تنها چند روز تا برگزاری هشتادونهمین دوره‌ی بزرگ‌ترین نمایشگاه خودروِ دنیا فاصله داریم. گردهمایی سالانه خودروسازان در ژنو با تمام نمایشگاه‌های خودرو دیگر تفاوت دارد. برخلاف دیگر نمایشگاه‌ها، تمام برندها سعی می‌کنند نمایشی جذاب و ماندگار در ژنو داشته باشند.

نمایشگاه ژنو محلی برای رقابت، شکل‌گیری گفت‌وگوها، نمایش فناوری‌های آینده‌ی خودروسازی و تماشای آخرین محصولات برندهای بزرگ‌وکوچک است. این نمایشگاه به‌قدری مهم است که در تاریخ برگزاری آن، رونمایی برجسته‌ترین خودروهای مفهومی و تولیدی را شاهد بوده‌ایم. باتوجه‌به گمانه‌زنی‌ها و بیانه‌های رسمی شرکت‌های خودروسازی، به‌نظر می‌رسد نمایشگاه خودرو ژنو ۲۰۱۹ ادامه‌‌دهنده‌ی سنّت گذشته خواهد بود. در این مقاله، همین سنّت، یعنی مهم‌ترین رونمایی‌های تاریخ نمایشگاه ژنو را بررسی می‌کنیم. در ۸۸ دوره‌ی گذشته‌ی نمایشگاه ژنو، خودروسازان با کدام مدل‌های جذاب نظر علاقه‌مندان را جلب کرده‌اند؟ مدل‌هایی به‌دلیل طراحی، قوای فنی، مهندسی ساخت و... گامی مهم در پیشرفت صنعت محسوب می‌شوند.

سال ۱۹۵۹؛ سیمکا فولگور

در نمایشگاه‌های خودرو مختلف امروز، یکی از شعارهای همیشگی تولیدکنندگان به آینده‌ی حمل‌ونقل اشاره می‌کند. البته این شعار کلیشه‌ای از دهه‌ی ۱۹۵۰ تاکنون، در مفهوم‌های مختلف وجود داشته است. خودروساز فرانسوی سیمکا (Simca) سال‌ها پیش از آنکه به‌تاریخ بپیوندد، در نمایشگاه ژنو خبرساز شد. مدل مفهومی فولگور (Fulgur) که پیش‌نمایشی از خودروهای خانوادگی سیمکا در سال ۲۰۰۰ بود، یکی از خودروهای برتر رونمایی‌‌شده در تاریخ ژنو محسوب می‌شود. روبرت اوپرون که درحال‌حاضر ۸۶ ساله است، سیمکا فولگور را با قوای فنی اتمی‌برقی با توانایی پیمایش نزدیک به ۵,۰۰۰ کیلومتر طراحی کرد. تصور بر این بود که مدل مفهومی فولگور با سیستم شارژ بی‌سیم شهری آینده در جاده‌ها تردد کند. در این مدل، چرخ‌‌های جلو با رسیدن به سرعت ۱۵۰ کیلومتربرساعت به داخل بدنه جمع می‌شدند و کنترل خودرو به‎وسیله‌ی باله‌ی بزرگ عقب بدنه انجام می‌شد. از دیگر ویژگی‌های برجسته‌ی سیمکا فولگور باید به کنترل صوتی، سیستم تعلیق برقی و نمایشگری بزرگ به‌جای عقربه‌های سنّتی پنل پشت فرمان اشاره کرد. سیمکا فولگور همان‌طورکه همه انتظار داشتند، به مرحله‌ی تولید نرسید؛ اما چشم‌اندازی هیجان‌انگیز از آینده‌ی خودروسازی نشان داد.

سال ۱۹۶۱؛ جگوار E-Type

مدل اسپرت E-Type فصلی جدید در تاریخ برند جگوار بود. این مدل با کاپوت بلند و چراغ‌های کشیده‌ و شیب شدید سقف که قطعا یکی از خودروهای زیبای تاریخ است، ستاره‌ی نمایشگاه ژنو در سال ۱۹۶۱ بود. جگوار E-Type از سال ۱۹۶۱ تا سال ۱۹۷۵ در سه سری با پیشرانه‌های ۶ سیلندر خطی و ۱۲ سیلندر Vشکل تولید شد. از ویژگی‌های مهم این مدل باید به نهایت سرعت ۲۴۱ کیلومتربرساعت، زمان حدود ۷ ثانیه در آزمون سرعت صفر تا ۱۰۰ کیلومتربرساعت، شاسی یکپارچه، ترمزهای دیسکی و سیستم تعلیق مستقل اشاره کرد. انزو فراری بزرگ در سال ۱۹۶۱ و هنگام رونمایی جگوار E-Type گفت:

E-Type زیباترین خودروِ جهان است.

سال ۱۹۶۹؛ پژو 504 کوپه و کبریوله

مدل‌های سدان و استیشن پژو 504 سال ۱۹۶۸ رونمایی شدند. یک سال بعد، فرانسوی‌ها با همکاری استودیوِ طراحی ایتالیایی پینین فارینا، مدل‌های کوپه و کروک 504 به‌یادماندنی را در ژنو به‌نمایش گذاشتند. پژو 504 کوپه و کروک با طراحی زیبا، قوای فنی درخورتوجه، کابین خوش‌ساخت و قیمت مناسب در نمایشگاه ژنو ۱۹۶۹ طرفدار پیدا کردند. پژو 504 بهترین خودروِ اروپا در سال ۱۹۶۹ شد. جالب این است که با وجود محبوبیت 504 سدان در آمریکا، مقام‌های پژو مدل‌های کوپه و کبرولیه این مدل را در آمریکا عرضه نکردند.

سال ۱۹۷۱؛ لامبورگینی LP500 پروتوتایپ

خودروساز ایتالیایی لامبورگینی هنوز دو سال با جشن ۱۰ سالگی تأسیس فاصله داشت که مدل LP500 پروتوتایپ را رونمایی کرد. کد LP که هنوزهم در محصولات این شرکت استفاده می‌شود از عبارت ایتالیایی longitudinale posterior به‌معنی «طولی در عقب» گرفته شده و به محل و جهت نصب پیشرانه‌ی ۱۲ سیلندر Vشکل اشاره می‌کند. 500 هم اشاره‌ای به حجم ۵ لیتر پیشرانه است. این مدل مفهومی که پیش‌درآمدی بر لامبورگینی Countach بود، در نمایشگاه خودروِ ژنو ۱۹۷۱ با طراحی منحصربه‌فرد برتونه (Bertone) و درهای قیچی‌شکل، همه‌ی توجه‌ها را جلب کرد. مدل مفهومی LP500 در جریان آزمون‌های پیش‌تولید تصادف کرد و از بین رفت. پس از LP500، لامبورگینی دو مدل پروتوتایپ دیگر در سال‌های ۱۹۷۳ و ۱۹۷۴ تولید و رونمایی کرد. سرانجام، مدل تولیدی Countach با کد لامبورگینی LP400 و شباهت نزدیک به نمونه‌های پروتوتایپ، به‌عنوان جایگزین مدل میورا در سال ۱۹۷۴ تولید شد.

سال ۱۹۷۴؛ فولکس واگن شیروکو

غرفه‌ی فولکس واگن در نمایشگاه خودرو ژنو ۱۹۷۴ عجیب بود. این شرکت آلمانی با مدل کاملا جدید شیروکو (Scirocco) به‌عنوان جایگزین Karmann Ghia در نمایشگاه حاضر شد. شیروکو از زیربندی هاچ‌بک گلف استفاده می‌کرد. درواقع، گلف هنوز رونمایی نشده بود. حاصل قلم جورجتو جوجارو شروعی غیرمنتظره در فولکس واگن بود که پیش‌ازاین، خودروهای چندان هیجان‌انگیزی در خط‌تولید نداشت. از سال ۱۹۷۴ تا سال ۲۰۱۷، سه نسل فولگس واگن شیروکو تولید شد. این مدل هنوز جایگزین نداردو از نسل چهارمش هم خبری نیست.

سال ۱۹۷۵؛ پژو 604

موفقیت مدل 504 باعث شد مقام‌های پژو بازهم با استودیو طراحی پینین فارینا همکاری کنند تا مدل 604 تولید شود. پژو 604 رقیب مستقیم رنو 30 و سیتروئن CX بود؛ اما محصول جدید پژو سرنوشت 504 را نداشت. بزرگ‌ترین مشکل‌های پژو 604 ساده‌بودن طراحی و توان اندک قوای فنی بود. با اینکه 604 به پیشرانه‌ی ۶ سیلندر Vشکل هم مجهز شد، این مدل به‌موفقیت نرسید. البته، پژو برخلاف رقبای خانگی، مدل 604 را در آمریکا هم عرضه کرد. سال ۱۹۷۷ گران‌ترین نسخه از پژو 604 در آمریکا با قیمت ۱۰،۹۹۰ دلار (حدود ۴۵,۰۰۰ دلار با نرخ امروز) عرضه شد. در مقام مقایسه مرسدس بنز 280E در همان سال با قیمت ۱۶،۶۱۶ دلار (حدود ۶۸,۰۰۰ دلار با نرخ امروز) و جگوار XJ6 با قیمت ۱۵،۰۰۰ دلار (حدود ۶۱,۰۰۰ دلار با نرخ امروز) فروخته شد. بنابراین، پژو 604 قیمت بسیار ارزان‌تری داشت؛ اما بازهم آمریکایی‌ها طرفدار این مدل نشدند.

سال ۱۹۷۷؛ مونتِوِردی سافاری

خودروساز سوئیسی مونتوردی (Monteverdi) از سال ۱۹۶۷ تا سال ۱۹۸۴ فعال بود. سال ۱۹۷۷ این برند که به تولید خودروهای اسپرت شهرت داشت، با شاسی‌بلند لوکس Safari در نمایشگاه ژنو خبرساز شد. سافاری براساس شاسی‌بلند آمریکایی International Harvester Scout طراحی شده بود و هدف مونتورد رقابت با رنجرور بود. سافاری از پیشرانه‌ی V8 کرایسلر با حجم ۵.۲ لیتر و قدرت ۱۵۲ اسب‌بخار استفاده می‌کرد. البته پیشرانه‌ی ۵.۷ لیتری Scout هم در این مدل عرضه شد. به‌دلیل اشتراک فراوان قطعات بین سافاری و Scout، با توقف تولید شاسی‌بلند آمریکایی، عمر محصول سوئیسی‌ها هم در سال ۱۹۸۲ با تولید حدود ۱۰۰ دستگاه به‌پایان رسید.

سال ۱۹۸۰؛ آئودی کواترو

امروزه از دیدگاه بسیاری از خریداران خودرو، سیستم تمام‌چرخ محرک ویژگی استاندارد یا آپشن عادی است. خودروسازان هم این سیستم انتقال قدرت را با کدهای مخصوص به‌ خود مثل 4Motion در فولکس واگن، xDrive در بی‌ام‌و، 4Matic در مرسدس بنز و All4 مینی عرضه می‌کنند. بااین‌حال در چند دهه‌ی پیش، وضعیت بسیار متفاوت بود. تا دهه‌ی ۱۹۷۰، بهترین گزینه برای خودرو دودیفرانسیل که در آن قدرت پیشرانه به تمام چرخ‌ها منتقل شود، جیپ بود؛ اما این روند در سال ۱۹۸۰ و با تولد آئودی کواترو (Quattro) تغییر کرد. سیستم چهارچرخ محرک کواترو، ابتدا برای عبور از قوانین مسابقات رالی ایجاد شد. آئودی برای شرکت در مسابقات، باید تعداد مشخصی از خودروِ رالی خود را با مجوز تردد جاده‌ای عرضه می‌کرد. آئودی کواترو پدیده‌ی رالی در آن دوران بود که باعث شد شرکت‌کنندگان دیگر هم به سیستم‌ انتقال قدرت تمام‌چرخ محرک روی بیاورند.

سال ۱۹۸۴؛ فراری 288GTO

زمانی‌که بازدیدکنندگان از نمایشگاه خودرو ژنو ۱۹۸۴ به غرفه‌ی فراری رسیدند، با مدلی عجیب رو‌به‌رو شدند. در نگاه افرادی که اطلاعات زیادی از محصولات فراری نداشته باشند، مدل 288GTO نسخه‌ای متفاوت از 308GTB با کیت بدنه‌ی تهاجمی‌تر به‌نظر می‌رسد؛ اما این مدل داستان بسیار متفاوتی دارد. قوانین مسابقات اتومبیل‌رانی دلیل اصلی تولد فراری 288GTO بود. درواقع، 288GTO نمونه‌ی جاده‌ای مدل مسابقه‌ای برای کلاس Group B Circuit Racing بود. قوانین مسابقات فراری را مجبور کرد بیش از ۲۰۰ دستگاه 288GTO تولید کند؛ اما کلاس Group B Circuit Racing پیش از برگزاری اولین دوره، کاملا متوقف و منحل شد. بنابراین، اصلا نمونه‌ی مسابقه‌ای 288GTO تولید نشد تا تمام نسخه‌های جاده‌ای جزو خودروهای ارزشمند و کمیاب‌ اسپرت تاریخ باشند. انزو فراری مدل 288GTO را به چند راننده‌ی فرمول یک ازجمله میکل آلبورتو، کِکِ روزبرگ و نیکی لائودا هدیه داد.

سال ۱۹۸۶؛ ولوو 480

ولوو 480 در نمایشگاه خودرو ژنو ۱۹۸۴ رونمایی شد تا نمایشی از تغییر روند این برند سوئدی در آینده باشد. 480 اولین خودرو ولوو با سیستم انتقال قدرت محور جلو بود و طراحی آن هیچ شباهتی به محصولات گذشته این شرکت نداشت. ولوو 480 یکی از خودروهای ابتدایی بود که براساس قوانین NHTSA آمریکا تولید شد. این مدل همچنین تنها محصول ولوو با چراغ‌های جلو مخفی شونده است. ولوو 480 واقعا خودرویی مناسب برای بازار آمریکا بود؛ اما به‌دلیل نرخ نامناسب دلار و کرون سوئد، برنامه‌ی فروش این مدل در ایالات متحده‌ی آمریکا متوقف شد. 

سال ۱۹۸۹؛ مرسدس بنز SL و فولکس واگن گلف کانتری

مرسدس بنز از سال ۱۹۷۱، مدل R107 کلاس SL را تولید می‌کرد. نسل جدید SL با کد R129 که در نمایشگاه ژنو ۱۹۸۹ رونمایی شد، کاملا با R107 متفاوت بود. تا وقتی SL جدید رونمایی شد، مرسدس بنز دو زبان طراحی را پشت‌سرگذاشته بود؛ بنابراین، تفاوت بین R107 و R129 پیش‌بینی‌پذیر بود. براساس گمانه‌زنی‌ها، مرسدس بنز قصد داشت نسل جدید SL را در اواخر دهه‌ی ۱۹۷۰ تولید کند؛ اما به‌دلیل تمرکز بیشتر بر W201 یا 190 که سال ۱۹۸۲ رونمایی شد، توسعه‌ی SL جدید تا اواخر دهه‌ی ۱۹۸۰ طول کشید. مرسدس بنز R129 ابتدا، با پیشرانه‌‌های ۶ و ۸ سیلندر و سپس، با نمونه‌ی V12 عرضه شد. این مدل  در بخش‌های زیادی از قطعات کلاس S استفاده می‌کرد؛ اما پلتفرمش همان نمونه‌ی W124 بود.

چند سال پس از رونمایی نسل دوم هاچ‌بگ گلف، فولکس واگن نسخه‌ای جالب از این مدل تولید کرد. آلمانی‌ها برای رقابت با لادا نیوا و فیات پاندا 4x4، گلف دوست‌داشتنی را با صفحه‌ی محافظ کف بدنه و ارتفاع بالاتر سیستم تعلیق تا ۲۱ سانتی‌متر همراه کردند. این مدل که گلف کانتری (Golf Country) نام گرفت، به‌دلیل تجهیز به سیستم چهارچرخ محرک سینکرو فولکس واگن (Syncro) از قابلیت‌های رانندگی آف‌رود هم برخوردار بود. حدود ۳,۰۰۰ دستگاه فولکس واگن گلف کانتری فروخته شد تا این مدل برای همیشه کنار گذاشته شود. باتوجه‌به تقاضای امروز بازار، شاید ایده‌ی گلف کانتری جدید بهتر از دهه‌ی ۱۹۹۰ خریدار داشته باشد.

سال ۱۹۹۱؛ مرسدس بنز S کلاس

مرسدس بنز همیشه برای تولید مدل جدید S کلاس، صبور بوده است. طرح‌های اولیه برای توسعه‌ی نسل سوم S کلاس با کد W140 سال ۱۹۸۱، حدود دو سال پس از عرضه‌ی نسل دوم (W126) شروع شد. هدف تیم مهندسی مرسدس این بود که W140 تا سال ۱۹۸۹ رونمایی شود؛ اما مقام‌های این برند خوش‌نام آلمانی برای پاسخ تمام‌عیار به لکسوس LS400 و افزایش ظرفیت W140، زمان عرضه را تا سال ۱۹۹۱ عقب انداختند. زمانی‌که S کلاس جدید در نمایشگاه خودرو ژنو ۱۹۹۱ رونمایی شد، پیشرفته‌ترین و مجهزترین سدان لوکس موجود در جهان بود.

سال ۱۹۹۴؛ اولین نسل آئودی A8 و فولکس واگن Concept One

خودروساز اینگولشتات سال‌ها تلاش کرد تا سرانجام در سال ۱۹۹۴، برگ برنده‌ی خود را برای رقابت با پرچم‌داران مرسدس بنز و بی‌ام‌و رو کند. اولین نسل از سدان لوکس A8 که تا امروز چهار نسل از آن تولید شده، با قوای فنی پرقدرت شامل پیشرانه‌های ۶ و ۸ سیلندر Vشکل و سپس، ۱۲ سیلندر Wشکل در مدل ۲۰۰۱ توجه تمام علاقه‌مندان دنیای خودرو را جلب کرد. از ویژگی‌های برجسته آئودی A8 که سران این برند حساب ویژه‌ای روی آن بازکرده بودند، سیستم تمام‌چرخ محرک کواترو بود. البته وجود این سیستم به‌معنی چسبندگی بسیار لاستیک‌ها درکنار وزن بیشتر خودرو بود. تیم مهندسی آئودی برای جبران وزن بیشتر سیستم کواترو و افزایش مقاومت بدنه، از شاسی یکپارچه آلومینیومی استفاده کرد که فراتر از مهندسی ساخت خودرو در بیشتر شرکت‌ها بود.

 فولکس واگن طرح مفهومی وان (Concept One) اولین‌بار در نمایشگاه خودرو دیترویت ۱۹۹۴ رونمایی شد و طرفداران بی‌شماری پیدا کرد. رسانه‌های خودرویی جهان طراحی این نمونه‌ی مفهومی را ستایش کردند که یادآور مدل کلاسیک بیتل بود. غول خودروسازی آلمان برای جلب توجه بیشتر، مدل کروک Concept One را هم در نمایشگاه ژنو ۱۹۹۴ رونمایی کرد. فولکس واگن که در دهه‌ی ۱۹۹۰ محصولات جذابی نداشت، بیش از هر زمان دیگری نیازمند مدلی جدید با طراحی الهام گرفته از بیتل بود. باتوجه‌به پاسخ علاقه‌مندان به Concept One، چراغ سبز تولید مدلی جدید براساس این مدل مفهومی داده شد. محصول نهایی نیو بیتل (New Beetl) بود که سال ۱۹۹۸ در نمایشگاه خودرو دیترویت رونمایی شد.

سال ۱۹۹۵؛ مرسدس بنز VRC

در نمایشگاه خودرو ژنو ۱۹۹۵، مرسدس بنز با مدل مفهومی جذابی شرکت کرد. مدل مفهومی مرسدس بنز موسوم به Vario Research Car یا VRC، پروژه‌ی تحقیقاتی این شرکت آلمانی برای نمایش مدل‌های کوپه، سدان، استیشن پیکاپ و کروک در یک خودرو بود. تغییر مدل در VRC، تنها حدود ۱۵ دقیقه طول می‌کشید. دلایلی چون نگرانی درباره‌ی ایمنی درکنار هزینه‌ی هنگفت تولید و بسته‌بندی قطعات مختلف، مرسدس بنز VRC را به‌حاشیه برد. علاوه‌براین در آن دوران، مرسدس مدل‌های کوپه و کروک و SLK هم فروش درخورتوجهی را تجربه کرد؛ بنابراین نیازی به مدل دودر جدید نبود. افزون‌براین، هیچ‌کس باتوجه‌به اصالت مرسدس بنز انتظار پیکاپ با این برند نداشت. در دهه‌ی ۱۹۹۰، تولید مرسدس بنز X کلاس گناه بزرگی تلقی می‌شد. درهرصورت، مدل مفهومی VRC کاملا بیهوده نبود و مقدمه‌ای برای تولید A کلاس در سال ۱۹۹۷ شد. A کلاس درست مانند VRC، از سیستم انتقال قدرت محور جلو استفاده می‌کرد. درحقیقت، A کلاس اولین خودروِ تولیدی محور جلوِ تاریخ مرسدس بنز است.

سال ۱۹۹۸؛ فولکس واگن W12 رودستر

در اواخر دهه‌ی ۱۹۹۰، فولکس واگن تمام تلاش خود را برای جذب بیشتر علاقه‌مندان دنیای خودرو به‌کار برد. این تلاش‌ها به‌قدری بود که بزرگ‌ترین خودروساز  آلمان به محدوده‌ی سوپراسپرت و ابرخودروها و رقابت با ایتالیایی‌ها وارد شد. مدل مفهومی فولکس واگن W12 سلاح اصلی این برند دربرابر فراری بود. فولکس واگن W12 با لقب Nardò ابرخودرویی با پیشرانه‌ی ۱۲ سیلندر Wشکل، سیستم تمام‌چرخ محرک سینکرو و طراحی مشترک جورجتو جوجارو و ایتال دیزاین (ItalDesign) بود که نسخه‌ی ‌کوپه‌ی آن در نمایشگاه خودرو توکیو ۱۹۹۷ رونمایی شد. فولکس واگن مدل کروک W12 را یک سال بعد در ژنو به‌نمایش گذاشت تا مقدمه‌ای از برنامه‌های جذاب این خودروساز برای آینده باشد. W12 هیچ‌وقت به جاده نرسید و بیشتر در بازی‌های ویدئویی مثل Gran Turismo ،Asphalt ،Project Gotham Racing 3 و Test Drive دردسترس بود. بااین‌حال، مهم‌ترین نقش مدل مفهومی W12 پایه‌گذاری محصولات بعدی و نمایش توانایی فولکس واگن در تولیدابرخودرویی با پیشرانه‌ی مطمئن است. پیشرانه‌ی ۱۲ سیلندر مدل مفهومی فولکس واگن W12 اساس قوای فنی در مدل‌های Phateon، پاسات، توارگ و حتی بوگاتی ویرون را تشکیل داد.

سال ۱۹۹۹؛ فورد فوکوس کازوِرث

در نمایشگاه ژنو ۱۹۹۹، خودروساز آمریکایی فورد به‌مناسبت همکاری چندساله با شرکت تیونینگ انگلیسی کازورث (Cosworth)، مدل مفهومی Focus Cosworth را به‌نمایش گذاشت. این مدل نمایشی از آخرین محصول مشترک فورد و کازورث، خودرویی جاده‌ای کوچک و اقتصادی با توانایی فنی چشمگیر بود. مدل مفهومی کازورث مجهز به پیشرانه‌ی ۴ سیلندر ۲ لیتری با قدرت ۱۹۷ اسب‌بخار و جعبه‌دنده‌ی ۵ سرعته‌ی دستی در‌مقایسه‌با نمونه‌ی استاندارد فوکوس، تغییراتی چون چراغ‌های سیاه جلو و عقب، گِل‌گیرهای برجسته، ارتفاع کمتر و سیستم تعلیق تقویت شده داشت. فوکوس کازورث سال ۱۹۹۹ فقط مدلی مفهومی باقی ماند؛ اما تمام نسخه‌های RS هاچ‌بک جذاب فورد از این مدل مفهومی ریشه گرفته‌اند.

سال ۲۰۰۱؛ اسمارت کراس‌بلِید

برند آلمانی اسمارت که زیرمجموعه‌ی دایملر است، سال ۲۰۰۱ با مدل مفهومی کراس‌بلِید (Crossblade) نمونه‌ی جذاب‌تری از هاچ‌بک کوچک فورتو (ForTwo) را نمایش داد. کراس‌بلِید با ویژگی‌هایی نظیر نداشتن شیشه جلو و سقف و درها، ظاهری متفاوت و جذاب داشت. مدیرهای ارشد اسمارت (Smart) در نمایشگاه ژنو اعلام کردند کراس‌بلِید فقط برای جلب توجه بازدیدکنندگان طراحی شده است؛ اما نمونه‌ی تولیدی این مدل سال ۲۰۰۲ درحدود ۲,۰۰۰ دستگاه به جاده‌های اروپا رسید.

سال ۲۰۰۳؛ آلفارومئو کمال و پورشه Carrera GT

خودروهای آلفارومئو همیشه از خودروهای زیبای تاریخ بوده‌اند. این شرکت ایتالیایی سال ۲۰۰۳، زبان طراحی برند با کراس‌اور و شاسی‌بلند ترکیب کرد و مدل مفهومی کمال (Kamal) با کد CXover طراحی شد. کمال براساس پلتفرم پریمیوم فیات شکل گرفت که در مدل‌های آلفارومئو 159 و بِرِرا استفاده شده بود؛ اما این مدل مفهومی در دورانی طراحی شد که آلفارومئو وضعیت مطلوبی نداشت. کمال هیچ‌وقت تولید نشد؛ ولی زمینه‌های لازم برای اولین شاسی‌بلند/کراس‌اور آلفارومئو را فراهم کرد. مدل زیبای آلفارومئو استلویو (Stelvio) را می‌توان حاصل پروژه‌ی کمال دانست.

نمایشگاه ژنو ۲۰۰۳ علاوه‌بر کراس‌اور جذاب ایتالیایی‌ها، میزبان یکی از سوپراسپرت‌های برتر تاریخ هم بود. پورشه که از سال ۲۰۰۰ با نمایش مدل مفهومی کاررا جی تی مجهز به پیشرانه‌ی ۱۰ سیلندر Vشکل تنفس طبیعی علاقه‌مندان دنیای خودرو را چشم انتظار نگه داشته بود، سرانجام در نمایشگاه ژنو ۲۰۰۳، مدل تولیدی این سوپراسپرت خوش‌صدا را رونمایی کرد. کاررا جی تی از آخرین محصولات پورشه بود که بدون سیستم کمک‌راننده برقی عرضه شد. جایگزین پورشه کاررا جی تی ابرخودروِ 918 اسپایدر است که سال ۲۰۱۳ با انواع فناوری‌های پیشرفته و قوای محرکه‌ی پلاگین هیبرید عرضه شد.

سال ۲۰۰۴؛ فیات تِرِپیونو

مدل مفهومی و جذاب ترپیونو (Trepiùno، در زبان ایتالیایی به‌معنی ۱+۳) در نمایشگاه ژنو ۲۰۰۴ رونمایی شد و برخلاف گفته‌های تولیدکننده، سرانجام به خط‌تولید فیات رسید. همان‌طورکه کاملا مشخص است، ترپیونو پیش‌درآمدی بر فیات 500 دوست‌داشتنی سال ۲۰۰۷ و جایگزین مدرن مدل ۱۹۵۷ است. فیات 500 با ابعاد بزرگ‌تر و کابین جادارتر مجهز به چهار صندلی (ترپیونو سه صندلی داشت) از مدل مفهومی سال ۲۰۰۴ متمایز می‌شود؛ اما اساس طراحی این دو مدل تفاوت بزرگی ندارد.

سال ۲۰۰۵؛ میباخ 57S

پیش از پیوستن بنتلی به مجموعه‌ی فولکس واگن و تولید خودروهای رولز رویس با مهندسی بی‌ام‌و، دایلمر و مرسدس بنز درباره‌ی رقبای جدی در کلاس مدل‌های لوکس و گران‌قیمت نگرانی نداشتند. بنتلی و رولز رویس هر دو با مشکلات مالی دست‌وپنجه نرم می‌کردند و تهدیدی برای خودروساز آلمانی نبودند؛ اما این شرایط کاملا دگرگون شد. دایملر برای پاسخ‌گویی به رقبای داخلی که با بریتانیایی‌ها همکار شده بودند، به‌سراغ برند میباخ (Maybach) رفت. طولی نکشید که میباخ با دو مدل 57 و 62 به بازار وارد شد که براساس نمونه‌ی مفهومی سال ۱۹۹۷ طراحی شده بودند. مدل 57S که سال ۲۰۰۵ رونمایی شد، پیشرانه‌ی ۱۲ سیلندر Vشکل ۶ لیتری تویین‌توربوشارژ را به‌همراه داشت. پرچم‌دار میباخ در دهه‌ی ۲۰۰۰ مدل 62 Landaulet بود که به‌دلیل قیمت بسیار گران، ازنظر تجاری چندان موفق نشد.

سال ۲۰۰۶؛ پورشه 911GT3

برای نمایشگاه ژنو ۲۰۰۶، پورشه با مدل پرقدرت 911GT3 از سری 997 از راه رسید. درست مانند سری 996، مدل جدید هم با تمرکز ویژه بر رانندگی تهاجمی و اسپرت مهندسی شده بود. 911GT3 سال ۲۰۰۶ از پیشرانه‌ی ۶ سیلندر تخت ۳.۶ لیتری تا ۴۰۹ اسب‌بخار قدرت می‌گرفت. کد GT3 تاکنون در پورشه ادامه داشته است. به‌عقیده‌ی بسیاری از کارشناسان، مدل ۲۰۱۱ پورشه 911GT3 RS 4.0، آخرین نسخه‌ی ویژه از سری 997، بهترین محصول این برند آلمانی در سال‌های اخیر است.

سال ۲۰۱۱؛ مینی راکت من و رولز رویس 102EX

خودروساز انگلیسی مینی نمونه‌ی مفهومی راکت من (Rocketman) را به‌یاد مدل ۱۹۵۹ با طراحی مدرن رونمایی کرد. مقام‌های مینی پس از رونمایی این مدل و واکنش مثبت علاقه‌مندان، تولید نسخه‌ی برقی راکت من را در نظر گرفته‌اند؛ اما پروژه‌ی مینی برقی هیچ‌وقت عملی نشد.

در ژنو ۲۰۱۱، رولز رویس با نسخه‌ی برقی سدان فوق لوکس فانتوم خبرساز شد. مقام‌های رولز رویس مدل 102EX را برای بررسی تقاضای مدل‌های برقی و بنزینی لوکس طراحی کردند. واکنش‌ها به 102EX متفاوت بود؛ اما بیشتر افرادی که توانایی خرید محصولات رولز رویس را داشتند، به نمونه‌ی برقی این برند پاسخ منفی دادند. پروژه‌ی تولید مدل برقی رولز رویس خیلی زود کنار گذاشته شد تا همچنان پیشرانه‌ی V12 قلب محصولات گران‌قیمت این شرکت باشد. هنوز یک دهه از رونمایی 102EX نگذشته است، اما به‌نظر می‌رسد بازار آماده‌ی رولز رویس تمام‌برقی باشد. درهرصورت، وضعیت امروز متفاوت است. رولز رویسِ بااصالت حالا شاسی‌بلند تولید می‌کند و مدل‌های پلاگین هیبرید و برقی هم در آینده‌ای نزدیک استارت خواهند خورد.

سال ۲۰۱۳؛ فولکس واگن XL1

مدل مفهومی XL1 تلاش فولکس واگن برای تولید خودرویی بود که به‌اندازه‌ی سرعت بوگاتی شیرون کم‌مصرف باشد. XL1 حاصل فرایند توسعه و تلاش مهندس‌های فولکس واگن از سال ۲۰۰۲ و تولید مدل مفهومی 1-Litre محسوب می‌شد. مقام‌های بزرگ‌ترین گروه خودروسازی آلمان وعده دادند براساس تجربه‌های کسب‌شده در مدل‌های مفهومی سال‌های گذشته، سرانجام خودرویی تمام‌عیار و انقلابی عرضه کنند. XL1 درنهایت به‌تولید رسید؛ اما با تیراژ محدود ۲۰۰ دستگاه هرکدام به‌قیمت حداقل ۱۵۰,۰۰۰ دلار، علامت سؤال بزرگی در بازار شد. این قیمت برای بسیاری از افراد باورکردنی نبود؛ اما خریدارانی که واقعا حاضر بودند چنین مبلغی برای محصول فولکس واگن بپردازند، خودرویی دوسرنشینه با فناوری‌ پشرفته، آیرودینامیک پرجزئیات، قوای محرکه‌ی پلاگین هیبرید و مصرف ۰.۹ لیتر سوخت در هر ۱۰۰ کیلومتر دراختیار می‌گرفتند. سال ۲۰۱۴، فولکس واگن مدل اسپرت XL1 مجهز به پیشرانه‌ی دوکاتی را به ژنو آورد؛ اما این نمونه تولید شد.

سال ۲۰۱۶؛ شورولت کوروت گرند اسپرت

کسی انتظار ندارد شورولت کوروت در ژنو شکوهمندانه رونمایی شود؛ چراکه مهم‌ترین خودروِ اسپرت آمریکایی‌ها نمایشگاه مخصوص خود در دیترویت یا لس‌آنجلس را دارد؛ اما در سال ۲۰۱۶، شورولت محصولی غیرمنتظره داشت و نسخه‌ی گرند اسپرت کوروت را در ژنو رونمایی کرد. احتمالا دلیل اصلی این رونمایی در ژنو، لوئیس شورولت یکی از بنیان‌گذاران این برند و تولد او در سوئیس باشد.

سال ۲۰۱۸؛ جگوار I-Pace

از سال ۲۰۱۲ و با عرضه‌ی تسلا مدل S، متقاضیان خودروِ برقی با سواری راحت و سرعت زیاد و مسافت پیمایش درخورتوجه تنها یک انتخاب داشتند. زمانی‌که تسلا ظرفیت خط‌تولید خود را بیشتر می‌کرد، دیگر برندهای خودروسازی قدیمی در‌حال‌توسعه‌ی مدل‌های الکتریکی بودند. جگوار I-Pace اولین خودروِ برقی لوکس بود که برای رقابت با تسلا به‌حرکت افتاد. محصول بریتانیایی‌ها به‌زودی با دیگر مدل‌های برقی ساخت اروپا همراه می‌شود تا نبردی کامل بین نسل جدید خودروهای برقی و تولیدکننده‌های قدیمی و جدید شکل بگیرد.

سال ۲۰۱۹؛ ابرخودروهای قدرتمند و مدل‌های برقی جدید

در نمایشگاه خودرو ژنو ۲۰۱۹، مدل‌های جذابی در انواع کلاس‌ها رونمایی خواهند شد. شاید ابرخودروِ تمام‌برقی باتیستا (Battista) محصول Automobili Pininfarina، با قدرت ۱۹۰۰ اسب‌بخار و نهایت سرعت بیش از ۴۰۰ کیلومتربرساعت ستاره‌ی ژنو ۲۰۱۹ باشد.

نمایشگاه خودرو ژنو ۲۰۱۹ به‌طوررسمی از سه‌شنبه ۱۴اسفند۱۳۹۷ برای رسانه‌ها و خبرنگاران آغاز می‌شود و تا یکشنبه ۲۶اسفند۱۳۹۷ ادامه می‌یابد. هشتادونهمین همایش خودروسازان جهان در ژنو از پنجشنبه ۱۶اسفند۱۳۹۷، میزبان تمام علاقه‌مندان دنیای خودرو است.

وقتی کوه وزوویوس در سال ۷۹م فوران کرد، جریان‌های آذرآواری و ستون‌های خاکستر و گازهای سمّی جان حدود ۲,۰۰۰ نفر را در شهرهای باستانی پمپئی و هرکولانیوم گرفتند. بااین‌حال، همه‌ی مردم ساکن این نواحی جان خود را از دست ندادند؛ اما کسانی که زنده ماندند و نمی‌توانستند به خانه‌های ویران خود بازگردند، کجا رفتند؟

ازآنجاکه صحبت از مهاجرت در دنیای باستان است، آن‌ها جای دوری نرفتند. براساس پژوهشی جدید، این بازماندگان بیشتر در سواحل‌جنوبی ایتالیا در شهرهای کومای، ناپل، اوستیا و پوتیئلی ساکن شدند. به‌گفته‌ی استیون توک، نویسنده‌ی ارشد پژوهش جدید و استاد مطالعات کلاسیک در دانشگاه میامی در آکسفورد اوهایو، باتوجه‌به پراکندگی و ناقص‌بودن سوابق تاریخی، شناسایی مقصد این پناهندگان بسیار دشوار بود.

یکی از قربانیانی که براثر فروریختن جریان‌های آذرآواری و خاکستر فوران کوه ووزویوس روی شهر پمپئی جان خود را از دست داده است

توک برای شناسایی مقصد این پناهندگان باستانی از ترکیبی از سوابق تاریخی شامل اسناد، کتیبه‌ها، مصنوعات، بناها و ساختمان‌های عمومی بهره برد. در یک مورد توک، پایگاه اطلاعاتی شامل نام‌های خانوادگی مختص شهرهای پمپئی و هرکولانیوم ایجاد کرد و پس‌ازآن، اسناد تاریخی مختلف را بررسی کرد تا ببیند این اسامی پس از سال ۷۹م در نواحی دیگر نیز به‌کار رفته‌اند یا خیر. او همچنین به‌دنبال نشانه‌هایی از فرهنگ‌های مختص پمپئی و هرکولانیوم مانند پرستش وولکانوس (Vulcanus)، خدای آتش یا ونوس پمپئانا، الهه‌ی حامی پمپئی و همسر وولکانوس در شهرهای اطراف گشت.  

توک می‌گوید بناهای عمومی که در آن زمان احتمالا برای آمادگی با هجوم ناگهانی پناهندگان ساخته شدند، سرنخ‌های خوبی از اسکان مجدد آوارگان فوران سال ۷۹م دراختیار او گذاشتند. گفته می‌شود هنگام فوران کوه وزوویوس، بین ۱۵,۰۰۰ تا ۲۰,۰۰۰ نفر در شهرهای پمپئی و هرکولانیوم زندگی می‌کردند که اکثریت آن‌ها از فوران جان سالم به‌در بردند. یکی از بازماندگان مردی به‌نام کرنلیوس فوسکوس بود که بعدها در یکی از شهرهای امپراطوری روم به‌نام آسیا (در رومانی کنونی) در عملیاتی نظامی جانش را از دست داد.

توک به Live Science گفت:

در آنجا کتیبه‌ای برای او نصب شده است. در این کتیبه، می‌خوانیم که او از شهر پمپئی آمد و در ناپل زندگی کرد و بعدا به ارتش پیوست.  

کتیبه‌ی Have در ورودی خانه‌ای در شهر پمپئی ایتالیا. کتیبه‌ی مشابهی در آرامگاه خانوادگی در شهر ناپل پیدا شده که احتمالا متعلق به یکی از خانواده‌های بازمانده از فوران سال ۷۹م کوه ووزویوس است

در نمونه‌ای دیگر، براساس اسنادی که جزئیات مربوط‌به جنگ‌ها و دیگر سوابق در آن ثبت می‌شد، خانواده‌ی سولپیسیوس که از پمپئی آمده بودند، به کومای نقل‌مکان کردند.

توک گفت:

باستان‌شناسان بیرون از ویرانه‌های پمپئی صندوقی پر از اسناد مالی پیدا کردند. این صندوق که درکنار جاده پیدا شد، با خاکستر پوشانده شده بود. واضح است که کسی در هنگام فرار از مهلکه این صندوق بزرگ را روی دوش برده؛ اما چند کیلومتر دورتر از شهر، پرتش کرده است.

به‌گفته‌ی تورک، درون این صندوق اسنادی متعلق به چند ده سال پیدا شدند که وام‌ها و بدهی‌ها و املاک خانواده را شامل می‌شوند. آن‌طورکه از این اسناد مشخص می‌شود، اعضای خانواده‌ی سولپیسیوس به‌دلیل ارتباطات تجاری در شهر کومای تصمیم گرفتند در آنجا ساکن شوند.

کتیبه‌ای در شهر ناپل که تمامی اعتبار بازسازی‌ شهر برای پذیرش پناهندگان را به امپراتور تیتوس نسبت داده است

توک در پژوهش خود، شواهدی از اسکان مجدد چندین زن و برده‌های آزادشده را نیز پیدا کرد. او می‌گوید بسیاری از این پناهندگان حتی پس از اینکه به شهرهای جدید نقل‌مکان کردند، با یکدیگر ازدواج کردند. یکی از این زنان به‌نام وتیا سابینا در آرامگاهی خانوادگی در ناپل به‌خاک سپرده شده که روی آن کتیبه‌ای با نقش Have نصب شده است. کلمه‌ی Have به زبان اوسکی است. اوسکی زبانی است که هم قبل و هم بعد از اینکه رومیان این شهر را در سال ۸۰‌ق‌م تصرف کردند، در پمپئی صحبت می‌شد.

به‌اعتقاد توک، کلمه‌ی Have به‌معنای «خوش آمدید» است و می‌توانید آن را به‌وضوح درمقابل خانه‌های به‌جای‌مانده در شهر پمپئی ببینید. بااین‌حال، تنها اتکا به نام‌های خانوادگی منحصر به این شهرهای باستانی می‌تواند تا حدی مثمرثمر باشد. به‌دلیل اینکه اسامی بسیاری از خارجیان و مهاجران و بردگان در اسناد ثبت نمی‌شد، شمار پناهندگان در پژوهش توک به‌شدت کمتر از رقم واقعی است.

به‌گفته‌ی توک، از بناهای عمومی که در آن زمان امپراتور روم، تیتوس ساخته‌ است، می‌توان فهمید او خرج‌هایی را در نقاط پناهنده‌پذیر کرده است. البته توک معتقد است امپراتور این دست‌و‌دلبازی‌ها را از جیب خود مردم پمپئی و هرکولانیوم می‌کرد و از اموالی بهره می‌برد که پس از فوران سال ۷۹م بدون وارث باقی مانده بودند.

توک می‌گوید:

اعتبار ساخت این بناها تماما نصیب تیتوس شد؛ ولی افرادی که واقعا در آن سهمی داشتند، هیچ نصیبی نبردند؛ به‌جز اینکه بناهای جدید به‌احتمال زیادی به آن‌ها (پناهندگان) کمک کرد که در خانه‌های جدیدشان ساکن شوند. شهرهای پمپئی و هرکولانیوم از بین رفتند؛ اما امپراتوری روم توانست محله‌ها و ساختمان‌های جدیدی برای بازماندگان این شهرها بسازد تا در آنجا ساکن شوند.

هدفون‌ها انواع مختلفی دارند تا پاسخ‌گوی تمام سلایق باشند. دو عبارتی که ممکن است زیاد به‌گوشتان خورده باشد، هدفون‌های واقعا بی‌سیم و هدفون‌های بی‌سیم هستند. گرچه تفاوت بین این دو بسیار ساده است، اغلب اوقات، شمار زیادی از کاربران آن‌ها را باهم اشتباه می‌گیرند و دچار سردرگمی می‌شوند. 

مدت‌ها است که با عبارت هدفون بی‌سیم آشنا هستیم. این عبارت معمولا به هدفون‌های بلوتوثی امروزی اشاره می‌کند که برای گوش‌دادن آهنگ با آن‌ها، به اتصال سیمی نیازی ندارد.

به‌عبارتِ‌دیگر، منظور از هدفون بی‌سیم آن دسته از هدفون‌هایی است که بین آن‌ها با منبع پخش صوت (معمولا گوشی همراه) هیچ‌گونه ارتباطی ازطریق سیم وجود ندارد و این ارتباط معمولا با بلوتوث برقرار می‌شود. البته در این بین، محصولاتی مانند هدفون‌های جدید بیتس (نظیر استودیو ۳ وایرلس) هستند که اتصال آن‌ها به آيفون‌های اپل ازطریق تراشه‌ی W1 برقرار می‌شود.

حال که فناوری به بلوغ بیشتری رسیده، محصولات متنوع‌تری وارد بازار شده‌اند. همین هدفون‌های بی‌سیم که زمانی برای خودشان حسابی طرفدار دست‌و‌پا کرده بودند، امروزه ممکن است برخی از افراد نکوهششان کنند. همین امر باعث شد شرکت‌ها به تولید نوع جدیدی از هدفون‌های بی‌سیم روی بیاورند؛ هدفون‌هایی که به‌معنای واقعی کلمه «بی‌سیم» هستند.

بسیاری از شرکت‌ها هدفون‌های بلوتوثی بی‌سیم و هدفون‌های بلوتوثی واقعا بی‌سیم خود را همان هدفون بی‌سیم نام‌گذاری می‌کنند تا کاربران کمتر سردرگم شوند. باوجوداین درهرصورت، دانستن تفاوت بین این هدفون‌ها موضوع مهمی است و علاقه‌مندان به این حوزه باید از آن مطلع باشند.

درادامه، به‌طور دقیق و خلاصه تفاوت بین هدفون‌های بی‌سیم و واقعا بی‌سیم را برایتان شرح می‌دهیم. 

هدفون بی‌سیم (Wireless)

بگذارید معرفی هدفون بی‌سیم را با مثالی آغاز کنیم. برای نمونه، نگاهی به هدفون جی‌برد ایکس ۳ بیندازید. در این هدفون، ارتباط سیمی فیزیکی بین گوشی و هدفون وجود ندارد و جی‌برد ایکس ۳ می‌تواند به‌راحتی ازطریق اتصال بلوتوث، آهنگ‌های دلخواهتان را پخش کند. 

درواقع در جی‌برد ایکس ۳ و هدفون‌های مشابه، صدا ازطریق بلوتوث به گیرنده‌ای ویژه در هدفون منتقل می‌شود و از آنجا به درایور آن می‌رسد. جی‌برد ایکس ۳ و هدفون‌هایی ازاین‌دست، سال‌های سال است که در بازار موجودند و از آن‌ها به‌عنوان هدفون بی‌سیم یاد می‌شود. این هدفون‌ها به‌مرور زمان محبوب‌تر از قبل هم می‌شوند؛ چرا که سازندگان گوشی‌های هوشمند نشان داده‌اند علاقه‌ای به جک ۳.۵ میلی‌متری هدفون ندارند و گوشی‌های پرچم‌دارِ کمی در بازار هستند که به این جک مجهز باشند.

هدفون واقعا بی‌سیم (True Wireless)

گیر آیکون ایکس ۲۰۱۸ سامسونگ و ایرپاد اپل، احتمالا شناخته‌شده‌ترین نمونه‌های هدفون‌های واقعا بی‌سیم هستند. هر هدفون به‌طور کلی دو گوشی مجزا دارد. در هدفون‌های واقعا بی‌سیم، نه‌تنها بین خود هدفون و منبع پخش صوت هیچ‌گونه ارتباط سیمی وجود ندارد؛ بلکه در بین این گوشی‌ها نیز ارتباط فیزیکی دیده نمی‌شود. 

نحوه‌ی کارکرد هدفون‌های واقعا بی‌سیم بدین‌ترتیب است که صدا ازطریق بلوتوث به گیرنده‌ی یکی از گوشی‌ها می‌رسد و این گوشی نیز آن صدا را به گوشی دوم منتقل می‌کند تا ازاین‌طریق موسیقی را بدون مشکل بشنوید.

هدفون‌های واقعا بی‌سیم ازلحاظ بهره‌مندی از فناوری‌های جدید، به‌روز‌تر از هدفون‌های بی‌سیم هستند. البته از عمر این نوع هدفون‌ها زمان زیادی نمی‌گذرد و هنوز جای پیشرفت زیادی دارند. 

اخیرا ساک‌های سنگین خود را برای رسیدن به پروازتان حمل کرده‌اید؟ آخرین ۱۰۰ متری را به‌خاطر می‌آورید که برای سوارشدن به مترو طی کردید؟ اگر این کارها را انجام داده باشید، ناخودآگاه تمریناتی با فعالیت شدید جسمانی انجام داده‌اید.

مقاله‌ای که اخیرا در مجله‌ی پزشکی ورزشی بریتانیا منتشر شده، فعالیت‌های منظم و نامعمول را نشان می‌دهد که باعث خستگی می‌شوند و احتمالا سلامتی شما را بهبود می‌بخشند؛ حتی اگر شما این حرکات را ۳۰ ثانیه در روز تکرار کنید. درحقیقت، فعالیت شدید با شدت بیشتر در زندگی روزمره، مثل قدم‌زدن یا خرید ناهار، می‌تواند کلیدی برای کمک به همه‌ی ما باشد؛ مخصوصا کسانی که اضافه‌وزن دارند.

ورزش با شدت زیاد چیست؟

تا همین اواخر، بسیاری از متخصصان ورزش‌کردن را حداقل ۱۰ دقیقه پیاده‌روی مداوم می‌دانستند و آن را پیشنهاد می‌کردند؛ اگرچه شواهد علمی معتبری در‌این‌زمینه وجود نداشت. این توصیه اخیرا را گزارش مشاور فعالیت فیزیکی ایالات متحده‌ی آمریکا در سال ۲۰۱۸ رد کرده است. در دستورالعمل‌های جدید، زمان انجام ورزش مهم نیست و بیشتر روی انجام‌دادن درست حرکت ورزشی تأکید می‌شود. این توصیه با دوره‌های کوتاه فعالیت‌های جسمانی با اصول هسته‌ای آموزش تمرین شدت زیاد (HIIT) منطبق است.

HIIT برنامه‌ی ورزشی بسیار محبوبی شامل جلسات مکرر و کوتاه است که از ۶ ثانیه تا ۴ دقیقه با فاصله‌های ۳۰ ثانیه استراحت انجام می‌شود. در میان روش‌های زیادی از رژیم‌های مختلف، مداوم متوجه می‌شویم که هر نوع تمرین تناوبی با شدت زیاد صرف‌نظر از تعداد تکرارها، رسیدن به تناسب‌اندام را بهبود می‌بخشد. به‌همین‌دلیل، وقتی مرتب تمرینات شدید را تکرار می‌کنیم، بدنمان به ورزش‌کردن عادت می‌کند.

حتی جلسات کوتاه ۲۰ ثانیه‌ی بالارفتن از پله با تکرار روزی ۳ دفعه به‌صورت یک روز درمیان در طول هفته، به بهبود شرایط قلبی‌عروقی منجر می‌شود. این نوع فعالیت‌ها نشان می‌دهند چگونه ریه و قلب و سیستم گردش‌خون کار می‌کنند. هرچه شدت حرکات بیشتر باشد، خطر ابتلا به بیماری های قلبی کمتر است. پژوهش‌ها نشان می‌دهد شدت فعالیت فیزیکی می‌تواند سلامتی افراد میان‌سال را درمقایسه‌با زمانی‌ افزایش دهد که فعالیت ورزشی ندارند.

دست‌یافتنی برای همه

دلایل اصلی اینکه افراد به‌اندازه‌ی کافی ورزش نمی‌کنند، هزینه، کمبود وقت، مهارت و انگیزه را شامل می‌شود. تمرینات ورزشی و حرکات روزانه با شدت زیاد راه‌های مؤثری برای افزایش تناسب‌اندام به‌نظر می‌رسند؛ اما اغلب عملی نیستند.

به‌عنوان مثال، افراد مبتلا به بیماری‌های مزمن و اکثر افراد میان‌سال و سال‌خورده، نمی‌توانند این تمرینات را انجام دهند. بعضی افراد هم فکر می‌کنند توانایی انجام حرکات شدید را ندارند؛ اما روش‌های دردسترسی برای ترکیب فعالیت‌های جسمی وجود دارد. برخی از این روش‌ها عبارت‌اند از:

• جایگزین‌کردن مسیرهای کوتاه رانندگی با پیاده‌روی سریع یا دوچرخه‌سواری
• حرکت سریع در پله‌ها به‌جای استفاده از آسانسور
• پارک‌کردن ماشین و خرید پیاده (۱۰۰ متر)
• افزایش سرعت پیاده‌روی در مسافت ۱۰۰ تا ۲۰۰ متر و قدم‌زدن تا زمانی‌که احساس کنید میزان ضربان قلب شما افزایش می‌یابد و تعداد نفس‌ها زیاد می‌شوند.
• پیاده‌روی سریع با سرعت ۱۳۰ تا ۱۴۰ گام در دقیقه
• به‌دنبال فرصت برای قدم‌زدن در سربالایی
• دویدن به‌مدت ۳۰ تا ۹۰ ثانیه

این نوع فعالیت‌ها می‌توانند برای دستیابی به ۳۰ دقیقه فعالیت بدنی در روز مناسب باشند. همچنین، می‌توانند به تقویت تناسب‌اندام کمک کنند تا انجام فعالیت‌های شدید آسان شوند؛ حتی برای کسانی که انجام حرکات ورزشی برای آن‌ها سخت باشد.

اداره‌ی نظام‌های پرداخت و معاونت فناوری‌های نوین بانک مرکزی با انتشار مستندی اعلام کرد از ابتدای سال ۹۸ ارائه‌ی خدمات بانکی صرفا با تطبیق کد ملی با شماره تلفن همراه در اپلیکیشن‌های موبایلی امکان‌پذیر خواهد بود. همچنین به منظور هویت سنجی اپلیکیشن‌های موبایلی از زیرساخت سامانه‌ی نهاب استفاده خواهد شد و تراکنش مانده‌گیری و صورتحساب تنها در صورت تطبیق با روال‌های جدید مجاز خواهد بود.

اپلیکیشن‌های موبایلی برای ارائه‌ی خدماتی مانند مانده‌گیری و صورتحساب باید الزامات مطرح‌شده را رعایت کنند، آزمون‌های سامانه‌ی مانا و نهاب را با موفقیت پشت سر بگذارند و با روال‌های جدید شرکت شاپرک تطبیق پیدا کنند. این خدمت به‌زودی و با مدل جدید احراز هویت ازطریق تطبیق کد ملی با شماره‌ی تلفن همراه به شهروندان ارائه خواهد شد.

بانک مرکزی همچنین تأکید کرد شرکت‌های ارائه‌دهنده‌ی خدمات پرداخت به هیچ عنوان نباید شماره‌ی کارت، کد CVV2، رمز دوم کارت‌بانکی و اطلاعات مالی مشتریان مانند مانده‌حساب و صورتحساب آن‌ها را در سامانه‌های خود اعم از سامانه‌ی مرکزی و برنامک همراه ذخیره کنند و ارائه‌ی تمامی خدمات کارتی در اپلیکیشن‌های موبایلی تنها با استفاده از کد ارائه‌شده توسط سامانه‌ی مانا مجاز خواهد بود.

کانال ارتباطی با رمزنگاری End-to-End

بانک مرکزی در زمینه‌ی الزامات کانال‌های ارتباطی میان مؤسسه و اپلیکیشن موبایلی تأکید کرده است که کانال ارتباطی باید دارای رمزنگاری End-to-End بوده و از هیچ الگوریتم و زیرساخت غیر استانداردی نباید استفاده شود.

احراز هویت برای هر بار ورود به اپلیکیشن‌های پرداخت

پلیس فتا و سایر نهادهای ناظر یکی از راه‌های کاهش سوءاستفاده و کلاهبرداری را احراز هویت کاربر در هر بار ورود به اپلیکیشن‌های پرداخت اعلام کرده است. به همین دلیل براساس اطلاعیه‌ی بانک مرکزی، تمام اپلیکیشن‌های پرداخت موظف هستند کاربر را در هر بار ورود با استفاده از روش‌هایی مانند نام کاربری و گذر واژه، تشخیص چهره و... شناسایی کنند.

الزامات مشاهده‌ی شماره‌ی کارت در اپلیکیشن‌های موبایلی

همچنین در مستند الزامات ارائه‌ی خدمات بانکی توسط برنامک‌های همراه به سازندگان اپلیکیشن‌ها یادآوری شده که باید الزاماتی را برای مشاهده‌ی شماره کارت رعایت کنند. به این صورت که شماره‌ی کارت باید به‌صورت نهان شده نمایش داده شود یعنی ۶ رقم اول و چهار رقم آخر شماره‌ی کارت قابل مشاهده است و سایر ارقام باید با کاراکتر * نشان داده شود.

تقریباً ۳ سال از معرفی ابرخودرو استون مارتین والکری می‌گذرد و حالا خودروساز بریتانیایی به‌تازگی جزئیات کامل فنی این خودرو را اعلام کرد. استون مارتین همچنین تائید کرده که نمونه اولیه والکری اکنون در حال ساخت است. همان‌طور که همیشه علاقه‌مندان از استون مارتین انتظار دارند، مشخصات فنی ابرخودرو والکری خیره‌کننده خواهد بود. 

به‌عنوان پروژه همکاری میان استون مارتین و تیم فرمول یک ردبول ریسینگ (Red Bull Racing) با نام AM-RB 001، والکری برای اولین‌بار در سال ۲۰۱۶ معرفی شد. در آن زمان آدریان نیووی از مهندسان ردبول ریسینگ معتقد بود که طراحی خودروهای جاده‌ای نسبت به مدل‌های حاضر در مسابقات فرمول یک، آسان‌تر است و نیاز به تطبیق با قوانین کمتری دارد.

با گذشت حدود ۱۸ ماه پکیج طراحی استون مارتین والکری با نام جدیدی در سال ۲۰۱۷ معرفی شد؛ ترکیبی هیجان‌انگیز از طراحی خودروهای فرمول یک و محصولات عضلانی خیابانی در قالب والکری جدید به رسانه‌ها آمد. در سال ۲۰۱۸ استون مارتین اطلاعاتی درباره پیشرانه خورجینی ۱۲ سیلندر با قدرت ۱۰۰۰ اسب‌بخار ارائه کرد. یک هیولای تمام عیار که آماده شده تا قدرت طراحی خودروساز بریتانیایی را در سطح اول دنیا به رخ بکشد. 

هم‌اکنون استون مارتین جزئیات بیشتری از عملکرد کامل سیستم محرکه هیبریدی این ابرخودرو منتشر کرده است. تائیدیه‌های تولید برای سیستم محرکه هیبریدی کسب شده و این شرکت در حال تولید نمونه اولیه است. اشتیاق زیادی برای تکمیل استون مارتین والکری هیبرید در مهندسان این شرکت وجود دارد و آن‌ها دوست دارند هرچه زودتر آن را در پیست آزمایش کنند. 

قدرت این سیستم محرکه تقریباً ۱۰۰۰ اسب‌بخار است که از پیشرانه ۶.۵ لیتری خورجینی ۱۲ سیلندر بنزینی تنفس طبیعی به دست می‌آید. این پیشرانه که توسط کازورث (Cosworth) ساخته شده، بیشینه قدرت خروجی را در ۱۰۵۰۰ دوربردقیقه ایجاد می‌کند؛ درحالی‌که بیشینه گشتاور خروجی ۷۴۰ نیوتن‌متر در ۷۰۰۰ دوربردقیقه به دست خواهد آمد. سپس نوبت سیستم برقی طراحی‌شده توسط ریمک (Rimac) است که تقریباً ۱۶۰ اسب‌بخار قدرت و ۲۸۰ نیوتن‌متر گشتاور به توان خروجی خودروی هیبریدی می‌افزاید. در نتیجه توان خروجی به ۱۱۶۰ اسب‌بخار و گشتاور به ۹۰۰ نیوتن‌متر می‌رسد. بخشی از توان مورد نیاز برای شارژ باتری از سیستم بازیابی انرژی جنبشی (KERS) گرفته می‌شود.

طراحی فنی والکری ترکیبی از دانش فنی استون مارتین و فناوری پیشرفته ردبول ریسینگ است. از آنجا که هر دو دانش عمیقی در زمینه فرمول یک دارند، بیشتر قسمت‌های استون مارتین والکری به‌طور مستقیم از فناوری‌های این رشته گرفته شده است که از آن جمله می‌توان به سیستم محرکه، شاسی و بدنه اشاره کرد. این بخش‌ها به‌صورت طراحی کاملاً یکپارچه و در هماهنگی با سایر اجزا هستند.

پوشش پیشرانه خورجینی ۱۲ سیلندر و جعبه‌دنده به‌عنوان عضو اصلی شاسی والکری عمل می‌کند. جعبه‌دنده نیز خود به‌تنهایی به‌عنوان محلی برای نصب تعلیق عقب و بخش بزرگی از زیربندی عقب استفاده می‌شود، درحالی‌که پکیج باتری به‌عنوان مرکز قدرت الکتریکی و الکترونیکی خودرو عمل می‌کند. 

استون مارتین اعلام کرد که نمونه اولیه ابرخودروی هیبریدی والکری برای انجام آزمایش ساخته شده است. اما زمان مشخصی برای ساخت و رونمایی عمومی از مدل تولیدی این ابرخودرو مشخص نشده است. 

براساس آمار و اطلاعات منتشرشده از سوی وب‌سایت Thinknum و داده‌های مربوط اطلاعات استخدامی اپل، برای اولین‌بار از فصل اول سال ۲۰۱۶ تاکنون، اپل در ردیف فهرست مشاغل مورد نیاز خود، تعداد مهندس نرم‌افزار بیشتری نسبت به مهندس سخت‌افزار استخدام می‌کند.

وبسایت Thinknum ادعا می‌کند از فصل سوم ۲۰۱۸ میلادی تاکنون، با نگاهی به فهرست مشاغل مورد نیاز اپل برای فعالیت‌های نرم‌افزاری و سرویس‌های اپل از فعالیت‌های شغلی مربوط‌به حوزه‌ی سخت‌افزار پیشی گرفته است.

جوشا فروهلینگر از Thinknum، اطلاعات مربوط‌به فهرست مشاغل اپل را مشخصا ازطریق پورتال مشاغل اپل استخراج کرده است که شامل فهرست استخدامی شرکت‌های شخص ثالث نمی‌شود. وب‌سایت Thinknum به بررسی فهرست مشاغل مورد نیاز اپل از فصل اول سال ۲۰۱۶ میلادی پرداخته است. در نتیجه مشخص نیست قبل از سال ۲۰۱۶، تقاضای استخدام کوپرتینونشین‌ها برای مهندس نرم‌افزار و سخت‌افزار در چه وضعیتی قرار داشته است.

اطلاعات آماری استخراج‌شده، چه درست یا نادرست، داده‌های معنی‌داری هستند. اپل در سال‌های اخیر بر توسعه‌ی بخش خدمات و سرویس‌های خود از جمله اپل استور و اپل موزیک، تمرکز بیشتری داشته است. پیش‌تر در خبری گفته شده بود که انتظار می‌رود سرویس خبری و سرویس استریم ویدئویی اپل در تاریخ ۲۵ مارس برابر با ۵ فرودین‌ماه معرفی شود. همچنین، کوپرتینونشین‌ها تمرکز و توجه بیشتری به یادگیری ماشینی، سیری مبتنی برهوش مصنوعی از خود نشان می‌دهند. همه‌ی این حوزه‌ها به‌نوعی به مهندسی نرم‌افزار مربوط می‌شود.

در حال حاضر بیش از ۱.۴ میلیارد دستگاه اپل در سراسر جهان به‌صورت فعال در حال استفاده توسط کاربران هستند. بازار اشباع‌شده و افزایش قیمت‌ها، باعث کاهش تقاضای بازار برای خرید برخی محصولات شده است. پیش‌تر  کاهش ۹ میلیارد دلاری پیش‌بینی فروش اپل در نتیجه کاهش تقاضا برای آیفون مطرح شده بود. در اخبار دیگری نیز گفته شده بود که  درآمد اپل از فروش آیفون طی پاییز ۲۰۱۸ با کاهش ۱۵ درصدی رو‌به‌رو شده است. اپل تاکنون صدها میلیون دستگاه به کاربران سراسر جهان فروخته است و قصد دارد روی اکوسیستم خدمات و ویژگی‌های نرم‌افزاری مربوط‌به این دستگاه‌ها تمرکز کند و برای نیل به این هدف نیازمند استخدام مهندسین نرم‌افزار بیشتری خواهد بود.

بیل گیتس و همسرش، ملیندا گیتس، هر سال نامه‌ای درمورد موضوع‌های مرتبط با فعالیت‌های بشردوستانه خود می‌نویسند که در آن به فرصت‌ها، چالش‌ها و مواردی که نیازمند توجه بیشتری هستند، اشاره می‌کنند. در نامه‌ی امسال این زوج به مسائلی پرداخته شده که این دو نفر را شگفت‌زده کرده است.

اخبار مرتبط با نزاع و رسوایی، بخش اعظمی از مهم‌ترین اخبار امسال را تشکیل می‌دهند؛ اما بیل و همسرش بیشتر روی زمینه‌هایی تمرکز کرده‌اند که نوآوری باعث ایجاد تغییرات مثبت در آن‌ها شده است. بیل گیتس درباره نقش نوآوری در بهبود زندگی این‌چنین می‌گوید:

استفاده از نوآوری باعث تقویت عدل و انصاف و نزدیک شدن افراد به یکدیگر می‌شود.

بیل و ملیندا گیتس به‌عنوان افراد خیر و بشردوست اخیرا در مصاحبه‌ای شرکت کرده‌اند که موضوع آن بحث درمورد نامه‌ی آن‌ها و تصمیم‌گیری‌شان درمورد انتخاب فعالیت‌های مبتکرانه جهت تمرکز روی آن‌ها با همکاری اعضای فعال تیم بنیان‌گذار  فعالیت‌های خیریه‌‌ی آن‌ها و استفاده از منابع متعدد است.

در این مصاحبه موضوعات بسیار متنوعی مورد بحث قرار گرفته است؛ از مشارکت زنان در فعالیت‌های مختلف گرفته تا داده‌های مرتبط با حریم خصوصی و رشد ملی‌گرایی. در مقاله‌ی پیش رو، متن این مصاحبه به‌طور کامل شرح داده شده است.

-می‌خواهم با سؤال عجیبی شروع کنم؛ تلفن همراه شما چیست؟

-گوشی‌ من گلکسی سامسونگ با سیستم‌عامل اندروید و پر از اپلیکیشن‌های مایکروسافت است.

-آیا شما از گوشی‌های سری گلکسی نوت سامسونگ به همراه قلم دیجیتالی آن استفاده می‌کند؟

-خیر. این قلم‌ها را همراه‌با جوهر دیجیتالی مورد‌استفاده در اپلیکیشن OneNote Ink برای کار کردن با کامپیوتر ویندوز خود استفاده می‌کنم و بیش از هر کاربر دیگری با این قلم‌ها کار می‌کنم.

-در سالی که اتفاقات آن در نامه پوشش داده شده است، شما کارهای زیادی برای به‌ دست آوردن اطلاعات لازم در مورد زندگی دختران انجام داده‌اید که می‌تواند نقش مهمی در رشد ملی‌گرایی داشته باشد. حتی در قسمتی از نامه به ساخت دستشویی‌های عمومی اشاره کرده‌اید. دلیل نوشتن این نامه چیست؟ مخاطبان این نامه چه کسانی هستند؟ نحوه انتخاب موضوع‌ مختلف درمورد مخاطبان خاص که روی آن‌ها تمرکز می‌کنید، چگونه است؟

-اتفاقاتی که من و ملیندا در طول انجام کارهای خیرخواهانه‌ی خود مشاهده کرده‌ایم، ما را بر آن داشته است تا چنین نامه‌ای بنویسیم. به نظر می‌رسد فعالیت‌هایمان نتایج سازنده‌ای داشته است و در تلاش هستیم در برخی‌از زمینه‌ها مثل پرداختن به مسائل جنسیتی، اقدامات بهتری انجام دهیم. این نامه تلاشی برای افزایش اقدامات مبتکرانه نیز محسوب می‌شود.ساخت دستشویی‌های عمومی هم می‌تواند به کودکان دبستانی در مناطق محروم کمک زیادی کند.

این نامه باعث شده است که من و همسرم با سراسر جهان ارتباط برقرار کنیم، فرصت همکاری با برخی از افراد نوآور جهان را به دست آوریم و آمار زیادی را در مورد اتفاقات مختلف مورد بررسی قرار دهیم. امسال ۹ اتفاق مهم من و ملیندا را شگفت‌زده کرده است.

-آیا فعالیت‌های خیرخواهانه‌ی شما به اندازه زیادی گسترش یافته است یا خیر؟ به نظر خودتان کارهای زیادی انجام داده‌اید یا نه؟ ثروت خود را در چه راهی صرف می‌کنید؟ آیا فکر می‌کنید می‌توانید این ثروت را به شیوه‌ی متمرکزتری به‌کار بگیرید؟

-فعالیت‌های بشردوستانه‌ی ما در سطح گسترده‌‌ای صورت می‌گیرد و دو هدف عمده داریم: فعالیت‌های مرتبط با سلامت و اقدامات آموزشی در سراسر آمریکا. درضمن موفقیت‌های برزگ من در مایکروسافت و موفقیت‌های آقای وارن بافت در شرکت برکشایر هاتاوی باعث شده است در تأمین منابع مالی مشکلی نداشته باشیم و با قدرت به کار خود ادامه دهیم.

ما درحال سرمایه‌گذاری برای مقابله با مالاریا، سل و دیگر بیماری‌های عفونی هستیم و شرکت مایکروسافت هم با نیروی انسانی زبده خود که قدرت تحلیلی خوبی هم دارند، به‌خوبی برای این کار آماده است.

به‌دلیل اینکه حفظ سلامتی مردم مناطق مردم و ارتقای آن، جزو اهداف اصلی ما محسوب می‌شود، برخی از کارها مانند ساختن دستشویی‌های عمومی، تقویت کشاورزی و ارائه‌ی برخی‌از خدمات مالی باید با سرعت بیشتری انجام شود. ارائه برخی از خدمات مالی مستلزم استفاده از فناوری‌های مبتکرانه و گسترش استفاده از گوشی‌ها به‌خصوص گوشی‌های هوشمند است. چنین موضوعاتی ذهن من و ملیندا را به خود مشغول کرده و در مایکروسافت نیز اقداماتی برای دستیابی به این اهداف انجام شده است. انجام برخی از کارها فقط در توان ما است که از میان آن‌ها می‌توان به بازسازی دستشویی‌های عمومی اشاره کرد. ما درمورد چالش‌‌های مهندسی رویاهای بلندپروانه‌ای داریم و می‌توانیم طراحی‌هایی را که می‌تواند راه‌حل مشکلات باشد، در دانشگاه‌های مختلف مطرح کنیم.

-شما در نامه‌ی سال ۲۰۱۵ به این موضوع اشاره کرده‌اید که به آینده و به پیشرفت علم و مهندسی فکر می‌کنید و به‌نظر می‌رسد که در‌حال‌حاضر در حال کار کردن روی پروژه‌های واضح و مشخص هستید؛ اما این پروژه‌ها جهانی نیستند. شما در گفته‌های خود به این موضوع اشاره کرده‌اید که جمعیت آفریقا جوان‌ترین جمعیت جهان است و همچنین  معتقدید که ساخت‌‌وساز در سراسر جهان بیش از حد گسترش یافته است؛ حتی نظرتان این است که با روند تا ۴۰ سال آینده هر ماه شهری به شلوغی نیویورک در جهان ایجاد خواهد شد.

من به آماری که ارائه داده‌اید، علاقه‌‌‌‌‌‌ی زیادی دارم. می‌دانم که اطلاعات مناسبی درمورد زندگی زنان و دختران در دست نیست. به نظر شما چرا جمع‌آوری این اطلاعات امری ضروری است؟

در تمام فعالیت‌هایی که ما انجام می‌دهیم، تساوی جنسیتی اهمیت ویژه‌ای دارد؛ به‌عنوان مثال وقتی قصد گسترش کشاورزی را داریم، باید به این موضوع هم توجه کنیم که زنان در پرورش چه محصولاتی می‌توانند مشارکت داشته باشند؛ زیرا زنان پول دریافتی خود را بیشتر صرف پرداخت شهریه و خرید مواد غذایی می‌کنند؛ این درحالی است که مردان پول کمتری برای این کارها می‌پردازند.

اطلاعات زیادی در این زمینه در دست نیست؛ مثلا دقیقا نمی‌‌دانیم که چه کسی ثروت خانواده را مدیریت می‌کند یا اینکه چه تعداد از زنان مجبورند کار کنند. چنین آماری در آمار مربوط‌به تولید ناخالص داخلی مشخص نشده است. داده‌های مرتبط با امور آموزشی هم نشان‌دهنده‌ی فاصله‌ی زیاد بین مردم جهان است (مثلا فعالیت‌های آموزشی در کشورهای آفریقایی اصلا دروضعیت خوبی نیست). این موضوع درمورد آمار مربوط‌به افرادی که گوشی هوشمند دارند، نیز صدق می‌کند. گسترش استفاده از گوشی‌های هوشمند ضروری است؛ زیرا این گوشی‌ها می‌توانند بستر ارائه‌ی خدمات مالی را فراهم کنند.

-می‌توان گفت زنان همیشه درباره‌ی چنین موضوعاتی شکایت می‌کنند و به معضل بزرگی برای آن‌ها تبدیل شده است و از سویی دیگر اطلاعات زیادی در این مورد وجود دارد که یا به‌درستی ارزیابی نمی‌شود یا به‌درستی جمع‌آوری نمی‌شود. انتقادی که درباره‌ی این موضوع مطرح می‌شود این است که آیا در دسترس نبودن اطلاعات کافی، به فرد یا افرادی که آن‌ها را جمع‌آوری می‌کند، مربوط می‌شود؟ خانم ملیندا هم صریحا در نامه گفته‌اند چیزی که تصمیم که به‌ ارزیابی آن گرفته‌ایم، درواقع همان است که برایش ارزش قائل شده‌ایم.

آیا دسترسی به اطلاعات زمینه طرح مباحث بهتر را فراهم می‌کند یا می‌تواند نحوه‌ی تخصیص سرمایه به فعالیت‌های مختلف را مشخص کند؟ اگر این انتقاد مطرح شود که زنان مدت زیادی است که وجود این مشکلات را گوشزد می‌کنند، اقدامات شما بر چه اساسی صورت می‌گیرد؟

-به‌عنوان مثال در زمینه کشاورزی و دامپروری، محصولات و دام‌‌هایی را انتخاب می‌کنیم که زنان هم بتوانند در پرورش آن‌ها مشارکت داشته باشند؛ مثلا زنان به‌راحتی می‌توانند مرغ‌ها را پرورش دهند و تخم‌مرغ‌ها را بفروشند یا در خانه از آن‌ها نگه‌داری کنند. درضمن تخم‌مرغ ارزش غذایی بالایی هم دارد. اگرچه پرورش گاو درآمد بیشتری دارد و گوشت و شیر بیشتری هم تولید می‌شود؛ اما بیشتر تمرکز ما روی پرورش مرغ است؛ چرا که زنان به‌راحتی می‌توانند از آن‌ها نگه‌داری کنند.

این موضوع درمورد فعالیت‌های مرتبط‌‌با ارائه‌ی خدمات مالی نیز صدق می‌کند؛ وقتی که ما این فعالیت‌ها را می‌بینیم و می‌گوییم «خب، همه کارها خوب پیش می‌رود؟»، فقط کاربرد این فعالیت‌ها را بررسی کرده‌ایم؛ اما ما فقط نباید کاربرد این فعالیت‌ها را به‌صورت کلی بررسی کنیم، بلکه باید ببینیم این فعالیت‌ها چقدر برای زنان مفید است و اقدامات خود را براساس چنین رویکردی تنظیم کنیم. هدف ما سرمایه‌گذاری در زمینه‌هایی مثل حفظ سلامت زنان در هنگام زایمان، کاهش مرگ مادران در هنگام بارداری یا هنگام وضع حمل است؛ چنین سرمایه‌گذاری‌هایی تنها مختص زنان است. در مورد فعالیت‌های دیگر مثل نجات جان انسان‌ها یا بهبود وضعیت کشاورزی، ابتدا باید ببینیم چه تعداد از زنان در این فعالیت‌ها سود می‌برند.

ارزیابی یکی از کارهای اساسی برای به نتیجه رسیدن فعالیت‌های مهم محسوب می‌شود؛ اما وقتی در زمینه‌ی بهبود سلامت، ارزیابی‌های مختلف را بررسی می‌کنیم، متوجه می‌شویم در این بخش ضعف‌های زیادی وجود دارد؛ به‌عنوان مثال در‌ پروژه‌‌‌ی تاثیر بیماری جهانی یا Global Burden of Disease (پروژه‌ی ارزیابی جامع تاثیر بیماری‌ها روی میزان مرگ‌و‌میر و معلولیت، در سطح منطقه‌ای و جهانی)، می‌توان جدیدترین رویکردها و دلایل بیماری در سراسر جهان را مورد مطالعه قرار داد.

اکنون در زمینه‌های دیگر مثل آموزش و نجات انسان‌ها نیز تلاش می‌کنیم تا مجموعه‌ی داده‌هایی که جمع‌آوری کرده‌ایم، به اندازه‌ی داده‌های مرتبط با سلامتی که در ۲۰ سال گذشته با کمک شرکای خود به آن دست یافته‌ایم، غنی و برپار شود.

-به نظر می‌رسد نوعی دوگانگی در نامه‌ی شما وجود دارد؛ زیرا از یک سو می‌گویید که تمرکز اصلی شما روی زنان است و از سویی دیگر تلاش برای ارزیابی زنان، یکی از دغدغه‌های اصلی شما محسوب می‌شود و اصلا نمی‌توان بهبود ارزیابی زنان را نادیده گرفت. در‌حال‌حاضر الگوهایی ایجاد شده است که قبلا وجود نداشته‌اند. از سویی دیگر شما در این نامه در مورد تجربه‌ی همنشینی خود با پسران جوانی نوشته‌اید که درحال کنترل و مدیریت خشم خود بوده‌اند.

آیا شما هم با من موافقید که رابطه‌ی کاملا مشخصی بین این دو موضوع وجود دارد؟ ما هم باید زندگی زنان را با ارزیابی مشارکت‌هایی آن‌ها که به چشم نمی‌آید، بهتر کنیم و هم باید به مردان کمک کنیم نقش‌ها و عواطفی را که در زندگی نیازمند آن‌ها هستند، مدیریت کنند؟

-بله کاملا با شما موافق هستم. اما این نامه‌ به اندازه‌ی کافی کامل نبود؛ اما مشخص است که در بسیاری از زمینه‌ها درمورد مردان هم کمبودهایی وجود دارد (البته هدف اصلی ما از ارزیابی داده‌های جنسیتی، بررسی کمبودها درمورد زنان بوده است)؛ به‌عنوان مثال در آمریکا زنان نسبت به مردان بیشتر به کالج می‌روند و تعداد کمتری از آن‌ها از دبیرستان اخراج می‌شوند.

با بررسی داده‌های جنسیتی هیچ‌وقت به‌طور قطع نمی‌توان به این نتیجه رسید که به زنان توجه کافی نمی‌شود. شاید در ۸۰ درصد از موارد، کمبودها در بررسی داده‌ها مشخص شود. اما وقتی به مردان سیاه‌پوست جوان توجه می‌کنیم و مواردی همچون نبود پدر در خانواده، اخراج از مدرسه و اخراج از مدرسه که درنهایت منجر به حبس افراد را در نظر می‌گیریم، به خوبی‌ می‌فهمیم که چنین مواردی در میان افراد سیاه‌پوست به‌شدت افزایش یافته است و چنین معضلی از نظر اجتماعی اصلا قابل قبول نیست.

درچنین مواردی ارائه‌ی مشاوره می‌تواند مفید باشد. به‌عنوان مثال با چند مرد سیاه‌پوست جوانی آشنا شدم که هفته‌ای چند بار به مشاور مراجعه کرده بودند و او توانسته بود تشخیص دهد که آن‌ها در چه موقعیتی هستند، این اتفاق نظر مرا به خود جلب کرد.  فرد مشاور در پایان کار خود به آن‌ها گفت:

شما باید به‌عنوان فردی که تحت کنترل هستید، تصویری از خودتان داشته باشید. عاقبت زندگی شما زمانی‌که در مدرسه هستید، بهتر از زمانی است که آن را ترک می‌کنید.

دیدن رابطه‌ی صمیمی میان آن چند جوان سیاه‌پوست با مشاور برایم جالب بود.

-آیا واقعا در یکی از این جلسه‌های مشاوره حضور داشتید؟

-بله من در یکی از این جلسه‌ها حضور داشتم و اتفاق واقعا خوبی را تجربه کردم. به‌طور کلی موضوع خشم و مردان سیاه‌پوست به‌صورت کلی یا درمورد تعداد خاصی از مردان سیاه‌پوست موضوع جالبی است. آن روز مشاور صراحتا در مورد خشم با آن‌ها صحبت کرد. به‌طور کلی می‌توان گفت خشم احساسی طبیعی است؟ اما چگونه می‌توان آن را هدایت کرد. آیا با اندکی تامل و فکر می‌توان به این هدف دست یافت؟

کنترل خشم را نمی‌توان مانند ریاضی یا هر درس دیگری به‌ دانش‌آموزان آموخت؛ اما در عین حال یکی از مهم‌ترین مهارت‌ها در مدرسه محسوب می‌شود.

گاهی اوقات پسران سیاه‌پوست احساس خود در مورد خشم را به‌‌خوبی بیان می‌کنند یا به خوبی با آن کنار می‌آیند؛ اما گاهی‌اوقات هم این‌چنین نیست. بحث درمورد این موضوع برای من جالب بود. به نظر من این افراد در موقعیت بسیار سختی هستند و استرس زیادی در زندگی آن‌ها وجود دارد؛ اما نتیجه‌ی صحبت مشاوران با آن‌ها درمورد دور شدن از گروه‌های خلاف‌کار و کاهش چشمگیر جرایم منجر به حبس آن‌ها و اخراجشان از مدرسه، نتیجه‌ی فوق‌العاده خوبی داشت.

-شما همچنین در نامه‌ی خود درمورد ملی‌گرایی هم نوشته‌اید و آن را به‌عنوان موضوعی مهم برای ملت‌گرایان سراسر جهان در نظر گرفته‌اید؛ اما وقتی موضوع جوانان سیاه‌پوست را خواندم، به ذهنم آمد که شبکه‌های اجتماعی نیز می‌توانند در این موضوع دخیل باشند. شبکه‌های اجتماعی و دموکراسی دو موضوع مهمی هستند که تقریبا هر روز به‌صورت دقیق به آن‌ها پرداخته می‌شود. به نظر شما آیا رابطه‌ای بین وجود خشم در سراسر جهان و رشد ملی‌گرایی وجود دارد؟

-در پاسخ به این سؤال باید گفت که موج پوپولیستی (تلاش برای محبوب شدن با کمک مردم عادی و ایده‌های آن) در کشورهای مختلف کمی متفاوت است و در بسیاری از کشورها که درآمد بالاتری نسبت به سایر کشورها دارند، انواع مختلفی از این موج دیده می‌شود.

وجود افرادی که به‌دنبال یافتن مقالاتی هستند که با موضوع آن موافق باشند یا به‌دنبال راهی هستند که حقانیت گروهی را که در آن هستند، ثابت کند و سایر گروه‌ها را گروه‌های فاسد با اهداف نادرست جلوه دهد (یا اینکه رهبر آن‌ها کاملا اشتباه می‌کند)، باعث ایجاد قطبی‌سازی در سیاست‌ها می‌شود. فارغ از اینکه شبکه‌های اجتماعی در شکل‌گیری چنین اتفاقاتی نقش دارند یا خیر، آیا راه‌هایی برای کم‌رنگ‌تر کردن قطبی‌سازی در سیاست‌ها بدون متوقف کردن فعالیت‌های شبکه‌های اجتماعی (که دارای مزایای خوبی هستند)، وجود دارد یا خیر؟ به نظر من بحث درباره‌ی این موضوع بسیار مهم است.

برای یافتن این راه‌ها کمی باید خلاقیت به خرج دهیم و اینکه فرد خاصی را مسبب تمام این مشکلات بدانیم، راه‌حل خوبی نیست و افراد زیادی نیز چنین رویکردی را نپذیرفته‌اند. در مورد شبکه‌های اجتماعی هم باید گفت که نقش آن‌ها در قطبی‌سازی را نمی‌توان نادیده گرفت.

-بسیاری از افراد برای مطلع شدن از اخبار و مسائل روز  تقریبا هر روز از فیسبوک و شبکه‌های اجتماعی مشابه استفاده می‌کنند. آیا چنین اتفاقی شما را نگران می‌کند؟ شما گفته‌اید همه‌ی افراد فقیر باید صاحب گوشی شوند تا آن‌ها هم بتوانند از این امکانات استفاده کنند؛ اما آیا استفاده از فیسبوک و دیگر شبکه‌های اجتماعی که می‌تواند منجر به ارائه‌ی اطلاعات نادرست به کاربران شود، نگران‌کننده نیست؟ آیا استفاده از گوشی هوشمند و شبکه‌های اجتماعی می‌تواند باعث ایجاد برابری در میان مردم شود یا فقط روی این موضوع تاکید دارید که ارائه‌ی‌ خدمات مالی اهمیت زیادی دارد و برای گسترش آن همه‌ی افراد باید گوشی هوشمند داشته باشند.

-خب راستش را بخواهید، ما سرمایه‌ی خود را روی گسترش استفاده از گوشی‌های هوشمند متمرکز نکرده‌ایم؛ بلکه می‌خواهیم مطمئن شویم که قوانین و نرم‌افزارهای بانکی طوری تنظیم شوند که افراد برای استفاده از خدمات مالی مجبور نباشند به بانک‌ها مراجعه کنند. واقعا امیدوارم این چالش‌‌ها که سراسر جهان را با مشکل مواجه کرده‌‌ است، روزی راه‌حل مناسبی داشته باشند تا دوباره ارتباط دیجیتالی به روشی مثبت برای حل مشکلات تبدیل شود.

مؤسسه‌ خیریه‌ی ما روی تقویت ارتباط دیجیتالی سرمایه‌گذاری نمی‌کند و این کار عمدتا به بخش خصوصی مرتبط می‌شود و شرکت‌های سازنده‌ی گوشی‌های هوشمند نیز در این امر نقش دارند. درواقع هدف ما ایجاد اپلیکیشن‌هایی برای تقویت کشاورزی و سلامت و بهبود وضعیت نجات جان مردم است.

درواقع هدف من بحث در مورد نحوه‌ی عملکرد شبکه‌های اجتماعی و روش‌های جلوگیری از انجام رفتارهای آزاردهنده برای مردم و قطبی‌سازی است. اما نمی‌توانیم در این زمینه این سؤال را مطرح کنیم که آیا باید از مردم دربرابر خطرهای شبکه‌های اجتماعی محافظت کنیم یا خیر؟

-برای اینکه اطلاعات بیشتری بدانم برای بار چندم می‌خواهم در‌رابطه‌با تاکید شما در‌مورد دادن گوشی‌های هوشمند به فقیرترین افراد سؤال کنمِ. می‌خواهید مردم فقیر کدام مناطق را صاحب گوشی کنید تا به بهترین نتیجه برسید یا اینکه برای ایجاد بیشترین تاثیر، از کدام روش استفاده خواهید کرد؛ آیا به تمام افرادی که به گوشی و کامپیوتر دسترسی ندارند، یک کامپیوتر مجزا می‌دهید یا چند کامپیوتر را با هم شبکه می‌کنید تا شبکه‌ای واحد ایجاد شود؟

با اینکه شما به نتایج مثبت استفاده از فناوری‌های جدید فکر می‌کنید؛ اما آن روی سکه یعنی پیامدهای منفی استفاده از آن را نیز باید درنظر بگیریم. چگونه می‌خواهید استفاده از این فناوری‌ها را متوازن کنید؟ منظور من این است باتوجه به اینکه شما می‌خواهید برای گسترش استفاده از گوشی در میان مردم فقیر، سرمایه‌گذاری بزرگی انجام دهید؛ آیا راه‌حلی برای کاهش پیامد‌های بد استفاده از فناوری‌های جدید و افزایش نتایج مثبت آن دارید؟

-ما برای تقویت ارتباطات دیجیتالی و گسترش استفاده از گوشی هوشمند، حتی یک دلار هم سرمایه‌گذاری نمی‌کنیم؛ بلکه همان‌طور که گفتیم هدف ما از گسترش استفاده از گوشی در میان مردم محروم، گسترش استفاده از اپلیکیشن‌های مرتبط‌‌با آموزش افراد و تقویت و کنترل سلامت آن‌ها (مثلا مطلع شدن از تعداد افرادی که واکسینه شده‌‌اند) و همچنین نجات جان مردم است. به نظر من چنین اقدامی موضوع جنجال‌برانگیزی نیست.

البته قبول دارم که درمورد این موضوع سوالات زیادی وجود دارد که باید به آن‌ها پاسخ داد. مثلا اینکه چگونه مطمئن شویم که اپلیکیشن‌های پیام‌رسانی که روی همین گوشی‌ها نصب شده‌اند، باعث ایجاد مشکلاتی مانند ارائه‌ی اطلاعات نادرست به افراد یا قطبی‌سازی در سیاست‌ها نمی‌شوند؟ به نظر من افراد صاحب‌نظر در رسانه‌ها و فعال در زمینه فناوری باید درمورد چگونگی جلوگیری از این مشکلات با هم بحث کنند؛ اما به صراحت می‌گویم که مؤسسه‌ ما و فعالیت‌های خیریه‌ی ما هیچ نقشی در ایجاد این مشکلات ندارد.

-من تازه در ردموند (شهری در ایالت واشنگتن) بودم و گفت‌وگویی با ساتیا نادلا (مدیرعامل مایکروسافت) داشتم. او معتقد بود که حفظ حریم‌ خصوصی یکی از اساسی‌ترین نیازهای بشر محسوب می‌شود. تیم کوک (مدیرعامل بخش موبایل اپل) همچنین نظری دارد. آیا شما هم با این موضوع موافقید؟

-هیچ شخصی مخالف احترام به حریم خصوصی نیست و هر فردی می‌خواهد کسی از اطلاعات پزشکی او و میزان مالیاتی که می‌‌پردازد، چیزی نداند و این اطلاعات فاش نشود.

به‌عنوان مثال باید به‌گونه‌ای از مزایای اطلاعات پزشکی دیجیتالی استفاده کنیم که حریم خصوصی افراد نقص نشود؛ زمانی‌که می‌خواهیم ببینیم دارویی عوارض جانبی دارد یا خیر و همچنین در هنگام مقایسه‌ی ابزار استفاده برای آموزش به افراد نیز این موضوع باید رعایت شود. در این صورت به معامله‌ای برد-برد دست یافته‌ایم.

برای اینکه ببینید کدام یک از اقدامات و برنامه‌های اجتماعی دولت تغییر مثبتی ایجاد کرده است یا استفاده از کدام یک از داروها و برنامه‌‌های آموزشی مؤثر بوده‌اند یا خیر، می‌توانید از ابزار دنیای فناوری به‌صورت کاملا مثبت استفاده کنید؛ مثلا می‌توانید سیستمی را طراحی کنید که با استفاده از آن‌ها بدون تجاوز به حریم خصوصی به اطلاعات مفیدی دست پیدا کنید؛ به‌عنوان مثال شما بدون نیاز به افشای اطلاعات پزشکی فرد خاصی می‌توانید بفهمید که یک دارو چقدر مؤثر بوده است یا اینکه چرا باید از داروی خاصی استفاده کنیم یا چرا نباید از آن استفاده کنیم.

مثلا من در یکی از نامه‌هایم نقش ژن‌های پردازنده سلنیوم در افزایش زایمان زودرس را بررسی کردم و در هنگام جمع‌آوری اطلاعات لازم برای انجام این فعالیت تحقیقاتی از منابع مختلف و ارزیابی آن‌ها، به میلیون‌ها مورد‌ از اطلاعات شخصی که در میان آن اطلاعات وجود داشت، هیچ توجهی نمی‌شد. پژوهشگران قادر بودند تمام الگوها را بدون نیاز به موشکافی الگوهای شخصی، بررسی کنند. این مثال به‌خوبی مزایای فوق‌العاده خوب استفاده از داده‌های دیجیتالی را نشان می‌دهد. ما در پایان این بررسی مصرف سلنیوم را برای زنانی که رژیم غذایی آن‌ها فاقد این ماده‌ی ارزشمند بود، امکان‌پذیر کردیم و امیدوارم زایمان زودرس ۵۰ درصد کاهش پیدا کند.

-شما نگرش جهانی بی‌نظیر و منحصر‌به‌فردی دارید، اقدامات زیادی برای وضع قوانین مرتبط با حفظ حریم خصوصی انجام شده؛ به نظر شما تجاوز به حریم خصوصی تا چه اندازه‌ای پیش رفته است؟

-به نظر من اطلاعات پزشکی بزرگ‌ترین اطلاعات شخصی افراد محسوب می‌شود؛ اما در بسیاری از موارد مردم گفته‌اند که اطلاعات پزشکی آن‌ها خیلی شخصی و محرمانه نیست و نگه‌داری این اطلاعات نزد ما مشکل خاصی ندارد. در مورد اطلاعات مرتبط با میزان مالیات پرداختی و شرکت در انتخابات نیز این موضوع صدق می‌کند.

قوانینی برای مقابله با ورود به حریم خصوصی افراد وضع شده است که در بسیاری از موارد نیز کاملا به آن توجه می‌شود؛ اما گاهی اوقات حتی بررسی موضوعات بسیار حساس هم مشکل واقعا حادی را ایجاد نمی‌کند.

-قبلا در اروپا قوانین برای حفظ حریم خصوصی وضع شده است و در آمریکا نیز به‌زودی چنین اتفاقی خواهد افتاد. آیا از این موضوع مطلع هستید؟

-همیشه قوانین برای حذف حریم خصوصی وجود داشته است. البته منظور من قوانین مرتبط‌با اطلاعات پزشکی است.

من در ۱۷ سالگی به‌عنوان خدمتکار فردی مهم، در کنگره حضور داشتم و مردم به فروشگاه‌های عرضه‌کننده‌ی فیلم می‌آمدند تا ببینند سیاستمداران چه فیلم‌هایی می‌بینند، این موضوع باعث شرمساری سیاستمدران می‌شد و به همین دلیل در سال ۱۹۷۲ قانونی برای احترام به حریم خصوصی افراد وضع کردند.

تلاش برای محرمانه باقی ماندن اطلاعات مرتبط به کارت‌های اعتباری، نمرات افراد، اطلاعات پزشکی و مالیاتی افراد، موضوع جدیدی نیست. البته حفظ حریم خصوص در برخی از زمینه‌ها مسئله‌ی جدیدی است که حتما باید به آن پرداخته شود؛ یکی از این مسائل، بررسی وبسایت‌هایی است که مردم از آن‌ها بازدید می‌کنند؛ زیرا امروزه مردم زمان زیادی را در فضای مجازی می‌گذرانند. البته حفظ حریم خصوصی به‌اندازه‌ی تلاش برای حفظ اطلاعات شخصی پزشکی مهم است. به‌عنوان مثال اگر کسی مبتلا به ایدز باشد و فرد نخواهد دیگران در مورد بیماری او چیزی بدانند، این موضوع یکی از خصوصی‌ترین مسائل زندگی او محسوب می‌شود.

-این‌طور به نظر می‌رسد که روند انجام بسیاری از فعالیت‌های خود را به‌سادگی با جمع‌آوری اطلاعات، سرعت می‌بخشید. اولین موضوعی که درباره‌ی آن صحبت کردیم، جمع‌آوری اطلاعات درمورد زندگی زنان و دختران بود و حالا می‌خواهیم همان بحث را در مورد حریم خصوصی و حفظ آن انجام دهیم. بسیار کنجکاو هستم بدانم چگونه این توازن در سراسر جهان به تدریج آغاز می‌شود؟

-بله. اما درمورد مهم‌ترین داده‌ها، مثل تعداد کودکانی که به خاطر اسهال می‌میرند یا تعداد افرادی که به خاطر بیماری سل می‌میرند، حفظ حریم خصوصی چندان مهم نیست و مثلا کسی نمی‌گوید «مردم کشورم به خاطر اینکه تعداد زیادی از آن‌ها به‌خاطر بیماری سل می‌میرند، خجالت می‌کشند؛ لطفا درمورد این موضوع صحبت نکنید».

کنترل رفتار افراد که معمولا با اهداف تبلیغاتی صورت می‌پذیرد، هیچ ربطی به فعالیت‌های مؤسسه‌‌ی خیریه‌ی ما ندارد؛ اما این نخستین باری است که مسائل مربوط‌به حفظ حریم خصوصی مطرح می‌شود. در دنیای کنونی پایگاه داده‌ی گسترده‌ای در مورد حساب بانکی افراد و نحوه استفاده آن‌ها از کارت‌های اعتباری و حتی شماره‌هایی که با آن‌ها تماس می‌گیرند، در‌حال شکل‌گیری است و این روند تا ابد هم ادامه خواهد داشت.

-زمانی‌که در حال مطالعه‌ی نامه و نوشتن این سوالات بودم، یک‌سری از سوالات بدیهی به ذهنم آمد که دوست دارم آن‌ها را هم از شما بپرسم؛ از چه سالی فعالیت‌های بشردوستانه‌ خود را آغاز کرده‌اید؟

-از سال ۲۰۰۸.

-شما و خانم ملیندا هنوز هم جزو ثروتمندترین افراد جهان هستید، بااین‌حال هنوز هم در پایان این نامه جمله عجیبی گفته‌اید و مردم را به کار و تلاش دعوت کرده‌اید. شما گفته‌اید: «ما نمی‌توانیم بهتر شدن شرایط را کاملا تضمین کنیم، شما باید برای تبدیل شدن جهان به مکانی بهتر، بیشتر تلاش کنید». موضوع دیگری که می‌خواهم آن را مطرح کنم این است که شما مؤسسه‌ای خیریه تأسیس کرده‌اید که تعداد زیادی کارمند بااستعداد نیز در آن فعالیت می‌کنند. شما تصمیم خود را برای سرمایه‌‌گذاری جهت ایجاد یک نمایشگاه دستشویی هوشمند اعلام کرده‌اید. می‌توانید نحوه‌ی ایجاد چنین نمایشگاهی را به‌صورت ساده برای من توضیح دهید؟

-ما تیمی تحت‌عنوان تیم آب و بهداشت داریم. این تیم از افرادی تشکیل شده است که برخی از آن‌ها در این زمینه تجربه‌ی بسیار زیادی دارند و برخی دیگر هم مهندسان بسیار مجربی هستند. مدیریت این تیم بر عهده‌ی آقای برایان آربوگاست (Brian Arbogast)، یکی از کارمندان سابق مایکروسافت است که توانایی‌های زیادی دارد. اعضای این تیم به سراسر جهان می‌روند و نمودار مربوط‌به جریان فاضلاب را بررسی می‌کنند تا ببینند فاضلاب شهری معمولا به کجا می‌رود؟ آیا هیچ عمل پردازشی روی آن انجام می‌شود؟ آیا به رود‌ها راه پیدا می‌کند؟

ما جدیدترین اتفاقات مرتبط‌با شهرها را بررسی می‌کنیم تا ببینیم آیا در آن‌ها مشکلی جدی از نظر بیماری و کیفیت زندگی وجود دارد یا نه. آیا افراد مبتکر و نوآور می‌توانند این مشکلات را حل کنند؟ آیا راه‌حل بسیار خوبی برای رفع این مشکلات در سطح جهانی وجود دارد یا نه؟ آیا رویکردی وجود دارد که بر پایه‌ی چند فعالیت مختلف شکل گرفته باشد و بتوان از آن در سطح وسیع جهت حل مشکل شهرهای آفریقایی استفاده کرد؟

متاسفانه چنین راه‌حل‌ها و رویکردهایی برای حل این مشکلات وجود ندارد و به‌خوبی متوجه رشد این مشکلات شده‌ایم؛ بنابراین چالش جالبی مطرح کردیم و از افراد پرسیدیم که آیا برای مقابله با دو مشکل اصلی فاضلاب یعنی بوی بد و مقابله با بیماری‌هایی که می‌توانند عامل آن‌ها باشند، راه‌حلی قابل اعتمادی دارند که بتوان با استفاده از آن‌ها با هزینه‌ی کم و بدون صرف انرژی زیاد این دو مشکل را حل کرد؟

-این مسئله موضوع مهمی است.

-ما ۵ سال پیش ۲۰ تیم تحقیقاتی مختلف داشتیم که اغلب آن‌ها در دانشگاه‌‌های سراسر جهان فعالیت می‌کردند. اکنون فعالیت آن‌ها منجر به تولید محصولات مفیدی شده است که ۵ سال قبل در رویداد پکن در مورد آن‌ها اطلاع‌رسانی کردیم و اکنون به نقاط مختلف جهان ارسال شده‌اند.

البته این محصولات با قیمتی بسیار بیشتر از میزان مورد انتظار ما به نقاط مختلف ارسال شده‌اند و هزینه‌ی ارسال آن‌ها ۱۰ برابر بیشتر از میزان مورد انتظار ما بوده است؛ البته وقتی که به بازارهای پیشتاز راه پیدا کنیم، این محصولات با قیمت کمتر و حجم بیشتری تولید خواهند شد.

-موضوعی که مرا متعجب کرده این است که مقامات دولتی کشورهای مختلف می‌توانند تمام اقداماتی را که تشریح کردید یا قصد انجام آن‌ها را دارید، به‌راحتی انجام دهند؛ اما ازسویی‌دیگر برایم جالب است که  توانایی، ابزار و تیم کاری فوق‌العاده کارآمدی را در اختیار دارید و مدعی هستید که توانایی حل این مشکلات را دارید و برای سفر به سراسر جهان و جمع‌آوری اطلاعات لازم عزم خود را جزم کرده‌اید.

چرا معتقدید دولت باید بیشتر کار کند؟ در طول چند هفته‌ی قبل بارها شنیده‌ایم که ۷۰ درصد مالیات حاشیه‌ای از افرادی مثل شما اخذ می‌شود و این پول باید صرف ساختن ساختمان‌ها و ارائه‌ی خدماتی شود که مدنظر شما است. آیا از شما نیز درخواست پرداخت مالیات برای انجام چنین کارهایی شده است؟ آیا فکر می‌کنید چنین درخواستی مضحک به‌ نظر می‌رسد؟ آیا تصور می‌کنید که انجام کارهای خیریه به‌صورت شخصی نتایج بهتری دارد؟

-قطعا فعالیت‌های دولت از نظر نحوه‌ی اجرای فعالیت‌های آموزشی و برنامه‌‌های اجتماعی مؤثر است. فرصت‌های زیادی برای پیشرفت در این زمینه وجود دارد. اگر بخواهیم موضوع را از نظر جمع‌آوری پول و سرمایه بررسی کنیم، هنگام بررسی موضوع اخذ مالیات فقط نباید مالیات گرفته‌شده از افرادی که دارای درآمد عادی هستند، درنظر بگیریم؛ زیرا درآمد افراد ثروتمند بسیار کمتر از میزان واقعی ثروت آن‌ها است.

به بیان بهتر، درآمد ظاهری آن‌‌ها تنها ارزش سهام‌های آن‌ها است و تا زمانی‌که سهام‌های خود را نفروشند، میزان ثروت واقعی آن‌ها مشخص نمی‌‌شود. تنها زمانی می‌توان فهمید که ثروت واقعی آن‌ها چقدر است که کل سرمایه‌ی آن‌ها ارزیابی شود؛ بنابراین توانایی مالی افرادی که عضو صندوق‌های پوشش سرمایه هستند (صندوق‌هایی که دربردارنده‌ی سرمایه‌ی عظیم و ساختار‌های راه‌اندازی کسب‌و کار هستند و این امکان را به اعضای خود می‌دهد که در موقعیت‌های تجاری و کسب‌وکارهای بهتر فعالیت کنند) که افراد زیادی هم هستند، هیچ وقت مشخص نمی‌شود و در نتیجه مالیات واقعی خود را هم پرداخت نمی‌کنند.

مسئله‌ای که هیچ‌گاه تغییر نمی‌کند، نپرداختن مالیات واقعی است. سازمان خدمات درآمد داخلی آمریکا (Internal Revenue Service) آمار مربوط‌به ۴۰۰ نفر از ثروتمندترین شهروندان آمریکایی را منتشر کرده است که نشان می‌دهد این افراد تنها میزانی درحدود ۲۰ درصد را از مالیات را پرداخت می‌کنند که در مقایسه با مالیات حاشیه‌ای اخذشده از افرادی با درآمد عادی (۳۹/۹ درصد)، میزان ناچیزی محسوب می‌شود؛ بنابراین چنانچه تنها به مالیات پرداختی از سوی مردمی با درآمد عادی توجه کنیم، از مسیر اصلی خود (دستیابی به میزان واقعی مالیاتی که باید پرداخت شود) منحرف می‌شویم.

من معتقدم که میزان مالیات دریافتی از ثروتمندان آمریکایی می‌تواند بیشتر شود؛ اما بسیاری از سیاستمداران به این حرف من واکنش تندی نشان داده‌اند و گفته‌اند «هرگز نباید این‌چنین شود و حتی اکنون هم میزان دریافت مالیات از ثروتمندان بیش از حد معقول است». به نظر این افراد، چنین اقدامی باعث می‌شود ثروتمندان از پرداخت مالیات امتناع کنند یا پرداختی آن‌ها کمتر از میزان واقعی درنظر گرفته‌شده برای آن‌ها، شود و این کار عواقب بدی مثل محرومیت و ایجاد انگیزه در افراد ثروتمند برای صرف ثروتشان در کشورهای دیگر یا زمینه‌های دیگر دارد؛ اما من باز هم معتقدم که از افراد ثروتمند باید مالیات بیشتری اخذ شود که شامل مالیات ایالتی (مالیات وضع شده در هر ایالت) و مالیات بر سرمایه می‌شود. درضمن این موضوع در مورد مالیات اخذشده از کارمندان مرفه و مالیات امنیت ملی نیز صدق می‌کند. ما می‌توانیم میزان مالیات دریافتی را بدون خطر کاهش درآمد خالص افزایش دهیم.

سیستم‌های دریافت مالیات همیشه مورد بحث بوده‌اند؛ توما پیکتی، اقتصاددان، جزو افرادی است که موضوع چگونگی دریافت مالیات از ثروتمندان را مطرح کرده‌اند. ملک و املاک است از قدیم تنها کلاس دارایی افراد بوده است که دارایی معقول و ارزشمندی هم محسوب می‌شود. ملک از چند نظر خاص و ویژه است؛ خصوصا در کشور ما که دولتی داریم که بیشتر از آنچه که املاک ارزش داشته باشند، روی آن‌ها سرمایه‌گذاری می‌کند. در برخی‌از موارد برای جلوگیری از تورم شدید، باید پول بیشتری جمع‌آوری شود؛ زیرا فعالیت‌هایی که در راستای تحقق وعده‌های درمانی انجام می‌شود، هزینه‌ها را افزایش می‌دهد.

-آیا شما هم نظریه‌ی پولی مدرن را که براساس حل کمبودها و رفع مشکلات با چاپ پول شکل گرفته است، قبول دارید؟

-به نظر من بحث درباره‌ی این موضوع هیچ فایده‌ای ندارد.

-به نظر من  این نظریه غیرمعمول به نظر می‌رسد اما به نظریه‌‌ای متداول و محبوب تبدیل شده است.

-من هم باید بگویم که پیروی از این نظریه در کوتاه‌مدت به‌دلیل وجود شرایط کلان اقتصادی نتیجه‌بخش نخواهد بود. کاملا مشخص است که در این محیط اقتصادی می‌توان میزان افزایش تولید ناخالص داخلی را بدون اینکه منجر به تورم شود، به ۱۵۰ درصد رساند؛ اما این اقدام مشکلاتی را ایجاد خواهد کرد و افرادی که وام دریافت کرده‌اند، نیز با مشکل مواجه خواهند شد.

-موضوعی که تعجب مرا درمورد این مسئله برانگیخت، در نامه‌ی شما، در کارِتان و در فعالیت‌هایتان دیده می‌شود. شما اساسا به‌دنبال مقابله با نابرابری‌ها در زمینه‌های مختلف ازجمله حوزه‌ی سلامت، آموزش و حتی ساخت دستشویی‌های عمومی هستید و تمام این کارهای بشردوستانه را با هزینه‌ی شخصی انجام می‌دهید.

اکنون در آمریکا هستیم و درحال صحبت جدی در مورد شرایط کنونی این کشور و نقش دولت آن هستیم. دولت تا چه اندازه‌ای باید قوی باشد؛ چگونه باید درآمدها را جمع‌آوری کند و چگونه باید این درآمد را دوباره توزیع کند؟

مشارکت خود با دولت‌ها برای ایجاد تغییرات اساسی در سراسر جهان را چگونه ارزیابی می‌کنید؟

-تأمین نیازهای اساسی و دریافت منصفانه‌ی مالیات در هر کشور برعهده‌ی دولت‌ها است و فعالیت‌های بشردوستانه تنها می‌تواند بخش کوچکی از مشکلات را حل کند. البته در برخی از موارد مثل فراگیر شدن بیماری‌ مالاریا که مقابله با آن‌ها از توان دولت‌ها خارج است و تنها کشورهای ثروتمند توان مبارزه با چنین بیماری‌هایی را دارند، نیز کمک‌های خیریه می‌توانند نقش مهمی داشته باشند؛ اما درکل فعالیت‌های بشردوستانه تنها در زمینه‌های معدودی می‌توانند تغییرات مهمی ایجاد کنند.

سخاوتمندی کشورهای ثروتمند هم می‌تواند نقش مهمی داشته باشد زیرا تعداد معدودی از سازمان‌ها و نهاد به موضوع‌های مهمی مثل تعداد کودکان کشته‌شده به‌دلیل ابتلا به بیماری مالاریا توجه می‌کنند.

در نمایشگاه +CP در ژاپن، یکی از مدیران اجرایی نیکون اعلام کرد که به‌زودی شاهد عرضه‌ی دوربین جدیدی از سری Z خواهیم بود. براساس گزارش‌های منتشرشده در جریان نمایشگاه +CP، شرکت ژاپنی در آینده‌ی نزدیک دوربین بدون‌آینه‌ی Z5 را برای رقابت با EOS RP کانن و A7 III سونی معرفی خواهد کرد.

دوربین‌های فول‌فریم بدون آینه‌ی نیکون در حال حاضر در قالب دو محصول ارائه می‌شوند. دوربین رده‌بالای Z7 و دوربین میان‌رده‌ی Z6 که برای ثبت تصاویر در نور کم، تصویربرداری سریع و با رزولوشن بالا مناسب هستند.

EOS RP کانن

تنها تفاوت میان مدل‌های Z7 و Z6 به تعداد پیکسل‌ها، نقاط فوکوس خودکار و حداکثر نرخ ثبت متوالی تصاویر مربوط می‌شود. با این حساب، می‌توان Z7 و Z6 را به‌ترتیب به‌عنوان نمونه‌های بدون آینه‌ی دو دوربین D850 وD750 نیکون قلمداد کرد.

حال یکی از مدیران نیکون تأیید کرده است که به‌زودی عضو جدیدی به خانواده‌ی دوربین‌های سری Z اضافه خواهد شد. این عضو جدید که Z5 نام خواهد داشت دوربینی ارزان‌قیمت خواهد بود که در رده‌ای پایین‌تر از Z6 قرار می‌گیرد. با این تفاسیر، محصول جدید نیکون می‌تواند به‌عنوان رقیبی برای EOS RP کانن شناخته شود که اکنون با برچسب قیمت ۱۳۰۰ دلار به‌فروش می‌رسد.

نیکون Z7

Z5 برای آن دسته از کاربران مناسب خواهد بود که به‌دنبال دوربینی ارزان‌قیمت (با قیمت تقریبی ۱۲۰۰ دلار)‌ هستند. این دوربین جدید از دو برادر خود کوچکتر بوده و فاقد ویژگی پایدارسازی تصاویر درون بدنه (IBIS) و منظره‌یاب الکترونیکی (EVF) خواهد بود. علاوه‌براین، نرخ ثبت متوالی تصاویر هم در Z5 پایین‌تر از Z6 و Z7 است.

در عین حال، می‌توان انتظار داشت که نیکون دوربین DSLR ارزان‌قیمتی با حسگر APS-C را هم به بازار عرضه کند که می‌تواند تصاویر 4K را با فرمت Super 35mm به ثبت برساند؛ براساس اطلاعات موجود، این محصول D5700 نام خواهد گرفت.