کمیسیون ارتباطات فدرال (FCC) با درخواست اسپیس ایکس برای پرتاب ۷۵۱۸ دستگاه از ماهوارههای این شرکت به مدار زمین موافقت کرده است. با این دستاورد، یکی از موانع قانونی بزرگ بر سر راه برنامههای SpaceX برای تأمین پوشش اینترنت از فضا برچیده شد؛ این در حالی است که پیشتر نیز این شرکت در ماه مارس موفق شده بود که موافقت کمیسیون را برای پرتاب ۴/۴۲۵ ماهوارهی دیگر نیز بهدست آورد. با این تفاسیر، این شرکت اکنون اجازه دارد تا مجموعهی کامل از ماهوارههای اینترنتی خود را با نام استارلینک (Starlink) با ظرفیت ۱۲۰۰۰ دستگاه راهاندازی کند.

استارلینک، نام یک پروژهی بلندپروازانه از سوی اسپیس ایکس است که با هدف پوشش اینترنتبهصورت دائمی و در سراسر جهان کلید خورده است. این مجموعه از اقمار مصنوعی در سراسر فضای بالای زمین بهگونهای توزیع خواهند شد که همواره هر نقطه از سطح زمین، حداقل یک خط دید مستقیم با یکی از این ماهوارهها در فضا داشته باشد. برآورد میشود که این پروژه، ۱۰ میلیارد دلار هزینه داشته باشد و اسپیس ایکس قصد دارد که این مجموعه را تا اواسط دههی ۲۰۲۰ به بهرهبرداری برساند.
کمیسیون ارتباطات فدرال در حالی با این درخواست اسپیس ایکس موافقت میکند که همزمان چنین مجوزی را برای سه شرکت دیگر با نامهای تلهست، لئوست و Kepler Communications صادر کرده است. این شرکتها نیز قصد دارند به ترتیب مجموعهای از ۱۱۷، ۷۸ و ۱۴۰ دستگاه ماهواره را وارد مدار زمین کنند. با احتساب این تعداد، مجموعاً ۷/۸۵۹ ماهوارهی جدید وارد مدار خواهند شد.
آجیت پای، رئیس کمیسیون ارتباطات فدرال در طی جلسهی بررسی این طرح اعلام کرد:
من از خدماتی که امید میرود با راهاندازی این مجموعه ارائه شود، بسیار هیجانزدهام. نگاه ما به چنین برنامههایی، منعکسکنندهی رویکرد کلی این کمیسیون برای تشویق بخش خصوصی به سرمایهگذاری، نوآوری و ارزشآفرینی برای جامعهی آمریکا است.
این مجموعه از ماهوارههای اسپیس ایکس قرار است در مدارهایی با ارتفاع نسبتاً کم راهاندازی شوند تا بدین ترتیب زمان تأخیر سیگنالها کاهش یابد. این مجموعهی ۷/۵۱۸ عددی از ماهوارههای تأییدشده، قرار است در ارتفاعی بین ۳۳۵ تا ۳۴۶ کیلومتری از سطح زمین گردش کنند؛ در حالی که ۴/۴۲۵ ماهوارهی قبلی احتمالاً در یک مدار با ارتفاعی بیشتر قرار خواهند گرفت. در ابتدا، اسپیس ایکس قصد داشت که اولین مجموعه را در مدار ۱/۱۱۰ تا ۱/۳۲۵ کیلومتری راهاندازی کند. اما هفتهی گذشته، این شرکت یک درخواست بازبینی را به کمیسیون ارسال کرد تا بتواند مجوز پرواز بیش از ۱/۵۰۰ عدد از این ماهوارهها را به ارتفاع ۵۵۰ کیلومتری تغییر دهد.

یکی از ماهوارههای آزمایشی پروژهی استارلینک
با همهی این تفاسیر، تأییدیههای دریافتشده توسط اسپیس ایکس، همچنان مشروط است. این شرکت موظف شده تا نیمی از ماهوارههای این مجموعه را در عرض ۶ سال آینده، به فضا پرتاب کند. این بهمعنای پرتاب نزدیک به ۶۰۰۰ ماهواره به مدار، تا سال ۲۰۲۴ خواهد بود. اسپیس ایکس میگوید که در سال ۲۰۱۹، فاز نخست از ماهوارههای استارلینک را راهاندازی خواهد کرد.
این شرکت تاکنون تنها دو ماهوارهی آزمایشی را به سوی مجموعهی Tintin A و TIntin B پرتاب کرده است. این دو ماهواره در ماه فوریه، توسط یک راکت فالکون ۹ در مدار قرار گرفتند و از آن زمان تاکنون، همچنان در این مدار به فعالیت خود ادامه دادهاند. ایلان ماسک، مدیرعامل شرکت اشاره کرد که Tintin A و TIntin B بعد از پرتاب، عملکرد بسیار خوبی داشتهاند؛ هرچند که برنامهی این ماهوارهها، از آن زمان تا حدودی تغییر کرده است. در ابتدا، اسپیس ایکس امیدوار بود که دو ماهواره را به یک مدار بالاتر منتقل کند؛ اما آنها موفق به این کار نشدند. همین قضیه موجب گمانهزنیهایی شده است که شاید دلیل تغییرات فعلی نیز این باشد که شرکت قصد دارد مدار برخی از ماهوارههای خود را تغییر دهد.
با درنظرگرفتن ابعاد دقیق این مجموعهی اقماری و نیز بلندپروازیهای شرکتهای ماهوارهای در ارائهی پوشش اینترنتی از فضا، کمیسیون ارتباطات فدرال و دیگر سازمانهای فضایی نگرانی خود را در رابطه با خطر برخورد احتمالی این تعداد زیاد از ماهوارهها، اعلام کردهاند.
به همین دلیل است که امروز کمیسیون نیز، با بازبینی درمورد دستورالعمل قبلی خود مبنی بر چگونگی کاهش بقایای تجهیزات فضایی شرکتها موافقت کرده است (سابقهی وضع این قوانین به سال ۲۰۰۴ بازمیگردد). قوانین جدید ممکن است لزوم بهکارگیری اپراتورهای ماهوارهای را در مواقعی نظیر تغییر مدار ماهوارهها یا انجام برخی تغییرات دیگر، به تصویب برساند. بهعلاوه واضح است که در صورت نیاز، هر یک از این ماهوارهها باید به شیوهای مطمئن و زمانبندیشده از مدار خارج شوند تا محیط فضا، همچنان مکانی امن برای ادامهی فعالیت دیگر تجهیزات فضایی باشد. در یک مطالعهی تازه، ناسا تخمین زده است که ۹۹ درصد از این ماهوارهها باید در عرض پنج سال پس از زمان پرتاب، از مدار خارج شوند؛ در غیر این صورت خطر برخورد آنها در فضا بهطور چشمگیری افزایش خواهد یافت.
گروه سافت بانک، برگزاری یک IPO (عرضهی اولیهی سهام) ۲.۴ تریلیون ینی معادل با ۲۱.۰۴ میلیارد دلار را برای کسبوکارهای تلکام داخلی خود، تصویب کرد. سافت بانک با این اقدام، به یکی از بزرگترین سرمایهگذاران دنیای تکنولوژی تبدیل میشود.
این IPO، یکی از بزرگترین برنامههای عرضهی سهام در سراسر جهان محسوب میشود. بهاینترتیب سافت بانک علاوه بر پرداخت بدهیهای خود، میتواند روی نوآوریهای جدیدی سرمایهگذاری کند که ماسایوشی سان، مدیرعامل شرکت، آنها را روندهای نوظهور دنیای فناوری میداند.
سافت بانک تابهحال روی گزینههای کاملاً متفاوتی سرمایهگذاری کرده است. بهعنوانمثال استارتاپهای کوچک بازی، شرکتهای سواری اشتراکی نظیر اوبر و یکی از مطرحترین شرکتهای تجارت الکترونیک یعنی علیبابا. این شرکت قصد دارد بودجهی هدف ۲.۴ تریلیون ین را از طریق فروش ۱.۶ میلیارد سهم با قیمت آزمایشی ۱۵۰۰ ین به ازای هر سهم به دست آورد. اطلاعات فوق روز دوشنبهی هفتهی گذشته در فرم وزارت مالیهی ژاپن ثبت شده است. درصورتیکه تقاضا برای سهام سافت بانک بیش از میزان پیشبینیشده باشد، این مبلغ ۲۴۰.۶ میلیارد ین افزایش مییابد و به سرمایهای که سال ۲۰۱۴ شرکت علیبابا طی بزرگترین IPO تاریخ در افزایش داد (۲۵ میلیارد دلار) نزدیکتر میشود.
قیمت نهایی IPO، روز ۱۰ دسامبر تعیین میشود و بورس اوراق بهادار توکیو، این شرکت را با ارزش بازاری اولیهی ۷.۱۸ تریلیون ین، در لیست فروش سهام قرار خواهد داد. ارزش بازاری سافت بانک، یک تریلیون ین بالاتر از شرکت رقیب یعنی KDDI است که حدود ۱۰ میلیون مشترک دارد.
سافت بانک بسته به تقاضای IPO؛ احتمالاً دوسوم مجموع سهام شرکت تلکام را حفظ میکند.

تردیدها
برنامهریزی برای عرضهی اولیهی سهام شرکتهای مخابراتی و تلفن همراه در حالی صورت میگیرد که سرمایهگذاران، چشمانداز شرکتهای تلکام ژاپن را زیر سؤال بردهاند.
در ابتدا انتظار میرفت که این IPO، از طرف سرمایهگذارانی مورد استقبال قرار بگیرد که به دنبال ثبات بیشتری هستند. اما هشدار اخیر دولت ژاپن به کریرها (حاملها) برای پایین آوردن قیمت و همچنین حمایت از رقابتهای وایرلس، موجی از شوک و تردید را در صنعت مخابرات این کشور به وجود آورد.
بااینحال نام برند سافت بانک، هنوز هم نظر سرمایهگذاران خردهفروشی را که به استفاده از سرویسهای تلفن و اینترنت این شرکت عادت دارند، به خود جلب میکند. بسیاری از آنها، ماسایوشی سان را بهعنوان یک رهبر پیشرو فناوری میشناسند، که رقبایی نظیر شرکت NTT DoCoMo و KDDI را به چالش کشیده و راه آیفون اپل را به ژاپن باز کرده است.
گرچه معروف است که خانوادههای ژاپنی، بهطور سنتی ریسک گریز هستند و ثروت خود را بهصورت پول نقد یا سپردهی بانکی نگهداری میکنند، اما بازهم معمولاً شرکت در IPOها را یک هدف جذاب برای داراییهای مالی خود میدانند. منبع خبری رویترز اعلام کرده است که بیش از ۸۰ درصد سهام سافت بانک، به سرمایهگذاران خردهفروشی داخلی ارائه خواهد شد.

تسوتارو ابی، یکی از تحلیلگران و محققان بورس موسسهی AizawaSecurities میگوید:
من فکر میکنم این IPO، سرمایهی معقولی به دست میآورد. به این نکته توجه کنید که از یک شرکت تلفن همراه حرف میزنیم و با جریان نقدی پایدار روبرو هستیم. اگر شما نگران سود سهام و بازدهی آیندهی سهامداران هستید، این سرمایهگذاری بسیار جذابتر از اوراق قرضهی دولتی است.
سافت بانک امیدوار است که با ارزشگذاری کسبوکارهای تلکام، به افزایش قیمت سهام خود کمک کند، هرچند که ارزش سهام اصلی خود این شرکت، کمتر از انتظار برآورد شده است. ماه ژوئن، سان عنوان کرده بود که سهام سافت بانک حتی بدون کسبوکارهای تلکام نیز باید بیش از ۱۴ هزار ین ارزشگذاری شود، نرخی که ۴۰ درصد بیش از قیمت واقعی آن است. با توجه به سرمایهگذاریهای متعدد سافت بانک روی شرکتهایی مانند علیبابا، اسپرینت، آرم هلدنیگز، یاهو ژاپن و ویژن فاند، این استدلال منطقی به نظر میرسد.
موضوعی که باعث نگرانی سرمایهگذاران میشود، عدم شفافیت برخی از سرمایهگذاریهای صندوق ویژن فاند (به مبلغ ۹۰ میلیارد دلار) است. بهعلاوه پس از ماجرای قتل یک روزنامهنگار توسط مقامات امنیتی سعودی، سرمایهگذاران از وابستگی این صندوق سرمایهگذاری به عربستان سعودی، که بزرگترین حامی مالی آن به شمار میرود نیز ابراز نگرانی کردهاند.
روز دوشنبه، سهام سافت بانک ۸.۷۷۷ ین ارزشگذاری شد. این نرخ ۲۰ درصد پایینتر از ارزش سهام شرکت در زمان وقوع قتل یعنی اوایل ماه اکتبر است.
سازمان اعتبار سنجی S&P Global Ratings اعلام کرده است که این IPO، اعتبار مثبتی برای شرکت مادر سافت بانک به همراه دارد و انتظار میرود که بخش زیادی از درآمد حاصله، به بازپرداخت بدهیها تعلق بگیرد. در پایان ماه سپتامبر، بدهیهای مرتبط با بازپرداخت سود گروه سافت بانک، حدود ۱۸ تریلیون ین بود.
در بین تعدیلکنندگان جهانی IPO پیش رو، نام جیپیمورگان، گلدمن ساکس، دویچه بانک، میزوهو بانک، نامورا هولدینگز و SMBC NikkoTبه چشم می خورد.
چهارشنبهی هفتهی گذشته در یک بازهی زمانی یکساعته و پراضطراب، قیمت بیتکوین به یکباره حدود ۸۰۰ دلار ریزش کرد.
قیمت این ارز بعد از صعود چشمگیر در ۲۵ مهرماه سال قبل، برای اولین بار به زیر ۵۸۰۰ دلار رسید و سرمایهگذاران خود در سرتاسر دنیا را دچار تشویش کرد. با توجه به اختلاف ساعت جهانی، کسانی که در نیمکره شرقی زندگی میکردند، اشتهایشان را برای ناهار از دست دادند و کسانی که در نیمکرهی غربی و سه ساعت از شرقیها عقبتر بودند، ترجیح دادند اصلا از خواب برنخیزند. از آنجایی که تنوع داراییها یکی استراتژی مطلوب و همیشه موفق است، لیکن سرمایهگذارانی که همهی تخممرغهایشان را در یک سبد نگذاشته بودند، نیز نتوانستند از رنج این رویداد مصون بمانند. خوب یا بد، بازار ارزهای رمزنگاریشده، دنبالهروی بیتکوین است؛ بهویژه مواقعی که تغییرات شدید در قیمت دارد. به همین روال اتریوم هم کاهش ۱۵ درصدی را تجربه کرد، در شرایطی که ریپل و بیتکوین هرکدام به ترتیب ۱۳ و ۱۲ درصد ریزش کردند. حتی داجکوین هم ریزش کرد که نشان داد این رمزارز با آن نماد بانمکش (سگ نژاد شیبایینو) هم نتوانسته در برابر نوسان بازار مقاومت کند.
برخی از تنشهای جامعهی رمزارز از رخداد هاردفورک قریبالوقوع بیتکوینکش که قرار بود در ساعت ۲۰:۳۰ پنجشنبه صورت پذیرد، نشات میگرفت. تغییر در نظام و چارچوب این ارز موجب شد تا دارندگان آن، پس از فورک، دو نوع ارز جدید منشعب شده در پرتفوی خود داشته باشند. پیش از این، بازار تجربه چنین انشعابی را داشته است و به خوبی با آن کنار آمده است؛ خود بیتکوینکش حاصل یک هاردفورک پر بحث و جدل است. بیتکوین ۶ ماه پس از همین هاردفورک بیتکوینکش، به بالاترین قیمت از زمان خلقش رسید. تا اینجا با توجه به وضعیت ناپایدار موجود نمیتوان از سرمایهگذران انتظار داشت در برابر اثرات مضطربکنندهی این هاردفورک، آرام باشند.
باوجود اینکه این فورک واضحترین دلیل این ریزش سراسری رمزارزها، به نظر میرسد، اما عدهی کمی از تحلیلگران باور دارند که این رویداد همهی کاهش حجم بازار و ریزش قیمتها را توجیه میکند. روز چهارشنبه قریب به ۱۵ درصد ارزش کل بازار کاهش یافت. کل ارزش بازار به میزان ۲۱۰ میلیارد دلار بود که با کاهش ۳۰ میلیارد دلاری به ۱۸۰ میلیارد رسید. اما خبر ناگوارتر اظهارات ماتی گرینسپن، تحلیلگر ارشد کارگزاری eToroقبرس است:
این ریزش سرمایهگذاران محافظهکار را که در تحلیلهایشان به حد زیان رسیدهاند، تحریک به خروج میکند و باقی مردمی که سرمایهگذار خرد هستند نیز به کلی داراییهای رمزارزی خود را خواهند فروخت.
مادامی که حجم زیادی از معاملهگران که توان حفظ داراییهایشان در قالب رمزارز برای رشد در طولانی مدت را ندارند یا اصلاً قصد این کار را ندارند در بازار فعالیت میکنند، بازار رمزارز روزبهروز بیثباتتر میشود. این احتمال وجود دارد که در عین تناقض، به دنبال شوک وارد شده در روز چهارشنبه، بازار چند روزی منسجم بماند. مارشال هاینر بنیانگذار موسسهمتال پیمنت با صراحت عنوان کرده است:
واضح بگویم، این سقوط نشان میدهد، آخرین گروه معاملهگرانی که وارد بازار شدهاند، شکست خورده و ناامید در حال خروجند.
پیشبینی روند آتی بازارهای سنتی بسیار دشوار است. تحلیلگران بیش از یک قرن درگیر این کار بودهاند و کماکان شاهد رفتارهای ناشیانه این بازارها هستند. بازار رمزارزها به دلایلی حتی بسیار چالشبرانگیزتر است. اول اینکه رمزارز با همه ترقی و رشدی که در دهه گذشته صورت داده است، هنوز از منظر مباحث مالی، یک طبقه دارایی جدید محسوب میشود. دلیل دوم و شاید مهمتر این است که دارایهای مبتنی بر بلاکچین هرگز با فنون اقتصاد سنتی مدیریت نخواهند شد، هیچ حاشیه امنیتی برای سرمایهگذاران آن وجود ندارد و اینکه رمزارزها هیچ ارتباطی با بانکهای مرکزی کشورها و دولتهای آنها ندارند. قیمت تنها شاخص عملکرد است و تا زمانی که ارزش حقیقی میزانی از یک رمزارز را به ما نشان میدهد، سادهترین شاخص برای ترسیم روی نمودار است. باسابقههای این حوزه خوب میدانند که قیمت و ارزش هیچوقت به یک معنا نبودهاند، از این رو محاسبه و ترکیب و نمایش دادن آنها همواره برای تحلیلگران یک چالش سخت بوده است.

CoinDesk که یکی از بازیگران اصلی عرصه تحلیل روند ارزهای دیجیتال است، هفتهی گذشته ابزاری را برای موسسات مالی و سرمایهگذاران ارزهای دیجیتال ارائه کرد تا به کمک آن بتوانند تحلیل دقیقتری از نوسانات بالقوه و مانایی یک روند صعودی یا نزولی داشته باشند. مهندسین شرکت همچنانکه از قیمت به عنوان ابتدایی ترین شاخص در طراحی این ابزار غافل نشدهاند، ترکیب قابل اتکایی از سنجهها و شاخصهای کاربردی نظیر درجه مقبولیت عام، درجه مقبولیت توسعهدهنده، حجم مبادله، سهم استخراج و تعداد تراکنش را به آن اضافه کردهاند.
این ابزار ملزوم، به شناخت هرچه بهتر توکنها و نمادهای بازار رمزارزها کمک میکند، اما این صنعت نوپا هنوز فاقد یک شاخص برای تبیین سلامت کلی بازار است و یا اینکه دادههای روشن و قابلدرک برای همه در مقایسه با شیوههای سنجش بازارهای املاک و سهام و کالا ندارد. پیشبینی نوسانها در بازارهای سنتی بسیار سادهتر است. اما در بازار رمزارزها باوجود اینکه سوابق همهی افت و خیزها، نمودارهای جذاب و زیبا، رسته دادههای مقایسهای و بیشبینیهای سایر تحلیلگران تحت عنوان "بهترین حدس"، وجود دارد، بازهم نمیتواند سرمایهگذران خرد و کلان را به نقطهای برساند که با درصد اطمینان بالا وارد معاملات پرحجم و پرریسک شوند. اقدامات تکمیلی خاص و جامع بیشتری برای بلوغ این صنعت باید صورت پذیرد. اینگونه شاید اگر معاملهگران ترسیم کاملتری از وضعیت بازار داشته باشند، دیگر اینقدر در بیرون کشیدن داراییهایشان از بازار عجله نکنند.
از نقطه نظر بحث سلامت قلب، مردم تیسمانی یک گروه مدل به شمار میروند. در تیسمانیها که در کشور بولیوی زندگی میکنند، تقریبا هیچ بیماری قلبی دیده نمیشود. آنها حداقل فشار خون بالا را دارند، شیوع چاقی در میان آنها کم است و از نظر سطوح کلسترول نیز در وضعیت سالمی به سر میبرند. به نظر میرسد که این عوامل در این جمعیت با افزایش سن دچار تغییر نمیشوند. در میان این مردم فراوانی دیابت نوع دوم نیز بسیار ناچیز است.
این عوامل باعث شده است که دانشمندان به نقش رژیم غذایی در سلامت قلبیعروقی آنها توجه کنند و نیز این موضوع را که چگونه این جوامع تحتتاثیر جهانی شدن و نیروهای بازار قرار خواهند گرفت، مورد بررسی قرار دهند. پژوهشگران، بخشی از پروژهی بزرگ مطالعهی تاریخچهی سلامت و زندگی مردم تیسمانی هستند که تحت حمایت موسسههای سلامت ملی انجام میشود. این پژوهش نخستین مطالعهی سیستماتیکی است که بررسی میکند مردم تیسمانی به طور معمول از چه غذاهایی مصرف میکنند و آن را با رژیم غذایی مردم موستن که در نزدیکی تیسمانیها زندگی میکنند و دارای قرابت ژنتیکی و تشابه زبانی با آنها هستند، مقایسه میکند.
عادات غذایی و سبک زندگی موستنها بیشتر از تیسمانیها تحت تاثیر عوامل بیرونی قرار گرفته است. نتایج این پژوهش در ژورنال American Journal of Clinical Nutrition منتشر شده است. مایکل گوروننویسندهی ارشد مقاله میگوید:
پژوهش قبلی ما نشان میداد که مردم تیسمانی نسبت به جمعیتهایی که تاکنون مورد بررسی قرار گرفتهاند، دارای سالمترین قلبها هستند. بر این اساس، این موضوع طبیعی است که علاقهی زیادی درمورد درک چرایی و چگونگی این وضعیت وجود دارد. اولین سوال مهم مورد توجه در این زمینه، این است که آنها چه چیزی میخورند؟ و آیا آنها هم از همان مواد غذایی استفاده میکنند که به تصور ما برای سلامت قلب، بهترین هستند؟
ما یک تجزیهوتحلیل دقیق از رژیم غذایی مردم تیسمانی انجام دادیم و آن را با آنچه مردم امریکای شمالی مصرف میکنند و با رژیمهای غذایی که ادعای سلامتی قلب را دارند، مقایسه کردیم. شاید تیسمانیها بدون اینکه بدانند، یکی از آن رژیمهای غذایی را دنبال میکنند. این رژیمهای غذایی (پائلو، اوکیناوان و دش) اغلب بهعلت مزایای سلامتی که دارند، ترویج میشوند. رژیم غذایی پائلو بر اساس این موضوع ارائه شده است که بدن انسان برای مصرف انواع خاصی از غذاها تکامل پیدا کرده است.

یکی از رژیمهای غذایی که به سلامت سرخرگها کمک میکند، رژیم اوکیناوان است
بررسی موستنها مزایای دیگری به مطالعه اضافه کرد. مردم موستن هر چند از لحاظ زبانشناسی و ژنتیکی بسیار شبیه مردم تیسمانی هستند؛ ولی پیوند این مردم با فرهنگ امروزی بیشتر است. گورون میگوید که وضعیت مردم موستن همانند یک پیشبینی درمورد سلامتی مردم تیسمانی طی بیست سال آینده است. وضعیت آنها نشاندهندهی این است که با گذشت زمان در جمعیتهای بومی چه اتفاقی میافتد؟ و تا چه حدی تغییر در رژیم غذایی، موجب افزایش در شیوع بیماریهای قلبی و دیابت در آنها خواهد شد.
با استفاده از استراتژیهای اندازهگیری ارائهشده توسط مرکز کنترل و پیشگیری از بیماریها در آمریکا، پژوهشگران از ۱۲۹۹ فرد تیسمانی و ۲۲۹ فرد موستن در مورد مواد غذایی مصرفی پرسوجو کردند. رژیم غذایی حاوی کالری بالای تیسمانی (۲۷۳۸-۲۴۳۳ کیلوکالری در روز) دارای ویژگی کربوهیدرات و پروتئین بالا و چربی پایین بود (به ترتیب ۶۴، ۲۱ و ۱۵ درصد از رژیم غذایی).
علاوه بر این، مردم تیسمانی در مقایسه با آمریکاییهای مدرن یا مردم موستن از بسیاری از غذاها استفاده نمیکردند. تقریبا دو سوم کالری مصرفی آنها حاصل کربوهیدراتهای پیچیده و به خصوص موز سبز(plantains) و برنج بود. ۱۶ درصد دیگر حاصل بیش از ۴۰ گونه ماهی بود و ۶ درصد از شکار حیوانات به دست میآمد. آن ها فقط ۸ درصد از رژیم غذایی خود را بازار میگرفتند.

با وجود تنوع غذایی پایین، کمبودهای تغذیهای چندانی در رژیم غذایی مردم تیمسانی به چشم نمیخورد. هرچند مقدار کلسیم و برخی از ویتامینها (D، E و K) در رژیم غذایی آنها تا حدودی کم بود؛ اما مصرف پتاسیم، منیزیوم و سلنیوم که دارای ارتباط زیادی با سلامت قلبوعروق هستند، از سطوح موجود در رژیم غذایی آمریکاییهای مدرن بسیار بیشتر بود. میزان مصرف روزانه فیبر در این رژیمها تقریبا دو برابر سطح رژیمهای غذایی آمریکایی و موستن بود. در طول پنج سال مطالعه، پژوهشگران دریافتند که میزان انرژی کل و مصرف کربوهیدرات به ویژه در روستاهایی که در مجاورت بازارهای شهری قرار داشتند، افزایش پیدا کرد. در همین حین مصرف افزودنیهای غذایی (چربی خوک، روغن، شکر و نمک) نیز بهطور معنیداری افزایش یافت. پژوهشگران متوجه شدند که موستنها نسبت به تیسمانیها از شکر و روغن بیشتری استفاده میکنند.
بر این اساس میتوان گفت یک رژیم غذایی پرانرژی سرشار از کربوهیدراتهای پیچیده با کاهش خطر ابتلا به بیماریهای قلبیعروقی همراه است، حداقل وقتی با سبک زندگی فعال از نظر جسمی همراه باشد. افراد بالغ تیسمانی بهطور متوسط روازنه ۱۷ هزار قدم بر میداشتند؛ در حالی که این تعداد در مورد آمریکاییها حدود ۵۱۰۰ قدم در روز است.
اجتناب از رژیم غذایی سنتی که حاوی فیبر بالا و چربی، نمک و قند فرآوری شدهی پایینی است، خطری جدی برای سلامتی جوامعی که در حال حرکت به سمت مدرن شدن هستند، به شمار میرود. شواهد تغییر رژیم غذایی در این جوامع بولیوی نشان دهندهی روند روبهرشد مقدار چربی بدن و شاخص تودهی بدنی در میان تیسمانیها است. بر این اساس شاید دیگر شیوع پایین بیماریهای قلبیعروقی در این جوامع تداوم نداشته باشد.
مقالههای مرتبط:
طبق گفتهی گورون، پرهیز از تغییر در رژیم غذایی برای گروههایی نظیر تیسمانیها حیاتی است. بسیاری از دیگر جوامع بومی در آمریکای جنوبی، آفریقا و جنوب شرق آسیا نیز در موقعیت مشابهی قرار دارند. از طرفی میزان چاقی، دیابت نوع دوم و بیماریهای قلبی در گروههایی که دیگر سبک زندگی سنتی ندارند مانند بسیاری از سرخپوستان آمریکای شمالی و بومیان استرالیایی، افزایش پیدا کرده است.
برای تیسمانیها هم این تغییر چندان دور نیست. در این منطقه جادهها و حملونقل رودخانهای در حال پیشرفت است و دیگر مردم این منطقه حالت ایزوله نخواهند داشت. این امر با سرعت زیادی اتفاق میافتد. در اثر این عوامل، شمار بیماران دیابتی در میان تیسمانیها نسبت به قبل افزایش پیدا کرده است. این امر احتمالا ناشی از افزایش مصرف قند تصفیه شده و چربی است که طی دورهی مطالعه اتفاق افتاد.
با افزایش توانایی مردم تیسمانی برای خرید کیسههای بزرگ شکر و ظرفهای بزرگ روغن، افزایش ۳۰۰ درصدی در مصرف این محصولات در میان این مردم مشاهده میشود. مصرف کالری هم در میان آنها زیاد شده است. اما باید در نظر داشت که آنها از لحاظ فیزیکی هم بسیار فعال هستند و این نیز موضوع مهمی است. شما نمیتوانید بدون توجه به کاری که با بدنتان انجام میدهید، در مورد آن چه میخورید، فکر کنید. اگر شما از لحاظ فیزیکی فعال باشید، احتمالا رژیم غذایی شما میتواند انعطافپذیری بیشتری داشته باشد.
طبق گفتهی کرافت، میزان کربوهیدرات بالای رژیم غذایی تیسمانیها چیز جدیدی نیست. یکی از رژیمهای غذایی دیگر که به سلامت سرخرگها کمک میکند، رژیم اوکیناوان از ژاپن است. در این رژیم غذایی در حدود ۸۵ درصد کربوهیدرات وجود دارد. ویژگی مشترکی که این دو رژیم غذایی دارند آن است که بخش اعظم این کربوهیدراتها را کربوهیدراتهای پیچیده تشکیل میدهند: در رژیم غذایی اوکیناوان سیبزمینی شیرین و در رژیم غذایی تیسمانیها موز سبز و کاساوا.
کاساوا یکی از کربوهیدراتهای پیچیده موجود در رژیم غذایی تیسمانیها
رژیم غذایی موستن حاوی مجموع انرژی و کربوهیدرات کمتری نسبت به رژیم غذایی تیسمانیها است، اما موستنها از انواع مختلفی از غذاها شامل میوهها، سبزیجات و حبوبات هم استفاده میکنند. موستنها همچنین بخش بیشتری از غذاهای خود از جمله سودا، نان، گوشت خشک شده و مواد فرآوریشده را از بازار میخرند. رژیم غذایی موستنها میتواند نشاندهندهی آیندهی رژیم غذایی تیسمانیها باشد. گورون میگوید:
ما هنوز در حال تجزیهوتحلیل شاخصهای سلامتی آنها هستیم؛ ولی انتظار داریم که موستنها دارای عوامل خطرساز بیشتری در زمینهی دیابت و بیماری قلبی باشند.
پژوهشگران هم چنین خاطر نشان میکنند که مردم تیسمانی نسبت به موستنها روزانه مقدار کالری بیشتری مصرف میکنند؛ ولی در عین حال تیسمانیها از نظر فعالیت جسمانی فعالتر هستند و کارهای سنگین زیادی انجام میدهند. گورون میگوید:
ما در نقطهی منحصر به فردی در تاریخ هستیم که بسیاری از تصمیمات روزانهی ما در مورد این است که چه چیزی را نباید بخوریم. ما باید تلاش زیادی انجام دهیم که پرخوری نکنیم. اگرچه در بیشتر دورههای تاریخ بشر این موضوع بر عکس بوده و کسب انرژی مورد نیاز برای بقا کاری دشوار بوده است.
در مورد تیسمانیها و اشتیاق آنها برای گنجاندن این مواد در رژیم غذایی باید به این نکته توجه داشت که وقتی به دست آوردن غذا غیر قابل پیشبینی و روزانه باشد، شاید گفتن این حرف که چه چیزی بخورند و یا اینکه این مواد را مصرف نکنند، آسان نباشد؛ وقتی با تلاش کمتری بتوان کالری ارزانتری به دست آورد، پس چرا نباید این کار را کرد؟
رابطه اپل و کوالکام اخیراً با توجه به اختلافات حق ثبت اختراع و حق امتیاز خوب پیش نمیرود.
اپل با وجود سالها همکاری در کنار کوالکام، اینتل را بهعنوان تنها تامینکنندهی مودم خود در سال ۲۰۱۸ انتخاب کرد. اما آخرین شایعات مبنی بر این است که شراکت اپل و اینتل ممکن است کوتاهمدت باشد، به این دلیل که سازنده گوشیهای هوشمند، خود به طراحی مدلهای آینده میپردازد.
طبق گفتهی منابع، اپل به دنبال استخدام گروهی از مهندسین در سندیگو است تا روی تراشهی موتور عصبی هوش مصنوعی و تراشههای بیسیم کار کند؛ این موضوع نشان از این است که Apple سعی دارد وابستگی خود را به تامین کنندگان خارجی کاهش دهد؛ همچنین به این معنی است که ما میتوانیم آیفون را در سال ۲۰۲۰ با تراشههای 5Gساخت این شرکت ببینیم.
بلکبری یکی از برندهای شناخته شده و بزرگ در صنعت موبایل است که به گزارش رویترز، به تازگی شرکتی به نام Cylance را به مبلغ ۱.۴ میلیارد دلار خریداری کرده است. Cylance در زمینهی هوش مصنوعی فعالیت کرده و محصولاتی تولیدی آن از حملات سایبری به شرکتها جلوگیری میکند؛ با این حال بلکبری از خدمات این شرکت برای توسعهی قابلیتهای واحد QNX استفاده خواهد کرد. این واحد نرمافزارهایی تولید میکند که در نسل بعدی ماشینهای خودران مورد استفاده قرار میگیرد.
در سالهای گذشته، بلکبری یکی از برندهای محبوب و پرطرفدار تلفن همراه بود. اما این برند کانادایی نیز در سال ۲۰۰۷ و بعد از ورود گوشیهای آیفون محبوبیت خود را از دست داد و این موضوع به تغییر رویهی کاری این شرکت منجر شد. بلکبری بعد از سقوط ارزش سهام خود تصمیم گرفت فعالیت اصلی شرکت را روی تولید و فروش نرمافزارهایی بگذارد که تلفنهای موبایل و اپلیکیشنهای مورد استفاده در ابزارهای مختلف را مدیریت میکند.
خریدن شرکت Cylance نیز نشان میدهد بلکبری نقش تولید و توسعهی نرمافزار را در رشد و آیندهی شرکت جدی گرفته است.
ستارهشناسان اخیرا متوجه علائمی در اطراف ستارهی برناردزز شدند. ستارهی برناردز یک کوتولهی سرخ است که عمر آن به قبل از تشکیل منظومهی شمسی بازمیگردد. این ستاره با تقریبا ۶ سال نوری فاصله نزدیکترین ستاره به خورشید است (تنها سه ستاره در منظومهی آلفا سنتوری نزدیکترین فاصله با خورشید را دارند). ستارهی برناردز سریعترین ستارهی شناختهشده در آسمان شب است.
کوتولههای سرخ کوچکتر و سردتر از خورشید هستند. در سطح این ستارهها فعالیتهای آتشفشانی و زبانههای خورشیدی در جریان است اما ستارهی برناردز یکی از آرامترین کوتولههای شناختهشده است. شرایط آبوهوایی متوسط این ستاره و نزدیکی آن به خورشید موقعیت خوبی را برای کشف سیارههای خارجی فراهم کرده است.
پژوهشگرها برای مدتی طولانی سیگنالهای واضحی را دریافت میکردند که نشاندهندهی وجود چنین سیارهای بود اما به شواهد بیشتری نیاز داشتند و به همین منظور از روشهای مختلف مثل پردازش دادههای نوری و طیفی برای اثبات وجود این سیاره استفاده کردند. سوسوهای اطراف ستاره نشاندهندهی حرکت یک جرم حول آن بودند.

تصور هنرمند از سیاره خارجی یا ابرزمینی که دور ستارهی برناردز در حال چرخش است
حرکت و تغییرات طول موج هم نشاندهندهی نوسانهایی در مسیر ستاره بودند که بر اثر جاذبهی یک سیارهی سنگی بزرگ به وجود آمده بود. به گفتهی ایگناسی ریباس اختر فیزیکدان مؤسسهی علوم فضایی اسپانیا، مدرک محکمی برای اثبات وجود سیارهی خارجی نیستند. در سال ۲۰۱۵ سیگنالهایی از مشاهدات آرشیوی دریافت شدند؛ اما معناداری آماری آنها پائین بودند.
سرانجام پس از رصدها و پژوهشهای مختلف وجود این سیارهی خارجی ثابت شد. آنها تقریبا دو دهه از اطلاعات دریافتی از جمله اندازهگیریهای شعاعی سرعت از هفت طیفسنج مختلف را تحلیل کردند و به بررسی تداخل آنها پرداختند. دقت واسطههای اندازهگیری بهقدری بالا بود که حتی تقریبا کوچک سرعت به اندازهی ۳.۵ کیلومتر بر ساعت را هم ثبت میکرد. ریباس میگوید:
ما از تکانههای دورهای ستاره با میدان نوسان ۱.۲ متر در ثانیه و دورهی ۲۳۳ روزه مطمئن هستیم. بااینحال پدیدههای ستارهای میتوانند عامل به وجود آمدن سیگنالهای مشابه باشند.
مشاهدات بهدستآمده از HARPS و ۶ واسطهی دیگر ادغام شدند. دانشمندان در مرحلهی بعدی برای تست دادهها به پیاده سازی شبیهسازیهای متعدد پرداختند. بر اساس تخمینها احتمال اینکه سیگنال ۲۳۳ روزه به دلیل فعالیت ستارهای باشد، کمتر از ۰.۸ درصد بود. ریباس میگوید:
پس از تمام تستها، سیگنال از نظر معناداری و ماهیت به حد مناسبی رسید و بنابراین محتملترین دلیل را میتوان به وجود یک سیارهی خارجی نسبت داد. این فرضیه ۹۹.۲ درصد معتبر ارزیابی شد.
در نتیجه مشخص شد ستارهی برناردز نقش میزبان را برای یک سیارهی خارجی سنگی بازی میکند. این سیاره بر اساس ستارهی والد برناردز ،bنام گرفته و دومین سیارهی خارجی نزدیک به خورشید است. نزدیکترین سیارهی خارجی به زمین در فاصلهی چهارسال نوری و در منظومهی ستارهای پروکسیما سنتوری قرار دارد.
این ابر زمین (Super Earth) سیارهای با جرم بیشتر از زمین و از نظر اندازه کمی کوچکتر از غول یخی منظومهی شمسی،اورانوس است. این سیاره هر ۲۳۳ روز به دور ستارهی میزبان خود میچرخد اما با وجود مدار نزدیک به خورشید انرژی دریافتی آن از ستارهاش تنها دو درصد از انرژی دریافتی زمین از خورشید است. این کمبود انرژی به این دلیل است که ستارهی میزبان یک کوتولهی سرخ بوده و از نظر حرارت و دما سردتر و آرامتر از خورشید است. بااینحال جزئیات دقیق این سیارهی خارجی هنوز به صورت یک راز باقی ماندهاند. به گفتهی ریباس:
اطلاعات کمی در مورد ویژگیهای این سیاره داریم. جرم آن تقریبا چهار برابر جرم زمین است و بنابراین میتواند یک سیارهی سنگی و شاید یک مینی نپتون باشد. در هر صورت این سیاره یک دنیای یخزده است زیرا دمای میانگین آن به منفی ۱۷۰ درجهی سانتیگراد میرسد.
بهنظر نمیرسد این سیاره محیط دوستانهای برای زندگی داشته باشد اما پس از این کشف احتمال یافتن سیارههای شبهزمین در اطراف ستارهی برناردز بالاتر خواهد رفت. نسل بعدی تجهیزات رصد از دههی ۲۰۲۰ میتوانند تصاویر مستقیم و اندازهگیریهای طیفی را از سیارههای نزدیک به ستارهی برناردز ارائه دهند. بهمرور اطلاعات بیشتری در مورد سیارههای خارجی بهدست خواهد آمد.

ناو تدارکاتی "پروگرس ام.اس-۱۰" که حدودا سه تن تجهیزات، آب و سوخت را به همراه داشت با موشک سایوز اف-گ از بایکونور قزاقستان سفری دو روزه را به مقصد ایستگاه فضایی بینالمللی آغاز کرد.
به گزارش ایسنا، پرتاب در آسمان صاف نیمهشب ناحیه بایکونور از سکوی شماره-۱ بایکونور در ساعت ۱۸:۱۴ :۰۸(بوقت گرینویچ) روز جمعه به سوی ایستگاه فضایی صورت گرفت و کمتر از ۹ دقیقه بعد ناو باربری پروگرس از مرحله سوم جدا شد و باتریهای خورشیدی قدرتمند و آنتنهای ناوبری را باز کرد.
مقامات ناسا بعد از این عملیات که به شکل زنده پخش میشد تایید کردند که دادههای ارسالی از پروگرس نشان میدهد سامانههای پروگرس ام.اس-۱۰ برای رسیدن به ایستگاه فضایی فعال شدهاند.
موشکی که روز جمعه زمین را به مقصد ایستگاه فضایی بینالمللی ترک کرد، سایوز اف-گ، همان معروفترین موشک روسی است که برای فرستادن گروههای خدمه ایستگاه فضایی استفاده میشود و در جریان پرتاب ناو کیهانی سایوز ام.اس-۱۰ دچار مشکل فنی شد.
با پرتاب موفقیت آمیز پروگرس, سازمان فضایی روسیه چراغ سبز برای سفر فضانوردان سایوز ام.اس-۱۱در روز ۳ دسامبر با استفاده از سایوز اف-گ را به دست آورد.
پروگرس ام.اس-۱۰ قرار است در ساعت ۱۹:۲۹ روز یکشنبه (به وقت گرینویچ) به واحد زوزدای ایستگاه فضایی متصل شود و بیش از ۲.۸ تن تجهیزات و کالا برای خدمه ایستگاه را به آنجا برساند.
حدود ۱،۳۰۰ کیلوگرم محموله خشک شامل غذا، لباس، لوازم، آزمایش و قطعات یدکی بستهبندی شده در بخش باربری قرار دارد این اقلام به صورت دستی توسط خدمه ایستگاه تخلیه میشود.
همچنین مخازن حاوی حدود ۷۵۰ کیلوگرم سوخت، ۴۴۰ کیلوگرم آب، ۵۰ کیلوگرم اکسیژن و ۲۴ کیلوگرم هوا با این سفینه به ایستگاه فضایی بینالمللی خواهد رسید.

فضانوردان اعزامی به ایستگاه فضایی بینالمللی می گویند کار سامانه نجات اضطراری در حادثه ماه اکتبر قابل اطمینان بودن سفینه سایوز را نشان داد.
به گزارش ایسنا، اولگ کانوننکو فضانورد روس، دیوید سنت ژاک فضانورد کانادایی و آن مک کلاین فضانورد آمریکایی که قرار است در ۳ دسامبر به ایستگاه فضایی بینالمللی سفر کنند پس از پایان امتحانات در شبیه سازهای سفینه سایوزو بخش روسی ایستگاه فضایی بینالمللی در جمع خبرنگاران دعوت شده به مرکز آموزش فضانوردان در شهرک ستارهای در مصاحبه مطبوعاتی شرکت کردند.
سنت ژاک در این کنفرانس مطبوعاتی گفت: "سایوز سیستمی عالی با قابلیت اعتماد بسیار بالا است. ما در ماه اکتبر یک حادثه داشتیم. همیشه امکان دارد چیزی غیرطبیعی اتفاق بیفتد، مهم این است که راهی برای نجات خدمه وجود داشته باشد. آنچه اتفاق افتاد به ما این اطمینان را میدهد که همه چیز رو به راه است.

مک کلین نیز گفت: "من به موشک و ناو سایوز اعتماد دارم و میتوانم بگویم که آماده پرواز هستم."
به گفته وی حادثه موشک سایوز در ماه اکتبر نشان داد که سامانه نجات اضطراری ۱۰۰ درصد عملیاتی است. او گفت: "ما معتقدیم که این نه یک شکست، بلکه یک موفقیت بود، زیرا همکاران ما سالم و بدون هیچ صدمهای به خانه برگشتند."
این گروه، اولین خدمه برای سفر به ایستگاه فضایی بینالمللی پس از حادثه در ۱۱ اکتبر هستند که طی آن، هنگامی که وضعیت اضطراری برای موشک سایوز-اف. گ ایجاد شد، سامانه نجات اضطراری به سرعت و به موقع عمل کرد و ناو سایوز ام. اس -۱۰ را در قزاقستان فرود آورد.

یک استارتاپ سنگاپوری یک "نی" تولید کرده است که قابل استفاده مجدد است.
به گزارش ایسنا و به نقل از گیزمگ، امروزه میلیونها نفر در سراسر جهان و به خصوص آمریکا به هنگام مصرف نوشیدنیهای مختلف از نیهای پلاستیکی استفاده میکنند که این خود سبب بروز مشکلات زیست محیطی میشود و در اقیانوسها تعداد بسیار زیادی از این لولههای پلاستیکی یافت میشود.
حال، یک تیم تحقیقاتی در یک استارتاپ سنگاپوری، در راستای رفع این مشکل برآمده و نیهایی تولید کردهاست که قابل استفاده مجدد هستند.
در بالای این نی یک قسمت پلاستیکی وجود دارد که نی را قابل جویدن میکند. علاوه بر آن، قابلیت چرخش نیز در آن وجود دارد.
این نی که " Chew" نام گرفته است، از آلومینیوم ساخته شده ولی چون احساس آلومینیوم ناخوشایند است، بالای نی و قسمت قابل استفاده آن از "سیلیکون" ساخته شده و در چهار الگو ارائه شده است.

هنگامی که مصرف نوشیدنی کاربران با استفاده از این نی به اتمام رسید، " Chew" به دو قسمت تبدیل می شود و در یک قاب پلاستکی قابل حمل قرار میگیرد.

یکی از نکات جالب " Chew" این است که در بالای قاب خود یک حلقه دارد که باعث میشود صاحبان آن با استفاده از چرخاندن آن و نیروی سانتریفیوژی، نی را خشک کنند.

یک برس مخصوص نیز برای تمیز کردن بهتر این نی در آن قرار گرفته شده است.


گفتنی است، ماه گذشته پارلمان اروپا به ممنوعیت استفاده از پلاستیکهای تک کاربردی رای صادر کرد.
سری رستورانهای بزرگ زنجیرهای "مک دونالد"( McDonald) نیز استفاده از نی را حذف کرده و در حال بررسی گزینههای جایگزین است.
قیمت این محصول ۱۷ دلار برای یک نی و برای خرید دو نی ۲۵ دلار تعیین شده است.






انتهای پیام
.: Weblog Themes By Pichak :.
ورود کاربران
خوش آمدید! لطفا وارد حساب خود شوید