مایکروسافت مدتی پیش اعلام کرد که روز ۲ اکتبر ۲۰۱۹ (۱۰ مهر ۱۳۹۸) رویدادی ویژه به‌منظور رونمایی جدیدترین محصولاتش برگزار می‌کند. درحالی که مدت زیادی تا آغاز این مراسم نمانده است، شاهد افشای جزئيات مربوط به آن هستیم. امروز صبح بود که تصاویر منتسب به سرفیس‌های جدید شامل سرفیس پرو ۷، سرفیس لپ‌تاپ ۳ و یک سرفیس تبدیل‌پذیر مبتنی بر ARM فاش شد و حال نوبت به افشای جزئيات نسخه‌ی ویژه‌ی سیستم‌عامل ویندوز ۱۰ رسیده است. 

ایوان بلس که صبح امروز تصاویر سرفیس‌های جدید را منتشر کرده بود، دوباره صفحه‌ی توییتر خودش را با توییتی جدید به‌روزرسانی کرده است. این افشاگر معروف ساعاتی پیش جزئياتی در ارتباط با سیستم‌عامل ویندوز ۱۰ ایکس مایکروسافت (Microsoft Windows 10X) افشا کرد. ظاهرا ویندوز ۱۰ ایکس قرار است نسخه‌ی ویرایش‌شده‌ی ویندوز ۱۰ برای دستگاه‌‌های مجهز به دو نمایشگر مجزا باشد تا تجربه‌ی استفاده از این محصولات، در بهترین شکل ممکن فراهم شود.

مدت‌ها است که شاهد انتشار شایعاتی درمورد دستگاه دو نمایشگره‌ی مایکروسافت هستیم؛ این محصول که از آن با کدنام سرفیس سنتروس (Surface Centaurus) یاد می‌شود، احتمالا در مراسم فردا حضور پیدا خواهد کرد. انتظار رونمایی کامل سرفیس سنتروس را در مراسم فردا نداریم، اما احتمال می‌دهیم که ردموندی‌ها بخواهند به‌صورت اولیه از آن پرده‌برداری کنند. بر اساس ادعاهای مطرح‌‌شده از سوی ایوان بلس، سرفیس سنتروس قرار است از ویندوز 10X به‌عنوان سیستم‌عامل استفاده کند؛ سیستم‌عاملی که طی چند وقت اخیر در شایعات مختلف از آن با نام ویندوز لایت (Windows Lite) یاد می‌شد. 

ایوان بلس در توییتش هیچ‌گونه عکسی از محیط کاربری ویندوز ۱۰ ایکس منتشر نکرده است، اما می‌گوید که این سیستم‌عامل به‌صورت ویژه برای دستگاه‌هایی طراحی شده‌ که از نمایشگر دوگانه و نمایشگر تاشدنی بهره‌مند هستند.

افزون بر این‌ها، طبق ادعای بلس نسخه‌ی ایکس ویندوز ۱۰ برخلاف نسخه‌ی معمولی، احتمالا اپلیکیشن‌ها را در «محفظه‌های» خاصی اجرا خواهد کرد. در واقع احتمال می‌دهیم، گفته‌ی بلس بدین معنی باشد که ویندوز ۱۰ ایکس قرار است به‌جای اینکه برای اجرای اپلیکیشن‌ها به سخت‌افزار متکی باشد، اکثر آن‌ها را در فضایی خاص از طریق اینترنت اجرا کند.

مایکروسافت احتمالا در کنار سرفیس سنتروس، محصولاتی دیگر نظیر سرفیس پرو ۷، سرفیس لپ‌تاپ ۳ و یک سرفیس تبدیل‌پذیر مبتنی بر پردازنده‌ی ARM را رونمایی خواهد کرد. در ضمن از گوشه و کنار شنیده‌ایم که ردموندی‌ها به فکر معرفی مدل جدید سرفیس هدفون نیز هستند. 

مایکروسافت قصد دارد فردا عصر ساعت ۱۷:۳۰ به‌وقت تهران رویداد ویژه‌اش را برگزار کند. زومیت به رسم هر سال، امسال نیز قصد دارد پوششی جامع از این کنفرانس تقدیم شما کند. 

پژوهشگران دانشگاه کالیفرنیا آغازگرهای سلولی را درون سلول‌های ایمنی پیدا کرده‌اند که می‌توانند جهت کشتن مخازن خفته‌ی HIV-1 در افراد مبتلا به عفونت این ویروس تحت کنترل درآیند. این یافته‌ها پیشرفتی در درک مکانیسم‌های سلولی کنترل‌کننده‌ی تکثیر HIV درون بدن است و می‌تواند منجر به توسعه‌ی اهداف دارویی و درمان‌هایی شود که مخازن HIV درون بدن را نابود کنند. نتایج این پژوهش در مجله‌ی mBio منتشر شده است.

براساس گزارش‌های سال ۲۰۱۸، ویروس نقص ایمنی انسانی نوع یک (HIV-1) هر ساله ۱/۷ میلیون فرد جدید را آلوده می‌کند و در حال حاضر حدود ۳۸ میلیون نفر در سرتاسر جهان با این عفونت زندگی می‌کنند. ریشه‌کن کردن مخازن پایدار HIV-1 در بدن مانع اصلی بر سر راه دستیابی به درمانی برای این بیماری است. طارق رانا، نویسنده‌ی مقاله می‌گوید:

سه دهه است که پژوهشگران حوزه‌ی HIV به‌دنبال دستیابی به چنین کلیدی (برای ازبین‌بردن ویروس‌های پنهان) بوده‌اند. هیجان‌انگیزترین بخش این کشف، تا قبل از این، هرگز دیده نشده بود. ما با تغییر ژنتیکی قطعه‌ی بلندی از RNA غیرکدکننده، از بازگشت HIV به سلول‌های T و میکروگلیاها پس از قطع درمان ضدرتروویروسی پیشگیری کردیم. این امر نشان می‌دهد که ما یک هدف درمانی بالقوه برای ریشه‌کن کردن HIV و ایدز پیدا کرده‌ایم.

نمایشی از ویروس HIV

ویروس HIV ازطریق مایعات بدن منتشر شده و با حمله به سیستم ایمنی منجر به نقص ایمنی یا ایدز می‌شود. داروهای ضدرتروویروسی یا ART به‌منظور پیشگیری از انتشار عفونت و نیز تکثیر HIV درون بدن، به‌صورت ترکیبی به بیماران داده می‌شود. این داروها مانع از تبدیل عفونت به ایدز می‌شوند. این ویروس در بدن فردی که داروها را دریافت می‌کند، به‌حالت خفته باقی می‌ماند و از بین نمی‌رود. به‌محض قطع رژیم درمانی، ویروس شروع به تکثیر می‌کند و بیماری را بازمی‌گرداند.

به‌گفته‌ی پژوهشگران، یک چالش مهم در مسیر یافتن درمانی برای HIV و ایدز، دشواری شناسایی و ریشه‌کن کردن مخازن همیشگی پروویروس‌های دارای قابلیت تکثیر است. پژوهشگران دریافتند که ماکروفاژها یا سلول‌های ایمنی آلوده به HIV حاوی یک قطعه‌ی طولانی RNA غیرکدکننده (lncRNA) هستند که از بیش از ۲۰۰ نوکلئوتید تشکیل شده است. آن‌ها بیش از ۱۱۴۵ نمونه lncRNA را توالی‌یابی کردند. این RNAها از این جهت خاص هستند که مانند دیگر RNAها کدکننده‌ی پروتئین نیستند و مانند کلیدی برای کنترل ژن‌های دیگری که سنتز پروتئین‌های خاصی را تنظیم می‌کنند، عمل می‌کنند.

پژوهشگران یک lncRNA خاص با نام HEAL را پیدا کردند که در افرادی که دچار عفونت HIV بودند، سطح آن افزایش یافته بود. HEAL تکثیر HIV را در سلول‌های ایمنی نظیر ماکروفاژها، سلول‌های T و میکروگلیاها تنظیم می‌کند.

یک سلول انسانی آلوده به ویروس HIV

پژوهشگران توضیح دادند که HEAL با یک پروتئین متصل‌شونده به RNA که FUS نام دارد، کمپلکسی را تشکیل می‌دهد. این پروتئین ازطریق دو مکانیسم به تکثیر HIV کمک می‌کند. مکانیسم اول، پیوند کمپلکس HEAL-FUS به یک پروموتر HIV است که باعث افزایش فعالیت آنزیم هیستون استیل ترانسفراز p300 می‌شود که فعال شدن تکثیر HIV را به‌دنبال دارد. مکانیسم دوم آن است که کمپلکس HEAL-FUS روی منطقه‌ی پروموتر ژن کیناز وابسته به حلقه (CDK2) عمل می‌کند و موجب افزایش بیان این ژن می‌شود.

پژوهشگران در مرحله‌ی بعد، روی خاموش‌کردن HEAL با استفاده از ابزارهای بیوشیمیایی، سلولی و ژنتیکی کار کردند. آن‌ها از مهار RNA برای خاموش‌کردن HEAL استفاده کردند و نیز سعی کردند، HEAL را با استفاده از ابزار ویرایش ژن کریسپر و به کمک آنزیم Cas9 ویرایش یا حذف کنند. به‌محض اینکه HEAL از صحنه خارج شد، ویروس HIV حتی پس از توقف مصرف داروهای ضدرتروویروسی قادر به بازگشت نبود. پژوهشگران توضیح دادند:

HEAL یک تقویت‌کننده‌ی پردامنه از چندین سویه از HIV-1 است؛ زیرا حذف HEAL موجب ممانعت از تکثیر X4، R5 و ویروس دوگانه‌ی HIV می‌شد و این تأثیر بازدارندگی با بیان بیش از حد HEAL از بین می‌رفت.

پژوهشگران قصد دارند آزمایش خود را از سطح ظروف آزمایشگاهی خارج کنند و مطالعات حیوانی انجام دهند. رانا گفت:

نتایج ما نشان می‌دهد که HEAL نقشی حیاتی در بیماری‌زایی HIV دارد. برای توضیح مکانیسمی که پس از آلوده‌شدن یک فرد با HIV منجر به بیان HEAL می‌شود، نیاز به مطالعات بیشتری است اما از این نتایج می‌توان برای ایجاد یک هدف درمانی استفاده کرد.

پژوهشگران در مطالعه‌ی خود چنین نتیجه‌گیری کردند:

درک ما از عملکردهای lncRNA افزایش یافته است، اما هنوز پتانسیل آن‌ها برای توسعه‌ی استراتژی‌های درمانی برای HIV و ایدز ناشناخته مانده است. HEAL برای افزایش به کارگیری کمک فعال‌کننده‌ی رونویسی p300 روی پروموتر HIV، با پروتئین متصل‌شونده به DNA یعنی FUS کمپلکسی را تشکیل می‌دهد. HEAL می‌تواند هدف درمانی برای درمان عفونت HIV و ایدز باشد.

ایسوس طی هفته‌های گذشته مادربرد پرچم‌دار ROG Crosshair VIII Impact با تراشه AMD X570 و سوکت AM4 را برای کامپیوترهای شخصی و گیمینگ به بازار عرضه کرد. تراشه AMD X570 از جدیدترین پردازنده‌های نسل سوم رایزن پشتیبانی می‌کند و این مادربرد از طراحی Mini-DTX بهره برده است. این در حالی است که در مادربردهای گیمینگ اکثرا از ITX استفاده می‌شود اما ایسوس این بار از فرم استاندارد Mini-DTX برخوردار بوده است. ابعاد این برد، ۲۰۳ میلی‌متر در ۱۷۰ میلی‌متر است و فضای بیشتری نسبت به مدل ITX دارد.

مادربرد جدید و حیرت‌انگیز ایسوس

ROG Crosshair VIII Impact با ترکیبی از اتصالات مستحکم ۲۴ پین ATX و ۸ پین EPS ارائه شده و از مدار تغذیه ۸ فاز VRM برخوردار است. در این مادربرد، سوکت AM4 به یک جفت اسلات DDR4 DIMM متصل بوده که تا ۶۴ گیگابایت رم با فرکانس 4800 مگاهرتز را پشتیبانی می‌کند. از سوی دیگر تنها شکاف توسعه این مادربرد برای نصب کارت‌های گرافیک، یک اسلات PCI-Express 4.0 x16 است.

برای تهویه این مادربرد از خنک‌کننده‌ی یکپارچه و فن Delta Superflo استفاده شده است. به گفته ایسوس، فن به‌کاررفته در این مادربرد تا ۶۰ هزار ساعت عمر خواهد داشت. همچنین چهار درگاه SATA با ۶ گیگابیت‌برثانیه برای اتصال ذخیره‌سازی ارائه شده است.

تراشه AMD X570 و مدار تغذیه VRM توسط هیت سینکی با آرایش پیچیده، خنک خواهند شد و این ترکیب شبیه به مدل ROG Strix X570-I Gaming است. این مادربرد از یک سطح فلزی در پشت استفاده می‌کند که به دفع گرمای اضافی کمک خواهد کرد. گزینه‌های شبکه در این مادربرد شامل 802.11ax Wi-Fi 6، بلوتوث 5.0 و گیگابیت اترنت می‌شود. اتصال USB شامل ۶ درگاه ۱۰ گیگابیتی USB.3.1 بوده که حیرت‌انگیز است. یکی از این درگاه‌ها از نوع C و چهار درگاه دیگر ۵ گیگابیت‌برثانیه هستند که دو مورد در پشت پنل قرار دارند. در پنل پشتی (I/O) می‌توانید شاهد ویژگی‌هایی نظیر Clear-CMOS،USB BIOS Flashback و کلید ریست فیزیکی باشید. ایسوس، مادربرد ROG Crosshair VIII Impact را با محدوده قیمت ۴۵۰ دلار به بازار عرضه کرد.

آرم و TSMC از تراشه‌ی جدید آزمایشی مشترک رونمایی کردند که از دو چیپلت چهار هسته‌ای هفت نانومتری مبتنی بر Cortex-72 روی اینترپوزر Chip-on-Wafer-on-Substrate ساخت شرکت TSMC استفاده می‌کند. دو تراشه‌ی مذکور با استفاده از رابط Low-Voltage-IN-Package-INterCONnect ساخت همان شرکت TSMC به هم متصل می‌شوند. طراحی این تراشه با هدف نشان دادن ظرفیت‌های فناوری آرم و TSMC انجام شد تا خود را به‌عنوان بازیگران مهم کاربردهای حرفه‌ای پردازش معرفی کنند.

تولید قطعات SoC بزرگ با بازدهی بالا هزینه‌ و پیچیدگی بالایی دارد. به‌علاوه حتی فرایندهای پیش‌گام امروزی هم در ساخت آن‌ها سهولت زیادی ایجاد نمی‌کند. البته بسیاری از اجزاء تشکیل‌دهنده‌ی SOCها نیازی به تولید با جدیدترین نودهای پردازشی ندارند. به‌همین دلیل تولیدکننده‌های تراشه از طراحی موسوم به چیپلت استفاده می‌کنند. در این سبک از طراحی، قالب‌های کوچک‌‌تر استفاده می‌شود که برای کاربردهای خاص طراحی شده‌اند و تولید آن‌ها نیز با فناوری تولید خاصی انجام می‌شود.

قالب‌های کوچک‌تر بازدهی بالاتری دارند و Binning آن‌ها نیز آسان‌تر صورت می‌گیرد. درنتیجه بازگشت سرمایه برای تولیدکننده‌ها هم آسان‌تر خواهد بود. برای ارتباط آن‌ها باید از اتصال‌های بین چیپلت با پهنای باند بالا و تأخیر پایین استفاده شود. همین اتصال‌ها به‌عنوان سنگ‌بنای طراحی چیپلت شناخته می‌شوند.

سیستم آزمایشی که توسط دو غول دنیای پردازش طراحی شده است، از فرایند تولید N7 شرکت TSMC استفاده می‌کند و در یک اینترپوزر CoWoS نصب می‌شود. هر چیپلت مجهز به چهار هسته‌ی Arm Cortex-A72 است که سرعت پردازشی چهار گیگاهرتز دارد. هسته‌ها با استفاده از مش NoC به هم متصل می‌شوند که آن هم سرعت چهار گیگاهرتز دارد. هسته‌ها مجهز به دو مگابایت حافظه‌ی کش L2 خواهند بود (هر هسته، ۵۱۲ کیلوبایت) و در مجموع ۶ مگابایت حافظه‌ی کش L3 نیز در ساختار مذکور وجود دارد.

دو تراشه‌ی موجود در سیستم جدید با استفاده از اتصال LIPINCON به هم متصل شده‌اند که با نرخ انتقال داده‌ی 8 GT/s و ولتاژ ۰/۳ ولت، پهنای باند ۳۲۰ گیگابایت بر ثانیه را ارائه می‌کند. TSMC برای بازدهی کل سیستم LIPINCON، بازدهی 0.56 pJ/bit (پیکوژول در هر بیت) را بیان می‌کند. به‌علاوه چگالی پهنای باند هم 1.6 Tb/s/mm2 عنوان می‌شود.

نمونه‌‌ی اولیه از سیستم چیپلت آرم و TSMC برای اولین بار در دسامبر سال ۲۰۱۸ معرفی و در ماه آوریل سال جاری میلادی ساخته شد. درنتیجه دو شرکت مذکور زمان کافی برای تحلیل و بررسی عملکرد آن را داشته‌اند. منابع خبری می‌گویند که تراشه‌ی مذکور هیچ‌گاه به تولید و فروش انبوه نمی‌رسد. درواقع این محصول تنها اثبات می‌کند که فناوری‌های در دسترس دو غول تولید پردازنده، امکان طراحی سیستم‌های بسیار پیچیده را به طراحان می‌دهد.

واتساپ در سال ۲۰۱۹ قابلیت‌های جدید و متعددی را دریافت کرد که از میان آن‌ها می‌توان هماهنگی بهتر با گوگل اسیستنت و تأیید هویت با حسگر اثر انگشت را نام برد. آن‌ها قطعا در این مراحل موفق نمی‌شوند و مانند شرکت مادر یعنی فیسبوک، هرچه بیشتر برای نفوذ به بازار تلاش می‌کنند. طبق جدیدترین شایعات منتشرشده، احتمالا قابلیتی شبیه به اسنپ‌چت در آینده‌ی نزدیک به واتساپ اضافه خواهد شد.

یکی از کاربران مشهور در افشاسازی اطلاعات شرکت‌های فناوری به‌نام WABetaInfo در جدیدترین خبر خود ادعا کرد که واتساپ در حال توسعه‌ی قابلیت پیام‌های حذف‌شدنی است. تصاویر منتشرشده‌ی او نشان می‌دهند که قابلیت مذکور در پیام‌های گروهی فعال می‌شود، اما احتمالا شاهد حضور آن در چت خصوصی هم خواهیم بود.

با نگاهی به تصاویر منتشرشده متوجه می‌شویم که قابلیت پیام‌های حذف‌شونده یا برای همه‌ی پیام‌ها فعال می‌شود یا هیچ‌یک از آن‌ها حذف‌شونده نخواهند بود. به‌بیان دیگر شما نمی‌توانید تنها یک پیام حذف‌شونده برای کاربر مخاطب یا اعضای گروه ارسال کنید. کاربران برای زمان‌بندی حذف پیام‌ها، گزینه‌های پنج ثانیه و یک ساعت در اختیار خواهند داشت. شاید در نسخه‌ی نهایی، گزینه‌های دیگر هم به منوی پیام‌های حذف‌شونده اضافه شود.

قابلیت پیا‌م‌های حذف شونده اکنون در اپلیکیشن‌های پیام‌رسان متعدد همچون اسنپ‌چت ارائه می‌شود. بهره‌گیری از امکانات مشابه اپلیکیشن‌های دیگر، رویکردی است که خصوصا در سرویس‌های پیام‌رسان و شبکه‌های اجتماعی به دفعات دیده می‌شود. اسنپ‌چت قابلیت جذاب دیگری هم دارد که در زمان ثبت اسکرین شات از چت، به مخاطب هشدار می‌دهد. هنوز مشخصی نیست که آیا این قابلیت‌ هم در دستور کار تیم توسعه‌ی واتساپ قرار دارد یا خیر.

منابع خبری هیچ اطلاعی از زمان عرضه‌ی احتمالی قابلیت پیام‌های حذف‌شونده در واتساپ ندارند. شایان ذکر است، کاربر مذکور قبلا هم اخباری پیرامون قابلیت‌های جدید در واتساپ منتشر کرده بود که هنوز به واقعیت نپیوسته‌اند. درنتیجه شاید هنوز زمان زیادی تا کاربرد پیام‌های حذف‌شونده در واتساپ باقی مانده باشد.

یکی از مشکلاتی که در مورد باتری‌های خودروهای الکتریکی وجود دارد، این است که پس از گذشت مدت زمانی دیگر مانند روزهای اول کارایی ندارند و میزان شارژدهی آن‌ها کاهش پیدا می‌کند. برای مبارزه با مشکل افت کارایی باتری، خودروسازان تلاش می‌کنند باتری‌هایی بسازند که عمری بیشتر از خود خودرو داشته باشند.

چند ماه پیش ایلان ماسک، مدیرعامل تسلا خبر داد که این خودروساز در حال کار روی باتری‌هایی است که می‌توانند تا ۱ میلیون و ۶۰۰ هزار کیلومتر عمر داشته باشند. این ادعا تا حدودی غیر ممکن به نظر می‌رسید اما اخیرا دانشگاه دالهاوزی کانادا تحقیقی انجام داده که نشان می‌دهد، ساخت چنین باتری امکان‌پذیر است. تحقیق منتشرشده از سوی این دانشگاه ادعای تسلا را تأیید می‌کند. البته تسلا در حال حاضر به سوالات در این مورد پاسخی نداده است.

جف دان، مدیر تیم تحقیقاتی در دانشگاه دالهاوزی گفته است، این باتری جدید می‌تواند برای خودروهای خودران و کامیون‌هایی که باید مسافت طولانی را طی کنند بسیار مفید باشد. تسلا در حال حاضر در خودروهای سواری خود از باتری لیتیوم یون استفاده می‌کند که کارایی خوبی دارد ولی باتری جدید می‌تواند در کامیون تسلا که در آینده به بازار خواهد آمد استفاده شود.

اینکه چگونه تسلا به چنین طول عمر بالایی در باتری دست پیدا خواهد کرد را نمی‌دانیم اما یکی از اعضای تیم دان گفته که به نظر می‌رسید تسلا حتی باتری بهتری از آنچه در این تحقیق به آن اشاره شده است را در اختیار دارد. در حقیقت هر کسی با مطالعه‌ی نتیجه‌ی تحقیق مذکور می‌تواند به فرمول این باتری فوق‌العاده دست پیدا کند ولی تسلا باتری بهتری را در اختیار دارد؛ گرچه چنین چیزی به‌طور رسمی توسط کسی تأیید نشده است.

در این باتری با استفاده از علم شیمی کریستال‌های بزرگ برای استفاده در ساختار نانو کاتد تولید می‌شود که می‌تواند در افزایش عمر آن تأثیرگذار باشد. کریستال‌های بزرگ‌تر در باتری هنگام شارژ شدن شکسته نمی‌شوند؛ شکسته‌شدن کریستال‌ها کارایی باتری‌ را کاهش می‌دهد. فرمول شیمیایی جدید امکان برقراری تعادل خوبی را بین کارایی باتری و عمر باتری می‌دهد. براساس نتیجه‌ی این تحقیق با ۴ هزار بار شارژ و دشارژ شدن، ۱۰ درصد ظرفیت باتری کاهش پیدا کرده است. تحقیق دیگری که در سال ۲۰۱۴ انجام شده بود، نشان می‌داد که باتری لیتیون‌یوم فعلی در هر ۱۰۰۰ بار شارژ و دشارژ ۵۰ درصد از ظرفیت خود را از دست می‌دهد.

مزدا عنوان خودروساز برتر در سال ۲۰۱۹ را از مجله‌ی کار دیلر (Car Dealer) دریافت کرد. Car Dealer Power Awards هرساله بهترین خودروسازان و قطعه‌سازان را شناسایی و معرفی می‌کند. انتخاب برنده‌ی هرسال براساس نظر خوانندگان مجله و با همکاری تعداد زیادی از فروشندگانی انجام می‌شود که با برند برنده همکاری کرده‌اند. نکته‌ی جالب هم‌زمانی برنده‌شدن مزدا با دهمین سال این رویداد خودرویی است؛ به همین دلیل، مراسم امسال خیلی ویژه بود. مزدا در سال ۲۰۱۹ نیز با قدرت به موفقیت خود ادامه داده و توانسته است سال مالی خوبی تجربه کند.

درآمد مزدا با وجود افت ۷ درصدی صنایع، ۵ درصد افزایش پیدا کرده و در بخش خرده‌فروشی نیز، رشد ۱۰ درصدی را تجربه کرده است. همچنین، این شرکت به‌زودی اولین خودرو تمام‌الکتریکی خود را رونمایی خواهد کرد.

در‌حال‌حاضر، جدیدترین خودرو در نمایشگاه‌های مزدا، مدل مزدا ۳ با پیشرانه‌ی جدید Skyactive-X است که ماه آینده عرضه‌ی آن به بازار شروع خواهد شد. مزدا ماه آینده در کنار این خودرو، مدل جدیدی با نام XC-30 را نیز روانه‌ی بازار خواهد کرد که پیش‌بینی می‌شود موفقیت دیگری برای این خودروساز ژاپنی رقم بزند. 

مایکروسافت از هفته‌ها پیش اعلام کرده است قصد دارد دهم مهر با برگزاری مراسمی ویژه جدیدترین محصولاتش را رونمایی کند. این کنفرانس تمرکز ویژه‌ای روی محصولات خانواده‌ی سرفیس خواهد داشت و این خانواده میزبان اعضای جدیدی خواهد شد. در‌حالی‌که حدودا یک روز تا آغاز کنفرانس مایکروسافت فاصله داریم، اخیرا تصاویری فاش شده‌اند که طبق ادعای برخی رسانه‌ها، به سرفیس‌های جدید ردموندی‌ها مربوط هستند. در این تصویرها، تقریبا تمام مدل‌های جدید سرفیس دیده می‌شوند. 

تصویرهای جدید منتسب به سرفیس‌های مایکروسافت را ایوان بلس فاش کرده است. ظاهرا او توانسته این تصویرها را ازطریق منبعی موثق به‌دست آورد. ساعاتی پیش، ایوان بلس مجموعه‌ای از تصاویر را در حساب کاربری توییترش منتشر کرد و مدعی شد آن‌ها مربوط به سرفیس پرو ۷ و مدل‌های ۱۳ و ۱۵ اینچی سرفیس لپ‌تاپ ۳ و سرفیسی تبدیل‌پذیر مبتنی‌بر پردازنده‌ی ARM هستند.

تصاویر منتسب به مدل‌های جدید خانواده‌ی سرفیس تا حد زیادی رسمی و معتبر به‌نظر می‌رسند و ازآنجاکه فاصله‌ی زیادی تا آغاز مراسم مایکروسافت نداریم، پیش‌بینی می‌کنیم حقیقی باشند. البته فراموش نکنید بلس پیش‌تر تصاویری از دستگاه‌هایی منتشر کرده است که با محصول نهایی تفاوت داشته‌اند. درواقع به‌دفعات شاهد بوده‌ایم این افشاگر به تصاویر مدل‌های پیش‌عرضه از محصولات دسترسی پیدا و آن‌ها را منتشر کرده است؛ بااین‌حال، محصول نهایی با آنچه ایوان بلس فاش کرده بود، تفاوت‌هایی داشت. 

از همان زمانی‌که مشخص شد مایکروسافت قصد دارد رویدادی جدیدی برگزار کند، تقریبا مطمئن بودیم سرفیس پرو جدید یکی از محصولاتی است که در این مراسم معرفی می‌شود. ظاهرا سرفیس پرو ۷ از همان زبان طراحیسرفیس پرو ۶ بهره می‌گیرد؛ اما این‌بار به درگاه USB-C مجهز شده است. شایعه‌های اخیر می‌گفتند مایکروسافت می‌خواهد در مقایسه با نسل‌های قبل، سرفیس پرو ۷ را تا حد زیادی بازطراحی و تغییرات ظاهری عمده‌ای در آن اعمال کند؛ اما ظاهرا این شایعه‌ها رنگ حقیقت به خود نگرفته‌اند. افزون‌بر‌این، پیش‌بینی می‌کنیم سرفیس پرو ۷ به پردازنده‌ی نسل دهمی اینتل مجهز شود. البته اخیرا در شایعه‌هایی اعلام شده بود مایکروسافت قصد دارد در این محصول از پردازنده‌ی ساخت کوالکام استفاده کند. 

محصول دوم سرفیس لپ‌تاپ ۳ است. ظاهرا مایکروسافت طراحی مدل جدید سرفیس لپ‌تاپ را از جوانبی دست‌خوش تغییر و در آن از فلز و آلکانترا استفاده کرده است. سرفیس لپ‌تاپ ۳ شباهت بسیار زیادی به سرفیس لپ‌تاپ ۲ دارد، با این تفاوت که به‌دلیل بهره‌مندی از بدنه‌ای تمام‌فلزی، تمیزتر و زیباتر به‌نظر می‌رسد. ظاهرا سرفیس‌ لپ‌تاپ ۳ در دو مدل ۱۳ و ۱۵ اینچ با پردازنده‌ی AMD عرضه خواهد شد.

درنهایت، سرفیس مبتنی‌بر ARM را داریم. این سرفیس احتمالا یکی از جالب‌ترین محصولات کنفرانس فردای مایکروسافت خواهد بود. ظاهرا سرفیس مبتنی‌بر ARM از طراحی نسبتا مشابه سرفیس پرو بهره می‌گیرد و حاشیه‌های کمتری در اطراف نمایشگر دارد. درضمن، از تایپ کاور جدیدی بهره خواهد گرفت و بدنه‌ای باریک‌ با گوشه‌هایی گردتر خواهد داشت. این محصول جذابیت خاصی دارد و به‌احتمال قوی برای رقابت با آیپد پروهای اپل روانه‌ی بازار خواهد شد. براساس برخی گزارش‌ها، سرفیس مبتنی‌بر ARM قرار است عضوی از خانواده‌ی محصولات سرفیس پرو باشد.

ایوان بلس در انتهای توییت‌هایش، از معرفی محصولی دیگر در مراسم فردای مایکروسافت سخن به‌میان آورد. او نوشت: «محصولی که در اینجا عکسش را نیاورده‌ام، سرفیس مجهز به دو نمایشگر است». این یعنی احتمالا بلس تصویر مربوط به سرفیس دونمایشگره را نیز دارد؛ اما فعلا تصمیم گرفته است آن را منتشر نکند.

انتظار می‌رود مایکروسافت چهارشنبه‌ی همین هفته با برگزاری رویدادی اختصاصی در نیویورک ساعت ۱۷:۳۰ به وقت تهران، تمامی این محصولات را رونمایی کند. البته فراموش نکنید چنین افشای بزرگی آن‌هم در فاصله‌ی یک روز مانده به برگزاری مراسم، اتفاقی غیرمعمول است؛ بنابراین این احتمال را هم باید در نظر گرفت که تصاویر این مقاله، مربوط به مدل‌های نهایی نباشند.

دیدگاه شما کاربران زومیت درباره‌ی محصولات جدید ردوموندی‌ها چیست؟

قیمت به‌روز و مشخصات فنی و هر اطلاعات موردنیاز دیگر برای خرید ارزان‌ و آگاهانه‌ی انواع لپ‌تاپ‌‌های اداری و گیمینگ را در بخش محصولات زومیت بیابید. در این بخش، علاوه‌بر مشخصات فنی دقیق لپ‌تاپ‌های ایسوس، ایسر، مک‌بوک‌های اپل، لنوو، دل و اچ‌پی و پاسخ به پرسش‌های شما، امکان مقایسه‌ی دو یا چند محصول درکنار گالری تصاویر رسمی محصولات دردسترس خواهد بود.

مدتی پیش انویدیا به‌روز‌رسانی عمده‌ی درایور گرافیکی نسخه‌ی 436.02 را با نام Gamescom Game Ready Driver برای کارت‌های جی‌فورس منتشر کرد که همان‌گونه که از نام درایور پیدا است، اولین‌بار در نمایشگاه Gamescom ارائه شده‌ بود. معمولا به‌روز‌رسانی‌های درایور، تنها حاوی بهینه‌سازی‌هایی برای بازی‌های جدید هستند و چندان هیجان‌انگیز نیستند. به‌علاوه، تنها قابلیت‌هایی که ارائه می‌دهند، رفع باگ‌های موجود و به‎روزرسانی سطح عملکرد پردازنده‌ی گرافیکی است.

بااین‌حال، آخرین نسخه از درایور جی‌فورس ازآنجاکه ویژگی‌های جدید و جالبی درون خود جای داده، یکی از بزرگ‌ترین به‌روز‌رسانی‌هایی است که انویدیا در چند ماه اخیر در درایورهای خود اعمال کرده است. پیش‌تر نیز مطلبی در زومیت درباره‌ی نسخه‌ی جدید درایور انویدیا نگاشته شده‌ بود؛ اما لازم است یکی از اصلی‌ترین ویژگی‌ها در این درایور بیشتر واکاوی شود.

در درایور جدید جی‌فورس، پیشرفت‌هایی که در عملکرد بازی‌هایی همچون Apex Legends و Forza Horizon 4 به‌وجود آمده، نویدبخش افزایش ۲۳ درصدی کارایی در مقایسه با نسخه‎ی 431.60 هنگام استفاده از کارت‌های گرافیک RTX است. ویژگی جدید دیگر در این درایور، پیمایش پردازنده‌ی گرافیکی براساس اعداد صحیح (Integer Scaling) است که قابلیتی ممتاز برای جبران بدون افت کیفیتِ کاهش تعداد پیکسل‌های بازی‌های قدیمی در صفحات نمایش جدید است. همچنین، پشتیبانی از عمق رنگ ۳۰ بیتی که در درایورهای سری Studio انویدیا نیز به‌تازگی میسر شده بود و پشتیبانی از سه نمایشگر سازگار با فناوری همگام‌سازی G-Sync، از ویژگی‌های جدید معرفی‌شده در این نسخه از درایور است.

دو قابلیت جدید دیگر نیز در این درایورها خودنمایی می‌کند که آخرین ویژگی‌ها در کارت‌های گرافیک AMD را به چالش می‌کشد. اولینِ آن‌ها گزینه‌ی Ultra-Low Latency Options به‌مفهوم تأخیر بسیار کم برای پاسخ سریع‌تر ورودی‌ها است. این ویژگی مستقیما پاسخی برای فناوری ضد‌لگ رادئون (Radeon Anti-Lag) است که AMD همراه‌ پردازنده‌های گرافیکی جدیدش با معماری Navi شامل رادئون RX 5700 و رادئون RX 5700 XT معرفی کرد. انویدیا خلاصه‌ای از عملکرد این ویژگی را به‌خوبی شرح داده که درادامه مشاهده می‌کنید:

ما با انتشار درایور Gamescom Game Ready Driver حالت جدید Ultra-Low Latency را نیز معرفی می‌کنیم که امکان زمان‌بندی درست و به‌موقع فریم‌ها را ایجاد می‌کند و قبل از اینکه پردازنده‌ی گرافیکی به آن‌ها نیازی داشته باشد، برای عملیات رندرینگ ارسال می‌کند. ویژگی مذکور تأخیر در نمایش فریم متناسب را ۳۳ درصد کاهش می‌دهد. تأثیرگذاری حالت‌های Low Latency در حالتی بیشتر است که بازیِ در حال اجرا متمرکز بر GPU و نرخ فریم بین ۶۰ تا ۱۰۰ فریم‌بر‌ثانیه است و این امکان را برای شما فراهم می‌کند که بدون نیاز به کاهش جزئیات گرافیکی، پاسخ‌گویی بهتری در نرخ فریم‌های بالا در گیمینگ به‌دست آورید.

این ویژگی اساسا شبیه به فناوری ضد‌لگ رادئون است. هر دو این فناوری‌ها از جمع‌آوری ورودی‌ها و پردازش فریم‌ها در پردازنده‌ی مرکزی درست تا پیش از آماده‌شدن پردازنده‌ی گرافیکی جلوگیری می‌کنند و سبب کاهش لگ و تأخیر در سناریوهایی می‌شوند که بازیِ در حال اجرا متمرکز بر GPU است. این روند می‌تواند تأخیر ورودی‌ها را تا یک فریم کامل در بهترین حالت کاهش دهد.

نتایج آزمایش‌هایی که روی ویژگی Ultra low latency انجام شده، نشان‌‌دهنده‌ی این حقیقت است که این قابلیت از اساس عملکردی مشابه با ویژگی ضد‌لگ رادئون دارد. جدا از تأثیر کمتر ویژگی Ultra low latency در عناوینی که برای مثال با اجرا در نرخ‌فریم بسیار بالا برای گیمینگ با تأخیر پایین بهینه‌سازی شده‌اند، ویژگی مذکور در کل عملکرد مطلوب و شسته‌رفته‌ای از خود نشان می‌دهد.

ویژگی بزرگ‌تر در درایور جدید انویدیا فیلتر شفاف‌ساز جدید از سری Freestyle است. قابلیت‌های Freestyle از حدود دو سال پیش در درایورهای سری جی‌فورس ظاهر شدند و این امکان را به کاربران می‌دادند تا با اعمال فیلترهایی، تجربه‌ی گیمینگ در عناوین مختلف را شخصی‌سازی کنند. آزمایش‌ها نشان داده است فیلتر شفاف‌کننده‌ی انویدیا در نسخه‌های قبلیِ درایورهای انویدیا، در قیاس با فناوری Radeon Image Sharpening که AMD همراه‌با کارت‌های گرافیک سری Navi منتشر کرده‌ بود، خروجی بصری مطلوبی ندارد و عملکرد درخورقبولی از خود نشان نمی‌دهد.

باوجوداین، انویدیا قابلیت شفاف‌کننده‌ی تصویر خود را با ارائه‌ی نسخه‌ی جدیدی از فیلتر شفاف‌ساز در Freestyle اصلاح کرده است. این فیلتر به‌صورت گزینه‌ای مستقل جدا از فیلتر Detail (جزئیات) قرار دارد و نام Sharpen (شفاف‌‌ساز) به‌خود گرفته است و در تمامی عناوینی که از Freestyle پشتیبانی کنند، قابلیت اجراشدن دارد. به این معنی که بیش از ۶۰۰ بازی برپایه‌ی دایرکت‌ایکس ۹، ۱۱، ۱۲ و رابط گرافیکی Vulkan که در نرم‌افزار جانبی GeForce Experience فهرست شده‌اند، از فیلتر جدید Sharpen پشتیبانی می‌کنند. 

پیش‌از‌این در مقاله‌ای ویژگی شفاف‌ساز تصویر رادئون (RIS) را با فناوری DLSS انویدیا مقایسه کردیم. در این مطلب، آزمایش‌های مربوط به فیلتر جدید شفاف‌سازِ Sharpen انویدیا تحلیل و بررسی و فیلتر مذکور با قابلیت‌هایی همچون DLSS و RIS مقایسه خواهد شد. ممکن است سؤالاتی در ذهن مخاطبان ایجاد شود که به آن‌ها نیز پاسخ داده خواهد شد؛ ازجمله اینکه تکنیک جدید انویدیا به‌اندازه‌ی ویژگی RIS در کارت‌های گرافیک AMD خوب عمل می‌کند یا اینکه از آن بهتر است؟ در حالتی که فیلتر شفاف‌ساز انویدیا اجرا می‌شود، چقدر از عملکرد یا نرخ فریم کاسته خواهد شد؟ آیا این ویژگی قابلیت DLSS را کاملا منسوخ خواهد کرد؟ پاسخ بسیار جالبی برای سؤال آخر در دلِ آزمایش‌های کارشناسان سایت فناوری تِک‌اسپات نهفته است.

در این آزمایش‌ها، از پردازنده‌ی Core i9-9900K اینتل و ۱۶ گیگابایت رم DDR4 با فرکانس ۳۰۰۰ مگاهرتز استفاده شده است. همچنین، از مدل Founders Edition کارت گرافیک جی‌فورس RTX 2070 استفاده شده است. پردازنده‌ی گرافیکی یادشده در کلاس عملکردی کارت گرافیک رادئون RX 5700 شرکت AMD قرار دارد و البته همان‌گونه که پیش‌تر گفته‌شد، از آخرین درایور گرافیکی نسخه‌ی 436.02 استفاده می‌شود که به‌صورت عمومی منتشر شده است.

چگونگی استفاده از فیلتر شفاف‌ساز Freestyle

استفاده از فیلتر شفاف‌ساز بسیار ساده است. در عناوینی که از این قابلیت پشتیبانی می‌کنند، با فشاردادن کلیدهای ترکیبی Alt+F3 می‌توان بخش مربوط به تنظیمات Freestyle را باز کرد. از نواری که در قسمت چپ تصویر ظاهر شده، می‌توان فیلتر Sharpen را انتخاب کرد. دو نوع کنترل برای این فیلتر وجود دارد: یکی تنظیم میزان شفافیت تصویر و دیگری Grain Rejection به‌معنی نپذیرفتن دانه‌بندی در تصاویر. اساسا نحوه‌ی ذخیره‌ی این تنظیمات به‌صورت جداگانه برای هر بازی است.

در همین ابتدا، فیلتر انویدیا مزیتی مهمی در مقایسه با ویژگی RIS دارد. ویژگی RIS، تنها با گزینه‌ی Global به‌مفهوم کلی در تمامی بازی‌ها قابلیت اجرا دارد و نمی‌توان با استفاده از بخش نمایه‌ی بازی در تنظیمات رادئون ویژگی مدنظر را تنها برای تعداد محدودی از بازی‌ها فعال کرد. بر‌خلاف فیلتر انویدیا، ویژگی شفاف‌ساز رادئون هیچ نواری برای تنظیمات فیلتر ندارد و نمی‌توان تنظیمات آن را براساس هر بازی بهینه کرد. نبود این امکانات یکی از بزرگ‌ترین نقص‌ها برای شفاف‌ساز تصویر رادئون محسوب می‌شود؛ زیرا در برخی از عناوین لازم است شفافیت بیشتری در مقایسه با بازی‌های دیگر اعمال شود. در همین حال نیز، بسیاری از عناوین اصلا نیازی به شفاف‌ساز ندارند.

مقایسه‌ی کیفیت تصویر

برای مقایسه‌ی کیفیت تصویر در این آزمایش‌ها از بازی Metro Exodus استفاده می‌کنیم که گزینه‌ای مناسب برای آزمایش فیلترهایی نظیر Sharpen است. در تصاویری که در ادامه‌ی مطلب می‌آید، صحنه‌هایی از بازی با رزولوشن 4K طبیعی (Native) با همان صحنه ضمن اعمال فیلتر جدید Freestyle نشان داده می‌شود که تنظیمات پیش‌فرض را داشت. در تنظیمات پیش‌فرض، میزان شفافیت روی ۵۰ درصد تنظیم شده‌ است. همان‌گونه که مشاهده می‌کنید، وضوح در تصاویر خلق‌شده با فیلتر انویدیا به‌صورت چشمگیری افزایش یافته است؛ به‌‌ویژه هنگام بزرگ‌نمایی تغییرات درخورملاحظه‌تر هستند.

درحالی‌که اعتقاد بر این است بازی Metro Exodus از تکنیک Anti-Aliasing موقت یا به‌اختصار TAA استفاده ‌می‌کند و کنترل دقیقی روی تنظیمات ندارد، تصاویر در این بازی به‌صورت پیش‌فرض مقداری تار و صاف هستند. تکنیک Anti-Aliasing موقت ترفندی برای گول‌زدن چشم است تا لبه‌های دندانه‌دار را به‌صورت صاف و منحنی جلوه دهد که گاهی به تار‌شدن تصاویر منجر‌ می‌شود. در تصویر بالا، فیلتر شفاف‌کننده‌ی جدید Freestyle تمامی موارد یاد‌شده را به‌ویژه در منطقه‌ی مربوط به نقشه در بازی با خطوط دقیقی که خلق کرده، بدون ایجاد هیچ هاله‌ای در نواحی اطراف نوشته‌ها بهبود بخشیده‌ است. این فیلتر به‌خوبی از عهده‌ی تصاویر در صفحه‌‌نمایش CRT در صحنه‌ی منو مربوط به بازی برآمده و آن‌ را نیز شفاف‌تر کرده است.

فیلتری که در نسخه‌های پیشین درایور انویدیا برای شفاف‌ساختن تصاویر به‌کار برده می‌شد، همان‌گونه که پیش‌تر اشاره شد، Detail نام داشت. در تصویر بالا، تفاوت وضوح چشمگیری بین فیلتر جدید و فیلتر پیشین دیده می‌شد که تنظیمات آن نیز روی ۵۰ درصد انتخاب شده بود. هر دو این فیلترها هنوز روی درایور جدید انویدیا دردسترس هستند؛ اما واضح است ترفند پیشین در شفاف‌سازی تصاویر کارایی خوبی ندارد. در برخی مناطق، بافت‌ها هنگام استفاده از فیلتر قدیمی اندکی واضح‌تر هستند؛ اما بهای این شفافیت، ایجاد هاله‌های بدتر و  دست‌کاری جزئیات به‌صورت نامناسب همانند آن‌ چیزی است که در نقشه‌‌ی گوشه‌ی چپِ تصویر دیده می‌شود. هر دو حالت نوار تنظیمات دارند و این قابلیت وجود دارد که شدت فیلتر اعمال‌شده یا شفافیت را تنظیم کرد؛ اما نقص‌های گفته‌شده در هر درجه‌ای از این تنظیمات در فیلتر قبلی وجود دارد.

با مقایسه‌ی تصاویر ایجادشده با فیلتر جدید Freestyle و آن‌هایی که با فناوری شفاف‌ساز رادئون (RIS) خلق شده‌اند، نه‌تنها در این بازی، بلکه در تمامی عناوین وقتی فیلتر انویدیا در تنظیمات پیش‌فرض خود قرار دارد، تفاوت در جلوه‌های بصری در این دو ویژگی عملا تشخیص‌دادنی نیست.

در منو بازی Metro Exodus، تغییراتی که این دو فناوری در متن‌ها، نقشه، صفحه‌‌نمایش CRT و سایر بافت‌ها ایجاد کردند، اگر کاملا مشابه نباشد، حداقل بسیار شبیه به‌هم است. چنین شباهتی این تفکر را ایجاد می‌کند که انویدیا از تکنیک سایه‌زنی تطبیقی کنتراست مشابه با آنچه AMD استفاده می‌کند یا حتی دقیقا همان الگوریتم وضوح تطبیقی کنتراستی (CAS) برخوردار باشد که AMD به‌صورت متن‌باز منتشر کرده‌ است.

در بازی Division 2، با مقایسه‌ی فیلتر جدید Freestyle با فناوری RIS شاهد نتایج مشابهی در تصاویر به‌دست‌آمده هستیم. با تنظیمات پیش‌فرض، فیلتر انویدیا نتایجی یکسان با فناوری شفاف‌ساز رادئون ایجاد کرده و این نیز به‌نوبه‌ی خود برای کسانی گزینه‌ی ایده‌آلی خواهد بود که قصد دارند برای بهبود عملکرد رزولوشن خود را کاهش دهند یا به‌اصطلاح داون‌سمپلینگ کنند. در تصاویر زیر، درحالی‌که بازی در حال اجرا روی مقیاس رزولوشن ۷۵ درصدی بوده و از فناوری شفاف‌ساز RIS و فیلتر انویدیا استفاده شده است، وضوح چشمگیری ایجاد شده که از بسیاری جهات شبیه به رزولوشن طبیعی 4K است.

اگرچه به‌نظر می‌رسد جلوه‌های بصری در این بازی به‌صورت پیش‌فرض تا حدی شفاف و واضح هستند، فیلتر انویدیا به کاربر این امکان را می‌دهد تا شدت فیلتر را حداقل روی ۲۰ درصد تنظیم کند. چنین قابلیتی در این عنوان عملکرد خوبی دارد و تصاویر با اعمال حداقلی فیلتر آثاری از شفافیت بیش‌ازحد در خود ندارند و هم‌زمان به‌حد کافی واضح هستند. امکان تنظیم شدت شفافیت در ویژگی شفاف‌ساز AMD وجود ندارد.

نتایج به‌دست‌آمده پس از داون‌سمپلینگ هنگامِ اعمال فیلتر شفاف‌ساز یا فناوری RIS برای کسانی گزینه‌ی ایده‌آلی خواهد بود که به‌دنبال عملکرد بهتر با کمترین کاهش در کیفیت بصری تصاویر هستند. با تنظیم بازی روی مقیاس ۷۵ درصد از رزولوشن یا درحدود 1800p و فعال‌کردن فیلتری با کیفیت شفاف‌سازی درخورتوجه همانند فیلتر جدید Freestyle با فناوری RIS، تجربه‌ی گیمینگ مشابه رزولوشن طبیعی 4K با عملکردی چشمگیر مهیا خواهد شد.

البته انویدیا راه دیگری برای دستیابی به نتایجی مشابه دارد که ازطریق DLSS امکان‌پذیر است. DLSS مخفف Deep Learning Super Sampling به‌معنای نمونه‌برداری تصاویر با کمک یادگیری عمیق و تکنیکی برای بازسازی تصاویر با رزولوشن زیاد از تصاویری با رزولوشن پایه‌ی کم با استفاده از هسته‌های Tensor در کارت‌های گرافیک سری RTX است. شایان ذکر است داون‌سمپلینگ در DLSS سبب خواهد شد تصاویر پس از فعال‌کردن این ویژگی، در مقیاس ۶۰ تا ۷۵ درصد، یعنی 1800p، به‌نمایش درآیند.

در تصاویر زیر که از بازی Battlefield V تهیه شده، جلوه‌های به‌دست‌آمده با رزولوشن طبیعی 4K با اعمال DLSS در رزولوشن طبیعی 4K و در رزولوشن ۷۸ درصدی از 4K طبیعی با اعمال فیلترهای انویدیا و AMD، درکنارهم مقایسه شده‌اند. گفتنی است پیش از اعمال فیلتر جدید Freestyle و ویژگی RIS، رزولوشن ۷۸ درصدی از 4K طبیعی عملکردی تقریبا مشابه با DLSS دارد.

تصاویر به‌دست‌آمده در این بازی از فناوری DLSS با فاصله‌ای زیاد از 4K طبیعی بسیار تار و صاف هستند. این در حالی‌ است که تصاویر در مقیاس ۷۸ درصد از رزولوشن اصلی وقتی از فناوری شفاف‌ساز جدید رادئون استفاده می‌شود، با اینکه مقدار کمی از جزئیات را از دست می‌دهند، بسیار نزدیک به 4K طبیعی هستند. در این بازی، دلیلی برای استفاده از فناوری DLSS وجود ندارد.

پیاده‌سازی DLSS در بازی‌هایی چون Metro Exodus نتیجه‌ی بهتری از وضوح در تصاویر را ایجاد می‌کند؛ اما بازهم هنگام داون‌سمپلینگ به مقیاس ۷۰ درصد از رزولوشن اصلی، تصاویر خلق‌شده با فناوری شفاف‌ساز رادئون جزئیات بیشتری حفظ می‌کند و نیز جلوه‌ی نقاشی رنگ‌ روغن (Oil Painting) که در DLSS آزاردهنده بود، در فناوری یادشده وجود ندارد. در تصاویر زیر، همان‌گونه که مشاهده می‌کنید، تصاویر به‌دست‌آمده با فناوری شفاف‌ساز در آپ‌اسکیل ۷۰ درصد بسیار نزدیک به 4K طبیعی هستند. این در حالی‌ است که جلوه‌های خلق‌شده با DLSS که تکنیکی برای بازسازی تصاویر با یادگیری عمیق است، تا حدی غیرطبیعی دیده می‌شوند.

با بزرگ‌نماییِ قسمت‌هایی مانند چمن و سنگ‌ها که جزئیات زیادی در خود دارند، تفاوت بین این فناوری‌ها برجسته‌تر می‌شود. درحالی‌که DLSS در موارد بزرگ همچون عناصر نزدیک‌تر کار خود را به‌خوبی انجام می‌دهد، در عناصری با دقت زیاد این شفاف‌ساز رادئون بود که جزئیات را واقعی‌تر نشان می‌داد.

عملکرد

در گام بعدی لازم است عملکرد یا به‌عبارتی میزان تأثیر در نرخ‌ فریم هریک از فناوری‌های یاد‌شده مورد شود. در بررسی ویژگی Radeon Image Sharpening که پیش‌تر در زومیت نیز منتشر شده بود، فعال‌کردن ویژگی یاد‌شده باعث تأثیری ناچیز روی سطح عملکرد کارت‌های گرافیک Navi می‌شد؛ اما چنین حالتی درباره‌ی پیاده‌سازی فناوری‌های شفاف‌ساز با پردازنده‌ی گرافیکی RTX2070 انویدیا صادق نیست؛ اگرچه فیلتر جدید Freestyle در مقایسه با فیلتر پیشین بهبودهای چشمگیری از خود نشان می‌دهد.

درحالی‌که فیلتر قدیمیِ Freestyle به‌طور میانگین در هر بازی ۱۲ درصد نرخ فریم را کاهش می‌داد، فیلتر جدید امکان کنترل بهتری دارد. فیلتر جدید با ایجاد ۶ درصد افت که دقیقا نیمی از تأثیر فیلتر پیشین در نرخ‌ فریم است، با اظهارات انویدیا درزمینه‌ی کارکرد و تأثیر مطلوب‌تر فیلتر بر عناوین بازی مطابقت دارد و عملکرد بهتری از قبل نشان می‌دهد. با اعمال این فیلتر، در اغلب اوقات فقط چند فریم در هر ثانیه کاهش می‌یابد. نتایج با فیلتر جدید Freestyle بسیار نزدیک به پورت Reshade از الگوریتم CAS شرکت AMD است که تنها ۴ درصد افت فریم در پی دارد. پورت یاد‌شده نوعی از فناوری پساپردازشی برای تصحیح رنگ و ایجاد عمق در تصاویر و بهبود برخی دیگر از اِلِمان‌های بازی است که به‌صورت جداگانه در مجموعه‌ی FidelityFX برای تمامی کاربران عرضه شده و نیاز به پیاده‌سازی دارد.

آنچه بسیار جالب به‌نظر می‌رسد، مقایسه‌ی عملکرد فناوری‌های مختلف شفاف‌ساز در بازی Metro Exodus هنگام داون‌سمپلینگ است. نمودار زیر نتایج به‌دست‌آمده از این ویژگی‌ها با مقیاس سایه‌زنی ۰/۷، یعنی رزولوشن معادل با 1800p است و نتایج مربوط به ویژگی DLSS در رزولوشن 4K نیز در این نمودار ارائه شده است. در این بازی، فیلتر جدید Freestyle فقط ۴ درصد افت را در نرخ فریم نشان می‌دهد که این مقدار تقریبا برابر با افت عملکرد هنگام فعال‌کردن ویژگی DLSS است. با‌این‌حال، فیلتر قدیمیِ Freestyle افزون‌بر ۱۳ درصد افت عملکرد در نرخ‌ فریم ایجاد می‌کند که در زمانِ اجرای بازی به‌چشم می‌آید.

این نتایج مشخص می‌کند زمان آن فرارسیده که فناوری DLSS بازنشسته شود. هنگام استفاده از فیلتر پیشین انویدیا، دلایلی زیادی برای استفاده از ویژگی DLSS وجود داشت. کیفیت بصری هنگام استفاده از DLSS بسنده می‌کرد و نرخ فریم به‌اندازه‌ی فیلتر قبلی Freestyle کاهش نمی‌یافت؛ اما هم‌اکنون فیلتر جدید Freestyle عملکرد برابر و گاه بهتری در مقایسه با ویژگی DLSS در ایجاد جلوه‌های بصریِ زیباتر ارائه می‌کند؛ بنابراین، دلیلی برای استفاده از DLSS به‌عنوان گزینه‌ای برای بهبود عملکرد دیگر وجود ندارد. ناگفته نماند ویژگی DLSS در عناوینی اجرا می‌شود که قابلیت پشتیبانی از این فناوری را داشته باشند؛ در‌حالی‌که قابلیت Freestyle را صدها بازی پشتیبانی می‌کنند.

نمودار زیر نتایج عملکرد در بازی Battlefield V را نشان می‌دهد. هنگام کاهش رزولوشن به‌میزان ۷۸ درصد از رزولوشن اصلی، تنها شاهد ۲.۵ درصد کاهش عملکرد هنگام استفاده از فیلتر جدید Freestyle هستیم. در این عنوان، ویژگی DLSS زمانی‌که در مقیاس ۷۸ درصد از رزولوشن اصلی اجرا می‌شود، کمی عملکردِ بهتری از رقیب خود نشان می‌دهد که شاید دلیل آن منابع سخت‌افزاری تخصیص یافته به این فناوری است. باوجوداین، همان‌گونه که پیش‌تر نیز مشاهده شد، کیفیت تصویر ایجادشده به‌وسیله‌ی این دو فناوری تفاوت فاحشی باهم دارند. تصاویر در فیلتر جدید انویدیا بسیار شفاف و واضح هستند و کاربران هنگام استفاده از روشی غیر از فناوری DLSS ترجیح می‌دهند چند فریم ناچیز را فدای کیفیت تصویر بیشتر کنند.

نتیجه

وضعیت رقابتی ایجاد‌شده در حوزه‌ی بهبود بصری گیمینگ بدون افت عملکرد بسیار جالب است. AMD احتمالا با معرفی ویژگی RIS، انویدیا را وادار کرده در پاسخ، فیلتر شفاف‌ساز خود در سری Freestyle را بهبود بخشد. در این راه، انویدیا راه‌حل بهتری برای ایجاد شفافیت در مقایسه با فناوری DLSS ارائه کرده که به‌عنوان یکی از وزنه‌های فروش کارت‌های سری RTX تبلیغ زیادی روی آن شده است. اکنون رقابت این دو شرکت تراشه‌ساز بُردی بزرگ برای گیمرها محسوب می‌شود.

رقابت در این زمینه به‌معنای نوآوری بیشتر و راه‌حل‌های بهتر برای حل مشکلات موجود در کیفیت تصاویر برای گیمرها است. به‌لطف رقابتی که در این بخش ایجاد‌شده، فیلتر جدیدِ ارائه‌شده‌ی Freestyle انویدیا بسیار بهتر از آن‌ چیزی است که فیلتر پیشین ارائه می‌کرد و مهم‌تر از آن، دارندگان کارت‌های گرافیک انویدیا حالا می‌توانند تجربه‌ی استفاده از گزینه‌ی Ultra-Low Latency در درایور جدید جی‌فورس را داشته و بهبودهایی نظیر پشتیبانی از عمق رنگِ ۳۰ بیتی را در کارت‌های گرافیکشان نظاره‌گر باشند. هرچند اینتل پیش‌از‌این در پردازنده‌های گرافیکی مجتمع خود از پیمایش پردازنده‌ی گرافیکی براساس اعداد صحیح (Integer Scaling) استفاده می‌کرد، به‌کارگیری این فناوری به‌وسیله‌ی انویدیا امتیاز دیگری به‌نفع این شرکت بود. حال باید منتظر پاسخ AMD در این زمینه باشیم.

با نگاهی عمیق‌تر به شفافیت تصاویر، متوجه خواهید شد انویدیا در کُل راه‌حل بهتری در مقایسه با فناوری شفاف‌ساز رادئون ارائه کرده‌ است. کیفیت تصویری که فیلتر جدید Freestyle ایجاد می‎‌کند، معادل تصاویر خلق‌شده با RIS است؛ اما فیلتر یاد‌شده نوار تنظیماتی برای انتخاب شدتِ شفافیت در حین بازی ارائه می‌دهد که در عناوینی همچون Division 2 که جلوه‌های بصری در آن به‌صورت پیش‌فرض تا حدی شفاف و واضح هستند، گزینه‌ی ایده‌آلی به‌شمار می‌آید. همچنین فیلتر انویدیا را می‌توان به‌صورت مجزا در هر بازی تنظیم کرد.

فیلتر انویدیا سازگاری بیشتری با بازی‌های مختلف نیز دارد. این فیلتر با تمام پردازنده‌های گرافیکی انویدیا پشتیبانی می‌شود و با تمامی عناوین برپایه‌ی دایرکت‌ایکس ۱۱ و ۱۲ و رابط گرافیکی Vulkan سازگار است. این در حالی است که ویژگی RIS فقط منحصر به آخرین کارت‌های گرافیکی این شرکت از سری Navi است و قابلیت اجرا‌شدن روی عناوین مبتنی‌بر دایرکت‌ایکس ۱۱ را ندارد. اگرچه میزان تأثیر ویژگی RIS در کارت‌های گرافیک Navi بر خروجی فریم عناوین مختلف گیم ناچیز است، استفاده‌نکردن از آن تنها در کارت‌های گرافیک دیگر و پشتیبانی‌نکردن از دایرکت‌ایکس ۱۱ چندان توجیهی ندارد.

البته هنوزهم لازم است بهبود‌هایی در این ویژگی‌ها ایجاد شود. فهرستی بازی‌هایی که انویدیا قابلیت پشتیبانی از آن‌ها را دارد با اینکه طولانی است، جامع نیست. عناوین بزرگی نظیر Hitman 2 و Resident Evil 2 که سال پیش منتشر شده‌اند، در این فهرست حضور ندارند. کاربران دوست دارند نسخه‌های آزمایشی بازی‌ها نیز در این فهرست گنجانده شوند و تمامی بازی‌ها فیلتر جدید انویدیا را پشتیبانی کنند.

سؤال این است که آیا ویژگی DLSS انویدیا دیگر وجود نخواهد داشت؟ حدس‌زدنِ اینکه انویدیا این ویژگی را حذف کند یا خیر، بسیار دشوار است؛ اما افرادی که مقاله را تا اینجا مطالعه کردند، می‌دانند فیلتر جدید انویدیا هنگام داون‌سمپلینگ بهترین راهکار برای افزایش وضوح بدون افت نرخ فریم است. کاربران در‌صورت مواجهه با قابلیت‌های فیلتر جدید، فناوری DLSS را خودبه‌خود کنار خواهند گذاشت.

DLSS این مزیت را دارد که با کلیکی ساده در تمامی عناوین اجرا شود که این نیز به‌نوبه‌ی خود راهکاری مناسب برای توده‌ی وسیعی از گیمرها است. شاید اگر ویژگی DLSS با کلیک ساده تنظیمات بیشتری برای رندرهای نیمه‌بومی ارائه می‌داد، هم‌زمان تصاویر را شفاف‌‌تر می‌کرد، سطوح عملکرد بهتری ایجاد می‌کرد و علاوه‌بر سری RTX، تمامی کارت‌های گرافیک انویدیا را پوشش می‌داد، بیشتر با استقبال مواجه می‌شد. یکی از دلایلی که کاربران برای داون‌سمپلینگ دارند، ایجاد سطح عملکرد بهتر در رزولوشن‌های بسیار زیاد یا استفاده هم‌زمان از ویژگی‌های دیگری نظیر تکنیکِ رهگیری پرتو (Ray Tracing) است. باید منتظر ماند و دید در چند ماه آینده، چگونه گیمرها از این ویژگی‌ها در گیمینگ بهره می‌برند و فناوری کدام شرکت را برای بهبود جلوه‌های بصری بدون افت عملکرد در عناوین مختلف ترجیح می‌دهند.

دو نسل اخیر ساعت‌های هوشمند اپل به قابلیتی مجهز شده‌اند که با اتکا به آن می‌توانند روی زمین‌‌افتادن کاربر را تشخیص دهند. بااین‌حال، ظاهرا گوگل روی قابلیتی کاربردی‌تر از تشخیص سقوط کار می‌کند تا آن را در پیکسل ۴ قرار دهد. 

تصادف‌های رانندگی همه‌ساله در سراسر دنیا باعث جان‌باختن یک‌میلیون و ۲۵۰ هزار نفر آدم می‌شوند. براساس شایعه‌های جدید، گوگل روی قابلیتی جدید برای پرچم‌دار بعدی‌اش کار می‌کند تا با بهره‌گیری از آن، آمار فوتی‌های ناشی از تصادف‌های رانندگی را تا حدی کاهش دهد. بر‌این‌اساس، ظاهرا پیکسل ۴ با داشتن قابلیت تشخیص تصادف باعث خواهد شد سریع‌تر به افراد حاضر در تصادف رانندگی کمک برسد.

اعضای انجمن XDA-Developers اخیرا متوجه شده‌اند گوگل اپلیکیشن Emergency Information گوشی‌های پیکسل را به‌روزرسانی و بخش جدیدی با عنوان Car Crash Detection (تشخیص تصادف خودرو) را به آن اضافه کرده است. این اپلیکیشن هم‌اکنون به Personal Safety تغییرنام داده است و در صفحه‌ی ویژه‌ی آن در فروشگاه گوگل‌پلی، توضیحات زیر دیده می‌شود:

Personal Safety اپلیکیشنی ویژه‌ برای گوشی‌های پیکسل است که باعث می‌شود خطر کمتری شما را تهدید کند و درصورت بروز اتفاقات ناخوشایند، به‌سرعت به مخاطبان اورژانسی خود دسترسی پیدا کنید. 

• اگر گوشی‌تان تشخیص دهد در سانحه‌ی رانندگی حضور داشته‌اید، به شما برای برقراری تماس با اورژانس کمک می‌کند. قابلیت تشخیص تصادف خودرو در ایالات متحده‌ی آمریکا دردسترس است.
• اطلاعات پزشکی خودتان را در اپلیکیشن وارد و مخاطبان اورژانسی مدنظرتان را انتخاب کنید. به‌صورت پیش‌فرض، این اطلاعات روی صفحه‌ی قفل گوشی دردسترس خواهند بود. 
• به‌لطف قابلیت به‌اشتراک‌گذاری اورژانسی (Emergency Sharing) خواهید توانست در زمانی سریع پیام کوتاهی به‌همراه موقعیتتان برای تمامی مخاطبان اورژانسی بفرستید. 

ظاهرا این اپلیکیشن ازطریق حسگرهای شتاب‌سنج و ژیروسکوپ به‌همراه میکروفون گوشی می‌تواند بروز چنین واقعه‌ای را تشخیص دهد. پیکسل ۴ درصورت تشخیص تصادف، ازطریق ویبره و پخش صدایی بسیار بلند، از خود واکنش نشان خواهد داد و منتظر خواهد ماند به گوشی پاسخ دهید. اگر به گوشی پاسخ ندهید، پیکسل ۴ به‌صورت خودکار با اورژانس تماس خواهد گرفت و پیامی از پیش نوشته‌شده را به‌همراه موقعیت فعلی شما و برخی جزئيات دیگر برای مخاطبان اورژانسی خواهد فرستاد.

به‌نظر می‌رسد Personal Safety به‌صورت ویژه برای پیکسل ۴ طراحی شده است و روی مدل‌های قدیمی پیکسل کار نمی‌کند. درضمن، هم‌اکنون صفحه‌ی مربوط به این اپلیکیشن در پلی‌استور پاک شده است. بااین‌حال، انتظار داریم جزئيات بیشتری از این اپلیکیشن هنگام رونمایی رسمی پیکسل ۴ بشنویم. برای کسب اطلاعات بیشتری درباره‌ی گوشی‌های خانواده‌ی پیکسل ۴ می‌توانید به این مقاله در زومیت مراجعه کنید.