زمانی که زوج سیارکی Patroclus-Menoetius شب بیستم اکتبر (28 مهر) مستقیما از مقابل ستاره‌ای عبور کرد، تیمی از منجمان داوطلب در سراسر آمریکا منتظر این عبور بودند.

 این رخداد موسوم به «اختفا» (occultation) از چندین مکان رصد شد و هر مشاهده‌گری زمان دقیق تاریک‌شدن ستاره را ثبت کرد و در نهایت، نخستین تعیین دقیق از اندازه و شکل این دو جسم انجام شد.

این تحلیل با رهبری «دکتر مارک دبلیو بویی»، دانشمند دپارتمان علوم فضایی «موسسه تحقیقاتی ساو‌ث‌وست» (SwRI) انجام شد.

تلاش تیم علمی برنامه‌ای پیشگامانه در «شبکه اختفای دسته‌جمعی تحقیقات و تحصیلات»(RECON) آمریکا بود. این برنامه، تلسکوپ‌هایی را در اختیار مدارس و دانشمندان ایالات غربی آمریکا می‌گذارد.

در مشاهدات دسته‌جمعی ماه اکتبر، داوطلبانی از سراسر ایالات شرقی و غربی آمریکا حضور داشتند. در این پروژه، از 36 مکان مشاهده، 11 مکان قادر به عبور زوج سیارک از مقابل ستاره بودند و مشاهدات حاصله اندازه Patroclus را 125 در 98 کیلومتر و اندازه Menoetius را 117 در 93 کیلومتر برآورد کردند.

تخمین‌های پیشین از شکل این جفت سیارک، آن‌ها را اجرامی کروی نشان داده‌ بودند اما مشاهدات تیم علمی حاضر در این تحقیق شکل آن‌ها را غیرکروی اعلام کردند و این که شکل هر دوی این اجرام بسیار مشابه بود. شکل بسیار شبیه این دو جسم نشان داد هر دو سریع‌تر از زمانی که شکل گرفته بودند، می‌چرخیدند و این که آن‌ها حول یکدیگر مدارگردی می‌کردند.

این جفت سیارکی در ابر سیارک‌ها به نام Jupiter Trojan و در فاصله پنج واحد نجومی از خورشید واقع شده‌اند و حول این ستاره می‌چرخند. هر واحد نجومی معادل فاصله خورشید از زمین است.