گوگل برای بهبود نتایج جستجوی خود، همواره در حال دخیره کردن اطلاعات شماست. مثلا گوگل می‌داند علایق اصلی شما چیست! برای فهمیدن علایقتان با ما همراه باشید!

گوگل اطلاعات زیادی را در مورد شما می‌داند؛ این حقیقت، قابل کتمان نیست! مدل درآمدزایی غول فناوری سیلیکون‌ولی، بیشتر بر اساس تبلیغات و جمع‌آوری اطلاعات است. این اطلاعات از طریق تمام کنش‌های شما در استفاده از محصولات گوگل گردآوری می‌شود؛ مانند جستجو کردن، استفاده از گوگل‌مپ و... .

گوگل، جمع‌آوری اطلاعات از کاربران را جار نمی‌زند؛ اما در عین حال، این موضوع را مخفی هم نمی‌کند. شما این حق را دارید که بدانید، گوگل در مورد شما چه چیزهایی را می‌داند و اختیار اطلاعات خود را در دست بگیرید. در ادامه به این موضوع می‌پردازیم.

گوگل

گوگل تمام جستجوهای شما را ذخیره می‌کند

احتمالا این موضوع خیلی تعجب‌آور نباشد؛ شما باید بدانید که گوگل تاریخچه‌ی جستجوی شما را به طور کامل ذخیره می‌کند.

روش توقف

ابتدا به صفحه‌ی فعالیت من (My Activity Page) در گوگل بروید. سپس از قسمت سمت چپ بر روی گزینه‌ی Delete Activity by کلیک کنید. سپس در صفحه‌ی بازشده، از منوی کشویی موجود، گزینه‌ی Search را انتخاب کنید بر روی Delete کلیک نمایید.

برای غیرفعال کردن ردیابی گوگل، می‌توانید به صفحه‌ی کنترل فعالیت (Activity Controls Page) مراجعه کنید. سپس تیک قسمت Web & App را بردارید. با این کار ردیابی شما از طریق تاریخچه‌ی کروم و هر برنامه‌ای که از گوگل استفاده می‌کند متوقف می‌شود.

گوگل

گوگل تمام جستجوهای صوتی را ذخیره می‌کند

هر جستجوی صوتی که از طریق دستیار صوتی گوگل انجام دهید ذخیره می‌شود تا در بهبود نتایج جستجوی شما به کار بیاید. کاربران معمولا نمی‌دانند که این جستجوها ذخیره می‌شوند. ذخیره این جستجوها به این معناست که کاربران می‌توانند مجددا به تمام آن‌چه گفته‌اند گوش کنند! شما می‌توانید از طریق قسمت Voice & Audio در پنل My activity به این فایل‌های صوتی  دست یابید.

روش توقف

اگر می‌خواهید جستجوهای صوتی شما ذخیره نشود به صفحه‌ی کنترل فعالیت گوگل (Activity Controls Page) مراجعه کنید و تیک قسمت Voice & Audio را بردارید.

گوگل مکان شما را ردیابی و ذخیره می‌کند

علاوه بر جستجوهای متنی و صوتی، گوگل، مکان شما را نیز ردیابی و ذخیره می‌کند. شما می‌توانید به مراجعه به پنل Timeline Page تمام مکان‌های حضور خود را مشاهده کنید. صحت این اطلاعات به همراه داشتن موبایل و فعال بودن اکانت گوگل بستگی دارد.

روش توقف

برای متوقف کردن ردیابی و ذخیره مکان شما پس از ورود به پنل کنترل فعالیت گوگل (Activity Controls Page)  تیک گزینه‌ی Location History را بردارید. همچنین با ورود به پنل Timeline Page می‌تواند با انتخاب آیکون سطل زباله در قسمت پایین سمت راست، تاریخچه‌ی مکان‌های خود را حذف کنید.

گوگل مپ

اطلاعات تبلیغاتی خود را کنترل کنید

شاید جذاب‌ترین قسمت همین قسمت باشد! شما می‌توانید با ورود به پنل Ad Settings اطلاعات جالبی را در مورد خودتان بفهمید! در این پنل، گوگل پروفایلی را برای شما تهیه کرده است! در این پروفایل می‌توانید اطلاعاتی مثل جنسیت خود، سن تخمینی و ماه تولد خود را مشاهده کنید! اما جذاب‌ترین قسمت این است که شما می‌توانید موضوعات مورد علاقه خود را نیز ببینید؛ مانند کتاب و ادبیات، زیبایی،‌ ورزش و... . این اطلاعات بر اساس سرچ‌‌های شما در گوگل،‌ یوتیوب و... به دست آمده است.

شما می‌توانید شبکه‌سازی تبلیغاتی گوگل برای خود را فعال یا غیرفعال کنید. در صورت متوقف کردن این قسمت، واضح است که ردیابی شما توسط گوگل سخت می‌شود. اما در عوض، با کاهش شناخت شما توسط گوگل، نتایج جستجوی شما نیز نامربوط‌تر به ویژگی‌های شخصی شما خواهد بود.

اکانت گوگل خود را حذف کنید

با ورود به داشبور گوگل (Google's Dashboard) می‌توانید تمام اطلاعات مربوط به خود مانند دستگاه‌های متصل به اکانت گوگل، سرویس‌های مورد استفاده و... را مشاهده کنید. شما می‌توانید از این اطلاعات یک کپی هم تهیه کنید! در پایان می‌توانید برای حذف تمامی اطلاعات ذخیره شده از شما اکانت گوگل خود را حذف کنید.



تاريخ : سه‌شنبه 10 مهر 1397 | 08:40 | نویسنده : elme1404 | ارسال نظر(0)

همکاری دو شرکت مشهور موتورسیکلت‌سازی و تولیدکننده‌ی تایر، همیشه نتیجه‌ی بی‌نظیری داشته است. مدل MV آگوستا بروتاله 800 درگستر پیرلی (Brutale Dragster 800RR Pirelli)، هدیه‌ی ویژه‌ی ایتالیایی‌ها به عاشقان موتورسیکلت است.

هنگامی که دو شرکت ایتالیایی در کنار هم قرار می‌گیرند، برجسته‌ترین ویژگی در محصول نهایی چیزی جز زیبایی نخواهد بود. متخصصان پیرلی و MV Agusta از آخرین روش‌های مهندسی بهره گرفته‌اند تا مدل تولید محدود بروتاله 800 درگستر پیرلی در برخی از پنل‌های بدنه، از لاستیک کمک بگیرد. این موتورسیکلت که بر اساس بروتاله 800RR تولید شده است، با طرح سفارشی پیرلی به رنگ‌های زرد، سفید، نقره‌ای، سیاه و آبی (ترکیب زرد/سیاه/نقره‌ای و آبی/سفید/نقره‌ای) عرضه می‌شود. رینگ‌ها، صندلی و بخش‌هایی از بدنه نیز به رنگ‌های موجود مزین شده‌ است. طرح‌های بدنه و رنگ‌آمیزی با الهام از تایر دیابلو سوپرکورسا SP پیرلی کار شده است.

MV Agusta Pirelli

 

 

اما متفاوت‌ترین ویژگی این موتورسیکلت، استفاده از لاستیک در بدنه است؛ بخش بیرونی مخزن سوخت و پنل روی آن،  پلاستیک مخصوص پیرلی که در برابر خط و خش مقاوم بوده را انتخاب کرده است. سراگزوزهای سه‌تایی سنتی بروتاله نیز به پوشش محافظتی سرامیک برای مقاومت بیشتر در برابر دمای بالا، مجهز شده‌ است. این مدل تولید محدود ویژه، در بخش قوای فنی تغییری نکرده است و همچنان از پیشرانه‌ی ۳ سیلندر ۷۹۸ سی‌سی، با قدرت ۱۴۰ اسب بخار (دور موتور ۱۲۳۰۰)، گشتاور ۸۷ نیوتن‌متر (دور موتور ۱۰۱۰۰) و نهایت سرعت ۲۴۴ کیلومتر بر ساعت استفاده می‌کند.

MV Agusta Pirelli

قیمت MV آگوستا 800 بروتاله درگستر، نسخه‌ی پیرلی اعلام نشده است اما مدل استاندارد بروتاله 800RR با قیمت پایه‎ی ۱۶ هزار یورو (حدود ۱۸ هزار و ۵۰۰ دلار) فروخته می‌شود.



تاريخ : سه‌شنبه 10 مهر 1397 | 08:39 | نویسنده : elme1404 | ارسال نظر(0)

گریس هاپر (Grace Brewster Murray Hopper) دانشمند آمریکایی علوم کامپیوتر بود که نام خودش را به‌عنوان یکی از اولین برنامه‌نویس‌های کامپیوتر مشهور هاروارد مارک جاودانه کرد. او یکی از پیشگامان برنامه‌نویسی مدرن بود و اولین کامپایلر برنامه‌نویسی را نیز توسعه داد. ایده‌ی زبان‌های برنامه‌نویسی مستقل از ماشین از ذهن این دانشمند زاده شد و بعدها به خلق زبان برنامه‌نویسی کوبول انجامید. 

هاپر علاقه‌ی زیادی نیز به ارتش داشت و در دوران جنگ جهانی دوم برای ملحق شدن به ارتش آمریکا پیش‌قدم شد. البته او در ابتدا از پیوستن به ارتش منع شده اما در لیست نیروهای رزرو قرار گرفت. این بانوی دانشمند در توسعه‌ی کامپیوتر UNIVAC I نیز نقش داشته است. تلاش‌های هاپر برای توسعه‌ی کامپایلر در جهت این ایده بود که می‌توان به زبان انگلیسی با کامپیوترها صحبت کرد.

دستاوردهای گریس هاپر و فعالیت او در ارتش باعث شده تا القاب متنوعی از ملکه‌ی برنامه‌نویسی تا گریس شگفت‌انگیز به او داده شود. برخی از موشک‌ها و ابرکامپیوترهای آمریکایی نیز به نام این دانشمند ثبت شده‌اند. هاپر در طول مدت زندگی ۴۰ جایزه و درجه‌ی افتخاری متنوع دریافت کرد. حتی پس از مرگ هاپر نیز جایزه‌هایی به او اهدا شد که از این میان می‌توان مدال آزادی سال ۲۰۱۶ آمریکا را نام برد.

گریس هاپر / Grace Hopper

گریس هاپر در لباس دریاسالار ارتش آمریکا

تولد و تحصیل

گریس هاپر در ۹ دسامبر سال ۱۹۰۶ در نیویورک سیتی متولد شد. او بزرگترین فرزند یک خانواده‌ی ۵ نفره بود. والتر فلچر ماری و مری کمبل ون‌هورن پدر و مادر گریس بودند که اصلیتی اسکاتلندی و هلندی داشتند. جد پدری او از سربازان ارتش آریکا بوده و در جنگ داخلی این کشور حضور داشته است. پدر گریس کارگزار بیمه و مادرش عاشق ریاضیات بود. این عشق به ریاضیات به گریس هم منتقل شد.

گریس از کودکی به ماشین‌آلات و کشف ناشناخته‌های علاقه‌مند شد

سال‌های کودکی گریس با علاقه‌ی زیاد به مطالعه، نواختن پیانو و یادگیری روش کار ماشین‌آلات گذشت. او یک بار یک ساعت زنگ‌دار را دمونتاژ کرد تا روش کار آن را متوجه شود. وقتی گریس نتوانست آن ساعت را مونتاژ کند، برای درک روش مونتاژ، ۷ ساعت زنگ‌دار دیگر در خانه را نیز باز کرد تا این که در نهایت توسط مادرش متوقف شد!

گریش برای تحصیل به دو مدرسه‌ی مخصوص دختران فرستاده شد. گراهام و شون‌میکرز نام مدارسی بودند که گریس در نیویورک‌سیتی در آنها تحصیل کرد. هدف هاپر برای تحصیلات دانشگاهی، کالج واسر بود که در سال ۱۹۲۳ برای آن اقدام کرد. ضعف در امتحان زبان‌های لاتین باعث شد تا هاپر در اولین تلاش ناموفق شده و یک سال دیگر برای ورود به دانشگاه تلاش کند.

گریس هاپر / Grace Hopper

تصویری از جوانی هاپر روی جلد ACM

هاپر یک سال در مدرسه‌ی هارتریج در پلینفیلد نیوجرسی تحصیل کرد و سرانجام در سال ۱۹۲۴ وارد کالج واسر شد. تحصیلات دانشگاهی او در رشته‌های ریاضی و فیزیک در این دانشگاه انجام شد تا این که در سال ۱۹۲۸ با مدرک کارشناسی فارغ‌التحصیل شد. هاپر پس از فارغ‌التحصیلی برای ادامه‌ی تحقیقات به دانشگاه ییل رفت.

گریس ماری دو سال پس از فارغ‌التحصیلی با استاد دانشگاه نیویورک وینسنت فاستر هاپر ازدواج کرد و از آن زمان نام گریس هاپر را برای خود برگزید. مطالعات گریس در دانشگاه ییل به‌خاطر بورسیه‌ای بود که کالج واسر به او داده بود و در سال ۱۹۳۰، مدرک کارشناسی ارشد را از دانشگاه ییل برای او به ارمغان آورد.

گریس هاپر در سال ۱۹۳۱ تدریس در کالج واسر را شروع کرد. او به‌عنوان استاد ریاضیات در این دانشگاه مشغول شده و پس از سه سال تدریس، به درجه‌ی استادیاری رسید. دانشگاه ییل در سال ۱۹۳۴ مدرک دکترا را به گریس هاپر اهدا کرد. استاد راهنمای او در پایان‌نامه‌ی دکترا، Øystein Ore بود. هاپر در سال ۱۹۴۱ برای ادامه‌ی تدریس به دانشگاه نیویورک رفت.

گریس هاپر / Grace Hopper

شروع فعالیت کاری و نظامی

با شروع جنگ جهانی دوم، هاپر علاقه‌ی شدیدی داشت که به نیروهای نظامی آمریکا ملحق شود. به‌هرحال او در آن زمان ۳۴ ساله و سنش یادگیری فعالیت‌های نظامی زیاد بود. به‌علاوه، او یک استاد ریاضیات بود و شعلش برای جنگ حیاتی محسوب می‌شد. به‌هرحال باوجود تمام چالش‌ها و این حقیقت که فعالیت گریس به‌عنوان استاد، برای جنگ مفیدتر است، او با کسب مجوز از کالج واسر به بخش رزرو نیروی دریایی آمریکا ملحق شد.

با وجود مخالفت‌ها، او به شدت به‌دنبال خدمت در ارتش بود

گریس آموزش‌های ابتدایی را در مدرسه‌ی نظامی میدشیپمنگذراند و به درجه‌ی ستوانی رسید. پس از این آموزش‌ها، گریس برای فعالیت در پروژه‌ی جنگ‌افزارهای کامپیوتری به دانشگاه هاروارد رفت. او از سال ۱۹۴۴ به‌همراه جوان آیکین روی پروژه‌ی Harvard Mark I مشغول به فعالیت شد.

تا سال‌های پایانی جنگ، فعالیت‌های گریس در پشت‌صحنه‌ی پیشرفت‌های کامپیوتری با جدیت ادامه داشت و او روی نسخه‌ی دوم کامپیوتر هاروارد مارک نیز فعالیت می‌کرد. در خلال کار روی همین کامپیوتر بود که اولین باگ کامپیوتری توسط هاپر نام نهاده شد. این باگ، یک شاپرک بود که در یکی از ۱۷۰۰ رله‌ی آن کامپیوتر، اتصال کوتاه ایجاد می‌کرد.

گریس هاپر / Grace Hopper

اولین باگ کامپیوتری که جسد یک شاپرک در رله‌های کامپیوتر هاروارد مارک بود

خدمت هاپر در ارتش در سال ۱۹۴۶ پایان یافت اما او هنوز به‌عنوان نیروی رزرو شناخته می‌شد. او از دانشکده‌ی واسر استعفا داد تا تحقیقاتش را در هاروارد پیگیری کند. در آن زمان، هاپر به‌عنوان کارشناس تحقیقات مهندسی و فیزیک کاربردی در آزمایشگاه کامپیوتر این دانشگاه کار می‌کرد. او در زمان توسعه‌ی کامپیوتر مارک ۳ نیز هنوز در هاروارد بود.

پس از چند سال فعالیت دانشگاهی و نظامی،‌ نوبت به ورود جدی به بازار کار رسید. هاپر در سال ۱۹۴۹ به‌عنوان ریاضی‌دان ارشد وارد شرکت Eckert-Mauchly Computer Corporation شد. او در آنجا به‌همراه جان اکرتو جان ماکلی روی پروژه‌ی UNIVAC کار می‌کرد. فعالیت روی همین پروژه، قدم‌های اولیه برای توسعه‌ی کامپایلر را تشکیل داد. هاپر در تیمی عضو بود که اولین کامپایلر را با نام Flow-Matic توسعه دادند.

توسعه‌ی کامپابلر با هدف ارتباط آسان‌تر انسان با ماشین انجام شد

هاپر در مصاحبه‌هایی گفته است که در ابتدا هیچ کس به او و کامپایلرش اعتقاد نداشت. اکثر افراد بر این باور بودند که کامپیوتر تنها زبان الگوریتم می‌فهمد و ترجمه‌ی زبان انگلیسی به زبان ماشین غیرممکن است. این دانشمند بزرگ در مورد دلیل توسعه‌ی کامپایلر، تنبلی خودش را عنوان می‌کند. او امیدوار بود با ورود کامپایلرها به علم کامپیوتر، برنامه‌نویس‌ها به همان اصل اولیه‌ی خود یعنی دانش ریاضیات بازگردند.

گریس هاپر / Grace Hopper

هاپر در حال کار کردن با کامپیوتر UNIVAC

در واقع هاپر قصد داشت برنامه‌نویسی را برای پردازشگران داده آسان کند. او می‌خواست این افراد عبارت‌های خود را به زبان ریاضی یا انگلیسی بنویسند و کامپیوتر، آنها را به زبان ماشین تبدیل کند. 

شرکت Remington Rand در سال ۱۹۵۰، شرکت اکرت-ماکلی را خریداری کرد و آن را به‌عنوان زیرمجموعه‌ی توسعه‌ی یونیوک به ثبت رساند. هاپر در ساختار جدید به‌عنوان مهندس سیستم مشغول به کار شد و مدیریت توسعه‌ی برنامه‌‌نویسی اتوماتیک در زیرمجموعه‌ی یونیوک را بر عهده گرفت. هاپر در آن سال‌ها باجدیت کار روی کامپایلرها را ادامه داد و اولیت مقاله‌ی خود در این موضوع را در سال ۱۹۵۲ منتشر کرد.

زبان برنامه‌نویسی COBOL تحقق رویای هاپر یعنی زبان آسان‌تر ماشینی بود

فعالیت جدی بعدی گریس هاپر در دنیای برنامه‌نویسی، تلاش برای توسعه‌ی زبان برنامه‌نویسی مخصوص کسب‌وکارها بود. در آن زمان فلو-ماتیک تنها زبان مخصوص در این حوزه بود و پایه‌های زبان جدید یعنی همان کوبول یا COBOL بر اساس آن برنامه‌ریزی شد. این زبان برنامه‌نویسی در سال ۱۹۵۹ رونمایی شد. توسعه‌ی زبان کوبول ( COmmon Business-Oriented Language) به‌دست متخصصان متعدد آن زما بود و هاپر به‌عنوان مشاور فنی آنها فعالیت می‌کرد.

علاوه بر زبان فلو-ماتیک، ایده‌هایی از زبان توسعه‌یافته توسط آی‌بی‌امن یعنی COMTRAN نیز در توسعه‌ی کوبول استفاده شدند. ایده‌های هاپر مبنی بر این که زبان برنامه‌نویسی باید حتی‌الامکان به انگلیسی (نه زبان ماشین) نزدیک باشد، توسعه‌ی کوبول را جهت‌دهی کرد.

گریس هاپر / Grace Hopper

کامپیوتر UNIVAC II

از دیگر فعالیت‌های هاپر در زمینه‌ی کامپایلرها و زبان‌های برنامه‌نویسی، می‌توان به تلاش‌های او برای استانداردسازی زبان‌ها و تدوین قوانینی مشخص برای توسعه‌ی آنها اشاره کرد. او در دهه‌ی ۱۹۷۰ به‌عنوان مشاور وزارت دفاع برای جایگزینی سیستم‌های عظیم این سازمان با شبکه‌ای از کامپیوترهای کوچک، فعالیت می‌کرد. هاپر برای ارتباط هرچه بهتر این سیستم‌ها و دسترسی به پایگاه داده‌ی مرکزی، استانداردهای مخصوص را توسعه داد. 

هاپر هیچ‌گاه تنها به یک شغل و فعالیت راضی نمی‌شد. او همزمان در شرکت رمینگتون، در فعالیت‌های دانشگاهی و نظامی نیز فعالیت می‌کرد. پس از آن نیز شرکت Sperry Corporation با رمینگتون ادغام شد و هاپر کار خود را در آنجا ادامه داد. فعالیت‌های دانشگاهی گریس در آن سال‌ها، در دانشگاه‌هایی همچون پنسیلوانیا نیز ادامه داشت. از لخاظ فعالیت‌های نظامی، هاپر به‌عنوان مشاور و استاد در واحد رزرو نیروی دریایی فعالیت می‌کرد تا این که در دسامبر سال ۱۹۶۶ با درجه‌ی ناخدا دوم بازنشسته شد.

فعالیت‌های تحقیقاتی، دانشگاهی و نظامی همزمان دنبال می‌شدند

جدایی هاپر از نیروی دریایی ارتش طولانی نشد و در سال ۱۹۶۷، بار دیگر این دانشمند برای خدمت در نظام فراخوانده شد. هاپر با هدف کار در ارتش از شرکت اسپری مرخصی گرفت اما هیچ‌گاه به شرکت بازنگشت. در ابتدا قرار بود فعالیت هاپر در ارتش ۶ ماهه باشد اما دستورات ارتش تغییر کرد و قرار شد هاپر به‌مدت نامحدود خدمت کند.

وظیه‌ی گریس هاپر در بازگشت مجدد به ارتش، فعالیت در بخش پردازش اتوماتیک داده بود. هاپر در سال ۱۹۷۳ به درجه‌ی ناخدا رسید و در سال ۱۹۷۷، مشاور ویژه‌ شد و تا زمان بازنشستگی از ارتش در همین سمت باقی ماند. فعالیت در اترش، جلوی کارهای تحقیقاتی و دانشگاهی گریس هاپر را نگرفت و او در خلال سال‌های ۱۹۷۱ تا ۱۹۷۸ به‌عنوان استاد علوم مدیریت در دانشگاه جرج واشنگتن مشغول به فعالیت بود. 

گریس هاپر / Grace Hopper

برگه‌ی حضور و غیاب ارتش برای پروژه‌ی هاروارد مارک با امضای هاپر

هاپر در سال ۱۹۸۶ و در سن ۸۰ سالگی از ارتش بازنشسته شد. او در آن زمان مسن‌ترین افسر ارتش آمریکا بوده و به مقام دریاسلاری رسیده بود. در مراسمی که برای بازنشستگی این دانشمند در بوستون برگزار شد، مدال Defense Distinguished Service به‌عنوان عالی‌ترین مدال وزارت دفاع آمریکا به او اهدا شد.

سال‌های پایانی و مرگ

پس از سال‌های فعالیت‌های مختلف علمی، تحقیقاتی و عملی، هر فردی برای گریس هاپر یک بازنشستگی آرام را پیش‌بینی می‌کرد. البته این نوع از زندگی هیچ‌گاه با شخصیت هاپر هماهنگ نبود و او بلافاصله به‌عنوان مشاور ارش در شرکت Digital Equipment Corporation مشغول به کار شد. هاپر تا سال ۱۹۹۰ در این شغل فعالیت کرد.

هاپر در سال‌های پایانی به‌عنوان مشاور DEC فعالیت می‌کرد

وظیفه‌ی اصلی ملکه‌ی برنامه‌نویسی در شرکت DEC، ارائه‌‌های کاربردی در زمینه‌ی دیجیتال‌سازی، مفاهیم پیشرفته‌ی پردازش کامپیوتری و ارزش اطلاعات و داده در دنیای جدید بود. به‌علاوه او به‌عنوان رابط شرکت با موسسات علمی و آموزشگاهی نیز فعالیت می‌کرد.

گریس هاپر در روز جشن سال نوی میلادی در سال ۱۹۹۲ در منزل شخصی‌اش در آرلینگتون ویرجینیا از دنیا رفت. جسد او به‌همراه تمامی افتخارات نظامی و مدال‌هایش در گورستان آرلینگتون به خاک سپرده شد.

گریس هاپر / Grace Hopper

هاپر در یک اتاق کامپیوتر در واشنگتن دی‌سی

گریس هاپر در طول زندگی خود و حتی پس از آن جوایز و افتخارات متعددی را دریافت کرد. او بالاترین مدال افتخاری انجمن بانوان مهندس آمریکا را به‌خاطر دستاوردهایش در علم کامپیوتر و مدیریت مهندسی در سال ۱۹۶۴ دریافت کرد. در سال ۱۹۷۱، یک مراسم و جایزه به‌نام این دانشمند یعنی Grace Murray Hopper Award تاسیس شد که ACM وظیفه‌ی برگزاری آن را بر عهده دارد. این جایزه به متخصصان کامپیوتر اهدا می‌شود که تا پیش از سن ۳۵ سالگی در ساختن یک مقوله‌ی فنی یا ارائه‌ی سرویس کامپیوتری نقش داشته باشند.

در سال ۱۹۷۳، هاپر به‌عنوان اولین زن به‌عنوان عضو رسمی انجمن کامپیوتر بریتانیا انتخاب شد. جایزه‌ی جامعه‌ی زنان دانشگاهی آمریکا و دکترای افتخاری علوم از دانشگاه مارکوت نیز در سال ۱۹۸۲ به این دانشمند اهدا شد. دانشگاه سیراکوز نیر در سال ۱۹۸۶ دکترای افتخاری را به هاپر اهدا کرد.

۴۰ نشان و مدرک افتخاری در طول زندگی این دانشمند به او اهدا شد

پس از مرگ هاپر نیز افتخارات و یادواره‌های متعددی به‌نام او ثبت شدند. در سال ۱۹۹۶، کشتی جنگی یو‌اس‌اس هاپر به افتخار این دانشمند نام‌گذاری شد. جایزه‌ی پیشگامی فناوری آمریکا در سال ۲۰۰۱ به افتخار این دانشمند،‌ The Graciesنامیده شد. دپارتمان انرژی ایالات متحده‌ی آمریکا نیز سیستم کامپیوتری پرچمدار خود را هاپر نامیده است.

از آخرین افتخاراتی که به‌نام این دانشمند بزرگ ثبت شده‌اند، می‌توان به نشان افتخار آزادی ریاست جمهوری آمریکا در سال ۲۰۱۶ و نام‌گذاری دانشکده‌ی هاپر در دانشگاه ییل اشاره کرد. گریس هاپر در طول زندگی، ۴۰ مدرک افتخاری دریافت کرد. کارمندان شرکت مایکروسافت، یک گروه کارمندی به نام Hoppers دارند که یک بورسیه‌ی استخدامی نیز اجرا می‌کند. این گروه اکنون در سرتاسر جهان ۳ هزار کارمند دارد. 

گریس هاپر / Grace Hopper

هاپر در حال دریافت درجه‌ی ناخدا

یکی از مهم‌ترین یادواره‌هایی که به‌نام این دانشمند بزرگ برگزار می‌شود، جشن گریس هاپر برای زنان دنیای کامپیوتر است. این برنامه، مجموعه‌ای از کنفرانس‌ها است که با هدف افزایش شناخت در مورد تحقیقات و فعالیت‌های زنان در حوزه‌ی کامپیوتر برگزار می‌شود. این مراسم، بزرگترین گردهم‌آیی زنان فعال در صنعت کامپیوتر در جهان است که از سال ۱۹۹۴ برگزار می‌شود.

گریس هاپر در زمانی فعالیت می‌کرد که فرصت‌های جدیدی برای زنان در جهان در حال شکوفایی بود. تعداد بالایی از زنان در دهه‌یهای ۱۹۲۰ و ۱۹۳۰ به درجه‌ی دکترا در دانشگاه‌ها دست پیدا می‌کردند که تا دهه‌‌ی ۱۹۸۰ یک رکورد باقی ماند. جنگ جهانی دوم نیز فرصت خوبی بود تا زنان بیشتری وارد صنعت شوند. البته ورود و سلطه‌ی هاپر در صنعتی که تماما در سلطه‌ی مردان بود، در آن زمان یک پیشرفت بزرگ محسوب می‌شد. خصوصا فعالیت در ارتش آمریکا، دستاوردی بزرگ برای این بانو بود.

هاپر همیشه به خوش‌بینی و داشتن چشم‌اندازهای روشن مشهور بود. او پتانسیل کامپیوترها را به‌خوبی درک می‌کرد و معتقد بود بشر هنوز بسیاری از توانایی‌های این دستگاه‌ها را کشف نکرده است و در اول راه قرار دارد.



تاريخ : سه‌شنبه 10 مهر 1397 | 08:38 | نویسنده : elme1404 | ارسال نظر(0)

فرآیند تولید خودرو پیچیده، زمان‌بر و پرهزینه است؛ خودروسازان برای به‌کاربردن آخرین روش‌ها در کاهش وزن، افزایش ایمنی و ارائه‌ی محصولی جذاب، پلتفرم‌های مختلف طراحی می‌کنند. معمولاً نام یک خودرو برای چند سال در خط تولید یک شرکت باقی می‌ماند اما برای به‌روز نگه‌داشتن، در قالب نسل‌های جدید به‌بازار عرضه می‌شود.

تقاضای بازار، وضعیت فروش و سوددهی باعث می‌شود یک خودرو چند سال یا بیش از ۱۰ سال در خط تولید ماندگار شود. برای درک بهتر این مورد، لزومی ندارد به کشورهای دیگر مراجعه کنیم، سال‌ها است که خودروهای قدیمی برندهای مختلف در ایران تولید و یا بهتر است بگوییم، مونتاژ می‌شوند.

فورد فستیوا (پراید) نسخه شوگان

در این مقاله قصد داریم، فهرستی از خودروهایی که بیشترین زمان در خط تولید مانده‌اند (حداقل ۱۵ سال)، تهیه کنیم؛ انتظار دیدن چند خودروی بسیار آشنا را در این فهرست داشته باشید. بالاخره پس از گذشت بیش از یک‌سال از پیوستن نگارنده به تیم زومیت، در این مقاله خودروهای مونتاژ ایران در ۱۰ خودروی اول یا آخر فهرست، مشاهده می‌شود.

پژو 205

Peugeot 205

مدت زمان تولید: ۱۵ سال

۱۹۸۳ تا ۱۹۹۸

اولین تلاش‌ها برای طراحی پژو 205 به‌عنوان جایگزین مدل 104، در سال ۱۹۷۸ آغاز شد؛ هدف مهندسان فرانسوی، تولید خودرویی سبک‌وزن با استفاده از قطعات فعلی موجود در کارخانه بود تا فرآیند تولید آسان باشد و هزینه‌ها نیز، در کمترین سطح باقی بماند. در آن زمان، پژو دپارتمان بخش اروپا سیتروئن و کرایسلر را به‌خدمت گرفته بود، بنابراین 205 باید یک موفقیت تجاری محسوب می‌شد. سال ۱۹۸۳، پژو 205 در قالب هاچ‌بک چهاردر عرضه و به‌سرعت به یکی از پرفروش‌ترین محصولات این خودروساز فرانسوی تبدیل شد. پس از این، مدل‌های هاچ‌بک دودر، کروک، ون و البته نسخه‌ی ماندگار GTi تولید شدند؛ دو نسخه‌ی Rallye و T16 پاسخ پژو به طرفداران رانندگی اسپرت و پرفرمنس بود. در اواسط دهه‌ی ۱۹۹۰، قیمت مناسب، بزرگ‌ترین عامل فروش 205 بود و مقامات پژو با عرضه‌ی نسخه‌های ویژه، تا سال ۱۹۹۸ این مدل را تولید کردند.

مرسدس بنز SL R107

Mercedes Benz SL R107

مدت زمان تولید: ۱۸ سال

۱۹۷۱ تا ۱۹۸۹

در بین خودروهای کروک، تعداد کمی مانند نسل R107 مرسدس بنز SL کلاس (نسل سوم) در طول سال‌ها همچنان زیبایی خود را حفظ کرده‌اند. SL با کابین فوق‌العاده جادار و لوکس، نزدیک به دودهه در کنار پرچمدارهای اصلی این شرکت آلمانی قرار داشت؛ بدنه‌ی این مدل موسوم به SLC سال ۱۹۸۱ بازنشسته شد تا مدل SEC به بازار برسد.

فورد مدل T

فورد مدل تی / Ford Model T

مدت زمان تولید: ۱۹ سال

 ۱۹۰۸ تا ۱۹۲۷

فورد مدل T به‌عنوان اولین خودروی تولیدانبوه جهان، نزدیک به ۲۰ سال تولید شد. مدل‌های لوکس از این خودرو نیز تولید شدند، اما نسخه‌ی استاندارد با قیمت ۵۰۰ دلار، برای هر آمریکایی با حقوق ثابت، قابل خریداری بود. ۵۰۰ دلار سال ۱۹۱۷، تقریباً برابر ۹ هزار و ۶۰۰ دلار امروز است که البته نمونه‌های دست دوم، قیمت کمتر از این داشتند. فورد مدل T امکان سفر به نقاط مختلف آمریکا را بدون نیاز به اسب یا قطار ممکن کرد؛ پس از تولید ۱۵ میلیون دستگاه مدل T در ۱۲ کشور جهان، تولید اولین خودروی تولیدانبوه جهان متوقف شد.

سوزوکی جیمنی

Suzuki Jimny

مدت زمان تولید: ۲۰ سال

۱۹۹۸ تا ۲۰۱۸

مینی‌شاسی‌بلند دوست داشتنی سوزوکی با نام جیمنی (Jimny) سال ۱۹۷۰ متولد شد. نسل اول این مدل ۱۱ سال و نسل دوم هم ۱۷ سال تولید شد؛ اما نسل سوم جیمنی پس از ۲۰ سال تولید، چند ماه پیش بازنشسته شد تا نسل چهارم با طرحی جدید جایگزین آن شود. ترکیب پیشرانه‌های ۶۵ تا ۸۶ اسب بخار در مدل‌های مختلف جیمنی با سیستم انتقال قدرت چهارچرخ محرک (4WD) و وزن پایین (حدود ۱۰۰۰ کیلوگرم)، این شاسی‌بلند ارزان‌قیمت ژاپنی را همه فن‌حریف کرده بود.

پژو 206

Peugeot 206

مدت زمان تولید: ۲۰ سال و همچنان در حال تولید

۱۹۹۸ تا امروز

هاچ‌بک شهری پژو 206 به عنوان جایگزین 205 پرطرفدار در سال ۱۹۹۸ عرضه شد؛ مدتی بعد مدل‌های استیشن SW، کروک و سدان 206 هم به‌تولید رسید. تولید 206 در بسیاری از کشورهای جهان من جمله ایران انجام شد و امروز بیش از ۱۰ میلیون دستگاه از این هاچ‌بک فرانسوی عرضه شده است تا پرفروش‌ترین محصول تاریخ پژو باشد. 206 SD یا سدان محصول مشترک ایران خودرو و پژو در سال ۲۰۰۶ رونمایی شد؛ 206+ مدل فیس لیفت ۲۰۶ هم از سال ۲۰۰۹ به بازار رسید. باید گفت که 206 تولیدی فعلی ایران پس از قطع همکاری با پژو، بدون نظارت فرانسوی‌ها و با قطعات برندهای دیگر تولید می‌شود. خودروی رانا، بر اساس پلتفرم پژو 206 طراحی شده است.

فیات پاندا

Fiat Panda

مدت زمان تولید: ۲۳ سال

۱۹۸۰ تا ۲۰۰۳

فیات پاندا با الهام از سیتروئن 2CV و رنو 4 طراحی شد؛ هدف مقامات فیات، تولید یک خودروی کوچک ایتالیایی شهری، بدون پیچیدگی در کابین، بدنه و قوای فنی بود. مهندسان این شرکت در کنار طراحان استودیوی ایتال‌دیزاین، اولین مدل‌های پاندا با پیشرانه‌ی ۲ سیلندر هواخنک و سیستم تعلیق قدیمی بافنربندی تخت را عرضه کردند. در سال‌های بعد، فیات پاندا در نسخه‌های مختلف مانند ون، شاسی‌بلند و کروک تولید شد؛ این خودروی کوچک شهری هنوز هم در خیابان‌های ایتالیا و بخش‌هایی از فرانسه در حال تردد است.

نیسان پاترول

Nissan Patrol

مدت زمان تولید: ۲۳ سال

۱۹۸۰ تا ۲۰۰۳

شاسی‌بلند نیسان پاترول سال ۲۰۱۰ به ششمین نسل خود وارد شد اما نسل سوم آن (سری 160) بیش از دو دهه در ایران مونتاژ شد. مونتاژ پاترول چهار چرخ محرک توسط پارس خودرو به‌دلیل سیستم کاربراتور و مصرف سوخت و آلایندگی بالا، سال ۲۰۰۳ متوقف شد.

رنجرور

Range Rover

مدت زمان تولید: ۲۶ سال

۱۹۷۰ تا ۱۹۹۶

رنجرور با هدف طراحی یک شاسی‌بلند آف‌رود لوکس در کناری سری 2 لندرور تولید شد. این خودروی بریتانیایی در زمانی عرضه شد که تقاضای شاسی‌بلند روبه افزایش بود. رنجرور در بسیاری از کشورهای جهان، به یکی از سرسخت‌ترین خودروهای آف‌رود شهرت پیدا کرد.

فیات 126

Fiat 126

مدت زمان تولید: ۲۸ سال

۱۹۷۲ تا ۲۰۰۰

126 برخلاف تصور، به اندازه‌ی فیات 500 طرفدار پیدا نکرد اما در لهستان، شهرت غیرقابل تصوری داشت. از ۴ میلیون و ۶۰۰ هزار دستگاه تولیدی فیات 126، حدود ۳ میلیون و ۳۰۰ دستگاه در لهستان تولید شد. فیات 126 تنها طراحی به‌روزتری از مدل 500 داشت زیر این پوسته، مهندسی هر دو خودرو یکسان بود.

جیپ واگنیر 

Jeep Wagoneer

مدت زمان تولید: ۲۸ سال

۱۹۶۳ تا ۱۹۹۱

جیپ واگنیر (Wagoneer) که چنددهه‌ی پیش توسط پارس خودرو با نام آهو (وانت سیمرغ) در ایران تولید می‎شد، یکی از پیشتاران شاسی‌بلندهای لوکس بود. وگنیر به‌دلیل شباهت نداشتن با جیپ CJ که اساساً نسخه‌ی بروزشده‌ی جیپ جنگ جهانی دوم بود، اهمیت فراوانی داشت. توانایی‌های آف‌رود و کابین جادار، وگنیر را به یک خودروی خانوادگی سرسخت تبدیل کرده بود؛ وگنیر که چند سال بعد گرند وگنیر نام‌گذاری شد، در طول سال‌های تولید بیشتر به یک خودرو با سواری راحت تبدیل شده بود. سرانجام این مدل به‌یاد ماندنی با گرند چروکی جایگزین شد.

فولکس واگن جتا

Volkswagen Jetta

مدت زمان تولید: ۲۹ سال

۱۹۸۴ تا ۲۰۱۳

نسل دوم فولکس واگن جتا (Jetta) یک سال قبل از توقف تولید آن در اروپا، سال ۱۹۹۱ در چین تولید شد. اتحاد FAW چین و فولکس واگن باعث شد تا نسل دوم جتا، از سال ۱۹۹۵ به‌طور کامل در چین تولید شود. در طول ۲۹ سال عمر نسل دوم جتا در چین، سه فیس‌لیفت مختلف از این مدل عرضه شد؛ نسل دوم جتا در اروپا فقط ۸ سال تولید شد اما این خودرو همچنان به‌عنوان تاکسی در شهرهای مختلف چین استفاده می‌شود.

تویوتا سنچوری

Toyota Century

مدت زمان تولید: ۳۰ سال

۱۹۶۷ تا ۱۹۹۷

نسل اول سدان فوق لوکس تویوتا سنچوری (Century)، قبل از ایجاد برند لکسوس و رقابت با مرسدس بنز و بی‌ام‌وتولید شد. سنچری باهدف جذب مشتریان ثروتمند، کاملاً دست‌ساز و مجهز بود. نسل دوم سنچری از سال ۱۹۹۷ تا ۲۰۱۶ تولید شد و اخیراً نسل سوم این سدان فوق لوکس،‌ به بازار ژاپن رسیده است.

پژو 404

Peugeot 404

مدت زمان تولید: ۳۱ سال

۱۹۶۰ تا ۱۹۹۱

سرسختی افسانه‌ای پژو 404  که نام مستعار جالبی در ایران دارد، محصول استودیوی طراحی پینین‌فارینا در دشت‌های آفریقا، عامل مهمی برای بیش از سه دهه تولید این سدان فرانسوی بود. سال ۱۹۷۵ تولید 404 در اروپا متوقف شد، اما خط تولید این مدل فرانسوی تا سال ۱۹۹۱ در کنیا فعال ماند؛ جایگزین 404؛ پژو 504 هم سرنوشتی مشابه داشت.

فولکس واگن سانتانا

Volkswagen Santana

مدت زمان تولید: ۳۱ سال

۱۹۸۱ تا ۲۰۱۲

سانتانا (Santana) یکی از اولین خودروهای ساخت اروپا بود که در چین تولید شد. مقامات چینی از بین سانتانا و سیتروئن CX، محصول فولکس واگن را انتخاب کردند؛ این مدل چینی‌ها را با یک سدان جادار آشنا کرد. نسخه‌ها و مدل‌های مختلف سانتانا شامل 2000، 3000 و ویستا به‌عنوان تاکسی، خودروی پلیس و دولتی در چین استفاده شد. سانتانا با نشان نیسان در ژاپن و نشان فورد در آرژانتین و برزیل هم فروخته شده است. نسل جدید این سدان برای پاسخ به تقاضای بازار چین، سال ۲۰۱۲ رونمایی شد.

پژو 405

Peugeot 405

مدت زمان تولید: ۳۱ سال و همچنان در حال تولید

۱۹۸۷ تا امروز

405 محصول استودیوی طراحی پینین‌فارینا، باهدف فروش به اروپایی‌ها تولید شد، اما در طول بیش از ۳ دهه، به کشورهای مختلفی سفر کرد تا آخرین محصول پژو در بازار آمریکا باشد. سال ۱۹۸۹ میلادی یا ۱۳۶۸ خورشیدی پژو 405 به ایران رسید. ایران خودرو همچنان در مدل‌های متنوع، این سدان فرانسوی را تولید می‌کند.

پژو 405 در نسخه‌های مختلف و مدل‌هایی متنوع شامل پارس یا پرشیا (فیس لیفت 405)، روآ (405 با پیشرانه ۱.۷ لیتری پیکان)، آر دی (405 با پیشرانه ۱.۶ لیتری پیکان) و آریسان (405 وانت)  همچنان در ایران حضور پررنگی دارد؛ تولید پژو 405 سال ۱۹۹۷ در اروپا متوقف شد.

کیا پراید - فورد فستیوا 

Ford Festiva / Kia Pride

مدت زمان تولید: ۳۲ سال و همچنان در حال تولید

۱۹۸۶ تا امروز

فستیوا (Festiva)، هاچ‌بک شهری فورد با طراحی، پلتفرم و پیشرانه‌ی ۴ سیلندر مزدا بود که تا سال ۲۰۰۲ در آمریکا فروخته شد. این مدل توسط کیا با نام پراید، توسط مزدا با نام 121 و البته با مدل‌هایی از سایپا نیز عرضه شد.

پراید Pride

پراید همچنا  توسط سایپا بر اساس نسل اول فورد فستیوا در مدل‌های مختلف هاچ‌بک، سدان و حتی وانت تولید می‌شود. از پیشرانه و پلتفرم پراید برای تولید رنو پی‌کی نیز استفاده شد. این خودرو با برند مزدا سال ۱۹۹۰، برند کیا سال ۲۰۰۰، برند دانگ فانگ سال ۲۰۰۳ و برند AAV مصر سال ۲۰۰۲ توقف تولید شد اما با برند سایپا همچنان زنده است.

لادا 2105 ریوا

Lada Riva

مدت زمان تولید: ۳۲ سال

۱۹۸۰ تا ۲۰۱۲

اولین محصول شرکت روسی آفتوواز (AvtoVAZ) لادا 2101، اساساً فیات 124 کلاسیک بود. مدل 2105 با اینکه در پیشرانه‌ی ۴ سیلندر تغییر چندانی به‌خود ندید، اما طراحی 2101 را با جلوپنجره‌ی پلاستیکی و چراغ‌های مربعی، بروزرسانی کرد. لادا 2105 به نقاط مختلفی از جهان شامل کانادا و انگلستان صادر شد تا درمجموع با تولید بیش از ۱۴ میلیون دستگاه، یکی از پرفروش‌ترین خودروهای تاریخ باشد.

فیات اونو

Fiat Uno

مدت زمان تولید: ۳۳ سال

۱۹۸۰ تا ۲۰۱۳

اونو (Uno) خودروی شهری فیات بود که در اروپا و برزیل تولید می‌شد. البته اونو همچنان در بازار برزیل حضورپر رنگی دارد، چرا که تا پایان سال ۲۰۱۳ تولید آن ادامه داشت. این مدل کوچک شهری به‌دلیل فروش خوب در برزیل، فسی لیفت شد اما همچنان قوای فنی آن تغییری نکرد. دلیل توقف تولید فیات اونو در برزیل، قوانین جدید این کشور مبنی بر لزوم تردد خودروها با ایربگ جلو و ترمز ABS بود.

رنو 4

Renault 4

مدت زمان تولید: ۳۳ سال

۱۹۶۱ تا ۱۹۹۴

رنو 4، محصول اقتصادی فرانسوی‌ها بود که جایگزین 4CV شد؛ دلایل محبوبیت این هاچ‌بک رنو را می‌توان در قیمت پایین، استهلاک کم و تعمیرآسان خلاصه کرد. در طول ۳۳ سال تولید، رنو 4 تغییرات زیادی در طراحی (به‌خصوص جلوپنجره) و پیشرانه تجربه کرد. بیش از ۸ میلیون دستگاه رنو 4 در کشورهای فرانسه، ایرلند، مراکش، الجزایر، یوگسلاوی، شیلی و اروگوئه به فروش رفت.

لندرور دیفندر (90 و 110)

Land Rover Defender

مدت زمان تولید: ۳۳ سال

۱۹۸۳ تا ۲۰۱۶

ریشه‌های اصلی دیفندر پرطرفدار، به لندرور کلاسیک محصول سال ۱۹۴۸ بازمی‌گردد. دیفندر یا لندرور 90 و 110 به‌عنوان جایگزین سری 3 با قابلیت‌هایی چون سیستم انتقال قدرت چهارچرخ محرک، مانور بالا در مسیرهای آف‌رود و کابین جادار تولید شد. لندرور دیفندر همیشه به عبور از هر مسیر شهرت دارد، اما سرانجام در سال ۲۰۱۶ موفق بالا رفتن از قوانین جدید الایندگی نشد. مقامات لندرور تصمیم گرفتند که به‌جای اصلاحات زیاد در این مدل، تولید آن را متوقف کنند تا جایگاه ویژه‌ی دفندر در صنعت خودروسازی جاودانه شود.

تویوتا لندکروزر J70

Toyota Land Cruiser

مدت زمان تولید:‌ ۳۴ سال و همچنان در حال تولید

۱۹۸۴ تا امروز

در حالی‌که مقامات لندرور حکم مرگ دیفندر را در سال ۲۰۱۶ امضاء کردند، اما نسل سوم لندکروزر تویوتا به‌لطف تلاش‌های مهندسان ژاپنی همچنان نفس می‌کشد. سری 70 لندکروزر در ژاپن تولید می‌شود و فروش خوبی در استرالیا دارد. این خودرو با پیشرانه‌ی V8 دیزل توربوشارژ تولید می‌شود؛ دو مدل وانت (دو در و دوکابین) و دو مدل شاسی‌بلند سواری (دو و چهاردر) از لندکروزر سری J70 تولید می‌شود.

فولکس واگن گلف

Volkswagen Golf

مدت زمان تولید: ۳۵ سال

۱۹۷۴ تا ۲۰۰۹

۷ نسل از هاچ‌بک محبوب فولکس واگن گلف تولید شده است، اما نسل اول آن تا سال ۲۰۰۹ در آفریقای جنوبی عرضه می‌شد. نسل اول گلف به‌عنوان مدل ارزان‌تر از نسل‌های جدید گلف، بازار خود را در آفریقای جنوبی پیدا کرده بود. گلف قدیمی در بازار آفریقای جنوبی با نام Citi ، در مدل هاچ‌بک پنج در، رنگ‌های قرمز روشن، زرد روشن یا آبی روشن و چندبار فیس لیفت تولید می‌شد.

بریستول 603

Bristol 603

مدت زمان تولید: ۳۵ سال

۱۹۷۶ تا ۲۰۱۱

شرکت بریتانیایی بریستوا کارز (Bristol Cars) سال‌ها به تولید خودروهای لوکس دست‌ساز مشغول بوده که مدل 603، کوپه‌ی خاص این برند و ترکیب هنر انگلیسی و آمریکایی است. از سال ۱۹۷۶ تا ۲۰۱۱، بریستول 603 تغییرات فراوانی کرد تا همچنان در خط تولید باقی بماند؛ البته توقف تولید این مدل به‌دلیل توقف کلی فعالیت‌های بریستول کارز بود. در طول ۳۵ سال تولید، بریستول 603 قطعات مختلفی از خودروهای برندهای دیگر مانند نسل دوم فولسک واگن شیروکو، بدفورد CF2، اوپل سناتور B و آئودی A4 Avant پذیرفت.

رنو 12

Renault 12

مدت زمان تولید: ۳۷ سال

۱۹۶۹ تا ۲۰۰۶

مقامات رنو، این مدل را به‌امید فروش در چهار قاره‌ی کره‌ی زمین تولید کردند که ازقضا این هدف، تاحدودی هم عملی شد. با اینکه بازار اصلی رنو 12 در اروپای غربی بود، اما این سدان در اروپای شرقی، آمریکا و استرالیا هم فروش داشت. رنو 12 نقطه‌ی قوت داچیا (Dacia) بود و پس از ۲۶ سال توقف تولید در فرانسه، همچنان در رومانی تولید آن ادامه یافت. نسخه‌های مختلفی از رنو 12 شامل کوپه‌ی اسپرت 1410، لیفت‌بک 1320 و پیکاپ دو و چهاردر عرضه شد تا سرانجام، داچیا لوگان (تندر 90) جایگزین آن در رومانی شود.

مرسدس بنز G کلاس

Mercedes Benz G Class

مدت زمان تولید: ۳۸ سال

۱۹۷۹ تا ۲۰۱۷

همه‌ی ما داستان G کلاس را میدانیم؛ شاسی‌بلندی که به سفارش ایران در قالب یک خودروی آف‌رود سرسخت متولد شد و در طول سال‌ها تکامل یافت. شاید G کلاس یک شاسی‌بلند آف‌رود باشد اما احتمالاً بیشتر در خیابان‌های بورلی هیلز کالیفرنیا اسباب اصلی فخرفروشی ثروتمندان بوده است. چند ماه پیش بود که نسل دوم شاسی‌بلند مخصوص مرسدس بنز عرضه شد؛ تنها دو سال مانده به سالگرد ۴۰ سالگی G کلاس دوست داشتنی.

پژو 504

Peugeot 504

مدت زمان تولید: ۳۸ سال

۱۹۶۸ تا ۲۰۰۶

پژو 504 تنها یک سال پس از عرضه، به‌عنوان بهترین خودروی سال اروپا انتخاب شد تا همانند برادر بزرگ خود مدل 404، مسیر روشنی پیش‌رو داشته باشد. 504 سلطان جاده‌های آفریقا شد؛ خط تولید آن در آرژانتین، چین و بسیاری از کشورها افتتاح شد تا سرانجام آخرین مدل تولیدی سال ۲۰۰۶ از نیجریه عرضه شود. 504 که چند سال پیشرانه‌ی خود را به پیکان نیز قرض داد، یکی از گران‌ترین پژوهای تاریخ است. ۸ سال پیش بود که محمود احمدی نژاد، ششمین رئیس جمهور ایران مدل ۱۹۷۷ پژو 504 خود را به حراج گذاشت؛ این مدل با قیمت ۲ میلیون و ۵۰۰ هزار دلار به‌فروش رفت.

رنو 5

Renault 5

مدت زمان تولید: ۴۱ سال

۱۹۷۲ تا ۲۰۱۳

تولید نسل اول رنو 5 هاچ‌بک شهری و اقتصادی فرانسوی‌ها، سال ۱۹۸۵ در اروپا متوقف شد، اما سایپا و سپس پارس خودرو، این مدل را در ایران زنده نگه داشتند. رنو 5 ابتدا توسط سایپا مونتاژ می‌شد اما پارس خودرو با نام سپند، سپند 2 و سپند جوانان مسئولیت تولید این هاچ‌بک رنو را برعهده گرفت. پس از تولید سپند، پارس خودرو رنو 5 با پیشرانه‌ی پراید، نام پی‌کی و چند سال بعد، نیو پی‌کی (P.K) عرضه کرد که تولید نیو پی‌کی تا سال ۲۰۱۳ ادامه داشت. نسل دوم رنو 5 از سال ۱۹۸۴ تا ۱۹۹۶ تولید شد که البته هیچوقت به ایران نرسید.

مینی

Mini Classic

مدت زمان تولید: ۴۱ سال

۱۹۵۹ تا ۲۰۰۰

مینی کلاسیک که تنها در ۲۷ ماه طراحی ، مهندسی و تولید شد، ۵ میلیون و ۳۰۰ هزار دستگاه فروخت تا به یکی از ماندگارترین خودروهای بریتانیا و تاریخ تبدیل شود. بدنه‌ی زیبا و کوچک و کابین با ظرفیت چهار سرنشین جذاب بود، اما ویژگی اصلی مینی زیر کاپوت آن قرار داشت. پیشرانه‌ی ۴ سیلندر رادیاتوری با نصب عرضی و گیربکس ۴ سرعته‌ی دستی، نهایت لذت رانندگی را در اختیار می‌گذاشت. جالب است بدانید که مینی الهام‌بخش چند خودروی مشهور دیگر هم شد؛ هنگامی که مهندسان لامبورگینی موفق به نصب پیشرانه‌ی ۴ لیتری V12 در مدل میورا نشدند، با نگاهی به مینی، نصب عرضی پیشرانه را به‌جای طولی انتخاب کردند تا اولین سوپراسپرت تاریخ، از مینی الگوبرداری کند.

لادا نیوا

Lada Niva

مدت زمان تولید: ۴۱ سال و همچنان در حال تولید

۱۹۷۷ تا امروز

خودروساز روسی لادا (Lada) شاسی‌بلند نیوا (Niva) را برای تردد راحت‌تر افراد در سیبری تولید کرد. با اینکه نیوا در بخش‌هایی با فیات 2101 اشتراک دارد، اما طراحی آن کاملاً در داخل روسیه انجام شد؛ ابعاد کوچک، وزن و قیمت پایین محبوبیت نیوا را تضمین کرد. محصولات لادا به کیفیت شهرت ندارند، اما نیوا یک دهه به‌عنوان خودروی پشتیبانی روسیه در جنوبگان دوام آورد. پس از ۴ دهه تولید، به‌زودی نسل جدید نیوا معرفی خواهد شد.

مزدا وانت سری B

Mazda Series B Pickup

مدت زمان تولید: ۴۱ سال و همچنان در حال تولید

۱۹۷۷ تا امروز

سال ۲۰۰۶، آخرین دستگاه از نسل ششم وانت مزدا سری B عرضه شد، اما نسل سوم آن محصول سال ۱۹۷۷ با کمی تغییرات همچنان در ایران توسط گروه بهمن تولید می‌شود. نسل سوم سری B که تولید آن در سال ۱۹۸۵ به اتمام رسید، با کدهای Courier و Ranger در آمریکای شمالی توسط فورد تولید شده است.

سیتروئن 2CV

Citroen 2CV

مدت زمان تولید: ۴۲ سال

۱۹۴۸ تا ۱۹۹۰

در فرهنگ لغات انگلیسی آکسفورد، برای توضیح واژه‌ی آناکرونیسم (زمان پریشی) از تصویر سیتروئن 2CV استفاده شده است. 2CV عمر بسیار طولانی داشت و حتی از مدل‌های جایگزین خود شامل ژیان و ویزا هم موفق‌تر بود. عامل اصلی موفقیت 2CV، سادگی محض آن بود و تمام قطعه‌ها تنها برای انجام مسئولیت مونتاژ شده بودند نه زیبایی. 2CV استاندارد و ون حدود ۷ میلیون و ۳۰۰ هزار دستگاه فروختند. با احتساب فروش سری Ami، ژیان و Mehri این عدد به بیش از ۹ میلیون می‌رسد.

پیکان

Paykan

مدت زمان تولید: ۴۸ سال

۱۹۶۷ تا ۲۰۱۵

پیکان که به اولین خودروی ساخت ایران شهرت دارد، بر اساس هیلمن هانتر (Hillman Hunter) محصول برند بریتانیایی روتس (Rootes) با کمی تغییرات در طراحی تولید شد. پیکان توسط ایران ناسیونال (ایران خودرو فعلی) مونتاژ و سپس تولید شد اما در طول عمر درازمدت خود تغییرات فروانی به‌خود دید. تغییرات در طراحی بدنه و جلوپنجره، استفاده از پیشرانه‌ی پژو 504 و تولید مدل وانت از اتفاقات مهم در ۴۸ سال عمر پیکان بود. تولید پیکان وانت تا ۱۰ سال پس از مدل سدان (سال ۲۰۰۵) ادامه یافت و در نهایت در سال ۱۳۹۳ خورشیدی یا ۲۰۱۵ میلادی، پیکان برای همیشه کنار گذاشته شد.

نیسان جونیور

Nissan Junior

مدت زمان تولید: ۴۸ سال و همچنان در حال تولید

۱۹۷۰ تا امروز

جونیور (Junior) وانت پیکاپ سایز متوسط نیسان است که پس از تولید سه نسل، عرضه‌ی آن در سال ۱۹۸۲ در بازار جهانی پایان یافت. نسل سوم یا سری 140/141 نیسان جونیور از سال ۱۹۷۰ توسط زامیاد و سایپا تولید شده است؛ وانت زامیاد شوکا از همان پیشرانه‌ی ۲.۴ لیتری جونیور استفاده می‌کند و تنها طراحی آن بروز شده است.

هندوستان آمباسادور

Hindustan Ambassador

مدت زمان تولید: ۴۹ سال

۱۹۵۸ تا ۲۰۰۷

شرکت هندوستان موتورز برای تولید آمباسادور، حق تولید موریس آکسفورد سری 3 را از برند بریتانیایی BMC خرید. آمباسادور که به سطان جاده‌های هند شهرت دارد، در طول نزدیک به ۵۰ سال تولید تغییرات بسیار اندکی کرد. سال ۲۰۱۷، برند آمباسادور با قیمت ۱۲ میلیون دلار به پژو فروخته شد تا این شرکت فرانسوی پس از ۲۰ سال غیبت، به بازار این کشور بازگردد.

مورگان 4/4

Morgan 4/4

مدت زمان تولید: ۶۳ سال و همچنان در حال تولید

۱۹۵۵ تا امروز

بر اساس قوانین تکامل در صنعت خودروسازی، برند بریتانیایی مورگان (Morgan) باید در دهه‌ی ۱۹۶۰ تولید مدل 4/4 را متوقف می‌کرد اما این شرکت خاص خانوادگی، هنوز هم این رودستر کلاسیک را زنده نگه داشته است. تغییرات مشخصی در بخش قوای فنی و استهلاک 4/4 انجام شده است، اما با نگاهی کوتاه به بدنه، کاملاً می‌توان عمر بالای آن را درک کرد.

فولکس واگن تایپ 2

Volkswagen Type 2

مدت زمان تولید: ۶۴ سال

۱۹۴۹ تا ۲۰۱۳

فولکس واگن تایپ 2 که به آن ون و مینی‌بوس فولکس هم گفته می‌شود، به‌لطف تیزبینی یکی از صادرکنندگان فولکس واگن متولد شد. مدل‌های مختلف تایپ 2 در طول این ۶۴ سال در کشورهای جهان تولید شد؛ برزیل تا اوایل دهه ۲۰۱۰ میزبان این مدل بود که پس از قوانین جدید این کشور مبنی بر لزوم تجهیز خودروها به کیسه هوا و ترمز ABS، تولید آن متوقف شد. از فولکس واگن تایپ 2، بیش از ۱۰ میلیون دستگاه تولید شده است.

فولکس واگن تایپ 1 (بیتل)

Volkswagen Type 1 Beetle

مدت زمان تولید: ۶۵ سال

۱۹۳۸ تا ۲۰۰۳

یادگار پورشه و آدولف هیتلر، مدت بیشتری از هر خودروی دیگری در تاریخ، تولید شده است. تایپ 1 که در تمام نقاط جهان با نام‌‎های مستعار مختلف شناخته می‌شود، یک افسانه در صنعت خودروسازی است. اما هدف تولید این مدل، ماندگاری نبود بلکه آلمانی‌ها تنها نیازمند یک خودروی اقتصادی بودند. جنگ جهانی دوم در تولید بیتل وقفه ایجاد کرد و حتی امکان داشت تایپ 1 به‌عنوان غرامت جنگی به بریتانیا سفر کند. مقامات بریتانیا به‌طور مشخص طراحی این مدل را برای شهروندان خود جذاب ندانستند تا تایپ 1 به خانه بازگردد. خودرویی که تولد آن با هیتلر گره خورده است، سرانجام پس از تولید بیش از ۲۱ میلیون دستگاه در ۱۵ کشور جهان و تبدیل شدن به یک اثر جاودانه، به‌دلیل قوانین آلایندگی جدید، سال ۲۰۰۳ در مکزیک بازنشسته شد.

مطمئناً این فهرست کامل نیست و برخی مدل‌های نه‌چندان مشهور در بازار کشورهای درحال توسعه، تولید می‌شوند؛ در صورتی که با خودرویی پرطرفدار با زمان تولید بیش از ۱۵ سال آشنایی دارید و نام آن‌را در این فهرست مشاهده نمی‌کنید، حتماً در بخش دیدگاه‌ها با ما در میان بگذارید. 



تاريخ : سه‌شنبه 10 مهر 1397 | 08:35 | نویسنده : elme1404 | ارسال نظر(0)

خودروساز بریتانیایی مک‌لارن در چند سال اخیر پیشرفت قابل توجهی داشته است. عرضه‌ی مدل‌های اسپرت و سوپراسپرت جدید با پیشرفته‌ترین مهندسی و آماده شدن برای رونمایی از قدرتمندترین ابرخودروی تاریخ این برند، همه گواهی بر پرکار بودن مهندسان مک‌لارن هستند.

مدل 720S یکی از جذاب‌ترین سوپراسپرت‌های جهان است که بارها عملکرد آن دست‌کم گرفته شده اما همیشه، در جایگاه بهترین‌ها قرار گرفته است. مک‌لارن سنا (Senna) دیگر محصول این خودروساز پرافتخار است که مرز بین سوپراسپرت و هایپرکار را برای مک‌لارن پر می‌کند. ترتیب دادن رقابت سرعت و ترمزگیری بین این دو مدل می‌تواند بسیار جذاب باشد؛ تحریریه‌ی وب‌سایت اتوکار این میدان را برای دو پرچمدار مک‌لارن مهیا کرده‌اند.

مک‌لارن 720S


پیش از بررسی آزمایش سرعت و ترمزگیری، اجازه دهید نگاهی به مشخصات فنی این دو مدل داشته باشیم. سوپراسپرت موتورمیانی 720S عضو خانواده‌ی سوپرسری (Super Series) مک‌لارن است که سال ۲۰۱۷، جایگزین مدل 650S شد. 720S از پیشرانه‌ی ۸ سیلندر V شکل ۴ لیتری با دو توربوشارژر، قدرت ۷۱۰ اسب بخار (BHP) و گشتاور ۷۷۰ نیوتن‌متر استفاده می‌کند. تمام این قدرت توسط جعبه‌دنده‌ی ۷ سرعته‌ی دوکلاچه به دو چرخ عقب با تایرهای پیرلی P Zero Corsa فرستاده می‌شود. مک‌لارن 720S با وزن ۱۳۲۲ کیلوگرم در پیست از ابرخودروی P1 هم عملکرد بهتری به‌نمایش می‌گذارد، این محصول، در بریتانیا برچسب قیمت پایه‌ ۲۱۸ هزار و ۲۰ پوند (حدود ۲۸۵ هزار دلار) خورده است.

مک‌لارن سنا / McLaren Senna


در مقابل، نسخه‌ی تولید محدود و دست‌ساز ابرخودروی سنا، عضو سری آلتیمت (Ultimate Series) مک‌لارن است. این مدل برای گرامی‌داشت آیرتون سنا فقید، قهرمان سه دور مسابقات فرمول یک که از سال ۱۹۸۸ تا ۱۹۹۳ برای مک‌لارن رانندگی می‌کرد، نام‌گذاری شده است.

سنا در اصل بر اساس 720S ساخته شده اما وزن آن به ۱۱۹۸ کیلوگرم کاهش داده شده و قدرت آن افزایش پیدا کرده است؛ پیشرانه‌ی V8 توئین توربوشارژ ۴ لیتری در سنا، ۷۸۹ اسب بخار قدرت (BHP) و ۸۰۰ نیوتن‌متر گشتاور تولید می‌کند. مسئولیت انتقال قدرت این پیشرانه به محور عقب و تایرهای پیرلی Trofeo R، برعهده‌ی گیربکس ۷ سرعته‌ی دوکلاچه واگذار شده است. تنها ۵۰۰ دستگاه مک‌لارن سنا با قیمت پایه ۷۵۰ هزار پوند (حدود یک میلیون دلار در آمریکا) عرضه می‌شود.



تفاوت‌های 720S و سنا در پیشرانه محدود نمی‌شود؛ گشتاور 720S از دو موتور ۵۵۰۰ در دسترس است اما سنا از دو موتور ۳۰۰۰ تمام ۸۰۰ نیوتن‌متر را در اختیار می‌گیرد. علاوه بر وزن کمتر، سنا به دیسک‌های ترمز سرامیک کربن مجهز مسابقه‌ای است که تولید هر کدام از آن‌ها هفت ماه زمان می‌طلبد (مدل‌های استاندارد در یک ماه تولید می‌شوند). در آزمایش اتوکار، عملکرد هر خودروی در رسیدن به سرعت‌های ۵۰، ۱۰۰ و ۱۶۰ کیلومتر بر ساعت و توقف کامل بررسی می‌شود.

مک لارن 720s

هر دو خودرو به سیستم کنترل حرکت (Launch Control) مجهز هستند. مک‌لارن 720S در زمان ۲.۹۸ ثانیه به سرعت ۱۰۰ کیلومتر بر ساعت رسید؛ ۱.۶۰ و ۵.۵۳ ثانیه نیاز است تا 720S به سرعت‌های ۵۰ و ۱۶۰ کیلومتر بر ساعت برسد. در مقابل سنا برای رسیدن به سرعت ۵۰، ۱۰۰ و ۱۶۰ کیلومتر بر ساعت، به‌ترتیب ۱.۷۵، ۳.۱۴ و ۵.۴۰ ثانیه زمان طلب کرد. باتوجه به زمان کمتر 720S در تست سرعت صفر تا ۵۰ و صفر تا ۱۰۰ کیلومتر بر ساعت، می‌توان گفت که سیستم شروع حرکت این مدل بهتر از سنا عمل می‌کند و شتاب اولیه‌ی آن بهتر است.

McLaren Senna / مک‌لارن سنا


مک‌لارن سنا اما در تست سرعت صفر تا ۱۶۰ کیلومتر بر ساعت با اختلاف جزئی، 720S را شکست می‌دهد. اما سنا باتمرکز ویژه بر آیرودینامیک بهتر و رانندگی در پیست طراحی شده است، بنابراین عملکرد آن در ترمزگیری فوق‌العاده خواهد بود. مک‌لارن سنا در زمان ۳.۷۷ ثانیه از سرعت ۱۶۰ کیلومتر بر ساعت به حالت سکون می‌رسد؛ مهم‌تر اینکه، تنها ۹.۱۷ ثانیه نیاز است تا این ابرخودروی انگلیسی از حالت سکون تا سرعت ۱۶۰ کیلومتر بر ساعت سرعت بگیرد و سپس توقف کامل کند.

720S با اینکه در شتاب اولیه پیشتاز بود، اما در ترمزگیری در برابر سیستم ترمز سرامیک کربن مسابقه‌ای سنا، شانسی ندارد. ۴.۱۳ ثانیه برای توقف کامل 720S از سرعت ۱۶۰ کیلومتر بر ساعت نیاز است؛ صفر تا ۱۶۰ کیلومتر بر ساعت و سپس توقف کامل نیز در ۹.۶۷ ثانیه انجام می‌شود. برای مقایسه باید توجه کرد که بوگاتی ویرون در تست سرعت و ترمزگیری صفر-۱۶۰-صفر کیلومتر بر ساعت، زمان ۹.۹ ثانیه ثبت کرده بود، پس 720S، برتر از ابرخودروی قبلی بوگاتی، عمل می‌کند.

ویدئوی دیدنی تست اتوکار از مک‌لارن سنا و 720S در ادامه قابل مشاهده است.


 

 

 
 


تاريخ : سه‌شنبه 10 مهر 1397 | 08:34 | نویسنده : elme1404 | ارسال نظر(0)

هوندا مدل ۲۰۱۹ سیویک را مورد بازنگری و تغییر قرار داده است. بهینه‌سازی این خودرو در مقایسه با قبل، چندان گسترده نیستند و تغییر ظاهری جزئی در نمای بیرونی و داخلی وجود دارند. هوندا سعی کرده است تا امکانات ایمنی استاندارد این خودرو را افزایش دهد و یک نسخه‌ی اسپرت نیز به تیپ‌های این خودرو افزوده شده است. جزئیات قیمتی هوندا سیویک ۲۰۱۹ نیز منتشر شده و قیمت پایه‌ی این سدان در مقایسه با سال قبل ۵۱۰ دلار افزایش پیدا کرده است.

تیپ پایه‌ی هوندا سیویک ۲۰۱۹ مدل LX سدان با قیمت دقیق ۲۰ هزار و ۳۴۵ دلار، به همراه جعبه دنده‌ی ۶ سرعته‌ی دستی به بازار عرضه می‌شود.  این مدل به همراه جعبه دنده‌ی CVT قیمت  ۲۱ هزار و ۱۴۵ دلاردارد. مدل LX کوپه نیز تنها به همراه گیربکس CVT قابل خریداری است و قیمت پایه‌ی آن ۲۱ هزار و ۵۴۵ دلار خواهد بود که این قیمت نیز در مقایسه با قیمت سال ۲۰۱۸ این خودرو ۵۰۰ دلار افزایش نشان می‌دهد. امکانات استاندارد تمامی مدل‌های LX شامل ترمز پارک برقی و نمایشگر ۷ اینچی لمسی است.

هوندا سیویک

برای سال ۲۰۱۹ هوندا به صورت استاندارد تیپ LX را به پکیج ایمنی هوندا سنسینگ نیز مجهز کرده است که شامل کروز کنترل هوشمند، سیستم هشدار خروج از خط، ترمز اضطراری خودکار و چراغ‌های هوشمند خواهد بود. تیپ اسپرت یک مدل جدید از هوندا سیویک است که برای سال ۲۰۱۹ به سبد این خودرو اضافه شده است. قیمت پایه‌ی مدل اسپرت سدان ۲۲ هزار و ۴۵ دلار با جعبه دنده‌ی دستی و ۲۲ هزار و ۸۴۵ دلار با جعبه دنده‌ی خودکار CVT است.

برای مدل کوپه نیز قیمت مدل دنده دستی ۲۲ هزار ۳۴۵ دلار و قیمت مدل اتوماتیک ۲۳ هزار و ۱۴۵ دلار است. با وجود اینکه قیمت این مدل نیز بالاتر از مدل‌های سال ۲۰۱۸ است اما امکانات بیشتری ارائه می‌دهد. به طوری که تجهیزات استاندارد مدل اسپرت شامل چراغ‌های مه شکن، سیستم ورود و استارت بدون کلید، نمایشگر ۷ اینچی لمسی روی کنسول مرکزی، اپل کار پلی و اندروید اتو، فرمان و دسته دنده‌ی چرمی، صندلی‌های اسپرت، پدال‌های اسپرت و رینگ‌های ۱۸ اینچی به جای رینگ‌های ۱۶ اینچی استاندارد هستند. در مدل سدان اسپرت یک اسپویلر مشکی رنگ نیز روی در صندوق عقب نصب شده است و نشان اسپرت نیز روی بدنه‌ی خودرو به چشم می‌خورد.

هوندا سیویک

مدل بعدی هوندا سیویک تیپ EX است که قیمت آن برای مدل سدان ۲۴ هزار و ۲۹۵ دلار و برای مدل کوپه ۲۴ هزار و ۹۵ دلار است. این مدل از نظر تجهیزات نسخه‌ای کامل‌تر از مدل اسپرت است و امکانات اضافی همچون گرمکن صندلی‌های جلو، سانروف برقی و سیستم تهویه‌ی متبوع خودکار دوگانه دارد.

مدل EX به یک پیشرانه‌ی ۱.۵ لیتری ۴ سیلندر توربو شارژ مجهز است که می‌تواند ۱۷۴ اسب بخار قدرت تولید کند. پیشرانه‌ی مدل EX قدرت بیش‌تری در مقایسه با مدل‌های پایه خواهد داشت، چراکه تیپ‌های پایین‌تر به صورت استاندارد به یک پیشرانه‌ی ۲ لیتری ۱۵۸ اسب بخار مجهز شده‌اند. تیپ EX یک مدل کامل‌تر با نام EXL هم دارد که قیمت پایه‌ی آن ۲۵ هزار و ۴۹۵ دلار است و به صندلی‌های چرمی، آیینه‌ی وسط الکتروکرومیک و سیستم Home link مجهز خواهد بود.

هوندا سیویک

در انتها به کامل‌ترین و گران‌قیمت‌ترین مدل هوندا سیویک می‌رسیم که تیپ تورینگ نام دارد و قیمت پایه‌ی آن برای مدل سدان ۲۸ هزار و ۱۹۵ دلار و برای مدل کوپه ۲۷ هزار و ۷۴۵ دلار است. قیمت این مدل‌ها نیز ۵۰۰ و ۴۲۵ دلار در مقایسه با سال قبل افزایش پیدا کرده است. امکانات اضافه‌ی مدل تورینگ شامل چراغ‌های اصلی LED، دستگیره‌های در کرومی، سیستم رهیاب ماهواره‌ای، برف پاک کن‌های خودکار، صندلی‌های چرمی برای مدل کوپه و گرمکن صندلی‌های عقب برای مدل سدان هستند.

با نگاه به تصاویر هوندا سیویک ۲۰۱۹ شاید فکر کنید که این خودرو تغییر ظاهری چندانی نسبت به سال ۲۰۱۸ نداشته است؛ اما با کمی دقت متوجه خواهید شد که خط جلو پنجره‌ی مدل ۲۰۱۹ به رنگ مشکی براق درآمده است و چیدمان داخلی چراغ‌های مدل تورینگ نیز متفاوت با مدل سال گذشته است. همچنین استفاده‌ی بیشتری از قطعات کرومی در سپر جلو به چشم می‌خورد.

هوندا سیویک

هوندا ۳ رنگ جدید نیز به رنگ‌های قابل انتخاب برای هوندا سیویک ۲۰۱۹ اضافه کرده است که شامل سفید پلاتینیوم، زرد یلوپیرل و مولتن لاوا پیرل هستند.

عرضه‌ی هوندا سیویک ۲۰۱۹ از ماه آینده در نمایندگی‌های هوندا شروع خواهد شد. تا اواخر سال هوندا مدل‌های هاچبک، تایپ R و سیویک SI کوپه و SI سدان ۲۰۱۹ را نیز رونمایی خواهد کرد.    

 
 


تاريخ : سه‌شنبه 10 مهر 1397 | 08:33 | نویسنده : elme1404 | ارسال نظر(0)

هواوی امروز دوشنبه از گوشی هوشمند جدید خود به نام هواوی Y9 2019 رونمایی کرد. این دستگاه جانشین مستقیم هواوی Y9 2018 که مارس امسال معرفی شد، محسوب می‌شود و در مقایسه با آن، برخی تغییرات تازه به همراه دارد. هواوی Y9 2019 از حاشیه‌های نازک‌تری بهره می‌برد و نمایشگر آن برخلاف نسل پیشین حاوی بریدگی است. Y9 2018 یک گوشی یکپارچه فلزی بود؛ در حالی که جانشین آن از فلز و شیشه ساخته شده است.

نمایشگر هواوی Y9 2019 از گوشه‌های گرد بهره می‌گیرد و پشت دستگاه از دو طرف خمیده شده است. در بخش پشت همچنین دو دوربین با چینش عمودی به همراه فلش LED و حسگر اثر انگشت به چشم می‌خورد. علاوه بر این، نام تجاری هواوی نیز در قسمت پشت گوشی حک شده است. میان‌رده‌ی جدید هواوی در رنگ‌های چشمگیر مشکی میدنایت، آبی سواروسکی و بنفش آرورا عرضه می‌شود از آنجایی که هواوی تاکید دارد که این گوشی برای نسل جوان ساخته شده است، انتخاب چنین رنگ‌هایی غیر منتظره به‌نظر نمی‌رسند. با نگاه به دو طرف گوشی می‌توان تمام دکمه‌های فیزیکی را در قسمت راست مشاهده کرد؛ در حالی که شیار سیم‌کارت از قسمت چپ قابل دسترسی است.

Huawei Y9 2019

هواوی Y9 2019 از نمایشگر بسیار بزرگ ۶.۵ اینچی با وضوح تصویر فول اچ‌دی پلاس (۱۰۸۰ × ۲۳۴۰ پیکسل) بهره می‌گیرد و قلب تپنده‌ی آن نیز پردازنده‌ی میان‌رده‌ و هشت هسته‌ای ۶۴ بیتی کرین ۷۱۰ است. این گوشی مجهز به ۴ یا ۶ گیگابایت رم و ۶۴ یا ۱۲۸ گیگابایت حافظه‌ی داخلی است و اندروید ۸.۱ اوریو را به همراه رابط کاربری Emotion UI 8.2 اجرا می‌کند. هواوی Y9 2019 قابلیت پشتیبانی از دو سیم کارت را دارد و یک باتری حجیم ۴۰۰۰ میلی‌آمپر ساعتی با سازگاری با شارژ سریع، توان مورد نیاز آن را تامین می‌کند. دوربین دوگانه‌ی این دستگاه از ترکیب دو دوربین ۱۶ و ۲ مگاپیکسلی تشکیل شده و دو دوربین ۱۳ و ۲ مگاپیکسلی نیز در قسمت جلو قرار گرفته است. میان‌رده‌ی جدید هواوی همچنین بلوتوث نسخه‌ی ۵.۰ را ارائه می‌دهد، ۱۷۳ گرم وزن دارد و ابعاد آن ۸.۰۵ × ۷۷.۱ × ۱۶۲.۴ میلی‌متر است.

مشخصات فنی هواوی Y9 نسخه 2019
عرضه
معرفی 2018، اکتبر
وضعیت عرضه در آینده‌ی نزدیک (اکتبر 2018)
نمایشگر
نوع IPS LCD لمسی خازنی، 16 میلیون رنگ
سایز 6.5 اینچ (~82.8% نسبت نمایشگر به بدنه)
رزولوشن 1080 در 2340 پیکسل، 19.5:9 (~396 پیکسل در اینچ تراکم پیکسلی)
  - EMUI 8.2
بدنه
ابعاد 162.4 در 77.1 در 8.1 میلی‌متر
وزن 173 گرم
سیم‌کارت دو سیم‌کارته (نانو-سیم، همزمان یکی فعال)
پلتفرم
سیستم‌عامل اندروید 8.1 (اوریو)
تراشه Hisilicon Kirin 710
پردازنده مرکزی 8 هسته‌ای (چهار هسته‌ی 2.2 گیگاهرتزی A73 و چهار هسته‌ی 1.7 گیگاهرتزی ‌A53)
پردازنده گرافیکی Mali-G51 MP4
حافظه
درگاه حافظه میکرو اس‌دی، تا 400 گیگابایت
حافظه داخلی 128 گیگابایت، 6 گیگابایت رم یا 64 گیگابایت، 4 گیگابایت رم
دوربین
اصلی دوگانه: 16 مگاپیکسل (فوکوس خودکار با تشخیص فاز) و 2 مگاپیکسل (سنسور تشخیص عمق تصویر)
قابلیت‌ها فلش LED، HDR، پانوراما
ویدیو 1080p@30fps
سلفی 16 و 2 مگاپیکسل، سنسور تشخیص عمق تصویر
صدا
جک ۳.۵ میلی‌متری بله
  - لغو کننده‌ی نویز صدا از طریق میکروفون اختصاصی
باتری
باتری باتری غیر قابل تعویض لیتیوم یونی با ظرفیت 4000 میلی آمپر ساعت
قابلیت‌ها
حسگرها حسگر اثرانگشت (پشت گوشی)، شتاب‌سنج، ژیروسکوپ، سنسور مجاورت، قطب‌نما
  - پخش‌کننده‌ی MP4/H.264 - پخش‌کننده‌ی MP3/eAAC+/WAV/Flac - نمایش‌دهنده‌ی اسناد - ویراستار عکس و فیلم - شارژر 10 واتی 5V/2A
شبکه
فناوری GSM / HSPA / LTE
اتصالات
شبکه بی‌سیم Wi-Fi 802.11 а/b/g/n/ac، دو بانده، WiFi Direct، هات‌اسپات
بلوتوث 5.0، A2DP، LE
GPS بله، با A-GPS، GLONASS، BDS
رادیو رادیو اف‌ام
USB microUSB 2.0
متفرقه
رنگ‌ها مشکی، آبی، قهوه‌ای


تاريخ : سه‌شنبه 10 مهر 1397 | 08:32 | نویسنده : elme1404 | ارسال نظر(0)

ظهور مفهوم اینترنت در دنیای فناوری، انقلابی را به‌وجود آورد که عظمتش، زندگی‌ میلیارد‌ها انسان را تحت‌تأثیر خود قرار داد. در قرن بیست ویکم، اینترنت به‌اندازه‌ای در جوامع بشری رشد و گسترش پیدا کرده که تقریباً زندگی بدونِ آن امری محال و ناممکن به‌نظر می‌رسد. 

تمامِ این اتفاقات به‌واسطه‌ی تیم برنرز لی، خالق دنیای وب میسر شده است؛ به بیان دیگر، او شاهکاری را انجام داد تا دسترسی به اطلاعاتِ کارآمد و اشتراک‌گذاری آن به امری ساده مبدل شود. 

اکنون ۲۸ سال از زمان خلق مفهوم وب می‌گذرد و شرکت‌های اینترنتی بزرگی نظیر آمازون ، فیسبوک و گوگل، دنیای اینترنت را به سویی دیگر سوق داده‌اند. امروزه بسیاری از ابعاد زندگی ما به‌واسطه‌ی خریدهایمان از آمازون،‌ پیام‌هایمان در فیسبوک و جستجوهایمان در گوگل، برای غول‌های فناوری آشکار شده است. حال خالق این بستر نوین، دوباره به صحنه بازگشته تا داده‌هایمان را باری دیگر به کنترل بگیریم.

در همین راستا، وی به‌تازگی از پروژه‌ی متن‌بازِ جدیدی رونمایی کرده که از آن با نام سالید یاد می‌کند. این روزها یافتنِ حفره‌های امنیتی، رسوایی حریم خصوصی و فاش‌شدنِ داده‌های شخصی تقریباً به پای ثابتِ فید خبری روزانه‌ی افراد تبدیل شده است. حال با توجه به سابقه‌ی تاریک بزرگان فناوری در محافظت از داده‌های ما، پر واضح است که اعتماد به‌ آن‌ها و اشتراک‌گذاری بی‌محابای اطلاعاتمان با این شرکت‌ها شیوه‌ی درستی برای مراقبت از زندگی خصوصی افراد نیست.

اما سؤال اینجاست که چه کاری باید انجام دهیم؟ به‌نظر می‌رسد که پاسخ این پرسش در دستان برنرز لی باشد:

من همیشه باور داشتم که دنیای وب متعلق به همه است. این تنها دلیلی است که بنده و دیگران شدیداً برای محافظت از آن مبارزه می‌کنیم. تغییراتی که انجام دادیم، دنیای بهتر و متصل‌تری فراهم آورده؛ اما علیرغم تمام دستاورهای مثبتمان در این زمینه، دنیای [کنونی] وب به یک موتور بی‌عدالتی و تفرقه تبدیل شده است؛ دنیایی غرق‌شده که نیروهای قدرتمند از آن برای اهداف و برنامه‌های خود استفاده می‌کنند.

امروز من معتقدم که به‌ بحرانی‌ترین مقطع رسیده‌ایم و تغییرات قدرتمند برای بهتر کردنِ این شراط نه‌تنها ممکن است؛ بلکه لازم محسوب می‌شود.

استارتاپ Solid، قصد تغییر شیوه‌ی کنونی دنیای وب را دارد؛ دنیای وبی که قرار دادن داده‌های شخصی در دستان غول‌های فناوری به ازای دریافت خدمات از آن‌ها یک استاندار برشمرده می‌شود. این قضیه ابداً به نفع ما نیست. حال سالید به میدان قدم گذاشته تا از طریق اختیار دادن به کاربران در کنترل کامل داده‌هایشان، تعادلی را در این حوزه ایجاد کند.

سالید را نمی‌توان یک برنامه‌ی افراطی و رادیکال جدید دانست. این پروژه، مجموعه‌ای از مشخصات ماژولار را در کنار هم قرار داده و بر پایه‌ی برخی از فناوری‌های بنیادین دنیای وب، نظیر HTML، HTTP و REST توسعه یافته است. این برنامه به‌صورت کامل با نسخه‌های پیشین وب سازگاری دارد. هر کدام از مشخصات این سیستم به‌تنهایی ویژگی‌های اضافی دیگری را پدید می‌آورد؛ با این حال، اگر تمام قابلیت‌های آن را با یکدیگر به‌کار گیرید، فرصت‌های هیجان‌انگیز بسیاری برای وب‌سایت‌ها و اپلیکیشن‌ها به‌وجود خواهد آمد.

علیرغم تمام دستاورهای مثبت در زمینه اینترنت، دنیای کنونی وب به یک موتور بی‌عدالتی و تفرقه تبدیل شده است

پیشرفت اصلی‌ که به‌واسطه‌ی سالید محقق می‌شود، این است که دنیای وب به یک فضای مشترک خواندن و نوشتن تبدیل خواهد شد و کنترل بر داده‌هایمان از صاحبان سرویس‌های اینترنتی، به‌دستان ما خواهد افتاد؛ از این رو، شما در آینده می‌توانید داده‌های خود و هرآنچه را که در دنیای وب منتشر کرده‌اید بنویسید، بخوانید و کنترل کنید.

حریم خصوصی توسط فهرست کنترل دسترسی به وب مدیریت می‌شود. این فهرست، یک سیستم غیر متمرکز  است که کاربران و گروه‌ها را قادر می‌سازد تا به منابعی دسترسی داشته‌ باشند که در آن گروه‌ها با HTTPها، کاربران با وب آیدی‌ها و کاربران گروهی با URI‌ها شناسایی می‌شوند. در این شیوه، شخصی که توسط یک وب‌سایت میزبانی می‌شود می‌تواند عضو گروهی شود که توسط سایتی دیگر میزبانی می‌شود.

برنرز لی می‌گوید که استارتاپ سالید توسط اصل توانمندسازی شخصی افراد از طریق داده‌ها هدایت می‌شود که باوری بنیادین برای مؤفقیت عصر جدید وب است. او از اعتقادش به‌ توانمندسازی افراد از طریق داده‌ها می‌گوید و باور دارد که کاربر، بیش از هر کس دیگری حق انتخاب در مورد نحوه‌ی استفاده از اطلاعاتش را دارد.

در حالی که هم‌‌اکنون شما می‌توانید به سالید ملحق شوید؛ اما هنوز قسمتی از این پروژه تکمیل نشده است.

امروز، سالید یک فریم‌ورک است؛ اما برنرز لی درباره‌ی فردای این فریم‌ورک می‌گوید:

سالید به هر شخص، توسعه‌دهنده و کسب‌و‌کار این قدرت را خواهد داد تا از راه‌های جدیدی برای فهمیدن، ساختن و پیدا کردن اپلیکیشن‌ها و سرویس‌های خلاقانه، قابل‌اطمینان و سودمند استفاده کنند.



تاريخ : سه‌شنبه 10 مهر 1397 | 08:31 | نویسنده : elme1404 | ارسال نظر(0)

جایزه‌ی نوبل پزشکی امسال به دانشمندانی اهدا شد که با بهره بردن از سیستم ایمنی بدن روشی برای درمان سرطانکشف کردند. سلول‌های سرطانی دارای جهش‌هایی هستند که می‌توانند توسط سیستم ایمنی بدن به‌عنوان جسم خارجی شناخته شوند. اما واکنش‌های ایمنی بدن در مقابل سرطان معمولا بسیار ضعیف است.

جیمز آلیسون و تاسوکو هونجو، هر دو به‌طور جداگانه، پروتئین‌هایی را کشف کردند که همچون یک ترمز برای سیستم ایمنی بدن عمل می‌کنند. آن‌ها بعدا دریافتند که آزاد کردن این بازدارنده‌ها باعث می‌شود که سیستم ایمنی بدن به سلول‌های سرطانی حمله کند.

 تاکنون براساس همین اصل بنیادی، داروهای زیادی به‌عنوان مهارکننده‌‌ی سلول‌های سرطانی توسعه پیدا کرده‌اند. به همین جهت، ایمنی درمانی یا ایمونوتراپی به‌عنوان یکی از امیدبخش‌ترین، زمینه‌های پژوهشی در درمان سرطان شناخته می‌شود. تاسوکو هونجو از دانشگاه توکیو که از سال ‍۱۹۶۰ در پی مرگ همکلاسی‌اش بر اثر سرطان معده، به پژوهش در زمینه‌ی ایمن‌شناسی روی آورده، رویای خود را درمان سرطان می‌داند.  

هونجو در سال ۱۹۹۲، پروتئین PD-1 را کشف کرد و دریافت که غیر فعال کردن این پروتئین باعث می‌شود که سیستم ایمنی موش‌ها فعالیت فوق‌العاده زیادی پیدا کند. تاسوکو هونجو در این مورد این کشف گفته است که سیستم ایمنی بدن نیاز به بازدارنده‌ها و شتاب‌دهنده‌ها دارد و پروتئین PD-1 به وضوح به مانند یک بازدارنده عمل می‌کند.

 آقای هونجو بعدها دریافت که سلول‌های سرطانی اغلب یک پروتئین دیگر تولید می‌کنند که با پروتئین PD-1 تعامل دارد. این تعامل سلول‌های سرطانی را قادر می‌سازد تا واکنش ایمنی بدن علیه خود را سرکوب کنند. اما اگر بتوان موش‌ها را به‌نحوی مهندسی کرد که فاقد پروتئین‌های PD-1 باشند، تومورهای سرطانی در بدن آن‌ها رشد نمی‌کنند.

ایمنی‌درمانی یا ایمونوتراپی، یکی از امیدبخش‌ترین زمینه‌های پژوهشی در درمان سرطان است

 

هونجو در ابتدا برای متقاعد کردن صنعت داروسازی، با مشکلات زیادی مواجه شد. اما در حال حاضر، مهارکننده‌های PD-1 مانند پمبرولوزومام و نایوولومب، می‌توانند به‌طور موثرتری تومورها را نسبت به داروهای شیمیایی و پرتودرمانی از بین ببرند.

جیمز آلیسون که در مرکز تحقیقات سرطان اندرسون در ایالات متحده آمریکا کار می‌کند، نیز پروتئین CTLA-4 را کشف کرده است. او دریافت کرد که مسدود کردن این پروتئین با یک پادتن باعث افزایش فعالیت سلول‌های ایمنی بدن می‌شود. ایپیلیموماب، یکی از داروهایی است که پروتئین را هدف قرار داده و در سال ۲۰۱۱ نیز مورد تایید اداره مواد غذایی و دارویی ایالات متحده (FDA) قرار گرفت.

جیمز آلیسون در بیانیه‌ای گفت که هرگز تصور نمی‌کرد که مسیر تحقیقاتش به این سوی برود. آقای آلیسون افزود که ملاقات با بیمارانی که از این درمان‌ها بهره‌مند شده‌اند، یک مزیت عاطفی بزرگ برای او بوده و زنده بودن این بیماران قدرت علوم پایه را ثابت می‌کند.

برندگان نوبل هر سال در دو هفته اول ماه اکتبر اعلام می‌شوند. در روزهای آینده برندگان نوبل شیمی، فیزیک، صلح، اقتصاد و ادبیات معرفی می‌شوند.



تاريخ : سه‌شنبه 10 مهر 1397 | 08:30 | نویسنده : elme1404 | ارسال نظر(0)

فیفا 19 با اینکه تغییراتی انقلابی در مقایسه با نسخه سال گذشته ندارد، اما یک تجربه جذاب و لذت‌بخش از فوتبال به‌حساب می‌آید. با بررسی بازی همراه زومجی باشید. 

 

همیشه روز‌های اول پاییز، برای طرفداران سری فیفا حس و حال خاصی دارند؛ چرا که در این روز‌ها نسخه جدید این سری محبوب منتشر می‌شود و علاقه‌مندان، این شانس را دارند تا جدید‌ترین دستاورد الکترونیک آرتز در زمینه شبیه‌سازی فوتبال را تجربه کنند و البته چه بسا افرادی که تا یک سال قرار است با این بازی سرگرم شوند. فیفا در سال‌های گذشته، با ارائه یک تجربه کامل از فوتبال، باعث شده تا خیلی از طرفداران بازی‌های ورزشی جذب این اثر شوند و نسخه امسال هم با یک سری تغییرات وارد میدان شده و در این بررسی، نگاهی به نقاط قوت و ضعف آن خواهیم انداخت و به این سوال جواب خواهیم داد که آیا فیفا 19، آنقدر جذاب و جدید است که بتوانیم برای مدت طولانی آن را تجربه کنیم یا خیر. اما پیش از هر چیز، دعوت می‌کنیم تا در ادامه نگاهی به بررسی ویدیویی بازی داشته باشید:

دانلود ویدیو از آپارات | تماشا در یوتیوب

اولین موردی که همه مشتاق هستیم تا در بررسی نسخه جدید فیفا به آن پی ببریم، تغییراتی است که بازی، نسبت به سال گذشته داشته است. چون بالاخره چه الکترونیک آرتز و چه کونامی، در طول تاریخی که این دو سری شبیه‌ساز فوتبال را منتشر کرده‌اند، گاهی با این مشکل رو‌به‌رو بودند که بازی، نسبت به نسخه سال گذشته تغییرات چندانی نداشته و این هم موردی نیست که خیلی به‌مذاق طرفداران خوش بیاید. اما خب در مورد فیفا 19، اگر شما ویدیو‌های گیم‌پلی بازی را تماشا کنید، ممکن است این حس به‌تان دست بدهد که بازی، تقریبا شبیه به همان فیفا 18 است و خب حق هم دارید؛ چرا که بازی از نظر گرافیکی و سبک و سیاق کلی، شباهت خیلی زیادی به نسخه سال گذشته دارد. اما خب در طرف دیگر، زمانی که خودتان مشغول به تجربه بازی می‌شوید، این حس کم کم رنگ می‌بازد و این حس به‌سراغ مخاطب می‌آید که فیفا 19، با اینکه تغییراتی اساسی و کلی در زمینه گیم‌پلی ندارد، اما تغییرات ریز متعددش وقتی که کنار هم قرار می‌گیرند، کاری می‌کنند که بازی کردن این اثر، لذت‌بخش و متفاوت از قبل باشد. 

بررسی بازی فیفا 19 / FIFA 19

یکی از ایراداتی که مخصوصا پس از انتشار آپدیت‌های اولیه در فیفا 18 به‌چشم آمد، متکی بودن بیش از حد بازی به سرعت بود. منظورم این است که در نسخه سال گذشته، بازیکنان سرعتی حرف اول و آخر را در زمین می‌زدند و کافی بود شما سبک بازی‌تان را روی استفاده از چنین بازیکنانی متمرکز کنید تا شانس زیادی برای رسیدن به گل داشته باشید. همین مساله هم باعث شده بود تا دفاع کردن در بازی به کار سختی تبدیل شود و مدافعین که اغلب سرعت کم‌تری دارند، همیشه در تقابل با بازیکنان مهاجم سرعتی اوقات سختی داشتند و نتیجه کلی این موضوع، تمام شدن بازی‌ها با تعداد گل‌های بالا و سخت شدن دفاع کردن بود که در بررسی فیفا 18 هم به آن اشاره کردیم. اما خب EA، امسال به جای اینکه ساختار کلی بازی را عوض کند، سعی کرده با ایجاد یک سری تغییرات جزئی، بازی را به تعادل بهتری برساند و تا حدود خیلی زیادی هم در این راه موفق بوده است. در نتیجه زمانی که فیفا 19 را بازی می‌کنید، مخصوصا در درجات سختی نسبتا بالاتر، حس یک فوتبال واقعی به بازیکن منتقل می‌شود؛ فوتبالی که در آن، باید برای رسیدن به گل، تاکتیک‌های درست و متنوعی داشته باشید و بتوانید بسته به شرایط مسابقه و حریف، سبک بازی خودتان را تغییر بدهید.

گیم‌پلی بازی آزادی‌عمل بالایی به مخاطب می‌دهد و تعادل بسیار خوبی در همه جنبه‌ها دارد

عوامل زیادی در این راه دخیل هستند که یکی از آن‌ها، بهتر شدن وضعیت دفاع کردن در بازی است. دفاع کردن در فیفا 19، برخلاف نسخه قبلی، نه وابسته به شانس که وابسته به مهارت گیمر است و همین مساله باعث می‌شود تا بتوانیم با صرف وقت و آزمون خطا، در دفاع کردن هم به مهارت بالایی برسیم و با کنترل درست بازیکنان و البته اتخاذ سیستم‌های درست، حملات حریف را خنثی کنیم. در نتیجه گیم‌پلی، در فیفا 19 به تعادل خوبی از حیث دفاع و حمله رسیده است و دیگر، شاهد بازی‌هایی که در آن شاهد رد و بدل شدن تعداد زیادی گل بودیم، نیستیم و درست مثل فوتبال واقعی، مسابقات در اوج هیجان و تنش برگزار می‌شوند که اتفاق خیلی مثبتی برای فیفا 19 است. البته در درجات سختی پایین‌تر، این ویژگی‌ها چندان به چشم نمی‌آیند و کیفیت گیم‌پلی بازی، بیش‌تر در درجات سختی دشوار یا در هنگام بازی به شکل چندنفره آنلاین و آفلاین خودش را نشان می‌دهد. 

بررسی بازی فیفا 19 / FIFA 19

اما جدا از این مسائل، فیفا 19 یک سری مکانیزم‌های جدید را هم وارد مجموعه کرده است؛ مکانیزم‌هایی که لزوما همگی هم مثبت و کارامد نیستند. یکی از بهترین ویژگی‌های جدید بازی، سیستم Dynamic Tactics است. سیستمی که به لطف آن، می‌توانید پیش از شروع مسابقه برای حالت‌های دفاعی و هجومی مختلف، ترکیب و دستورالعمل‌های متفاوتی تعیین کنید و در بازی، با استفاده از کلید‌های جهت، این حالت‌ها را تغییر بدهید. این سیستم جدا از اینکه مخاطب را از رفتن به منو بی‌نیاز می‌کند، باعث می‌شود تا امکان تغییر سریع سبک بازی در حین مسابقات هم فراهم شود که مخصوصا در مسابقات آنلاین، بسیار مفید و به‌دردبخور است. ویژگی جدید بعدی بازی، سیستم Active Touch است. این سیستم با هدف طبیعی‌تر شدن کنترل و تعامل با توپ توسط بازیکنان خلق شده و خب تاثیر آن را، می‌توان در زمان کنترل بازیکنان صاحب توپ یا دریبل زدن احساس کرد که باعث شده است تا شاهد حرکات نرم‌تر و طبیعی‌تری نسبت به نسخه سال گذشته باشیم. با این حال این سیستم یک سری باگ‌های خیلی جزئی هم دارد و گاهی بازیکنان توپ‌ها را به شکل عجیبی کنترل می‌کنند که البته، این مورد خیلی جزئی پیش می‌آید. 

سیستم Time Finishing به شکلی است که عادت کردن به آن سخت است و در اوایل بازی حسابی با این مورد مشکل خواهید داشت

همان‌طور که اشاره کردیم، همه ویژگی‌های جدید گیم پلی فیفا 19 هم مثبت نیستند و یکی از موارد آزاردهنده در بازی، سیستم جدید شوت‌زنی یا همان Timed Finishing است. نه اینکه بگوییم این سیستم کلا بد است اما مشکل اصلی سیستم جدید شوت‌زنی، بدقلق بودن آن است. سازندگان از طریق این سیستم، قصد داشتند آن حس شوت‌زنی در فوتبال واقعی را شبیه‌سازی کنند اما حداقل در حالت فعلی، Timed Finishing بیش‌تر سیستمی است که می‌تواند خیلی راحت موقعیت‌های گل عالی شما را خراب کند یا برعکس، گاهی باعث شود تا شوت‌های عجیب و غریبی به گل تبدیل شوند که انتظار گل شدن‌شان را نداریم. جدا از این، این سیستم به شکلی تعبیه شده است که برای مشاهده دقیق عملکرد آن، باید Trainer را فعال کنید تا نوار مربوط به زمان‌بندی این سیستم در بالای سر بازیکن پس از زدن شوت ظاهر شود و خب اگر شما از جمله افرادی باشید که دوست ندارید Trainer روشن باشد، برای استفاده از Timed Finishing بیش‌تر باید دست به دامان بخت و اقبال شوید. همه این‌ها، پس از گذشت مدتی باعث می‌شوند تا این سوال را از خودمان بپرسیم که مگر سیستم قبلی و همیشگی شوت‌زنی بازی چه اشکالی داشت که EA، تصمیم گرفته تا آن را به این شکل تغییر دهد و مکانیزمی نه‌چندان دلچسب برایش خلق کند؟‌

بررسی بازی فیفا 19 / FIFA 19

با این حال در حالت کلی، فیفا 19 را می‌توان تجربه‌ای با تغییرات جزئی ولی تاثیرگذار از حیث گیم‌پلی دانست که باعث شده‌اند تا در این نسخه، شاهد یک تجربه متعادل و در عین حال هیجان‌انگیز باشیم که قادر است حس واقعی فوتبال را به مخاطب انتقال بدهد. در واقع بهترین ویژگی گیم‌پلی بازی FIFA 19، آزادی‌عمل بالایی است که به بازیکنان می‌دهد و باعث می‌شود تا هر شخصی، بتواند آن سیستم و برنامه‌ای را که در سر دارد، در زمین پیاده کند و دیگر شاهد تجربه‌ای نیستیم که برای رسیدن به گل در آن، باید از یک سری اصول و قواعد از پیش تعیین‌شده پیروی کنید. البته به این نکته هم اشاره داشته باشیم که بازی، یک سری باگ‌های جزئی هم دارد و مثلا گاهی ضربات دروازه یا ضربات پنالتی، با شدت عجیبی نواخته می‌شوند که خب این موارد، با انتشار آپدیت‌های بعدی قابل رفع هستند. همچنین امسال دروازه‌بان‌ها هم شرایط بهتری نسبت به نسخه سال گذشته دارند و هوش مصنوعی آن‌ها به‌مراتب بالاتر رفته است. 

بخش داستانی بازی با اینکه تجربه‌ای بی‌نقص نیست، اما ارزش یک بار بازی کردن را دارد

اما خب یک بازی فوتبال، فقط به گیم‌پلی داخل زمین خلاصه نمی‌شود و مخصوصا برای اینکه در طولانی‌مدت جذاب باشد، نیاز به حالت‌های بازی متنوع هم دارد. خب خبر خوب اینکه فیفا 19، از این آزمون کاملا سربلند بیرون می‌آید و آنقدر حالت بازی جذاب و دوست‌داشتنی دارد که بتواند تقریبا همه سلیقه‌ها را راضی نگه دارد. اجازه بدهید بررسی حالت‌های بازی را با قسمت The Journey شروع کنیم؛ قسمتی که اولین بار در فیفا 17 به بازی اضافه شد و قصد دارد یک تجربه داستانی با محوریت شخصیت الکس هانتر روایت کند. Journey در فیفا 19، در کنار الکس هانتر به دو شخصیت دیگر با نام‌های کیم هانتر و دنی ویلیامز هم می‌پردازد که اولی، رویای بازی در تیم ملی بانوان آمریکا را در سر دارد و دومی هم مشغول بازی در لیگ انگلیس است و می‌خواهد امسال، خودش را به همه ثابت بکند. در آن طرف هم الکس هانتر را داریم این بار به باشگاه رئال مادرید پیوسته و به نوعی جایگزین رونالدو در این تیم شده است!

 

 

در کل حالت Journey، هنوز هم مثل دو سال گذشته، تجربه‌ای است که ارزش وقت گذاشتن را دارد؛ البته گاهی این بخش کمی بیش از حد به سمت داستان‌گویی صرف پیش می‌رود و همین مساله هم باعث می‌شود تا هر از گاهی در طول تجربه آن، برای مدت زمان نسبتا زیادی صرفا نظاره‌گر مکالمات رد و بدل شده بین شخصیت‌ها باشیم و از آن بدتر، صحنه‌هایی را تماشا کنیم که شاید خیلی هم جذابیت بالایی، حتی از حیث داستان‌گویی نداشته باشند. با این حال در کنار این مشکلات، دنبال کردن زندگی فوتبالی و شخصی هر سه شخصیت بازی، جذابیت خاص خودش را دارد و جدا از آن، بخش داستانی بازی این امکان را فراهم می‌کند تا یک سری تجربیات کاملا جدید مثل بازی کردن در دوران قدیم با پدر بزرگ الکس هانتر یا بازی کردن یک سری مینی گیم‌های جالب مثلا در رختکن باشگاه رئال مادرید را داشته باشید که همه این‌ها، باعث می‌شوند تا بخش داستانی بازی، حداقل ارزش یک بار تجربه کردن را داشته باشد. البته مکانیزم سوییچ کردن بین کاراکتر‌ها هم تنوع خوبی به این بخش داده است. 

الکترونیک آرتز رقابت‌های لیگ قهرمانان اروپا و لیگ اروپا را به واقعی‌ترین شکل ممکن شبیه‌سازی کرده است

در کنار The Journey، یکی از قسمت‌های بازی که از قضا سازندگان پیش از انتشار فیفا 19 تبلیغ زیادی روی آن داشتند، اضافه شدن لیگ قهرمانان اروپا و لیگ اروپا به بازی است؛ دو رقابتی که تا سال گذشته، مجوز استفاده از آن‌ها در اختیار کونامی بود و در سری PES شاهد این مسابقات بودیم اما از امسال، الکترونیک آرتز این مجوز را خریداری کرده است. اول از همه، لیگ قهرمانان اروپا به صورت یک حالت مجزا در دسترس است که با انتخاب آن، می‌توانید یک تیم از تیم‌های مرحله گروهی این مسابقات را انتخاب کنید و سپس تا رسیدن به فینال و قهرمانی، این مسیر را ادامه بدهید. با این حال این مسابقات را می‌توان در قالب حالت‌های موجود در قسمت Kick Off هم تجربه کرد و البته که در بخش‌هایی مثل Career Mode هم شاهد تاثیرگذاری مسابقات لیگ قهرمانان اروپا هستیم. به Career Mode اشاره کردیم و خب اجازه بدهید این نکته را اعلام کنم که یکی دیگر از نقاط ضعف بازی فیفا 19، دقیقا به همین حالت مربوط می‌شود؛ جایی که عملا نسبت به سال گذشته، شاهد هیچ تغییر خاصی نیستیم و حتی با اینکه سازندگان این موضوع را پیش از انتشار هم اعلام کرده بودند، اما باز نمی‌توان از آن چشم‌پوشی کرد؛ قطعا افرادی که طرفدار همیشگی حالت Career در بازی فیفا هستند، از این بخش در نسخه امسال نا‌امید خواهند شد. 

بررسی بازی فیفا 19 / FIFA 19

اما اگر شما هم طرفدار بخش آلتیمیت تیم بازی هستید، فیفا 19 با تغییراتی که در این قسمت اعمال کرده، تجربه‌ای لذت‌بخش برای‌تان رقم خواهد زد. آلتیمیت تیم بازی، با اینکه همان تجربه آشنای همیشگی است و در آن، باید کارتان را با یک تیم ضعیف شروع کنید و به مرور، با پیدا کردن و خرید بازیکنان قوی‌تر به تیم بهتری برسید، اما امسال آنقدر ویژگی جدید در این قسمت شاهد هستیم که بتوانیم بگوییم آلتیمیت تیم فیفا 19، کامل‌ترین تجربه را در نسخه‌های چند سال اخیر ارائه می‌دهد. یکی از ویژگی‌های جدید این بخش، اضافه شدن Division Rivals به بازی است؛ مسابقاتی هفتگی که از طریق آن‌ها، هم می‌توانید جوایز با‌ارزشی به‌دست بیاورید و هم اینکه جواز شرکت در مسابقات ویکند لیگ را دریافت کنید. از همه مهم‌تر، اینکه برخلاف قسمت Online Seasons در نسخه‌های گذشته، Division Rivals سرور‌های بسیار مناسبی دارد و می‌توانید یک تجربه آنلاین مناسب در آن داشته باشید و قدرت‌تان را به رخ رقبا بکشید. جدا از این، اعمال تغییراتی در نحوه باز کردن پک‌ها مثل اضافه شدن سیستم Pick a Player که در آن، می‌توانید از بین چند بازیکن موجود یکی را که برای‌تان مناسب‌تر است انتخاب کنید، باعث شده‌اند تا آلتیمیت تیم بازی یک قسمت لذت‌بخش و سرگرم‌کننده باشد و قطعا با در دسترس قرار گرفتن رویداد‌های بیش‌تر برای این قسمت، آلتیمیت تیم بهتر و جذاب‌تر هم خواهد شد. 

حالت‌های جدید Kick Off مخصوصا زمانی که همراه با دوستان تجربه شوند، بسیار مفرح و سرگرم‌کننده هستند

در نهایت فیفا 19 تغییراتی هم در مسابقات دوستانه یا همان Kick Off اعمال کرده است و امسال، شامل حالت‌های جزئی متنوعی در این بخش هستیم؛ حالت‌هایی مثل Survival یا No Rules که در اولی، با هر گلی که به ثمر می‌رسانید یک بازیکن از تیم شما حذف می‌شود و در دومی هم خبری از قوانین فوتبال مثل آفساید یا خطا نیست و یک تجربه پرهرج و مرج و شلوغ را می‌توانید تجربه کنید. این حالت‌ها، با اینکه شاید هنگام بازی با هوش مصنوعی آنطور که باید و شاید پتانسیل اصلی خود را نشان ندهند، اما وقتی که آن‌ها را با دوستان‌تان تجربه کنید، قطعا اوقات بسیار مفرح و شادی را از یک تجربه متفاوت فوتبالی خواهید داشت. در مجموع و با وجود اینکه بخش‌هایی مثل Career Mode تغییرات خاصی نداشته‌اند و اصلا هم نمی‌توان از این موضوع چشم‌پوشی کرد، اما فیفا 19 به صورت کلی از حیث ارائه حالت‌های بازی متنوع، در سطح خیلی خوبی قرار دارد و چه طرفدار آفلاین بازی کردن باشید و چه عاشق رقابت‌های آنلاین، بازی همیشه حالتی برای سرگرم کردن شما دارد و خب اضافه شدن رقابت‌های لیگ قهرمانان اروپا و لیگ اروپا هم که یک اتفاق بسیار مثبت است و بازی را بیش از پیش کامل‌تر کرده است. 

بررسی بازی فیفا 19 / FIFA 19

فیفا 18، از نظر گرافیکی سطح خیلی خوبی داشت و شاید همین هم باعث شده تا امسال، EA به فکر بهتر کردن این جنبه از بازی نباشد. گرافیک بازی، در مجموع سطحی شبیه به سال گذشته دارد و پیشرفت‌های آن هم بیش‌تر یک سری موارد جزئی هستند و مثلا، تعداد بازیکنانی که چهره واقعی دارند، بیش‌تر شده است. اما با اینکه تغییرات در این قسمت زیاد نیستند، بازی هنوز هم از نظر بصری در سطح بسیار خوبی است. سری فیفا، همیشه فوتبال را به شکلی زیبا و نزدیک به واقعیت به‌تصویر کشیده است و نسخه امسال هم از این قاعده مستثنی نیست. به لطف اضافه شدن لایسنس واقعی لیگ‌هایی مثل لیگ اسپانیا، مسابقات این لیگ هم مثل لیگ‌های انگلیس یا آلمان با حس و حال منحصر‌به‌فردی برگزار می‌شوند و البته که سازندگان، موفق شده‌اند تا اتمسفر خاص ورزشگاه‌های مطرح دنیا را هم به شکلی نزدیک به واقعیت شبیه‌سازی کنند و به همین دلیل، بازی کردن در هر استادیوم، برابر است با تجربه کردن نوع خاصی از تشویق‌ها توسط تماشاگران و فضایی خاص که همین عامل، کمک شایانی به جذابیت مسابقات بازی می‌کند. به این‌ها باید لیگ جدیدی مثل چین را هم اضافه کنیم که امسال وارد بازی شده است و با اینکه لیگ خیلی بزرگی به‌حساب نمی‌آید، اما قدرت الکترونیک آرتز در زمینه لایسنس کردن تیم‌ها را بیش از پیش به رخ می‌کشد. 

سازندگان همچنین امسال، جدا از گزارشگران همیشگی و دوست‌داشتنی بازی، یک تیم گزارشگری جدید هم به فیفا 19 اضافه کرده‌اند که مخصوص مسابقات لیگ قهرمانان اروپا است و درست مثل گزارشگران اصلی بازی، کیفیت بسیار بالایی دارد. علاوه بر این جنبه، کلا فیفا 19 از حیث صوتی عالی است و همه‌چیز از موسیقی منو‌ها گرفته تا صدای تشویق تماشاگران، در آن در سطح خیلی خوبی قرار دارند. 

بررسی بازی فیفا 19 / FIFA 19

بله، اینکه فیفا 19 تغییراتی انقلابی نسبت به نسخه سال گذشته نداشته، حرف کاملا درستی است. اما با‌وجود این مساله، فیفا 19 بیش‌تر یک تجربه تکامل‌یافته در مقایسه با نسخه سال پیش است که توانسته با رفع ایراد‌های آن بازی و البته اضافه کردن ویژگی‌های جدیدی مثل لیگ قهرمانان اروپا یا تغییرات در گیم‌پلی و آلتیمیت تیم، یک تجربه دوست‌داشتنی برای طرفداران همیشگی مجموعه باشد که قطعا تجربه آن پیشنهاد می‌شود. 

 

 

FIFA 19

فیفا 19 با اینکه مشکلاتی چون حالت Career Mode تکراری یا سیستم بدقلق Timed Finishing دارد، اما هنوز هم یک شبیه‌ساز فوتبال جذاب و دوست‌داشتنی است که با گیم‌پلی مناسب و ویژگی‌هایی چون حالت آلتیمیت تیم پرمحتوا و بخش جدید لیگ قهرمانان اروپا، می‌تواند برای مدت یک سال آینده طرفداران سری فیفا را سرگرم نگه دارد. 

8.5

نقاط قوت

  • + گیم‌پلی روان و شبیه به واقعیت
  • + گزارشگر‌های با‌کیفیت و صداگذاری‌های مناسب
  • + تنوع بالایی از تیم‌ها و اضافه شدن لیگ چین
  • + حالت آلتیمیت تیم جذاب با ویژگی‌های جدید
  • + اضافه شدن مسابقات لیگ قهرمانان اروپا
  • + حالت‌های جدید و مفرح Kick Off

نقاط ضعف

  • - بدون تغییر ماندن حالت Career Mode
  • - بدقلق بودن مکانیزم Time Finishing
  • - وجود یک سری باگ‌های جزئی و نبود پیشرفت گرافیکی خاص


تاريخ : دوشنبه 09 مهر 1397 | 12:57 | نویسنده : elme1404 | ارسال نظر(0)
1...872873874875876...3357

ورود کاربران

خوش آمدید! لطفا وارد حساب خود شوید

رمز عبور را فراموش کرده‌اید؟
حساب کاربری ندارید؟

فراموشی رمز عبور

نام کاربری یا ایمیل خود را وارد کنید

یا

ثبت نام کاربران

در چند ثانیه حساب کاربری خود را بسازید

قبلا ثبت نام کرده‌اید؟

نظرات کاربران

دیدگاه خود را با ما در میان بگذارید