
سازمان تحقیقاتی "Verily" چهار سال پیش برای توسعه لنزهای چشمی اقدام کرد که تولید کرده بود که بتوانند قند خون را تشخیص دهند ولی هماکنون این موسسه تصمیم دارد که این پروژه را به کلی لغو کند.
به گزارش ایسنا و به نقل از انگجت، در سال ۲۰۱۴ بود که سازمان تحقیقاتی "Verily" یک لنز تماسی ارائه داد که برای اندازهگیری سطح گلوکز دیابتیها طراحی شده بود.
این سازمان تحقیقاتی که وابسه به "آلفابت" است، به بررسی و مطالعه علوم زیستی میپردازد.
ایده ساخت این لنز به این خاطر بود که راهی برای اندازهگیری دقیقتر و آسانتر قند خون به دست آید.
ولی شرکت سازنده هماکنون تصمیم گرفته است که این پروژه را لغو کند. زیرا کار تحقیقاتی محققان پروژه نشان داد که اندازهگیری دقیق گلوکز خون از طریق اشک چشم امری دشوار است.
دیابت به مشکل رو به رشد در جهان تبدیل شده و افراد مبتلا به این بیماری باید روزانه سطح گلوکز خود را کنترل کنند، زیرا قند خون کنترلنشده، آنها را در معرض طیفی از مشکلات کوتاهمدت و درازمدت شامل آسیب به چشمها، کلیه و قلب قرار میدهد. در این لنز هم گلوکز در محیط چشم اندازهگیری میشد.
با این حال موسسه "Verily" دو طرح دیگر راجع به لنزهای تشخیص دهنده قند خون دارد که در حال پیگیری آنها است.
این موسسه همچنین لنزی هوشمند ارائه داده بود که مجهز به یک دوربین جاسازیشده بود و به نابینایان در تشخیص مسیر و شناخت افراد کمک میکرد.
این لنز دارای ویژگیهایی مانند زوم کردن و همچنین ارائه امکاناتی برای کمک به نابینایان بود.
تحلیلهای انجام شده توسط این لنز تماسی، دادههای تصویری خام دوربین را پردازش کرده و در نهایت، دادههای تصویری پردازششدهای را مبنی بر اینکه شخص نابینا در حال نزدیک شدن به یک تقاطع و یا نزدیک شدن یک خودرو به تقاطع است، ارائه میکرد.
این موسسه اعلام کرد که هنوز هم در حال کار و تلاش در پروژههایی است که به تشخیص آسانتر قند خون کمک کنند.
وزنهای که کیلوگرم بر اساس آن تعریف شده است و در پاریس نگهداری میشود.
دانشمندان "کنفرانس عمومی اوزان و مقیاسها" به تغییر تعریف چهار کمیت رای دادند و این تغییر از سال آینده در جهان علم اعمال خواهد شد.
به گزارش ایسنا و به نقل از انگجت، امروزه دانشمندان به تغییر تعریف کیلوگرم و همچنین سه واحد دیگر اندازهگیری یعنی آمپر، کلوین و مول رای دادند و آن را تصویب کردند.
این رایگیری در کنفرانس عمومی اوزان و مقیاسها(General Conference on Weights and Measures) در ورسای فرانسه برگزار شد و تعاریف جدید بر پایه آنچه ما آنها را پایههای اصولی طبیعت مینامیم، اعمال میشود.
دانشمندان اداره بینالمللی اوزان و مقیاسها میگویند تعاریف جدید، دقیقتر هستند. به عنوان مثال، کیلوگرم توسط یک وزنه به شکل یک استوانه فلزی که به عنوان "Le Grand K" شناخته میشود و در پاریس نگهداری میشود، تعریف شده است.
اداره بینالمللی اوزان و مقیاسها(International Bureau of Weights and Measures) یکی از سه سازمانی است که برای نگهداری از سیستم استاندارد بینالمللی یکاها (SI پایهگذاری شده است. این سازمان که معمولا با اختصار فرانسوی آن، BIPM، شناخته میشود، در سال 1875 و پس از امضای "پیمان متر" ایجاد شد.
تعریفهای جدید، چندی است که مورد بحث هستند. "تری کویین"، مدیر بازنشسته BIPM سال گذشته گفته بود: این شاید مهمترین تصمیمی است که BIPM در 100 سال اخیر میگیرد. ممکن است حرفم کمی اغراقآمیز باشد، اما حداقل از سال 1960، هنگامی که سیستم بین المللی یکاها را تصویب کردند، این مهمترین تصمیم است.
وی افزود: اگرچه این تغییرات لزوما در زندگی روزمره شما منعکس نمیشوند، اما به دانشمندان کمک خواهد کرد تا اندازهگیریهای دقیقتری داشته باشند.
در حال حاضر کیلوگرم توسط "ثابت پلانک" تعریف میشود، در حالی که آمپر، کلوین و مول به ترتیب با "ثابت بولتزمن" و "ثابت آووگادرو" گره خوردهاند.
ثابت پلانک، یک ثابت طبیعی در فیزیک است که بیان کننده اندازه کوچکترین واحد انتقال انرژی و از مفاهیم اساسی در مکانیک کوانتومی است. این ثابت به اسم ماکس پلانک فیزیکدان آلمانی نامیده شده است که در سال ۱۹۰۰ میلادی آن را کشف کرد. این ثابت در فیزیک با h نشان داده میشود.
ثابت بولتزمن یا kBکه به افتخار لودویگ بولتزمن نامگذاری شده است ، یک ثابت فیزیکی است که انرژی جنبشی(کینتیکی) ذرات گاز ایدهآل را به دمای گاز ایدهآل مرتبط میکند. ثابت بولتزمن از تقسیم ثابت جهانی گازها (R) بر عدد آووگادرو (NA) به دست میآید.
عدد آووگادرو یاثابت آووگادرو، به اسم شیمیدان ایتالیایی آمادئو آووگادرو، بر طبق تعریف به تعداد اتمهای ۱۲ گرم کربن، با ایزوتوپ ۱۲C گفته میشود. این مقدار مساوی است با تعداد اتمها یا مولکولها در یک مقدار ماده که یک مول از آن ماده را تشکیل میدهند.
تعاریف جدید از تاریخ 20 مه 2019 اعمال خواهند شد.

دانشمندان انگلیسی موفق شدند آنزیم جدیدی برای پیشگیری از ابتلا به بیماریهای خودایمنی کشف کنند.
به گزارش ایسنا و به نقل از یورکالرت، دانشمندان "دانشگاه شفیلد"(University of Sheffield) انگلستان، نوعی مهارکننده کشف کردهاند که میتواند التهاب ریه را کاهش دهد و راهی برای درمان بیماریهای خودایمنی باشد.
هدف دانشمندان از این پژوهش، ارائه مهارکنندهای برای آنزیم "OGG1" است که در ترمیم DNA آسیب دیده نقش دارد.
این پژوهش نشان میدهد که پروتئین "OGG1"، در مشخص کردن التهاب نقش دارد و شاید مهارکننده جدید بتواند از آغاز التهاب پیشگیری کند. شاید این مهارکننده که مکانیسم جدید آن با داروهای ضد التهابی دیگر متفاوت است، بتواند مانع حمله سیستم ایمنی بدن به خودش شود که در شرایطی مانند "گندخونی"(sepsis)، ام.اس، بیماری کرون و دیگر اختلالات خودایمن رخ میدهد.
التهاب، فرآیندی است که طی آن، گلبولهای سفید خون، از بدن در مقابل عفونت محافظت میکنند اما گاهی اوقات در شرایطی که عفونتی وجود نداشته باشد، سیستم ایمنی واکنش التهابی نشان میدهد. در نتیجه، سیستم ایمنی بدن به بافتهای خود آسیب میرساند.

پروفسور "توماس هلدی"(Thomas Helleday)، استاد سرطانشناسی و متابولیسم و نویسنده ارشد این پژوهش گفت: تنظیم نادرست اکسیژن در سلولها، موجب آسیب رسیدن به DNA و واکنش سیستم ایمنی میشود. سیستم ایمنی، مکانیسم دفاعی بدن است که با التهاب ناشی از باکتری و ویروس مبارزه میکند اما گاهی اوقات ممکن است دچار اشتباه شود و به بدن حمله کند.
وی افزود: شناسایی مهارکنندهای که بتواند این واکنش را غیرفعال کند، کشف غیرمنتظرهای محسوب میشود و ما واقعا از این کشف، هیجانزده هستیم. شاید با وجود این مهارکننده، بتوانیم علاوه بر کاهش التهاب موجود در دیگر نواحی بدن، از بروز التهاب کلی نیز پیشگیری کنیم.
کشف این مهارکننده، روشی در درمانهای جدید و موثر برای شرایط خطرناکی مانند گندخونی خواهد بود.
این پژوهش، در مجله " Science" به چاپ رسید.

محققان یکی از شرکتهای استارتآپی با تکیه بر تکنولوژی هوش مصنوعی راهکاری را ارائه کردند که در این راهکار الگوریتمی استفاده شده است که تنها با یک سنسور طراحیشده توسط این گروه، قادر به تشخیص پر یا خالی بودن 100 جای پارک است.
مهندس جواد فیوضی، مدیر پروژه این طرح در گفتوگو با ایسنا، از ارائه الگوریتمی برای یافتن جای پارک خودروها خبر داد و گفت: اخیرا گروهی از دانشجویان هندی در آمریکا از طریق یادگیری عمیق که شاخهای از یادگیری ماشین است، الگوریتمی را برای رفع معضل پارکینگ ارائه کردهاند که ما نیز در مطالعات خود به این الگوریتم دست یافتیم.
این محقق تاکید کرد که طرح این شرکت از لحاظ دقت الگوریتم و معماری شبکه ارائه شده نسبت به طرح دانشجویان مذکور پیشرفتهتر است.
وی هدف این تیم تحقیقاتی را ارائه خدمات ارزنده به مردم در راستای تحقق شهر هوشمند دانست و ادامه داد: بر این اساس در تلاش هستیم با خدماتی که ارائه میدهیم، بتوانیم معضلات ناشی از پارکینگ را در ایران و حتی دیگر کشورهای جهان کاهش دهیم.
فیوضی کاهش آلودگی هوا، کاهش ترافیک شهری، کاهش زمان اتلافی جهت پیدا کردن جای پارک و کاهش مصرف سوخت را به دلیل بهرهمندی از سیستم هوشمند از دستاوردهای این طرح عنوان کرد.
این محقق خاطرنشان کرد: پس از تحقیقات انجام شده به سیستم کاملی دست یافتیم که شامل اپلیکشن موبایل جهت نمایش وضعیت پارکینگهای حاشیهای و سنسور هوشمند برای انجام عملیات تشخیص پر یا خالی بودن محل پارکینگ است.
وی خدمات اپلیکشن موبایل را شامل "تشخیص فضای خالی پارک در سطح شهر"، "نمایش آنلاین و بلادرنگ وضعیت پارکینگهای حاشیهای و عمومی بر روی نقشه"، "مسیریابی از موقعیت فعلی تا پارکینگ"، "نمایش ترافیک مسیر و تخمین زمان تقریبی رسیدن به محل پارک"و "پرداخت هزینه پارکینگ به صورت آنلاین" دانست.
فیوضی با تاکید بر اینکه این طرح در مرحله نهایی است و به منظور تجاریسازی با شهرداریها و سازمانهای مرتبط وارد مذاکراتی شدیم، ولی متاسفانه فعلا نسبت به دستاوردهای این تحقیقات توجهی صورت نگرفته است، امیدواریم که مسئولین برای ارائه این خدمات با ما همکاری کنند.
به گزارش ایسنا، طرح پیشنهادی تحت مدیریت مهندس رضا پورانی (مدیرعامل) این شرکت استارتآپی و با همکاری دانشجویان جوان و تحصیلکرده دانشگاههای کشور اجرایی شده است.

پس از تأیید رونمایی رسمی از دو محصول دپارتمان تیونینگ و ریسینگ TRD تویوتا (Toyota Racing Development) در نمایشگاه خودروی لسآنجلس ۲۰۱۸، امروز این دو مدل معرفی شدند. شاید کمتر کسی نسخهی ۳۰۰ اسب بخار تویوتا کمری و آوالون را پیشبینی میکرد، اما متخصصین TDR بهسراغ دو سدان محبوب تویوتا رفتهاند.
کمری و آوالون TRD که در نمایشگاه لسآنجس به نمایش عمومی گذشته میشوند، باهدف پاسخ به تقاضای طرفداران سدانهای قدرتمند و اسپرت تولید خواهند شد. این دو سدان ژاپنی به لطف سیستم تعلیق بهینهسازی شده با کمکفنرهای کوتاهتر، کاهش ارتفاع تا ۱۵ میلیمتر و سیستم تعلیق اسپرت، نشان TRD را دریافت کردهاند.
علاوه بر تغییرات در فنربندی، کمری و آوالون تویوتا TRD به ترمزهای قویتر با دیسکهای ۱۲.۹ اینچ (جلو) و کالیپرهای دو پیستونی هم مجهز شدهاند. نسخههای استاندارد تیپ XSE این دو سدان دیسک ترمز ۱۲ اینچ و کالیپر تک پیستونی دارند. تغییرات مشترک دیگر بین کمری و آوالون، کیت بدنهی آیرودینامیک با اسپلیتر جلو، رکابها، اسپویلر عقب، دیفیوزر عقب جدید و نشان TDR است.

مهندسان TRD برای کمری رینگهای ۱۹ اینچ سیاهرنگ ۱.۴ کیلوگرمی (سبکتر از نمونه ۱۹ اینچ کمری XSE) با تایرهای تابستانی بریجستون، تیونینگ سختتر تعلیق ۴۴ درصد جلو و ۶۷ درصد عقب، جلوپنجرهی سیاهرنگ، اگزوز کتبک (catback)، ترکیب دو رنگ بدنه، صندلیهای اسپرت SofTex با دوخت قرمز رنگ، کمربند ایمنی قرمز رنگ، زیرپاییهای TRD و غربیلک چرمی فرمان با دوخت قرمز رنگ درنظر گرفتهاند.

در مقابل آوالون TRD کمی متمدنتر است؛ رینگهای ۱۹ اینچ سیاهرنگ ۲ کیلوگرمی (سبکتر آوالون XSE)، صندلیهای اسپرت SofTex با تزئین میکروفیبر و دوخت قرمز رنگ و نشان TRD در پشتسریها، زیرپاییها و دسته دنده از ویژگیها متفاوت این سدان است. هر دو مدل از پیشرانهی ۶ سیلندر V شکل ۳.۵ لیتری با قدرت ۳۰۱ اسب بخار و جعبهدندهی ۸ سرعتهی اتوماتیک با حالت رانندگی اسپرت و پدالهای تعویض دنده پشت فرمان استفاده میکنند.
پس از رونمایی کامل در نمایشگاه خودروی لسآنجلس، تویوتا کمری و آوالون TRD بهعنوان مدل ۲۰۲۰ اواخر سال ۲۰۱۹ عرضه خواهند شد. احتمال تولید نسخهی TRD از نسل جدید تویوتا کورولا سدان هم وجود دارد.
تصور کنید میتوانستید ذهنتان را به اینترنت متصل کنید؛ هر اطلاعاتی که نیاز دارید، بهسرعت جستجو و مستقیم به مغزتان منتقل کنید. در این شرایط، حتی دیگر به تایپ کردن موضوعات مورد نظر نیازی پیدا نمیکنید؛ تنها در مورد آن فکر میکنید و بهراحتی به آن دسترسی پیدا میکنید.
دوست دارید یک زبان جدید یا کونگفو یاد بگیرید؟ سریعتر از آنچه فکرش را کنید، مهارت جدید را فرا میگیرید.
واسط مغز و کامپیوتر یا BCI میتواند چنین آرزویی را به واقعیت تبدیل کند. واسط مغز و کامپیوتر، بزرگترین ارتقاء سختافزاری بشر خواهد بود. ظاهرا در حدود ۵۰ میلیون سال است که هیچ بهروزرسانی را دریافت نکردهایم. با کمک چنین فناوریهایی، توانایی نسل بشر بهشکل خارقالعادهای افزایش مییابد و همگام با رشد تکنولوژی، به پیش میتازد.

شاید تصور کنید، فکر کردن درباهی چنین موضوعاتی، احمقانه است. هر موضوع محیرالعقولی در ابتدا همین حالت را داشت و اغلب ایدههای اینچنینی، تصوراتی دیوانهوار قلمداد میشوند.
شناخت اسرار مغز و نحوهی عملکرد آن، برای دههها، یکی از موضوعات مورد توجه اکثر دولتهای بزرگ و شرکتهای بزرگ دنیا بوده و هنوز هم هست. سرمایههای کلانی صرف تحقیقات مختلف روی نحوهی عملکرد ذهن و مغز انسان شده است. محققان در تلاش هستند بفهمند مغز انسان چگونه کار میکند تا دولتها و شرکتهای بزرگ بهوسیلهی آن بتوانند کنترل افکار عمومی را در دست بگیرند. لذا توجه به واسط مغز و کامپیوتر موضوع جدیدی نیست؛ ولی هنوز مشخص نیست که چگونه فناوری میتواند به دولتها و شرکتهای بزرگ کمک کند تا در حوزهی مغز و ذهن انسان بتوانند سریعتر به اهداف و آمال خود دست پیدا کنند.
مقالههای مرتبط:
اگر چنین اتفاقی بیفتد، زندگی بیش از پیش شبیه به یک نمایش عروسکی خواهد شد. آیا در این نمایش عروسکی، امکان دسترسی به محتوا و دادههای مغزی مردم وجود دارد؟ آیا این امکان وجود دارد، دولتها و شرکتهای بزرگ با کمک فناوریهای جدید بتوانند از افکار مردم مطلع شوند؟ آیا میتوانند در صورت تمایل افکار عمومی را تحت کنترل خود در بیاورند؟ آیا چنین روزی فراخواهد رسید؟ آیا روزی فرا خواهد رسید که فناوری بتواند بهجای انسانها فکر کند و قدرت تفکر را انسان سلب کند؟ در این صورت، حریم خصوصی انسانها دچار چه سرنوشتی خواهد شد؟ بگذارید چند دهه به عقب بازگردیم تا تصویر دقیقتری از آنچه در مورد آن صحبت میکنیم، برایتان بازگو کنم.
چه نکات امنیتی را میتوان از شرکت در جنگ فرا گرفت
اهالی روستایی را تصور کنید که جمعیتی کمتر از ۲۰۰۰ نفر دارند. افراد سالخوردهای در بین آنها زندگی میکنند که حتی در زمان جنگ جهانی اول هم زنده بودهاند و میتوانند خاطرات آن زمان را بازگو کنند. با نگاهی دقیقتر به زندگی این افراد متوجه میشویم که افراد سختکوش و منضبطی هستند که قوانین را رعایت میکنند. آنها میدانند اگر قوانین را رعایت نکنند، کشته خواهند شد و حتی میدانند چگونه و به چه شکلی کشته میشوند. برخی از افراد ساکن در روستای کوچک، یادگرفتهاند هر حرفی را به زبان نیاورند و هر چیزی را بازگو نکنند. برای آنها، مفهوم حریم خصوصی یعنی افکار و اعتقادات خود را در درون خود همچون رازی سربهمهر نگهدار. آنها اصلا حرفهای دلشان را با کسی مطرح نمیکنند.
حریم خصوصی نه تنها برای خود این افراد، بلکه برای دیگران نیز محترم شمرده میشود. اهالی روستا میدانند در همه جای روستا جاسوس وجود دارد و بههمین دلیل باید همیشه و در همهجا مراقب آنچه میگویند باشند؛ وگرنه ممکن است جانشان بهخطر بیفتد. آیا حریم خصوصی نیز برای ما چنین معنا و مفهومی دارد؟
یکی دیگر از موضوعات مهم در مورد اهالی این روستای کوچک آن است که بسیار تحت تاثیر تلویزیون قرار میگیرند. تلویزیون میتواند دیدگاههای آنها را بهشدت تغییر دهد و تحتتاثیر خود قرار دهد. در جنگ ویتنام، دولت ایالات متحده از تلویزیون بسیار کمک گرفت تا تودههای مردم را برای شرکت در جنگ تهییج کند. تاثیر تلویزیون بر ذهن مردم آنقدر شدید بود که اصلا قابل باور نبود.

در دههی ۱۹۶۰، اطلاعات زیادی در مورد چگونگی عملکرد مغز و چگونگی تاثیرگذاری بر افکار تودهی مردم وجود نداشت. اگر هم اطلاعاتی در مورد تاثیرگذاری بر ذهن وجود داشت، بسیار محدود بودند. در قرن بیستویکم و جنگ ایالات متحده با عراق و پس از واقعهی ۱۱ سپتامبر، ابعاد جدیدی از عملکرد ذهن آشکار شد و موضوعاتی همچونتاثیرگذاری بر افکار عمومی بیش از پیش مورد توجه قرار گرفتند.
در حال حاضر شواهد مستدل وجود دارد، که ثابت میکند عملکرد مغز و تاثیرگذاری بر افکار عمومی، بسیار مورد توجه دولتهای بزرگ بوده و هنوز هم هست. در جنگ ویتنام و جنگ داخلی اسپانیا، موضوعات قابلتوجهی وجود داشت که به برخی از آنها میپردازیم:
۱- بیش از هر زمان دیگری در طول تاریخ، امکان کنترل افکار تودههای مردم وجود داشت. همچنین اطلاعات بسیاری در مورد کنترل افکار مردم در دسترس بود. حتی در عمل و با کمک ابزارهایی جدید، این دانش تئوری، قابلیت اجراییسازی پیدا کرده بود.
۲- ما تصور میکنیم که در شرایط غیرجنگی و در حالت صلح قرار داریم؛ و بههمین دلیل توجهی به ردپای دیجیتال نداریم و فراموش میکنیم که در جامعه و بین عموم مردم زندگی میکنیم. اما هر رویکردی، گامهای خودش را دارد. شرایط فعلی هم، فضا را برای فعالیتهای آتی باز میکند.
در طی سالهای قبل نیز همین اتفاق افتاده و کارهایی انجام شده است که ما امروز متوجه آنها شدهایم. شاید نسلهای آینده نیز روزی متوجه اسرار پشتپردهی شرایط فعلی شوند.
ذهن انسان چگونه کار میکند؟
یکی از سوالاتی که ممکن است برای هرکسی پیش بیاید، این است که دولتها و حتی شرکتهای بزرگ چگونه میتوانند پس از بروز شرایط حاد و حتی خشونتآمیز کماکان به مسیر خود ادامه بدهند؟ در سال ۲۰۰۷ میلادی، در برخی کشورها، بحران مالی شدیدی بهوجود آمد؛ ولی در نهایت دولتهای آن کشورها توانستند اقتدار خود را حفظ کنند و تودههای مردم نیز در نهایت از آن مقطع سخت عبور کردند.
شاید با خودتان بگویید حتما مسایل مالی مردم در آن مقطع حل شده است؛ اما یکی از مسایل مهم در آن مقطع زمانی، کنترل ارتباطات بود. آنها میدانستند که چگونه باید فرآیند ارتباطات را کنترل کنند. اگر نحوهی ارتباطات مغز انسان و روش متقاعدکردن آن روشن شود، بهراحتی میتوان از شرایط بحران عبور کرد. قبل از ورود به موضوع اینترفیسهای کامپیوتری مغز، ابتدا بهتر است با موضوعات دیگری آشنا شویم.
عملکرد ما مشابه ماشینهایی عقلانی نیست
انسانبودن، سخت است. انسانها، ماشینهایی دارای عواطف هستند و اعمال غیرمنطقی زیادی انجام میدهند. علیرغم تصور ما، انسان، کنترل مناسبی بر تصمیمگیری خود ندارد.

در سال ۲۰۱۱، دنیل کانمن، برندهی جایزهی نوبل در اقتصاد و نویسندهی کتاب «کتاب تفکر، سریع و کند»، دو سیستم تفکری را تحت عنوان سیستم یک و سیستم دو معرفی کرد.
سیستم یک، پاسخ اتوماتیک مغز است. نوعی واکنش غریزی نسبت به موارد مختلف که عموما بلادرنگ و عاطفی است.
سیستم دو، پاسخ منطقی مغز است. واکنشی کند (بهدلیل استفاده از نوقِشر یا نئوکورتکس مغز که بخش منطقی آن بهشمار میرود) و آگاهانه. سیستم دو، صدای درونی ذهن انسان است.
در نهایت، تصور میشود که سیستم دو کنترلکنندهی انسان است ولی در حقیقت سیستم یک، همهی امور را تحت کنترل دارد.

روند تصمیمگیری انسان چگونه است؟
اگر در زمینهی علوم اعصاب مطالعهای داشته باشید، متوجه میشوید که انسانها موجوداتی بسیار آسیبپذیر هستند. به فرآیندهای تصمیمگیری اطرافیان خود توجه کنید؛ ما انسانها هر روز با موضوعات مختلفی روبرو هستیم که باید در مورد آنها تصمیمگیری کنیم. گاهی به روش تصمیمگیری خود اطمینان کامل داریم، ولی واقعیت این نیست؛ ما حتی کنترل مناسب و خوبی در مورد تصمیمگیری خودمان هم نداریم. تصور میکنیم که فرآیندهای تصمیمگیری و تصمیماتی که میگیریم تحت کنترل ما هستند، ولی به هیچ عنوان اینطور نیست.
با یک آزمایش ساده، این موضوع بهخوبی آشکار میشود و خواهید دید که چقدر بر فرآیندهای تصمیمگیری خود تسلط دارید.
دن آریلی، آزمایش سادهای برای تجزیه و تحلیل ساختار قیمتگذاری The Economist انجام داد. سه گزینهی قیمتگذاری برای خرید مطرح شد که کاربران میتوانستند یکی از آنها را انتخاب کنند:
۱- اشتراک وبسایت: ۵۹ دلار
۲- اشتراک نسخهی چاپی: ۱۲۵ دلار
۳- نسخهی چاپی + اشتراک وبسایت: ۱۲۵ دلار
آریلی، مطالعهای تحقیقی روی ۱۰۰ دانشجوی MIT انجام داد و از آنها سوال کرد که کدام گزینه را ترجیح میدهند. ۱۶ درصد دانشجویان، تنها خواستار نسخه دیجیتالی بودند و ۸۶ درصد گزینهی سوم را انتخاب کرده بودند. تقریبا از بین ۱۰۰ دانشجو، هیچکس گزینهی دوم را انتخاب نکرده بود. ظاهرا گزینهی دوم زیاد جالبتوجه نبود.
سپس اریلی آزمایش دیگری را روی ۱۰۰ دانشجوی دیگر انجام داد. این بار گزینهی دوم را حذف کرد. جالب است بدانید که این بار ۶۸ درصد دانشجویان نسخهی وب را که تنها ۵۹ دلار قیمت داشت، انتخاب کرده بودند و تنها ۳۲ درصد گزینهی سوم را انتخاب کرده بودند. وقتی گزینهی دوم حذف شد، روش تصمیمگیری دانشجویان و تصمیمی که گرفته بودند تغییر کرد.
بهنظر شما، دانشجویان، آزادانه تصمیمگیری کردند؟ آیا شرایط محیطی و گزینهها بر تصمیم آنها تاثیرگذار نبود؟

آیا آزادی اراده واقعا وجود دارد؟
در این آزمایش مشخص شد که مغز از امور صحیح اطلاع دارد اما فرد را بلافاصله از آنها مطلع نمیکند؛ حتی ممکن است هیچ زمانی از این آگاهی پرده برندارد. بهنظر میرسد بین زمانی که مغز فرد تصمیمگیری میکند و زمانی که فرد از آن تصمیم مطلع میشود، یک تاخیر زمانی وجود دارد.
مورن سرف، در گفتگویی با گوگل، نتایج یکی از آزمایشهای خود را بهاشتراک گذاشت. مورن سرف و چند تن از همکارانش، برای بررسی نحوهی انتخابکردن و تصمیمگیریهای ساده دست به آزمایش جالبی زدند. ابزار آزمایش یک جعبهی چوبی بود که دو دکمه و LED روی آن قرار داشت. بیماران شرکتکننده در آزمایش باید بهمدت ۲۰ دقیقه، بهدلخواه دکمههای چپ و راست روی جعبه را فشار میدادند. به شرکتکنندگان گفته شده بود که وقتی دکمهای را فشار میدهند، LED قرمز رنگی روشن میشود که نشان میدهد سیستم در حال ضبط کردن دادههای ورودی است. وقتی LED قرمز است، آنها نباید دکمهی دیگری را فشار بدهند چرا که فعال نخواهد بود؛ ولی در باقی مواقع میتوانند هر کدام از دکمهها را فشار دهند (البته این یک حقه بود).

تیم برگزارکنندهی آزمایش، بسیار پیشتر از آنکه بیماران درصدد اجرای تفکرات خود برآیند، آنها را رمزگشایی کرده بودند. جالب اینجاست؛ از زمانی که شرکتکنندگان از آگاهی خود مطلع شده بودند تا اینکه تصمیمی در اینباره بگیرند، ۴ ثانیه طول کشید. در حالی که در لحظهی فشردن دکمهها، LED روشن میشد، شرکتکنندگان حداقل ۳.۹ ثانیه صبر میکردند تا ببینند LED قرمز روشن شده است یا خیر. جالب این بود که ذهن بیمار کمی زمان نیاز داشت تا متوجه شود چه باید بکند. در حالی که در تمام مدت ۴ ثانیه، LED روشن بود و مغز آنها این پیام را دریافت نکرده بود.
به این وضعیت توهم داشتن آزادی اراده گفته میشود. فاصلهی بین لحظهای که شما میخواهید چیزی بگویید تا اتفاق بیفتد و زمانی که آن واقعه رخ میدهد. ما تصور میکنیم که در کنترل پیرامون و محیط اطراف خودمان هستیم. دقیقا نمیدانیم یک تصمیم، چه زمانی و چگونه در مغز ما گرفته میشود. همان حالتی را داریم که بیماران در فشردن دکمهها داشتند.

سام هریس، متخصص مغز و اعصاب و نویسنده آمریکایی، در کتاب «Will Will Will» نوشته است که آزادی اراده، توهمی بیش نیست. او معتقد است:
آزادی اراده به هیچیک از واقعیتهای ذهنی ما ارتباطی ندارد و از نقطهای دارای آگاهی و هوشیاری در ذهن ما بیرون نمیآید. ما نمیدانیم در آینده، چگونه فکر خواهیم کرد یا چه تصمیماتی خواهیم گرفت؛ مگر اینکه قصد کنیم و زمانی برسد که بخواهیم به موضوعات مختلف فکر کنیم. وضعیت ذهنی بعدی چگونه خواهد بود؟ مشخص نیست. ناگهان اتفاقی رخ میدهد و آزادی اراده در کجای این فرآیند قرار دارد؟
چه این موضوع را بپذیریم، یا آن را قبول نداشته باشیم، آزادی به آن شکلی که ما تصور میکنیم، وجود ندارد. شرکتهای بزرگ و دولتها، این موضوع را بهخوبی درک کردهاند؛ بههمین دلیل میتوانند به هر آنچه میخواهند دست پیدا کنند. همهی داستان یک بازی ساده است که هر روز اتفاق میافتد. امروز اطلاعات بیشتری نسبت به ۱۰ سال قبل در مورد ذهن و مغز انسان وجود دارد.
ردپای دیجیتال: اطلاعات و دادهها تا چه اندازه اهمیت دارند؟
موضوعی که در مقابل ما وجود دارد این است که همهی شواهد و قراین نشان میدهند کنترلی بر اذهان و افکارمان نداریم؛ اما باز هم تصور میکنیم که خودمان تنها کسانی هستیم که بر ذهنمان کنترل دارند. ما واقعیتهای اصلی را در مورد ذهن و مغزمان نادیده میگیریم. اعتراف کردن در مورد اینکه تسلط کافی بر روندهای تصمیمگیری و آنچه در مغزمان رخ میدهد، نداریم برایمان سنگین و البته دردناک است.

شرکتها و دولتها از این وضعیت ما بهترین منفعیت را میبرند. این روزها در مورد اطلاعات و دادهها مطالب زیادی میشنویم؛ ولی واقعا نمیدانیم این حجم دادهها و اطلاعات واقعا چه کاربردی دارند و چه اتفاقی برای آنها میافتد. جری کاپلان، استاد دانشگاه استنفورد در مستندی تحت عنوان «آیا شما به رایانهها اعتماد دارید؟» توضیح میدهد:
مردم متوجه نیستند ولی هر روز در حال ارتباط با ماشینها و سیستمها هستند. وقتی محصولاتی را در سبد خرید اینترنتی خریداری میکنید، وقتی اتاقی را در یک هتل بهصورت اینترنتی رزرو میکنید، وقتی برای سفر بلیط هواپیما را بهصورت آنلاین خریداری میکنید و بسیاری دیگر از کارهایی که هر روز انجام میدهید، با کمک الگوریتمهای یادگیری ماشین، تجزیه و تحلیل میشود. درنهایت مشخص میشود که شما واقعا حاضر هستید برای چه خدماتی پول پرداخت کنید. همین تجزیه و تحلیلها، فرآیند قیمتگذاری و بازار فروش آتی را روشن و شفاف میکند.
مایکل کاسینسکی، استاد دانشگاه استنفورد، در مستند «آیا شما به رایانهها اعتماد دارید؟» در مورد این الگوریتمها اعلام کرد:
سیستمهای کامپیوتری میتوانند بهصورت همزمان، دادههای اطلاعاتی میلیونها کاربر را مورد بررسی قرار دهند. همهی اطلاعات اعم از لیست موسیقیهایی که خریداری میکنید تا کتابهای کهنهای که برای فروش به آمازون پیشنهاد میدهید، توسط الگوریتمها مورد تجزیهوتحلیل قرار میگیرند و همهچیز تبدیل به اطلاعاتی دقیق میشود.
ما به نقطهای رسیدهایم که شرکتها، اطلاعات بسیار ارزشمندی دربارهی ما و خواستهها و نیازهایمان دارند. اکثر مردم تصور میکنند پخش آگهیهای تبلیغات، تنها صرف هزینهی بیشتر برای شرکتها را بهدنبال دارد؛ ولی در اصل اینطور نیست. اطلاعات و دادهها، ارزش زیادی دارند.
ممکن است شما حساب کاربری خود را در فیسبوک حذف کنید و به دلیل خطرناک بودن فضای فیسبوک چنین تصمیمی گرفته باشید. اطلاعاتی که از خودتان در شبکههای اجتماعی و فضای سایبر منتشر میکنید، میتواند ردپای دیجیتالی شما باشند که برای دولتها و شرکتها حائز اهمیت هستند.
در نهایت، رسانههای اجتماعی (و سایر پلتفرمها) بهعنوان ابزاری برای کنترل اذهان تودههای مردم بهکار برده میشوند. با شبکههای اجتماعی، تنها مردم جهان بهیکدیگر متصل نمیشوند، بلکه این اذهان و افکار آنها است که با یکدیگر ارتباط برقرار میکند و قدرتهای بزرگ میتوانند از این قدرت ارتباطی برای کنترل افکار عمومی استفاده کنند. بههمین دلیل با چالشی با نام بازی آزادی اراده روبرو میشویم.
نتایج انتخابات ۲۰۱۶ غافلگیرکننده بود
در انتخابات ریاست جمهوری امریکا در سال ۲۰۱۶، کمبریج آنالیتیکا به اطلاعات دقیق پروفایل میلیونها کاربر دسترسی داشت. اعداد و ارقام خبر از دسترسی به حدود ۱۰۰ میلیون حساب کاربری میدهد. با کمک الگوریتمهای پیچیده، امکان پیشبینی نتایج انتخابات وجود داشت؛ ابزاری در خدمت کنترل اذهان و افکار عمومی.

از آنجایی که شرکتها و دولتهای بزرگ خوب میدانند که انسانها ماشینهایی دارای احساس و عاطف هستند، در زمان مقتضی دکمهی احساس را فشار میدهند و خروجی و محصول مورد نظر خود را از این وضعیت برداشت میکنند. در چنین شرایطی هیچچیزی تصادفی نیست و همهچیز بدون آنکه خود ما متوجه باشیم، برنامهریزی شده است. حتی نتایج برکسیت (Brexit) هم تصادفی نبود.
مقالههای مرتبط:
آنها میتوانند قبل از اینکه حتی خود ما آگاهی داشته باشیم، تصمیمات بعدی ما را پیشبینی کنند. برای انجام این کار نیازی به متصل کردن الکتروانسفالوگرام روی سر شما نیست. چطور به عمیقترین احساسات شما در کمتر از چند ثانیه دسترسی پیدا میکنند؟
حقیقت موضوع به ما نشان داده میشود ولی از آنجایی که خیلی سادهدل هستیم، متوجه نمیشویم که این خودمان هستیم که داریم خودمان را گمراه میکنیم. مردم به موضوعات مهم اهمیت نمیدهند؛ برخی مواقع نیاز است مراقب باشند. هرجایی که مردم از خود غفلت نشان بدهند، دولتهای بزرگ و شرکتها، از این غفلت سواستفاده میکنند و نقشهی دوم خود را بهکار میگیرند. در نتیجه دولتها و شرکتهای بزرگ حتی میتوانند بحثهای روز دنیا را تغییر جهت بدهند یا بحث جدیدی بین مردم ایجاد کنند.
یکی از راههای فرار، کنار کشیدن از موضوع است
گاهی برخی از شرکتهای پیشرو تخم میپاشند و ما را در مسیری قرار میدهند تا دادههای ما را بتوانند بفروشند و از آن سوءاستفاده کنند. استارتاپهای بسیاری به تبلیغات بلاکچین مشغول هستند و درتلاش هستند تا گزینههای مختلفی را برای کاربر ایجاد کنند. ولی این راهکاری معتبر نیست و بسیاری از کاربران از جمله جنیفر لینمورون از این موضوع اطلاع پیدا میکنند.
جنیفر لینمورون از هنرمندانی است که برای نمایشداد وضعیت دادههای ما که مانند برده در دسترس قدرتمندان قرار داد، شرکتی به نام خودش «Jennifer Lyn Morone» ثبت کرد. مورون در ویدیویی اعلام کرد:
دادههای من، منبعی در اختیار من است که میتوانم از آن بهرهبرداری کنم. زندگی، تجربیات و کسبوکار من، هر آنچه هستم را شکل میدهد.
وی مجموعهای از محصولات مختلف آماده کرد و محصولات خودش را در فرمت پکیجهای متنوعی بهفروش رساند. مورون معتقد است:
کتاب قانون کاملی وجود دارد که سایرین از آن استفاده میکنند و با آن بازی میکنند، ولی ممکن است خودمان متوجه چنین کتابی نباشیم. من نمیگویم شرایط نباید بدین شکل باشد ولی معتقدم که این کار در حال انجام است.
با اینکه وی از این پروژه با لحنی نیشدار صحبت میکند، ولی به ما نشان میدهد که چگونه میتوانیم تبدیل به دولتی سرمایهدار شویم که حتی خودمان هم از آن آگاهی نداریم، ولی مردم واقعا داستانپردازیهای شرکتها را باور میکنند. اغلب استدلالها در حال تغییر است و مردم فقط واضحترین پاسخها را ارائه میدهند: «خوب، اگر قصد استفاده از دادههای من را دارید، باید برای آن پول پرداخت کنید».
این موضوعی است که فقط در صورتی که قوانین سفت و سختی وجود داشته باشد، معنی پیدا میکند و آنها این کار را انجام میدهند تا مردم متوجه شوند که فروش دادههایشان فقط نوعی تسکین درد است و درمان درد نیست. راهکار این نیست که در مقابل چند دلار، دادههای شما فروخته شود. این موضوع خیلی از اصل قضیه فاصله دارد و از آنجایی که فروش دادهها باعث ایجاد داستان تکراری «فروش دادههای شما مشکلی ایجاد نمیکند» میشود؛ میتواند ضربهزننده باشد.
مجددا، میبینیم که چگونه آنها با ذهن ما بازی میکنند و این موضوع نشان میدهد که ما واقعا هیچگونه آزادی ارادهای نداریم. ذرهذره، این تغییر به جامعه تحمیل میشود و اکثر مردم این موضوع را متوجه نمیشوند. داستان با عبارت سادهای همچون «بسیار خوب، این رایگان است» شروع میشود و با جملهی «میتوانم به این روش بهظاهر بیاهمیت، کمی پول درآوردم» به پایان میرسد.
فیسبوک و گوگل، تمایلی به خرید دادههای ما ندارند. آنها بهصورت رایگان اطلاعات کاربری میلیونها کاربر را در اختیار دارند. این شرکتها، مدل تجاری خود را بهسادگی تغییر نمیدهند و برای دسترسی به اطلاعات ما پولی پرداخت نمیکنند، ولی از این اطلاعات پول درمیآورند. در سال ۲۰۱۷ میلادی، این شرکتها دستی در تبلیغات ۱۳۵ میلیارد دلاری داشتند. عدد بسیاری بالایی است.
با این وجود، گوگل و فیسبوک همانند سایر شرکتها نیستند. تفاوت آنها با سایر شرکتها این است که پذیرش دارند؛ ولی اگر گیوتن بالای سرشان باشد، رویکرد خود را تغییر میدهند. نشریهی اکونومیست در یادداشتی نوشت:
سال ۲۰۱۸ و رسوایی کمبریج آنالیتیکا را کسی فراموش نخواهد کرد. حفظ حریم خصوصی معنای خود را از دست داده است. از دادههای شخصی کاربران برای راهبرد انتخابات آمریکا سوء استفاده شد. سال ۲۰۱۸ که قوانین حفظ حریم خصوصی در نهایت شروع بهاجرایی شدن پیدا کردند، به این دو علت فراموش نخواهد شد.
شاید تصور کنید مطالبی که مطرح میشود، بسیار بدبینانه هستند؛ اما اینطور نیست. برخی مواقع باید بدترین حالتها را در نظر گرفت. برای حفظ حریم خصوصی گاهی باید جنگید و شاید سال ۲۰۱۸ یکی از آن سالهایی است که بیش از پیش نگرانی در مورد حفظ حریم خصوصی بهچشم میخورد. سال ۲۰۰۷ بحران مالی، شبیه به حالت جنگی برای کشورها بهوجود آورده بود؛ و امسال هم بحران مربوط به نقض حریم خصوصی، کمتر از حالت و وضعیت جنگی ندارد.
واسط مغز و کامپیوتر چه زمانی اعمال خواهد شد؟
تقریبا این روزها کسی در مورد واسط مغز و کامپیوتر صحبت نمیکند، ولی گروههای زیادی درحال بررسی و توسعهی آن هستند. فیسبوک، یکی از شرکتهایی است که روی رابط مغز و کامپیوتر کار میکند و میتوانیم بهجرات بگوییم که شرکتهای بزرگ دیگری در حوزهی فناوری روی این مقوله کار میکنند. گوگل، آمازون ومایکروسافت، جزو شرکتهایی هستند که قطعا روی پروژههایی در زمینهی واسط مغز و کامپیوتر کار میکنند.
یکی از شرکتهای مطرح در این زمینه، Neuralink زیرنظر ایلان ماسک، و Kernel زیر نظر بریان جانسوناست. Baidu، غول بزرگ چینی، بهسفارش دولت چین، روی تراشههای عصبی کار میکند که با سیگنال مغزی تحریک میشوند. دولتهای چين و آمريکا و همچنین فلسطین اشغالی و روسيه و چندين کشور دیگر در چنین پروژههایی سخت مشغول فعالیت هستند. اولین سوالی که به ذهن میآید این است:
اگر قرار باشد آنچه در مغز ما میگذرد در اختیار سیستمهای کامپیوتری قرار گیرد، با استانداردهای فعلی حریم خصوصی، چه بر سر ما خواهد آمد؟
تاریخ گواه این است که در طی سالیان متمادی، همواره پول و قدرت، دو مقولهی اصلی و مهم شرکتها و دولتها بودهاند. باید پرسید: «اگر رابط مغز و کامپیوتر بتواند آنچه در مغز شما میگذرد در فضای ابری ذخیرهسازی کند؛ چه کسی از این اطلاعات استفاده خواهد کرد؟ صرفنظر از موضوع مالکیت دادهها، چه کسی میتواند به این دادهها دسترسی داشته باشد و از آنها استفاده کند؟»

موضوع اصلی پشت تمام این صحبتها، پول است. بریان جانسون، بنیانگذار کرنل، در مقالهای خبری نوشت: «تصور کنید که یک رابط مغز و کامپیوتر دارید که میتواند تمام افکار شما را چه در ناخودآگاه و چه در خودآگاه بخواند. این اطلاعات در دسترس چه کسی قرار خواهد گرفت؟ چه کسی میتواند به این اطلاعات دسترسی داشته باشد؟ چه کسی میتواند برای دسترسی به این اطلاعات هزینه کند؟
ما در تلاش هستیم تا بتوانیم واسط بین مغز و کامپیوتر را در Kernel طراحی و تولید کنیم. شرکتهای بزرگ دیگری هم در تلاش هستند به این فناوری دست پیدا کنند. طراحی و تولید واسط مغز و کامپیوتر یکی از مهمترین موضوعاتی است که ذهن مرا به خود مشغول کرده است.
تصور کنید زندگی ما، گذشتهمان، افکار و عقایدمان، آنچه تاکنون مطالعه کردهایم یا نوشتهایم، هر جایی که رفتیم، هر کاری که انجام دادهایم و همهی جزئیات زندگی ما اعم از عادتها، علایق، حتی دیدگاههای سیاسی و ... در قالب دادههای دیجیتالی قابل دسترس باشند. فیسبوک، گوگل و شرکتهای بزرگ فناوری از این معدن اطلاعات بسیار بهره میبرند و میتوانند با کمک این دادهها و اطلاعات، دستاوردهای خوبی داشته باشند. اطلاعات و دادههای مغزی ما میتواند برای بسیاری از شرکتها حائز اهمیت باشد.
افکار شما، جزئی از حریم شخصی شما است. شما تنها کسی هستید که میتوانید به اطلاعات و دادههای مغزیتان دسترسی پیدا کنید. این دادههای اطلاعاتی، در اصل تنها دادههایی هستند که شما بهعنوان مالک آنها میتوانید آن را کنترل کنید. اما فناوریهای نوین میتواند شرایطی را بهوجود بیاورد که دیگران هم به افکار شما که مربوط به حوزهی شخصی شما هستند، دسترسی پبدا کنند.
این موضوعات بسیار مهم و جدی هستند. اگر دقت کنید، میبینید که شرکتها و دولتهای بزرگ در حوزهی چنین فناوریهایی سخت درتلاش هستند تا آنها را به سرانجام معلومی برسانند».
واقعیت این است که مقولهی واسط بین مغز و کامپیوتر، میتواند در عین جذابیت، بسیار ترسناک باشد. کشورهای امریکا و چین در حوزهی هوش مصنوعی سخت تلاش میکنند حرفهای تازهای برای گفتن داشته باشند. بهنظر میرسد که چین در این مبارزه، پیروز میدان باشد.
DARPA، نیز سخت درتلاش است تا درحوزهی فناوریهای نوین، روی پروژههای جدیدی کار کند. در سال ۲۰۱۶ میلادی، پروژهی دارپا موسوم به Neuro-FAST، طراحی برنامهای برای استفاده از فناوری نانو بهمنظور کمک به سربازان در شرایط استرس شدید بود. این برنامه سعی داشت در زمانهایی که سربازان دچار استرس شدید میشدند، بتواند به بهبود عملکرد آنها و کاهش استرس کمک کند.
برخی از سریالها و فیلمهایی علمی- تخیلی، واقعا تخیلی نیستند و در پشت پردهی آنها موضوعاتی مطرح میشود که خبر از پروژههای بزرگ میدهد.
برای راهاندازی BRAIN Initiative، مبلغ ۶ میلیارد دلار سرمایهگذاری شد. هدف BRAIN Initiative، مشخص کردن نحوهی عملکرد مغز و فرآیند چگونگی یادگیری مغز بود. در BRAIN Initiative، روشهایی برای خواندن و نوشتن با کمک فعالیتهای عصبی مورد بررسی قرار گرفت. یکی از اهداف آن، کمک به بیماران مبتلا به بیماریهای التهاب عصبی بود و میتوانست راهکارهای خوبی برای درمان این افراد پیشنهاد بدهد.
علاقهی زیادی برای کشف فعالیتهای مغز انسان و نحوهی عملکرد مغز انسان وجود دارد. چندین دهه روی این موضوع کار شده است، اما هنوز هم جای کار دارد.
چقدر با هدف فاصله داریم؟
در سال ۲۰۱۷، پروفسور رافائل یوست و تیم تحقیقاتیاش، فعالیت هر نورون چتر دریایی را به نام هیدرا ثبت کردند. ممکن است بهنظرتان برسد که مغز انسان بسیار پیچیدهتر از آن است که با چنین تحقیقاتی بتوان در مورد آن بهنتیجه رسید. بله مغز انسان بسیار پییچیدهتر از هیدرا است؛ اما همین تحقیق، یک قدم بزرگ بهسوی هدف در نظر گرفته میشود. وقتی شما بتوانید کدهای مغزی را رمزگشایی کنید، کمکم به آنچه مورد هدف اصلیتان است نزدیکتر میشوید. رافائل در مقالهای در مورد این تحقیق گفت:
کاری که من و تیم تحقیقاتی بهانجام رساندیم، بهنوعی خواندن فکر هیدرا بود. ما توانستیم فعالیت هر نورون Hydra را بررسی کنیم و این معادل فکرخوانی هیدرا است.
آیا میتوان افکار جدیدی به هیدرا انتقال داد؟ آیا میتوانیم الگوهای فعالیت هیدرا را کشف کنیم و با تغییر الگوها، رفتار هیدرا را تحت کنترل بگیریم؟ در تلاش هستیم که به چنین موفقیتهایی دست پیدا کنیم. تصور کنید همین اتفاقات و همین موفقیتها را در مورد مغز انسان بهدست آوریم.
محققان و دانشمندان معتقد هستند که روزی چنین اتفاقی خواهد افتاد. با اینکه ممکن است سالها طول بکشد، ولی روزی رخ خواهد داد. همانطور که انسان میخواست پایش به کرهی ماه برسد و در نهایت با پروژهی آپولو، آمریکا توانست پیش از روسیه به ماه برسد. در واقع دولت آمریکا میلیاردها دلار هزینه کرد که ثابت کند میتواند پیش از روسها به ماه برسد. (در گفتگوی جالبتوجهی به نام «تاریخ رمزآلود سیلیکونولی»، استیو بلنک به علت تلاش دولت آمریکا در پیشگام بودن ثبت پا روی مریخ اشاره میکند.)
تنها زمان در این میان مطرح است و زمان، سریعتر از آنکه تصور میکنیم به پیش میرود. در واقع تاکنون نصف راه را رفتهایم: از جنبههای سختافزار و نرمافزاری. از سوی دیگر، فناوری در اختیار انسان است. روشهای متنوعی برای خواندن و آنالیز فعالیت مغزی وجود دارد. موضوع این نیست که به فناوری درستی رسیدهایم یا خیر. موضوع این است که چگونه یک رابط کاربرپسند ارائه شود.
یکی از بزرگترین کشفهای قرن حاضر این است که همه چیز دارای الگوریتم است. ما محصول یک الگوریتم هستیم. درواقع، شرکتهایی که روی این موضوعات کار میکنند، درتلاش هستند کدهای مغزی انسان را کشف کنند. از نظر این افراد، یک کیلوگرم DNA میتواند تمام دادههای جهان را در خود ذخیره کند.

آیا برای آمدن رابطهای مغز و کامپیوتر آماده هستید؟
این روزها، صحبتهای زیادی در مورد حفظ حریم خصوصی مطرح میشود. آیا ما برای آمدن رابطهای مغز و کامپیوتر آمادگی لازم را داریم؟ اگر واسط بین مغز و کامپیوتر روزی بهصورت جدی و رسمی در بازار فناروی بهمیدان بیاید، استانداردهای حریم خصوصی فعلی میتواند، از دادهها و اطلاعات فردی ما حفاظت کنند. آیا مسایل و مشکلات مربوط به حفظ حریم خصوصی بیشتر خواهد شد یا کمتر؟ چه خطراتی ممکن است ما و دادههای مربوط به ما را تهدید کند؟ بدترین اتفاقی که ممکن است در این حوزه رخ دهد، چه خواهد بود؟
اولین موضوع مهم در این حوزه، این است که شرکتها و دولتهایی که در این مقوله فعلیت دارند، نیت خوبی داشته باشند. اگر با نیتهای پلید این حوزه را دنبال کنند، معلوم نیست چه سرانجامی درانتظار بشریت خواهد بود.
شرکتها و دولتها، در دهههای متمادی، سخت تلاش کردهاند تا بدانند مغز انسان چگونه کار میکند. تلاشهای بسیاری برای مدیریت و کنترل افکار و مغز انسان انجام شده است. هر روز پروژههای پیچیدهتری تعریف میشود و هدفهای بزرگتری تعریف میشود. آیا در این پروژهها به حریم خصوصی توجهی میشود؟ آیا ممکن است درنهایت آیندهی نسل بشر بهخطر بیفتد؟
اجسام از آنچه که در آینه میبینید به شما نزدیکتر هستند
بهنظر میرسد گاهی ما فراموش میکنیم که فناوریهای نوین با چه سرعتی پیش میروند. به رشد فناوریهای مربوط به صنعت گوشیهای هوشمند دقت کنید. همهچیز بها سرعت در حال پیشروی است. بعید نیست فناوریهای مرتبط با واسط بین مغز و کامپیوتر هم با همین سرعت به پیش برود.
قرار نیست حتما سرانجامی ناامیدکننده در انتظار ما باشد. اگر قبل از آنکه دیر شود، در این راستا کاری بکنیم، همهچیز بهتر و دقیقتر پیش خواهد رفت. همچون معماری هستیم که باید سنگبنای اول را محکم بگذاریم.
موضوع نگرانکننده، فناوریهای نوین نیست، بلکه موضوع مهم آن است که انسانها از فناوری چگونه و در چه جهتی استفاده میکنند. آیا از قدرت فناوری سواستفاده میکنند، یا آن را در خدمت بشریت مورد استفاده قرار میدهند؟
سلب مسئولیت: تحریریهی زومیت در تهیه این محتوای تبلیغاتی نقش نداشته و مسئولیتی در قبال صحت آن ندارد.
بی شک تلویزیون یکی از اصلی ترین و کاربردی ترین وسایل هر خانهای است که نکات زیادی را هنگام خرید آن باید مد نظر قرار داد. امروزه هنگام خرید تلویزیون با اصلاحاتی مواجه میشویم که اگر درک صحیحی از آنها نداشته باشیم، شاید نتوانیم انتخاب درستی داشته باشیم.
تلویزیون های ال ای دی (LED) و OLED و QLED یا ...، تلویزیون های FHD، 4K یا ...؛ ولی به راستی این اصلاحات چه چیزی را نشان می دهند و هنگام خرید باید چه معیارهایی را مد نظر قرار دهیم؟
حداکثر سایز تلویزیونی که برای خانه ما مناسب است، چقدر باید باشد؟ آیا رزولوشن های بالاتر لزوما برای ما کاربردی هستند؟ تکنولوژی صفحه نمایش چقدر هنگام خرید اهمیت دارد؟ آیا باید توجهی به ورودی های تلویزیون داشته باشیم؟

رزولوشن تصویر تلویزیون
رزولوشن تلویزیون در حقیقت تعداد پیکسل های نمایش دهنده تصویر در تلویزیون می باشد که هر چقدر تعداد آنها بیشتر باشد، دقت نمایش تصویر افزایش پیدا می کند. در حال حاضر حداقل رزولوشن تلویزیون های موجود در بازار، فول اچ دی (FHD) می باشد که تعداد پیکسل های آن 1920 در 1080 است، در مقابل در یکی دو سال اخیر تلویزیون های UHD یا 4K هم که تقریبا دارای رزولوشنی 4 برابر تلویزیون های FHD هستند، در بازار مورد استقبال قرار گرفتهاند. در ضمن در آینده نزدیک شاهد ورود تلویزیون های 8K در بازار کشور خواهیم بود.
رزولوشن تلویزیون و کاربری تلویزیون
همانطور که توضیح داده شد قطعا هر چقدر رزولوشن تلویزیون بالاتر باشد، دقت تصویر آن هم بالاتر است، اما همزمان قیمت آن نیز افزایش پیدا می کند، اما آیا پرداخت مبلغ بیشتر برای تلویزیون با رزولوشن بالاتر لزوما کار درستی است؟
برای پاسخ به این سوال باید به کاربری تلویزیون توجه شود. به عنوان مثال اگر عمده استفادهی شما از تلویزیون برای تماشای ماهواره است و کیفیت پخش رسیور شما حداکثر HD می باشد، نیازی به خرید تلویزیونهای UHD یا 4K ندارید؛ اما اگر علاقمند به تماشای فیلمهای سینمایی یا سريالهای با کیفیت 4K هستید، قطعا تلویزیونهای 4K، لذت تماشای شما رو چند برابر خواهند کرد.
سایز و ابعاد تلویزیون
امروزه استفاده از تلویزیونهای بزرگ در خانه ها بشدت افزایش یافته است و همهی افراد علاقه دارند به نحوی فضای سینما را در منزل خود ایجاد نمایند، اما به راستی از کجا باید بدانیم که چه سایزی از تلویزیون برای خانه ما مناسب می باشد.
برای اینکار یک راهکار ساده به شما ارائه می دهیم، چنانچه فاصله محل نشستن شما تا تلویزیون کمتر از 2 متر می باشد، تلویزیونهای تا حداکثر 48 اینچ برای شما مناسب هستند، بین 2 تا 3 متر می توانید تلویزیونهای 48 تا 55 اینچ را تهیه کنید و چنانچه بیش از 3 متر می باشد، می توانید تلویزیونهای بیش از 55 اینچ را خریداری نمائید.
نکته مهم دیگری که در مورد سایز تلویزیون باید بدانیم این است که وقتی گفته می شود یک تلویزیون مثلا 32 یا 65 اینچ است، یعنی قطر صفحه تلویزیون 32 یا 65 اینچ است و با توجه به اینکه هر اینچ 2.54 سانتی متر می باشد، یعنی قطر یک تلویزیون 32 اینچ حدودا 81 سانتی متر و قطر یک تلویزیون 65 اینچ حدودا 165 سانتی متر می باشد.
از طرف دیگر علیرغم اینکه دو برابر بودن قطر تلویزیون 65 اینچ، این تلقی را ایجاد می کند که سایز آن نیز دو برابر باید باشد، اما با توجه به یکسان بودن نسبت طول و عرض صفحه تلویزیون، در عمل این به معنای 4 برابر بودن سایز تلویزیون می باشد.
رابطه سایز و رزولوشن تلویزیون
نکته مهم دیگر در هنگام خرید تلویزیون، توجه به رابطه ی سایز تلویزیون و رزولوشن می باشد.
همانطور که توضیح دادیم تلویزیون FHD از نظر تعداد پیکسل ها دارای 1920 در 1080 پیکسل می باشد، یعنی حدوداً 2 میلیون پیکسل، حالا اگر تلویزیون 32 اینچ یا 65 اینچ هم باشد اما رزولوشن آن یکسان باشد، تعداد پیکسل های موجود در تلویزیون فرقی نخواهند داشت، یعنی در یک تلویزیون 65 اینچ FHD دقیقا همان تعداد پیکسل را خواهیم داشت که در یک تلویزیون 32 اینچ FHD داریم، در حالیکه همانطور که در بالا توضیح دادیم، سایز و ابعاد تلویزیون 65 اینچ حدوداً 4 برابر تلویزیون 32 اینچ می باشد و این در عمل یعنی تراکم پیکسلی تلویزیون 65 اینچ با رزولوشن FHD، تقریبا یک چهارم تلویزیون 32 اینچ FHD است.
این نکته نشان میدهد اگر دنبال تلویزیون های با سایز بالاتر هستیم، برای داشتن کیفیت و دقت نمایش بیشتر لازم است که از رزولوشن های بالاتر استفاده نمائیم.
تکنولوژی LED ،OLED یا QLED
ال ای دی (LED)
تلویزیونهای موجود در بازار که به ال ای دی معروف هستند، در حقیقت همان تلویزیون LCD می باشند با این تفاوت که در LCD نور را به وسیله کریستال مایع تولید میکنند، اما در LED نور بوسیله پنل ال ای دی تولید میگردد، پس تنها فرق آنها در منبع نور می باشد و آنچه به اسم ال ای دی در بازار جا افتاده است، عملا ال ای دی نیست.
QLED
QLED نیز بر خلاف تبلیغات گسترده شرکت سامسونگ دارای تکنولوژی خیلی بالاتری نسبت به LED نمی باشد. فرق اصلی QLED با LED در استفاده از فناوری Quantum Dots می باشد که در آن یک لایه از نانوکریستال به سیستم LED اضافه شده است. این نقاط، هنگام برخورد نور پسزمینه با آنها، روشن شده و باعث افزایش روشنایی و طیف رنگ تلویزیون میشوند و همین امر منجر به افزایش درخشندگی تصویر تلویزیون می گردد.
OLED
تلویزیونهای OLED در حال حاضر دارای آخرین تکنولوژی نمایش تصویر هستند. در این تلویزیونها از آنجائیکه خود LED ها تولید رنگ میکنند، بسیاری از لایه های موجود در تلویزیونهای قدیمی حذف گردیده است و همین امر منجر به کاهش ضخامت این تلویزیونها نسبت به تلویزیونهای ال ای دی گردیده است. علاوه بر آن از آنجائیکه هر پیکسل به تنهایی تولید نور می کند، با خاموش شدن پیکسل ما امکان مشاهده سیاهی مطلق را داریم که باعث وضوح بالای تصاویر میشود.
لازم به توضیح است که تلویزیون های OLED و QLED نسبت به تلویزیون های LED از قیمتهای بالاتر برخوردار هستند.

بودجه و قیمت تلویزیون ها
حال پس از آنکه با مهمترین نکات و اصطلاحات مرتبط با تلویزیون آشنا شدید، وقت آن است که بودجه و نیازهای خود را کنار هم قرار داده تا بتوانید بهترین تلویزیون ممکن را متناسب با بودجه خود خریداری نمائید.
تلویزیون مورد نظرم را از کدام فروشگاه خریداری کنم؟
به شما پیشنهاد می کنیم جهت مشاهده جدیدترین تلویزیون سامسونگ، تلویزیون ال جی، سونی و ...؛ با بهترینقیمت تلویزیون سری به فروشگاه اینترنتی زنبیل زده و از مزایای خرید این فروشگاه و دریافت کد تخفیف بهره مند گردید.
فروشگاه اینترنتی زنبیل یکی از بزرگترین و معتبرترین فروشگاههای اینترنتی کشور می باشد که علاوه بر عرضه مدل های متنوع تلویزیون های برندهای معتبر، دارای 10 روز گارانتی خرید شامل 10 روز گارانتی قیمت می باشد. بر این اساس چنانچه تا 10 روز پس از خرید از این فروشگاه، در هر فروشگاه معتبر آنلاین و آفلاین، محصول خریداری شده را با قیمت کمتری مشاهده نمائید، به راحتی می توانید با استفاده از تضمین قیمتی، مابه التفاوت وجه واریزی را درکمتر از 2 ساعت عودت نمائید.
علاوه بر آن زنبیل تنها فروشگاه اینترنتی کشور است که امکان ارسال سفارشات در کمتر از 3 ساعت را برای مشتریان خود در شهر تهران فراهم کرده است.
زنبیل دارای پروانه کسب از اتحادیه کشوری کسب و کارهای مجازی و اتاق اصناف تهران بوده و در حال حاضر عضو هیات مدیره اتحادیه فوق و دبیر آن است. علاوه بر آن این فروشگاه دارای نماد اعتماد الکترونیکی از مرکز توسعه تجارت الکترونیکی وزارت صنعت، معدن و تجارت و گواهی ثبت از مرکز رسانه های دیجیتال وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی است.
SC18 در نمای روبهرو شبیه به هوراکان GT3 Evo، با چراغهای باریک و خشن، دماغهی تیز، و ارتفاع پایین (۱۰۹ میلیمتر) جلب توجه میکند. این موارد اولین نشانههای هدف اصلی SC18، یعنی رانندگی در پیست خواهد بود. با اینحال، محصول خاص لامبورگینی مجوز تردد جادهای هم دارد. با مشاهدهی بخش جانبی بدنه، دریچهی هوای هوراکان Super Trofeo EVO کاملاً آشنا بهنظر میرسد. رینگهای ۲۰ اینچ جلو و ۲۱ اینچ عقب در کنار تایرهای پیرلی، پایان بخش نمای جانبی تکرارنشدنی SC18 هستند.

در بخش عقب، اسپویلر بزرگ فیبرکربن با قابلیت تنظیم در سه حالت، سیستم اگزوز جدید، دیفیوزر عریض، چراغهای باریک و نواری و ۱۲ هواکش روی پوشش موتور هر کدام برای هوارسانی و خنککنندگی یک سیلندرپیشرانه، به ترکیب طراحی اونتادور سوپر ولوچه یوتا (SVJ) با مدلهای مسابقهای تأکید میکنند. کابین SC18 با روکشهای آلکانترا و دوختهای قرمز رنگ درکنار صندلیهای مسابقهای فیبرکربن ترئین شده است. SC18 بر اساس اونتادور SVJ ساخته شده است، بنابراین از شاسی سبکوزن فیبرکربن استفاده میکند. هنوز وزن کلی این مدل زیبا اعلام نشده است، اما بر اساس ادعای مهندسان لامبورگینی، SC18 از اونتادور SVJ هم سبکتر خواهد بود.

قلب بزرگ، قدرتمند و خوشصدای SC18 پیشرانهی ۱۲ سیلندر V شکل ۶.۵ لیتری تنفس طبیعی است که ۷۷۰ اسب بخار در ۸۵۰۰ دور بر دقیقه و ۷۲۰ نیوتنمتر در ۶۷۵۰ دور بر دقیقه تولید میکند. جعبهدندهی اتوماتیک ۷ سرعته، تمام خروجی پیشرانه را به چهارچرخ منتقل میکند. با اینکه قدرت و گشتاور پیشرانه مشابه اونتادور SVJ است، اما بهدلیل وزن کمتر و کیت جدید آیرودینامیک، SC18 بدون شک عملکرد بهتری نسبت به نسخه اصلی خواهد داشت. آمار رسمی لامبورگینی SC18 در آزمایش شتاب، نظیر نهایت سرعت و قیمت اعلام نشده است. باتوجه بهاینکه SC18 تکنمونه است، حتما از قیمت پایهی اونتادور SVJ (حدود ۵۱۸ هزار دلار)، گرانتر خواهد بود.
اعداد و ارقام گزارششده از سوی فیسبوک نشاندهندهی برخورد جدی این غول فناوری با مسائلی مانند سخنان نفرتانگیز، تبلیغات تروریستی، محتوای خشونتآمیز و حسابهای تقلبی است. بهگفتهی فیسبوک، بسیاری از حملات سایبری از طریق حسابهای ساختگی انجام میشوند.
شبکه اجتماعی محبوب در تشخیص و جلوگیری از نقض قوانین ارسال محتوا، حتی قبل از کامل شدن ارسال وگزارش آن، بسیار بهتر شده است. طبق گزارش فیسبوک، حدود ۹۵.۹ درصد از محتوای خلاف قوانین محتوا قبل از اینکه گزارش شود، تشخیص داده میشود.
Facebook تحت نظارت مستمر در ارتباط با تبلیغات ساختگی قرار دارد. این شرکت، در رسوایی اخیر، که 50 میلیون حساب کاربری را تحت تأثیر قرار داده است، مورد انتقادات زیادی وسیعی قرار گرفت.
برند امجی (MG) از نسخه الکتریکی شاسیبلند ZS در نمایشگاه گوانگژو چین رونمایی کرد. MG متعلق به گروه خودروسازی SAIC، خودروی الکتریکی eZS را به نمایش گذاشته است که با توجه به موقعیت شاسیبلند ZS، میتواند بهعنوان رقیبی جدید برای هیوندای کنا الکتریکی (Kona) شناخته شود. شاسیبلند ZS هماکنون یکی از رقبای رنو کپچر (Captur) و نیسان جوک (Juke) به شمار میرود و MG امیدوار است که نسخه الکتریکی بتواند با محصولات مدرن جهانی رقابت کند.

شاسیبلند برقی eZS تنها یک موتور الکتریکی دارد که چرخهای جلو را حرکت میدهد و ۱۴۸ اسب بخار قدرت و ۳۵۰ نیوتنمتر گشتاور تولید میکند؛ چنین نیرویی کافی است تا کراساور الکتریکی ۴.۳ متری MG در ۳.۱ ثانیه به سرعت ۵۰ کیلومتربرساعت برسد. MG مشخصات باتری شاسیبلند برقی جدید را اعلام نکرده است، اما eZS میتواند با یکبار شارژ مسافتی حدود ۴۲۸ کیلومتر، طی کند. همچنین به نظر میرسد که باتری این خودروی الکتریکی از قابلیت شارژ سریع بهره میبرد؛ مقامات MG ادعا میکنند که تا ۸۰ درصد از ظرفیت باتری eZS در ۳۰ دقیقه پر میشود.

در فضای داخلی، شاسیبلند الکتریکی eZS تکامل بیشتری نسبت به طرح کابین و سیستم اطلاعاتی و سرگرمی مدلهای قبلی MG دارد؛ از جمله این موارد میتوان به نمایشگر مرکزی خوشساخت با قابلیت ناوبری، صفحه نمایش دیجیتال در پنل داشبورد و سقف پانورامیک اشاره کرد. ظاهر بیرونی اولین محصول برقی MG، تفاوت چندانی با مدلهای استاندارد ندارد و جلوپنجره مشبک آن بسیار معمولی به نظر میرسد. هرچند که در تصاویر رسمی پورت شارژ در زیر لوگوی MG و بخش جلویی شاسیبلند به همراه طراحی جالب رینگهای آلیاژی پنج پره دیده میشود.

مقالههای مرتبط:
شاسیبلند الکتریکی eZS بهعنوان دومین محصول MG برای هند تولید میشود. اگرچه هنوز طرحی برای فروش این خودروی برقی در بازار انگلستان وجود ندارد، اما افزایش تقاضا برای خرید محصولات الکتریکی به این معنی است که به احتمال زیاد MG هم محصولی به بازار ارائه خواهد داد. در حالی که فروش خودروی الکتریکی در چین به شدت گسترش یافته است، احتمالاً شرکت مادر (SAIC) بهدلیل حجم تقاضا تمایلی به فروش این کراساور برقی در کشور خود نداشته باشد. 
تولید eZS در هند از طریق واردات قطعات منفصله (CKD) و مونتاژ در کارخانههای محلی انجام میشود تا در هزینههای تولید صرفهجویی شود. البته باتری شاسیبلند الکتریکی امجی از SAIC تامین خواهد شد که بهعنوان یکی از بزرگترین سازندگان باتری لیتیوم-یون در جهان شناخته میشود.

هنوز تاریخ دقیقی برای عرضه شاسیبلند الکتریکی eZS وجود ندارد، اما انتظار میرود که تا اواخر سال ۲۰۱۹ به فروش برسد. قبل از آن، MG نخستین مدل شاسیبلند (SUV) خود را در سال ۲۰۱۹ روانه بازار خواهد کرد و در مجموع با ۴۵ نمایندگی در هند کار خود را آغاز میکند.
.: Weblog Themes By Pichak :.
ورود کاربران
خوش آمدید! لطفا وارد حساب خود شوید