اینتل تأیید کرده که وصله‌های (Patch) اخیری که برای درایورهای گرافیکی لینوکس منتشر شده، بخشی از تلاش‌های این شرکت جهت آماده‌سازی برای ورود سری جدید پردازنده‌های گرافیکی مجزا بوده است. 

خبرگزاری Phoronix گزارش کرده که شرکت اینتل ۴۲ عدد از این وصله‌ها را با بیش از ۴۰۰۰ خط کد در بین آن‌ها در تاریخ ۱۴ فوریه (۲۵ بهمن) منتشر کرده است. 

هدف اصلی از ارائه‌ی این وصله‌ها، تعریف مفهوم نواحی حافظه در این سیستم‌عامل و آماده‌سازی آن برای پذیرش تجهیزاتی دارای حافظه‌ی محلی مثل کارت‌های گرافیک مجزا بوده است. پردازنده‌ی گرافیکی مجتمع که در بسیاری از تراشه‌های پردازنده‌‌ی اینتل یافت می‌شود، نیازی به پیکربندی نواحی حافظه ندارد.

همه‌چیز اشاره به این دارد که این به‌روزرسانی درایورهای لینوکس بخشی از برنامه‌ی توسعه‌ی اینتل برای ساخت پردازنده‌های گرافیکی جداگانه است. اگرچه هنوز نشانه‌های کافی در این مورد وجود ندارد؛ اما اینتل انگیزه‌ای را که در پشت این به‌روزرسانی‌ها وجود داشته، در یک توییت بیان کرده است:

حرکت ما به‌سوی یک تجربه‌ی محاسبات تصویری جدید آغاز شده است و این شامل تعهد ما به جامعه‌ی متن‌باز می‌شود. پیاده‌سازی مفهومِ حافظه‌ی محلی در سیستم‌عامل لینوکس، اولین قدم ما برای پشتیبانی این سیستم‌عامل از پردازنده‌ی گرافیکی مجزا است.

اینتل در این توییت به‌وضوح از قصد خود برای ورود به بازار پردازنده‌های گرافیکی سخن گفته است. این شرکت در ماه دسامبر ۲۰۱۸ نیز گفته بود که در حال کار روی موضوعاتی شامل پردازنده‌های گرافیکی مجتمع، پردازنده‌های گرافیکی مجزای گیمینگ و همچنین شتاب‌دهنده‌های گرافیکی برای مراکز داده و کامپیوترهای سرور است. آغاز عرضه‌ی چنین محصولاتی برای سال ۲۰۲۰ در نظر گرفته شده و البته اینتل در حال حاضر مشغول تست درایورهای مورد نیاز برای راه‌اندازی این تجهیزات سخت‌افزاری است.

منابع خبرگزاری Phoronix همچنین تصریح کرده‌اند که اینتل درایورهای گرافیکی اولیه‌ برای سیستم‌عامل لینوکس را تقریباً یک سال قبل از آغاز عرضه‌ی سخت‌افزارهای جدیدش منتشر خواهد ساخت (یا حداقل بی هیچ تاخیری در همان زمان عرضه‌ی سخت‌افزارها منتشر خواهد کرد). این شرکت احتمالاً در ماه‌های پیش رو، وصله‌های مشابه دیگری را نیز منتشر خواهد کرد. 

شنیدن هر خبری در مورد برنامه‌های اینتل برای ورود به عرصه‌ی پردازنده‌های گرافیکی خوشایند است. در حال حاضر بازار کارت گرافیک در تسخیر دو شرکت AMD و Nvidia است و اینتل احتمالاً تنها شرکتِ دیگری است که می‌تواند با موفقیت معماری جدیدی را برای پردازنده های گرافیکی مجزا معرفی و پیاده‌سازی کند و ورود این شرکت به این حوزه باعث افت قیمت‌ها در فضایی رقابتی‌تر خواهد شد.

توسعه‌دهنده‌ی نرم‌افزار WinRAR اخیرا از برطرف شدن یک باگ امنیتی ۱۹ ساله خبر داده است. ظاهرا این باگ به مهاجمین امکان می‌داد تا با روشی خاص، بدافزارهای مخرب را در هر جایی از هارد درایو شما، استخراج کنند.

این آسیب‌پذیری مهم وین‌رار ابتدا توسط محققان شرکت Check Point Software Technologies کشف شد. ظاهرا دلیل اصلی بروز این باگ، به پشتیبانی وین‌رار از فرمت قدیمی ACE مربوط می‌شود؛ به‌بیانی بهتر، پشتیبانی وین‌رار از ACE نشان می‌دهد که این نرم‌افزار هنوز هم بر نوعی فایل DLL ناامن و قدیمی مربوط‌به سال ۲۰۰۶ میلادی متکی است.

محققانی که موفق به کشف این آسیب‌پذیری شده‌اند، در پست جدید وبلاگ‌شان به‌طور مفصل نحوه‌ی پیدا کردن آن را توضیح داده‌اند. با مراجعه به مطلب یادشده، می‌توانید نحوه‌ی کلی کشف و عملکرد این باگ را ببینید. بااین‌حال ویدیوی کوتاه زیر می‌تواند به‌طور کاملا خلاصه، نحوه‌ی کارکرد این آسیب‌پذیری را به‌شما نشان دهد. بر این اساس، با تغییرنام یک فایل ACE و اضافه‌کردن پسوند RAR به آن، می‌توانید کاری کنید که نرم‌افزار WinRAR یک بدافزار را در پوشه‌ی استارتاپ کامپیوتر مقصد استخراج کند بدون اینکه دارنده‌ی آن کامپیوتر متوجه شود. قرار گرفتن این بدافزار در پوشه‌ی استارتاپ باعث می‌شود تا راه‌اندازی مجدد کامپیوتر، بدافزار موردبحث را نیز اجرا کند.

این محققان پس از کشف باگ امنیتی WinRAR، آن را به توسعه‌دهندگان این نرم‌افزار گزارش کردند و این مشکل هم‌اکنون در نسخه‌ی ۵.۷۰ بتا ۱ مرتفع شده است. درواقع تیم توسعه‌ی WinRAR به‌جای تلاش برای پیدا کردن و رفع این مشکل، تصمیم گرفت به‌طور کلی پشتیبانی این نرم‌افزار از فرمت ACE را متوقف کند. 

تاکنون مشخص نیست که آیا طی ۱۹ سال اخیر، افرادی از این باگ متضرر شده‌اند یا خیر. با درنظرگرفتن این موضوع که WinRAR در سراسر دنیا ۵۰۰ میلیون کاربر دارد،‌ احتمال بروز چنین اتفاقی بسیار بالا بوده است. اگر جزو کاربران وین‌رار هستید، سریعا نرم‌افزار خود را ازطریق این صفحه به‌جدیدترین نسخه به‌روزرسانی کنید.

این روزها ممکن است برخی از جزییاتِ نسل بعدی پردازنده‌های رایزن یا سری ۳۰۰۰ این پردازنده‌های قدرتمند و همینطور پردازنده‌های گرافیکی رادئون Navi به گوش‌مان خورده باشد؛ اما خیلی زود اخبار بیشتری از این پردازنده‌ها را خواهیم شنید. طبق گزارش سایت  RedGamingTech، شرکت AMD سه محصول جدید خود را شامل پردازنده‌های رایزن ۳۰۰۰، تراشه‌های مادربرد X570 و پردازنده‌های گرافیکی Radeon Navi در ماه ژوئیه ۲۰۱۹ (تیرماه سال آینده) عرضه خواهد کرد. 

منابع خبری این سایت گفته‌اند که همان‌طور که کارت Radeon VII در تاریخ هفتم فوریه با تاکید بر فناوری ساخت ۷ نانومتری آن عرضه گردید، سایر محصولات رده‌بالای آینده‌ی این شرکت در تاریخ ۷ ژوئیه روانه‌ی بازار خواهد شد تا بار دیگر تاکیدی بر استفاده از فناوری ساخت ۷ نانومتری در جریان اصلی محصولات آینده‌ی AMD؛ اعم از پردازنده‌ها و پردازنده‌های گرافیکی این شرکتِ پیشتاز باشد. درواقع این اقدام به منزله‌ی یک رویکرد بازاریابی عالی برای شرکت AMD است. آنچه در اینجا بیش از هر چیز جلب توجه می‌کند، تاریخی است که برای عرضه این محصولات در نظر گرفته شده است و شرکت AMD احتمالاً تا پیش از آن تاریخ اطلاعیه‌های رسمی دیگری از محصولات فناورانه‌ی نسل بعد خود منتشر خواهد کرد.

 نمایشگاه کامپیوتکس ۲۰۱۹ فرصت خوبی برای شرکت AMD بود تا از صف آرایی جریان اصلی محصولات خود (محصولاتی که برای مصارف عام و نه برای ورک‌استیشن‌ها و سرورها، در نظر گرفته شده است) رونمایی کند. در جریان این نمایشگاه AMD نسل دوم پردازنده‌های Ryzen Threadripper خود را نیز معرفی کرد و زمان عرضه‌ی آن را اوت ۲۰۱۸ اعلام کرد؛ یعنی فقط دو ماه بعد از آن مراسم. چنانچه شایعات اخیر درست باشد، از زمان برگزاری نمایشگاه کامپیوتکس ۲۰۱۹ تا عرضه‌ی نسل بعدی محصولات ۷ نانومتری AMD فقط یک ماه فرصت خواهیم داشت.

تا به حال اخباری از برنامه‌های شرکت AMD برای معرفی رسمی پردازنده‌های رایزن سری ۳۰۰۰ شنیده‌ایم، اما برای دیدن این پردازنده‌ها با معماری Zen 2 در عمل، باید منتظر کنفرانس مطبوعاتی شرکت AMD باشیم. کامپیوتکس همچنین فرصتی برای شرکای AMD خواهد بود تا مادربردهای جدید خود را که در همان رویداد معرفی می‌شود، در معرض نمایش قرار دهند. در شکل زیر نقشه‌ی راه غیررسمی شرکت AMD برای عرضه‌ی پردازنده‌های سری ۳۰۰۰ این شرکت با معماری Zen 2 ترسیم شده است.

در رویداد CES 2019، شرکت AMD از پردازنده‌های دسکتاپ نسل سوم رایزن با نام رمز Mattise رونمایی کرد. ‏AMD تأیید کرده است که این پردازنده در اواسط سال ۲۰۱۹ عرضه خواهد شد که با تاریخ هفتم ژوئیه مطرح شده در شایعات نیز تقارن دارد. در پردازنده‌های سری ۳۰۰۰ رایزن، همان‌طور که از قبل نیز مشخص شده بود، از فناوری ساخت تراشه ۷ نانومتری شرکت TSMC و معماری جدید Zen 2 استفاده خواهد شد. هدف از این شیوه‌ی ساخت افزایش تعداد دستورالعمل در هر کلاک (IPC) پردازنده و ارتقای بازدهی نسبت به معماری فعلی ۱۲ نانومتریZen + است که در پردازنده‌های دسکتاپ رایزن سری ۲۰۰۰ (نسل دوم) به کار رفته است.

اولین پیش‌نمایش رسمی از پردازنده‌های دسکتاپ سری ۳۰۰۰ رایزن، حاکی از عرضه‌ی تراشه‌ی پردازنده‌ای با ۸ هسته و ۱۶ رشته‌ی پردازشی بود که به شکل مستقیم در معرض رقابت با پردازنده‌ی ۸ هسته و ۱۶ رشته ای Core i9-9900K شرکت اینتل قرار می‌گیرد. پردازنده‌ی دسکتاپ سری ۳۰۰۰ رایزن نه‌تنها برتری اندکی در تکمیل وظایف چند رشته ای در بنچمارک Bench R15 نسبت به Core i9-9900K داشت، بلکه به میزان ۵۰ وات مصرف انرژی کمتری نیز داشت.

چنین پیشرفتی تنها در مدت یک نسل باورنکردنی بود، AMD توانسته بود در پارامتر بازدهی کلی که شرکت اینتل سال‌ها بالاترین جایگاه را در آن داشت، از رقیب خود پیشی بگیرد. اکنون سال‌ها حرکت کم شتاب و تکیه‌ی زیاد شرکت اینتل بر فناوری ساخت ۱۴ نانومتری باعث شده بود که AMD بتواند گوی سبقت را در میدان عملکرد به ازای هر وات و میزان عملکرد خام خالص از رقیب خود برباید.

 اگرچه AMD در این مراسم تنها از یک تراشه‌ی ۸ هسته‌ای با ۱۶ رشته‌ی پردازشی پرده برداشت، عرضه‌ی تراشه‌هایی با تعداد هسته‌های بیشتر توسط این شرکت دور از انتظار نیست. شایعاتی در مورد تراشه‌هایی با ۱۲ هسته برای مصارف عام تاکنون وجود داشته و البته چنین محصولاتی با تعداد هسته‌های بالاتر، با ورود پردازنده‌های نسل جدید رایزن به سیستم‌های خانگی راه خواهد یافت. براساس تصاویری که از تراشه‌ها و Die-های آینده AMD منتشر شده، امکان استفاده از یک Die ثانویه روی تراشه دور از ذهن نیست؛ اضافه کردن این Die ثانویه، امکان افزایش هسته‌ها تا ۱۶ و افزایش رشته‌های پردازشی تا ۳۲ را در تراشه‌های جریان اصلی AMD فراهم خواهد کرد. 

به مانند هر دوره از عرضه‌ی پردازنده‌های رایزن، قیمت‌ها نقش مهمی در تعیین سطح محبوبیت این محصولات ایفا می کند. نسل اول و دوم تراشه‌های رایزن با ارزش خرید بالایی که داشتند، شگفت انگیز ظاهر شدند. این پردازنده‌ها نه‌تنها تعداد هسته‌های بیشتری را نسبت به رقبای خود ارائه می‌کند، بلکه این امکان وجود دارد تا با دمای کمتر و مصرف توان پایین‌تری نسبت به پردازنده‌های رقیب کار کند. انتظار می‌رود این پارامترها در سری ۳۰۰۰ پردازنده‌های رایزن بهتر از قبل شده و AMD قیمتهای به مراتب بهتری را برای هر گروه از پردازنده‌هایش با تعداد نسبی هسته‌ها ارائه نماید.

مدل‌های ۸ هسته‌ای نسل سوم رایزن ممکن است قیمتی در حدود ۱۹۹ تا ۲۹۹ دلار داشته باشد، این در حالی است که تراشه‌های ۱۲ هسته ای یک برچسب قیمت ۳۹۹ دلاری خواهد خورد و سرانجام تراشه‌های ۱۶ هسته ای احتمالاً با قیمت ۴۹۹ دلار در صدر جایگاه قیمت‌ها خواهد نشست. 

استدلالی که در پشت این تخمین قیمت‌ها وجود دارد این است که برخلاف پردازنده‌های Threadripper که از یک PCB بزرگتر و چهار Die (بر پایه‌ی جانمایی پردازنده‌ی Epyc) برخوردار است، پردازنده‌های رایزن سری ۳۰۰۰ تنها از دو Die بهره‌مند بوده و هزینه‌های طراحی و فضای مورد نیاز را کاهش می‌دهد. به همراه این پردازنده‌ها ممکن است مدل‌های ارزان‌تر ۱۵۰ تا ۲۰۰ دلاری با ۴ تا ۶ هسته‌ نیز عرضه گردد که انتخاب خوبی برای کاربرانی با توان خرید کمتر است. نقشه‌ی راه پردازنده‌های رایزن از ۲۰۱۸ تا ۲۰۱۹ در جدول زیر ترسیم شده است. 

تراشه مادربرد X570 ‏AMD میزبان جدید پردازنده‌های سری ۳۰۰۰ رایزن خواهد بود. همان‌طور که در مورد چیپستهای X470 نیز شاهد بودیم، ویژگی‌های انگشت‌شماری در پردازنده‌های رایزن سری ۲۰۰۰ مانند Precision Boost Overdrive و XFR 2 وجود داشت که فقط توسط مادربرد‌های جدید پشتیبانی می‌شد و سایر ویژگی‌ها توسط مادربردهای قدیمی‌تر نیز قابل پشتیبانی بود. شکی نیست که خانواده‌ی پردازنده‌های رایزن مبتنی بر معماری ذن ۲ با تعدادی از ویژگی‌های جدید پا به بازار سخت‌افزار خواهد گذاشت که از میان آن‌ها اصلی‌ترین ویژگی پشتیبانی از استاندارد ارتباطی PCIe 4.0 است. پلتفرم X570 به‌طور کامل با راهکار نسل چهارم PCIe سازگار است؛ به عبارت دیگر این پلتفرم اولین تراشه‌‌ی جریان اصلی فروش AMD خواهد بود که از استاندارد جدید ارتباطی 4.0 PCIe به‌طور کامل پشتیبانی می‌کند.

چنین ویژگی به این معنا نیست که پردازنده‌های سری ۳۰۰۰ رایزن تنها با مادربردهای X570 سازگار باشد، بلکه به عکس نسل جدید پردازنده‌های رایزن به‌طور کامل با بردهای X470 و X370 نیز سازگار خواهد بود.  سطح کارایی این پردازنده‌ها روی مادربرد‌های قدیمی‌تر مسلماً به اندازه‌ی مادربرد جدیدی با تراشه X570 نخواهد بود؛ اما برد‌های قدیمی‌تر نیز عملکرد کاملاً پایداری برای آن دسته از کاربرانی که فقط می‌خواهند پردازنده‌ی خود را ارتقا دهند، ایجاد کرده و این کاربران می‌توانند به استفاده از رایانه‌های شخصی خود بدون دردسر ارتقای مادربرد و قطعات دیگر از ابتدا، ادامه دهند.

گفته می‌شود که سازندگان مادربرد انتظار تراشه‌هایی با ۱۲ و ۱۶ هسته را دارند و در حال طراحی محصولات آینده‌ی خود بر پایه‌ی این اطلاعات هستند. پس در مادربردهای آینده شاهد انتقال توان بهتر، تغذیه‌ی مناسب‌تر پردازنده و عملکردی پایدارتر برای کار با تراشه‌هایی با تعداد هسته‌های بیشتر خواهیم بود. با این وجود هنوز قطعه‌سازهای مشهور هیچ نمونه‌ی محصولی بر پایه‌ی این تراشه عرضه نکرده‌اند،  گرچه انتظار می‌رود این محصولات فناورانه، حول و حوش آوریل سال جاری روانه‌ی بازار شود، یعنی درست پیش از آنکه ‏AMD اقدام به تولید انبوه پردازنده‌های ۷ نانومتری Mattise کند.

پردازنده‌های گرافیکی AMD Navi

‏AMD قصد دارد Navi را به عنوان معماری بزرگ بعدی تراشه‌های گرافیکی این شرکت، تقریباً همزمان با عرضه‌ی پردازنده‌های سری ۳۰۰۰ رایزن روانه‌ی بازار سازد. این اقدام فرصتی است برای AMD تا خانواده‌ی محصولات گرافیکی رادئون آینده‌‌ را به خریداران بالقوه‌اش بشناساند. شایعات حاکی از عرضه‌ی این پردازنده‌های گرافیکی در تاریخ هفتم ژوئیه است، اما اخباری هم در مورد تأخیر در عرضه‌ی این پردازنده‌ها به گوش می‌رسد. AMD به واسطه‌ی ظرفیت ساخت تراشه‌ی شریک تایوانی خود TSMC تحت فشار قرار دارد. پس احتمالاً در این تاریخ به‌جای عرضه‌ی این محصولات، تنها شاهد معرفی آن‌ها باشیم و تاریخ عرضه‌ی نسل بعدی پردازند‌ه‌های گرافیکی Navi به زمانی در آینده موکول شود.

به‌دنبال عرضه‌ی پردازنده‌‌ی گرافیکی رادئون ۷، ‏AMD دست از تلاش برای ارتقای بیشتر معماری وگا که از سال ۲۰۱۷ در محصولات رده‌بالای این شرکت حضور داشته است، برداشت و تلاش‌های خود را متمرکز بر طراحی و توسعه‌ی پردازنده‌های گرافیکی Navi کرد. پردازنده‌ی گرافیکی وگا شرکت AMD در اصل برای کامپیوترهای سرور با توان پردازشی بالا (HPC) طراحی شده بود؛ اما اکنون قرار است در سیستم‌های گیمینگ نیز این تراشه به کارگیری شود. می‌توان Radeon VII را کارتی مصرفی دانست، اما ممکن است پردازنده‌های Navi  چنین رویه ای را دنبال نکنند.

AMD با ساخت پردازنده‌های گرافیکی Navi گیمینگ سطح بالا را در اولویت کارت‌های گرافیک آینده خود قرار داده است؛ این پردازنده‌ی گرافیکی گویا قرار است علاوه‌بر حضور در کارت‌های گرافیک جریان اصلی و رده‌بالای دسکتاپ و لپ‌تاپ، سکان هدایت را در کنسول‌های بازی نسل آینده‌ی سونی و مایکروسافت به دست گیرد.

شرکت AMD صحبت‌هایی در مورد شراکت با شاخه‌ی گیمینگ مایکروسافت بر سر پلتفرم‌های بازی کرده است؛ گفته‌های فیل اسپنسر در CES امسال خود شاهدی بر این مدعاست:

همان‌طور که به سمت کنسول‌های بازی نسل آینده که از هم‌اکنون در حال ساخت و کار روی آن‌ها هستیم، به پیش می‌رویم، شراکت ما با شرکت‌های بزرگ و نوآوری‌هایی که ما در گذشته با آن مواجه بوده‌ایم، چراغ راه ما برای کاری است که اکنون در حال انجام آن هستیم و  تمام این تجربیات از اهمیت فزاینده‌ای برای جهت‌دهی به تلاش‌های آینده‌ی ما برخوردار است. من واقعاً به آینده خوشبین هستم، آینده‌ای که ما توانایی‌های خود را در آن بیشتر از قبل برای هواداران‌مان اثبات خواهیم کرد.

پردازنده‌های گرافیکی Navi به‌عنوان نسل بعدی محصولات رده‌بالای رادئون شناخته می‌شود و شاید آخرین نسل از پردازنده‌های گرافیکی AMD خواهد بود که در ژن‌های خود از معماری GCN برخوردار است. AMD با معماری Navi قصد دارد تغییراتی جدید در معماری برند رادئون اعمال کند تا بدین وسیله بازدهی و سطح عملکرد تراشه‌هایش را تقویت کند. برای مقایسه گرچه رادئون ۷ از فناوری ساخت ۷ نانومتری برخوردار است، اما در اصل تراشه‌ی وگا ۲۰ در قلب این کارت، نمونه‌ی کوچک‌تر و فشرده‌ی معماری پیشین وگا، یعنی تراشه وگا ۱۰ بود. روی دیگر سکه پردازنده‌های گرافیکی Navi از همان قدم اول بر مبنای فناوری ساخت ۷ نانومتری طراحی شده‌اند و چنین رویه‌ای قطعاً به AMD در بهره‌گیری از تمام مزایای ساخت تراشه‌ی جدیدش، کمک شایانی خواهد کرد.

لیزا سو مدیرعامل AMD و مارک پیپرمستر مدیر حوزه فناوری این شرکت هر دو در مصاحبه‌هایی جداگانه به انواع تجدید نظر و نوسازی در برنامه‌های طراحی و توسعه برند رادئون اشاراتی داشتند؛ مارک پیپرمستر می‌گوید:

ما واقعاً در آغاز کار با پردازنده‌های سطح بالای Radeon VII با فناوری ساخت ۷ نانومتری هیجان‌زده‌ایم. همان‌طور که در ادامه‌ی راه با به‌روزرسانی‌ها و تجدیدنظرهایی در برنامه‌ی تولید و توسعه‌ی پردازنده‌های گرافیکی رادئون سروکار داریم، اطلاعیه‌هایی در مورد این دگرگونی‌ها در طول سال به گوش هواداران‌مان خواهد رسید.

اقداماتی که ما در سراسر سال جاری به آن دست خواهیم زد، از نوع همان اقداماتی است که هر ساله در شرکت AMD انجام می‌پذیرد؛ ما نقشه‌ی راه این شرکت را گسترده‌تر از قبل خواهیم چید.

لیزا سو مدیرعامل شرکت AMD نیز می گوید:

ما باور داریم که در عرصه‌های زیادی بسیار رقابت‌پذیر شده‌ایم؛ این عرصه‌ها شامل تولید پردازنده‌های رده‌بالای ما نیز می‌شود. مسلماً در بازار امروز محصولات جدیدی برای رقابت وجود دارد. البته ما هم سبد محصولات جدید خود را داریم و در این ترکیب چینش محصولات از جایگاهی استوار برخورداریم. با نگاهی به رهگیری پرتو، من فکر می‌کنم این تکنیک رندرینگ فناوری مهمی است؛ اما مثل تمام فناوری‌های مهم دیگر نیاز به زمان دارد تا اکوسیستم موجود پذیرای آن شود. در حال حاضر ما با دقت بسیار زیاد؛ هم در سطح سخت‌افزاری و هم در سطح نرم‌افزاری در حال کار برای ایجاد این انطباق با اکوسیستم هستیم و انتظار داریم که با ورود این فناوری به بازارهای اصلی، بر اهمیت آن بیش‌ازپیش افزوده شود.

روی هم رفته به نظر می‌رسد AMD سال ۲۰۱۹ را با دستی پر به پایان خواهد رساند و تا آخر امسال شاهد عرضه‌ی بسیاری از محصولات قدرتمند این شرکت اعم از پردازنده و پردازنده‌های گرافیکی خواهیم بود.

انسان‌ها به ماه سفر کرده‌اند و اسرار همهمه اسرارآمیز تائوس، کتری شیطان و شاید حتی اهرام مصر را کشف کرده‌اند. اما هنوز پدیده‌های زیادی در جهان هستی وجود دارند که علم توضیحی برای آن‌ها پیدا نکرده است. اگرچه ممکن است دانشمندان نظریه‌هایی پیرامون این پدیده‌های غیرقابل‌توضیح داشته باشند، اما به‌درستی علت وقوع و دلیل آن را نمی‌دانند. در ادامه به ۹ پدیده اسرارآمیزی خواهیم پرداخت که هنوز توضیحی برایشان نداریم.

دانشمندان هنوز دلیل خمیازه را نمی‌دانند

خمیازه کاری است که احتمالا هر روز انجام می‌دهیم، اما به طرز عجیبی، دانشمندان هنوز از دلیل خمیازه مطمئن نیستند. دانشمندان به‌تازگی این فرضیه را مطرح کرده‌اند که خمیازه رفتاری برای تنظیم حرارت است که مغز را خنک می‌کند، اما کارکرد زیست‌شناسی آن هنوز مشخص نیست. علاوه‌بر این، دانشمندان کاملا مطمئن نیستند که چرا این عمل در میان حیوانات اجتماعی مانند انسان‌ها واگیردار است. پژوهشی که در سال ۲۰۰۵ انجام گرفت نشان داد، شبکه‌هایی که در مغز ما وظایفی مانند همدلی و مهارت‌های اجتماعی را پردازش می‌کنند، هنگامی که خمیازه‌ی فردی را می‌بینیم فعال می‌شوند. پژوهشگران همچنین مشاهده کرده‌اند که خمیازه از انسان به شامپانزه‌ها هم سرایت می‌کند.

متیو کمپل از مرکز ملی نخستی‌سانان یورکس در دانشگاه اموری در ایالات متحده آمریکا، گفت:

تقلید ژست‌های چهره دیگران به ما کمک می‌کند که وضعیت فعلی آن‌ها را درک کنیم و با آن سازگار شویم. به همین دلیل، براساس یک پژوهش، افراد مبتلا به روان‌آزاری (که بی‌مسئولیت‌اند و رفتارهای ضداجتماعی دارند) مستعد سرایت خمیازه نیستند.

قارچی که تنها در تگزاس و ژاپن رشد می‌کند و دانشمندان دلیل آن را نمی‌دانند

كوريواكتس گیستر (Chorioactis Geaster) تنها گونه قارچ از سرده كوريواكتس است که به طرز عجیبی تنها در تگزاس و ژاپن یافت می‌شود. این دو محل روی یک عرض جغرافیایی قرار دارند، اما قارچ‌شناسان هنوز نمی‌دانند که چرا این قارچ‌ها تنها در این دو نقطه از جهان رشد می‌کنند.

پژوهشی که در سال ۲۰۰۴ توسط پژوهشگران دانشکده هرباریای دانشگاه هاروارد روی DNA این قارچ انجام گرفتنشان داد که جمعیت‌های سرده كوريواكتس حدود ۱۹ میلیون سال پیش منشعب شده‌اند. در تگزاس، به این قارچ،سیگار شیطان گفته می‌شود، زیرا قبل از اینکه باز شود و به شکل ستاره‌ای در بیاید، شبیه یک سیگار به نظر می‌رسد.

هیچکس نمی‌داند چرا در قطب شمال زحل، یک طوفان شش‌ضلعی چرخان وجود دارد

در قطب شمال زحل، سامانه آب و هوایی به شکل یک شش‌ضلعی وجود دارد که دو برابر کره زمین است. فضاپیمای کاسینی ناسا طی سال‌ها مأموریت خود، این پدیده شگفت‌انگیز را مشاهده و از آن تصویربرداری کرد، اما این معمای مرموز هنوز حل نشده باقی مانده است. جالب است بدانید، تنها شش‌ضلعی طبیعی که دانشمندان تاکنون پیدا کرده‌اند کریستال‌ است، به همین جهت، هنوز دانشمندان هیچ توضیحی در مورد منشأ و شکل طوفان‌های زحل ندارند. مورد دیگری که طوفان‌های زحل را گیج‌‌کننده‌تر کرده اینکه به نظر می‌رسد، این طوفان‌ها به مرور از فیروزه‌ای به زرد تغییر رنگ داده‌اند.  

نهنگ‌های گوژپشت که موجوداتی تنها بودند، حالا به‌صورت گروه‌های بسیار بزرگ زندگی می‌کنند  

نهنگ‌های گوژپشت، جاندارانی هستند که به‌تنهایی مشهورند، این حیوانات بسیاری از زندگی خود را در انزوا و تنهایی سپری می‌کنند. اما براساس پژوهشی که در سال ۲۰۰۷ توسط پژوهشگران دانشگاه پرتوریا انجام گرفت، طی سال‌های اخیر، گروه‌های بسیار بزرگ ۲۰ تا ۲۰۰ تایی نهنگ‌های گوژپشت در سواحل جنوب غربی آفریقای جنوبی مشاهده شده‌اند.

زیست‌شناسان دریایی هنوز دلیل تغییر ماهیت این موجودات باستانی را نمی‌دانند، اما اخیرا جمعیت نهنگ‌های گوژپشت افزایش یافته، به‌طوری که ممکن است بخشی از این تغییر رفتار را توضیح دهد.

گیسلی وایکینگسون، رئیس مرکز پژوهش‌های نهنگ در مؤسسه تحقیقات دریایی و آب شیرین در ایسلند، گفت:

دیدن نهنگ‌های گوژپشت در چنین گروه‌های بزرگی، کاملا غیرمعمول است.

دانشمندان توضیحی برای درختان خمیده‌ی جنگل رقصان در روسیه ندارند

این منطقه که به «جنگل رقصان» مشهور است، در شهر کالینینگراد روسیه قرار دارد و پر از درختان کاجی است که به شکل مارپیچ، حلقه‌ای و دیگر اشکال غیرعادی رشد کرده‌اند. این درختان در دهه ۱۹۶۰ کاشته شده‌اند و تنها ۳ گونه درخت وجود دارند که توانسته‌اند به این شکل در بیایند. به گزارش Atlas Obscura، نظریه‌های مختلفی در مورد این درختان اسرارآمیز مطرح شده و به عقیده پژوهشگران ممکن است هر کدام از بادهای شدید، خاک ناپایدار و مداخله کرم‌های پیله‌ساز به تغییر شکل این درختان کمک کرده باشد. برخی از مردم محلی به این ناحیه جنگل مست (Drunken Forest) هم می‌گویند.

ماده تاریک مانند ماده عادی نیست و دانشمندان هنوز درک درستی از آن ندارند

ماده از پروتون، نوترون و الکترون تشکیل شده، اما آرایش ماده تاریک هنوز مشخص نیست. یکی از نظریه‌ها این است که ماده تاریک از ذراتی ساخته شده که به‌سادگی قابل مشاهده یا شناسایی نیستند. پژوهشی که در سال ۲۰۱۶ انجام گرفت نشان داد که ماده تاریک ممکن است از سیاهچاله‌های اولیه (که درست بعد از مهبانگ پدید آمدند) ساخته شده باشد.

ماده تاریک نور را منعکس یا منتشر نمی‌کند، اما غلظت بالای ماده تاریک می‌تواند نور را خم کند و دانشمندان به همین دلیل توانسته‌اند وجود این ماده مرموز را به اثبات برسانند. اگر فرضیات ما پیرامون جهان و فیزیک درست باشد، در عالم، ماده تاریک بیشتری نسبت به ماده عادی وجود دارد. به نظر می‌رسد، ماده تاریک برای قوی‌تر شدن کشش گرانشی و شکل‌گیری سیارات و کهکشان‌ها نیز ضرورت دارد.

دانشمندان می‌دانند گربه چطور خرخر می‌کند، اما دلیل آن را نمی‌دانند

برای مدت زمان طولانی، مکانیسم خرخر گربه‌ها، معمای حل نشده‌ای محسوب می‌شد. اما براساس گزارش BBC، در حال حاضر تصور می‌شود که انقباض عضلات پیرامون حنجره گربه، ارتعاشی را به‌وجود می‌آورد که همان صدای آشنای خرخر را تولید می‌کند. اما دلیل اینکه گربه‌ها خرخر می‌کنند، هنوز مورد بحث است. یکی از فرضیه‌ها این است که خرخر رشد استخوان را افزایش می‌دهد، زیرا فرکانس ارتعاش باعث می‌شود، استخوان‌ها در واکنش به فشار سفت شوند.

گری وایتزمن، دام‌پزشک و مدیر اجرایی سازمان غیردولتی جامعه انسانی سن دیگو (San Diego Humane Society)، به BBC گفت:

خرخر با فرکانس ۲۵ تا ۱۰۰ هرتز با فرکانس‌های درمانی مشخص‌شده برای انسان مطابقت دارد.  

ما هر ثانیه صدها سیگنال اسرارآمیز با منشأ ناشناخته از فضا دریافت می‌کنیم

فوران‌های رادیویی سریع (FRB)، پالس‌های بسیار پر انرژی هستند که مکررا از نقطه‌ای نامشخص از اعماق فضا به زمین می‌آیند. ستاره‌شناسان عقیده دارند که این سیگنال‌های مرموز هر ثانیه منتشر می‌شوند، اما تا به‌حال تنها ۳۰ منبع شناسایی شده‌اند. فوران‌های رادیویی سریع موقتا - تنها برای مدت بسیار کوتاهی حدود ۱ میلی‌ثانیه - در آسمان ظاهر می‌شوند و سپس ناپدید شده و دوباره هرگز دیده نمی‌شوند. به عقیده ستاره‌شناسان، این سیگنال‌های مرموز از نقطه‌ای بسیار دوردست، گاهی تا میلیاردها سال نوری دورتر به سیاره ما می‌آیند.

بااین‌حال، منشأ این فوران‌های عجیب هنوز مشخص نیست، اما هر آنچه موجب تولید چنین پالس‌های پر انرژي می‌شود، باید انرژی بسیار بالایی داشته باشد. درواقع تصور می‌شود که هر کدام از این انفجارها ۲۵ میلیون برابر خورشید انرژی داشته باشند.

یکی از فرضیات دانشمندان این است که فوران‌های رادیویی، از نوعی جرم متراکم مانند سیاهچاله به زمین آمده باشند. برخی دیگر از دانشمندان هم پیشنهاد داده‌اند که ممکن است منبع فوران‌های رادیویی سریع، نوعی ستاره‌ نوترونی به نام مگنتار (مغنااختر) باشد که میدان مغناطیسی بسیار نیرومندی دارد.

فوران‌های رادیویی سریع برای اینکه به زمین برسند، پهنه‌ی گسترده‌ای از فضای لایتناهی را طی می‌کنند و همان‌طور که می‌دانید، فضا کاملا به‌صورت یک خلاء نیست، بلکه ذرات بسیار ریزی وجود دارند که نواحی بین کهکشانی را پر می‌کنند. و آنچه این انفجارهای برق‌آسا را برای دانشمندان به سوژه‌ای هیجان‌انگیز بدل کرده دقیقا همین است. این سیگنال‌های مرموز با ظاهر یا ساختار خود می‌توانند به دانشمندان نشان دهند که در راه خود از اعماق فضا به اینجا، از چه مقدار از این مواد عبور کرده‌اند.

دهانه مرموزی در سیبری وجود دارد که توضیحی برای آن نداریم

این دهانه عظیم که در نزدیکی رودخانه پاتومسکی قرار دارد، پاتوم (Patom) نام‌گذاری شده است. دهانه پاتوم که از سنگ‌ آهک شکسته تشکیل شده، ۱۵۸ متر پهنا و ۱۳۹ متر طول دارد. کمبود پوشش گیاهی در نزدیکی دهانه و نزدیک نشدن حیوانات به آن باعث شده که برخی مردم محلی، به این دهانه‌ی عجیب لقب «آشیانه عقاب آتشین» بدهند و آن را منشأ نیروی‌های مرگبار بدانند.

دهانه پاتوم برای اولین‌بار در سال ۱۹۴۹ توسط وادیم کلپاکوف، زمین‌شناس روس به‌صورت رسمی گزارش شد، اما قدمت آن به حدود ۵۰۰ سال قبل بازمی‌گردد. فرضیه‌های عجیب و غریبی از انفجار هسته‌ای تا سفینه موجودات فضایی‌ در مورد منشأ این دهانه به‌گوش می‌رسد، اما به گزارش Russia Beyond، محتمل‌ترین فرضیات شامل این است که انفجار بخار در هنگام جای‌گیری ماگما (مواد گداخته) در سنگ‌های قدیمی‌تر موجب شکل‌گیری آن شده یا اینکه به علت گسل یا فشردگی سنگ‌های آب‌گرم به وجود آمده است.

پروژه‌ی جدید کوپرتینونشین‌ها با کدنام Marzipan، تا سال ۲۰۲۱ میلادی به توسعه‌دهندگان اجازه می‌دهد تنها با یک بار نوشتن اپلیکیشن، بتوانند برنامه‌ی خود را در سیستم‌های مختلف آیفون، آیپد و کامپیوترهای مک اجرا کنند. چنین رویکردی باعث تشویق توسعه‌دهندگان به توسعه‌ی برنامه‌های جدید خواهد شد. درنتیجه میزان استفاده از برنامه‌های مختلف نیز افزایش خواهد یافت که درنهایت به سود اپل نیز خواهد بود. 

هر اپلکیشن جدید، فرصت جدیدی برای درآمدزایی محسوب می‌شود. اپل با معرفی هر اپلیکیشن جدید، فرصت تازه‌ای برای گرفتن اشتراک و فروش دراختیار خواهد گذاشت. کوپرتینونشین‌ها، بخش خدمات و سرویس‌های خود را عاملی برای رشد شرکت در مقیاسی بزرگ می‌دانند. تیم کوک پیش‌تر اعلام کرده بود که اپل سال ۲۰۱۹ سرویس‌های جدیدی را معرفی خواهد کرد. کوپرتینونشین‌ها قصد دارند به‌زودی سرویس استریم ویدئویی خود را معرفی کنند. براساس آخرین اخبار، سرویس استریم ویدئویی اپل، در رویداد ۵ فروردین معرفی می‌شود. همچنین، سرویس خبری اپل ۵ فروردین رونمایی می‌شود. 

در جریان کنفرانس توسعه‌دهندگان ۲۰۱۸ خردادماه ۹۷، اپل اعلام کرد که اجرای اپلیکیشن‌های iOS روی macOS با UIKit ممکن می‌شود. در سال جاری میلادی، توسعه‌دهندگان می‌توانند اپلیکیشن‌های اپل را با استفاده از کیت نرم‌افزاری روی کامپیوترهای مک اجرا کنند. توسعه‌دهندگان هنوز هم نیاز به نسخه‌های جداگانه‌ای از اپلیکیشن برای اپل استور iOS و مک دارند. کیت جدید به توسعه‌دهندگان کمک می‌کند تا نیازی به دوبار کدنویسی نرم‌افزاری نداشته باشند. 

اپل قصد دارد در سال ۲۰۲۰ میلادی کیت نرم‌افزاری خود را توسعه دهد تا اپلیکیشن‌های آیفون نیز روی اپلیکیشن‌های مک به‌همین روش کار کند. باتوجه به اینکه نمایشگرهای آیفون بسیار کوچک‌تر از نمایشگرهای کامپیوترهای مک هستند، مهندسان اپل متوجه شده‌اند که پیاده‌سازی چنین طرحی با چالش‌های بسیاری رو‌به‌رو است. 

تا سال ۲۰۲۱ میلادی، توسعه‌دهندگان می‌توانند اپلیکیشن‌‌های آیفون، اپل، و کامپیوتر مک را در یک اپلیکیش واحد که به‌عنوان Single Binary شناخته می‌شود، داشته باشند. این بدان معنی است که توسعه‌دهندگان مجبور نیستند اپلیکیشن‌های خود را به‌صورت جداگانه در فروشگاه‌های مختلف اپل استور ارائه بدهند. امکان دانلود اپلیکیشن‌های iOS به‌صورت مستقیم روی کامپیوترهای مک وجود خواهد داشت و به‌صورت موثری هر دو فروشگاه اپل، در یکدیگر ادغام می‌شوند.

البته برخی معتقدند که برنامه‌های اپل ممکن است تغییراتی هم داشته باشند. سخنگوی اپل در کالیفرنیا نسبت به این موضوع اظهارنظری نکرده است. یکی از مزایای پروژه‌ی Marzipan، ساده‌تر کردن کار میلیون‌ها توسعه‌دهنده‌‌ای است که برای دستگاه‌های مختلف اپل نرم‌افزارنویسی می‌کنند. به‌عنوان مثال، اواخر سال جاری میلادی، با تبدیل اپلیکیشن آیپد، نتفلیکس می‌تواند راحت‌تر اپلیکیشن مک را برای تماشای ویدئو ارائه بدهد. تا سال ۲۰۲۱ میلادی، توییتر که کاربران کامپیوترهای مک را رها کرده است، اپلیکیشن مجزایی برای تمام مشتریان اپل منتشر می‌کند.

سال گذشته‌ی میلادی و در جریان کنفرانس توسعه‌دهندگان، اپل طرح پیشنهادی خود را معرفی کرد؛ هرچند به جزییات و نقشه‌ی دقیق راه اشاره‌ای نداشت. پیش‌تر نیز در سال ۲۰۱۷ میلادی اخبار مختلفی در مورد این موضوع منتشر شده بود. 

برنامه‌ی اپل برای یکپارچه‌سازی اپلیکیشن‌ در دستگاه‌های مختلف با تغییرات سخت‌افزاری این شرکت همزمان شده است. در حال حاضر، گوشی‌های آیفون و آیپدهای اپل از پردازنده‌ی اختصاصی اپل به بازار عرضه می‌شوند. این در حالی است که کامپیوترهای مک از تراشه‌ی اینتل استفاده می‌کنند. سال گذشته‌ی میلادی بلومبرگ در گزارشی اعلام کرد که اپل قصد دارد تا اوایل سال ۲۰۲۰ میلادی کامپیوترهای مک را با تراشه‌های اختصاصی اپل به بازار عرضه کند.

با وجودی که کوپرتینونشین‌ها برنامه‌های مختلفی برای یکپارچه‌سازی اپلیکیشن‌های خود دارند، اما اپل اعلام کرده که قصد یکپارچه‌سازی سیستم‌عامل  iOS و macOS را در یک سیستم‌عامل واحد ندارد. اپل اولین شرکتی نیست که اکوسیستم اپلیکیشن‌های خود را ساده‌سازی می‌‌کند. پیش از آنکه مایکروسافت عرضه‌ی سیستم‌عامل ویندوز را برای گوشی‌های هوشمند متوقف کند، توسعه‌ی فناوری به‌نام Universal Windows Platform را در دست گرفت که به توسعه‌دهندگان اجازه می‌داد اپلیکیشن‌های کاربردی و مستقلی منتشر کنند که روی همه‌ی دستگاه‌ها اجرا می‌شود. به‌همین شکل گوگل نیز اپلیکیشن‌های موبایل اندرویدی خود را برای استفاده در برخی لپ‌تاپ‌هایی که سیستم‌عامل کروم OS را اجرا می‌کردند، عرضه کرد. 

انتظار می‌رود کنفرانس سالیانه‌ی توسعه‌دهندگان اپل از تاریخ ۳ تا ۷ ژوئن برابر با ۱۳ تا ۱۷ خردادماه، در سن‌خوزه‌ی کالیفرنیا برگزار شود. در این رویداد، اپل قصد دارد ویژگی‌های نرم‌افزار جدید دستگاه‌های خود، از جمله حالت تاریک برای مشاهده‌‌ی راحت‌تر در شب و ابزارهای کاربردی دیگری را برای آیپد به‌نمایش بگذارد. همچنین کوپرتینونشین‌ها، به‌صورت داخلی نسخه‌ی جدید مک‌بوک‌پرو بالارده‌ی خود را پیش‌نمایش کرده‌اند.

حداکثر سرعت سوپراسپرت فورد GT حداقل ۳۳۰ کیلومتر در ساعت بوده و ظرف تنها ۳.۵ ثانیه از صفر به‌ سرعت ۱۰۰ کیلومتر در ساعت می‌رسد. فورد از نسل قبلی GT تنها ۴۰۳۳ دستگاه تولید کرد که ۲۰۲۲ دستگاه از آن‌ها در سال ۲۰۰۵ و ۲۰۱۱ دستگاه در سال ۲۰۰۶ تولید شدند و همهٔ آن‌ها به‌سرعت فروخته شدند. قیمت فورد GT در سال ۲۰۰۶ برابر با ۱۵۰ هزار دلار بود.

چندی پیش یک شرکت تیونر آمریکایی مستقر در فلوریدا دو بسته ارتقاء عملکرد برای این خودرو در نظر گرفت. با استفاده از این ارتقاء صورت‌گرفته روی فورد جی تی مدل ۲۰۰۶، قدرت خروجی آن به بیش از ۲۰۰۰ اسب بخار رسیده است. در مرحله اول با نصب تجهیزات جدید شامل منیفولد ورودی تیتانیومی و سیستم اگزوز جدید که بین ۳۵ تا ۴۲ هزار دلار قیمت دارد، قدرت خروجی موتور به رقم ۹۷۵ اسب بخار می‌رسد که ۸۵۰ اسب بخار را به چرخ‌ها منتقل می‌کند.

این مقدار نیرو با استفاده از بنزین با اکتان ۹۳ به‌دست آمده است. درصورتی‌که از سوخت مخصوص مسابقات سرعت استفاده شود، قدرت موتور به ۱۱۵۰ اسب بخار افزایش‌ می‌یابد که ۱۰۰۰ اسب بخار آن مستقیماً به چرخ‌های عقب منتقل می‌شود. به‌روزرسانی‌های مرحله دوم شامل شاسی تقویت‌شده و موتور به‌روزرسانی‌شده تویین توربو است که درنهایت قدرت این خودرو را به رقم شگفت‌آور ۲۰۰۰ اسب بخار می‌رساند.

باید به این نکته توجه کرد که تمامی ارتقاءهای صورت‌گرفته در این خودرو طبق روال استاندارد و قانونی بوده و بنابراین این فورد GT به‌راحتی می‌تواند در مسابقات سرعت ۴۰۰ و ۸۰۰ متر شرکت کند. این شرکت تیونینگ آمریکایی رقم نهایی این به‌روزرسانی را اعلام نکرده است.

سامسونگ ساعاتی پیش نسل جدید گوشی‌های سری گلکسی اس را رونمایی کرد و در آن بین نسخه‌ی گلکسی اس پلاس با مشخصات ویژه‌ی خود توجه زیادی را به خود جلب کرد. این محصول نسبت به نسل قبلی خود یعنی اس ۹ پلاس تفاوت‌های عمده‌ای داشته است که در این مطلب به این تغییر و تحول‌ها می‌پردازیم.

ابعاد و نمایشگر

با بزرگ و بزرگ‌تر شدن نمایشگر گوشی‌های هوشمند، آنچه بیش از پیش اهمیت می‌یابد، افزایش نسبت نمایشگر به بدنه است. سامسونگ برای دستیابی به این مهم در گلکسی اس ۱۰ پلاس اقدامی اساسی انجام داده است تا بتواند نمایشگر ۶.۲ اینچی اس ۹ پلاس را به ۶.۴ اینچ در اس ۱۰ پلاس ارتقا دهد. کره‌ای‌ها بر خلاف نسل قبل در این نسل لبه‌ی بالای نمایشگر را حذف کرده و به‌جای آن از حفره برای جای‌گذاری دوربین سلفی بهره گرفته‌اند. کره‌ای‌ها با این کار توانسته‌اند ضمن افزایش اندازه‌ی نمایشگر، طول دستگاه را تقریبا ثابت نگه داشته و حتی ۰.۵ میلی‌متر کاهش دهند. همچنین حسگر اثر انگشت نیز در نسل جدید برخلاف اس ۹ پلاس به زیر نمایشگر منتقل شده است.

نکته‌ی قابل توجه دیگر اینکه سامسونگ به رغم استقاده از باتری با ظرفیت بالاتر توانسته است ضخامت دستگاه را نسبت به نسل قبل نزدیک به یک میلی‌متر کاهش دهد.

پردازنده

گلکسی اس ۹ پلاس، پرچمدار سال گذشته‌ی سامسونگ از تراشه‌ی پرچمدار سال گذشته یعنی اسنپدراگون ۸۴۵ بهره می‌برد، بر همین اساس، اس ۱۰ نیز به تراشه‌ی پرچمدار امسال یعنی اسنپدراگون ۸۵۵ مجهز شده است. این تراشه نسبت به نسل قبل هم سریع‌تر و هم بهینه‌تر شده و عملکرد پردازشی آن به گفته‌ی سامسونگ ۲۹ درصد بهبود داشته است. البته بسته به اینکه اس ۱۰ در کدام بازار عرضه شود، می‌تواند از پردازنده‌ی ۸ نانومتری اگزینوس ۹۸۲۰ نیز بهره ببرد. اس ۹ پلاس نیز سال گذشته نسخه‌ی اگزینوسی داشت که تراشه‌ی ۱۰ نانومتری ۹۸۱۰ را در خود جای داده بود.

نکته‌ی قابل‌توجه در این قسمت، همراه کردن پردازنده‌های مذکور با حداقل ۸ گیگابایت و حداکثر ۱۲ گیگابایت رم است. حداقل مقدار رم در اس ۱۰ پلاس حتی در بالاترین نسخه‌ی اس ۹ پلاس هم در دسترس نبود. جالب‌تر آنکه، می‌توانید از کارت حافظه نیز استفاده کنید و قابلیت ذخیره‌سازی گوشی خود را تا ۱.۵ ترابایت افزایش دهید.

دوربین

در بخش دوربین، سامسونگ هرچند رویکرد شرکت‌هایی مثل هواوی و شیائومی در استفاده از دوربین ۴۸ مگاپیکسلی را دنبال نکرده؛ اما تعداد سنسورها را از دو سنسور ۱۲ مگاپیکسلی در اس ۹ پلاس به سه سنسور افزایش داده است. دو عدد از این سه سنسور ۱۲ مگاپیکسلی (یکی واید و دیگری تله‌فوتو) و سنسور دیگر ۱۶ مگاپیکسلی (فوق‌عریض) هستند. دوربین سلفی نیز از ۸ مگاپیکسل به ۱۰ مگاپیکسل ارتقاء پیدا کرده است.

نکته‌ی قابل‌توجه، استفاده از فناوری فوکوس دوال پیکسل در دوربین پرچمدار جدید است؛ قابلیتی که باعث فوکوس دقیق‌تر و صحیح‌تر می‌شود و اس ۹ پلاس از آن بی‌بهره بود. همان‌طور که سامسونگ تأکید دارد، لنزهای واید و اولتراواید می‌توانند به منظور ثبت عکس‌های پانورامای عریض مورد استفاده قرار گیرند.

استفاده از هوش مصنوعی در دوربین اس ۱۰ پلاس مورد دیگری است که در پرچمدار قبلی این شرکت شاهد نبودیم. همچنین به گفته‌ی سامسونگ اس ۱۰ پلاس اولین گوشی جهان است که می‌تواند ویدیوی +HDR 10 ضبط کند.

باتری و قیمت

همان‌طور که بالاتر اشاره شد، سامسونگ موفق شده است ضمن کاهش ابعاد دستگاه نسبت به نسل قبل باتری آن را قوی‌تر کند. کره‌ای‌ها باتری ۴۱۰۰ میلی‌آمپرساعتی را برای پرچمدار جدید خود در نظر گرفته‌اند تا نمایشگر بزرگ‌تر آن باعث افت شارژدهی دستگاه نشود.

امکانات اضافه‌شده به اس ۱۰ پلاس بدون‌هزینه نبوده و باعث افزایش چشمگیر قیمت محصول در مقایسه با نسل قبل شده است. در حالی که اس ۹ پلاس قیمتی در حدود ۶۲۰ یورو داشت، قیمت اس ۱۰ پلاس مرز ۱۰۰۰ یورو را رده کرده تا با برچسب قیمت حدودا ۱۰۵۰ یورویی جزو گران‌ترین‌های بازار باشد.

گلکسی اس ۱۰ ای به‌عنوان کوچک‌ترین عضو خانواده‌ی گلکسی اس ۱۰ شب گذشته در جریان برگزاری مراسم گلکسی آن‌پکد ۲۰۱۹ رونمایی شد. این گوشی که از نمایشگر ۵.۸ داینامیک AMOLED استفاده می‌کند، مجهز به سخت‌افزاری قدرتمند است و آیفون ۱۰ آر اپل را به‌عنوان جدی‌ترین رقیب خود در بازار می‌بیند.

اس ۱۰ با ید‌ک‌کشیدن برچسب قیمت ۷۴۹ دلار (دقیقا برابر با آیفون ۱۰ آر) در واقع مهم‌ترین رقیب گوشی اپل در بازار است و می‌تواند حسابی این دستگاه را به‌چالش بکشد. اس ۱۰ ای دستگاهی است که برای نمایش محتوای بصری از نمایشگری با وضوح فول HD پلاس با نسبت تصویر ۱۹:۹ و چگالی ۴۳۸ پیکسل در هر اینچ استفاده می‌کند.

این درحالی است که پیکسل ۳ به‌عنوان یکی از مهم‌ترین رقبای اندرویدی اس ۱۰ ای در بازار، به‌نمایشگر ۵.۴ اینچ P-OLED با نسبت تصویر ۱۸:۹ و وضوح ۲۱۶۰x۱۰۸۰ پیکسل مجهز شده است. گوشی جدید گوگل برخلاف اس ۱۰ ای، دارای پوشش محافظ گوریلا گلس ۵ روی نمایشگر خود است (اس ۱۰ ای از گوریلا گلس ۶ استفاده می‌کند).

Samsung Galaxy S10e در کنار موارد یادشده به دوربین دوگانه مجهز شده است؛ یکی از این دوربین‌ها مجهز به حسگر ۱۲ مگاپیکسلی با لنز عریض و دیگری مجهز به حسگر ۱۶ مگاپیکسلی با لنز فوق عریض است. دوربین به‌کاررفته در محصول جدید سامسونگ، تا نیم برابر زوم اپتیکال (بدون افت کیفیت) و تا هشت برابر زوم دیجیتال ارائه می‌دهد.

یکی از نقاط قوت گلکسی اس ۱۰ ای، دوربین سلفی ۱۰ مگاپیکسلی آن است که از فوکوس خودکار دوال پیکسل پشتیبانی می‌کند و دیافراگمی به گشودگی f/1.9 دارد. دیگر اینکه مدل پایه‌ی گلکسی S10 ای دارای ۶ گیگابایت حافظه‌ی رم و ۱۲۸ گیگابایت حافظه‌ی داخلی است و ۷۴۹ دلار قیمت دارد.

نکته‌ی جالب‌توجه، پشتیبانی اس ۱۰ ای از ویژگی شارژ معکوس است. این یعنی گوشی موردبحث ما می‌تواند دستگاه‌های دیگر را به‌صورت بی‌سیم شارژ کند؛ البته شاید این قابلیت در نگاه اول برای گلکسی اس ۱۰ ای (مجهز به باتری ۳٬۱۰۰ میلی‌آمپرساعتی) چندان کاربردی نباشد، اما در هر صورت ویژگی جالبی به‌شمار می‌آید. 

یکی از مهم‌ترین بخش‌های این مقایسه، به رقابت بین گلکسی اس ۱۰ ای و آیفون ۱۰ آر مرتبط می‌شود؛ یکی جدیدترین گوشی سامسونگ در دنیای اندرویدی‌ها است و دیگری از سیستم‌عامل iOS بهره می‌گیرد. هر دوی این گوشی‌ها از جذابیت خاصی برخودار هستند و رقابت آن‌ها در بازار، بی‌شک می‌تواند جالب باشد.

در ادامه از شما دعوت می‌کنیم به مشاهده‌ی مقایسه‌ی عمیق بین گلکسی اس ۱۰ ای سامسونگ با آیفون ۱۰ آر اپل،گوگل پیکسل ۳، ال‌جی جی ۷ تین‌کیو، نوکیا ایکس ۷، آنر ۸ ایکس و موتو جی ۷ پلاس موتورلا بنشینید. اگر به چنین مقایسه‌هایی علاقه دارید، حتما وارد بانک محصولات زومیت شوید.

پشتیبانی از ویژگی شارژ معکوس که سامسونگ از آن با نام Wireless PowerShare یاد می‌کند، یکی از مشخصه‌های کلیدی گوشی‌های خانواده‌ی گلکسی اس ۱۰ است. هرچند پیش از این شاهد استفاده از این ویژگی درمیت ۲۰ پرو هواوی بودیم؛ اما افزوده شدن این ویژگی به آخرین پرچم‌دارهای سامسونگ، جذابیت آن‌ها را بیشتر می‌کند.

از سوی دیگر، آمدن این ویژگی به جدیدترین کهکشانی‌های سامسونگ می‌تواند موجب پیشی گرفتن کره‌ای‌ها ازاپل شود. نباید فراموش کنیم که اهالی کوپرتینو همچنان درگیر مشکلات مرتبط با عرضه‌ی پد شارژ بی‌سیم خود موسوم به AirPower هستند.

برای استفاده از این ویژگی کافی است در بخش تنظیمات گوشی ویژگی Wireless PowerShare را فعال کنید و گوشی دیگری را پشت‌به‌پشت گلکسی اس ۱۰ قرار دهید تا فرایند انتقال نیرو شروع شود.

تمام گوشی‌هایی که از استاندارد شارژ بی‌سیم Qi پشتیبانی می‌کنند، می‌توانند توسط گوشی‌های خانواده‌ی گلکسی اس ۱۰ شارژ شوند. علاوه‌براین، ایربادهای جدید سامسونگ، یا همانGalaxy Buds هم می‌توانند توسط گلکسی اس ۱۰ شارژ شوند. این در حالی است که هواداران محصولات اپل نیز در انتظار معرفی ایرپادهای جدید با جعبه‌ی پشتیبانی‌کننده از ویژگی شارژ بی‌سیم هستند.

بدیهی است که حین شارژ بی‌سیم از یک گوشی به گوشی دیگر، یکی از گوشی‌ها رو به پایین قرار می‌گیرد و نمی‌توان در زمان شارژ شدن از آن استفاده کرد. همچنین، فرایند انتقال نیرو هم کندتر از حالت عادی است؛ اما همچنان می‌توان از این ویژگی به‌عنوان یک ویژگی جذاب یاد کرد که می‌تواند برای برخی از کاربران مفید باشد.

پرزیدنت ترامپ روز سه‌شنبه فرمان سیاسی فضایی چهارم خود را امضا کرد. این فرمان، تشکیل نیروی فضایی را هدف قرار داده که رئیس‌جمهور از تابستان گذشته در تلاش برای استقرار آن بوده است. بااین‌حال، اکنون به‌نظر می‌رسد که وسعت نیروی فضایی کاهش یافته است؛ زیرا فرمان سیاسی جدید، نیروی فضایی را به‌عنوان شاخه‌ی ششم نیروهای مسلح به‌جای واحد اختصاصی مستقل، در داخل نیروی هوایی ایالات متحده ایجاد خواهد کرد.

ترامپ ابتدا در ژوئن ۲۰۱۸ به‌صورت غیرمنتظره در جریان نشست شورای ملی فضایی، فرمان استقرار نیروی فضایی را به وزارت دفاع داد. در آن زمان، او استدلال کرد که این سازمان، شاخه‌ی ششم و جدید ارتش خواهد بود. ترامپ در آن زمان گفت:

ما قصد داریم نیروی هوایی داشته باشیم و می‌خواهیم نیروی فضایی مجزا، اما برابر در اختیار داشته باشیم. تشکیل این شاخه، مسئله‌ای به‌شدت مهم خواهد بود.

از آن زمان تاکنون، مقامات وزارت دفاع ایالات متحده برای بررسی نحوه‌ی تشکیل این شاخه‌ی جدید و هزینه‌ی آن، در حال بحث و گفت‌وگو بوده‌اند.

بااین‌حال، ایجاد یک شاخه‌ی نظامی جدید درنهایت نیازمند قانون‌گذاری از سوی کنگره خواهد بود و بسیاری از قانون‌گذاران با راه‌اندازی شاخه‌ی فضایی مستقل ابراز مخالفت کرده‌اند. اکنون پس از ماه‌ها بحث و گفت‌وگو درون پنتاگون، دولت ترامپ پیشنهاد می‌دهد که در عوض ابتدا نیروی فضایی همانند نحوه‌ی هدایت سپاه تفنگداران از نیروی دریایی، در داخل نیروی هوایی تشکیل شود. به‌نقل از پیش‌نویس اولیه‌ی فرمان که به‌دست خبرگزاری اسپیس نیوز رسیده است، فرمان جدید خواستار ایجاد منصبی جدید، یک معاون نیروی فضایی می‌شود که به وزیر نیروی هوایی گزارش خواهد داد. بااین‌حال، براساس پیش‌نویس، دولت امیدوار است که این «نخستین گام» در جهت تشکیل شاخه‌ی مجزای نیروی فضایی در زمانی نامعلوم باشد.

حتی با تغییر یادشده، کنگره همچنان باید با این ایده موافقت و بودجه‌ی سازماندهی مجدد را تأمین کند. اما اگر نیروی فضایی درون نیروی هوایی تشکیل شود؛ شاخه‌ای که هم‌اکنون مسئول نظارت بر بسیاری از مهم‌ترین مأموریت‌های ماهواره‌ای ارتش است، شاید دولت راحت‌تر بتواند موافقت کنگره را برای استقرار نیروی فضایی جلب کند. برایان ویدن، مدیر برنامه‌ریزی در بنیاد جهان امن که بر عملیات‌ها و سیاست‌های فضایی تمرکز دارد، به خبرگزاری ورج گفت:

وزارت دفاع به‌شدت در تلاش بوده است تا از جزییات اطلاع پیدا کند و در طول مسیر این بحث را داشت که دریافت چه چیزی درواقع ازطریق کنگره امکان‌پذیر است و چه چیزی درواقع قادر به ایجاد تغییر مثبت خواهد بود.

پیشنهادی شبیه به فرمان رئیس‌جمهور یک‌بار قبلا مطرح شده بود در سال ۲۰۱۷، مایک راجرز و جیم کوپر، نمایندگان کنگره، ایده‌ای را برای تشکیل سپاه فضایی درون نیروی هوایی پیشنهاد دادند که بر تمام فعالیت‌های فضایی ارتش نظارت خواهد داشت. آن‌ها استدلال کردند که اغلب ماهواره‌های آمریکایی در فضا در معرض حمله قرار دارند و هرچند نیروی هوایی مسئول این سرمایه‌های فضایی ایالات متحده است؛ اما این شاخه در عین حال باید نگران مسائل بی‌شمار دیگری نیز باشد. راجرز و کوپر ادعا کردند که سازماندهی مجدد نیروی هوایی و تشکیل سپاه فضایی متمرکز، ایمنی ماهواره‌های این کشور را تضمین خواهد کرد و برانگیزاننده‌ی مأموریت‌های جدید خواهد بود.

در آن زمان، برخی حمایت‌های دو طرفه از این ایده وجود داشت و حتی مجلس نیز این پیشنهاد را تصویب کرد. بااین‌حال، ایده‌ی تشکیل سپاه فضایی درنهایت به لایحه‌ی نهایی اختیارات دفاع ملی برای سال ۲۰۱۸ که هر ساله اولویت‌ها و بودجه را برای وزارت دفاع تشریح می‌کند، راه پیدا نکرد. جیمز متیس، وزیر سابق دفاع، استدلال کرد که پیشنهاد مورد بحث «لایه‌های سازمانی اضافه را در زمانی ایجاد خواهد کرد که ما بر کاهش مخارج و ادغام اقدامات جنگی مشترک متمرکز هستیم.»

پس از آنکه ایده‌ی سپاه فضایی کنار گذاشته شد، کنگره تصمیم گرفت مطالعه‌ای را با هدف یافتن بهترین شیوه برای سازماندهی مجدد اقدامات فضایی ارتش انجام دهد. درحالی‌که این بررسی در حال انجام بود، ترامپ شیفته‌ی ایده‌ی نیروی فضایی شد و وزارت دفاع نیز سپس یافتن جزییات این شاخه‌ی نظامی پیشنهادی و جدید را برعهده گرفت.

از آنجایی که ایده‌ی سپاه فضایی پشتیبانی اولیه‌ی کنگره را دریافت کرد، این مفهوم جدید برای نیروی فضایی شاید برای قانون‌گذارانی که مخالف یک شاخه‌ی کاملا مجزا بودند، مطلوب‌تر باشد. علاوه‌بر این، واحدی درون نیروی هوایی از لحاظ تئوری در مقایسه با نیروی فضایی مستقل، نیازمند مخارج و هزینه‌های اولیه‌ی کمتر خواهد بود. همچنین اغلب کارکنان ارتش که عهده‌دار مأموریت‌های نظامی هستند، هم‌اکنون درون نیروی هوایی حضور دارند. ویدن در این‌باره گفت:

بزرگ‌ترین مزیت نیروی فضایی وابسته به نیروی هوایی این است که تشکیل آن از مشکلات فراوان مربوط‌به مخارج اجتناب می‌کند. اگر شما یک واحد کاملا جدید ایجاد کنید، حجم بی‌شماری از هزینه‌های غیرمستقیم به‌بار خواهد آمد که ناگزیر به اختصاص منابع و افراد به آن خواهید بود.

یک نیروی فضایی نحیف‌تر نیز ممکن است بتواند از پس محدودیت‌های جدید بالقوه در مخارج نظامی بربیاید. لایحه‌ی کنترل بودجه‌ی ۲۰۱۱ محدودیت‌های کلی هزینه‌های اختیاری را بر بودجه‌ی فدرال اعمال می‌کند. کنگره در سال ۲۰۱۸ موافقت کرد که به‌صورت موقت به‌مدت دو سال از محدودیت‌ها چشم‌پوشی کند؛ اما اگر قانون‌گذاران به توافقی برای انجام مجدد این کار دست پیدا نکنند، در مقدار بودجه‌ای که می‌توانند اختصاص دهند، با محدودیت مواجه خواهند شد. ویدن می‌گوید:

اگر کنگره کاری انجام ندهد، محدودیت‌ها به‌صورت خودکار سر جای خود بازمی‌گردند و این کاهش بزرگی برای بودجه‌ی دریافتی پنتاگون خواهد بود.

فعلا، تا زمانی‌که کنگره بر سر عمل به این فرمان تصمیم‌گیری نکند، سرنوشت نیروی فضایی همچنان نامعلوم باقی خواهد ماند. دولت احتمالا در پیشنهاد بودجه‌ی سالانه‌ی رئیس‌جمهور که برای میانه‌ی مارس برنامه‌ریزی شده است، درباره‌ی نحوه‌ی اختصاص بودجه به نیروی فضایی جزییات بیشتری را منتشر خواهد کرد.