او این اتاقک خلبان را در اتاق پسرش بین کمد و تخت خواب بر پا کرده است و اکنون بچه ها می توانند به خود ببالند که یک اناقک خلبان هواپیمای واقعی را درون اتاق خوابشان دارند. اما مساله اصلی این نیست.آیگون واقعا شیفته هواپیماها و پرواز بود و از ۱۲ سالگی ساعت های بسیار زیادی را به تماشای برخواستن و نشستن هواپیماها در فرودگاه نزدیک منزل شان می گذراند. اما بر خلاف اشتیاقش برای بلند کردن و نشاندن هواپیماها، وی چندان علاقه ای به دنبال کردن مدرسه و رفتن به دانشکده نداشت تا بتواند یک خلبان واقعی شود. اما در ۴۰ سالگی، او و دوستانش هنوز کاری را انجام می دهند که بیشتر از بچه ها بر می آید؛ و آن استفاده از تخیل است. اگر چه اکنون می توانند برای تخیلاتشان کمی برنامه ریزی منطقی و صرف هزینه هم داشته باشند.

و برنامه بعدی وی چیست؟ اکنون که او در ساخت اتاقک خلبان شبیه ساز پرواز کاملا کارآزموده شده است، در ۴۰ سالگی به دنبال شغلی در شرکت های سازنده کابین خلبان است تا به آموزش خلبانان حرفه ای بپردازد. البته این کارها مستلزم گذراندن برخی دوره های آموزشی است. و وی مصمم به عبور از این موانع است. زیرا استعداد خود را نشان داده.

 

خب، نظرتان درباره برنامه شبیه ساز پرواز روی کامپیوترتان و امکاناتی که برای آن فراهم اورده اید، چیست؟