ایلان ماسک در سال ۲۰۰۲، شرکت هوافضایی خود، اسپیس ایکس را مشخصا برای استعمار مریخ تاسیس کرد. ماسک نسبت به اینکه ناسا تلاش زیادی برای فرستادن انسان به سیاره سرخ نمی‌کرد و برنامه‌ای برای سیاره جایگزین (در صورت غیرقابل زیست شدن زمین) نداشت، ناامید شده بود و از این رو، خودش دست به کار شد. از آن زمان تا به‌حال، اسپیس ایکس، چندین سامانه‌ی هوافضایی فوق‌العاده قدرتمند ساخته است: فالکون ۱؛ نخستین موشک مداری اسپیس ایکس، گراسهاپر؛ یک موشک آزمایشی قابل‌ فرود، فالکون ۹؛ یک موشک مداری با قابلیت استفاده مجدد، دراگون؛ یک فضاپیما برای حمل محموله و سپس فضانوردان ناسا به فضا، و فالکون هوی؛ یک موشک فوق‌العاده قدرتمند. اما مریخ، سیاره‌ای سرد، برهوت و تقریبا بدون هوا است که ۲۲۵ میلیون کیلومتر از زمین فاصله دارد.

در حال حاضر، تنها فرود آوردن فضاپیمای کوچکی در این سیاره، تلاش فنی خارق‌العاده‌ای می‌طلبد، به این جهت، فرستادن فضاپیمای عظیمی به‌همراه محموله و فضانورد، دشواری فوق‌العاده بیش‌تری دارد. به این ترتیب، اسپیس ایکس در طول ۱۶ سال گذشته درس‌های زیادی گرفته، کارکنان و پول زیادی به دست آورده و از آنها برای ساخت یک وسیله نقلیه به نام موشک بزرگ فالکون (BFR) استفاده می‌کند. فالکون بزرگ یک موشک کاملا قابل استفاده مجددِ عظیم‌الجثه با ارتفاع ۱۱۷ متر است که از دو مرحله تشکیل شده: یک فضاپیمای فالکون بزرگ ۱۸ طبقه و یک بوستر (تقویت‌کننده) غول‌آسای فالکون بزرگ.

بوستر فضاپیما را به فضا پرتاب می‌کند و سپس مجددا روی زمین فرود می‌آید تا دوباره بازیابی شود. زمان‌بندی خصوصا برای زمانی که بحث فضانوردان در میان است، غیر قابل اطمینان است، اما برنامه بلندپروازانه ایلان ماسک برای رسیدن به مریخ، اشتیاق زیاد او برای دست یافتن به این هدف را نشان می‌دهد. جدول زمان‌بندی (تا حدودی احتمالی) که در ادامه خواهید خواند، بر اساس یادداشت‌های انجمن اسپیس ایکس در شبکه اجتماعی ردیت (Reddit) است.

فضاپیمای فالکون بزرگ (BFR)فضاپیمای فالکون بزرگ (BFR)

ماسک گفته است که فضاپیمای فالکون بزرگ دشوارترین بخش وسیله‌ی نقلیه‌ی فضایی است، بنابراین اسپیس ایکس در حال حاضر بخش اعظمی از انرژی خود را روی این موضوع گذاشته است. به همین منظور، اسپیس ایکس در حال ساخت یک کارخانه‌ی فالکون بزرگ در بندر لس‌آنجلس، در فاصله‌ی ۲۴ کیلومتری جنوب مقر اصلی خود است.  در عین حال که این کارخانه ساخته می‌شود، مهندسان شرکت در حال ساخت یک نمونه‌ی اولیه با استفاده از مواد پیشرفته‌ی الیاف کربن هستند.

اسپیس ایکس همچنین با ناسا و سایر شرکای خود برای انجام ماموریت مریخ همکاری می‌کند. هر چند هنوز کارهای زیادی باقی مانده که باید برای نحوه‌ی سالم نگه داشتن مسافران آینده به مریخ در مقابل تشعشعات کیهانی، گرسنگی و دیگر خطرات ناشی از ماموریت‌های طولانی‌مدت در فضا انجام دهد.

۲۰۱۸: ساخت یک سکوی پرتاب پشتیبان در بوکا چیکا، شهری در نزدیکی براونزویل، تگزاس

اسپیس ایکس نیاز به محلی برای آزمایش و پرتاب نمونه‌های اولیه‌ی فضاپیماهای خود دارد و جنوب تگزاس مزایای زیادی برای شرکت دارد. اسپیس ایکس می‌تواند قطعات فوق‌العاده سنگین خود را از طریق کانال پاناما از لس‌آنجلس به بوکا چیکا حمل کند. در غیر این صورت، این قطعات را باید در کامیون‌های بزرگ و هواپیما به محل ببرد.

علاوه بر این، جمعیت کمی در این منطقه زندگی می‌کنند که برای شرکتی که می‌خواهد فضاپیماهای غول‌پیکری را پر از مایعات قابل‌اشتعال کرده و آتش می‌زند؛ کاملا محل مناسبی است. موشک‌ها همچنین می‌توانند روی آب‌های خلیج مکزیک پرتاب شوند تا حتی خطر کم‌تری برای ساکنان این منطقه داشته باشند.

ایلان ماسک، در شهریور ماه گفته بود:

ممکن است که پرتاب‌ها را از یک سکوی شناور انجام دهیم.

درنهایت، بوكا چیکا یکی از جنوبی‌ترین شهرهای ایالات متحده است و با توجه به نزدیکی به استوا که در آن سرعت چرخش زمین موجب تسریع در سرعت موشک‌ها می‌شود، این امر موجب صرفه‌جویی قابل‌توجهی در سوخت خواهد شد.

۲۰۱۹: شروع به کار فضاپیمای فالکون بزرگ

گوین شاتول، رئیس و مدیر ارشد اجرایی اسپیس ایکس، گفته است که این شرکت امیدوار است تا اواخر سال ۲۰۱۹ اولین آزمون‌های زیرمداری (پرتاب‌هایی که در ارتفاعات پایین مدار زمین انجام می‌گیرد) نمونه‌های اولیه فضاپیمای فالکون بزرگ را در جنوب تگزاس انجام دهد.

هدف از این آزمون‌ها، جمع‌آوری اطلاعات با ارزشی به منظور اصلاح نسخه‌های بعدی فضاپیما است. همان‌طور که در بسیاری از آزمون‌های نمونه‌ اولیه اسپیس ایکس اتفاق افتاده، این احتمال وجود دارد که در پی هر نوع نقص فنی، معماری فضاپیما هم به‌سرعت تغییر کند.

۲۰۲۰ تا ۲۰۲۱: تلاش برای پرتاب موشک کامل فالکون بزرگ به مدار

خانم شاتول در خلال کنفرانس ستلایت ۲۰۱۸ که اواخر اسفند ۹۶ انجام گرفت، گفت که موشک فالکون بزرگ باید در سال ۲۰۲۰ پروازهای مداری خود را انجام دهد که تلویحا اشاره به این موضوع داشت که بوستر و فضاپیما هر دو تا آن زمان ساخته می‌شوند، به تگزاس می‌روند، مونتاژ شده و پرتاب می‌شوند. با این حال، ماسک شهریور امسال گفته بود که هنوز هیچ تصمیم‌گیری در خصوص زمان‌بندی این پروازها صورت نگرفته است. او اضافه کرد که قبل از فرستادن هر فضانوردی به همراه فضاپیما، چندین آزمایش مداری بدون‌سرنشین انجام می‌گیرد.

۲۰۲۲: فرستادن دو ماموریت به همراه محموله و آذوقه (بدون فضانورد) به مریخ

ماسک گفته است، زمان‌بندی دلخواهش برای اولین ماموریت فضاپیمای فالکون بزرگ به مریخ تا سال ۲۰۲۲ است. هر فضاپیما ابتدا به مدار اطراف زمین پرواز می‌کند و از بیش‌ترین سوخت خود استفاده می‌کند. سپس چندین فضاپیمای دیگر باک فضاپیما را به‌اندازه‌ی رسیدن به مریخ پر می‌کنند. هنوز مشخص نیست که چند پرواز از این دست و برای چه مدتی انجام گیرد.

پرتاب موشک فالکون بزرگ (BFR)پرتاب موشک فالکون بزرگ (BFR)

مریخ و زمین تقریبا هر دو سال یک‌بار به یکدیگر نزدیک می‌شوند که این دوره‌ها، حکم پنجره‌های پرتاب را دارند و ماموریت‌های احتمالی به مریخ می‌توانند در این زمان‌ها سریع‌تر به مریخ بروند. به‌همین جهت، بهترین زمان برای فرستادن فضاپیما به سیاره‌ی سرخ، تابستان ۲۰۲۲ است. و بسته به اینکه موشک فالکون بزرگ تا چه حد می‌تواند سرعت خود (دلتا-وی) را تغییر دهد، می‌تواند بین چند ماه تا یک سال به مریخ برسد. بنابراین، فرود روی سطح سیاره سرخ، اواخر ۲۰۲۲ یا اوایل ۲۰۲۳ انجام می‌گیرد.

۲۰۲۲ تا ۲۰۲۳: فرود نخستین سفینه‌ی فالکون بزرگ در مریخ

ماسک می‌خواهد، اولین فضاپیماها پر از محموله و ماشین‌آلات مورد نیاز ماموریت‌های آینده باشند. این تجهیزات و محموله‌ها برای تولید انرژی و جمع‌آوری آب و تبدیل این منابع خام به سوخت متان و اکسیژن برای بازگشت به زمین ضروری هستند. پل وستر، مهندس ارشد توسعه‌ی مریخ در اسپیس ایکس، مرداد ماه جزئیات جدیدی در این مورد ارائه داد. وستر گفت، دو ماموریت نخست تامین محموله (بدون‌سرنشین)، وجود منابع آب در نواحی دلخواه را تایید کرده و سپس خطرات احتمالی برای ماموریت‌های آینده را مشخص می‌کنند و بعدا، برخی زیرساخت‌هایی مانند سکوهای فرود مورد نیاز برای ورود ایمن ماموریت‌های سرنشین‌دار را می‌سازند.

۲۰۲۳: فرستادن اولین فضانوردان به همراه موشک فالکون بزرگ به دور ماه

اسپیس ایکس شهریور ماه، هویت نخستین گردشگر فضایی خود را فاش کرد. یوساکو مائزاوا، میلیاردر ژاپنی که مبلغ نامعلومی (احتمالا صدها میلیون دلار) به اسپیس ایکس پرداخته کرده، اولین مسافر فضاپیمای فالکون بزرگ خواهد بود. یوساکو مائزاوا تمامی صندلی‌های فضاپیما را خریداری کرده تا احتمالا ۶ تا ۸ هنرمند را در سال ۲۰۲۳ با خود به سفری به دور ماه ببرد. سفر مازوا و دوستانش به دور ماه، اثبات نهایی کارایی فضاپیمای فالکون بزرگ خواهد بود.

ایلان ماسک در همان زمان گفته بود:

 او مبلغ زیادی را پرداخت کرده که به ما در ساخت فضاپیما و بوستر کمک می‌کند. هزینه‌ای که او پرداخت کرده، در نهایت موجب می‌شود، شهروندان طبقه‌ی متوسط امکان پرواز به سیارات دیگر را داشته باشند. 

۲۰۲۴: فرستادن نخستین انسان‌ها به مریخ

اگر اولین ماموریت‌های تامین آذوقه به خوبی انجام گیرند، اسپیس ایکس یک تا دو فضانورد را به مریخ می‌فرستد. وستر گفت که هر فضاپیما حداقل ۱۰۰ تن آذوقه را حل می‌کند. اسپیس ایکس با فرستادن هرچه بیش‌تر محموله‌های مورد نیاز فضانوردان برای اقامت طولانی‌مدت در مریخ، از قبل تکنولوژی‌های پیشرفته برای اقامت انسان در مریخ را به آنجا می‌رساند.

۲۰۲۵: فرود نخستین انسان در مریخ

همچون ماموریت‌های بدون‌سرنشین، فضانوردان برای رسیدن به مریخ باید بین ۶ تا ۹ ماه در سفر باشند. وستر گفت، این فضاپیماها به احتمال زیاد باید به مانند خانه برای فضانوردان عمل کنند. البته این مطلوب‌ترین راهکار نیست، اما ممکن است که از پیچیدگی‌های ساخت فوری اقامتگاه در مریخ بکاهد.

۲۰۲۸: ساخت پایگاه آزمایشی در مریخ

زمانی که کسی در توییتر از ایلان ماسک پرسیده بود، ساخت نخستین پایگاه دائمی در مریخ یا همان پایگاه آزمایشی مریخ چه زمانی انجام می‌گیرد، ماسک گفته بود، احتمالا این اتفاق در سال ۲۰۲۸می‌افتد. ماسک گفته بود که از همان زمان ساخت مستعمره مریخ شروع می‌شود.

ماسک گفت:

ساخت مستعمره‌ی مریخی با ساخت ابتدایی‌ترین زیرساخت‌ها شروع می‌شود، فقط یک پایگاه برای تولید مقادیری سوخت، یک نیروگاه، گنبدهایی برای کاشت محصولات زراعی، همه نوع نیازهای اساسی که بدون آن نمی‌توان زنده ماند. و بعد از آن، شاهد انفجار فرصت‌های کارآفرینی خواهیم بود.

شاید دهه‌ی ۲۰۳۰: احداث اولین شهر در مریخ

این جدول زمانی از ابتدا بر حسب گمانه‌زنی بود، اما از این زمان به بعد، نقاط عطف آن بیش‌تر بر حسب فرضیات نه‌چندان مطمئن هستند. بسیاری از کارشناسان هنوز نسبت به آماده شدن تکنولوژی‌های لازم برای فرود انسان و زنده ماندن روی مریخ تا دهه‌ی ۲۰۲۰ تردید دارند. از این جهت، احداث شهر دائمی در مریخ در مدت کوتاهی بی‌شک بسیار ناممکن‌تر به‌ نظر می‌رسد. با این حال، این دقیقا همان چیزی است که ماسک قصد انجام آن را دارد: تبدیل مریخ به یک سیاره جایگزین برای انسان‌ها.

ماسک در سال ۲۰۱۷ گفته بود:

امیدوارم که مردم کم‌کم به واقعی بودن هدف ساخت تمدنی روی مریخ باور پیدا کنند. استعمار مریخ تنها برای انسان نیست، بلکه برای تمام موجودات زنده‌ای است که برای ما اهمیت دارند.

 ماسک پیش‌بینی می‌کند که حدود ۱ میلیون نفر با بلیط تک سفره ۲۰۰ هزار دلاری به مریخ فرستاده شوند. او معتقد است که با توجه به قابلیت استفاده مجدد موشک فالکون بزرگ این مورد امکان‌پذیر خواهد بود. ماسک فکر نمی‌کند که زندگی روی مریخ نامطلوب باشد.

ماسک گفت:

مریخ به همه‌چیز از ریخته‌گری آهن تا پیتزا نیاز خواهد داشت. فکر می‌کنم که مریخ باید واقعا بارهای خوبی داشته باشد: بار مریخ (Mars Bar).

 دهه ۲۱۰۰ به بعد: بدل کردن مریخ به سیاره‌ای شبیه به زمین

اسپیس ایکس همواره گفته است که هدف نهایی‌اش امکان‌پذیر کردن زندگی انسان در مریخ است. در وب‌سایت اسپیس ایکس تصویری از سیاره‌ای سرخ قرار داده شده که به تدریج به جهانی مانند زمین بدل می‌شود. این تصویر اشاره به فرآیندی دارد که زمینی‌سازی (Terraforming) نامیده می‌شود. فرایند فرضی است که عمدتا شامل تغییر جو، دما و محیط‌ سیاره‌ای دیگر است تا هر چه بیش‌تر به زمین شبیه شود و بتواند برای موجودات زنده از جمله انسان قابل‌زیست شود. در واقع، فرض بر این است که مریخ را می‌توان به یک دنیای گرم و مرطوب تبدیل کرد.

زمینی‌سازی مریخ تصویر مفهومی که قدم به قدم زمینی‌سازی مریخ را نشان می‌دهد

یکی از راهکارها، رها کردن گاز دی‌اکسید کربن به دام افتاده در سطح مریخ است تا پس از ضخیم کردن جو سیاره، همچون پتویی عمل کرده و سیاره سرخ را گرم کند. اگرچه جو فعلی مریخ دارای دی‌اکسید کربن است؛ اما بسیار نازک بوده و سطح سیاره هم به‌اندازه‌ای سرد است که امکان جاری شدن آب مایع وجود نداشته باشد. در مریخ، فشار جو کمتر از ۱ درصد فشار جو زمین است. بنابراین، هر آب مایعی روی سطح سیاره به‌سرعت، تبخیر یا منجمد می‌شود.

طرفداران زمینی‌سازی مریخ، پیشنهاد کرده‌اند که گازهای مختلفی (از منابع متعدد موجود در سیاره) برای ضخیم کردن جو و افزایش دمای مریخ رها شوند. این گازها همان گازهای گلخانه‌ای هستند که می‌توانند گرما را در جو به دام بیاندازند. پژوهشگران بر این باورند با وجودی که مریخ نسبت به زمین، فاصله‌ی بیشتری با خورشید دارد، اما فشار دی‌اکسید کربنی برابر با فشار کلی جوی زمین برای افزایش درجه‌ی حرارت مریخ  (برای جاری شدن آب) کافی است.

 

قابل‌دسترس‌ترین منبع دی‌اکسید کربن مریخ، در کلاهک‌های یخی این سیاره قرار دارد. می‌توان با پراکندن گرد و غبار برای افزایش جذب تابش خورشید یا بهره بردن از مواد منفجره، این کلاهک‌های یخی را تبخیر کرد. منبع دیگر، دی‌اکسید کربن چسبیده به ذرات گرد و غبار موجود در خاک مریخ است که می‌توان از آن برای گرم کردن سیاره استفاده کرد. علاوه بر این، کربن موجود در مواد معدنی که در پوسته‌ی مریخ قرار دارند، ممکن است مقادیر کافی دی‌اکسید کربن برای رسیدن به فشار مورد نظر را فراهم کند.

 راهکار دیگر این است که مواد فرار را با تغییر مسیر دنباله‌دارها و سیارک‌ها وارد سیاره مریخ کرد. ایلان ماسک حتی پیشنهاد کرد، یخ‌های مریخ را با بمب‌های اتمی بمباران کنیم تا دی‌اکسید کربن کافی برای گرم شدن سیاره فراهم شود. اما آزمایش‌های واقعی زمینی‌سازی تنها راهی است که نشان خواهد داد، چنین امکانی وجود دارد. ایلان ماسک یا آیندگان با میراث او ممکن است انگیزه‌ای برای انجام چنین کاری در آینده‌ای دور داشته باشند.



تاريخ : دوشنبه 30 مهر 1397 | 09:19 | نویسنده : elme1404 | ارسال نظر(0)

گوگل با گوشی‌های جدید پیکسل ۳ و پیکسل ۳ ایکس ال، نوعی طراحی برخواسته از زبان متریال دیزاین ۲ را به محصولات خود وارد کرد تا نرم‌افزار و سخت‌افزار از لحاظ سیستم طراحی، یکپارچگی بیشتری داشته باشند. اگر به‌ گوشه‌‌های نمایشگر پیکسل‌های جدیدِ گوگل توجه کنید، متوجه خواهید شد که اهالی مانتین‌ویو از گوشه‌های گرد برای آن‌ها استفاده کرده‌اند. 

با این حال، به‌تازگی یکی از کاربران کنجکاو و ریزبین رددیت، از دستکاری نرم‌افزاری گوشه‌های نمایشگر پیکسل ۳ گزارش داده است. بر اساس تصویرِ منتشرشده، گویا گوگل برای همخوانی بیشتر گوشه‌های صفحه‌نمایش پیکسل ۳ به ترفندهای نرم‌افزاری روی آورده و در هنگام شروع به کارِ دستگاه، اقدام به گردکردنِ این قسمت‌ها می‌کند؛ البته طبق گفته‌ی این کاربر، فرآیندِ یادشده به‌اندازه‌ای نیست که کاربران در حین کار با دستگاه متوجه آن شود.

پیش‌تر برخی دیگر از کاربران چنین تغییری را برای پیکسل ۲ ایکس ال نیز گزارش داده بودند.

 این موضوع را می‌توان در تصویر جیف (GIF) پایین، پس از روشن‌شدن دستگاه به وضوح مشاهده کرد:

 

پیکسل ۳

نکته‌ی قابل‌توجه این است که این مورد تنها برای پیکسل ۳ صدق می‌کند و گوگل از چنین ترفندی برای برادرِ بزرگتر این گوشی، یعنی پیکسل ۳ ایکس ال استفاده نمی‌کند. با توجه به این‌که گردی گوشه‌های بالای صفحه‌نمایش پیکسل ۳ ایکس ال با گوشه‌های پایین آن همخوانی ندارند، عدمِ استفاده از این راهکار نرم‌افزاری جای تعجب دارد.

یکی از کاربرانِ توییتر درباره‌ی این موضوع می‌گوید:

من با بریدگی صفحه‌نمایش پیکسل ۳ ایکس ال هیچ مشکلی ندارم؛ اما وقتی متوجه می‌شوید که گوشه‌های فوقانی و پایینی شعاع یکسانی ندارند، نمی‌توانید این مسئله را نادیده بگیرید.

با این حال اگر قصد خریدِ این گوشی را دارید، نیازی به نگرانی نیست. طبق گفته‌ی کاربرانِ فعلی پیکسل ۳، این تغییر نرم‌افزاری هیچگونه خللی به تجربه‌ی کاربری افراد وارد نمی‌کند.



تاريخ : دوشنبه 30 مهر 1397 | 09:18 | نویسنده : elme1404 | ارسال نظر(0)

هر چند که برج لگو در دانمارک قد کشیده است، اما این کشور هموارترین نظام سلسله مراتب شغلی در جهان را دارد. بنا بر گزارش مجمع جهانی اقتصاد، در خصوص موضوع «عِرق کاری» دانمارک توانست ۱۳۹ رقیب دیگر را پشت سر بگذارد. وقتی کارگران خارجی وارد بازار کار دانمارک می‌شوند، از فرهنگ کاری این کشور تعجب می‌کنند؛ طی مقاله‌ای در خصوص فرهنگ کاری این کشور که از طرف دانشگاه دانمارک جنوبی منتشر شد:

(در دانمارک) نوع تعامل و ارتباط افراد با یکدیگر در محیط کاری فارغ از عناوین و جایگاه‌های شغلی افراد است.

بیشتر محیط‌های شغلی دانمارک سلسله مراتب خطی و همواری دارند. به همین دلیل ارتباط مستقیم با مدیرعامل یک مجموعه، امری کاملا عادی و معمول است. از طرفی مخالفت یا انتقاد کردن به مدیر در فضاهای شغلی این کشور مجاز و پذیرفته شده است. این اطلاعات (که با استفاده از داده‌های موجود در چارچوب رقابت جهانی پشتیبانی می‌شود) به ارزیابی این موضوع می‌پردازد که کشورها چگونه برای انقلاب چهارم صنعتی آماده می‌شوند. دانمارک توانسته است نمره‌ی بالاتری در شاخص‌های کلی از آن خود کند که آن را مرهون عملکرد قوی نیروی کار، رفاه بالا و سیاست‌های کاری پویا است. تیری گایگر، رییس مرکز تحقیقات منطقه‌ای در گفتگویی اعلام کرد:

 این (افزایش شاخص) به علت داشتن یک نیروی کار توانمند است. در یک ساختار سازمانی صلب که فقط عالی‌رتبه‌ها حق صحبت کردن دارند، خلاقیت کشته خواهد شد. شاید ایده‌ یا قدم بزرگ بعدی استفاده از یک نیروی کار جوان به عنوان مدیر و سرپرست باشد. چنانچه این فضا را برای افراد فراهم نکنیم تا ایده‌های خود را ارایه دهند، مرتکب فرصت سوزی شده‌ایم.

بازار کار دانمارک مانند فرهنگ کارگاهی این کشور متمایز از دیگر نقاط دنیا است. دانمارک، جزو آن دسته از کشورهایی است که کم‌ترین شکاف طبقاتی را دارد. انعطاف و امنیت با عنوان ترکیبی Flexicurity (ادغام دو واژه‌یFlexibility به معنای انعطاف‌پذیری و Security به معنای امنیت) معرفی شده است. این حالت معرف نوعی سیاست‌گذاری است که در آن سطح امنیت شغلی پایین‌تر بوده اما مزایای بیکاری در آن بالاتر است. بدین ترتیب چنانچه شغل خود را از دست بدهید با کمک یک سیستم کاریابی متخصص آموزش خواهید دید و وارد بازار کار خواهید شد.

علاوه بر این، گزارش این انجمن نشان داده است که دانمارک از لحاظ سرمایه‌های اجتماعی و نیروی کار متخصص در بالاترین سطوح قرار دارد. از طرفی، دانمارک از نظر اقتصاد مبتنی بر فناوری رتبه‌ی هشتم را دارا است. ضمن این که از لحاظ پویایی کسب و کار، سطح اعتماد و جو همکاری و نوآوری هم امتیازهای خوبی را کسب کرده است.

شاخص های اقتصادی دانمارک

عملکرد شایسته‌ی نیروی کار این کشور باعث شده است که اقتصاد دانمارک نسبت به شوک‌های وارده واکنش ارتجاعی نشان بدهد و به کارگران انگیزه بدهد تا از تغییرات استقبال کنند و تمرکز خود را به آینده معطوف کنند. گایگر می‌گوید:

وقتی صحبت از شاخص‌ها می‌شود دانمارک امتیاز بالایی را از خود نشان می‌دهد. خلاقیت، تنوع و همکاری، مفاهیمی هستند که از ایده‌ها و نگرش‌های جدید سرچشمه می گیرند.

همانند دانمارک، کشورهای دیگری نظیر استرالیا، کانادا، فنلاند، نروژ، سوئد، سوییس و ایالات متحده هم امتیازات بالایی در این شاخص‌ها به دست آورده‌اند. گایگر در ادامه افزود:

اقتصادهای آسیایی در این خصوص نمرات خوبی نگرفته‌اند. زیرا شرکت‌های آن‌ها بیشتر تمایل دارند که ساختارهای صلب خود را حفظ کنند. برای مثال نمره‌ی هنگ‌کنگ در این امتیازدهی معادل ۶۹ از ۱۰۰ گزارش شد. سنگاپور و ژاپن هم نشان دادند که هنوز جا برای بهتر شدن امتیازهای خود دارند.

گایگر گفت:

تمامی این‌ها به این موضوع برمی‌گردد که چگونه فرهنگ شرکتی و دیدگاه‌های خود را در معرض خطرپذیری قرار دهید. بعضی از این قوانین ریشه در تاریخ و گذشته‌‌‌های طولانی دارند و نسبت به تغییر و تحول مقاومت می‌کنند. هدف ما آگاه‌سازی مردم نسبت به این مقوله است و قدم‌های کوچکی در این خصوص می‌تواند برداشته شود. در واقع، این نوع رویکرد نوعی اشتیاق برای پذیرش شکست را ترویج می‌کند.



تاريخ : دوشنبه 30 مهر 1397 | 09:17 | نویسنده : elme1404 | ارسال نظر(0)

جاذبه‌های گردشگری و دیدنی دنیا تنها به آنچه که روی زمین قرار دارد خلاصه نمی‌شود؛ بلکه بخشی از زیبایی طبیعت، در آسمان بالای سر ما و در شب‌های پرستاره وجود دارد. هر چند امروزه، دسترسی به چنین شب‌هایی در زندگی مدرن و پر از نور مصنوعی، بسیار سخت شده است، اما تدارک سفر به مکان‌های دور از شهر و امن به همراه تورهای رصدی، می‌تواند تجربه‌ای بی‌بدیل برای شما به ارمغان آورد، که تا پایان عمر برایتان ارزشمند باقی خواهد ماند. یکی از رخداد‌های بی‌نظیر در آسمان شب، بارش شهابی است. بارش‌های شهابی مختلف و ثابت که در طول سال در زمان‌های مشخصی اتفاق می‌افتند، از جمله مواردی هستند که می‌توانند به‌عنوان گردشگری نجوم در آسمان شب، مورد استفاده قرار گرفته و نه تنها در میان مردم مطرح شوند، بلکه به‌عنوان منبع درآمدی برای مناطق کویری و دور از شهر نیز مورد توجه قرار گیرند.

در این مقاله، با نمونه قرار دادن بارش شهابی جباری که از ۱۰ مهر آغاز شده و در ۲۹ مهر به اوج خود می‌رسد، ما به توضیح بارش شهابی، علت آن و اقداماتی که در هنگام رصد یک بارش شهابی می‌توان انجام داد، خواهیم پرداخت.

بارش شهابی

عکس: بابک امین تفرشی

بارش شهابی چیست؟

به‌طور کلی، شهاب‌هایی که در آسمان مشاهده می‌شوند را می‌توان به دو دسته تقسیم کرد:

دسته اول؛ شهاب‌هایی که به‌طور پراکنده و در جهت‌های مختلفی در آسمان دیده می‌شوند، که تعداد آن‌ها در یک شب عادی، کمتر از ۶ عدد در ساعت است.

دسته دوم؛ شهاب‌هایی که دارای نظم بوده و در شب‌های خاصی از سال رخ می‌دهند. این‌ شهاب‌ها، با نام بارش شهابی شناخته می‌شوند.

بارش شهابی جباری

عکس: David Kingham

بارش‌های شهابی را چگونه نام‌گذاری می‌کنند؟

نام بارش‌های شهابی از صورت فلکی که در کانون بارش قرار دارد، برگرفته می‌شود. به‌عنوان مثال، بارش شهابی «برساوشی» در تابستان، و بارش «اسدی» و بارش «جباری» از بارش‌های مطرح پاییز هستند. صورت فلکی جبار، که با نام «شکارچی» نیز شناخته می‌شود، از زیباترین صورت‌فلکی‌های قابل مشاهده در نیمه دوم سال در ایران است و از جمله صورت فلکی‌هایی است که به نام خود بسیار شباهت دارد. این صورت فلکی در فصل بهار و تابستان، روزها در آسمان بوده و به همین دلیل قابل رويت نیست.

صورت فلکی جبار

عکس: سایت Astronoo

بارش شهابی چگونه اتفاق می‌افتد؟

دنباله‌دارها که از یخ، گرد و غبار و مواد سنگی ساخته شده‌اند، به اندازه یک شهر کوچک هستند و زمانی که به خورشید نزدیک می‌شوند، سطوح یخی آن‌ها تبخیر شده و گرد و غبار که از دنباله‌دار جدا شده، به شکل دم آن‌ به نظر می‌رسد. زمانی که یک دنباله‌دار از جایی عبور می‌کند، ذرات بخار شده سطحی آن، در فضا باقی می‌مانند. هنگامی که زمین از میان این غبارها و ذرات باقی مانده عبور می‌کند، این غبارها و ذرات به دلیل سرعت زیاد یونیزه شده، می‌سوزند و از خود ردی به جا می‌گذارند. هر چه زمین به تود‌ه‌ شهابی نزدیک‌تر باشد، یا دنباله‌دار به تازگی از آن مکان عبور کرده باشد، شدت بارش شهابی نیز شدیدتر خواهد بود. محل قرارگیری توده‌های غبار در فضا تقریبا ثابت است، بنابراین در زمان‌های خاصی که زمین به آن مکان‌ها می‌رسد، ما شاهد بارش شهابی خواهیم بود.

بارش شهابی جباری، از غبار به جا مانده از ستاره دنباله‌دار هالی اتفاق می‌افتد. دنباله‌دار هالی که یکی از دنباله‌دار‌های شناخته شده است، برای نخستین بار ۲۴۰ سال پیش از میلاد توسط ستاره‌شناسان رصد شد، اما هیچ کس متوجه نشد که این دنباله‌دار، هر چند دهه به‌صورت چرخشی مشاهده می‌شود. در سال ۱۷۰۵ میلادی، ستاره‌شناس و پروفسور آکسفورد، ادموند هالی، با انتشار مقاله‌ای، شواهدی از بازگشت دوره‌ای دنباله‌دار هالی را در سال‌های مختلف بررسی کرد.

با مطالعه رصد‌های انجام شده، مشخص شد که دنباله‌دارهای رصد شده در سال‌های ۱۴۵۶، ۱۵۳۱، ۱۶۰۷ و ۱۶۸۲، همگی دنباله‌دار هالی بوده‌اند. پروفسور هالی همچنین مشخص کرد که دنباله‌دار هالی در سال ۱۷۵۸، بار دیگر رصد خواهد شد. هرچند پروفسور هالی پیش از بازگشت دنباله‌دار از دنیا رفت، اما دنباله‌دار در زمان مشخص شده رصد شد و به همین دلیل به اسم او نام‌گذاری شد.

دنباله دار هالی

عکس: ESA

اکنون مشخص شده که هالی، مشهورترین دنباله‌دار تاریخ است، تقریبا هر ۷۵ سال یک بار به دور خورشید می‌چرخد و این امکان را فراهم می‌کند تا هر انسان در طول عمر خود یک یا دو بار آن را ببیند. آخرین باری که دنباله‌دار هالی رصد شده، سال ۱۹۸۶ بوده و به این ترتیب، رصد هالی در سال ۲۰۶۱، بار دیگر میسر خواهد شد.

اما بارش شهابی جباری تا سال ۱۸۹۳ گزارش نشد. این بارش برای نخستین بار توسط یک آمریکایی در کانکتیکات مشخص شد. رصد‌های بیشتر از این بارش در بین جنگ‌های داخلی سال‌های ۱۸۶۱ تا ۱۸۶۵ گزارش شد. محققان نتوانسته‌اند مشخص کنند به چه علت این بارش شهابی پیش از آن کشف نشده بود؛ زیرا غبارهای هالی برای هزاران سال در آن منطقه وجود داشته‌‌اند.

صورت فلکی جبار

عکس: بابک امین تفرشی

بارش شهابی را از کجا و چگونه رصد کنیم؟

تا زمانی که صورت فلکی مورد نظر در آسمان شب قابل مشاهده باشد، شما می‌توانید بارش شهابی را رصد کنید. بارش شهابی جباری در تمام نقاط زمین قابل رصد است، تنها اگر شما بتوانید صورت فلکی شکارچی را در آسمان پیدا کنید. نقطه کانون بارش شهابی که با نام «Radiant» نیز شناخته می‌شود، در نزدیکی شمشیر جبار، در حدود نقطه شمالی بالای شانه سمت چپش قرار دارد. اما برای آن‌که بتوانید بارش شهابی را رصد کنید، نباید به آن نقطه خیره شوید. شهاب‌های نزدیک به کانون بارش، دنباله کوتاهی داشته و سخت‌تر دیده می‌شوند. بنابراین به اطراف صورت فلکی نگاه کنید.

بارش شهابی  جباری

عکس: NASA

از آنجا که این اتفاق، رخدادی در طول شب است، لازم است که شما از آلودگی‌های نوری فاصله داشته باشید. آلودگی نوری نه تنها دید محدودتری از اجرام آسمان را به دست می‌دهد، بلکه باعث می‌شود تا مردمک چشم شما تنگ شده و نور اجرام کم نورتر آسمان را دریافت نکند. هرچند، در بارش امسال، ماه نیز حضور خواهد داشت؛ بدین معنا که نور ماه نیز بخشی از دید شما را محدود خواهد کرد.

برای یک رصد ایده‌آل،‌ شما باید به اندازه کافی از شهر دور شده و به مدت ۲۰ دقیقه به چشمان‌تان اجازه دهید تا با تاریکی محیط هماهنگ شود. در صورت نیاز، حتما لباس‌های گرم به همراه داشته باشید، زیرا در یک شب رصدی،‌ شما نمی‌توانید آتش روشن کنید. برخلاف رصد اجرام ریز و ثابت آسمان که به تلسکوپ نیاز دارند، مشاهده بارش شهابی باید بدون تلسکوپ، و با چشم غیر مسلح انجام شود، زیرا اجرامی که شما انتظارشان را می‌کشید، در محدوده‌ای مشخص پراکنده خواهند بود. در صورت نیاز به نور، از چراغ قوه‌هایی با نور قرمز استفاده کنید. رنگ قرمز، اندازه مردمک چشم شما برای رصد در شب را تغییر نخواهد زد.

آسمان شب

عکس: بابک امین تفرشی

آیا اجرام بارش شهابی به زمین برخورد می‌کنند؟

بسیار وسوسه‌‌انگیز است که تصور کنیم شهاب‌های درخشان‌تر، از تکه‌هایی تشکیل شده‌اند که ممکن است به زمین برسند، اما در بارش شهابی جباری این اتفاق نمی‌افتد. شهاب‌های کوچک این بارش، برخی به کوچکی و ریزی یک عدد شن هستند و شهاب سنگ یا «Metreoroid» نامیده می‌شوند. زمانی که این شهاب‌ها به جو زمین وارد می‌شوند، به «Meteor» یا شهاب تبدیل می‌شوند. اصطکاک مقاومت هوا در جو زمین، باعث می‌شود تا شهاب‌ها بسوزند و دنباله‌ای نورانی از خود تولید کنند که با نام عامیانه «ستاره دنباله‌دار» شناخته می‌شود. بسیاری از شهاب‌ها پیش از رسیدن به زمین تجزیه می‌شوند، اما آن‌ها که به زمین می‌رسند، «Meteorite» یا شهاب‌سنگ نام دارند.

شهاب سنگ

عکس: سایت Meteorites for sale

خصوصیات بارش شهابی جباری چیست؟

برخی از شهاب‌ها در بارش‌های جباری بسیار سریع و نورانی هستند، و سرعت‌شان به‌طور میانگین به ۲۳۸ هزار کیلومتر بر ساعت می‌رسد. این سرعت، تنها ۶ کیلومتر بر ساعت، کندتر از سریع‌ترین بارش شهابی سال، یعنی بارش شهابی اسدی است. تعداد تخمین زده شده شهاب‌ها بر ساعت (ZHR) در بارش شهابی جباری ۲۰ عدد است.

صورت فلکی جبار

عکس: بابک امین تفرشی



تاريخ : یکشنبه 29 مهر 1397 | 21:19 | نویسنده : elme1404 | ارسال نظر(0)

درحالی که از رسانه‌ای شدن هک سرورهای فیسبوک و دزدیده‌شدن اطلاعات میلیون‌ها کاربر نزدیک به سه هفته می‌گذرد، اما هنوز مشخص نیست که چه کسی (یا کسانی) عامل این رخداد بوده‌اند. به‌تازگی وب‌سایت معتبر وال‌استریت ژورنال به نقل از منابعی ناشناس اعلام کرده که فیسبوک معتقد است، اسپمرها این عملیات را انجام داده‌اند تا با استفاده از اطلاعاتِ دزدیده‌شده، چندین تبلیغ فریبنده را طراحی کرده و از این راه کسب درآمد کنند.

فیسبوک در اطلاعیه‌ی اخیرش اعلام کرد که در طی یک عملیات خرابکارنه اطلاعات لاگین تقریبا ۳۰ میلیون کاربر فیسبوک به‌سرقت رفته‌ است؛ این اطلاعات شامل مواردی همچون جزئيات مربوط به حساب کاربری و اطلاعات شخصی کاربران نظیر سن، جنسیت، محل زندگی و... می‌شود.

 

نویسنده‌ی مقاله‌ی وال‌استریت ژورنال مدعی است که محققان داخلی Facebook اسپمرهای فعلی این شبکه‌ی اجتماعی واینستاگرام را بانی این اتفاق می‌دانند؛ اسپمرهایی که (طبق ادعای محققان فیسبوک) قصد دارند به‌ زودی یک شرکت مبتنی بر بازاریابی دیجیتال احداث کنند.

نباید فراموش کرد که طراح اصلی این حمله هنوز مشخص نشده است و این امکان وجود دارد که کاربران هیچ‌گاه به این موضوع پی نبرند. قائم‌مقام فیسبوک هفته‌ی گذشته در مصاحبه‌ای گفت که فکر نمی‌کند حملات اخیر ربطی به انتخابات میان‌دوره‌ای ۲۰۱۸ آمریکا داشته باشد.

درحالی که فیسبوک برای پیدا کردن مسبب اصلی این اتفاق، همکاری خود را با FBI آغاز کرده؛ اما تاکنون هیچ‌گونه جزئیاتی به‌صورت عمومی در این رابطه منتشر نشده است.زومیت در صورت انتشار اخبار مرتبط به این ماجرا، آن‌ها را به‌سرعت پوشش خواهد داد.



تاريخ : یکشنبه 29 مهر 1397 | 21:16 | نویسنده : elme1404 | ارسال نظر(0)

کلاچ، تجهیزی مکانیکی است که در مکانیزم دارای دو محور دوار، کاربرد دارد. برای مثال، در یک دریل دستی یک محور به موتور دریل و محور دیگر به بخش مربوط به مته (مرغک) متصل است. وظیفه‌ی کلاچ ایجاد اتصال یا انفصال میان دو محور تعریف می‌شود؛ در حقیقت کلاچ می‌تواند دو محور را طوری به هم متصل کند که با سرعت و گشتاور برابر بچرخند یا با قطع اتصال دو محور سبب چرخش با سرعت‌های متفاوت دو محور شود. در خودرو محور خروجی پیشرانه به صورت مداوم در حال چرخش است، اما چرخ‌های خودرو همواره در حال چرخش نیستند. برای ایجاد اختیار روی حرکت خودرو دو راه وجود دارد، اول خاموش کردن پیشرانه و در نتیجه‌ی آن جلوگیری از چرخش تایرها و راه دیگر استفاده از کلاچ در سیستم انتقال قدرت خودرو است. راه‌حل منطقی برای ایجاد اختیار استفاده از کلاچ است.

اجزای تشکیل‌دهنده کلاچ

اجزای کلاچ

کلاچ در حقیقت اولین قطعه‌ی مکانیکی در سیستم انتقال قدرت خودروها است که وظیفه‌ی قطع و وصل ارتباط محور خروجی پیشرانه با محور جعبه‌دنده را برعهده دارد. نیروی تولید شده توسط پیشرانه به‌طور مستقیم از طریق میل‌لنگ به چرخ طیار (Flywheel) منتقل می‌شود. فلایویل یا چرخ طیار یک دیسک فلزی بزرگ با جرم زیاد است که وظیفه‌اش انتقال گشتاور پیشرانه به جعبه‌دنده است و کلاچ دقیقاً میان این دو قسمت نصب می‌شود تا وظیفه‌ی قطع و وصل انتقال گشتاور را برعهده بگیرد. کلاچ به‌طور کلی از چهار بخش اصلی تشکیل شده است که در ادامه به معرفی هر یک پرداخته شده است.

صفحه (دیسک) کلاچ

صفحه کلاچ

قطعه‌ای دایره‌ای که سطح دو طرف آن با ماده‌ای با ضریب اصطکاک بالا (لنت‌های صفحه کلاچ) پوشیده شده است. این صفحه به‌طور مستقیم روی چرخ طیار نصب می‌شود و عملکرد آن بسیار شبیه لنت‌های ترمز است. در مرکز این دیسک صفحه‌ی ارتعاش‌گیر نصب می‌شود که به کمک فنرهای پیچشی ارتعاشات و ضربه‌های ناشی از انتقال آنی گشتاور پیشرانه را حذف می‌کند تا در هنگام تعویض دنده یا آغاز حرکت از حالت سکون، میزان تقه زدن خودرو تا حد زیادی کاهش یابد.

صفحه‌ی فشار و پوشش کلاچ

صفحه فشار

برای آن‌که صفحه‌ی کلاچ بتواند گشتاور چرخ طیار را به جعبه‌دنده منتقل کند، باید با اعمال نیروی زیاد به سطح آن بچسبد؛ وظیفه‌ی صفحات اصطکاکی، ممانعت از لغزش صفحه روی سطح چرخ طیار است. صفحه‌ی فشار و پوشش کلاچ وظیفه‌ی اعمال نیروی مورد نیاز چسباندن صفحه به چرخ طیار را برعهده دارند و به‌طور مستقیم به سطح چرخ طیار پیچ می‌شوند. صفحه کلاچ میان چرخ طیار و صفحه‌ی فشار قرار می‌گیرد.

فنر دیافراگمی

فنر دیافراگمی

همان‌طور که اشاره شد، کلاچ وظیفه‌ی قطع و وصل گشتاور تولیدی پیشرانه را برعهده دارد و مشخص شد که مکانیزم انتقال گشتاور از طریق چرخ طیار به‌چه صورت است. برای قطع کردن ارتباط پیشرانه و جعبه‌دنده باید به روشی نیروی اصطکاک میان صفحه کلاچ و چرخ طیار کاهش یابد تا صفحه بتواند روی سطح چرخ طیار بلغزد. به‌همین منظور فنری خاص به نام فنر دیافراگمی میان صفحه‌ی فشار و پوشش کلاچ تعبیه شده است. این فنر که به شکل دایره ساخته می‌شود، از تعدادی زبانه در مرکز تشکیل شده که با فشردن آن‌ها به سمت داخل، لبه‌های خارجی به سمت مخالف نیرو وارد می‌کنند تا نیروی وارد شده به صفحه کلاچ از طریق صفحه‌ی فشار به میزان چشمگیری کاهش یابد.

یاتاقان رهاکننده

یاتاقان رهاکننده

به‌منظور اعمال فشار روی زبانه‌های فنر دیافراگمی از یک یاتاقان استفاده می‌شود. راننده با فشردن پدال کلاچ نیرویی را از طریق مکانیزم کابلی یا هیدرولیکی به یاتاقان رهاکننده وارد می‌کند که سبب فشرده شدن یاتاقان به سطح زبانه‌های فنر دیافراگمی می‌گردد و ارتباط پیشرانه و جعبه‌دنده قطع می‌شود.

مشکلات رایج کلاچ‌ها

کلاچ نیز همانند تمام مکانیزم‌های دیگر در کنار مزایای بی‌شمار ایراداتی هم دارد که البته تا حدودی قابل کنترل‌ هستند. بین دهه‌های ۵۰ تا ۷۰ میلادی عمر مفید کلاچ خودروها بین ۸۰ تا ۱۱۰ هزار کیلومتر بود که با گذشت زمان و پیشرفت فناوری ضمن بهبود شرایط استفاده‌، این رقم به بیش از ۱۲۸ هزار کیلومتر افزایش یافته است.

دیسک کلاچ خورده شده

بزرگ‌ترین و شایع‌ترین معضل کلاچ‌ها، خورده شدن (یا به اصطلاح تمام شدن) صفحه کلاچ است. همان‌طور که پیش‌تر اشاره شد، سطح دو طرف دیسک کلاچ با مواد با ضریب اصطکاک بالا (شبیه جنس لنت‌های ترمز) پوشیده شده تا بتواند اصطکاک لازم را با چرخ طیار ایجاد نماید. به مرور زمان و به خصوص با استفاده‌ی نادرست (مانند نیم کلاچ کردن‌های طولانی مدت و رها کردن ناگهانی پدال کلاچ) پوشش‌های سطح دیسک خورده می‌شوند و در نتیجه دیسک نمی‌تواند اصطکاک لازم را با سطح چرخ طیار ایجاد نماید و شروع به لغزیدن می‌کند. با لغزش صفحه کلاچ گشتاور پیشرانه به خوبی به جعبه‌دنده انتقال نمی‌یابد و در بدترین حالت، هیچ گشتاوری منتقل نمی‌شود و خودرو از حرک بازمی‌ایستد.

اگرچه خورده شدن سطح صفحه کلاچ رایج‌ترین مشکل در این مکانیزم است، اما گاهی معضل سیستم، جدا نشدن صفحه از چرخ طیار است. در این حالت همواره ارتباط پیشرانه با جعبه‌دنده وجود دارد و امکان تعویض دنده یا توقف خودرو با پیشرانه‌ی روشن وجود ندارد. این مشکل به چند دلیل عمده ناشی می‌شود:

  • پارگی یا شل شدن کابل پدال کلاچ که سبب اعمال فشار روی یاتاقان رهاکننده می‌شود
  • وجود نشتی در سیلندر اصلی یا فرعی پدال کلاچ (پدال‌های هیدرولیکی)، کاهش فشار روغن و در نتیجه کاهش فشار اعمالی بر یاتاقان رهاکننده 
  • نفوذ هوا به داخل مدار هیدرولیک پدال کلاچ که باعث کاهش فشار روغن و فشار اعمالی بر یاتاقان رهاکننده می‌شود
  • تنظیم نبودن مکانیزم انتقال نیروی پدال کلاچ در کلاچ‌های مکانیکی
  • عدم کارکرد بهینه‌ی قطعات کلاچ با یکدیگر

کلاچ خشک و کلاچ خیس

کلاچ خیس

 

اساس فیزیکی کلاچ‌ها بر اصطکاک استوار است؛ در حقیقت نیروی اصطکاک ایستایی صفحه کلاچ سبب قطع و وصل انتقال گشتاور از پیشرانه به جعبه‌دنده می‌شود. نیروی اصطکاک ناشی از تماس دیسک کلاچ با چرخ طیار، تولید گرما و در شرایط بحرانی سوختن صفحه را به‌دنبال دارد. برای حل این معضل، مهندسان کلاچ‌هایی طراحی کرده‌اند که در روغن غوطه‌ور هستند (معمولا این کلاچ‌ها در محفظه‌ی پیشرانه قرار می‌گیرند تا توسط روغن موتور عمل خنک‌سازی صورت پذیرد) تا گرمای ناشی از اصطکاک را از طریق روغن دفع نمایند. این کلاچ‌ها که در اصطلاح کلاچ خیس نامیده می‌شوند، به‌جای یک، از چند صفحه کلاچ که روی یکدیگر نصب شده‌اند، بهره می‌برند. در حالت کلی این کلاچ‌ها بازده کم‌تری نسبت به کلاچ‌های خشک یا معمولی دارند، اما فضای کم‌تری اشغال می‌کنند و به همین دلیل بیش‌تر در موتورسیکلت‌ها استفاده می‌شوند.

برای درک بهتر کلاچ خودرو، حتماً ویدئوی قرار داده شده با دوبله‌ی فارسی را تماشا کنید.


 

 

 


تاريخ : یکشنبه 29 مهر 1397 | 21:14 | نویسنده : elme1404 | ارسال نظر(0)

درحالی که از رسانه‌ای شدن هک سرورهای فیسبوک و دزدیده‌شدن اطلاعات میلیون‌ها کاربر نزدیک به سه هفته می‌گذرد، اما هنوز مشخص نیست که چه کسی (یا کسانی) عامل این رخداد بوده‌اند. به‌تازگی وب‌سایت معتبر وال‌استریت ژورنال به نقل از منابعی ناشناس اعلام کرده که فیسبوک معتقد است، اسپمرها این عملیات را انجام داده‌اند تا با استفاده از اطلاعاتِ دزدیده‌شده، چندین تبلیغ فریبنده را طراحی کرده و از این راه کسب درآمد کنند.

فیسبوک در اطلاعیه‌ی اخیرش اعلام کرد که در طی یک عملیات خرابکارنه اطلاعات لاگین تقریبا ۳۰ میلیون کاربر فیسبوک به‌سرقت رفته‌ است؛ این اطلاعات شامل مواردی همچون جزئيات مربوط به حساب کاربری و اطلاعات شخصی کاربران نظیر سن، جنسیت، محل زندگی و... می‌شود.

 

نویسنده‌ی مقاله‌ی وال‌استریت ژورنال مدعی است که محققان داخلی Facebook اسپمرهای فعلی این شبکه‌ی اجتماعی واینستاگرام را بانی این اتفاق می‌دانند؛ اسپمرهایی که (طبق ادعای محققان فیسبوک) قصد دارند به‌ زودی یک شرکت مبتنی بر بازاریابی دیجیتال احداث کنند.

نباید فراموش کرد که طراح اصلی این حمله هنوز مشخص نشده است و این امکان وجود دارد که کاربران هیچ‌گاه به این موضوع پی نبرند. قائم‌مقام فیسبوک هفته‌ی گذشته در مصاحبه‌ای گفت که فکر نمی‌کند حملات اخیر ربطی به انتخابات میان‌دوره‌ای ۲۰۱۸ آمریکا داشته باشد.

درحالی که فیسبوک برای پیدا کردن مسبب اصلی این اتفاق، همکاری خود را با FBI آغاز کرده؛ اما تاکنون هیچ‌گونه جزئیاتی به‌صورت عمومی در این رابطه منتشر نشده است.زومیت در صورت انتشار اخبار مرتبط به این ماجرا، آن‌ها را به‌سرعت پوشش خواهد داد.



تاريخ : یکشنبه 29 مهر 1397 | 21:12 | نویسنده : elme1404 | ارسال نظر(0)

سلب‌ مسئولیت: تحریریه‌ی زومیت در تهیه‌ این محتوای تبلیغاتی نقش نداشته و مسئولیتی در قبال صحت آن ندارد.

اپل موزیک چیست؟

اپل موزیک سرویس اختصاصی شرکت اپل برای استریم موسیقی به صورت آنلاین است که قابلیت دسترسی به مجموعه کاملی از آهنگ های ایرانی و خارجی را فراهم میکند. شرکت اپل هم اکنون حاکم بر بازار موسیقی دیجیتال است.

درباره ایران اپل موزیک

گروه ایران اپل موزیک متشکل از افراد علاقه‌مند به موسیقی که به منظور سهولت دسترسی شما به اشتراک اپل موزیک به پایین‌ترین قیمت ممکن است که فعالیت خود را از سال ۹۶ آغاز کرده که با روشی جالب که تیم ایران اپل موزیک برای فعال سازی اشتراک اپل موزیک شما استفاده می‌کند دلیل اصلی پایین بودن قیمت سایت ایران اپل موزیک است و ضمنا سایت ما دارای نماد اعتماد الکترونیک است.

روش ایران اپل موزیک چیست؟

در این روش به جای شارژ اشتراک شما از طریق گیفت کارت‌‌،اشتراک شما از طریق Family Sharing فعال می شود که شما می‌توانید از تمام امکانات اشتراک پریمیوم اپل موزیک بدون هیچ‌گونه تفاوتی از روش اصلی با قیمتی کمتر از نصف قیمت اصلی آن لذت ببرید.

  Family Sharing چیست؟

این ویژگی یکی از قابلیت های تمامی سرویس‌های شرکت اپل بوده که امکان اشتراک گذاری خدمات آن سرویس‌ها را بین مجموعه‌ای از افراد ( مانند اعضای یک خانواده و یا گروهی از دوستان) را فراهم می‌سازد که این قابلیت باعث تقسیم شدن هزینه نهایی بین اعضای آن گروه می‌شود. برای فعال سازی این ویژگی کاربران نیاز به کارت بانکی معتبر آمریکایی دارند که با شرایط فعلی برای اکثر کاربران ایرانی امکان پذیر نیست.

در این روش اطلاعات اعضای گروه بین یکدیگر به اشتراک گذاشته نمی شود؟ آیا این روش قانونی بوده وباعث ایجاد مشکل برای اپل آیدی خریدار نمی شود؟

خیر! فقط با خواست خود کاربر امکان به اشتراک گذاری اطلاعات بین دیگر اعضا امکان پذیر می باشد که در غیر این صورت حتی پلی لیست های کاربران بین یکدیگر به اشتراک گذاشته نمی شود.

بله این روش کاملا قانونی بوده و باعث ایجاد هیچگونه مشکلی برای اپل آیدی کاربر نمی شود.

آیا کاربران فعلی اپل موزیک می توانند از این روش بهرمند شوند؟

بله کاربران بدون هیچگونه تفاوتی نسبت به روش اصلی میتوانند با حفظ تمامی اطلاعات اکانت خود (مانند پلی لیست) به استفاده از سرویس اپل موزیک ادامه دهند.

 آیا استفاده از سرویس اپل موزیک فقط محدود به دستگاه های اپل است؟

خیر کاربران دستگاه های اندروید و ویندوز نیز می توانند از سرویس اپل موزیک بهره‌مند گردند.

 تخفیف دانشجویی

ایران اپل موزیک برای دانشجویان تخفیف ویژه‌ای در نظر گرفته است که دانشجویان محترم برای استفاده از این فرصت استثنائی باید دارای شرایط ذکر شده در این لینک بوده و فرم مربوطه را برای تایید هوییت دانشجو بودن پرکنند.

شرایط اشتراک ویژه برای دانشجویان گرامی در سایت قرارگرفته است.

مدت زمان اشتراک

قیمت اصلی
(با احتساب دلاری 14هزار تومان)

قیمت ایران اپل موزیک

قیمت ما با تخفیف دانشجویی

اپل موزیک ۳ ماه آمریکا

۴۴۰٫۰۰۰ تومان

۱۴۰٫۰۰۰ تومان

۱۱۰٫۰۰۰ تومان

اپل موزیک ۶ ماه آمریکا

۸۸۰٫۰۰۰ تومان

۲۶۰٫۰۰۰ تومان

۲۰۰٫۰۰۰ تومان

اپل موزیک ۱۲ ماه آمریکا

۱٫۴۱۵٫۰۰۰ تومان

۴۸۰٫۰۰۰ تومان

۳۴۰٫۰۰۰ تومان

 

 

            www.IranAppleMusic.com

            @Accshopping

     iRanAppleMusic       



تاريخ : یکشنبه 29 مهر 1397 | 20:59 | نویسنده : elme1404 | ارسال نظر(0)

شکی نیست که در میان گوشی‌های هوشمند اندرویدی، پیکسل ۳ ایکس‌ال بهترین تجربه‌ی ممکن را به کاربران ارائه می‌دهد؛ اما یکی از جنبه‌های ناخوشایند سیستم‌عامل موجود روی این گوشی، سیستم چندوظیفگی جدید اندروید است. متاسفانه برخلاف پیکسل ۲، امکان بازگرداندن سیستم چندوظیفگی به حالت سنتی با همان کلیدهای سه‌گانه هم وجود ندارد.

در ظاهر، این سیستم جدید شباهت زیادی به سیستم چندوظیفگی در آی او‌اس دارد که با معرفی آیفون ۱۰ در اختیار کاربران قرار گرفت. همانند، آی او‌اس، با سوایپ (حرکت انگشت روی نمایشگر) از پایین به بالا، صفحه‌ی چندوظیفگی ظاهر می‌شود. با حرکت دادن انگشت روی نوار ناوبری پایین صفحه نیز می‌توانید از یک اپلیکیشن به اپلیکیشنی دیگر منتقل شوید. از نگاه نویسنده، سازوکار سیستم چندوظیفگی جدید در آی او‌اس فوق‌العاده زیبا است و پس از مدت کوتاهی همه‌چیز برای کاربر عادی خواهد شد؛ برعکس، آنچه گوگل به کاربر ارائه می‌دهد پر از تناقض‌های درونی و موارد آزاردهنده است.

آیفون 10 ایکس / iphone x

یکی از بزرگ‌ترین اشتباهات گوگل، عدم حذف یکی از فرامین حرکتی قدیمی است. در نسخه‌های پیشین اندروید، کاربران گوشی‌های خانواده‌ی پیکسل (و برخی دیگر از گوشی‌ها) با حرکت از پایین به بالا به فهرست اپلیکیشن‌های نصب‌شده (App Drawer) دست پیدا می‌کردند؛ اما در حال حاضر از این حرکت برای نمایش دادن صفحه‌ی چندوظیفگی استفاده می‌شود. از سوی دیگر، گوگل تصمیم گرفته تا حرکت دیگری را برای دستیابی به فهرست اپلیکیشن‌ها ایجاد کند؛ در پیکسل ۳ ایکس‌ال، برای دستیابی به این صفحه باید مدتی انگشت خود را روی قسمت پایین صفحه نگه دارید و سپس به‌سمت بالا حرکت دهید. با وجود ابعاد بزرگ پیکسل ۳ ایکس‌ال، این حرکت نه‌تنها غیرطبیعی جلوه می‌کند؛ بلکه از نظر فیزیکی هم آزاردهنده است.

وقتی تلاش می‌کنید فهرست اپلیکیشن‌ها را باز کنید، معمولا به‌طور ناخواسته وارد صفحه‌ی چندوظیفگی می‌شوید و پس از آن با یک حرکت ثانویه به فهرست اپلیکیشن‌ها می‌رسید. هرچند چنین مشکلی ممکن است در ظاهر جزئی و قابل چشم‌پوشی باشد؛ اما در عمل سرعت دسترسی به اپلیکیشن‌هایی را که کمتر از آن‌ها استفاده می‌کنید، کاهش می‌دهد. حتی اگر صفحه‌ی اصلی (Home Screen) گوشی را با چندین اپلیکیشن پر کنید، باز هم دسترسی شما به دیگر اپلیکیشن‌ها به‌اندازه‌ی گذشته سریع نخواهد بود. پرواضح است که گوگل در این مورد آسانی و سرعت‌عمل را با پیچیدگی و کندی جایگزین کرده است.

چندوظیفگی در اندروید پای / Android Pie Multitasking

یکی از زیباترین جنبه‌های حرکت میان اپلیکیشن‌ها در آیفون ۱۰ و ۱۰ اس، انیمیشن استفاده‌شده برای جابه‌جایی میان اپلیکیشن‌ها است؛ برعکس، انیمیشن موجود در اندروید را باید «ناهنجار» توصیف کرد. اول از همه، انیمیشن استفاده‌شده در اندروید فاقد روانی موجود در iOS است. در اندروید «پای»، ابتدا پنجره‌ی اپلیکیشن کوچک شده و به سمت راست حرکت می‌کند، پس از آن اپلیکیشن قبلی با جلوه‌ی زوم صفحه را فرا می‌گیرد؛ این انیمیشن طوری است که انگار اپلیکیشن قبلی قرار است از صفحه خارج شود.

آنچه گوگل به کاربر ارائه می‌دهد پر از تناقض‌های درونی است

در آی او‌اس، با هربار سوایپ در قسمت پایین نمایشگر، بین اپلیکیشن‌هایی که اخیرا اجرا کرده‌اید جابه‌جا می‌شوید؛ اما در پیکسل ۳ ایکس‌ال تنها می‌توانید بین اپلیکیشن فعلی و آخرین اپلیکیشنی که پیش از آن مورد استفاده قرار گرفته جابه‌جا شوید. برای دستیابی به باقی اپلیکیشن‌های اخیرا اجراشده، باید انگشت خود را روی سمت راست نوار ناوبری نگه‌دارید تا با ابزاری که شبیه به نوار لغزنده (Scroll Bar) در رایانه‌های شخصی است، بین اپلیکیشن‌های اخیرا اجراشده جابه‌جا شوید.

Google Pixel 3

مشکل این است که هیچ‌گاه نمی‌دانید باید تا چه مدت انگشت خود را روی سمت راست نوار ناوبری نگه‌دارید؛ برعکس، در آیفون همیشه مطمئن هستید که با پنج بار سوایپ به پنجمین اپلیکیشن اخیرا اجراشده دست پیدا می‌کنید. در پیکسل ۳ ایکس‌ال، یاید بدانید که چه زمانی انگشت خود را از روی صفحه بردارید تا به اپلیکیشن موردنظر دست پیدا کنید؛ گویی که در حال راه رفتن روی پیست اسکیت هستید.

کارایی و تراکم اطلاعاتی در سیستم چندوظیفگی جدید اندروید کاهش‌یافته است

از مقایسه با سیستم چندوظیفگی آیفون که بگذریم؛ نمی‌توانیم سیستم چندوظیفگی پیشین اندروید را هم فراموش کنیم. در نسخه‌های پیشین اندروید شاهد استفاده از کلیدهای سه‌گانه‌ی ناوبری بودیم و در کنار آن با حرکت از پایین به بالا شاهد ظاهر شدن فهرست اپلیکیشن‌ها بودیم؛ همچنین، با دوبار لمس کلید چندوظیفگی امکان بازگشت به آخرین اپلیکیشن استفاده‌شده وجود داشت. بدیهی است که اجزای این سیستم هیچ تداخلی با یکدیگر نداشتند. در مجموع، سیستم چندوظیفگی پیشین اندروید، در کنار سرعت، حس طبیعی بودن را به‌کاربر القا می‌کرد و استفاده از آن پس از مدتی به یک عادت تبدیل می‌شد. برعکس؛ در سیستم چندوظیفگی جدید هیچ‌چیزی آسان و طبیعی نیست.

چندوظیفگی در اندروید پای / Android Pie Multitasking

یکی دیگر از تغییرات ناخوشایند، نمای صفحه‌ی چندوظیفگی است. همان‌طور که در تصویر بالا دیده می‌شود، صرفا باریکه‌ای از تصویر اپلیکیشن‌های اخیرا اجراشده نمایش داده می‌شود؛ اما در نسخه‌های پیشین اندروید تصویر صفحه‌ی اپلیکیشن‌ها به‌صورت افقی پشت هم نشان داده می‌شد که باعث می‌شد انتخاب اپلیکیشن موردنظر بسیار سریع انجام شود. در گوشی‌های سامسونگ هنوز از همین صفحه‌ی چندوظیفگی استفاده می‌شود؛ در نتیجه وقتی پیکسل ۳ ایکس‌ال با آخرین نسخه از اندروید را کنار می‌گذارید و از گلکسی نوت ۹ سامسونگ با اندروید ۸.۱ استفاده می‌کنید، احساس می‌کنید با یک ارتقاء در سیستم چندوظیفگی روبه‌رو شده‌اید.

در مجموع، کارایی و تراکم اطلاعاتی در سیستم چندوظیفگی جدید اندروید کاهش‌ یافته؛ اما از سوی دیگر، جنبه‌ی مثبتی به آن اضافه نشده است. حتی اگر در رابطه با قدیمی شدن کلیدهای سه‌گانه‌ی قدیمی و نیاز به حذف آن‌ها و ساده‌تر شدن تجربه‌ی چندوظیفگی با گوگل هم‌عقیده باشیم، بهتر بود اهالی مانتن‌ویو به کاربران اجازه می‌دادند تا بتوانند از سیستم قدیمی استفاده کنند. چنین موردی موجب می‌شد کاربران بتوانند- تا زمان بهبودیافتن سیستم چندوظیفگی جدید از همان سیستم ساده و سریع قدیمی استفاده کنند.

هرچند سیستم چندوظیفگی جدید اندروید یک فاجعه‌ی تمام‌عیار نیست، اما نباید به‌عنوان گزینه‌ی پیش‌فرض یا تنها گزینه‌ی قابل‌دسترسی توسط کاربران درنظر گرفته می‌شد. کافی است تا زمان رفع مشکلات سیستم چندوظیفگی جدید، Google به کاربران اجازه دهد تا در صورت تمایل از سیستم قدیمی استفاده کنند.



تاريخ : یکشنبه 29 مهر 1397 | 20:57 | نویسنده : elme1404 | ارسال نظر(0)

دسترسی آسان به اینترنت و همه‌گیر شدن موبایل‌های هوشمند باعث شده تعداد کاربران اینترنت موبایل رشد صعودی داشته باشد. تعداد کابران ایرانی که از اینترنت موبایل استفاده می‌کنند، تا پایان سال ۹۶ حدود ۵۳ میلیون نفر اعلام شده بود؛ اما جدیدترین آمار مصرف اینترنت در ایران نشان می‌دهد این تعداد به بیش از ۶۰ میلیون نفر رسیده است. این امر نشان می‌دهد که استفاده از اینترنت موبایل، طرفداران بیشتری نسبت به اینترنت ثابت و شرکت‌های اینترنتی دارد.

طبق آمار ارائه‌شده از سوی سازمان تنظیم مقررات و ارتباطات رادیویی، بیش از ۷۲ میلیون و ۹۴۱ هزار نفر در ایران از اینترنت پهن باند استفاده می‌کنند که از این تعداد، بیش از ۱۲ میلیون و ۸۸۸ هزار نفر مشترک اینترنت پهن باند ثابت (ADSL) و بیش از ۶۰ میلیون و ۵۳ هزار نفر کاربر اینترنت پهن باند موبایل هستند.

بر اساس آمار منتشرشده ضریب نفوذ اینترنت پهن باند ثابت ۱۵.۷۰ درصد، ضریب نفوذ اینترنت پهن باند موبایل ۷۳.۱۶ درصد و ضریب کلی نفوذ اینترنت پهن باند ایران به ۸۸.۸۶ درصد رسیده است.

همان‌طور که در تصویر زیر مشاهده می‌کنید، طبق نمودارهای منتشرشده از سوی سازمان تنظیم مقررات، ضریب نفوذ اینترنت پهن باند ثابت یا همان ADSL به‌صورت خطی و رو به رشد بوده و ضریب نفوذ اینترنت پهن باند سیار یا همان اینترنت موبایل با شیب بیشتری رشد داشته است.

ضریب نفوذ اینترنت

تصویر زیر نیز نموداری از مقایسه‌ی فناوری‌های دسترسی به اینترنت پهن باند را نشان می‌دهد. طبق این آمار اینترنت موبایل و فناوری‌های 3G و 4G با ۸۲ درصد در رده‌ی نخست قرار دارند. پس از فناوری نسل سوم و چهارم موبایل، ۱۲درصد کاربران به اینترنت ADSL دسترسی دارند، سه درصد به اینترنت وای فای و دو درصد از طریق TD-LTE به اینترنت وصل می‌شوند.

ضریب نفوذ اینترنت

 
 


تاريخ : یکشنبه 29 مهر 1397 | 20:56 | نویسنده : elme1404 | ارسال نظر(0)
1...810811812813814...3357

ورود کاربران

خوش آمدید! لطفا وارد حساب خود شوید

رمز عبور را فراموش کرده‌اید؟
حساب کاربری ندارید؟

فراموشی رمز عبور

نام کاربری یا ایمیل خود را وارد کنید

یا

ثبت نام کاربران

در چند ثانیه حساب کاربری خود را بسازید

قبلا ثبت نام کرده‌اید؟

نظرات کاربران

دیدگاه خود را با ما در میان بگذارید