از زمان رونمایی نسل جدید مزدا 3، طرفداران خودروهای هاچ‌بک انواع طرح و نقشه‌ها را برای شخصی‌سازی و تیونینگ این مدل ژاپنی زیبا تصور می‌کردند. اما مزدا خودش زودتر از دیگران، اولین نسخه‌ی جذاب با طراحی تهاجمی از این مدل را معرفی کرد. با اینکه مزدا 3 نسخه‌ی TCR مخصوص مسابقه و پیست است، اما زیباتر شدن این مدل با کمی تغییر در طراحی بدنه را تأیید می‌کند.

مزدا تصمیم گرفته است که برای حضور پررنگ‌تر در موتوراسپرت، نسخه‌ی مسابقه‌ای نسل جدید مزدا 3 را برای مسابقات سری TCR آماده کند. مسابقات TCR مخصوص خودروهایی است که براساس مدل تولیدی با پیشرانه‌ی ۲ لیتری توربوشارژ طراحی شده‌اند؛ بدنه و سیستم تعلیق خودروهای TCR مشابه مدل تولیدی است، اما پیشرانه، جعبه‌دنده، ترمزها، پنل‌های آیرودینامیک و بسیاری از قطعات دیگر برای تحمل فشار بالای مسابقه و رقابت، ارتقا داده می‌شوند.

مدل مسابقه‌ای Mazda3 TCR همچنان طراحی زیبای مدل تولیدی را حفظ کرده و حتی باوجود پهنای بیشتر و باله‌ی بزرگ عقب، جذاب‌تر هم شده است. در نمای جلو، علاوه بر کاپوت جدید با ورودی هوا، سپر با اسپلیتر بزرگ تهاجمی‌تر شده است؛ در بخش عقب هم دیفیوزر درکنار سراگزوز مرکزی قرار گرفته تا پهنای زیاد گلگیرها و بدنه، برجسته‌تر شود. رکاب بزرگ زیرِ درها هم هماهنگ با طراحی جلو و عقب، سرتاسر نمای جانبی را دربرمی‌گیرد. تغییرات ظاهری جذاب مزدا ۳ نسخه‌ی TCR با رینگ‌های ۱۸ اینچی از برند رِیز (Rays) تکمیل می‌شود.

مزدا ۳ نسخه TCR را تیم مهندسی و طراحی این شرکت در ارواین کالیفرنیا با همکاری کارگاه Long Road Racing تولید و تیونینگ کرده است که پیش از این MX-5 Cup را به موتوراسپرت وارد کرده بودند. پیشرانه‌ی این مدل، ۴ سیلندر ۲ لیتری است که تا ۷٬۰۰۰ دوربردقیقه کار می‌کند؛ نهایت قدرت و گشتاور مزدا ۳ مسابقه‌ای تقریبا دوبرابر مدل جاده‌ای و تولیدی است و به ۳۵۰ اسب‌بخار و ۴۹۰ نیوتن‌متر می‌رسد. در سیستم انتقال قدرت به چرخ‌های جلو، از جعبه‌دنده‌ی سکوئنشال ۶ سرعته‌ی SADEV استفاده شده و برای تضمین انتقال تمام قدرت به سطح جاده، تایرهای میشلن پایلوت و دمپرهای بیلشتاین (Bilstein) یا درصورت سفارش اولینز (Öhlins) درنظر گرفته شده است. باتوجه به محدویت‌های سری مسابقات تورینگ TCR، محصول جدید مزدا می‌تواند تا نهایت سرعت ۲۴۱ کیلومتربرساعت در پیست حرکت کند و با استفاده از ترمزهای برمبو (Brembo) متوقف شود.

مزدا با این مدل می‌تواند در ۳۶ مسابقه‌ی جهانی TCR سال ۲۰۲۰ شرکت کند؛ راننده‌ی اول مزدا 3 TCR برایان اورتیز است که پیش از این قهرمان سری مسابقات جهانی MX-5 Cup در سال ۲۰۱۹ شد. اولین مسابقه مزدا با این مدل در زمستان سال جاری و رقابت استقامتی چهارساعته دیتونا رولکس (Daytone Rolex 24) است. تولید مدل مسابقه‌ای از مزدا ۳ می‌تواند نشانه‌ای از عرضه‌ی نسخه‌های جاده‌ای قدرتمند و شاید بازگشت Mazdaspeed3 در آینده باشد. باید منتظر ماند و دید که خودروساز ژاپنی برای این مدل زیبا و پرطرفدار چه برنامه‌هایی دارد.

براساس گزارش‌های مختلف، احتمالا کارت‌ گرافیک Radeon RX 5500 شرکت AMD تا هفته‌ی آینده یعنی ۷ اکتبر رونمایی خواهند شد. این کارت گرافیک میان‌رده قیمت پایینی دارد و احتمالا جایگزین خوبی برای مدل‌های موجود RX 570 خواهد بود. در واقع این مدل را می‌توان در دسته‌ی کارت‌های گرافیک اقتصادی قرار داد. از سوی دیگر انویدیا نیز دو کارت گرافیک را در بین محصولات میان‌رده خود معرفی خواهد کرد که شامل GTX 1660 SUPER و GTX 1650 Ti است؛ این دو مدل ۲۹ یا ۲۲ اکتبر، یعنی کمتر از یک ماه دیگر رونمایی خواهند شد.

در آینده‌ای نزدیک از کارت گرافیک Radeon RX 5500 رونمایی خواهد شد!

براساس اطلاعات منتشرشده، احتمالا کارت گرافیک Radeon RX 5500 با پهنای باس ۱۲۸ بیتی عرضه شده و پهنای باند حافظه‌ی گرافیکی متوسطی خواهد داشت. گیگابایت تأیید می‌کند، Radeon RX 5500 با حداکثر ۸ گیگابایت حافظه GDDR6 ارائه خواهد شد. طبق اطلاعات منتشرشده، سری RX 5500 دارای ۲۲ واحد محاسباتی با معماری RDNA خواهد بود که ۱۴۰۸ پردازنده‌ی جریانی را دربرمی‌گیرد. این بدان معنا است که RX 5500 قرار است همان تعداد هسته‌های محاسباتی رقیب خود یعنی GTX 1660 را داشته باشد. هنوز قیمت این محصول مشخص نشده اما احتمالا از ۲۰۰ دلار بیشتر نخواهد شد. Radeon RX 5500 و Radeon RX 5500 Mobile دست‌کم تا سه ماه آینده عرضه نخواهند شد.

در کنار Radeon RX 5500 احتمالا محصولات دیگری چون مدل‌های سری Radeon RX 5300 نیز رونمایی خواهند شد. براساس شنیده‌ها، احتمالا کارت گرافیک دیگری با عنوان Radeon RX 5500 XT نیز ۷ اکتبر معرفی می‌شود. Radeon RX 5500 XT بر پایه‌ی تراشه‌ی Navi و با فناوری ساخت پیشرفته ۷ نانومتری ارائه خواهد شد.

جدول مقایسه مشخصات کارت گرافیک Radeon RX 5500 XT با مدل‌های قدیمی‌تر

همان‌طور که اشاره شد، کارت‌های گرافیک انویدیا نیز در پاسخ به AMD با ۶ گیگابایت حافظه در GTX 1660 SUPER و ۴ گیگابایت حافظه GTX 1650 Ti ارائه خواهند شد. اگر قصد خرید یک کارت گرافیک جدید را دارید، به شما پیشنهاد می‌کنیم که منتظر مدل‌های میان‌رده و اقتصادی هر دو سازنده بمانید.

مایکروسافت در رویداد معرفی محصولات سرفیس، از دو تراشه‌ی سفارشی جدید رونمایی کرد. اولین تراشه محصولی از شرکت AMD با نام Ryzen 3700U بود که کار پردازش را در سرفیس لپ‌تاپ ۳ برعهده دارد. محصول دوم تراشه‌ای با نام SQ1 و مبتنی بر پردازنده‌ی اسنپدراگون 8cx کوالکام است که  در سرفیس پرو ایکس به کار رفته است. اکنون جزئیات بیشتری از تراشه‌یSQ1 منتشر شده است.

 همان‌طور که گفته شد، این تراشه مبتنی بر پردازنده‌ی 8cx کوالکام بوده؛ تراشه‌ای که به‌طور اختصاصی برای کامپیوترهای ویندوزی همواره متصل طراحی شده بود و سال گذشته عرضه شد. در این SoC هشت هسته‌ی Kryo 495 به کار رفته که در دو کلاستر چهار هسته‌ای، یک کلاستر با سطح عملکرد بالا و دیگری با بهره‌وری توانی بالا توزیع شده‌اند. فرکانس هسته‌ها در این تراشه مشخص نیست؛ اما محصول گلکسی بوک اس سامسونگ که مجهز به این پردازنده است، فرکانس پایه‌ای معادل ۲/۸۴ گیگاهرتز دارد.

براساس اطلاعاتی که مایکروسافت به سایت The Verge داده، سرعت کلاک پردازنده SQ1 فراتر از این عدد است. براساس جزئیات منتشر شده، هسته‌های Kryo در این پردازنده سرعت کلاکی معادل ۳ گیگاهرتز دارند. این رقم چندان شگفتی‌برانگیز نیست، چرا که کوالکام از ابتدا مایل بود به‌جای تعریف یک مقدار پیش‌فرض برای توان طراحی حرارتی تراشه 8cx، تعیین و تنظیم این پارامتر را به شرکت‌های سازنده اصلی واگذار کند. بنابراین این شرکت‌ها به بهای افزایش توان طراحی حرارتی چنین پردازنده‌ای، امکان افزایش سرعت کلاک آن را خواهند داشت.

این تراشه به‌مانند 8cx دارای ۸ هسته بوده و با فناوری ساخت ۷ نانومتری تولید شده است. مایکروسافت در بخش پردازنده‌ی گرافیکی SQ1 نیز همکاری بسیار نزدیکی با کوالکام داشته است. پردازنده گرافیکی SQ1 خروجی توان عملیاتی معادل ۲/۱ ترافلاپس دارد که عددی تحسین‌برانگیز است. بااین‌حال، این میزان خروجی بیشتر متمرکز بر تولید محتوا است تا گیمینگ. از سوی دیگر پردازنده‌ی گرافیکی آدرنو در تراشه اصلی 8cx توان عملیاتی ۱/۸ ترافلاپس داشته و بنابراین انتظار می‌رود میزان مصرف توان SQ1 بیشتر از تراشه‌ی پایه باشد.

با توجه به اینکه 8cx از ۸ کانال حافظه LPDDR4X پشتیبانی می‌کند، قابلیت مشابهی در تراشه SQ1 وجود خواهد داشت. پلتفرم مایکروسافت توان طراحی حرارتی مبنای ۷ واتی دارد که بسته به نیاز دستگاه و فشار کاری امکان افزایش آن تا ۱۵ وات وجود دارد. به نظر می‌رسد سرفیس پرو ایکس روح تازه‌ای در پلتفرم «ویندوز مبتنی بر آرم» دمیده است، اما تنها زمان به این سؤال پاسخ خواهد داد که محصول جدید مایکروسافت با پردازنده‌ی ۷ نانومتری SQ1 در حد انتظار ظاهر خواهد شد یا خیر.

مایکروسافت ساعاتی پیش در جریان بزرگ‌ترین رویداد خود با محوریت سرفیس از سال ۲۰۱۵ تاکنون، در کنار معرفی مجموعه‌ای متنوع از محصولات خانواده‌ی سرفیس، تبلت جدیدی را نیز با پردازنده‌ی مبتنی بر معماری آرم رونمایی کرد. سرفیس پرو ایکس با ضخامت ۵.۳ میلی‌متری و حاشیه‌های باریک نمایشگر، طراحی بسیار مدرن‌تری نسبت به سرفیس پرو ۷ دارد و از پردازنده‌ای اختصاصی بهره می‌برد.

سرفیس پرو ایکس از پردازنده‌ی جدید مایکروسافت موسوم به SQ1 قدرت می‌گیرد؛ پردازنده‌ای که برمبنای اسنپدراگون 8cx توسعه یافته است. به‌گفته‌ی مایکروسافت برخلاف سایر تراشه‌های ۲ واتی آرم، پردازنده‌ی SQ1 با توان ۷ واتی کار می‌کند. پردازنده‌ی سرفیس پرو ایکس از واحد پردازش گرافیکی سفارشی‌شده با توان محاسباتی ۲ ترافلاپسی بهره می‌برد و در کنار آن به موتور اختصاصی و ۹ ترافلاپسی AI مجهز شده است.

در کنار طراحی مدرن، می‌توان به بهره‌گیری سرفیس پرو ایکس از دو پورت USB-C با پشتیبانی از دو نمایشگر 4K، اتصال یکپارچه‌ی LTE، قلم بهبودیافته با قابلیت شارژ بی‌سیم و حافظه‌ی ذخیره‌سازی SSD با قابلیت ارتقا اشاره کرد. کیبورد سرفیس پرو محلی برای نگه‌داری و شارژ قلم در بطن خود دارد؛ هرچند که هر دو ابزار جانبی به‌صورت جداگانه به‌فروش خواهند رسید. سرفیس پرو ایکس براساس ادعای مایکروسافت تا ۱۳ ساعت شارژدهی خواهد داشت و به‌لطف فناوری شارژ سریع ظرف یک ساعت، ۸۰ درصد شارژ خواهد شد.

در نقطه‌ی مقابل، آیپد پرو ۱۱ و آیپد پرو ۱۲.۹ از پردازنده‌ی قدرتمند A12X بهره می‌برد؛ پردازنده‌ای که پیش‌تر در بررسی آیپد پرو ما را متحیر کرد؛ اما مشخص نیست که سرفیس پرو ایکس با پردازنده‌ی اختصاصی خود چه نمایشی به‌جای خواهد گذاشت. تبلت اپل از یک پورت USB-C استفاده می‌کند و حافظه‌ی فلش آن امکان ارتقا ندارد. از حیث طراحی، وجود پایه در بدنه‌ی سرفیس پرو ایکس باعث می‌شود تا امکان استفاده از آن در حالت‌های متنوع‌تری نسبت به آیپد پرو فراهم باشد. اپل باور دارد که باتری هر دو نسخه‌ی آیپد پرو ۱۰ ساعت شارژدهی می‌کند.

مهم‌ترین نکته درباره‌ی دو تبلت، به‌نوع سیستم‌عامل آن دو بازمی‌گردد؛ در شرایطی که آیپد پرو از سیستم‌عامل iPadOS به‌عنوان نسخه‌ای ارتقایافته از iOS‌ اتکا دارد؛ سرفیس پرو ایکس از نسخه‌ی کامل ویندوز ۱۰ استفاده می‌کند. بدین ترتیب تبلت مایکروسافت به‌لحاظ نظری کاربری گسترده‌تری خواهد داشت؛ هرچند که باید دید که پردازنده‌ی آرم تا چه اندازه با نرم‌افزارهای دسکتاپ ویندوز سازگاری دارد.

مایکروسافت قیمت نسخه‌ی پایه‌ی سرفیس پرو ایکس با رم ۸ گیگابایتی و حافظه‌ی ۱۲۸ گیگابایتی را ۱۰۰۰ دلار اعلام کرده است؛ درحالی‌که کوپرتینونشین‌ها آیپد پروی ۱۱ و ۱۲.۹ اینچی با حافظه‌ی ۶۴ گیگابایتی و بدون پشتیبانی از اتصال دیتا را به‌ترتیب با برچسب قیمتی ۸۰۰ و ۱۰۰۰ دلار به‌فروش می‌رساند.

طبق گزارش امروز رویترز، سامسونگ ساخت گوشی‌های هوشمند خود را در چین متوقف کرده‌ است. دلیل این تصمیم افزایش رقابت تولیدات این شرکت با تولیدات داخلی چینی عنوان شده‌ است. آخرین قدم‌هایی که سامسونگ برای توقف تولید تلفن در چین برداشت، توقف تولید تلفن در کارخانه‌ای در بخش جنوبی هیژو (Huizhou) در ماه ژوئن و تعلیق کارخانه‌ای دیگر در اواخر سال گذشته بود. دلیل تعلیق کارخانه‌ی مذکور ناتوانی در رقابت با تولیدات چینی ذکر شده‌ است.

درواقع، سامسونگ نیز مانند بسیاری دیگر از شرکت‌ها که به‌دلیل افزایش هزینه‌های تولید و کاهش رشد اقتصادی چین کارخانه‌های خود را به خارج از چین انتقال دادند، برای انتقال خط‌تولید خود به خارج از چین تلاش می‌کند. سونی هم اخیرا اعلام کرده‌ است کارخانه‌ی تولید گوشی هوشمندش در پکن را تعطیل می‌کند و می‌خواهد از‌این‌پس این دسته از محصولاتش را فقط در تایلند تولید کند. باوجوداین، اپل همچنان بخش زیادی از گوشی‌های هوشمند خود را در چین تولید می‌کند.

گزارش‌ها نشان می‌دهد سهم سامسونگ از بازار چین از ۱۵ درصد در اواسط سال ۲۰۱۳ به ۱ درصد در اوایل امسال کاهش یافته‌ است. دلیل این کاهش رشد سریع برندهای بومی چینی مانند هواوی و شیائومی عنوان شده‌ است که حالا سهم بزرگی از بازار را دراختیار دارند. پارک سونگ سون، تحلیلگر بخش سرمایه‌گذاری و امنیتی سامسونگ، گفته‌ است:

مردم چین گوشی‌های هوشمند ارزان‌قیمت از برندهای داخلی یا گوشی‌های پرچم‌دار اپل یا هواوی را می‌خرند؛ به همین دلیل سامسونگ بخت کمی برای احیای سهم خود از بازار چین دارد.

سامسونگ، بزرگ‌ترین سازنده‌ی گوشی‌های هوشمند در جهان، گفته‌ است برای مدت کوتاهی اثرهای این تصمیم سخت را تحمل خواهد کرد تا بتواند شرایط را بسیار بهتر کند. با‌این‌حال، این شرکت فروش محصولات خود در چین را ادامه می‌دهد. سامسونگ بدون ارائه‌ی توضیح بیشتر درباره‌ی این موضوع گفت:

ابزارها و تجهیزات تولید در کشوری دیگر جایگزین خواهند شد و این کشور براساس استراتژی تولید ما و نیازهای بازار مشخص خواهد شد.

سامسونگ از ارائه‌ی اطلاعاتی درباره‌ی تعداد کارگران کارخانه‌ی هویژو این شرکت در چین سر باز زده است. با‌این‌حال، برخی رسانه‌های کره‌ای گفته‌اند ۶ هزار نفر در این کارخانه‌ی قدیمی مشغول به کار بوده‌اند و در سال ۲۰۱۷، ۶۳ میلیون گوشی هوشمند تولید کرده‌اند. این در حالی است که گفته‌ می‌شود در همان سال، سامسونگ در سراسر دنیا ۳۹۴ میلیون گوشی تولید کرده‌ است.

در سال‌های اخیر، سامسونگ تولید گوشی‌های هوشمند خود را در کشورهایی مانند هند و ویتنام آغاز کرده که هزینه‌‌ی تولید کمتری دارند.

مایکروسافت از مدت‌ها پیش وعده داده بود قصد دارد در اوایل مهر امسال، رویدادی اختصاصی با محوریت محصولات خانواده‌ی سرفیس برگزار کند. کنفرانس بزرگ و مهم مایکروسافت سرانجام برگزار شد و ردموندی‌ها جدیدترین دستاوردهایشان را درمعرض دید قرار دادند. مایکروسافت درکنار معرفی سرفیس لپ‌تاپ ۳، سرفیس پرو ایکس، سرفیس دوئو و سرفیس نئو، تبلت سرفیس پرو ۷ را نیز رونمایی کرد.

سرفیس پرو ۷

سرفیس پرو ۷، عضو جدید محصولات خانواده‌ی سرفیس پرو، طراحی بهبودیافته‌تری از نسل قبلی‌، یعنی سرفیس پرو ۶، دارد. یکی از مهم‌ترین تغییرات سرفیس پرو ۷ در مقایسه با سرفیس پرو ۶، بهره‌مندی این تبلت از درگاه محبوب USB-C است. سرفیس پرو ۷ همچون مدل پیشین از نمایشگر ۱۲/۳ اینچ پیکسل‌سنس (PixelSense) با وضوح تصویر ۲۷۳۶ در ۱۸۲۴ پیکسل بهره می‌گیرد که تراکم پیکسلی ۲۶۷ پیکسل در هر اینچ را ارائه می‌دهد.

مایکروسافت اعلام کرده است قصد دارد سرفیس پرو ۷ را در سه مدل جداگانه با پردازنده‌های Core i3 و Core i5 و Core i7 اینتل روانه‌ی بازار کند، این در حالی است که مدل پیشین به Core i5 و Core i7 مجهز بود و از پردازنده‌ی Core i3 در آن خبری نبود. درکنار موارد یادشده، مدل پایه‌ی سرفیس پرو ۷ از چهار گیگابایت حافظه‌ی رم استفاده می‌کند؛ اما سرفیس پرو ۶ با ۸ گیگابایت حافظه‌ی رم پایه عرضه شده بود.

سرفیس پرو ۶

دو نسل اخیر تبلت‌های خانواده‌ی سرفیس پرو از حافظه‌ی ذخیره‌سازی از نوع SSD با ظرفیت ۱۲۸ و ۲۵۶ و ۵۱۲ گیگابایتی یا یک ترابایتی برخوردار هستند. این تبلت‌ها از باتری قدرتمندی بهره می‌گیرند و از نسخه‌های ۵ و ۴.۱ بلوتوث (به‌ترتیب در سرفیس پرو ۷ و ۶) استفاده می‌کنند. یکی از تفاوت‌های مهم بین این دو، پشتیبانی سرفیس پرو ۷ از رم LPDDR4x است که قطعا می‌تواند باعث شود این تبلت عملکرد بسیار بهتری از سرفیس پرو ۶ داشته باشد. این در حالی است که سرفیس پرو ۶ از رم LPDDR3 استفاده می‌کرد. 

در جدول زیر می‌توانید نظاره‌گر مقایسه‌ی بین سرفیس پرو ۷ و سرفیس پرو ۶ باشید.

دیدگاه شما کاربران زومیت درباره‌ی این دو محصول مایکروسافت چیست؟

استانداردسازی سخت‌افزار یکی از بزرگ‌ترین قوت‌ها در کامپیوترهای رومیزی یا دسکتاپ به‌شمار می‌رود؛ زیرا می‌توان قطعات دلخواه را به‌راحتی باهم ترکیب و سرهم کرد. با‌این‌حال، مادربردها اندازه‌ی یکسانی ندارند و انواع مختلفی از آن‌ها برای استفاده در کامپیوترها موجود است.

استانداردهای متفاوت

همچون دیگر اجزای کامپیوتر، مادربردها نیز فرم‌فاکتورهای استانداردی دارند و از فروشگاه‌های محلی تا فروشگاه‌های بزرگ آنلاین، همگی مادربرد را با یکی از سه استاندارد اصلی ATX و MicroATX و Mini-ITX عرضه می‌کنند. به همین دلیل، می‌توان قطعات موردنیازی همچون RAM و پاور و هارددیسک را به‌راحتی خرید و به آن‌ها متصل کرد. البته وقتی نوبت به انتخاب کیس کامپیوتر می‌رسد، انتخاب‌های بیشتری دراختیار خریداران قرار دارد؛ زیرا کیس‌های امروزی معمولا از هر سه اندازه‌ی اصلی مادربرد پشتیبانی می‌کنند. کیس کامپیوتر درون خود سوراخ‌های از پیش تعبیه‌شده‌ای دارد که درواقع، محل نصب انواع مادربرد است. در بخش پشتی کیس نیز، معمولا فضای کافی برای پورت‌های ورودی‌وخروجی به‌همراه کاوری برای پوشاندن آن‌ها وجود دارد.

تا اینجای کار همه‌چیز خیلی خوب به‌نظر می‌رسد؛ اما براساس اندازه و تجربه‌ی قبلی در سرهم‌کردن کامپیوتر و البته سطح عملکرد موردنیاز، بهتر است بدانید چه نوع مادربردی مناسب شما است.

اندازه‌ی مادربرد یا فرم‌فاکتور

نخستین‌بار در سال ۱۹۹۵، اینتل فرم‌فاکتور ATX را معرفی کرد که هنوز پس از گذشت تقریبا ۲۵ سال، فرم استاندارد و غالب کاربردهای دفتری و خانگی است. ATX با ابعاد ۳۰۵ در ۲۴۴ میلی‌متر بزرگ‌ترین و پرکاربردترین اندازه‌ای است که در این مقاله به آن می‌پردازیم. این ابعاد درواقع محل نصب مادربرد روی سینی کیس (محل پیچ‌شدن به کیس)، پنل I/O  (ورودی‌و‌خروجی‌)، اتصالات پاور و دیگر رابط‌های ارتباطی را مشخص می‌کند. این مشخصات برای هر مادربردی بسیار مهم است؛ زیرا برای مثال سوراخ‌های مخصوص موجود روی مادربرد که برای اتصال آن به کیس کامپیوتر استفاده می‌شود، از اتصالی‌ با بدنه‌ی فلزی کیس جلوگیری می‌کند. پنل پشتی I/O همراه‌ با کاور مرتبط نیز باید پیش‌بینی‌های لازم برای دسترسی به پورت‌های صدا و تصویر، USB، منبع تغذیه و تمامی اتصالات دیگر را میسر کند.

بااین‌حال، افرادی نیز خواهان ابعاد جمع‌و‌جورتری از ATX بودند؛ ازاین‌رو، برد مربعی Micro ATX با حداکثر ابعاد ۲۴۴ در ۲۴۴ میلی‌متر در سال ۱۹۹۷ وارد صحنه شد که حدود ۲۵ درصد کوچک‌تر از  ATX بود و همچون نسخه‌ی بزرگ‌تر این استاندارد، تعیین‌کننده‌ی نقاط نصب و اتصالات پنل پشتی مربوط به آن بود. سرانجام کوچک‌ترین برد با نام Mini-ITX نیز در سال ۲۰۰۱ توسط شرکت Via معرفی شد که ابعادی معادل ۱۷۰ در ۱۷۰ میلی‌متر داشت.

اسلات‌های توسعه

PCIe: طبیعتا در میان سه استاندارد یادشده، مادربرد ATX بیشترین امکان توسعه و نصب لوازم جانبی را برای کاربر مهیا می‌کند که می‌تواند تا ۶ عدد اسلات توسعه‌ی PCIe را برای اتصال کارت‌هایی همچون کارت گرافیک و صدا و شبکه فراهم کند. البته برای کاربردهایی خاص مثل سرورها و کاربران حرفه‌ای، نسخه‌ی خاصی به نام EATX با هفت عدد اسلات PCIe وجود دارد که به‌نوعی استاندارد فرعی محسوب می‌شود. در استاندارد MicroATX، این تعداد تا سقف چهار اسلات PCIe و در نسخه‌ی Mini ITX این تعداد فقط به یک عدد محدود است تا نهایتا بتوان از یک کارت گرافیک اکسترنال نیز استفاده کرد.

RAM: تعداد اسلات حافظه موجود در بردهای Mini-ITX محدود به دو عدد است؛ درحالی‌که دو استاندارد دیگر از چهار سوکت برای افزودن ماژول حافظه بهره می‌برند. البته محدودیت تعداد اسلات حافظه در مادربردهای مینی به‌معنای محدودیت در ظرفیت رم قابل‌استفاده نیست؛ بلکه برای مثال، اگر خواهان ۳۲ گیگابایت حافظه‌ی RAM هستید، باید حتما از دو عدد ماژول رم ۱۶ گیگابایتی استفاده کنید؛ درحالی‌که در مادربردهایی با فرم‌فاکتور بزرگ‌تر، می‌توان از چهار عدد رم ۸ گیگابایتی هم استفاده کرد.

کدام استاندارد ابعادی مناسب است؟

هر سه نوع مادربرد با استاندارد ابعادی متفاوت، در مصارف خانگی، از کاربردهای دفتری گرفته تا گیمینگ و سیستم‌های چندرسانه‌ای معمول کاربردی هستند؛ با‌این‌حال براساس کاربرد مدنظر، باید دقت بیشتری در انتخاب نوع مادربرد کرد. اگر نخستین‌بار است که می‌خواهید سیستمی برای گیمینگ جمع کنید، ATX بهترین انتخاب و MicroATX انتخاب بعدی خواهد بود. مادربرد ATX فضای بیشتری برای نصب راحت‌تر لوازم جانبی و قطعات کامپیوتری دراختیارتان قرار می‌دهد؛ اما اگر خیلی هم حرفه‌ای نیستید یا ابعاد و اندازه‌ی جمع‌و‌جور برایتان اهمیت بیشتری دارد، سوارکردن قطعات جانبی در مادربردهای MicroATX با فضایی فشرده‌تر نیز اجرایی است.

البته اگر MicroATX را انتخاب کردید، حتما از کیس‌های کوچک‌تر هم استفاده کنید؛ وگرنه عملا کار بیهوده‌ای انجام داده‌اید؛ به‌ویژه اینکه برخی از کیس‌های MicroATX گاهی ابعادی به بزرگی کیس‌های مید-تاور ATX دارند. بنابراین، در انتخاب کیس مناسب دقت لازم را به‌خرج دهید. طبیعتا مادربرد Mini-ITX با ابعاد کوچکؤ، آخرین و سخت‌ترین انتخاب برای گیمینگ خواهد بود و با اینکه برخلاف تصور می‌توانید با این مادربرد هم کامپیوتر گیمینگ جمع کنید، باید به فضای موردنیاز کارت گرافیک و گردش هوا و سیستم خنک‌کننده بسیار توجه کنید؛ زیرا با محدودیت فضای بسیاری رو‌به‌رو خواهید شد.

برخی مواقع، ابعاد و اندازه به دغدغه‌ی اصلی ما تبدیل می‌شود؛ به‌ویژه مواقعی که بخواهیم دیوایس دیگری به فضای لبریز از لوازم نشیمن خانه‌مان اضافه کنیم. اینجا است که مادربردهای Mini-ITX با ابعاد مناسبشان به‌خوبی می‌درخشند. باوجوداین، اگر بخواهیم کامپیوترمان را روی یکی از قفسه‌ها یا فضای محدود میز تلویزیون قرار دهیم، به چیزی حتی فشرده‌تر از  Mini-ITX نیاز خواهیم داشت.

اینتل در سال ۲۰۱۲، اولین نسل از مینی‌کامپیوترهای خود را با نام NUC معرفی کرد که درواقع، نه‌فقط مادربرد، بلکه کامپیوتری با ابعاد تقریبی ۱۰ در ۱۰ در ۵ سانتی‌متر (طول و عرض و ارتفاع) بود. در مینی‌کامپیوترها، پردازنده به‌صورت پیش‌فرض به مادربرد لحیم شده است و امکان نصب کارت گرافیک مستقل هم روی مادربرد ممکن نیست؛ بنابراین، باید به گرافیک مجتمع بسنده کرد. در نسل‌های اخیر (آخرین نسل در حال حاضر نسل هشتم است)، می‌توان تا سقف ۳۲ گیگابایت حافظه RAM به‌همراه پردازنده‌های سری هشتم Corei7 سری U و گرافیک مجتمع AMD 540X 2GB GDDR5 یا Intel HD Graphics 500 را دراختیار داشت؛ بنابراین، NUC علاوه‌بر اینکه کامپیوتری بسیار ایده‌آل به‌عنوان سینمای خانگی و سرگرمی است، می‌تواند برای بازی‌های عادی و آنلاین نیز استفاده شود. 

آینده

همان‌طورکه اشاره شد، زمان زیادی از عمر مادربردهای ATX می‌گذرد که در دنیای فناوری، چنین چیزی به‌ندرت روی می‌دهد و حتی با وجود تلاش اینتل برای جایگزینی آن با BTX در سال ۲۰۰۴، عملا موفقیتی به‌دست نیامد. سازندگان کامپیوتر هنوزهم در حال پیداکردن جایگزینی برای ATX هستند که در نمایشگاه کامپیوتکس ۲۰۱۹، ایسوس آخرین و جالب‌ترینشان را معرفی کرد؛ مادربرد مفهومی پرایم اتوپیا (Prime Utopia) که کاملا متفاوت از آن چیزی است که تاکنون تجربه کرده‌ایم.

پرایم اتوپیا مادربردی دوطرفه است با ماژول‌های تنظیم‌کننده‌ی ولتاژ (VRMs) در پشت آن به‌منظور بهتر خنک‌شدن و افزایش کارایی کلی سیستم. حتی کارت گرافیک نیز در سمت پشت و در محفظه‌ای اختصاصی و هم‌راستا با مادربرد قرار گرفته است که باعث خنک‌ترماندن و ثبات بیشتر آن می‌شود. ایسوس بخش I/O را نیز ماژولار کرده است که اجازه می‌دهد براساس نیاز، پورت و اتصالات را کم و زیاد کرد؛ مثل اضافه‌کردن پورت شبکه‌ی اضافی با تعداد زیادی پورت USB و حذف پورت‌های میکروفون و صدا. ازآنجاکه کارت گرافیک در پشت مادربرد قرار گرفته است، علاوه‌بر آزادکردن فضای بسیار، برخی از نگرانی‌های گرمایشی را نیز کاهش می‌دهد. پرایم اتوپیا چهار اسلات M.2 برای قطعاتی همچون SSD نیز دارد.

هرچند نمونه‌هایی همچون پرایم اتوپیا و مک پرو اپل بسیار فوق‌العاده هستند، به‌نظر نمی‌رسد به این زودی‌ها از فرمت ATX و استانداردهای مربوط به آن جدا شویم؛ زیرا برای چندین دهه به‌خوبی نیازهای علاقه‌مندان حرفه‌ای کامپیوترهای شخصی را برطرف کرده و همگان به آن و راه‌های ساخت، نگه‌داری، خنک‌سازی آن کاملا خو گرفته‌اند. هر سه مادربرد اشاره‌شده در این مقاله بنابر نوع نیاز، تجربه، آینده‌نگری و ابعاد مدنظرتان، به‌خوبی این امکان را دراختیارتان می‌گذارند تا از پسِ هر کاری بربیایید.

مایکروسافت امروز در رویداد اختصاصی‌اش، قلم جدید Surface Slim را رونمایی کرد که در بالای صفحه‌کلید Surface Pro X Type Cover قرار گرفته است. نکته‌ی جالب این قلم آن است که به‌صورت بی‌سیم شارژ می‌شود و از باتری قابل‌شارژ برخوردار است. درواقع، این باتری جایگزین باتری‌های AAAA در مدل‌های قدیمی‌تر است. بیرون‌کشیدن قلم به‌طور خودکار با ظاهرشدن منویی در پس‌زمینه همراه خواهد بود که به شما این امکان را می‌دهد بلافاصله طراحی و یادداشت را در برنامه‌هایی مانند Whiteboard شروع کنید.

مایکروسافت ویژگی‌های جدیدی برای استفاده‌ی بیشتر از این قلم در بسته‌ی نر‌م‌افزاری آفیس، به‌ویژه ویرایش‌های درون‌متنی Word فراهم کرده است. قلم Surface Slim می‌تواند با خط‌کشیدن زیر خطوط درون اسناد، بخش‌های دلخواه را از متن حذف یا به آن اضافه کند و عملکرد بسیار خوبی در این زمینه خواهد داشت. درواقع، این محصول کارایی و عملکرد قلم را برای کاربران بیشتر کرده است. همچنین، می‌توانید از این قابلیت برای نوشتن نظرات در اسناد آفیس یا واردکردن داده در جدول‌های اکسل استفاده کنید.

قلم Surface Pen قلمی کاملا کاربردی است که با قابلیت تشخیص زاویه ارائه شده و می‌تواند با تنظیم زاویه‌ی قلم مانند مداد سایه بزند. در انتهای این قلم، نیز پاک‌کن تعبیه شده که حس مداد واقعی را به کاربران منتقل خواهد کرد.

طبق اطلاعات فعلی، قلم Surface Slim برای اضافه‌کردن و تغییر و به‌روزرسانی یا حتی حذف متون در برنامه‌های مختلف آفیس کاربردی خواهد بود. ناگفته نماند هنوز مشخص نیست قلم سرفیس اسلیم به طور جداگانه دردسترس خواهد بود یا خیر.

مایکروسافت در رویداد اختصاصی امروزش، علاوه‌بر رونمایی محصولات جدید، ویژگی تشخیص دست‌خط (Handwriting Recognition) را هم برای نرم‌افزار اکسل معرفی کرد. در برنامه‌ی معرفی سرفیس، مجری از Ink Editor استفاده می‌کرد تا بتواند اعداد و اَشکال را با قلم در محیط اکسل وارد کند.

در‌حال‌حاضر، تعداد زیادی از نرم‌افزارهای مایکروسافت از امکان تشخیص دست‌خط بهره‌مند هستند؛ مانند ورد و وان‌نوت. بااین‌حال به‌گفته‌ی مایکروسافت، برخی از کاربران نرم‌افزار اکسل تصور می‌کردند در این زمینه فراموش شده‌اند. با امکان جدیدی که به مایکروسافت اکسل اضافه شده‌ است، کاربران این نرم‌افزار می‌توانند با استفاده از قلم و به‌صورت دست‌نویس اطلاعات را در اکسل وارد کنند و درنتیجه استفاده از دستگاه‌هایی مانند سرفیس پرو ۷  آسان‌تر خواهد شد. البته هنوز مشخص نیست این ویژگی چه زمانی رسما وارد بازار خواهد شد.