دانشمندان پس از دهه‌ها تلاش، موفق به کشف نخستین گروه از ستارگانی شدند که وجود آن‌ها در سال 1975 پیش‌بینی شده بود.

 کیپ تورن، فیزیکدان و آنا زیتکو منجم وجود آنها را پیش‌بینی کرده بودند.

اجرام تورن-زیتکو (Thorne-Żytkow) دورگه‌هایی از ستارگان نوترونی و ابرغول‌های سرخرنگ هستند که از لحاظ سطحی به ابرغول‌های سرخرنگ عادی مانند بتلگئوس در صور فلکی اوریون شباهت دارند. با این حال، آن‌ها از لحاظ ویژگی‌های شیمیایی منحصر‌به‌فردشان متمایز هستند و این موضوع می‌تواند ناشی از فعالیت منحصر‌به‌فرد آن‌ها در درون ستاره‌هایشان باشد.

تصور می‌شود اجسام مزبور با نام اختصاری TŻOs از تعامل دو ستاره عظیم (یک ابرغول قرمزرنگ و یک ستاره نوترونی که در طول انفجار ابرنواختری شکل گرفته) در یک سیستم دوگانه نزدیک تشکیل می‌شوند. در حالی که ساز و کار دقیق چنین اجرام کیهانی مشخص نیست، بر اساس معمول‌ترین نظریه موجود، طی تعامل انقلابی دو ستاره، ابرغول قرمزرنگ بسیار عظیم‌تر، ستاره نوترونی را می‌بلعد و این ستاره به درون هسته ابرغول می‌چرخد.

در حالی که ابرغول‌های قرمزرنگ عادی، انرژی‌شان را از همجوشی هسته‌ای در هسته‌هایشان به دست می‌آورند، TŻOs توسط فعالیت غیرمعمول ستارگان نوترونی جذب‌شده در هسته‌شان نیرودهی می‌شوند. بنابراین کشف نخستین TŻO مدرکی دال بر مدل درون‌ ستاره‌ای ارائه می‌دهد که تاکنون توسط منجمان شناسایی نشده بود.

«امیلی له‌وسک» از دانشگاه کلرادو بودلر، رهبر ارشد این پروژه معرفی شد و جزئیات این دستاورد علمی در مجله Monthly Notices of the Royal Astronomical Society Letters منتشر می‌شود.