پژوهشگران در بررسی دریاچه اوکاناگان در دانشگاه بریتیش کلمبیا در کمال تعجب منبع جدیدی از انتشار دی‌اکسید کربن پیدا کردند که درواقع بی‌کربنات‌های مخفی در آب دریاچه‌ هستند که برای آبیاری باغ‌های محلی استفاده می‌شوند. ملانی جونز، استاد زیست‌شناسی و نویسنده‌ی اصلی پژوهش حاضر می‌گوید:

برای مدتی است که محتوای کربن خاک را بررسی می‌کنیم. برای مبارزه با افزایش سطح کربن در اتمسفر، این ذخیره‌ی بزرگ کربن خاک اهمیت زیادی دارد و به‌همین دلیل باید تمام تغییرات کربن در خاک را بشناسیم.

گیاهان در زمان فتوسنتز، دی‌اکسید کربن هوا را جذب کرده و آن‌ را به بافت‌های گیاهی نظیر ریشه‌ها، برگ‌ها، ‌میوه‌ها یا پوست گیاه منتقل می‌کنند. در همین زمان موجودات زنده‌ی خاک نظیر باکتری‌ها، قارچ‌ها،‌ کرم‌های خاکی، مورچه‌ها و... شروع به تجزیه‌ی بافت مرده‌ی گیاه و انتشار دی‌اکسید کربن در اتمسفر می‌کنند. کریستن هانام، متخصص اکولوژی زراعی، می‌گوید:

مقداری از دی‌اکسید کربنی که گیاهان از اتمسفر جذب می‌کنند، ازطریق موجودات زنده‌ی خاک به مواد آلی تبدیل می‌شود و ممکن است برای صدها سال در خاک باقی بماند. به‌همین دلیل پژوهش‌هایی در دست انجام است تا پژوهشگران بفهمند چطور می‌توان محتوای مواد آلی خاک را افزایش داد. هرچه میزان مواد آلی خاک بیشتر باشد، مقدار بیشتری دی‌اکسید کربن از اتمسفر جذب کرده (ترسیب کربن) و نه‌تنها به مقابله با تغییرات اقلیمی کمک می‌کند، بلکه توانایی خاک برای رشد محصولات را افزایش می‌دهد.

این تیم پژوهشی شکل‌های شیمیایی دی‌اکسید کربنی که در زمان آبیاری از سطح خاک جدا می‌شود را بررسی کرده‌اند. در این پژوهش تمرکز روی باغ سیبی با آبیاری قطره‌ای بود و هوای متصاعدشده از محفظه‌های تنفس خاک مستقر در باغ به‌صورت مستمر بررسی می‌شد. این روش امکان نظارت مداوم سطح خاک و هوا را برای پژوهشگران فراهم می‌کرد.

آزمایش‌ها با منابع مختلف آب انجام شد و برای این منظور از آب آبیاری یا آب غیریونیزه استفاده کردند که نتایجی به‌شدت متفاوت را نشان می‌داد. میدوود،‌ یکی از پژوهشگران این تیم، می‌گوید:

به‌نظر می‌رسد بخشی از دی‌اکسید کربنی که بعد از آبیاری منتشر می‌شود،‌ ناشی از نمک‌های طبیعی (بی‌کربنات‌ها) است که در آب دریاچه‌ی اوکاناگان وجود دارد و هنگام آبیاری وارد خاک می‌شود. تابه‌حال متوجه‌ی این قضیه نشده بودیم تا اینکه زمان ردیابی منبع دی‌اکسید کربن به نتایج غیرعادی رسیدیم. برای مبارزه با افزایش گازهای گلخانه‌ای در اتمسفر ضرورت دارد که درک کاملی از فرایندهای انتشار دی‌اکسید کربن از خاک پیدا کنیم.

هانام می‌گوید:

این روندی طبیعی است و نتایج پژوهش ما را می‌توان برای زمینه‌ی گسترده‌تری در نظر گرفت. آبیاری برای تولید میوه در دره‌ی اوکاناگان ضروری است و نه‌تنها موجب انتشار دی‌اکسید کربن از بی‌کربنات آب می‌شود، بلکه به‌خاطر تأثیری که در رشد گیاهان دارد،‌ میزان جذب دی‌اکسید کربن اتمسفر توسط گیاهان نیز افزایش می‌یابد. این چرخه‌ای متعادل است و برای درک آن باید همه عناصر تشکیل‌دهنده‌ را بشناسیم.

پژوهش مذکور برای جوامع مبتنی بر کشاورزی در کلیه‌ی مناطق خشک، بسیار کاربردی است، به‌خصوص اگر منبع اصلی آبیاری از دریاچه‌ای قلیایی باشد. با افزایش آبياری در مناطق خشک و نيمه‌خشک،‌ انتشار دی‌اکسید کربن ناشی از آبیاری احتمالاً زیاد می‌شود.

به‌تازگی تیونر تک‌آرت با تقویت پورشه 911 Turbo S توانسته قدرت این خودرو را تا ۷۶۰ اسب‌بخار ارتقا بدهد. قدرتی که از قوی‌ترین مدل خیابانی پورشه یعنی 911 GT2 RS هم بیشتر است. تک‌آرت قصد دارد تنها ۱۰ نمونه از این مدل را تولید کند. این خودرو در نمایشگاه ژنو به‌صورت رسمی معرفی می‌شود.

زیر کاپوت عقب، موتور تویین‌توربو تخت ۶ سیلندر، اکنون ۷۶۰ اسب‌بخار قدرت و ۹۲۰ نیوتن‌متر گشتاور تولید می‌کند. برای مقایسه، پورشه GT2 RS دارای ۶۹۰ اسب‌بخار قدرت و ۷۵۰ نیوتن‌متر گشتاور است.

تیونر Techart پیش‌بینی کرده که GT Street RS در مدت زمان ۲.۵ ثانیه از حالت سکون به سرعت ۱۰۰ کیلومتر‌بر‌ساعت، و در مدت ۸.۱ ثانیه از حالت سکون به سرعت ۲۰۰ کیلومتربرساعت می‌رسد. سرعت نهایی خودرو هم بیش از ۳۴۰ کیلومتربرساعت تخمین زده شده است. فیبر‌کربن استفاده‌شده در این خودرو از الگوی خاصی پیروی می‌کند که از تلفیق لایه‌های کربن با مواد کامپوزیتی به‌دست می‌آید.

قطعات فیبر‌کربنی استفاده شده در بدنه شامل اسپویلر جلو، گلگیرها، ورودی هوای گلگیر، بال عقب و ... می شود. تک آرت از یک قاب فیبرکربنی روی رینگ‌ها استفاده کرده تا آیرودینامیک و چسبندگی خودرو ارتقا یابد. بال جلو هم حرکات فعال دارد و به‌صورت مداوم میزان هوای ورودی به رادیاتور را تنظیم می‌کند. بال عقب هم به منظور چسبندگی بیشتر به‌صورت تنظیم‌شونده عمل می‌کند.

روی کاپوت ورودی‌هایی برای خنک‌کردن ترمز قرار گرفته است. به منظور حرکت بهتر جریان‌هوا در محوطه پیشرانه، دو ورودی هوای بزرگ در سپر عقب قرار گرفته که به همراه دریچه هوای موجود روی کاپوت، وظیفه تنظیم میزان هوای ورودی و خروجی را بر عهده دارند. در قسمت کابین، Techart از ترکیب چرم و روکش آلکانترا استفاده کرده است. برای سبک تر کردن وزن، شیشه های کناری و عقب از مواد سبک‌وزن ساخته شده‌اند. در آخر به ۱۰ خریدار خوش شانس این خودرو یک‌کلاه مخصوص مسابقه و یک‌کیف هدیه داده می‌شود.

استارتاپ هلندی NXT Motors طرح‌هایی را برای عرضه اولین مدل تولیدی خود در قالب موتورسیکلت اسپرت Rage رونمایی کرد. انتظار می‌رود که مشخصات کامل این موتورسیکلت مفهومی طی ماه‌های آینده نهایی شود، درحالی‌که فرایند طراحی و ساخت مدل اروپایی آن تقریبا‌ً به پایان رسیده است. بدون‌شک این موتورسیکلت برقی یکی از ستاره‌های نمایشگاه موتورسیکلت ۲۰۱۹ خواهد بود. باتوجه‌به ساخته شدن این موتورسیکلت الکتریکی بسیار جذاب در هلند، این مدل احتمالاً توجه بسیار زیادی را به خود جلب کند. 

هنوز مشخصات کامل و فناوری‌های استفاده‌شده در این موتورسیکلت اسپرت مفهومی منتشر نشده و سازنده هلندی اطلاعات خاصی درباره قیمت و زمان عرضه به بازار منتشر نکرده است. اما آنچه اکنون می‌دانیم این است که روند توسعه این مدل در سال ۲۰۱۷ با نمونه اولیه آغاز شد که البته طرح کاملاً متفاوتی با مدل فعلی دارد. مدل آزمایشی از فریم فولادی شبکه‌ای و تعلیق عقب مجهز به کمک‌فنر تکی با هندسه سگدستی بهره می‌برد؛ درحالی‌که در طول فرایند توسعه، NXT قاب لوله‌ای شکل را با مدل فیبر کربنی مونوکوک جایگزین کرد و کمک‌فنر عقب را نیز به حالت عمودی تغییر داد. 

این استارتاپ قصد دارد نمونه تولیدی موتورسیکلت برقی خود را در دو مدل Rage و Raw به بازار عرضه کند. البته هنوز هیچ توضیحی درباره تفاوت‌های احتمالی دو نوع وجود ندارد. بااین‌حال گفته می‌شود که مدل ریج از موتور تمام برقی با تمرکز بر سواری اسپرت و مسافرت راحت استفاده می‌کند و از جمله سایر امکانات آن می‌توان به صفحه‌نمایش ۷ اینچی دیجیتال و چراغ جلو LED اشاره کرد. 

هارم بسلینگ، مدیر بخش توسعه فنی NXT موتورز در این زمینه گفت:

موتورهای الکتریکی فرصتی برای کنار گذاشتن طرح‌های سنتی و استفاده از روش‌های پیشگامانه ارائه می‌دهند. استارتاپ NXT قصد دارد تا موتورسیکلت‌های خود را با حداکثر امکانات فنی به مشتریان عرضه کند و تجربه کاملی از رانندگی با موتورسیکلت برقی در اختیار آنان قرار دهد. علاوه‌بر مدل‌های Naked، در خط تولید NXT سایر کلاس‌ها از جمله سوپراسپرت، تورینگ و enduro نیز وجود دارد. 

محصولات NTX موتورز از تابستان در کشورهای هلند، بلژیک و لوکزامبورگ عرضه می‌شود و پس از آن به سایر کشورهای اتحادیه اروپا و درنهایت دیگر قاره‌ها صادر خواهد شد. 

چند ماه پیش خبر تولد دو دختر نوزاد اصلاح‌‌ ژنتیکی‌‌شده در چین به‌‌شدت خبرساز شد و قضیه تا آنجا پیش رفت که حتی حکم تعلیق فعالیت هی جیانکوی، دانشمند مسئول این پروژه نیز صادر شد؛ دانشمندی که بعدا حتی اعلام شد گویی برای مدتی مفقود شده است. قضیه به همین‌‌جا ختم نشد و حواشی پیرامون طرح‌‌های توطئه‌‌آمیز پشت این قضیه همچنان ادامه یافت.

 حال گویی اوضاع پیچیدگی بیشتری به خود گرفته؛ چراکه دانشمندان می‌‌گویند ممکن است مغز این نوزدان به‌‌گونه‌‌ای دستخوش تغییراتی شده باشد که نتیجه‌ی آن، بهبود قوه‌‌ی شناخت و حافظه‌‌ی کودکان خواهد بود.

این دوقلوها که به نام‌‌های «لولو» و «نانا» معرفی شدند، هم‌اینک اولین موارد از انجام اصلاح ژنتیک انسانی با تکنیک کریسپر (CRISPR) در جهان شناخته می‎‌شوند. هدف از انجام این اصلاحات، به‌‌زعم دکتر هی، ایجاد مصونیت دربرابر ویروس HIV عنوان شد.

در حال حاضر، تحقیقات جدید نشان می‌دهد که همان تغییرات انجام‌‌شده در DNA این دختران (یعنی حذف ژن CCR5) موجب افزایش هوش موش‌‌های آزمایشگاهی می‌‌شود. این اصلاح حتی می‌‌تواند به تسریع بازیابی شرایط بیماران مبتلا‌به سکته‌‌ی مغزی نیز کمک کند و چه بسا در افزایش شانس موفقیت تحصیلی دانش‌‌آموزان در آینده نیز مؤثر واقع شود.

آلکینو.جی. سیلوا، یکی از زیست‌‌عصب‌‌شناسان دانشگاه کالیفرنیا در لس‌‌آنجلس (UCLA) است که نتایج پژوهش‌‌های آزمایشگاهی او، حاکی از نقش ژن CCR5 در بهبود حافظه و توانایی مغز در ایجاد ارتباطات جدید است. او می‌‌گوید:

پاسخ احتمالا مثبت است، این اصلاح بر مغز [نوزادان] مؤثر خواهد بود. ساده‌ترین تفسیر این است که این جهش‌ها احتمالا تاثیراتی بر عملکرد شناختی دوقلوها خواهد داشت.

او می‌افزاید پیش‌بینی دقیق اثرات احتمالی بر قوه‌‌ی شناخت کودکان غیرممکن است و برای همین است که گفته می‌‌شود چنین آزمایشی نباید انجام می‌‌شد.

ژست ژورنالی هی جیانکوی دربرابردوربین‌های آسوشیتد پرس، چند روز پیش از افشای اخبار مربوط‌‌به آزمایش‌‌های اصلاح ژنتیکی

تیم پژوهشی چینی که تحت رهبری دکتر هی از دانشگاه جنوبی علم و فناوری در شنژن فعالیت می‌‌کرد، ادعا می‌‌کند که آن‌‌ها از تکنیک کریسپر برای حذف ژن CCR5 از جنین‌‌های انسانی استفاده کرده‌‌اند. بخشی از این ژن بعدها برای ایجاد باروری استفاده شد؛ ولی هدف اصلی این بوده که مانع از ورود ویروس HIV به درون سلول‌‌های خونی شوند.

این آزمایش به‌‌طور گسترده‌‌ای در جهان، به‌‌عنوان اقدامی«غیرمسئولانه» محکوم گردید و دانشمند مسئول پروژه نیز تحت پیگرد قرار گرفت. با انتشار اخبار تولد اولین نوزادان ویرایش‌‌شده، گمانه‌زنی‌هایی شکل گرفت که آیا ممکن است روزی از تکنیک کریسپر برای ایجاد ابرانسان‌های هوشمند (آن‌گونه که دانشمند فقید، استیون هاوکینگ نیز پیش‌تر هشدار داده بود) استفاده شود؟ پروژه‌‌ای که شاید بتوان آن را به‌‌عنوان بخشی از مسابقه‌‌ی بیوتکنولوژی بین دو کشور چین و ایالات متحده تلقی کرد.

هم‌‌اکنون، هیچ مدرکی دال بر اقدام عمدی دکتر هی برای دستکاری هوش دوقلوها وجود ندارد. در بررسی های صورت‌‌گرفته مشخص شده است که دکتر هی و تیمش هیچ‌‌گونه تماسی با دانشمندان فعال در بحث اثرات ژن CCR5 در قوه‌‌ی شناخت نداشته‌اند. این درحالی است که وی از مشاوره و توصیه‌‌های علمی سایر متخصصان حوزه‌‌های دیگر استفاده کرده بود.

میو ژو، استاد دانشگاه جنوبی علوم بهداشت در کالیفرنیا می‌گوید تا آنجایی که وی می‌‌داند، او و همکارانش هرگز اطلاعی درمورد فعالیت‌‌های دکتر هی نداشته‌‌اند.

اگرچه هی هرگز با پژوهشگران مغز مشورت نکرد؛ اما این دانشمند چینی قطعا از ارتباط بین CCR5 و تاثیر آن بر شناخت آگاه بوده است. اولین‌‌بار در سال ۲۰۱۶ بود که ژو و سیلوا نشان دادند حذف این ژن از موش‌ها می‌‌تواند به‌‌طور قابل‌توجهی حافظه‌ی آن‌ها را بهبود بخشد. این تیم، بیش از ۱۴۰ تغییر ژنتیکی مختلف را در موش‌‌ها زیر نظر گرفت تا دریابد کدام اصلاح ژنتیکی می‌‌تواند در افزایش هوش این جانوران مؤثر واقع شود.

سیلوا می‌گوید به‌دلیل ماهیت پژوهش‌‌هایش، او گاهی با چهره‌‌های شاخصی در سیلیکون‌ولی و جاهای دیگر برخورد داشت که به‌‌زعم وی، دارای انگیزه‌‌ها و دیدگاه‌‌های ناسالمی نسبت‌‌به خلق کودکان طراحی‌‌ژنتیکی‌‌شده بودند. به همین دلیل است که وقتی خبر تولد دوقلوها در ۲۵ نوامبر علنی شد، سیلوا بلافاصله به وجود انگیزه‌‌هایی در پشت پرده‌‌ برای انجام چنین اصلاحاتی شک می‌‌کند. او می‌‌گوید:

من بلافاصله احساس کردم که گویا آن‌‌ها واقعا درباره‌‌ی انجام چنین اقدام احمقانه‌‌ای جدی بوده‌اند. واکنش من به این موضوع تنها ابزار انزجار و تاسف بود.

طی نشست ویرایش ژنتیک که دو روز بعد در هنگ‌کنگ برپا شد، دکتر هی اذعان کرد که همه‌‌چیز را در مورد اثرات بالقوه مغزی طی تحقیقات UCLA می‌‌دانسته است و در واکنشی اظهار کرد:

من آن مقاله را دیدم، آن [مقاله] نیاز دارد به‌‌صورت مستقل، مورد بازبینی قرار گیرد. من مخالف استفاده از ویرایش ژنوم برای بهبود [توانایی‌‌ها] هستم.

نیات واقعی دکتر هی هرچه که بود، شواهد نشان می‌دهند که ژن CCR5 نقش مهمی در کارایی مغز ایفا می‌کند. به‌‌عنوان مثال، هم‌‌اکنون سیلوا و یک تیم بزرگ پژوهشی از ایالات‌متحده و اسرائیل می‌گویند که مدارک جدیدی در دست دارند که نشان می‌‌دهد CCR5 نقش یک عامل سرکوبگر را برای خاطرات و ارتباطات سیناپسی مغز دارد.

بنابر مستندات موجود در گزارش تازه‌‌ی آن‌ها، افرادی که به‌‌طور طبیعی فاقد CCR5 هستند، سریع‌تر می‌‌تواند از عوارض بروز سکته‌‌ بهبودی پیدا کنند. این تحقیقات حتی نشان داد افرادی که حداقل یک کپی از این ژن را نداشته باشند، شانس بالاتری را در کسب درجات عالی‌‌تر در تحصیلات خواهند داشت و در امور روزمره، نیز هوش و ذکاوت بیشتری از خود نشان می‌‌دهند.

توماس کارمیکائیل، زیست‌شناس دانشگاه UCLA می‌گوید:

ما اولین کسانی هستیم که کارکرد ژن CCR5 را در مغز انسان گزارش می‌کنیم و از نقش آن در رسیدن به درجات بالاتر تحصیلات سخن می‌‌گوییم.

او ارتباط این ژن را با موفقیت‌‌های آموزشی، امری «وسوسه‌انگیز» می‌خواند؛ ولی می‌‌گوید هنوز نیاز به مطالعات بیشتری وجود دارد.

در حال حاضر، کسب اطلاعات بیشتر درمورد CCR5، در خلال آزمایش‌‌های دارویی روی بیماران مبتلا به سکته یا بیماری HIV همچنان در جریان است. در این مطالعات که بخشی از آن در دانشگاه UCLA در حال انجام است، برخی از افراد مبتلا به اختلالات شناختی، با دارویی ضد HIV  (با نام ماراویروک) تحت درمان قرار می‌‌گیرند؛ دارویی که از لحاظ شیمیایی کارکرد ژن CCR5 را مسدود می‌‌کند.

سیلوا می‌گوید که تفاوت فاحشی میان تلاش برای حل مشکلات چنین بیمارانی و تلاش برای ایجاد یک «برتری» وجود دارد؛ حل مشکلات شناختی یکی از بزرگ‌ترین نیازهای برآورده‌‌نشده‌ در علم پزشکی است. او می‌گوید:

ما به داروها نیاز داریم؛ اما این بدان معنا نیست که بیاییم مردم عادی را اصلاح ژنتیکی کنیم یا با داروهای شیمیایی، در آن‌‌ها برتری ایجاد کنیم. واقعیت این است که ما هنوز علم انجام چنین اقداماتی را نداریم. طبیعت در این مورد، به تعادل بسیار خوبی رسیده‌ است.

ازسوی دیگر، اینکه ما مجاز به تغییر هوش عادی افراد نیستیم، به این معنا نخواهد بود که ما لزوما توانایی انجام آن را نیز نداریم. سیلوا می‌گوید که دستکاری ژنتیکی انجام‌‌شده باهدف خلق «موش‌‌های هوشمند» نشان می‌‌دهد که نه‌‌تنها چنین امری کاملا امکان‌‌پذیر است؛ بلکه اتفاقا تغییر در همین ژن CCR5 می‌‌تواند تغییرات بزرگی را در این راستا رقم بزند. او می‌‌افزاید:

«آیا ممکن است بتوان تصور کرد که در یک نقطه از آینده واقعا بتوانیم میانگین ضریب هوشی جمعیت را افزایش دهیم؟» اگر من به چنین پرسشی پاسخ منفی بدهم، دیگر نمی‌‌توانم بگویم یک دانشمند هستم. پژوهش‌های پیشین درمورد موش‌‌ها نشان می‌دهد که پاسخ این پرسش، مثبت است؛ اما آن‌‌ها موش هستند و نه انسان. ما از عواقب ناخواسته‌‌ی چنین اقداماتی آگاهی نداشته و هنوز برای انجام آن آمادگی نداریم.

محققان امنیتی در گزارشی ادعا کردند که یک کمپین کلاهبرداری اینترنتی جدید (فیشینگ)، با ظاهری شبیه به ابزار گوگل، کاربران سرویس‌های بانکی را هدف قرار داده است. هدف از آن کمپین، دزدیدن اطلاعات بانکی افراد عنوان شد.

مؤسسه‌ی تحقیقات امنیتی سایبری Sucuri در گزارش خود ادعا کرد که حمله‌ی جدید مجرمان سایبری، علیه یک بانک لهستانی و کاربران آن انجام شد و ظاهری شبیه به Google ReCAPTCHA داشت. روش‌هایی برای افزایش نگرانی و ترس در میان کاربران نیز استفاده شد تا آن‌ها مجبور به کلیک کردن روی لینک‌های مخرب شوند. لینک‌ها عموما ازطریق ایمیل برای قربانیان ارسال می‌شد.

ایمیل‌های مخربی که با هدف دزدیدن اطلاعات به قربانیان ارسال شد، در ظاهر برای تأیید یکی از آخرین تراکنش‌های بانکی آن‌ها بود. به‌علاوه، لینکی به یک فایل مخرب PHP نیز در آن ایمیل‌ها گنجانده شده بود. در ایمیل‌های مذکور، از قربانیان خواسته می‌شد تا برای تأیید یک تراکنش (ساختگی) روی لینکی کلیک کنند که قطعا مقصدی مخرب داشت.

روش جمله‌ی مجرمان سایبری که در بالا توضیح داده شد، روش جدیدی نیست. منتهی، مرحله‌ی بعدی حمله‌ی جدید، کمی غیرمعمول و جدید به‌نظر می‌رسد. اگر قربانی متوجه تقلبی بودن لینک موجود در ایمیل نشود و روی آن کلیک کند، برخلاف حملات مرسوم، به صفحه‌ی تقلبی از بانک مقصد هدایت نخواهد شد. درعوض،‌ یک صفحه‌ی ۴۰۴ تقلبی توسط آن فایل مخرب PHP بارگذاری می‌شود.

صفحه‌ی مخرب مورد استفاده توسط مجرمان، تعدادی عامل کاربر مشخص دارد که به ربات‌های خزنده‌ی گوگل محدود هستند. به‌بیان دیگر، اگر درخواست به آن صفحه، از طرف ربات‌های گوگل نباشد، اسکریپت PHP یک ابزار تقلبی ری‌کپچا گوگل متشکل از کدهای جاوااسکریپت و HTML بارگذاری می‌کند. محققان در توضیح آن صفحه‌ی مخرب می‌گویند:

صفحه‌‌ی مخرب، به‌خوبی ظاهر گوگل ریکپچا را کپی می‌کند، اما از آنجایی که به المان‌های استاتیک وابسته است، تصاویر آن ثابت خواهند بود؛ مگر اینکه کد صفحه‌ی مخرب، تغییر کند. به‌علاوه، کد مخرب برخلاف نسخه‌ی واقعی، قابلیت پخش صوتی ReCAPTCHA را ندارد.

عامل مرورگر در ادامه‌ی فعالیت خود،‌ مسیر کاربر پیش از وارد شدن به صفحه را مورد بررسی قرار می‌داد. پس از شناسایی آن مسیر، یک فایل zip. به کاربر ارائه می‌شود یا اگر مرور در سیستم‌عامل اندروید باشد، فایل مخرب APK. در دستگاه او بارگذاری خواهد شد.

نمونه‌هایی از بدافزار مورد استفاده در آن حمله، در سرویس VirusTotal بارگذاری شده‌اند. نسخه‌ی اندرویدی بدافزار، به‌وفور در اینترنت یافت می‌شود و قابلیت خواندن وضعیت، موقعیت و مخاطبان دستگاه هوشمند را دارد. به‌علاوه آن بدافزار می‌تواند پیامک‌های قربانی را بخواند و همچنین پیام ارسال کند. از قابلیت‌های دیگر آن می‌توان به برقراری تماس،‌ ضبط صدا و دزدیدن اطلاعات حساس دیگر اشاره کرد. تروجان مذکور با نام‌هایی همچون Banker, BankBot, Evo-gen و Artmeis یا نام‌های مشابه، توسط نرم‌افزارهای آنتی‌ویروس شناخته می‌شود.

در نمونه‌ای دیگر از بدافرارهای موبایل، در ابتدای سال جاری میلادی، محققات مؤسسه‌ی Trend Micro، یک کمپین نفوذ مرتبط با تروجان بانکی Anubis کشف کردند. تیم تحقیقاتی، ۲ اپلیکیشن در گوگل پلی استور پیدا کردند که میزبان آن بدافزار بودند. یکی از اپلیکیشن‌ها مبدل ارز و دیگری، ابزاری برای بهبود مصرف انرژی بود. تروجان مذکور، به‌محض جابه‌جایی دستگاه کاربر، عملیات خود را شروع می‌کرد. مجرمان سایبری در تروجان فوق از حسگرهای حرکتی استفاده کرده بودند تا کشف شدن توسط محققان در فضاهای آزمایشی Sandbox را تقریبا غیرممکن کنند.

به گزارش The Information، فیسبوک پس از خرید استارتاپ حوزه ی بلاک‌چین Chainspace، باز هم پیگیر بلندپروازی‌های خود در دنیای دارایی‌های دیجیتال است.

گزارش با اشاره به منابعی که نام آن‌ها ذکر نشده، عنوان می‌کند که فیسبوک با قصد خرید، مشغول بررسی چندین استارتاپ حوزه‌ی بلاک‌چین است. برخی از این شرکت‌ها عبارت‌اند از الگورند، بیسیس و کی‌بیس.

طی دو ماه گذشته، گزارش‌های زیادی مبنی بر مذاکرات فیسبوک و استارتاپ ارز دیجیتال بیسیس منتشر شده بود. این مذاکرات از  اواسط ماه دسامبر و زمانی آغاز شد که بیسیس اعلام کرد نظر به نگرانی‌های رگولاتوری، احتمالاً شرکت خود را تعطیل می‌کند. اما گفتگوهای فوق تا به این لحظه، به نتیجه‌ی ملموس و عملی نرسیده است. 

آیا فیسبوک ارز دیجیتال خود را بر پایه‌ی دلار آمریکا توسعه می‌دهد؟

نکته‌ی جالب‌توجه این است که مذاکرات فیسبوک و بیسیس، با محوریت عرضه‌ی یک ارز دیجیتال باثبات (stablecoin) صورت گرفته که قرار بود با پیوند به دلار آمریکا توسعه یابد.

وبسایت CCN در تاریخ ۲۱ دسامبر ۲۰۱۸، در حساب توییتر خود این خبر را تائید کرده بود:

فیسبوک قصد دارد در بحبوحه‌ی رسوایی‌های امنیتی خود، با انتشار یک ارز دیجیتال، واتساپ را متحول کند.

در آن زمان گفته می‌شد که فیسبوک ارز باثباتی را توسعه می‌دهد که در پرداخت‌های واتساپ، مورداستفاده قرار خواهد گرفت. هدف خاص فیسبوک، راه‌اندازی یک سیستم انتقال پول در کشور هند بود که بیش از ۲۰۰ میلیون کاربر واتساپ را به خود جذب کرده است. هند یکی از اصلی‌ترین دریافت‌کنندگان پول‌های انتقالی جهان محسوب می‌شود، چنان‌که در سال ۲۰۱۷ حدود ۶۹ میلیارد دلار به این کشور ارسال‌ شده است.

عدم توافق فیسبوک با رویکرد بیسیس

فیسبوک با خریداری بیسیس می‌توانست به ارز دیجیتال باثباتی که پیش‌ازاین توسعه‌یافته بود، دست پیدا کند. اما به نظر می‌رسد که تأمل و تردید این شرکت، از نگرانی‌های قانونی و رگولاتوری ناشی می‌شود. قابل‌ذکر است که ظاهراً رگولاتورهای بازار آمریکا، بیسیس را باوجود فاندینگ ۱۳۳ میلیون دلاری، وتو کرده بودند. بیسیس برخلاف سایر ارزهای دیجیتال باثبات مانند تتر، قصد داشت نسبت ۱:۱ با دلار آمریکا را با استفاده از الگوریتم‌ها حفظ کند:

بیسیس به شیوه‌ای طراحی‌ شده که ثبات قیمت‌ها را ازطریق الگوریتم حفظ کند، یعنی زمانی‌که تقاضا افزایش می‌یابد، الگوریتم‌ها عرضه را با آن مطابقت می‌دهند و بلاک‌چین Basis بیشتری تولید می‌کند. افزایش عرضه، با هدف پایین آوردن قیمت ارز بیسیس صورت می‌گیرد. زمانی هم که تقاضا کاهش می‌یابد، بلاک‌چین سکه‌های بیسیس را خریداری می‌کند. انقباض عرضه نیز با هدف احیای قیمت بیسیس طراحی‌ شده است.

گرچه این رویکرد نوآورانه به نظر می‌رسد، ولی ممکن است چالش‌های نظارتی و ارزیابی بیشتری برای رگولاتورها به وجود بیاورد.

تلاش فیسبوک برای نزدیکی به استارتاپ‌هایی که به مقیاس‌پذیری پایه‌ی کاربران کمک می‌کنند

کی‌بیس (Keybase) نیز در سال گذشته، یکی دیگر از اهداف خرید فیسبوک محسوب می‌شد. اما باز هم مذاکرات نتیجه‌بخش نبود. این اتفاق در خصوص گفتگوهای غول شبکه‌های اجتماعی با شرکت الگورند نیز تکرار شد.

فیسبوک از میلیاردها کاربر در سراسر جهان برخوردار بوده و به همین دلیل، یکی از تدابیر و ملاحظات همیشگی این رسانه‌ی اجتماعی، مقیاس‌پذیری کاربران هم‌زمان با خرید شرکت‌های دیگر است. شواهد نشان می‌دهد که فیسبوک نگاه ویژه‌ای به برخی از شبکه‌های بلاک‌چین دارد که می‌توانند به افزایش تعداد کاربران این شرکت کمک کنند. دقیقاً به همین دلیل هم فیسبوک از بیت کوین و اتریوم اجتناب کرد، زیرا این دو شبکه پس از بالا رفتن تعداد کاربران و افزایش هزینه‌ی تراکنش‌ها، با کاهش سرعت پردازش مواجه شدند. از میان تمام شرکت‌هایی که توسط فیسبوک بررسی‌ شده‌اند، فقط الگورند و چین‌بیس (Chainspace) ویژگی‌های موردنظر را دارا هستند.

حشرات از جانواران مهمی هستند که اغلب در شهرها مورد بی‌مهری قرار می‌گیرند. سوسک، پشه و مورچه را در گوشه‌و‌کنار خانه‌ها دیده‌ایم و در اغلب موارد هم به سراغ اسپری حشره‌کش رفته‌ایم؛ اما همه‌ی حشرات بد نیستند و طیف وسیعی از آن‌ها نقش به‌سزایی در سالم نگه‌داشتن شهرها دارند. آن‌ها به گرده‌افشانی گیاهان کمک می‌کنند، غذای سایر حیوانات هستند، زباله‌های ما را بازیافت می‌کنند و سایر حشرات زیان‌بار را می‌خورند. درواقع می‌توان گفت که برای سلامتی ما حیاتی هستند. متأسفانه آن‌ها نیز مثل سایر حیوانات وحشی درمعرض خطر قرار گرفته‌اند.

طبق پژوهشی که اخیراً انجام شده است، ۴۰درصد از گونه‌های حشرات دنیا درمعرض خطر انقراض و تهدیدهایی نظیر تغییرات اقلیمی، از دست‌دادن زیستگاه و علاقه‌ی بیش‌ازحد انسان‌ها به استفاده از مواد شیمیایی مصنوعی هستند. استرالیایی‌ها از مقادیر زیادی آفت‌کش برای حشرات چندش‌آور خانه‌ها و باغ‌هایشان استفاده می‌کنند؛ اما علاقه انسان‌ها برای به‌کاربردن این اسپری‌ها به‌طور بالقوه تأثیرات جدی بر اکوسیستم‌های شهری و سلامت عمومی می‌گذارد. برای مقابله با آفات حشرات شهری باید به فکر راهکار پایدارتری باشیم. مقاله‌ی اخیری که در ژورنال پِست ساینس منتشر شده، به برخی از این راهکارها اشاره کرده است.

حشره‌کش‌ها چه ضرری دارند؟

اسپری‌های حشره‌کش از دهه‌ی ۱۹۵۰ دردسترس عموم قرار گرفتند و از آن زمان تاکنون از روش‌های رایج برای مقابله با سوسک‌ها،‌ مگس‌ها، مورچه‌ها و حشرات موذی اطراف خانه و حیاط به‌شمار می‌روند و بسیاری از شوراهای محلی نیز برای ازبین‌بردن حشرات از این اسپری‌ها استفاده می‌کنند. بااین‌حال راهکاری که در گذشته بسیار مؤثر بود، لزوماً همان تأثیرات را برای آینده نخواهد داشت یا می‌تواند پیامدهای ناخواسته‌ای به‌همراه داشته باشد. بسیاری از حشرات نظیر پشه‌ها به مرور زمان به این اسپری‌های معمول مقاوم شده‌اند و در بخش‌هایی از دنیا که تحت‌تأثیر بیماری‌هایی مثل تب دنگی هستند،‌ توانایی جوامع برای کنترل شیوع بیماری را به خطر می‌اندازند.

یکی دیگر از مشکلات استفاده از حشره‌کش این است که می‌تواند بیش از یک حشره را از بین ببرد. بسیاری از گونه‌هایی که می‌توانند به سلامت باغ‌ها، بوته‌زارها، باتلاق‌ها و پارک‌ها کمک کنند نیز درمعرض آسیب قرار می‌گیرند، نظیر گونه‌های شکارچی که حشرات را تحت‌کنترل نگه‌ می‌دارند. ازآنجا که گونه‌های حشرات اغلب سریع‌تر از حشرات شکارچی تولیدمثل می‌کنند (الگویی که احتمالاً در اثر تغییرات اقلیمیتسریع خواهد شد)، ممکن است به چرخه‌ای برگردیم که تعداد این حشرات بیش از هر زمان دیگری شود.

اکنون چه کاری می‌توانیم انجام دهیم؟

خوشبختانه جایگزین‌هایی برای روش‌های کنترل شیمیایی حشرات وجود دارد که هیچ ضرری برای محل زندگی یا محیط اطراف آن ندارد. سیستم‌های کشاورزی پایدار برای قرن‌ها به‌عنوان روش‌های سازگار با محیط‌زیست استفاده شده‌اند و ساکنان شهرها نیز می‌توانند همین روش‌های جایگزین را انتخاب کنند. مدیریت تلفیقی آفات یکی از این رویکردهای پایدار به‌شمار می‌رود که تمرکز آن به‌جای درمان، روی پیشگیری است و از گزینه‌های سازگار با محیط‌زیست نظیر کنترل بیولوژیکی (استفاده از حشرات شکارچی برای خوردن حشرات موذی) استفاده می‌کند. حشره‌کش‌های شیمیایی به‌عنوان آخرین گزینه پیشنهاد می‌شود.

شیوه‌های کشاورزی متعددی برای کنترل پایدار حشرات وجود دارد که تمرکز آن‌ها بر تغییرات رفتاری مثل تمیز نگه‌داشتن مناطق یا کنترل فیزیکی نظیر مگس‌کش یا کشیدن تور دور درختان میوه است. اتخاذ این روش‌ها برای کنترل حشرات شهری لزوماً کار ساده‌ای نیست؛ زیرا ممکن است برای فعالیت‌های خاص کنترل حشرات و آفات، یک‌سری مقررات محلی وجود داشته باشد یا صرفاً اطلاعات چندانی درباره‌ی اکولوژی حشرات شهری در دست نباشد.

برای مقابله‌ی فوری با حشرات نیاز به اجرای برنامه‌ی کنترل بیولوژیکی است که در مقایسه با استفاده از اسپری‌های حشره‌کش می‌تواند گران‌تر و وقت‌گیرتر باشد: زیرا حشره‌کش‌ها به‌سرعت تأثیر خود را روی حشرات می‌گذارند، اما تأثیر کنترل بیولوژیکی در مدت زمان طولانی‌تری اتفاق می‌افتد. پیشگیری، سنگ‌بنای مدیریت تلفیقی آفات به‌حساب می‌آید و قبل از آنکه حشرات به معضلی جدی تبدیل شوند، باید برنامه‌ریزی دقیقی برای آن انجام شود.

مدیریت تلفیقی آفات به‌جای حذف کامل حشرات، تعداد آن‌ها را به‌حدی کاهش می‌دهد که دیگر باعث دردسر نباشند. با این منطق، حشره‌کش‌های شیمیایی فقط وقتی باید استفاده شوند که ضررهای اقتصادی ناشی از حشرات بیشتر از هزینه‌ی مواد شیمیایی باشد. اگر از این متنفر هستید که سوسکی در جایی از محل زندگی‌تان پرسه بزند، احتمالاً باید طرز فکرتان را عوض کنید.

چطور می‌توان مانع از ورود حشرات به خانه شد؟

فرصت حضور حشرات در خانه از آن‌ها بگیرید. نحوه‌ی تولید و دفع زباله‌های خانه‌ها باعث می‌شود، مگس‌ها و سوسک‌ها به سراغ این زباله‌ها بروند؛ اما می‌توان با قراردادن پسماندهای غذایی در سطل‌های زباله‌ی ضدحشره،‌ بازیافت یا دفع صحیح آن‌ها این موضوع را مدیریت کرد. هیچ‌گاه سطل آب را در حیاط خلوت محل زندگی‌تان قرار ندهید؛ زیرا مکانی عالی برای تولیدمثل پشه‌ها به‌شمار می‌رود. برای جلوگیری از ورود حشرات به خانه می‌توانید درها را ببندید، ترک‌ها و شکاف‌ دیوارها را بپوشانید و از توری برای در و پنجره استفاده کنید. حیواناتی مثل عنکبوت یا زنبور که تعداد حشرات را کنترل می‌کنند را نکشید، زیرا می‌توانند حشرات خانه و باغ شما را شکار کنند.

جامعه چه مسئولیتی دارد؟

جوامع شهری می‌توانند کشاورزی پایدار را الگوی خود قرار دهند و برای این منظور لزوم آموزش و حمایت بیشتر از مردم و سیاست‌گذاران احساس می‌شود. کارگاه‌های آموزشی که شوراهای محلی برپا می‌کنند و جلسه‌های اطلاع‌رسانی با حضور گروه‌های محلی باغبانی می‌تواند شروع خوبی برای مبارزه اصولی با حشرات باشد. علاوه‌براین می‌توانیم اشتباه‌بودن این دیدگاه رایج که همه‌ی حشرات مضر و موذی هستند را به مردم نشان دهیم. استفاده از اسپری‌های حشره‌کش شاید کار آسانی باشد، اما فراموش نکنید که این حشره‌کش‌ها می‌تواند دوست و دشمن را یک‌جا از بین ببرد و منجر به نابودی حشرات مفید شود.

از ۱۴ژانویه، ارزش سکه‌ی دیجیتال بایننس (BNB) از ۵.۵۴ دلار به ۹.۷ دلار افزایش‌ یافته که معادل رشد ۷۵ درصدی دربرابر دلار آمریکا است. طبق ارزیابی‌ها، ‌درست در همین دوره ارزش بازار ارزهای دیجیتال به‌آهستگی ۳ میلیارد دلار کاهش یافت و از ۱۲۴ میلیارد دلار به ۱۲۱ میلیارد رسید.

BNB درمقایسه‌با سایر ارزهای دیجیتال عملکرد بسیار بهتری دارد و از حاشیه‌ی سود پایداری نیز برخوردار است. این ارز اولین‌بار در تاریخش موفق شد با رکورد رشد ۶ درصدی در یک روز، به یکی از ۱۰ ارز برتر دیجیتال تبدیل شود.  

دلیل صعود ارز بایننس چیست و وضعیت بازار دارایی‌های دیجیتال چگونه است؟

عوامل اصلی افزایش قیمت سکه‌ی بایننس، عوامل پایه‌ای هستند؛ مانند کاهش ارز در گردش (عرضه)، کسب‌وکار چندمیلیارددلاری که پشت این ارز قرار دارد، عملکرد بایننس در بازار خرسی (بازار نزولی) و چشم‌انداز صرافی غیرمتمرکز.

در ۱۶ژانویه، تیم بایننس بخشی از توکن‌های این شرکت را به ارزش ۹.۴ میلیون دلار سوزاند. سوزاندن ارزها یا توکن‌های دیجیتال به فرایندی گفته می‌شود که در آن، بخشی از سکه‌ها یا ارز مذکور برای همیشه از موجودی درگردش حذف و خارج می‌شوند. چانگ پنگ ژائو، مدیرعامل بایننس گفت:

فرایند سوزاندن به‌پایان رسید. به‌یاد دارم وقتی برای اولین‌بار حجمی از بایننس معادل ۱.۵ میلیون دلار را سوزاندم، بسیار عصبی بودم. حالا، البته هنوزهم عصبی هستم. این سریع‌ترین راه برای صرف پول است.

زمان سوزاندن سکه‌ها، با رالی کوتاه‌مدت BNB مصادف شد. از ۱۶ژانویه و حذف ۱.۶۲۳.۸۱۸ توکن BNB، قیمت این دارایی به‌طور درخورملاحظه‌ای افزایش‌ یافته است.

 هر سه ماه یک‌بار، بایننس میزانی از BNB درگردش را با استفاده از سود حاصل از صرافی می‌سوزاند.

یادآوری می‌کنیم توکن‌های BNB در ابتدا به‌عنوان ابزاری برای تأمین مالی بایننس منتشر شدند که هنوز شرکتی نوپا و در مراحل اولیه‌ی کار خود بود. پس‌ازاینکه بایننس موفق شد شهرتش را به‌عنوان صرافی سطح بالا و معتبر ثبت کند، ۲۰ درصد از سود شرکت را به بازخرید و سوزاندن BNB اختصاص داد و با این کار، حجم سکه‌های در گردش را پایین آورد. بایننس در مقاله‌ی سفید خود می‌نویسد:

هر سه ماه، ۲۰ درصد از سود شرکت را به خرید BNB و نابودکردن آن‌ها اختصاص می‌دهیم تا زمانی‌که ۵۰ درصد از کل BNB را بازگردانیم. تمامی تراکنش‌های خرید و بازگرداندن سکه‌ها، روی بلاک‌چین اعلام می‌شوند. درنهایت، MM100 از BNB را از بین می‌بریم و MM100 آن را باقی می‌گذاریم.

همان‌طورکه پاداش استخراج بیت‌کوین هر دو سال یک‌بار نصف می‌شود (Halvening)، افزایش قیمت BNB نیز ناشی از کاهش عرضه‌ی درگردش است. ماه گذشته نیز، با افزایش تقاضا برای BNB و کاهش عرضه‌ی آن، قیمت این ارز بیش از ۷۵ درصد افزایش یافت. ارزش BNB درمقایسه‌با نقطه‌ی اوج تاریخش، ۶۱ درصد کاهش‌ یافته و همچنان بهترین عملکرد را در بازار نزولی دارایی‌های دیجیتال دارد.

هفته‌ی گذشته، بازار ارزهای دیجیتال افزایش اصلاحی قیمت‌ها را شاهد بود که این امر، از عوامل فنی ناشی می‌شد. در ۹فوریه، ارزش بازار در یک‌ شب (درواقع طی چند ساعت) حدود ۱۰ میلیارد دلار افزایش یافت و باعث شد برخی از دارایی‌ها، مانند لایت‌کوین و EOS، افزایش قیمت ۲۰ درصدی را تجربه کنند.

بااین‌حال در کوتاه‌مدت، معامله‌‌گران قانع نشده‌اند صعودی که از روز شنبه شروع‌ شده، در طول هفته‌های آتی نیز ادامه می‌یابد. یکی از تجار می‌گوید:

از دیدگاه من، صعود قیمتی یک‌روزه اتفاق فوق‌العاده‌ای نیست. من ترجیح می‌دهم پیش از آنکه به‌‌دلیل تغییر ساختار بازاری با فرکانس بالا هیجان‌زده شوم، HH (صعودهای متوالی) را شاهد باشم. درست است در طول یک هفته، افزایش قیمت داشتیم، اما پیش‌ازاین هم در بازار نزولی، این افزایش موقتی را تجربه کرده بودیم.

یکی از معامله‌گران با نام DonAlt نیز یادآوری می‌کند باتوجه‌به روند نزولی طولانی‌مدت دارایی‌های دیجیتال، انتظار افزایش مداوم نرخ‌ها خطر بزرگی خواهد بود.

بامیلو، اولین سرمایه‌گذاری بزرگ گروه اینترنتی ایران (IIG)‌ در فضای استارتاپی کشور بود. چند روز پیش، پس از اوج‌گیری اخبار و شایعه‌های متفرقه پیرامون تعطیلی این وبسایت، بیانیه‌ی رسمی بامیلو با موضوع تعدیل نیرو به‌‌صورت گسترده منتشر شد. متن آن بیانیه، با وجود ابهام زیادی که در ذهن خواننده ایجاد می‌کرد، بیش از همه این تصور را به‌وجود می‌آورد که سرمایه‌گذاران بامیلو، حداقل در بحث تجارت الکترونیک به‌شیوه‌ی موجود، به نتیجه‌ی مورد نظر خود نرسیده‌اند.

سرویسی که با هدف قرار دادن صنعت تجارت الکترونیک، با قدرت و سرمایه‌گذاری زیاد وارد اکوسیستم شد، امروز به موقعیتی رسید که در آستانه‌ی سال نو، مجبور به تعدیل بیش از ۷۰ درصد از نیروهای خود شد. بامیلو، از زمان انتشار بیانیه، پاسخ مناسبی هم به توزیع‌کننده‌ها و مشتریان خود نمی‌دهد و آینده‌ی آن‌ها به‌عنوان اولین مارکت‌پلیس ایرانی، بیش‌ازپیش، مبهم است. به‌هرحال، بامیلو امروز به نقطه‌ای رسید که بسیاری، آن را شکست مطلق در بازار تجارت الکترونیک می‌خوانند. برخی دیگر نیز استراتژی‌هایی پشت پرده را دلیل تغییرات جامع در این سرویس بزرگ می‌دانند.

صرف‌نظر از آینده‌ای که در انتظار بامیلو و برند آن خواهد بود، رسیدن آن‌ها به این نقطه، قطعا دلایل متعددی دارد و می‌توان ریشه‌های آن را حتی در روزهای ابتدایی شروع به‌کار، جست‌وجو کرد. سرویسی که ایده‌ها و ابزارهای جدید را به فضای تجارت الکترونیک و خصوصا بازاریابی در ایران معرفی کرد،‌ در مسیر خود اشتباهات مکرری هم داشت که شاید همان اشتباهات منجر به وضعیت کنونی شد. در مطلب پیشین پبرامون وضعیت پیش‌آمده برای بامیلو، به بررسی تأثیرات ورود این شرکت به اکوسیستم تجارت الکترونیک پرداختیم. در این مطلب، علاوه‌بر بررسی عواملی که به شکست بامیلو انجامید، نتایج خروج آن‌ها از بازار ایران را نیز بررسی خواهیم کرد.

سرمایه‌گذاری‌های گسترده با زیرساخت ضعیف

اگر نگاهی به سال‌های پیش از ظهور بامیلو داشته باشیم، شاید به یاد بیاوریم که سرمایه‌گذاری در حجم بالا، آن هم در حوزه‌ی تجارت الکترونیک، جای زیادی در فضای کسب‌وکار نداشت. در آن سال‌ها یک بازیگر اصلی به‌نام دیجیکالادر این فضا فعالیت می‌کرد که آن هم هنوز، جسارت لازم برای سرمایه‌گذاری گسترده را در بین فعالان ایجاد نکرده بود. درواقع، دیجیکالا در آن زمان به‌نوعی وضعیت خود را پایدار می‌دانست و شاید حرکت کردن با چراغ خاموش (در بحث بازاریابی) را برای آینده‌ی خود مناسب‌تر می‌دید. به‌بیان‌دیگر، دیجیکالا به‌خاطر نداشتن رقیب جدی،‌ (احتمالا) نیازی هم به سرمایه‌گذاری جدی‌تر نمی‌دید.

تا پیش از ورود بامیلو، استارتاپ‌هایی که با هدف کسب موفقیت‌هایی شبیه به فروشگاه اینترنتی مشهور ایران وارد حوزه‌ی تجارت الکترونیک می‌شدند، استراتژی مناسبی برای سرمایه‌گذاری و تبلیغات نداشتند. آن‌ها تنها روش کاری دیجیکالا را کپی‌برداری می‌کردند و در اکثر مواقع، موفقیت چندانی بدست نمی‌آورند. در آن فضا، بامیلو با گروهی از سرمایه‌گذاران باتجربه و قدرتمند وارد اکوسیستم تجارت الکترونیک شد. بازیگری که از همان روزهای ابتدایی با هزینه‌های هنگفت در بحث بازاریابی الکترونیک، قصد خود را برای نفوذ جدی به بازار نشان می‌داد. سرمایه‌گذاری‌هایی که اکثرا، با اشکالاتی روبه‌رو بودند.

بامیلو در چشم مصرف‌کننده‌ها، فروشگاهی بود که به‌عنوان جایگزینی بعضا ارزان‌تر نسبت به دیجیکالا،‌ به‌سرعت قد علم کرد. سرمایه‌گذاران، مبالغ سنگینی را به شرکت تزریق کردند تا هرچه سریع‌تر، برند خود را در ذهن کاربران ماندگار کنند. بازاریابی بامیلو در سال‌‌های ابتدایی فعالیت، با تمام نکات مثبتی که از لحاظ فنی و تکنیکی داشت،‌ روی زیرساخت محکمی استوار نشده بود.

کاوه یزدی‌فرد، لید استراتژیست سابق مجموعه‌ی سراوا، از سرمایه‌گذاران دیجیکالا و رقیب جدی گروه اینترنتی ایران در این‌باره می‌گوید:

یکی از مشکلاتی که از روزهای ابتدایی در مجموعه‌ی بامیلو به گوش می‌رسید، سیستم مدیریت منابع انسانی بود که روندی متفاوت با فرهنگ استارتاپی و رفاقت موجود در آن داشت. فرهنگ آن‌ها، سرچشمه گرفته از سرمایه‌گذار اصلی یعنی راکت اینترنت، ساختاری سخت و محکم داشت و شبیه به اتفاق اخیر، حذف نیروها به‌آسانی انجام می‌شد. البته، پس از مدتی، تغییرات در ساختار مدیریت نیروی انسانی ایجاد شد و حرکت تیم بامیلو، بهبود پیدا کرد.

در سال‌های ابتدایی دهه‌ی ۹۰، تقریبا در همه‌جای اینترنت تبلیغات بامیلو را مشاهده می‌کردیم. پس از مدتی، به امتحان کردن فروشگاه اینترنتی جدید ترغیب و درنهایت، با باز کردن صفحه‌ی اول آن و تلاش برای اولین خرید، با مشکلات متعددی رو‌به‌رو می‌شدیم. اگرچه این چالش‌ها پس از مدتی رفع شد، اما خاطره‌ی خوبی از اولین برجای نماند. رقیبی که ادعا می‌کرد برای کسب سهم هرچه بیشتر وارد فضای تجارت الکترونیک شده است، در پیاده‌سازی مفاهیم اولیه، چالش‌های متعددی داشت.

تبلیغات گسترده‌ی بامیلو با بهره‌گیری از تکنیک‌های حرفه‌ای بازاریابی دیجیتال، کاربران بسیاری را به سمت وبسایت آن‌ها روانه می‌کرد. درمقابل، زیرساخت لازم در همه‌ی حوزه‌ها از فنی گرفته تا لجستیک و پشتیبانی مشتری، هنوز آماده‌ی پذیرایی از این حجم از کاربر نبود. نمونه‌ای که در وبسایت‌های مشابه دیگر با تبلیغات گسترده هم دیده بودیم و هنوز هم رخ می‌دهد. چه بسیار فروشگاه‌های اینترنتی که حتی پیش از پر کردن انبارهای خود یا اصلاح طراحی‌ها و زیرساخت‌های فنی، تبلیغات گسترده‌ی سنتی و دیجیتال دارند.

ضعف در معرفی مارکت‌پلیس

وقتی به‌عنوان اولین کاربران به وبسایت بامیلو سر می‌زدیم، تصور بر این بود که با فروشگاهی شبیه دیجیکالا مواجه خواهیم شد؛ اما پس از اقدام به خرید (اگر کمی دقت می‌کردیم) نام شرکت‌ها و توزیع‌کننده‌های دیگر را به‌عنوان عرضه‌کننده‌ی کالا می‌دیدیم. برای کاربر آن سال‌های تجارت الکترونیک بازار، مفهوم بازارچه یا مارکت‌پلیس،‌ کاملا غریب بود. کما اینکه امروز هم بسیاری از مردم مفهوم اصلی آن را متوجه نمی‌شوند.

بامیلو با ایده‌‌‌ای جدید وارد فضای تجارت الکترونیک شده بود، اما زیرساخت فرهنگی لازم برای فعالیت در آن را ایجاد نکرد. مشتریان باملیو در بسیاری از اوقات از شرایط نامناسب تحویل کالا و کیفیت آن‌ها ناراضی بودند. همین عدم رضایت، از روزهای اول اعتمادسازی برند را برای تیم‌های بازاریابی دیجیتال و فروش، دشوار می‌کرد. مشتریان کالایی را با اعتماد به برندی ثروتمند خریداری می‌کردند که قطعا با آن حجم از تبلیغات، باید زیرساخت قوی می‌داشت. در مقابل، بعضا با کالاهایی با کیفیت پایین یا تقلبی رو‌به‌رو می‌شدند که حتی در زمان مناسب نیز تحویل داده نمی‌شد.

تلاش بامیلو برای عرضه‌ی ارزان‌تر کالاها و همچنین، تمرکز بر مدل تجاری مارکت‌پلیس، از همان ابتدا موانعی جدی را برای گروه ایجاد کرد. سفارشات در حجم بالا به سوی وبسایت سرازیر می‌شدند و در مقابل، آمادگی لازم نه از سوی بامیلو و نه از سوی تأمین‌کننده‌ها برای فراهم کردن خریدها وجود نداشت. در نتیجه، اولین تجربه‌های خرید اکثر مشتریان، با نارضایتی همراه بود.

با گذشت چند سال از فعالیت بامیلو در حوزه‌ی بازارچه‌ی اینترنتی، هرچند کیفیت سرویس به شکل محسوسی بهتر شد اما باز هم مشکلات تحویل به موقع کالا و از آن مهم‌تر، کنترل کیفی روی تأمین‌کننده‌ها برطرف نشد. کافی است جستجویی در شبکه‌های اجتماعی داشته باشید تا در همین چند ماه اخیر نیز با شکایت‌های متعددی که درکنار هشتگ #بامیلو منتشر می‌شود، روبه‌رو شوید. در‌این‌میان، رقیب دیرینه یعنی دیجیکالا که تلاش کرد با ورود به حوزه‌ی مارکت‌پلیس، آن بخش از بازار را نیز در اختیار بگیرد، به موفقیت آن‌چنانی نرسید. امروز شکایت‌ها از کیفیت محصولات و زمان تحویل با هشتگ #دیجیکالا نیز به وفور در فضای مجازی دیده می‌شود. به‌هرحال بامیلو نتوانست تجربه‌ی خوبی از مارکت‌پلیس در ذهن ما ایجاد کند و تلاش‌های دیجیکالا نیز در ادامه چندان موفق به نظر نمی‌رسد.

شاید انتخاب مارکت‌پلیس از همان ابتدا برای ورود به حوزه‌ی تجارت الکترونیک، اشتباه اصلی بامیلو بود. به‌هرحال، این فضا هنوز هم در ایران به بلوغ کافی نرسیده است. همان‌طور که مصطفی لامعی، متخصص طراحی و اجرای استراتژی دیجیتال می‌گوید:

حذف بامیلو از بازار و خصوصا حوزه‌ی بازارچه‌های اینترنتی (مارکت‌پلیس) فرصت را برای کسب‌وکارهای دیگر فراهم می‌کند تا حداقل در بازارهای خاص، به این حوزه وارد شوند. البته، مارکت‌پلیس هنوز در ایران به بلوغ کافی نرسیده است، اما شاید خروج یک بازیگر بزرگ، فرصت را برای ورود فعالان دیگر فراهم کند.

شکست، خروج یا تغییر مسیر؟

برخی از کارشناسان حوزه‌ی کسب‌وکار ایران، اعتقاد دارند شرایط پیش آمده برای بامیلو را نمی‌توان شکست نامید. آن‌ها به نامشخص بودن وضعیت بامیلو در آینده اشاره می‌کنند و با استناد به ابهام موجود در بیانیه‌ی آن شرکت،‌ نتیجه‌گیری درباره‌ی شکست خوردن آن‌ها را زود می‌دانند. به‌هرحال، بامیلو در چند روز اخیر خدمت‌رسانی به تأمین‌کننده‌ها و مشتریان را به حداقل رسانده است و خبر رسمی تعدیل نیرو نیز به کارمندان ابلاغ شد و اکثر کارمندان این شرکت نیز اخراج شده‌اند. درنتیجه، آینده‌ی بامیلو قطعا شبیه به وضعیت گذشته‌ی آن نخواهد بود و تغییراتی جدی رخ می‌دهند.

اگر وضعیت کنونی بامیلو را شکست ننامیم، قطعا خروج نیز واژه‌ی مناسبی برای آن نخواهد بود. در تعریف کلی، خروج استارتاپ به‌معنای فروش یا واگذاری آن به سرمایه‌گذران دیگر با سود قابل‌توجه است. تعریفی که به‌ هیچ‌وجه شبیه بامیلوی امروز نیست. دراین‌میان، برخی از کارشناسان اتفاق رخ داده را از طرف گروه اینترنتی ایران کمی مشکوک می‌دانند. اعلام تعدیل نیرو، آن هم ۲ ماه پس از اینکه جذب نیرو به‌صورت گسترده انجام شد و همچنین در آستانه‌ی تعطیلات عید و اوج‌گیری خریدها، سوالات متعددی را در ذهن ایجاد می‌کند. لامعی در این‌باره می‌گوید:

بامیلو چندی پیش اقدام به جذب نیرو کرد و اعلام تعدیل نیرو آن هم در بهترین زمان خرید سال یعنی نزدیک به عید، کمی مشکوک به نظر می‌رسد. باید منتظر باشیم تا استراتژی‌های جدید این شرکت و گروه اینترنتی ایران، مشخص‌تر و شفاف‌تر شود.

اگر هم رخداد پیش‌آمده را به‌عنوان شکست بامیلو در بازار در نظر بگیریم، قطعا دلیل آن مشکلات اقتصادی نبوده است چون گروه سرمایه‌گذاران این شرکت، همیشه روی دسترسی به منابع مالی بزرگ برای سرمایه‌گذاری در بازار، تأکید داشته‌اند. شاید تنها دلیل خروج از فعالیت خرده‌فروشی آنلاین را بتوان نتیجه‌‌نگرفتن از آن نامید.

جدی‌ترین شایعه‌ای که پیرامون آینده‌ی بامیلو مطرح می‌شود، اتصال آن به هایپراستار (یکی از سرمایه‌گذاران گروه اینترنتی ایران) و شکل‌دهی بازار کالاهای تندمصرف (FMCG) یا ادغام شدن با اسنپ‌مارکت است که آن هم در بازار FMCG فعالیت می‌کند. صرف‌نظر از آینده یا نام و تعریفی که برای وضعیت کنونی بامیلو در نظر بگیریم، این تغییر بزرگ همانند ورود آن‌ها به حوزه‌ی تجارت الکترونیک، تأثیر مهمی روی اکوسیستم خواهد گذاشت.

یزدی‌فرد در گفت‌وگو با زومیت از اصطلاح شکست برای وضعیت کنونی بامیلو استفاده نمی‌کند. او راکت اینترنت و گروه اینترنتی ایران را باهوش‌تر از آن می‌داند که بدون مطالعه، از فضای رقابتی خارج شوند. او اعتقاد دارد تغییر استراتژی‌ها به FMCG، با هوشمندی تمام انجام شده است و اضافه شدن همکارانی جدید همچون آپ به آن مجموعه، نشان‌دهنده‌ی برنامه‌ریزی دقیق برای آینده است.

تأثیر شرایط اقتصادی

یکی از اولین تحلیل‌هایی که در بررسی دلیل حذف بامیلو، آن هم در شرایط کنونی مطرح می‌شود، شرایط اقتصادی نابه‌سامان کشور است. بسیاری از افراد تصور می‌کنند که بامیلو نتوانست در شرایط کنونی با چالش‌های اقتصادی دست‌وپنجه نرم کند و از رقابت خارج شد. برخی هم مانند جلال روحانی،‌ از اولین بازاریابان دیجیتال بامیلو اعتقاد دارند:

تحریم‌ها فشار زیادی بر فعالان بزرگ تجارت الکترونیک ایران یعنی دیجیکالا و بامیلو داشت. دیجیکالا نیز چندی پیش اقدام به تعدیل نیرو کرد که البته با حرکت بامیلو تفاوت داشت. به‌هرحال، عدم توانایی در تأمین کالا توسط فروشندگان معتبر، یکی از دلایل تغییر کلی استراتژی است.

به‌هرحال حتی اگر شرایط اقتصادی باعث شکست بامیلو شده باشد، چنین روندی توجیهی برای استارتاپ‌های دیگر نخواهد بود که با شکایت و گله از شرایط موجود، تلاش برای موفقیت را متوقف کنند. لامعی دراین‌باره می‌گوید:

کسب‌وکارها نباید شرایط اقتصادی فعلی را توجیهی برای کار نکردن یا شکایت دائمی از وضعیت بدانند. درواقع، همیشه و در همه‌ی شرایط بازار،‌ فعالان از رکود یا نامناسب بودن وضعیت اقتصادی شکایت داشته‌اند و در عین حال، به کار خود ادامه دادند. به‌بیان‌دیگر، برای یک فعال اکوسیستم کسب‌وکار، شرایط معنای خاصی نداشته و مانع بزرگی نیست. آن‌ها تنها باید تلاش کنند تا در هر موقعیتی، فرصتی را برای بهبود کسب‌وکار خود پیدا کنند.

برخلاف لامعی، کارشناسان دیگر و بسیاری از مردم اعتقاد دارند که شرایط اقتصادی، ادامه‌ی فعالیت کسب‌وکارها و خصوصا شرکت‌های نوپا را با چالش‌های متعدد روبه‌رو کرده است. فرصت‌های سرمایه‌گذاری کمتر شده‌اند و با مشاهده‌ی شکست‌های متعدد، نگرانی اقتصادی فعالان بیشتر می‌شود. آرمان والی، اولین کارمند گروه اینترنتی ایران و بامیلو در این مورد می‌گوید:

قطعا استارتاپ‌ها باید با مطالعه و آگاهی بیشتری عمل کنند. آن‌ها باید برای بدترین سناریوهای احتمالی خود را آماده کنند تا در صورت بروز رخدادهای غیرمنتظره‌ی اقتصادی،‌ از ادامه‌ی روند باز نمانند. به‌هرحال تغییرات ایجاد شده بر اثر بحران‌های اقتصادی، نیازمند تغییر در ماهیت استارتاپ‌ها نیز هست و تلاش برای پیدا کردن فرصت‌ها، باید با جدیت بیشتری انجام شود.

تأثیرات خروج بامیلو بر فضای تجارت الکترونیک

بامیلو چه شکست خورده باشد و چه برنامه‌ای جدی‌تر برای آینده‌ی خود ترسیم کند، به‌نظر نمی‌رسد دیگر به شکل قبلی شاهد حضور آن‌ها در فضای کسب‌وکار ایران باشیم. تعدیل نیرو آن هم در این حجم و در نزدیکی سال نو، اگر هم نشانه‌ی حذف نباشد، به‌معنای از بین رفتن رقابت به آن شکلی است که امروز می‌شناسیم. باید بپذیریم که بامیلو، دیگر به‌عنوان رقیبی (هرچند بعضا ضعیف) برای دیجیکالا شناخته نمی‌شود.

خروج یک بازیگر جدی از صنعتی مشخص، علاوه‌بر تأثیراتی که روی آینده‌ی خود آن برند و همچنین نیروی انسانی آن می‌گذارد، کسب‌وکارهای فعال دیگر را نیز تحت تأثیر قرار می‌دهد. شاید اولین تأثیر مهم حذف بامیلو،‌ روی رقیب اصلی آن‌ها یعنی دیجیکالا باشد. احتمالا در نگاه اول، وضعیت جدید را به‌نفع بزرگ‌ترین فروشگاه اینترنتی ایران بدانیم، اما با نگاهی عمیق‌تر، متوجه چالش‌هایی می‌شویم که آن‌ها را نیز درگیر می‌کند. والی، در این‌باره می‌گوید:

به‌هرحال اخبار رسیده درباره‌ی تعدیل نیرو در بامیلو، با آن که آینده‌ی مبهمی را برای این برند ترسیم می‌کند، قطعا نتایجی منفی برای بازار به همراه خواهد داشت. به‌عنوان مثال، نیروهای انسانی شرکت‌های دیگر همچون دیجیکالا نیز با تهدیدهایی همچون تعدیل نیرو مواجه می‌شوند که شاید تا امروز، آن‌ها را چنین نزدیک نمی‌دیدند.

نکته‌ی مهم دیگر (در صورت حذف کامل برند بامیلو به آن شکل که امروز می‌شناسیم) ایجاد این تفکر در استارتاپ‌های دیگر است که صرف‌نظر از ابعاد و وضعیت کنونی چرخه‌ی عمر شرکت، هیچ تضمینی برای موفقیت همیشگی آن‌ها وجود ندارد. به‌بیان‌دیگر وقتی بامیلو با چنین ابعادی مجبور به تعدیل نیرو در سطح گسترده باشد، استارتاپ‌های دیگر نیز از این قائده مستثنی نمی‌شوند.

علیرضا ناظم‌زاده، از فعالان قدیمی فضای کسب‌وکار ایران و مدیرعامل کنونی یکتانت نیز نظری مشابه دارد:

حذف بامیلو قطعا رقیبان را خوشحال نکرده و نمی‌کند. چون یک حس ترس و ابهام در کل اکوسیستم به وجود می‌آورد. درواقع، اگر کسی هم وضعیت اقتصادی کنونی را با خوش‌بینی ببیند، با مشاهده‌ی این خبر، تجدیدنظری کلی خواهد داشت.

به‌بیان دیگر، افراد از خود می‌پرسند چه اتفاقی موجب چنین تصمیم‌گیری از سوی بامیلو شده و چرا فضای سرمایه‌گذاری روی استارتاپ ها این‌قدر دچار رکود شده است؟ البته عده‌ای اعتقاد دارند که این تصمیم بامیلو به‌خاطر خرید سهام همده‌ی آن از سوی مجموعه هایپراستار بود که در این صورت، تحلیل‌ها تغییر می‌کنند.

آن‌چه که بیش از همه‌ی موارد، به‌عنوان تأثیری عمیق بر فضای تجارت الکترونیک به چشم می‌خورد، تهدید شدن دیجیکالا است. بزرگ‌ترین فروشگاه اینترنتی ایران که شاید از ابتدا هم بامیلو را به‌عنوان رقیبی جدی نمی‌دید، امروز تهدید حذف و شکست را بیش از همه حس می‌کند. شاید آن‌ها هم به این نتیجه برسند که مدل کسب‌وکاری انتخاب شده برای فعالیت در حوزه‌ی تجارت الکترونیک، آینده‌ی روشنی ندارد. همان‌طور که یزدی‌فرد به‌عنوان یکی از مشاوران اولیه‌ی تیم سرمایه‌گذاری دیجیکالا می‌گوید:

امروز دیجیکالا هم با این سؤال مواجه می‌شود که آیا مدل کسب‌وکاری موجود برای فعالیت در فضای ایران مناسب است؟ همه‌ی ما می‌دانیم که گروه راکت اینترنت به پافشاری بر استراتژی‌های خود و تلاش برای بقا در بازار مشهور است. تصمیم آن‌ها به حذف بامیلو از بازار تجارت الکترونیک، شاید ما را به این نتیجه برساند که مفهوم آن نوع از تجارت با شکل کنونی، در بازار ایران موفق نخواهد شد.

به‌هرحال، بامیلو با تمام خاطرات خوب و بدی که از آن به یاد داریم، احتمالا دیگر به شکل کنونی وجود نخواهد داشت. آن‌ها به سرویسی برای عرضه‌ی کالاهای FMCG تبدیل می‌شوند که شاید، بازار پردرآمد بعدی در اکوسیستم تجارت الکترونیک باشد. سرمایه‌گذاری‌های بزرگ گروه اینترنتی ایران و تلاش برای توسعه در آن بخش از بازار، نشان می‌دهد که ظرفیت‌های بالایی در آن قسمت وجود دارد.

درنهایت، شاید نتیجه‌گیری قطعی درباره‌ی آینده‌ی بامیلو هنوز زود باشد. شاید آینده‌ای روشن‌تر یا تاریک‌تر در انتظار این برند باشد و برای نتیجه‌گیری درباره‌ی آن، چاره‌ای جز انتظار نداریم. تنها نکته‌ای که روشن‌تر از همه در ذهن مردم و کارشناسان وجود دارد، ناراحتی و نگرانی درباره‌ی آینده‌ی شغلی کارمندانی است که در این برهه‌ی حساس، از شرکت خارج شدند. نکته‌ی منفی دیگر، کسب‌وکارهایی هستند که (هرچند با نیت‌های انسان‌دوستانه) با عجله، تلاشی تازه‌کارانه در جذب نیروهای بامیلو می‌کنند و توجهی به شرایط شخصی و گروهی آن‌ها ندارند.

زمانی‌که از بحران ونزوئلا و مهاجرت یک‌دهم جمعیت این کشور صحبت به‌‌میان می‌آید، هیچ اشاره‌ای به تغییرات اقلیمی نمی‌شود. با اینکه گرمایش زمین در پیش‌زمینه‌ی داستان ونزوئلا قرار ندارد، شاید بخشی از پس‌زمینه‌ی آن را تشکیل دهد؛ زیرا بخش اعظمی از یک دهه‌ی گذشته با خشک‌سالی‌های شدید و مستمر همراه بوده است. این، پدیده‌ای است که دانشمندان معتقدند به‌‌دلیل گرمایش زمین بیشتر هم خواهد شد. این کشور از دهه‌ی ۱۹۹۰، ۴ یخچال از ۵ یخچال طبیعی خود را از دست داده است.

بنابر اعلام چندین اندیشکده و سازمان بین‌المللی مهاجرت در واشنگتن دی‌سی، به‌عنوان مجموعه‌ای بین‌دولتی که درزمینه‌ی مهاجرت کمک می‌کنند و مشاوره می‌دهند، اطلاعات چندانی درباره‌ی نقش گرمایش زمین در ایجاد این فاجعه‌ی انسانی ندارند. درعوض، تأکید کردند وابستگی ونزوئلا به نفت و اقتصاد زیرنظر دولت باعث شده قیمت ارزان نفت بر این کشور تأثیر بگذارد و مدیریت نادرست و فساد دولت نیز مزیدبرعلت شود. انتخابات سال گذشته با حرف‌و‌حدیث‌های زیادی همراه بود؛ به‌طوری‌که ایالات متحده‌ی آمریکا و کشورهای اروپایی و هم‌پیمانان آمریکای لاتین آن‌ها رئیس جمهور ونزوئلا را به‌رسمیت نشناختند. این کشور که زمانی ثروتمند بود،‌ اکنون در سراشیبی سقوط قرار گرفته است.

در توییت کاخ‌سفید و دونالد ترامپ در ۳۰ژانویه چنین آمده است:

از سال ۲۰۱۵، بیش از ۳ میلیون نفر از ونزوئلا فرار کرده‌اند. سازمان ملل برآورد کرده این تعداد تا پایان سال ۲۰۱۹، شاید به ۵.۳ میلیون نفر افزایش یابد. این درحالی است که جمعیت این کشور به بیش از ۳۰ میلیون نفر می‌رسد.

علاوه‌بر بحران سیاسی در ونزوئلا، میزان بارندگی در این کشور ۵۰ تا ۶۵ درصد کمتر از بارش سالیانه‌ی بین سال‌های ۲۰۱۳ تا ۲۰۱۶ بوده و باتوجه‌به وابستگی شدید این کشور به انرژی آبی، دولت آب و برق را جیره‌بندی کرده است. زمستان خشک سال ۲۰۱۶ باعث کاهش میزان آب سد گوری در بولیوار، بزرگ‌ترین تأسیسات آبی برقی کشور و متعاقب آن ماه‌ها کمبود برق در کاراکاس و سایر شهرهای کشور شد. رئیس‌جمهور سعی کرد با تعطیلات سه‌روزه‌ی اجباری در آخر هفته با مشکل قطعی برق کنار بیاید.

درکنار تأثیرات مخرب سیاست‌های دولت و کاهش قیمت جهانی نفت، این کمبودها به اقتصاد ونزوئلا ضربه وارد کرد و میزان تولیدات کشاورزی را کاهش داد و به بدترشدن وضعیت معیشت افراد معمولی منتهی شد. الیور لیتون بارت، از پژوهشگران ارشد مرکز محیط‌زیست و امنیت می‌گوید:

با اینکه به پژوهش‌های بیشتری نیاز است تا مشخص شود چه‌ میزان از این بحران انسانی ناشی از خشک‌سالی بوده است، به‌وضوح می‌توان دید که در پی تصمیمات فاجعه‌بار دولت ونزوئلا درقبال کمبود آب، بسیاری از مردم این کشور در جست‌وجوی زندگی بهتر در کشورهای همسایه مهاجرت کرده‌اند.

ونزوئلا نشان داده همیشه نمی‌توان رابطه‌ی مستقیمی بین تغییرات اقلیمی و ناپایداری پیدا کرد. کشور برزیل نیز در سال‌های اخیر، با خشک‌سالی‌ شدید مواجه بوده و الیور بارت اشاره می‌کند کمبود آب در سال‌های ۲۰۱۴ و ۲۰۱۵، احتمالا به نارضایتی مردم از دیلما روسف، رئیس‌جمهور سابق برزیل و متعاقب آن اعلام جرم او در سال ۲۰۱۵ منجر شد. بااین‌حال، برزیلی‌ها مثل مردم ونزوئلا از کشورشان فرار نکردند. اندرو هولند، از مقام‌های ارشد پروژه‌ی امنیت آمریکا می‌گوید:

وقتی سازمان‌های امنیت و دفاع ملی تغییرات آب‌و‌هوایی را تهدیدی جدی قلمداد می‌کردند، منظورشان همین فاجعه‌ی انسانی امروز بوده است. تغییرات آب‌و‌هوایی هرگز از عوامل بُروز جنگ یا سقوط دولت‌ها یا افزایش مهاجرت نیست؛ اما ازجمله عواملی به‌شمار می‌رود که به مشکلات دامن می‌زند.

اندرو هولند بسیاری از شکست‌های اقتصادی ونزوئلا و واکنش نامناسب به خشک‌سالی را بر گردن دولت می‌اندازد که مهاجرت را سبب شده است. او می‌گوید:

مردم به مهاجرت کرده‌اند؛ زیرا با کشوری شکست‌خورده مواجه شده‌اند. باوجوداین، یکی از نشانه‌های سقوط هر کشور را می‌توان در ناتوانی در سازگاری با همین تغییرات محیطی دانست.

در طول دو دهه‌ی گذشته، دولت ونزوئلا ظرفیت کافی به شبکه‌ی برق اضافه نکرده تا از این‌طریق بتواند با مشکلات سدهای برق‌آبی مقابله کند. علاوه‌براین، شرکت دولتی نفت و گاز طبیعی به‌جای استفاده از منابع سوخت‌فسیلی برای تأمین منابع داخلی خود، به مشعل‌سوزی گازهای اضافه روی آورده است.

پناهندگان ونزوئلا به امید یافتن شغل و امکانات به کلمبیا، برزیل،‌ اکوادور، ‌پرو و کشورهای حوزه‌ی دریای کارائیب فرار می‌کنند. تغییرات اقلیمی نقش مهمی دراین‌زمینه ایفا می‌کند. استیو براک، کاپیتان بازنشسته و مشاور ارشد شورای خطرهای استراتژیک می‌گوید:

این مهاجران فشار بیشتری بر سیستم بسیار شکننده‌ای وارد می‌کنند که به‌‌دلیل تغییرات اقلیمی شکننده شده بود.

برخی از مناطق کلمبیا و برزیل که مهاجران ونزوئلایی برای زندگی انتخاب کرده‌اند نیز تجربه‌ی خشک‌سالی داشته‌اند و با ورود این مهاجران به این مناطق، تقاضا برای منابع آب افزایش می‌یابد. دن استوتارت که روی امور انسانی منطقه‌ای در آمریکای‌لاتین و حوزه‌ی دریای کارائیب برای برنامه محیط‌زیست سازمان ملل کار می‌کند، در آوریل گذشته در وب‌سایت ReliefWeb، پستی گذاشت که می‌گفت مردمی که به مناطق مرزی شمالی برزیل مهاجرت کرده‌اند، به کاهش میزان آب منجر شده‌اند.

کشورهای حوزه‌ی دریای کارائیب کوچک‌تر و درنتیجه، پذیرای مهاجران کمتری از ونزوئلا هستند. درضمن، بسیاری از این کشورها همچنان با پیامدهای طوفان ویرانگر سال ۲۰۱۷ دست‌و‌پنجه نرم می‌کنند که به مسافرت موقت تعدادی از شهروندان‌ آن‌ها به خارج از کشور منجر شد. هولند می‌گوید:

این کشورها باتوجه‌به آسیب‌پذیری و فجایع طبیعی، به‌شدت تحت‌تأثیر تغییرات اقلیمی بوده‌اند.

مهاجرت فقرای ونزوئلا به این کشورها می‌تواند در مناطقی که برای زندگی انتخاب می‌کنند، به بُروز مشکلات محیطی منتهی شود یا حتی ممکن است به تغییرات آب‌و‌هوایی دامن بزند. رورایما، شمالی‌ترین و کم‌جمعیت‌ترین ایالت برزیل، در ناحیه‌ی آمازون قرار گرفته ‌است. این منطقه را «ریه‌های کره‌ی زمین» می‌دانند؛ زیرا اصلی‌ترین منبع تولید اکسیژن و ترسیب کرین (ذخیره‌ی کربن موجود در هوا در خاک و گیاهان) در کره‌ی زمین به‌شمار می‌رود؛ هرچند اخیرا با مشکل جنگل‌زدایی مواجه شده است. براک می‌گوید:

این نگرانی وجود دارد که مهاجران جویای کار احتمالا برای امرارمعاش به‌سراغ قطع غیرقانونی درختان یا سایر فعالیت‌های مخرب محیطی بروند. رورایما محلی برای معدن‌کاری غیرقانونی است که می‌تواند آلودگی خطرناک جیوه را به‌همراه داشته باشد. هرروز گزارش‌های بیشتری از مهاجران و پناهندگان ونزوئلایی منتشر می‌شود که مجبور شده‌اند برای ادامه‌ی بقا وارد این صنعت خطرناک شوند.

بحران کنونی در ونزوئلا با تغییر دولت و دیدگاه‌های متفاوت درباره‌ی تغییرات اقلیمی و همکاری‌های بین‌المللی ممکن است روزنه‌ی امیدی برای موضوع تغییرات آب‌و‌هوایی به‌حساب بیاید. نمایندگان ونزوئلا در نشست تغییرات اقلیمی سازمان ملل اعلام کرده‌اند منطقه‌ی شمالی جهان مسئول گرمایش زمین است و باید به آن‌ها خسارت بدهد. درهمین‌‌حال، بخش ملی نفت این کشور برخی از آلوده‌ترین نفت خام دنیا را تولید کرده؛ به‌طوری‌که طبق پژوهش سال گذشته‌ی دانشگاه استنفورد، میزان کربن آن ۶ برابر بیشتر از تولیدات عربستان‌سعودی بوده است. براک می‌گوید:

مشکلات ونزوئلا فقط به آب‌‌و‌هوا ختم نمی‌شود و در سال‌های اخیر، خطرهای وابستگی به نفت را شاهد بوده‌ایم که بیش از یک‌چهارم تولید ناخالص داخلی این کشور را تشکیل می‌دهد. تغییر نوع انرژی از سوخت‌های فسیلی به‌سمت انرژی‌های تجدیدپذیر مثل همه‌ی کشورهای وابسته به صادرات نفت، به ونزوئلا ضربه‌ی هولناکی خواهد زد. بااین‌حال، دولت جدید شاید درباره‌ی تنوع اقتصادی و کمک‌های خارجی دید بازتری داشته باشد.