براساس شایعات، سونی به‌زودی یک دوربین فول‌فریم E-mount بدون آینه را معرفی خواهد کرد. پیش‌بینی می‌شود که این رونمایی تا پایان سپتامبر یا اوایل اکتبر اتفاق بیفتد. این شرکت در حال حاضر یک کد دوربین جدید به نام «WW942051» را ثبت کرده که موجب کنجکاوی طرفداران و مشتریان شده است. با توجه به جزئیات این کد دوربین، احتمالا این محصول مانند سونی a7R IV، دارای Wi-Fi با قابلیت ۵/۸ گیگاهرتز بوده و بنابراین احتمال می‌رود یکی از مدل‌های رده بالایی چون Sony a7S III یا Sony a9 II باشد.

دوربین بعدی سونی، Sony a7S III یا Sony a9 II

براساس احتمالات گفته می‌شود که شاید دوربین ثبت‌شده‌ی جدید سونی، مدل A7s III باشد و احتمالا این مدل یک رقیب برای دوربین فیلم‌برداری S1H پاناسونیک خواهد بود. از سوی دیگر برخی احتمال می‌دهند که مدل جدید ثبت‌شده احتمالا مدل Sony a9 II خواهد بود. اوایل ماه اوت قرار شد تا سونی دو دوربین APS-C جدید را اواخر ماه اوت و یک دوربین FF جدید را در ماه اکتبر معرفی کند. اکنون براساس شایعات جدید، امکان دارد که مدل جدید از سری دوربین‌های سونی، مدل a9 II باشد که در هفته‌های آینده معرفی و رونمایی خواهد شد.

هنوز مشخص نیست که دقیقا کدام مدل معرفی خواهد شد اما احتمال عرضه هر یک وجود دارد. از طرفی، برخی به‌صورت قطعی این شایعه را منتشر کرده‌اند که احتمال معرفی Sony a9 II بیشتر است و دلایل روشنی برای این نظر قطعی خود دارند. در واقع براساس احتمالات هم معرفی دوربین Sony a9 II صددرصد است و این محصول با حسگر ۳۶ مگاپیکسلی جدید رونمایی خواهد شد. به هر جهت باید منتظر بمانیم و ببینیم که سونی از کدام محصول جدید و رده‌بالای خود رونمایی می‌کند و کدام شایعه به حقیقت خواهد پیوست.

AMD ساعاتی پیش به‌صورت رسمی سری جدید پردازنده‌هایش را با نام Ryzen PRO معرفی کرد. پردازنده‌های Ryzen PRO همانطور که از نام‌شان پیدا است، به‌صورت ویژه برای کاربران حرفه‌ای طراحی و تولید شده‌اند و هدف آن‌ها، کاربران عمومی و معمولی نیست.

خانواده‌ی جدید پردازنده‌های AMD هم‌اکنون به‌صورت جهانی در دسترس هستند و شامل پردازنده‌های سری رایزن ۳۰۰۰ (Ryzen 3000) با گرافیک‌های رادئون وگا (Radeon Vega) و همچنین یک مدل از AMD Athlon PRO می‌شوند. AMD در اطلاعیه‌ای رسمی اعلام کرده است که شرکت‌های HP و لنوو از قبل برخی از سیستم‌های‌شان را به این پردازنده‌های جدید مجهز کرده‌اند و آماده‌ی عرضه‌ی آن‌ها به بازار هستند.

پردازنده‌های جدید سری Ryzen PRO شرکت AMD شامل مدل‌های مختلفی از خانواده‌ی رایزن ۹، رایزن ۷ و رایزن ۵ هستند که با اتکا به لیتوگرافی ۷ نانومتری تولید شده‌اند. یکی از پردازنده‌ها، پردازنده‌ی ۶۵ واتی رایزن ۳۹۰۰ پرو است که طی چند وقت اخیر شاهد فهرست‌شدن آن در وب‌سایت برخی از شرکای تجاری AMD بودیم. 

در جدول زیر می‌توانید نظاره‌گر مشخصات پردازنده‌های جدید پرو AMD در کنار اعضای قبلی خانواده‌ی سری ۳۰۰۰ رایزن باشید:

مشخصات فنی مربوط به پردازنده‌ی رایزن ۹ ۳۹۰۰ که در جدول بالا با علامت * مشخص شده، هنوز به‌صورت رسمی تأیید نشده است

بر اساس اعلام رسمی، پردازنده‌ی Ryzen 9 PRO 3900 همچون Ryzen 9 3900X از ۱۲ هسته‌ی ذن ۲ با ۲۴ ترد بهره می‌گیرد و در مقایسه با مدل 3900X دارای توان حرارتی کمتری معادل ۶۵ وات است (3900X از توان حرارتی ۱۰۵ وات بهره می‌گیرد). در ضمن Ryzen 9 3900 شرکت AMD دارای فرکانس پردازشی پایه و بوست (به‌ترتیب) ۳/۱ و ۴/۳ گیگاهرتز است.

پردازنده‌ی Ryzen 7 PRO 3700 از ۸ هسته و ۱۶ ترد پردازشی بهره می‌گیرد و دیگر مشخصات فنی مربوط به آن دقیقا مشابه مدل 3700X است. با این‌حال پردازنده‌ی رایزن ۷ پرو ۳۷۰۰ ویژگی‌های اضافی جدیدی دارد که آن را مختص بازار کاربران حرفه‌ای می‌کند. این گفته‌ها برای پردازنده‌های Ryzen 5 PRO 3600 و Ryzen 5 3600 نیز صدق می‌کند.

AMD همچنین پردازنده‌های Ryzen 5 PRO 3400G و 3400GE را در کنار پردازنده‌های Ryzen 3 3200G و 3200GE معرفی کرد. این پردازنده‌ها با اتکا به لیتوگرافی ۱۲ نانومتری و معماری ذن پلاس طراحی شده‌اند. APU-های رایزن ۵ و ۳ پرو سری پیکاسو مدتی پیش در وب‌سایت رسمی شرکت ASRock رؤیت شده بودند. این پردازنده‌ها نیز شباهت زیادی به مدل‌های معمولی‌ خود دارد؛ البته مدل‌هایی که در انتهای اسم آن‌ها عبارت GE دیده می‌شود، توان حرارتی کمتری دارند (۳۵ وات).

در کنار موارد یادشده، AMD پردازنده‌ای جدید از خانواده‌ی Athlon PRO با نام Athlon PRO 300GE را معرفی کرد. ظاهرا این پردازنده از توان حرارتی معادل ۳۵ وات بهره می‌گیرد و فرکانس پردازشی پایه و بوست آن برابر هستند؛ این یعنی دو هسته و چهار ترد پردازنده‌ی یادشده با فرکانس پردازشی ثابت ۳/۴ گیگاهرتز وظایف مختلف را پردازش خواهند کرد. همانطور که انتظار می‌رفت، پردازنده‌ی 300GE تنه ازا ۳ واحد محاسباتی گرافیگی وگا بهره‌مند است تا قیمت آن به‌شدت پایین بیاید.

پردازنده‌های جدید سری Ryzen و Athlon PRO شرکت AMD به ویژگی‌هایی مجهز شده‌اند که آن‌ها را مخصوص بازار پردازنده‌های حرفه‌ای می‌کند. از بین این موارد می‌توان به بیشتر بودن ویژگی‌های امنیتی آن‌ها و همچنین بهره‌مندی از فناوری GuardMI اختصاصی AMD اشاره کرد.

اچ‌پی اعلام کرده که دو سیستم جدید را با پردازنده‌های جدید AMD تولید کرده و به‌زودی آن‌ها را روانه‌ی بازار می‌کند؛ HP EliteDesk 705 G5 Small Form Factor نخستین رایانه‌ی دسکتاپ AMD است که از درایو دوگانه‌ی M.2 بهره می‌گیرد و ارزش خرید آن بسیار بالا است؛ زیرا قابلیت‌هایی عالی را با قیمتی نه‌چندان بالا ارائه می‌دهد. این سیستم قرار است امروز یا فردا با قیمت پایه‌ی ۶۶۹ دلار آمریکا در دسترس قرار گیرد. سیستم دوم، HP EliteDesk 705 G5 Desktop Mini نام دارد و کوچک‌ترین و قدرتمندترین رایانه‌ی دسکتاپ از سری رایانه‌های Ultra Small Form Factor شرکت AMD به‌شمار می‌آید. این سیستم در ماه نوامبر ۲۰۱۹ (آبان - آذر ۱۳۹۸) با قیمت پایه‌ی ۶۷۹ دلار آمریکا عرضه می‌شود.

از طرفی لنوو نیز اعلام کرده است که قصد دارد چند سیستم جدید را با پردازنده‌های تازه‌معرفی‌شده‌ی AMD روانه‌ی بازار کند. این سیستم‌های جدید شامل ThinkCentre M75s-1 و M75q-1 Tiny هستند که از پردازنده‌های جدید رایزن پرو بهره می‌گیرند؛ مدل اول، یعنی ThinkCentre M75s-1، دارای پردازنده‌‌ای با حداکثر ۱۲ هسته است. این دو سیستم در کنار بهره‌مندی از ظاهر زیبا، از امنیت بالایی بهره‌مند هستند و امکان مدیریت آن‌ها به‌شکلی ساده فراهم شده است. سیستم‌های موردبحث دارای قابلیت جدیدی با نام Smart Power-On هستند که به کاربران امکان می‌دهند تا سیستم‌شان را در جاهایی نظیر روی دیوار، زیر میز یا پشت یک مانیتور جای دهند و سپس به‌راحتی با فشاردادن کلیدهای ALT+P روی کیبورد، آن را روشن کنند. M75q-1 Tiny از یک درگاه USB Type-C و یک درگاه HDMI بهره‌مند است. در ضمن کاربر می‌تواند طبق خواسته‌ی خود، دو درگاه دیگر را در این سیستم جای دهد.

AMD به‌صورت رسمی اعلام کرده که پردازنده‌های جدید به‌صورت جهانی در دسترس هستند؛ بااین‌حال فعلا قیمت عرضه‌ی آن‌ها مشخص نشده است.

 بسیاری از افراد معتقد هستند که سگ‌‌ها بهترین حیوانات خانگی از لحاظ توانایی برقراری ارتباطات اجتماعی هستند؛ در حالی که برخی شیفته‌‌ی جانورانی ملوس‌‌تر  هستند که شاید از لحاظ وفاداری به پای رقیبان خود نرسند ولی آن‌‌قدر جذاب هستند که دل صاحبان خود را بربایند.

سگ‌‌ها قطعا بهترین دوست انسان‌‌ها به‌‌شمار می‌‌آیند. آن‌‌ها اجتماعی، وفادار و مطیع هستند. با این حال، روابط ما با گربه‌‌ها کمی متفاوت‌‌تر است. این حیوانات در مقایسه با سگ‌‌ها، گوشه‌‌گیر، مرموز و مستقل‌‌ هستند. گفته می‌شود گربه‌‌ها تنها به این خاطر با ما می‌‌مانند که به آن‌‌ها غذا می‌‌دهیم؛ دست‌کم این چیزی بود که تاکنون فکر می‌‌کردیم. نتایج پژوهش‌‌های تازه برای طرفدران این حیوانات خانگی ملوس امیدوارکننده‌‌تر از قبل است. پژوهشگران می‌‌گویند گربه‌‌ها از لحاظ احساسی همان‌‌قدر به ما وابسته هستند که سگ‌‌ها‌‌ یا نوزادان به ما وابستگی دارند.

تصور اکثر دانشمندان این‌‌گونه بود که گربه‌‌ها موجوداتی اجتماعی نیستند و تعامل با آن‌‌ها دشوار است. اما مطالعات تازه نگاهی ژرف‌‌تر به عمق زندگی اجتماعی گربه‌‌ها داشته است. دکتر ویتال می‌‌گوید:

این ایده که گربه‌‌ها واقعا اهمیتی به انسان‌‌ها نمی‌‌دهند یا هیچ واکنشی نسبت‌‌به آن‌‌ها ندارند، درست نیست.

طی مطالعه‌‌ای در سال ۲۰۱۷ که ازسوی دکتر ویتال و همکارانش انجام شد، پژوهشگران دریافتند که گربه‌‌ها تعامل با انسان‌‌ها را به خوردن غذا یا بازی با یک اسباب‌بازی ترجیح می‌‌دهند. در سال ۲۰۱۹ نیز پژوهشگران دریافتند که گربه‌‌ها رفتار خود را با یک انسان براساس میزان توجهی که وی از خود نشان می‌‌دهد، تنظیم می‌‌کند. پژوهشگران دیگری نیز کشف کردند که گربه‌‌ها نسبت‌‌به عواطف و احساسات انسان‌‌ها حساس هستند و حتی نامی که انسان‌‌ها برایشان درنظر گرفته‌‌اند را تشخیص می‌‌دهند.

در این مدت، دانشمندان درمورد میزان تعلق‌‌خاطر گربه‌‌ها نسبت‌‌به صاحبان خود همواره اختلاف‌‌نظر داشتند. با این حال، دکتر ویتال و همکارانش موفق شدند آزمایشی را طراحی کنند تا بتواند با دقت بیش‌‌تری نظریات خود را به بوته‌‌ی آزمایش بگذارند. ۳۸ فرد بالغ به‌‌همراه ۷۹ بچه‌‌گربه در مطالعه‌‌ی اخیر شرکت جستند؛ مطالعه‌‌ای که در آن یکی از آزمایش‌‌های معروف برای اندازه‌‌گیری پیوند میان سگ‌‌ها و صاحبان آن‌‌ها پیاده‌‌سازی شد. این آزمایش که با نام «secure base test» شناخته می‌‌شود، پیش‌‌تر برای نوزادان انسان مورد استفاده قرار می‌‌گرفت و هدف از آن بررسی درستی نظریه‌‌ای است که از وجود یک پیوند ذاتی میان نوزادان و افرادی که از آن‌‌ها مراقبت می‌‌کنند، حکایت دارد. نمود ظاهری این پیوند به‌‌شکل تمایل نوزاد برای نزدیک‌‌بودن به مراقبان خود توصیف می‌‌شود.

به عقیده‌‌ی دکتر ویتال، این ایده که گربه‌‌ها واقعا اهمیتی به انسان‌‌ها نمی‌‌دهند یا هیچ واکنشی نسبت‌‌به آن‌‌ها ندارند، درست نیست.

در این آزمایش ۶ دقیقه‌‌ای، گربه‌‌ها و صاحبان آن‌‌ها وارد اتاقی ناآشنا شدند. پس از دو دقیقه، صاحب گربه از اتاق خارج شد و حیوان را تنها گذاشت. این شرایط برای حیوان، به‌‌صورت بالقوه استرس‌‌زا تلقی می‌‌شود. پس از دو دقیقه صاحب گربه دوباره به اتاق بازگشت تا پژوهشگران بتوانند واکنش حیوان را ارزیابی کنند.

حدود دوسوم از گربه‌‌ها با بازگشت صاحبانشان به استقبال وی رفتند و در سیری متناوب به گشت‌‌وگذار در اتاق و بازگشت به‌‌سوی صاحبانشان ادامه دادند. پژوهشگران با مشاهده‌‌ی این رفتار چنین نتیجه‌‌گیری کردند که این حیوانات از لحاظ احساس امنیت با صاحبانشان پیوند دارند. بدین معنی که جانور در شرایط ناآشنا، صاحب خود را به‌‌عنوان یک پایگاه ایمن تلقی می‌‌کند. دکتر ویتال می‌‌گوید:

این رفتار می‌‌تواند اقتباسی از پیوند میان حیوان و والدینش در سنین جوانی باشد. چنین رفتاری ممکن است بدان معنی باشد که: «همه‌‌چیز روبه‌‌راه است. صاحب من بازگشته است. من احساس راحتی و اطمینان خاطر می‌کنم و حالا می‌‌توانم به گشت‌‌وگذار خود ادامه دهم.»

برای حدود ۳۵ درصد از گربه‌‌ها و بچه‌‌گربه‌‌ها نشانه‌‌ای از پیوند احساس امنیت با صاحبانشان دیده نشد. بدین معنی که گربه‌‌ها از صاحبانشان دوری جستند یا اینکه پس از بازگشت صاحبانشان به آن‌‌ها چسبیدند. دکتر ویتال می‌‌گوید که البته این رفتار به‌‌معنای ارتباط بد میان آن‌‌ها نیست؛ ولی نشان‌‌دهنده‌‌ی آن است که حیوان، صاحب خود را به‌‌عنوان یک پایگاه ایمن و منبع آسودگی خاطر خود نمی‌‌بیند.

یافته‌‌های اخیر همان چیزی بود که در مطالعات پیشین درمورد سگ‌‌ها و نوزادان انسان دیده شده بود. نتایج آن پژوهش‌‌ها نیز نشان می‌‌داد که ۶۵ درصد از نوزادان و ۵۸ درصد از سگ‌‌ها نیز دارای پیوند احساس امنیت نسبت‌‌به مراقبان خود هستند. آتسوکو سایتو، دانشمند رفتارشناس از دانشگاه سوفیای توکیو در این مورد می‌‌گوید:

بررسی این پدیده به ما کمک خواهد کرد تا بهتر بتوانیم تکامل رفتار اجتماعی را در حیوانات و خودمان درک کنیم.

بعد از پایان دور اول آزمایش‌‌ها، پژوهشگران نیمی از بچه‌‌گربه‌‌ها را طی دوره‌‌های تربیت و اجتماعی‌‌سازی آموزش دادند؛ در حالی که نیمی دیگر به‌‌عنوان گروه کنترلی هیچ آموزشی ندیدند. برای مدت ۶ هفته و هر هفته یک‌‌بار، بچه‌‌گربه‌‌ها با یکدیگر بازی کردند و آموزش دیدند که چطور بنشینند، بایستند و کارهای مختلف را انجام دهند. بعد از پایان این دوره‌‌ی آموزشی، پژوهشگران دوباره آزمایش پیوند احساس امنیت را تکرار کردند.

نتایج با قبل همچنان یکسان بود. این بدان معنا است که آموزش‌‌ها تأثیری در تقویت پیوند میان گربه‌‌ها و صاحبانشان نداشته است. از دیدگاه دکتر ویتال، این رفتار نشان‌‌دهنده‌‌ی آن است که زمانی‌که در یک گربه اولین پیوند شکل می‌‌گیرد، به‌‌نظر می‌‌رسد در طول زمان همچنان ثابت می‌‌ماند.

همانند سگ‌‌ها و نوزادان، درمورد گربه‌‌ها نیز نمی‌‌دانیم چه عامل‌‌هایی در شکل‌‌گیری رابطه‌‌ میان آن‌‌ها و افرادی که از آن‌‌ها نگه‌داری می‌‌کنند، مؤثر است؛ ولی پیش‌‌بینی می‌‌شود که مجموعه‌‌ای از عوامل ژنتیکی، شخصیتی و تجربی در این امر دخیل باشند.

مایکل دیلگادو، پژوهشگر رفتارشناسی جانوری از دانشگاه کالیفرنیا در دیویس بر این باور است که احتمال دارد تعداد گربه‌‌هایی که دارای پیوند احساس امنیت با صاحبانشان هستند، بیش‌‌تر از مقدار برآورد شده باشد. او می‌‌گوید برخلاف سگ‌‌ها و نوزادان، بسیاری از گربه‌‌ها بیش‌‌تر وقت خود را در فضاهای داخلی به‌‌سر می‌‌برند. بنابراین قرار گرفتن در یک محیط ناآشنا می‌‌تواند برایشان تجربه‌‌ی غریب و ترسناکی باشد. برای برخی گربه‌‌ها، واکنش وحشت‌‌آمیز ناشی از تجربه‌‌ی یک محیط استرس‌‌زا ممکن است حتی بر پیوند احساس امنیت جانور نیز غلبه کند. بنابراین نتایج حاصل از این مطالعه شاید نتواند به‌‌خوبی ابعاد عمیق پیوند عاطفی میان گربه‌‌ها و صاحبانشان را روشن کند.

دکتر دلگادو می‌‌افزاید، بررسی واکنش گربه‌‌ها نسبت‌‌به غریبه‌‌ها به‌‌جای صاحبانشان شاید بتواند روشن کند که آیا این حیوانات واقعا با یک شخص خاص ارتباط برقرار می‌‌کنند یا اینکه آن‌‌ها تنها موجوداتی اجتماعی هستند که رابطه‌‌ی خوبی با تمام انسان‌‌ها دارند. دکتر ویتال و همکارانش قصد دارند به بررسی عمیق‌‌تر خود درمورد ارتباط میان گربه‌‌ها و انسان‌‌ها ادامه دهند و ببینند که آیا می‌‌توان تغییراتی در میزان پیوند و احساس امنیت حیوان نسبت به صاحبانشان به‌‌وجود آورد یا خیر. او در انتها می‌‌گوید:

هرچه دانسته‌‌های ما درمورد گربه‌‌ها بیش‌‌تر می‌‌شود، بهتر درک می‌‌کنیم که این موجودات تا چه اندازه اجتماعی هستند و پیوندهای اجتماعی تا چه حد برایشان اهمیت دارد.

اپل به‌تازگی درخواست ثبت پتنت جدیدی کرده تا از لوگوی پشت گوشی‌های خود به‌عنوان چراغ اعلانات استفاده کند. درخواست ثبت اختراع که ابتدا توسط اپل اینسایدر مورد توجه قرار گرفت، بیان می‌کند چگونه می‌توان با تغییر ظاهر یا چراغ چشمک‌زن توجه کاربر را با استفاده از «دکوراسیون قابل تنظیم» در رویدادهایی مانند «پیام‌ها و تماس‌های ورودی» یا «یادآوری تقویم» جلب کرد.

این ایده چندان جدید نیست. ایده‌های مشابه را پیش‌تر در مدل‌هایی نظیر ریزر فون ۲ و همچنین در موتورلا وان زوم شاهد بودیم؛ موتورولا برخلاف مدل‌های قبل که از حسگر اثر انگشت به‌عنوان چراغ اعلان استفاده می‌کرد، این بار از لوگوی خود به این عنوان استفاده کرد. البته این یک مزیت بزرگ نخواهد بود، اما هنگامی که گوشی روی میز یا صندلی قرار دارد، می‌تواند مفید باشد و به کاربر یادآوری کند تا اتفاق مهمی را فراموش نکند.

این ویژگی برای محصولات اپل غریب به‌نظر نمی‌رسد. اگر به‌خاطر داشته باشید، اپل در گذشته لوگوی خود را در مک‌بوک‌ها روشن می‌کرد، با این حال این ویژگی در طراحی جدید لپ‌تاپ‌های سال ۲۰۱۵ اپل کنار گذاشته شد. با بازگشت روشنایی و کاربرد عملی به لوگوی اپل در پشت محصولات، جهش بزرگی روی نخواهد داد.

در قسمتی از توضیحات این درخواست ثبت اختراع از طرف اپل مکررا به «تلفن همراه» و تماس‌های دریافتی آن اشاره شده است، که قویا نشان می‌دهد اپل درنظر دارد از ویژگی یادشده در گوشی‌های آینده‌ی خود استفاده کند. با این حال پتنت مذکور شامل چندین تصویر می‌شود که نشان‌دهنده‌ی مجموعه‌ای از «طرح‌های دستگاه‌های الکترونیکی» است و یک لپ‌تاپ، یک تبلت و محصولی شبیه‌به آی‌مک را در بر می‌گیرد.

این نکته را مدنظر داشته باشید که مانند تمام درخواست‌های حق ثبت اختراع باید این موضوع را نیز با کمی شک و تردید نگاه کرد؛ فقط به این دلیل که شرکتی یک ویژگی را مدنظر قرار داده است، بدین معنا نیست که آن را لزوما در آینده‌ی نزدیک در محصولاتش استفاده می‌کند.

کولین یک ماده‌ی مغذی بی‌خطر و به‌سادگی قابل مصرف است که به‌طور طبیعی در برخی از غذاها وجود دارد و می‌تواند به عنوان مکمل غذایی مورد مصرف قرار بگیرد. رامون ولاسکوئز و همکارانش در مرکز پژوهشی NDRC در دانشگاه آریزونا در مطالعات خود این موضوع را مورد بررسی قرار دادند که آیا ماده‌ی مغذی موردبحث می‌تواند اثرات آلزایمر را کاهش دهد یا خیر.

اوایل سال جاری، ولاسکوئز و همکارانش متوجه شدند علائم شبه آلزایمر در موش‌هایی که مادرشان در دوران بارداری از مکمل کولین تغذیه کرده بود، کمتر بود. این پژوهشگران در مطالعات جدید خود تاثیر کولین را به جای مرحله‌ی جنینی، در مرحله‌ی بزرگسالی مورد بررسی قرار دادند. این مطالعه روی موش‌های ماده‌ای انجام شد که دارای علائم شبه آلزایمر بودند. علت تمرکز پژوهشگران بر موش‌های ماده این بود که شیوع آلزایمر در میان زنان بیشتر است. نتایج نشان می‌داد حافظه‌ی مکانی موش‌هایی که در کل دوران زندگی از مکمل کولین تغذیه کرده بودند، نسبت‌به موش‌هایی که از سطح کولین موجود در یک رژیم غذایی معمولی استفاده می‌کردند، بهبود پیدا کرد.

ژوئیه‌ی سال جاری پژوهشی که به‌وسیله‌ی پژوهشگران چینی انجام شده بود، مزایای حاصل از مکمل‌سازی دائمی کولین را در موش‌های نر دارای علائم شبه آلزایمر نشان داد. ولاسکوئز گفت:

مطالعه‌ی ما به خوبی نتایج آزمایش دانشمندان چینی را روی موش‌های ماده تکرار کرد.

مکمل‌سازی دائمی با کولین باعث کاهش فعال‌سازی میکروگلیاها می‌شود. میکروگلیاها سلول‌های تخصصی هستند که مواد زائد مغز را پاکسازی می‌کنند. اگرچه فعالیت طبیعی آن‌ها برای حفظ سلامت مغز حیاتی است اما اگر بیش از حد فعال شوند، التهاب مغز و مرگ عصبی که از علائم رایج آلزایمر هستند، رخ خواهد داد. کاهش در سطح فعال‌سازی میکروگلیاها می‌تواند راه جدیدی برای درمان بیماری‌های نورودژنراتیو مختلف مانند آسیب‌های مغزی، ام‌اس و بیماری پارکینسون باشد. نتایج این پژوهش در مجله‌ی Aging Cell منتشر شده است.

مکمل‌سازی مغز با کولین اضافی

کولین حداقل از دو راه درجهت حفاظت از مغز در برابر بیماری آلزایمر عمل می‌کند که هر دو روش در مطالعه‌ی جدید مورد بررسی قرار گرفته است. اول اینکه، کولین تولید پلاک‌های آمیلوئید بتا را مهار می‌کند. پلاک‌های آمیلوئید بتا نشانه‌ی بارز آسیب‌شناسی در بیماری آلزایمر هستند. ثانیا، مکمل‌سازی کولین از میزان فعال‌سازی میکروگلیاها می‌کاهد. فعال‌سازی بیش از حد این سلول‌ها موجب التهاب مغز می‌شود و می‌تواند درنهایت مرگ عصبی را به دنبال داشته باشد و عملکرد شناختی را مختل می‌کند. مکمل‌سازی کولین از فعالیت میکروگلیاها می‌کاهد و موجب محافظت از مغز دربرابر هجوم آلزایمر می‌شود.

ازنظر مکانیکی، کاهش در فعال‌سازی میکروگلیاها ازطریق تغییر دو گیرنده‌ی کلیدی رخ می‌دهد: گیرنده‌ی آلفا هفت نیکوتینی استیل‌کولین و گیرنده‌ی سیگما یک. نتایج گزارشی که امسال منتشر شد، نشان می‌داد که کولین مانند آگونیستی برای گیرنده‌های سیگما یک عمل می‌کند. براین‌اساس، مکمل‌سازی همیشگی کولین می‌تواند بیان گیرنده‌های سیگما یک را تغییر دهد و از این طریق از میزان فعال‌سازی میکروگلیاها کم کند (آگونیست ماده‌ای است که یک گیرنده‌ی خاص را فعال می‌کند).

زوال ویرانگر

در جامعه‌ی علمی، این موضوع به خوبی درک شده است که بیماری آلزایمر مدت‌ها قبل از آشکار شدن علائم بالینی، به مغز آسیب می‌رساند. زمانی که این علائم شناسایی می‌شوند، دیگر خیلی دیر است و بیماری غیر قابل بازگشت شده است. این بیماری علاوه‌بر ایجاد سردرگمی و تضعیف حافظه موجب از دست دادن توانایی کنترل حرکات می‌شود.

در کشور آمریکا، در حال حاضر حدود ۶ میلیون فرد مبتلا به آلزایمر زندگی می‌کنند و پیش‌بینی می‌شود که این بیماری طی چهار دهه‌ی آینده ۱۴ میلیون آمریکایی را درگیر کند. ازنظر اقتصادی، هزینه‌های مرتبط با مدیریت آلزایمر طی این مدت، به بیش از ۲۰ تریلیون دلار خواهد رسید.

به‌منظور توسعه‌ی درمان‌های موثرتر، ابتدا باید خود بیماری را درک کنیم. زنان در معرض خطر بالاتر توسعه‌ی آلزایمر قرار دارند. این مطالعه نشان می‌دهد که افزودن همیشگی کولین به رژیم غذایی ممکن است موجب کاهش آسیب‌شناسی آلزایمر در کسانی شود که بیش از همه تحت‌تاثیر این بیماری قرار می‌گیرند. علاوه‌براین، نتایج ممکن است درمورد دیگر بیماری‌های نورودژنراتیو که در آن‌ها نیز افزایش فعالیت میکروگلیاها شایع است، کاربرد داشته باشد.

دستورالعمل‌های مربوط به مصرف کولین

پژوهش‌های گذشته درمورد بیماری آلزایمر نشان داده‌اند که یک عامل موثر وجود ندارد؛ درعوض، عوامل مختلفی مانند ژنتیک، سن و سبک زندگی در توسعه‌ی این بیماری مشارکت دارند. علاوه‌براین، رژیم غذایی تاثیر قابل توجهی روی افزایش یا کاهش خطر بروز زوال شناختی دارد. نتایج یک مطالعه نشان داده است که رژیم‌های گیاهی به علت کمبود مواد مغذی کلیدی ازجمله کولین ممکن است تاثیر نامطلوبی در رابطه با این بیماری داشته باشند. گزارش دیگری نشان می‌دهد که افزایش موارد زوال عقل در انگلستان ممکن است با عدم توصیه به مصرف کولین مرتبط باشد. درواقع، از اوت سال ۲۰۱۹، بیماری آلزایمر و دیگر اشکال زوال عقل، به علت اصلی مرگ‌و‌میر در انگستان و ولز تبدیل شده‌اند.

سطوح کنونی توصیه‌شده کولین برای زنان بالغ (بزرگ‌تر ۱۹ سال) برابر ۴۲۵ میلی‌گرم در روز و برای مردان بالغ ۵۵۰ میلی‌گرم در روز است. شواهد مختلفی وجود دارد که نشان می‌دهد، مقادیر توصیه‌شده‌ی مصرف روزانه (RDI) برای داشتن روند پیری سالم خصوصا در زنان کافی نیست.

حد بالای قابل تحمل کولین (TUL) که بعید است موجب ایجاد عوارض جانبی در زنان و مردان بالغ شود، برابر با ۳۵۰۰ میلی‌گرم در روز است که ۸/۲۴ برابر بیش از حد توصیه‌شده برای زنان و ۶/۳۶ برابر بیش از حد توصیه‌شده برای مردان است. ولاسکوئز می‌گوید:

رژیم مکمل توصیه‌شده‌ی ما فقط ۴/۵ برابر حد RDI است که کاملا پایین‌تر از آستانه‌ی TUL بوده و موجب می‌شود این روش بی‌خطر باشد.

کولین در غذاهای مختلفی وجود دارد. براساس اعلام وزارت کشاورزی آمریکا (USDA)، سطوح بالایی از کولین در جگر مرغ، تخم‌مرغ، استیک گوشت گاو علف‌خوار، جوانه گندم، شیر و کلم بروکسل یافت می‌شود. علاوه بر‌این، مکمل‌های ویتامینی حاوی کولین مانند کولین بیتارترات و کولین کلراید نیز با قیمتی مناسب در دسترس هستند. مکمل‌ ویتامینی حاوی کولین برای کسانی که از رژیم غذایی گیاهی استفاده می‌کنند، مناسب است.

اثرات کولین در بدن

تمام سلول‌های گیاهی و جانوری به‌منظور حفظ انسجام ساختاری خود به کولین نیاز دارند. مدت‌ها است می‌دانیم، کولین برای عملکرد مناسب مغز مهم است. بدن انسان از کولین برای تولید استیل‌کولین استفاده می‌کند. استیل‌کولین ناقل عصبی مسئول عملکرد حافظه، کنترل عضلات و خلق‌و‌خو است. کولین همچنین برای ساخت غشاهای سلولی مورد استفاده قرار می‌گیرد و نقشی حیاتی در تنظیم بیان ژن دارد. علاوه‌بر‌این، در گزارش جدیدی که در ژانویه‌ی ۲۰۱۹ منتشر شد، چنین آمده است که کولین همچون آگونیستی برای گیرنده‌های سیگما یک عمل می‌کند که در بیماری‌زایی آلزایمر نقش دارند.

پژوهشگران در این مطالعه برای بررسی عملکرد حافظه‌ در موش‌های دارای علائم شبه آلزایمری که مکمل کولین دریافت کرده بودند، از آزمایش مارپیچ آبی استفاده کردند. نتایج نشان می‌داد که حافظه‌ی مکانی این گروه از موش‌ها بهبود پیدا کرده بود. بررسی بافت استخراج‌شده از هیپوکامپ موش‌ها نیز نشان‌دهنده‌ی تغییر در سطوح آمیلوئید بتا و کاهش در فعال‌سازی میکروگلیاها بود؛ چیزی که باعث کاهش التهاب در مغز می‌شود. هیپوکامپ در تشکیل حافظه نقش حیاتی دارد. به‌علت تغییر در گیرنده‌های کلیدی میکروگلیاها در اثر مصرف کولین، بهبود در رفتار ممکن است ناشی از کاهش فعال‌سازی میکروگلیاها باشد. ولاسکوئز می‌گوید:

ما متوجه شدیم که مکمل کولین با تغییر در گیرنده‌ی سیگما یک و گیرنده‌ی آلفا هفت نیکوتینی استیل‌کولین ممکن است منجر به کاهش بیماری مرتبط با فعال‌سازی میکروگلیاها شود. این گیرنده‌ها پاسخ ایمنی سیستم عصبی مرکزی را تنظیم می‌کنند و اختلال در تنظیم آن‌ها در بیماری‌زایی آلزایمر نقش دارد.

در مجموع، این مطالعه تاثیر مثبت حاصل از استفاده همیشگی از کولین را در زنان نشان می‌دهد. ولاسکوئز می‌گوید:

کار ما تکمیل‌کننده‌ی پژوهش اخیری است که مزایای کولین را در موش‌های نر دچار آلزایمر نشان داد. کسی مزایای استفاده‌ی دائمی از کولین را در موش‌های ماده‌ی مبتلا به آلزایمر نشان نداده بود و این جنبه‌ی نوآوری کار ما است. کولین کاندیدایی جذاب برای پیشگیری از آلزایمر است زیرا درمقایسه‌با بسیاری از داروها، گزینه‌ی بی‌خطری است. حد تعیین‌شده‌ی ۴/۵ برابر مقدار توصیه‌شده روزانه کاملا پایین‌تر از سطح تحمل این ماده بوده و این راهکار بی‌خطری برای پیشگیری از بیماری است.

اگرچه این نتایج موجب بهبود درک ما درمورد بیماری آلزایمر می‌شود اما نویسندگان می‌گویند برای تایید این موضوع که‌ آیا می‌توان از کولین به عنوان یک روشی درمانی استفاده کرد، باید آزمایش‌های بالینی انجام شود.

درحالی‌که بیشتر صفات شخصیتی ما در طول زندگی نسبتا ثابت باقی می‌مانند، گاهی نیز تغییرات درخورتوجهی در برخی ویژگی‌های شخصیتی رخ می‌دهد. معمولا با افزایش سن، بلوغ شخصیتی ما بیشتر می‌شود و با گذشت زمان پذیراتر و وظیفه‌شناس‌تر و ازنظر عاطفی باثبات‌تر می‌شویم.

درزمینه‌ی خودشیفتگی چطور؟ به‌طور‌کلی، خودشیفتگی ویژگی شخصیتی ماندگاری است و همه‌ی ما حداقل تا حدودی خودشیفته هستیم. این ویژگی شخصیتی جنبه‌های مختلفی مانند خودبینی، احساس برتری حس توانایی بیشتر برای رهبری، احساس محق‌بودن، استثمارگری و فقدان همدلی دارد. آیا خودشیفتگی به‌اندازه‌ی دیگر صفات شخصیتی پایدار است؟

خودشیفتگی را به‌عنوان مفهومِ مقابل بلوغ می‌شناسیم؛ بنابراین، شاید بتوان انتظار داشت خودشیفتگی با گذشت زمان کاهش پیدا کند؛ اگرچه در هیچ‌یک از مطالعه‌های طولی تغییرات خودشیفتگی از دوران جوانی تا میان‌سالی دنبال نشده است.

یونیک وتزل و همکارانش طولانی‌ترین بررسی طولی را درباره‌ی تداوم و تغییر در خودشیفتگی انجام داده و نتایج آن را در PsyArXiv گزارش کرده‌اند. آن‌ها نمونه‌ای از دانشجویان کارشناسی دانشگاه برکلی مبتلا به خودشیفتگی را در دوره‌ای ۲۳ ساله پیگیری کردند. پژوهشگران روی سه جنبه از خودشیفتگی تمرکز کردند: احساس محق‌بودن و خودبینی و رهبری. ازنظر حفظ روابط رضایت‌بخش، جنبه‌ی محق‌بودن سمّی‌ترین جنبه‌ی خودشیفتگی است و با انتظار برای رفتارهای خاص و کم‌ارزش انگاشتن دیگران و مخالف‌بودن همراه است.

خودبینی منعکس‌کننده‌ی داشتن غرور بیش‌از‌حد ازنظر ظاهری و موفقیت‌های فردی است و با نیاز مستمر به قرارگرفتن در مرکز توجه و شیوع زیاد خیال‌پردازی برای بزرگ‌نمایی موفقیت‌های خود همراه است. رهبری سازشی‌ترین جنبه‌ی خودشیفتگی تلقی می‌شود و با میل به رهبری و عزت‌نفس زیاد و پایداری هدف همراه است.

دانشمندان چه چیزی پیدا کردند؟ آیا خودشیفتگان هرگز بزرگ می‌شوند؟

برخی از نتایج حاصل از این مطالعه

۱. خودشیفتگی از سطح نسبتا زیادی از ثبات نسبی برخوردار بود که مشابه با ثبات دیگر خصوصیات شخصیتی و عزت‌نفس در جریان همین مرحله از زندگی است. خودبینی کمترین پایداری نسبی را در زمان داشت؛ درحالی‌که احساس محق‌بودن بیشترین پایداری نسبی را داشت؛

۲. درحالی‌که خودشیفتگی از ثبات نسبی برخوردار بود، به‌طورکلی، بلوغ این افراد با گذشت زمان افزایش می‌یافت. نتایج نشان می‌دهد وقتی افراد جوان سنشان افزایش پیدا می‌کند، تمرکز آن‌ها بر خویشتن کاهش پیدا می‌کند؛

۳. افراد دارای احساس محق‌بودن در طول زندگی وقایع منفی را تجربه می‌کنند؛

۴. دانشجویانی که خود را به‌عنوان رهبر برتر می‌بینند، تمایل دارند در مشاغلی مشغول شوند که به آن‌ها فرصت کنترل زیردستان را ازطریق نظارت یا استخدام بدهند. پژوهشگران در‌این‌باره خاطرنشان می‌کنند:

با توجه به تمایل بین‌فردی برای انجام رفتارهای خودخواهانه و غیراخلاقی و ریسک‌پذیری، این حقیقت که خودشیفتگان درنهایت در موقعیت‌هایی قرار می‌گیرند که منابع مادی و به‌طور بالقوه حتی بهزیستی زیردستان خود را کنترل می‌کنند، سزاوار توجه بیشتری در پژوهش‌های سازمانی است. فرایندهای گزینش ممکن است ناخواسته برای قراردادن این افراد در موقعیت‌هایی عمل کند که بعدا برای دیگران مشکل ایجاد می‌کند.

۵. خودبینی در عبور از مسیر جوانی به میان‌سالی وضعیت یکنواختی نداشت. احتمال حضور افرادی که در دانشگاه خودبین‌تر بودند، در روابط و ازدواج‌های ناپایدار بیشتر بود. همچنین، احتمال طلاق‌گرفتن آن‌ها نیز بیشتر بود و مدت کمتری در روابط می‌ماندند و تعداد فرزندانشان نیز کمتر بود. افزون‌براین، دانشجویانی که به‌شدت خودبین بودند، در وضعیت جسمی بهتری به‌سر می‌بردند. شاید دلیل این امر آن باشد که احتمال مراقبت از خود و انجام رفتارهای مرتبط با سلامتی نظیر ورزش و رعایت رژیم غذایی در این افراد بیشتر است؛

۶. دانشجویانی که به‌شدت حس محق‌بودن داشتند، از سطح بهزیستی و رضایت کمتری در زندگی برخوردار بودند؛

۷. درحالی‌که خودشیفتگی در تعداد بسیار کمی از افراد طی زمان افزایش پیدا کرده بود، تنوع فردی چشمگیری در میزان کاهش خودشیفتگی طی زمان وجود داشت. به‌نظر می‌رسید سطوح خودبینی عامل حفاظتی مهمی برای پیشگیری از اثرهای نامطلوب حاصل از خودشیفتگی روی سلامتی و رضایت از زندگی باشد. ناکامی در موفقیت‌های کلیشه‌ای دوران جوانی مانند ایجاد رابطه و فرزند داشتن با حفظ سطوح بالاتر از خودبینی همراه بود. پژوهشگران می‌گویند درک شکست ممکن است موجب شود افراد بسیار خودبین برای اینکه بتوانند دیگران را به‌سوی خود جلب کنند، روی وضعیت ظاهری و جسمی خود تمرکز کنند. داشتن فرزند و بودن در رابطه‌ی صمیمی با کاهش خودبینی همراه بود. براین‌اساس، ممکن است سازگاری با نقش‌های اجتماعی مرتبط با سن، موجب تغییر تمرکز فرد از خود به‌سمت دیگران شود؛

۸. کسانی که بر دیگران نظارت و بودجه‌ای را اداره می‌کردند، کاهش کمتری در خودشیفتگی کلی نشان می‌دادند (به‌خصوص از جنبه‌ی رهبری). شاید دلیل آن باشد که این موقعیت‌ها موجب تقویت و تغذیه‌ی خودشیفتگی آن‌ها می‌شود.

با نگاهی به الگوی کلی نتایج، به‌نظر می‌رسد با گذر از دوران جوانی به‌سوی میان‌سالی، از میزان خودشیفتگی افراد کاسته می‌شود و مقدار این کاهش با شغل و مسیرهای خاص خانوادگی مرتبط است که شخص در این مرحله از زندگی دنبال می‌کند. خودبینی و رهبری جنبه‌هایی از خودشیفتگی هستند که در پاسخ به رویدادها و تجارب زندگی بیش از همه دچار تغییر می‌شوند. یکی از محدودیت‌های مطالعه‌ی حاضر، این است که در این نمونه‌ی خاص، مشاغل پردرآمد و معتبر بیشتر دیده می‌شدند؛ بنابراین، قبل از تعمیم نتایج به کل جامعه، لازم است این یافته‌ها در نمونه‌هایی با دامنه‌ی وسیع‌تری از دستاوردهای زندگی تکرار شود.

شایان ذکر است این یافته‌ها به مجموعه مقالات علمی مرتبط با شخصیت می‌افزاید که نشان می‌دهند نوع رویدادهای زندگی ما کاملا تصادفی نبوده؛ بلکه تا حدودی از تفاوت در شخصیت ما ناشی می‌شوند. تجارب زندگی تا حدی با این موضوع ارتباط دارد که افراد معمولا تجاربی را انتخاب می‌کنند که با خلق‌و‌خوی آن‌ها سازگار باشد یا تجربیاتی را دنبال می‌کنند که دیگران براساس شخصیت آن‌ها برایشان انتخاب کرده‌اند.

همچنین، این نتایج مطابق با پژوهش‌هایی است که نشان می‌دهند رویدادهای مهم زندگی مانند سرمایه‌گذاری بیشتر روی شغلی یا سرمایه‌گذاری روی رابطه‌ای طولانی‌مدت، خانواده، مذهب یا رفتارهای جامعه‌پسند می‌تواند موجب تغییرات چشمگیر در خصوصیات شخصیتی شود. به‌نظر می‌رسد این موضوع درباره‌ی خودشیفتگی نیز صدق کند. درحالی‌که خودشیفتگی احتمال وقوع نتایج خاصی را پیش‌بینی می‌کند، تعهد به مسائلی که ما را از خود بیرون می‌کشاند، می‌تواند خودشیفتگی‌مان را مهار کند.

افراد مسن همیشه از این موضوع شکایت می‌کنند که جوانان امروزی بسیار خودشیفته شده‌اند؛ اما مطالعات اخیر نشان می‌دهد جوانان امروزی خودشیفته‌تر از جوانان نسل‌های گذشته نیستند. درواقع، شاید هر نسل از افراد بزرگ‌سال جوانان نسل خود را خودشیفته‌تر از دوران جوانی خود ببیند، نه به‌‌دلیل اینکه چنین چیزی واقعا وجود دارد؛ بلکه فقط به این دلیل که افراد بزرگ‌سال رشد کرده‌اند و دیگر خودشیفته نیستند.

مایکروسافت به‌دلیل مشکلات متعدد به‌روزرسانی‌های اخیر ویندوز ۱۰، هدف انتقادهای شدیدی قرار گرفت. ردموندی‌ها چندی پیش برای رفع باگ‌های ایجادشده پس از عرضه‌ی به‌روزرسانی مه ۲۰۱۹، مجبور شدند به‌روزرسانی کلی و بزرگ دیگری منتشر کردند. پس از مدتی، یکی از کارمندان سابق شرکت ویدئویی از نحوه‌ی آزمایش ویندوز و تغییرات ویندوز ۱۰ منتشر کرد. او در ویدئو خود ردموندی‌ها را به‌‌دلیل استفاده از هوش مصنوعی به‌جای کاربران انسانی در آزمایش ویندوز ۱۰ سرزنش می‌کرد.

ردموندی‌ها برای توضیح نقش هوش مصنوعی و یادگیری ماشین در آزمایش ویندوز ۱۰، پست وبلاگی منتشر کردند. آن‌‌ها اخیرا Windows 10 v1903 را به‌عنوان نسخه‌ی عرضه‌ی گسترده معرفی کردند و در حال بررسی دستگاه‌های متعدد برای مناسب‌بودن عرضه‌ی به‌روزرسانی‌های جدید ویندوز ۱۰ هستند. توسعه‌دهنده‌ی ویندوز می‌گوید v1803 اولین به‌روزرسانی ویندوز ۱۰ بود که برای بررسی مناسب‌بودن آن در دستگاه‌های گوناگون، از یادگیری ماشین استفاده شد.

پس از بررسی دستگاه‌های مناسب برای دریافت به‌روزرسانی، v1803 فقط برای کامپیوترهایی ارائه شد که مشکلی با اجرای آن نداشتند. به‌علاوه در پست وبلاگی مایکروسافت، می‌خوانیم یادگیری ماشین در مقابله با مشکلات متعدد عملکردی و اطمینان از بی‌نقص‌بودن فرایند انتشار به‌روزرسانی به آن‌ها کمک می‌کند. آمارها نشان می‌دهد کامپیوترهای شخصی‌ای که به‌روزرسانی را ازطریق یادگیری ماشین دریافت می‌کنند، مشکلات کمتری در سطح کرنل خواهند داشت. به‌علاوه، توقف فعالیت کامپیوتر و مشکلات مربوط به درایورها پس از به‌روزرسانی،‌ کمتر در آن‌ها دیده می‌شود.

در بخشی از پست وبلاگی مایکروسافت، نمودار یادگیری ماشین را می‌بینیم که زیرساخت کلی و استفاده از این فناوری را در انتخاب کامپیوترهای واجد شرایط دریافت به‌روزرسانی نشان می‌دهد. ناگفته نماند یادگیری ماشین دو قابلیت مهم به فرایندهای به‌روزرسانی اضافه می‌کند:

• این فناوری مشکلات احتمالی را در کامپیوترهای نامزد دریافت به‌‌روزرسانی شناسایی می‌کند؛ درنتیجه، مشکلات را پیش از ارائه‌ی نهایی توسعه‌دهنده‌های ویندوز شناسایی و رفع می‌کنند.
• با استفاده از یادگیری ماشین، کامپیوترهای شخصی‌ای شناسایی می‌شوند که به‌روزرسانی بی‌عیب را تجربه خواهند کرد؛ درنتیجه، به‌روزرسانی فقط برای آن‌ها ارائه می‌شود.

همان‌طورکه گفته شد، مایکروسافت از ترکیب هوش مصنوعی با یادگیری ماشین استفاده می‌کند؛ بنابراین، مدل یادگیری از به‌روزرسانی‌های گذشته نکاتی را فرامی‌گیرد و رخدادهای آتی را بهتر پیش‌بینی خواهد کرد. چنین رویکردی باعث می‌شود کامپیوترهای مجهز به سخت‌افزار یا نرم‌افزار ناهماهنگ، به‌روزرسانی را تا زمان بهبود سخت‌افزار یا نرم‌افزار برای هماهنگی دریافت نکنند.

ردموندی‌ها علاوه‌بر فناوری‌های مذکور از Azure Databricks استفاده می‌کنند تا عملکردهای غیرعادی را شناسایی و راهکارهایی برای حفاظت از کامپیوترهای شخصی هدف پیاده‌سازی کنند. البته آن‌ها از روش‌های سنتی مانند فرایندهای آزمایشگاهی و بازخوردهای زنده و تماس‌های واحد پشتیبانی برای اطمینان از منتشرنشدن به‌روزرسانی برای کامپیوترهای ناسازگار استفاده می‌کنند.

اگرچه مایکروسافت اکنون از یادگیری ماشینی برای بررسی به‌روزرسانی‌ها استفاده می‌کند، هیچ‌گاه ادعای کامل‌بودن مدل خود را نکرده است. به‌علاوه، آن‌ها تلاش می‌کنند زمان شناسایی مشکلات را از چند ساعت به چند ثانیه کاهش دهند. اگر بخواهیم به‌روزرسانی ۱۹۰۳ را به‌عنوان معیاری برای سنجش انتخاب کنیم، ردموندی‌ها هنوز راه زیادی برای تکامل مدل یادگیری ماشین خود دارند؛ مدلی که بتواند از مشکلات متعدد کاربران پس از به‌‌روزرسانی ویندوز ۱۰ جلوگیری کند. باوجوداین، آینده‌ی روشنی برای مدل کنونی تصور می‌شود و پس از تکامل، می‌توان آن را ابزاری برای کمک به مایکروسافت برای کاهش هزینه‌ی نیروی انسانی دخیل در فرایند به‌روزرسانی ویندوز دانست.

مایکروسافت در چند سال اخیر همواره در اکتبر (مهر و آبان)، رویدادی اختصاصی برای معرفی جدیدترین اعضای خانواده‌ی بزرگ سرفیس برگزار کرده است. امسال نیز از این قاعده مستثنی نیست و ردموندی‌ها مدتی پیش از برگزاری کنفرانسی ویژه در دوم اکتبر (دهم مهر) خبر دادند. براساس آنچه از گوشه‌و‌کنار شنیده‌ایم، مراسم دهم مهر مایکروسافت قرار است مراسمی بزرگ و بسیار مهم باشد. 

کنفرانس‌ پاییزه‌ی مایکروسافت بهترین فرصت برای این شرکت به‌منظور رونمایی جدیدترین دستاوردهایش است. ردموندی‌ها همواره در چند سال اخیر، محصولات جذابی در کنفرانس اکتبر به‌نمایش گذاشته‌اند و پیش‌بینی می‌کنیم امسال نیز چنین روندی را ادامه دهند. این‌بار احتمالا شاهد محصولات مختلفی ازجمله دستگاه آینده‌نگرانه و تبدیل‌پذیر آن‌ها، یعنی سرفیس سنتروس، خواهیم بود؛ دستگاهی که چند سال است شایعات مختلفی درباره‌اش می‌شنویم. 

زمان برگزاری و نحوه‌ی تماشای کنفرانس مایکروسافت

مایکروسافت در اطلاعیه‌ای رسمی اعلام کرده است می‌خواهد کنفرانس ویژه‌اش را چهارشنبه دوم اکتبر (دهم مهر) در شهر نیویورک برگزار کند. این کنفرانس ویژه در ساعت ۱۷:۳۰ به‌وقت تهران آغاز خواهد شد. ردموندی‌ها مراسم سال گذشته‌ی خودشان را به‌صورت زنده پخش نکردند؛ اما براساس ادعای وب‌سایت دیجیتال‌ترندز، امسال اوضاع فرق می‌کند. تماشای پخش زنده‌ی این رویداد ازطریق وب‌سایت رسمی مایکروسافت امکان‌پذیر خواهد بود. درضمن، زومیت قصد دارد درصورت پخش زنده‌ی کنفرانس مایکروسافت، این مراسم مهم را به‌صورت زنده پوشش دهد و تمامی اخبار کنفرانس مایکروسافت را نیز در سریع‌ترین زمان ممکن به‌اطلاع شما برساند.

مایکروسافت قصد دارد چه محصولاتی را در رویداد دهم مهر رونمایی کند؟ درادامه، انتظاراتمان از کنفرانس موردانتظار ردموندی‌ها را بیان می‌کنیم.

سرفیس پرو ۷

بسیاری از انتظاراتمان از همایش مایکروسافت مبتنی‌بر شایعه‌ها و گزارش‌هایی است که از ماه‌ها پیش شاهد انتشارشان در رسانه‌‌های مختلف بوده‌ایم. بااین‌حال، از یک موضوع مطمئن هستیم: مایکروسافت در مراسم دهم مهر، مدل جدید محصولات خانواده‌ی سرفیس پرو را رونمایی خواهد کرد. اینکه محصول یادشده سرفیس پرو ۷ نامیده خواهد شد یا خیر، در زمان برگزاری مراسم مشخص می‌شود. صرف‌نظر از نام دستگاه، به مشخصات فنی آن می‌رسیم. ماه‌ها است افشای مشخصات فنی منتسب به سرفیس پرو ۷ را در فضای مجازی شاهد هستیم.

مدل سال گذشته‌ی خانواده‌ی سرفیس پرو تفاوت چندانی با نسل پیشینش نداشت و صرفا از برخی جوانب بهبودهایی به‌خود دیده بود. سرفیس پرو ۶ درکنار بهره‌مندی از پردازنده‌ی جدیدتر و سریع‌تر، عمر باتری بیشتری داشت و در رنگ جذاب مشکی نیز دردسترس قرار گرفت. از زمان رونمایی رسمی سرفیس پرو ۶، شاهد شایعه‌های مختلفی بودیم که می‌گفتند ردموندی‌ها قصد دارند مدل سال ۲۰۱۹ را به‌شکل ویژه‌ای بازطراحی و تغییرات مهمی در آن اعمال کنند. این، یعنی سرفیس پرو ۷ احتمالا با تغییرات درخورتوجهی درزمینه‌ی طراحی روبه‌رو خواهد شد؛ تغییراتی که پیش‌تر در ۶ مدل پیشین خانواده‌ی سرفیس پرو شاهد آن‌ها نبوده‌ایم.

تغییرات سرفیس پرو ۷ شامل چه مواردی هستند؟ انتظار داریم محصول جدید مایکروسافت سرانجام به درگاه USB-C مجهز شود. تغییرات مهم دیگری را نیز احتمالا در سرفیس پرو ۷ شاهد خواهیم بود؛ ازجمله تغییراتی در تایپ کاور (Type Cover). درواقع، اخیرا رسانه‌هایی به‌نقل از منابعی مؤثق، به احتمال بازطراحی کیبورد و تاچ‌پد تایپ‌ کاور سرفیس پرو ۷ اشاره‌هایی کرده‌اند. حتی برخی رسانه‌ها گفته‌اند احتمال دارد از نمایشگر ثانویه در بخش پشتی آن نیز استفاده شود.

یکی از جالب‌ترین شایعه‌های مرتبط به سرفیس پرو ۷، به احتمال بهره‌گیری آن از پردازنده‌ی ساخت کوالکام اشاره می‌کند. نخستین لپ‌تاپی که برای پردازش وظایف مختلف از تراشه‌ی اسنپدراگون 8cx کوالکام استفاده می‌کرد، سامسونگ گلکسی بوک اس بود که در اوت گذشته معرفی شد. اسنپدراگون 8cx درواقع نخستین سیستم-روی-چیپ کوالکام است که به‌طور ویژه برای رقابت با تراشه‌ی Core i5 اینتل ساخته شده و ظرفیت بسیاری برای به چالش‌کشیدن آن دارد. بهره‌مندی از تراشه‌ی کوالکام احتمالا پشتیبانی از LTE را نیز به سرفیس پرو ۷ خواهد آورد.

سرفیس لپ‌تاپ ۳

دومین دستگاهی که انتظار دیدن آن را در رویداد ویژه‌ی مایکروسافت داریم، سرفیس لپ‌تاپ ۳ است. در چند وقت اخیر، شاهد انتشار چندین گزارش از نسل بعدی دستگاه پرچم‌دار مایکروسافت بوده‌ایم؛ بنابراین، تقریبا از حضور سرفیس لپ‌تاپ ۳ در رویداد دهم مهر مطمئنیم. طراحی ظاهری این محصول یکی از مواردی است که در چند وقت اخیر درباره‌اش بحث شده است.

گزارش‌های اخیر مدعی شده‌اند مایکروسافت قصد دارد سرفیس لپ‌تاپ ۳ را در دو مدل با نمایشگرهای ۱۳/۵ و ۱۵ اینچی تولید و روانه‌ی بازار کند. اتخاذ این تصمیم چندان تعجب‌برانگیز نخواهد بود؛ زیرا مایکروسافت در‌حال‌حاضر سرفیس بوک ۲ را در دو مدل با اندازه‌‌های متفاوت عرضه می‌کند. در شایعه‌ای دیگر اعلام شده بود مدل ۱۵ اینچ سرفیس‌ لپ‌تاپ ۳ قرار است به پردازنده‌ی ساخت AMD مجهز شود. این شایعه در ابتدا عجیب و دورازانتظار به‌نظر می‌رسید؛ اما با توجه به اینکه رسانه‌های دیگری نیز به آن دامن زدند، انتظار داریم چنین اتفاقی واقعا رنگ حقیقت به خود بگیرد و مدل بزرگ‌تر محصول جدید ردموندی‌ها از پردازنده‌ی مرکزی AMD بهره‌مند باشد.

بهره‌مندی سرفیس لپ‌تاپ ۳ از چنین پردازنده‌ای، موفقیت مهمی برای AMD به‌شمار خواهد آمد؛ به‌‌ویژه اگر پردازنده‌ی مذکور همان تراشه‌ی هشت‌هسته‌ای باشد که پیش‌تر شایعات هیجان‌انگیزی درباره‌اش شنیده‌ بودیم. نسخه‌‌ای قدرتمندتر از سرفیس لپ‌تاپ که به‌طور ویژه برای خالقان محتوا تولید شده باشد، احتمالا تأثیر مثبتی روی فروش محصول جدید این خانواده خواهد گذاشت و خالقان محتوا از آن استقبال خواهند کرد.

درکنار موارد یادشده، اطلاعات چندانی از سرفیس لپ‌تاپ ۳ مایکروسافت نمی‌دانیم. بااین‌حال، انتظار داریم این محصول نیز به درگاه USB-C مجهز شود و حاشیه‌های کمتری در اطراف نمایشگر داشته باشد. در هر صورت، با گذر زمان و آغاز مراسم مایکروسافت همه‌چیز مشخص خواهد شد.

سرفیس سنتروس و ویندوز Core OS

هیجان‌انگیزترین شایعه درباره‌ی مراسم مایکروسافت، به احتمال رونمایی سرفیس سنتروس مربوط می‌شود. این محصول درحقیقت دستگاه تبدیل‌پذیر مجهز به دو نمایشگر مجزا است و از آن با کدنام سنتروس (Centaurus) یاد می‌شود. اگر مدت‌ها است که اخبار مرتبط به مایکروسافت را دنبال می‌کنید، قطعا می‌دانید این شرکت سال‌ها است که روی محصولی دونمایشگره کار می‌کند. شایعات مربوط به این محصول در ابتدا می‌گفتند با گوشی هوشمندی تاشدنی به نام سرفیس‌فون سر و کار داریم؛ اما براساس برخی گزارش‌ها، ظاهرا مایکروسافت برای تولید دستگاهی که اندازه‌اش بیشتر در حد تبلت‌ها باشد، روند ساخت سرفیس‌فون را برای همیشه متوقف کرده است.

برخی از گزارش‌های جدید مدعی شده‌اند سرفیس سنتروس قرار است از نمایشگری تاشدنی بهره بگیرد. درضمن، گفته می‌شود ردموندی‌ها برای تثبیت لولای سرفیس سنتروس، در داخل آن از نوعی مایع خاص استفاده کرده‌اند. با همه‌ی این‌ها، پیش‌بینی می‌کنیم سنتروس درحقیقت دستگاه نسبتا بزرگ مجهز به دو نمایشگر باشد و بدون کیبورد فیزیکی عرضه شود. سرفیس سنتروس قرار نیست نخستین محصول در نوع خودش باشد، اما احتمالا مایکروسافت برای تولید آن، رویکردی نوآورانه در پیش خواهد گرفت.

درضمن، گفته می‌شود سرفیس سنتروس از نسخه‌ی ویژه‌ی ویندوز با نام ویندوز Core OS بهره خواهد گرفت. ویندوز Core OS درحقیقت سیستم‌عامل ماژولاری است که که هم‌اکنون در محصولاتی نظیر سرفیس هاب ۲ و هولولنز ۲ از آن استفاده می‌شود. البته مایکروسافت تاکنون زیاد درباره‌اش صحبت نکرده و جزئیاتی زیادی از آن به‌اشتراک نگذاشته است. گرچه ویندوز Core OS قرار است تا حد زیادی حس‌و‌حالی شبیه به ویندوز ۱۰ را به کاربر منتقل کند، احتمالا ویژگی‌های جدیدی خواهد داشت و تغییرات متعددی به‌‌خود خواهد دید و این تغییرات به‌منظور بهبود تجربه‌ی کار با دو نمایشگر اعمال خواهند شد. انتظار نداریم ردموندی‌ها بخواهند در رویداد دهم مهر به‌صورت کامل سرفیس سنتروس یا ویندوز Core OS را رونمایی کنند؛ با‌این‌حال امیدواریم آن‌ها را در مراسمشان به‌نمایش بگذارند.

سرفیس هدفون، سرفیس استودیو ۳ و موارد دیگر

مایکروسافت در رویداد پاییزه‌ی سال پیش،‌ چهار محصول جدید رونمایی کرد و انتظار داریم در مراسم امسال، بخواهد مدل جدید آن‌ها را معرفی کند. احتمالا در مراسم دهم مهر شاهد مدل به‌روزرسانی‌شده‌ی سرفیس استودیو خواهیم بود. سرفیس استودیو All-in-One اختصاصی مایکروسافت برای رقابت با iMac اپل است. افزون‌بر‌این‌، احتمالا ردموندی‌ها در مراسمشان، مدل جدید ماوس و کیبورد خاطره‌انگیز سری ارگونومیک را نیز معرفی خواهند کرد. حتی این احتمال وجود دارد در مراسم پیش‌ رو سرفیس هاب 2X را ببینیم؛ محصولی که عرضه‌ی آن برای سال ۲۰۲۰ تعیین شده است.

همچنین، انتظار می‌رود ردموندی‌ها به فکر معرفی مدل بهبودیافته‌ی سرفیس گو باشند. البته تاکنون هیچ شایعه‌ای در این زمینه نشنیده‌ایم و معرفی مدل جدید سرفیس گو صرفا حدس و گمان است. یکی از محصولات جالبی که مایکروسافت سال گذشته معرفی کرد، سرفیس هدفون بود که شمار زیادی از کارشناسان آن را تحسین کردند. انتظار داریم مدل جدید سرفیس هدفون در مراسم امسال رونمایی شود.

درانتها، به دستگاه تبدیل‌پذیر دیگر مایکروسافت، یعنی سرفیس‌بوک می‌رسیم. احتمال کمی وجود دارد مایکروسافت بخواهد در رویداد دهم مهر مدل جدید سرفیس‌بوک را رونمایی کند. فراموش نکنید در اوایل سال ۲۰۱۹، نسخه‌ی جدید سرفیس‌بوک ۲ به آخرین پردازنده‌ی چهار هسته‌ای اینتل مجهز شده بود. البته دو سال از معرفی رسمی سرفیس‌بوک ۲ می‌گذرد و احتمال می‌دهیم رویداد دهم مهر، بهترین زمان برای رونمایی نسخه‌ی جدید باشد.

اپل درحال‌حاضر از نمایشگر‌ LCD با نور پس‌زمینه LED استفاده می‌کند تا تصویری با تضاد رنگی زیاد و تیرگی عمیق و سفیدی روشن را به‌نمایش درآورد. درحالی‌که برخی از تولیدکنندگان لپ‌تاپ‌های ویندوزی شروع‌ به‌ استفاده از پنل اولد در محصولات جدید خود کرده‌اند، به‌نظر می‌رسد کوپرتینویی‌ها برخلاف روند موجود، از به‌کارگیری پنل اولد در آیپد‌ها و مک‌بوک‌های آتی خود صرف‌نظر خواهند کرد. 

براساس جدیدترین تحلیل مینگ‌چی کو، مطرح‌ترین تحلیلگر مسائل مربوط‌ به اپل، انتظار می‌رود کوپرتینویی‌ها از اواخر سال ۲۰۲۰ تا اواسط سال ۲۰۲۱ آیپد‌ها و مک‌بوک‌هایی با نمایشگر Mini-LED روانه‌ی بازار کند. در این نمایشگر‌های جدید، برای نمایش بهتر رنگ‌ها و افزایش تضاد رنگ تقریبا از ۱۰هزار LED استفاده شده است. در مقایسه با پنل‌های OLED، پنل‌های Mini-LED امکان ساخت محصولاتی نازک‌تر و سبک‌تر را فراهم می‌سازند. 

با‌این‌حال، یکی‌ دیگر از دلایل مهمی که موجب مهاجرت اپل از پنل‌های OLED به Mini-LED شده، کاهش وابستگی به سامسونگ بوده است. 

هم‌اکنون ال‌جی، Epistar، ژن دینگ، Radiant Opto-Electronic، نیچیا، آواری هلدینگ و TSMT‌ از بزرگ‌ترین تولیدکنندگان پنل‌های Mini-LED‌ هستند.

بی‌تردید AMD بزرگ‌ترین برنده‌ی رقابت شرکت‌های تولیدکننده‌ی سیستم خنک‌کننده‌ی کارت‌های گرافیک‌ خانواده Navi است. شرکت‌هایی چون MSI ،ASUS ،ASRock ،XFX ،SAPPHIRE و به‌ويژه Powercolor نمونه‌هایی از بهترین خنک‌کننده‌های سفارشی‌شده‌ را تولید می‌کنند و خبر همکاری Powercolor و EK برگ برنده‌ی دیگری در بازار رنگارنگ کارت‌های گرافیک برای AMD خواهد بود. Powercolor تصاویری از کارت گرافیک Radeon RX 5700 XT با خنک‌کننده مایع موسوم به Liquid Devil را منتشر کرده که احتمالا بهترین نمونه از کارت گرافیک خانواده‌ی Navi است.

با کمی ویرایش تصویر می‌توان به‌راحتی نماد تولیدکننده‌ی بلوک‌ مایع حرفه‌ای EK را روی قسمت پایین این کارت دید که همکاری دو شرکت را تأیید می‌کند. این بلوک به سیستم‌های متداول آبی متصل خواهد شد که میزان کارایی را افزایش و دمای کارت را کاهش می‌دهد؛ اما نمیتوان انتظار داشت که این افزایش بازده ۱۰ تا ۱۵ درصد باشد؛ زیرا مایع استفاده‌شده در آن آب است.

این بلوک به‌‌صورت اختصاصی برای Powercolor طراحی و علامتی مشابه اهریمن یخی دارد. همچنین احتمالا از سیستم رنگ RGB معمول با حالت پیش‌فرض قرمزرنگ بهره خواهد برد و انتظار می‌رود افزایش سرعت ۱ تا ۲ درصدی را نصیب خریداران کند. نمی‌توان اطلاعات بیشتری از تصویر منتشرشده به‌دست آورد و تاریخ انتشار این محصول نیز مشخص نشده است.