از سال ۲۰۱۱ است که تیم تحریریهی موتورترند (Motor Trend) نشریه و سایت معروف خودرو در آمریکا، برنامهی «بزرگترین مسابقهی درگ دنیا» را برگزار میکنند. خودروهای شرکت داده شده در این درگ جذاب، همه جزو مدلهای برگزیدهی عنوان «بهترین خودرو برای راننده»، برنامهی دیگر این نشریه هستند.

سال گذشته، درگ جذاب موتورترند با شرکت نمایندگان شایستهی آلمان، بریتانیا، ایتالیا، ژاپن و آمریکا برگزار شد که نهایت سدان تسلا مدل S تیپ P100D در جایگاه اول ایستاد. امسال نیز، خودروهای ساخت آلمان، ایتالیا، بریتانیا، ژاپن، آمریکا و البته کرهی جنوبی برای کسب مقام اول در مسابقهی درگ موتورترند حضور دارند. تفاوت درگ ۲۰۱۸ با ۲۰۱۷، برگزاری مسابقهی ویژهی درگ ۸۰۰ متری بین پنج مدل دوج چلنجر هلک Redeye، مکلارن 720S، لامبورگینی هوراکان پرفورمانته، پورشه 911GT2 RS و شورولت کوروت ZR1 بوده که ویدئوی آن بهصورت اختصاصی برای کاربران پریمیوم موتورترند در دسترس است.

مقالهی مرتبط:
اما در بزرگترین مسابقهی درگ ۲۰۱۸ موتورترند، ۱۲ خودروی اسپرت و سوپراسپرت با مجموع قدرت ۶۴۱۰ اسب بخار در مسیر مستقیم و ۵ کیلومتری پایگاه وندنبرگ کلرادو نیروی هوایی ارتش ایالات متحدهی آمریکا، گرد هم آمدند. در ادامه مشخصات کامل این ۱۲ خودرو آورده شده است.
- هوندا سیویک تایپ R، قدرت ۳۰۶ اسب بخار، گشتاور ۴۰۰ نیوتنمتر؛ محور جلو
- فورد موستانگ GT با آپشن PP2، قدرت ۴۰۶ اسب بخار، گشتاور ۵۷۰ نیوتنمتر؛ محور عقب
- آئودی TT RS، قدرت ۴۰۰ اسب بخار، گشتاور ۴۸۰ نیوتنمتر؛ تمام چرخ محرک
- استون مارتین ونتیج، قدرت ۵۰۳ اسب بخار، گشتاور ۶۸۵ نیوتنمتر؛ محور عقب
- شورولت کوروت ZR1، قدرت ۷۵۵ اسب بخار، گشتاور ۹۷۰ نیوتنمتر؛ محور عقب
- پورشه 911GT2 RS، قدرت ۶۹۰ اسب بخار، گشتاور ۷۵۰ نیوتنمتر؛ محور عقب
- مکلارن 720S، قدرت ۷۱۱ اسب بخار، گشتاور ۷۷۰ نیوتنمتر؛ محور عقب
- لامبورگینی هوراکان پرفورمانته کوپه، قدرت ۶۳۰ اسب بخار، گشتاور ۶۰۰ نیوتنمتر؛ تمام چرخ محرک
- بیامو M5، قدرت ۶۰۰ اسب بخار، گشتاور ۷۵۰ نیوتنمتر؛ تمام چرخ محرک
- آلفارومئو استلویو کوادریفولیو، قدرت ۵۰۵ اسب بخار، گشتاور ۶۰۱ نیوتنمتر؛ تمام چرخ محرک
- دوج چلنجر R/T تیپ SP1320، قدرت ۴۸۵ اسب بخار، گشتاور ۶۴۴ نیوتنمتر؛ محور عقب
- کیا استینگر GT، قدرت ۳۶۵ اسب بخار، گشتاور ۵۱۰ نیوتنمتر؛ محور عقب
نتایج این مسابقهی درگ در ادامه آورده شده است که پیشنهاد میکنیم، قبل از خواندن آن، ویدئوی قرار داده شده را تماشا کنید. لازم به ذکر است که هوندا سیویک تایپ R تنها خودروی محور جلو، شورولت کوروت ZR1 قدرتمندترین خودرو بزرگترین درگ ۲۰۱۸ موتورترند و آلفارومئو استلویو کوادریفولیو اولین کراساور این سری مسابقات درگ است.

در پایان مسیر ۴۰۰ متری بزرگترین درگ موتورترند ۲۰۱۸، جایگاه خودروها به ترتیب زیر است:
- مکلارن 720S، زمان ۱۰.۱ ثانیه، نهایت سرعت ۲۲۸ کیلومتر بر ساعت
- پورشه 911GT2 RS، زمان ۱۰.۳ ثانیه، نهایت سرعت ۲۲۴ کیلومتر بر ساعت
- لامبورگینی هوراکان پرفورمانته کوپه، زمان ۱۰.۴ ثانیه، نهایت سرعت ۲۱۶ کیلومتر بر ساعت
- شورولت کوروت ZR1، زمان ۱۰.۸ ثانیه، نهایت سرعت ۲۱۴ کیلومتر بر ساعت
- بیامو M5، زمان ۱۱.۱ ثانیه، نهایت سرعت ۲۰۴ کیلومتر بر ساعت
- استون مارتین ونتیج، زمان ۱۱.۷ ثانیه، نهایت سرعت ۱۹۳ کیلومتر بر ساعت
- آلفارومئو استلویو کوادریفولیو، زمان ۱۱.۸ ثانیه، نهایت سرعت ۱۸۷ کیلومتر بر ساعت
- آئودی TT RS، زمان ۱۲ ثانیه، نهایت سرعت ۱۸۴ کیلومتر بر ساعت
- دوج چلنجر، زمان ۱۲.۱ ثانیه، نهایت سرعت ۱۸۵ کیلومتر بر ساعت
- فورد موستانگ GT، زمان ۱۲.۶ ثانیه، نهایت سرعت ۱۸۳ کیلومتر بر ساعت
- کیا استینگر GT، زمان ۱۳.۱ ثانیه، نهایت سرعت ۱۷۲ کیلومتر بر ساعت
- هوندا سیویک تایپ R، زمان ۱۳.۷ ثانیه، نهایت سرعت ۱۷۰ کیلومتر بر ساعت

در پایان این مسابقهی درگ، لامبورگینی هوراکان پرفورمانته کوپه بهعنوان «بهترین خودرو برای راننده» توسط تیم تحریریهی موتور ترند، انتخاب شد.
همانطور که میدانید، اپل، ساعت هوشمند نسل چهارم خود یعنی اپلواچ سری ۴ را شهریورماه معرفی کرد. یکی از ویژگیهای جالب این ساعت هوشمند، قابلیت جدیدی به نام تشخیص سقوط یا Fall Detection است. درصورت سقوط احتمالی کاربر، توانایی تشخیص سقوط میتواند به شماره تلفنهای اضطراری تماس بگیرد و این موضوع را اطلاعرسانی کند.
اپلواچ سری ۴ برای تشخیص سقوط از ژیروسکوپ نسل جدید و شتابسنج استفاده میکند. براساس آخرین گزارشها، بهنظر میرسد قابلیت تشخیص سقوط بهصورت پیشفرش برای کاربران در حالت غیرفعال قرار دارد، و دارندگان ساعت هوشمند اپل باید این ویژگی را بهصورت دستی روی اپلواچ فعال کنند. یکی از کاربران Reddit، گزارش کرده که در یکی از اسناد مربوط به خدمات پشتیبانی محصول، اپل دربارهی ویژگی تشخیص سقوط توضیح داده است که کاربرانی که سن خود را در اپلواچ یا اپلیکیشن سلامتی (Health app) بیشتر از ۶۵ سال اعلام کرده باشند، ویژگی تشخیص سقوط برای آنها بهصورت پیشفرض فعال خواهد بود، ولی بقیهی کاربران باید بهصورت دستی این ویژگی را فعال کنند.

مقالههای مرتبط:
کاربرانی که سن آنها کمتر از ۶۵ سال است و تمایل دارند از ویژگی تشخیص سقوط استفاده کنند، باید ویژگی را بهصورت دستی فعال کنند تا بتوانند در صورت سقوط احتمالی از مزایای اطلاعرسانی به شمارههای تماس اضطراری بهرهمند شوند.
در سند مربوط به پشتیبانی Apple، برخی دیگر از ویژگیهای تشخیص سقوط توضیح داده شده است. هنگامی که ویژگیتشخیص سقوط در اپلواچ سری ۴ فعال باشد و سقوط شدید و قابلتوجهی را تشخیص بدهد، به مچ دست کاربر ضربه میزند، آلارم صوتی میدهد و نمایشگر آن علامت خطر یا هشدار را به نمایش میگذارد.
نمایشگر چند گزینه مختلف در اختیار کاربر قرار میدهد تا بتواند از کمکهای اورژانس استفاده کند. کاربر میتواند یکی از این گزینهها را انتخاب کند: «من سقوط کردم ولی حالم خوب است.» یا «من سقوط نکردم.» یا «تماس اضطراری با اورژانس» .

اگر اپل واچ تشخیص دهد که کاربر در حال حرکت است، منتظر او میماند تا پاسخ بدهد. اما اگر کاربر در حدود یک دقیقه بدون حرکت باشد، بعد از ۱۵ ثانیه شمارش معکوس بهصورت خودکار با شمارههای اورژانس تماس اضطراری میگیرد. شماره تماس اضطراری قبلا در Medical ID اپلیکیشن سلامتی روی گوشی آیفون کاربر تنظیم شده است. هفتهی گذشته، ویژگی تشخیص سقوط اپلواچ سری ۴ توسط کانالهای مختلف یوتیوب مورد بررسی قرار گرفت تا نحوهی عملکرد آن و روش هشدار اپل واچ در صورت بروز سقوط احتمالی به کاربران نشان داده شود.
بهنظر میرسد که افتادن روی سطوح نرمتر مانند فرش و فوم، جزو شرایطی نیست که در آنها ویژگی تشخیص سقوط از خود واکنشی نشان بدهد. بلکه ویژگی تشخیص سقوط برای شرایط حادتر طراحی شده است، و در آن شرایط نتایج بهتری را از خود نشان میدهد. بررسیکنندگان در یوتیوب با تست شرایط مختلف سقوط، متوجه شدند که نمیتوانند در همهی افتادنها و سقوطکردنها از این ویژگی استفاده کنند، و بهنظر میرسد که این ویژگی تاحدودی خطا دارد، که کاربران باید از آن مطلع باشند.
اپل ادعا میکند که در الگوریتم تشخیص سقوط اپلواچ، در یک بازهی زمانی، دادههای مربوط به سقوط هزاران نفر را به الگوریتم وارد کرده است تا الگوریتم همهی شرایط سقوط اعم از افتادن با صورت، که مچ دستکاربر و نمایشگر ساعت بالا است یا افتادن از پشت، که ساعت هوشمند بستهشده روی مچدست کاربر به سمت بالا نیست را در دادههای خود داشته باشد.

اپل در سند مربوط به پشتیبانی محصول به کاربران هشدار میدهد که Apple Watch Series 4، تمام سقوطکردنها و افتادنها را نمیتواند تشخیص دهد؛ و تاکید میکند که امکان اشتباه و خطا در تشخیص سقوط بهوسیلهی این ویژگی وجود دارد. این سند میگوید:
هرچقدر فعالیت جسمی کاربر بیشتر باشد، احتمال تشخیص سقوط بهوسیلهی این ویژگی بیشتر میشود. با توجه به فعالیت بیشتر کاربر، ویژگی تشخیص سقوط میتواند بهتر و دقیقتر احتمال سقوط وی را تشخیص بدهد.
باتوجه به اینکه احتمال تشخیص سقوط، آن هم به اشتباه، برای کاربران با فعالیت بدنی زیاد وجود دارد؛ احتمال دارد کاربران تمایل داشته باشند این ویژگی را در حالت پیشفرض غیرفعال کنند. البته امکان فعالکردن ویژگی تشخیص سقوط بهصورت دستی وجود دارد که گزینهی خوبی برای کاربران خواهد بود.
قطعهساز معروف آلمان، با قدرت روی توسعه آخرین فناوری وسایل نقلیه (خودروی برقی و خودران) سرمایهگذاری میکند. بلومبرگ گزارش میدهد که شرکت ZF طی پنج سال آینده ۱۴ میلیارد دلار در زمینه فناوریهای خودروی خودران و الکتریکی سرمایهگذاری خواهد کرد و تقریبا ۲.۸ میلیارد دلار در سال، هزینه خواهد کرد. این میزان بیشتر از ۲.۵۷ میلیارد دلاری است که ZF سال ۲۰۱۷ در زمینه تحقیق و توسعه هزینه کرد و نشان میدهد که این شرکت در مورد آینده صنعت خودرو، با جدیت تلاش میکند.

ZF در بیانیهای اعلام کرد که در حال حاضر روی یک ون باربری برقی (مجهز به باتری) با قابلیتهای رانندگی خودران کار میکند که طی دو سال آینده برای تولید آماده خواهد شد. این شرکت معتقد است که ون خودران و برقی جدید به عنوان رقیب مستقیم برای محصولاتی مانند فولکسواگن کرفتر (volkswagen Crafter) و فورد ترنزیت (Ford Transit) عمل خواهد کرد.

در نمایشگاه خودروهای تجاری هانوفر آلمان، ZF اعلام کرد که این ون قادر خواهد بود به راحتی در مرکز شهرها خود را هدایت کند، موقعیت جادهای خود را حتی در خیابانهای بدون علامتگذاری پیدا کند، چراغهای راهنمایی را تشخیص دهد و در اطراف خودروهایی که دو ردیفه پارک کردهاند، رانندگی کند. علاوه بر این، ون خودران ZF دارای عملکرد فالو می (follow me) است که به حامل بسته اجازه خواهد داد تا تحویل مرسولات را انجام دهد.
طبق گفته ولف هنینگ شایدر، مدیر اجرایی ZF، قطعهساز آلمانی در حال مذاکره با چند مشتری برای فروش ناوگان حملونقل خود است. با این وجود، ZF تنها شرکت فعال بازار آلمان در این حوزه نیست. سرویس پست آلمان (DHL) در حال حاضر روی توسعه ون تحویل کاملا برقی کار میکند و انتظار میرود که قابلیتهای خودران نیز در سالهای آینده به آن اضافه شود.

شایدر افزود:
وسایل نقلیه بدون راننده و قابلیتهای رانندگی خودران، نقش مهمی به ویژه در مناطق شلوغ مانند محوطه ترمینال شرکتها، انبارهای شرکتهای حملونقل یا بنادر و فرودگاهها ایفا میکنند. در آینده نزدیک، ما خودروهای خودران بیشتری در چنین مناطقی نسبت به جادههای عمومی میبینیم. در اینجا مزایای هزینه، ایمنی و بهرهوری برای مشتریان تفاوت خواهد داشت.
اواسط شهریورماه گفته شد که احتمال دارد سامسونگ، گوشی هوشمند بعدی خود را با دوربین اصلی چهارگانه معرفی کند. خبرهای بعدی نیز این موضوع را تایید میکرد. پیشتر گفته شده بود که گوشی بعدی سامسونگ احتمالا مجهز به ۴ دوربین اصلی خواهد بود. حتی زمان معرفی این گوشی هوشمند نیز اعلام شد. اولین گوشی هوشمند سامسونگ با دوربین چهارگانه، ۱۹ مهرماه رونمایی میشود.
باتوجه به آخرین خبرهای منتشرشده و اطلاعاتی که در مورد مشخصات گوشی هوشمند بعدی سامسونگ بهصورت غیررسمی بهاشتراک گذاشته شده است، طرح مفهومی اولین گوشی هوشمند سامسونگ با ماژول دوربین چهارگانه فاش شده است. همانطور که گفته شد، طرح مفهومی براساس آخرین اطلاعات موثق و معتبر دربارهی گوشی هوشمند بعدی سامسونگ با سیستم عامل اندروید طراحی شده است. رندر جدید در حالی بهاشتراک گذاشته شده که برخی مشخصات جزئی آن، هنوز بهصورت رسمی تایید نشده است.

یکی از کارمندان داخلی آلمانیتبار شرکت، ادعا میکند که ماژول دوربین چهارگانه از یک سنسور ۸ مگاپیکسلی زاویه باز (۱۲۰ درجه)، دو دوربین زومدار با لنزهای ۵ مگاپیکسلی و ۱۰ مگاپیکسلی، و دوربین اصلی با لنز ۲۴ مگاپیکسلی بهره میبرد. لنز اصلی ۲۴ مگاپیکسلی گوشی هوشمند بعدی سامسونگ،IMX576 سونی است که در گوشی هوشمند OPPO R17 و طیف وسیعی از گوشیهای هوشمند با قابلیتهای خوب تصویربرداری سلفی، مورد استفاده قرار گرفته است. طرح مفهومی مربوط به گوشی هوشمند بعدی سامسونگ با دوربین چهارگانه، با آنچه تاکنون در مورد کهکشانی بعدی سامسونگ یعنی Galaxy A9 Star Pro گفته شده است، نزدیک است و با اطلاعات این گوشی هوشمند قرابت خاصی دارد. گلکسی A9 استار پرو، نسخهی بالاتر Galaxy A9 Star سامسونگ است که اوائل سال جاری معرفی شد.
در حال حاضر، گوشیهای هوشمند فعلی بازار که با بیش از دو لنز دوربین معرفی میشوند؛ از همهی لنزهای دوربین خود بهصورت همزمان استفاده نمیکنند. انتظار میرود گوشی هوشمند جدید Samsung بتواند چنین امکانی را فراهم سازد.
بهغیر از طراحی غیرمرسوم و جدید ماژول دوربین گلکسی A9 استار پرو، بهنظر میرسد بقیهی مشخصات آن مشابه گوشیهای استاندارد میانردهی ۲۰۱۸ باشد. گوشی هوشمند بعدی سامسونگ با ماژول دوربین چهارگانه، از تراشهی اسنپدراگون ۶۶۰ و حافظهی رم ۴ گیگابایتی بهره میبرد. نمایشگر Super AMOLED این گوشی هوشمند، ۶.۲۸ اینچی با رزولوشن FHD+ و نسبت ابعاد ۱۸.۵ به ۹ است. غول فناوری کره جنوبی، قصد دارد یکی دیگر از گوشیهای هوشمند خود را با نمایشگر بینهایت (Infinity Display) بهنمایش بگذارد.
واقعیت این است که در حال حاضر، سامسونگ درنظر دارد نوآوریها و خلاقیتهای خود را در گوشیهای میانردهی خود که قیمت مناسبتری نسبت به پرچمدارنش دارد، بهنمایش بگذارد. با توجه به وضعیت بازار رقابتی، سامسونگ مجبور شده است تا استراتژیهای خود را در مورد محصولاتش بازنگری کند تا بتواند در رقابت با شرکتهای چینی که گوشیهای هوشمندی با قیمت ارزان به بازار عرضه میکنند، حفظ کند.
از طرفی انتظار میرود Galaxy A9 Star Pro، ابتدا در بازارهای آسیایی بهفروش برسد. احتمال دارد این گوشی هوشمند، بهصورت رسمی در بازارهای غربی عرضه نشود.
رادار GSR-110 یک نسل جدید پیشرفته رادار تاکتیکی برد کوتاه زمینی است که قابل حمل توسط خودرو و نفر است و توسط متخصصان صنایع دفاعی کشورمان طراحی و تولید شده است.
وزن بسیار سبک و کمتر از 25 کیلوگرم و کم مصرف بودناین رادار آن را یکی از موثرترین و کارآمدترین رادارها بدیل کرده است.
GSR-110 برای تشخیص، مکان، شناسایی و ردیابی هر هدف متحرک بر روی زمین مانند نفر پیاده، وسیله نقلیه یا بالگردهای پرنده در طول روز یا شب در شرایط آب و هوایی بد مانند مه، دود، برف و غیره استفاده می شود.

رادار زمینی GSR-110

رادار زمینی GSR-110
هیچکسی دیدن پیام «حافظه داخلی گوشی شما پر شده است» را دوست ندارد. وقتی چنین پیغامی دریافت کنید، تا زمانی که حافظه را خالی نکرده باشید، انجام بسیاری از کارها در گوشی مختل میشود و ممکن است بعضی فرمانها به درستی کار نکنند.
گوشیهای اندرویدی برای اجرای بیعیب و نقص دستورات شما، حداقل به ٥٠٠ مگابایت تا یک گیگابایت فضای خالی در حافظه داخلی احتیاج دارند. اما گاهی فراهم کردن چنین فضایی برای گوشیهایی که دارای حافظه ۱۶ گیگابایتی یا کمتر هستند، به کار سختی تبدیل میشود.
پاککردن کش دیوایس
قدم نخست: با ورود به اپ Settingsوارد تنظیمات اندروید شده و به بخش Storage بروید.
قدم دوم: در این بخش به دنبال گزینه Cached data بگردید، روی آن کلیک کرده و OK را بزنید تا فایلهای کش پاک شوند.
توجه: با پاکسازی کش، فقط فایلهای موقت از بین میروند، بنابراین نگران دیتای خود روی گوشی نباشید.
متاسفانه از اندروید ۸.۰ (اوریو) به بعد، گوگل امکان پاک کردن فایلهای کش دیوایس را غیرفعال کرده، هر چند به روشی دیگر همچنان میتوانید این کار را انجام دهید. برای این کار کافی است کش هر اپلیکیشن را بهطور مجزا پاک کنید. میدانیم، واقعا ملالآور است! ولی برای برطرف شدن فوری مشکل تنها چاره پیشروی شماست.
برای انجام این کار وارد Settings شده و به بخش Apps and notifications بروید. اینجا باید روی هر اپلیکیشن اشاره کنید و با ورود به منوی Storage هر کدام، عمل Clear Cache را انجام بدهید.
سعی کنید در درجه اول این کار را برای پیامرسانها و اپهایی مثل یوتیوب و اسپاتیفای که تبادل دیتای بالایی دارند، انجام بدهید و بعدا سراغ اپلیکیشنهای کمحجم و بیاهمیت بروید.
خالیکردن حافظه با حذف دیتاهای ناخواسته
اگر از تلگرام، واتساپ و امثال آن زیاد استفاده میکنید، بدونشک بخش بزرگی از حافظه داخلی گوشی شما به فایلهای این پیامرسانها اختصاص پیدا میکند، بنابراین شاید بد نباشد هرازگاهی فایلهای کش این دو اپلیکیشن را بهطور دستی پاککنید، همچنین بهتر است از غیرفعالبودن تیک «دانلود خودکار تصاویر و ویدیوها» در تنظیمات این دو اپلیکیشن مطمئن باشید. اما فقط فایلهای واتساپ و تلگرام نیستند که جای زیادی میگیرند. گاهی اوقات عکسها و ویدیوهای حجیم، کش تصاویر بندانگشتی و فایلهای پشتیبان بلااستفاده هم میتوانند باعث پرشدن فضا شوند. برای خالیکردن بیدردسر این فایلها، استفاده از اپلیکیشن SD Maid Pro را به شما توصیه میکنیم. کار با این اپ بشدت آسان است و فقط با یک اشاره گردگیری اساسی در حافظه داخلی و SD گوشی شما انجام میدهد.
نکته: همیشه پوشه Downloads اندروید را چک کنید، احتمال آنکه فایلهای بدون استفادهای در آن بیابید، بسیار بالاست.
کمک گرفتن از اپلیکیشنها برای یافتن فایلهای حجیم
اندروید بهطور پیشفرض این امکان را در اختیارتان قرار میدهد، با این وجود، اپلیکیشنی مثل DiskUsage میتواند گزینه بهتری باشد، چراکه فضای حافظه گوشی را به شکل تصویری نمایش میدهد.
این اپلیکیشن ١٨٠ کیلوبایتی بعد از نصب، حافظه را آنالیز کرده و فایلها را برحسب بیشترین تا کمترین حجم برایتان طبقهبندی میکند، به این صورت که مستطیلهای بزرگ مربوط به فایلهای حجیم هستند و هر چقدر کوچکتر باشند، با فایل کمحجمتری مواجه هستید. بنابراین اگر حافظه داخلی گوشیتان پر شده، با DiskUsage هم سریعتر فایلهای حجیم را شناسایی میکنید و هم میتوانید آنها را به آسانی پاک نمایید.
نصب نسخه Lite اپلیکیشنها
بسیاری از اپلیکیشنهای پرطرفدار، این روزها یک نسخه Lite هم دارند که ورژن سبک و کاهش حجم یافته آنها محسوب میشود. Facebook Lite، Messenger Lite، Maps Go و حتی Instagram Lite و Skype Lite تنها بخشی از معروفترین آنها هستند. البته بدیهی است که بعضی امکانات نسخه کامل را در نسخه Lite اپلیکیشنها نمیبینید. اما اگر مشکل حافظه دارید، شک نکنید که استفاده از نسخه Lite اپها هم میتواند کارتان را راه بیندازد.
خالیکردن حافظه با غیرفعال کردن Bloatwareها
روی بسیاری از دیوایسهای اندرویدی اپلیکیشنهایی بهطور پیشفرض نصب شده که اصطلاحا به آنها Bloatware میگویند. مشکل Bloatwareها این است که با وجود حجم زیادی که دارند، نمیتوان آنها را از روی گوشی پاک کرد و همین فضای زیادی از حافظه داخلی را به اشغال درمیآورد.
در چنین شرایطیDisable کردن این اپلیکیشنها میتواند چاره کارتان باشد. برای این کار کافی است مراحل زیر را دنبال کنید:
قدم نخست: وارد تنظیمات اندروید شوید و مسیر Apps and notifications > App Manager > Installed Apps را دنبال کنید.
قدم دوم: با پیدا کردن اپلیکیشنهای پیشفرض سیستمعامل، روی هر کدام اشاره کرده و سپس از پایین صفحه دکمه Disable را بزنید.
نکته: گاهی اوقات دکمه Disable غیرفعال است و به جای آن Uninstall Updates دیده میشود. برای غیرفعالکردن چنین اپهایی کافی است در ابتدا آپدیتهای هر کدام را پاک کرده و درنهایت گزینه Disable را بزنید.
جهنم، واژهای است که با شنیدنش تصویر آتش و آه و فریاد در ذهن نقش میبندد و از آن بعنوان بدترین مکانها ذکر شده است.
جایی برای مجازات افراد گنهکار که میگویند عذابشان پایان ناپذیر است و در صورت اتمام عذاب مجددا مجازات میشوند.
در برخی از آیات و روایات نیز از عذاب روحی جهنمیان سخن به میان آمده است که امروز باشگاه خبرنگاران جوان قصد دارد به معرفی اینعذابهای روحی جهنمیان و غم جاوید دوزخیان بپردازد، پس پیشنهاد میکنیم این مطلب را از دست ندهید.

معرفی جهنم
بر اساس باورهای اسلامی، به دوزخ ، جهنم گفته میشود. جهنم هفت طبقه دارد و هر چه پایینتر، جای افراد بدتر. عذابهای دوزخ هم روحی هستند هم جسمی. برخی جهنمیان همیشه در آنجا میمانند و برخی دیگر پس از مدتی بخشوده میشوند و به بهشت میروند.
تنها راه خلاصی از جهنم یا پایان کیفر مقرر است یا شفاعت شفیعان.
گناهان برخی کسان چنان سنگین است که در آن جاودانه میشوند.
جهنم جای عمل نیست و بنابر این نمیتوان در آنجا با عمل صالح خویش را از عذاب رهانید.
امام جعفر صادق (ع) در مورد جهنم چنین میگوید:
آتش دنیا یک بخش از ۷۰ بخش آتش جهنم است، آتش جهنم ۷۰ بار با آب خاموش شده سپس شعلهور گردیده تا به آتش دنیا تبدیل گشته است و اگر چنین نبود هیچ انسانی طاقت تحمل آتش را نداشت!
در روایت دیگری از امام علی نام طبقات و درهای جهنم چنین ذکر شده است:
هاویه
سعیر
جحیم
سقر
حطمه
لظی
جهنم

غم جاوید دوزخیان
یکی از ویژگیهای قیامت، جاوید و پایدار بودن نعمتها و نقمت ها، شادیها و غم هاست. در این مورد قرآن کریم دوتصویر از وضعیت روحی بهشتیان و دوزخیان ارائه داده است؛ آنجا که سخن از دوزخیان است میفرماید:
کلَّما أَرادُوا أَنْ یخْرُجُوا مِنْها مِنْ غَمٍّ أُعِیدُوا فِیها وَ ذُوقُوا عَذابَ الْحَرِیقِ
هرگاه بخواهند از دوزخ و غم و اندوهای آن خارج شوند، آنها را به آن بازمی گردانند و به آنان گفته میشود: بچشید عذاب سوزان را.
پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلم فرمود:
مَا مِنْ هَمٍّ إِلَّا وَ لَهُ فَرَجٌ إِلَّا هَمُّ أَهْلِ النَّار
هر غصّه ای، فرج و گشایشی دارد الّا غم و غصّه اهل آتش که پایان ندارد.
برخلاف اهل بهشت که غم و رنجی ندارند و از نعمتهای بهشتی بهرهمند هستند و به عنوان سپاس از خداوند که آنها را در باغهای جاویدان بهشت وارد کرده، میگویند:
الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِی أَذْهَبَ عَنَّا الْحَزَنَ
حمد و ستایش برای خداوندی است که اندوه را از ما بر طرف ساخت.
آنها از این موهبت عظیمی که نصیبشان شده و تمام عوامل غم و اندوه به برکت لطف الهی از محیط زندگانیشان دور گشته و آسمان روحشان از لکههای ابرهای تاریک اندوه دنیا و آخرت، پاک شده، خداوند را حمد و ستایش میکنند.

معرفی ۸ عذاب روحی جهنمیان!
در قرآن کریم عذابهای روحی دوزخیان در آیات متعدد و به مناسبتهای مختلف بیان شده است که در زیر به عنوان نمونه به برخی از آنها اشاره میشود:
۱. از چشم خدا افتادن و محروم شدن از ارتباط با پروردگار: «قَالَ اخْسَۆُوا فِیهَا وَلَا تُکَلِّمُونِ»؛
(خداوند گوید) ذلیلانه در آنجا ساکت و دور گردید و هرگز با من سخن نگویید».
۲. دوری از رحمت خدا: «وَقِیلَ الْیَوْمَ نَنسَاکُمْ کَمَا نَسِیتُمْ لِقَاء یَوْمِکُمْ هَذَا وَمَأْوَاکُمْ النَّارُ وَمَا لَکُم مِّن نَّاصِرِینَ»؛ و (به آنها) گفته مى شود: امروز شما را فراموش مى کنیم (در میان عذاب رها مى کنیم) چنان که شما دیدار امروزتان را (در دنیا) فراموش کردید، و جایگاه شما آتش است و شما را هرگز یارى کنندگانى نیست.
۳. مشاهده نعمتهایی که به دوستان و آشنایانشان در بهشت داده میشود: «وَنَادَى أَصْحَابُ النَّارِ أَصْحَابَ الْجَنَّةِ أَنْ أَفِیضُواْ عَلَیْنَا مِنَ الْمَاء أَوْ مِمَّا رَزَقَکُمُ اللّهُ قَالُواْ إِنَّ اللّهَ حَرَّمَهُمَا عَلَى الْکَافِرِینَ»؛ و اهل آتش بهشتیان را ندا کنند که از آب یا از آنچه خدا شما را روزى کرده بر ما فرو ریزید. گویند: همانا خداوند این دو را بر کافران حرام نموده است.
۴. گفتگوهای دلخراش و جانکاهی که میان بهشتیان و دوزخیان رد و بدل میشود، و روح دوزخیان را سخت آزار میدهد: «وَنَادَى أَصْحَابُ الْجَنَّةِ أَصْحَابَ النَّارِ أَن قَدْ وَجَدْنَا مَا وَعَدَنَا رَبُّنَا حَقًّا فَهَلْ وَجَدتُّم مَّا وَعَدَ رَبُّکُمْ حَقًّا قَالُواْ نَعَمْ فَأَذَّنَ مُۆَذِّنٌ بَیْنَهُمْ أَن لَّعْنَةُ اللّهِ عَلَى الظَّالِمِینَ»؛ و بهشتیان دوزخیان را ندا مى دهند که ما آنچه را پروردگارمان به ما وعده داده بود، درست و ثابت یافتیم، آیا شما نیز آنچه را پروردگارتان وعده داده بود حق و ثابت یافتید؟ گویند: آرى! پس آوازدهندهاى در میان آنان آواز مى دهد که لعنت خداوند بر ستمکاران باد.

۵. حسرت: «.. کَذَلِکَ یُرِیهِمُ اللّهُ أَعْمَالَهُمْ حَسَرَاتٍ عَلَیْهِمْ وَمَا هُم بِخَارِجِینَ مِنَ النَّارِ».
این چنین خداوند عمل هاى (دنیوى) آنها را مایه حسرتى به آنها ارائه مى دهد، و آنها هرگز از آتش بیرون آمدنى نیستند.
«وَیَوْمَ یَعَضُّ الظَّالِمُ عَلَى یَدَیْهِ یَقُولُ یَا لَیْتَنِی اتَّخَذْتُ مَعَ الرَّسُولِ سَبِیلًا»؛ و (به یاد آر) روزى که ستمگر پشت دست هاى خود را به دندان مى گزد، مى گوید: اى کاش همراه پیامبر راهى را (به سوى خدا) پیش می گرفتم.
۶. تحقیر و ذلت و خواری: «ذُقْ إِنَّکَ أَنتَ الْعَزِیزُ الْکَرِیمُ»؛ (و بگویید) بچش که حقّا تو همان قدرتمند گرامى هستى
«یُضَاعَفْ لَهُ الْعَذَابُ یَوْمَ الْقِیَامَةِ وَیَخْلُدْ فِیهِ مُهَانًا»؛ (و به لحاظ تقارن گناهان اعتقادى و عملى وى) عذاب او در روز قیامت دو برابر شود و در آن عذاب همیشه به خوارى بماند.
۷. پایان ناپذیری جهنم و عذاب: «وَنَادَوْا یَا مَالِکُ لِیَقْضِ عَلَیْنَا رَبُّکَ قَالَ إِنَّکُم مَّاکِثُونَ»؛ آنها ندا در مى دهند: اى مالک (جهنم، بگو) پروردگارت ما را بمیراند و نابود سازد! گوید: بى تردید شما (در این جا) ماندگارید.
۸. راه فرار نداشتن از جهنم: «کُلَّمَا أَرَادُوا أَن یَخْرُجُوا مِنْهَا مِنْ غَمٍّ أُعِیدُوا فِیهَا وَذُوقُوا عَذَابَ الْحَرِیقِ»؛ هر گاه اراده کنند که از (شدت) غصه از آنجا بیرون آیند (به اجبار) در آن بازگردانده مى شوند و (گفته مى شود) بچشید عذاب سوزنده را؛ و ...
کار را با نگاه به روند توسعه اندروید آغاز میکنیم. باید این نکته را بپذیریم که در دنیای فناوری هیچ سیستمعامل یا نرمافزار کاربردی روند پر سرعت رشد و تکامل اندروید را تجربه نکرده است و اندروید در مرکز این دگرگونی، سریعتر از همه بوده است. گوگل در نوامبر سال ۲۰۰۵ شرکتی به نام Android را خریداری کرد؛ شرکت کوچکی که برای تلفنهای همراه نرمافزار میساخت. گوگل تا نیمهی دوم سال ۲۰۰۷ در دست ساخت بودن یک سیستمعامل متنباز برای گوشیهای هوشمند را رسما اعلام نکرده بود.
بلاخره گوگل در تاریخ ۲۳ سپتامبر سال ۲۰۰۸ نخستین نسخه اندروید را ارائه کرد. شاید دستاندرکاران این کمپانی در آن زمان خودشان نیز تصور نمیکردند که روزی این محصول متنباز به فراگیرترین سیستمعامل موبایل تبدیل شود. در این مقاله نگاهی تقریبا مفصل به روند توسعه اندروید خواهیم داشت و سیر تکامل قابلیتهای آن را از اولین تا آخرین نسخه آن شرح خواهیم داد. زومیت این مقاله را با هر بروزرسانی بزرگ برای اندروید بهروزرسانی خواهد کرد. ایدههای کودکی اندی رابین حال به پرکاربرترین سیستمعامل موبایل منجر شده است و روند تکامل آن قطعا جذابیتهای فراوانی دارد پس با زومیت و بررسی تاریخچهی اندروید همراه باشید.
در ابتدا شما را به تماشای مروری کوتاه بر تاریخچه اندروید دعوت میکنیم.
نقطه آغاز

دوران اندروید به طور رسمی از ۲۲ اکتبر ۲۰۰۸ میلادی و با عرضهی گوشی T-Mobile G1 در ایالات متحده آغاز شد. در ابتدای امر، بسیاری از قابلیتهایی که نمیتوان اندروید را بدون آنها متصور بود در این گوشی وجود نداشت. برای نمونه میتوان به فقدان صفحه کلید مجازی (لمسی)، قابلیت چند لمسی، برنامههای کاربردی حرفهای و... اشاره کرد، اما همین گوشی سنگبنایی شد تا امروزه با اندرویدی چنین پیشرفته سروکار داشته باشیم.

ویژگیهای اولیه این نسخه از اندروید عبارتند از:
پنجرهی اعلانات
اگرچه T-Mobile G1 فاقد تمامی قابلیتهای اندروید امروزی بود، با این حال از همان روزهای نسخت نیز بخش اعلانات (Notifications) را داشته است. نوار وضعیت گوشی G1 را میتوان یکی از قابلیتهای منحصر به فرد آن به شمار آورد که کاربر میتوانست با پایینکشیدن آن از جزئیات بیشتر مطلع شود؛ مواردی مانند پیامک، پست صوتی، هشدارها در این بخش نمایش داده میشدند؛ این امکان همچنان در نسخههای جدیدتر اندروید وجود دارد.
ویجتهای صفحه خانه
یکی از تفاوتهای عمده اندروید با وجود رقبای سرسختی چون iOS یا ویندوزفون این بود که این سیستمعامل دوستداشتنی از ویجت به خوبی پشتیبانی میکرد. گوگل از همان روزهای آغازین برای این موضوع برنامهریزی خوبی کرده بود، با این حال در ابتدا توسعهدهندگان نرمافزاری قادر به تهیه ویجتهای مورد نظر خود نبودند!
یکپارچهسازی با سرویس پست الکترونیکی جیمیل
زمان عرضهی گوشی G1، سرویس پستالکترونیکی جیمیل از پروتکلهای POP و IMAP برای یکپارچهسازی در ابزارهای گوناگون دیگر پشتیبانی میکرد؛ اما مشکل موجود این بود که که هیچ یک از این پروتکلها قادر به استفاده از دو قابلیت اختصاصی جیمیل یعنی برچسبزنی و آرشیو قدرتمند آن نبودند. موردی که اندروید 1.0 توانست آن را به طرز شایستهای حل و فصل کند و یکی از بهترین تجربههای کار با جیمیل در بستر گوشیهای موبایل را فراهم آورد.
فروشگاهی به نام اندروید مارکت
این روزها تصور یک گوشی هوشمند بدون دسترسی به یک فروشگاه متمرکز نرمافزاری غیرممکن است؛ اندروید 1.0 فاقد چنین قابلیتی بود و ضرورت وجود چنین بازارچهای از همان زمان به خوبی حس میشد. گفتنی است گوشی G1 به همراه مجموعهای از نرمافزارهای کاربردی عرضه شد تا این که بعدها گوگل، مارکت معروف خود را تهیه و تدارک دید. یکی دیگر از نقایص اندروید در آن دوران، فقدان پشتیبانی از سیستم پرداخت بود که یک سال بعد این مورد نیز مرتفع شد.
جالب است بدانید که رابط کاربری توسعهیافتهی گوگل برای اندروید 1.0 نتیجهی همکاری آنها با شرکت سوئدی Astonishing Tribe بوده است. شرکت مزبور در زمینهی ارائهی طراحیهای چشمگیر نرمافزاری مشغول به فعالیت بود و سالهای سال رابطهای کاربری قابل توجهی را تهیه و ارائه میکرد. اگر با دقت بیشتری نگاه کنید، میتوان نشان TAT را به خوبی در این پلتفرم ملاحظه کرد؛ به خصوص در ساعت آنالوگ که از اندروید 1.0 تا 2.2 با نشان کوچک Malmo قابل رویت بود. گفتنی است Malmo نام شهری است که این شرکت سوئدی در آن قرار داشت. بعدها این شرکت توسط کمپانی RIM خریداری شد و تمرکز اصلیاش بر توسعهی گوشیهای بلکبری و پلتفرم BBX قرار گرفت.
اندروید 1.1

نخستین بروزرسانی اندروید سه ماه پس از عرضه گوشی G1 در فوریه 2009 میلادی صورت پذیرفت. نسخه 1.1 را نمیتوان به هیچ وجه محصولی نوآورانه دانست؛ بلکه بیشتر وصلههای نرمافزاری برای بهینهسازی سیستم و رفع باگهای آن بود. توجه به این نکته ضروری است که این نسخه توانایی اندروید را برای بروزرسانی بیدردسر به خوبی نشان داد. همین قابلیت پیشپا افتاده در زمان عرضهی نسخه 1.1 یکی از نقاط قوت اندروید به حساب میآمد که تا به امروز نیز همچنان ادامه دارد، چرا که سایر سیستمعاملهای موبایل فاقد قابلیت مشابهی بودند.
وقت دسر فرارسید: نسخه 1.5 یا «Cupcake»

بسیاری از ما اندروید 1.5 را بیشتر به نام Cupcake میشناسیم، سیستمعاملی که حقیقتا نقطهی عطفی در تاریخچهی اندروید به شمار میرود. در این نسخه برخی از قابلیتهای کلیدی به اندروید افزوده شد. اندروید 1.5 اولین نسخه از این سیستمعامل بود که با روش نامگذاری ویژهی گوگل منتشر شد؛ پس از آن بود که هر بروزرسانی کلی با نام یکی از شیرینیجات (البته به ترتیب حروف الفبای لاتین) همراه میشد تا بر دلچسبی اندروید بیافزاید.
از جنبههای گوناگون اندروید Cupcake را میتوان گامی بزرگ در جهت اصلاح و بهبود این سیستم عامل دانست. هم از نظر تکنیکی-فنی و هم از منظر زیباییشناختی که رابطکاربری آن با تغییرات مثبتی همراه شد. بسیاری از این تغییرات آنچنان محسوس نبودند، برای نمونه ویجت جستجوی گوگل از این پس از ظاهری شفاف بهرهمند شد.

تغییرات صورت گرفته در نسخه جدید اندروید آنچنان نامحسوس بودند که اگر کاربر یک دستگاه مجهز به اندروید 1.1 را به 1.5 ارتقا میداد، هیچ تغییر چشمگیر خاصی را احساس نمیکرد. در حالی که همه چیز از چینش متون گرفته تا سایههای نوار وضعیت دستخوش تغییر و دگرگونی اساسی شده بودند. و اغلب کاربران گوشی G1 بدون آنکه این تغییرات را متوجه شوند، از آنها گذشتند. برخی از تغییرات به قرار زیر هستند:
صفحهکلید مجازی
شاید به نظر عجیب و غیرممکن برسد که گوگل اندروید خود را بدون هیچ صفحهکلید مجازی عرضه کرده باشد، اما واقعیت همین است! شاید به همین خاطر بود که آنها نخستین میزبان سختافزاری خود را گوشی G1 انتخاب کردند، چرا که این گوشی دارای یک صفحهکلید از نوع QWERTY بود که به صورت کشویی باز میشد و تایپ متون را ممکن میساخت. این وضعیت تا عرضهی نسخهی Cupcake در آوریل 2009 میلادی (یعنی بیش از 6 ماه پس از عرضهی G1) همچنان ادامه داشت. از آن پس بود که گوگل از قابلیتهای سختافزاری گوشی HTC Magic بهره برد و نخستین گوشی دارای صفحه کلید مجازی را عرضه کرد.

از ارائهی صفحه کلید مجازی که بگذریم، گوگل حرکت بارز دیگری نیز صورت داد. مهندسان گوگل بالاخره موفق شدند اقدامات لازم برای پذیرش صفحهکلیدهای ثالث را میسر سازند؛ قابلیتی که به کمک آن میتوان صفحهکلیدی خارج از مورد پیشبینی شدهی سیستمعامل اندروید را فعال کرده و به کار گرفت. موردی که به خصوص برای کاربران سایر زبانها بسیار مورد توجه قرار گرفت. جالب است بدانید که رقبای سرسختی چون iOS یا ویندوز فون از چنین ویژگی مهمی بیبهره بودند و هستند. متاسفانه در زمان عرضهی اندروید Cupcake صفحه کلید عرضه شده در این سیستم عامل نسبت به iOS از دقت و سرعت بسیار پایینی برخوردار بود. موردی که بالاخره مشارکت شرکای سختافزاری نظیر HTC را طلب میکرد و به کمک آنها این مشکل در محصولات اختصاصی این شرکتها رفع گردید.
ویجتهای قابل توسعه
در حالی که اندروید 1.0 و 1.1 از نظر فنی دارای قابلیت تازهای به نام ویجت یا ابزارک بودند، پتانسیل کامل آنها همچنان غیر قابل دسترس بود و شرکتهای ثالث میبایست تا عرضهی SDK مربوطه از سوی گوگل صبر میکردند؛ در آن دوران تنها ابزارک موجود کادرهایی بودند که در اندروید پیشبینی شده بود. خوشبختانه این مورد با عرضهی اندروید 1.5 مرتفع شد و امروزه شاهد هستیم که بسیاری از نرمافزارهای ثالث از قابلیت ویجت بهرهمند هستند. در حقیقت میتوان وجود صفحههای خانگی انعطافپذیر را یکی دیگر از خصوصیات بینظیر این سیستمعامل تلفنهای هوشمند به حساب آورد.
بهبود کلیپبورد (Clipboard)
اندروید راهی دشوار را برای دست یابی به قابلیت کپی و چسباندن (Copy & Paste) طی کرده است. از نظر تکنیکی چنین قابلیتی از روز نخست در این پلتفرم پیشبینی شده بود، اما تا حد زیادی به کادرهای متنی و لینکها محدود شده بود. بدین معنی که کاربر نمیتوانست متنهای دلخواه را از داخل پنجرهی مرورگر یا برنامهی مدیریت پستالکترونیکی جیمیل کپی کند و اغلب اوقات این نیاز حس میشد. گرچه قابلیتهای کامل کپی و چسباندن تا سالها به برنامه جیمیل راه پیدا نکرد، از نسخه Cupcake پشتیبانی از این قابلیت به مرورگر افزوده شد و بدین ترتیب کاربر میتوانست متن مورد نظر را از این برنامه بیرون بکشد.
ضبط و بازپخش ویدئویی
این روزها تصور یک گوشی هوشمند بدون توانایی ضبط و پخش ویدئویی بسیار مشکل است، اما کاربران گوشی G1 آن را تجربه کردهاند. اگرچه Cupcake کوشید تا این نقص را رفع کند، ولی صفحهکلید اندروید و رابط ویژهای که برای بخش دوربین آن در نظر گرفته بودند خالی از اشکال نبود. موضوعی که دوباره با همت OEMها یا همان شرکای سختافزاری سریعا رفع شد و با ارتقای رابط کاربری، شاهد پشتیبانی خوبی از قابلیتهای لمسی گوشیها بودیم.
و قابلیتهای بیشتر:
بروزرسانی موارد جزئیتر شامل عملیاتهای دستهای در جیمیل (پیشتر کاربران نمیتوانستند چندین نامه را با هم حذف یا آرشیو نمایند)، بروزرسانی پشتیبانی از سرویسهای یوتیوب و پیکاسا و دسترسی به وضعیت کاربر در Google Talk در همه جا، برنامه پیغام رسان و غیره را میتوان از دیگر قابلیتهای این نسخه برشمرد.
نسخه 1.6 یا «Donut»
گرچه اندروید 1.6 پیراشکی یا Donut به اندازهی Cupcake متفاوت نبود؛ اما میتوان این نسخه را نیز نسخهای متفاوت دانست که خیلی بیشتر از آن عدد 0.1 ارتقا با Cupcake تفاوت داشت! در این نسخه شاهد بهبودهای جزئی دیگری در کل پلتفرم بودیم که قابلیتهای جدیدی را برای کاربران به ارمغان آورد؛ البته بخش بزرگی از این تغییرات مربوط به مواردی بود که در پشتپرده اتفاق میافتاد. برای نمونه نخستین بار در تاریخ اندروید پشتیبانی از CDMA از این نسخه میسر گردید و بدین ترتیب شرکتهایی همچون Verizon توانستند به بازار امریکا و آسیا راه پیدا کرده و سود سرشاری را نصیب خود و گوگل کنند.

از سوی دیگر یکی از مهمترین اصلاحات در این نسخه را میتوان بهینه و مستقل شدن وضوح صفحه نمایش دانست. Donut برای نخستین بار اندروید را قادر ساخت تا در انواع صفحات با وضوح و نسبت نمایش گوناگون اجرا شود؛ بدین ترتیب درهای بسته به روی اندروید گشوده شد تا نه تنها در گوشیهایی با صفحه نمایش ۴۸۰×۳۲۰ پیکسلی قدرتنمایی کند بلکه انواع صفحات نمایش از QVGA ،HVGA و WVGA گرفته تا FWVGA ،qHD و حتی 720p را به زیر سیطره خویش کشد.
در اندروید پیراشکی قابلیت کادر جستجوی سریع نیز ارائه شد، مفهومی که در دنیای رایانه از آن با عنوان «جستجوی کلی» نیز یاد میشود. پیش از این نسخه کاربر در صفحه آغازین با فشردن دکمهی جستجو گوشی به کادر جستجوی گوگل هدایت میشد و میتوانست از آنجا اینترنت را بکاود به گونهای که همهی جستجوها به سایت google.com هدایت میشد. از نسخه 1.6 (پیراشکی) به بعد، کاربر میتوانست به جز اینترنت حتی بخشهایی از گوشی خود را نیز به طور محلی جستجو نماید که شامل برنامهها، اطلاعات تماسها و موارد دیگری از این دست میشد. از این گذشته در پیراشکی قابلیتی تعریف شده بود که به کمک آن برنامهنویسان میتوانستند برنامهی خود را جزء موارد جستجو شوندهی محلی قرار دهند.
از دیگر خصوصیات این نسخه میتوان به طراحی مجدد فروشگاه اندروید در رنگبندی سفید و سبز معروف دانست. این برنامه فهرستی از برترین برنامههای رایگان و قابل خریداری را نمایش میداد، موضوعی که با گسترش عرضه برنامههای ثالث روی این پلتفرم به خوبی نیازش حس میشد. رابطکاربری ابزار دوربین نیز تغییر کرد و به جز یکپارچگی بهتر با گالری، مشکلات شاتر آن نیز تا حد زیادی رفع شد؛ اما این رابط آنقدرها هم کامل و بینقص نبود و همچنان ایرادات زیادی متوجه دوربین بود، موضوعی که تا اندروید 2.3 نیز ادامه داشت.
نسخه 2.0 یا «نان خامهای»
در اوایل نوامبر ۲۰۰۹ میلادی، تقریبا یک سال پس از عرضه گوشی G1، اندروید 2.0 عرضه شد. «بزرگ» صفت خوبی برای توصیف نان خامهای یا Eclair گوگل بود چرا که این نسخه از سیستمعامل اندروید دستاوردی بزرگ با وعدههایی بزرگ بود که روی گوشیهای بزرگ کمپانیهای بزرگ عرضه میشد!

در ابتدا نان خامهای به صورت اختصاصی بر روی گوشیهای Verizon عرضه شد و یکی از بهترین تجربههای همکاری در این زمینه را رقم زد؛ اما چه عواملی موجب شد تا نان خامهای این چنین موفق باشد؟ در این نسخه بیشترین تغییرات روی سیستمعامل گوگل هم از نظر بصری و هم معماری داخلی صورت گرفت.

برخی از ویژگیهای جدید این نسخه به قرار زیر است:
پشتیبانی از حسابهای چندگانه
برای نخستین بار کاربران قادر بودند تا حسابهای چندگانهی خود در گوگل را در یک ابزار واحد وارد کنند و با وجود جداسازی موارد کاری و شخصی از آن به خوبی بهره ببرند. از این پس کاربران میتوانستند چندین حساب پست الکترونیکی جیمیل را چک کرده و از قابلیت پشتیبانی از تبادل حسابها بهرهمند شوند.
از این گذشته نان خامهای این امکان را به شرکتهای ثالث میداد تا ابزار لازم برای استفاده از این قابلیتها را داشته باشند و از روند همگامسازی خودکار بهره ببرند. یکی از مزیتهای کلیدی اشتراکگذاری اطلاعات بین حساب شما و برنامهی تماسهای گوشی بود، بدین ترتیب با یک حرکت، کلیه اطلاعات تماس موجود در حساب کاربری را در گوشی در اختیار بود.
قابلیت ناوبری نقشه گوگل
این مورد یکی از مهمترین ویژگیهای اندروید نان خامهای بود که همچنان محبوب است. این برنامهی رایگان ناوبری به همراه اندروید 2.0 عرضه شد که از اطلاعات نقشه گوگل برای راهنمایی و هدایت کاربر استفاده میکرد. این برنامه به بسیاری از قابلیتهای یک برنامه ناوبری خودرو مجهز شده بود! نمایش نمای سهبعدی مسیر پیش رو، راهنمای صوتی (شامل نام خیابانها) و اطلاعات ترافیکی مسیر تنها برخی از موارد ارائه شده در این اپیلیکیشن بودند.
پیش از این رانندگان میبایست هزینهی سنگین اشتراک ماهانه یا خریداری کلی یک برنامه اینچنینی را میپرداختند؛ البته نسخههای اولیه خالی از اشکال نبود و از آنجایی که قادر به کش کردن اطلاعات نبود، نیازمند اتصال دائمی به شبکه اینترنت داشت. ایرادات برنامه به مرور مرتفع شدند و گوگل این امکان رایگان را به کاربران خود هدیه کرد.
دسترسی سریع به اطلاعات تماس
از اندروید Cupcake به بعد دسترسی اطلاعات تماس سرویس Google Talk در تمامی گوشیها میسر شد و در نسخه نان خامهای نیز قابلیت تازهی افزودن نوار دسترسی سریع به اطلاعات تماس ارائه گردید. بدین ترتیب کاربر قادر بود تا برای رفع نیازهای مختلفی از قبیل ایمیل، پیامک، تماس تلفنی و غیره به این موارد دسترسی داشته باشد.
ارتقای صفحه کلید مجازی
گوشی Droid نیز همچون گوشی D1 دارای یک صفحه کلید فیزیکی QWERTY بود و گوگل میکوشید تا در کنار وجود چنین سختافزاری از نظر نرمافزاری نیز صفحه کلید مجازی مناسبی را برای سیستم عامل خود مهیا سازد. از آنجایی که قابلیت چند لمسی هنوز در همه جای این پلتفرم پشتیبانی نمیشد، کار کردن در برنامههای مرورگر و نقشه قدری دشوار بود. به همین دلیل از نان خامهای به بعد تشخیص دادههای چند لمسی از طریق صفحهکلید میسر گردید و بر دقت و سرعت تایپ دادههای ورودی افزوده شد.
بازسازی برنامه مرورگر
همانطور که پیشتر ذکر شد، مرورگر اندروید نان خامهای با وجود پیشرفت در زمینههای گوناگون، هنوز از قابلیت بزرگنمایی چند لمسی پشتیبانی نمیکرد. از آنجایی که اندروید 2.0 روی دستگاهی عرضه میشد که دارای صفحه نمایش WVGA بود، مرورگر میبایست نمایش درست اطلاعات سایتهای اینترنتی را انجام دهد؛ به همین دلیل، گوگل پشتیبانی از زبان HTML5 و تصاویر ویدئویی را به آن اضافه کرد. از سوی دیگر در این نسخه از اندروید، برنامهی مرورگر مجهز به نوار نشانی شد و شباهت بسیار بالایی به مرورگر گوگل کروم پیدا کرد. برای رفع مشکل چند لمسی، در این نسخه از مرورگر قابلیت بزرگنمایی با دو بار ضربه زدن بر روی صفحه میسر شد، که جایگزین خوبی برای بزرگنمایی و کوچکنمایی سریع در برنامه به حساب میآمد.
نسخه 2.1 با همان نام «نان خامهای»
تغییرات گسترده دیگری در نسخه 2.1 اندروید صورت گرفت. این نسخه از سیستم عامل گوگل آنچنان در زمان خود خوب بود که بسیاری از گوشیهای جدید به آن مجهز شدند. از این گذشته بسیاری از ایرادات نرمافزاری نیز در این نسخه رفع شدند؛ با این حال همانند اندروید 2.0 نسخهی2.1 نیز از با نام نان خامهای منتشر شد. برخی از قابلیتهای اندروید2.1 عبارتند از:
والپیپرهای زنده (Live Wallpapers)
یکی دیگر از ویژگیهای این نسخه از اندروید مجهز شدن آن به قابلیت نمایش والپیپرهای تعاملی (زنده) بود. این ایده بسیار ساده و در عین حال جذاب بود که تصاویر متحرکی و حتی تعاملی به جای یک تصویر ثابت در پس زمینه به نمایش در میآمدند. گوگل برای نمایش این قابلیت، نقشهی خود را به صورت کاغذ دیواری تعاملی درآورد که نظر بسیاری از کاربران را به خود جلب نمود، اگرچه این قابلیت از نظر مصرف انرژی چالشبرانگیز بود.
قابلیت تبدیل گفتار به متن
گوگل از قابلیت تبدیل گفتار به متن (TTS) در سیستم عامل تلفنهمراه خود نیز بهره گرفت و از اندروید پیراشکی، فریمورک توسعهای ویژهای برای این منظور در نظر گرفته شد. از این نسخه به بعد کاربران با گوشی خود صحبت کرده و متون به جای تایپ با صفحهکلید، از طریق صدای کاربر وارد میشدند. برای تسهیل این قابلیت، از اندروید 2.1 به بعد دکمهی کاما در صفحهکلید مجازی با دکمه مخصوص میکروفون عوض شد و کاربر میتوانست به سرعت و با زدن روی این دکمه و صحبت با گوشی، متون دلخواه خویش را وارد کند. جالب است بدانید از iOS 5 به بعد این قابلیت به صفحهکلید سیستمعامل اپل اضافه شد.
قفل جدید صفحه

اندروید 2.0 به قفل صفحهنمایش جدیدی مجهز گردید که به کمک آن کاربر قادر بود از یک طرف گوشی را به حالت بیصدا (سایلنت) تنظیم کرده و در سوی دیگر صفحه نیز با تغییر وضعیت قفل به صفحهی اصلی برسد. از این گذشته گوگل در طراحی خود از فونتهای Sans serif استفاده کرد و آن را با اعمال تغییراتی برای سیستم خود نیز شخصیسازی کرد که ماحصل این کار فونتی بسیار زیبا و مناسب بود.
اگر چه به روزرسانیهای اندروید 2.1 چندان چشمگیر نبود، ولی برای گوگل یک تغییر استراتژیک به حساب میآمد. شاید این موضوع ارتباط مستقیمی با تغییر ظاهر اصلی اندروید و عرضهی نسخههای سفارشی برای شرکای تجاری این شرکت در محصولاتشان داشته است.
گوگل کوشید تا با همکاری مستقیم با شرکت HTC محصول اختصاصی خود را روانه بازار کند، گوشی تلفن همراهی که تجربهای ناب از اندروید 2.1 باشد و هیچ دستکاری در سیستمعامل آن روی نداده باشد و درست همان اندروید ایدهآلی باشد که در ذهن گوگل نقش بسته بود.
بدین ترتیب بود که گوشی Nexus One متولد شد، گجتی نازک و بدون صفحهکلید فیزیکی که به نخستین پردازندههای یک گیگاهرتزی کوآلکام (Qualcomm Snapdragon) تجهیز شده بود و دارای صفحه نمایش AMOLED با وضوح WVGA بود. این گوشی که در دورهی خود یک ابزار پیشرو به حساب میآمد، به یکی از گوشیهای خوش ساخت اندرویدی بدل شد.
گوگل این رویکرد خود را با گوشی Motorola Droid نیز ادامه داد. بدین ترتیب گوگل و موتورولا همکاری نزدیکی را با یکدیگر آغاز کردند؛ این گوشی به اندروید نان خامهای مجهز شده بود، اما به اندازهی Nexus One اصیل نبود.
در این گوشی تغییراتی لحاظ شده بود که در نسخهی اصلی اندروید بازار موجود نبود. از این گذشته گوگل هرگز این گوشی را به صورت مستقیم به فروش نرساند در حالی که عرضهی Nexus One را خود بر عهده گرفته بود.
نسخه 2.2 یا «ماست بستنی»
اندروید 2.2 معروف به ماست بستنی یا همان Froyo در اواسط سال ۲۰۱۰ میلادی عرضه شد. از این پس بود که مزایای پروژه Nexus خود را نشان داد و Nexus One نخستین گوشی بود که به این سیستم عامل به روزرسانی شد.

از همان ابتدا که کاربر گوشی را روشن میکرد، صفحهی خانگی با طراحی جدید چشمنواز خودنمایی میکرد و سه پنل سنتی اندروید (که به اندروید 1.1 باز میشود) با پنج پنل تعویض شده بود. در پایین صفحه نیز میانبرهایی به منوی کلیه اپلیکیشنها، و اپ مرورگر وجود داشت. از این گذشته نقطههایی که در گوشههای پایینی صفحه نمایش قرار داشت، به کاربر نشان میداد که در کدامیک از این پنلها قرار دارد. تکتهی جالب دیگر این که پوستههای سفارشی شرکتها چون HTC Sense نیز حاوی همین موارد بودند.

بخش گالری اندروید Froyo به طور کامل بازطراحی شده بود و برای نخستین بار قابلیتهای سهبعدی این پلتفرم را به نمایش گذاشته بود. برای نمونه با کج کردن صفحه یا حرکت بین آلبومهای گوناگون و عکسها، انیمیشنهای با کیفیتی نمایش داده میشد.
از دیگر ویژگیهای متمایز این نسخه سیستمعامل، میتوان به پشتیبانی از نقاط دسترسی (Hotspot) و قابلیت پیشرفتهی کپی/چسباندن آن اشاره کرد. گوگل همچنین صفحه سنتی قفل PIN را در این نسخه ارائه کرد و بدین ترتیب کاربرانی که شیوه قفل الگویی اندروید (Pattern lock) را دوست نداشتند یا بنا به مقتضیات سیاستهای کاری شرکت متبوعشان به شیوهای ایمنتر نیاز داشتند، قادر به استفاده از شیوهی سنتی برای این کار بودند. از نسخه 2.2 به بعد گوگل کوشید تا گوشیهای مجهز به اندروید را به گونهای آماده سازی کند که بتوان از آن در محیطهای شرکتی به عنوان ابزار کار نیز بهره برد، تا بدین ترتیب با گوشیهای بلکبری به رقابت بپردازد.
نسخه 2.3 یا «نان زنجبیلی»
حدودا شش ماه پس از عرضه Froyo بر بستر گوشی Nexus One، گوگل وارد فاز بعدی از برنامه Nexus خود شد و کوشید تا نسخه 2.3 این سیستم عامل را با نام نان زنجبیلی یا Gingerbread عرضه کند. این بار نوبتسامسونگ بود تا با گوگل همکاری کند؛ در همین راستا شرکت سامسونگ گوشی Nexus S را در خط تولید گوشی موفق Galaxy S به تولید انبوه رساند. اگر چه این گوشی از نظر فنی چندان از گوشی پیشین Nexus One برتر نبود، اما از نظر ظاهری تفاوت زیادی با نخستین عضو خانواده نکسوس داشت و با بهره از صفحه نمایش لبه گرد و بدنه شفاف و تیره رنگ ویژهاش، طرفداران بسیاری پیدا کرد.

نان زنجبیلی از جنبههای گوناگون یک بروزرسانی کوچک به حساب میآمد ولی تعدد این تغییرات کوچک تمایزات بسیار زیادی را موجب شدند. نان زنجبیلی بیشترین تغییرات ظاهری از زمان انتشار نسخه نان خامهای را ارائه کرد. اغلب ویجتها تغییر کردند (بخصوص ساعت آنالوگ که عبارت Malmo از آن حذف شد)، صفحهی خانگی و اجزای رابط کاربری از تم رنگی سبز بهرهمند شدهاند و نوار وضعیت نیز با زمینهی تیره و نوشتههای روشن، زیبایی بیشتری پیدا کردند؛ این تغییرات به ظاهر کوچک تاثیر بسیار بزرگی بر ظاهر این پلتفرم داشتند. نسبت به نسخههای قبلی، نان زنجبیلی تمیزتر و مدرنتر به نظر میآمد، اما در حقیقت این ترفند هوشمندانهی گوگل برای کاهش مصرف باتری بود؛ چرا که آن همه اجزای روشن در صفحه نمایش AMOLED انرژی زیادی را طلب میکردند.
اندروید 2.3 شامل ترکیبی خوب از قابلیتهای جدید زیر بود:
کنترل بیشتر بر قابلیت کپی/چسباندن
پشتیبانی اندروید از اقدامات مبتنی بر کلیپبورد بهبود یافت اما نسبت به سیستم عامل iOS اپل که مجهز به قابلیت انتخاب کاراکتر به کاراکتر متن بود، این توانایی هنوز در اندروید وجود نداشت. پیش از این نیز در نسخههای قبلی اندروید کاربر تنها میتوانست کل محتوای یک کادر را انتخاب و کپی نماید، که چندان کاربردی نبود. اما بالاخره گوگل این نقیصه را در نان زنجبیلی حل کرد؛ از این نسخه به بعد شاهد قابلیت انتخاب کلمه به کلمهی متون و تسهیل روند این امور بودیم. همانطور که در نسخهی پیشین شاهد ارتقای صفحه خانگی بودیم، این مشکل نیز پیشتر توسط شرکای سختافزاری رفع شد و گوگل کوشید تا در نسخه جدید این قابلیت را به اندروید خام نیز بیافزاید. گفتنی است کمپانی HTC پیش از این مشکل کپی/چسباندن را در مدلهای پیشین خود رفع کرده بود.
صفحهکلید پیشرفته:

بار دیگر گوگل به ارتقای صفحه کلید خود پرداخت با این تفاوت که این مرتبه تفاوتها آشکارتر بودند. برای نخستین مرتبه از نسخه Cupcake به بعد، طراحی و رنگبندیی کلیدها تغییر کرد. همچنین پشتیبانی از قابلیت چند لمسی نیز ارتقا یافت و به کاربر اجازه میداد تا از ترکیبی از کلیدها استفاده کند و به کاراکترهای ثانویهی صفحه کلید دسترسی داشته باشد.
ابزارهای بهتر برای مدیریت دستگاه و کارایی بالاتر باتری
اندروید از آنجایی که کارایی بالایی از خود در انجام امور چند وظیفهای نشان میدهد، مورد توجه بسیاری قرار گرفته است. در اندروید نرمافزارها آزادانه در پسزمینه فعال بودند و به همین دلیل مشکل مصرف انرژی باتری همواره وجود داشته است؛ به خصوص اگر کاربر برنامههایی را به کار گیرد که به طور حرفهای طراحی نشده باشند این مساله آزاردهندهتر میشود. نان زنجبیلی برنامههای جدیدی که مصرف زیاد انرژی دارند را تشخیص میداد و پس از اعلام آن در صورت تمایل کاربر آنها را حذف میکرد
پشتیبانی از دوربین مکالمه تصویری
گرچه تا اواسط سال ۲۰۱۰ میلادی طول کشید تا سرویس Google Talk از قابلیت چت ویدئویی بهرهمند شود، اما نان زنجبیلی زیرساخت لازم برای پشتیبانی از این امکان را دارا بود و از دوربینهای گوشی پشتیبانی میکرد. گوگل با هوشمندی و دوراندیشی سختافزار این دوربینها را از قبل در گوشی Nexus S جای داده بود گرچه تا مدتها کاربران قادر به استفاده از آن نبودند!
از دیگر قابلیتهای نان زنجبیلی میتوان به توجهی ویژهی گوگ به توسعهدهندگان اشاره کرد؛ برای اثبات این ادعا میتوان به پشتیبانی از NFC اشاره کرد که در گوشی Nexus S وجود داشت. البته تا ماهها، این قابلیت کارایی چندانی نداشت و تنها در برخی مراکز امکان استفاده از آن وجود داشت. بعدها گوگل از نسخهی Sprint گوشی Nexus S برای راهاندازی کیف پول خود بهره برد، سیستم پرداخت ویژهی موبایل که بسیاری از شرکتها معتقد بودند آیندهی فناوری NFC در گروی آن خواهد بود و نان زنجبیلی زیرساخت لازم برای نیل به این مهم را در دل خود داشت.
گوگل همچنین از عرضه نان زنجبیلی به عنوان فرصتی برای محکم کردن جای پای خود در بازار بازیهای ویدئویی بر بستر تلفنهای همراه بهرهبرداری کرد. در نسخهی جدید به توسعهدهندگان اجازهی دسترسی سطح پایین به مواردی چون صوت، کنترل وسیله، گرافیک و ذخیرهسازی دادهها داده شد، که به آنها امکان میداد تا کدهایی با اجرای نسبتا سریع بنویسند؛ این کار کلید موفقیت آنها برای ورود به بازار بازیهای سهبعدی بود.
نسخه 3.0 یا «شانه عسل»

اندروید نسخه 3 را میتوان پدیدهای عجیب و کم نظیر دانست. سیستم عاملی که در حقیقت برای گوشیهای هوشمند تلفن همراه نوشته شده بود، حالا توجه خود را به تبلتها معطوف ساخته بود؛ به همین منظور گوگل بار دیگر با موتورولا همکاری کرد؛ شرکتی که در ارائه اندروید 2.0 همکاری خوب و سازندهای با آن داشت. این دو شرکت به دنبال ساخت دستگاهی در خانوادهی نکسوس بودند تا کلیه قابلیتهای برتر اندروید 3.0 را داشته باشد. این همکاری نهایتا به تولید تبلت Xoom منجر شد.
برخی از قابلیتهای Honeycomb عبارتند از:
جایگزینی تم رنگی آبی به جای سبز:
رنگ سبز را میتوان برای همیشه نماد اندروید دانست. لوگوی اندروید سبز روشن است و سایت رسمی این سیستمعامل نیز به همین رنگبندی مزین شده است. در این نسخه از اندروید گرچه رنگ سبز به کار گرفته شده است، اما از رنگ آبی زیبایی برای نشانگر میزان انرژی موجود در باتری و قدرت سیگنال بهرهبرداری شد. ابزارک ساعت و مجموعهی رنگهای به کار گرفته شده در بخشهای مختلف نیز دارای تم رنگی آبی بودند.
بازطراحی صفحه خانگی و محل قرارگیری ویجتها

به جای آنکه ویجتها را از بین فهرستی از آنها انتخاب کنید، Honeycomb محیط کاربرپسندتری را در نظر گرفت و پیشنمایشی از ماحصل نهایی را نیز برای هر یک از ویجتهای موجود نمایش میداد. با انتخاب ویجت توسط کاربر، وی میتوانست آن را در یکی از پنج صفحهی آغازین در نظر گرفته شده برای سیستم جای دهد. کاربر میتوانست نمای کوچکشدهی هر پنج پنل را در یک نظر دیده و صفحهی مورد علاقهی خود را برای ویجت مزبور انتخاب کند. گرچه اندروید همیشه از یک صفحه چهارخانهی نامرئی برای جای دادن ابزارکها بهره میبرد، شانه عسل راه بهتری را در پیش گرفت.
مرگ دکمههای فیزیکی

در تبلتهای مجهز به اندروید Honeycomb نیازی به دکمههای فیزیکی روی دستگاه و قابلیتهایی نظیر جستجو، منوها، خانه و بازگشت نبود. دکمههای مجازی اندروید 3 در نوار ویژهای به نام نوار سیستمی (System Bar) جای گرفتند که در پایین صفحهنمایش قرار دارد. از آنجایی که این کلیدها مجازی بودند، سیستمعامل با انعطافپذیری بیشتری قادر به نمایش یا مخفی کردن آنها بود. از طرف دیگر این موضوع برای توسعهدهندگان سختافزاری نیز بهتر بود؛ چرا که آنها فضای بیشتری برای صفحهنمایش در دست داشتند.
بهینهسازی قابلیت چندوظیفهای
در این نسخه از اندروید قابلیت چندوظیفهای بهبود یافت. دکمه مجازی «برنامههای اخیر» (Recent Apps) که در پایین صفحه قرار گرفته بود، فهرستی از برنامههای فعال و همچنین محتویات صفحهی هر یک از این برنامهها را نشان میداد. در نان زنجبیلی و پیش از آن، مشاهدهی برنامههای اخیر مستلزم نگهداشتن طولانی مدت دکمه خانه میشد، موردی که اغلب کاربران از آن بیاطلاع بوده یا آن را انجام نمیدادند؛ ناگفته نماند این لیست تنها حاوی آیکن برنامهها بود.
نمونهای تازه از چینش برنامهها
نسخهی سوم اندروید با معرفی مفهوم تازهای با عنوان «نوار فرمان» (Action Bar) همراه بود. بدین ترتیب یک نوار برای همیشه در بالای صفحهی هر یک از برنامهها جای میگرفت و توسعهدهندگان قادر بودند با استفاده از آن مواردی که بیشترین استفاده از آنها صورت گرفته را به مخاطب خود نشان دهند؛ این نوار شامل گزینهها، منوها و مواردی از این دست میشد به گونهای که میتوان آن را نوعی نوار وضعیت برای برنامهها در نظر گرفت. از این گذشته، Honeycomb با معرفی پشتیبانی از برنامههای چند ستونه چشمانداز بهتری را برای آیندهی سیستمعامل تبلتها پیشروی ما قرار داد.
اندروید3.1 و 3.2 با عنوان یکسان هر یک نسخههای اصلاحی بودند که برای اندروید 3.0 منتشر شدند. هر یک از این نسخهها قابلیتهای مهمی را ارائه میکردند که به خصوص برای تبلتها از اهمیت ویژهای برخوردار بودند. در نسخهی 3.1 پشتیبانی از ویجتهای صفحات خانگی ارائه شد (برای این منظور نشانهی لنگر مانند ویژهای نمایش داده میشد که کاربر میتوانست برای ارزیابی اندازه از آن کمک بگیرد).
نسخه 4.0 یا «ساندویچ بستنی»
این نسخه از اندروید را اولین بار در گوشی Galaxy Nexus مشاهده کردیم، که رجعتی به برنامهی نکسوس گوگل و همکاری مجدد این شرکت با سامسونگ بود. کمتر از یک سال قبل از آن این دو شرکت، گوشی Nexus S را همراه با اندروید نان زنجبیلی ارائه کرده بودند.
ساندویچ بستنی یا Ice Cream Sandwich را میتوان بی شک بزرگترین تغییر اندروید در حوزه گوشیهای هوشمند به شمار آوردساندویچ بستنی یا Ice Cream Sandwich را میتوان بی شک بزرگترین تغییر اندروید در حوزه گوشیهای هوشمند به شمار آورد. البته بسیاری از قابلیتهای جدید آن و طراحی اجزایش در زمان اندروید Honeycomb آغاز شد. این نسخه دارای دکمههای مجازی است و تم رنگی آن از سبز به آبی تغییر کرد و از این گذشته به خوبی از ویجتها و قابلیت چند وظیفگی پشتیبانی میکرد و قابلیت نمایش بندانگشتی لیست برنامههای باز نیز به آن اضافه شده بود.
کاربران همیشگی اندروید با فونتهای بکار گرفته شده در این سیستمعامل به خوبی آشنایی دارند. گوگل برای ارائه حس بهتر به کاربرانش در این نسخه از فونت تازهای با نام Roboto استفاده کرد که با هدف ارائهی حس خوب در نمایش محتوا ارائه شد و به قول ماتیاس دوآرت (Matias Duarte)، مدیر طراحی پروژه اندروید، «حس بهتر آزادی و حجم بالای اطلاعات موجود را به کاربران ساندویچ بستنی ببخشد».

یکی از خصوصیات ویژهی اندروید همان پنجرهی اعلانات آن است که با وجود تغییر و بروزرسانی در طراحی هنوز یکی از ویژگیهای مهم این سیستم عامل به شمار میرود. در نسخههای پیشین کاربر تنها میتوانست کلیه اطلاعرسانیهای نمایش داده شده را پاک کند، در حالی که در این نسخه امکان پاک کردن موارد دلخواه یا حذف همگی آنها وجود داشت.
گوگل به دور از هیاهو مشغول بهبود صفحه کلید مجازی خود از زمان ارائهی در نسخه Cupcake به بعد بود و در حقیقت میتوان این مورد را یکی از مهمترین پیشرفتهای نسخه ساندویچ بستنی به حساب آورد. طراحی فیزیکی و قالب کلیدها تا حد زیادی بدون تغییر باقی ماند؛ اما اقدامات اصلاحی به خصوص در زمینه غلطیاب متن و پیشرفت در زمینهی هوش مصنوعی و ارائهی پیشنهاد لغات بود. از این پس بود که وارد کردن متن، پشتیبانی از کلیپبورد و کیفیت صفحهکلید مجازی اینچنین پیشرفته شد و مانند سایر برنامههای مشابه در بازار گردید.

برخی دیگر از قابلیتهای این نسخه از سیستم عامل اندروید عبارتند از:
ارتقای صفحه خانه
همانطور که اشاره شد، صفحهی خانگی بسیاری از قابلیتهای نسخه Honeycomb را در خود داشت و قابلیتهای دیگری به آن اضافه شد. از این پس کاربران میتوانستند به سادگی و با کشیدن و رها کردن آیکونها روی هم پوشهای جدید ایجاد کنند. صفحهی خانه (هوم اسکرین) دارای یک کادر ویژه برای موارد دلخواه بود که به Favorites Tray معروف شد.
میانبر برنامههای تلفن و مرورگر به طور دائمی به پایین صفحه متصل شد و کادر مزبور نیز به کاربر اجازه میداد تا میانبر برنامههای دلخواه را به آن منتقل کند؛ این میانبرها شامل برنامههای Phone ،People، پیامرسان (Messaging)، مرورگر یا موارد دیگر میشدند.
قابلیت Android Beam
پشتیبانی از فناوری NFC پس از عرضهی نسخهی نان زنجبیلی و گوشی Nexus S پیشرفت چشمگیری کرد اما به جز برنامه Google Wallet مورد کاربردی و عملی دیگری برای استفاده از آن وجود نداشت. در این بین ICS نظر به تغییر این رویه دارد و به همین منظور قابلیت Android Beam را اضافه کرد که به دو گوشی دارای چنین برنامهای اجازه میداد تا انتقال دادهها را به سادگی انجام دهند.
قفل تشخیص چهره
علاوه بر قفلهای الگویی و کلمه عبور که روی گوشیهای اندرویدی قبلی نیز موجود بود، اندروید 4.0 قابلیت جدید قفل چهره را نیز ارائه کرد، که در آن از دوربین مکالمه تصویری برای تشخیص چهره مالک گجت استفاده میشد؛ این قابلیت یکی از جدیدترین قابلیتهای اندروید ساندویچ بستنی به شمار میرفت که نمونههای کامل و بسیار پیشرفتهتر آن این روزها به وفور در گوشیهای هوشمند یافت میشود.
تحلیل میزان استفاده از پهنای باند

همانطور که اندروید نان زنجبیلی مصرف بهینه انرژی باتری را مدنظر داشت، در اندروید 4.0 نیز همین اتفاق برای استفاده از پهنای باند صورت گرفت. بدین ترتیب کاربر قادر بود تا میزان مصرف پهنای باند هر یک از برنامهها را به صورت منفرد یا کلی تحلیل نموده و زیر نظر بگیرد.
برنامهی جدید تقویم و مدیریت ایمیل:
برنامهی جیمیل در اندروید 4.0 بازطراحی شد و تجربهی تازهای را به کاربر خود ارائه کرد؛ از آن پس این برنامه از قابلیت Action Bar پشتیبانی میکرد. برنامه تقویم (Calendar) نیز برای نخستین بار رویکردی یکپارچه را در پیش گرفت که برای افرادی که به دنبال استفاده از چندین حساب کاربری در یک برنامه بودند گزینهی خوب و قابل قبولی به شمار میرفت.
نسخه 4.1 یا «آبنبات پاستیلی»
گوگل در نشست I/O سال ۲۰۱۲ از نسخه 4.1 سیستم عامل اندروید خود پردهبرداری کرد. قابلیتهای این نسخه نیز بسیار فراتر از آن عدد0.1 است و میتوان به نسبت نسخه ساندویچ بستنی ویژگیهای بسیار بیشتری را در آن یافت. آبنبات پاستیلی یا Jelly Bean را میتوان باز تعریف استراتژی گوگل در بازار تبلتها دانست چرا که این نسخه از اندروید روی تبلت Nexus 7 ایسوس نصب شد؛ از سوی دیگر با طراحی مجدد اجزای گوناگون، این آبنبات پاستیلی خوشمزه تجربهی جدیدی به کاربران ارائه میکرد.

در صفحهی خانه تغییر محسوسی وجود داشته نداشت، اما با نگاهی موشکافانه متوجه بهینهسازیهای صورت پذیرفته در آن میشدیم. در آن زمان گوگل مدعی بود که قابلیتهای بصری و لمسی این سیستم عامل را با بهکارگیری واحد گرافیک سهگانه ارتقا داده و بدین ترتیب بازنگاری کلیه تصاویر گرافیکی را به ۱۶ میلیثانیه تقلیل داده است. این برنامه در جهت حرکت نرم و روان در بین منوها و صفحات صورت پذیرفت و به «پروژه کَره» معروف شد. از این گذشته آنها مدعی انجام تغییرات مثبتی در بخش فرامین لمسی و ورود اطلاعات دستگاه بودند؛ از زمان ارائه اندروید، کارایی این سیستمعامل همیشه در بخش فرامین لمسی عقبتر از iOS اپل بوده است اما گوگل تلاش جدی برای از بین بردن این فاصله را آغاز کرده بود.

بیشک Google Now یکی از بزرگترین و مهمترین بلندپروازیهای گوگل بود. پس از معرفی این ویژگی، اندروید به عنوان یک پلتفرم کامل محسوب میشد که قادر به پردازش انواع دادهها، زمانبدی امور، مکان، زمان و... بود.
این سیستم عامل همچنین با بهره از زبان طبیعی برای جستجوهای خود و استفاده از طبیعیترین سیستم گفتار به متن موجود بیشترین کارایی را به کاربران خویش بخشید. با آبنبات پاستیلی، برای نخستین بار کاربر میتوانست به صورت آفلاین نیز از قابلیت گفتار به متن بهره ببرد؛ این بدان معنی است که دیگر برای این منظور نیازی به اتصال به شبکه اینترنت نیست. از دیگر قابلیتهای اندروید 4.1 (آبناب پاستیلی) میتوان به این موارد اشاره کرد:
بازطراحی فونت Roboto
فونت خاص و زیبای اندروید که نخستین بار در اندروید 4.0 به کار گرفته شد دوباره دستخوش تغییر شد. طراحی جدید آن در کل این رابط گرافیکی به کار گرفته شده است و برای نمونه در بخش Google Now از فونت ایتالیک آن استفاده شد که حس تازهای را به کاربر هدیه میکرد.
توسعه و دستورپذیری بخش اعلانات
اندروید از سالهای اولیه تا به امروز بهترین و انعطافپذیرترین بخش اعلانات را داشته است که در اندروید 4.1 شاهد تقویت و کارایی بیش از پیش آن بودیم؛ بدین ترتیب توسعهدهندگان قادر به ایجاد بخش اعلاناتی پویا بودند که میتوانست با توسعه و اطلاعات بیشتر کنترل بالاتری را حتی بدون گشودن نرمافزارها در اختیار کاربر قرار دهد. بخش اعلانات را میتوان به صورت برنامه به برنامه نیز پیشبرد، قابلیت کاربردی که نخستین بار در iOS 5 اپل از آن پردهبرداری شد.
انعطافپذیری ویجتها
قابلیت تغییر اندازهی ویجتهای صفحه خانه نخستین مرتبه در اندروید 3.1 ارائه شد و این قابلیت در آبنبات پاستیلی بسیار توسعه یافته و کاربردیتر شد به گونهای که امکان تغییر اندازهی پویا نیز در آن تعبیه شد. در این نسخه کاربر میتوانست چندین ویجت را در یک صفحه جای دهد، چرا که با اضافه شدن ویجت جدید سایز کل ویجتهای درون صفحه کوچک میشدند تا فضای کافی به وجود آید؛ این قابلیت برای آیکونها وجود نداشت.
پیشبینی متون
گوگل صفحه کلید مجازی اندروید را در هر نسخه از این سیستم عامل با تغییرات بسیار همراه میکرد. موضوعی که در اغلب گوشیها به چشم نمیخورد این بود که چرا شرکای سختافزاری نسخه تغییر یافتهی خود را بر بستر گجت منتشر میکنند. این بار، رویکرد اصلاحی متون تایپ شده از تشخیص غلط املایی کلمات به پیشبینی آنها معطوف شد، قابلیتی که قرار بود گوشیهای بلکبری 10 نیز از آن بهرهمند شود. صفحهکلید اندروید نیز میکوشید تا با بررسی نوشتههای شما در مدتی خاص با بهره گرفتن از هوش مصنوعی، کلمات بعدی را حدس زده و در نوشتن متون کاربر را یاری میکرد.
اندروید 4.2 با همان نام آبنبات پاستیلی
گوگل به همراه تلفن نکسوس ۴ و تبلت نکسوس ۱۰ از سیستمعامل اندروید 4.2 نیز پرده برداری کرد. گوکل اندروید 4.2 را «طعم تازهای از آبنبات پاستیلی» مینامد و دلیل آن هم شباهت زیاد این نسخه نسبت به اندروید 4.1 است. اما این بدین معنی نیست که اندروید 4.2 فاقد قابلیتهای اساسی و تازه است. در ادامه لیستی از قابلیتهای جدید اندروید 4.2 را مشاهده می کنید:
اتصال بیسیم به تلویزیون از طریق Miracast
مهمترین قابلیت تازه اندروید ۴.۲، پشتیبانی از Miracast است، یک استاندارد برای پروتوکل نمایش وایفای که به ابزارهای تازه مانند نکسوس ۴ اجازه میدهد تا صدا یا تصویر را به تلویزیون منتقل و در آن پخش کنند. جعبههای Miracast برای تلویزیونهای معمولی وجود دارند و کاربر میتواند با خرید آنها ارتباط بین تلفن و تلویزیون را برقرار کند. انتظار میرود گوگل این جعبه ها را با قیمت ۹۹ دلار وارد بازار کند. خوشبختانه قرار است به زودی تولیدکنندگان تلویزیونها، سیستم Miracast را در درون محصولات خود جای دهند تا ارتباط بین تلفن و تلویزیون بدون نیاز به جعبه اضافی میسر شود. الجی از همین الان متعهد شده که تلویزیونهای تولیدی سال ۲۰۱۳ خود را با Miracast روانه بازار کند. این فناوری در اندروید ۴.۲ و برروی تلفن نکسوس ۴ به خوبی عمل میکند. به کمک این فناوری کاربر میتواند نرم افزار و بازیهای مورد علاقه خود را برروی صفحه نمایش بزرگتر تلویزیون اجرا نموده و از آن لذت ببرد.
ژستهای تازه کیبرد
اندروید ۴.۲ از ژستهای تایپی تازهای در کیبرد بهره میبرد. شما تنها کافی است تا انگشت خود را برروی حروف کلمه مورد نظر خود بکشید، تا سیستم کلمه مورد نظر شما را تشخیص دهد. همانطور که حتما حدس زدهاید این قابلیت کاملا شبیه به آن چیزی است که پیشتر در کیبرد Swype مشاهده کرده بودیم. علاوه بر این صفحهکلید اندروید ۴.۲ بصورت خودکار کلمات مکمل را نیز پیشنهاد میدهند. به عنوان مثال شما وقتی با کشیدن انگشتان خود برروی حروف، کلمه Good را تایپ میکنید کلمه Morning نیز پیشبینی شده و به شما پیشنهاد میشود.

عکاسی پاناروما
در نسخه جدید اندروید، حالت پاناروما با نام Photo Sphere اضافه شده است. دوربین به شما کمک میکند تا عکسهای پشت سرهم و مرتبط با هم را گرفته تا یک عکس پاناروما خلق شود. این کار به آسانی هر چه تمامتر انجام میشود. نتیجه پاناروما نیز در یک عکس مسطح قابل مشاهده خواهد بود.

استفاده چندکاربر از یک تبلت
بالاخره در اندروید ۴.۲ قابلیت پشتیبانی از چند کاربر اضافه شده است، تا بتوانیم بصورت چندنفره و اشتراکی از یک تبلت استفاده کنیم. به این ترتیب هر کاربر نرمافزار و اطلاعات شخصی خود را خواهد داشت. گوگل این سیستم را به خوبی پیاده کرده و همه چیز را با دقت در نظر گرفته است. به عنوان مثال اگر یک کاربر یک نرمافزار را دانلود کرده باشد، کاربر دیگر مجبور به دانلود مجدد آن نرمافزار نیست و براحتی میتواند نرمافزار دانلود شده را نصب کند. حتی نتایج بازیها نیز برای هر کدام از دو کاربر متفاوت است، مثلا اگر یک کاربر، مراحل مختلف یک بازی را طی کرده باشد، کاربر دیگر نمیتواند از امتیاز کاربر اول استفاده نموده و بازی را ادامه دهد.
نکته جالب دیگر در سیستم چندکاربره این است که اگر یک نرمافزار را در پسزمینه اجرا نموده و سپس با کاربر دیگر لاگین کنید، نرمافزار اجرا شده در اکانت کاربر اول به کار خود ادامه میدهد، به عنوان مثال اگر دانلود یک فایل را در اکانت کاربر اول شروع کنید و سپس با اکانت دیگری لاگین کنید، عملیات دانلود در پس زمینه ادامه مییابد.
از دیگر بهبودهای قابل ذکر در اندروید ۴.۲ میتوان به حالت Daydream که شبیه اسکرینسیور عمل میکند یا قابلیت انجام دستورات، مستقیما در قسمت اطلاعرسانیها، امکان بزرگنمایی در هر قسمت از صفحه، اضافه کردن ویجتها در صفحه قفل گوشی و دسترسی سریع به دوربین از طریق صفحه قفل اشاره کرد.
به نظر شما آیندهی اندروید چگونه خواهد بود؟ باید منتظر بود و دید که آیا این سیستمعامل محبوب میتواند رقبا را از صحنه خارج کند یا نه. شرکت گوگل هنوز اطلاع دقیقی دربارهی قابلیتهایی که برای اندروید بعدی در نظر گرفته اعلام نکرده است، اما آنچه که مشخص است آنکه اندروید میکوشد تا حوزهی نفوذ خود را بیش از پیش گسترش داده و در انواع بیشتری از گوشیهای تلفن همراه و تبلتها جای گیرد. موردی که روی کاغذ عملی خواهد بود اما آیا در واقعیت نیز چنین خواهد شد؟ نظر شما چیست؟
اندروید 4.3 آبنبات پاستیلی

اندروید 4.3 به بهانه معرفی نسل دوم نکسوس 7 که با همکاری ایسوس تولید شده بود معرفی گردید. اندروید 4.3 تغییرات اساسی را ارائه نمیداد و فقط چندین بهینهسازی در عملکرد سیستم عامل و تعداد محدودی ویژگی جدید در رابط کاربری را شامل میگردید.
اندروید 4.3 آبنبات پاستیلی در روز ۲۴ جولای ۲۰۱۳ بر روی نکسوس 7 دوم معرفی گردید. این بروزرسانی فقط شامل برخی ویژگی های جزئی نسبت به نسخه قبلی اندروید است. پشتیبانی از چند کاربر با پروفایلهای کاملا مجزا یکی از اصلیترین ویژگیهای اندروید 4.3 است.
گوگل مدتها بود که سعی میکرد، تجربه بازی بر روی تبلتها را بهبود بخشد و نسخه 4.3 آبنبات پاستیلی گامی مهم در این راستا محسوب میگشت، چرا که این سیستم عامل توان پشتیبانی از استاندارد گرافیکی OpenGL ES 3.0 (یک موتور نرمافزاری پیشرفته برای بازی) را با خود به همراه داشت. پس از این بود که اپل نیز پس از مدت کوتاهی با بروزرسانی سیستم عامل iOS، پشتیبانی از این موتور نرمافزاری را به دستگاههای خود اضافه کرد تا همچنان در صنعت بازی همراه، یکهتاز میدان باشد.
سایر قابلیتهای اندروید 4.3 عبارتند از پشتیبانی از TRIM برای بهبود مدیریت منابع حافظه، بلوتوث هوشمند برای استفاده بهینهتر از لوازم جانبی کم مصرف، سیستم صوتی Virtual Sorround، شمارهگیر هوشمندتر که شماره مدنظر کاربر را پیشبینی می کند و سرویس مکانیابی مبتنی بر Wi-Fi بهینهتر.
اندروید 4.3 در واقع پروژه تکمیل و تصحیح آبنبات پاستیلی بود که بهترین تجربه استفاده از اندروید آبنبات پاستیلی را بر روی دستگاههای مختلف ارائه می نمود.
اندروید 4.4 کیتکت

اکتبر ۲۰۱۳ زمان معرفی نسخه کاملا جدید و متفاوتی از سیستم عامل خوشمزه اندروید بود. کیتکت به همراه گوشی فوقالعاده قدرتمند نکسوس ۵ معرفی گردید و این اولین باری بود که با همکاری یک برند دیگر، اندروید جدید خود را نامگذاری مینمود.
نستله، تولیدکننده بیسکوئیتهای کاکائویی مشهور کیتکت به همکاری با گوگل پرداخت و این دو شرکت کمپینهای تبلیغاتی مشترک بسیاری را نیز برپا نمودند.
اندروید 4.4 مهمترین تحول در ظاهر رابط کاربری سیستم عامل اندروید از زمان ارائه اندروید 4 ساندویچ بستنی، محسوب میشد. تم آبی رنگی که در نسخههای مختلف آبنبات پاستیلی شاهد آن بودیم به رنگ سفید تغییر کرده بود. آیکونها بزرگتر شده و نوار اطلاعرسانیها و دکمههای لمسی کنترلی نیز از پسزمینهای شفاف بهره میبردند. اپلیکیشن SMS حذف شده و وظیفه دریافت و ارسال پیام کوتاه بر عهده اپلیکیشن پیامرسان Hangouts قرار داده شده بود. امکان انتخاب اپلیکیشنهای دیگر به عنوان کلاینت پیامکها نیز امکانپذیر بود.
فونت Roboto به کار رفته در اندروید کیتکت بازطراحی شده و ظاهری مدرنتر را پیدا کرده بود. منوی اپلیکیشنها دچار تغییرات بنیادین شده بود و از همه مهمتر Google Now با صفحه خانه اندروید یکپارچه شده بود.
گوگل میگوید که «با اندروید کیتکت به دنبال ارائه تجربه کاربری عالی برای همه» است.
قابلیتهای اندروید 4.4 کیتکت در استفاده بهینه و حداقلی از منابع سختافزاری منجر به تشویق بیشتر تولیدکنندگان دستگاههای اندرویدی برای بروزرسانی دستگاههای قدیمی به اندروید کیتکت میشود. این مهمترین اقدام گوگل برای حل مشکل بروزرسانی در دستگاههای اندرویدی است و انعطافپذیری بالای اندروید کیتکت میتواند سرآغازی بر پایان مشکل بروزرسانی در اندروید باشد.
اندروید کیتکت مجهز به بک ویرایشگر تصویر قدرتمند است که دارای چندین فیلتر پیشفرض بوده و امکانات کاربردی زیادی را ارائه می نماید. همچنین تنظیمات حریم خصوصی که از زمان معرفی نسخه 4.3 به اندروید اضافه شده بود در نسخه 4.4 حذف شده است.
مهمترین ویژگیهای اختصاصی اندروید 4.4 کیتکت عبارتند از: یکپارچه شدن Google Now با صفحه خانه، شمارهگیر هوشمند کاملا جدید که بر اساس نیازهای کاربر تنظیم میشود، اپلیکیشنهای تمام صفحه به لطف نوار اطلاعرسانی و نوار کنترل شفاف، اپلیکیشن یکپارچه هنگاوت برای تمام پیامرسانیها، اپلیکیششنهای «ساعت» و «دانلودها»ی بازطراحی شده، کیبورد جدید و پشتیبانی از Emoji ها و شکلکها، بهینهسازیهایی در امکانات و بهرهوری دستگاههای اندرویدی (مثل اضافه شدن اپلیکیشن Quicoffice و قابلیتهای جدید Play Books و Play Newsstand) و پشتیبانی از عکاسی +HDR.
اندروید 5 آبنبات چوبی
نوامبر ۲۰۱۴ نسخه نهایی اندروید آبنبات چوبی معرفی شد و کمتر از یک ماه بعد، یعنی دسامبر اولین تلفنها، یعنی سری نکسوس و موتورولا به نسخه جدید اندروید بروزرسانی شدند. همزمان با معرفی اندروید 5، تلفن نکسوس 6 ساخت موتورولا و تبلت نکسوس 9 ساخت اچتیسی نیز معرفی شدند.
تغییرات ظاهری انقلابی
اندروید آبنبات چوبی یک نسخه انقلابی از سیستم عامل موبایل گوگل بود. اصلیترین این تغییرات مربوط به طراحی رابط کاربری و به کارگیری زبان طراحی جدیدی تحت عنوان طراحی متریال بود. زبان طراحی جدید ساده، تخت و جسورانه بود. تقریبا میتوان گفت که این سبک طراحی یک نسخه گوگلی از سبک جانی آیو در طراحی iOS 7 است. گوگل نشان داد که چندان با اسکئومورفیسم (شبیهسازی سهبعدی اشیا واقعی در فضای مجازی) موافق نیست. دوئارته، طراح نرمافزار گوگل معتقد است که تخت کردن رابط کاربری به تنهایی نمیتواند یک استراتژی قلمداد شود. هدف نهایی ارائه بهتر محتوا است و در این راه طراحی تخت فقط یک تاکتیک است. بر همین اساس، تیم طراحی گوگل، یک زبان طراحی جدید برای رابط کاربری اندروید آبنبات چوبی خلق کرد که «طراحی متریال» نام دارد.
از دیگر تغییرات ظاهری می توان به تغییر شکل دکمههای کنترلی اشاره کرد. این دکمهها همان طور که در تصویر روبرو مشاهده می کنید به اشکال ساده مربع، دایره و مثلث تغییر کردهاند. وقتی شما در اندروید نسخه ۴ به بالا آیکان اپلیکیشنها را بر روی هم میکشید تا یک گروه بسازید، آنها به صورت مورب پشت سر هم نمایش داده میشوند. در نسخه 5 این اپها به جای این که به صورت مورب نمایش داده شوند به صورت کاملا عمودی در یک صف قابل مشاهدهاند.
بازطراحی نوار اعلانات و صفحه قفل
در نسخه آبنبات چوبی اندروید، تنظیمات سریع و همچنین ظاهر نوار اطلاعرسانی ها و تنظیمات سریع به کلی تغییر کرده است. دیگر خبری از ژست دو انگشتی نیست! در صورتی که انگشت خود را از بالای صفحه به سمت پایین بکشید نوار نوتیفیکیشنها مواجه خواهید شد. برای دسترسی به منوی تنظیمات سریع باید یک بار دیگر منو را به سمت پایی لمس کنید تا در زیر اطلاعرسانیها تنظیمات مهم را مشاهده کنید.
تم رنگی این بخش از مشکی به طوسی و سبز تغییر کرده و برخی از المانهای آن مثل اسلایدر نور صفحه نیز به رنگ سبزآبی یا Cyan درآمدهاند. وقتی نوار اطلاعرسانیها را به سمت پایین میکشید در سمت چپ بالا ساعت و در سمت راست بالا نیز تصویر حساب گوگل خودتان و در کنارش نشانگر باتری، نشانگر شبکه و سایر تنظیمات در صورت روشن بودن (مثل وایفای، بلوتوث، آلارم و...) را مشاهده میکنید. نوتیفیکیشنها با پس زمینه سفید نمایش داده میشوند و میتوانید برخی عملیات را همچون نسخههای قبلی از طریق آن نوار روی آنها اعمال کنید. مثلا میتوانید اطلاعرسانی پیغامها هنگاوت و پیامکها را به تعویق بیاندازید یا ایمیل وارده را آرشیو کرده یا پاسخ دهید.

در صورتی که انگشت خود را دوباره به سمت پایین بکشید منوی تنظیمات سریع نمایان میشود. در نسخههای قبلی مثلا برای فعال کردن وایفای، باید آن را لمس کرده و نگه میداشتیم و برای دسترسی به منوی تنظیمات مرتبط با آن کافی بود صفحه را لمس کنیم. در طراحی جدید این بخش دربالا سمت چپ علامت وایفای و در زیر آن کلمه Wi-Fi مشاهده میشود. در صورتی که علامت وایفای را لمس کنید، این قابلیت فعال شده و در صورتی که کلمه Wi-Fi را لمس کنید وارد تنظیمات وایفای میشود. در کنار آن همین موضوع را برای بلوتوث شاهد هستیم.
در بالای تنظیمات یک اسلایدر برای نور صفحه وجود دارد که از طریق آن کاربر میتواند روشنایی نمایشگر را به سرعت تنظیم کند. در نسخههای قبلی اندروید اگر قابلیت Auto Brightness را فعال میکردید دیگر کنترلی روی روشنایی نمایشگر نداشتید و دستگاه به صورت خودکار بر اساس نور محیط، نور صفحه نمایش را تنظیم میکرد. اما حالا در نسخه جدید گوگل این قابلیت را با ویژگی جدید دیگری به نام Adaptive Brightness جایگزین کرده است. با این قابلیت همچنان بر اساس نور محیط، روشنایی تصویر نیز تغییر میکند، ولی حالا کاربر میتواند از طریق اسلایدری که به آن اشاره شد کمی سطح روشنایی تصویر را حتی در حالت Adaptive تغییر دهد.
یکی از عمدهترین تغییرات در اندروید آبنبات چوبی مربوط به صفحه قفل است. در صفحه قفل جدید دیگر خبری از ویجتها نیست. در وسط این صفحه ساعت و تاریخ روز را مشاهده میکنید. در نوار بالایی سمت چپ نام اپراتور و در سمت راست همان جزئیات ذکر شده در بخش نوار اطلاعرسانی قابل مشاهدهاند. در پایین صفحه قفل در گوشه سمت چپ علامت گوشی تلفن را مشاهده میکنید. این بدان معنا است که اگر این صفحه را به سمت راست بکشید، شمارهگیر اجرا میشود. در سمت مقابل، در گوشه سمت راست نیز علامت دوربین مشاهده میشود. این نیز بدان معناست که وقتی صفحه نمایش تلفنتان قفل است اگر آن را به سمت چپ بکشید اپلیکیشن دوربین اجرا میشود. در وسط نیز علامت قفل را مشاهده میکنید. با لمس صفحه قفل و کشیدن آن به سمت بالا قفل صفحه باز میشود.
کیبورد جدید

کیبورد این بار تغییرات جزئی را تجربه نمیکند و میتوان گفت که به طور کلی ظاهر آن تغییر نموده است. شما حالا با یک صفحه تخت طوسی متمایل به سبز روبرو هستید که حروف روی آن نوشته شدهاند و دکمهها از هم جدا نیستند. پشتیبانی کامل از زبان فارسی در آن مثل گذشته (از اندروید ساندویچ بستنی به بعد) وجود دارد و تایپ کردن با آن بسیار راحت است.
بازطراحی منوی تنظیمات

منوی تنظیمات از رنگ مشکی به رنگ سفید تغییر کرده و نوشتهها و آیکانها با رنگهای سبزآبی و طوسی نمایش داده میشوند. بیشک ترکیب رنگ جدید اندروید نسبت به گذشته بسیار جذابتر و زیباتر است. جز این تغییرات ظاهری خود منو چندان تغییری را شاهد نبوده و بیشتر تغییرات در داخل بخشهای مختلف اعمال شده است.
Overview
با فشردن دکمه لمسی Recent apps اسکرینشاتی از اپلیکیشنها به شکلی جدید نمایش داده میشوند. اپلیکیشنها همچون تبهای باز در مرورگر کروم اندروید به صورت برگههایی جدا از هم نمایش داده میشوند که میتوان در بین آنها حرکت کرده و اپ مورد نظر را دوباره باز کرد. گوگل علاوه بر نحوه نمایش اپلیکیشنهای اخیرا باز شده، نام دکمه مربوط به آن را نیز از Recent Apps به Overview تغییر داده که نام بامسماتری است. برای بستن اپلیکیشنها نیز کافی است همچون گذشته آنها را به طرفین بکشید. البته در نسخه جدید یک علامت ضربدر در گوشه سمت راست بالای این برگهها نیز مشاهده میشود که با لمس آنها اپلیکیشن مربوطه بسته میشود.
Interruptions

قابلیت Interruptions که پیشتر در آیفون با نام Do not disturb شاهد آن بودیم در نسخه جدید اندروید وجود دارد. در نسخه پیشنمایش، این قابلیت با همان نام Do not disturb و به شکلی دیگر معرفی شده بود، اما به نظر میرسد گوگل هم از نامگذاری و هم از نحوه عملکرد این اپلیکیشن پشیمان شده و آن را تغییر داده است. در این بخش از طریق منوی تنظیمات صدا و اطلاعرسانی در دسترس است. شما میتوانید در تنظیمات مشخص کنید که همه اطلاعرسانیها بلاک شوند. همچنین میتوانید استثناهایی همچون پیام ورودی از شخصی خاص را نیز برای آن تعریف کنید. همچنین میتوانید تنظیم نمایید که این قابلیت به طور خودکار هر شب یا فقط بعضی شبهای هفته از ساعتی خاص تا ساعتی دیگر فعال باشد.
خدانگهدار Dalvik... سلام ART
Dalvik یک رانتایم نوع JIT یا «کامپایل در زمان اجرا» است. در واقع بخشی از کد مربوط به اجرای اپلیکیشن در زمانی که کاربر درخواست اجرای آن را صادر مینماید کامپایل شده و اجرا میشود. طبیعتا در رانتایمهای نوع JIT هم از منابع بیشتر استفاده میشود و هم به خاطر کامپایل کد اجرا، اپلیکیشنها اندکی کندتر اجرا میگردند. در سوی مقابل رانتایم جدید اندروید، یعنی ART که مخفف Android Runtime است، قرار دارد. این رانتایم از نوع AOT یا «کامپایل پیش از زمان اجرا» است. ART در زمان نصب اپلیکیشنها کل کد مربوط به آنها را کامپایل نموده و با ورود درخواست اجرای اپلیکیشن از سوی کاربر بدون نیاز به کامپایل کد اجرای اپلیکیشن، فقط آن را اجرا میکند. بدین ترتیب هم از منابع پردازشی کمتری استفاده میشود و هم سرعت اجرا اپلیکیشنها افزایش مییابد، در نتیجه لگ و تاخیری را نیز شاهد نخواهیم بود. البته مسلما رانتایم ART در زمان نصب اپلیکیشنها منجر به اشغال فضای بیشتری توسط آنها میشود.
حال به نظر میرسد رانتایم جدید به نسخه نهایی نزدیک شده و در اندروید آبنبات چوبی این رانتایم جایگزین Dalvik شده و باید برای همیشه با Dalvik Runtime خداحافظی کنیم.
عمر باتری بهتر

گوگل در نسخه جدید بالاخره قابلیت Power Saver پیشرفته را تعبیه کرده است. میتوانید این قابلیت به صورت دستی فعال کرده یا برای آن تعریف کنید که وقتی شارژ باتری به یک سطحی (۲۰ تا ۵ درصد) رسید به صورت خودکار فعال شود. فعال شدن این قابلیت کمی بر روی قدرت پردازشی دستگاه شما تاثیر خواهد گذاشت و با اتصال تلفن به شارژر به صورت خودکار غیرفعال میشود.
اندروید 5.1 آبنبات چوبی
مارس ۲۰۱۵ نسخه ۵.۱ آبنبات چوبی اندروید برای تلفنهای نکسوس ارائه شد. گوگل در این نسخه به برخی قابلیتها و تغییرات جزئی بسنده کرده و باگهای نسخه ۵.۰.۱ را برطرف کرده است. در ادامه به برخی تغییرات در این نسخه میپردازیم.
Interruptions و حالت سایلنت

اینتراپشنها درنسخه 5 به اندروید اضافه شدند. این قابلیت که حالت پیشرفتهای از Do not disturb آیفون است، امکان تنظیمات و شخصیسازیهای متنوع برای بی صدا کردن یا غیرفعال کردن گرفتن نوتیفیکیشنها را به کاربر میدهد تا در زمان استراحت مزاحمتی برای او ایجاد نشود. در اندروید 5.1 این امکان به وجود آمده تا وقتی حالت Priority را انتخاب میکنید، مشخص کنید که تا زمان آلارم بعدی، تلفن در این حالت باقی بماند. یا مثلا میتوانید ساعات و روزهایی که میخواهید تلفن و اطلاعرسانیهای آن در حالت غیر فعال (downtime) باشد را انتخاب کرده و اعلام کنید تا پایان آن زمان، تلفن در حالت Priority یا None باقی بماند.
پنل اطلاعرسانیها و تنظیمات سریع

با کشیدن انگشت از بالای نمایشگر به سمت پایین میتوانید پنل تنظیمات سریع و نوتیفیکیشنها را مشاهده کنید. این دو پنل که در نسخههای پیشین اندروید در دو صفحه مجزا قرار گرفته بودند، در نسخه 5 آبنبات چوبی به کلی متحول شده و در یک صفحه قابل در دسترس قرار گرفتند. در نسخه جدید دیگر نیاز نیست برای وارد شدن به منوی تنظیمات وایفای یا بلوتوث انگشت خود را روی آیکان آنها نگه دارید و تنها با لمس فلشی که زیر آنها وجود دارد بدون آن که وارد بخشی مجزا شوید میتوانید تنظیمات مربوطه را مشاهده کنید. در صورتی که بخواهید وارد تنظیمات جزئیتر شوید نیز میتوانید گزینه More Settings را انتخاب کنید.
Screen Pinning

اسکرین پینینگ قابلیتی است که به کمک آن میتوانید یک اپلیکیشن را پین کرده و تلفنتان را به دوستتان بدهید تا با آن کار کند. بدین صورت دیگر آن کاربر نمیتواند از صفحه مذکور خارج شده و در بخشهای دیگر تلفن شما سرک بکشد، مگر آن که پین کد شما را داشته باشد. تغییرات جدید در این قابلیت این است که توضیحات مربوط به نحوه استفاده از آن بسیار کاملتر شده و همچنین وقتی صفحهای را پین میکنید، دیگر دستگاه از شما درباره اطمینان از این کار سوال اضافی نمیپرسد.
پشتیبانی از دو سیم کارت
یکی از عمده تغییرات نامحسوس به وجود آمده در اندروید 5.1 آبنبات چوبی، پشتیبانی آن از تلفنهایی با دو سیم کارت است. این بدان معنا است که توسعهدهندگان رام و کمپانیهای تولیدکننده تلفنهای اندرویدی دیگر نیازی به اعمال تغییرات خاص برای فعالسازی قابلیت پشتیبانی از دو سیم کارت ندارند و این سیستم عامل به صورت پیشفرض از این موضوع پشتیبانی میکند. شاید نکسوس بعدی با پشتیبانی از دو سیم کارت ارائه شود!
بهبود کیفیت صدای مکالمه
از دیگر تغییرات به وجود آمده در اندروید 5.1 بهبود کیفیت صدای مکالمات صوتی است. این مورد در نکسوس 6 موتورولا بیش از سایر مدلها کرد دارد و کاربران این تلفن پس از بروزرسانی به اندروید جدید به شکلی کاملا محسوس متوجه بهبود کیفیت مکالمات تلفنیشان خواهند شد.
اندروید 6 مارشمالو
گوگل یک هفته پس از معرفی نکسوسهای جدید در تاریخ ۷ مهر ماه سال ۱۳۹۴، نسخه نهایی از اندروید ۶ را با نام مارشمالو معرفی کرد. این نسخه از سیستم عامل در ظاهر تغییراتی زیادی نسبت به اندروید ۵ آبنبات چوبی نکرده است اما تغییرات جزئی در راستای هوشمندتر شدن داشته است. در ادامه به برخی از مهمترین تغییرات خواهیم پرداخت.
عمودی شدن اسکرول در اپ دراور و اضافه شدن Favorite tray

در جدیدترین نسخه از اندروید شاهد عمودی شدن اپ دراور هستیم. برخلاف گذشته که باید به صورت افقی در اپ دراور به دنبال اپلیکیشن مورد نظر خود میگشتید، حالا باید برای اجرای اپلیکیشن دلخواه به صورت عمودی در اپ دراور اسکرول کنید. همچنین نواری چهارتایی از اپلیکیشنهای پراستفاده نیز به بالاترین ردیف اپ دراور اضافه شده است که چهار اپلیکیشن پراستفاده شما را به نمایش میگذارد تا هر بار نیاز به اسکرول در کل منوی اپلیکیشنها نداشته باشید.
Google now on tap
این ویژگی جدید به شما اجازه میدهد تا در هر جایی که از سیستم عامل هستید، با انتخاب یک لغت یا عبارت و فشار و نگه داشتن انگشت بر روی دکمهی هوم بدون نیاز به خروج از برنامه بتوانید لغت یا عبارت مورد نظرتان را جسنجو کنید. متاسفانه این سرویس هماکنون در ایران قابل استفاده نیست.
امکان کم و زیاد کردن صدای بخشهای مختلف به صورت جداگانه

حالا دیگر اگر در هر بخش از سیستم عامل باشید با فشردن دکمههای کم و زیاد کردن صدا، به صدای تمامی بخشها از جمله بخش زنگ هشدار، مدیا و سایر بخشها دسترسی دارید و نیازی به مراجعه به منوی تنظیمات نخواهید داشت.
امکان تغییر آیکونهای موجود در بخش نوار اعلانات

یکی از ویژگیها که جای خالی آن در نسخههای قبلی اندروید حس میشد نبود امکان تغییر آیکونها در نوار اعلانات است. حالا میتوانید با مراجعه به بخش System UI Tuner ترتیب این آیکونها را به راحتی تغییر دهید یا آیکونهای بدون کابرد را به کلی حذف کنید.
البته توجه داشته باشید که این بخش از منوی تنظیمات مخفی بوده و برای خارج کردن آن از حالت مخفی نیاز است که نوار اعلانات را به پایین آورده و دست خود را به مدت ۲ تا ۳ ثانیه بر روی آیکون منوی تنظیمات در بالاترین نقطه سمت راست نوار قرار دهید. این آیکون چند لحظه میچرخد و بعد از آن که بر روی آن کلیک کرده و وارد منوی تنظیمات شدید، بخش System UI Tuner را مشاهده خواهید کرد.
اضافه شدن پشتیبانی از حسگر اثر انگشت و اندروید پی به صورت پیشفرض

با توجه به این که نکسوسهای جدید مجهز به حسگر اثر انگشت شدهاند، طبیعی است که بخش تنظیمات حسگر اثر انگشت به صورت پیشفرض در منوی تنظیمات قرار داشته باشد. به علاوه وجود این حسگر امکان بهرهگیری از سرویس اندروید پی را نیز فراهم کرده است.
اضافه شدن قابلیت Doze برای بهبود مصرف باتری
این ویژگی برای افرادی که گوشی همراشان در حالت idle است بسیار کاربردی است. اندروید ۶ با بررسی دقیق، وقتی که گوشی شما به مدت زیادی بدون استفاده باشد، اپلیکیشنها غیرضروری را بسته و گوشی را به حالت Sleep میبرد. گوگل استفاده از این ویژگی را برای افزایش شارژدهی باتری بسیار موثر میداند.
اندروید 7 نوقا
اندروید نوقا، هفتمین نسخه از سیستمعامل اندروید است که در ابتدا در تاریخ ۱۹ اسفند سال ۱۳۹۴ در قالب یک نسخهی بتا منتشر شد و انتشار رسمی آن نیز از ۱ شهریور ۱۳۹۵ آغاز شد. این نسخه از سیستمعامل در ظاهر تفاوت چندانی با نسخهی پیشین خود ندارد؛ اما تغییرات نرمافزاری قابل توجهی در آن ایجاد شده است. در ادامه به مهمترین تغییرات اشاره خواهیم کرد:
چند وظیفگی بهتر
گوگل بالاخره پس از مدتها قابلیت مورد انتظار پشتیبانی از Split-Screen را با بروزرسانی اندروید نوقا به سیستم عامل محبوب خود اضافه کرد. برای بهرهگیری از قابلیت تقسیم صفحه کافی است تا کلید مربعی Overview را در نوار ناوبری دستگاه خود نگه دارید، در این حالت بسته به آنکه به صورت عمودی یا افقی از دستگاه استفاده کنید، پنجرهی اصلی به بالا یا سمت چپ منتقل میشود و در فضای باقیمانده، صفحهی نامآشنای چندوظیفگی برای بهنمایشدرآوردن اپلیکیشنهای در حال اجرا، ظاهر میشود، در این صفحه میتوانید اپلیکشنی را از این لیست برای اجرا در نیمهی دیگر صفحه انتخاب کنید یا با زدن کلید هوم، چیز دیگری را اجرا کنید.

اما تغییر جزئی و بسیار کارامدی که اندروید نوقا در بخش چندوظیفگی به خود دیده، سوئیچ سریع بین دو اپلیکیشنی است که اخیرا استفاده شدهاند. انجام این کار بهسادگی و از طریق دابلتپ کلید مربعی Overview صورت میگیرد. گوگل تعداد اپهایی را که در صفحهی چندوظیفگی به نمایش درمیآیند، کاهش داده و کلیدی را نیز با نام "clear all" برای خروج یکجا از اپلیکیشنهای در حال اجرا، به بخش بالای این صفحه اضافه کرده است.
اعلانها
گوگل در کنار چندوظیفگی، بخش اعلانها را نیز در اندروید نوقا مورد بازنگری قرار داده و تغییراتی را به رابط آن اعمال کرده است. سرانجام در نسخهی هفتم از سیستم عامل محبوب گوگل شاهد اضافه شدن سیستمی امکان پاسخدهی سریع به پیغامها از داخل اعلان آنها، هستیم. بنابراین اکنون در هنگام دریافت یک پیغام، با درگ کردن کارت مربوط به این پیغام در بخش اعلانها، به سمت پایین، به صورت مستقیم و بدون نیاز به اجرای اپلیکیشن مرتبط، قادر به پاسخگویی به آن هستید.

از جملهی تغییرات دیگری که در بخش اعلان اندروید نوقا مشاهده میشود، اضافهشدن پنل تنظیمات سریع به قسمت بالای بخش اعلان است. بنابراین اکنون ردیفی از کلیدهایی که بیشترین استفاده را از آنها دارید، به قسمت بالای اعلانها اضافه شده است که همواره در هنگام سوایپ کردن از لبهی بالای نمایشگر به سمت پایین، در دسترس شما خواهند بود. گوگل پس از مدتها امکان تغییر ترتیب و شخصیسازی دکمهها و صفحهبندی را نیز در بخش تنظیمات سریع فراهم کرده است. در اندروید نوقا بر خلاف گذشته با تپ کردن روی کلیدهای تنظیمات سریع، صرفا کلید مورد نظر فعال یا غیر فعال نمیشود، بلکه حین تپ کردن، پنجرهی جدیدی ظاهر میشود که در داخل آن اطلاعات و تنظیمات بیشتری به نمایش درمیآید.
منوی تنظیمات جدید
اپلیکیشن تنظیمات در اندروید نوقا، از لحاظ طراحی مورد بازنگری قرار گرفته است و اکنون شاهد دو تغییر مهم در آن هستیم؛ مورد اول اضافهشدن منوی همبرگری برای دسترسی سادهتر و سریعتر به بخشهای مختلف بوده و دیگری نمایش اطلاعات مرتبهی بالاتر زیر هر یک از عناوین موجود در اپلیکیشن تنظیمات است.

در منوی تنظیمات جدید، اطلاعات ضروری هر یک از بخشهای تنظیمات، در صفحهی اصلی و در زیر بخش مربوطه به نمایش در میآید. در قسمت بالای منوی تنظیمات بخش جدیدی موسوم بهSuggestions اضافه شده است که در داخل آن پیشنهادهایی از قبیل استفاده از جستجوی صوتی، اضافه کردن اثر انگشت جدید و تغییر تصویر پسزمینه به کاربر داده میشود. زمانی که قابلیتهای مختلفی مانند حالت پرواز یا Do Not Disturb را فعال میکنید، به صورت مداوم یک یادآور در بخش بالای منوی تنظیمات به نمایش درمیآید که امکان غیرفعال کردن این یادآور نیز وجود دارد.
تغییرات جزئی

کیبورد جدید گوگل اکنون از تم پشتیبانی میکند و میتوان با رنگهای مختلف یا حتی عکس آن را شخصیسازی کرد. اموجیهای بیشتر با امکان پشتیبانی از چندین رنگ پوست، اضافه شده است. قابلیتی موسوم به Data Saver اضافه شده است که به کاربر امکان محدودسازی فعالیت اپلیکیشنها را در حالت بهرهگیری از اتصال داده، میدهد. نرمافزار دوربین نیز تغییراتی را به خود دیده است و اکنون در محیط دوربین، با پیچاندن گوشی همانند یک پیچگوشتی، میتوان بین دوربین جلو و عقب سوئیچ کرد.
تغییرات پشت پرده
بسیاری از قابلیتهای جدید نوقا، شامل تغییرات پشت پرده و سیستمی مانند کامپایلر JIT برای اپهای ART و پشتیبانی از Vulkan API برای گرافیک سهبعدی است. مورد اول موجب بهبودهایی در عملکرد سیستم عامل است و مورد دوم باعث بهبود ظاهر بازیهای اندرویدی است. گوگل در این نسخه از اندروید، امینت روند مدیریت فایلهای مدیا را افزایش داده، رمزگذاری مبتنی بر فایل را اضافه کرده و قابلیتهایی را نیز برای کاربران تجاری و کسبوکار اضافه کرده است.

Doze که قابلیت ذخیرهی باتری در اندروید است و سال گذشته به همراه اندروید مارشمالو عرضه شده، دچار تغییراتی شده است. در گذشته این قابلیت، زمانی که گوشی یا تبلت شما بدون استفاده میماند، وارد عمل شده و اپهای در حال اجرایی را که در حال استفاده نبودند، متوقف میکرد، اما اکنون قابلیت یاد شده، در هر زمان که نمایشگر گوشی خاموش است، فعال میشود.
گوگل اندروید نوقا را نیز همانند سیستمعامل کروم، به دو پارتیشن برای سیستمعامل مجهز کرده است. این قابلیت گوگل را قادر میسازد تا سیستمعامل کاملا جدیدی را به گوشی شما ارسال کرده و آن را روی پارتیشن غیرفعال نصب کند. پس از آنکه عملیات نصب با موفقیت به اتمام رسید، بعد از اولین ریبوت، نسخهی جدید آغاز به کار میکند و نسخهی قدیمی در همان پارتیشن باقی میماند تا در آینده با نسخهی دیگری جایگزین شود. این قابلیت امکان عرضهی سادهتر و سریعتر آپدیتهای اندروید را فراهم میکند، البته این مورد لزوما در خصوص دستگاههایی غیر از نکسوس و پیکسل، صحت ندارد.
اندروید 8 اوریو

اندروید اوریو به عنوان آخرین نسخه از سیستمعامل محبوب و موفق اندروید از ماهها پیش میزبان گجتهای مبتنی بر این سیستمعامل بوده است. این نسخه از اندروید پس از نمایشهای اولیه و ارائهی نسخهی پیشنمایش در اواخر مرداد سال ۱۳۹۶ به صورت عمومی منتشر شد. اندروید ۸ در نگاه اول چندان تفاوتی با نسخهی نوقا ندارد با این حال شاهد تغییرات کوچک و بزرگ روی نسخهی پیشین هستیم. با گذشت نزدیک به ۶ ماه از عرضهی عمومی این نسخه، هنوز آمار بروزرسانی به آن رضایتبخش نیست. این نسخه از اندروید با ویژگیهای جدیدی مانند کانالهای نوتیفیکیشن و تصویر در تصویر منتشر شده است.
تصویر در تصویر

گوگل در اندروید اوریو ویژگی تصویر در تصویر را علاوه بر اپلیکیشن یوتیوب به اپلیکیشنهای دیگر نیز آورده است؛ این ویژگی میبایست توسط توسعهدهندگان در اپلیکیشنها قرار داده شود، برای مثال اپلیکیشن پخش ویدئوی VLC از این ویژگی پشتیبانی میکند. گوگل کروم نیز به عنوان محصول گوگل به صورت پیشفرض از این قابلیت پشتیبانی میکند. روش فعالسازی این قابلیت در اپلیکیشنهای مختلف متفاوت است؛ برای استفاده از حالت تصویر در تصویر در مرورگر کروم کافی است ویدیوی مورد نظر را به حالت تمام صفحه درآورید و سپس کلید هوم گوشی را فشار دهید.
کانالهای نوتیفیکیشن

کاربر در نسخهی جدید اندروید مدیریت بهتری روی اعلانها دارد به طوری که میتوان برای اعلانها را راحتتر از گذشته دستهبندی و موضوعبندی کرد؛ بهعنوان مثال ممکن است برخی از اپلیکیشنهای پیامرسان، دسترسی لازم برای روش کردن چراغ الایدی و ارسال صدا را داشته باشند، درحالیکه برخی دیگر فقط بتوانند یک هشدار بیصدا به نمایش درآورند.
برای استفاده از این قابلیت نیز توسعهدهندگان میبایست آن را در اپلیکیشن خود بگنجانند. خوشبختانه امکان تنظیم نوع اعلام نوتیفیکیشن کانالها در این ویژگی وجود دارد برای مثال میتوان برای هر کدام از آنها زنگ هشدار خاص و نوع ویبره تعریف کرد.
نشانهی نوتیفیکیشن

اندروید اوریو به اپلیکیشنها اجازه میدهد نشانههای نوتیفیکیشن را در آيکونهای صفحهی هوم گوشی خود نیز به نمایش درآورند. برای فعال کردن این ویژگی به منوی تنظیمات بروید و سپس روی گزینهی Apps & notifications تپ کنید. در این بخش میتوانید به دکمهی دوحالتهی این قابلیت دسترسی یابید. این ویژگی باید توسط توسعهدهندگان اپلیکیشن نیز فعال شود، بنابراین شاید دکمهی دوحالتهی مورد اشاره را برای همهی اپلیکیشنها مشاهده نکنید.
اندروید اوریو ایموجیهای بیشتری را ارائه میدهد و از نظر مصرف باتری نیز نسخهی بهینهتری نسبت به گذشته است. در این نسخه کنترل بیشتری روی فعالیت پسزمینهی اپلیکیشنها خواهید داشت و انتخاب متن نیز هوشمندتر شده است.
اندروید 9 پای
گوگل در جریان رویداد Google I/O 2018 برای توسعهدهندگان، نسخهی جدیدی از سیستمعامل خود را با نام Android P معرفی کرد؛ نسخهای که بعدها بهصورت رسمی اندروید ۹ پای نام گرفت.
ناوبری مبتنی بر ژستهای حرکتی
از جملهی مهمترین تغییرات اندروید Pie میتوان به اضافهشدن ژستهای حرکتی با هدف جایگزینی نوار ناوبری محبوب اندروید اشاره کرد؛ راهکاری که در ابتدا با رونمایی اپل از آیفون ۱۰ شاهد آن بودیم.

ژستهای حرکتی جدید اندروید ۹ بهکاربر اجازهی بازگشت به صفحهی هوم، جابهجایی بین اپهای در حال اجرا و بازگشت به مرحلهی قبل را با انجام ژستهای حرکت از لبهی پایین دستگاه را میدهند.
تندرستی دیجیتال
گوگل سعی دارد تا با ایجاد یک داشبورد یکپارچه، مواردی از قبیل تعداد دفعات باز کردن روزانهی قفل گوشی هوشمند و زمان صرفشده برای هر اپلیکیشن را به کاربر گزارش کند تا بدین ترتیب او با علم به چنین مواردی، مدتزمان استفاده از گوشی خود را مدیریت کند، شما میتوانید برای مدت استفاده از هر اپلیکیشن نیز محدودیت زمانی تعیین کنید.
هوشمندی اندرویدی
سیستمعامل اندروید در نسخهی نهم خود با بهرهگیری از یادگیری ماشینی، به شما کمک میکند تا از تمام پتانسیل گوشی خود استفاده کنید؛ بهعنوان مثال اندروید ۹ با ادراک نوع کاربری شما، از تعداد دفعات آغاز فعالیت پردازنده میکاهد و بدین ترتیب مصرف باتری نیز بهتر از گذشته مدیریت میشود.

بهلطف قابلیت روشنایی تطبیقی، گوشی پس از آشنایی با روشنایی مورد علاقهی شما، امکان تنظیم دستی روشنایی نمایشگر را در اختیارتان قرار میدهد. «اکشنها» یکی دیگر از هوشمندیهای اندروید ۹ پای محسوب میشوند که براساس الگوری کاربری شما پیشبینی شده و در حقیقت میانبری برای دستری به مواردی محسوب میشوند که بهصورت مداوم از آنها استفاده میکنید.
API جدید اسلایس از دیگر قابلیتهای هوشمند اندروید جدید است که به توسعهدهندگان اجازه میدهد تا امکان دسترسی مستقیم به قابلیتهای کلیدی خود را از منوی جستوجو فراهم میکنند.
کیولدها به عنوان پرچمداران تلویزیونهای سامسونگ همواره مورد توجه بودند از این رو ما در زومیت یکی از اعضای سال ۲۰۱۷ این تلویزیونها را مورد بررسی قرار دادیم.
سامسونگ به عنوان بزرگترین تولیدکننده تلویزیون در سطح جهان، نخستن بار در CES 2017 تلویزیونهایی با نام QLED را به جهانیان معرفی کرد. استفاده از فناوری کوانتوم دات (Quantum Dot) در تلویزیونهای سامسونگ به سال ۲۰۱۵ و سری SUHD این شرکت باز میگردد؛ سامسونگ در سال ۲۰۱۷ با هدف تاکید بیشتر روی استفاده از این فناوری، برند QLED را جایگزین SUHD کرد. تلویزیونهای کیولد سامسونگ در حقیقت برای رقابت مستقیم با محصولات اولد وارد بازار شدهاند.

تلویزیونهای QLED در واقع نوعی تلویزیون LCD هستند که به فیلتری با نقاط کوانتومی برای ارائهی رنگهای خالصتر و روشنتر مجهز شدهاند. شرکتهای مختلفی از این راهکار در تلویزیونهای LCD بالاردهی خود استفاده میکنند و سامسونگ تنها استفادهکنندهی این فناوری نیست؛ البته کیولدها از نانوکریستالهای متفاوتی با دیگر محصولات بازار استفاده میکنند.سامسونگ به عنوان بزرگترین تولیدکنندهی تلویزیون با این فناوری در سطح جهان محصولات سال ۲۰۱۷ سری کیولد را در دو نسخهی خمیده و مسطح وارد بازار کرده است.
مقالههای مرتبط:
سری QLED تلویزیونهای سامسونگ با اسم مدل Q شناخته میشوند و در سبد محصولات این شرکت ۴ مدل Q6، Q7، Q8، Q9 به چشم میخورد؛ در نامگذاری تلویزیونهای خمیده و مسطح نیز کرهایها از C و F پس از اسم مدل استفاده میکنند و محصولات ۲۰۱۸ این شرکت نیز با اضافه شدن حرف N در انتهای نام مدل شناخته میشوند. لازم به ذکر است که تلویزیونهای سری Q9 پرچمدار سری QLED محسوب میشوند و بهترین تجربه را از این سری ارائه میدهند. مدل ۶۵ اینچ مسطح از سری Q7 با نام کامل Q7F که برای بررسی در اختیار ما قرار گرفت، محصول سال ۲۰۱۷ سامسونگ محسوب میشود. پیش از هر چیز دعوت میکنیم مشخصات فنی کامل این تلویزیون را در جدول زیر مطالعه کنید:
| مشخصات فنی تلویزیون ۶۵ اینچی کیو ۷ سامسونگ | |
|---|---|
| مشخصات پنل | |
| نوع پنل | LCD |
| ابعاد پنل | ۶۵ اینچ |
| رزولوشن | ۲۱۶۰ × ۳۸۴۰ پیکسل |
| مشخصات ویدیویی | |
| UHDA Premium | بله |
| HDR | HDR 10+, HDR10 ،HLG |
| نوردهی | Edge-lit LED |
| موتور پردازش تصویر |
Q|4k Elite Black |
| مشخصات صوتی | |
| قدرت خروجی صدا | مجموعا ۴۰ وات |
| سیستم اسپیکر | ۴.۲ کاناله |
| دالبی اتموس | خیر |
| دیکُدر DTS | بله |
| تلویزیون هوشمند | |
| سیستمعامل | Tizen |
| پردازنده | چهار هستهای |
| فروشگاه محتوای سامسونگ | بله |
| مرورگر وب | بله |
| پخشکنندهی موسیقی | بله |
| ورودی و خروجی | |
| HDMI | ۴ عدد ۲.۰ بی |
| USB | ۲ عدد ۵ ولت/۲ آمپر و یک عدد ۵ ولت/۱ آمپر |
| LAN | بله |
| ورودی کامپوزیت | خیر |
| ورودی کامپوننت | یک عدد |
| ورودی آنتن | بله |
| وایفای | بله - 802.11ac |
| خروجی هدفون | بله |
| مشخصات برق | |
| منبع تغذیه | ۱۱۰/۱۲۰ ولت - ۵۰ / ۶۰ هرتز |
| مصرف در زمان آمادهبهکار | ۰.۴ وات |
تلویزیون Q7F توسط دفتر سامسونگ در ایران برای بررسی در اختیار زومیت قرار گرفت.
طراحی
ایدهی تلویزیونهای خمیده به اندازهی تلویزیونهای مسطح محبوبیت ندارد و این مساله به وضوح در میزان فروش این محصولات دیده میشود با این حال شرکتها هنوز برای ایجاد تنوع در سبد محصولات خود به تولید تلویزیونهای خمیده ادامه میدهند. همانطور که میدانید پنلهای LCD به دلیل وجود لایههای مختلف ضخامت بیشتری نسبت به نمونههای اولد دارند؛ البته بیشترین ضخامت کیو ۷ کمتر از ۵ سانتیمتر است اما نسخهی خمیده یا همان Q7C به بیش از ۱۰ سانتیمتر فضا در راستای ضخامت نیاز دارد. پشت دستگاه طبق انتظار از پلاستیک ساخته شده است و با درنظر گرفتن بافت برسخوردهی آن، کیفیت مناسبی دارد. طراحی خلوت آن را یک نکتهی مثبت میدانیم. شاید Q7 به اندازه اولدها نازک نباشد اما با وجود محدودیتهایی که پنل آن در طراحی ایجاد میکند یکی از نازکترین تلویزیونهای السیدی بازار است.




Q7F از نظر حاشیههای کنار نمایشگر نیز موفق عمل کرده است به طوری که نوار سیاهرنگ کنار پنل تنها ۵ میلیمتر و فریم فلزی دور تلویزیون نیز ۳ میلیمتر (در مجموع ۸ میلیمتر) ضخامت دارند؛ این ارقام کاملا با استانداردهای تلویزیونهای بالارده همخوانی دارد. وزن Q7F مورد بررسی ما، بدون پایهی V شکل و ۳.۷ کیلوگرمی آن به ۲۴.۳ کیلوگرم میرسید که وزنی قابل قبول برای یک تلویزیون ۶۵ اینچی محسوب میشود؛ تفاوت فاحشی بین وزن این تلویزیون و نمونههای اولد هم رده وجود ندارد. کیو ۷ اف با استند فلزی ویشکل روانهی بازار میشود؛ این پایه به خوبی با توزیع جرم کیو ۷ همخوانی دارد و تلویزیون روی این پایه از نظر پایداری مشکلی نداشته و حس اطمینان را به کاربر القا میکند. لازم به ذکر است که کیو ۷ اف در برخی بازارها با استند تخت عرضه میشود و استند ویشکل تنها به نمونهی خمیده اختصاص دارد.
سامسونگ برای رقابتی نگاه داشتن ضخامت کلی دستگاه تمامی پورتهای تلویزیون را به باکس OneConnect منتقل کرده است؛ در نتیجه پشت دستگاه تنها میزبان کابل اتصال به به وانکانکت و کابل برق خواهد بود. وانکانکت ۳۶۰ میلیمتر طول، ۱۱۵ میلیمتر عرض و ۳۰ میلیمتر ارتفاع داشته و به کابل برق مستقل نیاز دارد. همچنین کابل اتصال ۵ متری وانکانکت به تلویزیون به راحتی به دور قطعهی تعبیه شده برای جمع شدن سیم پیچیده میشود تا ظاهر بدی به دستگاه ندهد. شایان ذکر است که برای اتصال این تلویزیون ۶۵ اینچی به دیوار نیازمند نگهدارندهی ۴۰۰ در ۴۰۰ میلیمتری VESA هستیم.




از نظر تعداد پورتها با نمونهای هم سطح رقبا روبرو هستیم؛ ۴ درگاه HDMI با پشتیبانی از محتوای 4K و HDR در کنار ۳ درگاه USB 2.0 در پشت باکس پورتها به چشم میخورند؛ دو درگاه با ولتاژ ۵ ولت و جریان ۰.۵ آمپری در کنار پورتی با جریان بالاتر (یک آمپر) برای اتصال هارد اکسترنال در Q7 تعبیه شده است. علاوه بر این درگاهها، ورودی آنتن RF، خروجی اپتیکال صدا و درگاه اتصال کابل LAN در کنار ورودیهای کامپوننت و AV دیگر مواردی هستند که در این تلویزیون بالارده شاهد آن هستیم. با توجه به هوشمند بودن کیو ۷، علاوه بر امکان اتصال کابل LAN، کاربران به کمک WiFi نیز قادر به اتصال به اینترنت خواهند بود. در پایان این بخش باید گفت کیو ۷ اف یکی از تلویزیونهای زیبای بالارده محسوب میشود و کیفیت ساخت مناسبی دارد.
کیفیت تصویر
السیدیها و اولدها دو قطب بزرگ در دنیای نمایشگرها هستند و فارغ از این که کدام یک فناوری بهتری هستند باید گفت که هر کدام از آنها در مواردی بهتر از دیگری عمل میکنند؛ تقریبا تمام شرکتها از هر دو نوع پنل استفاده میکنند. پیش از هر چیز باید به این نکته اشاره کنیم که چیزی به نام تلویزیون LED وجود خارجی ندارد و این تلویزیونها در حقیقت همان السیدیها هستند که نور زمینهی آنها (Backlit) توسط لامپ الایدی تامین میشود و برای تولید رنگ از تغییر وضعیت کریستال مایع استفاده میکنند؛ در طرف مقابل اولدها نور و رنگ را به طور مستقیم از الایدیهای رنگی تامین میکنند. پیش از پرداختن به بررسی کیفیت تصویر در کیو ۷ بد نیست کمی در مورد ماهیت QLED صحبت کنیم.

QLED بر خلاف اولدها و پلاسماها یک تکنولوژی تابشی محسوب نمیشود؛ به این معنی که در تلویزیونهای السیدی مانند QLEDها نور بیرنگ سفیدی پس از عبور از فیلترهای متفاوت به کمک کریستال مایع و جهتگیری آنها رنگ موردنظر را تولید میکند؛ در QLEDها غشایی از نقاط کوانتومی در مسیر نور قرار گرفته و باعث افزایش دقت رنگ و روشنایی میشود. بسیاری تلویزیونهای بالارده عموما برای نوردهی از چینش Full Array به دلیل گسترده شدن تابندهها در سراسر پنل استفاده میکنند با این حال سامسونگ از طرفداران چینش تابنده در لبهها یا همان Edge-lit است؛ تابندههای الایدی عموما در دو لبهی موازی جایگذاری شده و باعث کاهش ضخامت تلویزیون میشود اما بسیاری از سازندگان به دلیل کیفیت بهتر تصویر نمونههای Full Array را میپسندند؛ البته محصولات بالاردهی مبتنی بر روش Edge-lit عموما کیفیت مناسبی دارند و مشکلات مرسوم در تلویزیونهای ارزان را ندارد. در راهکار دوم، الایدیها در پشت پنل قرار میگیرند و شرکتها با افزایش مناطق نوردهی در تلویزیونهای بالاردهی خود به نوعی کنترل بیشتری روی لوکال دیمینگ خواهند داشت.
کیو ۷ اف به یک پنل Vertical Alignment یا به اختصار VA مجهز شده است؛ VA و IPS هر دو جزو نمایشگرهای کریستال مایع هستند؛ تفاوت زوایا در کریستالها به کنتراست بهتر پنلهای VA و زاویهی دید بدتر آنها نسبت به IPSها منجر میشود. طبق انتظار رزولوشن این نمایشگر ۳۸۴۰ در ۲۱۶۰ پیکسل است و نرخ بهروزرسانی Native تصویر در این پنل نیز همانند سایر رقبا ۱۲۰ هرتز است؛ مدلهای ۲۰۱۸ کیولدهای سامسونگ از نرخ بهروزرسانی متغییر و فناوری FreeSync پشتیبانی میکنند که یک ویژگی مثبت به شمار میرود اما خبری از این ویژگی در محصولات سال گذشته سامسونگ نیست. هشت میلیون پیکسل موجود پنل Q7 نیازی به سابپیکسل سفید برای تولید رنگ سفید ندارند و سه سابپیکسل آبی، قرمز و سبز به خوبی از عهدهی نوردهی و نمایشرنگها برمیآیند.

وقتی صحبت از HDR یا همان ارائهی تصاویر با دامنهی دینامیکی بالا میشود تنها محصولات بالارده به معنای واقعی قادر به عملیاتی کردن آن هستند به طوری که این مساله در تلویزیونهای ارزان بیشتر به یک شعار شبیه است. کیو ۷ علاوه بر پشتیانی از استانداردهای HDR10 و HLG در این بخش، با +HDR10 به عنوان اکوسیستم HDR سامسونگ نیز سازگار است؛ +HDR10 بر خلاف HDR10 و همانند دالبی ویژن، از متادیتای داینامیک استفاده میکند؛ اتحاد جدید سامسونگ و آمازون نوید محتوای سازگار با این استاندارد را در آینده میدهد. ناگفته نماند که حداکثر روشنایی بالای QLEDها امکان نمایش محتوای HDR 1500 را برای آنها فراهم کرده است؛ پیش از هر چیز بایدگفت که حداقل روشنایی برای نمایش محتوای اچدیآر برای نمایشگرهای اولد و السیدیها به ترتیب ۵۵۰ و ۱۰۰۰ نیت است.
QLED چالشی از نظر نظر روشنایی بالا ندارد اما دستیابی به مشکی عمیق برای ارائهی کنتراست موردنیاز محتوای اچدیآر چالش برانگیز است به طوری که نمایش سایهها و مناطق تاریک تصویر به خوبی اولدها نیست. اما پوشش بالای فضای رنگی، ۱۰ بیتی بودن نمایشگر (توانایی در نمایش بیش از یک میلیارد سایهی رنگ) و Q HDR Elite در کنار روشنایی بالا تجربهی رضایتبخشی از اچدیآر در کیو ۷ را به همراه دارد. برای مشاهدهی محتوای اچدیآر از بخش «HDMI UHD Color» در تنظیمات دستگاهی خارجی میبایست درگاه HDMI موردنظر را برای استفاده از حداکثر پهنای باند فعال کرد. شایان ذکر است که Q7F همانند دیگر رقبا قابلیتی برای بهینهی کردن محتوای SDR با نام HDR+ Mode دارد. برای داشتن بهترین عملکرد توصیه میشود تنظیمات مصرف انرژی در «Eco Solution» را غیرفعال کنید. حالتهای تصویر زیر در دسترس کاربر قرار دارد:
- Dynamic
- Standard
- Natural
- Movie
- Game (فعالسازی حالت بازی در بخش تنظیمات دستگاههای خروجی انجام میشود)
برای محاسبهی کنتراست از الگوی شطرنجی سیاه و سفید و برای اندازهگیری روشنایی حداکثر نیز از الگوهایی با میزان مختلف سطح سفید استفاده کردیم. بین ۱۰ تا ۲۵ درصد از محتوای ویدئویی به صورت میانگین با رنگ سفید و روشن پوشش داده میشود از این رو برای گزارش روشنایی حداکثر در حالت HDR از صفحهای مشکی با ۱۰ درصد فضای سفید در مرکز استفاده کردیم. ناگفته نماند که عموم محتوای ویدئویی موجود به صورت SDR هستند از این رو حالتهای مختلف روشنایی حداکثر با تنوع بیشتری در این حالت بررسی شدند؛ بیشترین میزان روشنایی برابر با ۱۷۰۰ نیت و در زمان نمایش محتوای HDR و فعال بودن حالت +HDR بدست میآید. در حالت نمایش محتوای SDR با سطح ۱۰ درصدی سفید نیز روشنایی با فعال بودن +HDR به ۹۱۵ نیت میرسد. نکتهی جالبی که در تستها به چشم میخورد کاهش اندک عمق رنگ مشکی در مناطق بالا و پایین ناحیهی روشن شده بود که دلیل آن استفاد از الایدیها در لبههای نمایشگر است. خوشبختانه روشنایی منطقهی سیاهرنگ در تستها ما از یک نیت تجاوز نکرد.
| حالتهای تصویر / درصد سفیدی الگو | ۲ درصد | ۱۰ درصد (HDR) | ۲۵ درصد | ۵۰ درصد | ۹۰ درصد | ۱۰۰ درصد |
|---|---|---|---|---|---|---|
| Dynamic | ۲۱۵ | ۳۶۲ (۱۳۰۰) | ۳۶۹ | ۵۶۰ | ۶۵۸ | ۶۵۳ |
| Standard | ۲۵۰ | ۴۳۲ (۱۴۵۰) | ۴۳۷ | ۳۳۶ | ۲۷۶ | ۲۶۶ |
| Natural | ۲۶۹ | ۶۶۰ (۶۴۵) | ۶۲۰ | ۴۹۰ | ۳۱۵ | ۲۷۵ |
| Movie | ۳۱۷ | ۴۳۰ (۱۱۶۰) | ۴۵۰ | ۳۶۸ | ۱۸۹ | ۱۶۰ |
| (فعال بودن +Game Mode (HDR | ۶۴۳ | ۹۱۵ (۱۷۰۰) | ۷۸۰ | ۶۴۵ | ۶۰۰ | ۶۰۳ |
ما در زومیت برای بررسی تلویزیونها و محاسبهی کنتراست از الگوی شطرنجی با ۵۰ درصد فضای سفید و ۵۰ درصد فضای مشکی استفاده میکنیم و این کار در روشناییهای پیشفرض حالتهای تصویر مختلف تلویزیون انجام میدهیم. برای این کار روشنایی مناطق مختلف (سفید و سیاه) نمایشگر ثبت و میانگیری میشود؛ بیشترین کنتراست طبق این معیار در حالت تصویر Dynamic و بدون تغییر شخصیسازی خاصی ۳۳۱ بدست آمد؛ کمترین کنتراست به دلیل کاهش روشنایی نمایشگر در حالت «Movie» بدست میآید. آنچه که در مورد رنگ مشکی نظر ما را به خود جلب کرد عملکرد رضایتبخش نمایشگر و روشنایی میانگین یک نیت رنگ مشکی در حالتهای غیر شخصیسازی شده بود اما هنوز هم اولدها در بحث کنتراست و عمق رنگ مشکی سرآمد دیگر تلویزیونها هستند.

لوکال دیمینگ (Local Dimming) به قابلیتی در تلویزیونهای بالارده گفته میشود که به کمک یک الگوریتم، اقدام به کنترل روشنایی و نمایش بهتر رنگ مشکی میکند. تلویزیونهای السیدی Edge-lit نسبت به نمونههای Full Array در انجام درست این کار ناتوانتر هستند و این مساله در کیو ۷ نیز دیده میشود به طوری که خاکستری دیده شدن مناطق مختلف صفحه در زمان نمایش یک منطقهی کوچک سفید، یکی از ضعفهای کیو ۷ در برابر رقبای اولد و السیدی فول اری خود است. وجود لوکال دیمینگ در حالت کلی یک امتیاز مثبت است اما عملکرد صحیح آن نیز باید مدنظر قرار بگیرد. در بحث حداقل روشنایی، کیو ۷ را موفق ارزیابی میکنیم به طوری که در حالت تصویر پیشفرض داینامیک و بدون تغییر اسلایدر کنتراست، روشنایی نمایشگر تنها ۱۲ نیت بود که تقریبا نصف اولد بی ۷ است؛ با صفر کردن اسلایدر کنتراست روشنایی رنگ سفید به یک نیت نیز خواهد رسید.

نوردهی در تلویزیون QLED

نوردهی در تلویزیون OLED
ضعف در زاویهی دید در کیو ۷ به دلیل استفاده از پنل VA مشهود است به طوری که این مساله در هر دو مدل خمیده و تخت به چشم میخورد. تغییر رنگ از زوایا، کاهش روشنایی و طراوت رنگها و متمایل شدن رنگ مشکی به خاکستری هنگام نگاه از زوایا، مواردی هستند که در این تلویزیون بالارده دیده میشوند. لازم به ذکر است که تلویزیونهای بزرگ برای فضاهای بزرگ ساخته شدهاند از این رو بیشتر در معرض نگاه از زوایا قرار دارند. تاخیر ورودی یا همان Input Lag نشاندهندهی تاخیر تلویزیون در دریافت سیگنال ورودی و نمایش آن است؛ این معیار تنها برای گیمرها مهم بوده و ارقام کمتر از ۳۰ میلیثانیه برای آن مناسب است. کمترین میزان تاخیر ورودی در حالت Game Mode بدست میآید؛ کیو ۷ با ثبت تاخیر ۲۵ میلیثانیهای برای اکثر بازیها مناسب است و تاخیری توسط گیمر حس نمیشود. حالت Game Mode علاوه بر کاهش شصت میلیثانیهای تاخیر ورودی کیو ۷ تغییرات دیگری در نحوهی نمایش تصاویر و حالات رنگ اعمال میکند؛ فراموش نکنید بدون فعال بودن این حالت، بازی چیزی جز یک کار آزاردهنده نخواهد بود. شایان ذکر است که در صورت مناسب بودن کابل HDMI مواردی مانند اچدیآر یا رزولوشن تاثیری در تاخیر ورودی این تلویزیون ندارند.
اکثر محتوای ویدئویی نیازی به فضاهای رنگی گسترده ندارند و فضاهایی مانند sRGB و Rec.709 برای آنها کافی است. وقتی صحبت از فضاهای رنگی گسترده به میان میآیند معمولا منظور فضای DCI-P3 و فضای بسیار گستردهی Rec.2020 است و به نوعی معیاری برای توان نمایشگر در ارائهی رنگهای متناسب با استاندارد HDR به شمار میرود. پوشش کامل فضای رنگی sRGB برای چنین تلویزیونی بدیهی است اما کیو ۷ با پوشش ۹۶ درصدی فضای DCI-P3 در حالتهای مختلف تصویر عملکرد خوبی از خود نشان میدهد. پوشش ۷۴.۳ درصدی فضای گستردهی Rec. 2020 به نوعی تکمیلکنندهی عملکرد خوب کیو ۷ در نمایش رنگها است.
| حالت تصویر / درصد پوشش فضای رنگی | sRGB | DCI-P3 | Rec.2020 |
|---|---|---|---|
| Dynamic | ۱۰۰ | ۹۶ | ۷۴.۳ |
| Standard | ۱۰۰ | ۹۶ | ۷۴.۳ |
| Natural | ۱۰۰ | ۹۶ | ۷۴.۴ |
| Movie | ۱۰۰ | ۸۷.۴ | ۶۲.۷ |
دقت نمایش رنگها در کیو ۷ را نمیتوان نقطهی قوت و عامل برتری نسبت رقبا دانست؛ کمترین خطا در این تلویزیون در فضای رنگی sRGB و حالت تصویر «Movie» بدست میآید؛ خطای ۳.۱ بدست آمده برای این حالت معقول بوده است. همواره حالت تصویر Cinema یا Movie در تلویزیونها دقیقترین حالت نمایش رنگ است. رنگ سفید به جز حالت Movie سردتر از سفید معیار است و دقت قابل قبولی ندارد؛ اولد بی ۷ الجی نیز در بحث دقت در فضای sRGB عملکرد تقریبا مشابهی دارد اما دقت نمایش رنگ بهتری در فضای DCI-P3 دارد. نتایج کامل بررسی دقت رنگ را در جدول زیر مشاهده میکنید:
| حالت تصویر / فضای رنگی | sRGB | DCI-P3 | Rec.2020 |
|---|---|---|---|
| Dynamic | ۹.۹ | ۱۰.۹ | ۹.۶ |
| Standard | ۸.۳ | ۱۰.۲ | ۸.۴ |
| Natural | ۹ | ۱۰.۶ | ۸.۶ |
| Movie | ۳.۱ | ۶.۳ | ۸.۶ |
خبری از مشکل بزرگ تلویزیونهای اولد یعنی ماندگاری تصویر (Image Retention) در کیو ۷ نیست و نگرانی خاصی از نظر ماندگاری موقت یا دائمی تصویر با پخش محتوای استاتیک وجود ندارد. سامسونگ بخشی به نام «Auto Motion Plus Settings» را به منظور کنترل کاربر روی درونیابی حرکت یا Motion Interpolation در تنظیمات تصویر گنجانده است؛ به دلیل تفاوت نرخ بهروزرسانی و نرخ فریم تصویر پخش شده، تلویزیون میبایست با الگوریتم خاص به خود و با هدف تطابق تصویر با نرخ بهروزرسانی، فریمهای میانی ایجاد کند؛ اسلایدرهای «Blur Reduction» برای ویدئوهای ۶۰ فریم و «Judder Reduction» برای ویدئوهای با نرخ فریم پایین مانند ۳۰ یا ۲۴ فریم قابل استفاده است. عملکرد کلی کیو ۷ در ویدئوهای با نرخ فریم پایین را مناسب ارزیابی میکنیم با این حال توصیه میشود در استفاده از اسلایدرها و به طور کل قابلیت موشن اینترپولیشن دقت کنید زیرا ممکن است به حس سینمایی محتوا و واقعی بودن تصاویر صدمه بزند؛ عملکرد خوب کیو ۷ چندان دور از ذهن نبود زیرا تقریبا تمام تلویزیونهای بالارده به خوبی قادر به بهینهسازی تصاویر با نرخ فریم پایین هستند؛ ناگفته نماند که پردازندهی Q-Engine بار پردازش تصویر در کیو ۷ را به دوش میکشد.

موشنبلر در تلویزیون QLED

موشنبلر در تلویزیون OLED
زمانپاسخگویی در اولدها به دلیل ماهیت آنها عالی است و السیدیها همواره عملکرد ضعیفتری در این زمینه دارند از این رو مشاهدهی موشن بلر در سرعتهای بالای تصویر عجیب نیست. زمان پاسخگویی به عنوان یکی از عوامل اصلی ایجاد موشن بلر، زمان مورد نیاز برای تغییر رنگ پیکسل از یک رنگ به رنگ دیگر است و ارتباطی به نرخ به روزرسانی تصویر نداشته و وابسته به ماهیت پنلها است. تصویر گرفته شده برای مقایسهی این تلویزیون با نمونهی اولد در سرعت ۲۵۰۰ پیکسل بر ثانیه و سرعت شاتر بالا ثبت شده است؛ همانطور که مشاهده میشود نمونهی اولد در زمینهی تطبیق پیکسل با رنگها بهتر عمل میکند اما کیو ۷ در بین السیدیها از این نظر توانمند عمل میکند. این موضوع در نمایش تصاویر سریع اهمیت پیدا میکند بنابراین احتمالا در محتوای عادی متوجه موشن بلر نخواهید شد.
صدا
وقتی صحبت از تلویزیونهای بالارده به میان میآید، بسیاری انتظار کیفیتی بالا و ارائهی عملکردی خیرهکننده دارند اما حقیقت این است که عموما سطح کیفیت صوتی این تلویزیونها به مانند تصویر ارائه شده بالا نیست. کیو ۷ اف همانند برادر تخت خود به اسپیکرها و سابووفر با توان ۴۰ وات مجهز شده است؛ اگر سطح انتظار خود را پایین بیاورید حجم صدای کیو ۷ شما را راضی خواهد کرد اما در صورتی که به صورت حرفهای فیلم، موسیقی و بازی را دنبال میکنید و فضای بزرگی برای قرارگیری تلویزیون در نظر گرفتهاید به شما خرید یک ساندبار هر چند ارزان را پیشنهاد میکنیم.
اسپیکرهای ۴.۲ کانالهی کیو ۷ به لطف پشتیبانی از دالبی دیجیتال پلاس و DTS Premium تا حدودی در ارائهی صدای شفاف و فراگیر موفق هستند. سه حالت صدای مختلف زیر در تنظیمات صوتی دستگاه به چشم میخورند:
- Standard
- Optimized
- Amplify
حالت صدای استاندارد به عنوان گزینهی پیشفرض صدایی متعادل را برای کاربریهای عادی ارائه میدهد با این حال اگر به دنبال شخصیسازی تنظیمات هستید بخش «Expert Settings» برای شما تعبیه شده است؛ حالت استاندارد تعادل مناسبی بین صدای بم و زیر دارد از این رو برای کاربریهای عمومی بهینهشده است. انتخاب گزینهی «Amplify» به تقویت صدای خروجی منجر میشود اما از دست دادن برخی جزئیات صدا در این حالت را نباید نادیده گرفت.
نرمافزار و کنترل
تلویزیون هوشمند دیگر یک مفهوم تازه نیست و سالها از حضور چنین تلوزیونهایی در بازار میگذرد؛ در حال حاضر سه پلتفرم تایزن، اندروید و WebOS بیشترین سهم را بین تلویزیونهای هوشمند دارند. تایزن پس از سال ۲۰۱۶ تغییرات خوبی به خود دید و حالا زیباتر از هر زمان دیگری شده است؛ دسترسی به منوها و قابلیتها در آن با کمترین فشردن کلیدها انجام میشود و یادگیری آن چندان زمانبر نیست. منوی اصلی در برگیرندهی اپلیکیشنها و میانبرهای تنظیمات است؛ آیکونها به صورت کارتی در این منو قرار گرفتهاند و اطلاعات پیشنمایش اپلیکیشنها و منوها در نواری بزرگتر در بالای نوار اصلی نمایش داده میشوند. چند اپلیکیشن ایرانی به صورت پیشفرض روی این کیو ۷ مورد بررسی ما نصب شده بودند با این حال «Samsung App Store» تعداد مناسبی از اپهای ایرانی و خارجی را به کاربران ارائه میکند.

به لطف پردازندهی ۴ هستهای دستگاه و عملکرد اپلیکشنها سریع و سرعت اجرای آنها مناسب است با این حال گاهی اوقات شاهد لگهایی در منوها بودیم؛ از این نظر تلویزیونهای مبتنی بر اندروید را سریعترین نمونه میدانیم. از نظر چندوظیفگی نیز در کیو ۷ مشکلی مشاهده نکردیم. کنترل صوتی در کیو ۷ اف از زبان فارسی پشتیبانی نمیکند و به مانند نمونههای مجهز به دستیار صوتی آمازون و تلویزیونهای اندرویدی عالی نیست با این حال در فهم فرامین ما رضایتبخش عمل کرد؛ برای مثال با فشردن کلید و بیان عبارت «Game Mode» شاهد فعال شدن این قابلیت خواهیم بود و تغییر روشنایی و انتخاب پورت HDMI نیز به راحتی با فرامین صوتی انجام پذیرفت.
حقیقتا ریموت کنترل «One Remote» همراه با کیو ۷ اف مورد بررسی ما یکی از زیباترین نمونههای موجود در بازار است. بدنهی آلومنیومی، ابعاد کوچک و طراحی کاملا مینیمالیستی این کنترل نظر ما را به خود جلب کرد. این ریموت کنترل از ۲ باتری AAA استفاده میکند که با مکانیسم خاص و زیبایی میتوان به آنها دسترسی داشت. خبری از کلیدهای مختلف روی این ریموت نیست و با یکی از سادهترین و خلوتترین نمونههای بازار روبرو هستیم. همانطور که انتظار داشتیم از این ریموت خوشساخت میتوان برای کنترل تجهیزات متصل به تلویزیون نیز استفاده کرد؛ تمام فرامین کلیدهای ریموت، توسط بلوتوث به تلویزیون ارسال میشود اما کلید پاور از طریق اینفرارد فرامین خود را ارسال میکند.


همانند دیگر تلویزیونهای بالاردهی سال ۲۰۱۷، وان ریموت همراه با کیو ۷ به میکروفون برای دریافت فرامین صوتی مجهز شده است. وان ریموت در بحث القای حس پریمیوم بودن کاملا موفق عمل میکند اما راهکار هوشمندانهتر کنترل جادویی الجی و تشخیص حرکت آن را برای استفاده از قابلیتهای هوشمند دستگاه مانند وبگردی و... بیشتر میپسندیم.
جمعبندی
دههها از ورود تلویزیون به خانههای مردم میگذرد و هنوز هم این محصولات جایگاه خود را در خانهها حفظ کردهاند. سامسونگ به عنوان بزرگترین تولیدکنندهی تلویزیون در دنیا، با سری کیولد حضور پررنگی در بازار بالاردهها دارد و کیو ۷ اف نیز از اعضای نسبتا ارزان این خانواده محسوب میشود. از منظر طراحی، کیو ۷ اف و برادر خمیدهی آن زیبا هستند و طراحی خلوت پشت دستگاه، ضخامت و وزن آن نیز کاملا شایستهی یک تلویزیون بالارده است. تصمیم سامسونگ در انتقال پورتها به جعبهای مستقل برای کسانی که از درگاهها استفادهی زیادی میکنند و قصد اتصال تلویزیون به دیوار را دارند یک تصمیم خوشایند است.
روشنایی کیو ۷ اف شاید به اندازهی برادران گرانتر خود بالا نباشد اما قطعا نکتهی مثبت بزرگی برای آن محسوب میشود. رنگ مشکی با توجه به السیدی بودن تلویزیون مناسب است با این حال کنتراست و نمایش رنگ مشکی با اولدهای بازار فاصله دارد. فضای رنگی پوشش داده شده توسط کیو ۷ یکی از نقاط مثبت آن محسوب میشود با این حال دقت نمایش رنگها در آن عالی ارزیابی نمیشود. کیفیت کلی تصویر به نمایش درآمده در کیو ۷ بدون شک در بین بهترینهای دنیای السیدیها قرار میگیرد، خبری از ماندگی تصویر در آن نیست و در زمان فعال بودن حالت بازی نیز گزینهی قابلقبولی برای گیمرها به شمار میرود. زاویهی دید، خود را به عنوان یک نکتهی منفی در کیو ۷ مطرح میکند به طوری که از رنگ مشکی گرفته تا سفید همگی تحت تاثیر آن قرار میگیرند.

صدا هیچگاه در بین تلویزیونهای بالارده همقدم با تصویر پیشنرفته است و کیو ۷ نیز از مساله مستثنی نیست اما این بدان معنی نیست که برای کاربریهای روزمره شما را ناامید خواهد کرد. کنترلر همراه با این تلویزیون در القای حس پریمیوم به کاربر موفق است و طراحی مینمیالی دارد؛ راهکار رقیب کرهای سامسونگ در زمینهی ناوبری حرکتی را بیشتر میپسندیم با این وجود پس از مدتی به کنترلر کیو ۷ نیز عادت خواهید کرد. تایزن از بدو ورود خود به دنیای تلویزیونها جز بهترینها بوده و حال به لطف پردازندهی مناسب عملکرد بهتری از گذشته در کیو ۷ دارد؛ تنوع اپلکیشنها در آن مناسب است اما گاهی شاهد لگهای اندکی در منوهای تلویزیون بودیم.
نکات مثبت
- روشنایی بالای نمایشگر
- پوشش گستردهی فضاهای رنگی مختلف
- تاخیر ورودی نسبتا پایین
- طراحی زیبا و انتقال پورتها به باکس جداگانه
نکات منفی
- زاویهی دید نامناسب
- عمق کمتر رنگ مشکی نسبت به نمونههای OLED
- عملکرد نهچندان قدرتمند سیستم صوتی
پس از انتشار تصاویر غیررسمی مختلف، بالاخره مدلهای جدید بیامو R1250 GS و R1250 RT بهعنوان جایگزین R1200 رونمایی شدند. مدلهای جدید چندان از لحاظ طراحی انقلابی نیستند، اما هر دو موتورسیکلت از فناوری شیفتکم (ShiftCam) بیامو استفاده میکنند.

برخلاف مدل فعلی 1200 GS که از پیشرانهی ۱۱۷۰ سیسی استفاده میکند، دو موتورسیکت جدید بیامو به نمونهی ۴ سیلندر ۱۲۵۴ سیسی با قدرت ۱۳۶ اسب بخار، گشتاور ۱۱۰ نیوتنمتر و فناوری شیفتکم با بهبود عملکرد و گشتاور در دور موتور پایین، مجهز شدهاند. در سیستم شیفتکم بیامو، زمانبندی سوپاپ در مرحلهی ورودی هوا و انفجار، باهدف خروجی بهترین عملکرد بهصورت متغیر انجام میشود.
موتورسیکتهای ۱۲۵۴ سیسی جدید بیامو در مصرف سوخت و افزایش قدرت موفقیتآمیز عمل کردهاند؛ بر اساس گفتههای مهندسان موتورسیکلتسازی بیامو (BMW Motorrad)، هر دو مدل R1250 GS و R1250 RT حدود ۴ درصد کاهش مصرف سوخت دارند. علاوه بر این، هر دو مدل به دو حالت رانندگی مختلف و سیستمهای کنترل پایداری خودکار (ASC) و حرکت در شیب (HSA) مجهز شدهاند تا سواری در مسیرهای ناهموار یا شیبدار راحتتر باشد.

مقالهی مرتبط:
با سفارش پکیج آپشن ویژه، حالتهای رانندگی بیشتر شامل دینامیک، Enduro و Enduro Pro در دسترس موتورسوار خواهد بود. این دو مدل ۲۰۱۹، به نمایشگر رنگی TFT با ابعاد ۶.۵ اینچ در GS و ۵.۷ اینچ در RT و قابلیت اتصال بلوتوث نیز مجهز هستند؛ از ویژگیهای دیگر این دو موتورسیکلت مدرن میتوان به سیستم تماس اضطراری خودکار (در هنگام تصادف)، کنترل ترمز دینامیک، چراغهای تمام LED جلو بهصورت استاندارد، آپشن چراغهای هالوژن دیتایم و صندلی قابل تنظیم اشاره کرد.
بیامو R1250 GS و R1250 RT در چند طرح و رنگ مختلف عرضه خواهد شد؛ زمان فروش و قیمت پایه هنوز اعلام نشده است.
.: Weblog Themes By Pichak :.

ورود کاربران
خوش آمدید! لطفا وارد حساب خود شوید