی که با چسبهای نواری سر هم میشد تا قطعات کوچک پنبه، به جای پد، زیر نوار از مرسوم ترین روشهای تعمیر نوار کاست بود. حفظ و نگهداری نوار کاستها شیوه های خاص و همراه با دقت را میطلبید که برای بسیاری یک مشغله مقدس و شیرین بود. در هر صورت نوار کاستها نیز خود یک ماشین کوچک بودند و از قطعات مکانیکی مانند اسپول و نوار و حتی پد فنری ساخته شده بودند. کیفیت این قطعات و دوام آنها نیز به عنوان یک وسیله فرسایشی در عملکرد نوار کاستها و عمر آنها موثر بود.

اکسید فریک به عنوان یک ماده فرومغناطیس نرم (Soft Ferromagnetism) دسته بندی میشود. خاصیت مغناطیسی این مواد با قرارگیری در مقابل یک آهن ربا معمولی نیز تغییر میکند به همین دلیل در نگهداری کاستها باید آنها را از آهن ربا دور نگه میداشتند؛ اما همین ضعف یک ترفند برای پاک کردن سریع اطلاعات در کاستها نیز بود. در ادامه دستگاهایی مانند نمونه بالا نیز ساخته شد، هرچند باعث افت کیفیت نوارها نیز میشد. نه تنها کاستها بلکه دستگاه پخش نوار کاست نیز نیاز به مراقبتهایی داشتند. از پاک کردن هدهای دستگاه که یک وظیفه مهم بود تا تجهیز دستگاهها به بلندگوهای جدید و اکولایزرهای بهتر و... که آرزوی رایج جوانان آن زمان بود. بدین خاطر در کنار نوار کاستها چندین بازار پر رونق دیگر هم به راه افتاد بود.

یکی از محصولات خاص که در نهایت هر شیفته نوار کاست با آن روبرو میشد، هد کلینر دستگاه پخش بود که بهصورت نوار هد کلینر(Tape head cleaner) هم در بازار عرضه میشد. از روشهای موازی و خانگی پاک کردن هد بوسیله گوش پاککن و مقداری الکل بود که هر کس با رعایت دقت میتوانست آن را نیز انجام دهد. این تمیزکاری گاهی شامل حال ولومهای تغییر صدا و بعضی از کلیدهای دستگاه پخش نوار کاست نیز میشد.
مقالههای مرتبط:
مهارت های استفاده و کنترل نوار کاست در روی دستگاه پخش هم خود تبدیل به اسرار مگو و گرانبهایی شده بود.یک مهارت جالب رسیدن سریع به آهنگ بعدی بود. مابین هر آهنگ نوار کاست زمانی برای تنفس و بدون صدای ضبط شده بود تا آهنگی بعدی آغاز شود. این کار با یک شمارش ذهنی اعداد مانند سری ۱۰۰۲،۱۰۰۱، ۱۰۰۳ و الی آخر بود که هر شماره به اندازه زمان یک ثانیه فرض میشد. گاهی این فاصله زمانی بین دو آهنگ گویی تا به ابد طول میکشید و اینجا بود که کاربر با فشردن دکمه بعدی (Next) بصورت موقت، به قدری به نوار سرعت میداد که نوار در آغاز آهنگ بعدی زیر هد قرار بگیرد. این کار برای پیدا کردن آهنگ دلخواه از روی نوار هم کارایی فراوانی داشت. البته راه های دیگر هم همچون کنتور دستگاه پخش یا علایم مدرج روی شیشه نوار کاست حتی لیست ترتیب زمان و ترتیب آهنگها روی کاورها نیز در دسترس بود ولی لذت انجام این کار و گرفتن نتیجه دلخواه قابل وصف نبود. گویی کاربر و نوار کاست و دستگاه پخش در قالب سه تفنگ دار، عملیات غیر ممکنی را به نتیجه میرساندند.
از مهارتهای جایگزین در استفاده از نوار کاست، عقب و جلو بردن نوار مغناطیسی بوسیله خودکار بود. به طور معمول دستگاهها نیز قابلیت عقب و جلو بردن نوار با سرعت بیشتری را داشتند؛ ولی قرار دادن یک خودکار بیک درون قرقره نوار کاست که به طرز عجیبی با دندانههای آن فیکس میشد، برای عقب و جلو بردن نوار بسیار رایج بود.

نوار کاستها همیشه خوش شانس نبودند. گاهی نوار مغناطیسی در حین پخش در کنار هد جمع میشد و تا یک طرف نوار به انتهای آن نمیرسید، کاربر متوجه این اتفاق تلخ نمیشد. این یکی از بزرگترین کابوسهای عشاق نوار کاست بعد از فشردن اشتباهی دکمه پاک کردن نوار یا گذاشتن نوار روی باند و تحت تاثیر قرار گرفتن نوار به خاطر آهن ربای بلندگو بود. لحظاتی در حین پخش نوار کاربران با چشمانی از حدقه درآمده و کاملا باز از دریچه دستگاه پخش به شیشه مدرج نوار کاست خیره میشدند تا مطمین شوند که نوار آنها به کنار هد جمع نمیشود و چه بسا تا غافل میشدند، کار از کار گذشته بود.

اما مهارتهای کاربری جدیدتری با حضور بخش نوینی در دستگاههای پخش به نام اکولایزر مطرح میشدند. اکولایزرها برای جبران تفاوت کیفیت نوارهای مغناطیسی و رضایت کاربرانی که کاستهای ارزان را تهیه میکردند بسیار خبر خوبی بود. این یک معامله دو سر برد بین دستگاههای پخش و نوار کاستها برای حفظ و گسترش جایگاهشان بود.

اکولایزر در دهه ۴۰ با حضور انواع نوارهای مغناطیسی و دستگاههای پخش اهمیت بیشتری پیدا کردند. با گسترش شیوههای ضبط صدا و تحولی که نوار کاست در ضبط آسان ایجاد کردن، دغدغه از ضبط صدا در خانه نیز به سمت ضبط با کیفیتتر ارتقا پیدا کرد. اگرچه شاید لوازم ضبط برای بعضیها هنوز تجملاتی حساب میشد و ضبط با کیفیت هنری بود که کمتر کسی داشت؛ ولی در هنگام پخش صدا اکولایزرها با سیلدرهای قابل تنظیم بسیار کارآمد نشان میدادند.
در ابتدای کار نوارهای مغناطیسی و هنگام ضبط، وجود نویزهیس (Hiss) یک مزاحم واقعی و جدا نشدنی از نوارهای کاست به نظر میرسید. به لطف بزرگ جلوس اکسید کرم به روی نوار مغناطیسی، علاوه بر کاهش صدای هیس قابلیت ضبط فرکانس های بالا نیز به نوارها اضافه شد. تا زمان استفاده از نوارهای باکیفیت اکولایزر راه درمان خوبی بود. هر سیلدر اکولایزر در یک محدوده فرکانسی عمل میکرد و با شناخت فرکانسهای متناسب با تولید کننده صدا، صدای بهتری از کاستها شنیده میشد. به عبارت دیگر تلاش برای تقویت صدا سازهای مختلف و خوانندگان از تلاشهای جذاب برای کاربران کنجکاو بود؛ اما کاربرانی با اکولایزر موفق بودند که آشنایی بیشتر از فرکانس و ادوات تولید کننده صدا داشتند.
در دنیای صدا تقسیمبندیهای گوناگونی وجود دارد ولی تقسیم بندی مبتنی بر فرکانس اگر از نظر اعداد و ارقام پیش همه آشنا نباشد، اصطلاحاتی مانند باس (Bass) و ترابل (Treble) چندان ناآشنا نیست.
تقسیمبندی فرکانسهای به صورت زیر است:
- صداهای Sub Bass فرکانس کمتر از ۲۰ تا ۶۰ هرتز
- صدای باس (Bass) فرکانس های بین ۶۰ تا ۲۵۰ هرتز
- صدای (Low Midrange) فرکانسهای بین ۳۰۰ هرتز تا ۶۰۰ هرتز
- صدای (Midrange) فرکانس های بین ۶۰۰ هرتز تا ۱۲۰۰ هرتز
- صدای (High Mid) فرکانس های بین ۱۲۰۰ تا ۲۴۰۰ هرتز
- صدای (Mid Treble) فرکانس های بین ۴۸۰۰ تا ۹۶۰۰ هرتز
- صدای (High Treble) فرکانس های بین ۹۶۰۰ هرتز تا ۲۰۰۰۰ هرتز
به طور مثال وقتی قرار است صدای سوپرانو یا فلوت را تنظیم کرد، نیازی به تنظیم سیلدرهای رنج ۲۰۰ هرتز به بالا بود. البته عاملی مانند نوع موسیقی هم در پیدا کردن محدودهها مهم است ولی تقریبا با کمی تمرین میشد فهمید که فرکانسهای پایین به روی صدای های بم و فرکانسهای بالا روی صدای تیزتر موثر است.

با شناخت دقیقتر محدوده فرکانس انواع وسایل سازنده صدا، همانند صدای انسان و آلات موسیقی میتوانید به افزایش و کاهش صدا توسط اکولایزر دست بزنید. با اکولایزر اصوات را شفافتر کنید و نویزها را کاهش دهید و تنها را برجسته یا محوتر کنید ولی در نهایت در برابر صدای بد ضبط شده اکولایزرها هم ناتوان بودند. کیفیت نوارها و کارایی آنها در هنگام ضبط و البته مهارت ضبط کننده در اجرای ضبط درست بسیار مهم بود. پس نوار کاستها در زمینه کیفیت نوارها هم فرصت انتخاب به کاربران میدادند و هر کس به تناسب نیاز خود با صرف هزینه بیشتر میتوانست نوار با کیفیتتری را خریداری کند. در این صورت بقیه موارد تاثیر گذار به مهارت فرد در هنگام ضبط مربوط میشد.
یکی از خصایص مهم دیگر که به رشد نوار کاستها کمک کرد، اصلاح تکنولوژی نوار کاستها بود. همانقدر که فیزیک به رشد نوار کاستها کمک کرد علم شیمی نیز موثر بود. علم شیمی به ما میگوید جنس نوارها میتواند متفاوت باشد. همین تفاوت باعث میشود که خاصیت ضبط و بخش دستخوش تغییر شود و هر نواری برای یک موقعیت مناسب استفاده باشد.

نوار کاستها با توجه به کیفیت چهار نوع (Type) را معرفی کردند. برای تشخیص کیفیت و نوع نوار کاستها علاوه بر بروشور و مشخصات آنها میتوانستید از قسمت زیر نوار کاست و فرورفتگی آن به عنوان راهنما استفاده کنید. البته این فرورفتگی یک مزیت دیگر نیز داشتند. در اصل با وجود مانع در روی حفره زیر نوار کاست، نوار قابلیت ضبط شدن نداشت. ایده جالبی برای رعایت حقوق کپی رایت بود ولی فایده اصلی هنگامی بود به اشتباه دکمه ضبط را فشار میدادید و مانع از عمل ضبط به روی نوار کاست میشد. به هر حال این مانع چندان محکم نبود و معمولا با یک پیچ گوشتی و کمی فشار درمقابل اصرار کاربران کنار مینشست. قرارگیری همین شکافها به دستگاه پخش کمک میکرد تا تشخیص دهد نوار شما از کدام نوع نوار کاستها است و تنظیمات لازم را انجام برای ضبط انجام دهد.

نوع اول (type I) نوارهای از جنس فریک
نوع اول (type I) مدل پایه و معمول نوار کاستها بود که با ذرات اکسید فریک پوشش شده بود. بیشترین تعداد تولید نوار کاستها مربوط به این نوع بود. آنها کارایی خوبی داشتند و البته ارزانترین هم بودند؛ اما همراه خود صدای هیس را هم یدک میکشیدند. بیشتر مدلهای آن با نامهای تجاری مانند TDK D, SONY EF & HF, Maxell UR & UD or BASF Ferro Extra. شناخته شده بود.
نوع دوم (type II) نوارهای از جنس کروم
نوع دوم (type II) به نوار کاستها باکیفیت مشهور بودند. پوشش نوار مغناطیسی آنها از جنس اکسید کروم(معروف به نوار کاست کروم اصل) یا ذرات اکسید فریک یا یونهای کبالت (معروف به نوار کاست شبه کروم) بود. آنها بهترین سطح کیفیت خروجی (MOL) و شفافیت فرکانس بالا (SOL) و کمترین صدای هیس را در زمینه خود داشتند. قیمت آنها از نوع اول گرانتر بود و بیشتر با نامهای تجاری همانند TDK CDIngII, SONY UX, CDIt II, Maxell UDII or BASF Chrome Extra, Chrome Super. در بازار در دسترس بودند.
نوع سوم (Type III) نوارهای فریک کروم
نوع سوم (Type III) یک محصول تجاری ناموفق بود. این نوع حاصل ترکیب دو مدل اول و دوم بود. نوع سوم کارایی بهتری از خود نشان میداد؛ ولی آنها نیز نقاط ضعف خودشان داشتند و بعد از چند سال عرصه رقابت در بازار را ترک کردند.
نوع چهارم (Type IV) نوارهایی از جنس متال
نوع چهارم (Type IV) سرآمد دیگر مدلها در میان نوار کاستها بودند، هر چند در اواخر دهه ۷۰ به میدان آمدند. آنها در اوایل دهه ۸۰ جا باز کردند و چند سال بعد از محبوبترینها بودند. فرمول ساخت این نوارهای مغناطیسی کاملا جدید بود و از ذرات فلزهای خالص به جای اکسید فلزها استفاده میشد. هزینه نوار کاست متال برای کاربران متوسط رو به بالا بود ولی در نهایت از کیفیت صدای ضبط شده رضایت وافری داشتند.
استفاده خلاقانه از نوار کاستها برای انتقال انواع محتوا گسترش و اقبال بیشتری را برای آنها در پی داشت. نوار کاستها در سیستم پستی در قالب مجموعههای آموزشی، سرگرمی و موسیقی به عنوان یک رسانه مفید و بسیار ارزان و راحت برای انتقال و جابجایی در کشور آمریکا با توزیع بالای در دسترس قرار میگرفتند. شرکتهای همچون Media Mail آمریکا که به طور اختصاصی به توزیع کتب و مجلات و... غیره اشتغال داشتند، استقبال خوبی از نوار کاستها در سبد توزیع خود کردند. اهمیت محتوا و تفاوت هم از نظر نوع صدا و سبک موسیقی باعث شد نوارهای مغناطیسی با کمک فناوری کانال های صوتی بیشتری را در خود جا دهند. نوارهای مغناطیسی برحسب تعداد تراکها نیز نامگذاری میشدند.

نوار کاستها یکی از انواع این نوارها بودند که به صورت ۲ کاناله و ۴ کاناله عرضه میشدند. مدلهای دیگر از نوارهای مغناطیسی همانند ۸ تراک یا ۸ کانال و نوار ۱.۲ با ۴ کانال و و نوار ۱.۴ نیز وجود دارند؛ اما نوارهای با ۲ یا ۱۶ کانال اوج توانایی نوارهای مغناطیسی را به نمایش میگذارند. نوار کاستها از اوج توانایی نوار مغناطیسی بهره نمیبردند و همین باعث شده بود قیمت مناسبی پیدا کنند.
فرمتهای ضبط به دو صورت منو استریو درآمدند ولی مقدار ظرفیت نوار کاستها هم در طول زمان باعث راحتی کاربران شد. ظرفیت زمان ضبط کاستها از ۴۵ و ۶۰ تا ۹۰ و ۱۲۰ دقیقه متفاوت بود. در عین حال که در بعضی از دستگاههای ضبط امکان تغییر سرعت ضبط نیز و ضبط فشرده نیز وجود داشت. سرعت دستگاههای پخش به طور معمول یک و ۳٫۴ اینچ است و زیاد متغییر نیست. گاهی دستگاهها اجازه میدادند این سرعت را در حدود ۵٪ افزایش یا کاهش دهید. از این طریق گام ملودی را کمی تغییر میدادید ولی مزیت اصلی در هنگام ضبط در دستگاهها دو کاستخوان بود که سرعت ضبط را بالا میبرد این جا است که قابلیت سرعت ضبط نوار مغناطیسی میتوانست شما را به چالش بکشد.

محبوبیت و تقاضای بالای نوار کاست باعث رشد و خلق شرکتهای سازنده نوار کاست بسیاری در جهان شد و همین موج باعث شد که انواع نوار کاست با کیفیتهای گوناگون و قیمتهای مختلف سر از بازار در بیاورد تا هر مخاطب سرسختی را راضی کند. بازارهایی که از شرق تا غرب عالم را به تکاپو انداخت و اما مشهورترین شرکتهای عامل این تکاپو که در ایران نیز محصولات خود را عرضه میکردند شرکتهایی همچون اسکاسی (SKC)، اسمت (Smat)،آگفا (AGFA)، یاماها (Yamaha)، آیوا (Aiwa)، باسف (BASF)، تیدیکا (TDK)، دنون (DENON)، راکس(RAKS)، سامسونگ (Samsung)، سونی (SONY)، فیلیپس (Philips)، فوجی (FUJI)، کونیکا (Konica)،گلدستار (GoldStar)، ماکسل (Maxell)، ناسیونال (National)، هیتاچی (Hitachi) و... بودند.
گستره شرکتهای انواع کاست با نامهای مختلف باعث میشد گاهی خرید نوار کاست با صرفه، یک چالش جدی شود. به تجربه برای کاربران مسلم شد، کاستهای ارزان، کیفیت صدای کمی دارند و گاهی خرید آنها دور ریختن پول است؛ چرا که برای درهم پیچیدن نوار تمایل زیادی از خود نشان میدهند. به جای آنها کاستهای High Biasگستره بیشتری از صدا را پوشش میدادند و بدین وسیله اعوجاج کمتری در صدا نیز شنیده میشود. کاست های کروم دی اکسید معروف به CRO2 گستره بیشتری از فرکانسها را پوشش میدادند و هرچند گرانتر نیز بودند؛ ولی برای کیفیت و دوامی که دارند شایسته آن هستند. با وجود رضایت اکثر کاربران از خدمات نوار کاستها، آنها نیز برای ورود به حوزه و سطحی از فعالیت آماده بودند و در اکثر اوقات هم موفق بودند.

یک از مدلهایی که از نوار کاستها به بازار ارایه شدند، به نام نوار کاستهای بدون پایان Endless Cassette Tape معروف بودند. ویژگی این کاستها پخش بینهایت آنها بود که باعث شده بود در دیسکوها و رستورانها به پخش مداوم موسیقی بپردازند. فلسفه ایجاد Tape loop برای ساخت و مدیریت ریتم و ساخت موسیقی توسط لایه های صدا با الگوهای تکراری در دهه ۴۰ نیز موجود بود و البته ریل به ریلها نیز قبلا این امکان را به کاربران داده بودند؛ ولی نوار کاستها برای حفظ جایگاهشان حاضر نبودند در هیچ زمینهای کوتاه بیایند. امروزه این شیوه کار را در نرم افزارهای ساخت و ویرایش آهنگ از ادوبی ادیشن تا افال استودیو و و غیره میتوان دید.

نبرد مابین دو خانواده صفحات گرامافون و نوار کاستها با پیروزی کاستها به پایان خود رسیده بود. در دهه ۷۰ نوار کاست در اوج قدرت بودند ولی باقدرت گرفتن ضبط دیجیتال از دهه ۶۰ و ۷۰ میلادی سرانجام عصر طلایی نوار کاستها با ظهور سیدیها به چالش کشیده شد. سیدی که یادآور دوران شکوه صفحات گرامافون بودند با تکنولوژی بسیار مدرنتری در صدد پایه گذاری امپراطوری خود بودند. آنها نمادی از دنیای دیجیتال و آینده بودند.هرچند هنگام ورود به بازار در در سال ۱۹۷۸ ابعادی بزرگ داشتند ولی شیوه ضبط اپتیکال و استفاده از لیزر هویت خاصی به آنها میداد.
شرکتهای معظم و داعیه داری همچون سونی، پاناسونیک، فوجی و هیتاچی و... علاوه بر ساخت نوار توجه ویژهای به ساخت ملزومات استفاده از نوار کاست و خلق دستگاههای پخش جدید داشتند. خلق دستگاهها جدید که با کاستها کار میکردند بهره کاری آنها را بالا میبرند. باعث توجه بیشتر به نوار کاستها و توجه بیشتر به نوار کاستها باعث ساخت امکانات جدیدتر میشد. این حلقههای کارآمد نفوذ هرچه بیشتر نوار کاستها را در گوشه گوشه زندگی مردم باعث میشد. همین نفوذ دستمایه سرمایه گذاری بخش تحقیق، توسعه و پژوهش کمپانی های بزرگ برای برداشتن گامهای بزرگتر بود.

سرانجام شرکت سونی در سال ۱۹۷۹ هدیهای خاص برای نوار کاستها و خیل عظیم طرفداران آن به بازار عرضه کرد. یک رویای شیرین دیگر که توسط سونی ساخته شده بود. دستگاهی که باعث شد وجود نوار کاستها و ارزش بالای آنها در تحولات تکنولوژیکی برای همیشه در تاریخ ثبت شود. این دستگاه محصول فوق العاده جذابی بود کهواکمن (Walkman) نام داشت. واکمن سونی به مخاطبان اجازه میداد موسیقی از خانهها و درون خودروها به فضای باز و محیط های بیرون ببرند.
به جرات میتوان گفت بدون نوار کاست، واکمنها خلق نمیشدند و شاید راه این چنین برای رشد دستگاههای پرتابل باز نمیشد. در حقیقت خلق واکمن نشان میداد حتی طراحان و مهندسان نیز از تسخیر جهان توسط نوار کاستها بوجد آمده بودند.
علت سقوط سریع و غمانگیز سلطنت نوار کاستها، با آن درجه بالای محبوبیت در مقابل سیدی را باید در مفاهیم ضبط دیجیتال کنکاش کرد. ضبط آنالوگ گرم و خوشانید است. این حقیقتی است که شیفتگان صدا و هنر صدا به آن اذعان دارند. هم در صدا و هم در تصویر هنوز هم ثبت آنالوگ، مترداف کلمه اصالت است. در ضبط آنالوگ با همه نویزها و اصوات اضافی اصالتی در خود دارد که ضبط دیجیتال سعی میکند آن را با کمک فناوری بازسازی کند. چون در ضبط دیجیتال تصمیم بر این است که اطلاعات بر مبنای دو عدد صفر و یک تعریف شوند، تلاش بر افزایش دقت نمونهگیری و بازسازی مهمترین امر است.
فرض کنید شما یک فیلم را نگاه میکنید هرچه در حال رخ دادن است را به طور پیوسته تماشا میکنید و متوجه حس و حال آن میشوید، (اگر فیلم دچار عیب یا خللی هم باشد به همان نحو به چشم شما میرسد) این یک مفهوم از آنالوگ است. هرچه هست همان بدون کم کاست در مقابل شماست. حالا فرض کنید به جای این فیلم تعدادی عکس از این فیلم را پشت سرهم به شما نشان بدهند.مسلما دیگر کیفیت حس و حال شما مانند نمایش فیلم اول نیست و شما با یک سری تصاویر از هم جدا روبرو هستید که خودتان باید متوجه ارتباط تصاویر شوید.
هرچه تعداد این تصاویر بیشتر باشد،تصور شما از آنچه رخ میدهد بهتر خواهد شد. این افزایش نرخ یا چگالی عکسها شما را به تجربه اول نزدیکتر میکند. به عبارت دیگر شما با حالت اول یک تجربه نرم را داشتید و با تجربه دوم یک روال خشک و پر از پرش را تجربه کردید.

البته در دنیای امروز ضبط دیجیتال به پشتوانه فناوری های مدرن راه را برای تشخیص کیفیتهای ناب و اصالتهای ضبط آنالوگ سخت و پرمشقت کرده است. آن هم در رشته موسیقی که باید گوش تمرین کردهای برای تجربه اختلاف این سطوح داشته باشید. ضبط دیجیتال امروز با چنان گام های ریز و دقیقی به ارزیابی اطلاعات میپردازد که در یک آنالیز نمودار رباضی میتوان به راحتی نمودار آنالوگ و دیجیتال را برهم منطبق کرد. از سمت دیگر ضبط دیجیتال و تبدیل داده به دو متغییر گسسته دنیایی از امکانات ویرایشی و انتقال سریع و بدون محدودیت را برای انسان به همراه آورده است.

دهه ۸۰ اولین رایانههای خانگی نیز وارد بازار شدند. آنها نیز به متغییرهای گسسته یا به اصطلاح معروف واحدهای صفر و یک علاقهمند بودند. همچنین ثبت اطلاعات یک امر مهم وظیفه حیاتی برای آنها بود. نوار کاستها برای بقا و حفظ جایگاه خود وارد سرزمین این میکروکامپیوترها (Microcomputers) نیز شدند. رایانههایی همچون زدایکس اسپکتروم (zx spectrum) در انگلیس و کمودورهای ۶۴ در آمریکا نیز روی خوشی به کاستها نشان داده و از آن به عنوان یک منبع داده استفاده میکردند.

نوامبر سال ۱۹۸۱ از اولین مجله موسیقی به روی نوار کاستها نیز رونمایی شد. این محصول جذاب ناشی از درایت SFX Cassette Magazine بود. در این مجله صوتی مصاحبه با بزرگان موسیقی، نقد و تحلیل، تبلیغ معرفی آثار جدید در روی نورا کاست ارایه میشد. این حرکت جدید و مهم در اشاعه موسیقی و فرهنگ آن بواسطه نوار کاستها محقق شد. نوار کاستها از طریق فعالیتهای گروه های زیر زمینی و با پتانسیل بالای خود مرزها سانسور را در کشورهای کمونیست و بلوک شرق آن روز دنیا نیز شکستند. موسیقی فریاد انسان بود و نوار کاستها نشان دادند که هیچ فرهنگ و سیاستی مانع نمیشود که آنها این فریاد را به گوش جهانیان برسانند.

در سال ۱۹۸۳ ویندوز ۱ معرفی شد که به روی دو تا فلاپی دیسک بود و ۱۹۲ کیلو بایت حافظه نیاز داشت. نصب یکسیستم عامل به جای اجرای یک برنامه برای فلاپی دیسکها که از تکنولوژی ضبط مغناطیسی استفاده میکردند، بوجود آورد و نشان میداد که رقبای نوار کاستها آینده درخشانی دارند.

دستگاهای ترکیبی یک راه حل خوب برای زندگی مسالمت آمیز میان نوار کاست و رقبا بود. حداقل برای نوار کاست که خاطرات خوبی از فروش دستگاه ضبط و پخش و رادیو بود. در میانه دهه ۸۰ دستگاههای Boombox جدید علاوه بر نوار کاست از سیدیها نیز حمایت میکردند و محافل بوم،بوم بوممممم! توسط قشرهای مختلف جامعه در هر جایی برگزار میشد. از جهتی حرکت خوبی برای رشد هر دو مدیوم بود ولی به راحتی تبدیل به یک رینگ بوکس برای انتخاب قهرمان کیفیت نیز میشد.

پشتیبانان نوار کاست نیز با توجه پشتوانه و محبوبیت نوار کاستها دست از اصلاحات و ابداعات برنمیداشتند.کاستهای DAT در سال ۱۹۸۷ توسط شرکت سونی وارد بازار شدند. این کاستها الهام گرفته از کاستهای ویدیو بودند. کیفیت بالاتر ضبط این کاستها با نرخ ۴۸ کیلو هرتز در ۶ بیت با سیدیها رقابت میکرد. علت افزایش این کیفیت افزایش عرض نوار مغناطیسی به ۴ میلیمتر بود که صدای استریو خوبی را ارایه میکرد. کاستهای Digital Audio Tape تنها در یک سمت قابلیت ضبط داشتند ولی باز هم ۹۰ دقیقه زمان را ارایه میدادند. مشکلاتی از قبیل هزینه مانع از درخشش آن در بین عموم شد و بیشتر علاقه مندانی در بازار حرفهای طالب آن بودند.
تلاش دیگر خانواده نوار کاستهای DCC در سال ۱۹۹۲ حاصل همکاری فیلیپس (Philips) و ماتسوشیتا(Matsushita)(ماتسوشیتا نام اولیه شرکت پاناسونیک) بود. Digital Compact Cassette با زمان ۱۰۵ رقیب قدری برای دیگر کاستها مدرن از جمله کاستهای DAT شرکت سونی بودند و حتی در رقابت میان سرزمینهای اروپا با مینی سیدی سونی که در همین سال عرضه شده بود، نیز گوی سبقت را برده بودند؛ اما این موفقیتها برای فیلیپس آنقدر رضایت بخش نبود و در سال ۱۹۹۶ تصمیم گرفته شد که تولید نوار کاستهای DCC متوقف شود.

با شروع سال ۲۰۰۱ همه تلاشها فصل گرم و موفقیتهای کاستها برای فتح دنیا با سی دی این رقیب جدی و نازک اندامشان به خزانی بزرگ تبدیل شد. درخشش سی دی در ضبط و انتقال اطلاعات چنان خیره کننده بود که کاستها به دره فراموشی سقوط میکنند؛ اما پشت ظهور سیدیها چه کسانی بودند؟ قدرت های پشت صحنه جهان تکنولوژی، هرگز همه تخم مرغ های خود را در یک سبد قرار نمیداند. شرکتهای فیلیپس و سونی در اوایل دهه ۸۰ میلادی دیسک نوری را به دنیا معرفی کردند. فناوری ثبت اطلاعات اپتیکال اسلحه بزرگ این محصولات جدید بود. در این روش با استفاده از لیزر و برجسته کردن رو یک دیسک پلاستیکی و رمزگذاری، اطلاعات ثبت و ضبط میشود. سیدی، دیویدی و البته Blue ray با فناوری ضبط اپتیکال علاوه بر دنیای صدا و تصویر جهان اطلاعات را نیز دگرگون کردند.

سال ۲۰۰۹ جاسون ترانسه فیلپیس (Jason Terrance Phillips) خواننده معروف، آلبوم آخرین بوسه را در یک تیراژ بالا به روی کاست عرضه کرد که میتوان گفت این آخرین درخشش کاستها برای حفظ جایگاهشان بود؛ اما نوارهای مغناطیسی به راه خود ادامه دادند. آنها نسبت به انواع اولیه خود بسیار پیشرفت کردهاند و قابلیت ضبط بیش از ۱۰ ترابیت را تجربه میکنند.

مقالههای مرتبط:
سال ۲۰۱۰ بعد از سالها سونی تصمیم به توقف تولید واکمن گرفت و تا سال بعد نیز تبدیل نوار کاستها به دیگر فرمتها، از جمله سیدیها بین مردم رشد قابل توجهی پیدا کرد. امروز شیوه های ضبط دیگر هم بوجود آمدهاند ضبط روی فلش مموری و روش ذخیره ابری شیوههای هستند که امروزه جایگاه بهتری از سیدیها و دیویدیها در ذخیره اطلاعات دارند؛ ولی نباید از اهمیت این موضوع غافل شویم که اطلاعاتی به نام صدا و موسیقی تاثیر عمیق و متفاوتی بر ذهن مخاطب میگذارد و در تعریف جایگاه ابزار رسانه خود بسیار موثر و موفق است. حس نوستالژیک و تاثیر عمیق نوار کاستها هنوز هم در بین مردم دنیا باقی است و طراحان گجتها به عنوان نمونه گجت Mixxtape نیز این را بهخوبی درک کردند. آنها به ارزش فرم و طراحی ظاهری نوار کاستها اذعان دارند و برای فروش بهتر محصول خود روی آن برنامه ریزی کردند.

یکی استفاده جالب دیگر از کاستها ساخت مدلی به نام نوار زندان Prison tape است. این کاست مخصوص زندانیان طراحی شده است و از مشخصات فنی خاصی پیروی میکند.قاب این نوار کاستها شفاف است و هیچ گونه پیچ روی آنها به کار نرفته است. این برای زندانیان موهبت ویژهای بود چرا که کسی تصور نمیکرد که سیدی یا صفحات وینیلی را در اختیار آنها قرار دهد، چالشی که نوار کاستها از پس آن به خوبی برآمدند.

هنوز دل کندن از نوار کاستها و محتوا آنها سخت است و این تمایل باعث شده که امروزه دستگاههایی ساخته شدند که نوار کاست به فرمت mp3 تبدیل میکند؛ ولی هنوز هم بعضیها در سودای نوار کاستها میسوزند و گجت های مفهومی جالبی را برای حفظ اصالت نوار کاستها میسازند و سعی در ارایه آن به بازار دارند. نمونه این موارد گجت Elbow است. هرچند مشکلاتی از قبل تامین انرژی و تامین قدرت موتور برای Elbow cassette player چالشی بزرگ به نظر برسد؛ ولی ارادههای استوار برای ساختن آن وجود دارد و این از علاقه شگفت انگیز به مدیومی به نام نوار کاست نشات میگیرد. این مبارزهای است که با تحلیل بازارهای فروش آلبوم های دیجیتال (DIGITAL ALBUMS) و آلبومهای فیزیکی (PHYSICAL ALBUM) مشهود است. در یک سمت صف تراک های موسیقی دیجیتال، صنعت استریم آنلاین وغیره، در مقابل آنها نیز کاستها، صفحات وینیلی، سیدیها و... واگویه یک اصل انکار نشدنی در دنیا تجربه موسیقی است. فروش محصولات موسیقی که در بستههای فیزیکی علی الخصوص صفحات وینیلی و کاستها عرضه میشوند تاثیر عمیقتری بر عمق رابطه مخاطبان با محتوا آنها دارد. از همین رو است که بسیاری از خوانندگان و آهنگسازان بزرگ دنیا هنوز هم بر فروش بخشی از آثار خود در قالبهای قدیم اصرار دارند.

البته تسخیر قله های بسیار بلندی که سیدی و دیويدیها فتح کردند و بعد از آن دیگر لوازم ذخیره اطلاعات برای نوار کاستها و صفحات گرامافون بسیار بعید به نظر میرسد ولی گزارشهای مالی و اقتصادی خبر از افزایش رشد فروش ۷۴٪ نوار کاست در سال ۲۰۱۶ و اقبال گسترده به صفحات وینیلی در سال ۲۰۱۷ دارد. هنوز هم این دو رقیب قدیمی سعی در فتح قله های کوچک افتخار و تسخیر قلبهای بزرگ عاشق پیشه را دارند و گویی خیال ندارند هرگز حکم بازنشستگی خود را قبول کنند.

عمر کاستها به طور معمول تا ۴۰ سال میرسد و این دلیلی است که هم اکنون نیز میتوانیم این بازماندگان نسل های گذشته را در گوشه کنار ببینیم. کاهش کیفیت کاستها وابسته به شیوه نگهداری آنها از عمودی یا افقی قرار دادن در قفسهها تا شدت گرما و رطوبت و مرور زمان است؛ اما در حقیقت کاستها هنوز هم در دنیای آدمهای خلاق جای دارند و مورد استفادهی گوناگون پیدا میکنند، هرچند فرسوده و بیخاصیت به نظر برسند.

این داستان دوران امپراطوری بزرگ کاستها بود امپراطوری کوتاه اما تاثیرگذار. بعد از گذشت بیش از نیم قرن، از تولد نوار کاست کمتر کسی هنوز با آنها به خواب میرود یا درون خودرو مشغول پیدا کردن کاست محبوب، از درون داشبورد است. کاستها آمدند و با خود اوج رویاهای عصر آنالوگ را به رخ همه کشیدند.اگر هنوز نوار کاستی و دستگاه پخش نوار کاست دارید، شک نکنید. برای چند لحظه از دنیا فارغ شوید و نوار کاست را در دل دستگاه جا دهید و یک موسیقی خاطره انگیز را تجربه کنید. با چرخش اسپول های نوار کاست ناخوداگاه لبخندی بر لبهای شما مینشیند که یک دنیا میارزد.
.: Weblog Themes By Pichak :.


ورود کاربران
خوش آمدید! لطفا وارد حساب خود شوید