اچ‌تی‌سی امروز سه‌شنبه اعلام کرد که اکسدوس ۱، نخستین گوشی مبتنی بر بلاک‌چین خود را برای خرید در دسترس قرار داده است؛ اما نکته‌ی جالب توجه این است که مشتریان تنها با پرداخت بیت‌کوین یا اتریوم می‌توانند این گوشی را خریداری کنند.

گوشی بلاک‌چین جدید اچ‌تی‌سی از طریق وب‌سایت این شرکت به فروش می‌رود و پیش‌بینی می‌شود که در تاریخی نامعلوم در آذر یا دی (ماه دسامبر) به دست مشتریان برسد. علاقه‌مندان همین حالا می‌توانند اکسدوس ۱ را با قیمت ۰.۱۵ بیت‌کوین (۹۵۹ دلار) یا ۴.۷۸ اتریوم (۹۶۵ دلار) سفارش دهند.

اچ‌تی‌سی پروژه‌ی اکسدوس را با هدف ساختن یک گوشی هوشمند بهینه‌شده برای وب غیرمتمرکز توسعه داده است. این شرکت بر این باور است که با گنجاندن فناوری بلاک‌چین، می‌تواند امنیت داده‌های گوشی را افزایش دهد و تراکنش‌های ایمن‌تر موبایل را نیز امکان‌پذیر کند. اچ‌تی‌سی همچنین امیدوار است که با افزایش تعداد شرکت‌هایی که از بلاک‌چین استفاده می‌کنند، از مزایای این فناوری بهره‌مند شود.

فیل چن، مدیر ارشد واحد غیرمتمرکز اچ‌تی‌سی در بیانیه‌ی این شرکت می‌گوید:

از عرضه‌ی نخستین گوشی هوشمند اندرویدی توسط اچ‌تی‌سی و آغاز انتشار بیت‌کوین و بلاک جنسیس [نخستین زنجیره‌ی یک زنجیره‌ی بلوکی] تقریبا ۱۰ سال می‌گذرد. ما بر این باوریم که برای آن‌که سرمایه‌های دیجیتال و اپلیکیشن‌های غیرمتمرکز به پتانسیل خود دست پیدا کنند، موبایل باید نقطه‌ی اتکای توزیع باشد.

HTC Exodus 1

از جمله دیگر رقبای حاضر در عرصه‌ی ساخت گوشی مبتنی بر بلاک‌چین می‌توان به شرکت سیرین لبز اشاره کرد که چندی پیش دست به معرفی یک گوشی زد.

اکسدوس ۱ برای امنیت بیشتر از فضای حفاظت‌شده‌ای روی دستگاه بهره می‌گیرد که از سیستم‌عامل اندروید مجزا شده است. این فضای ایمن حاوی کلید‌های رمزنگاری کاربر خواهد بود که می‌تواند شامل ارزهای مجازی یا توکن‌ها باشد. علاوه بر این، یک روش بازیابی جدید نیز برای این داده‌های رمزنگاری وجود دارد تا در صورتی که گوشی از کار بیفتد، به سرقت رفته یا گم شود، کاربر داده‌های خود را از دست ندهد.

اچ‌تی‌سی همزمان با عرضه‌ی گوشی جدید بلاک‌چین خود از توسعه‌دهندگان و رمزنویسان می‌خواهد تا روش‌هایی را برای بهبود طراحی و امنیت پیشنهاد دهند. این شرکت همچنین در حال کار روی یک رابط برنامه‌نویسی نرم‌افزار است که به توسعه‌دهندگان امکان می‌دهد تا اپلیکیشن‌های مرتبط با رمزنگاری خود را برای این گوشی طراحی کنند.



تاريخ : چهارشنبه 02 آبان 1397 | 10:15 | نویسنده : elme1404 | ارسال نظر(0)

درست پس از ۶ ماه از عرضه‌ی نسل اول گوشی گیمینگ شیائومی موسوم به بلک شارک، این شرکت چینی امروز از نسل دوم این دستگاه رونمایی کرد. این گوشی که با نام ‌Black Shark Helo شناخته می‌شود، تغییرات و ارتقا‌های مهمی را با خود همراه داشته است تا تجربه‌ی گیمینگ روی این دستگاه بهبودِ قابل‌توجهی پیدا کند.

طراحی بهبودیافته با تمرکز بر صوت و تصویر

در حالی که شیائومی طراحی کلی دستگاه را در این نسل نیز حفظ کرده؛ اما بلک شارک Helo به برخی تغییرات مثبت مزین شده است. در قسمت جلویی این دستگاه نخستین چیزی که توجه شما را به خود جلب می‌کند، صفحه نمایش ۶ اینچی امولدِ آن است که وضوح تصویر +FHD را در اختیار مصرف‌کنندگان قرار می‌دهد. این صفحه‌نمایش در میان دو بلندگوی استریو دستگاه قرار گرفته که در گوشیه‌های پنلِ جلویی به پخش صوت می‌پردازند. نکته‌ی حائز اهمیت، کاهش حاشیه‌های بالایی و پایینی بلک شارک هِلو است که منجر به حذف دکمه‌‌ی فیزیکی از آن شده است.

در قسمت پشتی نیز چینی‌ها برای ساده‌سازی استفاده از این دستگاه در دستان کاربران، برخی از المان‌های طراحی پیشین را که حاوی برجستگی‌های ناموزون بود، حذف کرده است. اکنون بخش اعظمی از قسمت پشتی بلک شارک هلو توسط شیشه پوشیده شده؛ با این حال، قسمت‌های کناری دستگاه از آلمینیومِ خمیده بهره می‌برد تا در دست‌گیری این محصول برای کاربران راحت‌تر شود.

بخش دوربین گوشی گیمینگ شیائومی نیز تغییراتی را به خود دیده است. اکنون فلاش LED در بالای دو لنز دوربین قرار گرفته است که هر کدام به‌ترتیب وضوح ۲۰ و ۱۲ مگاپیکسلی را ارائه می‌کنند. افزون بر این، قسمت پشتی این دستگاه میزبان حسگر اثرانگشت است که احراز هویت کاربران از طریق آن صورت می‌پذیرد.

دیگر تغییرِ مهمی که در پنلِ پشتی رخ داده، اضافه‌شدن نور LED به لوگوی بلک شارک است تا به‌مانند محصولات کامپیوتری گیمینگ، جلوه‌ی بیشتری را نزدِ بازیکنان داشته باشد؛ البته این قسمت تنها نقطه‌ای نیست که از این LED‌ها میزبانی می‌کند؛ بلکه شیائومی در گوشه‌های دستگاهِ جدید خود نوارهای LED قرار داده که زیبایی خاصی را به دستگاه می‌دهند.

Xiaomi Black Shark Helo / بلک شارک هلو

از قسمت ظاهری دستگاه که گذر کنیم، به مبحث سخت‌افزار می‌رسیم. درست به‌مانندِ دیگر پرچمدارانِ سال ۲۰۱۸، بلک شارک هلو نیز با پردازنده‌ی اسنپدراگون ۸۴۵ کوالکام روانه‌ی بازار خواهد شد. کاربران می‌توانند این دستگاه را در سه نسخه‌ی مختلف با حافظه‌های رم ۶ و ۸ گیگابایتی خریداری کنند. افزون بر این مدل‌ها، اهالی شیائومی نسخه‌ای موسوم به اسپرت ادیشن را نیز برای علاقه‌مندان در نظر گرفته‌اند که در کنار حافظه‌ی ذخیره‌سازی ۲۵۶ گیگابایتی، برای نخستین‌بار از ۱۰ گیگابایت حافظه‌ی رم بهره می‌برد. استفاده از رم ۱۰ گیگابایتی در بلک شارک هلو، این گوشی را در جایگاه نخستِ بازار از حیث میزانِ رم قرار می‌دهد.

باتوجه به قدرت بالای سخت‌افزاری، مسلماً سیستم بهینه‌ی خنک‌سازی از اهمیت بسیاری برخوردار است. شیائومی نیز با شناختِ کاملِ این امر، به سیستمِ دوکاناله خنک‌کننده‌ مایع روی آورده که ثباتِ عملکرد دستگاه را در هنگام پردازش‌های سنگین در دستور کار دارد. با این وجود، چینی‌ها پا را فراتر گذاشته‌اند و دکمه‌ای موسوم به شارک اسپیس را در قسمت کناری بلک شارک هلو تعبیه کرده‌اند که با فعال‌سازی آن، پردازش‌های پس‌زمینه در راستای افزایش کارایی دستگاه متوقف می‌شوند.

Xiaomi Black Shark Helo / بلک شارک هلو

در نهایت به باتری این دستگاه می‌رسیم که وظیفه‌ی تأمین توان سخت‌افزار فوق را برعهده دارد. شیائومی برای این گوشی باتری ۴۰۰۰ میلی‌آمپر ساعتی را در نظر گرفته که از فناوری شارژ سریع نیز پشتیبانی می‌کند. پشتیبانی از 4G LTE، بلوتوث ۵.۰ و رابط کاربری MIUI 10 از دیگر مواردِ مربوط به نسلِ جدید بلک شارک هستند.

قیمت و زمان عرضه

علاقه‌مندان به این دستگاه می‌توانند از همین امروز اقدام به خرید آن از طریق کشور چین کنند. با این حال، اگر منتظر عرضه‌ی جهانی بلک شارک هلو هستید، فعلاً شیائومی تاریخ دقیقی را اعلام نکرده است؛ اما طبق گفته‌ی مدیران این شرکت، ورودِ این دستگاه به بازارهای جهانی در آینده‌ی نزدیک اتفاق خواهد افتاد.

چینی‌ها برای نسخه‌ی ۶ گیگابایتی، ۸ گیگابایتی و ۱۰ گیگابایتی که استثنائاً با حافظه‌ی ذخیره‌سازی ۲۵۶ گیگابایتی عرضه می‌شود، به‌ترتیب قیمت‌های ۴۶۱، ۵۰۴ و ۶۰۵ دلاری را در نظر گرفته‌اند. باتوجه به تقاضای بالای بازار، کاربران می‌توانند برای خرید نسخه‌های ۶ و ۸ گیگابایتی از همین حالا پیش‌ ثبت‌نام کنند؛ اما اگر نسخه‌ی بالارده را برای خرید در نظر دارید، باید بدانید که این مدل در تاریخ ۲۱ آذر به بازار روانه خواهد شد.

لازم به ذکر است که نسخه‌های ۶ و ۸ گیگابایتی با یک کنترلر عرضه خواهد شد که تنها به یک طرف گوشی‌ متصل می شود؛ با این حال، خریداران نسخه‌ی ۱۰ گیگابایتی به هر دو کنترلر موجود برای دو طرف دستگاه دسترسی خواهند داشت.



تاريخ : سه‌شنبه 01 آبان 1397 | 19:29 | نویسنده : elme1404 | ارسال نظر(0)

 خودروساز کوچک ژاپنی میتسوکا (Mitsuoka)، پیش از این با محصولات جالب و متفاوت خود، خبرساز شده بود. برای مثال یکی از مدل‌های عجیب این شرکت خودروی موتورمیانی Orochi بود که به‌نوعی در کلاس خودروهای سوپر اسپرت طبقه بندی می‌شود.

پیش از این، مدل Himiko را دیده بودیم که بر اساس مزدا MX-5 میاتا ساخته شده بود؛ اما حالا دومین محصول این شرکت با پلتفرم مزدا میاتا معرفی شده است. این مدل جدید موسوم به راک استار (Rock Star)، نسخه‌ای مدرن و کوچک از نسل دوم شورولت کوروت C2 با پلتفرم یک خودروی اسپرت رودستر است.
Mitsuka Rock Star

اینکه میتسوکا در جدیدترین ساخته‌ی خود تلاش کرده تا از طرح یک خودروی آمریکایی الهام‌گیری کند نکته‌ی جالبی است؛ معمولاً محصولات این شرکت به خودروهای قدیمی انگلیسی و اروپایی شباهت دارند.  مدل راک استار به‌مناسبت پنجاهمین سالگرد تأسیس این برند تولید شده است که به‌همین خاطر، تیراژ تولید این مدل به ۵۰ دستگاه محدود خواهد بود. مشتریان می‌توانند این مدل را در رنگ‌های متفاوتی که بر اساس ایالت‌های آمریکا نام‌گذاری شده است، شامل آبی لس‌آنجلس، قرمز شیکاگو، مشکی نیویورک، نارنجی سیسکو، سفید واشینگتن و زرد آریزونا سفارش دهند.

Mitsuka Rock Star

در بخش طراحی باید گفت که راک استار به‌جز در شیشه جلو و درها که بدون تغییر باقی مانده‌اند، کمترین شباهتی به مزدا میاتا ندارد و بیشتر به شورولت کوروت C2 شبیه است؛ با این تفاوت که سازنده ژاپنی تصمیم گرفته است تا به‌جای چراغ‌های مخفی شورولت از چراغ‌های اصلی دایره‌ای در این مدل استفاده کند. 
Mitsuka Rock Star

در بخش فنی میتسوکا راک استار، شاهد استفاده از یک موتور ۱.۵ لیتری چهار سیلندر از نوع تنفس طبیعی هستیم. ۱۳۰ اسب بخار قدرت و ۱۵۲ نیوتن‌متر گشتاور این پیشرانه از طریق جعبه‌دنده‌ی ۶ سرعته‌ی دستی به چرخ‌های عقب ارسال می‌شود که البته امکان سفارش جعبه‌دنده ۶ سرعته خودکار نیز وجود دارد. 

قیمت میتسوکا راک استار در حدود ۴۱ هزار دلار است که این رقم در مقایسه با قیمت پایه‌ی۲۶ هزار دلار مزدا میاتا بالاتر است؛ اما نباید از طراحی خاص و تولیدمحدود بودن میتسوکا راک استار نیز صرف‌نظر کرد.

 

 
 

 



تاريخ : سه‌شنبه 01 آبان 1397 | 19:27 | نویسنده : elme1404 | ارسال نظر(0)

دانشمندان احتمال اینکه سیاه‌چاله‌‌ها، منشاء اصلی برای بیشتر ماده‌‌ی تاریک موجود در جهان باشد، مردود اعلام کرده‌اند.

به‌نظر می‌رسد که ماده‌‌ی تاریک بیش از ۸۰ درصد از ماده را در جهان تشکیل می‌دهد، بااین‌حال، این ماده هنوز یکی از مرموزترین موارد در کیهان قلمداد می‌‌شود. در سال ۲۰۱۵، امواج گرانشی ناشی از برخورد دو سیاه‌‌چاله با استفاده از رصدخانه‌‌ی موج گرانشی با تداخل‌‌سنج لیزری آشکار (LIGO) شد. پس از این کشف، برخی از ستاره‌‌شناسان گمان کردند که سیاه‌چاله‌ها می‌توانند منبع ماده‌‌ی تاریک باشند؛ اما یک مطالعه‌‌ی جدید، خلاف این مطلب را نشان می‌دهد.

طبق بیانیه‌ای، گروهی از ستاره‌‌شناسان دانشگاه کالیفرنیا در برکلی، ۷۴۰ مورد از درخشان‌‌ترین ابرنواختران کشف‌‌شده تاکنون را بررسی کردند و پی بردند که سیاه‌‌چاله‌‌ها تنها می‌‌توانند مسئول ۴۰ درصد از ماده‌‌ی تاریک موجود در جهان باشند.

اوروس سلجاک، نویسنده و استاد فیزیک و ستاره‌شناسی در دانشگاه کالیفرنیای برکلی دراین بیانیه می‌‌گوید:

ما به مباحث استاندارد رجوع می‌‌کنیم. ماده تاریک چیست؟ درواقع، ما در پاسخ گزینه‌های خوبی پیش رو نداریم. این چالشی برای نسل‌های آینده است.

 

به‌طور خاص، پژوهشگران دریافتند هیچ سیاه‌‌چاله‌‌ا‌‌ی که ممکن باشد به‌عنوان عدسی‌های جاذبه‌ای عمل کند، این ۷۴۰ ابرنواختر مورد مطالعه را بزرگ‌‌نمایی یا نمایان نکرده‌‌اند. اگر سیاه‌‌چاله‌‌ها منبع اصلی ماده‌‌ی تاریک در جهان بودند، پژوهشگران باید تعداد بیشتری از ابرنواخترها را می‌‌یافتند که توسطسیاه‌‌چاله‌‌ی اولیه (که پس از انفجار بزرگ ظاهر شد) بزرگ‌‌نمایی شده‌‌‌‌ باشند.

بنابراین، هیچ ماده‌‌ی تاریکی در جهان، سیاه‌‌چاله‌‌های سنگین و هر شی مشابه دیگر نظیر اجسام هاله‌‌ی متراکم بزرگ (MACHO) را در بر نمی‌‌گیرد. در عوض، براساس آنالیز جدید، پژوهشگران می‌‌گویند که سیاه‌‌چاله‌‌ها نمی توانند مسئول بیش از ۴۰ درصد از ماده‌‌ی تاریک موجود در جهان باشند.

به‌‌دنبال این پژوهش، یک مطالعه‌‌ی‌‌ جدید روی ۱۰۴۸ سیاه‌‌چاله در دست انجام است. با استناد به بیانیه، پژوهشگران انتظار دارند که مطالعه‌‌ی جدید، احتمال ۴۰ درصدی یادشده را حتی به مقداری کمتر کاهش دهد و به این نتیجه برسیم که سیاه‌‌چاله‌‌ها، منبع تنها ۲۳ درصد از ماده‌‌ی تاریک موجود در جهان هستند.

یافته‌های این پژوهشگران در روز یکم ماه اکتبر در مجله‌‌ی Physical Review Lettersمنتشر شده است.



تاريخ : سه‌شنبه 01 آبان 1397 | 19:24 | نویسنده : elme1404 | ارسال نظر(0)

مرکز کنترل بیماری‌ها (CDC)، مشاهده‌ی ۶۲ مورد از نوعی بیماری شبیه فلج اطفال یا اختلال عصبی ای.اف.ام (AFM) را در سراسر کشور تایید کرده‌ است. سه بیمار در بیمارستان کودکان در مرکز پزشکی دانشگاه پیتسبورگ (که در آن یوناس سالک برای اولین بار واکسن فلج‌اطفال را توسعه داد)، تحت درمان قرار گرفته‌اند‌.

بیماری ای.اف.ام

ای.اف.ام یک بیماری عفونی است که عامل بروز آن در بیشتر موارد هنوز ناشناخته است. عده‌ای این بیماری را گونه‌ای توسعه‌یافته از عفونت‌های ویروسی نظیر ویروس فلج‌اطفال یا ویروس نیل غربی طبقه‌‌بندی می‌‌کنند که پیش‌‌تر از طریق واکسیناسیون قابل‌ پیشگیری بودند. ۹۰ درصد از موارد ای.اف.ام در کودکان دیده شده و میانگین سن بیماران مبتلا به این بیماری، حدود چهار سال گزارش شده است. این بیماری با ضعف در بازوها و پاها و نیز از دست دادن تونوس ماهیچه‌ای شروع می‌شود و می‌تواند منجر به فلج شدن کامل و حتی مرگ شود.

خوشبختانه تاکنون هیچ‌‌گونه تلفاتی برای این بیماری گزارش نشده است. با این حال، مرکز کنترل بیماری‌ها برآورد می‌‌کند که احتمالا ۶۵ مورد دیگر از این بیماری در سراسر کشور وجود دارد؛ که در این صورت، خود رکوردی بی‌‌سابقه برای این بیماری در سال جاری ثبت خواهد شد.

بیماری ای.اف.ام ماده‌‌ی خاکستری درون ستون فقرات را آلوده می‌کند؛ ماده‌‌ای که متشکل از نورون‌های حرکتی و حسی است و مسئولیت کنترل حرکت و واکنش را به عهده دارد. از علایم دیگر این بیماری می‌‌توان به افتادگی صورت، مشکل در بلع و لکنت زبان اشاره کرد.

دژاوو

اگرچه هنوز دلیلی برای نگرانی از شیوع یک بیماری همه‌گیر وجود ندارد، اما رفتار بیماری ای.اف.ام شباهت عجیبی به اپیدمی فلج‌اطفال در اوایل قرن بیستم دارد.

اولین اپیدمی فلج‌ اطفال در ایالات‌متحده در سال ۱۸۹۴ و در ایالت ورمونت از این کشور روی داد و ویروس آن از طریق محیط پارک‌های عمومی و استخرها، به‌‌سرعت منتشر شد. در اوایل دهه ۱۹۰۰، هزاران نفر بیمار شدند و در دستگاه‌‌های مخوفی به‌‌ نام «شش آهنین» تحت قرنطینه قرار گرفتند؛ این دستگاه نوعی تابوت فلزی رایج در آن زمان بود که وقتی ماهیچه‌های بیمار، توانایی خود را از دست می‌دادند، به حرکت هوا به داخل و خارج از ریه‌ها کمک کرد.

مانند ای.اف.ام، فلج‌ اطفال نیز در اکثر موارد کودکان را هدف قرار می‌دهد (گروهی که ایمنی کمتری دارند و همان‌‌طور که تمامی والدین می‌‌دانند، اصرار عجیبی دارند دست‌های کثیف خود را وارد دهان کنند). فلج‌ اطفال در تابستان که کودکان در فضای بیرون منزل به‌‌سر می‌‌برند، شیوع یافت؛ مشابه رفتاری که بیماری ای.اف.ام نیز طی سال‌‌های گذشته از خود نشان داده است.

باز هم مانند بیماری ای.اف.ام، فلج‌اطفال نیز برای مدتی طولانی تا دهه‌ی ۱۹۵۰ به‌‌عنوان ویروسی ناشناس باقی ماند؛ تا زمانی که سالک و دیگر دانشمندان، بالاخره آن را تحت کنترل درآورند.

فلج اطفال / polio

تصویری از دستگاه موسوم به «شش آهنی»

مسیر ساخت واکسن

در سال ۱۹۵۲ بیماری همه‌گیر فلج‌ اطفال مشاهده شد، ۵۸ هزار مورد جدید تشخیص داده شد که حدود ۳۰۰۰ مورد از آن‌ها فوت کردند. با این حال، این سال دورانی نویدبخش نیز بود، چرا که تیم سالک در دانشگاه پیتسبورگ، برای اولین بار شاهد پیشرفت در نتایج آزمایش‌ واکسن تازه روی میمون‌‌ها بودند.

با این حال، این درمان طی یک روز یا حتی یک سال به‌‌دست نیامده است.

در حالی که روند تولید این واکسن ده‌ها سال ادامه داشت، موردی که واقعا موجب پیشرفت درمان این بیماری شد، این بود که فرانکلین دلانو روزولت (رئیس‌‌ جمهور آینده) به این بیماری گرفتار شد. روزولت در تلاش برای تسکین رنج بیماران هم‌‌درد خود، ملک شخصی‌‌اش را به‌عنوان یک مرکز درمانی در دسترس عموم قرار داد و مؤسسه مارچ آو دایمزرا در سال ۱۹۳۸، تاسیس کرد که در آن میلیون ها دلار سرمایه‌‌گذاری برای کشف درمان این بیماری اانجام گرفت.

بخشی از این سرمایه‌، در اختیار یوناس سالک قرار گرفت؛ که در آن زمان یک سازنده‌‌ی واکسن آنفولانزا و رئیس آزمایشگاه دانشگاه پیتسبورگ در سال ۱۹۴۷ بود. برای هفت سال متمادی، او و تیمش طی ۷ روز در هفته و برای ۱۶ ساعت در هر روز، روی این واکسن کار کردند.

سالک از تکنیک «ویروس‌‌های مرده» استفاده کرد که قبلا برای بیماری آنفولانزا آزمایش شده بود و حالا امیدوار بود بتواند واکسنی تولید کند که حاوی مقادیر کافی از ویروس مرده باشد تا بتواند واکنش ایمنی را در بدن تحریک کند. به‌منظور ایجاد تعداد کافی از این ویروس (از آنجایی که ویروس مرده در بدن تکثیر نمی‌شود)، تیم سالک در شرایطی سخت، مجبور به کشت و برداشت مقادیر زیادی از ویروس فلج‌ اطفال در آزمایشگاه شد.

پس از اینکه واکسن در پیش‌گیری از فلج‌اطفال در میمون‌ها موثر واقع شد، سالک نسبت به انجام آزمایش‌های مقدماتی روی کودکان مبتلا به فلج‌ اطفال و نیز خود و فرزندانش مبادرت ورزید.

هنگامی که در سال ۱۹۵۳، سالک اعلام کرد که واکسن کاملا بی‌خطر است، مؤسسه مارچ آو دایم، بلافاصله حمایت مالی لازم را برای اجرای برنامه‌‌ی آزمایشی در دو میلیون مدرسه در سراسر کشور به عهده گرفت. یک سال بعد، مشخص شد که این واکسن هم بی‌خطر و هم کاملا مؤثر بوده‌ است. سالک با چشم‌‌پوشی از سودی ۷ میلیارد دلاری، تصمیم گرفت با عدم ثبت حق امتیاز این کشف، راه را برای ارزان و قابل‌‌دسترس شدن این واکسن برای همگان هموار کند.

طی سال‌های بعد، آلبرت سابین، ساخت یک واکسن دهانی را تکمیل کرد که در آن از ویروس زنده‌‌ی ضعیف (غیرفعال) استفاده شد و موجب توسعه و ارائه آسان‌تر واکسن گردید. فلج‌ اطفال از آن زمان در همه جا به‌جز پاکستان، افغانستان و نیجریه ریشه‌کن شده‌ است. این واکسن همه‌ی ما را از فلج‌ اطفال نجات داد و به‌‌خوبی می‌تواند خطر گسترش بیماری ای.اف.ام را نیز کاهش دهد.

هر دو واکسن شامل نوع زنده و مرده به‌طور کامل آزمون خود را پس داده‌‌اند و هیچ خطری برای بیماران اوتیسم به‌‌همراه ندارند. طرح یک سری اتهامات دروغین ممکن است زمینه را برای شیوع مجدد یک بیماری ریشه‌‌کن‌‌شده، فراهم سازد؛ اتهاماتی که در پشت‌‌ پرده آن ممکن است کسانی باشند که خود در ظهور بیماری‌‌هایی نظیر ای.اف.ام در معرض اتهام هستند.

فلج اطفال / polio

دکتر جوناس ادوارد سالک

جا پای پیشگام گذاشتن

امروزه، در همان شهر که روزی سالک یکی از خطرناک‌ترین ویروس‌ها را در طول تاریخ درمان کرد، سه کودک با بیماری ترسناک ای.اف.ام بیمار شده‌‌اند.

در همان خیابان‌ها و در همان ساختمان‌هایی که زمانی سالک در آن کار می‌کرد، پژوهشگران و پزشکان قلب و روح خود را در راه کشف سازوکار مولکولی فعال در دل بسیاری از بیماری‌های عفونی و مزمن نظیر ای.اف.ام گذاشته‌‌اند.

ما فقط می‌توانیم امیدوار باشیم که این بیماری جدید فلج‌اطفال مانند اجداد پیشین خود، آنچنان تلفاتی در بر نداشته باشد. به‌لطف واکسن‌‌ها و پژوهش‌‌های زیست‌‌پزشکی، ما از زمان شیوع فلج‌اطفال تاکنون راه زیادی را پشت سر گذاشته‌‌ایم.



تاريخ : سه‌شنبه 01 آبان 1397 | 19:20 | نویسنده : elme1404 | ارسال نظر(0)

DNA قدیمی‌ترین سیستم ذخیره‌سازی اطلاعات شناخته شده است که سابقه‌ی آن از هر نوع سیستم ذخیره‌سازی دیگر، از کاغذ و قلم گرفته تا درایو سخت‌افزاری کامپیوتر میلیاردها سال بیش‌تر است. اما تلاش برای به‌کارگیری و ذخیره‌ی اطلاعات تولیدی توسط بشر روی آن  تاکنون با شکست مواجه شده است.

دلیل اصلی عدم توانایی به‌کارگیری DNA برای ذخیره‌سازی اطلاعات بیش از بحث فنی بحث هزینه‌ی بسیار زیاد استفاده از این فناوری است. رمزگذاری یک گیگابایت اطلاعات روی DNA چندین میلیون دلار هزینه دارد؛ این در حالی است که رمزگذاری همین مقدار اطلاعات روی یک درایو سخت‌افزاری کم‌تر از یک سنت هزینه خواهد داشت. شرکت کاتالوگ یک شرکت فعال در حوزه‌ی بیوتکنولوژی در بوستون آمریکا است. آنها امیدوار است که این هزینه را تا ۱۰ دلار کاهش دهد. این هزینه همچنان زیاد است؛ اما زمانی که صحبت از ذخیره‌سازی حجم عظیمی از اطلاعات می‌شود، علاوه بر هزینه عامل دیگری نیز اهمیت پیدا می‌کند: میزان گیگابایت ذخیره‌شده به ازای هر متر مکعب.

هارد درایوهای کنونی به نسبت ‌DNA فضای بیشتری اشغال می‌کنند. نسبت ذخیره‌سازیهارد درایو در حدود ۳۰ میلیون گیگابایت در هر متر مکعب است؛ در حالی که روش شرکت کاتالوگ می‌تواند ۶۰۰ میلیارد گیگابایت را در همان فضا ذخیره کند. برای سازمان‌هایی مانند استودیوهای فیلم‌سازی و آزمایشگاه‌های فیزیک ذره که نیاز به ذخیره‌ی حجم عظیمی از اطلاعات به‌طور نامحدود دارند، نسبت دوم بسیار رضایت‌بخش‌تر است.

دیتا سنتر/data center

مشکل اصلی در طراحی سیستم‌های ذخیره‌سازی بر اساس DNA مشاهده جزئیات و صفر و یک‌های داده‌های باینری و جفت بازهای شیمیایی (AT  و CG) در این مولکول و توانایی ترجمه‌ی اطلاعات باینری و شیمیایی به یکدیگر در مولکول‌های بزرگ DNA است. متأسفانه خواندن اطلاعات زمانی که مولکول‌های DNA در حال رمزنگاری اطلاعات هستند، برای ماشین‌های نظم‌دهی DNA کار دشواری است؛ به خصوص زمانی که با نواری طولانی از جفت بازهای شیمیایی مواجه می‌شوند.

ساختار دی ان ای/DNA structure

 

شرکت کاتالوگ روش متفاوتی را انتخاب کرده است.  روش این شرکت بر پایه‌ی ۱۰۰ مولکول DNA  بر اساس جفت‌های ده‌تایی است. این شکل چینش مولکول‌ها به‌طور مستقیم اطلاعات باینری را رمزگذاری نمی‌کند و به‌جای آن چند مولکول کوچک‌تر DNA را به یک مولکول بزرگ‌تر تبدیل می‌کند. این نکته بسیار مهم است که سیستم آنزیمی که آن‌ها برای تبدیل مولکول‌های کوچک به مولکول‌های بزرگ استفاده می‌کنند، توانایی قرار دادن مولکول‌ها در کنار هم به هر شکل دلخواه را دارد. شکل چینش واحدهای کوچک DNA در یک مولکول بزرگ، اطلاعات لازم برای ذخیره‌سازی را بر اساس قوانین این شرکت رمزگذاری می‌کند. شروع  با ۱۰۰ نوع مختلف مولکول به معنای تریلیون‌ها ترکیب مختلف ممکن در یک مولکول بزرگ است که اجازه می‌دهد که یک مولکول بزرگ حاوی حجم عظیمی از اطلاعات باشد.

صرفه‌جویی در هزینه‌ی شرکت کاتالوگ به‌علت تعداد محدود مولکولی است که کار با آن شروع می‌شود. ساخت یک مولکول جدید DNA با یک جفت پایه شیمیایی هزینه‌ی زیادی دارد، ولی کپی برداری از نمونه‌های موجود و ترکیب آن‌ها با یکدیگر ارزان خواهد بود. این روش کاتالوگ همچنین احتمال عدم خوانده شدن اطلاعات را نیز کم می‌کند. حتی اگر ماشین نظم‌دهی مولکول‌های DNA یک یا دو اشتباه انجام دهند، توانایی شناسایی آن در یک ردیف ده‌تایی امکان‌پذیر است که در نتیجه آن از اطلاعات محافظت می‌شود.

روش ترکیبی Catalog به معنای آن است که DNA بیش‌تری به نسبت روش‌های پیشین استفاده از DNA برای ذخیره‌سازی هر بایت اطلاعات نیاز است. این باعث افزایش هزینه و زمان پردازش اطلاعات الکترونیکی ذخیره شده می‌شود؛ با این حال، این شرکت قول داده است که روش آن‌ها مزایای مهمی نسبت به روش‌های پیشین دارد.

هر آنچه باید درمورد مولکول DNA بدانید

هدف بعدی کاتالوگ بخشیدن رنگ واقعیت به هدف فوق است. آنها برای رسیدن به این خواسته، با شرکت توسعه‌ی تکنولوژیبریتانیایی Cambridge Consultants همکاری می‌کنند. هدف آن‌ها ساخت نمونه‌ی اولیه‌ تا یک سال آینده است که قادر است ۱۲۵ گیگابایت اطلاعات را در یک روز روی مولکول‌های DNA ذخیره کند. اگر این نمونه‌ی اولیه کار کند، هدف بعدی آن‌ها ساخت نمونه‌ی قدرتمندتر ظرف سه سال آینده است که سرعت نوشتن آن ۱۰۰۰ برابر سریع‌تر از نمونه‌‌ی اولیه است. در نهایت ممکن است دوره‌ی دوم ذخیره اطلاعات روی DNA با ساخت این دستگاه آغاز شود.



تاريخ : سه‌شنبه 01 آبان 1397 | 19:19 | نویسنده : elme1404 | ارسال نظر(0)

برندن ایرایب، هم‌بنیان‌گذار و مدیرعامل سابق آکیولس، امروز اعلام کرد که فیسبوک را ترک خواهد کرد. به گزارش TechCrunch، ایرایب این تصمیم را ظاهراً پس از لغو نسل بعدی هدست واقعیت مجازی این شرکت یعنی «ریفت ۲» در هفته‌ی گذشته که خود او مسئول توسعه آن بود، اتخاذ کرده است.

ایرایب و تیم اجرایی فیسبوک دیدگاه‌هایی اساساً متفاوت درباره آینده آکیولس داشتند که به مرور زمان این اختلاف نظر عمیق‌تر شده و ایرایب نیز علاقه‌ای به تلاش بیشتر برای به کرسی نشاندن دیدگاه خودش ندارد.

brendan iribe

 

وی جدایی خود را در یک پست فیسبوک بدین گونه اعلام کرد: «از روزی که ما آکیولس را در ژوئیه ۲۰۱۲ تاسیس کردیم، اتفاقات بسیاری افتاده‌ است. من هیچ‌وقت نمی‌توانستم تصور کنم که تا چه میزان موفق خواهیم شد و تا کجا پیش خواهیم رفت. امروز، پس از هفت سال فوق‌العاده، در حال جدایی هستم. من به آنچه با یکدیگر به‌دست‌ آوردیم، بسیار افتخار می‌کنم و قدردان آن هستم. ما یکی از بزرگ‌ترین گروه‌های تحقیقاتی و مهندسی در تاریخ را گردهم آوردیم، که اولین حضور واقعی واقعیت مجازی را با آکیولس ریفت (Rift) و تاچ (Touch) رقم زده و یک صنعت نوپا را الهام بخشیده‌ است. ما انقلابی را شروع کردیم که دنیا را از جهاتی که حتی نمی‌توانیم متصور شویم، متحول می‌کند. با این حال، با وجود اینکه بسیار پیش رفته‌ایم، اما مسیر تازه شروع شده‌ است. مایکل آبراش درست می‌گوید که «این‌ها روزهای خوب قدیمی هستند». هم‌اکنون زمانی است که ما باید پیشگامان پلتفرم و مدیوم بزرگ بعدی باشیم. حال زمان ماست تا این فناوری را بیش از پیش توسعه دهیم. هر قسمت از واقعیت افزوده و واقعیت مجازی نیاز به بهبود دارد، مخصوصا سخت‌افزار و فناوری پایه و آکیولس بهترین تیم را در جهان برای این کار دارد. اگرچه تا عرضه عینک‌های هوشمند جادویی که همه ما رویای آن را در سر می‌پرورانیم، فاصله داریم اما آن‌ها تقریبا در دسترس ما هستند. کار کردن با بسیاری از افراد با استعداد در آکیولس و فیسبوک، دگرگون‌کننده‌ترین تجربه من از زندگی کاری‌ام است. وقتی کسی ما را تشویق کرده یا از ما تشکر می‌کند، ما می‌گوییم «تلاش تیمی». موفقیت آکیولس تنها به‌دلیل تلاش تیمی خارق‌العاده، میسر شده‌ است. من خالصانه از تمامی کسانی که عضوی از این مسیر حیرت‌انگیز بوده‌اند، تشکر می‌کنم؛ مخصوصا از مارک که به این تیم و آینده VR و AR باور دارد. برای من، این اولین استراحت در ۲۰ سال گذشته است. الان زمان استراحت، تجدید قوا و خلاق بودن است. من برای اتفاقات بعدی هیجان زده‌ام.

brendan iribe

لغو نسل بعدی هدست واقعیت مجازی قدرت‌گرفته از PC «ریفت ۲» نشان می‌دهد که مدیریت اجرایی فیسبوک به هدست‌های مستقلی که نیازی به اتصال به یک رایانه یا گوشی خارجی ندارند، بیشترین توجه را دارد. در ماه می، آکیولس از هدست ۱۹۹ دلاریOculus Go رونمایی کرد و برنامه‌ای برای عرضه‌ی هدست Oculus Quest در بهار آتی با برچسب قیمتی ۳۹۹ دلاری دارد. یک سخنگوی فیسبوک گفته که PC VR قسمتی از برنامه‌ی آینده شرکت است و موضوعی که تیم ایرایب روی آن کار می‌کردند، در محصولات آینده به‌کار گرفته خواهد شد.

 

خروج ایرایب در زمانی اتفاق افتاده است که تعدادی از بنیان‌گذاران استارتاپ‌های نامی تصاحب‌شده توسط فیسبوک نیز، در حال خروج از این شرکت هستند. کمتر از یک ماه گذشته، بنیان‌گذاران اینستاگرام، کوین سایستروم و مایک کریگر اعلام کردند که قصد خروج از این شرکت را به علت تنش‌های موجود دارند. هم‌بنیان‌گذار واتساپ، جان کوم، نیز فیسبوک را امسال ترک کرد. همکار ایرایب و هم‌بنیان‌گذار آکیولس، پالمر لاکی، فیسبوک را در اوایل ۲۰۱۷ ترک کرد.

ایرایب پس از تصاحب ۲ میلیارد دلاری Oculus VR توسط فیسبوک در سال ۲۰۱۴، وارد این شرکت شد. در آن زمان، وی مدیرعامل این شرکت بود. پس از یک سازمان‌دهی مجدد و اساسی در اواخر ۲۰۱۶، ایرایب از سمت مدیرعاملی کنار گذاشته شده و رئیس بخش PC VR شد.

قبل از بنیان‌گذاری Oculus VR، ایرایب در Gaikai کار می‌کرد؛ یک استارتاپ گیمینگ ابری که سونی در سال ۲۰۱۲ به مبلغ ۳۸۰ میلیون دلار به تصاحب خود درآورد. قبل از آن نیز،Scaleform را بنیان‌گذاری کرده بود؛ یک ابزار رابط کاربری گیمینگ که اتودسک در سال ۲۰۱۱ با مبلغ ۳۶ میلیون دلار آن را خرید.



تاريخ : سه‌شنبه 01 آبان 1397 | 19:18 | نویسنده : elme1404 | ارسال نظر(0)

سانتیاگو رامون دانشمند عصب‌شناس اسپانیایی زمانی که برای نخستین بار توانست نورون‌ها را مشاهده‌کند، مطالعه‌ی مغز را متحول کرد. پژوهش‌های او که اکنون قدمتی ۱۰۰ ساله دارد، جزئیات پیچیده‌ای از سلول‌های عصبی را در بسیاری از حیوانات از جمله انسان نشان داد؛ دندریت‌های ریشه‌مانندی که به جسم سلولی متصلند و از آن‌ها اکسون‌های طویل و باریک ادامه می‌یابند. آزمایش‌های سانتیاگو همچنین نشان داد که دندریت‌ها در انسان‌ نسبت به جوندگان و دیگر حیوانات و حتی نخستی‌های غیرانسانی بسیار طویل‌تر است.

نورونی که در متون علمی نشان می‌دهند همانند درختی است که برگ‌های آن ریخته‌ است. شاخه‌های این درخت که دندریت‌ نامیده‌ می‌شوند، سیگنال‌ها را از دیگر سلول‌ها جمع‌آوری کرده و آن‌ها را از طریق جسم سلولی به تنه‌ی باریک و بلندی به نام اکسون انتقال می‌دهند. این انتقالات به شکل ذرات بارداری که از غشای نورون‌ها از طریق کانال‌های یونی می‌گذرند و موجب ایجاد ولتاژی در طول سلول می‌شوند، انجام می‌شود. البته این شاخه‌ها چیزی فراتر از یک مجرا برای عبور سیگنال‌ها هستند؛ آن‌ها دارای نقشی کلیدی در پردازش اطلاعاتی که منتقل می‌کنند، هستند.

 

ساختار سلول عصبی - نورون

 

مطالعه‌ی جدیدی که همین هفته در ژورنال Cell منتشر شد، نشان می‌دهد که در انسان‌ها این برآمدگی‌های آنتن‌مانند دارای خصوصیات الکتریکی خاصی نیز هستند که ممکن است در توضیح اینکه مغز چگونه اطلاعات رسیده را پردازش می‌کند، مفید باشد. دانشمندان در دهه‌های بعد از سانتیاگو، دندریت‌ها را به‌دقت مورد مطالعه قرار داده‌اند. مارک هارنتعصب‌شناس موسسه‌ی فناوری ماساچوست می‌گوید:

تنها چیزی که ما قبلا در مورد دندریت‌های انسانی می‌دانستیم، آناتومی آن‌ها بود. احتمال زیادی وجود داشت که دندریت‌های انسانی به علت طولشان عملکرد متفاوتی داشته‌باشند ولی تا جایی که من می‌دانم تاکنون پژوهش منتشرشده‌ای در مورد ویژگی‌های الکتریکی واقعی آن‌ها وجود نداشته‌است.

سلول‌های مغزی انسانی سیگنال‌های الکتریکی را به روشی انتقال می‌دهند که به طور قابل توجهی قدرت هر نورون را افزایش می‌دهد. پژوهشگران با مقایسه‌ی سرعت حرکت سیگنال‌ها در مسیر شاخه‌های نورون‌های انسانی با سلول‌های مشابه در موش، تفاوتی در شدت سیگنال‌ها مشاهده کردند که احتمالا نشان‌دهنده‌ی پردازش عمیق‌تر سیگنال‌ها در سلول‌های انسانی است. موش‌ها دارای مغز نسبتا کوچک‌تر و قشر خارجی نازک‌تری هستند اما لایه‌بندی این قشر نازک خارجی همانند مغز انسان است و این سوال را به‌وجود می‌آورد که نحوه‌ی عملکرد نورون‌های انسانی در ارسال سیگنال‌ها طی مسیرهای طولانی به چه صورتی است. در یک حالت ما می‌توانیم در مورد دندریت‌ها به‌عنوان یک ترانزیستور فکر کنیم که برخی سیگنال‌ها را تقویت و برخی را متوقف می‌کند. به‌نظر می‌رسد که آن‌ها حداقل در مورد انسان دارای نقش بیشتری در نحوه‌ی پردازش اطلاعات توسط سیستم عصبی باشند.

هارنت و همکارانش برآن شدند تا بررسی کنند که آیا طول دندریت‌ها روی سیگنال‌های الکتریکی انتقال‌یافته از طریق آن‌ها، تاثیری دارد یا خیر. با کمک عصب‌شناسی به نام سیدنی کش از بیمارستان عمومی ماساچوست، آن ها توانستند به نمونه‌های بافت مغزی که طی یک عمل جراحی از بیماران مبتلا به صرع جدا شده‌بود، دسترسی داشته‌باشند. بافت مغز از بخشی از لوب گیجگاهی قدامی که می‌تواند با تعداد کمی نورون هم به کار خود ادامه‌دهد، برداشته‌ شد، بنابراین این مسئله روی سلامتی بیماران تاثیری نداشت. پژوهشگران با این کار برای بررسی اینکه اعصاب انسانی چگونه برای حمل پیام‌های الکتریکی در مسیرهای طولانی مدیریت می‌شوند، به نوع مناسبی از بافت دسترسی پیدا کردند. پژوهشگران به محض دریافت نمونه‌ها، آن‌ها را به‌سرعت به آزمایشگاه برده، برش داده و مورد مطالعه قرار می‌دادند. از آن‌جا که بافت انسانی را فقط برای چند روز محدود می‌توان زنده نگه داشت، معمولا آزمایش‌ها برای ۴۸ ساعت به طور پیوسته ادامه پیدا‌ می‌کرد.

این پژوهشگران در مجموع نمونه‌هایی از بافت مغز ۹ بیمار و ۳۰ موش صحرایی را مورد بررسی قرار دادند. برای مطالعه‌ی خصوصیات الکتریکی نورون‌ها درون این نمونه‌ها، پژوهشگران از تکنیک ثبت patch-clamp استفاده کردند که شامل اتصال سوزن‌های شیشه‌ای ریز به سلول‌های عصبی و اندازه‌گیری فعالیت آن‌ها است. این کاوشگرها نشان می‌دهند که اگرچه دندریت‌های انسانی و دندریت‌های جوندگان دارای ویژگی‌های پایه‌ای مشابهی نظیر توانایی تولید پتانسیل الکتریکی هستند ولی تفاوت‌های کلیدی هم بین این دو گونه وجود دارد.

تکنیک PATCH-CLAMP

هنگامی که پژوهشگران جریان الکتریکی را به دندریت‌ها وارد کردند، فعالیت الکتریکی ایجاد‌شده در مسیر رسیدن به اجسام سلولی در انسان نسبت به موش بسیار کمتر بود. این امر نشان می‌دهد که فرایند انتقال سیگنال در دندریت‌های انسانی بسیار تفکیک‌شده‌تر است. در واقع پردازش محلی در دندریت‌ها می‌تواند به‌صورت مستقل از جسم سلولی اتفاق بیفتد. بر این اساس، دندریت‌های انسانی احتمالا نیازمند سیگنال‌های بسیار خاصی برای تاثیر قوی روی جسم سلولی هستند.

در نهایت این ویژگی‌های دندریت‌های انسانی می‌توانند موجب توانایی محاسباتی بیشتر نورون‌های انسانی نسبت به نورون‌های جوندگان شوند. از آن جایی که سیگنال‌ها در موش خیلی راحت‌تر از یک انتهای سلول به دیگر سلول‌ها انتقال پیدا می‌کنند، این امر نشان می‌دهد که پردازش سیگنال‌های الکتریکی در دندریت‌های این حیوانات کمتر تفکیک‌بندی شده‌است. مایکل هوسر عصب‌شناس دانشگاه کالج لندن که در این پژوهش مشارکتی نداشته‌است، می‌گوید:

این پژوهش جدید حمایت‌کننده‌ی دهه‌ها پژوهش روی حیوانات و عمدتا جوندگان است که نشان داده‌اند دندریت‌ها به این شیوه می‌توانند سیگنال‌ها را تفکیک کنند. دانشمندان بر اساس آن مشاهدات انتظار داشتند که فرایند تفکیک‌بندی در دندریت‌های نورون‌های انسانی بیش از دیگر حیوانات باشد چرا که طول آن‌ها در انسان‌ها بسیار بیشتر است.

هارنت می‌گوید:

انسان‌ها فقط به خاطر این با هوش‌تر نیستند که نورون‌های بیشتر و قشر مغز بزرگتری دارند. نورون‌های انسانی رفتار متفاوتی دارند.

پژوهشی با استفاده از مدل‌های محاسباتی نشان داد که داشتن بخش‌های محاسباتی مستقل بیشتر در دندریت‌ها می‌تواند قدرت محاسباتی یک سلول عصبی را بیشتر کند. با این حال محاسبات حقیقی دندریت‌ها و رفتارهای مرتبط با فعالیت در این شاخه‌های عصبی، هنوز مشخص نیستند اما دانشمندان در این زمینه عقایدی دارند:

یکی از احتمالات این است که فعالیت الکتریکی درون دندریت‌ها می‌تواند وقوع همزمان سیگنال‌های مجزا را تشخیص دهد؛ مثلا اطلاعات ورودی در مورد بو و شکل یک گل رز. علاوه بر شناسایی ورودی‌های مختلف، دندریت‌ها احتمالا در ترکیب این اطلاعات و ذخیره آن‌ها نیز نقش دارند. البته لازم است که این ایده‌ها مورد آزمایش قرار بگیرند. اما مطالعه‌ی هارنت یک گام اولیه در آغاز عصری جدید از کاوش در زمینه‌ی دندریت‌های انسانی است. هارنت می‌گوید:

این برای درک نحوه‌ی عملکرد مغز انسان بی‌اندازه حیاتی است. در نورون‌های انسانی تفکیک‌سازی الکتریکی بیشتری وجود دارد و این امر اجازه می‌دهد که این واحدها کمی مستقل‌تر عمل کنند و احتمالا منجر به افزایش توانایی محاسباتی هر نورون به‌صورت مجزا شوند.

خاویر دفلیپه دانشمند عصب‌شناسی که در این کار مشارکت نداشته‌است، می‌گوید:

این مطالعه اهمیت مطالعه‌ی بافت‌های انسانی را نشان می‌دهد. بسیاری از مطالعات عصب‌شناسی متکی به پژوهش‌های انجام‌شده روی جوندگان هستند اما مغز انسان با مغز دیگر حیوانات تفاوت‌هایی دارد. این پژوهش نشان می‌دهد که علاوه بر تفاوت در اندازه‌ی مغز، تفاوت‌هایی در عملکرد مغز انسان هم وجود دارد. مغز ما صرفا مغز بزرگ شده‌ی یک موش نیست.

مطالعات مشابهی روی نورون‌های موش انجام شده‌ است؛ اما گرفتن این نوع از سلول‌ها از مغز انسان زنده آسان نبوده‌ است. به‌عقیده‌ی دانشمندان این‌ها دقیق‌ترین اندازه‌گیری‌های انجام‌شده تاکنون در ارتباط با ویژگی‌های فیزیولوژیکی نورون‌های انسانی هستند. این نوع از آزمایش‌ها از لحاظ فنی بسیار دشوار هستند؛ حتی در مورد موش، بنابراین از منظر فنی بسیار شگفت‌آور است که پژوهشگران این کار را در مورد انسان انجام داده‌اند.

پژوهشگران با مطالعات مقایسه‌ای روی حیوانات در نهایت قادر خواهند بود که بگویند آیا این حرکت در مسیر طولانی چنین تفاوتی در شدت سیگنال ایجاد می‌کند یا خیر. جالب است که هر دو نوع از سلول‌ها دارای همان تعداد کانال یونی در غشای خود هستند. مدل‌های توسعه‌یافته توسط پژوهشگران نشان می‌دهد که این امر می‌تواند علت تفاوت در اختلاف بین سیگنال‌ها باشد. البته این که آیا این ساختار می‌تواند توجیه‌گر تفاوت در نحوه‌ی پردازش اطلاعات بین گونه‌ها باشد، هنوز جای مطالعه دارد اما این فرضیه‌ای است که به گفته‌ی هارنت ارزش مطالعه دارد.



تاريخ : سه‌شنبه 01 آبان 1397 | 19:16 | نویسنده : elme1404 | ارسال نظر(0)

کاربران بسیاری، با اینکه قدرت خرید گوشی‌های آیفون جدید از جلمه آیفون XR  اپل را ندارند، ولی خبرهای مربوط به آن را دنبال می‌کنند و سوالات بسیاری در مورد آیفون ۲۰۱۸ برایشان پیش می‌آید.

شاید برای شما هم این سوال پیش آمده باشد که حرف R‌ در نام آیفون XR‌ به چه معنا است؟ فیل شیلر مدیر بازاریابی اپل در مصاحبه‌ی خود پرده از راز حرف R در نام آخرین گوشی هوشمند معرفی‌شده از سوی اپل برداشت. به‌نظر شما چرا اپل برای نام‌گذاری گوشی آیفون XR در کنار حرف X از حرف دیگری همچون R استفاده کرده است؟ پاسخی به ذهنتان خطور می‌کند؟ آیا می‌توانید پیش از خواندن ادامه‌ی متن پاسخ این سوال را حدس بزنید؟

آیفون 10 آر / iPhone XR

 

فیل شیلر در مصاحبه‌ای با Engadget راز حرف R به‌کار برده‌شده در نام آیفون XR را فاش کرد‍! شاید برای شما هم جالب باشد، ولی حرف R تنها برای اینکه نام گوشی آیفون خیلی برهنه به‌نظر نرسد، به آن اضافه شده است و هیچ دلیل خاص دیگری ندارد. شیلر در صحبت‌های خود اشاره می‌کند که حرف R در آیفون XR همانند حرف S در  آیفون ۴S و سایر گوشی‌های S اپل است و معنای خاصی ندارد. به همین سادگی، و در کمال ناباوری، اپل از حرف R‌ برای نامیدن گوشی هوشمند خود استفاده کرده است و واقعا معنای خاصی ندارد. در اصل هیچ پشت پرده‌ای در کار نبوده و با کمال تعجب باید بگوییم که هر آنچه در مورد حرف R گفته شد اصلا شوخی نیست. فیل شیلر وقتی در مصاحبه با Engadget  بدین نتیجه رسید که اطلاعات خاصی ارائه نکرده است و برای خالی نبودن عریضه، در ادامه‌ی صحبت‌های خود اضافه کرد:

من عاشق اتومبیل‌ها و وسایلی هستم که سرعت بالایی دارند و حروف R و S هر دو حرف‌هایی هستند که برای نشان دادن اتومبیل‌های اسپرت که واقعا فوق‌العاده هم هستند، استفاده می‌شود. 

گاهی مواقع برای آنکه مردم تصور کنند با خودروهایی خاص رو‌به‌رو هستند، از چنین حروفی در نام آن‌ها استفاده می‌شود. تویوتا و VW ‌از این روش استفاده می‌کنند. AutoTrader در بیانیه‌ی‌ مطبوعاتی خود دلایل محکم و مستدلی برای استفاده از حروف R و X در صنعت خودرو مطرح کرد. در این بیانیه، صحبتی از حرف S نشده است. در نتیجه حرف S مشمول این قاعده نمی‌شود. 

آیفون 10 آر / iPhone XR

ظاهرا در پشت صحبت‌های فیل شیلر منطق خاصی وجود ندارد. اگر حروف R و X نشا‌ن‌دهنده‌ی سرعت و کارایی باشند، در این‌صورت نام iPhone XS باید برای آیفون XR استفاده شود. یا حتی بهتر است از ترکیب RX به‌جای XR در نام‌گذاری گوشی آیفون استفاده شود. براساس منطق فیل شیلر، باید نام آیفون XR با آیفون XS تغییر کند تا آیفون SX نامیده شود. شاید به‌نظرتان پیچیده باشد، ولی بگذارید به شکل دیگری توضیح بدهم.

فیل شیلر یکی از طرفدارارن آئودی است. اگر به دو مدل آئودی R۸ و S۸ توجه کنید، متوجه می‌شوید که خودروی R۸ بسیار زیبا و مدل S۸ کمی کسل‌کننده است. اگر فیل شیلر چنین روش نام‌گذاری را تایید می‌کند، پس می‌توانیم اینطور نتیجه‌گیری کنیم که آیفون XR با تنوع رنگ‌های مختلف گوشی هوشمند هیجان‌انگیزتری است. آیا این نتیجه‌گیری درست است؟

فیل شیلر در مصاحبه‌ی خود با Engadget اظهار داشت که در بطن نام‌گذاری گوشی‌های هوشمند جدید آیفون اپل، موضوع پنهانی خاصی وجود ندارد. در این مصاحبه از فیل شیلر در مورد تفاوت نمایشگر سوپر رتینا آیفون XS و تفاوت آن با نمایشگر Liquid Retina آیفون XR سوال شد. فیل شیلر اعتراف کرد که اعدادی مانند ۱۰۸۰ پیکسل در آیفون XS ممکن است بی‌معنی باشند. وی گفت: 

اگر شما نمی‌توانید پیکسل‌ها را ببینید، از زاویه‌ی اعداد مطرح‌شده می‌توانیم بگوییم که این اعداد معنای خاصی ندارند. این اعداد به‌صورت نسبتا قراردادی تعریف می‌شوند. 

آیا این اعداد قراردادی هستند؟ آیا واقعا حرف R به‌کار برده‌شده در نام آیفون XR معنی خاصی ندارد؟ نظرات خود را با ما در میان بگذارید. 

آیفون xs

 

برای مطالعه‌ی تمام مطالب مرتبط با گوشی‌های جدید اپل شامل مشخصات فنی، قیمت، تصاویر و ویدیوی نگاه نزدیک،
به صفحه‌‌های آیفون XS، آیفون XS Max و آیفون XR مراجعه کنید.



تاريخ : سه‌شنبه 01 آبان 1397 | 13:00 | نویسنده : elme1404 | ارسال نظر(0)

نتفلیکس به‌تازگی فصل اول سریالی با نام Maniac را منتشر کرده است که بازیگران بزرگی همچون جونا هیل و اما استون در آن به نقش‌آفرینی می‌پردازند. موضوع کلی این سریال، درمان‌های جدید برای رفع مشکلات انواع بیماران است. در این سریال، با فناوری‌هایی سروکار داریم که به‌نظر نمی‌رسد در دنیای کنونی قابل دستیابی باشند. اما دقت در برخی از این فناوری‌ها، آن‌ها را نزدیک‌تر از همیشه به زندگی ما نشان می‌دهد.

در این سریال، تبلیغات با روش‌هایی جدید برای کاراکترها نشان داده می‌شوند و این روش‌ها، نمایی از دنیای سریال و همچنین دنیای کنونی ما را نشان می‌دهند. یکی از این روش‌ها، با نام Ad Buddy در سریال معرفی می‌شود که راهکاری مدرن برای توضیح در مورد تبلیغ، به‌صورت زنده به شمار می‌رود. ادبادی در این سریال ابزاری برای پرداخت و خرید کالاها و خدمات است. در این روش، افراد به مأموران شرکت تبلیغاتی اجازه می‌دهد که تبلیغات را به‌‌صورت مستقیم برای آن‌ها بخوانند.

 

ادبادی در نگاه اول پدیده‌ای ترسناک و نگران‌کننده به‌نظر می‌رسد. فرض کنید در آینده‌ای نامشخص نیاز به پول داشته باشید و برای این منظور، مجبور باشید چند دقیقه تا چند ساعت به صحبت‌های یک فرد دیگر در مورد محصولات متنوع گوش دهید. این پدیده زمانی ترسناک‌تر می‌شود که بفهمیم، آن‌چنان هم از دنیای امروز ما دور نیست.

سریال Maniac در آینده‌ی آن‌چنان دوری اتفاق نمی‌افتد. هرچند ظاهر داستان و اتفاقات آن کمی آینده‌نگرانه است، اما نویسنده و تهیه‌کننده‌ی آن یعنی پاتریک سامرویل اعتقاد دارد داستان این سریال در همین سال ۲۰۱۸ و در نیویورک رخ می‌دهد. او در این‌باره می‌گوید:

این داستان، تنها یه زمان حال متفاوت است. همان روندهای کنونی ما در داستان دیده می‌شود، اما شاید تاریخچه‌ی فناوری در آن متفاوت باشد. در تاریخ این سریال، شاید جایی یک شکست در دوره‌ی زمانی ایجاد شده؛ اما نمی‌توان زمان دقیق آن را مشخص کرد.

Maniac

صرف‌نظر از اینکه داستان در چه زمانی رخ داده و شکست تاریخی چه زمانی بوده است، این نسخه از زمان حال (یا آینده) پدیده‌ای به نام ادبادی دارد. اگرچه سامرویل و کارگردان این سریال یعنی کری فوکوناگا اشاره‌ای مستقیم به نحوه‌ی کار کردن این المان نکرده‌اند، با مشاهده‌ی چند قسمت از سریال متوجه می‌شویم که ادبادی را می‌توان برای برخی موارد استفاده کرد و البته برخی فروشگاه‌ها آن را به‌عنوان روش پرداختنی نمی‌پذیرند.

در طول داستان هیچ‌گاه متوجه نمی‌شویم که چرا تنها برخی از شرکت‌ها از این قابلیت استفاده می‌کنند. شاید برخی از مشتریان، تجربه‌های بدی با این روش داشته‌اند؛ اما ما تنها می‌توانیم این تجربه‌ها را حدس بزنیم و در داستان واقعی اشاره‌ای به آن نمی‌شود. البته در یک صحنه از سریال، در یک فروشگاه تعداد زیادی خریدار به‌همراه ادبادی‌های خود حضور دارند و سروصدای زیادی ایجاد شده است. شاید همین صحنه، نشانه‌ای کوچک از مشکلات این سبک تبلیغاتی باشد.

یکی از مشهورترین صحنه‌های ادبادی، زمانی اتفاق می‌افتد که یکی از بازیگران اصلی، در مترو و در کنار یکی از این تبلیغ‌کنندگان نشسته است. سامرویل این صحنه را در همان روزهای ابتدایی شروع پروژه، نوشته و از ایده‌ای که جونا هیل و کارگردان سریال داده بودند، به‌شدت هیجان‌زده بوده است. سامرویل مدتی به‌عنوان نویسنده‌ی متون تبلیغاتی کار کرده و ایده‌هایی در مورد تأثیر تبلیغات در نشان دادن دنیای سریال دارد.

Maniac

او در این مورد می‌گوید:

من می‌خواستم در سریال، به موارد مختلفی ارجاع بدهم. به‌همین دلیل به‌دنبال راه‌هایی جدید برای نشان دادن آن‌ها بودم. هدف اصلی سریال، نشان دادن تنهایی است و ما باید مثال‌هایی برای آن، در دنیای واقعی پیدا می‌کردیم. ایده‌ی ادبادی از آن جهت جذاب بود که با اضافه کردن کمی صمیمیت به ارتباطات عادی، تأثیرگذاری آن را بیشتر می‌کرد. درواقع همه به‌دنبال صمیمیت در روابط هستند؛ اما وقتی آن را با اپلیکیشن یا روشی برای فروش ترکیب می‌کنیم، نتیجه‌ای عجیب به‌دست می‌آید.

نویسنده، ایده‌های دوران جوانی خود را در این سریال پیاده‌سازی کرده است

سامرویل در تجربه‌ی کاری خود در دنیای تبلیغات، روشی مشابه را پیاده‌سازی کرده است. در شرکت State Farm او، آن‌ها برای تبلیغات از لحنی دوستانه استفاده می‌کردند. ادبادی در سریال Maniac هم به‌گونه‌ای بوده که گویی یک دوست همیشه با شما همراه است و داستان تبلیغات را تعریف می‌کند.

ایده‌ی دیگری که در این سریال نمایش داده می‌شود، Friend Proxy نام دارد. این ایده، ابتدا یک ایده‌ی تفریحی در جوانی سامرویل بوده؛ او در این ایده مکانی شبیه به فروشگاه ایجاد کرده بود که افراد با مراجعه به آنجا، با او زمان می‌گذراندند. سامرویل در این ملاقات‌ها وانمود می‌کرد که با مشتریان، دوست است. در سریال، این ایده به واقعیت تبدیل شده و افراد با دوستان نمادی خود در موزه یا جاهای دیگر، دیدار می‌کنند. ایده‌ی دیگر سامرویل در جوانی، تبلیغات روی دستمال توالت بوده که آن هم در سریال پیاده‌سازی شده است.

سامرویل در مورد ایده‌ی دوست نمادین و ادبادی می‌گوید:

این نوع از دوستی، شبیه به بسیاری از محصولات و خدمات کنونی است. نوعی صمیمیت که درواقع آن‌چنان هم صمیمی نیست.

در مورد ادبادی، تنهایی افراد، نکته‌ی قابل‌توجه من بود. بازیگران هر دو نقش، بسیار عالی عمل کردند و زجر کشیدن از انجام این کار، همان نکته‌ای بود که باید منتقل می‌شد. البته نمونه‌هایی از همین اتفاق امروز با سرویس Instacart رخ می‌دهد.

Maniac

نمایش تبلیغات و دوستان نمادین در این سریال، در دنیای کنونی تاحدی وجود دارند

در مورد دوستان نمادین نیز نمونه‌هایی در همین دنیای واقعی وجود دارند. به‌عنوان مثال برخی گزارشگران ورزشی سعی می‌کنند فضایی دوستانه و گروهی را برای افراد تنها در هنگام تماشای مسابقه ترسیم کنند. در دنیای Maniac، دوست نمادین پس از تماشای آن مسابقه‌ی ورزشی هم آماده است تا شما را همراهی کند. در مورد ادبادی نیز انواع مختلف و البته خفیف وجود دارند.

به‌هرحال آنچه که در سریال Maniac می‌بینیم اگر در دنیای کنونی وجود نداشته باشند، حداقل نشانه‌هایی از خلق و نمادهایی از نزدیکی ظهور آن‌ها را در اطرافمان می‌بینیم. سامرویل در آخرین جمله‌ی خود در توضیح این ایده‌ها می‌گوید:

محصولات و خدمات زیادی در آینده‌ی نزدیک، حول موضوع دوستی و صمیمیت طراحی می‌شوند. البته نمی‌دانم که آیا این محصولات، واقعا صمیمیت را به بار می‌آورند یا خیر. من نمی‌دانم که چگونه می‌توان محصولی با صمیمیت واقعی ساخت. به‌علاوه نمی‌دانم آیا ساختن این محصول صحیح است یا خیر.



تاريخ : سه‌شنبه 01 آبان 1397 | 12:59 | نویسنده : elme1404 | ارسال نظر(0)
1...805806807808809...3357

ورود کاربران

خوش آمدید! لطفا وارد حساب خود شوید

رمز عبور را فراموش کرده‌اید؟
حساب کاربری ندارید؟

فراموشی رمز عبور

نام کاربری یا ایمیل خود را وارد کنید

یا

ثبت نام کاربران

در چند ثانیه حساب کاربری خود را بسازید

قبلا ثبت نام کرده‌اید؟

نظرات کاربران

دیدگاه خود را با ما در میان بگذارید