وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی کشور از افتتاح ۹ خط تولید داروی ضدسرطان بهوسیلهی گروه دارویی اکتوورکو با سرمایهگذاری ۱۰۰میلیونیورویی خبر داد. در وضعیتی که تحریمها دستیابی به داروهای بیماریها خاص مانند سرطان و اماس را دشوار کرده، گروه دارویی اکتوورکو با انتقال فناوری طیف گستردهای از داروهای موردنیاز بیماران را با کیفیت و قیمت مناسب برای بیماران فراهم میکند.
طبق گزارش منتشرشده، خطوط تولیدی اکترو عبارت است از: خط کامل تولید قرص ضدسرطان با استاندارد OEL 4-5 از API با ظرفیت ۴۰۰میلیون عدد، خط کامل تولید کپسول ضدسرطان با استاندارد OEL 4-5 از پلت با ظرفیت ۳۰۰میلیون عدد، خط کامل تولید ویالاستریل از API با ظرفیت ۱۵میلیون ویال، خط کامل تولید ویال لیوفیلیزه از API با ظرفیت ۵میلیون ویال و خطوط تولید بیوتکنولوژی اکتوورکو شامل خط تولید آنتیبادیهای منوکلونال از سللاین با تکنولوژی Single Use و بیوراکتور ۲۰۰۰لیتری (اولین بیوراکتور آلمانیآمریکایی با مجوز OFAC و BAFA در خاورمیانه)، خط تولید مواد اولیهی داروهای بیوتکنولوژی مجهز به بیوراکتورهای پرفیوژن، خط تولید محصول نهایی سرنگ ازپیشپرشده با ظرفیت ۲۰میلیون سرنگ، خط تولید ویالاستریل با ظرفیت ۲۰میلیون ویال و خط تولید ویاللیوفلایرز با ظرفیت ۵میلیون ویال.
تمامی محصولات تولیدشده در این خطوط تولید دارو، در آزمایشگاههای کنترل پیشرفتهی شرکت اکتوورکو ارزیابی و کنترل میشوند. آزمایشگاههای این شرکت به جدیدترین و دقیقترین تجهیزات آنالیز از جمله شانزده دستگاه HPLC و هفت دستگاه اسپکتروفتومتر UV و IR، چهار دستگاه TOC و سه دستگاه GC مجهز است و از پیشرفتهترین و قویترین مراکز آزمایشگاهی درزمینهی آنالیز دستگاهی و آزمایشهای شناسایی و اندازهگیری دقیق مواد اولیه و محصولات دارویی در ایران بهشمار میرود.

گروه دارویی اکتوورکو را مرحوم دکتر مصطفی نراقی در سال ۱۳۴۸ بنیان نهاد و با سرمایهگذاری بخش خصوصی و جلب سرمایه و دانش فنی خارجی در قالب شرکتهای دارویی اکتوورکو، البرز زاگرس، آتی فارمد و اکترو و گروه غذایی آماده لذیذ، محصولات متنوع دارویی و غذایی به بازار ایران و منطقه عرضه کرد.
هلدینگ اکتوورکو ۲۷۰۰ کارمند و ۴۰هزار مترمربع فضای تولیدی دارد و ظرفیت تولید ۱میلیارد و ۸۰۰میلیون عدد قرص و کپسول و بیش از ۱۰۰میلیون واحد داروهای تزریقی را دارد. همچنین، انتظار میرود تولید قرص و کپسول این شرکت در سال آینده به ۷میلیارد و ۵۰۰میلیون عدد افزایش پیدا کند.
این هلدینگ دارویی در تولید ۱۷۰ مولکول دارویی در ۱۴ حوزهی درمانی مختلف فعالیت دارد. اکتوورکو با توان درخورتوجه نیروی انسانی و سطح پیشرفتهی استانداردها و امکانات و تجهیزات روزآمد موفق شده از سازمان غذا و دارو و بزرگترین شرکتهای داروسازی دنیا، ازجمله مرک آلمان، GMP اخذ کند. گفتنی است اغلب محصولات دارویی اکتوورکو با گواهینامهی شرکتهای معتبر بینالمللی تولید میشود.
آمریکاییها در چند ماه گذشته با دو حادثهی تروریستی جدید روبهرو شدند: یکی ارسال بمب ازطریق پست به منزل و محل کار دمکراتها و دیگری تیراندازی در عبادتگاه یهودیان در پیتزبورگ. در این حوادث مشابه، تشخیص واقعیت از فراواقعیت دشوار شده است. کارشناسان آمریکایی درحالبررسی علل این حوادث از جنبههای مختلف اجتماعی و قانونی هستند. دراینمیان، بهنظر میرسد مظنونهای هر دو حادثه یک نقطهی مشترک داشتهاند. این نقطهی مشترک، همان درگیری با محتوای افراطی در فضای آنلاین بود.
رابرت باورز، مظنون حادثهی پیتزبورگ، پیش از شروع تیراندازی در عبادتگاه «درخت زندگی» در این شهر، پستی افراطی در شبکهی اجتماعی مخصوص افراد معتقد به برتری نژاد سفیدپوست منتشر کرد. سزار سایوک، مجرم ارسال بستههای بمب برای سیاستمداران دمکرات، مجموعهای از پستها و مطالب با اعتقادات راست افراطی و همچنین تئوریهای توطئه را در فیسبوک منتشر کرد.
نور کتیلی، استادیار دانشکدهی مدیریت نورثوسترن کیلاگ و محقق خشونت و رفتارهای ضدانسانی دراینباره میگوید:استفادهی این افراد از فناوری به مشخصکردن انگیزهی آنها کمک میکند. بهعلاوه، این نشانهها مشکلات بزرگی را در دنیای کنونی روشن میکنند؛ مشکلاتی که کارشناسان متعدد روانشناسی و جامعهشناسی، در پی درک هرچه بهتر آن هستند. یکی از اصلیترین مشکلات، تأثیر اینترنت بر عادیسازی دیدگاههای افراطی است.
بسیاری از رفتارهای ما براساس تصورمان از دیگران شکل میگیرد. آنچه تصور میکنیم دیگران انجام میدهند یا قبول میکنند، تشکیلدهندهی رفتار ما میشود.
در دنیای اینترنت، افراد با باورهای میانهرو نیز از خطر مصون نیستند؛ حتی آنهایی که از گوشههای تاریک این فضا دوری میکنند، درمعرض ایدههای افراطگرایی درزمینهی صحیح و غلط زندگی روزمرهی خود هستند. حجم این افراطگریها نیز روزبهروز افزایش مییابد. یکی از سخنگویان فیسبوک اعلام کرد این شرکت در سهماههی اول سال ۲۰۱۸، با ۲.۵میلیون پست و اظهارنظر نفرتپراکنی مقابله کرده است.

البته، افراد با ایدهها و عقاید افراطی در طول زمان وجود داشتهاند؛ اما گتیلی معتقد است ظهور این پلتفرمهای آنلاین، نحوهی تعامل و گفتوگوی ما را تغییر داده است. او در اینباره میگوید:
این سرویسها به روشهای گوناگون، خطر مواردی همچون اعتقادها و باورهای ضدانسانی و نفرتپراکنی را افزایش میدهند.
بهبیان دیگر، عقاید افراطی هماکنون بسیار سریع و گسترده پخش میشوند. درنتیجه بهنظر میرسد این عقاید، افراطی نبوده و از بدنهی جامعه زاییده شدهاند.
شرکتهای بزرگ دنیای فناوری درحالدرک اهمیت موضوعات مطرحشدهی محققان هستند. این موضوعات تأثیر مقابله با اظهارنظرهای تنفرآمیز را بر شکلدادن اعتقادات جامعه مشخص میکند. تحقیقات میدانی در موضوعات مختلف نشان داد وقتی افراد با محتوا و ایدههای ضدانسانی روبهرو شوند، همین نظریهها را میپذیرند. درواقع، در نتیجهی کماهمیتدادن ارزش انسانی گروههای مختلف، توجیه برای ظلمکردن به آنها نیز افزایش پیدا میکند.
دیوید لیوینگستون اسمیث، استاد فلسفهی دانشگاه نیوانگلند، در مصاحبهای با نشریهی تایمز دربارهی این عقاید گفت:
ما به خود اجازه میدهیم تا با حیوانها رفتارهایی غیرمجاز کنیم؛ رفتارهایی که انجام آنها دربرابر انسانها، ناپسند و ممنوع تعریف میشود. چنین مجوزی رفتارهای بازدارندهی ما را دربرابر اعمال خشونتآمیز تهدید میکند.

سؤالی که حادثهی پیتزبورگ در ذهن کارشناسان ایجاد کرد این بود که اخراج گروههای افراطی از شبکههای اجتماعی چه پیامدهایی دارد. درواقع، با سختتر شدن قوانین شبکههایی همچون فیسبوک و توییتر، این گروهها از آنها خارج میشوند. فیسبوک در سالهای اخیر مدیران و ناظران متعددی استخدام کرد تا رفتارهای خشونتآمیز و اظهارنظرهای افراطی را شناسایی و گروههای افراطی را اخراج کنند.
توییتر سیاست سختگیرانهتری در این زمینه دارد. این شرکت دربرابر دیدگاهها و صحبتهایی با هدف کاهش ارزش انسانی موضعی محکم میگیرد. قوانین این شرکت هر صحبت و اظهارنظر گسترشدهندهی تنفر خاص را محکوم میکند. برخی از این صحبتها و دیدگاهها ارزش انسانی گروههایی از افراد را کمتر جلوه میدهند.
Gab نام یکی از شبکههای اجتماعی بود که باورز در آن پستهای ضدنژادی منتشر کرد. این شبکه در بیانهای خطاب به تایمز، هرگونه خشونت و تروریسم را بهشدت محکوم کرد. البته، این شبکه امکانی را به طرفداران برتری نژاد سفید داده که در شبکههای اجتماعی دیگر دردسترس نیست. در شبکه گب، اعضا میتوانند اظهارنظرهایی را مطرح کنند که در شبکههای دیگر ممنوع خوانده میشود.
جوان داناوان، متخصص تحقیقات خرابکاری در رسانهها در مؤسسهی Data & Society، دربارهی گب میگوید:
در شبکهی گب، مجموعهای از کاربران جمع شدهاند که بهنوعی طرفدار سبکی از عقیدههای افراطی هستند.

درواقع، فعالیت در شبکههایی همچون گب، عقاید و نظرات مخالف نژادهای خاص را در نظر کاربران عادی جلوه میدهد. کاربران این سرویسها با محتوای ضد آن نژاد محاصره میشوند؛ درصورتیکه در شبکههای دیگر، انبوهی از نظرات دیگر نیز آنها را احاطه خواهد کرد.
باورز پیش از تیراندازی در پستی توهینآمیز گفته بود اعتقادی به میانهروی ندارد و خودش وارد عمل خواهد شد. او با نظرات و عقاید افراد حاضر در آن شبکه مبنی بر نیاز به اعتدال در مبارزه برای برتری نژاد سفیدپوست مخالف بود. البته این جامعهی ظاهرا میانهرو شرکتهای بزرگ فناوری و قوانین آنها را دشمنان اصلی خود میداند. آنها اعتقاد دارند در جنگی برای آزادی بیان در اینترنت حاضر هستند.
یکی از حسابهای کاربری مرتبطبا شبکهی اجتماعی گب، در پستی در مدیوم دربارهی این جنگ فرضی مقاله نوشته بود. البته این مقاله پس از تیراندازی پیتزبورگ حذف شد. در متن مقاله، به شرکتهای بزرگ سیلیکونولی توهین شده بود و آنها بهنوعی دیکتاتور خوانده شده بودند. بهعقیدهی نگارندهی آن مقاله، شرکتهای بزرگ فناوری ایدهها و نظرهای مخالف خود را پاک میکنند و فقط نظرهای موافق با خود را میپذیرند. درنهایت، شرکتهایی که اجازهی انتشار محتوای مخالف را میدهند (مانند گب)، با اصطلاح Alt Tech معرفی میشوند.
داناوان اعتقاد دارد چنین پلتفرمهای انحصاری، محل تولد کمپینهای متعدد خرابکاری و آزار و اذیت میشوند. بهعلاوه، بسیاری از بحثها با تئوری توطئه در این محلها شکل میگیرند. در این پلتفرمها، حتی میمها و پستهای نژادپرستی یا ضدجنسیت خاص منتشر میشوند که در شبکههای دیگر، قطعا ممنوع هستند. او میگوید وقتی در پلتفرمی این حجم از محتوای مخرب منتشر شود، افرادِ عاقلتر و با عقاید معتدل کمتری در آن باقی خواهند ماند.

بیش از یک دهه از تأسیس فیسبوک میگذرد و شبکههای اجتماعی امروز به مفهومی ثابتشده بدل شدهاند. البته، هنوز مجامع علمی و دانشگاهی در درک اثرهای این پلتفرمهای درحالتکامل روی رفتار و سلامت انسانها عاجز هستند. محققان مخاطب مصاحبه در این مقاله، تحقیقی سراغ نداشتند که ارتباط بین ارسال محتوای افراطی در دنیای آنلاین را با رفتار در دنیای واقعی بررسی کند.
درحالحاضر، تحقیقات جدیدی با هدف کشف ارتباط بین عملکرد در شبکههای اجتماعی و دنیای واقعی درحالانجام است. کارلو شوارتز و کارستن مولر، محققان دانشگاههای وارویک و پرینستون، تمامی حملات انجامشده بر ضد پناهجویان را در آلمان در دو سال گذشته بررسی کردند. آنها در بررسیشان، عوامل متعددی از سطح ثروت جامعه تا تعداد پناهجویان حاضر در آن را مطالعه کردند.
نتایج اولیه نشان داد حملات در این کشور، بیشتر در شهرهایی رخ میدهد که استفاده از فیسبوک در آن بیشتر است. در اینجا، فیسبوک آن شبکهی اجتماعی محسوب میشود که ایدههای ضدمهاجری در آن انتشار مییابند.
البته روش تحقیق بالا مورد انتقاد بسیاری از کارشناسان قرار گرفت و شوارتز نیز میگوید یافتهها پیش از نتیجهگیری نهایی باید تکرار و مجددا بررسی شوند. نکتهی مهم این است که قطع محدود اینترنت در برخی مناطق آلمان، شرایط خاصی برای این تحقیقات ایجاد میکرد. بهعنوان مثال، وقتی دسترسی به اینترنت در مناطقی با آمار استفادهی بالا از فیسبوک قطع شد، حمله به پناهندگان نیز کاهش پیدا کرد.
شوارتز درمجموع نتیجه میگیرد گروهی از مردم وجود دارند که با قرارگرفتن درمعرض ایدههای نفرتآمیز در فضای آنلاین، بهسمت عملکردهای خشونتآمیز تشویق میشوند. همان اثر تالار پژواک شبکههای اجتماعی (تکرار فراوان اخبار بد که میتوانند صحیح یا غلط باشند)، میتواند یکی از عوامل افزایش این رویکردها باشد. بهبیان دیگر، وقتی افراد به دفعات درمعرض انتقادهایی با اهداف ثابت قرار بگیرند، نظر آنها دربارهی صحیح یا غلطبودن اقدامات خشونتآمیز علیه گروههای اقلیت تغییر میکند.

فیسبوک و توییتر و گوگل، درحال تخصیص منابعی برای مقابله با این مشکل هستند. البته آنها هنوز مشکلاتی پیش روی خود دارند. برای نمونه، الگوریتمهایی برای انتخاب و شناسایی کلمات خاص افراطی طراحی شدهاند؛ اما گروههای افراطی با استفاده از زبانهای رمزی، همان ایدههای قبلی خود را ترویج میدهند. درنتیجهی این اقدامات، ناظران محتوا باید هزاران فرهنگ و زبان را بشناسند.
بهعلاوه، تعداد پستها در شبکهای مانند فیسبوک روزبهروز افزایش پیدا میکند. این شرکت ادعا میکند که ۳۸درصد از نظرات تنفرآمیز را پیش از گزارش کاربران شناسایی میکند. این آمار کمی کمتر از آمار شناسایی محتوای هرزهنگاری و تبلیغات سیاسی در این سرویس است. شرکت انتظار دارد که این آمار بهبود پیدا کند.
درنهایت، باوجود اهتمام شرکتها و شبکههای اجتماعی برای مقابله با این بحران، سازوکارهای قانونی مشخصی برای الزام آنها و دیگر شرکتها به این مقابله وجود ندارد. درواقع، این شرکتها برای ازبینبردن محتوای تنفرآمیز تلاش میکنند؛ اما قانون مشخصی برای پیروی از آن وجود ندارد. همین نبود روند مشخص برای پیروی باعث شده تا قانونگذاران متعددی درصدد دشوارترکردن قوانین برای رسانههای اجتماعی فعالیت کنند.
بههرحال، محققان نیز همچنان در تلاشاند تا حقایق علمی را به شرکتها ارائه کنند. با آمادهشدن این دادهها، شرکتها میتوانند براساس ورودیهای واقعی دربارهی حل این مشکل تصمیمگیری کنند. شوارتز که درحالتحقیق روی تأثیرات توییتر بر خشونت آفلاین است، اعتقاد دارد حجم تحقیقات در این زمینه هنوز کم است و به چشم موضوعی جدید به آن نگاه میشود.
این روزها تیونینگ خودرو در میان خودروهای شاسیبلند رواج زیادی دارد و یکی از محصولاتی که مورد توجه تیونرها قرار دارد، لامبورگینی اوروس است؛ هیولای قدرتمند ایتالیایی که از زمان تولید تاکنون، تافتهای جدابافته از سایر محصولات شاسیبلند بازار بوده است. همین مسئله باعث شد تا شرکت تیونینگ TopCar به فکر طراحی مجدد لامبورگینی اوروس بیفتد.

این تیونر با تغییراتی در ظاهر و طراحی بدنه اوروس کار خود را آغاز کرد. تاپکار برای خریداران لامبورگینی اوروس در مجموع ۱۰ قطعه فیبر کربن قابل مشاهده به همراه مجموعه لوگوی سهتکه و مجموعهای از رینگهای سفارشی ۲۲ اینچی ارائه میدهد.

اگر از نزدیک نگاه کنید، متوجه خواهید شد که این شاسیبلند اوروس سیاهرنگ به قطعاتی شامل قسمتهای زیر مجهز میشود: کاپوت، سپر جلو، ورودی هوای جلو، زه گلگیر، اسپلیتر جانبی، زهوار درها، زه جانبی رکاب، دیفیوزر، اسپلیتر خروجی هوای عقب، اسپویلر زیرین عقب و اسپویلر عقب بالا که همگی از جنس فیبر کربن هستند. خریداران لامبورگینی اوروس میتوانند خروجیهای سفارشی اگزوز را نیز در آینده سفارش دهند، زیرا آنها بهطور موقت در دسترس نیستند.

قطعات فیبر کربنی بدنه مورد استفاده تاپکار برای شاسیبلند لامبورگینی اوروس به تنهایی قیمتی بیش از ۳۹ هزار دلار خواهد داشت که هزینه نصب ۴۷۳۴ دلاری نیز به آن افزوده میشود. در همین حال رینگها هرکدام بهطور جداگانه ۷،۶۰۰ دلار و لاستیکهای اضافی هرکدام ۳۲۰۰ دلار برای مشتری هزینه در بر خواهد داشت.
یکی دیگر از ویژگیهای بسیار جالب در اوروس سفارشی تاپکار، طرح استتار در داخل کاپوت است که به کمک فیبر کربن-کولار (Kevlar) انجام میگیرد. البته این کار باعث نمیشود که دریچههای کاپوت روی پیشرانه ۴ لیتری خورجینی هشت سیلندر مجهز به توربوشارژر دوگانه (توین توربو) پوشیده شوند.

این پیشرانه ۶۴۱ اسب بخار قدرت و ۸۵۰ نیوتنمتر گشتاور در دسترس قرار میدهد و لامبورگینی اوروس را قادر میسازد تا تنها در ۳.۶ ثانیه از حالت سکون به سرعت ۱۰۰ کیلومتربرساعت برسد. بیشینه سرعت این شاسیبلند نیز به ۳۰۵ کیلومتربرساعت میرسد.
کمی بیشتر از یک سال از عرضهی عمومی دانگل Movidius Neural Compute Stick توسط اینتل میگذرد. این محصول را شرکت مویدیوس که در سپتامبر ۲۰۱۶ توسط Intel خریداری شد، تولید میکرد و یک سیستم روی چیپ بود که در قالب یک دانگل یواسبی فلزی ۷۹ دلاری عرضه شد. این وسیله بهطور خاص برای سرعت بخشیدن به الگوریتمهای یادگیری ماشین طراحی شده بود. اینتل میگوید از آن زمان تاکنون این دستگاه در دهها پروژهی تحقیقاتی بهکار رفته و هزاران توسعهدهنده از این دستگاه استفاده کردهاند. اکنون اینتل از نسل بعدی این دانگل رونمایی کرده است.
در کنفرانس توسعهدهندگان هوش مصنوعی اینتل که در پکن برگزار میشد، این شرکت Neural Compute Stick 2 (به اختصار، NCS 2) را معرفی کرد. نسل قبلی این دانگل از واحد پردازش بصری (VPU) قدیمیتر اینتل، میریاد ۲، استفاده میکرد که در محصولات دیگری همچون دوربین Clip گوگل و فانتوم ۴ DJI نیز بهکار رفته بود. اما در نسل جدید، اینتل از VPU جدیدتر و قویتر خود، Myriad X بهره میبرد که طبق ادعای این شرکت ۸ برابر توان پردازشی بیشتری دارد. این محصول با قیمت ۹۹ دلار برای فروش عرضه شده است.
اینتل NCS 2 را راهکاری کامل برای ساخت پروتوتایپ الگوریتمهای هوش مصنوعی، مثل شبکههای عصبی پیچشی (CNN) که بخش اصلی بسیاری از سیستمهای شناسایی تصویر هستند، عنوان میکند. جاناتان بَلِن، معاون رئیس و مدیرکل بخش اینترنت اشیای اینتل، میگوید که این دانگل بهطور خاص برای کارهایی مانند دوربینهای هوشمند ارزیابی، پهپادها، رباتهای صنعتی و وسایل خانهی هوشمند طراحی و ساخته شده است. او میگوید:
در نزدیک به چهار سال گذشته، مقدار زیادی از پردازشهای AI در فضای ابری یا دیتاسنترها صورت میگرفته است. این موضوع در شرایطی که میزان داده زیاد باشد و محدودیتی روی منابع پردازشی، انرژی و خنک کردن سیستمها وجود نداشته باشد، اشکالی ندارد. (اما) خارج از پایگاههای داده، مصرف انرژی و همچنین گرما و قیمت اهمیت فراوانی دارند.
او اضافه میکند که استفاده از NCS 2 مشتریان را قادر میکند تا در چنین محدودیتهایی بهراحتی به فعالیت بپردازند.
استفاده از Myriad X
NCS 2 از USB 3.0/3.1 پشتیبانی میکند که سریعتر از یواسبی ۲ در نسل قبل است. در صورت نیاز به قدرت بیشتر هم میتوان از چند NCS 2 استفاده کرد و با اتصال هرکدام توان پردازشی بهطور خطی افزایش مییابد.
واحد پردازش بصری میریاد ۲، ساختار ۲۸ نانومتری داشت و از ۱۲ هستهی پردازشی SHAVE بهره میبرد. در حالی که میریاد X در NCS 2، معماری ۱۶ نانومتری فینفت دارد و حافظهی درونی آن به ۲.۵ مگابایت افزایش یافته و دو هستهی همهمنظورهی RISC دارد. همینطور چندین شتابدهندهی بصری کممصرف هم درون این VPU قرار داده شده، شامل واحد پردازش دوگانه که میتواند دو فید 720p را تا حداکثر 180Hz پردازش کند و یک پایپلاین پردازش سیگنال قابل تنظیم که میتواند بهصورت سختافزاری تا حداکثر رزولوشن 4K را از ۸ سنسور انکود کند (این مؤلفه در Myriad 2، شامل ۶ سنسور بود).

مقالههای مرتبط:
همچنین میریاد X اولین واحد پردازش بصری است که از Neural Compute Engine اینتل بهره میبرد؛ یک شتابدهندهی سختافزاری اختصاصی با پشتیبانی از FP16 و fixed-point هشت بیتی که پردازشهای شبکه عصبی را تسریع میکند.
اینتل ادعا میکند توان پردازشی این چیپ به ۴ ترافلاپس میرسد و در بیشترین حالت، به هزار میلیارد عملیات اختصاصی پردازش شبکه عصبی در هر ثانیه دست پیدا میکند و عملکرد آن در زمینهی تحلیل شبکهی عصبی عمیق(DNN)، حدود ۱۰ برابر بهتر از میریاد ۲ است.
بلن میگوید:
این محصول بهطور خاص برای دانشمندان علوم دادهها یا توسعهدهندگان نرمافزار بهینه شده که با توجه به محدودیتهای مصرف انرژیشان میخواهند حداکثر بهرهوری را از بخشهای مختلف دریافت کنند.
تجاریسازی هوش مصنوعی
توسعهدهندگان از نسل قبلی، یعنی Movidius Compute Stick برای ساخت وسایل متنوعی از پهپادهای مخصوص پیدا کردن کوسهها گرفته تا دوربینهای کمهزینه برای تشخیص سرطان پوست استفاده کردهاند. اینتل امیدوار است که از نسل جدید این دانگل نیز به همین میزان استفاده شود.
NCS 2 با الگوریتمهای آمادهی AI برای تشخیص چهره و تشخیص و تعقیب اشیا عرضه میشود و علاوهبر آن ازکیتهای توسعهی نرمافزاری Compute مویدیوس و Computer Vision اینتل و OpenVINO نیز پشتیبانی میکند. Open VINO که اوایل امسال توسط اینتل معرفی شد، ابزاری برای استفاده از هوش مصنوعی در رایانش مرزی است که از فریمورکهایی مانند Caffe2 فیسبوک و TesorFlow گوگل پشتیبانی میکند.
مقالههای مرتبط:
اینتل در پی این است که در کنار عرضهی این وسیله، برای برنامهی Intel AI: In Production هم بازاریابی بیشتری انجام دهد. بلن توضیح میدهد که این برنامه پلتفرمی سرتاسر (End-to-end) برای تبدیل پروتوتایپهای هوش مصنوعی به محصولات مصرفی است. او میگوید اینتل به دنبال این است که از آزمایشات و اثبات مفاهیم در فضای آکادمیک فراتر رفته و به تجاریسازی نوآوریهای جامعهی توسعهدهندگان کمک کند.
در همین راستا توسعهدهندگانی که میخواهند از این فرصت استفاده کنند، به کامپیوترهای AI DevCloud اینتل با امکاناتی نظیر فضای ذخیرسازی و پردازندههای Xeon Scalable با تنظیمات قابل انتخاب دسترسی پیدا میکنند. پس از آنکه با استفاده از این کامپیوترها، آزمایش و بهینهسازی مدلها انجام شد و از صحتشان اطمینان حاصل شد، ابزار و نمونهکدهایی در اختیار این افراد خواهد بود که ادامه کارشان روی وسایلی مانند NCS 2 یا بردهای mini-PCIe شرکت آیون، به آنها کمک میکند. بلن درباره این امکانات میگوید:
این یک مجموعهی کامل برای سختافزار ما است که ابزار، افراد متخصص و اکوسیستمهای مختلف را دور هم جمع میکند و به توسعهدهندهها کمک میکند شریک مناسب خود را، چه یک ISP باشد، چه یک سرویسدهندهی ابری یا حتی یک تولیدکنندهی قطعات، پیدا کنند.
یکی از توسعهدهندگان تیم Inter AI: In Production اینتل به نام پیتر ما، با ساخت دستگاه تشخیص میکروب در آب توانست مقام نخست را در رویداد World Virtual GovHack که توسط موسسهی واقع در دبی GovTechPrize در سال ۲۰۱۷ برگزار میشد کسب کند. این پروژه برای تشخیص پاکی آب از یک میکروسکوپ دیجیتال و یک الگوریتم تشخیص الگو که روی میریاد ۲ اینتل اجرا میشود، استفاده میکند.

پروژهی Clean Water AI که با استفاده از Neural Compute Stick پیادهسازی شده
ناوین رائو معاون اینتل و مدیرکل محصولات هوش مصنوعی این شرکت میگوید:
نسل اول این محصول با مشخصات ظاهری و قیمتی که پیش از آن وجود نداشت، باعث شد تعداد زیادی از توسعهدهندگان هوش مصنوعی بتوانند در این زمینه به فعالیت بپردازند. ما مشتاقیم تا ببینیم که با این ارتقای زیاد توان پردازشی در NCS 2 جدید اینتل، جامعهی توسعهدهندگان چه چیزهای جدیدی میسازد.
OpenSignal، یک شرکت تحلیلی بزرگ است و در حقیقت یک استاندارد جهانی مستقل برای اندازهگیری سرعت اینترنت موبایلی بهشمار میآید. این موسسه با استفاده از میلیاردها عدد و رقم بهدستآمده از دهها میلیون گوشی هوشمند در سراسر دنیا، کیفیت شبکههای موبایلی را در مقیاسی بسیار بزرگ مورد تحلیل قرار میدهد.
اُپن سیگنال طی جدیدترین گزارش خود، اعلام کرده است که شبکههای موبایلی در ۳۳ کشور دنیا، سرعت اینترنت بیشتری را نسبت به اتصالات وایفای، ارائه میدهند. از میان برخی از این کشورها میتوان به استرالیا اشاره کرد؛ جایی که سرعت شبکههای موبایلی بهمیزان ۱۳ مگابیت بر ثانیه، سریعتر از وایفای است. همچنین، این رقم در فرانسه به ۲.۵ مگابیت بر ثانیه میرسد.
در ضمن، اختلاف سرعت ارائهشده توسط اینترنت موبایلی نسبت به اینترنت وایفای در کشورهای قطر، ترکیه، مکزیک و آفریقای جنوبی، بهترتیب معادل ۱۱.۸، ۷.۳، ۱.۵ و ۷.۵ مگابیت بر ثانیه بوده است. در کنار اینها گفتنی است که میانگین سرعت اینترنت موبایلی در ایران، ۱۳.۴ مگابیت بر ثانیه و میانگین سرعت اینترنت وایفای، ۵.۱ مگابیت بر ثانیه اندازهگیری شده است؛ بهعبارتی، اختلاف سرعت بین اینترنت موبایلی و وایفای در کشور ایران، ۸.۳ مگابیت بر ثانیهاست.
گفتنی است که ارقام یادشده در جدول زیر، همگی بیانگر میزان بیشتربودن سرعت اینترنت موبایلی نسبت به اینترنت وایفای در کشورهای مختلف هستند.
| نام کشور | اختلاف سرعت اینترنت موبایلی نسبت به اینترنت وایفای |
|---|---|
| استرالیا | ۱۳ مگابیت بر ثانیه |
| لبنان | ۱۲.۳ مگابیت بر ثانیه |
| قطر | ۱۱.۸ مگابیت بر ثانیه |
| عمان | ۱۱ مگابیت بر ثانیه |
| یونان | ۱۰.۶ مگابیت بر ثانیه |
| جمهوری چک | ۱۰.۲ مگابیت بر ثانیه |
| میانمار | ۹.۶ مگابیت بر ثانیه |
| جمهوری اسلامی ایران | ۸.۳ مگابیت بر ثانیه |
| ترکیه | ۷.۳ مگابیت بر ثانیه |
| بولیوی | ۷.۳ مگابیت بر ثانیه |
| کرواسی | ۶.۶ مگابیت بر ثانیه |
| آفریقای جنوبی | ۵.۷ مگابیت بر ثانیه |
| مصر | ۵ مگابیت بر ثانیه |
| اتریش | ۴.۹ مگابیت بر ثانیه |
| گواتمالا | ۴.۸ مگابیت بر ثانیه |
| تونس | ۴.۷ مگابیت بر ثانیه |
| امارات متحدهی عربی | ۳.۶ مگابیت بر ثانیه |
| اکوادور | ۳ مگابیت بر ثانیه |
| ازبکستان | ۳ مگابیت بر ثانیه |
| صربستان | ۳ مگابیت بر ثانیه |
| مراکش | ۲.۹ مگابیت بر ثانیه |
| کلمبیا | ۲.۸ مگابیت بر ثانیه |
| فرانسه | ۲.۵ مگابیت بر ثانیه |
| اسلواکی | ۲.۳ مگابیت بر ثانیه |
| کنیا | ۲.۳ مگابیت بر ثانیه |
| پاکستان | ۲.۳ مگابیت بر ثانیه |
| جمهوری دومینیکن | ۲.۲ مگابیت بر ثانیه |
| کویت | ۲ مگابیت بر ثانیه |
| تایوان | ۱.۶ مگابیت بر ثانیه |
| عربستان سعودی | ۱.۶ مگابیت بر ثانیه |
| مکزیک | ۱.۵ مگابیت بر ثانیه |
| کاستا ریکا | ۱.۲ مگابیت بر ثانیه |
| الجزیره | ۱.۲ مگابیت بر ثانیه |
از طرفی، اکثر پیشبینیها در مورد سرعت اینترنت سنگاپور، هنگ کنگ و ایالات متحدهی آمریکا (سه منطقهی بهشدت توسعهیافته) درست از آب در آمدند؛ در حقیقت، در این کشورها سرعت اینترنت وایفای بسیار بیشتر از اینترنت موبایلی است (بهترتیب بهمیزان ۳۴، ۳۸ و ۲۵ مگابیت بر ثانیه).
بهمرور زمان با ساخت نسل جدید شبکههای موبایلی، برتری این شبکه نسبت به اینترنت وایفای، بیشتر و بیشتر میشود. در واقع جالب است بدانید که در ۶۳ درصد از کشورهای بررسیشده توسط OpenSignal (معادل ۵۰ کشور)، شبکههای 4G سرعت اینترنت بیشتری را نسبت به وایفای ارائه دادند. دادههای جدول نخست، به تمامی شبکههای موبایلی مرتبط میشدند (نه صرفا 4G) به همین دلیل، در ۴۱ درصد از کشورها شاهد سرعت بیشتر اینترنت موبایلی بودیم.

از طرفی، تنها در هفت کشور سرعت اینترنت 3G بیشتر از سرعت وایفای بوده است؛ البته در همین کشورها، شاهد میانگین سرعت اینترنت 3G بسیار کمی بودهایم. بهترین حالت ممکن برای سرعت اینترنت 3G، در کشور لبنان مشاهده شد (۳ مگابیت بر ثانیه). بدیهی است که با همهگیر شدن شبکهی نسل پنجم (5G)، روند بهتر شدن اینترنت موبایلی نسبت به وایفای تسریع خواهد شد.
در چهار کشور مجارستان، بنگلادش، بلژیک و نروژ، تفاوت قابلتوجهی بین سرعت اینترنت موبایلی و وایفای دیده نمیشود. جزئيات مربوط به هر یک از این کشورها را میتوانید در جدول زیر مشاهده کنید:
| نام کشور | سرعت دانلود اینترنت موبایلی | سرعت دانلود اینترنت وایفای |
|---|---|---|
| مجارستان | ۳۱.۷ مگابیت بر ثانیه | ۳۱.۱ مگابیت بر ثانیه |
| بنگلادش | ۵.۱ مگابیت بر ثانیه | ۵.۲ مگابیت بر ثانیه |
| بلژیک | ۳۳.۵ مگابیت بر ثانیه | ۳۴.۳ مگابیت بر ثانیه |
| نروژ | ۴۲.۸ مگابیت بر ثانیه | ۳۴.۹ مگابیت بر ثانیه |
در این بین، جالبتوجه است که در برخی کشورها نظیر آرژانتین، ایتالیا، هند، آلمان، آمریکا، سنگاپور و...، وایفای تجربهی اینترنتیِ سریعتری را در اختیار کاربران گوشیهای هوشمند قرار میدهد؛ زیرا در موارد یادشده و بسیاری دیگر از کشورها، اینترنت ثابت بهطرز قابل توجهی پرسرعت است. برای نمونه به سنگاپور اشاره میکنیم، جایی که سرعت اینترنت وایفای معادل ۷۲.۸ مگابیت بر ثانیه و سرعت اینترنت موبایلی معادل ۳۸.۸ مگابیت بر ثانیه است.
OpenSignal در بخش دیگری از گزارش خود، به مقایسهی سرعت دانلود و آپلود اینترنت میپردازد. بر اساس اطلاعات منتشرشده از سوی این موسسه، در کشورهای اکوادور، فرانسه، کویت و تایوان، سرعت دانلود تنها در اینترنت موبایلی سریعتر است. در کشورهایی نظیر هلند، نیوزیلند، برزیل، کانادا، آمریکا، مالزی و... هم آپلود و هم دانلود، در شبکهی وایفای از سرعت بیشتری برخودار هستند. در ضمن، آرژانتین، رژیم صهیونیستی، اندونزی، شیلی، پاراگوئه، پرو و سریلانکا، تنها کشورهایی هستند که در آنها، سرعت آپلود در شبکههای موبایلی سریعتر از شبکههای وایفای است.

در نهایت به کشورهایی میرسیم که سرعت آپلود و دانلود شبکههای موبایلی آنها، سریعتر از وایفای است؛ در این لیست کشورهایی نظیر ایران، یونان، کرواسی، ترکیه، امارات، قطر، کلمبیا و... جای میگیرند.
آنطور که گزارش OpenSignal بیان میکند، در ۶۳ درصد از کشورها (شامل ایران)، اینترنت LTE سرعت بیشتری را نسبت به وایفای ارائه میدهد؛ برای نمونه، این اختلاف سرعت در ایران معادل ۱۳.۸ مگابیت بر ثانیه است. در ردهی نخست این رتبهبندی، لبنان (با اختلاف ۲۵ مگابیت بر ثانیه) و در ردهی آخر قزاقستان (با اختلاف ۱.۱ مگابیت بر ثانیه) جای میگیرند.
OpenSignal در بخش پایانی گزارش خود به تحلیل امکان بقای وایفای میپردازد؛ طبق ادعای تحلیلگران این موسسه، شبکهی وایفای بهلطف داشتن قیمت کمتر، ظرفیت بهتر و پوششدهی بیشتر روی انواع دستگاهها (نظیر گوشی هوشمند، پوشیدنیها و...) همچنان به بقای خود ادامه خواهد داد. بیشک پس از همهگیر شدن 5G، شاهد برتری بیشتر شبکههای موبایلی نسبت به شبکههای وایفای خواهیم بود.
پلن گوردون نویسندهی سایتهای معتبری چون marketing ،The Muse+ و Mashable، در این مقاله، به بیان تجربهی خود درخصوص تغییر شغل، دشواریهای ناشی از آن و همچنین چگونگی مدیریت این تغییرات میپردازد. این مقاله از زبان او نوشته شده است:
هیچ چیز در زندگی، جای خواب را برای من نمیگیرد. زمانیکه پیشنهاد کار در یک شوی سرگرمی تلویزیونی را گرفتم، سر از پا نمیشناختم. این خوشحالی ادامه داشت تا آنکه فهمیدم در چه مخمصهای گیر افتادهام.
شغل جدید، مجبورم میکرد که راس ساعت ۴ صبح از رختخواب دل بکنم، تا به این ترتیب بتوانم ساعت ۵ در محل کار خود حاضر باشم. من باید تا ساعت ۱۳:۳۰ کار میکردم و پس از آن رهسپار خانه میشدم. البته ساعات کاری روزانهام کماکان همان ۸ ساعت معمول بود، با این تفاوت که کمی زودتر از شما (که احتمالا باید ساعت ۹ صبح در محل کارتان باشید) سر کار میرفتم و زودتر هم به خانه برمیگشتم (هرچند که شما احتمالا تا ساعت ۵ عصر سر کار هستید).

مقالههای مرتبط:
شغل جدید به معنای پذیرفتن تغییر در تمام جوانب زندگیام بود. قرار نبود که تنها در یک شغل جدید مشغول شوم (که خود چالشی منحصر بفرد بود)، بلکه مجبور بودم برای انجام ماموریتهای کاری از این گوشه به آن گوشهی کشور سفر کنم. حالا شغلی جدید در شرکتی جدید و شهری متفاوت با منطقه زمانی متفاوت و همینطور ساعات کاری کاملا متفاوت داشتم. با این حساب، ناچار بودم بدون اینکه تردیدی به خودم راه بدهم، به یکباره تمام این تغییرات را پذیرا شوم.
اما مشکل بزرگتری هم وجود داشت. سحرخیزی میانهی خوشی با نویسندگی و اجرای استندآپ کمدی (دو حرفهای که به آن تسلط دارم) نداشت و لذا ناچار بودم که میان این دو نیز صلح و سازش برقرار کنم. بطور کلی، بیشتر رویدادها و شوهای کمدی، در تاریکی شب آغاز شده و تا پاسی از آن ادامه مییابند. با این اوصاف، میدانستم که مجریگری تلویزیون وادارم میکند که سبک زندگیام را تغییر دهم و دستی به سر و گوش برنامهی روزانهی خود بکشم. با اینحال، امیدوار بودم (و شاید تنها سر خود را شیره میمالیدم) که بتوانم از پس همهی کارهایم بربیایم.

در یک ماه گذشته، موارد بسیاری را تجربه کرده و یاد گرفتهام. حالا میدانم که چطور بدون اینکه از قید خواب، زندگی اجتماعی و امور روزمره خود بزنم، از عهدهی چنین تغییراتی بربیایم. داستان من در این خصوص شنیدنی است.
هفتهی اول
اوضاع بر وقف مراد بود
بالاخره با رویایی در سر و چمدانی در دست، از هواپیمایم در فرودگاه بینالمللی لسآنجلس پیاده شدم. در تمام این مدت، در این خیالات بودم که ارزشش را دارد که یک ماه صبر پیشه کنم. چرا که بهقول معروف، پایان شب سیه، سپید خواهد بود. خلاصه، باید فردای همان روز و راس ساعت ۵ صبح در محل کارم حاضر میشدم. بنابراین در حالیکه دچار پرواززدگی شده بودم، زودتر به رختخواب رفتم.
تنظیم خواب من پس از پروازی طولانی و به علت اختلاف ساعت مبدأ با مقصد پرواز به هم ریخته بود. تغییرات در زمان، مکان، و آبوهوا باعث شده بود که خستگی بر من غلبه کند و آسوده به خواب بروم.

هرشب میتوانستم راس ساعت ۹ شب سر به بالین بگذارم و روز بعد بدون مشکل خاصی در ساعت ۴ صبح از خواب ناز برخیزم. با این تصور که ورزش میتواند به تنظیم زمان خوابم کمک کند، هر روز مقداری هم تمرین میکردم. عادت کرده بودم که هر شب دوش بگیرم، هرچند که تجربهای نامعمول برایم بود. اما تنها اینطور میتوانستم بهداشت خود را نیز حفظ کنم.
اوضاع کاملا بر وفق مراد پیش میرفت، بطوریکه کمکم باورم میشد که شاید من هم آدم صبح باشم. یعنی احتمالا از آن دست آدمهایی بودم که تمرکز و بازدهی کاری و حتی خلقم در صبح بهتر از عصر است.

اوضاع خوب پیش میرفت تا اینکه آن شنبهی کذایی از راه رسید. روزی که با خودروی اجارهای تصادف کردم و در میان چند خودروی دیگر که زنجیرهوار با هم برخورد کرده بودند گیر افتادم. از قضا رانندهی خودروی خاطی و مسبب حادثه هم فرار را بر قرار ترجیح داده بود. انگار سالی که نکوست از بهارش پیداست! معلوم بود که این روزها، روز من نیست و هفته خوبی انتظارم را نمیکشد.
هفتهی دوم
اوضاع بههم ریخته شد
جابهجایی به یک شهر جدید، شغل تازه و فکر و خیال دربارهی برنامهی کاری جدید، به زودی سوهان روح من شدند. دیگر خبری از آن شور و شوق و آدرنالین هفتهی قبل نبود. تمام روز خسته و درمانده بودم. گاهی سعی میکردم چرتی بزنم، اما بیشتر وقت خالیام، صرف بحث و جدل تلفنی با شرکت کرایهی خودرو بر سر تصادف ناخواستهام شده بود.

از آنجا که میخواستم ساعات خواب و سطح اضطرابم را کنترل کنم، وضعیت خورد و خوراکم را تا جای ممکن تنظیم کرده بودم. مطمئن بودم که شرکت هر پنجشنبه تعدادی قرص نان در میان پرسنل توزیع میکند و دستکم خیالم از بابت یک وعدهی غذایی راحت بود.
برای اینکه به شهر جدید عادت کنم، خود را مجبور میکردم که هر شب از خانه بیرون بزنم و برای مردم شهر برنامه اجرا کنم. بعد دوباره به رختخواب برمیگستم و برای تنها چند ساعت خوابیدن، تقلا میکردم. اما این کار اشتباه بود. چرا که با سررسیدن آخر هفته، انرژی من هم به خط پایان میرسید؛ در حالیکه تمام هفته فکر و ذکرم مشغول آن بود که چه کنم که هفته آینده به مزخرفی این هفته نباشد.

همکاران جدیدم سعی داشتند تمام فوت و فنهای خود برای جان به در بردن از این شرایط را با من در میان بگذارند، از نصب پردههای ضخیم برای تاریک کردن اتاق تا قرص خواب را امتحان کردم. اما یکی از آنها آب پاکی را روی دستم ریخت: «شش ماه است که در اینجا مشغول شدهام و هنوز بطور کامل به شرایط آن خو نکردهام.»
هفتهی سوم تا پنجم
کمکم اوضاع سر و سامان میگرفت
پس از دو هفتهی جانکاه و پرچالش، کمکم توانستم به تعادل درونی برسم. بهجز ناهار، در بقیهی وعدهها پرخوری نمیکردم و در عوض خودم را در طول روز با خوراکیهای سالم و سرشار از پروتئین سیر میکردم. از آنجا که شغل من مجبورم میکرد که زمان زیادی را در مقابل تلویزیون و صفحه نمایشگر رایانه بگذرانم، سعی میکردم هر از گاهی به خودم استراحتی بدهم و تمرینهای کششی بکنم. از این طریق میتوانستم تمرکز و انرژی خود را حفظ کنم و بهعلاوه وقت بیشتری را به گشت و گذار در شهر اختصاص دهم.

من آدم چرت زدن در طول روز نبودم و به همین دلیل دست از خوابیدنهای گاهوبیگاه برداشتم. سعی میکردم با دیدار تازه کردن از دوستانم، اوقات خوشی را در کنارشان بگذرانم و به این ترتیب نهایت استفاده از اوقات فراغت خود را ببرم. من قانون مشخصی برای خودم داشتم: نباید دو شب متوالی بیش از ساعت ۹ شب بیدار بمانم. به این ترتیب میتوانستم هر زمان که نیاز بود، بیشتر بیدار بمانم و به کارهای مورد علاقهام رسیدگی کنم. میدانستم که دیگر نمیتوانم همان زندگی اجتماعی سابق خود را داشته باشم، اما به لطف هدفمندی، برنامهریزی دقیق و کافئین میتوانستم تا حدودی شرایط قبل را داشته باشم.

دوران گذار و تغییرات من هنوز به پایان نرسیده است، اما حالا آدم عاقلتری شدهام. در حال حاضر به همان اندازه که خوابیدن را دوست دارم، آدم سحرخیزی نیز هستم و صبح را دوست دارم. هرچند بطور حتم از خوابیدن طولانی لذت میبرم، اما حالا همان ۷ ساعت خواب نیز برایم کفایت میکند. البته همچنان باید هفت ساعت مداوم بخوابم تا بدنم از عملکرد مناسب برخودار باشد. باید حواسم باشد که مبادا بیش از این بخوابم و همچنین این نکته را هم میدانم که بدن من هر هفته تغییرات جدیدی را در مواجهه با شرایط تازه از خود نشان میدهد.
شانس با من یار بوده که بسیاری از لسآنجلسیها درست مثل من، ساعات کاری استانداردی ندارند. همین موضوع باعث میشود که بتوانم روز خود را با دوستان و همشهریان جدیدم بگذرانم. خوشبختانه دوستان حمایتگری نیز دارم که شرایط من را درک میکنند و خوابآلود بودنم در طول نمایش فیلم در سینما را تحمل میکنند.

هرچند که از ورزش کردن بیزار بودم، اما پیروی از یک برنامهی منظم تمرینی، برایم بسیار سودمند بوده است. روزهایی که جنبوجوش زیادی دارم، ورزش میکنم و به اندازهی کافی آب مینوشم، احساس خوبی دارم و همهی اینها به پیشرفتم کمک میکنند. همینطور که با این چالش بیشتر دستوپنجه نرم میکنم، در میابم که بیش از پیش با شرایط تازه خو گرفتهام و حتی بیشتر از گذشته به تفریح و سرگرمی خود میرسم.
ساعت کار غیرمتعارف، مزایای فوقالعادهای هم دارد. سحرخیزی و فعالیت صبحگاهی، دستکمی از رویا ندارد. وقتی که صبح زود از خانه بیرون میزنید، احساسی خوشایند درونتان بوجود میآید. چرا که میدانید ساعتها وقت دارید و میتوانید به همهی کارهایتان برسید.
گرچه دنبال کردن چنین برنامهای در زندگی، هرگز باب میلم نبوده است. اما کمکم یاد میگیرم که دوستش داشته و به اجرای آن متعهد باشم. شاید گاهی از این برنامه خسته شوم، اما لااقل مطمئنم که به کمک آن میتوانم امور زندگی خود را سر و سامان دهم.
خبرگزاری رویترز پیشتر اعلام کرده بود که لاجیتک درصدد تصاحب پلنترونیکس با ارزش ۲.۲ میلیارد دلار است. اما ظاهرا مذاکرات میان دو شرکت بینتیجه مانده است و قرار نیست معاملهای بین دو شرکت به نتیجه برسد.
پلنترونیکس یکی از شرکتهای تولیدکنندهی هدفون با ارزشی در حدود ۲.۲ میلیارد دلار است که قرار بود با توجه به تعرفههای واردات از چین به آمریکا، لاجیتک آن را تصاحب کند؛ اما آخرین خبرها حاکی از این است که مذاکرات لاجیتک برای تصاحب پلنترونیکس موفقیتآمیز نبوده است.
لاجیتک در گفتگویی با سایت خبری TechCrunch اعلام کرد: «با وجودی که مذاکرات بین دو شرکت بهخوبی پیش میرفت ولی مذاکرات شرکت لاجیتک با پلنترونیکس متوقف شده است و قرار نیست ادامه داشته باشد».
اگر مذکرات به نتیجه میرسید، قرارداد ۲.۲ میلیارد دلاری لاجیتک برای تصاحب پلترونیکس، یکی از بزرگترین معاملههایی میشد که تاکنون لاجیتک به انجام رسانده است. هرچند این معامله لزوما منعکسکنندهی ارزش بالای مشتریان کسبوکار پلنترونیکس نیست. در اوایل سال جاری میلادی، شرکت Plantronics راهکار ویدئو کنفرانس شرکت پلیکام (Polycom) را به ارزش ۲ میلیارد دلار خریداری کرد، که همین مساله میتواند یکی از عوامل انگیزهبخش برای لاجیتک به منظور تصاحب پلنترونیکس باشد.

طی سالهای اخیر"هوش مصنوعی" (AI) موضوع داغ رسانهها بوده و همچنان هم با قابلیتهای روز افزون خود جذابترین موضوع رسانهها محسوب میشود و غولهای فناوری جهان مانند آمازون، فیسبوک، مایکروسافت و گوگل نیز سرمایه گذاریهای عظیمی در این زمینه میکنند.
به گزارش ایسنا و به نقل از فوربز، در سال ۲۰۱۸ خبرهای بسیار جالبی از عملکرد فناوری هوش مصنوعی در زمینههای گوناگون شنیدیم اکنون در این خبر قصد داریم تا دریابیم آینده این فناوری در سال ۲۰۱۹ چگونه خواهد بود.
هوش مصنوعی به هوشی که یک ماشین در شرایط مختلف از خود نشان میدهد، گفته میشود. به عبارت دیگر هوش مصنوعی به سیستمهایی گفته میشود که میتوانند واکنشهایی مشابه رفتارهای هوشمند انسانی از جمله درک شرایط پیچیده، شبیهسازی فرایندهای تفکری و شیوههای استدلالی انسانی و پاسخ موفق به آنها، یادگیری و توانایی کسب دانش و استدلال برای حل مسایل را داشته باشند.
هوش مصنوعی را باید عرصه پهناور تلاقی و ملاقات بسیاری از دانشها، علوم، و فنون قدیم و جدید دانست. ریشهها و ایدههای اصلی آن را باید در فلسفه، زبانشناسی، ریاضیات، روانشناسی، عصبشناسی، فیزیولوژی، تئوری کنترل، احتمالات و بهینهسازی جستجو کرد. هوش مصنوعی کاربردهای گوناگون و فراوانی در علوم رایانه، علوم مهندسی، علوم زیستشناسی و پزشکی، علوم اجتماعی و بسیاری از علوم دیگر دارد.
"روی روانانی"(Roy Raanani)، مدیرعامل و بنیانگذار کمپانی"Chorus.ai" گفت: ما شاهد دموکراسی درآمدن هوش مصنوعی با استفاده از الگوریتمهای متن باز، قدرت محاسباتی مقرون به صرفه و سخت افزار تخصصی هوش مصنوعی هستیم. گوگل، کتابخانه نرمافزاری متنباز "تنسورفلو"(TensorFlow) را منتشر کرد تا هر کسی بتواند براساس آن الگوریتمهای یادگیری ماشینی ایجاد کند. همچنین معرفی سخت افزارهای تخصصی هوش مصنوعی توسط شرکت اپل، گوگل، تسلا و اِنویدیا سبب افزایش ۱۰ تا ۱۰۰ برابری عملکرد فناوری هوش مصنوعی شده است.
بهبود تعاملات انسانی
"سنتی سوبوتوسکی "(Santi Subotovsky) یکی از مدیران شرکت "Emergence" گفت: ما قبلا شاهد افزایش چشمگیر اپلیکیشنهایی بودیم که این برنامهها با ترکیب صدا و هوش مصنوعی قصد داشتند تعاملات انسانی، فروش و خدمات مشتری را بهبود بخشند. در سال ۲۰۱۹، "برنامه های"(applications) جدیدی را مشاهده خواهیم کرد که علاوه بر قابلیتهای مذکور، کاربران را قادر میسازند تا از صدا، هوش مصنوعی و ویدیو برای ثبت و تجزیه و تحلیل محتوا استفاده کنند. ما بر این باوریم که در سال ۲۰۱۹، "جلسات ویدئویی"(video meetings) از ابزارهای ارتباطی دیگر پیشی خواهد گرفت و تبدیل به یک فناوری استاندارد خواهد شد میدانید چرا؟ زیرا ارتباطات تصویری دارای ویژگیهای هوشمندانه بیشتری است و این فناوریها میتوانند به طور چشمگیری سبب بهره وری در کارها شوند. به عنوان مثال، ابزارهای مبتنی بر هوش مصنوعی قادر به تبدیل صدا به متن هستند و در جلسات کاری بسیار کارآمد هستند و فناوری تشخیص صدا قادر به شناسایی شرکت کنندکان جلسات است. علاوه بر این، پیشبینی میکنیم در سال ۲۰۱۹ فناوری تشخیص چهره هوش مصنوعی نیز در اتاقهای کنفرانس ویدئویی برای اهداف مختلف مورد استفاده قرار گیرد.
رایانهها
"کانداک ورلی" (Candace Worley) مدیر بخش فنی شرکت امنیت کامپیوتر "مکآفی" (McAfee) گفت: تصمیمات فراوانی وجود دارد که باید در زمانی که یک شرکت استفاده خود از فناوری هوش مصنوعی را گسترش میدهد، به آن آگاه باشد. پیامدهای قانونی برای حفظ حریم خصوصی وجود دارد اما پیامدهای قانونی، اخلاقی و فرهنگی نیز وجود دارد که باعث ایجاد نقش تخصصی هوش مصنوعی در سال ۲۰۱۹ خواهد شد.
پزشکی
"نیک کالدول" (Nick Caldwell) مدیر تولید شرکت" Looker" میگوید: در سال ۲۰۱۹، تفسیرپذیری و توانایی درک افراد از عملکرد سیستم هوش مصنوعی تغییر خواهد کرد. البته منظور من یک تغییر تفکر خوب و مثبت است.
برای مثال هنگامیکه افراد به مطب پزشک مراجعه میکنند، دیگر نیازی نیست که بیمار تمامی مشکلات خود را بیان کند پزشکان با استفاده از فناوری هوش مصنوعی قادر به تشخیص دقیق بیماری او خواهند بود. واقعیت این است که چند سالی است که توانایی و قابلیتهای هوش مصنوعی از تواناییهای انسان نیز بیشتر شده است و سال ۲۰۱۹، سال شروع پذیرش این موضوع است.

گروهی از دانشمندان چینی موفق شدند برای نخستین بار، نوزادانی را با کمک اصلاح ژنتیکی به دنیا بیاورند.
به گزارش ایسنا و به نقل از تککرانچ، یک دانشمند چینی ادعا میکند که موفق شده برای نخستین بار، نوزادانی را با روش اصلاح ژنتیکی به وجود آورد. دکتر "جیانکوی هه"(Jiankui He)، پس از اینکه با استفاده از فناوری کریسپر و برطرف کردن ژن "CCR5 gene"، اصلاحاتی در رحم به وجود آورد، موفق شد در اوایل این ماه، دو نوزاد دختر دوقلو به دنیا بیاورد.
دکتر هه و گروه پژوهشی او در "دانشگاه علم و فناوری جنوب"(SUSTech) چین، از فناوری کریسپر برای حذف ژن CCR5 استفاده کردند تا نوزادانی مقاوم در برابر ایدز به دنیا بیاورند.
در سال 2015، دانشمندان "دانشگاه سان یات سن"(SYSU) چین نیز برای نخستین بار ژنهای داخل رحم انسان را با کمک فناوری کریسپر اصلاح کردند و توانستند ژنهای خاصی را با این روش که عملکرد یک قیچی ژنتیکی دقیق را داشت، خارج کنند.
هه در مصاحبه خود گفت: من مسئولیت بزرگی را در این زمینه احساس میکردم و قصد داشتم این آزمایش، نخستین نمونه مثالزدنی در نوع خود باشد.

چکیده این طرح پژوهشی نشان میدهد که زمان تعیین شده برای آزمایش، از هفت مارس سال 2017 تا هفت مارس سال 2019 است. در این آزمایش، زوجهای ساکن چین که نیازهای مربوط به سلامتی آنها برطرف شده و مایل به انجام دادن لقاح مصنوعی هستند، شرکت دارند. هدف پژوهشگران از این آزمایش، به دنیا آوردن نوزادان سالم مقاوم در برابر ویروس ایدز و ارائه بینشهای جدیدی برای از بین بردن بیماریهای ژنتیکی در رحم انسان است.
جدول مربوط به این بررسی، آزمایشهای ژنتیکی که تاکنون روی جنینهای 12، 19 و 24 هفتهای انجام شده نشان میدهد. البته هنوز مشخص نیست که آیا یکی از همین آزمایشها به تولد این دختران دوقلو منجر شده یا خیر. والدین این نوزادان نیز مایل نیستند که نامشان فاش شود.
هه افزود: من باور دارم که این آزمایش میتواند به خانوادهها و فرزندان کمک کند. من هم درد این گونه افراد را احساس میکنم و قصد دارم مسئولیت خود را در این باره انجام دهم.

ناسا اعلام کرد که قرار است امشب کاوشگر "اینسایت"( InSight) روی سطح مریخ فرود آید.
به نقل از ناسا، بنا بر اعلام ناسا، کاوشگر "اینسایت"(InSight) امشب حدود ۱۰:۳۰ شب روی مریخ فرود میآید.
این برای اولین بار است که ناسا ماموریتی را برای مطالعه اعماق مریخ اختصاص داده است.
مرحله فرود "اینسایت" در ابتدا در فاصله ۱۲۸ کیلومتری بالای مریخ آغاز خواهد شد و سپس فرود کامل صورت خواهد گرفت.
اینسایت" یک فضاپیمای رباتیک سطحنشین مریخ است که قرار است برای اولین بار نقشه درونی مریخ را تهیه کند. این فضاپیما در ساعت ۱۱:۰۵ به وقت محلی ۵ مه ۲۰۱۸ از کالیفرنیا به فضا پرتاب شد.
محل فرود اینسایت،" هامونه الیسیوم"(Elysium Planitia) دومین منطقه بزرگ آتشفشانی در مریخ در نظر گرفته شده که در آنجا با به کار انداختن یک سنسور و یک پروب دما و همچنین انجام آزمایش علمی رادیویی برنامه مطالعه ساختار داخلی مریخ انجام خواهد شد. اینسایت ظرفیت حمل ۵۰ کیلوگرم بار مفید را دارد و این بار شامل تجهیزات علمی همچون لرزهسنج، جعبه حسگر بار، دوربینها، سامانه نصب تجهیزات و پسبازتابگر لیزری(Retroreflector) میباشد. هدف این فرودگر در این سفر شش ماهه، بررسی پوسته و قسمتهای داخلی مریخ برای درک شکلگیری و تکامل این سیاره است.
فضاپیمای اینسایت به بررسی بخشهای عمیق مریخ خواهد پرداخت. اینسایت میتواند اطلاعاتی مانند علائم حیاتی این سیاره، پالس و دمای آن را بررسی کند. ناسا میگوید: ما توسط این فضاپیما برای نخستین بار میتوانیم سیاره مریخ را از زمان تشکیل آن( ۴.۵ میلیارد سال گذشته) بررسی کنیم.
هنگامیکه فضاپیمای ۸۰۰ پوندی(۳۶۰ کیلوگرمی) اینسایت به مریخ برسد، بازوی ۶ پا(۱.۸ متری) خود را برای انجام دو آزمایش اصلی علمی به طور مستقیم بر روی سطح مریخ قرار خواهد داد.

.: Weblog Themes By Pichak :.
ورود کاربران
خوش آمدید! لطفا وارد حساب خود شوید