احتمالا تاکنون همه‌ی شما دربرابر دیپ‌‌فیک و عواقب خطرناک ناشی این فناوری چیزهایی شنیده‌‌اید؛ قابلیتی خارق‌‌العاده ازسوی یادگیری ماشین برای تولید فایل‌‌های ویدئویی و صوتی از افراد که به‌‌گونه‌‌ای طراحی شده است که تا حد امکان طبیعی جلوه کند. در پی درک خطرات بالقوه ناشی از این فناوری‌‌، بسیاری از پژوهشگران در تلاش هستند تا بتوانند روش‌‌هایی بهتر را برای کشف صحت اصالت محصولات صوتی و تصویری بیابند.

هم‌اینک در مؤسسه‌‌ی علوم اعصاب دانشگاه اورگون، یکی از عجیب‌‌ترین ایده‌‌ها برای مقابله با دیپ‌‌فیک در حال بررسی است. یک گروه پژوهشی در تلاش هستند به موش‌‌ها آموزش دهند تا بتوانند بی‌‌نظمی‌‌های موجود در یک سخنرانی دیپ‌‌فیک را تشخیص دهند؛ قابلیتی که به‌‌نظر می‌‌رسد حیوانات واقعا در آن تبحر ویژه‌‌ای دارند. امید می‌‌رود که این پژوهش‌‌ها بتواند درنهایت به‌‌یاری رسانه‌هایی نظیر یوتیوب و فیسبوک بیاید تا به‌کمک هم بتوان محتوای جعلی را پیش از انتشار در فضای آنلاین شناسایی و پاکسازی کرد. البته باید بدانید که شرکت‌‌ها واقعا نیازی ندارند برای تشخیص این نوع محتواها، عملا موش‌‌ها را به‌‌استخدام خود درآورند. جاناتان ساندرز، یکی از پژوهشگران پروژه می‌‌گوید:

با اینکه به‌‌نظر من، داشتن یک اتاق پر از موش برای تشخیص صداهای جعلی، ایده‌‌ای قابل‌‌ستایش است؛ ولی من فکر می‌‌کنم بنابر دلایل واضحی، عملی نخواهد بود. هدف ما این است که درس‌های لازم را درمورد نحوه‌‌ی کار از این حیوانات فراگیریم و سپس آن را در یک رایانه به‌‌کار گیریم.

پژوهشگران امیدوار هستند موش‌ها بتوانند بی‌نظمی‌های درون اصوات محتوای دیپ‌فیک را بسیار بهتر از انسان‌ها تشخیص دهند.

طبقه‌‌بندی به شیوه‌ی موش‌‌ها

ساندرز و تیمش به موش‌‌ها آموزش داده‌‌اند تا بتوانند یک مجموعه‌‌ی کوچک از اصوات را که به‌‌منظور تشخیص یک واژه از واژه‌‌های دیگر به‌‌کار می‌‌روند، درک کنند. او توضیح می‌‌دهد:

ما به موش‌‌ها آموزش دادیم تا بتوانند تفاوت میان آوای «باه» (buh) و «گاه» (guh) را در میان متون و حروف صدادار مختلف تشخیص دهند. آن‌‌ها اکنون تفاوت میان «بو»، «بیه» و «باه» را می‌‌دانند؛ همان توانایی که ما به‌‌صورت طبیعی در اختیار داریم. و از آنجاکه آن‌‌ها می‌‌توانند از پس مسئله‌‌ی واقعا پیچیده‌‌ای مانند دسته‌‌بندی اصوات گوناگون  برآیند، فکر می‌‌کنیم ممکن است بتوان موش‌‌ها را به‌‌گونه‌‌ای آموزش داد که سخنرانی واقعی و جعلی را نیز از یکدیگر تشخیص دهند.

هر زمان که موش‌‌ها بتوانند یک صوت را به‌‌درستی تشخیص دهند، پاداش دریافت می‌‌کنند؛ موضوعی که بنابر تجربه‌‌ی فعلی، در ۸۰ درصد از موارد مصداق دارد. البته این روش هنوز کامل و بی‌نقص نیستِ ولی استفاده‌از آن، در کنار روش‌‌های فعلی برای تشخیص دیپ‌‌فیک می‌‌تواند اطلاعات ارزشمندی ارائه دهد.

اشتباهات و عدم اعتمادپذیری

بیشتر محتواهای دیپ‌‌فیک که امروزه با آن مواجه هستیم، چندان واقعی طراحی نمی‌‌شوند. این محتواها  بیشتر با هدف شوخی و استهزاء به‌‌کار می‌‌روند تا جعل هویت. نمونه‌‌ای از این موارد مربوط‌‌به ویدئوی دیپ‌‌فیکی از مارک زاکربرگ است که بی‌‌پرده درمورد دزدیدن داده‌‌های کاربران سخن می‌‌گوید. اما این باعث نمی‌‌شود که بگوییم در آینده هم قرار نیست کار به موضوع جعل هویت کشیده شود. این تهدیدها همین امسال نیز تبدیل به یکی از موضوعات مهم در دو کنفرانس مهم دنیای هک (با نام‌‌های Black Hat و Def Con) ‌‌شده‌‌اند. متیو پرایس، از  اعضای شرکت امنیت سایبری Zerofox می‌‌گوید:

از دیدگاه هزینه‌‌های پردازش ابری، آموزش یک سیستم دیپ‌‌فیک خوب، چیزی در حدود ۱۰۰ الی ۵۰۰ دلار هزینه در بردارد.

پرایس درمورد جدیدترین روش‌‌های ساخت دیپ‌‌فیک و همچنین آخرین فناوری‌‌ها برای تشخیص آن‌‌ها صحبت می‌‌کند. او در خلال سخنرانی خود، توضیح می‌‌دهد که چگونه می‌‌توان از الگوریتم‌‌ها برای تشخیص حرکات غیرطبیعی سر یا نورپردازی متناقض استفاده کرد. یکی از مدارکی که معمولا در دیپ‌‌فیک‌‌های بدون کیفیت دیده می‌‌شود، این است که اشخاص در آن معمولا پلک نمی‌‌زنند.

اما این روش‌‌ها همگی براساس ضعف‌‌های فناوری فعلی یا اشتباهاتی بنا شده‌‌اند که سازندگان چنین ویدئوهایی مرتکب می‌‌شوند. مسلما قرار نیست این نوع مشکلات تا ابد وجود داشته باشند و بالاخره روزی فناوری راهی برای خلق بی‌‌نقص‌‌ترین ویدئو‌‌های جعلی خواهد یافت. پرایس می‌‌گوید:

احتمالا در انتخابات سال ۲۰۲۰، با دیپ‌‌فیک‌‌های فراوانی مواجه خواهیم شد. اما من فکر می‌‌کنم همان‌‌طور که این فناوری به پیشرفت خود ادامه می‌‌دهد و کار برای تشخیص محتوای جعلی سخت و سخت‌‌تر می‌‌شود، احتمال می‌‌رود که کاربرد آن در عملیات نفوذ به‌‌خصوص موضوع انتخابات بیشتر خواهد شد.

این نگرانی ازسوی گروهی از سیاست‌‌مداران رده‌‌بالای آمریکایی مطرح شده است که دیپ‌‌فیک را به‌‌عنوان موجی تازه از تلاش‌‌‌ها در جهت اشاعه‌‌ی اخبار غلط در میان رای‌‌دهندگان آمریکایی می‌‌بینند. مارکو رابیو، سناتور جمهوری‌‌خواه آمریکایی طی سخنانی در اویل سال جاری میلادی گفت:

دشمنان آمریکا پیش‌‌تر باکمک تصاویر جعلی تلاش کرده بودند بذر نارضایتی و تفرقه را در میان ما بکارند. حال تصور کنید که با کمک ویدئو بتوانند برگه‌‌های دزدیده‌‌شده‌‌ی آرا، نظرات غیراخلاقی رهبران سیاسی و حتی کشتار مردم بی‌‌گناه را در جنگ‌‌های خارجی جعل کنند.

جعلی اما بی‌‌ارزش

در این میان کسانی نیز هستند که می گویند درمورد تهدید ناشی‌‌از دیپ‌‌فیک بیش‌‌از حد اغراق شده است. بروس اشنیر، متخصص امنیت سایبری از دانشکده‌ی هاروارد کندی بر این باور است که تلاش‌‌ها پیرامون تشخیص دیپ‌‌فیک کاملا از مسیر اصلی خود خارج شده است. او می‌‌گوید:

مسئله، کیفیت محتوای جعلی نیست؛ بلکه مسئله این است که ما به منابع خبری مشروع نیز اعتماد نداریم و همه‌چیز را تنها به‌‌خاطر هویت اجتماعی به‌‌اشتراک می‌‌گذاریم.

سرعت پخش ویدئوی مربوط‌‌به نانسی پلوسی ۲۵ درصد کاهش یافته بود.

اشنیر به یک ویدئوی پریازدید درمورد یکی از اعضای دموکرات کنگره به‌‌نام نانسی پلوسی اشاره دارد که در آن صدای او به‌‌گونه‌‌ای تغییر یافته است که به شنونده این حس القا شود که شخص سخنران احتمالا تحت‌‌تأثیر مشروبات الکلی بوده است. با اینکه جعلی‌‌بودن کلیپ یادشده به‌‌سرعت افشا شد، اما این افشاگری اهمیت چندانی نداشت. این ویدئو بیش از یک میلیون بار دیده شد. اشنیر می‌‌گوید:

این ویدئو نه یک دیپ‌‌فیک، بلکه یک جعل کم‌‌ارزش بود. تا وقتی که مردم این ویدئوها را نه از دیدگاه «واقعی‌‌بودن»؛ بلکه از دیدگاه «تطابق با جهان‌‌بینی خود» تماشا کنند، به انتشار و اشاعه‌‌ی آن ادامه می‌‌دهند. چراکه شخصیت آن‌‌ها این‌‌گونه است.

درواقع، یکی از دیدگاه‌‌های پرطرفدار میان متخصصان این است که درنهایت مباحثات پیرامون دیپ‌‌فیک ممکن است از خود دیپ‌‌فیک نیز آثار ویرانگرتری به‌‌دنبال داشته باشد. شاید ترس ما از فناوری باعث شود که روزی یک سیاستمدار حتی هوادارن خود را مجاب کند که یک موضوع کاملا واقعی نیز چیزی بیش از یک دیپ‌‌فیک نبوده است.

گوگل برای پیدا کردن اپلیکیشن‌های اندرویدی در پلی استور قابلیت‌های جدیدی را اضافه می‌کند تا کاربران بیش‌ازپیش به استفاده از مارکت رسمی تشویق شوند. کاربران اندروید  فعلا با استفاده از جست‌وجو در خود پلتفرم، مطالعه‌ی وب‌سایت‌های بررسی اپلیکیشن و دسته‌بندی پلی استور، توانایی پیدا کردن اپلیکیشن‌های مورد نظر خود را دارند. اکنون قابلیت جدیدی به مارکت رسمی اندروید یعنی Play Store اضافه شده است که امکان درج برچسب برای اپلیکیشن را نیز به کاربر می‌دهد.

توسعه‌دهنده‌های اندروید از هفته‌ی گذشته با قابلیتی روبه‌رو شدند که آن‌ها را ملزم به وارد کردن برچسب (Add Tags) در بخش داشبورد اپلیکیشن در پلی استور (Play Console) می‌کرد. درواقع آن‌ها باید برچسب‌هایی را برای توضیح اپلیکیشن خود وارد می‌کردند که برای پیدا کردن آسان‌تر آن، کاربرد داشته باشد. برچسب‌ها به‌نوعی مکمل دسته‌بندی در پلی استور محسوب می‌شوند تا با کاربردی آسان‌تر نسبت به توضیحات اپلیکیشن، گروه‌بندی و پیدا کردن آن‌ها را تسهیل کنند.

در بخشی از دستورالعمل جدید برای وارد کردن برچسب اپلیکیشن‌ها می‌خوانیم:

به اپلیکیشن‌ خود برچسب اضافه کنید تا گوگل راحت‌تر محتوا و کاربرد آن را شناسایی کند. برچسب‌ها احتمالا روی محل نمایش اپلیکیشن در گوگل پلی تأثیر خواهند داشت. به‌علاوه گروه‌هایی که اپلیکیشن شما با آن‌ها رقابت می‌کند هم با برچسب مشخص می‌شوند.

توسعه‌دهنده‌ها می‌توانند از فهرست ۱۵۰ برچسب پیشنهادی گوگل، پنج عدد را برای اپلیکیشن خود انتخاب کنند. بخش برچسب‌‌ها گزینه‌ای به‌نام برچسب‌های پیشنهادی (Suggested Tags) هم دارد که احتمالا مواردی مرتبط با اپلیکیشن را به توسعه‌دهنده پیشنهاد می‌کند تا در ورود اطلاعات سریع‌تر عمل کند. برای انتخاب برچسب‌های دیگر نیز قابلیت جست‌وجو در میان آن‌ها در اختیار توسعه‌دهنده قرار می‌گیرد.

بخش ویرایش برچسب‌ها در منوی app>Store presence>Store listing>Categorization>Manage tags در اختیار توسعه‌دهنده‌ها قرار دارد. راهنمای گوگل به توسعه‌دهنده‌ها پیشنهاد می‌کند که برچسب‌هایی کاملا مرتبط با اپلیکیشن خود انتخاب و ثبت کنند. در راهنما می‌خوانیم:

کاربر کاملا ناآشنا با اپلیکیشن باید با نگاه به برچسب‌ها به‌صورت روشن با محتوا و تجربه‌ی آن و دلیل دسته‌بندی آشنا شود.

گوگل توضیحاتی را نیز برای تغییر احتمالی برچسب اپلیکیشن ارائه می‌کند. تغییر برچسب طبق دستورالعمل تنها زمانی ممکن خواهد بود که تغییری اساسی در محتوا یا کاربرد اپلیکیشن صورت بگیرد. در چنین وضعیتی برچسب‌ها باید به‌گونه‌ای تغییر کنند که نزدیک‌ترین‌ها به کاربرد و محتوای اپلیکیشن باشند.

برچسب اپلیکیشن‌های پلی استور اکنون در اختیار توسعه‌دهنده‌ها قرار دارد و ابزارها نیز از هفته‌ی گذشته ارائه شده‌اند. هنوز مشخص نیست که تغییرات چه زمانی در بخش کاربران اعمال خواهد شد و جست‌وجو براساس برچسب چه زمانی ممکن می‌شود. به‌هرحال با توجه به برنامه‌ی جامع گوگل، احتمالا زمان زیادی تا عرضه‌ی رسمی این قابلیت برای کاربران باقی نمانده است.

واشر منیفولد هوا یکی از مهم‌ترین واشرها در پیشرانه‌ی یک خودرو است. واشرها به منظور مهر و موم کردن، در بین قطعات پیشرانه قرار داده می‌شوند تا نشتی از جایی وجود نداشته باشد و قطعات کاملا روی هم بسته شوند. واشرها ممکن است از کاغذ، پلاستیک، فلز و حتی گاهی از مخلوطی از هر سه ماده ساخته شده باشند. 

واشر منیفولد هوا محل اتصال منیفولد هوا به سر سیلندر را درزگیری می‌کند. در بیشتر مواقع، این واشر مسئولیت بستن و جلوگیری از نشت را دارد ولی در برخی پیشرانه‌ها نیز ممکن است، محل عبور مایع خنک‌کننده را سد کند. اگر واشر منیفولد هوا آسیب ببیند در کارکرد پیشرانه اختلال ایجاد می‌شود و حتی ممکن است پیشرانه بیش از حد گرم شود. به‌طور معمول آسیب دیدن واشر منیفولد هوا نشانه‌ها و علائمی دارد که در ادامه به آن‌ها خواهیم پرداخت. 

کاهش قدرت پیشرانه و سرعت‌گیری؛ افزایش مصرف سوخت

یکی از اولین و شایع‌ترین نشانه‌های خرابی واشر منیفولد هوا کاهش کارایی و عملکرد پیشرانه است. با افزایش عمر خودرو واشر منیفولد هوا به مرور شروع به پوسیده شدن می‌کند. بروز نشتی هوا در این بخش فشار داخلی موتور را به هم زده و به وضوح روی کارایی پیشرانه تأثیر منفی می‌گذارد. بروز نشتی هوا سبب می‌شود نسبت ترکیب هوا و سوخت به هم بخورد و به این ترتیب پیشرانه با کاهش قدرت، افزایش مصرف سوخت و حتی خاموش شدن مواجه می‌شود. 

نشتی مایع خنک‌کننده

یکی دیگر از نشانه‌های واشر منیفولد هوای آسیب دیده، نشتی مایع خنک‌کننده (آب رادیاتور) است. در برخی خودروها واشر منیفولد هوا مایع خنک‌کننده را نیز آب‌بندی می‌کند. این نشتی را در صورت استشمام بوی آب رادیاتور یا رویت کردن بخار از سمت محفظه‌ی پیشرانه می‌توان بررسی کرد. برای بررسی کامل‌تر، باید زیر خودرو را در محل پارک شدن بررسی کرد. نشتی آب رادیاتور یک مسئله‌ی جدی است و در صورت مشاهده باید فورا نسبت به رفع آن اقدام کرد تا مشکلات بزرگ‌تر و پر هزینه‌تر ظاهر نشود. 

افزایش دمای پیشرانه

افزایش دمای پیشرانه یکی دیگر از علائم خرابی واشر منیفولد هوا است. نشتی مایع خنک‌کننده در این بخش و کاهش سطح مایع درون رادیاتور در نهایت می‌تواند باعث افزایش دمای پیشرانه شود. گاهی نشتی مایع به سمت داخل منیفولد است؛ بنابراین در صورت کاهش سطح مایع خنک‌کننده یا افزایش دمای پیشرانه، باید به متخصص مراجعه کرد

به‌روزرسانی و ارتقاء تکنولوژی‌های پیشرفته کار آسانی نیست، اما با نزدیک شدن به تاریخ اعلام شده برای پایان خدمات مربوط به ویندوز ۷، شرکت‌ها و سازمان‌ها باید از ویندوز ۷ به ویندوز ۱۰ مهاجرت کنند. امروز باب دیویس (Bob Davis)، معاون مدیرعامل مایکروسافت ۳۶۵ مقاله‌ای نوشته‌‌ و در آن مطالبی را در مورد به‌روزرسانی به ویندوز ۱۰ عنوان کرده‌ است. مایکروسافت ۳۶۵ شامل ویندوز ۱۰ و آفیس ۳۶۵ است. ادامه‌ی این مطلب را از زبان باب دیویس بخوانید:

ما برای اینکه شما را در مراحل مختلف ارتقا به ویندوز ۱۰ همراهی کنیم سرمایه‌گذاری‌هایی انجام داده‌ایم تا کمک کنیم شما بتوانید میزان سازگاری به‌روزرسانی‌ها را بدانید، تصمیم‌های آگاهانه بگیرید و هزینه و پیچیدگی مربوط به به‌روزرسانی‌ها را برای خود کاهش دهید. با اینکه می‌دانیم بسیاری از شما در حال ارتقا به ویندوز ۱۰ هستید، اما از آنجا که ممکن است در این روند با مشکلات ناخواسته‌ای رو‌به‌رو شوید، راهنمای جدید FastTrack را ایجاد کرده‌ایم تا شما را در راستای ارتقای ویندوز ۱۰ راهنمایی کند.

سرمایه‌گذاری برای کمک به شما در ارتقا به ویندوز ۱۰

از آنجا که قرار است در ۱۴ ژانویه سال ۲۰۲۰ خدمات مربوط بهویندوز ۷ به‌طور رسمی قطع شود، ما تلاش کرده‌ایم به شما کمک کنیم تا راحت‌تر در مسیر دریافت ویندوز ۱۰ قرار گیرید و آن را به‌صورت پایدار در بیاورید.

برای شروع، ویندوز ۱۰ و آفیس ۳۶۵ (Office 365) را به‌گونه‌ای طراحی کردیم که کاملاً سازگار باشند و این اصل را برای خود نگه‌داشتیم که سازگاری را حفظ کنیم. با درنظرگرفتن این اصل، سرمایه‌گذاری‌هایی روی اپلیکیشن‌ها، ماکروها و add-inها در ویندوز ۱۰ و آفیس ۳۶۵ انجام دادیم تا این اطمینان برای ما ایجاد شود که محیط کاربری نهایی پس از به‌روزرسانی مطابق انتظارات شما عمل کند.

در این راستا ابزارهایی هم در اختیار شما قرار گرفته‌ است. Windows Autopilot به شما کمک می‌کند تا هزینه و پیچیدگی مرتبط با ایجاد، حفظ و بارگذاری Image جدید را کاهش دهید. Desktop Analytics (که در حال حاضر برای عموم به‌صورت پیش‌نمایش قرار دارد) باعث می‌شود بتوانید تصمیم‌های آگاهانه در مورد میزان آمادگی کلاینت‌های ویندوز خود بگیرید. Office Readiness Toolkit کمک می‌کند تا بتوانید در انتقال به آفیس ۳۶۵ پروپلاس سازگاری را حفظ کنید. Desktop App Assure که بخشی از برنامه‌ی Microsoft FastTrack است، منابعی را در اختیار شما قرار می‌دهد که بتوانید پس از انتقال به ویندوز ۱۰، در صورت مشاهده‌ی مشکلاتی در سازگاری در ویندوز ۱۰ یا آفیس ۳۶۵، آن را مرتفع کنید.

راهنمای جدید FastTrack برای انتقال به ویندوز ۱۰

گاهی پیش می‌آید که مشکلات شما پیچیده می‌شوند و حتی نمی‌دانید که از کجا شروع کنید، یا به مشکلی برخورده‌اید که مهاجرت شما را به ویندوز ۱۰ متوقف کرده‌ است. در چنین مواقعی لازم است با یک متخصص مشورت کنید تا بدانید قدم بعدی چه باید باشد. امروز خوشحالم که می‌توانم راهنمای FastTrack انتقال به ویندوز ۱۰ را معرفی کنم.

ما با FastTrack به شما کمک می‌کنیم تا یک راه‌حل تخصصی بیابید و بتوانید تعیین کنید که چه خدمات یا کاربرانی را لازم دارید. بدین ترتیب شما می‌توانید بیشترین بهره‌برداری را از سرمایه‌گذاری در بخش تکنولوژی داشته‌باشید. این راهنما برای کسانی که ۱۵۰ لایسنس یا بیشتر از یک سرویس خدماتی را خریداری کرده‌اند رایگان است.

هواوی چندی پیش گوشی Mate 20X را مجهز به تراشه‌ی مودم 5G معرفی کرد. بررسی رسانه‌ی iFixit نشان می‌داد که چینی‌ها از قطعات بزرگ با مصرف انرژی بالا و دمای تولیدی بالا در گوشی هوشمند خود استفاده می‌کنند. همان بررسی اولیه تا حدودی برتری محصولات کوالکام را نسبت به هواوی ثابت می‌کرد. اکنون گروه دیگری به نام IHS Markit بررسی سخت‌افزاری بیشتری را روی تراشه‌های مودم انجام داده است و به‌نوعی فاصله‌ی دو تولیدکننده را بیش‌ازپیش تأیید می‌کند.

شرکت تحقیقاتی در گزارش خود می‌گوید که ۶ گوشی هوشمند جدید مجهز به 5G را برای انجام تحقیقات بررسی کرده است. بررسی‌ها براساس ابعاد تراشه، طراحی سیستم وحافظه انجام شد. گزارش ادعا کرد که هواوی راهکاری غیربهینه را به بازار عرضه می‌کند. درواقع سیستم مهندسی آن‌ها باعث تولید دستگاهی بزرگ‌تر، گران‌قیمت‌تر و با بازدهی انرژی پایین می‌شود.

هواوی تمرکز زیادی روی استفاده از تراشه‌ها و پردازنده‌های اختصاصی روی محصولات 5G دارد. آن‌ها برای پردازنده‌ی اصلی از Kirin 980 و برای تراشه‌ی مودم از Balong 5000 5G استفاده کرده‌اند. تراشه‌ی مودم مذکور به‌عنوان اولین تراشه‌ی چندحالته‌ی 5G/4G/3G/2G شناخته می‌شود. از لحاظ تئوری این تراشه باید برتری قابل توجهی به گوشی هوشمند Mate 20X نسبت به محصولات اولیه‌ی مجهز به تراشه‌های اسنپدراگون بدهد. البته بررسی‌های IHS نشان می‌دهد که Kirin 980 به‌صورت پیش‌فرض به مودم 4G/3G/2G مجهر است. درواقع با چنین طراحی، مودم موجود در پردازنده‌ی اصلی به‌نوعی بلااستفاده و اضافی محسوب می‌شود. درنتیجه، چنین طراحی موجب افزایش هزینه و مصرف باتری محصول خواهد بود. 

افزایش ابعاد تراشه‌ی SoC برای هواوی نتایج نامناسبی به همراه دارد. به‌علاوه بازدهی بسیاری از قطعات دیگر نیز نسبت به رقبا کاهش می‌یابد. طبق بررسی‌های انجام شده، قالب تراشه‌ی مودم هواوی ۵۰ درصد بیشتر از مودم نسل اول X50 کوالکام فضا اشغال می‌کند. به‌علاوه حافظه‌ی سه گیگابایتی برای پشتیبانی از مودم نیاز خواهد بود و عدم پشتیبانی از شبکه‌های 5G با موج میلی‌متری را هم به آن اضافه کنید. وین لام تحلیل‌گر IHS می‌گوید که قالب مودم Samsung Exynos 5100 تقریبا با X50 برابری می‌کند و به‌نوعی طراحی کره‌ای‌ها را می‌توان بهینه‌تر دانست. در گزارش جدید طراحی هواوی با عباراتی همچون «بسیار دور از ایده‌آل» شرح داده می‌شود و مشکلات طراحی آن‌ها نشان‌دهنده‌‌ی چالش‌های اولیه‌ی فناوری 5G هستند.

IHS در ادامه‌ی گزارش خود و پس از اشاره به مشکلات اولیه‌ی طراحی هواوی، بخشی از تصمیم‌های آن‌ها را مفید و رو به جلو تعریف می‌کند. به‌عنوان مثال استفاده از تراشه‌ی 5G/4G/3G/2G به‌جای دو تراشه‌ی 5G و 4G/3G/2G پیشرفتی در طراحی‌ها محسوب می‌شود. چنین طراحی‌هایی در آینده همگرایی مودم و قطعات مربوطه همچون RF و آنتن‌‌های رادیویی را ممکن می‌کند. Mate 20X با تنظیم‌کننده‌های رادیویی مجزا برای 5G و 4G ارائه می‌شود، اما این قطعات در طراحی‌های بعدی بیشتر با هم هماهنگ و ادغام خواهند شد. درنتیجه بازدهی انرژی هم افزایش می‌یابد.

کوالکام به‌عنوان تنها انتخاب تولیدکننده‌ها و اپراتورها در پشتیبانی از امواج میلی‌متری 5G شناخته می‌شود. آن‌ها هم‌اکنون طراحی‌های کامل مودم تا آنتن را ارائه می‌کنند. تنها رقیب کوالکام نیز مدیاتک است که درحال حاضر روی قطعات مبتنی بر امواج غیر میلی‌متری تمرکز می‌کند.

IHS پیش‌بینی می‌کند که قدم بعدی طراحی تراشه‌های اصلی و مودم در وارد کردن مودم‌های 5G/4G/3G/2G در پردازنده‌ی اصلی تعریف می‌شود. از نظر آن‌ها این اتفاق در محصولات سال ۲۰۲۰ رخ می‌دهد. درنتیجه نیاز به مودم مجزا از بین خواهد رفت. به‌علاوه هزینه‌ی قطعات مرتبط مانند حافظه‌ی رم اضافه برای پشتیبانی از مودم هم حذف خواهد شد. مدیاتک درحال حاضر محصولی با چنین طراحی دارد که برای گجت‌های سال ۲۰۲۰ معرفی شد. البته SoC مدیاتک تنها از امواج غیر میلی‌متری پشتیبانی می‌کند. به احتمال زیاد رقبا به‌مرور طراحی‌های بهینه‌تری را ارائه می‌کنند که از امواج میلی‌متری هم پشیبانی کند و گوشی‌های هوشمند بهتر، ارزان‌تر و سریع‌تر 5G را به بازار عرضه خواهند کرد.

قارچی که مزارع موز نیمکره‌ی شرقی را مورد حمله قرار داده بود، با وجود سال‌ها تلاش پیشگیرانه وارد قاره‌ی آمریکا شد. ICA، سازمان کشاورزی و دامداری کلمبیا در روز پنج‌شنبه اعلام کرد که آزمایش‌های آزمایشگاهی وجود بیماری پانامای گرمسیری نژاد ۴ را در مزارع موز منطقه‌ی ساحلی کارائیب تایید کرده‌ است. این خبر با اعلام وضعیت اضطراری ملی همراه شد. کشف قارچ در این منطقه، از فاجعه‌ای قریب‌الوقوع برای موز هم به‌عنوان یک منبع غذایی و هم کالایی صادراتی خبر می‌دهد.

بیماری پانامای گرمسیری نژاد ۴ یا TR4 نوعی عفونت گیاه موز است که به‌وسیله‌ی قارچی از جنس فوزاریوم ایجاد می‌شود. اگرچه موزهای تولید شده در خاک آلوده برای انسان خطری ندارند، اما گیاهان عفونی درنهایت تولید میوه را متوقف خواهند کرد.

این قارچ ویران‌گر که برای نخستین بار در اوایل دهه‌ی ۱۹۹۰ در نمونه‌های خاک کشور تایوان شناسایی شد، برای مدت زمان طولانی محدود به جنوب شرق آسیا و استرالیا بود تا زمانی که بالاخره در سال ۲۰۱۳ حضور آن در خاورمیانه و آفریقا تایید شد. کارشناسان از رسیدن این قارچ به آمریکای لاتین که مرکز جهانی صادرات موز است، هراس داشتند. گرت کما، استاد بیماری‌شناسی گیاهی دانشگاه واخنینگن هلند که آزمایشگاه او نمونه‌های خاک را برای تایید TR4 مورد آزمایش قرار داد، می‌گوید:

وقتی آن را می‌بینید، دیگر خیلی دیر شده و احتمالا قبلا در خارج از منطقه پراکنده شده است.

هیچ قارچ‌کش یا روش کنترل زیستی که دربرابر TR4 موثر باشد، شناسایی نشده است. فرناندو گارسیا باستیداس، متخصص بیماری‌شناسی گیاهی که هماهنگی آزمایش‌ها را برعهده داشته است، می‌گوید:

تا جایی که من می‌دانم، ICA و مزارع درحال انجام کارهای خوبی ازلحاظ محدود نگه داشتن انتشار بیماری هستند اما ریشه‌کنی این بیماری تقریبا غیرممکن است.

یک درخت موز چندساله در گوادلوپ در ۱۰ آوریل سال ۲۰۱۸. یک قارچ کشنده، آینده‌ی موز زرد را که تقریبا به‌طور انحصاری به کشور آمریکا فروخته می‌شود، تهدید می‌کند

نوع کشاورزی موز از عوامل مقصر درزمینه‌ی انتشار قارچ است. در مزارع تجاری، تقریبا به‌طور انحصاری یک واریته‌ی کلون‌شده که کاوندیش نام دارد، پرورش داده می‌شود. ژنتیک یکسان این گیاهان به‌مفهوم این است که آن‌ها ازنظر حساسیت به بیماری نیز یکسان هستند. عمل پرورش محصولات کشاورزی با تنوع ژنتیکی محدود (که ازنظر فنی تک‌کِشتی نامیده می‌شود)، امکان بازاریابی و کشاورزی تجاری کارآمد و ارزان را مهیا می‌کند اما در عین حال باعث می‌شود که سیستم به‌طور خطرناکی نسبت‌به اپیدمی‌ بیماری‌ها حساس باشد.

مصرف‌کنندگان کشورهای واردکننده‌ای مانند آمریکا ممکن است درنهایت با دیدن قیمت‌های بالاتر و کمیاب شدن موز دلسرد شوند اما آن‌ها زنده خواهند ماند. اما برای میلیون‌ها نفر ساکن آمریکای لاتین، حوزه‌ی کارائیب، آفریقا و آسیا موز از منابع اصلی تغذیه است. علاوه‌بر موزهای کاوندیش که در سوپرمارکت‌های مدرن حرف اول را می‌زند، ساکنان کشورهای تولیدکننده‌ی موز برای امنیت غذایی خود به بسیاری از واریته‌های محلی از جمله موز پختنی متکی هستند. بیماری پانامای TR4 تقریبا تمام این واریته‌ها را تهدید می‌کند.

آمریکای لاتین نه‌تنها به‌عنوان یک منبع غذایی به موزها متکی است بلکه این گیاه یکی از منابع اصلی درآمد این منطقه نیز محسوب می‌شود. ۴ مورد از ۵ تولیدکننده‌ و صادرکننده‌ی نخست موز در این منطقه حضور دارند و تمامی ۱۰ صادرکننده‌ی نخست موز به کشور آمریکا در این منطقه قرار دارند. اکوادور که با کلمبیا هم‌مرز است، بزرگ‌ترین صادرکننده‌ی موز در جهان است. گسترش TR4 در آمریکای مرکزی و جنوبی می‌تواند موجب آشفتگی اقتصادی گسترده‌ای شود. البته این وضعیت کاملا جدید نیست. در نیمه‌ی اول قرن بیستم، سویه‌ی دیگری از بیماری پاناما که اکنون با عنوان نژاد ۱ شناخته می‌شود، تقریبا ذخیره‌ی جهانی موز گروس میشل را که در آن زمان تنها موز صادراتی به آمریکا و اروپا بود، از بین برد. در آن زمان تولیدکنندگانِ برندهای Chiquita و Dole، ناامیدانه به تولید موزی روی آوردند که می‌دانستند دربرابر بیماری پاناما مقاوم است اما طعم چندان برجسته‌ای ندارد: کاوندیشی که امروز در همه‌جا وجود دارد. آخرین سویه از بیماری پاناما یعنی TR4 حتی از کاوندیش هم چشم‌پوشی نکرد. برخلاف اپیدمی قبلی بیماری پاناما، این بار جایگزین آماده‌ای برای نجات صنعت موز وجود ندارد.

اگرچه هزاران واریته‌ی موز در سرتاسر جهان رشد می‌کنند، تنها تعداد کمی از آن‌ها دارای ویژگی‌های مورد نیاز برای تحمل شرایط سخت کشت تجاری وسیع، حمل‌و‌نقل در مسافت‌های طولانی و بازاریابی بین‌المللی هستند. موزی دارای این ویژگی‌ها با طعم و ظاهری شبیه کاوندیش محبوب و مقاوم به TR4 وجود ندارد.

به‌علت اینکه تکثیر موزها غیرجنسی است، ایجاد واریته‌های جدید کاری بسیار دشوار و زمان‌بر است. دانشمندانFHIA موزهایی را توسعه داده‌اند که دربرابر TR4 و دیگر بیماری‌ها مقاومت دارند اما گیاهانی نیستند که به‌راحتی مورد توجه مصرف‌کنندگان و کشاورزان قرار گیرند. در دهه‌ی ۱۹۹۰، مقادیر کمی از این موزها تحت برندهای گولدفینگرو مونالیزا وارد بازار کانادا شد اما کسی از آن‌ها استقبال نکرد. دانشمندان دیگری مانند جیمز دیل از دانشگاه فناوری کوئینزلند در استرالیا درحال آزمایش موزهای کاوندیش اصلاح ژنتیکی شده برای مقاومت به بیماری هستند اما پذیرش عمومی محصولات تراریخته می‌تواند مانع بزرگی سر راه پذیرش گسترده‌ی این موزها باشد. واریته‌هایی نیز در آسیا ازطریق روشی به نام «تنوع سوماکلونال» تولید شده‌اند که تاحدی مقاوم بوده و کیفیت کشاورزی آن‌ها از حالت ایده‌آل کمتر است. صرف‌نظر از روش مورد استفاده، ایجاد تنها یک جایگزین، راه‌حل بلندمدتی در این زمینه نیست. کما می‌گوید:

ما باید تنوع زیستی را با تولید مجموعه‌ای از واریته‌های جدید موز و نه فقط یک واریته افزایش دهیم. تک‌کِشتی روشی ناپایدار است.

مصرف‌کنندکان و فروشندگان ممکن است موز کاوندیش را دوست داشته باشند اما اتکای مداوم به ایده‌آل کاوندیش ممکن است کوته‌فکری باشد. رونی سونن، استاد دانشگاه لون که از مجموعه‌ای مشتمل بر بیش از ۱۵۰۰ واریته‌ی موز به نام مجموعه‌ی بین‌المللی ژرم‌پلاسم موسا نگهداری می‌کند، می‌گوید:

من نمی‌گویم که ما یک جانشین کاوندیش برای جایگزینی کاوندیش فعلی داریم اما واریته‌های دیگری با رنگ‌ها، شکل‌ها و تولیدهای دیگری وجود دارند که دربرابر TR4 زنده می‌مانند. سوال این است که آیا صنعت آن را خواهد پذیرفت و آیا خریداران آماده هستند که طعم دیگری را تجربه کنند؟

از آن‌جایی که بیماری پانامای TR4 راه خود را به آمریکای لاتین باز کرده است، شاید به‌زودی چاره‌ای جز پذیرش موزهای دیگر نداشته باشیم.

فورد موستانگ شلبی GT350R مدل ۲۰۲۰ تغییرات جدیدی را تجربه کرده که مهم‌ترین آ‌ن‌ها بهره‌گیری از برخی قطعات مدل قدرتمندتر شلبی GT500 جدید است. GT350R همچنان جذابیت نسخه‌ی GT500 را ندارد ولی در عوض در کنار این به‌روزرسانی، فورد رنگ‌های جدیدی را هم برای بدنه‌ی این کوپه‌ی اسپرت در نظر گرفته است. فورد در سیستم تعلیق شلبی GT350R مدل ۲۰۲۰ نیز تغییرات کوچکی را اعمال کرده است. قطعات جدیدی که حالا روی این خودرو نصب شده‌اند شامل جعبه فرمان جدید، تنظیم جدید برای سیستم فرمان برقی و بازویی فرمان متعلق به مدل GT500 هستند. 

برای بدنه‌ی GT350R، خریداران حالا می‌توانند چهار رنگ جدید را علاوه بر رنگ‌های قبلی سفارش دهند. از امکانات جدیدی که به این موستانگ قدرتمند اضافه شده است، می‌توان به سیستم FordPass Connect اشاره کرد که به راننده اجازه می‌دهد با استفاده از یک برنامه روی تلفن همراه هوشمند خود قفل درهای خودرو را باز و بسته کند. از دیگر امکانات این نرم‌افزار می‌توان به قابلیت نشان دادن میزان سوخت و روغن موتور و هشدار دوره‌های سرویس خودرو اشاره کرد. 

در سایر بخش‌ها دو نسخه‌ی این خودرو یعنی GT350 و GT350R تغییری نسبت به قبل نکرده‌اند. زیر کاپوت این مدل همچنان شاهد فعالیت یک پیشرانه‌ی ۵.۲ لیتری V8 با میل‌لنگ تخت هستیم که صدایی متفاوت و جذاب‌تر از سایر موستانگ‌ها دارد. پیشرانه‌ی موستانگ شلبی GT350R می‌تواند ۵۲۶ اسب‌بخار قدرت و ۵۸۲ نیوتن‌متر گشتاور تولید کند و حداکثر عملکرد آن به ۸۲۵۰ دوربردقیقه می‌رسد. برای موستانگ شلبی GT350R تنها یک نوع جعبه‌دنده‌ی ۶ سرعته‌ی دستی در نظر گرفته شده است. 

مشخصات پیشرانه‌ی شلبی GT350R نسبت به قبل تغییری نکرده است ولی فورد سعی کرده با اعمال تغییراتی توانایی این خودرو در پیست را افزایش دهد. این تغییرات شامل رینگ فیبر کربنی، کیت بدنه‌ی جدید، اسپیلیتر جلو و باله‌ی عقب جدید هستند. برای مشتریانی که خواهان قدرت بیشتری باشند فورد مدل شلبی GT500 را با پیشرانه‌ی ۵.۲ لیتری V8 سوپر شارژر عرضه می‌کند که ۷۶۰ اسب‌بخار قدرت و ۸۴۷ نیوتن‌متر گشتاور دارد. شلبی GT500 به جعبه‌دنده‌ی دوکلاچ ۷ سرعته مجهز شده است. این مدل می‌تواند سرعت صفر تا ۱۶۰ کیلومتربرساعت و توقف کامل را در ۱۰.۶ ثانیه ثبت کند و حداکثر سرعت آن به‌صورت الکترونیکی روی ۲۹۰ کیلومتر بر ساعت محدود شده است.

با اینکه دایناسورها، پادشاهان دوران میانه‌زیستی (مزوزوئیک)، مدت زمان زیادی است که منقرض شده‌اند، اما بقایای آن‌ها هنوز هم در گوشه‌وکنار دنیا یافت می‌شود. اگر از علاقه‌مندان دایناسور هستید و می‌خواهید از نزدیک با این موجودات آشنا شوید،‌ گزینه‌های زیادی پیش روی شما قرار دارد، از بازدید موزه و تماشای استخوان‌های حفاری شده گرفته تا پیدا کردن فسیل که می‌توانید در نقاط مختلف دنیا تجربه کنید. در ادامه با ما همراه باشید تا هفت مقصد عالی برای آشنایی با دایناسورها را به شما معرفی کنیم.

۱.  آفریقای جنوبی

مناطقی از دنیا که در مقایسه با بخش‌های جنوبی قاره‌ی آفریقا، شواهد بهتری از دایناسور در آن‌ها پیدا شده است،‌ انگشت‌شمار هستند. به گفته‌ی پروفسور جان چوینیری، ارزیاب متن مؤسسه‌ی مطالعات تکاملی و سخنران ارشد افتخاری در دانشکده‌ی علوم زمین دانشگاه ویتواترسراند در مرکز شهر ژوهانسبورگ، می‌گوید:

۶۶ درصد از سطح آفریقای جنوبی، ‌فسیل‌ دارد.

به این ترتیب احتمال اینکه شما در سفر به آفریقای جنوبی بتوانید بقایا یا اثرات به‌جای مانده از جانوران و گیاهان باستانی را پیدا کنید، بسیار بالا است.

یک راهنما استخدام کنید و با تور فسیل در پارک ملی گلدن گیت هایلندز (Golden Gate Highlands National Park) همراه شوید، جایی که قدیمی‌ترین منطقه‌ی لانه‌سازی دایناسورها در دنیا به قدمت ۱۹۰ میلیون سال را در خود جای داده است و شامل حداقل ۱۰ لانه با ۳۴ تخم و ردپاهای کوچک می‌شود که در سال ۲۰۱۲ کشف شده است. استان ایالت آزاد همچنین محل کشف اخیر گونه‌های جدید دایناسور به نام «Ledumahadi mafube» بوده است که گیاه‌خوار بودند و ۱۲ تن وزن داشتند.

یادتان باشد که هنگام حضورتان در آفریقای جنوبی،‌ در صورت تخریب، آسیب زدن،‌ دستکاری کردن، بد شکل کردن، حفاری، برداشتن دایناسور از موقعیت اصلی‌اش، جمع‌آوری، مالکیت، تجارت یا فروش، صادرات یا تلاش برای صادرات فسیل دایناسور بدون کسب مجوز از سازمان منابع میراث آفریقای جنوبی، عملی غیرقانونی مرتکب شده و جریمه یا زندانی خواهید شد.

اگر به آفریقای جنوبی سفر می‌کنید، کجارو فهرست کاملی از جاهای دیدنی آفریقای جنوبی را نیز در اختیار شما قرار داده است تا بتوانید اطلاعات لازم درباره هر جاذبه گردشگری را از جمله آدرس، موقعیت مکانی روی نقشه، ساعات بازدید و... به‌دست آورده و سفر خود را بهتر برنامه‌ریزی کنید.

۲. آلبرتا، کانادا

بی‌دلیل نیست که شهر درومهلر در استان آلبرتا کانادا عنوان «پایتخت دایناسور دنیا» را با خود یدک می‌کشد. در این شهر، بزرگ‌ترین دایناسور دنیا با ۶۵ تن وزن و ۲۶ متر ارتفاع وجود دارد و بازدیدکنندگان می‌توانند از این تیرانوسوروس رکس ماده بالا بروند. این مجسمه حدوداً چهار برابر بزرگ‌تر از نمونه‌ی واقعی این دایناسور ساخته شده، اما همچنان برای عاشقان دایناسور و گرفتن عکس‌هایی فوق‌العاده، ایده‌آل است. موزه سلطنتی تیرل نیز در این شهر قرار دارد،‌ اینجا تنها موزه‌ی کانادا است که به دیرینه‌شناسی اختصاص یافته و یکی از بزرگ‌ترین نمایشگاه‌های اسکلت‌های کامل دایناسور را دارد.

اگر می‌خواهید حس باستان‌شناسی خود را در بدلند (نواحی مرتفع خشکی که بر اثر باران‌های سنگین اتفاقی به دره‌های تنگ عمیق بریده شده است) تحریک کنید، باید ۱۶۰ کیلومتر به‌سمت جنوب‌شرق رانندگی کنید تا به پارک استانی دایناسور برسید، این میراث جهانی یونسکو حاوی منابع دیرینه‌شناسی متعددی است. دسترسی به این پارک فقط با رزرو تور امکان‌پذیر است، نظیر تور Centrosaurus Quarry Hike برای دیدن منطقه‌ی حفاری سابق، تور اکتشاف فسیل، یا حفاری دو روزه‌ی فسیل با همراهی یک متخصص دیرینه‌شناسی. یادتان باشد که اگر چیزی پیدا کردید، آن را در جیب خود نگذارید، چراکه این کار خلاف قانون است.

۳.  ساحل ژوراسیک، انگلیس

ساحل ژوراسیک (Jurassic Coast) انگلیس، جزو میراث جهانی یونسکو است و با اینکه به‌خاطر مناظر خارق‌العاده‌ای نظیر Durdle Door, معروف شده،‌ اما این منطقه مملو از فسیل‌هایی از سه دوره‌ی میانه‌زیستی: دوران تریاسه، ژوراسیک و کرتاسه است. این منطقه قدمتی ۱۸۵ میلیون ساله دارد و فسیل‌های ساحل ژوراسیک علاوه بر باستان‌شناسان، مورد توجه علاقه‌مندان آماتور نیز است. اگر دوست دارید‌ به شکار فسیل بپردازید، بخش‌های خاصی از ساحل مانند Charmouth در دسترس عموم مردم قرار دارد. برای دیدن نمونه‌هایی از فسیل‌های یافت شده در ساحل ژوراسیک، به موزه‌ی تاریخ طبیعی لندن (Natural History Museum) بروید، جایی که برخی از اکتشافات خارق‌العاده‌ی ماری انینگ، دیرینه‌شناس قرن ۱۸ و کلکسیونرهای فسیل به نمایش گذاشته شده است.

برای رفتن به این کشور زیبا می‌توانید بهترین و ارزان‌ترین بلیط هواپیما به مقصد انگلیس را در کجارو جستجو کرده و تهیه کنید، چرا که جستجوی آسان و تنوع قیمت بلیط‌ها از ده‌ها فروشنده معتبر، به شما این امکان را می‌دهد تا ارزان‌ترین بلیط به مقصد مورنظرتان را پیدا کنید.

۴. مغولستان

در اوایل دهه‌ی ۱۹۲۰، یک گروه اکتشافی به سرپرستی روی چپمن اندروز، راهی صخره‌های شعله‌ور (Flaming Cliffs) در بیابان گبی شدند. اندروز و تیمش در میان چشم‌انداز قرمز رنگ این بیابان، اکتشافات چشمگیری انجام دادند و اولین لانه‌ی تخم‌های دایناسور در دنیای علم را پیدا کردند که در حال حاضر در موزه‌ی تاریخ طبیعی (Museum of Natural History) نیویورک به نمایش گذاشته شده است.

تصور می‌شود که بیابان گبی محل انقراض انبوهی از دایناسورها بوده، به همین دلیل این منطقه مملو از استخوان، تخم، دندان و ردپای دایناسورها است. در سال ۲۰۱۶ ، برخی از بزرگ‌ترین ردپاهای دایناسور به بزرگی یک متر در این بیابان پیدا شد و در این سال‌ها، بیش از ۴۷ دایناسور در مغولستان کشف شده است. بسیاری از کشفیات این منطقه در حال حاضر در موزه‌ی مرکزی دایناسورهای مغولستان (Central Museum of Mongolian Dinosaurs) واقع در شهر اولان‌باتور، پایتخت مغولستان، در معرض نمایش هستند. تورهای دایناسور از منطقه‌ی دیرینه‌شناسی صخره‌های شعله‌ور نظیر تور اکتشافی «Discover Mongolia» از نشنال جئوگرافی نیز در دسترس علاقه‌مندان است.

۵. هاوایی، ایالات متحده آمریکا

کسانی که علاقه‌شان به دایناسورها از فرهنگ عامه نشئت می‌گیرد، راهی هاوایی می‌شوند،‌ جایی که بخش زیادی از فیلم پارک ژوراسیک فیلم‌برداری شده است. با اینکه هیچ دایناسور بزرگی را در حال پرسه‌زدن در این منطقه نخواهید دید، اما امکان عکاسی از لوکیشن‌های فیلم به‌خصوص در جزایر اوآهو و کائوآئی برای شما مهیا است.

در جزیره‌ی کائوآئی می‌توانید از آبشار ماناوایوپونا (Manawaiopuna Falls) دیدن کنید، جایی که در اولین فیلم پارک ژوراسیک،‌ هلی‌کوپتر روی زمین فرود می‌آید؛ سپس به‌سراغ ساحل نا پالی (Na Pali Coast) بروید که در هر دو فیلم پارک ژوراسیک و دنیای ژوراسیک، زمانی که مهمانان وارد جزیره‌ی خیالی نوبلار می‌شوند، نمایش داده شده است. تنها راه بازدید از آبشار، از راه هوایی است، چراکه این آبشار در زمین‌های خصوصی قرار دارد و به همین دلیل باید یک تور هلی‌کوپتر رزرو کنید. برای دیدن مناظر زیبای ساحل نا پالی نیز باید از تورهای هوایی گران‌قیمت استفاده کرده یا در مسیر کالالائو (Kalalau Trail) پیاده‌روی کنید. در اوآهو، روز خود را در ساحل Halona Blowhole بگذرانید، جایی که آب اوون، کلر و فرانکلین در «دنیای ژوراسیک: سقوط پادشاهی» را به ساحل می‌آورد.

۶. مونتانا، ایالات متحده آمریکا

یکی از شناخته‌شده‌ترین ذخایر فسیلی دایناسورها در دنیا در سازند هِل‌ کریک (Hell Creek Formation) مونتانا قرار دارد، در این منطقه می‌توان به‌راحتی بقایای دایناسورها را پیدا کرد، البته اگر با کثیف شدن دست‌هایتان مشکلی ندارید. اکتشاف کلیتون فيپس نشان داد که می‌توان اکتشافات خارق‌العاده‌ای در این گوشه از ایالات متحده انجام داد. در سال ۲۰۰۶، کلیتون فيپس از گله‌داران مونتانا که عاشق دایناسورها بود،‌ فسیل تقریباً سالمی از یک تیرانوسوروس رکس و سه‌شاخ‌چهره پیدا کرد که ظاهراً در نبرد با یکدیگر مرده بودند.

توجه داشته باشید که جمع‌آوری فسیل در Hell Creek غیرقانونی است، مگر آنکه از سازمان مربوطه‌ی مدیریت زمین فدرال یا مالک آن بخش از زمین اجازه داشته باشید. برای اینکه متحمل هزینه‌های اضافی نشوید، بهتر است به حفاری‌های عمومی ملحق شوید. علاوه براین، مؤسسه‌ی غیردولتی دیرینه‌شناسی Bighorn Basin که در مونتانا مستقر است و به دیرینه‌شناسی و تحقیقات علوم زمین اختصاص دارد، برای کودکان، نوجوانان، دانشجویان کالج و بزرگسالان علاقه‌مند به دایناسور، تورهای شکار دایناسور و جمع‌آوری فسیل ارائه می‌کند.

۷. شبه جزیره یوکاتان، مکزیک

دانشمندان مدت زمان زیادی است که حدس می‌زنند، تأثیر مرگبار یک سیارک منجر به انقراض کامل دایناسورها شده است. طبق نظریه‌ی اصلی دانشمندان،‌ یک سیارک در سرزمین کنونی مکزیک، نزدیک به ساحل شبه‌جزیره‌ی یوکوتان به زمین خورده و دهانه‌ای آتشفشانی به وجود آورده که دهانه‌ی چیکشلوب نام دارد. چاه ژرف‌های این شبه‌جزیره که اکنون با آب فوق‌العاده شفافی پر شده‌، ناشی از همین برخورد سیارک بوده‌اند. این دهانه‌ ۶۶ میلیون سال قدمت دارد و مکانی عالی برای کسب اطلاعات بیشتر در زمینه‌ی زمین‌شناسی و عوامل مؤثر در انقراض جهانی به‌ شمار می‌رود. با اینکه هیچ استخوان دایناسوری در این منطقه پیدا نمی‌کنید، اما با مراجعه به Museo de Ciencias del Cráter de Chicxulub و سایر نمایشگاه‌های زمین‌شناسی می‌توانید از فسیل‌ها دیدن کنید.

پس‌ از‌ آنکه سونی دوربین بدون‌آینه و فول‌فریم نسل چهارم A7R IV را معرفی کرد، کانن برتری خود را ازنظر قدرت مگاپیکسلی در حسگرهای فول‌فریم از دست داد. دوربین جدید سونی از وضوح ۶۱ مگاپیکسل برخوردار است و موفق شد دوربین‌های EOS 5DS و EOS 5DS R کانن را که حسگر فول‌فریم ۵۰.۶ مگاپیکسل دارند، به رده‌ی دوم براند.

در گذشته شایع شده بود که کانن با کنارگذاشتن دوربین EOS 5DS می‌خواهد حسگری با قدرت ۷۰ مگاپیکسل تولید کند و به‌ سیستم EOS R روی آورد، نه EOS DSLR. این به‌معنی جایگزین‌نشدن DSLR به‌جای دوربین‌های EOS 5DS و EOS 5DS R است.

اما به‌تازگی شایعاتی مبنی بر این به‌گوش می‌رسد که کانن تصمیم گرفته است تا در رقابت بر سر تعداد مگاپیکسل‌ها در حسگرهای فول‌فریم، باز هم به صدر بازگردد. این شرکت می‌خواهد با تولید EOS RS (حدس زده می‌شود که اسم حسگرهای جدید، EOS RS باشد) برتری خود را دوباره به دست بیاورد.

تا به‌ حال دو حسگر در دوربین EOS R آزمایش شده است و این امکان وجود دارد که این دوربین‌ها با حسگری با قدرت بیشتر از ۸۰ مگاپیکسل به بازار عرضه بشوند. منبع این خبر خاطرنشان می‌کند که کانن می‌خواهد به‌زودی از پیشرفت‌های جدید به‌دست‌آمده در فناوری حسگر رونمایی کند و سونی را از این‌ لحاظ پشت سر بگذارد. هنوز مشخص نیست که منظور از این گفته چیست.

همچنین، منبع این ادعاها می‌گوید کانن می‌خواهد بر سر ویژگی‌های حسگرهای خود با شرکت‌های دیگر به رقابت بپردازد که انجام چنین کاری، قطعا سروصدای زیادی در فضای مجازی به‌پا خواهد کرد. فعلا باید صبر کرد و منتظر آینده ماند.