روز گذشته، یک پوستر تبلیغاتی منتسب به گلکسی ای 90 نسخه 5G سامسونگ ( Galaxy A90 5G) از طریق منبعی ناشناس در اینترنت پخش شد که در آن، طراحی کلی گوشی به‌ چشم می‌خورد.

اکنون تصویر دیگری منتشر شده که این‌بار جعبه‌ی گوشی یادشده را نشان می‌دهد. این تصویر جدید صحت تصویر تبلیغاتی قبلی را تأیید می‌کند و همچنین گوشی میان‌رده‌ی جدید سامسونگ را به شکل واضح‌تری به ما نشان می‌دهد.

با نگاهی به جعبه‌ی گوشی گلکسی A90 5G به مشخصات کلیدی این گوشی پی می‌بریم. ظاهرا این دستگاه قرار است به ۶ گیگابایت حافظه‌ی رم، ۱۲۸ گیگابایت حافظه‌ی داخلی و یک پردازنده‌ی هشت هسته‌ای مجهز شود. گمانه‌زنی‌ها حاکی از آن هستند که سامسونگ در این گوشی، از تراشه‌ی اسنپدراگون ۸۵۵ استفاده کرده است که البته فعلا نمی‌توانیم این ادعا را تأیید یا تکذیب کنیم.

گلکسی ای ۹۰ 5G به نمایشگر Super AMOLED از نوع Infinity-U (دارای بریدگی U شکل) با وضوح FULL HDPlus و اندازه‌ی ۶.۷ اینچی مجهز خواهد بود و این یعنی توانایی درخورتوجهی در زمینه‌ی نمایش محتوای بصری به شکل عالی خواهد داشت.

افزون بر موارد یادشده، نسخه 5G گلکسی ای ۹۰ به دوربین سلفی ۳۲ مگاپیکسلی مجهز خواهد شد و در پنل پشتی آن شاهد سه دوربین مجزا با حسگرهای ۴۸، ۸ و ۵ مگاپیکسلی خواهیم بود. دوربین ۴۸ مگاپیکسلی همان دوربین اصلی است و پیش‌بینی می‌کنیم دوربین‌های ۸ و ۵ مگاپیکسلی به‌ترتیب به لنز فوق عریض و تشخیص عمق مجهز شوند.

اطلاعات روی جعبه‌ی گوشی، جزئیاتی را در مورد ظرفیت باتری آن مشخص نمی‌کنند. این درحالی است که با استناد به همین اطلاعات،‌ متوجه می‌شویم گلکسی ای ۹۰ نسخه 5G از فناوری شارژ سریع ۲۵ واتی پشتیبانی می‌کند.

سامسونگ تاکنون به‌صورت رسمی اشاره‌ای به گلکسی ای ۹۰ 5G نکرده است، اما شایعات و تصاویر اخیر منتسب به این گوشی، بسیار باورپذیر به‌نظر می‌رسند. احتمالا فاصله‌ی زیادی تا رونمایی رسمی نسخه 5G گلکسی A90 باقی نمانده است.

دیدگاه شما کاربران زومیت در این رابطه چیست؟

قیمت به‌روز، مشخصات فنی و هر اطلاعاتی که برای خرید ارزان و آگاهانه‌ی انواع گوشی سامسونگ نیاز دارید را در بخش محصولات زومیت بیابید؛ مقایسه‌ی مشخصات فنی انواع گوشی‌های سری S، J، M و A سامسونگ و گالری تصاویر رسمی این محصولات همگی در بخش محصولات در دسترس شما خواهد بود.

«پاسخ‌های کوتاه به پرسش‌های بزرگ»، كتاب علمی عامه‌پسندی به قلم استیون هاوکینگ است. این کتاب مدتی پس از درگذشت پروفسور هاوکینگ از سوی «انتشارات هودر و استاتن» انگلستان به چاپ رسید. هاوکینگ در آخرین کتاب خود، به برخی از بزرگ‌ترین اسرار جهان ما پرداخته و مطابق انتظار هوادارانش،‌ بر این نگرش مشهورش تأکید داشته که علم بهترین راهکار برای رفع مشکلات کره ‌زمین است.

ناشر کتاب از این اثر به‌عنوان «مجموعه‌ای از ژرف‌ترین، قابل‌فهم‌‌ترین و به‌هنگام‌ترین‌ (گفتارهای) آرشیو شخصی» پروفسور هاوکینگ یاد می‌کند. براساس اعلام انتشارات هودر و استاتن، کتاب پاسخ‌های کوتاه به پرسش‌های بزرگ از خلال بیش از نیم میلیون واژه از مقالات، سخنرانی‌ها و نطق‌های پروفسور هاوکینگ گردآوری شده است. این اثر در زمان مرگ نا به‌هنگام پروفسور هاوکینگ نیمه‌تمام ماند، اما با همکاری خانواده، دوستان و همکاران و مدیران ماترک او تکمیل شد. همچنین، اعلام شد که درصدی از درآمد حاصل از فروش کتاب به «انجمن بیماری‌ نورون‌های حرکتی» و «بنیاد استیون هاکینگ» اهدا می‌شود.

همان‌طور که می‌دانید، کیهان‌شناس و فیزیکدان نظری شهیر بریتانیایی علاوه بر نظریات علمی مشهورش مانند، پیش‌بینی نظری «انتشار تابش سیاهچاله‌ها (تابش هاوکینگ)»، «قضیه‌ی پنروز-هاوکینگ و «مکانیک کوانتومی»، به دلیل دیگری هم شهرت داشت. استیون هاوکینگ به «اسکلروز جانبی آمیوتروفیک» شایع‌ترین «بیماری‌ نورون‌های حرکتی (MND)» مبتلا بود. بیماری‌ که هاوکینگ را با آن صدای کامپیوتری و صندلی چرخدار مخصوصش در اذهان عمومی به چهره‌ای فراموش‌نشدنی بدل کرده بود.

بخش‌های کتاب

کتاب پاسخ‌های کوتاه به پرسش‌های بزرگ به جز دو پیشگفتار (یکی به قلم ادی ردمین-بازیگری که به‌گفته‌ی هاوکینگ نسخه‌ی خوش‌تیپی از او را در فیلم تئوری همه‌چیز بازی کرد- و دیگری نوشته‌ی کیپ تورن، اخترفیزیکدان مشهور)، مقدمه‌‌ای به قلم خود هاوکینگ دارد که بیشتر به زندگی شخصی و تجاربش می‌پردازد (حتی اشاره‌ی گذاریی به سفر سال ۱۳۴۱ خود به ایران می‌کند که مصادف با زلزله مرگ‌بار بوئین‌زهرا بود) و پسگفتاری از لوسی هاوکینگ، دخترش است. اما فصل‌های اصلی کتاب را ۱۰ فصل تشکیل می‌دهند. هر فصل کتاب به یک پرسش بزرگ که به‌گفته‌ی هاوکینگ تمامی انسان‌ها از خود می‌پرسند می‌پردازد: «از کجا آمده‌ایم؟ جهان چگونه شروع شد؟ مفهوم و اساس جهان چیست؟» و سؤالاتی از این دست.

فصل‌های دهگانه کتاب به ترتیب عبارت‌اند از:

• آیا خدایی هست؟
• همه‌چیز چگونه آغاز گشت؟
• آیا حیات هوشمندی در جای دیگری وجود دارد؟
• آیا می‌توانیم آینده را پیش‌بینی کنیم؟
• درون یک سیاهچاله چیست؟
• آیا سفر در زمان امکان‌پذیر است؟
• آیا ما در زمین زنده خواهیم ماند؟
• آیا باید فضا را به استعمار خود آوریم؟
• آیا هوش مصنوعی از ما پیشی می‌گیرد؟
• چگونه آینده را رقم می‌زنیم؟

فصل اول کتاب با توجه به موضوع حساسش‌، قبلا در زمان حیات پروفسور هاوکینگ نیز گاه‌گداری به تیتر روزنامه‌ها بدل می‌شد و سروصدا به پا می‌کرد. چنانچه خود هاوکینگ در ابتدای این فصل جالب با اشاره به یکی از همین تیترهای جنجالی، از دیدگاهش دفاع می‌کند:

چند سال قبل روزنامه‌ی تایمز مقاله‌ای با این عنوان چاپ کرده بود: «هاوکینگ: خدا جهان را خلق نکرد» یکی از نقاشی‌های میکل‌آنژ (فرسکوی مشهور آفرینش آدم) را هم در کنار تیتر چاپ کرده بودند. در همین حال، عکس مرا نیز که از خود راضی به نظر می‌رسیدم در مقاله چاپ کرده بودند. گویی قرار است دوئلی میان ما درگیرد. ولی من از خدا دلخوری ندارم. دوست ندارم کسی فکر کند، کار من اثبات یا انکار وجود خداوند است. بلکه کار من پیدا کردن چارچوبی منطقی برای درک عالم هستی است. قرن‌ها فکر می‌کردند که افراد معلولی مانند من قربانی نفرین خدایان هستیم. اما فکر نمی‌کنم کسی را آن بالاها دلخور کرده باشم. اما ترجیح می‌دهم به طریق دیگری و با قوانین طبیعت جهان را توضیح دهم. اگر همچون من به علم ایمان داشته باشید، باور دارید جهان ما همواره از قوانین خاصی تبعیت می‌کند. اگر می‌خواهید می‌توانید بگویید که این قوانین را نیز خداوند ساخته است.

همان‌طورکه از عناوین فصل‌ها مشخص است، آخرین اثر پروفسور هاوکینگ به بسیاری از مسائل امروز دنیای ما پرداخته است. بزرگ‌ترین تهدید برای سیاره که می‌تواند برخورد سیارک‌ها به زمین، مانند سیارکی باشد که ۶۶ میلیون سال قبل به زمین برخورد کرد و موجب انقراض دایناسورها شد. استیون هاوکینگ تأکید می‌کند که ما هیچ دفاعی در برابر چنین سیارک‌ها نداریم. تغییرات اقلیمی که موجب افزایش دمای هوا در اقیانوس‌ها و ذوب کوه‌های یخ شده و سبب انتشار مقادیر زیادی دی‌اکسید کربن می‌شود و سیاره‌ی ما را به سیاره دیگری مانند زهره (با دمای سطحی ۲۵۰ درجه سانتیگراد) تبدیل می‌کند.

تهدید جنگ اتمی که هاوکینگ در این مورد می‌نویسد:

در مقطعی از زمان در ۱۰۰۰ سال آینده، جنگ اتمی یا فاجعه‌ای زیست‌‌محیطی زمین را کاملا فلج خواهد کرد.

انرژی اتمی که به گفته پروفسور هاوکینگ، به ما انرژی پاک و بدون آلودگی یا گرم شدن کره زمین می‌دهد. توسعه هوش مصنوعی (AI) که به عقیده‌ی هاوکینگ، در آینده می‌تواند اراده مختص به خودش را داشته باشد که با اراده ما تضاد دارد. اَبر انسان‌ها که به‌گفته‌ی پروفسور هاوکینگ، نژاد اصلاح ژنتیکی از ابرانسان‌ها با حافظه‌ی بهتر و مقاوم در برابر بیماری‌ها خواهند بود که می‌توانند تهدیدی برای دیگر انسان‌های آسیب‌پذیر باشند.

پروفسور هاوکینگ از اواخر دهه‌ی ۱۹۶۰ به نوعی بیماری نورون‌های حرکتی مبتلا شده بود و تنها با تجهیزات ویژه ساخت شرکت اینتل امکان نوشتن کتاب، سخنرانی و برقراری ارتباط با دیگران را داشت

کتاب پاسخ‌های کوتاه به پرسش‌های بزرگ همان‌طور که از نامش پیداست به پرسش‌های بزرگ نیز می‌پردازد، از جمله چگونگی شکل‌گیری زندگی، هاوکینگ می‌نویسد:

در ۵۰ سال آینده خواهیم فهمید زندگی چگونه شروع شد و احتمالا کشف خواهیم کرد که در جاهای دیگر جهان نیز اشکالی از زندگی وجود دارد.

 زمان که به عقیده هاوکینگ قبل از «بیگ بنگ» یا «انفجار بزرگ» هیچ زمانی وجود نداشته است. همچنین پروفسور هاوکینگ معتقد است که جهان ما می‌تواند به نقطه‌ی پایانی برسد که یا از طریق خُرد شدن یا گسترش کیهانی اتفاق می‌افتد. و بحث شیرین سفر در زمان.‌ هاوکینگ ابتدا به موانع کار روی پژوهش‌های مربوط به سفر در زمان اشاره می‌کند، اگر حالا درخواست هزینه‌های تحقیقاتی برای موضوع سفر در زمان را بدهید، پیشنهاد شما بلادرنگ رد می‌شود.

اما هاوکینگ در ادامه می‌نویسد:

با توجه به درک فعلی ما، نمی‌توان احتمال سفر فضایی سریع و سفر در زمان را رد کرد.

با وجودی که پروفسور هاوکینگ سفر به زمان گذشته (از فانتزی‌های مورد علاقه اکثر ما) را امکان‌پذیر نمی‌داند، در ادامه با اشاره به «خمیدگی فضا-زمان (Space and Time Warps)» که در نزدیکی سیاهچاله‌ها و ستارگان عظیم رخ می‌دهد و میان‌برهایی در فضا-زمان از نوع «کرمچاله (Wormhole)»، با خوش‌بینی می‌نویسد:

شاید سفر در زمان با فناوری فعلی امکان‌پذیر نباشد، اما تمدن‌های آینده احتمالا صاحب فناوری لازم برای انجام چنین سفرهایی خواهند بود.

استیون هاوکینگ در کنار دخترش لوسی، در خلال پنجاهمین سالگرد تأسیس ناسا، ۲۰۰۸

هاوکینگ در بخش دیگری از کتاب با اشاره به اینکه آموزش علم از هر زمان دیگری بیشتر در خطر است، خطاب به جوانان می‌نویسد:‌

به‌جای پاهای خود به ستارگان بنگرید. تلاش کنید، از آنچه می‌بینید، سردرآورید و درباره آنچه وجود دنیای ما را امکان‌پذیره کرده بیاندیشید. همواره کنجکاو باشید. هرگز تسلیم نشوید، خیالات خود را رها کنید. آینده را بسازید.

نظر دیگران در مورد کتاب

کتاب حاضر در وب‌سایت‌های مرجع کتاب جایگاه بالایی دارد. وب‌سایت «گودرید (Goodreads)» از ۱۶٫۲۲۶ رأی به کتاب امتیاز ۴٫۳ از ۵ داده است. وب‌سایت آمازون هم از ۳۳۶ نقد و بررسی مشتریانش، ۴ و نیم ستاره از پنج ستاره به این اثر داده است. آخرین اثر پروفسور هاوکینگ همچنین در فهرست پرفروش‌ترین کتاب‌های سال ۲۰۱۸ نیویورک تایمز رتبه نخست را به دست آورده است. نشریه فوربس نیز آخرین اثر هاوکینگ را به‌عنوان یکی از بهترین کتاب‌های سال انتخاب کرد.

مارسلو گلیزر، فیزیکدان و نویسنده علمی در نقد خود در رادیو ان‌پی‌آر آمریکا، می‌نویسد:

 استیون هاوکینگ یکی از آن چهره‌های درخشانی است که زندگی خودش نمادی از بهترین چیزی است که بشریت برای عرضه در چنته دارد. هدیه‌ی وداع هاوکینگ به بشریت، یکی از آن کتاب‌هایی است که هر فردی که نگران آینده بشریت است باید بخواند. اگر به‌دنبال مضمون واحدی در سراسر این کتاب باشیم، این مضمون همان ایمانِ عمیق هاوکینگ به توانایی علم در حل بزرگ‌ترین مسائل بشری است. پاسخ‌های او به سؤالات بزرگ نشانگر اعتقاد او به عقلانیتِ طبیعت و توانایی ما در پرده برداشتن از اسرار آن است. خوش‌بینی او در هر صفحه‌ی کتاب جاری و ساری است. اگرچه هاوکینگ به منشأ جهان، فیزیک سیاهچاله‌ها و برخی دیگر از موضوعات مورد علاقه خود می‌پردازد، اما نگرانی اصلی او در این کتاب فیزیک نیست، بلکه بشریت و آینده جمعی‌اش است. هاوکینگ استدلال می‌کند، فقط علم می‌تواند ما را از اشتباهاتمان نجات دهد. هاوکینگ معتقد است که مأموریت تکاملی بشریت این است که همچون باغبان کیهانی در کهکشان‌ها پراکنده شود و بذر زندگی را در جاهای دیگر بپراکند.

تیم رادفورد، روزنامه‌نگار و نویسنده نیز در نقد خود در گاردین می‌نویسد:

کتاب هاوکینگ بی نهایت آموزنده، جذاب، مقارن با آخرین پیشرفت‌ها و یافته‌ها و جذاب است.

 رادفورد به نقل از هاوکینگ می‌نویسد:

 آینده ما مسابقه‌ای بین قدرت رو به رشد فناوری و عقلانیت است. بیایید مطمئن شویم که عقلانیت پیروز می‌شود. اگر بشریت به مدت ۱ میلیون سال دیگر به حیات خود ادامه دهد، در آینده اکتشافات فضایی بیشتری را انجام خواهیم داد و به جاهایی خواهیم رفت که قبلا نرفته‌ایم.

ابیگیل هیگینز در یادداشت خود در «وکس (Vox)»، در مورد کتاب پاسخ‌های کوتاه به پرسش‌های بزرگ خاطر نشان می‌کند:

 هاوکینگ در این کتاب سرگرم‌کننده و خوش‌بین است، حتی اگر او به ما هشدار می‌دهد که هوش مصنوعی احتمالا از ما جلو خواهد زد و ثروتمندان با بهره‌برداری از فناوری به گونه‌ای ابرانسان تبدیل می‌شوند و سیاره‌ی ما به سوی تبدیل شدن به مکانی غیرقابل سکونت پیش می‌رود.

ماتین دورانین، روزنامه‌نگار و نویسنده علمی نیز در وب‌سایت Physicsworld می‌نویسد:

هاوکینگ تمام مفاهیم بزرگی که از کتاب‌های او انتظار دارید را رفع می‌کند. نسبیت عام، بیگ بنگ، تورم کیهانی، شکل‌گیری کهکشان، امواج گرانشی و غیره، همه‌ی این موضوعات جذاب در این کتاب خواندنی هستند. این کتاب به مثابه مانیفیست هاوکینگ است. خوش‌بین، شاد و خیال‌پرداز. او علم و درک علمی را برای آینده بشریت حیاتی می‌داند. کیهان‌شناس مشهور جهان و نویسنده کتاب «تاریخچه مختصر زمان» ما را با آخرین اندیشه‌های خود در مورد بزرگ‌ترین سؤالاتی که بشر با آن روبروست تنها می‌گذارد.

افرت لوونی در کوارتز (Quartz) می‌نویسد:

هاوکینگ ابایی از گفتن عقاید خود در مورد موضوعاتی مانند اینکه روزی ماشین‌ها قدرت را در دست می‌گیرند، بزرگ‌ترین تهدیدات کره زمین و امکان وجود زندگی هوشمندانه در فضا ندارد. اما با تمامی این اوصاف، پیغام آخرِ هاوکینگ برای خوانندگان، امیدواری است.

ترجمه‌های فارسی کتاب در بازار

کتاب پاسخ‌های کوتاه به پرسش‌های بزرگ با وجود اینکه کمتر از یک سال (۲۴ مهر ۱۳۹۷) از انتشار آن می‌گذرد، تا به حال چندین بار به زبان فارسی ترجمه شده است. هم‌اکنون چهار ترجمه مختلف از آخرین اثر هاوکینگ در دسترس خوانندگان است. انتشارات کوله‌پشتی این اثر را با عنوان روی جلد «پاسخ‌هایی مختصر به پرسش‌هایی بزرگ» با ترجمه‌ امیرحسین فاضلی مقدم، انتشارات نقش و نگار با نام روی جلد «پاسخ‌های کوتاه به پرسش‌های بزرگ» با ترجمه حسین صداقت، انتشارات مازیار با عنوان: «پاسخ‌های کوتاه به پرسش‌های اساسی» با ترجمه جمیل آریایی و نشر نو با عنوان: «پاسخ‌های کوتاه به پرسش‌های بزرگ» با ترجمه مزدا موحد روانه بازار کتاب کرده‌اند.

سخن پایانی

شاید بسیاری با شنیدن کتابی با نویسندگی استیون هاوکنیگ، بزرگ‌ترین دانشمند جهان در حوزه‌ی فیزیک نظری از زمان آلبرت انیشتین تا به حال، قید خواندن کتاب را بزنند. به این دلیل ساده که کتابی که از مخیله‌ی چنین مَردی بیرون آمده، بسیار پیچیده و غیرقابل ‌فهم است. اما وقتی این کتاب و دیگر آثار هاوکینگ را بخوانید، به این درک باورنکردنی می‌رسید که او نه‌تنها دانشمند و انسان بزرگی بود، بلکه نویسنده‌ی زبردستی با طنزی بی‌نظیر بود که گاه مارک تواین و کورت ونه‌گات را به یاد می‌آورد. نثر منحصر‌به‌فرد و ساده‌سازی مسائل دشوار علمی هنرِ بی نظیری است که معدودی از نویسندگان کتاب‌های علمی عامه پسند از آن برخوردار هستند. کتاب بسیار خوش‌خوان است و استعارات و تشبیهات جالب کتاب به خوبی به معمولی‌ترین خواننده هم اجازه می‌دهد اصول اولیه و حتی پیچیده‌ترین نظریه‌های پروفسور هاوکینگ را به راحتی درک کند.

استیون هاوکینگ در دانشگاه پرینستون، ۱۹۷۹

اگر نوجوان یا فرد کنجکاوی را می‌شناسید و شاید از قضا خودتان هر دوی اینها باشید، جدا توصیه می‌کنیم «پاسخ‌های کوتاه به پرسش‌های بزرگ» را بخوانید. آخرین اثر هاوکینگ نه‌تنها آموختنی‌های زیادی دارد و ذهن شما را برای مدتی مشغول می‌کند، بلکه در عین حال، الهام‌بخش و سرگرم‌کننده نیز هست.

مقاله را با نقل‌قولی از پروفسور هاوکینگ به پایان برسانیم، مرد بزرگی که هم به دلیل کارهای پیشگامانه خود در فیزیک نظری و کیهان‌شناسی و هم حس شوخی‌طبعی و شم نویسندگی‌اش، میلیون‌ها خواننده در جهان را با مفاهیمی مانند خاستگاه جهان، ماهیت سیاهچاله‌ها و قوانین طبیعی آشنا کرد. بلکه ناممکن‌های جسمی را نیز ممکن کرد. هاوکینگ که در ابتدا پیش‌بینی شده بود تنها ۲ سال زنده بماند، توانست بر بیماری وحشتناکش هم غلبه کند و پس از ۵۰ سال زندگی با این بیماری در سن ۷۶ سالگی‌ از دنیا برود. پروفسور هاوکینگ به دلیل همین به چالش ‌کشیدن محدودیت‌های جسمی، الهام‌بخش میلیون‌ها نفر در جهان بود. و توانست با وجود معلولیت و محدودیت‌های جسمی بسیار، موفقیت‌های بزرگی را کسب کند که تا قرن‌ها پس از او باقی خواهند ماند:

توصیه من به سایر معلولین این است که روی کارهایی تمرکز کنید که ناتوانیتان جلویشان را نمی‌گیرد و از کارهایی که با آن تداخل دارند پشیمان نشوید. هیچ‌وقت نه به لحاظ ذهنی و نه جسمی، معلول نباشید.

امروزه با‌ توجه‌ به کمبود ویژگی‌های تازه و جذاب در گوشی‌های جدید، افراد مدت‌زمان بیشتری دستگاه‌های خود را نگه می‌دارند. طبق آمار، کاربران آمریکایی، اروپایی و چینی به‌طور متوسط پس‌ از گذشت ۳۰‌ ماه اقدام به تعویض گوشی هوشمند خود می‌کنند؛ بنابراین اهمیت پشتیبانی مناسب از نرم‌افزار و سیستم‌عامل نسبت‌به گذشته دوچندان شده است.

حال مؤسسه Counterpoint Research داده‌هایی را از گوشی‌های اندرویدی استخراج کرده که طبق آن، نرخ به‌روزرسانی به جدیدترین نسخه‌ی اندروید یعنی اندروید ۹ به‌ تفکیک تولیدکنندگان مختلف مشخص شده است. در این آمار، گوشی‌هایی مدنظر قرار گرفته‌اند که از سه‌ماهه‌ی سوم ۲۰۱۸ تاکنون تولید شده‌اند. نکته‌ی مهم درباره‌ی این آمار، درنظر‌گرفتنِ سرعت انتشار به‌روزرسانی‌ها است که برای اغلب کاربران مهم شمرده می‌شود.

نتایجی که از داده‌های استخراج‌شده به‌دست آمد، پیروزی قاطع نوکیا را نشان می‌دهد. درحال‌ حاضر، ۹۶درصد از گوشی‌هایی که نوکیا از سه‌ماهه‌ی سوم ۲۰۱۸ تا‌ به‌ امروز تولید کرده، از اندروید ۹ استفاده می‌کنند. البته باید درنظر داشت که فنلاندی‌ها حتی گوشی‌های قدیمی‌تر خود نظیر نوکیا ۶ و ۸ که سال ۲۰۱۷ تولید شده‌اند را با اندروید ۹ به‌روزرسانی کرده‌اند.

در رتبه‌های بعدی، سامسونگ و شیائومی قرار دارند که به‌ترتیب به نرخ ۸۹ و ۸۴درصدی دست پیدا کرده‌اند. مقام چهارم نیز با ۸۲درصد به هواوی اختصاص دارد و سپس سقوط آماری چشم‌گیری را برای دیگر تولیدکنندگان اندرویدی شاهد هستیم.

نرخ به‌روزرسانی به اندروید ۹ به‌ تفکیک تولیدکنندگان

با‌ این‌ اوصاف، حضور نداشتن برخی از برند‌ها نظیر وان‌پلاس کاملاً مشهود است؛ وان‌پلاسی که گوشی‌های پرتعدادی روانه‌ی بازار نکرده است اما تمام گوشی‌های تولیدشده‌ی خود پس‌ از سال ۲۰۱۶ میلادی (وان‌پلاس ۳ به‌ بعد)، همگی اندروید ۹ را اجرا می‌کنند و این امر، آمار ۱۰۰‌ درصدی را برای تولیدکننده‌ی خوش‌نام چینی به‌ ارمغان می‌آورد.

از بُعد پشتیبانی‌ از گوشی‌های میان‌رده، نوکیا و شیائومی نسبت‌به سایر برند‌ها برتری دارند. درواقع در بازه‌ی زمانی موردبحث، تنها یک‌سوم گوشی‌های میان‌رده زیر ۲۰۰ دلار به اندروید ۹ به‌روزرسانی‌ شده‌اند و مابقی همچنان از نسخه‌های قبلی اندروید استفاده می‌کنند. در‌ این‌ بین نوکیا با نرخی بیش‌ از ۹۰‌درصد توانسته در صدر قرار بگیرد.

نمودار سرعت انتشار به‌روزرسانی اندروید ۹ به‌ تفکیک تولیدکنندگان مختلف

مورد دیگر، به‌ سرعت ارائه‌ی به‌روزرسانی‌ها و میزان زمانی‌که کاربران باید برای دریافت نسخه‌های جدید صبر کنند، مربوط می‌شود. در زمینه‌ی اشاره‌شده نیز شاهد حضور نوکیا در ابتدای فهرست هستیم؛ بدین‌ معنی که کاربران دستگاه‌های نوکیا به‌ فاصله‌ی کمی پس‌از انتشار به‌روزرسانی‌های اندروید، طعم آن را خواهند چشید. از نگاه آماری، در کمتر از یک سال، ۹۴درصد از گوشی‌های تولیدی نوکیا به اندروید پای به‌روز شده‌اند.

از سویی، سامسونگ زمان بیشتری کاربران را منتظر نگه می‌دارد. بخش عمده‌ای از کاربران گوشی‌های سامسونگ اندروید ۹ را دریافت کرده‌اند اما برای دریافت این به‌روزرسانی بیش‌ از ۱۲ماه صبر پیشه کردند. متأسفانه این موضوع برای هواوی نیز صدق می‌کند. با‌ وجود این، شیائومی و لنوو توانسته‌اند عملکرد بهتری از خود نشان دهد و بر سر کسب مقام دوم رقابت می‌کنند.

میگرن، سردرد شدیدی است که اغلب با تهوع، استفراغ و حساسیت به نور همراه است. میگرن می‌تواند از ۴ ساعت تا سه روز و گاهی حتی بیشتر تداوم داشته باشد. شیوع میگرن در زنان بیشتر از مردان است. نشانه‌های میگرن معمولا از سنین ۱۰ تا ۴۰ سالگی آغاز می‌شود.

پزشکان علت دقیق سردردهای میگرنی را نمی‌دانند اگرچه به‌نظر می‌رسد که آن‌ها مرتبط با تغییرات مغز و نیز ژن‌ها باشند. دانشمندان برای سال‌ها معتقد بودند که میگرن ناشی از تغییرات جریان خون مغز است. اکنون بسیاری بر این باورند که این وضعیت حاصل نقایص مغزی است که از والدین به فرزند به ارث می‌رسد. میگرن زمانی آغاز می‌شود که سلول‌های عصبیِ بیش‌ازحد فعال‌شده ازطریق ارسال سیگنال‌هایی موجب تحریک عصب سه‌قلو می‌شوند؛ عصبی که مسئول ایجاد حس در قسمت سر و صورت است. فعال شدن این عصب موجب آزاد شدن مواد شیمیایی خاصی نظیر سروتونین و پپتید وابسته به ژن کالسی‌تونین (CGRP) می‌شود. CGRP موجب می‌شود عروق خونی موجود در پوشش مغز متورم شود و به‌دنبال آن ناقل‌های عصبی در مغز آزاد می‌شوند که درنهایت موجب ایجاد التهاب و درد می‌شوند. نتایج برخی مطالعات نشان می‌دهد که ۸۵ درصد از افراد مبتلا به سردردهای میگرنی دارای سابقه‌ی آسیب سر یا گردن هستند. در بیشتر موارد، این آسیب‌ها ناشی از تصادفات یا جراحات زمان کودکی بودند.

نشانه‌های میگرن براساس مرحله‌ی آن می‌تواند با علائمی همراه باشد که با گذشت زمان تغییر می‌کند و معمولا چند مرحله دارد:

۱. مرحله‌ی مقدماتی (پیش‌نشانه)

۲. مرحله‌ی اورا

۳. مرحله‌ی حمله

۴. مرحله‌ی پس‌اثر

مرحله‌ی مقدماتی: در این مرحله علایم هشداردهنده‌ی اولیه ظهور می‌کند. ساعت‌ها قبل از آغاز میگرن و گاهی حتی روزها قبل‌تر، بسیاری از افراد ممکن است علائم زیر را تجربه کنند:

• پرانرژی بودن غیرعادی، هیجان‌زدگی یا افسردگی
• تحریک‌پذیری
• تشنگی
• گرایش شدید به غذاهای خاص
• خواب‌آلودگی و خمیازه‌های زیاد
• نیاز مکرر به دفع ادرار

مرحله‌ی اورا: این مرحله، مرحله‌ی آغاز احساسات عجیب است. از هر ۳ یا ۴ فرد مبتلا به میگرن، یک نفر قبل از آغاز سردرد دچار اورا می‌شود. اورا می‌تواند شامل موارد زیر باشد:

تغییرات بینایی:

- دیدن جرقه‌های نور یا کمانی دندانه‌دار از نور: این وضعیت معمولا در سمت چپ یا راست بینایی اتفاق می‌افتد و طی چند دقیقه ممکن است بزرگ‌تر شود.

- نقطه‌ی کور در میدان دید: این مشکل در ترکیب با نورهای چشمک‌زن می‌تواند رانندگی یا تمرکز چشم را روی اشیاء کوچک دشوار کند.

- دیدن تصاویری که مربوط به گذشته است یا توهم.

احساسات پوستی:

در جریان اورا، فرد ممکن است دچار حس مورمور و سوزن‌سوزن شدن شود. بی‌حسی نیز ممکن است پیش آید. این احساسات اغلب صورت و دست‌ها را درگیر می‌کنند ولی حتی ممکن است در سرتاسر بدن پراکنده شوند.

مشکلات زبانی:

• مشکل در زمینه‌ی بیان افکار هنگام صحبت یا نوشتن
• مشکل در زمینه‌ی درک کلمات
• گیجی
• دشواری تمرکز

مرحله حمله: آغاز سردرد

درد میگرن:

• معمولا از ناحیه‌ی بالای چشم‌ها آغاز می‌شود
• معمولا یک سمت سر را متاثر می‌کند اما ممکن است کل سر را در بر گرفته یا از یک طرف سر به طرف دیگر برود. این وضعیت همچنین می‌تواند بخش تحتاتی صورت و گردن را تحت‌تأثیر قرار دهد
• درد ضربان‌داری که طی فعالیت فیزیکی یا خم شدن به جلو تشدید می‌شود

علائم ممکن است در حین حرکت بیشتر شود. همچنین ممکن است علائم دیگری در این مرحله رخ دهد:

• حساسیت غیرعادی نسبت‌به نور، صدا و بو
• احساس سبکی سر و غش
• حالت تهوع و استفراغ

مرحله‌ی پس اثر: پس از سردرد

پس از مرحله‌ی شدید میگرن، فرد ممکن است تا یک روز احساس خوبی نداشته باشد. علائم این مرحله می‌تواند شامل موارد زیر باشد:

• خستگی شدید
• کندی
• گیجی
• سردردی که هنگام خم شدن به جلو یا حرکت سریع تشدید می‌شود

میگرن ممکن است ازنظر تعداد دفعات بروز یا شدت، طی زمان تغییر کند. در تمام حملات ممکن است مراحل یکسانی دیده نشود. همچنین فرد ممکن است بدون داشتن سردرد فقط دچار اورا شود. از آن‌جایی که بسیاری از علائم موجود در این مراحل میگرن می‌توانند در وضعیت‌های خطرناک‌تری نظیر سکته یا تشنج نیز اتفاق افتد، باید با مشاهده‌ی هرگونه علامت جدید یا مواردی که به‌وسیله پزشک بررسی نشده است، به پزشک مراجعه کرد.

انواع سردردهای میگرنی

میگرن‌ها همه مانند هم نیستند. میگرن یک فرد می‌تواند از میگرن فرد دیگر بسیار متفاوت باشد.

سردرد میگرنی همراه‌با اورا

در این نوع میگرن، فرد می‌داند که سردرد در حال آغاز است زیرا قبل از آن حس عجیبی دارد: احساس گیجی می‌کند، صدای زنگی در گوش‌های خود حس می‌کند، خطوط زیگزاگی را می‌بیند و نور موجب آزار او می‌شود. اگرچه میگرن ممکن است به‌شدت دردناک باشد و فرد را از فعالیت بازدارد ولی کشنده نیست. برای کاهش آن‌ها می‌توان کارهایی انجام داد و نیز داروها و دستگاه‌هایی برای درمان و پیشگیری وجود دارد.

علائم: حدود یک‌سوم از افراد، ساعت‌ها یا روزها قبل از آغاز یک میگرن دچار علائم هشداردهنده‌ای مانند موارد زیر می‌شوند:

• گرایش‌های غذایی خاص
• سرخوشی یا کج‌خلقی
• خستگی و خمیازه کشیدن
• احساس سفتی مخصوصا در گردن
• نیاز به دفع مکرر ادرار
• یبوست یا اسهال

اورا اغلب حدود یک ساعت قبل از سردرد آغاز و شامل موارد زیر می‌شود:

• نقاط کور در مرکز دید (اسکوتوم)
• از دست دادن بینایی در یک یا هر دو چشم
• دیدن الگوهای زیگزاگ مانند
• دیدن جرقه‌های نور 
• دیدن، شنیدن یا بوییدن چیزهایی که در محل وجود ندارد (توهم)
• تیرکشیدن، مورمور شدن یا بی‌حسی (خواب‌رفتگی)
• مشکل در زمینه‌ی پیدا کردن کلمات یا صحبت کردن (زبان‌پریشی)

اورا معمولا کمتر از یک ساعت طول می‌کشد. برخی از علائم ممکن است تا مرحله‌ی سردرد ادامه پیدا کنند.

مرحله‌ی درد: درد میگرن مداوم یا ضربان‌دار است و ممکن است در بخش پیشانی یا یک طرف سر در اطرف چشم احساس شود. احتمال اینکه افراد بالغ در یک طرف سر دچار این مشکل شوند، بیشتر است. سردرد ممکن است از ۱ ساعت تا ۳ روز ادامه داشته باشد. علاوه‌بر درد، سایر علائم مرحله‌ی سردرد عبارت‌اند از:

• ناراحتی معده یا استفراغ
• حس گرم و سرد شدن
• آبریزش بینی
• سرگیجه یا چرخش سر
• ناراحتی گردن یا فک
• حساسیت نسبت‌به نور، صدا، بو، لمس یا حرکت
• گیجی

تشخیص

پزشک یک معاینه جسمی انجام داده و عضلات، رفلکس‌ها، گفتار و حواس را برای آزمون اعصاب موجود در سر مورد بررسی قرار می‌دهد. او همچنین تاریخچه‌ی سلامتی بیمار را خواهد پرسید.

• آیا دیگر اعضای خانواده دارای میگرن با دیگر انواع سردردها هستند؟
• انواع داروهای مصرفی مخصوصا داروهای ضدبارداری یا کنترل فشار خون
• آیا سردردها پس از کار سخت، سرفه یا عطسه بدتر می‌شود؟

آزمایش‌های خون و تصویربرداری مانند اشعه ایکس، سی‌تی‌اسکن یا MRI می‌تواند به رد احتمال علت‌های دیگری نظیر عفونت یا خون‌ریزی کمک کند.

درمان

وقتی فردی دچار میگرن همراه‌با اورا می‌شود، باید در محل ساکت و تاریکی بماند. کمپرس سرد یا فشار روی مناطق دردناک می‌تواند مفید باشد. مسکن‌های بدون نسخه‌ای مانند آسپرین، استامینوفن یا داروهای ضدالتهاب غیراستروئیدی (NSAIDs) مانند ایبوپروفن یا ناپروکسن ممکن است کمک‌کننده باشد. داروهای تجویزی که تریپتان نامیده می‌شوند، شامل داروهایی مانند آلموتریپتان، التریپتان، فروواتریپتان، ریزاتریپتان و سوماتریپتان هستند. ارگوت‌ها نیز ممکن است در درمان درد میگرن مؤثر باشند. دیگر داروها می‌توانند علائم مرتبط مانند تهوع و استفراغ را آرام کنند.

چندین دستگاه نیز برای کمک به درمان میگرن طراحی شده است. یک دستگاه که SpringTMS یا eNeura Stmsنامیده می‌شود، از تکنیکی به نام تحریک مغناطیسی فراجمجمه‌ای (TMS) استفاده می‌کند. این دستگاه به‌مدت یک دقیقه در ناحیه‌ی پشت سر قرار داده می‌شود و موجی از انرژی مغناطیسی را به مغز ارسال می‌کند. دستگاه سفالی نیز که به شکل یک هدبند طراحی شده است، برای پیشگیری از توسعه‌ی میگرن روزانه به مدت ۲۰ دقیقه روشن می‌شود و امواج الکتریکی را ازطریق پوست پیشانی به مغز ارسال می‌کند. گاماکور نیز دستگاهی است که به روش غیرتهاجمی موجب تحریک عصب واگ در گردن می‌شود. برای استفاده از هر کدام از این دستگاه‌ها نیاز به تجویز پزشک است.

دستگاه مورد استفاده برای تحریک مغناطیسی فراجمجمه‌ای مغز که می‌تواند به درمان میگرن کمک کند

پیشگیری

اگر فرد به درمان‌های دیگر پاسخ ندهد و در یک ماه تعداد ۴ روز یا بیشتر درگیر میگرن باشد، پزشک داروهای پیشگیرانه را تجویز می‌کند. فرد باید برای کاهش شدت یا فراوانی سردردها، داروها را به‌طور منظم مصرف کند. این داروها شامل داروهای ضدتشنج، داروهای کنترل فشار خون (مانند بتابلوکرها و مسدود‌کننده‌های کانال کلسیم) و برخی از ضدافسردگی‌ها است. بازدارنده‌های CGRP نیز گروه جدیدی از داروهای پیشگیرانه هستند که ممکن است در صورت اثربخش نبودن دیگر داروها، تجویز شوند. اجتناب از آغازگرهای رایجی مانند:

• برخی غذاها
• داروها
• استرس
• خستگی، بیماری یا گرسنه ماندن
• تغییرات سطوح هورمونی
• نور چشمک زن
• تغییر در فشار هوا و ارتفاع

یک دفترچه یاددشت سردرد روزانه می‌تواند به فرد و پزشک معالج کمک کند که متوجه شود چه چیزی موجب آغاز سردرد می‌شود. تاریخ و زمان آغاز میگرن، هرگونه غذای خورده‌شده، کاری که درحال انجام آن بوده و هرگونه داروی مصرفی قبل از آغاز سردرد باید یادداشت شود. برای کشف الگوی بروز میگرن به چندین هفته یادداشت‌برداری نیاز است.

سردرد میگرنی بدون اورا

میگرن بدون اورا چیزی بیش از یک سردرد است. فقط درد آن می‌تواند مانع از انجام کارهای روزانه شود و همچنین علائمی مانند حالت تهوع و استفراغ نیز می‌تواند وجود داشته باشد. میگرن بدون اورا شایع‌ترین نوع سردرد میگرنی است که حدود ۷۵ درصد از کل میگرن‌ها را شامل می‌شود. این نوع میگرن دارای علائم اولیه (اورا) نیست.

میگرن در برخی خانواده‌ها بیشتر دیده می‌شود، بنایراین پژوهشگران معتقدند که این وضعیت اساس ژنتیکی دارد. عواملی که در برخی افراد موجب آغاز حملات میگرن می‌شوند، عبارت‌اند از غذاهای خاص، بوها، استرس و چیزهایی که در محیط وجود دارند. میگرن اغلب در کودکی آغاز می‌شود و در دوران نوجوانی تشدید می‌شود. پسربچه‌ها بیش از دختربچه‌ها دچار میگرن می‌شوند ولی شیوع این وضعیت در زنان بالغ بیش از مردان است.

علائم

اغلب، افراد دردی را در ناحیه‌ی پیشانی یا یک یا هر دو طرف گیجگاه خود احساس می‌کنند. درد ممکن است پیوسته یا ضربان‌دار باشد. سردرد ۴ تا ۷۲ ساعت طول خواهد کشید. فرد ممکن است برخی از این علائم زیر را نیز داشته باشد:

• تهوع
• استفراغ
• خمیازه کشیدن
• تحریک‌پذیری
• فشار خون پایین
• سرخوشی
• حساسیت نسبت‌به نور، صدا، بو یا حرکت
• ایجاد حلقه‌های سیاه در اطراف چشم

تشخیص

در ابتدا باید مطمئن شد که علت این سردردها چیز دیگری نیست. به این منظور، پزشک معالج معاینه‌های فیزیکی و عصبی خاصی را انجام می‌دهد و سوالاتی نظیر موارد زیر را خواهد پرسید:

• آیا دیگر اعضای خانواده‌ دچار میگرن یا سایر انواع سردرد هستند؟
• آیا بیمار آلرژی دارد؟
• سطح استرس در زندگی او چه حدی است؟
• آیا از داروهایی نظیر قرص‌های ضد بارداری و داروهای گشادکننده‌ی عروق استفاده می‌کند؟ (این داروها می‌توانند باعث سردرد شوند)
• آیا سردرد پس از سرفه یا عطسه یا پس از تمرین شدید آغاز می‌شود؟

پزشک ممکن است آزمایش‌های زیر را تجویز ‌کند:

• آزمایش‌های خون
• آزمایش‌های تصویربرداری مانند اشعه ایکس، سی‌تی‌اسکن یا MRI
• آزمایش‌هایی با هدف تشخیص عفونت، خونریزی یا سایر مشکلات پزشکی که می‌توانند علائم مشابهی ایجاد کند

درمان

درمان میگرن بدون اورا دو هدف دارد: تسکین علائم و پیشگیری از حملات آینده

برای کمک به تسکین علائم میگرن:

۱. ماندن در یک اتاق آرام و تاریک

۲. قرار دادن کمپرس سرد یا استفاده از فشار در مناطق دردناک

۳. مصرف داروهای مسکنی مانند آسپرین، استامینوفن، ایبوپروفن، کتورولاک یا ناپروکسن یا مصرف داروهایی مانند آلموتریپتان، التریپتان، فروواتریپتان، ناراتریپتان، ریزاتریپتان و سوماتریپتان که به تنگ شدن عروقی خونی کمک می‌کنند. ارگوت‌ها نیز ممکن است در درمان درد میگرن مؤثر باشند.

۴. استفاده از داروهایی برای درمان دیگر علائم میگرن مانند تهوع و استفراغ

دستگاه سفالی به‌منظور پیشگیری از حملات میگرن در حالت روشن، روزانه به‌مدت ۲۰ دقیقه روی پیشانی قرار داده می‌شود

پیشگیری از میگرن

۱. اگر درمان‌های دیگر اثری نداشته باشند و فرد در یک ماه ۴ روز یا بیشتر درگیر میگرن باشد، پزشک ممکن است داروهای پیشگیرانه را پیشنهاد کند. بیمار باید این داروها را به‌طور منظم مصرف کند. این‌ گروه از داروها شامل داروهای ضدتشنج، داروهای کنترل فشار خون و برخی از ضدافسردگی‌ها می‌شود. درصورت اثربخش نبودن سایر داروها ممکن است مهارکننده‌های CGRP تجویز شوند.

۲. استفاده از دستگاه‌هایی مانند سفالی، SpringTM و گاماکور نیز ممکن است توصیه شود.

۳. یک دفتر یادداشت سردرد به تشخیص الگوی سردرد و آغازگرها کمک می‌کند.

۴. اجتناب از آغازگرهای غذایی. بیمار می‌تواند از اطلاعات موجود در یاداشت‌ها و از روش آزمون و خطا برای فهمیدن اینکه کدام‌یک از غذاهای زیر می‌تواند موجب میگرن شوند، استفاده کند:

• شکلات
• پنیر
• شراب قرمز و دیگر الکل‌ها
• مرکبات
• آووکادو
• موز
• کشمش
• آلوها
• شیرین‌کننده‌های مصنوعی
• نگهدارنده‌های مواد غذایی مانند نیترات‌ها، نیتریت‌ها و گلوتامات مونو سدیم (MSG)
• بستنی یا سایر غذاهای سرد

۵. اجتناب از داروهای آغازکننده‌ی میگرن. بسیاری از داروهای بدون نسخه و تجویزی می‌توانند موجب میگرن شوند:

• سایمتیدین
• استروژن
• هیدرالازین
• نيفيديپين
• نیتروگلیسرین
• رانیتیدین
• رزرپين

هرگز مصرف یک دارو را بدون مشورت با پزشک متوقف نکنید

تسکین آغازگرهای روانی یا عاطفی: استرس، افسردگی، اضطراب و عواطف شدیدی مانند غم می‌تواند آغازگر میگرن باشد. اگرچه نمی‌توان همیشه از این موارد اجتناب کرد، ولی می‌توان آن‌ها را مدیریت کرد. تمرينات آرام‌بخشی (ريلكسيشين)، بازخورد زیستی و تکنیک‌های خود هیپنوتیزم می‌توانند به تسکین این منابع استرس و پیشگیری از میگرن به‌خصوص در کودکان کمک کند. بیماری‌ها، چشم‌پوشی از وعده‌های غذایی و خستگی زیاد می‌تواند موجب آغاز میگرن شود. ورزش بیش از حد، حرکت و آسیب‌های وارده به سر نیز می‌توانند باعث این وضعیت شوند. حتی قاعدگی نیز می‌تواند موجب آغاز میگرن شود. برخی از افراد نیز نسبت‌به نورهای چشمک‌زن، چراغ‌های فلورسنت، تغییر در فشار و ارتفاع حساس هستند.

میگرن همراه‌با اورا درمقایسه‌با میگرن بدون اورا

در هر دو مورد، بیمار به علائم میگرن معمول که ممکن است از چند ساعت تا چند روز ادامه داشته باشند، دچار می‌شود. این‌ها می‌توانند شامل موارد زیر باشند:

• حساسیت نسبت‌به نور، بو، صدا و لمس
• تاری دید
• دردی که معمولا در یک طرف سر آغاز می‌شود و با حرکت بدتر می‌شود
• ناراحتی معده و استفراغ
• سفتی در شانه‌ها و گردن

وقتی فرد دچار اورا می‌شود، این وضعیت معمولا به‌آرامی از ۵ تا ۲۰ دقیقه نمایان می‌شود و ممکن است تا یک ساعت باقی بماند. این علائم اغلب مانند یک علامت هشدار عمل می‌کند و قبل از آغاز درد ظاهر می‌شود اما می‌تواند در جریان خود میگرن هم پیش آید.

اورای دیداری از رایج‌ترین‌ها نوع اورا است. فرد ممکن است اشکال عجیب یا جلوه‌هایی را ببینید که بزرگ می‌شوند یا حرکت می‌کنند، مانند:

• نقاط کور
• نقاط رنگی
• فلاش‌های نور
• چشمک‌ها و ستاره
• دید تونلی
• خطوط زیگ‌زاگ

اورا می‌تواند حواس دیگر و حتی توانایی حرکت را تحت‌تأثیر قرار دهند. بیمار ممکن است، موارد زیر را تجربه کند:

• گیجی و دشواری درک دیگران
• حرکاتی که قابل کنترل نیستند، مانند تکان‌های ناگهانی
• ضعف عضلات
• شنیدن موسیقی یا صداهایی که در واقع در محل وجود ندارند
• حس سوزن‌سوزن شدنی که از انگشتان آغاز شده، به بازو رفته و به کل صورت پخش می‌شود
• مشکلات تکلم

البته علائم مذکور ممکن است علائم سکته نیز باشد. اگر فرد هر کدام از این علائم را دارد و پزشک قبلا نگفته که این‌ها بخشی از میگرن او است، باید کمک پزشکی بخواهد.

آیا برای تشخیص این دو نوع میگرن نیاز به آزمایش‌های متفاوتی است؟

درمورد هر نوع میگرن، پزشک آزمایش‌هایی برای بررسی مشکلات دیگری که می‌تواند موجب بروز این علائم شود،  انجام می‌دهد. بسته به نوع علائمی که بیمار دارد، ممکن است نیاز به آزمایش خون یا تصویربرداری مانند سی‌تی اسکن یا MRI باشد. در میگرن همراه‌با اورا، برخی از موارد علایم مانند یک مشکل جدی‌تر مانند سکته یا تشنج هستند. برای حذف احتمال این موارد باید آزمایش‌هایی انجام داد. وقتی اطمینان حاصل شد که مشکل دیگری وجود ندارد، نیازی نیست هربار که بیمار همان اورا را تجربه می‌کند، به پزشک مراجعه کند اما اگر علائم تغییر کرد، باید مورد بررسی قرار گیرد.

باید دانست که میگرن همراه‌با اورا تا حد کمی موجب افزایش احتمال سکته‌ی مغزی می‌شود. آگاهی از این موضوع به‌خصوص برای زنانی که از قرص‌های ضدبارداری استفاده می‌کنند، تحت درمان جایگزینی با هورمون قرار گرفته یا افرادی که سیگار می‌کشند، مهم است زیرا این موارد در کنار میگرن همراه‌با اورا حتی می‌تواند موجب افزایش احتمال سکته شود.

میگرن چشمی

اگر فردی دچار میگرن چشمی باشد، ممکن است برای مدت کوتاهی بینایی خود را از دست بدهد. فرد ممکن است همراه یا پس از سردرد میگرن دچار این وضعیت شود. این مشکلی نادر است. برخی از پژوهش‌ها نشان داده‌اند که در بسیاری از موارد، این علائم ناشی از مشکلات دیگر هستند. حملات منظم میگرن ممکن است موجب مشکلات بینایی شامل دیدن نورهای چشم‌زن و نقاط کور شود. اما این علائم معمولا در هر دو چشم رخ می‌دهند. میگرن چشمی معادل میگرن شبکیه نیست و مورد دوم که در یک چشم رخ می‌دهد، وضعیت خطرناک‌تری است که نیاز به مراقبت‌های پزشکی بیشتری دارد. علائم هشداردهنده در این مورد عبارت‌اند از:

• مشکلات بینایی یا یک تغییر در بینایی که ممکن است برای چند دقیقه تا ۳۰ دقیقه طول بکشد. نمی‌توان با قطعیت گفت که علائم در یک یا هر دو چشم بروز می‌کنند. با پوشاندن نوبتی چشم‌ها می‌توان متوجه این وضعیت شد.
• سردردی که برای ۴ تا ۷۲ ساعت طول می‌کشد و یک طرف سر را متاثر کند
• شدت درد متوسط تا شدید است
• درد ضربان‌دار
• احساس بدتر شدن هنگام حرکت
• حالت تهوع
• استفراغ
• حساسیت نسبت‌به نور و صدا

علل

متخصصان مطمئن نیستند که چه چیزی موجب میگرن چشمی می‌شود. برخی بر این باورند که این مشکلات مرتبط با موارد زیر است:

۱. اسپاسم عروق خونی شبکیه

۲. تغییراتی که در تمام سلول‌های عصبی موجود در شبکیه پخش می‌شود

این مورد نادر است ولی افرادی که این نوع از میگرن را دارند، ممکن است در معرض خطر از دست دادن بینایی دائم قرار داشته باشند. متخصصان نمی‌دانند آیا داروهایی که از میگرن پیشگیری می‌کنند، مانند ضدافسردگی‌های سه حلقه‌ای یا داروهای ضدتشنج، می‌توانند به پیشگیری از این از دست دادن بینایی کمک کنند یا خیر اما اگر فرد دچار میگرن چشمی باشد، حتی اگر به‌خودی‌خود برطرف می‌شود، بهتر است درمورد علائم خود با پزشک مشورت کند.

نحوه تشخیص میگرن چشمی

پزشک درمورد علائم خواهد پرسید و چشم‌های بیمار را معاینه خواهد کرد. او سعی می‌کند تا احتمال وجود مشکلات دیگری را مورد بررسی قرار دهد که می‌توانند موجب بروز علائم مشابهی شوند:

• کوری گذرا (Amaurosis fugax): نابینایی موقت ناشی از نبود جریان خون در چشم. این وضعیت می‌تواند به‌علت انسداد سرخرگی که به چشم منتهی می‌شود، اتفاق بیفتد.
• اسپاسم سرخرگ‌هایی که خون را به شبکیه می‌برند.
• آرتریت سلول غول‌آسا: مشکلی که موجب التهاب عروق خونی می‌شود و می‌تواند موجب بروز مشکلات بینایی و نابینایی شود.
• دیگر مشکلات عروقی مرتبط با بیماری‌های خودایمنی
• سوء مصرف مواد
• مشکلاتی که مانع از لخته‌شدن طبیعی خون می‌شوند مانند بیماری سلول داسی‌شکل و پلی‌سیتمی‌ورا

درمان میگرن چشمی

علائم میگرن چشمی معمولا طی ۳۰ دقیقه به‌خودی‌خود برطرف می‌شود، بنابراین لازم نیست که بیشتر افراد برای آن تحت درمان قرار گیرند. بهترین کار این است که بیمار کار را متوقف کند و به چشمان خود تا زمانی‌که بینایی به حالت طبیعی برگردد، استراحت دهد. از دست دادن بینایی در یک چشم می‌تواند ناشی از مشکلاتی باشد که ارتباطی با میگرن ندارد و برای تشخیص باید به پزشک مراجعه کرد. پژوهش‌های کمی درمورد بهترین روش درمان یا پیشگیری از میگرن چشمی انجام شده است. پزشک ممکن است یک یا چند مورد از داروهای زیر را تجویز کند:

• داروهایی که صرع را درمان می‌کنند مانند سدیم (دپاکوت، دپاکین) یا توپاماکس
• ضدافسردگی‌های سه‌حلقه‌ای مانند آمی‌تریپتیلین یا نورتریپتیلین
• داروهای کنترل فشار خون (بتابلوکرها)

میگرن خاموش

میگرن خاموش بدان معنا است که ممکن است هر کدام از علائم معمول میگرن را داشته باشد به‌جز یک مورد، یعنی درد. پزشک ممکن است داروهایی را تجویز کند یا دستگاه‌هایی که بتواند مشکل را درمان کند. اجتناب از آغازگرهای میگرن نیز مفید است.

علائم

فرد ممکن است علائمی داشته باشد که در هر مرحله از میگرن احتمال بروز آن‌ها وجود دارد اما به درد کلاسیک شقیقه‌ها دچار نمی‌شود. طی مرحله‌ی مقدماتی، علائم زیر می‌تواند وجود داشته باشد:

• کج‌خلقی یا پرانرژی بودن
• تمایلات غذایی
• خستگی و خمیازه بیشتر
• احساس سفتی به‌خصوص در ناحیه‌ی گردن
• تکرر ادرار
• یبوست یا اسهال

پس از آن، مرحله‌ی اورا آغاز می‌شود که معمولا حدود یک ساعت طول می‌کشد. این نوع میگرن ازنظر علائم بصری غیرمعمول خود معروف است:

• دیدن خطوط ناهموار یا مواج
• دیدن نورهای فلش
• وجود نقطه در میدان دید
• دیدن نقاط کور
• دید تونلی

دیگر حواس، حرکت و گفتار نیز ممکن است درگیر شود و فرد موارد زیر را تجربه کند:

• مشکلات شنوایی یا شنیدن صداهایی که در محل وجود ندارند
• احساس بوها یا طعم‌های عجیب
• احساس کرختی، مورمور شدن یا سوزن سوزن شدن
• ضعف
• مشکل به‌خاطرآوری یا بیان کلمات

حتی اگر فرد دچار سردرد نشود، میگرن خاموش می‌تواند از راه‌های دیگری نظیر موارد زیر بدن او را تحت‌تأثیر قرار دهد:

• ناراحتی معده یا استفراغ
• احساس گرما و سرما
• گرفتگی یا آبریزش بینی
• سرگیجه و چرخش سر
• درد فک یا گردن
• حساسیت‌به نور، صدا، بو، لمس یا حرکت
• گیجی

پس از آن، بیمار ممکن است احساس خستگی شدید کند و تا یک روز احساس ملالت داشته باشد.

تمام حملات میگرن از یک الگوی یکسان پیروی نمی‌کنند. حتی درمورد یک فرد هم این علائم می‌تواند غیرقابل پیش‌بینی باشد.

آغازگرهای میگرن خاموش

میگرن خاموش می‌تواند به‌وسیله‌ی همان عواملی که میگرن درناک را ایجاد می‌کنند، آغاز شود. آغازگرهای رایج عبارت‌اند از:

• کافئین
• الکل
• شکلات
• آجیل‌ها
• ترشی‌ها
• غذاها یا نوشیدنی‌های دارای اسیدآمینه‌ی تیرامین مانند پنیرهای کهنه

عوامل محیطی نیز می‌توانند موجب آغاز آن شوند:

• چراغ روشن یا چشمک زن
• صداهای بلند
• سرما یا گرمای شدید
• تغییرات در سطوح هورمونی (در جریان قاعدگی، بارداری یا یائسگی یا هنگام مصرف قرص‌های ضدبارداری)

رفاه عمومی نیز اهمیت دارد:

• استرس؛ جسمی یا احساسی
• کمبود خواب
• چشم‌پوشی از وعده‌های غذایی

تشخیص

داشتن یک دفتر یادداشت روزانه گام مهمی است. بیمار باید سعی کند هرآنچه می‌خورد و تغییر در خواب یا سطح استرس و دیگر آغازگرهای ممکن را دنبال کند. همچنین علائم و زمان آغاز و پایان آن‌ها مهم‌ هستند. تاریخچه‌ی پزشکی و یاداشت‌ها به پزشک کمک خواهد کرد که بداند چه اتفاقی می‌افتد. در موارد نادر، علائم می‌تواند نشانه‌ای از مشکل پزشکی متفاوت و جدی‌تری مانند سکته یا خونریزی مغزی باشد. برای رد احتمال این موارد باید آزمایش‌هایی نظیر سی‌تی‌اسکن یا MRI انجام داد.

درمان و پیشگیری

بیش از ۱۰۰ دارو می‌توانند میگرن را درمان کنند اما بیمار با کمک پزشک باید بهترین دارو را برای خود انتخاب کند. بیمار با شناسایی آغازگرهای خود باید سعی کند از آن‌ها اجتناب کند. داشتن سبک زندگی سالم و مدیریت استرس نیز به بهبود این وضعیت کمک می‌کند.

سردردهای میگرنی همی‌پلژیک

میگرن همی‌پلژیک نوعی نادر و جدی از سردردهای میگرنی است. بسیاری از علائم آن مشابه علائم سکته است برای مثال ضعف ماهیچه‌ها می‌تواند چنان شدید باشد که موجب فلجی موقت یک طرف بدن شود و به‌همین خاطر است که به آن همی‌پلژیک (فلج نیمه بدن) می‌گویند.

علائم

گاهی قبل از سردرد حقیقی، علایم اورا ظاهر می‌شود:

• درد شدید و ضربان‌دار که اغلب در یک طرف سر وجود دارد
• احساس سوزن سوزن شدنی که اغلب از دست به سمت بازو حرکت می‌کند
• حالت بی‌حسی در یک سمت بدن که می‌تواند شامل بازو، پا و نیمی از صورت باشد
• ضعف یا فلجی در یک طرف بدن
• از دست دادن تعادل و هماهنگی
• سرگیجه و احساس چرخش سر
• تهوع و استفراغ

همچنین ممکن است مشکلاتی در زمینه‌ی حواس، ارتباط برقرار کردن و خواب‌آلودگی ایجاد شود:

• دیدن خطوط زیگزاگ، دوبینی یا نقاط کور
• حساسیت شدید به نور، صدا و بو
• مشکلات زبانی مانند اختلاط کلمات یا دشواری یادآوری کلمات
• تکلم نامفهوم
• گیجی
• از دست دادن هشیاری و (به‌ندرت) کما

اورا معمولا به‌تدریج طی نیم ساعت ظاهر می‌شود و سپس می‌تواند برای ساعت‌ها ادامه یابد تا اینکه به‌آرامی برطرف شود. علائم شبه سکته می‌تواند دارای دامنه‌ای از علائم آزاردهنده تا علائم ناتوان‌کننده باشد. برخلاف سکته، آن‌ها به‌آرامی می‌آیند، جمع می‌شوند و سپس ممکن است کاملا برطرف شوند. مشکلات ماهیچه‌ای معمولا طی ۲۴ ساعت از بین می‌رود اما ممکن است تا چند روز طول بکشد. این نوع میگرن الگوهای قابل پیش‌بینی ندارد. سردرد معمولا به‌دنبال فلجی می‌آید اما می‌تواند قبل از آن هم اتفاق افتد یا اینکه ممکن است اصلا سردردی رخ ندهد. فرد ممکن است دچار درد شدیدی شود، درحالی‌ که ضعف کمی داشته باشد و سپس در حمله‌ی بعدی ممکن است بدون دچار شدن به درد، فلجی شدیدی را تجربه کند. اگرچه غیرمعمول است اما برخی افراد ممکن است با گذشت زمان دچار مشکلات بلندمدتی در ارتباط با حرکت و هماهنگی شوند. علائم میگرن همی‌پلژیک اغلب در دوران کودکی یا نوجوانی آغاز می‌شود و گاهی با افزایش سن از بین می‌روند.

علت میگرن همی‌پلژیک

پژوهشگران چهار ژن مرتبط با میگرن همی‌پلژیک را شناسایی کرده‌اند:

• CACNA1A
• ATP1A2
• SCN1A
• PRRT2

جهش در هر کدام از این ژن‌ها منجر به ناتوانی بدن برای ساخت یک پروتئین خاص می‌شود. بدون وجود پروتئین مربوط، سلول‌های عصبی در انتقال و دریافت پیام‌ها دچار مشکل می‌شوند. یکی از این پیام‌رسان‌های شیمیایی یا نوروترانسمیترها سروتونین است. حدود نیمی از افرادی که دچار میگرن همی‌پلژیک هستند، ژن‌های جهش‌یافته مرتبط با این بیماری را از والدین خود دریافت می‌کنند.

تشخیص

برای بررسی این مشکل، پزشک باید معاینه‌ی کامل انجام دهد. یک سی‌تی‌اسکن یا MIR می‌تواند علائم سکته را نشان دهند. آزمایش‌های قلب و عروق خونی گردن می‌تواند احتمال مشکلات مرتبط با لخته‌شدن خون را رد کند. اگر یکی از اعضای خانواده‌ی بیمار دچار علائم مشابهی باشد، ممکن است آزمایش ژنتیکی انجام شود. میگرن همی‌پلژیک خانوادگی (FHM) به این معنا است که فرد ژن این بیماری را از والدین خود دریافت کرده و می‌تواند آن را به فرزندان خود منتقل کند. افراد بیماری که ازنظر این ژن‌ها مشکلی ندارند، دچار میگرن همی‌پلژیک پراکنده (SHM) هستند.

درمان

پزشکان درمورد نحوه‌ی درمان میگرن همی‌پلژیک با هم اختلاف نظر دارند. برخی از پزشکان برای درمان تریپتان‌ها را تجویز می‌کنند. البته شواهد ضعیفی وجود دارد که نشان می‌دهد تریپتان‌ها، بتابلوکرها و مشتقات ارگوتامین ممکن است در بیماران مبتلا به میگرن همی‌پلژیک به ایسکمی منجر شوند. برای پیشگیری از بیشتر میگرن‌ها ممکن است بازدارنده‌های CGRP تجویز شوند اما به‌نظر می‌رسد این دسته از داروها در درمان میگرن همی‌پلژیک مؤثر نباشند.

میگرن وستیبولار

میگرن وستیبولار یک مشکل سیستم عصبی است که در افراد دارای سابقه‌ی میگرن، موجب سرگیجه (چرخش سر) می‌شود. این نوع میگرن برخلاف میگرن‌های معمول، ممکن است همیشه همراه‌با سردرد نباشد.

علائم

میگرن‌ وستیبولار همیشه موجب سردرد نمی‌شود. نشانه‌ی اصلی آن، سرگیجه‌ای است که می‌آید و می‌رود. وستیبولار اشاره به گوش داخلی دارد که کنترل‌کننده شنوایی و تعادل است. فرد مبتلا به میگرن وستیبولار ممکن است موارد زیر را تجربه کند:

• سرگیجه‌ای که بیش از چند دقیقه طول می‌کشد
• تهوع و استفراغ
• مشکلات تعادل
• حساسیت شدید به حرکت، احساس بیماری یا گیجی هنگام حرکت‌دادن سر، چشم‌ها یا بدن
• احساس سردرگمی یا گیجی
• احساس تکان خوردن، گویی که بر قایقی در حال حرکت سوار است
• حساسیت نسبت‌به صدا

علل

پزشکان نظر قطعی در این مورد ندارند. تئوری‌های زیادی درمورد علت آن وجود دارد اما اینکه این بیماری دقیقا چگونه اتفاق می‌افتد، به‌خوبی درک نشده است. گاهی آن را به اتصالات نادرست بین سلول‌های عصبی مغز نسبت می‌دهند.

چه کسانی مبتلا به این نوع میگرن هستند؟

دشوار است که بگوییم چه تعداد افراد با این مشکل زندگی می‌کنند. علائم آن شبیه به بسیاری از دیگر بیماری‌ها است. پژوهشگران تصور می‌کنند که یک درصد از افراد جامعه چنین مشکلی داشته باشند اما این عدد می‌تواند بیشتر باشد. همچون میگرن‌های معمول، این نوع میگرن در زنان نسبت‌به مردان شیوع بیشتری دارد. علائم سرگیجه معمولا حدود ۴۰ سالگی خود را نشان می‌دهد اما وضعیت فوق تنها افراد بالغ را درگیر نمی‌کند و کودکان نیز ممکن است دچار آن شوند.

تشخیص میگرن وستیبولار

هیچ آزمایش خون یا تصویربرداری وجود ندارد که بتواند این وضعیت را با اطمینان تشخیص دهد اما سازمان‌های پزشکی معیارهایی برای این نوع میگرن تعریف کرده‌اند؛ فرد ممکن است دچار میگرن وستیبولار باشد اگر:

• در گذشته یا حال دچار میگرن باشد
• حداقل ۵ اپیزود سرگیجه را داشته باشد که موجب احساس چرخش یا حرکت شود (این وضعیت مانند بیماری سفر یا احساس غش نیست)
• این احساسات بین ۵ دقیقه تا ۷۲ ساعت طول بکشد
• علائم متوسط تا شدید باشند: مانع از انجام کارهای روزمره شوند یا چنان شدید هستند که بیمار نمی‌تواند هیچ کاری انجام دهد

حداقل نیمی از اپیزودهای این نوع میگرن با یکی از نشانه‌های میگرنی که در ادامه آمده است، اتفاق می‌افتد:

• سردردی که دارای دو مورد از این ویژگی‌ها است: در یک طرف سر است، ضربان‌دار است، متوسط تا شدید است یا با فعالیت تشدید می‌شود
• حساسیت نسبت‌به نور یا صدا
• دیدن نورهای چشمک‌زن

بیماری‌های مشابه: پزشک برای رد احتمال مشکلات دیگر مرتبط با مغز و گوش آزمایش‌هایی انجام خواهد داد. دو مورد شرایطی که موجب ایجاد علائم مشابهی می‌شوند، عبارت‌اند از:

۱. بیماری منییر (Meniere's disease): بیمار قبل از سرگیجه، معمولا در یکی از گوش‌های خود احساس گرفتگی و پر بودن یا درد می‌کند. درجریان حمله یک یا هر دو گوش ممکن است زنگ بزند یا بیمار شنوایی خود را از دست بدهد. این وضعیت معمولا در میگرن وستیبولار رخ نمی‌دهد.

۲. سکته ساقه مغز: در این وضعیت، فرد همراه‌با سرگیجه، احساس بی‌حسی، ضعف، دشواری تکلم و دیگر علائم سکته خواهد کرد. در این وضعیت باید به پزشک مراجعه کند.

درمان

داروهای خاصی برای درمان میگرن وستیبولار وجود ندارد. پزشک ممکن است داروهای مختلفی را برای توقف حمله تجویز کند. این داروها عبارت‌اند از:

۱. تریپتان‌ها: بیمار باید با ظهور اولین نشانه‌ی سردرد این داروها را مصرف کند.

۲. سرکوب‌کننده‌های (علائم) وستیبولار: این داروها با تأثیر روی مرکز تعادل در گوش داخلی، موجب کاهش سرگیجه و حساسیت به حرکت می‌شوند.

همچنین ممکن است بپزشک نزوديازپين‌هایی مانند لورازپام، داروهای ضد تهوعی مانند پرومتازین و آنتی‌هیستامین‌هایی مانند مکلزین تجویز کند.

اگر فرد دچار میگرن وستیبولار مکرر یا ناتوان‌کننده‌ای باشد، پزشک ممکن است داروهایی شبیه داروهای پیشگیری از میگرن معمولی تجویز کند. این داروها شامل داروهای ضدتشنج (مانند گاباپنتین و توپیرامات)، داروهای کنترل فشار خون و برخی ضدافسردگی‌ها می‌شوند. مهارکننده‌های CGRP نیز ممکن است تجویز شوند. همچنین ممکن است استفاده از دستگاه نیز توصیه شود.

شناختن آغازگرها نیز ممکن است به فرد کمک کند تا از سرگیجه‌های مرتبط با میگرن دور بماند.

گاماکور دستگاهی است که به روش غیرتهاجمی موجب تحریک عصب واگ در گردن می‌شود

سردردهای هورمونی و میگرن قاعدگی

سردردهایی وجود دارند که با تغییر در سطوح هورمون‌های استروژن و پروژسترون مرتبط هستند. زنان دچار این عارضه، اغلب دو روز قبل از آغاز دوره‌ی عادت ماهیانه تا سه روز پس آغاز آن دچار میگرن قاعدگی می‌شوند. اما هرچیزی که سطوح این هورمون‌ها را در بدن تغییر دهد، می‌تواند موجب آن شود.

علل

۱. پیشگیری از بارداری: قرص‌های ضدبارداری می‌تواند در برخی از زنان میگرن را تشدید و در برخی دیگر کاهش دهد. این قرص‌ها سه هفته از هر ماه، سطح هورمون‌ها را در بدن ثابت نگاه می‌دارند. هنگامی که فرد دارونما مصرف کرده یا اصلا قرصی مصرف نمی‌کند، در جریان هفته‌ی عادت ماهیانه، سطح استروژن کاهش پیدا می‌کند و می‌تواند موجب سردرد شود. اگر فردی مستعد به میگرن هورمونی باشد، استفاده از قرص‌های ضدبارداری که حاوی مقدار کمی استروژن بوده یا تنها حاوی پروژسترون هستند، می‌تواند مفید باشد.

۲. درمان جایگزینی ﺑﺎ ﻫﻮﺭﻣﻮﻥ: این نوع درمان که برخی زنان از آن برای کنترل هورمون‌های خود در جریان یائسگی استفاده می‌کنند نیز می‌تواند موجب آغاز سردرد شود. احتمال تشدید سردرد در اثر استفاده از برچسب‌های استروژنی (پچ) کمتر است زیرا این نوع استروژن، مقدار کم و پیوسته‌ای از هورمون را وارد بدن می‌کند.

۳. یائسگی: هنگامی که دوران قاعدگی به پایان می‌رسد، احتمال ابتلا به میگرن کمتر می‌شود. البته اگر فرد تحت درمان جایگزینی ﺑﺎ ﻫﻮﺭﻣﻮﻥ قرار داشته باشد، سردردهای او ممکن است بدتر شود. در این حالت، پزشک ممکن است مقدار دارو را کاهش دهد یا روش درمان دیگری پیشنهاد کند. اغلب، پچ استروژن بهترین گزینه است. این برچسب پوستی، سطح استروژن را ثابت نگاه می‌دارد، بنابراین احتمال بروز میگرن قاعدگی کاهش پیدا می‌کند.

۴. قاعدگی: برخی از زنان، در نزدیکی دوران قاعدگی خود دچار سردردهای میگرنی می‌شوند. درواقع حدود ۶۰ درصد از زنان دچار میگرن، میگرن قاعدگی را نیز تجربه می‌کنند. درست قبل از آغاز دوره‌ی قاعدگی، مقدار استروژن و پروژسترون بدن کاهش پیدا می‌کند. این کاهش می‌تواند موجب آغاز سردردهای ضربان‌دار شود.

۵. پیش‌یائسگی: در سال‌های قبل از یائسگی، روند کاهشی استروژن می‌تواند موجب سردردهای میگرنی شود.

۶. بارداری: در جریان سه‌ماهه‌ی اول بارداری، سطوح استروژن به‌سرعت افزایش و سپس کاهش پیدا می‌کند. به این علت، بسیاری از زنان حس می‌کنند که میگرن آن‌ها پس از ماه سوم بارداری، بهتر یا برطرف شده است.

باید به‌خاطر داشت که مصرف داروهای میگرن در دوران بارداری می‌تواند خطرناک باشد و لازم است در این زمینه با پزشک مشورت شود

علائم

میگرن قائدگی شبیه میگرن معمولی است. فرد ممکن است دچار علائم زیر شود:

• اورا قبل از سردرد
• درد ضربان‌دار در یک سمت سر
• تهوع
• استفراغ
• حساسیت نسبت‌به نور و صدا

سردردی که قبل از عادت ماهیانه رخ می‌دهد، ممکن است علائم متفاوتی داشته باشد:

• سردرد
• خستگی
• آکنه
• درد مفاصل
• کاهش ادرار
• یبوست
• فقدان هماهنگی
• افزایش اشتها
• گرایش به شکلات، نمک یا الکل

درمان

داروهای ضدالتهاب غیراستروئیدی (NSAIDs): یک داروی ضدالتهاب غیراستروئیدی مانند ایبوپروفن می‌تواند برای درمان میگرن قاعدگی مورد استفاده قرار گیرد. این دارو می‌تواند به تخفیف دردهای قاعدگی نیز کمک کند. تریپتان‌ها نیز گزینه‌ی دیگری هستند. این داروها موجب مهار سیگنال‌های درد در مغز می‌شوند و طی دو ساعت پس از مصرف اثربخشی خود را نشان می‌دهند. گاهی نیز ممکن است پزشک استفاده از دستگاه گاماکور را توصیه کند.

درمان‌های خانگی و درمان‌های جایگزین: درمورد این گزینه‌ها به‌خصوص مکمل‌هایی که می‌توانند روی عملکرد دیگر داروها تأثیر بگذارند، باید با پزشک مشورت کرد. این روش‌های درمانی عبارت‌اند از:

۱. طب سوزنی: این عمل چینیان باستان که شامل وارد کردن سوزن‌هایی در امتداد نقاط انرژی بدن می‌شود، ممکن است تعداد سردردهای تنشی را کاهش دهد و از میگرن نیز پیشگیری کند.

۲. بیوفیدبک: بیوفیدبک می‌تواند با کمک به بیمار برای نظارت بر نحوه‌ی واکنش بدن دربرابر استرس، تأثیر مثبتی روی سردردهای تنشی و نیز سردردهای میگرنی داشته باشد اما پزشکان علت دقیق آن را نمی‌دانند.

۴. گیاه سایبان (Butterbur): این گیاه می‌تواند تعداد میگرن‌ها را کاهش دهد و سردرد را خفیف‌تر کند. مکمل‌های تهیه‌شده از این گیاه می‌توانند کمک‌کننده باشند اما ممکن است موجب آروغ و دیگر مشکلات معده‌ای خفیف شوند. باید از مکمل‌هایی استفاده کرد که فاقد ﭘﯿﺮوﻟﯿﺰﯾﺪﯾﻦ آﻟﮑﺎﻟﻮﺋﯿﺪ باشند چرا که این ماده موجب آسیب کبدی و سرطانمی‌شود.

۴. کوآنزیم Q10: این آنتی‌اکسیدان که به‌صورت یک مکمل موجود است، ممکن است در پیشگیری از سردرد مفید باشد.

۵. بابونه گاوی (Feverfew): این گیاه می‌تواند به پیشگیری از میگرن کمک کند اما مکمل‌های آن می‌توانند موجب آکنه، درد و زخم‌های دهانی شوند.

۶. یخ: گذاشتن یک پارچه‌ی سرد یا یخ را روی منطقه‌ی درناک سر یا گردن مفید است. برای محافظت از پوست باید یخ را در حوله‌ای پیچید.

۷. محدودکردن مصرف نمک: مصرف بیش از حد غذاهای حاوی نمک نیز می‌تواند موجب سردرد شود. بهتر است مصرف نمک در نزدیکی دوره‌ی قاعدگی محدود شود.

۸. ماساژ: شواهدی وجود دارد که نشان می‌دهد ماساژ محل درد می‌تواند به تسکین میگرن کمک کند.

۹. منیزیوم: سطوح پایین ماده‌ی معدنی منیزیوم می‌تواند موجب سردرد شود. مکمل‌های این ماده ممکن است مفید باشند اما می‌توانند موجب اسهال شوند.

۱۰. تکنیک‌های آرام‌بخش: این تکنیک‌ها شامل ریلکسیشن پیش‌رونده‌ی عضلانی، تجسم هدایت‌یافته و تمرین‌های تنفسی می‌شوند.

۱۱. ریبوفلاوین: مصرف ویتامین B2 ممکن است به پیشگیری از میگرن کمک کند.

پیشگیری

برای پیشگیری از این نوع میگرن روش‌هایی وجود دارد:

۱. روش‌های هورمونی: قرص‌های پیشگیری از بارداری یا پچ‌های استروژن و حلقه‌های واژنی ممکن است به کاهش تعداد میگرن‌های قاعدگی کمک کند یا از شدت آن‌ها بکاهد. اما این‌ روش‌ها برای همه‌ی افراد مؤثر نیستند و در برخی موارد حتی می‌توانند موجب تشدید میگرن شوند. پزشک ممکن است به بیمار بگوید که بدون مصرف دارونما به‌مدت ۳ تا ۶ ماه فقط از قرص‌های ضدبارداری استفاده کند. این امر مانع از قاعدگی می‌شود و ممکن است سردردهای فرد را متوقف کند.

اگر فردی مبتلا به میگرن همراه‌با اورا باشد، استفاده از قرص‌های ضدبارداری که حاوی استروژن و پروژسترون هستند، گزینه‌ی مناسبی نیست. مصرف این قرص‌ها می‌تواند موجب افزایش احتمال سکته شود. شرایطی نیز وجود دارد که ممکن است پزشک توصیه کند، برای درمان میگرن قاعدگی از قرص‌های بارداری استفاده نشود؛ مانند:

• سابقه‌ی سیگار کشیدن
• فشار خون بالا
• چاقی
• دیابت

اگر هیچ روش دیگری تأثیرگذار نباشد، ممکن است دارویی به نام لوپرولاید استات تجویز شود. این دارو موجب کاهش سطح استروژن شده اما دارای عوارض جانبی است. به‌علت این امر، این دارو اغلب به‌عنوان آخرین راه چاره درنظر گرفته می‌شود.

۲. داروهایی که میگرن را درمان می‌کنند: داروهایی که برای درمان میگرن قاعدگی مورد استفاده قرار می‌گیرند، می‌توانند به پیشگیری از آن نیز کمک کنند. این‌ها شامل NSAIDها و تریپتان‌هایی نظیر موارد زیر می‌شوند:

• التریپتان
• فروواتریپتان
• ناراتریپتان
• ریزاتریپتان
• سوماتریپتان
• سوماتریپتان
• زومینگ

۳. داروها و درمان هایی که از میگرن پیشگیری می‌کنند:

• داروهای ضدتشنج
• داروهای کنترل فشار خون و برخی از ضدافسردگی‌ها
• بازدارنده‌های CGRP
• دستگاه‌هایی مانند سفالی و SpringTMS

میگرن شکمی

میگرن‌های شکمی سردرد نیستند ولی درعوض، موجب درد شکم می‌شوند. این دردها اغلب در واکنش نسبت‌به آغازگرهای میگرن رخ می‌دهند. میگرن شکمی می‌تواند درد زیادی ایجاد کند و موجب تهوع، گرفتگی عضلات شکم و استفراغ شود. احتمال بروز میگرن شکمی در کودکانی که در خانواده‌ی آن‌ها سابقه‌ی میگرن وجود دارد، بیشتر است. ۱۵ درصد از کودکانی که دارای درد مزمن شکمی هستند، ممکن است دچار میگرن شکمی باشند. این بیماری در افراد بالغ نادر است. شیوع آن در میان دختربچه‌ها بیش از پسربچه‌ها است و کودکانی که دارای میگرن شکمی هستند، معمولا در هنگام بزرگ‌سالی دچار سردردهای میگرنی خواهند شد.

علل و آغازگرها

علت دقیق میگرن شکمی مشخص نیست. طبق یک تئوری، علت این وضعیت، تغییر در سطوح هیستامین و سروتونین در بدن است. کارشناسان بر این باورند که ناراحتی و نگرانی می‌تواند روی سطح این دو ماده تأثیرگذار باشد. غذاهایی مانند شکلات، غذاهای حاوی مونوسدیم گلوتامات و گوشت‌های فرآوری‌شده با نیترات‌ها ممکن است در برخی از افراد آغازگر میگرن شکمی باشند. بلعیدن حجم زیادی از هوا نیز می‌تواند آغازگر آن باشد یا علایم شکمی مشابهی ایجاد کند.

علائم

میگرن شکمی بخش میانی شکم یا اطراف ناف را درگیر می‌کند. کودک مبتلا به این وضعیت ممکن است دچار علائم زیر شود:

• تهوع یا استفراغ
• رنگ‌پریدگی یا سرخ شدن
• خمیازه، خواب‌آلودگی یا کم‌انرژی‌بودن
• ازدست‌دادن اشتها یا ناتوانی در غذاخوردن
• سیاه‌شدن زیر چشم

میگرن‌های شکمی اغلب ناگهانی و بسیار شدید هستند. آن‌ها می‌توانند بدون هیچ‌گونه نشانه‌ی هشداردهنده‌ای آغاز شوند. درد ممکن است پس از یک ساعت برطرف شود ولی گاهی ممکن است تا ۳ روز هم ادامه داشته باشد.

تشخیص

تشخیص این مشکل دشوار است زیرا کودکان اغلب نمی‌توانند تفاوت بین میگرن شکمی یا معده درد معمولی، آنفلوآنزای معده یا دیگر مشکلات مرتبط با شکم و روده‌ها را توضیح دهند. از آن‌جایی که میگرن‌های شکمی در برخی خانواده‌ها دیده می‌شود، پزشک درمورد خویشاوندان مبتلا به سردردهای میگرنی پرس‌و‌جو خواهد کرد. او سپس سعی می‌کند دیگر علت‌های درد معده را مدنظر قرار دهد و بررسی می‌کند که علائم کودک تا چه حد با فهرستی که متخصصان میگرن مطرح کرده‌اند، همخوانی دارد.

درمان

گاهی اوقات دانستن اینکه مشکل چیست، برخورد با آن را آسان‌تر می‌کند. از آن‌جایی که ما چیز زیادی درمورد میگرن شکمی نمی‌دانیم، در صورت نیاز پزشک داروهای معمول میگرن را تجویز می‌کند هرچند در اغلب اوقات، در این مورد دارویی تجویز نمی‌شود؛ مگر اینکه علائم بسیار شدید باشد یا به‌طور مکرر اتفاق بیفتد.

پیشگیری

داشتن یک دفتر یادداشت و ثبت وقایع مرتبط با آغاز درد، می‌تواند به شناسایی آغازگرها کمک کند. اگر غذاها موجب آغاز میگرن شکمی می‌شوند، باید تا حد امکان از آن‌ها اجتناب کرد.

بعضی از داروها مانند سیپروهپتادین، پروپرانولول و والپروئیک اسید ممکن است موجب کاهش شدت یا دفعات بروز این نوع میگرن شوند. کودکانی که دچار میگرن شکمی هستند، باید رژیم غذایی مغذی با حجم زیادی فیبر مصرف کنند. دیگر عادات سالم مانند ورزش روزانه و داشتن خواب کافی و کسب توانایی مدیریت عواطف و برخورد با مشکلات نیز می‌تواند مؤثر باشد.

میگرن همراه‌با اورای ساقه‌ی مغز

میگرن همراه‌با اورای ساقه‌ی مغز یا MBA (که میگرن باسیلار یا میگرن سرخرگ قاعده‌ای بازیلار نیز خوانده می‌شود)، سردردی است که از بخش پایین مغز یعنی ساقه‌ی مغز آغاز می‌شود. این سردردها موجب بروز علائمی مانند سرگیجه، دوبینی و فقدان هماهنگی می‌شوند. سردرد حاصل از میگرن باسیلار اغلب در یک طرف سر آغاز شده و سپس به‌تدریج پراکنده و شدیدتر می‌شود. MBA می‌تواند افراد تمام سنین را درگیر کند اگرچه به‌طور کلی در کودکی یا نوجوانی آغاز می‌شود. احتمال بروز آن در زنان اندکی بیش از مردان است.

آغازگرها می‌توانند شامل موارد زیر باشند:

• الکل
• استرس
• کمبود خواب
• بعضی از داروها
• گرسنگی
• تغییرات هورمون‌های زنانه
• چراغ‌های روشن
• کافئین
• نیترات موجود در برخی از غذاها مانند گوشت ساندویچ، بیکن و غذاهای فرآوری شده
• فعالیت فیزیکی بیش از اندازه
• آب‌و‌هوا یا ارتفاع

علائم 

علایم در بین افراد متفاوت است اما رایج‌ترین آن‌ها عبارت‌اند از:

• تهوع
• استفراغ
• حساسیت به نور و صدا
• سردی دست‌ها یا پاها
• سرگیجه
• دوبینی یا دید خاکستری
• دشواری در تکلم و تکلم مبهم
• نابینایی موقت
• از دست دادن تعادل
• گیجی
• مشکل شنوایی
• خارش بدن
• از دست دادن هوشیاری

وقتی سردرد آغاز می‌شود، فرد ممکن است در یک طرف یا هر دو طرف سر یا گاهی پشت سر، درد ضربان‌دار شدیدی را احساس کند.

تشخیص 

بسیاری از علائم این نوع میگرن با میگرن همی‌پلژیک مشابه است. اما نوع همی‌پلژیک معمولا موجب ضعف در یک سمت بدن یا دشواری در سخن گفتن می‌شود. علائم MBA می‌تواند مانند علائم مشکلات جدی‌تری مانند اختلالات تشنج، سکته، مننژیت یا تورموهای مغزی باشد. برای اینکه احتمال این وضعیت‌ها رد شود، باید آزمایش‌هایی انجام گیرد.

درمان 

به‌طور کلی هدف از درمان MBA، تسکین علائم درد و تهوع است. بیمار ممکن است مسکن‌هایی مانند استامینوفن، ایبوپروفن و ناپروکسن و نیز داروهای ضدتهوعی مانند کلرپرومازین، متوکلوپرامید و پروکلرپرازین مصرف کند.

پیشگیری

برای کمک به پیشگیری از MBA باید از عواملی که موجب آن می‌شوند، پرهیز کرد. با یادداشت وقایع هنگام حمله، می‌توان آغازگرهای آن را شناخت. داشتن سبک زندگی سالم نیز کمک‌کننده است:

• داشتن خواب کافی
• محدودکردن استرس
• ورزش روزانه
• مصرف رژیم غذایی متعادل
• پرهیز از مصرف مواد مخدر و الکل
• فراموش نکردن وعده‌های غذایی
• محدود کردن مصرف کافئین

برخی از آغازگرهای غذایی معمول عبارت‌اند از:

• لبنیات
• گندم
• شکلات
• تخم‌مرغ
• چاودار
• گوجه‌فرنگی
• مرکبات

میگرن وضعیتی

میگرنی که بیش از ۷۲ ساعت طول می‌کشد، میگرن وضعیتی نامیده می‌شود. در چنین وضعیتی، بیمار ممکن است نیاز داشته باشد که به بیمارستان مراجعه کند تا درد و مشکل کم‌آبی بدن او برطرف شود. میگرن معمولی ممکن است گاهی تبدیل به میگرن وضعیتی شود اگر:

۱. بیمار هنگام آغاز میگرن، داروی خود را به‌موقع مصرف نکند

۲. بیمار طی یک حمله، داروی مناسب را دریافت نکند

۳. بیمار مقدار زیادی داروی سردرد مصرف کند

علائم

علائم هشداردهنده‌ی میگرن وضعیتی شبیه علايم میگرن معمولی است. همراه‌با سردرد، علائم زیر ممکن است بروز کنند:

• تغییرات بینایی
• تهوع و استفراغ
• مشکلات در زمینه‌ی تفکر

از آن‌جایی که این وضعیت حداقل سه روز طول می‌کشد، فرد در معرض خطر از دست دادن آب بدن به‌علت استفراغ طولانی‌مدت و کمبود خواب به‌علت درد قرار می‌گیرد.

درمان

اگر بیمار به‌خاطر میگرن وضعیتی مجبور شود به بیمارستان مراجعه کند، ممکن است برای برطرف کردن علائم و عوارض این بیماری داروهای مختلفی مانند موارد زیر را مصرف کند:

داروهایی که موجب توقف استفراغ می‌شوند:

• کلرپرومازین
• متوکلوپرامید
• پروکلرپرازین

یک داروی رایج برای توقف میگرن وضعیتی، دی‌هیدروارگوتامین است. این دارو به‌شکل تزریق یا اسپری بینی ارائه می‌شود. داروی دیگر سوماتریپتان است که به‌شکل تزریق، اسپری بینی، قرص یا برچسپ پوستی وجود دارد. والپروات که ازطریق وریدی تزریق می‌شود نیز ممکن است مورد استفاده قرار گیرد. کورتیکواستروئیدهای دگزامتازون و پردنیزولون نیز می‌توانند به بهبود میگرن وضعیتی کمک کنند.

پیشگیری 

اگر داروهای معمول میگرن روی بیمار اثر نداشته باشند و او در ماه ۴ روز یا بیشتر درگیر میگرن باشد، داروهای پیشگیرانه‌ای از گروه داروهای کنترل فشار خون یا برخی از ضدافسردگی‌ها تجویز می‌شوند. اگر این داروها تأثیری نداشته باشند، مهارکننده‌های CGR تجویز می‌شوند. بوتاکس اگرچه بیشتر به‌عنوان درمانی برای چین‌و‌چروک شناخته می‌شود، اما ازسوی FDA برای پیشگیری از میگرن‌های عودکننده تأیید شده است. استفاده از دستگاه‌هایی مانند SpringTMS، سفالی و گاماکور نیز گاهی توصیه می‌شود.

میگرن تغییریافته یا مزمن

سردردهای میگرنی مزمن که قبلا با عنوان سردردهای میگرنی تغییریافته شناخته می‌شدند، سردردهایی هستند که بیش از ۱۵ روز در ماه وجود دارند. بیشتر افرادی که دچار آن‌ها هستند، برای سال‌ها و معمولا از دوران نوجوانی و حتی قبل‌تر، میگرن دارند. سردردهای میگرنی مزمن معمولا در جریان دهه‌ی سوم و چهارم زندگی آغاز می‌شوند. وقتی سردرد میگرنی مزمن آغاز می‌شود، شدت سردردهای فرد ممکن است کمتر باشد اما دفعات بروز آن‌ها افزایش می‌یابد تا زمانی‌ که هر روز فرد با آن‌ها درگیر است. این تغییر ممکن است با مصرف مداوم مسکن‌ها ارتباط داشته باشد.

البته برخی افراد دچار سردردهای میگرنی مزمن مانند دیگر انواع میگرن، سردرد شدید و همچنین تهوع و استفراغ را تجربه می‌کنند. تشخیص اختلاف بین سردردهای تنشی و سردردهای میگرنی مزمن اغلب دشوار است و به‌علت دشواری تشخیص این نوع سردرد، بسیاری از افراد ممکن است درمان مناسب را دریافت نکنند و چون سردردها هر روز اتفاق می‌افتد، بسیاری از افراد حتی در روزهایی که سردرد ندارند، مقادیر زیادی مسکن مصرف می‌کنند. فرد ممکن است در چنین وضعیتی نسبت‌به دارو مقاوم شود. علاوه‌براین، مصرف مقدار زیاد مسکن همراه‌با کافئین به سردردهای ناشی از مصرف بیش از حد دارو منجر می‌شود. در بسیاری از موارد، افرادی که دارای سردردهای میگرنی مزمن هستند، دچار مشکلات سلامتی دیگری مانند فشار خون بالا و افسردگی نیز هستند که این امر درمان را پیچیده می‌کند.

سندرم آلیس در سرزمین عجایب

گاهی اوقات جهان به چشم فردی که دچار میگرن است، عجیب می‌شود. رنگ‌ها تغییر می‌کنند. خطوط مستقیم، موج‌دار می‌شوند. اشیاء حرکت می‌کنند و حتی زمان هم ممکن است تغییر پیدا کند. در سال ۱۹۵۵، جان تاد، روانپزشک انگلیسی این وضعیت عجیب را سندرم آلیس در سرزمین عجایب (AIWS) نامید.

حتما با داستان آلیس در سرزمین عجایب آشنا هستید. آلیس پس از اینکه به لانه‌ی یک خرگوش می‌افتد، جهان را به شکل‌های دیگری می‌بیند. در یک نقطه، او از یک بطری که روی آن نوشته شده است «مرا بنوش»، می‌نوشد و به اندازه‌ای کوچک می‌شود که می‌تواند از در کوچکی عبور کند. او سپس کیکی را که روی آن نوشته شده است «مرا بخور»، می‌خورد و به اندازه‌ای بزرگ می‌شود که دستش به کلیدی که روی میز بلندی گذاشته شده، می‌رسد. تاد از این اصطلاح برای توصیف ویژگی‌های عجیب‌و‌غریبی که از افراد مبتلا به سردردهای میگرنی و صرع شنیده بود، استفاده کرد.

علائم

فرد مبتلا در یک اپیزود AIWS ممکن است موارد عجیبی را تجربه کند:

• اعضای بدن یا اشیاء اطراف به‌نظر بزرگ‌تر، کوچک‌تر، نزدیک‌تر یا دورتر از وضعیت واقعی به‌نظر می‌رسند
• خطوط راست به‌نظر مواج می‌آیند
• اشیاء ساکن به‌نظر متحرک می‌آیند
• اشیاء سه‌بعدی مسطح به‌نظر می‌رسند
• اشیاء ممکن است تغییر رنگ بدهند یا کج به‌نظر برسند
• صورت افراد ممکن است کج به‌نظر برسد
• رنگ‌ها خیلی روشن به‌نظر می‌رسند
• افراد ممکن است به‌نظر به حالت کشیده‌شده دیده شوند

علل

پزشکان مطمئن نیستند که چرا برخی از افراد دچار این تغییرات غیرعادی در ادارک می‌شوند اما این وضعیت اغلب زمانی آغاز می‌شود که سن کودک بسیار کم است. AIWS در برگیرنده‌ی تغییراتی در بخش‌هایی از مغز است که با اطلاعات حسی سروکار دارد. پزشکان بر این باورند که AIWS ممکن است نوعی اورای میگرن باشد. AIWS اغلب قبل، درجریان یا پس از یک میگرن رخ می‌دهد اما می‌تواند در برخی از مشکلات سلامتی دیگر نیز بروز کند:

• صرع
• عفونت‌هایی مانند ویروس اپشتین-بار
• سکته
• افسردگی یا اسکیزوفرنی

همچنین این حالت می‌تواند پس از مصرف داروهایی مانند شربت سرفه، داروهای ضدآلرژی و داروی ضدتشنج توپیرامات رخ دهد.

تشخیص

اگر فردی تصور می‌کند که ممکن است دچار این سندرم باشد، باید به متخصص اعصاب مراجعه کند. او درمورد علائم و سابقه‌ی میگرن پرسش خواهد کرد و ممکن است انجام آزمایش‌هایی نظیر آزمایش‌های خونی، MRI و EEG را توصیه کند.

درمان

هیچ درمانی برای AIWS وجود ندارد اما بیمار شاید با اجتناب از آغازگرهای میگرن بتواند از این احساسات عجیب اجتناب کند. داروهایی از گروه داروهای زیر ممکن است برای او تجویز شود:

۱. داروهای ضدافسردگی

۲. داروهای ضدتشنج

۳. داروهای کنترل فشار خون

۴. رعایت نکاتی در زمینه‌ی رژیم غذایی نیز ممکن است کمک‌‌کننده باشد:

• خوردن غذاهایی مانند میوه‌ها، سبزیجات، تخم‌مرغ، ماهی، گوشت و مرغ
• اجتناب از گرسنه ماندن (مثلا به‌جای سه وعده‌ی غذایی بزرگ، پنج تا ۶ وعده‌ی غذایی کوچک‌تر مصرف شود)
• پرهیز از غذاهایی مانند الکل، شیرین‌کننده‌ی مصنوعی آسپارتام، پنیرهای نرم یا مانده، مونوسدیم گلوتامات و گوشت‌های فرآوری‌شده که در بسیاری از افراد آغازگر میگرن هستند

میگرن‌های چرخه‌ای

این میگرن‌ها در چرخه‌هایی رخ می‌دهند. گاهی به آن‌ها میگرن خوشه‌ای گفته می‌شود ولی درست نیست. سردردهای خوشه‌ای ازنظر مدت زمان و نحوه‌ی درمان با میگرن چرخه‌ای فرق دارند.

علائم

این سردردها ممکن است هر روز یا چند بار در یک هفته برای ۱ تا ۶ هفته بروز کنند. افرادی که دچار این وضعیت هستند، به‌طور متوسط حدود ده حمله در ماه را تجربه می‌کنند. این سردردها طی دوره‌ی روشن بودن چرخه، می‌توانند از چندین ساعت تا دو روز طول بکشند. متوسط حملات حدود ۶ ساعت طول می‌کشد. پس از آن، دوره‌ی ‌خاموشی چرخه آغاز می‌شود که هفته‌ها یا ماه‌ها طول خواهد کشید. این درد ممکن است در یک طرف یا هر دو طرف سر رخ دهد. حتی اگر سردرد در یک طرف سر آغاز شود، ممکن است هنگام حمله به‌سمت دیگر سر هم برسد. قبل از آغاز این نوع میگرن فرد ممکن است علائم بینایی را تجریه کند یا دچار موارد زیر شود:

• خستگی
• دشواری در تمرکز
• سفتی در ناحیه‌ی گردن

افسردگی نیز ممکن است همراه آن‌ها باشد. مانند نوع معمولی، میگرن‌های چرخه‌ای ممکن است موجب تهوع، استفراغ یا حساسیت به نور و صدا شوند. این نوع میگرن از حدود ۲۰ سالگی آغاز می‌شود. شیوع آن در زنان بیشتر است. بیش از نیمی از این افراد دارای سابقه‌ی خانوادگی میگرن هستند.

تشخیص

هیچ آزمایش واحدی برای تشخیص این وضعیت وجود ندارد. پزشک فرایند تشخیص را با مرور سابقه‌ی پزشکی بیمار آغاز می‌کند و در ادامه با آزمایشاتی سعی می‌کند احتمال وجود دیگر مشکلات سلامتی را بررسی کند:

۱. آزمایش خون: این آزمایش‌ها احتمال مشکلات مرتبط با عروق خونی و عفونت‌ها را بررسی می‌کنند.

۲. MRI: در MRI مغز و عروق خونی موجود در آن مشاهده می‌شود و به پزشکان کمک می‌کند که احتمال وجود مشکلاتی مانند تومورها، خونریزی مغزی یا دیگر مشکلات عصبی را بررسی کنند.

۳. سی‌تی‌اسکن: در این نوع اسکن از اشعه ایکس برای ایجاد تصویری دقیق از بخش‌های مختلف مغز استفاده می‌شود و به پزشک کمک می‌کند، احتمال آسیب مغزی را مورد بررسی قرار دهد.

۴. آزمایش مایع مغزی‌نخاعی: اگر پزشک مشکوک به عفونت یا خونریزی مغزی باشد، این آزمایش را تجویز خواهد کرد. در این آزمایش که به آن لومبار پانکچر هم گفته می‌شود، با استفاده از یک سوزن، نمونه‌ای از مایع نخاعی بیمار جمع‌آوری می‌شود و مورد آزمایش قرار می‌گیرد.

علل

علت دقیق کاملا معلوم نیست اما دو عامل ممکن است نقش داشته باشد:

۱. تغییر در مواد شیمیایی مغز، ازجمله سطح سروتونین که هنگام میگرن کاهش می‌یابد

۲. تغییرات هورمونی مانند کاهش استروژن در زنان قبل یا در جریان دوره‌ی قاعدگی یا هنگام بارداری یا رسیدن به یائسگی

تغییرات در نحوه‌ی تعامل مغز با عصب سه قلو ممکن است در این زمینه نقش داشته باشد. عدم تعادل در مواد شیمیایی مغز نیز ممکن است تأثیرگذار باشد. سطح سروتونین در جریان حمله میگرن کاهش پیدا می‌کند. این مواد شمیایی به مدیریت درد در سیستم عصبی کمک می‌کنند.

درمان

درمان میگرن چرخه‌ای با نوع معمول فرق دارد. در این مورد، پزشک ممکن است یک داروی غیرتجویزی NSAID مانند استامینوفن، آسپیرین یا ایبوپروفن را پیشنهاد کند. حتی ممکن است کافئین توصیه شود. موثرترین درمان برای نوع چرخه‌ای میگرن، لیتیوم کربنات است. این ماده یک نمک لیتیوم است که به‌صورت قرص وجود دارد و موجب آرام‌شدن سیستم عصبی مرکزی می‌شود. برای دریافت این دارو نیاز به نسخه است. شایع‌ترین عوارض جانبی لیتیوم‌کربنات عبارت‌اند از:

• خواب‌آلودگی
• تهوع
• از دست دادن اشتها
• اسهال
• سرگیجه
• لرزش خفیف دست‌ها
• نیاز بیشتر به دفع ادرار
• تشنگی بیشتر

همچنین ممکن است پزشک ایندومتاسین تجویز کند. این دارو یک NSAID است که برای تسکین درد مورد استفاده قرار می‌گیرد. بیشتر افراد می‌توانند این دارو را بدون عوارض جانبی مصرف کند اما برخی ممکن است دچار ناراحتی معده، سوزش سر دل، سوء هاضمه یا تهوع شوند. اگر فردی بیماری قلبی یا کلیوی داشته باشد، قبل از مصرف این نوع دارو باید با پزشک مشورت کند.

یک دفترچه یاددشت میگرن می‌تواند به فرد کمک کند تا حملات خود را مدیریت کند. این یادداشت‌ها ممکن است به فرد کمک کنند تا علل ایجاد این وضعیت را بشناسد. رایج‌ترین اغازگرهای آن عبارت‌اند از:

• استرس
• تغییر در الگوهای خوب (خواب خیلی کم یا خواب بیش از حد)
• تغییر در آب‌و‌هوا
• کم‌شدن آب بدن
• الکل
• برخی از انوع غذاها مانند شکلات، محصولات لبنی، شیرین‌کننده‌های مصنوعی و کافئین
• بوهای قوی مانند غذا، مواد شمیایی یا عطرها

تزریق بوتاکس برای درمان میگرن

بوتوکس یا اونا بوتولینیوم توکسینیا در سال ۲۰۱۰ برای درمان سردردهای میگرنی افراد بالغی که دچار میگر‌ن‌های مزمن می‌شوند، تأیید شد.

بوتاکس یک سم عصب است؛ سمی که به‌وسیله‌ی یک باکتری به نام کلوستریدیوم بوتولینوم تولید می‌شود. اگر فردی این سم را ازطریق غذایی که فاسد شده است، بخورد، سم مذکور می‌تواند موجب بروز یک واکنش کشنده به نام بوتولیسم شود زیرا سیگنال‌های عصبی را مسدود می‌کند و موجب فلجی عضلات می‌شود. اما دریافت این سم از طریق تزریق، بی‌خطر بوده زیرا سم وارد معده نمی‌شود و مقدار آن بسیار کمتر از اندازه‌ای است که ازطریق یک غذای فاسد ممکن است وارد بدن شود.

پزشکان دریافته‌اند که تزریق بوتاکس می‌تواند به صاف شدن چروک‌های پوست کمک کند زیرا موجب ریلکس شدن عضلات صورت می‌شود. همچنین این روش درمان می‌تواند به افرادی که در اثر یک بیماری مرتبط با عصب مانند فلج مغزی، دچار تیک و اسپاسم هستند، کمک کند. پزشکان معتقدند بوتاکس به این خاطر روی درمان میگرن مؤثر است که موجب مهار نوروترانسمیترهایی می‌شود که سیگنال درد را در مغز منتقل می‌کنند.

طی مطالعه روی افراد بالغی که دچار سردردهای میگرنی مزمن بودند، نشان داده شد که تزریق بوتاکس موجب کاهش تعداد روزهای ابتلا به سردردهای میگرنی می‌شود. در یک مطالعه‌ی دیگر، تقریبا نیمی از افرادی که دو نوبت بوتاکس تزریق می‌کردند، گزارش کردند، تعداد روزهایی از ماه که دچار سردرد می‌شوند، به نصف رسیده است. پس از ۵ نوبت درمان، این تعداد به حدود ۷۰ درصد افراد رسید.

روش درمان بوتاکس

بیمار هر ۱۲ هفته، چندین تزریق بوتاکس را در اطراف سر و گردن خود دریافت می‌کند تا به پیشگیری از درد یا کاهش آن کمک کند. ممکن است درمجموع به ۳۰ تا ۴۰ تزریق نیاز باشد که در هر دو طرف سر به تعداد برابری استفاده می‌شود. اگر فردی در یک نقطه‌ی خاص دچار سردرد شود، در آن نقطه تزریق بیشتری انجام می‌شود. نتایج این روش درمان، دو سه هفته پس از اولین نوبت تزریق پدیدار خواهد شد.

نکته‌ی مهم اینجا است که این نوع درمان را فقط باید از پزشکی دریافت کرد که در جهت استفاده از بوتاکس برای درمان میگرن آموزش دیده، نه افرادی که از بوتاکس برای درمان چین‌و‌چروک پوست و دیگر موارد زیبایی استفاده می‌کنند.

اثرات جانبی

درد گردن و سردرد از رایج‌ترین اثرات جانبی برای افرادی است که دچار سردرد میگرنی مزمن بوده و از بوتاکس استفاده می‌کنند. در موارد نادری نیز ممکن است فرد نسبت‌به بوتاکس آلرژی داشته باشد. نشانه‌های واکنش آلرژیک می‌تواند کهیر، تنگی تنفس یا تورم بخش پایین پاها باشد. اگرچه هیچ مورد تأییدشده‌ای وجود ندارد که نشان دهد بوتاکس به سایر قسمت‌های بدن پراکنده می‌شود اما این امر امکان‌پذیر بوده و می‌تواند کشنده باشد. روی برچسب این دارو نیز این هشدارها آمده است.

کافئین سردرد را آغاز، یا آن را درمان می‌کند؟

کافئین ماده‌ای است که بسیاری از مردم آن را دوست دارند اما همین ماده می‌تواند آغازگر یا یک پیشگیری‌کننده از سردرد باشد. کافئین در برخی نوشیدنی‌ها، شکلات‌ها و حتی برخی از مسکن‌های تجویزی و بدون نسخه‌ی رایج وجود دارد اما چگونه روی سردرد اثر می‌گذارد؟

قبل از آغاز یک سردرد یا میگرن، عروق خونی دچار اتساع می‌شوند اما کافئین دارای خصوصیت منقبض کردن عروق است و موجب تنگ شدن رگ‌های خونی مغز و محدود شدن جریان خون می‌شود و به تسکین درد کمک می‌کند. وقتی کافئین به ترکیب استامینوفن و آسپرین افزوده می‌شود، اثر تسکین‌دهندگی دارو تا ۴۰ درصد افزایش می‌یابد.

اگر احساس می‌کنید قرار است سردردتان آغاز شود، یک فنجان قهوه ممکن است موجب تخفیف علائم شما شود. ازطرف دیگر، اگرچه کافئین به‌طور مستقیم موجب سردرد نمی‌شود، اما مقدار زیاد این ماده می‌تواند موجب آغاز سردرد بازگشتی کافئین شود. چنین سردردی زمانی پیش می‌آید که فرد پس از مصرف مداوم مقادیری زیادی کافئین، آن را ترک کند. اگرچه اثرات جانبی جسمی می‌تواند شدید باشد اما تنها ۲ درصد از جامعه به این وضعیت دچار می‌شوند. اگرچه بیشتر افرادی که دچار سردرد می‌شوند، می‌توانند تا ۲۰۰ میلی‌گرم کافئین در روز مصرف کنند؛ بنیاد ملی سردرد در آمریکا به بیماران دارای سردردهای مکرر توصیه می‌کند که از مصرف روزانه‌ی کافئین پرهیز کنند. اما این بدان مفهوم نیست که شما مجبور هستید مصرف کافئین خود را قطع کنید، سعی کنید به‌آهستگی از میزان مصرف خود کم کنید و به یاد داشته باشید که همیشه رعایت حد اعتدال بهتر است.

هفته‌‌ی گذشته با انتشار اخبار مربوط به آتش‌‌سوزی گسترده در جنگل‌‌های آمازون، جهان شاهد موجی از واکنش‌‌های منفی ازسوی ملت‌‌ها بود. سلبریتی‌‌ها، فعالان محیط زیست و رهبران سیاسی گوناگون همگی شروع به انتقاد از جیر بولسونارو، رئیس‌‌جمهور برزیل کردند. از دیدگاه آن‌‌ها، جنگل‌‌های آمازون در حکم «ریه‌های زمین» هستند که اکنون در شرف نابودی قرار گرفته‌اند.

خوانندگان و بازیگران معروف نظیر مدونا و جیدن اسمیت تصاویری غم‌‌انگیز از جریانات اخیر منتشر کردند که میلیون‌‌ها نفر آن را تماشا کردند. لئوناردو دی‌‌کاپریو طی اظهارنظری گفته است «ریه‌های زمین در حال سوختن هستند.» حتی اظهارنظر توئیتری ستاره‌‌ فوتبال، کریستانیو رونالدو نیز رنگ‌‌وبوی کارشناسی‌‌تری دارد: «جنگل‌‌های آمازون بیش از ۲۰ درصد اکسیژن جهان را تأمین می‌‌کنند.» امانوئل مکرون، رئیس‌‌جمهور فرانسه نیز پیام توئیتری مشابهی به اشتراک گذاشته است: «جنگل‌‌های بارانی آمازون که بیش از ۲۰ درصد از اکسیژن سیاره را تأمین می‌‌کنند، در حال سوختن هستند.»

با این حال، در واقعیت، تصاویر منتشرشده متعلق به این آتش‌‌سوزی‌‌ها نیستند و مضحک‌‌تر اینکه برخی اصلا ربطی به جنگل‌‌های آمازون ندارند. تصویری که رونالدو به اشتراک گذاشته، مربوط به منطقه‌‌ای در جنوب برزیل و بسیار دورتر از آمازون است. تصویر به‌‌اشتراک‌‌گذاشته‌‌شده ازسوی مدونا و اسمیت متعلق به بیش از ۳۰ سال قبل است. در این میان، برخی سلبریتی‌‌ها نیز تصاویری متعلق به هند، سوئد و ایالت مونتانای آمریکا را بازنشر کرده‌‌اند.

البته CNN و نیویورک تایمز پیش‌‌تر، منبع اصلی تصاویر و اطلاعات غلط منتشرشده در ارتباط با آین آتش‌‌سوزی‌‌ها را افشا کرده‌‌اند. CNN توضیح داده که «جنگل‌‌زدایی هرگز موضوع جدیدی نبوده و تنها محدود به یک کشور خاص نمی‌‌شود.» روزنامه‌‌ی تایمز نیز در یادداشتی این‌‌گونه می‌‌گوید: «این آتش‌‌سوزی‌‌ها درنتیجه‌‌ی تغییرات اقلیمی رخ نداده است.»

اما هر دوی رسانه‌‌های مذکور، این ادعا را تکرار کرده‌‌اند که آمازون، «ریه‌های جهان» هستند. CNN ادعا کرده که «آمازون امروزه همچنان منبع اصلی تأمین اکسیژن است.» نیویورک تایمز نیز در مقاله‌‌ی خود آورده که «اغلب از آمازون به‌‌عنوان ریه‌های زمین یاد می‌‌شود؛ زیرا جنگل‌‌های انبوه آن اکسیژن را آزاد کرده و دی‌‌اکسید را در خود ذخیره می‌‌کنند؛ گازی گلخانه‌‌ای که عامل اصلی گرمایش جهانی است.»

تصاویر منتشرشده ازسوی سلبریتی‌ها و برخی سیاستمداران درمورد آتش‌سوزی‌های آمازون، آن چیزی نبود که در واقعیت رخ داد

اما یکی از متخصصان برجسته‌‌ی مطالعات جنگل‌‌های آمازون با نام دن نپستد که از جمله نویسندگان ارشد گزارش تغییرات اقلیمی در نشست بین‌‌المللی اخیر نیز بود، نظری کاملا متفاوت درباره‌‌ی اصطلاح ریه‌های زمین دارد. او می‌‌گوید:

این [اصطلاح] مزخرف است؛ هیچ پشتوانه‌‌ی علمی‌ ندارد. آمازون مقادیر زیادی اکسیژن تولید می‌‌کند؛ اما طی عمل تنفس فیزیولوژیک خود به همان اندازه اکسیژن مصرف می‌‌کند؛ پس نتیجه، سربه‌‌سر خواهند بود.

گیاهان از تنفس فیزیولوژیک برای تبدیل مواد مغذی درون خاک به انرژی استفاده می‌‌کنند. آن‌‌ها از فوتوسنتز برای تبدیل نور به انرژی شیمیایی بهره می‌‌گیرند. این انرژی شیمیایی طی فرایند تفس فیزیولوژیک مجددا مورد استفاده واقع می‌‌شود.

روزنامه‌ی نیویورک تایمز در ادعایی دیگر می‌‌گوید: «اگر بخش قابل‌‌توجهی از جنگل‌‌های آمازون نابود شده و درادامه بازسازی نشود، منطقه تبدیل به یک زمین صاف می‌‌شود که هیچ ظرفیتی برای ذخیره‌‌سازی کربن ندارد و این به‌‌معنای کاهش ظرفیت ریه‌های زمین خواهد بود»؛ آیا این ادعا نیز مبنای علمی ندارد؟

نپستد عقیده دارد که این ادعا نیز صحت ندارد. او می‌‌گوید درست است که آمازون مقادیر زیادی اکسیژن تولید می‌‌کند؛ اما این موضوع درباره‌‌ی مزارع کشاورزی و چراگاه‌‌ها نیز صدق می‌‌کند. شاید صرف‌‌نظر از کارکرد واقعی جنگل‌‌های آمازون، ادعاهای یادشده با این هدف مطرح می‌‌شوند که حجم گسترده‌‌ی آتش‌‌سوزی در برزیل و اهمیت رسیدگی به آن را نشان دهند. اما مسئله‌‌ی «ریه‌های زمین» مانند نوک یک کوه یخ است که تنها بخش کوچکی از واقعیات را به ما نشان می‌‌دهد. CNN در گزارش‌‌های خود از عناوینی نظیر «رکورد آتش‌‌سوزی در جنگل‌‌های آمازون» استفاده کرده و یکی از گزارشگرهای مطرح موضوعات اقلیمی ادعا کرده که آتش‌‌سوزی فعلی در ۲۰ هزار سال اخیر بی‌‌سابقه بوده است.

نپستد می‌‌گوید با اینکه تعداد آتش‌‌سوزی‌‌ها در سال ۲۰۱۹ به‌‌میزان ۸۰ درصد نسبت‌‌به سال گذشته رشد داشته، اما این مقادیر تنها ۷ درصد بالاتر از میانگین ۱۰ سال اخیر بوده است.

تعداد آتش‌سوزی‌‌های جنگل‌‌های برزیل طی ماه‌‌های ژانویه تا اوت سال‌‌های ۱۹۹۹ تا ۲۰۱۹

لئوناردو کوتینهو، یکی از روزنامه‌‌نگاران مطرح برزیل در حوزه‌‌ی محیط زیست نیز با این ایده موافق است که پوشش رسانه‌‌ای درمورد آتش‌‌سوزی‌‌های اخیر گمراه‌‌کننده بوده است. او می‌‌گوید بیشترین حجم آتش‌‌سوزی‌‌ها طی سال‌‌های ۲۰۰۳ الی ۲۰۰۸ و در زمان تصدی مسئولیت لولا داسیلوا (رئیس‌‌جمهور اسبق) و مارینا سیلوا (وزیر محیط زیست) رخ داده است. با این حال، کسی این دو را به‌‌خاطر نابودی آمازون مقصر نمی‌‌داند.

برخلاف بسیاری از خبرنگاران دیگر که گزارش‌‌های خود را در کلان‌‌شهرهایی نظیر سائو پائولو و ریو دی ژانیرو با فاصله‌‌ای چهار هزار کیلومتری از آمازون می‌‌نویسند، کوتینهو حدود ۱۰ سال است که گزارش‌‌های خود را برای نشریه‌‌ی Veja به‌‌صورت میدانی تهیه می‌‌کند. او می‌‌گوید:

آنچه در آمازون در حال وقوع است، موردی استثنایی نیست. کافی است در گوگل یک جست‌‌وجوی کوچک درمورد «آمازون» و «جنگل‌‌های آمازون» داشته باشید. (در گذشته) حتی در شرایط بسیار بدتر از امروز نیز افکار عمومی جهان علاقه‌‌ای به تراژدی آمازون نشان نداده بود. وضعیت اخیر نمی‌‌تواند توجیه مناسبی برای این شدت واکنش جهانی باشد.

با اینکه آتش‌‌سوزی‌‌ها در برزیل افزایش داشته؛ اما هیچ شواهدی وجود ندارد که آتش‌سوزی‌های جنگل‌های آمازون بیشتر شده است. یک گزارشگر برزیلی در گزارش خود برای نیویورک تایمز این‌‌گونه نوشت: «آنچه مرا آزار می‌‌دهد، این است که میلیون‌‌ها گونه از تنوع زیستی زمین با ارزشی قابل‌‌قیاس با کلیسای جامع نوتردام می‌‌سوزند و با خاک یکسان می‌‌شوند.»

اما وضعیت گونه‌‌های پرارزش جنگل‌‌های آمازون این‌‌گونه نیست که گفته می‌‌شود. نپستد می‌‌گوید: «من تصاویر بازنشر شده ازسوی مکرون و دی‌‌کاپریو را دیده‌‌ام؛ اما آتش‌سوزی‌های آمازون به آن شکل که عکس‌ها می‌گویند، نیست.» در واقع، آتش‌‌سوزی‌‌های آمازون به‌‌دلیل تاج انبوه درختان قابل مشاهده نیست و تنها طی سال‌‌های خشکسالی نیز گسترش می‌‌یابد. نپستد می‌‌افزاید:

ما نمی‌‌دانیم که آیا موارد آتش‌‌سوزی در جنگل‌‌ها طی امسال بیشتر از ۵ سال گذشته بوده است یا خیر. استباط من می‌‌گوید که احتمالا این‌‌گونه نبوده است. من برای ۲۵ سال در حال مطالعه‌‌ی این آتش‌‌سوزی‌‌ها بوده‌‌ام و شبکه‌‌ی تحقیقات میدانی ما این موضوع را پیگیری می‌‌کند.

پوشش رسانه‌ای تصاویر و اخبار مربوط به آتش‌سوزی‌های برزیل غیرواقع‌گرایانه است

افزایش ۷ درصدی آتش‌‌سوزی‌‌ها تنها منحصر به بوته‌‌های خشک و درختان قطع‌‌شده‌‌ای است که با هدف تملک زمین ازسوی دامداران انجام می‌‌گیرد. برخلاف تصاویر و نمودارهایی که جنگل‌‌های آمازون را در شرف نابودی کامل نشان می‌‌دهند، ۸۰ درصد از درختان جنگل‌‌های آمازون همچنان پابرجا هستند. امروزه نیمی از آمازون مشمول قانون مقابله با جنگل‌‌زدایی دولت شده‌‌اند.

اندرو روکین، نویسنده‌‌ی کتاب «فصل سوختن»، گزارشگر نیویورک تایمز و مدیر سرمایه‌‌گذاری دفتر ارتباطات و پایداری در مؤسسه‌‌ی The Earth از دانشگاه کلمبیا می‌‌گوید:

در موج اول پوشش رسانه‌‌ای اخبار، گزارش‌‌های اندکی درمورد کاهش چشمگیر جنگل‌‌زدایی طی دهه‌‌ی اول سده‌‌ی جاری در برزیل منتشر شد.

نپستد و کوتینهو هر دو بر این باور هستند که تهدید واقعی بیشتر از سوی آتش‌‌سوزی‌‌های تصادفی جنگل‌‌ها طی سال‌‌های خشکسالی ناشی می‌‌شود؛ تهدیدی که با تغییرات اقلیمی شکل وخیم‌‌تری به خود می‌‌گیرد. طی سال‌‌های ۲۰۰۴ تا ۲۰۱۲، جنگل‌‌زدایی با کاهشی ۷۰ درصدی مواجه شد. از آن زمان تاکنون میزان جنگل‌‌زدایی اندکی رشد داشته ولی همچنان به یک‌‌چهارم اوج خود در سال ۲۰۰۴ نرسیده است. تنها ۳ درصد از آمازون برای کشت سویا مناسب است.

جدی‌‌ترین تهدید برای جنگل‌‌های آمازون، رویدادهایی است که جنگل‌‌ها را درمعرض خطر آتش‌‌سوزی قرار می‌‌دهند. اینجا است که ما با یک چرخه‌‌ی معیوب و تشدیدشونده از  آتش‌‌سوزی و خشکسالی مواجه می‌‌شویم. امروزه بین ۱۸ الی ۲۰ درصد از جنگل‌‌های آمازون در معرض خطر جنگل‌‌زدایی هستند. نپستد می‌‌گوید:

من این شکل از روایت‌‌های بین‌‌المللی را نمی‌‌پسندم؛ چرا که موجب قطبیده‌‌شدن و ایجاد تفرقه می‌‌شود. بولسونارو حرف‌‌های احمقانه‌‌ای زده است که به هیچ‌‌وجه قابل توجیه نیست؛ اما یک اجماع جهانی درمورد آتش‌‌سوزی‌‌های تصادفی وجود دارد و ما باید به آن بپردازیم. تصور کنید به شما گفته شود تنها حق استفاده از نیمی از اراضی خود را دارید؛ سپس بگویند همین مقدار نیز به ۲۰ درصد رسیده است. این شبیه به یک کلاهبرداری است و کشاورزان احساس عصبانیت می‌‌کنند. مردمانی هستند که می‌‌خواهند در اراضی خود به شکار و ماهی‌‌گیری بپردازند. این گروه باید متحدان ما می‌‌بودند؛ ولی ما آن‌‌ها را ازدست دادیم.

نپستد می‌‌گوید، این محدودیت‌‌ها برای کشاورزان ۱۰ میلیارد دلار در بخش سود خالص و بازسازی جنگل‌‌ها هزینه در برداشته است. او می‌‌افزاید:

در سال ۲۰۱۰ صندوق حمایت از آمازون با کمک یک میلیارد دلاری دولت‌‌های آلمان و نروژ تشکیل شد؛ اما هیچ‌‌کدام از این کمک‌‌ها به دست کشاوزران بزرگ و متوسط نرسید.

فشارهای بین‌‌المللی و واکنش بیش از حد مقامات دولتی باعث افزایش خشم و نارضایتی میان بسیاری از اقشار ملت برزیل شده است. این جدال میان فعالان زیست‌‌محیطی و کشاورزان بر سر حفظ آمازون شکل گرفته است. نپستد توضیح می‌‌دهد:

عواقب توئیت مکرون برای دولت بولسونارو قابل‌‌مقایسه با همان شرایطی است که برای ترامپ پس از «رقت‌‌انگیز» خطاب‌‌شدن ستادش از سوی هیلاری کلینتون پیش آمد. یک خشم عمومی نسبت به مکرون در برزیل شکل گرفته است. مردم برزیل می‌‌خواهند بدانند که چرا آتش‌‌سوزی کالیفرنیا تنها حس همدلی مردم جهان را در پی داشت ولی بروز همین اتفاق در برزیل باعث نشانه‌‌رفتن انگشت اتهام به‌‌سوی این کشور شده است.

من گمان نمی‌‌کنم این حجم از جنون رسانه‌‌ای نتیجه‌‌ی مثبتی در پی داشته باشد و در عوض، تنها باعث واکنش بیش از اندازه‌‌ی دولت برزیل شده است. گسیل نیروهای نظامی به منطقه راه‌‌حل مناسبی نیست؛ زیرا قضیه تنها مربوط به بازیگران غیرقانونی نیست. مردم فراموش می‌‌کنند که مواردی مشروع وجود دارد که به کشاورزان اجازه می‌‌دهد برای مقابله با حشرات و آفات، آتش‌‌سوزی‌‌های کنترل‌‌شده‌‌ای بر پا کنند.

نپستد و کوتینهو می‌‌گوید واکنش رسانه‌‌های خارجی، سلبریتی‌‌های جهان و سازمان‌‌های مردم‌‌نهاد همه از یک پیش‌‌زمینه‌‌ی احساساتی و ضدسرمایه‌‌داری مشترک میان نخبگان شهرنشین نشات می‌‌گیرد. نپستد می‌‌گوید:

 تنفر زیادی نسبت به کشاورزی تجاری به‌‌وجود آمده است. من همکارانی دارم که می‌‌گویند سویا غذا محسوب نمی‌‌شود. من از آن‌‌ها می‌‌پرسم: «کودکان شما چه می‌‌خورند؟ شیر؟ مرغ؟ تخم‌‌مرغ؟ خوراک این ماکیان همین پروتئین سویا است.»

سال گذشته نیز شاهد انتشار اخبار جعلی و شایعات بسیاری پیرامون علت واقعی آتش‌سوزی‌های کالیفرنیا بودیم

برخی دیگر ممکن است انگیزه‌‌های سیاسی از کار خود داشته باشند. نپستد این‌‌گونه توضیح می‌دهد که کشاورزان برزیلی مایل هستند که توافق تجارت آزاد EU-Mercosur تمدید شود؛ درحالی که مکرون قصد دارد آن را تعطیل کند چراکه بخش کشاورزی فرانسه نمی‌‌خواهد بازار این کشور شاهد ورود حجم بیشتری از مواد غذایی برزیلی باشد.

علی‌‌رغم مشکلاتی نظیر تغییرات اقلیمی، جنگل‌‌زدایی و پوشش رسانه‌‌ای وسیع و گمراه‌‌کننده‌‌، نپستد هنوز امید خود را از دست نداده است. او معتقد است که کمیته‌‌ی اضطراری آمازون باید به جامعه‌‌ی محافظه‌‌کار برزیل کمک کند تا روابطش را با کشاورزان بهبود دهد و راهکارهای عملگرایانه‌‌تری در پیش بگیرد:

کشاورزی تجاری ۲۵ درصد از تولید ناخالص ملی برزیل را شامل می‌‌شود و این همان عاملی است که باعث ورود کشور به بحران شده است. با توسعه‌‌ی کشت سویا، موارد آتش‌‌سوزی‌‌ها نیز کاهش خواهد یافت. شهرهای کوچک خواهند توانست بودجه‌‌ی لازم برای ساخت مدارس را به‌‌دست آورند، تولید ناخالص ملی افزایش می‌‌یابد و نابرابری کاهش خواهد یافت. این یک میدان نبرد نیست؛ بلکه فرصتی برای پیداکردن یک زبان مشترک است.

نپستد استدلال می‌‌کند که حمایت دولت‌‌های جهان از برنامه‌‌ی نظیر Aliança da Terra چندان انرژی‌‌بر نخواهد بود؛ این برنامه شامل یک شبکه‌‌ی شناسایی و جلوگیری از آتش‌‌سوزی است که با مشارکت ۶۰۰ داوطلب از میان مردم بومی و کشاورزان پیاده‌‌سازی می‌‌شود. نپستد می‌‌افزاید:

تنها با ۲ میلیون دلار در سال ما می‌‌توانیم آتش‌‌سوزی‌‌ها را کنترل کنیم و مانع از پس‌روی جنگل‌‌ها شویم. ما ۶۰۰ نفر نیرو در اختیار داریم که آموزش‌‌های سطح درجه‌‌ی یک آتش‌‌نشانی را در آمریکا پشت سر گذاشته‌‌اند. حال ما نیاز به محرکه‌‌ای مناسب داریم تا این افراد بتوانند مانع از پیشروی آتش به‌‌سوی جنگل‌‌ها شوند و با ایجاد حریق‌‌های [کنترل‌‌شده و] عمدی، سوخت لازم را از سر راه آتش‌‌‌‌سوزی‌‌های بعدی بردارند.

برای آنکه چنین اقدامات عملگرایانه‌‌ای بتواند مورد استقبال گروه‌‌های فکری متفاوتی قرار بگیرد، رسانه‌‌ها باید در آینده پوشش خبری بهتری روی این موضوع اعمال کنند. روکین می‌‌گوید:

یکی از مهم‌‌ترین چالش‌‌های پیش روی اتاق‌‌های خبری در پوشش موضوعات پیچیده و بلندمدتی نظیر جنگل‌‌زدایی در مناطق استوایی این است که راهی برای ارتباط با مخاطب بدون ایجاد هرگونه حساسیتی‌‌ بیابند. روش دیگر، ادامه‌‌ی همین روند «روزنامه‌‌نگاری شلاقی» است که منجر به فاصله‌‌گرفتن مخاطب از موضوع خواهد شد.

شیائومی اخیرا در جریان برگزاری رویدادی اختصاصی در کشور چین، به معرفی ردمی نوت ۸ پرو پرداخت تا این گوشی جدیدترین موبایل اقتصادی این شرکت تاکنون لقب بگیرد. نوت ۸ پرو در حقیقت نسل جدید گوشی ردمی نوت ۷ پرو بوده (که اوایل سال جاری میلادی معرفی و عرضه شد) و نسبت به آن بهبودهای درخورتوجهی به‌خود دیده است. برخی از این بهبودها و ویژگی‌های حاضر در نوت ۸ پرو، برای نخستین بار در دسته‌ی گوشی‌های اقتصادی دیده می‌شود و این در نوع خود جالب توجه است.

چندین سال است که گوشی‌های سری ردمی نوت شیائومی، پرفروش‌ترین گوشی‌ها در بازار کشور هند بوده‌اند؛ چرا که هم مشخصات فنی بسیار خوبی دارند و هم با قیمت مقرون‌به‌صرفه عرضه می‌شوند. ردمی نوت ۷ پرو با بهره‌مندی از دوربین ۴۸ مگاپیکسلی، گوشی بسیار موفقی بود و توانست فروش درخورتوجهی را تجربه کند. ردمی نوت ۸ پرو نیز ادامه‌دهنده‌ی مسیر همین گوشی است و این‌بار با بهره‌مندی از دوربین ۶۴ مگاپیکسلی و تراشه‌ی جدید G90T مدیاتک، آمده است تا حضور موفقی را در بازار تجربه کند.

دو نسل اخیر گوشی‌های سری ردمی نوت یعنی ردمی نوت ۸ پرو و ردمی نوت ۷ پرو، چه تفاوت‌هایی با یکدیگر دارند؟ در ادامه‌ی مقاله به تفصیل آن‌ها را موردبررسی قرار می‌دهیم.

ردمی نوت ۸ پرو

طراحی

ردمی نوت ۷ پرو پنل عقب و جلوی شیشه‌ای از جنس گوریلا گلس ۵ دارد و ماژول دوربین در گوشه‌ی پنل پشتی آن جای گرفته است. از طرفی ردمی نوت ۸ پرو نیز دارای همان شیشه‌ی گوریلا گلس ۵ در پنل پشتی و جلویی بوده، با این تفاوت که پنل پشتی آن فرم منحنی به خود گرفته و میزبان ماژول دوربین در بخش مرکزی‌اش است. این نوع طراحی، تا حد زیادی به طراحی پنل پشتی گوشی‌های جدید سری K20 شیائومی شباهت دارد.

افزون بر این‌ها، لوگوی ردمی در پنل پشتی ردمی نوت ۸ پرو، به فرم عمودی و در امتداد ماژول دوربین جای گرفته و زیبایی خاصی به آن بخشیده است. در ضمن، در هردوی این گوشی‌ها، اسکنر اثر انگشت در پنل پشتی جای گرفته است.

ردمی نوت ۷ پرو

نمایشگر

ردمی نوت ۷ پرو دارای نمایشگر ۶.۳ اینچ با پنل LCD و وضوح ۲۳۴۰x۱۰۸۰ پیکسل است و محتوای بصری را با نسبت تصویر ۱۹.۵:۹ به‌نمایش می‌گذارد. از طرفی ردمی نوت ۸ پرو را داریم که نمایشگری با وضوح مشابه دارد، اما اندازه‌اش به ۶.۵۳ اینچ ارتقاء یافته است و در بالای آن بریدگی به فرم قطره برای میزبانی از دوربین سلفی قرار دارد.

بریدگی بالای نمایشگر ردمی نوت ۸ پرو، اندکی بزرگ‌تر از بریدگی بالای نمایشگر ردمی نوت ۷ پرو است. شمار زیادی از کاربران، بریدگی نمایشگر ردمی نوت ۷ پرو را، بریدگی نقطه‌ای خطاب می‌کنند. در هر دو گوشی، نمایشگر به‌وسیله‌ی شیشه‌ی گوریلا گلس ۵ محافظت شده است.

با درنظرگرفتن این حقیقت که نمایشگر ردمی نوت ۸ پرو تا حدی بزرگ‌تر از نمایشگر ردمی نوت ۷ پرو است، تراکم پیکسلی آن از ۴۰۹ به ۳۹۵ پیکسل در هر اینچ کاهش پیدا کرده است. فراموش نکنید که تفاوت یادشده در تراکم پیکسلی نمایشگر، هنگام کار کردن با دو گوشی، قابل‌رؤیت نیست و مشکلی ایجاد نمی‌کند. همان‌طور که گفتیم، حسگر اثر انگشت در هیچ‌یک از گوشی‌ها زیر نمایشگر حضور ندارد و در پنل پشتی جای گرفته است.

ردمی نوت ۸ پرو

عملکرد

پردازنده‌‌های مرکزی، اصلی‌ترین معیار برای تعیین نحوه‌ی عملکرد گوشی‌های هوشمند هستند. ردمی نوت ۷ پرو به تراشه‌ی اسنپدراگون ۶۷۵ کوالکام مجهز شده است که در زمان عرضه‌ی این گوشی، یکی از بهترین پردازنده‌های بازار در گوشی‌های اقتصادی بود. این درحالی است که ردمی نوت ۸ پرو به یک تراشه‌ی گیمینگ مبتنی بر لیتوگرافی ۱۲ نانومتری به‌نام هلیو G90T ساخت مدیاتک مجهز شده و انتظار داریم بتواند تجربه‌ی گیمینگ بسیار خوبی را به کاربر ارائه دهد. 

آخرین بار در سال ۲۰۱۵ بود که شاهد حضور تراشه‌های مدیاتک در گوشی‌های سری ردمی نوت بودیم. در آن سال، گوشی ردمی نوت ۴ با تراشه‌ی ساخت این شرکت روانه‌ی بازار شده بود. مدل پایه‌ی ردمی نوت ۷ پرو به ۴ گیگابایت حافظه‌ی رم مجهز شده بود، اما ردمی نوت ۸ پرو از حداقل ۶ گیابایت حافظه‌ی رم استفاده می‌کند.

ردمی نوت ۷ پرو

دوربین

در نیمه‌ی نخست سال ۲۰۱۹ میلادی، گوشی‌های مجهز به دوربین ۴۸ مگاپیکسلی به‌شدت در حال رقابت بودند و ردمی نوت ۷ پرو یکی از محبوب‌ترین دستگاه‌هایی بود که از دوربینی با حسگر یادشده استفاده می‌کرد. بااین‌حال نباید فراموش کنیم که دوربین دوم نوت ۷ پرو، دوربینی ۵ مگاپیکسلی برای تشخیص عمق بود. 

شیائومی در ردمی نوت ۸ پرو از دوربین اصلی بسیار قدرتمند و همه‌کاره‌ای استفاده کرده است؛ در حقیقت گوشی یادشده نخستین گوشی دنیا است که از دوربینی با حسگر ۶۴ مگاپیکسلی استفاده می‌کند. نوت ۸ پرو در پنل پشتی میزبان چهار دوربین مجزا است؛ دوربین اصلی دارای حسگری ۶۴ مگاپیکسلی است، از دیافراگمی با گشودگی f/1.8 بهره می‌گیرد و فوکوس خودکار تشخیص فاز (PDAF) هم دارد.

دوربین دوم دارای حسگری ۸ مگاپیکسلی است و از لنز فوق عریض (اولترا واید) با فاصله‌ی کانونی ۱۳ میلی‌متر بهره می‌گیرد. دوربین سوم حسگری ۲ مگاپیکسلی به‌همراه لنز ماکرو دارد و دوربین چهارم با بهره‌مندی از حسگری ۲ مگاپیکسلی برای تشخیص عمق به‌منظور ثبت جلوه بوکه به‌کار می‌رود. در ضمن دوربین سلفی ردمی نوت ۸ پرو نیز نسبت به ردمی نوت ۷ پرو ارتقاء یافته و این بار به‌جای حسگر ۱۳ مگاپیکسلی، میزبان حسگری ۲۰ مگاپیکسلی است تا تصاویر سلفی باکیفیت‌تری ثبت کند.

حسگر ۶۴ مگاپیکسلی دوربین ردمی نوت ۸ پرو متعلق به شرکت سامسونگ است و Bright ISOCELL GW1 نام دارد. انتظار می‌رود که این حسگر در آینده‌ای نه‌چندان دور در گوشی‌های دیگری نظیر ریلمی XT حضور پیدا کند.

ردمی نوت ۸ پرو

باتری و شارژ

گوشی‌های خانواده‌ی ردمی نوت همواره به داشتن باتری‌هایی با ظرفیت بالا شهره بوده‌اند. نوت ۷ پرو با باتری قدرتمند ۴٬۰۰۰ میلی‌آمپرساعتی روانه‌ی بازار شد؛ این گوشی از شارژ سریع ۱۸ واتی هم پشتیبانی می‌کرد. از زمان عرضه‌ی ردمی نوت ۳، شیائومی همواره باتری‌هایی با این ظرفیت را در گوشی‌هایش قرار داده است اما این بار در ردمی نوت ۸ پرو شاهد استفاده از باتری قدرتمندتری با ظرفیت ۴٬۵۰۰ میلی‌آمپرساعت هستیم که از شارژ سریع ۱۸ واتی +Quick Charge 4 از طریق درگاه USB-C پشتیبانی می‌‌کند.

دو گوشی ردمی نوت ۷ پرو و ردمی نوت ۸ پرو دارای جک ۳.۵ میلی‌متری هدفون هستند و جالب است بدانید که نوت ۸ پرو حتی از NFC هم پشتیبانی می‌کند. در هردوی این گوشی‌ها، حافظه‌ی داخلی با کارت میکرو SD از طریق اسلات هیبریدی سیم‌کارت قابل‌ارتقاء است. 

ردمی نوت ۷ پرو

قیمت

شیائومی ردمی نوت ۷ پرو در دو مدل جداگانه عرضه شده؛ مدل پایه، ۴ گیگابایت حافظه‌ی رم و ۶۴ گیگابایت حافظه‌ی ذخیره‌سازی دارد و با قیمت ۱۹۷ دلار روانه‌ی بازار شده است؛ مدل قدرتمندتر، ۶ گیگابایت حافظه‌ی رم و ۱۲۸ گیگابایت حافظه‌ی داخلی دارد و برچسب قیمت ۲۳۹ دلاری را یدک می‌کشد.

این درحالی است که ردمی نوت ۸ پرو با قیمت ۱۹۵ دلار برای مدل مجهز به ۶ گیگابایت رم و ۶۴ گیگابایت حافظه‌ی داخلی و ۲۵۰ دلار برای مدل مجهز به ۸ گیگابایت رم و ۱۲۸ گیگابایت حافظه‌ی داخلی عرضه خواهد شد.

در ادامه می‌توانید تمام تفاوت‌های این دو گوشی را در جدول مشاهده کنید. اگر به مشاهده‌ی مقایسه‌های عمیق علاقه‌مند هستید، حتما به بانک محصولات زومیت سر بزنید.

قیمت به‌روز، مشخصات فنی و هر اطلاعاتی که برای خرید ارزان و آگاهانه‌ی انواع گوشی‌های شیائومی نیاز دارید را در بخش محصولات زومیت بیابید؛ مقایسه‌ی مشخصات فنی انواع گوشی‌های شیائومی و برند ردمی در کنار گالری تصاویر رسمی محصولات همگی در این بخش در دسترس شما خواهد بود.

مدت‌ها است که تولیدکنندگان لپ‌تاپ از تولید دستگاه‌های ۱۷.۳ اینچی فاصله گرفته‌اند، ولی این سری از لپ‌تاپ‌ها هنوز به‌طور کامل ناپدید نشده‌اند. این مورد به‌ویژه درباره‌ی لپ‌تاپ‌های گیمینگ صدق می‌کند. اخیرا گیگابایت اقدام به معرفی لپ‌تاپ گیمینگ جدید Aorus 17 با صفحه‌نمایش نسبتاً بزرگ ۱۷.۳ اینچی کرده است.

صفحه‌نمایش دستگاه جدید گیگابایت که توسط AUO ساخته شده‌، از نرخ تازه‌سازی ۲۴۰ هرتز بهره‌مند است. صفحه‌نمایش Aorus 17 دارای سرعت پاسخ‌گویی ۳ میلی‌ثانیه‌ای gray-to-gray است. بنابه ادعای گیگابایت، صفحه‌نمایش این لپ‌تاپ با تجهیز به سیستم کالیبراسیون پنتون شرکت X-Rite روانه‌ی بازار می‌شود.

گیگابایت درباره‌ی رزولوشن این دستگاه اظهارنظری نکرده است ولی با توجه به نرخ‌ تازه‌سازی ۲۴۰ هرتزی، می‌توانیم آن را یک صفحه‌نمایش 1080p بدانیم. البته برای بهره‌مندی از فرکانس تازه‌سازی بالای صفحه‌نمایش این دستگاه، بازی‌ در حال اجرا نیز باید از چنین فرکانسی پشتیبانی کند. گیگابایت برای لپ‌تاپ Aorus 17 از نسل نهم پردازنده‌های Core i9-9980HK اینتل به‌همراه پردازنده‌ی گرافیکی سری GeForce RTX 20 بهره گرفته است.

یکی از ویژگی‌های منحصر‌به‌فرد این لپ‌تاپ، استفاده از پلتفرم هوش مصنوعی آژور مایکروسافت برای بهبود عملکرد پردازنده و پردازنده‌ی گرافیکی دستگاه است. به‌گفته‌ی گیگابایت، داده‌های کاربر از پلتفرم آژور مایکروسافت عبور می‌کند و توسط هوش مصنوعی مورد تجزیه و تحلیل قرار می‌گیرد تا بهترین تنظیمات تأمین توان برای پردازنده‌ی و پردازنده‌ی گرافیکی تعیین شود. سپس میزان توان بهینه برای دستیابی به بهترین عملکرد گیمینگ ممکن در منابع سخت‌افزاری لپ‌تاپ تنظیم می‌شود و از طرف دیگر با تعیین درست و متعادل تنظیمات، لپ‌تاپ خنک نگه داشته می‌شود.

گیگابایت برای ذخیره‌سازی اطلاعات روی Aorus 17 یک حافظه‌ی درایو حالت جامد 760p M.2 اینتل در نظر گرفته اما درباره‌ی ظرفیت این حافظه جزئیاتی منتشر نشده است. این مورد درباره‌ی حافظه‌ی رم دستگاه نیز صادق است.

از دیگر مشخصات نوت‌بوک Aorus 17 می‌توان به ارتباط وای‌فای ۶ یا 802.11ax با تراشه‌ی Killer AX1650، پشتیبانی از تاندربولت 3، تراشه‌ی صدای ESS Sabre Hi-fi DAC با خروجی ۲۴ بیت و فرکانس ۱۹۲ کیلوهرتز و سوییچ مکانیکی Omron روی صفحه‌کلید اشاره کرد.

قطعا پیکربندی نهایی درنظر گرفته‌شده برای لپ‌تاپ جدید گیگابایت بسیار جذاب خواهد بود. متأسفانه این شرکت فعلا درباره‌ی قیمت و زمان عرضه‌ی دستگاه اطلاعاتی منتشر نکرده است.

انتظار می‌رود سونی اکسپریا 2 هم‌زمان با نمایشگاه ایفا ۲۰۱۹ معرفی شود. رندرهای مطبوعاتی که ظاهرا رسمی به‌نظر می‌رسند، از این گوشی هوشمند پیش از فرارسیدن موعد رونمایی به‌اشتراک گذاشته شده که دستگاه را از زوایای گوناگون و در رنگ‌های مختلف نشان می‌دهد.

باتوجه به تصاویر به‌نظر می‌رسد، طراحی ظاهری اکسپریا ۲ به اکسپریا وان شباهت دارد. البته گوشی هوشمند جدید سونی با دوربین سه‌گانه در سمت چپ بالای پنل پشتی (به‌جای قرارگرفتن در وسط) معرفی خواهد شد.

در کناره‌ی سمت چپ دستگاه، جایگاه سیم‌کارت و کناره‌ی سمت راست نیز حسگر اثر انگشت، کلید پاور و کنترل حجم صدا قرار گرفته است. به‌علاوه، دکمه‌ی اختصاصی شاتر دوربین نیز در قسمت پایین دکمه‌های قبلی قرار گرفته که از ویژگی‌های انحصاری و قدیمی گوشی‌های سونی محسوب می‌شود.

در قسمت پایین گوشی هوشمند، پورت USB-C، میکروفون اصلی و دریچه‌ی اسپیکر دیده می‌شود. میکروفون دوم نیز در قسمت بالای دستگاه قرار دارد. اکسپریا ۲ فاقد جک هدفون ۳.۵ میلی‌متری است. باتوجه به اخبار منتشرشده، اکسپریا ۲ از نمایشگر ۶.۱ اینچی با نسبت ۲۱ به ۹ بهره می‌برد که ۰.۴ اینچ کوچکتر از نمایشگر اکسپریا وان است؛ در نتیجه، احتمالاً از باتری کوچکتری نسبت به باتری ۳۳۳۰ میلی‌آمپرساعتی اکسپریا وان بهره خواهد برد.

قلب گوشی هوشمند جدید سونی، مجهز به تراشه‌ی اسنپدراگون 855 به‌‌همراه ظرفیت حافظه‌ی رم ۶ گیگابایتی و ظرفیت حافظه‌ی داخلی ۱۲۸ گیگابایتی است. هنوز اطلاعات دقیقی در مورد دوربین سلفی دستگاه جدید منتشر نشده است. اما براساس اخباری که تاکنون منتشرشده، به‌نظر می‌رسد مشخصات دوربین سه‌گانه‌ی پنل پشتی اکسپریا ۲ مشابه مشخصات دوربین گوشی هوشمند نسل قبلی خودش اکسپریا وان است.

پیش از این نیز اخباری درمورد دستگاهی با شما‌ره‌ی مدل J8010 منتشرشده بود که گمان آن می‌رفت، مربوط به اکسپریا ۲ باشد. در آن مقطع گفته شد، دستگاه مذکور از رزولوشن ۳۸۴۰ در ۱۶۴۴ مشابه رزولوشن اکسپریا 1 بهره می‌برد. البته در اخبار دیگری نیز شایعه شده بود دستگاه مذکور، گوشی هوشمند اکسپریا 1R خواهد بود که با نمایشگر 5K و رزولوشن ۵۰۴۰ در ۲۱۶۰ معرفی خواهد شد. سونی تاکنون صحبتی درمورد اکسپریا ۲ مطرح نکرده است اما احتمالا هفته‌ی آینده در جریان نمایشگاه ایفا، علاوه بر مشخصات دستگاه، قیمت و تاریخ عرضه‌ی گوشی هوشمند جدید مشخص خواهد شد.

سال گذشته، مک‌لارن توسط تیم مخصوص MSO، پروژه‌ی اعتبارسنجی خودروهای F1 را با بازسازی نمونه‌ی مسابقه‌ای F1 GTR Longtail آغاز کرد. اکنون، تیم MSO نمونه‌ای دیگر از مک‌لارن F1 با شماره شاسی 63 را بازسازی کرده است.

این خودرو، هفته‌ی آینده در نمایشگاه کنکور دلگانس لندن به‌نمایش گذاشته خواهد شد. مک‌لارن در فرایند‌ بازسازی خودروی موردبحث، جزئیات مو‌شکافانه‌ای را درنظر گرفته است تا F1 شماره 63 را به حالت اولیه‌ی خود بازگرداند. فرایند‌ی ۱۸ ماهه‌ی بازسازی این خودرو، با سرهم‌بندی دوباره پیشرانه و بدنه و سپس بازسازی پوشش کابین با چرم مخصوص سفید و قرمزرنگ انجام گرفته است.

فرمان خودرو نیز با استفاده از موجودی قطعات MSO تعویض شد؛ اما مالک خودرو فرمان اصلی را ترجیح داد. پس از اتمام فرایند بازسازی کابین، پنل‌های بدنه که با رنگ نقره‌ای مخصوص رنگ‌آمیزی شده‌اند، سرجای خود قرار گرفتند. فرایند رنگ‌آمیزی بدنه به‌تنهایی ۹۰۰ ساعت به‌طول انجامید. با درنظر گرفتن مراحل نهایی آزمایش جاده‌ای، در مجموع بیش از ۳۰۰۰ ساعت زمان صرف بازسازی مک‌لارن F1 نقره‌ای رنگ شده است.

MSO روی پیشرانه نیز همانند بدنه و کابین خودرو، بازسازی کاملی اعمال کرده است. مک‌لارن جهت اطمینان بر تولید قدرت ۶۱۸ اسب‌بخار توسط پیشرانه‌ی ۶.۱ لیتری ۱۲ سیلندر، آزمایش‌هایی انجام داده؛ بنابراین، اکنون مک‌لارن F1 بار دیگر به سرعت ۳۹۰ کیلومتربرساعت دست خواهد یافت. شرکت سازنده برای بازسازی کمک‌فنرها، آن‌ها را به شرکت بیل‌اشتاین (Bilstein) فرستاده است.

قطعات دیگری از جمله میل کاردان و توپی چرخ نیز جهت بازسازی به شرکت‌های سازنده فرستاده شده‌اند. هر یک از نمونه‌های مک‌لارن F1 که تحت برنامه‌ی مخصوص شرکت بازسازی می‌شوند، گواهی اعتبار دریافت می‌کنند. این گواهی بیانگر اصالت خودرو، سرویس مادام‌العمر و... خواهد بود. برنامه‌ی بازسازی خودروهای F1 مک‌لارن، برنامه‌ای جامع و کامل محسوب می‌شود.

مالک خودرو پس از اتمام فرایند بازسازی، کتابی مخصوص شامل تاریخچه‌ی خودرو و ماکت تولید‌شده به‌وسیله‌ی لیزر سه‌بعدی از خودرو دریافت می‌کند.