یک تیم بین‌المللی از محققان با استفاده از الگوریتم مورد استفاده در نقشه‌های گوگل، امکان مشاهده بافت‌های بدن در مقیاس سلولی را فراهم کرده‌اند.

 نقشه‌های گوگل بجز استفاده در جاده‌ها برای مسیریابی، کاربرد دیگری نیز پیدا کرده‌اند. محققان دانشگاه نیو ساوت ولز استرالیا و دانشگاه هاروارد آمریکا از نرم‌افزار مورد استفاده در نقشه‌های گوگل (Google Maps) برای کنکاش درون بدن انسان در سطح سلولی استفاده کرده‌اند.

از این طریق امکان بزرگنمایی یا کوچک‌نمایی بر روی سلول‌های منفرد درست مشابه نقشه‌های گوگل فراهم می‌شود.

«ملیسا نوت» زیست‌شناس دانشگاه نیو ساوت ولز و سرپرست تیم تحقیقاتی، ایده این پروژه را پس از انجام تحقیقات درخصوص انتقال مواد مغذی در میان خون، غضروف و بافت استخوانی در زمان شروع آرتروز مطرح کرد.

برای درک بهتر ترافیک سلولی در بدن انسان، تصاویر متعددی از استخوان لگن خاصره با استفاده از میکروسکوپ الکترونی روبشی تهیه شد؛ سپس این حجم عظیم از داده‌ها با استفاده از الگوریتم‌های گوگل برای بزرگنمایی و کوچک‌نمایی بر روی بافت استفاده شد.

با این روش، تجزیه و تحلیل مولکولی که تکمیل آن 25 سال زمان می‌برد، تنها در مدت چند هفته انجام شد.

«نوت» تأکید کرد: برای نخستین‌بار، توانایی مشاهده چگونگی دریافت مواد مغذی توسط سلول‌های منفرد و ارتباط آنها با یکدیگر را پیدا کردیم. این روش می‌تواند مسیر را برای توسعه روش‌های درمانی ناشناخته و اقدامات پیشگیرانه آرتروز مفصل ران هموار کند.

در حال حاضر از این فناوری برای مشاهده بافت لگن و درک بهتر آرتروز و دردهای مفصلی مزمن در افراد سالمند استفاده می‌شود، اما محققان امیدوارند از این فناوری در آینده نزدیک برای بررسی سایر بافت‌ها نیز استفاده کنند.