ایمنی‌درمانی تحولی درزمینه‌ی درمان سرطان محسوب می‌شود. اکنون، ابزارها و دانش حاصل از این استراتژی درمانی که در آن با تحریک سیستم ایمنی با بیماری مبارزه می‌شود، درحال استفاده در حوزه‌های دیگر پزشکی از درمان بیماری‌های خودایمنی گرفته تا پیشگیری از رد عضو پیوندی است.

اگرچه ایمنی‌درمانی هنوز عمدتا محدود به آزمایشگاه‌ها است، استفاده از این رویکرد در خارج از حوزه‌ی سرطان ظرفیت درمانی چشم‌گیری دارد؛ زیرا سیستم ایمنی در تمام اعضای بدن و نیز در بسیاری از مشکلات سلامتی درگیر است. جاناتان اپستین، متخصص قلب و عروق و رئیس علمی سیستم بهداشت دانشگاه پنسیلوانیا (پن‌ مدیسین) این موضوع را فرصتی درجهت حرکت به‌سوی انقلاب ایمنی می‌خواند که در آن روش ایمنی‌درمانی فراتر از حوزه‌ی درمان سرطان گسترش پیدا می‌کند.

در نوعی از ایمنی‌درمانی سرطان، سلول‌های ایمنی خاصی که سلول‌های T نامیده می‌شوند، از بدن برداشته شده و به‌منظور کسب توانایی حمله به سلول‌های سرطانی، مهندسی می‌شوند (ژن کدکننده‌ی گیرنده‌ای به نام CAR به آن‌ها افزوده می‌شود). تعداد زیادی از سلول‌های T دارای این گیرنده در آزمایشگاه کشت داده شده و ازطریق تزریق وارد بدن بیمار می‌شوند. سلو‌ل‌ مهندسی‌شده که سلول تی کایمریک گیرنده آنتی‌ژن یا CAR-Ts نامیده می‌شود، درمقابله‌با برخی از انواع سرطان خون به‌خصوص لوکمی حاد لنفاوی بسیار موثر است. اکنون، دانشمندان سلول‌های T را درجهت حمله به سلول‌های دیگر نیز مهندسی می‌کنند.

سلول T: نوعی سلول سیستم ایمنی
CAR: گیرنده‌ی خاصی که به سلول‌های T افزوده می‌شود
CAR T CELL: سلول T به‌همراه CAR افزوده شده به آن که در شناسایی و حمله به سلول‌های خاص کمک می‌کند

مارسلا مائوس، مدیر ایمنی‌درمانی سلولی مرکز سرطان بیمارستان عمومی ماساچوست می‌گوید سرطان اولین قدم منطقی برای ایمنی‌درمانی بود. نیاز به درمان‌های دائمی در سرطان انکارناپذیر است و درمورد تومورهای سرطانی که اگر تحت درمان قرار نگیرند، می‌توانند کشنده باشند، این روش مورد قبول خواهد بود. البته پزشکان احتمالا درمورد استفاده از این روش برای درمان بیماری‌های خودایمنی محتاط‌‌‌تر هستند؛ زیرا بیماری‌های یادشده درمان‌هایی هرچند ناقص دارند. مائوس می‌گوید اکنون که اثربخشی ایمنی‌درمانی در سرطان به اثبات رسیده، منطقی است که از این روش برای درمان دیگر بیماری‌ها نیز استفاده کنیم.

گروهی از پژوهشگران تحت هدایت ایمی پین متخصص پوست مرکز پن مدیسین، درحال آماده‌سازی آزمایش‌های انسانی هستند که در آن‌ها از سلول‌های T مهندسی‌شده، برای درمان نوعی بیماری پوستی خودایمنی به نام پمفیگوس استفاده خواهد شد. در نوعی از این بیماری که حدود ۴ هزار آمریکایی را مبتلا کرده است، سیستم ایمنی آنتی‌بادی‌هایی را علیه پروتئین‌هایی که موجب حفظ انسجام پوست می‌شوند، تولید می‌کند و منجر به بروز تاول‌های دردناک و ناتوان‌کننده‌ای روی پوست بیمار می‌شود.

پین و همکارانش از سلول‌های T مهندسی‌شده برای از بین بردن سلول‌های ایمنی سازنده‌ی آنتی‌بادی‌های یادشده استفاده کردند و نتایج آزمایش‌های حیوانی آن‌ها امیدوارکننده بوده‌اند. برخی از پژوهشگران نیز در گذشته سعی کرده بودند که آنتی‌بادی‌های مسبب این بیماری پوستی را مورد هدف قرار دهند، اما موفق نشده بودند. پین می‌گوید او درمورد سلول‌های T مهندسی‌شده‌ای که هم‌اکنون استفاده می‌کند، خوش‌بین است؛ زیرا آن‌ها نسخه‌های بیشتری از خود می‌سازند، بنابراین اثرشان می‌تواند ماندگار باشد.

حتی روش ایمنی‌درمانی که چندین دهه قدمت دارد، الهام‌بخش پژوهش‌های امروزی است. در پاریس، دیوید کلاتزمن، ایمونولوژیست دانشگاه سوربن آزمایش‌هایی دررابطه‌با درمان اختلالات خودایمنی با استفاده از سطوح پایین اینترلوکین۲ انجام می‌دهد. اینترلوکین۲ (IL-2) یک مولکول سیگنال‌دهنده‌ی ایمنی است که برای نخستین بار در اواسط دهه‌ی ۱۹۸۰ به‌منظور درمان سرطان مورد استفاده قرار گرفت. در آن زمان، مقادیر بالایی از IL-2 روی تعداد کمی از تومورهای متاستاتیک موثر بود (عمدتا سرطان کلیه و ملانوم)؛ اما موجب عوارض جانبی وحشتناکی می‌شد.

پژوهش‌های کلاتزمن نشان می‌دهد که مقادیر پایین مولکول اینترلوکین۲ ممکن است بتواند انواعی از بیماری‌های خودایمنی را ازطریق افزایش سطوح سلول‌های T تنظیمی یا Treg که پاسخ ایمنی را مهار می‌کنند، درمان کند. او از ایمنی‌درمانی برای سرکوب سیستم ایمنی استفاده می‌کند؛ درست برعکس کاری که پژوهشگران حوزه‌ی سرطان انجام می‌دهند.

دانشگاه کلاتزمن و دو موسسه‌ی فرانسوی دیگر دارای حق ثبت اختراع IL-2 با دز پایین هستند و او در ماه نوامبر میزبان جلسه‌ای با حضور پژوهشگران و شرکت‌هایی دارویی است که ظرفیت این روش برای درمان طیف وسیعی از بیماری‌ها را بررسی می‌کنند. او می‌گوید IL-2 تنها مولکولی است که به‌طور ترجیحی سلول‌های T تنظیمی را فعال می‌کند و تقریبا در تمام بیماری‌های خودایمنی و نیز بیماری التهابی مانند آترواسکلروزیس یا سخت شدن سرخرگ‌ها، کمبود سلول‌های T تنظیمی وجود دارد. او اکنون رویکرد یادشده را در آزمایش‌های بالینی مرحله‌ی دو برای درمان بیماری‌های خودایمنی شامل لوپوس، دیابت نوع ۱ و ام‌اس آزمایش می‌کند.

جروم ریتز که در آزمایشگاه تولید سلول موسسه‌ی سرطان دانا فاربر فعالیت می‌کند، می‌گوید که CAR-Ts ساخته‌شده با سلول‌های T تنظیمی مهندسی‌شده می‌تواند علیه التهاب یا پیشگیری از رد پیوند مورد استفاده قرار گیرند.

پیوند سلول‌های بنیادی می‌تواند برخی از انواع سرطان‌های خون را درمان کند؛ ولی در عین حال این خطر وجود دارد که سلول‌های سیستم ایمنی فرد اهداکننده به بدن فرد گیرنده حمله کنند. ریتز می‌گوید شاید بتوان CAR-Tregs را درجهتی مهندسی کرد که سلول‌های فرد گیرنده بتوانند عضو دریافتی را بپذیرند و رد پیوند اتفاق نیافتد.

اپستین اخیرا سلول‌های T را در موش مهندسی کرده است تا به سلول‌هایی که موجب ایجاد بافت زخم روی قلب می‌شوند، حمله کنند. این بافت زخم (فیبروز) که به‌دنبال مشکلات پیش آمده برای قلب و به‌منظور پیشگیری از پارگی قلب تشکیل می‌شود، می‌تواند روی عملکرد پمپاژ خون تاثیر منفی بگذارد. رویکرد اپستین روی موش‌ها نتیجه‌بخش بود و موجب کاهش بافت زخم شد. نتایج پژوهش وی در مجله‌ی Nature منتشر شده است. او ابراز امیدواری می‌کند که این روش را در حیوانات بزرگ‌تر مورد آزمایش قرار دهد؛ اما برخی از متخصصان در این زمینه تردید دارند.

اریک توپول، متخصص قلب بعید می‌داند که روش اپستین روی انسان‌ها موثر باشد. او می‌گوید:

این علم جالبی است؛ اما راه درازی تا رسیدن به انسان‌هایی با بیماری قلبی دارد. بسیاری از درمان‌ها که روی موش اثربخش هستند، در انسان‌ها تاثیری ندارند و اگرچه فیبروز به‌وضوح در نارسایی قلب نقش دارد، مشخص نیست که آیا مورد هدف قرار دادن بافت فیبروتیک به بیماران کمک می‌کند یا نه.

او همچنین در مورد عواقب هر نوع مداخله‌ای که روی تپش قلب اثر داشته باشد، ابراز نگرانی می‌کند و می‌گوید این نوع مداخله ممکن است موجب ایجاد مشکلات جدی در زمینه‌ی ریتم قلبی شود که می‌تواند کشنده باشد.

اپستین و همکارانش می‌گویند که اگر این کار خاص موفقیت‌آمیز هم نباشد، رویکرد بزرگ‌تر آن‌ها هنور معتبر است: کسب دانش درمورد اینکه چگونه سیستم ایمنی را برای مبارزه با سرطان دستکاری کنیم، اطلاعاتی را در اختیار پژوهشگران قرار داده است که از آن می‌توانند برای مبارزه با بیماری‌های مختلفی از عفونت گرفته تا آرتریت استفاده کنند. مائوس نیز با این موضوع موافق است:

من فکر می‌کنم ما قطعا در لحظه‌ای هستیم که این نوع از علم، این نوع از محصول بالقوه (سلول‌های T مهندسی‌شده)، می‌تواند تحول‌آفرین باشد. چنین سلول‌هایی می‌توانند در شرایط و بیماری‌های مختلف به کار گرفته شوند؛ اما من فکر می‌کنم هنوز زود است که بگوییم آیا این روش منجر به تولید یک محصول تجاری برای بیماران می‌شود یا نه.

مایکروسافت طی هفته‌ی پیش از دستگاه‌های جدید سرفیس در شهر نیویورک رونمایی کرد؛ اما دستگاهی که وقت کمتری به آن اختصاص داده شد، مدل دیگری از سرفیس لپ‌تاپ ۳ است.

مقامات مایکروسافت طی رویداد سخت‌افزاری سرفیس، از دو مدل جدید سرفیس لپ‌تاپ ۳ رونمایی کردند که شامل یک لپ‌تاپ ۱۳.۵ اینچی با پردازنده‌ی نسل دهمی آیس ‌لیک «Ice Lake» اینتل و یک لپ‌تاپ ۱۵ اینچی با پردازنده‌ی سفارشی رایزن AMD که به‌موجب همکاری مایکروسافت و AMD توسعه داده شده است. اما نسخه‌ای دیگر از سرفیس لپ‌تاپ ۳ وجود دارد که از پردازنده‌ی آیس لیک اینتل استفاده می‌کند.

مدل ۱۵ اینچی مبتنی بر پردازنده‌ی اینتل از طریق مجموعه‌ای از شرکای تجاری تایید‌شده‌ی سرفیس در دسترس مشتریان سازمانی این شرکت قرار می‌گیرد. مایکروسافت از طریق این کانال‌ها سرفیس ۱۵ اینچی مبتنی بر پردازنده‌ی AMD را در دسترس مشتریان تجاری قرار نمی‌دهد؛ بنابراین درصورتی که یک مشتری تجاری به سفارش سرفیس لپ‌تاپ ۱۵ اینچی مبتنی بر پردازنده‌ی AMD تمایل داشته باشد، می‌تواند آن را خارج از کانال‌های تجاری سرفیس خریداری کند.

طبف گفته‌ی مایکروسافت سرفیس لپ‌تاپ ۳ بالغ بر ۱۱/۵ ساعت عمر باتری خواهد داشت و با حداکثر ۳۲ گیگابایت رم به‌فروش خواهد رسید. مایکروسافت سرفیس لپ‌تاپ ۳ را در دو نسخه با پوشش آلکانترا و بدنه‌ی یکپارچه‌ی آلومینیومی در دسترس علاقه‌مندان قرار خواهد داد. عرضه‌ی لپ‌تاپ جدید مایکروسافت از ۲۲ اکتبر (۳۰ مهر) آغاز خواهد شد.

محمدجواد آذری جهرمی، وزیر ارتباطات و فناوری اطلاعات با انتشار پستی در اینستاگرام خود اعلام کرد به منظور رفاه حال مردم در راهپیمایی اربعین، بعد از مذاکره با طرف عراقی، هزینه‌ی تعرفه‌ی مکالمات حدود ۶۰۰ تومان در هر دقیقه کاهش پیدا کرده است.

اپراتورهای تلفن همراه هر سال اقداماتی را برای تسهیل ارتباطات زائران در اربعین انجام می‌دهند. سال گذشته نیز نرخ مکالمات صادره ایران به عراق حدود یک سوم شده بود و از دقیقه‌ای ۳۰۰۰ تومان به دقیقه‌ای ۹۰۰ تومان برای ایام اربعین کاهش پیدا کرد.

وزیر ارتباطات همچنین نسبت به کاهش بیشتر نرخ تعرفه در روزهای آینده ابراز امیدواری کرد و از استقرار چندین مرکز ارائه‌ی اینترنت پرسرعت در مسیر اربعین خبر داد. وی همچنین اعلام کرد در صورت همکاری‌ها، تعداد این مراکز افزایش پیدا خواهد کرد.

تویوتا C-HR مدل ۲۰۲۰ شاید در نگاه نخست تغییری نکرده باشد؛ اما تویوتا تصمیم گرفته تا کراس‌اور جمع‌و‌جور خود را برای سال‌های پیش‌رو به‌روز کرده و با امکانات بیشتری روانه‌ی بازار کند. از تغییرات ظاهری تویوتا C-HR مدل ۲۰۲۰ می‌توان به جلو پنجره‌ی لانه زنبوری، چراغ‌های جلوی جدید، سپر جلوی جدید و اسپویلر عقب اشاره کرد. چراغ‌های مه شکن در مدل جدید خودرو به دو سمت ورودی‌های هوای جلو منتقل شده‌اند. در تیپ LE تویوتا C-HR رینگ‌های ۱۷ اینچی مشاهده می‌شود؛ ولی در تیپ لیمیتد از رینگ‌های ۱۸ اینچی استفاده شده است. برای سال ۲۰۲۰ تمامی تیپ‌های تویوتا C-HR به چراغ‌های اصلی LED به صورت استاندارد مجهز خواهند شد. 

رنگ‌های قابل انتخاب برای بدنه‌ی تویوتا C-HR مدل ۲۰۲۰ شامل ۵ رنگ هستند؛ تویوتا دو رنگ ویژه‌ی جدید با نام‌های قرمز سوپرسونیک و نارنجی هات لاوا را نیز به رنگ‌های قابل انتخاب برای C-HR افزوده است. هر دوی این رنگ‌های جدید با سقف مشکی رنگ‌ نیز قابل انتخاب خواهند بود. یکی دیگر از تغییرات تویوتا C-HR در سال ۲۰۲۰ امکان انتخاب رنگ نقره‌ای برای سقف خودرو است که در نسخه‌ی مشکی C-HR فراهم خواهد بود. متأسفانه ژاپنی‌ها سقف سفید مدل کنونی را برای سال ۲۰۲۰ حذف کرده‌اند.

درون کابین C-HR جدید سقف خاکستری به چشم می‌خورد که به گفته‌ی طراحان باعث انتقال حس جاداری به سرنشینان می‌شود. صندلی‌ها نیز به صورت آپشن با روکش چرم مشکی قابل انتخاب هستند. فول‌ترین تیپ خودرو، XLE نام دارد و روکش‌های صندلی مشکی آن دارای دوخت آبی هستند. از دیگر امکانات مدل یادشده می‌توان به اندروید اتو، سیستم آمازون الکسا و نمایشگر ۸ اینچی اشاره کرد. 

تویوتا تغییری در بخش فنی C-HR مدل ۲۰۲۰ اعمال نکرده و همچنان این خودرو با پیشرانه‌ی تنفس طبیعی ۲ لیتری ۴ سیلندر به قدرت ۱۴۴ اسب بخار و گشتاور ۱۸۸ نیوتن‌متر به بازار عرضه خواهد شد. این موتور به گیربکس ضریب متغیر متصل خواهد بود که می‌تواند ۷ دنده را در حالت دستی در اختیار راننده قرار دهد. مصرف سوخت تویوتا C-HR مدل ۲۰۲۰ توسط WLTP برای شهر ۸.۷ لیتر در ۱۰۰ کیلومتر، برای جاده ۷.۵ لیتر در هر ۱۰۰ کیلومتر و به صورت میانگین ۸.۱ لیتر در ۱۰۰ کیلومتر اعلام شده است. تویوتا C-HR مدل ۲۰۲۰ با قیمت پایه‌ی ۲۶ هزار و ۳۵۰ دلار وارد بازار خواهد شد که در مقایسه با مدل فعلی ۱۵۰ دلار افزایش قیمت را نشان می‌دهد.

لکسوس به‌تازگی نسخه‌ای جدید به مدل‌های کراس‌اور NX300 خود اضافه کرد. لکسوس نام این مدل را Black Line Special Edition گذاشته و سعی کرده است با اعمال تغییراتی ظاهری، ظاهر آن را شبیه به جنگنده‌های رادارگریز کند.

جالب است این نسخه فقط به رنگ مشکی به بازار عرضه نمی‌شود؛ بلکه آن را در سه رنگ سفید و خاکستری و قرمز می‌توان خرید که هریک زیبایی خاص خود را دارند. قسمت‌های مشکی‌رنگ شامل فریم جلوپنجره و چراغ‌های مه‌شکن و آینه‌های جانبی هستند. رینگ‌های جدید ۱۸ اینچی برخلاف نامشان، مشکی‌رنگ نیستند و به رنگ برنزی رنگ‌آمیزی شده‌اند. همچنین، برخلاف مدل‌های عادی NX که گِل‌گیرهای آن‌ها مشکی‌رنگ است، در این مدل گِل‌گیرها به رنگ بدنه هستند. با اینکه گِل‌گیرهای رنگ بدنه ترکیب خوبی هستند، شاید برخی از افراد رنگ برنزی رینگ‌ها را نپسندند. 

ترکیب رنگ برنزی درون کابین نیز دیده می‌شود و در جاهایی مثل دوخت صندلی‌ها، کنسول مرکزی، کف‌پوش و درها نیز رنگ برنزی به‌کار رفته است. از امکانات دیگر این خودرو می‌توان به روکش مشکی سقف، گرم‌کن و سردکن صندلی‌های جلو، حافظه‌ی صندلی‌های جلو و گرم‌کن فرمان اشاره کرد. خریداران درصورت سفارش بسته‌ی پریمیوم، سقف شیشه‌ای پانورامای خودکار را نیز دریافت خواهند کرد. لکسوس NX300 نسخه‌ی مشکی سال ۲۰۲۰ و با قیمت ۴۴ هزار و ۷۱۰ دلار برای مدل دیفرانسیل‌جلو و ۴۶ هزار و ۱۱۰ دلار برای مدل دو‌دیفرانسیل به بازار خواهد آمد. ناگفته نماند فقط دوهزار دستگاه از این خودرو تولید خواهد شد.

آیا می‌‌توان از فناوری به‌کاررفته در تشخیص چهره‌‌ی کاربر در گوشی‌‌های هوشمند برای رمزگشایی اسرار جهان نیز بهره گرفت؟ شاید این پرسش عجیب به‌‌نظر برسد؛ ولی گروهی از پژوهشگران علم و فناوری دانشگاه ای‌‌تی‌‌اچ زوریخ عملا به‌‌دنبال یافتن پاسخی مناسب برای آن هستند.

پژوهشگران با کمک انواعی از شبکه‌‌های عصبی مبتنی‌‌بر هوش مصنوعی که در فناوری تشخیص چهره به‌‌کار می‌‌رود، موفق شده‌‌اند ابزار هوش مصنوعی بسازند که می‌‌تواند نقشی تعیین‌‌کننده در اکتشاف یکی از مرموزترین پدیده‌‌های جهان هستی، یعنی ماده‌تاریک (Dark Matter) ایفا کند. فیزیک‌‌دانان می‌‌گویند درک این ماده‌‌ی مرموز کلید پاسخ به بنیادی‌‌ترین پرسش‌‌های حوزه‌‌ی جهان‌‌شناسی است. جانیس فلوری، یکی از دانشجویان دوره‌‌ی دکتری مشغول در آزمایشگاه ای‌‌تی‌‌اچ زوریخ است که درزمینه‌‌ی کاربرد شبکه‌‌های عصبی در حل مسائل کیهانی فعالیت می‌‌کند. او در مصاحبه با دیجیتال‌‌ترندز می‌‌گوید:

الگوریتمی که استفاده می‌‌کنیم، بسیار شبیه به الگوریتمی است که در فناوری تشخیص چهره به‌‌کار می‌‌رود. زیبایی هوش مصنوعی در این است که می‌‌تواند فرایند یادگیری را از هر نوع داده‌‌ای آغاز کند. در مثال تشخیص چهره، هوش مصنوعی به‌‌گونه‌‌ای آموزش می‌‌بیند که بتواند چشم‌ها و دهان و بینی را تشخیص دهد؛ در‌حالی‌که ما به‌‌دنبال ساختارهایی هستیم که بتواند سرنخ‌‌هایی درباره‌ی ماده‌تاریک به‌‌دستمان دهد. این الگوی تشخیص هسته‌‌ی اصلی الگوریتم است. درنهایت، ما تنها آن را برای تفسیر پارامترهای اصلی کیهان‌‌شناسی به‌‌کار گرفته‌‌ایم.

اهمیت ماده‌تاریک

پرسش مهم این است: پژوهشگران واقعا به‌‌دنبال چه‌‌ چیزی هستند؟ هم‌‌اکنون نمی‌‌توان درباره‌ی این موضوع اظهارنظر قطعی کرد؛ همان‌‌گونه که دادستان مشهور دادگاه عالی ایالات متحده، پاتر استوارت، در جمله‌‌ای به‌‌یادماندنی می‌‌گوید: «من زمانی می‌‌توانم چیزی را درک کنم که بتوانم آن را ببینم». بااین‌حال، مشکل اصلی درباره‌ی ماده‌تاریک همین است که هرگز نمی‌‌توان آن را دید.

نظریه‌‌ی وجود ماده‌تاریک حدود یک قرن پیش مطرح شده است. تصور می‌‌شود ۲۷ درصد جهان متشکل‌‌ از این ماده‌‌ی مرموز باشد. این میزان چیزی حدود ۶ برابر کل ماده‌‌ی معمولی موجود در جهان است. تمام آنچه در جهان می‌‌بینید؛ از ذرات تشکیل‌‌دهنده‌‌ی کهکشان‌‌ها، ستارگان، سیار‌ه‌ها و خود زمین فقط بخش بسیار کوچکی از کل ماده‌‌ی موجود در جهان است. بخش اعظم این ماده با ابزارهای ما رهگیری‌کردنی نیست. این بخش بزرگ از دنیای ماده نامرئی است و حتی می‌‌تواند از درون ماده‌‌ی عادی‌ای عبور کند که ما می‌‌بینیم.

با اینکه ماده‌تاریک دیدنی نیست، وجود آن به‌‌واسطه‌‌ی دانسته‌‌های فعلی ما درباره‌‌ی طرزکار جهان پیش‌‌بینی‌پذیر است. دانشمندان می‌‌دانند سرعت گردش کهکشان‌ها به‌‌حدی است که هرگز نمی‌‌توانست به‌‌واسطه‌‌ی گرانش ناشی از ماده‌‌ی معمولی دوام آورد و باید فورا فرومی‌‌پاشید. بنابراین، ماده‌تاریک تعریف شد تا بتواند توضیح‌‌دهنده‌‌ی میزان گرانش موردنیاز برای پایدار نگه‌‌داشتن کهکشان‌‌ها باشد. به‌‌دلیل وجود همین ماده‌تاریک است که ماده‌‌ی معمولی می‌‌تواند در قالب اجرام آسمانی و ستارگان و سیار‌‌ه‌ها در جهان وجود داشته باشد.

لنز گرانشی ضعیف

تلاش برای دیدن آنچه نامرئی است، خود بزرگ‌‌ترین مشکل است؛ اما خوشبختانه راهی وجود دارد که دانشمندان بتوانند محل احتمالی حضور ماده‌تاریک را حدس بزنند. این کار ازطریق رصد اعوجاج‌‌های ایجادشده در مسیر نور ناشی از کهکشان‌‌های دورتر در حضور کهکشان‌‌های بزرگ‌‌تر امکان‌‌پذیر خواهد بود. این روش به‌نام لنز گرانشی ضعیف (Weak gravitational lensing) معروف است.

رصد نواحی حاشیه‌‌ای خوشه‌‌های کهکشانی عظیم به ستاره‌‌شناسان اجازه خواهد داد اعوجاج تصویر به‌‌دست‌‌آمده از کهکشان‌‌های پس‌‌زمینه را شناسایی کنند. با مهندسی معکوس این اعوجاج‌‌ها، دانشمندان خواهند توانست نقاطی را شناسایی کنند که بیش‌ترین تراکم ماده (چه از نوع مرئی و چه از نوع نامرئی) را دارند. این پدیده چیزی شبیه به دیدن سراب در یک روز گرم است؛ سرابی که ناشی از تصاویری مبهم و پراعوجاج از اشیائی در دوردست هستند. فلوری توضیح می‌دهد:

در گذشته، فرد مجبور بود برای مطالعه‌‌ی پدیده‌‌ی لنز ضعیف، به‌‌صورت دستی ویژگی‌‌های لازم را گزینش کند. این روند بسیار پیچیده است و هیچ تضمینی وجود ندارد که ویژگی‌های گزینش‌‌شده تمامی اطلاعات مربوط را شامل باشند. ما این مشکل را با کمک هوش مصنوعی حل کرده‌‌ایم. شبکه‌‌ی عصبی کانولوشنال استفاده‌‌‌شده‌ی ما در تشخیص الگو برتری دارد.

شبکه‌‌ی عصبی کانولوشنال نوعی هوش مصنوعی برگرفته از ساختار مغز است که بیشتر برای طبقه‌‌بندی تصاویر به‌کار گرفته می‌‌شود. نورون‌‌ها درون چنین شبکه‌‌ای از قابلیت آموزش‌‌پذیری مشابه با شبکه‌‌های عصبی معمولی برخوردار هستند؛ با‌این‌حال، ازآنجاکه ورودی چنین الگوریتمی فقط تصاویر هستند، سازندگان آن می‌‌توانند در تعداد پارامترهای تعریف‌پذیر در شبکه صرفه‌‌جویی بیشتری کنند. نتیجه‌‌ی چنین رویکردی افزایش بازدهی کل سیستم خواهد بود. دکتر توماش ککپروزاک، یکی از نویسندگان پژوهش اخیر می‌‌گوید:

به بیان ساده با واردکردن حجم عظیم داده، شبکه مجموعه‌ای از فیلترهای پیچیده را تولید می‌‌کند تا اطلاعات مفید را از نقشه‌‌ها استخراج کند. سپس شبکه تلاش می‌‌کند این فیلترها را به‌‌شیوه‌‌ای ترکیب کند تا دقیق‌‌ترین پاسخ ممکن را دراختیارمان بگذارد.

استخراج پارامترهای کیهان‌‌شناسی

پژوهشگران شبکه‌‌ی عصبی خود را با مجموعه‌‌ای از داده‌‌ها آموزش دادند. پیش‌‌تر، رایانه این داده‌ها را با هدف شبیه‌‌سازی جهان تولید کرده بود. این رویه به شبکه اجازه داد به‌‌صورت مکرر نقشه‌‌های مربوط به ماده‌تاریک را تجزیه‌‌وتحلیل کند تا نهایتا بتواند پارامترهای کیهان‌‌شناسی را از دل تصاویر واقعی آسمان شب استخراج کند. براساس تجزیه‌وتحلیل‌های آماری، فرایند اخیر بهبودی ۳۰ درصدی در مقایسه با روش‌‌های سنتی از خود نشان داده است. فلوری درادامه توضیح می‌‌دهد:

الگوریتم‌‌های هوش مصنوعی در مرحله‌‌ی آموزش، به داده‌‌های فراوانی نیاز دارند. بسیار مهم است که این داده‌‌های آموزشی تا حد امکان دقیق باشند؛ در غیر این صورت، الگوریتم ویژگی‌‌هایی را آموزش خواهد دید که در داده‌‌های واقعی وجود ندارند. برای موفقیت در این امر، باید شبیه‌‌سازی بزرگ و دقیقی پیاده‌‌سازی کنیم که البته بسیار دشوار خواهد بود. پس‌از‌آن، باید الگوریتم را به‌‌گونه‌‌ای دست‌کاری کنیم تا بهترین عملکرد حاصل شود. با آزمودن چندین معماری شبکه می‌‌توان عملکرد را بهینه‌‌سازی کرد.

در مرحله‌‌ی بعدی، پژوهشگران از شبکه‌‌ی عصبی آموزش‌‌دیده‌‌ی خود برای تجزیه‌وتحلیل نقشه‌‌های واقعی ماده‌تاریک استفاده می‌‌کنند. این نقشه‌‌ها از مجموعه‌‌داده‌‌های موسوم به KiDS-450 مربوط به تلسکوپ نقشه‌‌برداری VLT در شیلی استخراج می‌‌شوند. این مجموعه‌‌داده‌‌ها مساحتی به‌‌وسعت ۲،۲۰۰ برابر مساحت کره‌‌ی ماه را پوشش می‌‌دهند؛ مجموعه‌‌ای عظیم که اطلاعات مربوط به ۱۵ میلیون کهکشان را دربر می‌‌گیرد.

ازآنجاکه حجم این داده‌‌ها بیش‌از‌اندازه بزرگ است، پژوهشگران برای راه‌‌اندازی هوش مصنوعی خود به ابررایانه نیاز داشتند. آن‌‌ها سیستم خود را روی رایانه‌‌ای واقع در مرکز ملی ابرپردازش سوئیس واقع در لوگانو پیاده‌‌سازی کردند. ابررایانه‌‌های واقع در این مرکز برای تمامی دانشگاه‌‌ها و مؤسسه‌های تحقیقاتی سوئیس دردسترس است. یکی از نکات جالب درباره‌ی این مرکز، تمهیدات خنک‌‌سازی درنظر گرفته‌شده برای رایانه‌‌ها است. این رایانه‌‌ها به‌‌حدی قدرتمند هستند که برای جلوگیری از گرمایش بیش‌از‌حد آن‌‌ها، به پمپاژ آب از دریاچه‌‌ی لوگانو به مرکز با دبی ۴۶۰ لیتر‌بر‌ثانیه نیاز خواهد بود.

ظهور هوش مصنوعی کیهان‌شناس

فلوری می‌‌گوید این اولین مورد از کاربرد هوش مصنوعی برای داده‌‌های واقعی کیهان‌‌شناسی است که تمامی جنبه‌‌های عملی مرتبط با آن را نیز شامل می‌‌شود. او می‌‌افزاید:

می‌‌توانیم ثابت کنیم این روش می‌‌تواند با استفاده از مجموعه‌داده‌‌ی نسبتا کوچک، نتایجی یکپارچه ارائه کند. امیدواریم از این روش نه‌‌تنها برای رصدهای بزرگ‌‌تر، بلکه برای اندازه‌‌گیری تعداد بیشتری از پارامترهای کیهان‌‌شناسی و شناخت ویژگی‌‌های دیگر اخترفیزیک بهره ببریم. همچنین، امیدواریم بتوانیم به بینش تازه‌‌ای درباره‌‌ی بخش‌های تاریک جهان هستی دست یابیم.

بنابر گفته‌‌ی فلوری، تیم پژوهشی اکنون به اطلاعاتی فراتر از مجموعه‌‌داده‌‌ی KiDS-450 دسترسی پیدا کرده است و اکنون مجموعه‌‌داده‌‌های جدیدتر و بهتری دراختیار آن‌‌ها قرار دارد؛ به‌‌‌ویژه درباره‌‌ی موضوع انرژی تاریک که دانشگاه‌‌ها و مؤسسه‌های ایالات متحده، برزیل، بریتانیا، آلمان، اسپانیا و سوئیس نقشه‌‌برداری بزرگ‌‌مقیاسی (شامل طیف مرئی و فروسرخ) کرده‌اند. فلوری می‌افزاید:

با‌این‌حال، پیش از آنکه مجموعه‌‌داده‌‌های جدید را تجزیه‌‌وتحلیل کنیم، به توسعه‌‌ی روش‌‌های جدیدتری نیاز داریم تا بتوانیم این حجم بزرگ از داده‌‌ها را مدیریت کنیم. در‌حال‌حاضر، مشغول آزمایش چنین روش‌‌هایی هستیم. بعد از این مرحله، درباره‌ی مجموعه‌‌داده‌‌ی بعدی صحبت خواهیم کرد. هنوز نمی‌‌توانم چهارچوب زمانی خاصی تعیین کنم؛ چراکه چنین امری به نوع مجموعه‌‌داده‌‌ی انتخابی و الزامات مربوط به شبیه‌‌سازی آن وابسته خواهد بود.

پس از منتشرکردن تیزری در هفته‌ی گذشته، گوپرو (GoPro) طبق برنامه‌ای از‌ پیش‌ تعیین‌شده‌ به‌طور رسمی جدیدترین محصول خود به نام Hero 8 Black را معرفی کرد. این دوربین ورزشی جدید شاهد فناوری‌های نوینی مانند پایدارکننده‌ی تصویر Hypersmooth 2.0، نورپردازی ماژولار، تجهیزات جانبی میکروفون و صفحه‌نمایش، پایه‌ی یکپارچه و مهم‌تر از همه لنز دیجیتالی است. با توجه به مشخصات Hero8 Black، کاملا مشخص است گوپرو را رقبایی مانند DJI Osmo Action زیرفشار قرار داده‌اند؛ به همین دلیل، سعی کرده دوباره محصولی کاملا رقابتی را با دست پر روانه‌ی بازار کند. 

در نگاه نخست، ظاهر دوربین جدید گوپرو مانند Hero 7 Black به‌نظر می‌رسد؛ اما این شباهت فقط ظاهری است؛ چون مدل Hero 8 Black حدود ۱۴ درصد وزن سبک‌تری دارد. Hero8 Black همچنین به پایه‌ای جمع شونده و میکروفون داخلی مجهز شده است. این دوربین جدید ضدآب است و تا عمق ۱۰ متری می‌توان آن را به زیر آب برد. مشخصات اصلی Hero 8 Black نیز بسیار مشابه مدل قبلی هستند و باید به قابلیت فیلم‌برداری 4K با سرعت ۶۰ فریم‌بر‌ثانیه، تصویربرداری ۱۰۸۰ با سرعت ۲۴۰ فریم‌بر‌ثانیه و قابلیت عکاسی با کیفیت ۱۲ مگاپیکسل اشاره کرد. 

بیشترین پیشرفت محصول جدید گوپرو در بخش نرم‌افزاری است. از بین این امکانات جدید، باید به پایدارکننده‌ی تصویر جدید با نام Hypersmooth 2.0، قابلیت استریم‌کردن ویدئو با کیفیت ۱۰۸۰، حالت تصویربرداری جدید با نام LiveBrust که می‌تواند در ۱.۵ ثانیه قبل از اینکه کلید شاتر را بزنید، ۹۰ عدد عکس بگیرد، لنز دیجیتالی با قابلیت کراپ‌کردن تصویر و ایجاد سه نوع تصویر Wide و Linear و Narrow و درنهایت حالت مخصوصی با نام Nightlaps اشاره کرد که این اجازه را به کاربر می‌دهد از صبح تا شب به‌صورت تایم‌لپس با کیفیت‌های 4k ،2K ،۱۴۴۰ و ۱۰۸۰ ضبط کند. گوپرو در Hero8 Black، تنها به اصلاحات نرم‌افزاری اکتفا نکرده است. حالت تصویربرداری جدیدی با نام Expansion Mode در این دوربین موجود است که به کاربر اجازه‌ی اتصال میکروفن اضافی و نورپردازی LED و صفحه‌نمایش اکسترنال را به دوریین می‌دهد. 

از امکانات نسخه‌ی پایه‌ی دوربین جدید گوپرو که Media Mode نام دارد، باید به میکروفون داخلی، پورت USB تایپ C، جک میکروفون ۳.۵ میلی‌متری، پورت HDMI و دو پایه‌ی Cold Shoe برای نصب امکانات مختلف اشاره کرد. با پایه‌های Cold Shoe امکان نصب هر لوازم‌جانبی‌ همخوان با این‌ پایه‌ها روی دوربین وجود دارد. گوپرو نمایشگر خارجی ۱.۹ اینچی قابل‌چرخش نیز برای قرارگرفتن روی دوربین تهیه دیده که مناسب افراد علاقه‌مند به ویدئوبلاگ است. درکنار Hero8 Black، سیستم نورپردازی LED از نوع ضدآب نیز عرضه می‌شود تا در شرایط نور کم نیز بتوان با این دوربین ویدئو ضبط کرد.

در‌حال‌حاضر، امکان ثبت سفارش برای دوربین Hero8 Black در وب‌سایت گوپرو وجود دارد. قیمت نسخه‌ی Media Mode و Display Mode معادل ۸۰ دلار و قیمت مدل Light Mode معادل ۵۰ دلار اعلام شده است.

مایکروسافت هیچ‌گاه تا این حد قوی و پررنگ وارد حوزه‌ی تولید محصولات سخت‌افزاری نشده بود. غول دنیای فناوری از تولد خود تا چندین سال پیش، تنها محصولات جانبی تولید می‌کرد و درادامه با کنارگذاشتن ویندوزفون، بسیاری از کارشناسان خروج این شرکت مطرح را برای همیشه از دنیای محصولات سخت‌افزاری پیش‌بینی می‌کردند تا به تمرکز خود در توسعه‌ی نرم‌افزار و راه‌حل‌های نوین آن اختصاص دهد.

در چند سال گذشته، به‌‌ویژه رویداد شب پیش، مایکروسافت نشان داد هنوز حرف‌های زیادی برای گفتن در حوزه‌ی‌ سخت‌افزار دارد و نه‌تنها از آن خارج نخواهد شد؛ بلکه سعی می‌کند تحولی اساسی در آن ایجاد کند.

سرفیس لپ‌تاپ ۳

ردموندی‌ها طبق عادت همیشگی خود اواخر سال را به معرفی محصولات جدید اختصاص می‌دهد. اولین محصولی که مایکروسافت از آن رونمایی کرد، نسل سوم سرفیس لپ‌تاپ بود که البته پس از افشای متعدد اخبار و تصاویر آن، بسیاری انتظار معرفی آن را داشتند. سرفیس لپ‌تاپ ۳ با بهبود‌های متعددی نسبت به نسل پیشین همراه شده است تا همچنان خود را به‌عنوان یکی از بهترین لپ‌تاپ‌های ویندوزی موجود در بازار معرفی کند.

البته مایکروسافت برای نسل سوم این لپ‌تاپ، نسخه‌ی ۱۵ اینچی را نیز توسعه داده است تا اکنون پاسخ‌گوی قشر گسترده‌تری از کاربران باشد. کیفیت ساخت مثال‌زدنی، تجهیز به نسل دهم پردازنده‌های اینتل موسوم به آیس‌لیک و نمونه‌ی سفارشی‌سازی‌شده‌ی نسل دوم پردازنده‌‌ی رایزن AMD (برای استفاده در نسخه‌ی ۱۵ اینچی)، نمایشگری فوق‌العاده با رزولوشن بالا، بدنه‌ای فلزی، شارژدهی عالی باتری و درگاه‌های ارتباطی متعدد (افزوده‌شدن USB-C) تنها برخی از مشخصه‌های سرفیس لپ‌تاپ ۳ است تا مایکروسافت پیش‌ از تمام شرکای سخت‌افزاری خود، دست به‌کار شده و محصولی ایده‌آل تولید کند.

سرفیس پرو ۷

سرفیس پرو اولین ورود جدی مایکروسافت به تولید کامپیوتر‌های شخصی بود. اما این دستگاه با بدنه‌ای سبک و باریک، پردازنده‌ای توانمند، پشتیبانی از قلم و بهره‌مندی از صفحه‌کلید از همان روز اول در نوع خود منحصر‌به‌فرد بود. حال مایکروسافت هفتمین نسل از این دستگاه هیبریدی دوست‌داشتنی را معرفی کرد که از همان زبان طراحی نسل پیشین خود بهره می‌برد که به‌معنای نمایشگر ۱۲.۳ اینجی پیکسل‌سنس و عمر باتری ۱۱ ساعته و وزن تقریبا ۸۰۰ گرمی است.

بزرگ‌ترین به‌روزرسانی سرفیس پرو به پردازنده‌ی آن بازمی‌گردد؛ جایی که اکنون میزبان تراشه‌های قدرتمند نسل دهمی اینتل است که مصرف کمتر باتری درکنار توان پردازشی بیشتر به‌ویژه در بخش گرافیکی را به‌ارمغان می‌آورد. تجهیز به درگاه USB-C نیز به‌معنای امکان اتصال انواع لوازم جانبی بدون نگرانی از کمبود درگاه‌های اتصالی است. 

سرفیس پرو ایکس

یکی از شگفتی‌های جذاب کنفرانس مایکروسافت، معرفی دستگاه هیبریدی جدیدی با DNA سرفیس پرو بود؛ اما این دستگاه در کلاسی متفاوت به رقابت خواهد پرداخت که اصلی‌ترین رقیب آن، آیپد پرو اپل است. سرفیس پرو ایکس از همان فرم‌فکتور سرفیس پرو بهره می‌برد؛ این به‌معنای تبلتی بزرگ با پردازنده‌ای توانمند، پشتیبانی از قلم و صفحه‌کلید است. این‌بار مایکروسافت به‌جای استفاده از تراشه‌های اینتل، خود دست به‌ کار شده و با همکاری با کوالکام، پردازنده‌ی اختصاصی SQ1 را برپایه‌ی معماری آرم توسعه داده است که به‌گفته‌ی برخی منابع این پردازنده نمونه‌ی بهینه‌شده‌ی اسنپدراگون 8CX است.

پردازنده‌ی ۷ واتی جدید مایکروسافت نه‌تنها مصرف باتری و تولید حرارت اندکی را به‌همراه دارد؛ بلکه از توان پردازشی بسیار بالایی بهره می‌برد تا سرفیس پرو ایکس چیزی در این زمینه از آیپد پرو و پردازنده‌ی توانمند A12X کم نداشته باشد. به‌گفته‌ی مایکروسافت، تنها بخش گرافیکی پردازنده‌ی SQ1 چیزی نزدیک به ۲ ترافلاپس توان پردازشی دارد که بدین‌ترتیب آن را نزدیک به ۸۰ درصد سریع‌تر از ایکس‌باکس وان می‌کند. 

سرفیس‌ پرو ایکس از نمایشگر ۱۳ اینچی با رزولوشن ۲۸۸۰ در ۱۹۲۰ پیکسل، نسخه‌ی کامل ویندوز، بدنه‌ای با ضخامت و وزن کمتر در مقایسه با سرفیس پرو، پشتیبانی از قلم سرفیس پن و شارژدهی ۱۳ ساعته بهره می‌برد تا بالاخره آیپد پرو شاهد رقیبی توانمند در برابر خود باشد.

سرفیس نئو

پس از معرفی لپ‌تاپ و دستگاه‌های هیبریدی جدید خانواده‌ی سرفیس، مایکروسافت اقدام به رونمایی از محصولاتی کاملا جدید کرد که شگفتی تمام حاضران را به‌همراه داشت. اولین عضو جدید خانواده‌ی سرفیس، سرفیس نئو (Surface Neo) نام دارد. این دستگاه که از دو نمایشگر ۸ اینچی متصل به‌هم با قابلیت چرخش ۳۶۰ درجه‌ای بهره می‌برد، به نسخه‌ی خاصی از ویندوز با نام ویندزو ۱۰ ایکس مجهز شده است. این نسخه از سیستم عامل انحصاری مایکروسافت برای اجرا روی دستگاه‌های مجهز به دو نمایشگر بهینه شده است و از تمامی نرم‌افزار‌های اکوسیستم ویندوز پشتیبانی می‌کند.

سرفیس نئو با قلم لمسی جدید سرفیس (سرفیس پن) کاملا سازگار است و به‌خوبی با آن کار می‌کند. شایان ذکر است سرفیس پن جدید به بخش پشتی سرفیس نئو متصل و ازطریق آن شارژ می‌شود. افزون‌بر‌این، کیبورد سرفیس نئو ظاهر بسیار جالبی دارد و درحقیقت، وسیله‌ای جدا از سرفیس نئو به‌شمار می‌آید؛ اما می‌تواند به‌شکل مغناطیسی به بخش پشتی دستگاه متصل شود. کاربر می‌تواند کیبورد مجزای دستگاه را بچرخاند و روی یکی از نمایشگرها قرار دهد. با انجام این کار، در فضای اضافی باقی‌مانده از نمایشگری که کیبورد روی آن جای گرفته است، گزینه‌های مختلفی نظیر فهرست اموجی‌ها پدیدار خواهند شد. درضمن، امکان استفاده از آن بخش از نمایشگر به‌عنوان ترک‌پد وجود خواهد داشت.

سرفیس دوئو

در حالی که همگان گمان می‌بردند کنفرانس مایکروسافت به پایان رسیده، مدیر بخش سخت‌افزار این شرکت مجدد به روی سن بازگشت تا دیگر جاه‌طلبی مایکروسافت را به تمامی علاقه‌مندان دنیای فناوری نشان دهد. پس از سال‌های تحقیق و توسعه، مایکروسافت گوشی هوشمند‌ی متفاوت با فرم‌فکتور جدیدی رونمایی کرد که شباهت زیادی به سرفیس نئو دارد. این گوشی هوشمند که از سیستم‌عامل اندروید بهره می‌برد، از دو نمایشگر ۵.۶ اینچی بهره می‌برد که قابلیت تغییر زاویه‌ی ۳۶۰ درجه‌ای دارند. 

سرفیس دوئو از سیستم‌عامل اندروید بهره می‌برد که البته ظاهر مشابهی با ویندوز 10X را دارد. بدین‌ترتیب کاربران نه‌تنها قادر به نصب اپلیکیشن‌های اندرویدی خواهند بود؛ بلکه به‌گفته‌ی مایکروسافت نسخه‌ی کامل آفیس و مرورگر اج نیز روی دستگاه اجرا خواهند شد. این موضوع به‌معنای آماده‌سازی برخی نرم‌افزار‌های محبوب ویندوز برای مهاجرت به دنیای اندروید و اجرا روی گوشی هوشمند دوئو است.

سرفیس نئو و دوئو هر دو در پایان سال ۲۰۲۰ به بازار عرضه خواهند شد؛ از‌این‌رو، تا آن زمان احتمالا شاهد تغییرات زیادی در طراحی و مشخصات فنی آن‌ها باشیم.

سرفیس ایرباد

دیگر عضو جدید خانواده‌ی سرفیس، هدفون تمام‌بی‌سیم سرفیس ایرباد است که به رقابت با اپل ایرپاد خواهد پرداخت. این هدفون در بخش پشتی خود از صفحه‌ای دایروی‌شکل بهره می‌برد که به‌گفته‌ی مایکروسافت نه‌تنها به ارگونومی و راحتی استفاده‌های طولانی‌مدت از هدفون کمک کرده، بلکه از ژست‌های حرکتی نیز پشتیبانی می‌کند. بازکردن اپلیکیشن اسپاتیفای، تغییر قطعه موسیقی، حجم صدا، برقراری و قطع تماس، پاسخ به ایمیل، ترجمه‌ی همزمان بیش از ۶۰ زبان، تنظیم قرار در تقویم و تغییر اسلاید ارائه در پرزنتیشن، همگی بخشی از قابلیت‌های سرفیس ایرباد است.

سرفیس ایرباد به‌تنهایی توانایی پخش هشت ساعت موسیقی را با هربار شارژ دارد و کیس دستگاه نیز از قابلیت دوبار شارژکردن کامل ایرباد‌ها بهره می‌برد تا بدین‌ترتیب درمجموع با شارژدهی ۲۴ ساعته مواجه باشیم. به‌گفته‌ی مایکروسافت، کاربران با ۱۰ دقیقه شارژ می‌توانند یک ساعت به موسیقی گوش دهند. شارژ کیس دستگاه نیز به‌صورت بی‌سیم یا به‌واسطه‌ی درگاه USB-C انجام می‌شود.

نظر شما در رابطه با خانواده‌ی محصولات سخت‌افزاری سرفیس مایکروسافت چیست؟ آیا در حال حاضر تنوع و کیفیت آن را بهترین در نوع خود می‌دانید؟ به نظر شما اصلی‌ترین رقیب مایکروسافت در حوزه‌ی سخت‌افزار چه شرکتی است؟

شرکت اوراکل (Oracle) جلوپنجره جدیدی را بانام ProSeries برای جیپ رانگلر طراحی کرده است. البته این کیت جدید و طرح چراغ‌های روشنایی با قیمت ۸۴۵/۹۵ دلار ممکن است موردپسند همه قرار نگیرد. این جلوپنجره جدید جایگزین سیستم روشنایی استاندارد رانگلر می‌شود.

یک نوار LED چراغ‌های اصلی را احاطه کرده است و آن‌ها را در قسمت بالا به یکدیگر پیوند می‌زند و چهره جدید و خشن‌تری را به رانگلر می‌بخشد. این مجموعه جدید شامل چراغ‌های نوربالا، نورپایین و روشنایی در روز می‌شود. این جلوپنجره جدید یک طرح آینده‌نگرانه و جدیدی را به نمای سنتی جیپ رانگلر اضافه می‌کند. هنگام روشن کردن خودرو چراغ‌های روشنایی در روز آن چند بار به‌صورت متوالی روشن می‌شوند که صحنه جذاب و چشم‌نوازی را به وجود می‌آورد. این چراغ‌ها همچنین مزایای دیگری نیز دارد برای مثال چراغ‌های جلو به‌صورت مستقل قابلیت تنظیم را دارند و از این‌ جهت خریداران می‌توانند تنظیمات مدنظر خود را انجام دهند علاوه بر آن سیستم جدید نسبت به چراغ‌های سنتی ۴ برابر نور بیشتری تولید می‌کنند.

به‌صورت استاندارد این جلوپنجره جدید به رنگ مشکی عرضه می‌گردد و خریداران باید قبل از نصب آن را رنگ‌آمیزی کنند. با این حال خریداران می‌توانند هنگام خرید رنگ موردنظر خود را سفارش دهند.