اینترنت کنونی، سیری یکنواخت دارد. همهچیز یکسان بهنظر میرسد؛ فونتها و قالبها حرفی برای گفتن ندارند، صفحهها قابل تعویض و مبادله هستند و نبود یک زبان بصری رسا احساس میشود. حتی تایپوگرافی میکرو هم درهم و آشفته است.
بهنظر میرسد طراحی کنونی وب بیشتر با محدودیتهای ایدئولوژیک و فنی روبهرو است، نه کمبود ایده و خلاقیت. هر صفحه از نگهدارندههایی تشکیل شده است که خود در نگهدارندههای دیگر (متنی یا تصویری) قرار گرفتهاند. هیچ چیز واقعا طراحی نمیشود.
فناوریهای کنونی وب قابلیتهای طراحی زیادی دارند. قابلیت پیادهسازی تقریبا هر قالب و ایدهای وجود دارد. حتی امکان طراحی وبسایتهای کاملا بنیادی، شگفتانگیز و مهیج و امکان ترکیب تایپوگرافی تجربی با تصاویر و تجربیات تعاملی وجود دارد.
اما طراحی وبسایت به نگهدارندهها (container) وابسته هستند که در نگهدارندههای دیگر قرار دارند. حتی محبوبترین پورتالهای خلاقیت در وب (Dribbble و Behance) بسیار کسلکننده و قابل مبادله هستند.

سایت Dribble در مقابل Behance. آیا تفاوتی مشاهده میکنید؟
اما این اتفاق چگونه رخ داد؟ چند دلیل وجود دارد. فریمورکهایی مثل سیستمهای مدیریت محتوا (CMS) و پلتفرمهای ساخت بلاگ مثل WordPress وابسته به الگو هستند. صفحات وب روی این فریم ورکها بهصورت مستقل ساخته نمیشوند بلکه بهصورت یکجا با ترکیب انواع رسانه مثل تصاویر، خطوط تیتر، بدنهی متنی و ویدئو ساخته میشوند.
الگوها یا تمپلیتها طرحهای مستقل نیستند بلکه قوانینی برای ترکیب انواع دادهای مرتبط هستند. فراتر از الگو، این پلتفرمها معمولا هیچ راهی برای تأثیر بر ظاهر بصری صفحه ندارند. آنچه میبینید همانچیزی است که داخل تمپلیت ریختهاید. به بیان دیگر، تمپلیتها فاقد محتوا هستند؛ و مشکل همینجاست.
یکی از اصول بنیادی طراحی، ایجاد ارتباط عمیق و معنادار بینفرم و محتوا است؛ فرم باید به محتوا شکل دهد و در عین حال آن را منعکس کند. با جداسازی فرم و محتوا این اصل از بین میرود که حاصل آن نگهدارندههای عمومی محتوایی است. در نتیجه از نظر درک طراحی، تمپلیتها یا الگوها بیمعنا هستند و فرم چیزی به محتوا اضافه نمیکند.
دلایل متعددی برای نبود خلاقیت در طراحی وب وجود دارد. اغلب این دلایل اقتصادی و واقعبینانه هستند. برای مثال طراحی صفحات مستقل زمانبر است. با در نظر گرفتن سرعت اخبار آنلاین و تکرار مقالههای جدید، وبسایتهای بزرگ منابع کافی برای طراحی یک صفحه از ابتدا را ندارند. علاوهبر این، طراحی وب هنوز هم یک تخصص فنی است: HTML، جاوا اسکریپت و CSS هنوز هم ابزارهای چالشبرانگیزی برای طراحان هستند. هیچ طراحی وب همارز با چارچوبهای برنامههای دسکتاپی وجود ندارد.
عامل دیگر این یکنواختی، تنبلی ذهنی و خلاقیت طراحان است در عصر توسعهی مبتنی بر فریم ورک عمومی و موبایل بهنظر نمیرسد کسی از یکپارچگی زمینهای و بصری یک صفحهی وب ناراضی باشد. اما چطور میتوان این چالش را برطرف کرد؟ وبسایتهای آوانگارد چه خصوصیاتی دارند؟ گاهی اوقات برای دستیابی به آینده باید در گذشته کنکاش کرد.
طراحی وب Retro (کلاسیک)
بوریس مولر، مؤلف این مقاله، اولین صفحهی وب خود را ۲۳ سال پیش در یک گروه پژوهش و توسعه در دانشگاه هنر برمن آلمان طراحی کرد. ساخت صفحات وب در آن زمان موضوع داغی بود و وب هنوز جوان بود.
در اواسط دههی ۹۰ محدودیتهای HTML بهوجود آمدند. تنها امکان استفاده از فونتهای امن وب مثل Arial،Times یا Verdana وجود داشت. همچنین طراحان باید از قالبهای جدولی، فونتهای تک فاصلهای و برای افزایش هیجان و جذابیت از GIF-ها استفاده میکردند. HTML کاملا محتوامحور بود و طراحان برای طراحی یک صفحهی وب مطابق میل خود بایستی خلاف جهت آب شنا میکردند.
در عین حال تایپوگرافی تجربی در حال گسترش بود. از سبک Die Neue Typographie (تایپوگرافی نوین) در دههی ۲۰ تا قالبهای مبتنی بر کامپیوتر دههی ۸۰ طراحان با تایپ دستوپنجه نرم میکردند و بهدنبال یک زبان بصری بودند تا ایدهها و تحولات عصر خود را منتقل کنند. تا اواسط دههی ۹۰، ترکیبی غیرمتداول از پیشرفتهای فرهنگی و فناوری برای طراحی گرافیکی مجاز شدند. میتوانید این ترکیبها را در آثار ایرما بوم، دیوید کارسن، پاولا اسکر، نویل برودی و بسیاری از نمونههای دیگر ببینید.
در مقایسه با انفجار بصری دنیای طراحی گرافیک، صفحات وب هنوز هم دچار نواقصی هستند. (موزهی طراحی وب این مسئله را به خوبی مستندسازی کرده است.) هدف، اجرای طراحی گرافیکی در مرورگر بود اما کسی راه آن را نمیدانست (احتمال خطا بالا بود). هیچ استانداردی وجود نداشت. هیچ CMS (تقریبا هیچ)، هیچ CSS، JS، ویدئو یا انیمیشنی وجود نداشت.
اما حالا در سال ۲۰۱۸، میتوان هر کاری را در وب انجام داد: از ساخت قالبهایی با مقیاس بزرگ تا میکروتایپوگرافی، انیمیشن و ویدئو. اما با قالب نگهدارنده در نگهدارنده (container) چه کار میتوان کرد؟ نتیجه گیگابایتها صفحهی وب آلوده به جاوا اسکریپت و الگوهای عمومی است که تابع قوانین بصری یکسان هستند.
مشکل طراحی وب محدودیت فناوری نیست بلکه محدودیت خلاقیت و تخیل است. طراحان بهدنبال یکنواختی بصری، ثبات اقتصادی و انتظارات پیشفرض هستند. با این حال هر بحرانی میتواند یک فرصت باشد. حالا زمان خوبی برای به چالش گرفتن یکنواختی بصری اینترنت است.
بوریس مولر در رقابت طراحی واسط پتز دام آلمان در سال ۲۰۱۷ به طراحی یک کلاس وب پرداخت. در این رقابت از هر گروه درخواست شده بود یک وب سایت را از نو طراحی کنند. این تکلیف بسیار واضح بود: فرض کنید مرورگر یک بوم خالی است و شما باید خلاقیت و تخیل خود را روی آن اجرا کنید. از پتانسیل فناوریهای فعلی وب بهعنوان کانالی برای خلاقیت خود استفاده کنید. خود را محدود به سؤالهای قابلیت استفاده، مشروعیت و انعطافپذیری نکنید، نگرش خود را داشته باشید. Erwartungskonformitat (تطبیق با خواستههای کاربر) را نادیده بگیرید.
در ادامه چهار پروژه ارائه شده است که روشهای مختلف این چالش را نشان میدهد.
۱. ZKM توسط فردریک هاس و جوناس کوپفر
فردریک و جوناس، وب سایت Zentrum fur kunst and Median یا ZKM را بهعنوان نقطهی شروع تجربیات و پژوهشهای خود انتخاب کردند. ZKM امروزه یکی از برجستهترین فضاهای نمایش هنر رسانه در آلمان به شمار میرود اما وبسایت آن کاملا معمولی است. این سایت کاربردی است اما فاقد بیانیهی آوانگارد است که بهواسطهی یک اثر هنری در نمایشگاهها منتقل میشود.
هدف فردریک و جوناس طراحی یک طرح مفهومی، یک زبان بصری و یک زمینهی تخصصی برای سایت ZKM بود که نمایش آن در قالب موزه است. یک موتور طراحی قابل تعمیم هستهی مرکزی این طرح را تشکیل میدهد: هر زمان که یک صفحه بارگذاری میشود، یک قالب جدید ساخته میشود.

۲. Streem اثر داریا تایس، بلا کورک و لوکاس ووگل
Streem یک مجلهی هنری و خیابانی، سکویی برای هنرمندان نوظهور و در عین حال، پلتفرمی برای مسائل اجتماعی است. Streem آثار تصویرسازی، نقاشی، عکاسی، طراحی، نویسندگی و روزنامهنگاری را در بر میگیرد.داریا، بلا و لوکاس این آثار مختلف را ترکیب کردند و ساختار شهری مفهومی را مبنای طراحی خود قرار دادند. آنها برای نمونهی اولیهی خود چهار همسایهی مختلف ساختند که هر کدام نشاندهندهی بخشی از مجله هستند. روش آنها شامل ترکیب سبکهای قابل نمایش با تایپوگرافی فضایی و ساخت یک شهر قانونمدار است.

۳. Medium اثر امیلی کرچمایر و فابین اسکولتز
امیلی و فابین از یک روش بسیار ساختاری برای خلق این وبسایت استفاده کردند. آنها بهجای یافتن یک فرم مناسب برای یک داستان مشخص، یک صفحهی وب را به ویژگیهای مفهومی، دستوری و آماری تجزیه کردند. ایدهی آنها نمایش سیال و ارثبری HTML بود. آنها پستهای Medium را تجزیه کرده و محیطی ساختند که در آن خوانندگان میتوانند بلوکهای متنی را به فضای تایپوگرافی تجربی تجزیه کنند.

۴. Hacker News اثر فابیان دینکلیج و فلوریان زیا
فابین و فلورین، Hacker News را به یک نمایش بصری تعاملی تبدیل کردند. این سایت یک شبکهی اجتماعی خبری متمرکز بر علوم کامپیوتر و فناوری اطلاعات است. طرح آن کلی است اما قابلیتهای پیچیدهای هم برای بحث و گفتگو دارد. فابین و فلورین ساختار موجود را به یک فضای تایپوگرافی از تایم لاینها و شبکهها تبدیل کردند. نمایش بصری این سایت به توالی و ارتباطهای خبری و نظرات وابسته است. آنها طرح خود را به API Hacker News وصل کردند؛ بنابراین میتوانید از آن برای خواندن سایت استفاده کنید.

دیوید کارسون میگوید:
خوانایی را با ارتباط اشتباه نگیرید. در وضعیت فعلی وب این توصیه را جدی بگیرید. خوانایی، قابلیت استفاده، پاسخگویی و دسترسپذیری از ویژگیهای ضروری وب مدرن هستند؛ اما نباید منابع بصری را محدود یا تعریف کنند. اگر هنوز با تصورات غلط قابلیت استفاده دستوپنجه نرم میکنید، نمیتوانید به درکی از طراحی انسان محور یا طراحی بصری برسید. بهتر است وب را بهعنوان فضایی برای تجربیات طراحی دوباره کشف کنید.
چند هفته پیش بود که کارکنان گوگل در سراسر جهان از دفتر کار خود خارج شدند تا تظاهراتی را به بهانهی سرپوش گذاشتن روی ادعاهای مربوط به سوء رفتار جنسی توسط این شرکت، برگزار کنند. ظاهرا حواشی مربوط به تظاهرات علیه گوگل فعلا قرار نیست به اتمام برسند؛ چرا که گفته میشود اهالی مانتین ویو قرار است دوباره با موضوعی اینچنینی دستوپنجه نرم کنند.
البته این بار ماجرا جدیتر است؛ زیرا سازمان عفو بینالملل در پی آن است تا تظاهراتی جهانی را علیه گوگل به راه بیاندازد. هدف اصلی این تظاهراتِ برنامهریزیشده، اعتراض به پروژهی جنجالی گوگل با اسم رمز دراگنفلای است؛ پروژهای که به ساخت یک موتور جستجوی سانسورشده برای کشور چین مربوط میشود و اخیرا حسابی سروصدا به پا کرده است.
آنطور که در گزارش وبسایت The Intercept آمده است، این تظاهرات بهصورت رسمی در روز ۲۷ نوامبر (امروز) به وقوع خواهد پیوست؛ در ضمن همانطور که اشاره کردیم، این بار قضیه جدی است و سازمان عفو بینالملل (بهعنوان نهادی غیردولتی) اخیرا یک دادخواست را برای لغو پروژهی Dragonfly گوگل ثبت کرده است. بهعلاوه یک ویدیوی طنز نیز در یوتیوب منتشر شده است که شرایط استخدام در گوگل را شرح میدهد.
مورد دیگر اینکه، در دادخواست یادشده بهوضوح آمده است این تظاهرات قرار نیست فقط و فقط به موتور جستجوی سانسورشده و به تبع، کشور چین، مربوط باشد. در بخشی از این دادخواست نوشته است: «اگر گوگل قصد دارد در کشور چین برای دستیابی به درآمد بیشتر، به تجارت حقوق بشر بپردازد؛ باید از خود پرسید که آیا آنان میتوانند چنین کاری را در کشورهای دیگر نیز انجام دهند؟ در تظاهرات امروز شرکت کنید و در کنار کارمندانی از گوگل که به این پروژه معترض هستند، بایستید و به مدیرعامل این شرکت یعنی ساندار پیچای بگویید که قبل از بهراهاندازی دراگنفلای، آن را متوقف کند».
ویدیوی تمسخرآمیز مربوط به استخدام در دراگنفلای که در بالا قابل مشاهده است، بهشکلی بیپردهتر در مورد این قضایا صحبت میکند. در این ویدیو، یک نفر بهعنوان کارمندی از گوگل، میگوید:
برای استخدام لازم است مهارتهای شگرفی در کدنویسی و پنج سال تجربهی کاری داشته باشید؛ در ضمن شما نباید از هیچگونه اخلاقیاتی بهرهمند باشید و از لو دادن اطلاعات شخصی مردم، خوشحال شوید.
گوگل، شرکتی شیاد نباش؛ به جز آن مواقعی که شیاد بودن میتوان سودآور باشد!
وبسایت The Intercept مدعی است که طبق برنامهریزی قبلی، این تظاهرات در دفاتر گوگل واقع در ایالات متحدهی آمریکا، بریتانیا، استرالیا، کانادا، آلمان، هنگ کنگ، هلند و اسپانیا برگزار خواهند شد.
ساندار پیچای، مدیرعامل گوگل، پیشتر در مورد موتور جستجوی سانسورشدهی چینی اظهار نظر کرده و به دفاع از آن پرداخته است. وی در جریان برگزاری اجلاس Wired 25گفت: «مشخص شده است که ما میتوانیم پاسخگوی بالغ بر ۹۹ درصد از تقاضاهای جستجو باشیم. در بسیاری از حوزهها، ما اطلاعاتی بهتر از آنچه اکنون در دسترس کاربران قرار دارد ارائه میدهیم».
Google از زمان عمومی کردنِ کار روی پروژهی دراگنفلای، شاهد اعتراض کارکنان خود نسبت به این موضوع بوده است؛ نیویورک تایمز در ماه آگوست طی گزارشی مفصل مدعی شد که صدها کارمند گوگل، نامهای را با محوریت درخواست شفافیت بیشتر از سوی گوگل برای درک پیامدهای اخلاقی شغلشان، امضا کرده بودند.
بیشک یکی از اهداف تظاهرات امروز، برداشتن قدمی مثبت برای شفافیت هرچه بیشتر گوگل به هنگام صحبت در مورد این قضایا است. اینکه گوگل به این تظاهرات اهمیت خواهد داد یا خیر، موضوعی است که تنها گذر زمان آن را مشخص خواهد کرد.
مرسدس و پورشه بهعنوان دو خودروساز آلمانی از دیرباز درگیر رقابتی تنگاتنگ شدهاند. اگرچه محصولات هر دو هموطن آلمانی نقاط قوت خاص خود را دارند، اما وقتی صحبت از مسابقهی درگ به میان میآید، کوچکترین تفاوتها میتواند سرنوشتساز باشد. حقیقت این است که شاسی بلند متوسط هر دو خودروساز عملکردی خارقالعاده دارند و بهدرستی رقبای سرسخت یکدیگر محسوب میشوند، اما تخت پادشاهی تنها یک ظرفیت دارد.

برای مقایسهی نحوهی عملکرد دو خودرو در شتابگیری، برنامهی تاپگیر مسابقهی درگی میان دو خودرو برگزار کرده است که در ادامه میتوانید ویدیوی منتشرشدهی آن را تماشا کنید. قبل از تماشای این ویدیو بهتر است نگاهی به مشخصات فنی دو خودرو بیاندازیم. مرسدس GLC 63 S AMG به یک پیشرانهی هشت سیلندر ۴ لیتری، مجهز به توربوشارژر دوگانه مجهز است که قدرتی معادل ۵۰۳ اسب بخار و حداکثر گشتاوری معادل ۷۰۰ نیوتنمتر دارد. پیشرانهی این هیولای ۲۰۱۰ کیلوگرمی قادر است مرسدس GLC را ظرف ۳.۸ ثانیه از حالت سکون به سرعت ۱۰۰ کیلومتر بر ساعت برساند.

از سوی دیگر، پورشه ماکان مجهز به پکیج پرفورمنس (Performance Pakage یا بهاختصار PP) از پیشرانهی ۳.۶ لیتری ۶ سیلندر مجهز به توربوشارژر دوگانه بهره میبرد که قادر است معادل ۴۳۴ اسب بخار قدرت و ۶۰۰ نیوتنمتر گشتاور تولید نماید. واضح است که پیشرانهی پورشه ماکان از لحاظ اعداد و ارقام روی کاغذ، در مقابل مرسدس GLC 63 S AMG بازنده است؛ اما با توجه به وزن کمتر ماکان (حدود ۱۰ کیلوگرم) میتوان همچنان شانسی اندک برای ماکان قائل بود. پورشه ماکان PP به ۴.۴ ثانیه زمان نیاز دارد تا از حالت سکون به سرعت ۱۰۰ کیلومتر بر ساعت برسد که این شتاب نیز در مقایسه با مرسدس GLC چندان جالب نیست.
با توجه به مشخصات فنی دو خودرو حدس میزنید کدامیک برندهی این رقابت خواهد بود؟
در روزهای اخیر اپل بهدلیل فروش کمتر از انتظار آیفونهای جدید خود متحمل کاهش بسیاری در ارزش سهام خود شده است. این مسئله باعث شد تا تنها در چند هفته، ارزش این شرکت بزرگ فناوری بیش از ۲۰۰ میلیارد دلار سقوط کند.
در این میان، مایکروسافت که نزدیک به یک دهه همواره ارزشی کمتر از اپل داشته، توانست با ارزش ۷۵۱.۸۸ میلیارد دلار به جایگاه پیشین اپل، یعنی پرارزشترین کمپانی دنیا دست پیدا کند و کوپرتینونشینها را با ارزش ۷۴۹.۷۵ میلیارد دلار پشتسر بگذارند.
صعود مایکروسافت به مقام اول باعث شده تا بزرگانی چون آمازون و گوگل نیز در پشت سر این غول دنیای نرمافزار قرار بگیرند.

مقایسهی ارزش برند اپل با مایکروسافت در طی سالهای گذشته
همانطور که در نمودار فوق میتوان مشاهده کرد، آخرین بار که ارزش برند مایکروسافت نزدیک به اپل شده بود، به سال ۲۰۱۰ میلادی بر میگردد.
عملکرد فوقالعادهی مایکروسافت در دوران سکانداری ساتیا نادلا منجر به رشد درآمد در بخشهای نرمافزار و خدمات ابری شده است. ردموندیها در حالی شاهد افزایش ارزش کمپانی خود هستند که در آن سو گوگل و فیسبوک بهدلیل مشکلات نقض حریم خصوصی کاربران با موانع بسیاری در طی ماههای اخیر دستوپنجه نرم کردهاند.
آفیس ۳۶۵ و بخشهای مشترکمحور مایکروسافت توانسته درآمد سرشاری روانهی خزانهی این شرکت سازد. انتظار میرود که در طی سال آتی میلادی، مایکروسافت روی نرمافزارهای تجاری تمرکز بیشتری به خرج دهد.
حال باید منتظر ماند و دید که آیا این صدرنشینی موقت خواهد بود یا خیر. فعلاً که مایکروسافت در انتهای روز بازار بورس توانسته فاصلهی خود با اپل را حتی بیشتر نیز کند. طبق آمار بورس، اکنون مایکروسافت با ارزش ۷۵۳.۳۴ میلیارد دلار فاصلهای ۶ میلیارد دلار با اپل پیدا کرده است.
بروزرسانی:
پس از انتشار اخباری مبنی بر عبور ارزش بازار مایکروسافت از اپل که در زومیت نیز آن را پوشش دادیم، حال اطلاعات جدیدی در این رابطه منتشر شده که نشان از از این دارد که اپل همچنان باارزشترین کمپانی جهان است. براساس تغییرات ایجاد شده در تعداد سهام اپل در بازار بورس، اپل همچنان با اختلاف ۱۱ میلیارد دلاری و ارزش بازار ۸۲۸ میلیارد دلار، عنوان با ارزشترین کمپانی جهان را یدک میکشد.
اینسایت، آخرین فرودگر مریخی ناسا دوشنبه شب در نقطهی پایان سفر تقریبا ۶ ماههی خود با عبور موفقیتآمیز از جو مریخ روی سطح این سیاره فرود آمد. رویداد دیشب که برای ناسا نخستین فرود موفقیتآمیز مریخی پس از کاوشگر کیوریاسیتی و در مجموع هشتمین فرود بینقص روی این سیاره محسوب میشود، افتخار دیگری را به کارنامهی درخشان این سازمان فضایی در ارسال کاوشگر به سیارات میافزاید. اکنون، اینسایت با آغاز ماموریت دو سالهاش تلاش میکند تا با گوش سپردن به مریخلرزهها به اسرار داخلی سیارهی سرخ پی ببرد.
اینسایت پس از گذشت ۶ ماه و نیم سفر در فضا، اندکی پیش از ۲۳:۳۰ شب دوشنبه به بالای جو مریخ رسید. این فضاپیما سپس با نزول شجاعانه به سمت سطح مریخ، اقداماتی چندمرحلهای و پیچیده را انجام داد که سرعت حرکت فرودگر را پیش از لمس سطح مریخ از نزدیک به ۱۹٬۳۰۰ کیلومتر بر ساعت به تنها ۸ کیلومتر بر ساعت کاهش داد. اینسایت برای آنکه به سلامت روی مریخ بنشیند، باید بهصورت خودکار چتر نجات مافوق صوت خود را گشوده، اندازهگیریهای راداری را جمعآوری و پیشرانههایش را همگی در زمان مناسب روشن میکرد. در مجموع، فرآیند پرالتهاب فرود در کمتر از تنها ۷ دقیقه به پایان رسید.
مهندسان ناسا در کنترل ماموریت به محض تایید فرود موفقیتآمیز اینسایت به شادی پرداختند.
در حین ورود اینسایت به جو، دو فضاپیمای بسیار کوچک در بالای مریخ، دادههای مربوط به کل رویداد ورود، نزول و فرود این کاوشگر را جمعآوری کردند. این دو ماهواره با نام MarCo که در ماه اردیبهشت به همراه اینسایت به سوی مریخ پرتاب شدند، نوعی فضاپیمای ساختهشده از مکعبهای ۱۰ سانتیمتری هستند که با عنوان کیوبست شناخته میشوند. آنها با سفر به مریخ نخستین کیوبستهایی بهشمار میروند که تاکنون به اعماق فضا فرستاده شدهاند.
همانطور که اینسایت در حال فرود روی مریخ بود، ماهوارههای مارکو در بالای سیاره و در ارتفاع ۳۵۰۰ کیلومتری از سطح آن پرواز میکردند. اینسایت در حین نزول خود اقدام به ارسال چندین سیگنال کرد که ماهوارههای مارکو آنها را دریافت، رمزگشایی و سپس به سمت زمین ارسال کردند. ارسال و دریافت این سیگنالها به مهندسان ناسا امکان داد تا بتوانند بهصورت تقریبا بیدرنگ از نحوهی پیشرفت هر مرحله از فرآیند فرود مطلع شوند.
سپس، به محض آنکه اینسایت موفق به لمس سطح مریخ شد، فرودگر سیگنال اولیهای را به زمین ارسال کرد تا فرود موفقیتآمیز خود را اعلام کند. ۷ دقیقه بعد، فضاپیما با استفاده از فرستندهای به مراتب قویتر، سیگنال بزرگتری ارسال کرد تا پیغام قبلی را تایید کند و جزئیات بیشتری را دربارهی وضعیت خود به اطلاع ناسا برساند. چند دقیقه بعد، اینسایت نخستین تصویر خود از سطح مریخ را ارسال کرد و منطقهای را که در آن فرود آمده بود به اهالی زمین نشان داد.
نخستین تصویر دریافتی از اینسایت که سطح محل فرود را در هامونهی الیسیوم نشان میدهد.
در آزمایشگاه پیشرانش جت ناسا، یک ناظر پرواز هر مرحله از ورود، نزول و فرود اینسایت را از ابتدا تا انتها بهصورت لحظه به لحظه گزارش میکرد و مهندسان ناسا در کنترل ماموریت نیز با هر بهروزرسانی از وضعیت فضاپیما، شروع به کف زدن میکردند. هنگامی که فرود موفقیتآمیز از سوی ناظر پرواز تایید شد، کارکنان ناسا از شدت خوشحالی به هوا پریدند و دستاورد سالها تلاش و زحمت خود را جشن گرفتند.
با این حال، هنوز اطلاعات بیشتری دربارهی فرود اینسایت از سوی ناسا در راه است. مدارگرد شناسایی مریخ که در حال چرخش به دور این سیاره است، از فضا ناظر کل رویداد فرود اینسایت بود و این اطلاعات دریافتی را بهزودی به زمین ارسال خواهد کرد. اینسایت همچنین پس از فرود در جریان اقدامی حیاتی باید اقدام به گشودن پنلهای خورشیدی خود کند تا انرژی مورد نیازش را در حین ماموریت تامین کند. مدارگرد اودیسهی مارس که هماکنون در حال چرخش به دور مریخ است، با پرواز بر فراز اینسایت، وضعیت پنلهای خورشیدی را مشاهده و سپس اطلاعات دریافتی را برای ناسا ارسال خواهد کرد.
هنگامی که این تاییدیه رخ دهد، ماموریت اینسایت به شکل جدی آغاز میشود. اینسایت روی سطح مریخ کاملا بیحرکت باقی خواهد ماند تا بتواند تکانههای جزئی سیاره را در حین مریخلرزهها اندازهگیری کند. کاوشگر ناسا با استفاده از امواج صوتی حاصل از این لرزشها قادر به تشخیص جنس درونی سیارهی سرخ خواهد بود. در طول دو تا سه ماه آینده، اینسایت از یک بازوی رباتیک استفاده خواهد کرد تا دو ابزار اولیهی خود از جمله یک لرزهسنج و یک میلهی حفاری خودکار را بهکار بیاندازد. لرزهسنج به لرزهها گوش خواهد سپرد؛ در حالی که میلهی حفاری نزدیک به ۵ متر زیر پوستهی مریخ را حفر خواهد کرد تا درجهی حرارت داخلی این سیاره را اندازه بگیرد. در نتیجه، در ماههای پیشرو، اینسایت اطلاعات بسیار مهمی از درون مریخ را که هرگز به آنها دسترسی نداشتیم، فاش خواهد کرد.

یک مطالعه جدید نشان میدهد که اطلاعات مدارگرد شناسایی مریخ(MRO) مبنی بر وجود آب در دسترس بر روی سطح مریخ، با نواقصی همراه است.
به گزارش ایسنا و به نقل از انگجت، بسیاری از مردم در مورد پیدا شدن آب در مریخ هیجانزده شدند. اما یک مطالعه اخیرا مشخص کرده است که رویکرد مدارگرد شناسایی مریخ(Mars Reconnaissance Orbiter) یا "MRO" برای بررسی دادههای آب بر روی مریخ، ناقص است و به طور بالقوه برخی از اکتشافات اولیه از جریانات آب شور را نقض و باطل میکند.
دستگاه طیفسنج تصویری تشخیصی فشرده برای سیاره مریخ(CRISM) میتواند در بعضی مناطق با کنتراست بالا، گیج و دچار اشتباه شود و نرم افزار مورد استفاده برای اصلاح این دادهها میتواند به طور تصادفی علائم غلطی از پرکلراتها ایجاد میکند که نشاندهنده جریان آب شور هستند.
بنابراین فراوانی پرکلراتها در نتایج اصلاح شده وجود دارد، اما ظاهرا هیچ چیز در دادههای خام وجود ندارد.
این نتایج نمیتوانند منجر به اثبات وجود آب شور شوند، اما هر چیز که هست، تشخیص آن دشوار است.
محققان در حال توسعه یک روش تشخیصی هستند که به جای یک شکل، از شواهد چندگانه استفاده میکند.
در عین حال، تیم علمی، انتظارات را متعادل میکند. این نمکها در مریخ وجود دارند، اما شما نباید انتظار داشته باشید با فرود کاوشگر "مریخ 2020" و ماموریتهای آینده مریخ، در همه جا دیده شوند.
مدارگرد شناسایی مریخ
مدارگرد شناسایی مریخ یک فضاپیمای چندمنظوره متعلق به ناسا میباشد که برای شناسایی و اکتشاف مریخ از روی مدار، طراحی شده است.
هنگامیکه این مدارگرد به مدار مریخ رسید، به پنج فضاپیمای دیگر در مدار یا روی سطح آن سیاره شامل نقشهبردار سراسری مریخ، مارس اکسپرس، ادیسه مریخ و دو مریخنورد پیوست. سپس به بیشترین رکورد عملکرد یک فضاپیما در اطراف مریخ رسید.
این فضاپیمای ۷۲۰ میلیون دلاری توسط "لاکهید مارتین" و زیر نظر "آزمایشگاه پیشرانه جت ناسا"(JPL) ساخته شده است.
این فضاپیما در ۲۱ مرداد ۱۳۸۴ پرتاب شد و در تاریخ ۱۹ اسفند ۱۳۸۶ به مدار مریخ رسید و آبان ۱۳۸۵ پس از ۵ ماه ترمز هوایی، به مدار نهایی علمی خود رسید و فاز اولیه تحقیقات علمی را شروع کرد.
مدارگرد شناسایی مریخ شامل یک دسته از افزارهای علمی از قبیل دوربینها، طیفسنجها و رادار است که برای کاوش زمینچهرهها، چینهشناسی، کانیها و یخ مریخ میباشند. این ابزار، راه را برای فضاپیماهای آینده با نشاندادن چگونگی وضع هوای روزانه و سطوح، عوامل بالقوه سطوح فرود و میزبانی ارتباطات جدید از راه دور باز میکنند.
سامانه ارتباط از راه دور مدارگرد شناسایی مریخ از همه ماموریتهای میانسیارهای پیشین اطلاعات بیشتری را به زمین فرستاده است و این مدارگرد بیشترین توانایی ایستگاه بازپخش ماهوارهای را برای ماموریتهای آینده خواهد داشت.
مدیریت این پروژه را آزمایشگاه پیشرانه جت ناسا از موسسه فناوری کالیفرنیا در پاسادنای کالیفرنیا بر عهده دارد.

پس از فضاپیمای رباتیک "نیوهورایزنز" ناسا آیا فرصتی برای انسانها ایجاد خواهد شد که به سیاره کوتوله پلوتون سفر کنند؟
به گزارش ایسنا، اول ژانویه ۲۰۱۹، فضاپیمای رباتیک "نیوهورایزنز"(New Horizons) ناسا، از فاصله ۱۰ هزار کیلومتری ابتدای منظومه شمسی عبور خواهد کرد.
"نیوهورایزنز" یا "افقهای نو" فضاپیمای رباتیک ناسا و بخشی از برنامههای فضایی مرزهای نو است که در ۱۹ فوریه ۲۰۰۶ میلادی به سوی کمربند کویپر حرکت کرد. این کاوشگر فضایی که آن را کاوشگر بینسیارهای یا سیارهپیما هم خواندهاند، نخستین فضاپیمایی است که بهسوی پلوتو پرواز کرد و به مطالعه درباره این سیاره کوتوله و پنج قمر تاکنون شناختهشده آن، به ویژه "شارون"(Charon)، پرداخت.
نیوهورایزنز ویژگیهای سیاره شناختیِ پلوتو و ماههای آن را بررسی و دادهبرداری کرده و یافتههای خود را تدریجا و در خلال کارهای دیگر خود ظرف ماهها و سال آینده به زمین گزارش میکند. سفر طولانی این کاوشگر فضایی با رسیدن به پلوتو خاتمه نمییابد، بلکه طبق برنامهریزیهای از پیشانجام گرفته، کاوشگر فضایی افقهای نو پس از گذر از کنار پلوتو به سراغ کمربند کویپر خواهد رفت تا دستکم با یکی از اجرام این کمربند نیز دیدار کند.
این کاوشگر بالاخره در ۱۴ ژوئیهٔ ۲۰۱۵(۲۳ تیرماه ۱۳۹۴ خورشیدی) از کنار پلوتو گذشت و بهسوی کمربند کویپر رهسپار شد.
پس از گذشت این کاوشگر از کنار پلوتو در سال ۲۰۱۵، اکنون پژوهشگران به این فکر میکنند که آیا این امکان وجود دارد که روزی انسانها بر روی این سیاره کوتوله قدم بگذارند.
پلوتون سیاره کوتوله کمربند کویپر در سامانه خورشیدی است که در هنگام کشف آن در سال ۱۹۳۰ تا ۲۴ اوت ۲۰۰۶ نهمین سیارهٔ سامانه خورشیدی به حساب آمده بود؛ اما اکنون بنا بر تعریف نوین انجمن بینالمللی اخترشناسی، سیاره پلوتون یک سیاره کوتوله و همچنین به عنوان نخستین نمونه از رده جدید جرم فرانپتونی محسوب میشود.

همانطور که در سال ۲۰۱۵، نخستین تصاویر شگفت انگیز از سیاره پلوتو توسط نیوهورایزنز ثبت شد. ممکن است افراد با دیدن عکس فوق خیال پردازی کنند و دلشان بخواهد روزی به این سیاره سفر کنند.
البته در دنیای امروز خیال پردازیها هم عملی خواهند شد و اکنون با اطلاعاتی که این کاوشگر در اختیار پژوهشگران قرار داده است، میتوانیم امیدوار باشیم که روزی انسانها نیز به پلوتون خواهند رفت.
در عین حال، بزرگترین چالش سفر انسان به سیاره پلوتون، میزان سوخت است زیرا میلیاردها کیلومتر فاصله بین زمین و پلوتون وجود دارد.
هنگامی که پلوتون و زمین در دو سوی مخالف با یک دیگر بر گرد خورشید قرار گیرند این فاصله نزدیک به ۷٫۵ میلیارد (۷۵۰۰ میلیون) کیلومتر است و این بیشترین فاصلهای است که این دو میتوانند از هم داشته باشند. کمترین فاصله هنگامی است که هر دو در یک سوی خورشید قرار گیرند. نزدیکترین این فاصله نزدیک به ۴٫۲۸ میلیارد (۴۲۸۰ میلیون) کیلومتر است.
البته ما نباید امید خود را از دست دهیم زیرا ممکن است پژوهشگران در آینده یک فضاپیمایی توسعه دهند که بتواند به راحتی انسانها را از زمین به سیاره پلوتون ببرد اما باید گفت که این کار ممکن است نیم قرن به طول بیانجامد.

شرکت "ولوو" در نظر دارد از کامیونهای خودران خود برای حمل بار در یک معدن استفاده کند.
به گزارش ایسنا و به نقل از انگجت، شرکت خودروسازی "ولوو"(Volvo) قصد دارد طی قرارداد جدیدی، شش کامیون خودران خود را به کار بگیرد تا سنگهای آهک را از معدن شرکت "برونی کالک"(Brønnøy Kalk) در نروژ، به فرودگاهی در فاصله سه مایلی آن ببرند.
این شرکت، کار فروش و انتقال کامیونهای خودران خود را به تازگی انجام داده است. این برنامه، نخستین پیشنهاد برای استفاده از کامیونهای خودران است و شرکت فقط هزینه حمل بار با کامیونها را پرداخت میکند. به عبارت دیگر، ولوو کاملا امیدوار است که کامیونها، به کمک راننده نیازی نخواهند داشت و دستمزدی برای رانندگان در نظر نگرفته است.

از آنجا که امکان خطای کامیونهای ولوو بسیار کم است، اجرا شدن این طرح، پیچیده نخواهد بود. این پروژه به ولوو کمک میکند خودروهای خودران خود را برای ارائه به مشتریان بعدی ارتقا دهد.

ولوو و برونی کالک، در حال حاضر، در حال آزمایش این طرح هستند و انتظار دارند کامیونها تا پایان سال 2019 آماده خدمترسانی باشند.

جایزه نوبل را میتوان معروفترین جایزه علمی جهانی به شمار آورد اما در عین حال جنجالیترین جایزه نیز هست. بنیانگذار این جایزه آلفرد نوبل شیمیدان، مبتکر و اسلحهساز سوئدی است. او گرچه اختراعات و ابداعات مختلفی دارد اما در جهان وی را به واسطه ماده منفجرهای میشناسند که با استفاده از نیتروگلیسیرین ساخت و در قالب دینامیت توانست موفقیت تجاری فوقالعادهای را به دست آورد و انقلابی در بهره برداری از معادن را ایجاد کند.
به گزارش ایسنا؛ بهرهبرداری از این وسیله به عنوان یک ابزار جنگی، شاید مهمترین دلیل او بود که در 27 نوامبر 1895 جایزه نوبل را بنیانگذاری و وصیت کرد پس از مرگش بخش اعظم ثروتش صرف ایجاد مؤسسهای برای دادن جایزه به افرادی شود که خدمت شایستهای در زمینههای فیزیک، شیمی، پزشکی، ادبیات و صلح به بشریت کردهاند.
این وصیتنامه جنجالی بزرگ بوجود آورد زیرا اعضای خانواده نوبل به آن اعتراض کردند. البته این اعتراضها به جایی نرسید و سرانجام این جایزه رسما بوجود آمد. گرچه طی مراحل قانونی و نوشتن دستورالعمل شیوه انتخاب برندگان و اعطای جوایز پنج سال طول کشید و نخستین جایزه نوبل در سال 1901 اهدا شد.
در میان جوایز نوبل شاید بتوان گفت جنجالیترین آنها جایزه صلح است که به برخی افراد جنگ طلب و جنایتکار تعلق گرفت که از جمله میتوان به تئودور روزولت رئیسجمهور جنگ طلب آمریکا، توماس ویلسون رئیس جمهور نژادپرست آمریکا، انور سادات رئیس جمهور مصر و مناخم بگین نخست وزیر رژیم صهیونیستی، باراک اوباما ریاست جمهوری آمریکا، چارلز تیلور رئیس جمهور لیبریا(متهم به عنوان جنایتکار جنگی و صدها هزار مورد قتل، تجاوز و شکنجه) اشاره کرد.
چند نکته جالب درباره برندگان جایزه نوبل
* پرافتخارترین برندگان نوبل خانواده کوری هستند. ماری کوری به همراه همسرش «پیر کوری» در سال 1903 جایزه نوبل فیزیک را گرفتند و دختر آنها «ایرن» هم به همراه همسرش «فردریک» در سال 1935 جایزه نوبل شیمی را دریافت کردند. ماری کوری به جز جایزه نوبل فیزیک در سال 1903 در سال 1911 نوبل شیمی را هم به دست آورد.
* ملاله یوسف زی دختر پاکستانی که در 17 سالگی به خاطر فعالیت در حوزه حقوق کودکان نوبل صلح را در سال 2014 به دست آورد را میتوان جوانترین برنده جایزه نوبل برشمرد.
* ژان پل سارتر نویسنده و فیلسوف فرانسوی در سال 1964 از پذیرفتن جایزه نوبل ادبیات سر باز زد. او معتقد بود نویسنده نباید با دریافت عناوین رسمی خودش را در قید و بند هیچ نهادی گرفتار کند.
* جایزه نوبل ادبیات سال 1958 به خاطر نوشتن کتاب دکتر ژیواگو به باریس پاسترناک تعلق گرفت اما او مجبور شد به دستور مقامات دولتی شوروی آن را نپذیرد. فرزند پاسترناک 29 سال پس از مرگ او یعنی در سال 1989 جایزه اش را دریافت کرد.
* جایزه نوبل ادبیات در سال 2016 به باب دیلان خواننده، آهنگساز، شاعر، و نویسندهٔ آمریکایی اهدا شد اما او در مراسم اهدای جایزه شرکت نکرد و ماهها بعد در ماه مارس 2017 به استکهلم رفت تا جایزهاش را بگیرد.
* توماس مان در سال 1929 جایزه نوبل ادبیات را به خاطر نخستین رمانش با نام بدونبروکها که 28 سال قبل در سال 1901 منتشر شده بود دریافت کرد!
* وینستون چرچیل نخست وزیر انگلستان که همگان او را به عنوان یک چهره سیاسی میشناسند در سال 1953 جایزه نوبل ادبیات را به خاطر نشر خاطرات شخصی اش گرفت.

معاون توسعه کاربرد و خدمات فضایی سازمان فضایی ایران با بیان اینکه این سازمان با استفاده از تصاویر ماهوارهای پدیدههایی چون خشکسالی، حریق و گردوغبار را مورد پایش دائمی قرار میدهد، گفت: دادههای به دست آمده از زلزله ۷.۳ روز ۲۱ آبان ماه سال گذشته به عنوان نمونهای از کاربردهای فناوریهای فضایی در پایش مخاطرات در سایت آژانش فضایی اروپا قرار گرفت.
به گزارش ایسنا، زلزلهای به بزرگی ۷.۳ در مقیاس بزرگای گشتاوری شامگاه یکشنبه ۲۱ آبان ۱۳۹۶ در نزدیکی ازگله، استان کرمانشاه در نزدیکی مرز ایران و عراق در ۳۲ کیلومتری جنوب غربی شهر حلبچه عراق ایران رخ داد. کانون زمینلرزه ۵ کیلومتری شهر ازگله کرمانشاه بود و زلزلهنگاری آمریکا کانون این زلزله را ۳۲ کیلومتری حومه شهر عراقی حلبچه اعلام کرد. شهر ازگله نزدیکترین شهر به کانون زلزله (۵ کیلومتر) بود. عمق زمین لرزه ۱۱ کیلومتر بوده که به علت عمق کم و مدت زیاد در کل منطقه شمال غرب کشور احساس شد.
سازمان فضایی ایران بر اساس دسترسی به دادههای ماهوارهای، اطلاعات مناسبی از این زلزله استخراج کرده است که به گفته معاون توسعه کاربرد و خدمات فضایی سازمان فضایی ایران دادههای به دست آمده از این زلزله در سایت آژانس فضایی اروپا بارگذای شده است.
سازمان فضایی ایران با تحلیل تصاویر ماهوارهای رادار قبل و بعد از وقوع زلزله در مناطق غربی کشور، اقدام به تولید نقشه میزان جابهجایی پوسته زمین در مناطق زلزلهزده ( ایران و عراق) کرد و در این تحلیل از تصاویر ماهوارهای رادار Sentinel-۱ متعلق به آژانس فضایی اروپا استفاده شد. تصاویر مربوط به روزهای ۲۰، ۲۱، ۲۶ و ۲۷ آبان ماه ۱۳۹۶ میشود.

تحلیل دادههای راداری فوق نشان میدهد، بیشترین میزان جابهجایی پوسته زمین در راستای قائم در داخل ایران و در اطراف روستای "قلمه ذهاب" در شمال غرب شهر "سرپل ذهاب" به میزان حدود ۹۰ سانتیمتر به سمت بالا به وقوع پیوسته است. همچنین بیشترین میزان فرونشست زمین در اطراف کانون زلزله به میزان حدود ۳۰ سانتیمتر بوده است. میزان جابجایی در راستای قائم در شهر سر پل ذهاب حدود ۳۰ سانتیمتر و در شهر قصر شیرین حدود ۷.۵ سانتیمتر تخمین زده شد.
پایش حریق از دیگر زمینههای مطالعاتی این سازمان است که از آن جمله میتوان به آتشسوزی هوالعظیم اشاره کرد. تالاب هویزه یا هورالعظیم بزرگترین تالاب استان خوزستان و یکی از بزرگترین تالابهای ایران است که یک سوم آن در ایران و مابقی در کشور عراق واقع شده است، به گونهای که مساحت هورالعظیم در بخش عراق برابر ۶۶.۶۰۰ هکتار و در بخش ایران برابر با ۳۵.۳۰۰ برآورد شده است.
این تالاب در تابستان سال جاری شاهد وقوع آتشسوزیهای مکرر بود و با توجه به وجود سامانه ماهوارهای کشف و پایش حریق در سازمان فضایی ایران، آتشسوزیهای هورالعظیم از ۲۰ خرداد سال جاری به صورت روزانه با استفاده از دادههای ماهوارهای با توان تفکیک مکانی ۲۵۰ متر و به صورت هر ۵ روز یک بار با تصاویر ماهوارهای با توان تفکیک مکانی ۱۰ متر مورد تحلیل و پردازش قرار گرفت.
بررسیهای این سازمان نشان داد ظرف ۲ ماه گذشته (از نیمه دوم خرداد ماه تا نیمه دوم مرداد ماه سال جاری) بیش از ۴.۸۰۰ هکتار از اراضی تالاب واقع در بخش عراق به صورت کامل، طعمه حریق و پوشش گیاهی آن دچار تخریب کامل شد، به طوری که این حریق از بخش غربی و مرکزی هورالعظیم آغاز و به مرور به مناطق شرقی تالاب و مرزهای ایران نزدیک شده است. از ۹ تیرماه شدت آتشسوزیها در منطقه به شدت افزایش یافت، ضمن آنکه از ۲۴ تیرماه جاری در منتهی الیه جنوب شرقی منطقه و در مرز ایران نیز شاهد وقوع آتشسوزیهای گسترده بودیم.

پایش زلزله در تعامل با سازمانهای بینالمللی
دکتر علی صادقی نائینی، معاون توسعه کاربرد و خدمات فضایی سازمان فضایی ایران در گفتوگو با ایسنا ارزیابی آنومالیهای دمایی منطقهای و فرونشست زمین را از جمله حوزههای مطالعاتی این مرکز نام برد و افزود: در حوزه زلزله نیز با توجه به تعاملاتی که با سازمانهای بینالمللی داریم، در صورتی که رخدادهای لرزهای رخ دهد، ما تصاویر ماهوارهای را دریافت کرده و مورد تجزیه و تحلیل قرار میدهیم.
وی مشابه این عملکرد را در زلزله کرمانشاه در سال گذشته، زلزله کرمان و زلزله سفید سنگ استان خراسان رضوی عنوان کرد و ادامه داد: در این زلزلهها دادههای مرتبط را دریافت و نواحی آسیب دیده را برآورد میکنیم، ضمن آنکه جابهجایی پوسته زمین را در راستای افقی و قائم مورد تحلیل قرار دادیم.
صادقی اضافه کرد: تجربه زلزله کرمانشاه به اندازهای موفق بود که به عنوان یک نمونه موفق استفاده از فناوری فضایی در پایش زلزله در سایت آژانس فضایی اروپایی قابل دسترسی است.
فرونشست زمین
صادقی با اشاره به وقوع فرونشست در کشور، خاطرنشان کرد: در حال حاضر این ظرفیت در کشور وجود دارد که با استفاده از دادههای ماهوارهای به صورت ماهانه میتوانیم میزان فرونشست زمین را با دقت میلیمتری گزارش دهیم.
معاون سازمان فضایی اظهار کرد: بر اساس دادههای به دست آمده از سال ۱۳۹۴ تا کنون در دشت ورامین و مناطقی غربی و جنوب غربی حدود ۲۰ سانتیمتر فرونشست داشته است.
وی با بیان اینکه میزان فرونشست در اطراف تهران شدیدتر است، افزود: گزارشهای مرتبط با این پدیده، تهیه و برای نهادهای مرتبط مانند سازمان مدیریت بحران و شرکت ملی گاز ارسال شده است.
صادقی در عین حال تاکید کرد: رصد فرونشست زمین از جمله حوزههایی است که اعتقاد داریم بخشهای خصوصی وارد شوند و بسترهای لازم برای حضور این بخش مانند دانش فنی و دادههای آن موجود است.
بررسی آنومالیهای دمایی با فناوریهای ماهوارهای
معاون توسعه کاربرد و خدمات فضایی سازمان فضایی ایران با تاکید بر اینکه مطالعه آنومالی دمایی مطالعه پیچیدهای است، توضیح داد: دادههایی ماهوارهای از دما ناشی از دمای زمین و هوا است و در صورتی که در ناحیهای حریقی اتفاق بیفتد، از آنجایی که دارای دمای بسیار بالایی است، ما میتوانیم به طور دقیق محل حریق را اعلام کنیم.
صادقی با اشاره به جاری شدن سیل در گزنک و گزانه ناشی از سیل دماوند، ادامه داد: اینکه این آنومالی ناشی از دمای درون زمین است و یا تغییر دما است نیاز دارد که در سطح زمین ایستگاههای هواشناسی ایجاد شود تا دمای هوا را مورد تحلیل دائم قرار دهد و در کنار آن تصاویر ماهوارهای را قرار دهیم تا بتوانیم این رخداد را به تغییرات درون زمین نسبت دهیم و یا تغییرات اقلیم.
وی تمرکز مطالعاتی این سازمان را پایش حریق دانست و ادامه داد: آتشسوزیها دمایی بالاتر از ۳۰۰ درجه سانتیگراد دارد و ما با استفاده از دادههای ماهوارهای و بدون نیاز به ایستگاههای هواشناسی زمینی میتوانیم محل دقیق آتشسوزی را تشخیص دهیم.
صادقی، آتشسوزی تالاب هورالعظیم را از جمله رخدادهای حریق در سال جاری عنوان کرد و افزود: تعداد حریقهای رخ داده در سال جاری تفاوتی با سالهای گذشته نداشته است، ولی آنچه که حریقهای سال جاری را حادتر کرد، آتشسوزیهای تالاب هوالعظیم بوده است و در تابستان امسال روزی نبوده که حریق در این منطقه نداشته باشیم.
پایش ریزگردها با فناوری فضایی
معاون توسعه کاربرد و خدمات فضایی سازمان فضایی ایران با اشاره به راهاندازی سامانه پایش ریزگرد در این سازمان، خاطر نشان کرد: در این سامانه به صورت روزانه دادههای منطقه خاورمیانه را دریافت کرده و مورد تحلیل قرار میدهیم و وسعت و تراکم گرد و غبار را مورد ارزیابی قرار میدهیم که دادههای آن از طریق سایت سازمان فضایی در اختیار عموم مردم قرار میگیرد.
وی با تاکید بر اینکه دادههای مرتبط با توفانهای گرد و غبار از سال ۱۳۹۶ در این سازمان وجود دارد، یادآور شد: این دادهها نشان میدهد چه استانهایی بیشترین میزان روزهای گرد و غبار را داشتند.
به گفته این محقق از ابتدای سال جاری استان سیستان و بلوچستان بیشترین میزان تعداد وقوع گرد و غبار را در کشور داشته است.
صادقی با اشاره به وضعیت گرد و غبار در شهرهای شمالی کشور، توضیح داد: از ابتدای سال جاری ۵ استان "گیلان"، "مازندران"، "گلستان"،"اردبیل" و "زنجان" توفان گرد و غبار نداشتند و یا سامانه ما این توفانها را کشف نکرده است.
وی با بیان اینکه در تهران توفانهای گرد و غبار به ثبت رسیده است، ادامه داد: توفانهای گرد و غبار جنوب غرب در استان خوزستان منشا خارجی دارد و توفانهای گرد و غبار در استانهای مرکزی منشا داخلی دارد.
ارزیابی فضایی دریاچه ارومیه
وی سنجش تراز آب دریاچه ارومیه از طریق تصاویر ماهوارهای را از دیگر اقدامات سازمان فضایی در حوزه رصد بحرانهای طبیعی نام برد و یادآور شد: اطلاعات به دست آمده نشان میدهد وسعت دریاچه ارومیه نسبت به سال گذشته تغییری نداشته، اما نسبت به دو سال گذشته شاهد کاهش وسعت این دریاچه هستیم.
صادقی با تاکید بر اینکه تراز سطح دریاچه ارومیه از ۴۰ سال پیش تاکنون پایش شده است، خاطر نشان کرد: اما از ابتدای سال ۹۵ تاکنون هر دو هفته یک بار مساحت این دریاچه مورد ارزیابی قرار گرفته است و بر اساس آخرین گزارش مربوط به پایان شهریورماه سال جاری مساحت آن حدود هزار و ۵۰۰ کیلومتر مربع برآورد شده است.

تصاویر ماهوارهای از تراز آب دریاچه ارومیه در روزهای ۱۱ و ۲۷ مهرماه سال جاری
معاون سازمان فضایی با بیان اینکه در مقایسه با مدت مشابه سال ۹۵حدود ۲۰ درصد وسعت دریاچه ارومیه کاهش داشته است، خاطرنشان کرد: فروردین و اردیبهشت ماه بیشترین سطح و شهریور و مهرماه کمترین سطح آب در این دریاچه وجود دارد. در فصل پاییز و زمستان نیز با توجه به بارشها، سطح آب دریاچه بیشتر میشود.
وی از ارزیابی وضعیت تراز آب دریاچههای "مهارلو" و "بختگان" خبر داد و یادآور شد: در حال حاضر با استفاده از تصاویر ماهوارهای و با کمک فناوری سنجش از دور، در فواصل منظم این پایش انجام شده و سطوح آبی آنها استخراج میشود و بررسیها نشان میدهد که این دریاچهها از سال گذشته به طور کامل خشک شدهاند.
.: Weblog Themes By Pichak :.
ورود کاربران
خوش آمدید! لطفا وارد حساب خود شوید