به‌تازگی آمازون و فورد به‌ترتیب ۷۰۰ و ۵۰۰ میلیون دلار در استارتاپ ریوین (Rivian) سرمایه‌گذاری کرده‌اند. اخیرا نیز این شرکت توانست سرمایه‌ی زیادی از کاکس اتوموتیو (Cox Automotive) جذب کند. آمازون یکی از اولین شرکت‌هایی بود که روی برند نوپای ریوین سرمایه‌گذاری کرد و اکنون می‌خواهد مطمئن شود ریوین خودروهای برقی زیادی برای ساخت دارد. آمازون ۱۰۰ هزار دستگاه ون برقی برای تحویل کالا به مشتریان خود در سراسر جهان می‌خواهد.

دیو کلارک، معاون ارشد خدمات مشتریان و عملیات جهانی آمازون، در توئیتی درباره‌ی خودروهای الکتریکی ریوین اعلام کرد:

ناوگان ما در حال برقی‌شدن است. بسیار هیجان‌زده‌ام که سفارش ۱۰۰ هزار دستگاه خودرو برقی مخصوص تحویل کالا را اعلام کنم. تاکنون این سفارش، بزرگ‌ترین سفارش وسایل نقلیه‌ی تحویل برقی به‌شمار می‌رود. 

ون‌های برقی جدید در سال ۲۰۲۱ وارد بازار خواهند شد. خودروهای الکتریکی یادشده بخشی از تعهد آمازون به مقابله با تغییرات اقلیمی است. تعهد اخیر از کسانی که آن را امضا می‌کنند، خواسته است تا سال ۲۰۴۰ هرگونه اقدام ممکن برای کاهش تولید کربن در سراسر جهان را انجام دهند. 

آمازون می‌گوید سفارش ۱۰۰ هزار دستگاه ون برقی بزرگ‌ترین سفارش برای این نوع وسیله‌ی نقلیه تاکنون است. آمازون می‌خواهد تا سال ۲۰۲۲ تعداد ۱۰ هزار دستگاه از این ون‌های برقی را در خیابان‌ها داشته باشد و ریوین باید ۹۰ هزار دستگاه دیگر را تا سال ۲۰۳۰ تحویل دهد. آمازون تخمین می‌زند این ون‌های برقی تحویل کالا از ورود حدود چهار تُن کربن به جوّ زمین جلوگیری می‌کنند. تا آن زمان، آمازون از ۱۰۰ درصد انرژی تجدیدپذیر در زیرساخت‌های جهانی خود استفاده خواهد کرد. برنامه این است که میزان استفاده‌ی آمازون از انرژی تجدیدپذیر تا سال ۲۰۲۴ به ۸۰ درصد برسد.

هنوز اطلاعات زیادی درباره‌ی این خودروهای برقی وجود ندارد. ریوین سیستم ماژولار اختصاصی دارد و به آن اجازه می‌دهد محصولات خود را به شکل دلخواه ارائه دهد. در شرایط کنونی، مطمئن نیستیم این پلتفرم و ون برقی مطابق با نیازهای تحویل آمازون باشد. شاید این شرکت مجبور باشد چیزی متناسب با نیازهای بزرگ‌ترین سرمایه‌گذار خود تولید کند.

استارتاپ نوپای ریوین همچنین پیکاپ برقی R1T و شاسی‌بلند برقی R1S را طراحی کرده است که تحویل اولین نسخه‌ها به خریداران از اواخر سال آینده‌ی میلادی آغاز می‌شود. علاوه‌‌بر‌‌این، مشارکت با فورد نیز در برنامه وجود دارد و ریوین و فورد قصد دارند خودرو برقی جدیدی طراحی کنند. گفته می‌شود شاسی‌بلند ریوین R1S درصورت مجهزبودن به باتری ۱۸۰ کیلووات‌ساعت، می‌تواند مسافتی حدود ۶۶۰ کیلومتر را با هربار شارژ طی کند. 

علاقه‌‌مندان به گوشی‌های هوشمند وان‌پلاس به‌شدت درانتظار معرفی وان‌پلاس ۷ تی هستند؛ محصولی که انتظار می‌رود مهر رونمایی شود. تاکنون اخبار بسیاری درباره‌ی گوشی جدید وان‌پلاس به‌اشتراک گذاشته شده است. چند روز قبل، گفته شد وان‌پلاس ۷ تی چهارم مهر با نمایشگر ۹۰ هرتزی معرفی می‌شود. حتی پیت لاو، بنیان‌گذار و مدیرعامل وان‌پلاس، رندرهایی از گوشی هوشمند بعدی این شرکت را منتشر کرد که در آن‌ها، طراحی دستگاه پیش از فرارسیدن موعد رونمایی رسمی دیده می‌شد.

تا این لحظه، اطلاعات بسیار کمی از فناوری شیشه‌ی مات پنل این گوشی هوشمند دردسترس است؛ اما درمقابل، اخباری درباره‌ی فناوری شارژ سریع وان‌پلاس ۷ تی منتشر شده است. پیت لاو در گفت‌وگویی با خبرگزاری TechRadar اعلام کرد:

معتقدیم فناوری شارژ سریع Warp Charge 30T بهترین راهکار برای شارژ گوشی‌های هوشمند است. کاربران می‌توانند دستگاه خود را حتی حین استفاده با سرعتی ۲۳ درصد سریع‌تر از قبل شارژ کنند.

وان‌پلاس ۷ پرو از فناوری شارژ سریع بهره می‌برد و در مدت زمان ۲۳ دقیقه، باتری دستگاه از صفر درصد شارژ تا ۱۰۰ درصد شارژ می‌شود. ظاهرا مدیرعامل وان‌پلاس ادعا می‌کند وان‌پلاس ۷ تی ازنظر سرعت شارژشدن از وان‌پلاس ۷ پرو نیز پیشی خواهد گرفت. پیت لاو درادامه‌ی صحبت‌های خود، دلیل معرفی‌نشدن وان‌پلاس ۷ پرو با فناوری شارژ سریع‌تر را توضیح می‌دهد: 

برای آنکه بتوانیم محصولی تمام‌عیار به بازار عرضه کنیم، به زمان نیاز داشتیم و سعی نکردیم به‌بهای اول‌بودن، فناوری ناقصی را دراختیار کاربران خود قرار دهیم. اکنون باافتخار می‌گوییم فناوری شارژ سریع دستگاه جدید، از هر نظر آزمایش و بررسی شده و آماده‌ی ارائه به علاقه‌مندان برند وان‌پلاس است.

فناوری شارژ سریع Warp Charge 30 هم‌زمان با معرفی گوشی هوشمند جدید وان‌پلاس رونمایی خواهد شد و دردسترس کاربران قرار خواهد گرفت. شارژر جدید کمی بزرگ‌تر از شارژرهای معمولی است. پیت لاو درادامه اضافه کرد:

برخلاف اکثر راهکارهای ارائه‌‌‌شده درباره‌ی فناوری شارژ سریع، فناوری Warp Charge 30 به‌جای آنکه در داخل دستگاه، مدیریت انرژی را برعهده داشته باشد، در داخل خودِ شارژر این کار را انجام می‌دهد. به‌ همین دلیل، گوشی هوشمند داغ نمی‌شود و حتی حین استفاده نیز امکان شارژشدن باتری آن با سرعت بیشتر وجود خواهد داشت.

هواوی و سامسونگ نیز در حوزه‌ی فناوری شارژ سریع حضور فعالی دارند؛ اما وان‌پلاس درکنار توجه به افزایش سرعت شارژ، از فناوری بسیار متفاوتی نیز استفاده می‌‌کند. پیت لاو خاطرنشان کرد:

آخرین نسخه‌ی شارژر سریع Warp Charge برای دستیابی به توان ۳۰ واتی، قابلیت انتقال جریان ۶ آمپر را در ولتاژ ۵ ولت داشت. برخلاف سایر فناوری‌های شارژ سریع که برپایه‌ی ولتاژبالا عمل می‌‌کنند، فناوری شارژ سریع Warp Charge 30T قابلیت شارژکردن سریع باتری را بدون گرم‌شدن بیش‌از‌حد حتی در زمان استفاده از دستگاه دارد. درنتیجه، کاربران می‌توانند حین شارژشدن دستگاه، حتی با گوشی هوشمند خود به‌راحتی بازی کنند و هم‌زمان دستگاه شارژ شود. 

فناوری شارژ بی‌سیم وان‌پلاس

در‌حالی‌که وان‌پلاس همچنان به توسعه‌ی فناوری شارژ سریع ادامه‌ می‌دهد؛ اما ظاهرا انتظار نمی‌رود در رویداد معرفی گوشی هوشمند وان‌پلاس ۷ تی، شاهد معرفی شارژ بی‌سیم این شرکت باشیم. پیت لاو درادامه‌ی صحبت‌های خود اعلام کرد:

فناوری شارژ بی‌سیم در‌حال‌حاضر از سرعت مطلوب تأیید‌شده‌ی ما بهره نمی‌برد؛ درنتیجه، این فناوری را به دستگاه‌های خود اضافه نکرده‌ایم. 

وان‌پلاس در حالی چنین موضوعی را مطرح می‌کند که سامسونگ گوشی‌های هوشمند گلکسی نوت ۱۰ و گلکسی نوت ۱۰ پلاس را با فناوری شارژ بی‌سیم ۱۵ واتی معرفی کرد. با این همه، ظاهرا به‌نظر نمی‌رسد حداقل در سال ۲۰۱۹ معرفی فناوری شارژ بی‌سیم وان‌پلاس را شاهد باشیم. 

سرفیس هدفون نیز همانند سرفیس استودیو از طراحی ظاهری فوق‌العاده‌ای برخوردار است و کاربران در سراسر جهان این محصول را به‌دلیل طراحی فوق‌‌العاده و راحتی استفاده تحسین کرده‌‌اند.

هدفون سرفیس که با هدف استفاده‌ی توسعه‌دهندگان و سایر کارمندان اداری خواهان بهره‌وری بیشتر در محیط‌ کاری طراحی شده است. پیش‌تر گفته شده بود سرفیس هدفون مایکروسافت از قابلیت حذف نویز در ۱۳ سطح مختلف برخوردار است.

درواقع، سرفیس هدفون به چهار میکروفون فعال مخصوص حذف نویز مجهز است و می‌‌تواند تا ۳۰ دسی‌بل صدا را تضعیف کند. درنتیجه، کاربر با چرخاندن ولوم حذف نویز، می‌‌تواند صدا را به‌شکلی تنظیم کند که بهتر صدای محیط اطراف را بشنود.

افزون‌براین، سرفیس هدفون از درایورهای ۴۰ میلی‌متری برای انتقال صوت تا ۱۱۵ دسی‌بل، پخش و توقف خودکار موسیقی، امکان شارژشدن از طریق پورت USB-C، جک ۳.۵ میلی‌متری و ۱۵ ساعت عمر باتری بهره می‌برد و از مکالمه‌های تلفنی و بلوتوث اتصال سریع اختصاصی مایکروسافت پشتیبانی می‌کند.

مایکروسافت از سه سال پیش تاکنون مشغول کار روی هدفون فوق‌العاده‌‌اش است. پانوس پانای (Panos Panay) اعتقاد دارد این محصول یکی از محصولات رؤیایی و کم‌نظیر مایکروسافت خواهد بود.

گمانه‌زنی‌ها حاکی از آن است که نسل جدید قلم سرفیس مایکروسافت دوم اکتبر (دهم مهر) هم‌زمان با رویداد سالانه‌ی سخت‌افزار مایکروسافت در پاییز معرفی خواهد شد. احتمال می‌رود قلم جدید سرفیس مایکروسافت به فناوری شارژ بی‌سیم مجهز باشد. در اسناد مربوط به کمیسیون ارتباطات فدرال در ایالات متحده‌ی آمریکا (FCC)، به وجود «سیم‌پیچ شارژ» اشاره شده است که به‌احتمال زیاد به منبع تغذیه‌ی درونی این قلم برای شارژشدن اشاره می‌کند. مدل‌های فعلی قلم سرفیس مایکروسافت از باتری‌های AAAA برای تأمین انرژی استفاده می‌کنند و درصورت صحت اطلاعات مذکور، مدل جدید این محصول مایکروسافت از باتری این‌چنینی بی‌نیاز خواهد بود.

کالبدشکافی قلم‌های رقبای استایلوس با شارژ بی‌سیم نشان می‌دهد چنین سیم‌پیچ‌هایی دقیقا به همین منظور به‌کار برده می‌شوند. در کانال یوتیوب JerryRigEverything که گوشی‌ها و گجت‌های هوشمند جدید را کالبدشکافی می‌کند، در قلم اس پن گلکسی نوت ۱۰ پلاس، این سیم‌پیچ شارژی در سر قلم دیده شده بود که وظیفه‌ی انتقال شارژ بی‌سیم را برعهده دارد.

نسل دوم قلم اپل نیز که به‌صورت مغناطیسی می‌تواند به بدنه‌ی آیپد پرو وصل شود، از چنین سیم‌پیچ شارژی بهره می‌برد. گفتنی است قلم سرفیس درحال‌حاضر به‌صورت مغناطیسی می‌تواند به بدنه‌ی لپ‌تاپ‌های سرفیس وصل شود؛ اما قابلیت شارژ بی‌سیم ندارد؛ بنابراین، امیدواریم پرونده‌ی FCC مایکروسافت نشانه‌ای برای تحقق قابلیت شارژ بی‌سیم در آینده‌ای نزدیک باشد.

تصویر کالبدشکافی سیم‌پیچ مشابهی در نسل دوم قلم اپل، برگرفته شده از iFixit

احتمالا قلم سرفیس جدید مایکروسافت را که ویژه‌ی سرفیس پرو خواهد بود، باید به‌عنوان لوازم‌جانبی مجزا با قیمت ۹۹ دلار خرید. دو هفته‌ی دیگر در رویداد سخت‌افزاری مایکروسافت، اطلاعات بیشتری از این محصول را با شما همراهان زومیت به‌اشتراک خواهیم گذاشت.

نخستین‌بار مقام‌های رسمی نیروی دریایی آمریکا تأیید کردند سه ویدئو مرموزی که قبلارسانه‌ها افشا کرده بودند، واقعیت داشته‌اند. سال قبل، ویدئو‌های عجیبی از مشاهده‌ی یوفوها و گزارش‌‌هایی از برنامه‌ی فوق‌محرمانه‌ی پنتاگون افشا شد. گروه تحقیقاتی تی‌تی‌اس‌ای (TTSA) وابسته به شبکه‌ی تلویزیونی CBS، چندین مورد از مشاهده‌ی اشیای پرنده‌ی ناشناس را در سال ۲۰۰۴ گزارش داد که در آن زمان، از آن به‌عنوان «وسیله‌ی نقلیه‌‌ی هوایی غیرعادی» (Anomalous Aerial Vehicle) یاد شد. در گزارش تی‌تی‌اس‌ای اشاره شده بود که این رویدادها، تنها یک‌بار اتفاق نیفتادند؛ بلکه چندین‌بار خلبانان نیروی دریایی ایالات متحده‌ی آمریکا با اشیای پرنده‌ی اسرارآمیزی در حریم هوایی این کشور برخورد کرده‌اند.  

در اکثر مواقع، حسگرهای پیشرفته‌ی پنتاگون توانسته بودند این یوفوها را تا زمان خروج از محدوده‌ی رادارها رصد کنند؛ اما در رویدادی مرموز، شیء پرنده‌ی بیضوی سفیدرنگی را دو جنگنده‌ی مک‌دانل داگلاس اف/ای-۱۸ هورنت تعقیب کردند. در این ویدئو، شیء‌ پرنده‌ی مرموز با سرعتی برق‌آسا از محدوده‌ی رادارها خارج شده بود. حال، ارتش ایالات متحده‌ی آمریکا رسما تأیید کرد این پدیده‌های ناشناس واقعی بوده‌اند. اگرچه طبق اعلام مقام‌های نظامی آمریکا این ویدئو در زمان افشا غیرمحرمانه طبقه‌بندی شد، به‌گزارش وب‌سایت اسرار دولتی بلَک وُلت (The Black Vault)، ظاهرا این موضوع صحت نداشته است.

یکی از سخن‌گویان نیروی دریایی ایالات متحده‌ی آمریکا به بلَک‌ وُلت گفته است این ویدئوها واقعی بودند؛ موضوعی که می‌تواند اولین تأیید رسمی ارتش آمریکا درباره‌ی این پدیده‌های شناسایی‌نشدنی باشد. با‌این‌حال، همان‌طور که گفتیم، اصطلاح شیء ناشناس پرنده یا همان یوفو (UFO) دیگر در اسناد رسمی به‌کار نمی‌رود.  

جوزف گرادشر، سخن‌گوی رسمی معاون عملیات نیروی دریایی، به بلَک وُلت گفته است نیروی دریایی اصطلاح «پدیده‌ی هوایی ناشناس» (Unidentified Aerial Phenomena) را برای اشیائی به‌کار می‌برد که در این ویدئوها دیده می‌شوند. به‌کاربردن اصطلاح پدیده‌ی هوایی غیرعادی به‌وسیله‌ی نیروی دریایی و دیگر سازمان‌های اطلاعاتی مشخصا هواپیماها و اشیای شناسایی‌نشدنی را دربر می‌گیرد که وارد حریم هوایی کشور شده‌اند.

درواقع، واضح است که این تأیید رسمی به‌معنای وجود موجودات فضایی نیست و نمی‌تواند گواهی بر این باشد که نیروی دریایی ایالات متحده‌ی آمریکا از ماهیت این اشیاء خبر دارد و تنها بدین معنا است که پدیده‌های هوایی ناشناس اشیای پرنده‌ی شناسایی‌نشدنی هستند. نیروی دریایی ایالات متحده‌ی آمریکا قبلا از اصطلاح وسیله‌ی نقلیه‌ی هوایی غیرعادی استفاده کرده بود. این اصطلاح از درون همان اسنادی بیرون کشیده شد که سال ۲۰۱۷ نشریه‌ی نیویورک‌تایمز افشا کرده بود.  

نیویورک‌تایمز در دسامبر ۲۰۱۷ (آذر ۱۳۹۶) نخستین‌بار از برنامه‌ی مخفی «شناسایی تهدیدات هوافضایی پیشرفته» پنتاگون پرده برداشت. براساس گزارش این نشریه، به برنامه‌ی مذکور پنتاگون که بین سال‌های ۲۰۰۷ تا ۲۰۱۲ در جریان بود، درمجموع ۲۲ میلیون دلار بودجه اختصاص داده شده بود. پنتاگون اعلام کرده بود این برنامه‌ی مخفی را در سال ۲۰۱۲ متوقف کرده؛ اما در همین گزارش، منابعی موثق به نیویورک‌تایمز گفتند برنامه‌ی یادشده هنوز ادامه دارد.

گرادشر اظهار کرد اصلا نیروی دریایی قصد نداشته است این ویدئوها را برای عموم مردم منتشر کند و هیاهویی که از پوشش رسانه‌ای این ویدئوها به‌پا شد، هرگز جزئی از برنامه‌ی پنتاگون نبوده است. به‌هر‌حال، حتی تأیید رسمی مقام‌های نظامی آمریکا نیز نمی‌تواند چیزی را درباره‌ی ماهیت واقعی این اشیای پرنده‌ی ناشناس تغییر دهد.

 نیم قرن پس از جمله‌ی ماندگار «جهشی بزرگ برای بشریت» از نیل‌آرمسترانگ، ظاهراً مقیاس جهش‌های بزرگ بشر بسیار کوچک شده است. بله، هنوز هم نسبت به چیزهای بزرگی مثل آسمان‌خراش‌ها و راکت‌های جاذبه‌گریز هیجان داریم، با اینحال بسیاری از جهش‌های بزرگمان نسبت به سال قبلشان به طرزی باور نکردنی در ابعاد بسیار کوچکی اتفاق می‌افتند. نسل جدید تجهیزات قابل حمل مثل لپ‌تاپ و گوشی و ساعت‌های هوشمند صرفاً میلی‌مترهای ناچیزی از ضخامت قبلی‌ها کم می‌کنند تا کمی کوچک‌تر و قابل‌حمل‌تر از قبل‌شان بشوند. فناوری کریسپر CRISPER/cas9 به محققین اجازه می‌دهد در ابعاد یک ژن دست به ویرایش بزنند که بالقوه می‌تواند بیماری‌ها را ریشه‌کن کند. و فرایندهای نوین در مقیاس نانومتر، تراشه‌سازان را قادر می‌سازد ترانزیستورهای بیشتر و بیشتری در مدارهای داخلی جای بدهند و هر  ۱۲ الی ۱۸ ماه قدرت پردازش را دوبرابر بکنند.

دنیای رباتیک هم از این قاعده مستثنی نیست. خیال می‌کنید ربات‌هایی مثل ربات سگ‌نمای Spot و انسان‌نمای Atlas از شرکت بوستون داینامیکس، چون بیشتر از سایرین دیده می‌شوند، پس بالای قله‌ی نوآوری هم قرار دارند؟ خیلی عجله نکنید!  آنسوی کوچک‌تر این طیف، شاید پیشرفت‌ها خیلی به چشم نیایند، اما با ابعادی که دارند بسیار هیجان‌انگیزتر هستند.

به دنیای ریز-ربات‌ها در ابعاد میکرو خوش آمدید. دسته‌بندی خاصی از علم رباتیک که هرچند از خواهر و برادرهای بزرگِ آهنی‌شان کمتر نظر مردم را جلب و نگاه‌ها را برمی‌گرداند، اما هر ذره‌شان به همان اندازه متحول کننده است. این ریز ربات‌ها کاربردهای گسترده‌ای، از انجام شاهکارهای جراحی در مقیاس میکرو و نانو گرفته تا جستجوی دیگر سیارات دارند.

نمونه‌ها همه جا هستند

نمونه‌های عملی این فناوری همه جا هست. اخیراً محققین دانشگاه کالیفرنیای جنوبی یک ربات حشره‌نما ساخته‌اند که کمتر از یک گرم وزن دارد و ابعادش از سکه‌ی یک پِنی هم کوچکتر است.

در مؤسسه‌ی سامانه‌های هوشمند مکس‌پلانک آلمان، مهندسین توانسته‌اند خودروی قابل هدایت کوچکی بسازند که شاید ابتدا خیلی هم عجیب به نظر نیاید اما نه وقتی که بفهمید این خودرو بجای یکی از آن ماشین‌بازی‌های کوچک فورد و شورولت، خودرویی است در ابعاد فقط ۴۰ الی ۵۰ میکرون. یعنی کمتر از نصف قطر تار موی انسان. این آزمایشگاه مجموعه‌ای از این ریزماشین‌های متحرکِ خودمونتاژ را ساخته که قابلیت برنامه‌ریزی شدن دارند و می‌توانند خودشان را برای طیف گوناگونی از کاربردها مونتاژ بکنند. و این تازه تمام ماجرا نیست؛ دکتر متین سیتی، مدیر بخش هوش فیزیکی مؤسسه مکس‌پلانک می‌گوید:

تیم ما امکان ساخت ریز ربات‌ و «ریز زیست‌ربات‌» هیبریدی را ممکن کرده است. در بخش ربات‌های ریزمقیاس توانسته‌ایم انواع مختلفی از ربات‌های چندکاره و چندحرکتی منعطف و نرم بسازیم که با برنامه‌ریزی از راه دور، قابلیت شکل‌پذیری دارند. برای ساخت چنین ریز ربات‌هایی از حیوانات کوچک و نرم همچون عروس دریایی، هزارپا، کرم‌، اسپرم و لارو سوسک الهام گرفته‌ایم. همچنین در بخش ریز زیست‌ربات‌ها، با استفاده از  باکتری و  جلبک  توانسته‌ایم ریزشناگرانی بسازیم که می‌توانند محموله‌هایمان را به نقاط هدف  برسانند. ریزشناگرانی که نسبت به عوامل ریزمحیطی اطرافشان همچون اکسیژن، مواد شیمیایی، تغییرات PH یا نور حساس هستند.

استفاده از ریز ربات‌ها در روش‌های درمانی غیرتهاجمی یا کمتر تهاجمی

وقتی مردم از ریز ربات‌ها حرف می‌زنند بیشتر از ضمیر جمع استفاده می‌کنند. شاید تصورمان چندین ربات با سایز بزرگ باشد که باهم کار می‌کنند. اما کار گروهی چنین ربات‌هایی محدود به چند کارکرد خاص خواهد بود. همچون ترانه‌ی «بلوار رویاهای برباد» از Green Day، ربات‌هایی در مقیاس بزرگ هم صرفاً برای تنها راه‌رفتن (یا غلطیدن و خزیدن) ساخته شده‌اند. درست خلاف آنچه در سوی کوچکتر این طیف شاهد هستیم. دی‌جیو‌کیم، دانشجوی Phd از دانشگاه جورجیا که درباره ریز ربات‌ها تحقیق می‌کند می‌گوید:

ربات‌های معمولی باید خیلی پیچیده باشند تا بتوانند به‌تنهایی کارهای پییچیده‌ای بکنند. در حالیکه ریز ربات‌ها می‌توانند جایگزین بسیار ارزان‌تر و ساده‌تری باشند. بجای اتکا به یک ربات برای اجرای کارهای پیچیده‌ی خاص، می‌توان از گروه بزرگی از ریزربات‌ها استفاده کرد که در همکاری با هم و به روش‌های گوناگون کارهای مختلفی بکنند. 

ربات‌هایی که کیم روی آن‌ها کار می‌کرده فقط چند میلی‌متر طول دارند و به اندازه‌ی یک مورچه هستند. البته گروه او امیدوار است در آینده کوچکتر از این هم بشوند. آن‌ها اسمشان را فِرچه‌بات‌ (Bristle-bot) گذاشته‌اند. مخلوقات چاپ سه‌بعدی که روی چهار یا شش پای فِرچه مانند حرکت می‌کنند. حرکتشان از ریز لرزه‌هایی است که علتش محرک پیزوالکتریک (piezoelectric) ساخته شده از «تیتانات زیرکونات سرب» است که بر پشتشان سوار شده است.

چطور از آن‌ها استفاده خواهیم کرد؟

کیم، اینطور ادامه می‌دهد:

از نطر من بهترین کارکرد در دنیای حقیقی برای فرچه‌بات‌ها، استفاده از آن‌ها برای بررسی مکان‌هایی است که انسان یا ربات‌های عادی نمی‌توانند به آن دسترسی داشته باشند. مثل شکاف یا تَرک‌های موجود در زیرساخت‌های عظیم و ماشین‌آلات پیچیده. فرچه‌بات‌ها می‌توانند با تقلید رفتار حشراتی که دنبال غذا هستند، در بازگشت خوراک اطلاعاتی مورد نظرمان را تهیه کنند.

هرچند متین‌سیتی معتقد است که علم پزشکی بیشترین زمینه‌ی مصرف این ریز ربات‌ها خواهد بود:

ریز ربات‌ها، علم پزشکی و روش جراحی‌ها را کاملاً دگرگون خواهند کرد

معتقدم بیشترین تأثیر علمی و اجتماعی ریز ربات‌های متحرک در بخش مراقبت‌های پزشکی خواهد بود. جایی که ریز ربات‌های کنترل از راه دور می‌توانند وارد مناطقی از بدن انسان بشوند که قبلا غیرقابل دستیابی یا حداقل بسیار سخت بودند. بنابراین می‌توانند در بسیاری از روش‌های درمان غیرتهاجمی/کمتر تهاجمی کوتاه و درازمدت استفاده شوند. گروه من تمرکزشان را بر استفاده از ریز ربات‌ها در عملیات پزشکی گوناگون همچون درمان هدفمند سرطان، باز کردن رگها، ازبین‌بردن لخته‌ها و ریزجراحی‌ها گذاشته‌اند.

این دو گروه از بسیاری ایده‌های دیگر به اینجا رسیده‌اند. از ایده‌ی مامورین همیشه تصویربردار، یا گروهی از ریز ربات‌های حمل‌کننده‌ی بارهایی بزرگتر از خودشان، تا ریز ربات‌های مغناطیسی که آب‌های آلوده به فلزات سنگین را تصفیه می‌کنند. درواقع کمتر جایی پیدا می‌شود که نتوان به نحوی از ظرفیت آن‌ها استفاده کرد. حال که محققین توانایی‌شان را در گذر از ملغمه‌ای از زمینه‌ها، همچون مقاصد جاسوسی تا شنا در میان مایعات بدن اثبات بکنند، ریز ربات‌ها نیز قطعاً مفید خواهند بود.

البته هنوز هم مثل ربات‌های بزرگ تنگناهایی وجود دارد. چالش چابک‌تر کردنشان، تولید انبوه آسان‌تر و تأمین انرژی‌شان بدون نیاز به سیم. مخصوصاً در کاربردهای پزشکی که لازم است قبل از اینکه به سبک مأموریت‌های فیلم «سفر خارق‌العاده» بخواهیم از آن‌ها در بدن انسان استفاده بکنیم ابتدا از ایمنی آن‌ها مطمئن بشویم. اما این چالش‌ها با توجه به تعداد روزافزون محققینِ این عرصه، درحال برطرف شدن یا اصلاح هستند.

ریچارد فِینمن فیزیکدان درباره‌ی نانوفناوری (اقوام کوچکتر ریز ربات‌ها) گفته بود:

آن پایین فضای بسیاری نهفته.

که البته بدون انگیزه‌ی کافی، رسیدن به آن هم ممکن نیست.

بی‌خوابی شبانه می‌تواند منجر به بی‌حالی و خستگی در روز بعد شود. احتمالا برای همه‌ی ما پیش آمده که در طول یک روز کم‌حوصله و خسته باشیم. این خستگی می‌تواند در اثر بی‌خوابی شب گذشته باشد یا دلایل دیگری نظیر تمرینات ورزشی شدید روز قبل داشته باشد یا از علایم ابتلا به سرماخوردگی یا آنفولانزا باشد. این احساس خستگی معمولا با استراحت در روز بعد یا در نهایت با یک استراحت کامل و خواب کافی در شب بعد رفع می‌شود.

اما برای بعضی از افراد، خستگی در طول روز و در ساعات بیداری امری همیشگی است. بی‌خوابی که عامل ایجاد این خستگی است، می‌تواند به‌تدریج تبدیل به معضلی شود که سلامتی این افراد را تهدید می‌کند و ممکن است حتی منجر به بروز حوادثی شود و این افراد را در معرض خطر تصادفات و حتی مرگ در اثر خواب‌آلودگی قرار دهد. اگرچه دلایل متعددی برای علایم خستگی و بی‌حالی در طول روز وجود دارد که از جمله‌ی آن‌ها می‌توان به اختلال افسردگی، وجود کمبودهایی در رژیم غذایی، دیابت، کم‌خونی و مشکلات تیروئید اشاره کرد، باید گفت خستگی مزمن روزانه می‌تواند ناشی از اختلالات خواب باشد.

خواب‌آلودگی شدید روزانه چیست؟

خواب‌آلودگی شدید روزانه (EDS)، با احساس دایمی خستگی شدید شناخته می‌شود که مهم‌ترین ویژگی آن است. کسانی که از این اختلال رنج می‌برند، حتی در روزهایی که به‌نظر می‌رسد طی شب گذشته به اندازه‌ی کافی خوابیده‌اند، احساس خستگی مزمن را تجربه می‌کنند.

علایم خواب‌آلودگی شدید روزانه

• سخت بیدار شدن در صبح
• احساس خواب‌آلودگی شدید و پایین بودن سطح انرژی در طول روز
• چرت زدن و خواب‌های مقطعی مکرر در طول روز یا احساس نیاز شدید به آن
• فرو رفتن به خواب در زمان‌های نامناسب از جمله هنگام صرف وعده‌ی غذایی، هنگام مکالمه با دیگران یا حتی هنگام رانندگی
• احساس خستگی و خواب‌آلودگی به‌طوری‌که چرت زدن و خواب‌های مقطعی مکرر در طول روز برای رفع آن بی‌تأثیر هستند.
• احساس تحریک پذیری یا اضطراب
• ناتوانی در تمرکز
• حواس‌پرتی و اشکال در توجه
• کاهش اشتها
• کاهش سطح عملکرد در محل کار یا مدرسه و دانشگاه

دلایل خواب‌آلودگی شدید روزانه

از آنجایی‌که دلایل متعددی برای خواب‌آلودگی شدید روزانه وجود دارد، بهتر است این موضوع را برای ریشه‌یابی دلایل آن با پزشک معالج خود در میان بگذارید. البته معمولا اختلالات خواب، منجر به احساس خواب‌آلودگی شدید روزانه در افراد می‌شوند. این اختلالات عبارت‌اند از:

اختلال آپنه‌ی خواب (OSA)

آپنه‌ی خواب انسدادی (OSA)، شایع‌ترین اختلال خواب بوده که فقط در آمریکا بیش از ۲۰ میلیون بزرگسال از آن رنج می‌برند. آپنه به‌معنای وقفه‌ی تنفسی است؛ یعنی فردِ مبتلا به آپنه‌ی خواب، حین خواب به‌طور مکرر دچار وقفه‌ی تنفسی می‌شود. هر وقفه‌ی تنفسی ممکن است ۱۰ تا ۲۰ ثانیه طول بکشد و در طول شب ممکن است فرد صدها بار دچار وقفه‌ی تنفسی شود.

آپنه‌ی خواب در اثر بسته شدن مجاری تنفسی فوقانی ایجاد می‌شود؛ جایی‌که هنگام خواب، عضلات گلو منبسط شده و زبان به عقب حرکت کرده و در مسیر مجاری تنفسی قرار می‌گیرد و از طرفی، لوزه‌های بزرگ و آدنوئیدها هم مانع جریان هوا می‌شوند.

زمانی‌که وقفه‌ی تنفسی رخ می‌دهد، مغز چاره‌ای ندارد جز اینکه بیدار شود؛ چراکه باید سیگنال‌های عصبی را به دستگاه تنفسی صادر کند تا این دستگاه بتواند فعالیت خود را مجددا آغاز کند. اغلب افراد نمی‌دانند که مبتلا به چنین اختلالی هستند مگر آن‌که شخص دیگری آن‌ها را از وقفه‌های تنفسی شبانه خود آگاه کند.

اگرچه افراد مبتلا به اختلال آپنه‌ی خواب از این مسئله آگاه نمی‌شوند اما به‌طور مکرر در طول شب بیدار می‌شوند. در نتیجه، اختلالی در کیفیت خواب آن‌ها ایجاد می‌شود. این کاهش چشمگیر در کیفیت خواب که به‌دلیل بیداری‌های مکرر در طول خواب برای گشایش مجاری تنفسی و نجات از وقفه‌ی تنفسی اتفاق می‌افتد، باعث ایجاد خواب‌آلودگی شدید روزانه شده که اصلی‌ترین علامت ابتلا به یک اختلال خواب است.

حمله‌ی خواب (نارکولپسی)

حمله‌ی خواب یا نارکولپسی، همچنین یكی از شایع‌ترین اختلالات خواب است كه تقریباً از هر ۲۰۰۰ نفر یک نفر را مبتلا می‌كند. حمله‌ی خواب یک بیماری عصبیِ خودایمنی است که با ناتوانی مغز در کنترل چرخه‌ی خواب و بیداری شناخته می‌شود. در بیشتر افراد، خواب مراحل مختلفی دارد که به‌شکل چرخه‌ای از مرحله‌ای NREM (كه در آن حركت سريع كره‌ی چشم وجود ندارد) آغاز شده و به مرحله‌ی REM (كه با حركات سريع كره‌ی چشم مشخص می‌شود) ختم می‌شود. افرادی که دارای الگوی خواب منظم هستند، حدوداً پنج چرخه ۹۰ دقیقه‌ای خواهند داشت که بین NREM و REM متناوب بوده و تقریباً ۷۵٪ از خواب خود را در مرحله‌ی NREM صرف می‌کنند.

در مرحله‌ی NREM، بدن کاملا در حالت استراحت و آرامش قرار می‌گیرد تا بتواند در این حالت به ترمیم بافت‌ها و استحکام استخوان‌ها و تقویت سیستم ایمنی بپردازد. اما در مرحله‌ی REM فعالیت مغز افزایش می‌یابد و در این مرحله، افراد رویا دیدن را تجربه می‌کنند. در افراد مبتلا به نارکولپسی، با فرورفتن به خواب فورا وارد مرحله‌ی REM می‌شوند و نکته‌ی جالب اینکه مرحله‌ی REM به‌صورت مقطعی، هنگام بیداری هم رخ می‌دهد.

اگرچه همچنان علت اختلال حمله‌ی خواب مشخص نشده است، دانشمندان کشف کرده‌اند که میزان یک انتقال‌دهنده‌ی عصبی به‌نام اورکسین معروف به هیپوکرتین در مبتلایان به اختلال حمله‌ی خواب به‌طور قابل توجهی پایین است. وظیفه‌ی این انتقال‌دهنده‌ی عصبی القای بیداری است. سلول‌های عصبی یا نورون‌های بیماران اختلال حمله‌ی خواب حدود ۹۰ تا ۹۵ درصد کمتر از سایرین به تولید این انتقال‌دهنده‌ی عصبی می‌پردازند. در این ویدئو تجربه‌ای از اپیزودهای حمله‌ی خواب در زندگی روزمره‌ی فردی که به این بیماری مبتلا است فیلم‌برداری شده است. وی در این ویدئو در حال مطالعه کردن است که بارها حملات خواب را تجربه می‌کند.

مهم‌ترین علامت بیماری حمله‌ی خواب خواب‌آلودگی شدید روزانه است. مبتلایان به این اختلال علاوه‌بر اینکه نیاز شدیدی را برای خوابیدن در طول روز تجربه می‌کنند، دچار حمله‌های خواب می‌شوند؛ زمانی‌که نیاز شدید به خواب، اراده‌ی فرد را مغبون کرده و باعث می‌شود که وی کنترل خود روی خواب را از دست داده و حتی در زمان‌های نامناسب به خواب فرو رود. این حملات در هر موقعیتی ممکن است روی دهند که از چند ثانیه تا چند دقیقه به‌طول می‌انجامند.

سندرم پای بی‌قرار (RLS)

سندرم پای بی‌قرار (RLS) نوعی بیماری عصبی است که با تمایل غیرقابل کنترل برای حرکت دادن پاهای فرد (یا در موارد نادر سایر اندامها یا قسمت‌های بدن) مشخص می‌شود. مبتلایان به این اختلال از احساس ناراحتی و دردی مبهم در پاها شکایت دارند که همراه‌با احساس مور مور شدن در پاها است. این علایم هنگام بیداری بروز پیدا می‌کنند و زمانی‌که فرد می‌خوابد تشدید می‌شوند. شدت احساس ناراحتی ناشی از این بیماری ممکن است افزایش پیدا کند، طوری‌که به درد تبدیل شود.

بیماری سندروم پای بی‌قرار باعث ایجاد درد و ناراحتی در پاها شده و فردِ مبتلا برای تسکین این احساس به حرکت دادن پاها تمایل پیدا می‌کند. این تمایل آن‌قدر شدید است که فرد برای حرکت دادن پاها احساس اجبار می‌کند. بنابراین، این بیماری تأثیری منفی روی کیفیت و کمیت خواب می‌گذارد. اغلب بیماران مبتلا به سندروم پای بی‌قرار در فرو رفتن به خواب مشکل دارند. همچنین اغلب از بیداری‌های مکرر شبانه گزارش می‌دهند. بنابراین این دسته از بیماران هم از علایم خواب‌آلودگی شدید روزانه در امان نیستند.

تشخیص و درمان خواب‌آلودگی شدید روزانه

رایج ترین ابزاری که برای تشخیص EDS استفاده می‌شود مقیاس خواب Epworth است. این مقیاس به‌کمک دستگاه غربالگری ساده‌ای بدست می‌آید که پزشک مراقبت های اولیه‌ی شما می‌تواند از آن استفاده کند تا شدت خواب‌آلودگی شما را براساس یک پرسشنامه‌ی کوتاه و مختصر مشخص کند. این پرسشنامه در مقیاس صفر تا ۳ است که سوالاتی را از بیمار مبنی بر میزان خواب‌آلودگی و احتمال به‌خواب رفتن در فعالیتهای مختلف می‌پرسد؛ عدد ۳ نشان‌دهنده‌ی احتمال زیاد و عدد صفر نشان‌دهنده‌ی عدم وجود احتمال فرو رفتن به خواب در فعالیتی مشخص است.

پزشک معالج براساس سایر اطلاعات و سوابق پزشکی فرد، قادر خواهد بود تا در راستای اقدامات لازم بعدی گام بردارد. همان‌طور که اشاره شد دلایل فراوانی برای علایم خواب‌آلودگی شدید روزانه وجود دارد و بر همین اساس، درمان‌ها بسیار متفاوت خواهند بود. اگر پزشک مراقبت‌های اولیه‌، علت زیربنایی علایم خواب‌آلودگی شدید روزانه را به اختلالات خواب نسبت دهد، احتمالا برای قدم بعدی، بیمار را به یک متخصص خواب ارجاع دهد.

درمان اختلال آپنه‌ی خواب (OSA)

با توجه به‌شدت علایم در افراد مبتلا به اختلال آپنه‌ی خواب، این اختلال می‌تواند به‌سادگی و با تغییر در شیوه‌ی زندگی مانند انجام ورزش و تغییر در رژیم غذایی درمان شده یا در صورت شدید بودن علایم، برای درمان این اختلال نیاز به انجام روش‌های درمانی گوناگون و عمل جراحی باشد.

متداول‌ترین روش درمانی برای درمان اختلال آپنه‌ی خواب، روش فشار جریان هوای همواره مثبت (PAP) است. اغلب بیماران مبتلا به اختلال آپنه‌ی خواب با استفاده از دستگاه PAP درمان می‌شوند و علایم آن‌ها بهبود میابد. این دستگاه به آهستگی جریان هوا را به داخل مجاری تنفسی فرد هدایت می‌کند؛ در نتیجه فشار هوای وارده از سوی این دستگاه مانع از بسته شدن مجاری تنفسی توسط عضلات گلو و زبان می‌شود و به‌جای آن‌که هربار انسداد در مجاری تنفسی سبب بیدار شدن مغز شود، موهبت خواب راحت شبانه را به فرد بازمی‌گرداند. افزایش کیفیت خواب در شب‌هنگام سبب می‌شود انرژی از دست رفته جبران شده و هوشیاری در طول روز را برای فرد به ارمغان می‌آورد.

درمان حمله‌ی خواب (نارکولپسی)

اگرچه شایع‌ترین علامت این بیماری خواب‌آلودگی شدید روزانه است، باید دانست که این اختلال علایم دیگری نیز دارد که عبارت‌اند از:  تن‌انداختگی (کاتاپلکسی)، توهم و فلج خوابی (بختک). در اغلب مبتلایان به نارکولپسی بیش از یک علامت بروز پیدا می‌کند و الزاما تمام علایم در فرد بروز پیدا نخواهد کرد. وابسته به نوع و شدت علایم در فرد، درمان‌های مختلفی برای درمان این اختلال تجویز می‌شود.

• محرک‌ها که برای تحریک دستگاه عصبی مرکزی تجویز شده یا داروهای شبه‌آمفتامین که برای بیدار نگه داشتن فرد در طول روز استفاده می‌شوند.
• ضدافسردگی‌ها مانند مهارکننده‌های انتخابی بازجذب سروتونین (SSRI's) و مهارکننده‌های بازجذب نوراپی‌نفرین و سروتونین (SNRI's) که برای سرکوب مرحله‌ی REM خواب استاده شده و سعی در کاهش علایمی مانند تن‌انداختگی (کاتاپلکسی)، توهم و فلج خوابی (بختک) دارند.
• سدیم اکسی‌بات که آرام‌بخشی قوی است که برای بیماران دچار حمله‌ی خواب تجویز شده تا بتوانند شب‌ها بخوابند. البته ممکن است این امر که بیماران مبتلا به حمله‎ی خواب، دچار بی‌خوابی در شب هستند کمی عجیب و متناقض به‌نظر برسد، اما باید گفت همان‌طور که بیدار ماندن در طول روز برای این بیماران دشوار است، خوابیدن در شب هم برای آنان دغدغه‌ای پرمشقت است.
  

تغییر در شیوه‌ی زندگی مانند داشتن برنامه‌ای برای خواب‌های مقطعی یا چرت زدن در طول روز، داشتن برنامه‌ی خواب منظم و مداوم، پرهیز از مصرف الکل و کافئین و نیز ورزش کردن به‌طور منظم و مداوم همگی می‌توانند علاوه‌بر بهبود علایم بیماران مبتلا به حمله‌ی خواب، نقش مهمی در افزایش کمیت و کیفیت خواب این بیماران ایفا کنند.

درمان سندروم پای بی‌قرار (RLS)

سندروم پای بی‌قرار معمولا علامتی از یک بیماری دیگر است. بنابراین، بهتر است نسبت به تشخیص و درمان بیماری ایجاد کننده‌ی این علامت پرداخته که به‌دنبال آن، سندروم پای بی‌قرار برطرف می‌شود. با برطرف شدن این علامت، ممشکل خواب‌آلودگی شدید روزانه‌ی بیمار هم رفع خواهد شد.

بیماری‌هایی که منجر به سندروم پای بی‌قرار می‌شوند عبارت‌اند از: بیماری پارکینسون، فقر آهن، نارسایی کلیه و دیابت.

همچنین در اثر مصرف داروهای ضدتهوع، داروهای ضدروان‌پریشی و داورهای ضدافسردگی ممکن است عوارضی از جمله سندروم پای بی‎قرار ایجاد شود. عوامل دیگری که ممکن است موجب بروز سندروم پای بی‌قرار شوند عبارت‌اند از:

• سومصرف داروها و مواد مخدر 
• مصرف الکل
• بارداری

مواردی که به آن‌ها اشاره شد ممکن است باعث بروز سندروم پای بی‌قرار شده یا باعث تشدید آن شوند. برای درمان سندروم پای بی‌قرار درصورتی که علایم آن شدید نباشند می‌توان از درمان‌های خانگی بهره جست.

روش‌های درمان خانگی و استفاده از داروهای بدون نسخه

• ورزش منظم
• برنامه‌ی منظم خواب
• کاهش مصرف الکل، کافئین و تنباکو
• ماساژ پا
• استفاده از بسته‌های یخ و کیسه‌های آب گرم روی پاها به‌طور متناوب
• استفاده از داروهای ضد درد بدون نسخه مانند استامینوفن
• استفاده از داروهای ضد التهاب مثل ایبوپروفن و ناپروکسن
• استفاده از ویتامین‌ها و مواد معدنی در رژیم غذایی برای درمان سندروم پای بی‌قرار که در اثر فقر ویتامین‌ها و مواد معدنی از جمله آهن، فولیک‌اسید، منیزیم و ویتامین B ایجاد شده است.

درمان با دارو

• داروهای ضد درد قوی برای التیام درد
• داروهای آرام‌بخش به‌منظور کمک به خواب بیماران مانند بنزودیازپین‌ها
• داروهای ضدتشنج

داروهای دیگر برای درمان بیماری‌هایی زیربنایی که عامل اصلی ایجاد علایم هستند، نظیر بیماری‌هایی که در ایجاد سندروم پای بی‌قرار نقش داشتند.

در آخر باید گفت داشتن خوابی کافی و با کیفیت از شاخصه‌های مهم یک زندگی سالم است. افرادی که از بیخوابی رنج می‌برند باید تمام تلاش خود را جهت رفع اختلالاتی که مسبب آن هستند بکارگرفته تا بتوانند زندگی پرنشاطی را تجربه کنند.

آیا تابحال دچار بی‌خوابی شده‌اید؟ فکر می‌کنید یک بی‌خوابی شبانه که همواره در پی خود فردایی همراه‌ با خواب‌آلودگی و خستگی را رقم می‌زند، در زندگی شما چه تاثیراتی خواهد داشت؟ لطفا دیدگاه‌هایتان را با زومیت در میان بگذارید.

در گذشته‌ای نه‌چندان دور، دستگاه‌های کامپیوتری با قدرت پردازشی بسیار بالا، ابعادی نزدیک به یک اتاق داشتند. امروزه ماشین‌های پردازشی این‌چنینی ابعاد بسیار کوچک دارند، به‌راحتی حمل می‌شوند و قدرت آن‌ها نیز روز‌به‌روز افزایش می‌یابد.

کاربران امروزی به‌دنبال ماشین‌های کوچک و سبک هستند که تجربه‌ای کامل و جامع را از دنیای پردازش ارائه کنند. به‌همین دلیل، تولید‌کننده‌ها (OEM)‌ به‌دنبال راه‌‌هایی برای افزایش هرچه بیشتر بازدهی محصولات خود هستند. آن‌ها در این مسیر تلاش می‌کنند تا در محدودیت‌های فرم و طراحی محصول، محدود نشوند. به‌هرحال روند مذکور موجب ساخت لپ‌تاپی باریک‌تر، کوچک‌تر، باهوش‌تر و قدرتمندتر می‌شود. این روند در آینده به تولد انواع جدید از محصولات پردازشی منجر خواهد شد که بررسی آن‌ها خالی از لطف نیست.

لپ‌تاپ‌های دو در یک تبدیل‌شدنی

لپ‌تاپ‌های سبک دو در یک با قابلیت نصب و جدا کردن بخش‌های کاربردی، به‌مرور نفوذ خود را در بازار افزایش می‌دهند. آن‌ها به‌راحتی حمل می‌شوند و روز‌به‌روز هم بر انواع‌شان افزوده می‌شود. کاربران جوان دنیای فناوری، بیش از همه به چنین محصولاتی علاقه نشان می‌دهند. امکان جدا کردن کیبورد لپ‌تاپ و استفاده‌ی آسان از آن به‌عنوان تبلت، مصرف‌کننده‌های زیادی را به محصولات دو در یک جذب می‌کند. شاید بتوان این نوع از لپ‌‌تاپ را به‌عنوان بخش مهمی از آینده‌ی صنعت در نظر گرفت.

از میان مهم‌ترین محصولات بازار دو در یک می‌توان به خانواده‌ی سرفیس مایکروسافت و خصوصا سرفیس پرو 6 اشاره کرد. لپ‌تاپ ردموندی‌ها مجهز به سیستم‌عامل ویندوز ۱۰ و نسل هفتم از پردازنده‌های اینتل Core است. سرفیس پرو 6 در بسیاری از وظایف عملکرد قابل‌قبولی دارد و به‌عنوان انتخابی عالی برای عملکردهای روزرمره شناخته می‌شود. این محصول همه‌کاره، تمام نیازهای کاربران را از یک لپ‌تاپ قابل‌حمل حرفه‌ای برطرف می‌کند.

لپ‌تاپ‌های قدرتمند فوق سبک

همان‌طور که گفته شد کاربران امروزی دنیای فناوری به‌دنبال بالاترین کارایی و قدرت در لپ‌تاپ‌ها هستند. آن‌ها محصولی جامع می‌خواهند که تمامی پیشرفت‌های بزرگ دنیای فناوری را در خود جای داده باشد. از میان محصولات کنونی که چنین کارایی را ارائه می‌کنند می‌توان به Lenovo Thinkpad X1 Extreme اشاره کرد. لپ‌تاپ جدید چینی‌ها کارایی بالا را با امکاناتی همچون  تجربه‌ی عالی MR/VR و کارایی بالا در بازی به کاربر ارائه می‌کند. به‌علاوه باتری قدرتمند و مشخصات سخت‌افزاری قوی، تینک‌پد ایکس وان اکستریم را به انتخابی عالی برای کاربران تبدیل خواهد کرد. درنهایت مشتری می‌تواند این لپ‌تاپ را با مشخصات بالاتر همچون نمایشگر 4K لمسی مجهز به Dolby Vision نیز خریداری کند.

لپ‌تاپ‌های مجهز به دو نمایشگر

مجهز بودن یک لپ‌تاپ به دو نمایشگر تاحدودی یک رویاپردازی آینده‌نگرانه محسوب می‌شود. البته جالب است بدانید توشیبا در سال ۲۰۱۰ اولین تلاش‌ها را برای ساخت چنین لپ‌تاپ‌هایی انجام داد. محصول ژاپنی به‌نام Libretto W100 به بازار راه یافت و محصولی بین لپ‌تاپ و تبلت، مجهز به ویندوز ۷ بود. به‌هرحال توشیبا محصول خود را به‌صورت محدود به بازار عرضه کرد و موفق به کسب سهم مناسبی نشد. به‌علاوه فناوری مذکور بسیار جلوتر از زمان خود بود. در آن سال‌ها، گوشی‌های هوشمند به‌مرور درحال تبدیل شدن به گجت‌های پرکاربرد بودند و هنوز زمان استفاده از لپ‌تاپ‌های دوکاره فرا نرسیده بود.

نوآوری بعدی در اضافه کردن نمایشگر دوم به لپ‌تاپ، توسط اپل و در خانواده‌ی محصولات مک‌بوک انجام شد. کوپرتینویی‌ها یک تاچ‌بار به لپ‌تاپ خود اضافه کردند که با وجود بحث‌برانگیز بودن کارایی، کنترل مناسب لمسی را به کاربر ارائه می‌کند. تاچ‌بار در مک‌بوک بسته به اپلیکیشن درحال اجرا کارایی‌های متفاوتی دارد، اما درنهایت مفهوم لپ‌تاپ با دو نمایشگر را تأیید نمی‌کند.

شرکت‌های بزرگی همچون ایسوس و اچ‌پی تلاش می‌کنند تا مفهوم لپ‌تاپ‌های مجهز به دو نمایشگر را به یک واقعیت قابل دسترسی برای کاربران حرفه‌ای تبدیل کنند. گیمرها، کاربرانی با ووظایف پیچیده‌ و چندگانه، تولیدکننده‌های محتوا و دیگر کاربران مشابه، تمایل بالایی برای استفاده از این نوع محصولات دارند. HP Omen X 2S یکی از محصولات مذکور بوده که اکنون برای خرید در بازارها موجود است. ایسوس نیز به‌زودی Zenbook Pro Duo را با همین ساختار و عملکرد به بازار عرضه می‌کند.

ایسوس در لپ‌تاپ جدید خود امکاناتی عالی را به کاربران عرضه می‌کند. Zenbook Pro Duo با مشخصات سخت‌افزاری حرفه‌ای تجربه‌ی استفاده از لپ‌تاپ با دو نمایشگر را به‌خوبی ارائه خواهد کرد. نمایشگر اول با ابعاد ۱۵/۶ اینچ، نسبت تصویر ۱۶:۹ و کیفیت 4K UHD یکی از برترین نمونه‌های بازار محسوب می‌شود. نمایشگر ثانویه نیز کیفیت بالایی دارد و در ابعاد ۱۴ اینچ با نسبت تصویر ۳۲:۹ و کیفیت 4K، کارایی بالایی برای مشتری خواهد داشت. ایسوس، نمایشگر دوم را ScreenPad Plus می‌نامد و آن را دقیقا بالای کیبورد جانمایی کرده است.

نمایشگر اولیه‌ی لپ‌تاپ ایسوس برای کاربردهای اصلی نمایش محتوای تصویری استفاده می‌شود و در فعالیت‌هایی همچون بازی، طراحی و تولید محتوا تجربه‌ای لذت‌بخش را رقم خواهد زد. درمقابل نمایشگر ثانویه برای کاربردهای دیگر مانند بزرگ‌نمایی در محیط‌های کاربری گوناگون یا هرگونه فرایند مبتنی بر دستورها لمسی کاربرد خواهد داشت.

نمایشگرهای ثانویه در فرم فاکتورهای جدید لپ‌تاپ کارایی‌های گوناگونی ارائه می‌دهند. قطعا کاربران برای استفاده‌ی آسان‌تر با این اعضای جدید در طراحی لپ‌تاپ نیاز به آموزش دارند. به‌هرحال شاید بتوان آینده‌ی دنیای لپ‌تاپ را در همین محصولات دید. دراین‌میان تلاش تولیدکننده‌ها برای آموزش هرچه بیشتر کارایی نمایشگرهای ثانویه، اهمیت بالایی پیدا می‌کند.

وسترن دیجیتال (Western Digital Corporation) شرکت آمریکایی تولیدکننده‌ی درایوهای ذخیره‌سازی کامپیوتری است که طراحی، تولید و فروش محصولات مرتبط با صنعت داده را انجام می‌دهد. از میان محصولات مهم این شرکت می‌توان به دستگاه‌های ذخیره‌سازی، سیستم‌های دیتاسنتری و سرویس‌های ذخیره‌سازی ابری اشاره کرد.

شرکت وسترن دیجیتال سابقه‌ای طولانی در صنعت الکترونیک دارد و اولین فعالیت‌های خود را با تولید مدار مجتمع شروع کرد. آن‌ها اکنون نزدیک به نیم قرن سابقه در صنعت الکترونیک و کامپیوتر دارند و در کنار رقیب دیرینه، سیگیت، از تولیدکننده‌های اصلی هارد درایو هستند. تجهیزاتی که امروزه توسط وسترن دیجیتال و شرکت‌های مشابه تولید می‌شوند، عموما به دست تولیدکننده‌های کامپیوتر شخصی یا سیستم‌های شبکه‌ای می‌رسند تا محصول نهایی از مونتاژ آن‌ها ساخته شود. البته برخی از محصولات مانند درایوهای اکسترنال ذخیره‌سازی هم توسط این شرکت‌ها به‌صورت مستقیم به مصرف‌کننده فروخته می‌شوند.

مرکز مدیریت وسترن دیجیتال در سن‌خوزه‌ی کالیفرنیا واقع است. این شرکت مراکز تولیدی و مدیریتی متعددی در سرتاسر جهان دارد و مراکز تولیدی آن‌ها اکثرا در کشورهای آسیای شرقی همچون مالزی و سنگاپور متمرکز هستند. وسترن دیجیتال امروز بیش از ۲ هزار کارمند دارد و آخرین آمارهای مالی،‌ درآمد آن‌ها را نزدیک به ۲۰ میلیارد دلار اعلام می‌کنند.

اختراع ریزپردازنده‌های کامپیوتری و توسعه‌ی آن‌ها در آمریکا نقشی اساسی در پیشرفت این کشور در دهه‌های گذشته داشته است. اکثر اخبار و اطلاعات در دهه‌های اخیر به ظهور و اوج‌گیری شرکت‌های مشهوری همچون اپل، گوگل و دیگر فعالان مشابه اختصاص داشت. دراین‌میان شرکت‌هایی همچون وسترن دیجیتال رویکرد خود را با نظم و سرعت مناسبی حفظ کردند و با وجود قرار داشتن در سایه، بازار مناسبی را برای خود حفظ کردند. اگرچه وسترن دیجیتال فرصت‌های متعددی را در دنیای کامپیوتر از دست داد، اما درنهایت در بازار اختصاصی و صنعت اصلی خود به بازیگری بزرگ تبدیل شد.

تاریخچه‌ی تأسیس

وسترن دیجیتال در ۲۳ آوریل سال ۱۹۷۰ توسط یکی از کارمندان شرکت موتورولا به‌نام آلوین بی فیلیپس تحت عنوان General Digital تأسیس شد. اولین محصول آن‌ها، تجهیزات آزمایش ماسفت (MOS) بود. جنرال دیجیتال در سانتا آنا کالیفرنیا فعالیت می‌کرد و سرمایه‌ی اولیه‌ی خود را از Emerson Electric Company در سنت لوئیز و دیگر شرکت‌های سرمایه‌گذاری تأمین کرد.

تراشه‌ی ماشین حساب، از اولین محصولات وسترن دیجیتال

جنرال دیجیتال پس از یک سال فعالیت نام خود را به وسترن دیجیتال تغییر داد و مراکز مدیریتی نیز به نیوپورت بیچ کالیفرنیا منتقل شدند. آلوین تجربه‌ی زیادی در صنعت نیمه‌هادی داشت و تخصص او به پیشرفت هرچه بیشتر وسترن دیجیتال در سال‌‌های ابتدایی فعالیت کمک می‌کرد. مهم‌ترین رخداد وسترن دیجیتال در دهه‌ی ۱۹۷۰، ساخت تراشه‌ی رم 4K بود. پیشرفت‌های متعدد فناوری دیگر هم در همان دهه‌ی ابتدایی فعالیت در وسترن دیجیتال رخ داد که آن‌ها را به‌مرور به بازیگری قابل‌‌احترام در صنعت تبدیل کرد.

از مهم‌ترین محصولات وسترن دیجیتال در دهه‌ی اول فعالیت می‌توان به تراشه‌های ماشین‌حساب اشاره کرد. شرکت آمریکایی پس از مدتی فعالیت به بزرگ‌ترین تولیدکننده‌ی تراشه‌ی ماشین‌حساب در جهان تبدیل شد. پس از این موفقیت، اولین قدم‌ها به سمت حافظه‌های ذخیره‌سازی برداشته و پتنت زیرسیستم‌های Disk Array توسط شرکت خریداری شدند. این سیستم‌‌ها به‌عنوان پایه‌ی سیستم‌های ذخیره‌ساز مدرن شناخته می‌شوند.

اولین خط تولید محصولات ذخیره‌سازی داده‌ی وسترن دیجیتال در سال ۱۹۷۶ شروع به کار کرد. در آن سال‌ها فلاپی دیسک به‌عنوان ابزار پرکاربرد ذخیره‌سازی و انتقال داده شناخته می‌شد و وسترن با محصولی به‌نام FD1771 وارد آن بازار شد. 

کارت VGA هشت بیتی وسترن دیجیتال محصول سال ۱۹۸۹

با ورود به دهه‌ی ۱۹۸۰، چالش‌های رشد و توسعه به‌مرور بر سر راه شرکت آمریکایی ظاهر شدند. دهه‌ی ۱۹۸۰ دورانی محسوب می‌شد که هیچ پیش‌بینی دقیقی از پیشرفت شرکت‌ها در صنعت فناوری ممکن نبود. وسترن دیجیتال در همان دوران اشکالی اساسی در مدیریت و بخش‌های اجرایی داشت و فعالیت رقیب اصلی یعنی  IBM را در تولید فناوری PC/XT و فلاپی درایوها دست‌کم گرفت. درواقع بازار کامپیوترهای شخصی در آن زمان روند رشد خود را شروع کرده بود و وسترن دیجیتال باید تمرکز خود را روی تولید محصولات برای این بازار جدید معطوف می‌کرد.

مهندسان وسترن دییجیتال در سال ۱۹۸۳ در طول ۱۴ روز یک نمونه‌ی اولیه از کنترلر درایو هارد را برای محصول PC/AT شرکت IBM تولید کردند. همین رویکرد سریع و حرفه‌ای باعث شد تا تمرکز شرکت روی بازار کامپیوترهای شخصی معطوف شود.

هارد ۲/۵ اینچی Tidbit 60

وسترن دیجیتال در سال‌های ابتدایی رویکردی عالی در تربیت مهندسان نوآور در شرکت داشت. مدیر کل شرکت به‌عمراه راجر جانسون، مدیر عملیات، پرورش نیروی انسانی را به‌عنوان تمرکز اصلی فعالیت‌ها انتخاب کرده بودند. در چهار سال ابتدایی فعالیت جانسون، فروش شرکت دوبرابر شد و درآمد نیز به ۲۱ میلیون دلار رسید. از دستاوردهای نوآورانه‌ی مهم آن سال‌ها می‌توان به کنترلر درایو Winchester در وسترن دیجیتال اشاره کرد که در سال ۱۹۸۲ به بازار معرفی شد. تا سال ۱۹۸۵ سهم عمده‌ای از درآمد شرکت از کنترلرهای هارد درایو تأمین می‌شد. در آن زمان تولید‌کننده‌های کامپیوتر شخصی برای تأمین کنترلرهای خود پیش از همه به وسترن مراجعه می‌کردند. از میان بزرگ‌ترین آن‌ها می‌توان به IBM، HP، Compaq و Tandy اشاره کرد. همین رویکرد منجر به موفقیت‌های آتی شرکت شد و همکاری مهم آن‌ها را با IBM در سال‌های بعد به‌همراه داشت.

توسعه همراه‌با خرید و ادغام

وسترن دیجیتال در میانه‌ی دهه‌ی ۱۹۸۰ در موقعیتی مناسب برای خرید کسب‌وکارهای جدید و توسعه‌ی فعالیت‌ها قرار داشت. همین رویکرد امکان ورود به حوزه‌های فعالیت جدید را هم به آن‌ها می‌داد. MIT در آن سال‌ها در ساخت کامپیوتر Nu Machine با وسترن دیجیتال همکاری می‌کرد که بعدا به تگزاس اینسترومنتس فروخته شد. محصول دیگر همکاری آن‌ها به‌نام Nu bus شناخته می‌شد. این محصول برای توسعه‌ی مکینتاش طراحی شده بود و درمقایسه با طراحی‌های تیم اصلی مکینتاش، به‌عنوان محصول نهایی انتخاب شد.

هارد Caviar از موفق‌ترین خانواده‌ی محصولات وسترن دیجیتال

وسترن دیجیتال بخش جدایی را برای کامپیوترهای شخصی تأسیس کرده بود که به‌نام Personal Storage Division شناخته می‌شد. کاترین براون در سال‌های پایانی دهه‌ی ۱۹۸۰ به شرکت پیوست و به‌عنوان مدیر این بخش مشغول به‌کار شد. بسیاری از کارشناسان دوره‌ی مدیریتی او را از علل پیشرفت‌های وسترن دیجیتال در دهه‌ی پایانی قرن بیستم می‌دانند. براون در دوره‌ای که شرکت درآمد مناسبی داشت، پیشنهاد فروش درایوهای ذخیره‌ساز به تولیدکننده‌های OEM مانند IBM را به شرکت ارائه کرد. آن‌ها شرکت Tandon را خریداری کردند و با همین خرید، مزیت رقابتی و تولیدی بالایی در ساخت درایوهای ذخیره‌سازی به‌دست آوردند.

یکی از مراکز تولیدی وسترن دیجیتال در سنگاپور به‌صورت کامل به خط تولید Tandon اختصاص یافت تا به زیرساختی مدرن با بازدهی بالا در تولید درایوهای ذخیره‌سازی تبدیل شود. براون درنهایت توانست درآمد بخش خود را از ۱۵ میلیون دلار به دو میلیارد دلار افزایش دهد. از محصولات مهم وسترن در آن سال‌ها می‌توان به برد کنترلی Enhanced Small Device Interface یا ESDI اشاره کرد که راهکاری نوآورانه برای افزایش سرعت و ذخیره‌سازی داده در کامپیوترهای شخصی محسوب می‌شد.

وسترن دیجیتال در دهه‌ی دوم فعالیت برای خرید شرکت‌های کوچک متعددی اقدام کرد. از میان آن‌ها می‌توان به Adaptive Data Systems، Paradise و Verticom اشاره کرد. این شرکت‌ها به محض ملحق شدن به وسترن، اجزاء مورد نیاز را برای توسعه‌ی هرچه بیشتر در اختیار آن‌ها قرار دادند. همین رویکرد باعث شد تا شرکت تا سال ۱۹۸۸ به فهرست معتبر فورچن ۵۰۰ وارد شود. دو سال بعد، مرکز تولید ویفرهای سیلیکونی وسترن در اروین کالیفرنیا تأسیس شد و مراکز مدیریتی هم به اروین منتقل شدند.

هارد سری Raptor

دهه‌ی پایانی قرن بیستم با وجود پیشرفت‌های زیاد برای وسترن دیجیتال، با چالش‌هایی هم همراه بود. البته صنعت کامپیوتر به‌طور کلی در آن زمان وضعیت مناسبی نداشت و وسترن دیجیتال هم مانند شرکت‌های دیگر فعال در صنعت بود. تعدیل نیرو در ابعاد بزرگ و همچنین دریافت سرمایه به‌صورت قرض، تنها راه‌های ادامه‌ی حیات در آن سال‌ها بودند. چارلز هاگارتی در سال ۱۹۹۲ از IBM به وسترن آمد. او از بهترین انتخاب‌ها برای مدیریت اجرایی شرکت بود و درنهایت در سال ۱۹۹۳ به‌عنوان مدیرعامل انتخاب شد. او در IBM تجربه‌ی زیادی در حوزه‌ی محصولات ذخیره‌ساز داشت و همین تجربه در پیشبرد اهداف وسترن در بازار کارساز بود.

هاگارتی نقش مهمی در نوآوری‌های تولیدی در دهه‌ی ۱۹۹۰ داشت. وسترن در سال ۱۹۹۳ اولین درایو ۳۴۰ مگابایتی ۳/۵ انیچی مجهز به دو پلاتر را به بازار معرفی کرد. یک سال بعد، اولین درایو یک گیگابایتی ۳/۵ اینچی مجهز به سه پلاتر توسط همین شرکت تولید شد. محصولات نوآورانه و مهم وسترن در آن سال‌ها تحت برند Caviar به بازار عرضه می‌شدند. کامپیوترهای شخصی از بزرگ‌ترین برندها همچون اپل، Bull-Zenith، Compaq، Gateway 2000، NEC و IBM و بسیاری شرکت‌های دیگر از درایوهای وسترن بهره می‌بردند.

سال‌های پایانی دهه‌ی ۱۹۹۰ با وجود دستاوردهایی همچون دریافت گواهینامه‌ی ISO 9001 برای وسترن دیجیتال، با چالش‌های زیادی هم همراه بود. به‌طور کلی بازار کامپیوتر روند رو به افولی داشت. به‌علاوه رقبای زیادی به بازار سخت‌افزار ذخیره‌سازی وارد شده بودند و روز‌به‌روز قیمت محصولات کاهش پیدا می‌کرد. فناوری موجود در مراکز تولیدی نیز با سرعت بالایی پیشرفت می‌کرد و تکامل می‌یافت. به‌هرحال چنین روندی فعالیت و رقابت را برای وسترن دشوار می‌کرد.

سقوط بازارهای آسیایی چالش دیگری بود که در آستانه‌ی قرن بیست‌ویکم به وسترن فشار وارد می‌کرد. افت تولید یکی از نتایج اولیه‌ی افت بازارها بود، چون سهم بالایی از تولید وسترن در آسیای شرقی انجام می‌شد. به‌علاوه آن‌ها ۱۰ تا ۱۵ درصد از محصولات خود را در آسیا به فروش می‌رساندند و سایر‌‌ی محصولات، به آمریکا می‌رفت. کاهش فروش روی همین درصد پایین از خروجی وسترن هم تأثیر داشت.

هارد دیسک‌های VelociRaptor

کارشناسان دنیای کسب‌وکار در آستانه‌ی قرن ۲۱ پیش‌بینی می‌کردند که IBM وسترن دیجیتال را خریداری خواهد کرد. از نظر بسیاری از آن‌ها، این خرید باعث افزایش ظرفیت و توانایی‌های تولیدی IBM در حوزه‌ی ذخیره‌سازی می‌شد و ازطرفی تیم‌های حرفه‌ای تحقیق و توسعه را در اختیار وسترن قرار می‌داد. به‌علاوه مدیر وسترن نیز ارتباط‌های نزدیکی در تیم مدیریت IBM داشت که احتمال خرید را بالا می‌برد. البته برخی کارشناسان نیز نظر مخالف داشتند. آن‌ها می‌گفتند هاگارتی هیچ‌کاه به کار مجدد در IBM راضی نخواهد شد.

IBM و وسترن دیجیتال برخلاف پیش‌بینی کارشناسان به‌جای ورود به فرایند خرید، همکاری استراتژیکی را با هم شروع کردند. هاگارتی همکاری نزدیک با IBM را به‌عنوان راه پیشرفت حیاتی برای شرکتش تعریف کرده و از استقبال مناسب مدیران دو طرف از همکاری صحبت کرد.

وسترن با وجود همکاری استراتژیک با IBM هنوز در بخش محصولات با رقبایی جدی دست‌وپنجه نرم کرده و چند شکست بزرگ را هم در بازار تجربه کرد. درایو سه اینجی Portfolio پس از سری Caviar به بازار معرفی شد که موفقیت چندانی به‌همراه نداشت. به‌علاوه هارد دیسک مدل SDX هم با مفاهیم نوآورانه‌ی جدید طراحی شده بود که درنهایت از رابط CD-ROM شکست خورد. درمجموع محصولات وسترن در رقابت با دیگر تجهیزات ذخیره‌سازی شکست می‌خوردند و کیفیت نیز به‌مرور کاهش می‌یافت. در این‌میان کاربران دنیای کامپیوتر شخصی هم به‌مرور محصولاتی همچون مکستور (Maxtor) را به‌جای وسترن انتخاب می‌کردند. به‌هرحال همکاری با IBM و در اخیار گرفتن فناوری تولیدی مقاومت مغناطیسی بزرگ GMR به وسترن کمک کرد تا به بازار بازگردد.

اولین نتیجه‌ی همکاری آی‌بی‌ام (IBM) با وسترن محصولی به‌نام Expert بود که در دسته‌ی درایوهای ذخیره‌سازی و در سال ۱۹۹۹ معرفی شد. 

گسترش خانواده‌ی محصولات در قرن ۲۱

هاردهای ATA در آستانه‌ی قرن بیست‌ویکم به محصولات محبوبی در بازار ذخیره‌سازی تبدیل شده بودند. وسترن دیجیتال اولین شرکتی بود که موفق به تولید هارد دیسک ATA با بافر ۸ مگابایتی شد. در آن زمان اکثر محصولات با بافر ۲ مگابایتی تولید می‌شدند. وسترن محصولات جدید را به‌نام Special Edition معرفی و از کد JB برای نام‌گذاری آن‌ها استفاده کرد. اولین محصول این خانواده با حافظه‌ی ۱۰۰ گیگابایتی و محصولات دیگر با حافظه‌ی ۴۰ گیگابایتی به بازار راه یافتند. وسترن دیجیتال محصولات سری JB را برای استفاده‌ی مقرون‌به‌صرفه برای سرورهای فایل معرفی می‌کرد.

شرکت Read-Rite یکی از پیش‌گامان قدیمی بازار هارد درایو بود. آن‌ها در سال‌های ابتدایی قرن ۲۱ تا مرز ورشکستگی پیش رفتند و درنهایت وسترن دیجیتال اغلب دارایی‌های این شرکت را خریداری کرد. وسترن در سال ۲۰۰۳ اولین درایو هارد SATA (یا Serial ATA) را به بازار معرفی کرد. نام Raptor برای این سری انتخاب شد و اولین محصول با حافظه‌ی ۳۶ گیگابایتی سرعت ۱۰ هزار دور بر دقیقه را به کاربر ارائه می‌کرد. سرعت بالا، دسترسی به داده‌های این سری از درایوهای ذخیره‌ساز را به کمتر از ۶ میلی‌ثانیه کاهش داده بود. کمی بعد سری ۷۴ گیگابایتی از همین درایوها با سرعت بالاتر عرضه شد. در سال ۲۰۰۵، وسترن دیجیتال با معرفی هارد ۱۵۰ گیگابایتی ساتا به بازار، قدم بزرگی به سمت سرورهای ذخیره‌سازی داده برداشت. به‌علاوه آن‌ها درایوهای خود را با پنج سال وارانتی ارائه می‌کردند که در صنعت سرور با کاربرد بالا از سخت‌افزارها، یک مزیت رقابتی مهم محسوب می‌شد.

وسترن دیجیتال در سال ۲۰۰۶ سری My Book از هاردهای اکسترنال را به بازار عرضه کرد. استفاده از طراحی کوچک شبیه به کتاب، مای‌بوک را به محصولی زیبا در کنار کارایی مناسب تبدیل می‌کرد. یک سال بعد، شرکت Komag فعال در فناوری ضبط مغناطیسی به زیرمجموعه‌ی وسترن پیوست و فناوری PMR را به خط تولید درایوهای لپ‌تاپ در این شرکت اضافه کرد. قابلیت‌های جدید امکان تولید حرفه‌ای‌ترین درایوهای ذخیره‌سازی بازار را در آن زمان به وسترن می‌داد. در همان سال سری Green Power از هارد درایوهای وسترن نیز با تمرکز بر مصرف بهینه‌ی انرژی معرفی شدند.

خانواده‌ی هارد‌دیسک‌های رپتور همیشه بخش مهمی از فروش وسترن را به خود اختصاص می‌دادند. در سال ۲۰۰۸ سری جدیدی به‌نام VelociRaptor به این خانواده اضافه شد که اولین محصول آن با ظرفیت ۳۰۰ گیگابایت و مجهز به پلاترهای ۲/۵ اینچی معرفی شد. وسترن برای جعبه‌ی این هاردها از اصطلاح IcePack استفاده می‌کرد که مجهز به یک هیت‌سینک داخلی بود. محصولات جدید، نسبت به نسل قبل ۳۵ درصد سریع‌تر بودند. محصول مهم بعدی در آن سال‌ها به خانواده‌ای جدید به‌نام Scorpio Blue تعلق داشت و یک هارد ۵۰۰ گیگابایتی ۲/۵ اینچی مخصوص لپ‌تاپ بود.

اولین هارد دیسک اینترنال ۲ ترابایتی در سال ۲۰۰۹ توسط وسترن دیجیتال معرفی شد. در همان سال، شرکت آمریکایی با خرید Siliconsystems به صنعت تولید درایوهای SSD وارد شد. به‌علاوه اولین هارد درایوهای کوچک یک ترابایتی هم معرفی شدند که به‌صورت درایوهای اکسترنال خانواده‌ی Passport یا هاردهای داخلی لپ‌تاپ عرضه می‌شدند. آخرین محصول مهم وسترن در دهه‌ی ۲۰۰۰ هم هارد درایو داخلی SATA با ظرفین ۳ ترابایت بود.

سال‌های اخیر و وضعیت کنونی وسترن دیجیتال

فرایندهای خرید و ادغام همیشه روشی کاربردی برای توسعه‌ی فعالیت‌ شرکت‌ها خصوصا در حوزه‌ی فناوری هستند. وسترن دیجیتال هم از این قائده مستثنی نبود و در طول تاریخ فعالیت، با خرید شرکت‌های متعدد محصولات و خدمات خود را توسعه داد. در سال ۲۰۱۱ خرید مهمی توسط شرکت آمریکایی انجام شد و بخش محصولات ذخیره‌سازی هیتاچی (HGST) با پراخت ۴/۳ میلیارد دلار به شرکت آمریکایی پیوست. در این قرارداد، ۳/۵ میلیارد دلار به‌صورت نقد و مابقی به‌صورت ۲۵ میلیون سهم از وسترن دیجیتال به هیتاچی پرداخت شد.

تبلیغ محصولات سن‌دیسک، از زیرمجموعه‌های مهم وسترن

خرید HGST، وسترن دیجیتال را در سال ۲۰۱۲ به بزرگ‌ترین تولیدکننده‌ی هارد درایوهای سنتی در جهان تبدیل کرد. محدودیت‌های تنظیم‌گری قانون، شرکت آمریکایی را مجبور کرد تا بخشی از تولید هاردهای ۳/۵ اینچی خود را به توشیبا بفروشد. البته آن‌ها در عوض یکی از کارخانه‌های تولید هارد ۲/۵ اینچی توشیبا را در تایلند تصاحب کردند. از محصولات مهم HGST که پس از پیوستن به وسترن معرفی شدند می‌توان به SSD با سرعت ۱۲ گیگابایت بر ثانیه اشاره کرد که استاندارد سرعت درایوهای SSD SAS را دوبرابر کرد. محصول بعدی Ultrastar He6 بود که به‌عنوان اولین هارد درایو هلیومی جهانی معرفی شد.

وسترن دیجیتال در ادامه‌ی مسیر معرفی محصولات جدید ذخیره‌سازی، خانواده‌ی Purple را در سال ۲۰۱۴ برای استفاده در سیستم‌های نظارت تصویری معرفی کرد. ظرفیت محصولات این خانواده از یک تا چهار ترابایت بوده و برای نوشتن سریع داده روی دیسک‌های درایو بهینه‌سازی شده بودند. به‌علاوه فناوری AllFrame هم در محصولات جدید وسترن به‌کار گرفته شد که باعث کاهش خطاهای نوشتن داده می‌شود.

از خریدهای مهم دیگر وسترن دیجیتال در سال‌های اخیر می‌توان به شرکت SanDisk اشاره کرد که با هزینه‌ی ۱۶ میلیارد دلار در سال ۲۰۱۶ خریداری شد. خرید بعدی در سال ۲۰۱۷ انجام شد و شرکت Upthere ارائه‌دهنده‌ی خدمات ذخیره‌سازی ابری به وسترن پیوست. Tegile Systems از فعالان حوزه‌ی فلش مموری هم در آن سال توسط شرکت آمریکایی خریداری شد.

جدیدترین هاردهای ظرفیت بالای وسترن دیجیتال

وسترن دیجیتال امروز تحت برند سن‌دیسک محصولات مرتبط با ذخیره‌سازی موبایل، کارت‌های حافظه و تجهیزات خواندن حافظه، فلش درایوهای USB، درایوهای SSD و پخش‌کننده‌های رسانه‌ای به فروش می‌رساند. درواقع اکثر محصولات وسترن در حوزه‌ی فلش درایو تحت برند سن‌دیسک فروخته می‌شوند. از محصولات خاص این خانواده می‌توان به خانواده‌ی SanDisk iXpand اشاره کرد که به‌صورت اختصاصی برای استفاده در آیفون و آیپد تولید شده‌اند. به‌علاوه میکرواس‌دی ۴۰۰ گیگابایتی سن‌دیسک نیز برای گوشی‌‌های اندرویدی با قابلیت افزایش حافظه ارائه می‌شود. البته آخرین محصول سن‌دیسک در این بازار یک میکرواس‌دی یک ترابایتی است که برای استفاده در انواع گجت‌های هوشمند از گوشی موبایل تا پهپاد و دوربین‌های دیجیتال، طراحی و تولید شده است.

مرکز مدیریت وسترن دیجیتال در سال ۲۰۱۷ از اروین به سن‌خوزه کالیفرنیا منتقل شد. از تغییرات دیگر اخیر می‌توان به توافق با توشیبا برای فروش مرکز تولیدی مشترک حافظه‌های NAND در ژاپن اشاره کرد. به‌علاوه مرکز تولیدی هارد دیسک وسترن در کوالالامپور نیز در سال ۲۰۱۸ تعطیل شد. از شرکت‌های دیگری که در سال‌های اخیر توسط وسترن خریداری شدند می‌توان به Arkeia Software، sTec، Virident، Amplidata و Tegile اشاره کرد که در حوزه‌های گوناگون سخت‌افزار و نرم‌افزار ذخیره‌سازی فعالیت می‌کنند.

هارد اکسترنال پنج ترابایتی از محصولات جدید وسترن

از جدیدترین نوآوری‌های وسترن در دنیای ذخیره‌سازی هم می‌توان به iNAND 7250A اشاره کرد که به‌صورت اختصاصی برای خودروهای هوشمند و خودران تولید می‌شود. به‌علاوه حافظه‌های NAND مجهز به ۹۶ لایه در سال ۲۰۱۷ توسط وسترن معرفی شدند که نیازهای روبه‌رشد بازار را در حوزه‌ی حافظه‌های SSD هدف قرار دادند. شرکت آمریکایی با مشاهده و درک نیازهای بازار در بخش اینترنت اشیاء، کنترلرهای حافظه، پردازش‌های امن و انواع کاربری‌های امبدد در دنیای فناوری، در سال ۲۰۱۸ هسته‌ی پردازشی را هم به محصولات خود اضافه کرد که به‌نام SweRV Core و به‌صورت متن‌باز و در خانواده‌ی پردازنده‌های ۳۲ بیتی معرفی شد.

وسترن دیجیتال اکنون در سرتاسر جهان نزدیک به ۷۲ هزار کارمند دارد. آخرین آمار، درآمد آن‌ها را در سال ۲۰۱۸ نزدیک به ۲۰ میلیارد دلار گزارش می‌‌کند که شرکت آمریکایی را در رتبه‌ی ۱۵۸ فهرست فورچن ۵۰۰ از لحاظ درآمد قرار می‌دهد. درحال‌حاضر استفن دی میلیگان به‌عنوان مدیرعامل وسترن دیجیتال مشغول به فعالیت است.