دانشمندان دانشگاه کالیفرنیا در سن‌دیگو میکروموشک‌هایی ارائه داده‌اند که در صورت نیاز، علیه عوامل خطرناک شیمیایی مبارزه می‌کنند.

 میکروموتورهای کروی جدید به سرعت عوامل زیستی و شیمیایی را خنثی کرده و از آب به عنوان سوخت استفاده می‌کنند.

جوزف وانگ و همکارانش معتقدند، دی‌اکسید تیتانیوم یکی از خوش‌آتیه‌ترین مواد موجود برای نابود کردن عوامل جنگ‌افزارهای زیستی و شیمیایی است. این ماده نیازمند مواد شیمیایی خطرناک نبوده و منجر به ظهور محصولات فرعی سمی نیز نمی‌شود.

در رویکردهای کنونی که از دی‌اکسید‌ تیتانیوم استفاده می‌کنند، این ماده باید در محلولی مخلوط شود که این محلول خود باید از آلودگی مبرا شود. اما در صورت آزادشدن عوامل شیمیایی و زیستی به درون محیط، هیچ راهی برای ترکیب‌کردن فعال دی‌اکسید‌کربن تیتانیوم در راه‌های آبی وجود ندارد.

دانشمندان در حال مطالعه بر روی شیوه‌هایی هستند که دی‌اکسید تیتانیوم را وا می‌دارند فرآیندهای پاکسازی از آلودگی را سرعت بخشد. رویکردهای کنونی نیازمند سوخت و ترکیبات دیگری هستند که خنثی‌سازی را دشوار می‌کند و وانگ و تیم علمی‌اش به دنبال حل این مشکل بودند.

برای شتاب‌بخشی به دی‌اکسید تیتانیوم، محققان آن را روی هسته‌ کره‌ای منیزیمی پوشاندند. زمانی که این ماده در محیطی آبی قرار گیرد، یک حفره منفرد در پوسته آن به آب امکان واردشدن و واکنش‌نشان دادن با هسته منیزیم را می‌دهد. این امر گاز هیدروژنی تولید می‌کند که به صورت حباب بیرون می‌آید و دی‌اکسید تیتانیوم موجود در مایع احاطه‌کننده را شتاب می‌بخشد. چنین موضوعی آن را برای برقراری تماس سریع‌تر، کارآمدتر و منحط‌ کردن عوامل مضر کارآتر می‌کند.

این میکروموتورها زمانی که آزمایش شدند با موفقیت عوامل عصبی و باکتری‌ها را در زمان بسیار کمتری در مقایسه با نانوذرات دی‌اکسید تیتانیوم که شتاب‌بخشی نمی‌شوند، خنثی کردند.

آژانس کاهش تهدید دفاعی و دانشگاه کالیفرنیا در سن‌دیگو حامیان مالی این مطالعه بودند و جزئیات آن در نشریه ACS Nano قابل‌ مشاهده است.