یک هنرمند هلندی به نام «دیموت استرب» نسخه المثنی زنده گوشی را پرورش داده که گفته می‌شود ونسان ونگوگ زمانی آن را بریده بود.

 هنرمند هلندی این گوش را با استفاده از ماده ژنتیکی نوادگان مستقیم ونگوگ رشد داده و گوش جدید با میانگین سنی 80 سال یا بیشتر می‌تواند به اندازه گوش انسان دوام بیاورد.

این گوش با سلول‌های «لیووه ونگوگ» رشد داده شده که در سلول‌هایش حامل کروموزوم‌های سفید ونسان و یک شانزدم ژنوم وی بود.

استرب با بررسی عکسی تاریخی از ونگوگ، اندازه گوش وی را برای چاپ سه‌بعدی قالب آن استخراج کرد که به شکل اصلی نزدیک بود. یک داربست که سلول‌های ونگوگ در آن کاشته شده بود، در درون قالب گذاشته شد. داربست رشد کرد تا زمانی که گوش به شکل نهایی‌اش رسید و نتیجه گوش زنده ون گوگ بود.