مایکروسافت که روابط عمیقی با آمازون و الکسای این شرکت دارد، بهتازگی دو اسپیکر هوشمند این مجموعه یعنی آمازون اکو و اکو دات را در فروشگاههای اینترنتی و فیزیکی خود برای فروش قرار داد.
اما مایکروسافت درحالی به ترغیب کاربران به استفاده از اکوسیستم آمازون مشغول است که اغلب محصولاتش هنوز از الکسا پشتیبانی نمیکنند و از سویی، خود نیز صاحب دستیار صوتی کورتانا است. پس دلیل این توجه به محصولی که رقیب محصول خودش بهنظر میرسد، چیست؟
اگر به عبارت معروف «دشمن دشمن تو، دوست تو است» اعتقاد داشته باشید، اولین پاسخ بهسادگی بهدست میآید. اسپیکرهای هوشمند آمازون و دستیار صوتی الکسا، رقیب اپل و سیری معروفش به شمار میروند و اپل نیز رقیب مایکروسافت در حوزههای مختلف است. بنابراین، همکاری با هریک از رقیبان اپل، کاهش فروش آن را در پی داشته و بهنوعی برد برای مایکروسافت به شمار میرود.
اما ماجرا فقط به همین رویکرد ختم نمیشود، بلکه در خود مایکروسافت نیز صحبتهایی پیرامون تغییر نگرش به کارکرد و هدف کورتانا مطرح است که چنین موردی ممکن است کورتانا را از زمین بازی الکسای آمازون و سایر دستیاران هوشمند خارج کند؛ چراکه با کاهش اقبال کاربران به این دستیار صوتی، مایکروسافت قصد خروج آن از این حوزه و بهکارگیری آن در زمینهی روباتهای هوشمند پاسخگویی و حوزههایی از ایندست را در سر دارد.
بنابراین هرچند هنوز خبر واضحی از تصمیم نهایی مایکروسافت درمورد کورتانا وجود ندارد، اما بهنظر میرسد با خداحافظی کورتانا از دنیای دستیاران هوشمند صوتی و همکاری جدیتر با Amazon فاصلهی چندانی نداریم؛ مخصوصاً که Microsoft اخیراً پشتیبانی ایکسباکس One از دستیار صوتی آمازون را اعلام کرد و از سویی دیگر، سازندگان دستگاههای ویندوزی نیز علاقمندی خود را به استفاده از الکسای آمازون در محصولات خود نشاندادهاند.
سیلیکونولی تاکنون آزادی زیادی در اشتباه کردن و اصلاح آنها داشته است؛ اما روزهایی که غولهای فناوری آزادی عمل کامل داشتند، ممکن است رو به پایان باشد. بهگفتهی تیم کوک، مدیرعامل اپل، تنظیم مقررات برای صنعت فناوری هماکنون اجتنابناپذیر است.
در مصاحبهای که با برنامه Axios شبکه HBO در یکشنبهشب پخش شد، مدیر اجرایی ارشد و رئیس اپل در اینباره به شرکتهای سیلیکونولی هشدار داد و گفت:
بهطور کلی من طرفدار تنظیم مقررات نیستم و به بازار آزاد بسیار معتقدم. اما باید بپذیریم که بازار آزاد دیگر جوابگو نیست و حتی اینجا در سیلیکونولی هم دیگر جوابگو نیست. من فکر میکنم تنظیم مقررات جدید بدین منظور، اجتنابناپذیر است.
این سوال مهمی است که سیلیکونولی، شامل غولهای تکنولوژی مانند اپل، فیسبوک و گوگل با نقش خود در شکلگیری جامعه مدرن دستوپنجه نرم میکنند، با آن روبهرو شدهاند. از ساخت دستگاهها و خدماتی که ما هر روز استفاده میکنیم تا تعیین اینکه چگونه به اخبار دسترسی داشته باشیم و چه نقشی در دموکراسی داشته باشیم؛ غولهای تکنولوژی دیگر تنها تصمیمگیرنده در این زمینهها نیستند.
کوک به برخی از این سوالها در مصاحبهی خود پاسخ داد، اما اطلاعات خیلی جدیدی ارائه نداد. او در مورد تنوع موجود در سیلیکونولی گفت اعتقاد دارد که شرکتها به تنوع جنسیتی توجه نداشتهاند، اما شرایط رو به بهبود است. کوک در ارتباط با حریم خصوصی گفت:
شرکتها نباید این مسئله را حریم خصوصی در برابر سود یا حریم خصوصی در برابر نوآوریهای فنی ببینند؛ این یک فرض غلط است. کاری که ما انجام دادهایم این است که دستگاهها را طوری طراحی کردهایم که هوش بالا و اطلاعات باورنکردنی درباره کاربران دارند، اما شرکتها به تمام این اطلاعات نیاز ندارند.
کوک در مورد اعتیاد به گوشیهای هوشمند اعتراف میکند که او مثل چسب هنوز به مدت چند ساعت در روز ازگوشی خود جدا نمیشود، اما در طول زمان دارد این زمان را کاهش میدهد. و در این مورد که آیا تکنولوژی، قدرت خوب یا بدی است؛ همه چیز به نگاه شما بستگی دارد. کوک میگوید:
خوب یا بد بودن تکنولوژی بستگی به آفرینندهی آن دارد، خیلی اوقات هدف انجام کار بد نبوده است. از ابتدا هم پیشبینی نشده که آن تکنولوژی میتواند در جهت منفی استفاده شود.
روز گذشته اخباری مبنی بر عدم حمایت دستگاههای مسئول از پیامرسانهای داخلی به جز سروش و گپ منتشر شده بود. دکتر ابوالحسن فیروزآبادی، دبیر شورای عالی فضای مجازی نیز در نشست خبری همایش و نمایشگاه رسانههای نوین این موضوع را تأکید کرد و گفت از این به بعد تنها دو پیامرسان داخلی که شرایط اجتماعی بهتری دارند، کاربران بیشتری جذب کردهاند، از لحاظ فنی شرایط خود را توسعه دادهاند و همچنین قابلیت سرویسدهی مناسب دارند مورد حمایت بیشتر قرار خواهند گرفت.
به گفتهی دبیر شورای عالی فضای مجازی حمایتهای قبلی از پیامرسانها قطع نشده است و حمایتهایی از جمله ترافیک رایگان و کاهش تعرفه در اختیار ۵ تا ۷ پیامرسان داخلی قرار دارد. وی گفت:
این دو پیامرسان از لحاظ امکانات سختافزاری مورد حمایت قرار میگیرند و دیتاسنتری در اطراف تهران به آنها اختصاص یافته است تا نیازهای سختافزاری آنها بر آورده شود. وزارت ارتباطات نیز در حال برگزاری مناقصه برای تهیه سختافزارهای مورد نیاز این دو پیامرسان است که امیدوارم هر چه سریع تر این کار صورت گیرد.

فیروزآبادی در ادامهی صحبتهای خود از تمدید مهلت فعالیت هاتگرام و تلگرام طلایی تا آخر آذر ماه خبر داد. به گفتهی وی قرار بود دو کلاینت فارسی هاتگرام و تلگرام طلایی تا پایان شهریورماه از تلگرام مستقل شوند اما به دلیل تحریم و کمبود امکانات فنی این کار صورت نگرفت و مهلت آنها تا آخر آذرماه تمدید شده است. وی همچنین اظهار داشت مخالف تمدید مهلت فعالیت هاتگرام و تلگرام طلایی تا پایان سال است و دربارهی اخبار منتشرشده مبنی بر رفع فیلتر تلگرام گفت:
برنامهای برای رفع فیلتر تلگرام نداریم و بعید میدانم قوهی قضاییه هم اقدامی در این زمینه انجام داده باشد.
فیروزآبادی در مجموع روند فعالیتهای پیامرسان های داخلی را مثبت ارزیابی کرد. وی با اشاره به اینکه در مورد میزان حمایت از پیامرسانهای داخلی باید شرایط کشور در نظر گرفته شود گفت:
این حمایتها باتوجه به محدودیتهای بودجهای انجام شده است. هرچند ممکن است مردم در زمان فعالیت پیامرسانهای داخلی در حدود یک سال و نیم گذشته، دچار نارضایتیهایی شده باشند، اما یاد گرفتیم از پلتفرمهای ایرانی استفاده کنیم که این موضوع گام خوبی است.
ما انسانها اگر نمیتوانستیم بترسیم، برای چنین مدتی طولانی روی زمین زنده نمیماندیم. در غیر این صورت، بیمحابا به میان خیابانهای پرترافیک میرفتیم، بیپروا روی پشت بام راه میرفتیم و به مارهای سمی دست میزدیم یا با افرادی در تماس میبودیم که بیماریهای مهلکی دارند. اما هدف ترس در انسان و در تمام حیوانات، بقا است. در طول تکامل انسان، افرادی که از مسائل درست میترسیدند، بیشتر زنده ماندند تا ژنهایشان را به نسل بعد منتقل کنند. با انتقال این ژنها، صفات ترس و پاسخ به آن نیز به عنوان ویژگی سودمند در نژاد انسان باقی ماند.
در قرن نوزدهم، بحث پیرامون تکامل «چهره ترس»، همان چشمهای از حدقه بیرون زده با تجربه ترس مطلق، در بین دانشمندان داغ بود. چرا وقتی که فرد وحشتزده میشود، چهرهاش به این شکل در میآید؟ برخی میگفتند که خداوند راههای دیگری برای اطلاع ترس بههم نوعانمان به ما انسانها داده است تا حتی اگر به یک زبان صحبت نمیکنیم، بازهم از ترس یکدیگر آگاه شویم. اما چارلز داروین، پدر علم تکامل نظر دیگری داشت، او میگفت، این چهرهی هراسزده، نتیجهی سفتی غریزی عضلات در واکنش تکاملی به ترسی است.
داروین برای اثبات نقطهنظرش، به خانهی خزندگان در باغ وحش لندن رفت و سعی کرد کاملا آرام باقی بماند. او تا آنجا که ممکن بود، نزدیک به شیشه ایستاد، در حالی که در پشت شیشه، مار سمی خطرناکی بهسوی او میآمد. هر بار که مار به داروین نزدیک میشد، ناخودآگاه میترسید و بهعقب میرفت.
داروین در دفتر خاطراتش نوشت:
اراده و عقلم در برابر تصور خطری که تجربه نکردم ناتوان بود.
چارلز داروین نتیجه گرفت که واکنش ترس، غریزهی باستانی است که با تفاوتهایی ظریف هنوز در عصر مدرن به قوت پیشین باقی مانده است. اکثر ما دیگر برای بقا در طبیعت در حال مبارزه یا فرار نیستیم؛ اما ترس، مسئلهای فراتر از غریزهای منسوخ شده است. ترس امروز هم اگر در هنگام آب برداشتن از رودخانه با شیری خشمگین مواجه شوید، همان کارکرد سابق را دارد.
فقط ما حالا دیگر کیف پول دست میگیریم و بهجای جنگل در خیابانها راه میرویم. تصمیم به نرفتن به راه میانبری از کوچهای متروک در نیمه شب، همان ترس منطقی است که باعث زنده ماندن ما میشود. اکنون، تنها محرکها تغییر کردند، ما امروز به همان اندازهی هزار سال پیش در معرض خطر هستیم و ترس ما برای محافظت از خودمان، به همان شکلی است که در گذشته بود.
صحنهای از فیلم سینمایی «غرش (۱۹۸۱)»
داروین هیچوقت نیش مار سمی را تجربه نکرد، اما به آن واکنش نشان داد، آنچنان که زندگیاش واقعا در خطر است. اکثر ما هرگز در طول زندگی خود با طاعون مواجه نشدیم؛ اما ممکن است که با دیدن یک موش از جای خود بپریم. برای انسان، عوامل دیگری فراتر از غریزه در ترس وجود دارد. انسانها گاه از موهبت پیشبینی خطرات احتمالی برخوردارند و اتفاقات وحشتناکی که ممکن است رخ دهد را پیشبینی میکنند. اتفاقاتی که ممکن است در روزنامهها و اینترنت بخوانید یا در تلویزیون ببینید.
پیشبینی یک محرک ترسناک میتواند، موجب همان پاسخی شود که در هنگام مواجه با خطر واقعی تجربه میکنیم. این نیز یک مزیت تکاملی است: افرادی که فکر میکردند، امروز باران میبارد یا رعد و برق شروع میشود، تا زمانی که طوفان تمام نمیشد از غارهای خود بیرون نمیرفتند تا هدف صاعقهای چند هزار ولتی قرار نگیرند.
حال چه ما از ترس متنفر باشیم یا دوستش داشته باشیم، دشوار است که انکار کنیم احترام خاصی نسبت به ترس قائلیم، گواه آن هالووین است که هر سال در تقریبا همهجای دنیا جشن گرفته میشود. با در نظر گرفتن مدار مغز و روانشناسی انسان، برخی مواد شیمیایی اصلی که در «پاسخ جنگ یا گریز» دخالت دارند، را میتوان در شرایط مثبت هم تجربه کرد. اما چه مسئلهای باعث اختلاف بین هیجان و احساس ترس مطلق میشود؟
روانشناسان بررسیها، آزمونهای بالینی و پژوهشهای دیگری انجام دادند که نشان میدهد، نحوهی تجربه ترس، نقش در این مورد مهمی دارد. هنگامی که مغز متفکر بازخوردی به مغز عاطفی ما میدهد و درک میکنیم که در فضای امنی هستیم، میتوانیم سریع حالت برانگیختگی را تغییر داده و حس ترس را به هیجان یا لذت بدل کنیم.
بهعنوان مثال، وقتی که وارد کلبهی وحشت تفریحی میشوید، انتظار دارید که کسی (معمولا با چهرهای هراسناک به شکل یکی از شخصیتهای فیلمهای ترسناک) ناگهان روی شما بپرد و دانستن اینکه این شخص، یک تهدید واقعی نیست، به شما این امکان را میدهد که بهسرعت درک خود از این تجربه را تغییر دهید. در مقابل، اگر شبی در کوچهای خلوت و تاریک شخصی مشکوک شما را تعقیب کند، هر دو ناحیهی تفکر و عاطفی مغز شما با هم موافق هستند که در وضعیت خطرناکی قرار دارید و باید سریعا از مهلکه فرار کنید.
مغز چگونه این کار را انجام میدهد؟ و ما چگونه ترس را تجربه میکنیم؟
پاسخ ترس در مغز شروع میشود و در کل بدن پخش میشود تا بهترین دفاع یا واکنش جنگ یا گریز را ایجاد کند. پاسخ به ترس، در ناحیهای از مغز که آمیگدال نام دارد شروع میشود. آماگیدال، مجموعهای از هستههای بادام شکل در لوب دستگاه کنارهای (لیمبیک) مغز است که به تشخیص اهمیت عاطفی محرکها کمک میکند.
هر گاه که چهرهای با احساسات را مشاهده میکنیم، آمیگدال فعال میشود. این واکنش با خشم و ترس همراه است. محرک تهدید، نظیر مشاهده یک موجود درنده، باعث ایجاد پاسخ ترس در ناحیه آمیگدال میشود که نواحی حرکتی درخیل در جنگ و گریز را فعال میکند. همچنین باعث آزاد شدن هورمون استرس و به فعالتر شدن دستگاه عصبی سمپاتیک کمک میکند.
این منجر به تغییرات بدنی میشود که ما را برای پاسخ موثرتر در مقابل خطرات آماده میکند: فعالیت مغز وارد حالت هشدار بیش از حد میشود، مردمک چشم گشادتر میشود، برونشها (نایژهها) منبسط میشوند و تنفس شدت میگیرد. ضربان قلب و فشار خون نیز بالا میرود. گردش خون و جریان گلوکز به عضلات اسکلتی افزایش مییابد. فعالیت اندامهایی که برای بقا نقش حیاتی ندارند، مانند دستگاه گوارش نیز کم میشود.
ما اغلب ترس را با تجربیات شخصی خود میآموزیم، مانند هنگامی که یک سگ به ما حمله میکند
بخشی از مغز به نام هیپوکمپوس، ارتباط نزدیکی با آمیگدال دارد. هیپوکامپ و قشر پیشپیشانی به مغز کمک میکنند تا تهدید دریافتی را تفسیر کند. این نواحی در پردازش سطح بالاتر نیز درگیر هستند که به فرد کمک میکند نسبت به واقعی بودن تهدید دریافتی آگاهی داشته باشد. بهعنوان مثال، دیدن یک شیر در طبیعت میتواند یک واکنش ترس قوی ایجاد کند؛ اما پاسخ به دیدن یک شیر در باغ وحش، بیشتر کنجکاوی است و احساس دوستداشتنی بودن حیوانات است.
این موضوع بدین دلیل است که هیپوکامپ و قشر پیشپیشانی اطلاعات مفهومی و زمینهای را پردازش میکنند و از مسیرهای بازدانده، پاسخ به ترس آمیگدال و نتایج آن میکاهند. اساسا، مدار مغز ما به بخشهای عاطفی و تفکری مغز اطلاع میدهد که وضعیت خوب است.
چگونه به این تفاوت پی میبریم؟
ما انسانها همانند سایر حیوانات، اغلب ترس را با تجربیات شخصی خود میآموزیم، مانند هنگامی که یک سگ به ما یا به شخص دیگری حمله میکند. با این حال، روش تکاملی منحصر بهفرد و شگفتانگیز یادگیری انسان از طریق دستورالعملها است، ما از گفتهها یا نوشتهها یاد میگیریم. اگر روی تابلویی نوشته شده، یک سگ خطرناک است، نزدیکی به سگ باعث پاسخ به ترس در ما میشود. ما ایمنی را به همان شیوه یاد میگیریم: تجربه یک سگ اهلی، ارتباط سایر افراد با آن سگ یا نشانههای دیگری که نشان میدهد سگ بیخطر است.
چرا برخی از ترسیدن لذت میبرند؟
ترس باعث ایجاد حواسپرتی میشود که میتواند یک تجربه مثبت باشد. وقتی اتفاقی ترسناک رخ میدهد، در آن لحظه، ما در حالت هشدار بیش از حد قرار میگیریم و با مسائل دیگری که ممکن است در ذهنمان داشته باشیم (مشکلاتی که در محل کار داریم یا امتحانی که فردا باید بدهیم) دیگر کاری نداریم.
علاوه بر این، هنگامی که ما این مسائل ترسناک را با دوستان و خانواده خود تجربه میکنیم، اغلب متوجه میشویم که این احساسات میتوانند بهلحاظ مثبت، مسری باشند. ما انسانها موجودات اجتماعی هستیم که قادر به آموختن از یکدیگر هستیم. بنابراین هنگامی که شما در خانهای متروک و تسخیر شدهای به دوست خود نگاه میکنید، پاسخ او به سرعت از فریاد به خنده تغییر میکند، بنابراین، بهلحاظ اجتماعی میتوانید این رفتار را به سرعت تشخیص داده تا اثری مثبت روی شما داشته باشد.
رابرت انگلود در نقش فردی کروگر، قاتل روانی در مجموعه فیلمهای «کابوس در خیابان الم (۱۹۸۴)»
در حالی که هر یک از این عوامل (زمینه، حواسپرتی، یادگیری اجتماعی) روی نحوهی تجربه ترس تاثیر میگذارند، عامل مشترکی که همه آنها را بههم مرتبط میکند، حس کنترل ماست. زمانی که ما توانایی تفکیک بین تهدید واقعی و غیر واقعی را داریم، تجربه را تغییر میدهیم و از هیجان آن لحظه لذت میبریم و چرا که متوجه شدیم، در مکانی هستیم که کنترل را حس میکنیم.
این درک ما از کنترل در نحوهی تجربه ترس، نقش مهمی دارد. هنگامی که ما بر جنگ یا گریز اولیه غلبه میکنیم، اغلب ما احساس رضایت میکنیم، از ایمنی خود اطمینان داریم و از توانایی خود برای مواجه با مسائلی که در ابتدا ما را میترساندند مطمئن میشویم.
اما، مهم است که به یاد داشته باشیم، همه افراد با هم متفاوتاند و هر فرد، حس منحصر بهفردی نسبت به مسئلهای که میتواند ترسناک یا لذتبخش باشد دارد. این مسئله سوال دیگری را به ذهن میآورد: در حالی که بسیاری میتوانند از یک ترس خوب لذت ببرند، چرا برخی دیگر ممکن است از آن متنفر باشند؟
چرا برخی از ترسیدن لذت نمیبرند؟
هر گونه عدم تعادل بین هیجان ناشی از ترس در مغز حیوانات و حس کنترل در مغز عینی انسان، ممکن است باعث هیجان بیش از حد یا در مقابل ترس ناکافی شود. اگر فردی این تجربه را بهعنوان ترسی بسیار واقعی درک کند، پاسخ شدید نسبت به ترس، می تواند بر حس کنترل بر وضعیت غلبه کند.
این مسئله ممکن است حتی در کسانی که تجربههای ترسناک را دوست دارند هم اتفاق بیافتد: کسانی که ممکن است از تماشای فیلمهای سینمای کابوس در خیابان الم (A Nightmare on Elm Street) با شخصیت شریر فِرِدی کروگر لذت میبرند، اما از فیلم جنگیر (The Exorcist) خیلی بترسند، چرا که فکر میکنند، بیش از حد واقعی است.
مقالههای مرتبط:
از سوی دیگر، اگر تجربهای بهاندازه کافی مغز عاطفی را تحریک نکند یا اگر بیش از حد غیر واقعی باشد که مغز شناختی را با خود درگیر نکند، این تجربه میتواند کسلکننده باشد. زیستشناسی را تصور کنید که نمیتواند مغز شناختی خود را از تجزیهوتحلیل همهی مسائل فنی که موجب بهوجود آمدن زامبیها میشود برحذر کند؛ این شخص قادر به لذت بردن از مجموعهی تلویزیونی مردگان متحرک نخواهد بود. بنابراین اگر مغز عاطفی، ترس بیش از حدی را تجربه کند و مغز شناختی سرگردان یا مغز عاطفی کسل شود و مغز شناختی بیش از حد هیجانزده شود، فیلمها و تجربیات ترسناک ممکن نیست که خیلی سرگرمکننده نباشند.
اختلالات ترس چیست؟
مسائل سرگرمکننده به کنار، سطوح غیر طبیعی ترس و اضطراب میتواند منجر به ناراحتیها و اختلالهای شدید شود و توانایی فرد برای موفقیت و شادی در زندگی را محدود کند. تقریبا از هر چهار نفر یک نفر، نوعی اختلال اضطرابی را در زندگی خود تجربه میکند و تقریبا ۸ درصد نیز اختلال استرسی پس از ضایعه روانی را تجربه میکنند.
اختلالات اضطراب و ترس شامل هراسها (فوبیا)، هراس اجتماعی، اختلال اضطراب عمومی، اضطراب جدایی، اختلال استرسی پس از ضایعه روانی و اختلال وسواس فکری است. این شرایط معمولا در سنین پایین آغاز میشود و بدون درمان مناسب میتوانند به بیماریهای مزمن و فلجکنندهای بدل شوند که فرد را از مسیر عادی زندگیاش باز میدارند. خوشبختانه، درمانهای موثری در کوتاهمدت بهصورت روان درمانی و تجویز دارو برای این نوع اختلالات وجود دارد.

بررسی محتوی ژنتیکی و پروتئینی سلولها، تمایز آنان به سلولهای کبدی را تأیید میکند.
به گزارش ایسنا، کبد یکی از اندامهای مهم بدن به شمار میرود و بیماریها و آسیبهای آن بر کیفیت زندگی مبتلایان موثر است. یکی از راههای درمان اختلالات کبدی، سلولدرمانی است.
تولید سلولهای کبدی از سلولهای پرتوان انسانی نه تنها درمان اختلالات کبدی را ممکن میکند، بلکه امکان آزمایش دارو های جدید و مهندسی بافت را نیز فراهم میسازد. به منظور استفاده درمانی، تولید تعداد زیادی سلول تمایز یافته کبدی ضروری است، به همین دلیل تمایز این سلولها در مقیاس زیاد و به شکل شناور انجام میگیرد؛ اما در این شرایط هزینه بالای تولید سلولها و محدودیت انتشار عوامل رشد به داخل کرههای سلولی، تولید سلولهای کبدی از سلولهای پرتوان را با اشکال مواجه میکند.
برای غلبه بر این مشکل، دکتر حسین بهاروند، دکتر مسعود وثوق، دکتر زینب حیدریان و همکارانشان در پژوهشگاه رویان، پژوهشی را طراحی کردند که طی آن، عوامل رشد ضروری برای تمایز سلولهای پرتوان انسانی به سلولهای کبدی، درون ریزذرههای تجزیهشونده قرار داده شد. سپس، هنگامی که سلولهای پرتوان برای آغاز تمایز به شکل کرههای سلولی در میآمدند، ریزذرههای حاوی عوامل رشد به محیط کشت سلولها افزوده شدند؛ بدین ترتیب ریزذرههای حاوی عوامل رشد درون کرههای سلولی در حال تشکیل قرار گرفتند. ریزذرهها به نحوی ساخته شده بودند که با پیشرفت مراحل تمایز، در زمان مناسب، عوامل رشد محبوس درون خود را آزاد کرده به پیشرفت مراحل تمایز کمک کنند.
نتایج این پژوهش که در مجله بینالمللی و معتبر Biomaterials به چاپ رسیده است، نشان داد، بررسی محتوی ژنتیکی و پروتئینی سلولها، تمایز آنان به سلولهای کبدی را تأیید میکند. علاوه بر این، استفاده از این روش، مصرف عوامل رشد را ده برابر کاهش داده بود. به منظور اطمینان از تمایز درست سلولها و عملکردی بودن آنان، سلولها به حیوان مدل آزمایشگاهی که کبد آن تخریب شده بود پیوند زده شد. پس از بهبود عوارض پیوند بررسیها نشان داد که سلولهای پیوند شده در حال ترمیم کبد و بازگرداندن عملکرد آن هستند.
استفاده از این روش تمایزی نه تنها میتواند امکان سلول درمانی اختلالات کبدی را فراهم کند، بلکه برای بررسی داروهای جدید، ساخت مدل بیماریها و زیست مهندسی بافت کبد نیز مفید خواهد بود.

محققان کشور با استفاده از رزینهای درخت پسته وحشی آدامسهایی را تولید کردند که موجب تقویت حافظه و درمان بیماریهای گوارشی میشود.
حسین کاردان، مجری طرح در گفتوگو با ایسنا با بیان اینکه آدامسهای موجود در بازار بر اساس رزینهای مصنوعی تولید میشوند، گفت: به منظور ارتقای ارزش غذایی این محصول در مطالعات خود با حذف این نوع رزینها محصولی طبیعی و بر پایه مواد گیاهی تولید کردیم.
وی با اشاره به جزئیات این آدامس گیاهی یادآور شد: رزینهای مورد استفاده در این آدامس از رزینهای درخت "پسته وحشی" یا "بنه" که به آن "سقز" میگویند، بوده است.
کاردان اضافه کرد: استفاده از این رزینهای درختی موجب شد خواص سقز در این آدامسها ایجاد شود و از آنجایی که پایه این نوع آدامس طبیعی است، بر خلاف آدامسهای موجود میتوان آن را قورت داد.
این محقق خاطرنشان کرد: این نوع آدامسها سوزش معده را کاهش میدهد، ضمن آنکه درمانکننده یبوست نیز به شمار میرود.
کاردان با تاکید بر اینکه این محصول موجب تقویت حافظه میشود، اظهار کرد: در فرمولاسیون این آدامس از کندر استفاده شد. این ماده تقویتکننده حافظه است؛ از این رو افرادی که در معرض ابتلا به بیماری آلزایمر هستند، با مصرف این ماده میتوانند از بروز این بیماری جلوگیری کنند.
این محقق با اشاره به سفتی و سخت بودن این محصول توضیح داد: سقز خالص سفت است و برای نرم کردن آن از رزینهای پایه نفتی استفاده میشود، از این رو نباید آن را قورت داد.

روز ۲۰ نوامبر ۱۹۹۸یک موشک پروتن-کا، سکوی پرتاب "بایکونور" را در حالی ترک کرد که محمولهای با نام "زاریا" را با خود به مدار زمین می برد. محمولهای که بیشباهت به هسته اولیه مجتمع مداری "میر" نبود اما این بار باید به عنوان مرکز اصلی بزرگترین مجتمع فعالیتهای فضایی مشترک بین کشورهای مختلف جهان در تاریخ به ثبت می رسید، محلی برای فعالیت بیش از ۱۵ کشور جهان در مدار زمین که جایگزین ایستگاه فضایی آمریکایی در دست طراحی "فریدوم" و آزمایشگاه چند منظوره روسی میر گردد.
به گزارش ایسنا؛ در اواخر دهه ۱۹۸۰ روسها به دنبال گسترش کارهای تحقیقاتی با بکارگیری فضاپیمای "بوران" و در مدار قرار دادن مجتمع مداری میر-۲ بودند و آمریکاییها بطور جدی مذاکره برای طراحی و ساخت یک ایستگاه فضایی با نام "فریدوم" را پیگیری میکردند. اما ناگهان با یک رخداد سیاسی باورنکردنی ورق برگشت: فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی!
فروپاشی شوروی و مشکلات اقتصادی ناشی از آن، روسیه از جمله صنعت فضاییاش را به زانو درآورد و زمینهای ساخت که آنها برای بقای حیات فناوری فضایی خود، دست نیاز به طرف رقیب سابق دراز کنند به این ترتیب بود که در ژوئن ۱۹۹۲ روسیه و آمریکا موافقتنامه همکاری در زمینه بهره برداری از فضا را به امضا رساندند که پایهای شد برای فعالیتهای بعدی در زمینه پروازهای مشترک کیهانی توسط کیهان پیماهای شاتل و استفاده از مجتمع مداری میر براساس این موافقتنامه کیهان نوردان روس میتوانستند با کیهان پیماهای شاتل به فضا سفر کنند و فضانوردان آمریکا برای بالا بردن تجربه از مجتمع مداری میر بهره برداری نمایند. برای انجام چنین طرحی لازم بود شاتل بتواند به میر متصل شود.
در اواخر سال ۱۹۹۲- اوایل ۱۹۹۳ مسئولان فضایی روسیه پیشنهاد جالبی را به طرف آمریکایی ارائه کردند: یک کاسه کردن فعالیتها برای ساخت ایستگاه مداری.
طبق برنامه پیشبینی شده، از اواسط ۱۹۹۲ روسیه باید ایستگاه مداری میر-۲ را راهی فضا میکرد. گرچه بخشهایی از این ایستگاه بطور نیمه کاره و در دست ساخت بود، اما با توجه به تحولات پیش آمده در شوروی، این کشور توان مالی خود را برای استقرار چنین مجتمعی از دست داده بود. اواخر اوت ۱۹۹۳ اعلام شد که موافقتنامه همکاری روسیه و آمریکا در ساخت ایستگاه فضایی بینالمللی به امضا رسید. براساس این قرارداد، اجزای میر-۲ که در ایستگاه فضایی بینالمللی باید به کار گرفته میشد عبارت بودند از:
بلوک اصلی(بلوک مادر)، سه واحد اتصال متحدالشکل، بخش اتصال که از آن به عنوان اتاقک ویژه راهپیمایی فضایی هم میتوان استفاده کرد، سه واحد برای انجام پژوهشهای فنی، بیوتکنولوژی و زیست محیطی همچنین واحد دستگاهها و ادوات، اسکلتبندی مخصوص جابجایی باتریهای خورشیدی، دستگاههای موتوری قابل حمل(قابل استفاده در خارج از ایستگاه)، ناوهای کیهانی سایوز و پروگرس
اجزای قابل استفاده از طرح فریدوم آمریکا در ساخت ایستگاه فضایی بین المللی نیز عبارتند از:
واحد آزمایشگاهی، واحد زندگی، دو واحد برای پهلوگیری، اسکلتبندی برای نصب باتریهای خورشیدی، رادیاتورها و تجهیزات علمی، سه جفت باتری خورشیدی، واحد آزمایشی سازمان فضایی ژاپن، واحد کلمبوس از سازمان فضایی اروپا، بازوی مکانیکی-الکترونیکی ساخت کانادا و ...
کار جدی بر روی طرح با حضور کارشناسان فنی دو کشور از ۳۱ ژوئیه ۱۹۹۳ شروع و تا ۳۱ اوت یعنی به مدت یک ماه به طور فشرده ادامه یافت. در ۱ نوامبر ۱۹۹۳ سازمان فضایی روسیه و ناسا سازمان فضایی آمریکا، برنامه تفصیلی ایستگاه فضایی بینالمللی را امضا کردند. قرار شد استقرار عملی ایستگاه از مه سال ۱۹۹۷ با پرتاب بلوک اصلی آغاز گردد. طبق این پیشبینی ایستگاه فضایی بینالمللی باید تا سال ۲۰۰۱ در مدار تکمیل و مورد بهرهبرداری قرار میگرفت. عمر مفید ایستگاه ۱۰ سال پیشبینی شده بود.
پایگاه در حالت کامل میتوانست پذیرای شش کیهان نورد باشد. زیرا در طرح پیشنهادی تنها ۲ ناوچه نجات ۳ نفره پیشبینی شده بود اما در صورت اتصال شاتل فضایی یا ناو سایوز تواناییهای ایستگاه فضایی به ۹ تا ۱۳ نفر افزایش می یافت. وزن پایگاه(بدون ناوهای غیر دائمی مثل شاتل، پروگرس و غیره) تقریباً ۴۵۰ تن و حجم فضایی قابل استفاده آن برای کار و فعالیت کیهان نوردان ۱۲۰۰ متر مکعب میشد. در این صورت، حداکثر طول آن ۱۲۰ متر بود و چند سکوی باتری خورشیدی به طول جمعی ۷۴ متر ۱۲۰ کیلووات برق مورد نیاز پایگاه را تامین میکردند.
پایگاه شامل دو عضو اصلی یعنی آمریکا و روسیه است که هر یک در بخشهای مشترک و جداگانه خود به فعالیت خواهند پرداخت. همچنین پیشبینی شده بود کانادا، ژاپن و کشورهای عضو سازمان فضایی اروپا به عنوان شرکای آمریکا فعالیت داشته باشند.
بعد از تغییرات متعدد در برنامه طی سالهای ۱۹۹۴-۱۹۹۵، بالاخره تصمیم بر این شد که در مرحله اول بلوک باری و اصلی که زاریا نام داشت با موشک پروتن به فضا پرتاب گردد. در مرحله بعد سکوی الحاق با شش دریچه که میتوان آن را حلقه رابط نامیده میشد توسط شاتل به فضا برده و به بخش باری متصل شود. این سکو اجازه میداد تا از دریچههای آن برای اتصال قسمتهای مختلف بهره بگیرند. سومین قسمت، واحد خدمات بود که باز هم با پروتن به فضا پرتاب شده و به دریچه دیگر بلوک باری میپیوست.
این بخش اهمیت حیاتی برای ایستگاه فضایی داشت زیرا محل زندگی، سمتیابی پایگاه و اصلاح مدار را تامین میکرد. تنها پس از اتصال و به کار افتادن این بخش، کیهان نوردان میتوانستند از امکانات موجود در ایستگاه مداری بهره برداری کنند و کار در آنجا آغاز گردد. بقیه واحدها، تجهیزات و قطعات میتوانستند پس از این و به تدریج به مدار حمل گردند.
در ۲۰ نوامبر ۱۹۸۸ موشک پروتن-کا حامل واحد زاریا، سکوی پرتاب بایکونور را ترک کرد و محموله خود را با موفقیت در مدار زمین قرار داد. تنها چند روز بعد یعنی در ۴ دسامبر ۱۹۹۸ فضاپیمای ایندور به ملاقات با زاریا رفت و با خود حلقه ارتباط را حمل کرد که این حلقه با کمک بازوی مکانیکی شاتل به زاریا متصل شد. در ۱۰ دسامبر سرنشینان ایندور توانستند به ایستگاه قدم بگذارند. به این ترتیب نخستین گامها برای استقرار بزرگترین ساخته دست بشر در فضا برداشته شد.
در سالهای بعد، بخشهای دیگر ایستگاه یکی پس از دیگری راهی مدار شدند و ایستگاه فضایی بینالمللی روز به روز تکمیل تر گردید.
این ایستگاه که اینک مساحتی در حد یک زمین بازی فوتبال را پیدا کرده، به جز فضانوردان متفرقه، تاکنون ۵۶ گروه اعزامی دو و سه نفره را پذیرا بوده که هر گروه تقریبا ۶ ماه در آن فعالیت داشتهاند.

"مریم مهری دهنوی" و "کاظم چشمی"، پژوهشگران ایرانی در کانادا، نرمافزاری ابداع کردهاند که میتواند سرعت محاسبات رایانهای را افزایش دهد.
به گزارش ایسنا و به نقل از وبسایت رسمی دانشگاه تورنتو، "مریم مهری دهنوی"، استادیار علوم رایانه "دانشگاه تورنتو"(University of Toronto) کانادا، پژوهشی را در مورد آنالیز عددی، رایانش موازی و کامپایلرها آغاز کرده است.
دهنوی درباره این محاسبات میگوید: موضوع بسیاری از مقالات ما، ماتریس است زیرا ماتریس، عملکرد بالایی دارد. گاهی اوقات، احساس میکنیم مفهوم بسیاری از مباحث مانند نوع ماتریس، جبر یا الگوریتمهای موازی را درک نمیکنیم. دلیل این موضوع، عدم ارائه عملکرد مورد نیاز است.
ماتریس، به آرایش مستطیل شکل از اعداد یا عبارات ریاضی گفته میشود که به صورت سطر و ستون شکل یافتهاند؛ به طوری که میتوان گفت هر ستون یا هر سطر ماتریس، یک بردار را تشکیل میدهد.
دهنوی و "کاظم چشمی"، دانشجوی دکتری علوم رایانه، نرمافزاری با عملکرد بالا طراحی کردهاند که در حوزههای گوناگون از جمله گرافیک رایانه، رباتیک و یادگیری ماشینی کاربرد دارد.

ممکن است فکر کنید که کدها یا الگوریتمها پس از نوشته شدن، به سادگی کار میکنند اما این طور نیست. به گفته دهنوی، مشکل کنونی این است که سختافزار سریعتر از نرمافزار عمل میکند.
در حال حاضر، نرمافزارهایی با عملکرد بالا وجود دارند که هر یک از آنها برای کاربرد خاصی ابداع شدهاند. نه تنها این تنوع، گیجکننده است بلکه اغلب نرمافزارها سرعت بالای مورد نیاز برنامههای کاربردی جدید را ندارند. کامپایلرهای محدود به حوزه میتوانند این مشکل را با خودکار ساختن بهینهسازی کد رفع کنند.
"کامپایلر"، برنامه یا مجموعهای از برنامههای رایانهای است که متنی از زبان برنامهنویسی سطح بالا(زبان مبدا) را به زبانی سطح پایین(زبان مقصد)، تبدیل میکند. دهنوی افزود: این کامپایلرها، مانند مغز انسان هستند که امکان تصمیمگیری در شرایط دشوار، به صورت خودکار فراهم میکنند. البته از آنجا که عملکرد آنها، مرحله به مرحله صورت میگیرد، کاربرد فوری ندارند. ما قصد داریم کار خود را با یک روش و یک حوزه آغاز کنیم و سپس، این هدف بلندمدت را به تدریج گسترش دهیم تا به یک زبان عمومی برای برنامهنویسی برسیم.
به گفته دهنوی، این کامپایلرها، بالاترین سطح عملکرد را دارند و کاربردهای دادهای آنها در یادگیری ماشینی، بسیار بالاست. تنها مشکل این است که با اجرای آنها در پلتفرمهای محاسبات موازی، چالشی در مقیاسبندی کارآیی پیش میآید.
وی افزود: ما در نظر داریم این برنامه را در جهت مناسب به کار بگیریم و از آن در مهندسی عملکرد الگوریتمها و کدها استفاده کنیم. مهمترین نکته این است که این سیستمها، قابلیت عملکرد خودکار دارند و بدون کمک نیروی انسانی صورت میگیرند.
پورشه اعلام کرد که قصد دارد در نمایشگاه خودرو لس آنجلس، با نخستین نمایش مدل ۲۰۱۹ پورشه ماکان(Porsche Macan) وارد صحنه شود. کراساور پورشه ماکان ۲۰۱۹ فیسلیفت با تغییراتی نسبت به مدلهای پیشین قرار است به بازار خودروی ایالات متحده آمریکا روانه شود.

این جزئیات که با نگاهی سریع قابل تشخیص هستند، شامل چراغ جلو LED استاندارد و سپر جلوی جدید میشوند. از جمله دیگر تغییرات برجسته میتوان به پنل چراغ ۳ بعدی LED اشاره کرد که در مدلهای جدید پورشه کاین (Cayenne) و پانامرا (Panamera) استفاده شدهاند.
کراساور پورشه ماکان ۲۰۱۹ فیسلیفت در آمریکای شمالی، گزینههای رنگ جدیدی دریافت میکند که هماکنون شامل شیری، دولومیت نقرهای متالیک، سبز مامیا متالیک، و آبی میامی میشود. این رنگها بهطور عمده از مدل اروپایی گرفته میشوند، اما رنگ شیری به نظر میرسد که جایگزین گزینه کرایون (Crayon) شده باشد.

رانندگان با ورود به داخل کابین، سیستم اطلاعاتی و سرگرمی ۱۰.۹ اینچی را پیدا خواهند کرد که با نقطه اتصال WLAN و سیستم پورشه کانکت پلاس (Porsche Connect Plus) همراه است. پورشه کانکت پلاس از ماژول تلفن LTE و سیمکارتخوان بهره میبرد.
در زمینه فناوری، پورشه ماکان ۲۰۱۹ به چند گزینه جدید از جمله سیستم دستیار ترافیک (Assist Traffic Jam) مجهز میشود. این فناوری با همکاری سیستم کنترل کروز انطباقی، امکان حرکت (شتابگیری، ترمزگیری و حرکت رو به جلو) کراساور پورشه ماکان را در مسیر انتخابشده با سرعت ۶۴ کیلومتربرساعت فراهم میکند. سایر گزینههای جدید شامل فرمان جیتی اسپرت (GT sport) الهامگرفته از پورشه 911، گرمکن شیشه جلو و دستگاه تصفیه هوا (یونایزر هوا) است.
پیشرانه ۲ لیتری چهار سیلندر مجهز به توربوشارژر زیر کاپوت ماکان ۲۰۱۹ فیسلیفت قرار دارد که ۲۴۸ اسب بخار قدرت و ۳۷۰ نیوتنمتر گشتاور تولید میکند. پیشرانه به جعبهدنده دوکلاچه هفت سرعته متصل شده است که باعث میشود در زمانی کمتر از ۶.۱ ثانیه از حالت سکون به سرعت ۹۶ کیلومتربرساعت برسد و به بیشینه سرعت ۲۲۸ کیلومتربرساعت دست یابد.

در حالی که سیستم محرکه پورشه ماکان تقریباً بدون تغییر مانده است، اما از شاسی بهروزرسانیشده بهره میبرد که راحتی بیشتری نسبت به مدلهای پیشین ارائه میدهد. این کراساور همچنین دارای رینگهای آلیاژی ۱۸ اینچی است که در لاستیکهای جدید قرار گرفتهاند و ویژگیهای عملکردی بهتری دارند.
کراساور پورشه ماکان ۲۰۱۹ تا تابستان آینده وارد نمایندگی این شرکت در ایالات متحده خواهد شد، اما مشتریان هماکنون میتوانند سفارش خود را ثبت کنند. قیمت پورشه ماکان ۲۰۱۹ بدون هزینههای جانبی از ۴۹ هزار و ۹۰۰ دلارآغاز خواهد شد و هزینه ۱۰۵۰ دلاری نیز برای حملونقل به آن افزوده میشود. البته در تمام خودروهایی که وارد نمایندگی میشوند، قابلیت بهرهگیری از پکیجهای اختیاری وجود دارد و مشتریان میتوانند آنها را انتخاب کنند.
همیشه شنیدهایم که شرکتهای فناوری در انکوباتور سیلیکونولی مستقر میشوند و با داشتن طرح و برنامهای مشخص، مشهور میشوند و رشدی انفجاری را تجربه میکنند. اما در میان تمام شرکتهایی که این مسیر را پیمودهاند، یک شرکت روشی متفاوت و استثنایی را طی کرده است. استارتاپ گیتلب (GitLab) نه تنها در منطقهی خلیج سانفرانسیسکو (Bay Area) مستفر نیست؛ بلکه تمام کارهای شرکت توسط پرسنل دورکار انجام میشود.
سیتسه سیبراندی مدیرعامل گیتلب، از وضعیتی که در آن قرار گرفته است، احساس رضایتمندی میکند. وی این احساس آرامش را هم در محل زندگی و هم در محل کار خودش دارد. او صاحب شرکتی است که با روشی متفاوت راهبرد میشود.

مقالههای مرتبط:
تمامی پرسنل استارتاپ سانفرانسیسکویی گیت لب که ابزارهایی برای توسعهدهندگان نرمافزار ارائه میدهد، از راه دور و در خانههای خودشان کار میکنند. در حدود سه سال قبل، این استارتاپ تنها ۹ نفر کارمند داشت. اما اکنون ۳۵۰ نفر از ۴۵ کشور جهان با استفاده از تماسهای ویدئویی و اسلک چت با گیتلب در ارتباط هستند. گیتلب در طی این بازهی زمانی بسیار گسترش یافته است. سرمایهی ۱۰۰ میلیون دلاری این شرکت در ماه سپتامبر به یک میلیارد دلار رسیده است. همچنین، سال گذشتهی میلادی، درآمد این شرکت به حدود ۱۰.۵ میلیون دلار افزایش یافت. این رقم رشد ۶.۲۱۳۳ درصدی درآمد گیتلب را از رقم ۱۶۵۰۰۰ دلار در سال ۲۰۱۴ نشان میدهد. گیتلب رتبهی ۴۴ام را از میان ۵ هزار شرکتی که سریعترین رشد در آمریکا را داشتهاند، از آن خود کرده است.
سیتسه سیبراندی مدیرعامل گیتلب ادعا میکند که این رشد اتفاقی نبوده است. وی معتقد است که برای هر مرحلهی ایجاد کد کامپیوتری، از برنامهریزی و نوشتن تا انتشار آن به جهان، اپلیکیشنهای بسیاری وجود داشتهاند که به سادهسازی این فرایند کمک کردهاند. گیتلب قصد دارد همهی این سیستم را به پلتفرمی واحد تبدیل کند. گیتلب، دسترسی محدود و رایگانی در اختیار توسعهدهندگان منفرد قرار میدهد؛ ولی شرکتهای سرمایهگذاری با پرداخت هزینه، دسترسی کاملی دارند که منجر به افزایش ۲۰۰ درصدی سرعت فرآیند توسعه میشود.
اگر بخواهیم غیرفنی صحبت کنیم باید بگوییم: دوبرابر کردن کارایی تیم کاری، تقریبا شبیه به این است که مجموعهای از نرمافزارهای توسعهدهنده را بهکار گرفتهاید و نیازی به صرف هزینه برای پرداخت حقوق و دستمزد بیشتر ندارید. در جهانی که همهی امور بهصورت آنلاین رخ میدهد، هرچه سریعتر این کار را انجام دهید بهتر است.
محلی مناسب برای برنامهنویسان
اولین نسخهی پلتفرم در سال ۲۰۱۱ توسط دیمیتری زاپروژتس، همبنیانگذار گیتلب و مدیر فنی فعلی استارتاپ ایجاد شد. وی یکی از برنامهنویسان شرکتی مشاورهای در اوکراین بود که میخواست پلتفرمی بهتر برای ۲۰۰ نفر کارمند شرکت خود ایجاد کند. از آنجایی که بهترین گزینهها بسیار گرانقیمت بودند، بنابراین خودش پلتفرمی را ایجاد کرد.
بهلطف ابزارهای متنباز و پستی در Hacker News که وبسایتی متعلق به انکوباتور استارتاپ Y-Combinatorاست، وی موفق به انجام این کار شد. سایر توسعهدهندگان نیز کدهای خود را اضافه کردند که در بین آنها سیتسه سیبراندی، کارآفرین هلندی که در هلند نیز زندگی میکرد حضور داشت. در سال ۲۰۱۲، سیتسه سیبراندی، ایمیلی برای دیمیتری زاپروژتس ارسال کرد و گفت:
قصد دارم شرکتی را در زمینهی فعالیت گیتلب افتتاح کنم. از ایجاد چنین فضایی سپاسگزارم. شما برای این کار چیزی دریافت نمیکنید. امیدوارم از نظر شما مشکلی نداشته باشد.
یک سال بعد دیمیتری زاپروژتس، کار خود را ترک کرد و بهصورت تماموقت به همکاری با سیتسه سیبراندی پیوست. هر کدام از این دو نفر در کشور خودشان مشغول فعالیت بودند و در سال ۲۰۱۴ بهصورت رسمی شرکت را افتتاح کردند. در سال ۲۰۱۵ شرکت به Y-Combinator پیوست. شرکت سانفرانسیسکویی توانست نیاز آنها را در زمینهی آموزش دورهی فروش، بازاریابی، امور مالی و استخدام مرتفع سازد. آنها بدون درنظر گرفتن وضعیتی که در آن قرار داشتند، خیلی زود توانستند محصولات خود را عرضه کنند و از بازخوردهای مشتریان برای اصلاح شرایط استفاده کردند. گیتلب، ۲۲ام هر ماه ویژگی جدیدی را ارائه میکرد و فرقی نمیکرد ویژگی آماده باشد یا نباشد، به هر صورت این کار را انجام میداد.
در ماه ژوئن گذشته، مایکروسافت با رقمی درحدود ۷.۵ میلیارد دلار گیتهاب را تصاحب کرد. بعضی از کاربران نسبت به چشمانداز کنترلی مشکل داشتند و به سمت گیتلب آمدند که ۲۰۰ هزار پروژه کد داشت و توانسته بود افزایش هفت برابری در سفارشها داشته باشد.
سیتسه سیبراندی امیدوار است که این آگاهی به سایر شرکتهای مشابه نیز انتقال پیدا کند تا همین رویکرد را در پیش بگیرند. وی اعلام کرده است که شرکتش از سال ۲۰۱۱، بهصورتی گسترده ارائه خدمات مشابهی را توسعه داده است و هدفگذاری دهبرابر بزرگتر از گیتلب دارد.

کارمندان دورکاری که تنها نیستند
در حالی که زاپروژتس در دنیای کدنویسی، بسیار باز عمل میکند، اما در زندگی شخصی فردی بسته است و حتی از وبکم برای برگزرای جلسات نیز امتناع میورزد. وقتی سیتسه سیبراندی از زاپروژتس خواست عکسی از خودش برایش بفرستد، در کمال تعجب وی عکسی با عینک آفتابی فرستاد که تمام صورتش را پوشانده بود.
اما شرایط تغییر کرده و یکی از ویژگیهی مثبت شرکت، شفافیت آن است. جلسات GitLab در یوتیوب آپلود میشود. دفترچهی اطلاعات کارمندان شرکت که بیش از ۱۰۰ صفحه محتوا دارد، بهصورت آنلاین و بهعنوان یک منبع در اختیار عموم قرار دارد. در نتیجه کارمندان میتوانند سوالات خودشان را از سایر همکارانشان در سایر نقاط جهان و بدون توجه به تفاوتهای زمانی در هر ساعتی از شبانهروز بپرسند.
یکی از بزرگترین مزیتهای این تیم دورکاری، وضوح آن است. در این مجموعه، افرادی با مهارتهای بالا فعالیت میکنند. گیتلب نیاز ندارد تا افراد با استعداد را متقاعد کند تا با این شرکت وارد همکاری شوند. این افراد خودشان جذب گیتلب میشوند. کیفیت درخواستهای شغلی در گیتلب مشابه سایر شرکتها است. تعداد استخدامهای شرکت نشاندهندهی تعداد تقاضاهای کاری است که به شرکت ارائه شده است. تنها در فصل دوم سال ۲۰۱۸، گیتلب در حدود ۱۳ هزار درخواست کار دریافت کرد.

از سوی دیگر، حفظ فرهنگ کاری در چنین شرایطی دشوار بهنظر میرسد. دیو مونیکلیو، یکی از همکاران شرکت سرمایهگذاری آلفابت که در سال ۲۰۱۷ در گیتلب سرمایهگذاری کرد معتقد است:
صادقانه بگویم، ابتدا نگران بودم. واقعا چطور امکان دارد که جلسات از راه دور برگزار میشود و پرسنل شرکت از راه دور با مدیرعامل شرکت و ماموریتها و چشماندازهای شرکت در ارتباط هستند؟
مدیران گیتلب بهصورت مستمر به این موضوع فکر میکنند. سیتسه سیبراندی، باربی بریور، معاونت بخش استعدادیابی نتفلیکس را از راه دور بهعنوان مدیر ارشد مدیران گیتلب استخدام کرد. کارمندان GitLab، در تایمهای استراحت در مورد زندگی خودشان در بیرون از گیتلب صحبت میکنند و این کار یکی از برنامههای هر فردی است که با شرکت همکاری میکند. مدیران ارشد ساعات اداری را در اتاقهایی با امکان ویدئوچت حضور دارند و در کنار بقیهی اعضا مشغول فعالیت هستند. زمانی که گیتلب به اهداف ماهیانهی خودش دست پیدا میکند،هر یک از کارمندان میتوانند برای صرف شام مهمان شرکت باشند. دیو مونیکلیو معتقد است:
ما در گیتلب یاد گرفتهایم که وقتی تیم مدیریت از راه دور، تیمی اهل ارتباطات باشد که عملکردی شفاف و روشن دارد و در مورد مستندات شرکت اصولی را میکند، شما میتوانید بهراحتی بهصورت دورکار با این مجموعه کار کنید.
.: Weblog Themes By Pichak :.
ورود کاربران
خوش آمدید! لطفا وارد حساب خود شوید