پس از آنکه اینسایت روی مریخ فرود آمد، ابزار تحقیقات ازجمله HP3 را پیاده کرد. HP3 خصوصیات فیزیکی و وضعیت دمایی مریخ را ارزیابی می‌کند. این ابزار برای حفاری به مته‌ای به‌نام «مول» نیاز دارد و به‌کمک این مته می‌تواند به‌آرامی به‌داخل خاک مریخ نفوذ کند. چیزی از شروع عملیات حفاری نگذشته بود که مول به مانعی برخورد کرد و از حرکت بازایستاد. بیرون‌آوردن مول اصلا کار ساده‌ای نیست؛ اما ناسا تسلیم نخواهد شد. مهم‌ترین بخش مأموریت کاوشگر اینسایت، برعهده‌ی مول است. در واقع مأموریت مول، شناخت ساختار درونی مریخ و تغییرات دمایی پوسته‌ی آن است. امیدواریم اینسایت به مکانی در مریخ سفر کند که نرم‌تر و عملیات حفاری در آن ساده‌تر باشد تا بتواند به دل مریخ نفوذ کند.

وقتی مشکل دو تا می‌شود

وقتی تصمیم می‌گیریم ستارگان جوانی را در فضا ببینیم، باید در نظر داشته باشیم که بستر این ستارگان جوان مملو از گاز و گردوغبار است. ستاره‌شناسان خود را به رؤیت یک جفت ستاره‌ی باینری دعوت می‌کنند که Cepheus C (سفیوس C) و Cepheus B (سفیوس B) نامیده می‌شوند. یک سحابیِ عظیم این ستاره‌ها را دربر گرفته است. ستاره‌شناسان برای دیدن آن‌ها به یک‌بار تلاش بسنده نمی‌کنند؛ بلکه می‌خواهند دوباره آن‌ها را مشاهده کنند. واکنش‌های عظیمی که در این گوی‌های آتشین نوظهور و سحابی آن‌ها رخ می‌دهد، پرتوهای بسیار قدرتمندی ساطع می‌کنند و حجم عظیمی از مواد را با انفجارهایی که در آن‌ها رخ می‌دهد، به اطراف می‌افکنند و طوفان‌های باشکوهی پدید می‌آورند که میلیون‌ها سال نوری را می‌پیمایند.

تلسکوپ فضایی Spitzer ناسا تصویری حماسی از دو ستاره را همچون پرتره‌ی خانوادگی ثبت کرد. ستاره‌ها در دل بستری از گاز و گردوغبار متولد می‌شوند. Cepheus C (سفیوس C) و Cepheus B (سفیوس B) ستارگانی هستند که از یک سحابی مشترک متولد شده‌اند و اکنون از هم جدا هستند. ابرهای عظیم سبز و نارنجی در سمت چپ ستارگان، سحابی باشکوهی است که با نور ستارگان تزیین شده است. تلسکوپ فضایی Spitzer ناسا از حضور امواج فروسرخ خبر می‌دهد و هر رنگ نماینده‌ای از حضور یک نوع گاز متفاوت در سحابی است.

ناسا ابزاری جالب به‌نام نایسِر (NICER) در ایستگاه فضایی بین‌المللی دارد که به‌معنای «جست‌وجوی ترکیب داخلی ستاره‌ی نوترونی» است و منابع تولید اشعه‌ی ایکس را مطالعه‌ می‌کند. نایسِر ۲۲ ماه چشم به آسمان دوخت و به نقاطی از آسمان، ازجمله ستاره‌های نوترونی نگاه کرد که اشعه‌ی ایکس تولید می‌کردند تا منابع تولید این اشعه را بررسی کند. پرتو ایکس برای اخترشناسان می‌تواند همچون GPS عمل کند و حتی ممکن است بتواند راهنمای مسیر فضاپیماها باشد. این عکس یادآور مردعنکبوتی است؛ البته نسخه‌ی فضایی او. گویا مردعنکبوتی فضایی برای رفتن از این ستاره به آن ستاره تار عنکبوت بافته و آن‌ها را به‌هم وصل کرده است.

از ماه نوامبر که اینسایت روی مریخ فرود آمد، تحقیقات علمی خود را آغاز کرده است. البته، جای تعجب نیست که پرداختن به تحقیقات علمی در مریخ درحالی‌که محققان آن روی زمین هستند، دشواری‌های به‌همراه دارد. برای مثال، در همان اولین تحقیق به‌وسیله‌ی HP3، ابزاری برای سنجش وضعیت دمایی مریخ، ناسا تصمیم گرفت برای حفاری از مول استفاده کند. مشکل از آنجایی آغاز شد که مول با برخورد به سنگ در دل خاک مریخ گیر کرد. در این تصویر، کاوشگر را می‌بینید که در گوشه‌ی سمت راست قرار دارد. ناسا به‌زودی مول را از دل مریخ خارج خواهد کرد و دوباره به حفاری ادامه خواهد داد.

کهکشان مارکاریان 1216 (Markarian 1216) به‌نوبه‌ی خود، از عجایب فضایی است. به‌طور عادی، کهکشان‌ها عناصر مشابهی، ازجمله ماده و ماده‌تاریک دارند. درحالی‌که اصولا کهکشان‌ها از مقدار ماده‌تاریک مشخصی برخوردار هستند که در سراسر کهکشان گسترده شده‌، کهکشان مارکاریان 1216 بیش از حد معمول ماده‌تاریک دارد. تصویر سمت چپ با استفاده از پرتوهای ایکسِ ساطع‌شده از این کهکشان تهیه شده است؛ اما تصویر سمت راست با نورهایی مرئی‌ گرفته شده که از هابل قابل‌رؤیت است. دانشمندان دلیل زیاد بودن ماده‌تاریک در این کهکشان را در نحوه‌ی تولد آن جویا شده‌اند؛ زیرا این کهکشان از چندین کهکشان بسیار چگال و متراکم دیگر به‌وجود آمده است که «تکه‌های قرمز» (Red Nuggets) نامیده می‌شوند. این کهکشان‌های مادری در روزهای آغازین پس از انفجار بزرگ (Big Bang) تشکیل شده بودند.

رصدخانه‌ی جنوب اروپا از تلسکوپ بسیار بزرگی برخوردار است. این رصدخانه بهترین نمای ممکن از فضا را ارائه می‌کند؛ زیرا در صحرای مرتفع شیلی واقع شده است. در این عکس، یک تلسکوپ که در پیش‌زمینه‌ی آن بدنه‌ی خیره‌کننده‌ی کهکشان راه شیری قرار دارد، به‌تصویر کشیده شده است. پرتوهای زیبای نور در مرکز این کهکشان از میان ستارگان و گردوغبار پراکنده‌شده در اطراف پراکنده به‌چشم می‌خورند.

در مطالعه‌ای جدید، مشخص شده که دوی آهسته یا جاگینگ، در مقابله با اثر ژن‌هایی که در چاقی نقش دارند، موثرتر از ورزش‌هایی مانند شنا و دوچرخه‌سواری است.

گروهی از دانشمندان تایوانی بر این باورند که ورزش‌های مختلف، کارآمدی متفاوتی در کاهش وزن افراد مستعد چاقی دارند. نتیجه‌ی این مطالعات نشان می‌دهد که دوی آهسته نسبت به شنا و دوچرخه‌سواری، تأثیر بیشتری در لاغری افراد با «گرایش ژنتیکی به چاقی» دارد.

مطالعه‌ی حاضر، اطلاعات ۱۸۰۰۰ بزرگسال را مورد بررسی قرار داده‌ است. این اطلاعات، شامل مشاهده و پیگیری ارتباط میان ورزش و ژنتیک در بررسی پنج معیار سنجش چاقی بوده‌ است. به‌دنبال کشف تعداد زیادی از ژن‌هایی که مسئول افزایش وزن و کنترل‌کننده‌ی چاقی هستند، برای هر یک از افراد درجه‌ای از «گرایش ژنتیکی به چاقی» تعیین شد. کارآمدی ۱۸ نوع ورزش در کاهش وزن براساس پنج معیار سنجش چاقی که عبارت‌اند از: شاخص توده‌ی بدنی (BMI)، درصد چربی بدن (BFP)، دور کمر (WC)، دور باسن (HC) و نسبت دور کمر به لگن (WHR) بررسی شد.

در میان تمام ورزش‌های مورد بررسی، «دوی آهسته» بیشترین کارآمدی را در خنثی کردن اثر ژن‌های چاقی براساس سنجش معیارهای چاقی دارد. اگر بخواهیم در میان این معیارها تنها شاخص توده بدنی (BMI) را در نظر بگیریم، پنج ورزش دیگر شامل: پیاده‌روی، کوهنوردی، پیاده‌روی همراه‌با نرمش، رقص استاندارد بین‌المللی و یک جلسه تمرین طولانییوگا از اثربخش‌ترین ورزش‌ها هستند. از طرفی، برخی از ورزش‌ها هم تأثیری در کاهش اثر ژن‌های چاقی نداشتند. این ورزش‌ها شامل شنا، دوچرخه‌سواری و حرکات کششی هستند.

البته باید گفت که این مطالعه دارای محدودیت‌های زیادی در بررسی بوده‌ است. برای مثال، تمام شرکت‌کنندگان از افراد قوم هان در چین بودند؛ این مسئله تعمیم نتایج تحقیق را به مردم سراسر جهان با اشکال مواجه می‌کند. از سوی دیگر، ثبت اطلاعات مربوط به میزان فعالیت بدنی و همچنین ورزش که باید سه روز در هفته و هربار حداقل ۳۰ دقیقه انجام می‌شد، به عهده‌ی خود شرکت‌کنندگان بوده‌ است. در تحقیقات، گزارش‌های شرکت‌کنندکان اساسا قابل اعتماد نیستند. در برخی ورزش‌ها هم نظیر بسکتبال، تنیس و غیره، اطلاعات گزارش‌شده ناقص بوده؛ به‌طوری که در مطالعه قابل استفاده نبودند.

درهرحال، دانشمندان به بررسی علت‌ کارآمدی برخی ورزش‌ها در کاهش وزن افراد مستعد چاقی ادامه خواهند داد. برای مثال در توضیح اینکه چرا دوی آهسته نسبت به ورزش‌هایی مانند شنا و دوچرخه‌سواری در کاهش وزن مؤثر است، دانشمندان گفته‌اند که نرخ انرژی مصرفی در دوی آهسته بیش از این ورزش‌ها بوده و بنابراین، برای کاهش وزن افرادی که گرایش ژنتیکی به چاقی دارند، کارآمدتر است. البته دلایل دیگری هم برای توضیح این مسئله مطرح شده که چندان متقاعدکننده نیستند. مثلا، گفته شده که در ورزش شنا به‌دلیل تماس با آب و کاهش دمای بدن، اشتهای افراد افزایش یافته که ممکن است مانع کاهش وزن شود.

البته، این تنها مطالعه‌ای نیست که نقش ورزش‌های مختلف در کاهش وزن افراد مستعد به چاقی را بررسی کرده و میان آن‌ها تفاوت قایل می‌شود. سال گذشته، مطالعه‌ی بسیار جالبی روی نقش ورزش‌ها در جلوگیری از پیری صورت گرفت. در این مطالعه مشخص شد که ورزش‌های استقامتی (ورزش‌های هوازی) روند پیری را به تأخیر می‌اندازند درحالی‌ که ورزش‌های مقاومتی (قدرتی) تأثیری در این روند از خود نشان نداده‌اند. مطالعه‌ی جذاب دیگری هم از کارآمدی بیشتر ورزش‌های هوازی در مقایسه با انجام حرکات کششی در بهبود علایم بیماران مبتلا به اسکیزوفرنی خبر می‌دهد.

البته باید گفت که مطالعه‌ی مورد بحث، بر معیارهای سنجش چاقی تمرکز دارد؛ بدین معنا که هر یک از ورزش‌های مورد بررسی دارای فوایدی برای سلامتی هستند. موضوعی که نظر دانشمندان را در این تحقیق به خود جلب کرده، این است که چرا برخی از افراد با انجام بعضی از انواع ورزش، به اندازه‌ی سایرین وزن کم نمی‌کنند. پاسخ این سؤال هنوز مشخص نیست اما بهتر است هر فرد به‌منظور کاهش وزن خود، ورزش‌های مختلفی را امتحان کند و تأثیر و کارآمدی هر یک را در بدن خود ارزیابی کند تا بتواند بهترین نوع ورزش را برای رسیدن به اهدافش انتخاب کند.

ممکن است نام «نیوم» را هرگز نشنیده باشید؛ شهری از استان تبوک در شمال غربی عربستان سعودی که گویا قرار است تصویری واقعی از شهرهای علمی‌تخیلی باشد. آنچه که امروز در این نقطه از عربستان دیده می‌شود، بیابانی برهوت و مشرف‌به دریاست که تنها منابع در دسترس آن، نور خورشید و آب شور است. اما هنگامی که چند سال پیش، محمد بن سلمان، شاهزاده‌ی بلندپرواز سعودی با هلیکوپتر در این مکان فرود آمد، آنجا را به‌ چشم یک بیابان نمی‌دید؛ او آینده را می‌دید. آن روز، او رؤیای ساخت یک شهر ۵۰۰ میلیارد دلاری را در سر می‌پروراند که وسعتی بالغ‌بر ۲۵ هزار کیلومترمربع داشت؛ شهری که در آن، بهترین نخبگان جهان در پردرآمدترین مشاغل دنیا مشغول به کار شده و از جذاب‌ترین محیط زندگی ممکن بهره‌مند می‌شوند.

این شهر هنوز در مرحله‌‌ی ساخت قرار دارد و پیش‌بینی می‌شود تکمیل آن تا سال ۲۰۲۵ طول بکشد؛ اما براساس اسناد طراحی محرمانه‌‌ای که ازسوی وال‌‌استریت‌ژورنال مورد بازبینی قرار گرفته، قرار است در آن شاهد ظهور فناوری‌‌های عجیبی نظیر ربات‌‌های خدمتکار و تاکسی‌‌های پرنده باشیم. این شهر حیرت‌‌انگیز از لحاظ امکانات سرگرمی در ردیف هالیوود قرار خواهد گرفت و از لحاظ فناوری نیز تنه به تنه‌ی سیلیکیون‌ولی خواهد زد. شهر رؤیایی شاهزاده‌ی جوان حتی دارای یک ماه مصنوعی خواهد بود که آسمان شب‌‌ را برای ساکنانش روشن می‌کند و نیز یک جزیره به‌‌شکل‌‌و‌‌شمایل پارک ژوراسیک که در آن بازدیدکنندگان می‌‌توانند با دایناسورهای رباتیک ملاقات کنند.

اما در میان اسناد ۲۳۰۰ صفحه‌‌ای که در اختیار وال استریت ژورنال قرار گرفته، برنامه‌‌هایی برای جابجایی اجباری قبایل بومی، کلینیک‌‌های دستکاری ژنتیکی انسان و نظارت ۲۴ ساعته‌‌ی شهروندان از سوی دولت به‌‌چشم می‌‌خورد که بیشتر یادآور حال‌‌وهوای سبک‌‌هایی تیره و تار از داستان‌های علمی‌تخیلی است.

نام نیوم از ترکیب معادل یونانی کلمه‌ی «New» و معادل عربی کلمه‌ی «آینده» گرفته شده است. اسنادی که در سپتامبر ۲۰۱۷ منتشر شد،‌ نشان می‌داد که از سال ۲۰۱۷ تاکنون، محمد بن سلمان سعی داشته با همکاری گروهی از مشاورانش، چشم‌‌انداز خود را برای ساخت یک شهر ۵۰۰ میلیارد دلاری در نقطه‌‌ای دورافتاده از شمال غربی این کشور به تصویر بکشد. در این راستا، گروه مشاوران نیز ترکیبی پرهزینه از مفاهیم علمی‌تخیلی را پیشنهاد داده‌اند که با وجود جذابیت بالای آن همچنان با واقعیات تلخی همراه است: در این پروژه‌ی عظیم جایی برای اسکان قبایل بومی این منطقه وجود نخواهد داشت. آن‌ها مجبور به ترک اجباری خانه‌ و کاشانه‌ی خود خواهند بود.

محمد بن سلمان در مصاحبه با ماریا بارتیرومو، روزنامه‌نگار آمریکایی در سال ۲۰۱۷ از چشم‌انداز شهر نیوم از منظر مباحث گردشگری، تفریحی و انرژی پاک سخن گفت.

در حالی که ممکن است هر کسی به‌‌سادگی فریب ظاهر پر زرق‌‌وبرق طراحی این شهر نوین را بخورد، اما آنچه اندکی نگران‌‌کننده به‌‌نظر می‌‌رسد، سیستم نظارت دیکتاتورمآبانه‌‌ی آن است. آن‌‌گونه که هیئت مؤسس شهر نیوم در مدارک افشاشده اظهار داشته‌‌اند:

نیوم قرار است یک شهر خودکار باشد که در آن بتوان به همه‌‌چیز نظارت داشت. (شهری که) حتی یک کامپیوتر هم می‌‌تواند جرائم را بدون نیاز به هرگونه گزارشی تشخیص دهد؛ جایی که تمامی شهروندان قابل‌‌رهگیری باشند.

از شواهد امر چنین برمی‌آید که پیشنهادهای مطرح‌شده ازسوی گروه مشاوران با موافقت هیئت مؤسس شهر نیوم مواجه شده است؛ با این حال، شرکت‌های مشاور و حقوقی درارتباط با این پروژه از هرگونه اظهارنظری در رابطه با اسناد موجود خودداری کرده‌اند. گفتنی است، این اسناد سال گذشته درحالی منتشر شد که اندکی بعد، شاهزاده‌ی سعودی به‌خاطر اتهام قتل جمال خاشقچی در سفارت عربستان در ترکیه تحت فشارهای بین‌المللی قرار گرفت. دولت عربستان نیز تاکنون از هرگونه اظهارنظری در ارتباط با برنامه‌های خود برای شهر نیوم خودداری کرده است.

بنابر مصاحبه‌‌ی وال استریت ژورنال با دو تن از افراد دخیل در این پروژه، در کنار تمام عناصر شگفت‌‌انگیز دیگری که در انتظار شهروندان این مکان رؤیایی است، باید به مدارسی با کلاس جهانی، تدریس مطالب ازسوی معلمان مجازی، بهترین مشاغل پردرآمد دنیا و ماسه‌‌های شب‌‌تاب شهر نیوم اشاره کرد. نجمی النصر، مدیر اجرایی نیوم با اشاره به اینکه مراحل ساخت این شهر درحال پیشرفت است، می‌‌گوید:

نیوم همه‌ی آن چیزی است که الزاما آینده‌نگرانه و خیالی به‌نظر می‌رسد. ما درباره‌‌ی بالاترین حد فناوری موجود و فراتر از آن صحبت می‌‌کنیم؛ مواردی که ممکن است هنوز در مرحله‌‌ی تحقیق‌‌وتوسعه یا حتی صرفا نظری باشند.

اولین گام‌های پروژه شامل ساخت یک فرودگاه و محل اسکان می‌شود. همچنین، گویا دولت سعودی پیش‌تر، احداث یک کاخ در محل را به اتمام رسانده است.

نجمی النصر، مدیر اجرایی نیوم می‌گوید مراحل ساخت پروژه در حال پیشرفت است

پروژه‌ی نیوم، نمونه‌ای بارز از تلاش‌های محمد بن سلمان برای متحول‌کردن ساختار سیاسی و اجتماعی یک کشور منزوی با اقتصادی متکی‌به نفت است. او می‌خواهد درهای کشورش را به روی دنیا باز کند و اقتصاد آن را تنوع بخشد. شاهزاده‌ی جوان درنظر دارد به‌جای آنکه برای خرید کالاها و مایحتاج مردمانش به فروش نفت وابسته باشد، کشورش بتواند این کالاها و خدمات را در خاک خود تولید کند. او شهر نیوم را منطقه‌ای در ابعادواندازه‌ی ماساچوست آمریکا توصیف می‌کند که مجهز به کارخانه‌های تولید خودرو، بیمارستان‌ها و شرکت‌های فناوری خواهد بود تا بدین ترتیب پول‌های سعودی در داخل همین کشور هزینه شود.

اما صرف هزینه‌ای ۵۰۰ میلیارد دلاری برای ساخت شهری در دل بیابان (به‌جای سرمایه‌گذاری روی یک شهر فعلی) به همان اندازه که نمایانگر بلندپروازی‌های شاهزاده‌ی جوان است، بازتابی از مشکلات دیرین این کشور نیز خواهد بود. شرکت‌های خارجی مدت‌ها است که به‌علت نبود سیستم قانونی شفاف، فساد و محدودیت‌های اجتماعی (نظیر منع مصرف الکل و نابرابری حقوق زنان) از سرمایه‌گذاری در عربستان طفره می‌روند. از نگاه بن سلمان، این قوانین به‌حدی دست‌وپاگیر هستند که او ترجیح می‌دهد یک شهر جدید بسازد تا اینکه تغییرات را در یک شهر فعلی آغاز کند. بنابر اسناد موجود، وی در اولین جلسه از هیئت مؤسسان نیوم طی اظهارنظری چنین گفته است:

آغاز پروژه‌ی نیوم از ابتدا و با سیستم‌ها و مقررات مستقل موجب خواهد شد تا بتوانیم به بهترین خدمات بدون هرگونه محدودیت اجتماعی دسترسی داشته باشیم.

نیوم، بزرگ‌ترین و بلندپروازانه‌ترین نمونه از مجموعه‌های شهرهای آینده‌‌محوری است که رهبران کشورهای حوزه‌ی خلیج فارس برای تنوع‌بخشیدن به اقتصاد نفتی خود برپا می‌کنند. در امارات متحده‌ی عربی نیز دبی و ابوظبی به‌مانند دوحه، پایتخت قطر، به بزرگ‌ترین قطب‌های تجاری منطقه تبدیل شده‌اند.

گویا شاهزاده‌ی سعودی قصد دارد از بیایانی برهوت، شهری آرمانی بسازد. براساس اسناد طراحی‌ ارائه‌شده ازسوی گروهی از مشاوران آمریکایی، برخی از ابعاد پروژه‌ی یادشده بسیار بلندپروازانه است و در آن از فناوری‌هایی سخن رفته که هنوز در دنیای واقعی وجود خارجی هم ندارند. در ادامه، بخشی از این فناوری‌ها را ذکر می‌کنیم:

۱. تاکسی‌های پرنده: ممکن است دانشمندان بتوانند یک تاکسی پرنده تولید کنند؛ ولی براساس اسناد موجود، این مورد تنها برای اهداف تفریحی درنظر گرفته شده است و نه حمل‌ونقل عمومی.

۲. بارورسازی ابرها: دیگر قرار نیست این منطقه به‌‌شکل بیابانی لم‌‌یزرع باقی بماند؛ چراکه شهر نیوم با بارورسازی ابرها، شاهد بارش باران، کاهش دما و امکان کشت محصولات زراعی خواهد بود.

۳. ربات‌های خدمتکار: دیگر لازم نیست نگران امور جاری منزل خود باشید. وقتی دانشمندان در حال کار روی پروژه‌های خود هستند،‌ منازل آن‌ها توسط ربات‌های خدمتکار نظافت خواهد شد.

۴. مراکز پزشکی پیشرفته: دانشمندان روی پروژه‌ای فعالیت می‌کنند که باهدف دستکاری ژنتیکی انسان‌ها برای تقویت توانایی‌های جسمانی و ذهنی افراد طراحی شده‌اند.

۵. رستوان‌هایی در کلاس جهانی: شهروندانی که تمایلی به خرید مواد غذایی و آشپزی ندارند، می‌‌توانند در هر زمان که می‌‌خواهند، در یکی از رستوران‌‌های ستاره‌‌دار این شهر میز رزرو کنند. مطابق برنامه‌‌های فعلی، قرار است نیوم بیشترین تعداد این نوع رستوران‌‌ها را در ازای سرانه‌‌ی جمعیت ساکن خود داشته باشد.

۶. ربات‌های دایناسور: اهالی و بازدیدکنندگان می‌توانند در جزیره‌ای به‌سبک پارک ژوراسیک، از خزندگان رباتیک عظیم‌الجثه دیدن کنند.

۷. شن‌های شب‌تاب: شاهزاده‌ی سعودی قصد دارد شن‌های ساحلی شهر جدید به‌مانند صفحه‌ی ساعت‌های مچی زیر آسمان شب بدرخشند.

۸. الکل: از گفته‌های افراد درگیر در این پروژه چنین برمی‌آید که برخلاف سایر نقاط عربستان، مصرف الکل در  این منطقه فاقد منع قانونی خواهد بود.

۹. ورزش‌های رزمی رباتیک: ربات‌ها تنها برای نظافت خانه‌های شما طراحی نخواهند شد. آن‌ها قادر خواهند بود تا درست مانند مسابقات مشت‌زنی فعلی، داخل رینگ‌های نبرد با یکدیگر مبارزه کنند و ضمن سرگرم‌کردن مردم، پول‌های فراوانی را روانه‌ی باجه‌های شرط‌بندی کنند.

۱۰. امنیت: دوربین‌ها، پهپادها و فناوری‌های تشخیص چهره برای تمام مدت افراد را در شهر زیر نظر خواهند داشت.

۱۱. ماه مصنوعی: قرار است یک ماه مصنوعی بزرگ، آسمان شب را برای ساکنان روشن کند. یکی از پیشنهادهای فعلی آن است که این ماه تصاویری از اجرام فضایی را به‌صورت زنده برای شهروندان استریم کند.

ساختن شهری چون نیوم به سرمایه‌ی عظیمی نیاز دارد که تأمین آن از عهده‌ی عربستان سعودی خارج است. این کشور اخیرا با کسری بودجه مواجه شده است و شاهزاده‌ی سعودی نیز تصمیم به یک سرمایه‌گذاری ۴۵ میلیارد دلاری در شرکت ژاپنی سافت بانک گرفت. بنابر اطلاعات واصله، دولت عربستان باکمک وام خارجی، فاز اول پروژه‌ی نیوم را کلید زده است.

وابستگی نیوم به مشاورین خارجی نیز روایتگر وجهی دیگر از چالش‌های عمیقی است که عربستان با آن دست‌وپنجه نرم ‌می‌کند. ملت عربستان، جمعیتی جوان است که تا سال ۱۹۵۷ حتی از امکاناتی اولیه نظیر یک دانشگاه بهره‌مند نبود؛ از این‌ رو می‌توان گفت که این کشور از لحاظ تاریخی نیز تجارب چندانی در اموری نظیر برنامه‌ریزی، مهندسی و مدیریت ندارد. برای جبران این خلأ، کشور تلاش کرد از مشاوره‌ی شرکت‌های مشاوره‌ای مشهور آمریکایی همچونمکینزی بهره ببرد؛ این شرکت که برای مدت ۴۰ سال در عربستان فعالیت داشت، در سال ۲۰۱۷،  یک گروه مشاوره‌ی بومی با نام الیکسیر (Elixir) تأسیس کرد.

اخیرا وابستگی عربستان به مشاوران خارجی به یک موضوع حساسیت‌برانگیز برای دولت عربستان و هم‌پیمانان بین‌المللی آن تبدیل شده است. در سال ۲۰۱۷، دولت سعودی بنیان‌گذار الیکسیر را به‌جرم فساد مالی بازداشت کرد. به‌ نقل از گزارشی از سوی وال‌استریت، فرد خاطی روانه‌ی زندان شد و موردشکنجه قرار گرفت تا اینکه پس از یک سال، بدون توضیح خاصی آزاد شد. نه دولت سعودی و نه شرکت مکینزی حاضر به ارائه‌ی هیچ توضیحی در ارتباط با این پرونده نشدند.

مقامات دولتی (ازجمله محمد بن سلمان) بر این باور هستند که مبالغ دریافتی ازسوی مشاوران غربی بسیار بالاتر از ارزش واقعی آن‌ها است. در بیانیه‌های پروژه‌ی نیوم آمده است که مشاورین قرار نیست موجی از هزینه‌های سربار دیگری را به عربستان سعودی تحمیل کند: «مشارکت مشاوران به‌صورت سازنده و ارزشمند خواهد بود.»

اسناد منتشرشده، ابعاد فعالیت گروه مشاوران پروژه‌ی نیوم را نشان می‌دهد. این توصیه‌ها موضوعاتی نظیر برنامه‌ریزی شهری و سیستم‌های قانونی و اقتصادی را پوشش می‌دهد. علاوه‌بر آن، مکینزی از کاربرد «کلان‌داد‌ه‌ها» برای غربال‌گری اطلاعات و نیز «چارچوب زیست‌پذیری با ۱۳ رکن» سخن می‌گوید و طی آن به بررسی این موضوع می‌پردازد که چه تعداد از مردم برای زندگی در چنین شهری تمایل نشان خواهند داد و به‌صورت عینی ثابت می‌کند که چرا نیوم بهترین مکان برای زندگی در دنیا محسوب خواهد شد.

براساس اسناد منتشرشده، نیوم قصد دارد در محیطی عاری از هرگونه مشکلات ناشی‌از استرس‌های محیط کاری، افراد را تشویق به کار در استارتاپ‌ها و شرکت‌های بزرگ کند. در میان این شرکت‌ها، حتی نام آمازون نیز به‌چشم می‌خورد که گویا عربستان سعودی قصد دارد با کمک مشوق‌هایی نظیر انرژی رایگان و مشاغل رایانه‌ای،‌ محل استقرار آن را به داخل خاک خود بکشاند؛ هرچند تاکنون سخنگوی آمازون از اظهارنظر در این رابطه خودداری کرده است. به‌علاوه،‌ کودکان ساکن در این شهر قرار است با پیشروترین شیوه‌های تدریس جهان و از طریق تصویر هولوگرام معلمان آموزش ببینند.

از آنجاکه اطراف نیوم با بیابان پوشیده شده است، انتظار می‌رود بازارهای کشاورزی زیادی در آن توسعه یابد. بنابر اسناد، دمای این شهر از دبی پایین‌تر خواهد بود و به‌کمک فناوری‌هایی مانند بارورسازی ابرها، امکان بارش باران در شهر نیز فراهم خواهد شد. به‌لطف زندگی در شهری با بالاترین سرانه‌ی تولید ناخالص ملی،‌ شهروندان خواهند توانست از مزایایی همچوت لذت بردن از غذاهایی فانتزی نیز بهره‌مند شوند. «نیوم قرار است بیشترین تعداد رستوران‌های ستاره‌دار را نسبت‌به سرانه‌ی جمعیت خود داشته باشد.»

برای تضمین امنیت نیوم، دوربین‌ها، پهپادها و فناوری تشخیص چهره همگی به‌کار گرفته خواهند شد تا سرویس‌های نظارتی بتوانند تمامی افراد در شهر را رهگیری کنند. در بیانیه‌های هیئت مؤسس این‌گونه آمده که «همه‌چیز ثبت‌وضبط خواهد شد.» گفته‌ها حاکی از آن است که پیش‌تر طراحان شهر نیوم برای ساخت یک نرم‌افزار تشخیص چهره، با آی‌بی‌ام (IBM) نیز وارد مذاکره شده‌اند. با این حال، آی‌بی‌ام وجود هرگونه پیشنهادی جهت انعقاد قراداد ساخت سیستم‌های تشخیص چهره برای نیوم را انکار کرده است و از هرگونه اظهارنظر برای احتمال مشارکت در این پروژه خودداری می‌کند.

در بیانیه‌ی مربوط به نیوم آمده است که این پروژه دربرگیرنده‌ی تمام فناوری‌ها در حوزه‌های حمل‌ونقل، زیست‌پذیری، سلامت، پزشکی و هر چیز دیگری خواهد بود که تضمین‌کننده‌ی ایجاد جذاب‌ترین محیط زندگی روی این سیاره باشد.

در همایش اکتبر ۲۰۱۷ در ریاض، فناوری مربوط‌به یک ربات و واقعیت مجازی به‌نمایش درآمد که در کانون برنامه‌های شاهزاده‌‌ی سعودی برای آینده‌ی نیوم قرار می‌گرفت

یکی از اهداف بزرگ سعودی‌ها، جلب‌نظر شرکت‌های بزرگ غربی است. هیئت مؤسس نیوم در سال ۲۰۱۷  پیشنهاد کرد، چنانچه تسلا خطوط تولید خود را به شهر نیوم منتقل کند و پادشاهی سعودی را در سهام این شرکت سهیم کند، خرید میلیاردی محصولات تسلا را ازسوی دولت کشور تضمین خواهد کرد. سال گذشته،‌ صندوق سرمایه‌گذاری پادشاهی عربستان مبلغ دو میلیارد دلار برای خرید ۵ درصد از سهام تسلا هزینه کرد. بعدها ایلان ماسک،‌ مدیرعامل تسلا نیز اظهار کرد که قصد دارد به‌کمک عربستان سعودی، شرکتش را به‌ حالت سهامی خاص درآورد ولی اندکی بعد حرفش را پس گرفت و گفت چنین قصدی ندارد.

همچنین شاهزاده‌ی سعودی می‌خواهد با همکاری سافت بانک، شهر نیوم را به میزبان نوآوری‌هایی نظیر پروژه‌ی آپولو تبدیل کند. او می‌خواهد با راه‌اندازی مراکز اصلاح ژنتیکی جدید و افزایش هوش و قدرت بدنی مردم، سبک کاملا نوینی از زندگی را برای ساکنان این شهر رؤیایی به ارمغان آورد. سخنگوی نیوم می‌گوید یکی از مزایای بالقوه برای ورود شرکت‌های خارجی این است که آن‌ها می‌توانند درخلال مشارکت در تحقق چشم‌انداز آینده‌ی نیوم، بودجه‌ی لازم برای راه‌اندازی کسب‌وکار خود را نیز در این مکان فراهم آورند؛ چه از طریق راه‌اندازی دفاتر اصلی و چه ازطریق فروش مستقیم محصولات و خدمات خود در شهر نیوم.

یکی از افراد درگیر در مذاکرات گفته است، مقامات رسمی از شرکت‌های خارجی می‌خواهند به سرمایه‌گذاری در نیوم به‌عنوان فرصتی برای انعقاد قرادادهای بعدی نگاه کنند. در این میان، برخی از افراد نگران رعایت جوانب اخلاقی درمورد پیشنهادهایی هستند که به شرکت‌های بزرگ فناوری نظیر IBM و امثال آن ارائه می‌شود. نیوم طی بیانیه‌ای گفته است، استانداردهای مدیریتی این پروژه، خود تضمین‌کننده‌ی پاداش منصفانه و رقابتی درازای خدمات ارائه‌شده خواهد بود.

یکی از اتفاقات غافلگیرکننده در جامعه‌ی محافظه‌کار عربستان سعودی، ارائه‌ی پیشنهاد رفع ممنوعیت‌های مصرف الکل در این شهر است. در سرتاسر قلمروهای عربستان، این یک مورد استثنا به‌حساب می‌آید. تعریف شهری جدید دور از قلمروی شهرهای مذهبی مانند مکه و مدینه می‌تواند به محمد بن سلمان اجازه دهد تا توجیه مناسبی برای تطبیق معیارهای نیوم با هنجارهای کشورهای غربی (نظیر مصرف الکل و بی‌حجابی زنان) در اختیار داشته باشد. 

دولت سعودی قصد دارد برای توسعه‌ی نیوم، جمعیتی بالغ‌بر ۲۰ هزار نفر از قبایل بومی را مجبور به مهاجرت از این ناحیه کند؛ قبایلی که برای نسل‌های متمادی در این مکان حضور داشته‌اند، مجبور به ترک خانه‌وکاشانه‌ی خود هستند. گروه مشاوره‌ی بوستون (BCG) می‌گوید مکان‌یابی و اسکان مجدد این قبایل تا سال ۲۰۲۵ زمان می‌برد که باتوجه به فشارهای شاهزاده‌ی سعودی برای تسریع فرایند جابجایی، این تاریخ به سال ۲۰۲۲ تغییر پیدا کرد. ساکنان فعلی می‌گویند که شایعاتی در این مورد شنیده‌اند و برخی می‌گویند انجام فرایند اسکان مجدد، ویرانگر خواهد بود. یکی از اهالی می‌گوید: «با این کار یک جامعه‌ی کامل متلاشی خواهد شد. این برای ما به‌معنای مرگ خواهد بود.»

ساحل شرما؛ یک دهکده‌ی کوچک در سواحل شمال غربی شبه‌جزیره‌ی عربستان که در محدوده‌ی طرح احداث شهر نوین نیوم قرار گرفته است.

چند هفته پس از اعلان عمومی پروژه‌ی نیوم در سال ۲۰۱۷، شاهزاده فهد بن سلطان در این منطقه حضور پیدا کرد تا ببیند آیا ساکنان محلی تمایل به جابجایی دارند یا خیر. ساکنان محلی می‌گویند شاهزاده گفته که وی نمی‌تواند کاری در این رابطه انجام دهد. سخنگوی شاهزاده فهد نیز از پاسخگویی به سوالات خودداری کرده است.

گروه مشاوره‌ی بوستون توصیه کرده که برای جابجایی اجباری قبایل، از استانداردهای بانک جهانی تبعیت شود. هیئت مؤسسین نیز تصمیم گرفتند که برخی از بومیان می‌توانند درصورت کسب مهارت‌های لازم در شهر جدید نیوم زندگی کنند. در بیانیه‌ی نیوم آمده است: «در پادشاهی عربستان، موضوع جابجایی ساکنان به‌منظور پیشبرد اهداف پروژه‌های عمومی امری رایج است.» این بیانیه‌ در ادامه می‌گوید مردم محلی غرامت دریافت خواهند کرد و از مزایای برنامه‌های آموزشی جهت فراگیری مهارت‌های زندگی در شهر نیوم بهره‌مند خواهند شد.

شنیده‌ها حاکی از آن است که پروژه‌ی نیوم حدود ۴ سال پیش، کمی پس از به‌سلطنت‌رسیدن پدر محمد بن سلمان آغاز شده است. شاهزاده‌ی جوان که در اندیشه‌ی تحول اقتصاد کشور بود، با نگاهی به نقشه‌ی کشورش در گوگل متوجه شد که بخش شمال غربی این کشور تقریبا خالی از سکنه است. او بلافاصله با پروازی به آنجا رفت و دریافت که دمای برخی از نقاط این منطقه در تابستان حداکثر نزدیک به ۳۸ درجه‌ی سانتی‌گراد می‌رسد و در عین حال، زمستان‌ها در کوهستان‌های مجاور آن،‌ برف می‌بارد. طی جلسه‌ی هیئت مؤسسین در ژانویه‌ی سال ۲۰۱۷،‌ محمد بن سلمان ایده‌ی خود را شفاف کرد. شاهزاده، آینده‌ی نیوم را به‌عنوان شهری با بیشترین تولید ناخالص ملی جهان تصویر کرد و برای رسیدن به این اهداف بودجه‌ای ۵۰۰ میلیارد دلاری در نظر گرفت.

بنابه گفته‌های یکی از افراد دخیل در پروژه، شاهزاده‌ی سعودی به امید ایجاد یک پل ارتباطی در دریای سرخ، جلسه‌ای با رئیس جمهوی مصر ترتیب داد تا بتواند مالکیت دو جزیره‌ی بدون سکنه را به‌دست آورد؛ موضوعی که خود جرقه‌ای برای آغاز اعتراضات هزاران نفر از مردم مصر شد. او همچنین پیامی برای دولتمردان رژیم صهیونیستی فرستاد تا واکنش آن‌ها را نسبت‌به پروژه‌ی نیوم دریابد. آن‌ها نیز در پاسخ اعلام کردند که آمادگی دارند تا فناوری‌های لازم برای این پروژه را به دولت سعودی بفروشند. با این حال، در گزارش وال‌استریت آمده است که دولت رژیم صهیونیستی از هرگونه اظهارنظر در این رابطه خودداری کرده و امکان تماس با دولت مصر نیز وجود نداشته است.

برای تحقق این چشم‌انداز، محمد بن سلمان در سال ۲۰۱۷ تصمیم به استخدام کلاوس کلینفلد، مدیرعامل اسبق شرکت Arconic گرفت. اندکی بعد مشخص شد که به‌دلیل وجود گسل زمین‌شناختی، امکان احداث پل ارتباطی به مصر، مطابق مسیر پیش‌بینی‌شده وجود ندارد. بررسی مجدد طرح نشان داد که هزینه‌ی احداث این پل احتمالا تا ۱۲۵ میلیارد دلار افزایش خواهد یافت.

طی جلسه‌ای، قائم‌مقام کلینفلد، پیشنهاد یک برنامه‌ی بزرگ برای خیابان‌کشی در نیوم را ارائه کرد که با واکنش منفی شاهزاده مواجه شد. بنابر اظهارات یکی از حضار، شاهزاده در این جلسه گفته است: «من نمی‌خواهم شهر، خیابان یا پیاده‌رویی داشته باشد. ما تا سال ۲۰۳۰ خودروهای پرنده را در اختیار خواهیم داشت!» سال گذشته، کلینفلد و قائم‌مقام وی پروژه‌ی نیوم را ترک کردند. هیچ یک از طرفین این ماجرا درمورد اتفاقات یادشده اظهارنظر نکرده‌اند.

محمد بن سلمان، شاهزاده‌ی سعودی (در سمت راست) در حال دست‌دادن با کلاوس کلینفلد (در سمت چپ) طی مراسم انتخاب کلینفلد به‌عنوان مدیرعامل نیوم در سال ۲۰۱۷

چالش دیگر پیش‌روی پروژه،‌ تبیین سیستم قانونی شهر جدید است. در اسناد مذکور این‌گونه آمده که مؤسسه‌ی لاتهام با بررسی سیستم قضایی مبهم، پیش‌بینی‌ناپذیر و مذهب‌محور عربستان،‌ شرایط فعلی این کشور را برای سرمایه‌گذاری «خطرناک» توصیف کرده است. این مؤسسه، پیشنهاد یک ساختار جدید قانونی را داده که در آن تمامی قضات توسط شخص پادشاه منصوب شوند و گزارش‌های خود را به وی ارائه دهند. این سیستم همچنان با قانون شریعت سازگاری خواهد داشت. نیوم در بیانیه‌ای به وال‌استریت می‌گوید:

قوانین نیوم براساس بهترین تجارب اقتصادی و تجاری و نیز بازخوردهای سرمایه‌گذاران و شهروندان بالقوه تنظیم خواهد شد. 

هزاران نفر از کارگران خارجی در روند ساخت نیوم مشارکت دارند. در اوایل امسال، محمد بن سلمان از تصمیم خود برای احداث ساحل نقره‌ای سخن گفت. بنابر اظهارات یکی از افراد درگیر در پروژه، شاهزاده گفته است: «من می‌خواهم ماسه‌ها بدرخشند». با این حال، هنوز مهندسان نتوانسته‌اند راهی ایمن برای تحقق این خواسته بیابند.

بنابر گفته‌های یکی از مدیران اجرایی سابق پروژه، شاهزاده‌ی جوان همواره از یک ناوگان از پهپادهای پرنده سخن می‌گوید که قرار است منظره‌ای شبیه‌به مراحل تشکیل ماه از یک هلال کوچک تا ماه کامل را در آسمان شب نیوم خلق کنند. این مدیر می‌افزاید: «این آینده‌ای است که او می‌خواهد». برای تحقق این رؤیا، گروه مشاوره‌ی بوستون پیشنهاد همکاری با ناسا را داده است تا بتوان این ماه مصنوعی را به‌بزرگ‌ترین شکل ممکن ساخت.

درکنار تمامی این جذابیت‌ها، از سیستم نظارتی ۲۴ ساعته‌ی مستقر در این شهر چنین برمی‌آید که تمامی اعمال و حرکات ساکنان - بدون آنکه خود متوجه باشند- تحت نظر خواهد بود. این بدان معنی است، در حالی که شما مشغول خوش‌‌گذرانی در سواحل درخشان شهر هستید و سرخوشانه به وعده‌‌ی غذایی بعدی خود می‌‌اندیشید، ممکن است یک پهپاد مجهز به دوربین‌‌های تشخیص چهره در حال مخابره‌‌ی اطلاعات موقعیت مکانی شما به مراکز امنیتی شهر باشد؛ چشم‌‌اندازی که بی‌‌شک یادآور سازوکار مخوف نهادهای نظارتی در رمان «۱۹۸۴» اثر جورج اورل خواهد بود.

همچنین در امتداد سواحل این شهر، دیگر خبری از ساکنان بومی نخواهد بود؛ چراکه احتمالا سال‌‌ها پیش از حضور ساکنان جدید، آنان نیز به نقطه‌‌ای دورتر رانده شده‌‌اند و جای خود را به جمعیت درخورتوجهی از افراد جدید با ظاهری پر زرق‌‌وبرق و اندامی تراشیده داده‌‌اند. همه‌‌ی این‌‌ها به‌‌لطف دستاورد کلینیک‌‌های اصلاح ژنتیکی مستقر در نیوم محقق خواهند شد؛ مراکزی که تمام تلاش خود را به‌کار خواهند گرفت تا شهروندان شهر آینده، بدنی قوی‌‌تر و البته ذهنی باهوش‌‌تر داشته باشند.

تقریباً یک سال قبل، انویدیا از معماری گرافیکی تورینگ رونمایی کرده و کارت‌های گرافیک GeForce RTX را روانه‌ی بازار کرد. مدتی بعد، این شرکت کارت‌های گرافیکی جدیدی را نظیر GeForce 1660 و 1650 با همان معماری، اما بدون قابلیت‌های RTX به دست هواداران محصولات خود رساند. این شرکت در آخرین گام از عرضه‌ی محصولات تورینگ، به‌تازگی و با ارائه‌ی مدل‌های Super کارت‌های GeForce RTX عملکرد هر کارت را بدون افزایش محسوس قیمت ارتقا داده است. بنابراین در حال حاضر گیمرها و مشتریان انویدیا با سبد گسترده‌ای از محصولات تورینگ با تنوع زیاد و سطوح کارایی متفاوت در کنار محصولات قدیمی‌تر پاسکال مواجه هستند. بسته به هزینه‌ای که کاربر قرار است برای خرید یک کارت گرافیک بپردازد و سطح عملکردی که از آن کارت انتظار دارد، ممکن است در میان خرید دو گزینه‌ی کارت گرافیک RTX 2070 با معماری جدیدتر و کارت GTX 1080 که پرچم‌دار قدیمی معماری پاسکال است، سرگردان شود. رده‌ی قیمت زمان عرضه‌ی این سه محصول برای مصرف‌کنندگان تقریبا یکسان است که از این حیث آن‌ها را در جایگاه مشابهی قرار می‌دهد. اما آیا واقعاً می‌توان این کارت‌ها را در یک جایگاه در نظر گرفت؟

پاسخ صریح و سریع به این سؤال، خیر است؛ این کارت‌ها در بازار جایگاه برابری ندارند. درنظرگرفتن همه‌ی جوانب امر، پیچیدگی‌های زیادی بر سر راه پاسخی ساده به این سؤال به ذهن متبادر می‌سازد. به همین دلیل، در این مقاله قصد داریم مقایسه‌ی جامعی میان این کارت‌های گرافیک که یکی پرچم‌دار معماری نسل پاسکال و دیگری میان‌رده‌ی قدرتمند تورینگ است انجام دهیم. این مقایسه، دربرگیرنده‌ی ویژگی‌های مختلف کارت‌ها، سطح عملکرد و روش قیمت‌گذاری واقعی در بازار مصرف است. این موارد در زمان انتخاب یک کارت گرافیک از اهمیت ویژه‌ای برخوردار هستند و باید برای یک خرید معقول و مستدل در نظر گرفته شوند.

تفاوت‌های میان RTX و GTX

گاهی نام‌گذاری مدل‌های کارت گرافیک دربرگیرنده‌ی معنای خاصی نیست؛ اما نام‌گذاری کارت‌های GTX و RTX بازتاب‌دهنده‌ی ویژگی‌های مشخصی است.کارت‌های RTX همگی دربردارنده‌ی هسته‌های گرافیکی ویژه‌ای با نام RT است که وظیفه‌ی سنگین پردازش رهگیری پرتو را بر عهده دارد. اخیراً انویدیا در یک به‌روزرسانی نرم‌افزاری، امکان پشتیبانی از رهگیری پرتو را در کارت‌های GTX نیز فراهم کرد. این کارت‌ها هم‌اکنون با دو نوع معماری تورینگ و پاسکال در بازار مصرف وجود دارد. با وجود این، نبود سخت‌افزار اختصاصی و هسته‌های RT، پردازش جلوه‌های حاصل از رهگیری پرتو را در چنین کارت‌هایی غیرعملی می‌سازد و این امکان در حد یک نظریه‌ی آکادمیک باقی می‌ماند.

کارت‌های گرافیک GeForce RTX از ویژگی جدیدی با نام Deep Learning Super Sampling یا به اختصار DLSS پشتیبانی می‌کنند. در بازی‌هایی که از این قابلیت برخوردار هستند، سطح عملکرد و خروجی فریم بازی باید بدون افت کیفیت تصویر بهبود یابد. این کار با استفاده از تصاویر باکیفیت نمونه‌برداری‌‌شده‌ی 64X برای تمرین‌دادن شبکه‌ی یادگیری عمیق انجام می‌شود. تصاویر نهایی، به نظر تصاویری با همان رزولوشن طبیعی و همراه‌با رفع پلگی (Temporal AA) می‌رسد. گاه ترکیبی از چنین تصاویری نیز به نمایش در می‌آید.

این باور وجود دارد که پشتیبانی از DLSS به‌تنهایی دلیل کافی برای انتخاب یک کارت گرافیک RTX و کنار گذاشتن مدل‌های GTX نباشد. اعمال DLSS در تنظیمات بازی‌ها نیازمند همکاری بازی‌سازان با انویدیا است. آنچه در این کارت‌ها جذابیت بیشتری دارد، پشتیبانی از رهگیری پرتو است؛ اما به هر حال ممکن است عده‌ای تفکری متفاوت داشته باشند. اگر بخواهیم با احتیاط بیشتری به مسئله بنگریم، هنوز رهگیری پرتو به‌صورت گسترده مورد استفاده‌ قرار نگرفته است؛ هرچند فهرست بازی‌هایی که از این قابلیت پشتیبانی می‌کنند، رو به افزایش است.

اگر کاربران مایل به استفاده از رهگیری پرتو در بازی‌های پشتیبانی‌شده باشند، سری کارت‌های RTX 2070 از جذابیت در خور توجهی برخوردار است. به‌ویژه مدل‌های Super بهتر از عهده‌ی پردازش جلوه‌های افسون‌گر حاصل از رهگیری پرتو بر می‌آید. در میان کارت‌های خانواده‌ی RTX تنها گزینه‌ی ارزان‌تر برای اجرای جلوه‌های رهگیری پرتوکارت گرافیک RTX 2060 و نسخه‌ی Super آن است. اما کارت‌های RTX 2070 و RTX 2070 Super با داشتن منابع سخت‌افزاری بهتر، سرعت بیشتری در اجرای رهگیری پرتو خواهند داشت.

مقایسه‌ی فنی

چندین کارت گرافیک Geforce GTX در حال حاضر در سبد محصولات Nvidia وجود دارد که مبتنی بر معماری نسل کنونی تورینگ است، اما GTX 1080 جزو این کارت‌ها نیست. این کارت از پیشرفته‌ترین تراشه‌ با معماری نسل قبل پاسکال بهره‌مند است. گذشته از معماری، در جدول زیر شرحی از ویژگی‌های سه کارت در مقایسه با یکدیگر ارائه شده است که دانستن آن به پیشبرد مبحث کمک شایانی خواهد کرد.

براساس اعداد مندرج در این جدول،  میزان حافظه‌ی گرافیکی در این کارت‌ها یکسان، و به بزرگی ۸ گیگابایت است. با وجود این، انویدیا در نسل جدید کارت‌های RTX از حافظه‌های GDDR6 با پهنای باند ۴۴۸ گیگابایت بر ثانیه استفاده می‌کند که در مقایسه با حافظه‌های GDDR5 با پهنای باند ۳۲۰ گیگابایت بر ثانیه در کارت‌های پاسکال سریع‌تر است.

کارت GTX 1080  از نظر سرعت کلاک پایه و بوست بر کارت RTX 2070 برتری دارد. این کارت نسبت به مدل‌های RTX هسته‌های CUDA بیشتری نیز دارد. انویدیا با ارائه‌ی کارت RTX 2070 Super با سرعت کلاک پایه و بوست تقریباً یکسان با پرچم‌دار پاسکال و برابری تعداد هسته‌های CUDA با آن سعی در جبران این نقیصه دارد.

برای آنکه ذهن خوانندگان بیش از این درگیر این اعداد و ارقام نشود، گفتنی است که به هر روی معماری تورینگ قوی‌تر از معماری نسل قبل پاسکال ظاهر شده و در بیشتر موارد کارت RTX 2070  سریع‌تر از کارت GTX 1080 ظاهر می‌شود. آنچه بیشتر از هر چیز اهمیت دارد، همین است. در ادامه‌ی مقاله، جزئیات عملکرد این کارت‌ها را با دقت بیشتری مورد بررسی قرار می‌دهیم.

وب‌سایت PCGamer بنچمارک‌های گسترده‌ای را روی این کارت‌ها در رزولوشن‌های مختلف و تنظیمات گرافیکی متفاوت به اجرا درآورده است. تشخیص برتری یکی از این کارت‌ها به دیگری و ترجیح یکی از دو معماری در این آزمون‌ها مسئله‌ای کلیدی به شمار می‌رود. در تصاویر زیر عملکرد کارت GTX 1080 در عناوین بازی‌های مختلف و میانگین این عملکرد در مجموع ۱۱ بازی با کارت‌های RTX 2070 و  RTX 2070 Super مقایسه شده است.

در رزولوشن 1080p تفاوت عملکرد میان دو کارت RTX 2070 و GTX 1080 کمتر از ۱۰ درصد و قابل چشم‌پوشی است. در مجموعِ ۱۱ بازی در این رزولوشن با سطح تنظیمات گرافیکی متوسط، RTX 2070 تقریباً ۹ درصد سریع‌تر عمل می‌کند. این میزان برتری در اجرای این عناوین با حداکثر تنظیمات گرافیکی به ۸ درصد می‌رسد.

اختلاف عملکرد میان دو کارت RTX 2070 Super و GTX 1080 در این رزولوشن از این هم بیشتر است. در تنظیمات متوسط گرافیکی، اختلاف این دو کارت بالغ بر ۱۶ درصد و در تنظیمات حداکثری اختلاف به ۱۷ درصد می‌رسد. اگر اختلاف عملکرد دو کارت گرافیک عددی دو رقمی باشد، آنگاه می‌توان آن را بسته به‌ عنوان بازی در حال اجرا با اهمیت به شمار آورد.

در رزولوشن 1440p، خط‌مشی‌های مشابهی در عملکرد این کارت‌ها قابل مشاهده است؛ اما اختلاف اصلی در رزولوشن 4K آشکار می‌شود. در این وضوح تصویر متوسط تعداد فریم کارت گرافیک GTX 1080 در تنظیمات گرافیکی حداکثری در میانگین ۱۱ عنوان بازی، ۴۰.۸ فریم بوده، در حالی که کارت RTX 2070 در این رزولوشن ۴۵.۳ فریم و نسخه‌ی Super آن ۵۰ فریم تولید کرده است. هیچ‌یک از این اعداد برای بازی در این رزولوشن خوشایند نیست و در این میان، کارت GTX 1080 وضعیت نامساعدتری دارد. در برخی عناوین میانگین فریم خروجی پرچم‌دار پاسکال به ۳۰ فریم تنزل می‌کند، یعنی خروجی فریمی که عملاً یک عنوان بازی را غیرقابل اجرا می‌کند.

سایت PCGamer در بررسی‌های خود متذکر شده است که RTX 2070 Super گزینه‌ای ممتاز برای افرادی است که به‌دنبال اسمبل یک کامپیوتر گیمینگ رده بالا هستند. در حقیقت این قطعه‌ی سخت‌افزاری از دیدگاه FPS برحسب قیمت در میان قطعات یک کامپیوتر این‌چنینی، بالاترین جایگاه را به خود اختصاص می‌دهد. کارت RTX 2070 با فاصله‌ی کمی در جایگاه بعدی قرار می‌گیرد. از نقطه نظر ارزش خرید به‌عنوان یک قطعه‌ی مجزا و نه جزئی از یک سیستم کامل گیمینگ، هر دوی کارت‌ها جذابیت کمی دارند.

در این مقایسه، جایگاه این دو کارت از دیدگاه سطح عملکرد به ازای هر دلار پرداختی مشتریان در مقایسه با کارت‌های دیگر لحاظ نشده و در واقع تنها نتایج رقابت دو کارت سری RTX 2070 و کارت نسل قبل GTX 1080 آورده شده است.

قیمت‌گذاری

کارت گرافیک GTX 1080 در روزهای ابتدایی ورود به بازار ۴۹۹ دلار قیمت‌گذاری شده بود و در حال حاضر قیمت مدل‌های جدید این کارت در برخی سایت‌های معتبر نظیر Newegg تا ۷۳۵ دلار هم می‌رسد. حتی برخی از مدل‌های این کارت با قیمتی نزدیک به ۱۰۰۰ دلار در برخی فروشگاه‌ها دیده می‌شود. با چنین قیمت‌های عجیب و ناخوشایندی، خرید یک کارت GTX 1080 معقول نیست؛ چرا که یک قطعه کارت گرافیک RTX 2070 در همان سایت برچسب قیمت ۴۴۹ دلاری خورده و نسخه Super آن نیز با قیمتی حدود ۵۰۰ دلار در حال عرضه است.

از آنچه گفته شد، برمی‌آید که کارت نسل قبل GTX 1080 در مقایسه با یک کارت ۴۴۹ دلاری RTX 2070 یا یک کارت ۵۰۰ دلاری RTX 2070 Super ارزش خرید به مراتب کمتری دارد. البته باید در نظر داشت که از نظر عملکرد خالص و خروجی فریم در بازی‌ها، تفاوت آن‌چنانی میان این کارت‌ها دیده نمی‌شود و عناوین زیادی نیز در حال حاضر از رهگیری پرتو و DLSS پشتیبانی نمی‌کنند. بنابراین شاید برای کسانی که در حال حاضر سیستمی مجهز به GTX 1080 داشته باشند، RTX 2070 گزینه‌ی ارتقای مناسبی به نظر نرسد. به‌طور خلاصه، در حال حاضر خرید یک قطعه کارت گرافیک RTX 2070 یا نسخه Super آن بنا به دلایل زیر به کارت GTX 1080 ارجحیت دارد:

• برخورداری از معماری جدید تورینگ که نسبت به پاسکال، معماری کامل‌تر و دارای بازدهی بیشتری است
• سطح عملکرد بهتر در اکثر عناوین بازی به‌خصوص در رزولوشن‌های بالاتر از 1080p
• برخورداری از هسته‌های پیشرفته RT و Tensor و پشتیبانی از رهگیری پرتو

در بازار ایران چه خبر است؟

وضعیت این روزهای بازار سخت‌افزار ایران به‌خاطر نرخ ارز، تحریم‌ها و نبود قطعات سخت‌افزاری به‌روز، مبهم و پیچیده است. قطعات سخت‌افزاری رده بالا را شاید بتوان با قیمت‌های سرسام‌آور و نامتناسبی در این بازار یافت؛ قیمت‌هایی که قابل مقایسه با بهای جهانی این محصولات نیست. هر قطعه کارت گرافیک GTX 1080 در بازار ایران و در شرایط فعلی، حداقل ۹ میلیون تومان قیمت‌گذاری شده است و قیمت برخی از مدل‌های این کارت به مرز ۱۲/۵ میلیون تومان می‌رسد. در مقابل، قیمت هر قطعه کارت RTX 2070 از ۹ میلیون و ۸۰۰ هزار تومان شروع و تا ۱۱ میلیون و ۵۰۰ هزار تومان تداوم می‌یابد. نسخه‌ی Super این کارت نیز هنوز به بازار ایران راه نیافته است. در مجموع و در شرایط کنونی، به‌جز در مواردی که استفاده‌ی کاری حرفه‌ای از یکی از این کارت‌ها مدنظر باشد یا محدودیت مالی برای گیمر وجود نداشته باشد، شاید خرید هیچ‌کدام منطقی به نظر نرسد.

بلد اپلیکیشن نقشه و مسیریاب فارسی و هوشمند است که توسط نقشه‌ای با جزئیات بالا از سراسر ایران در مسیریابی سریع و به‌صرفه کمک خواهد کرد. در حال حاضر، این اپلیکیشن قابلیت جدیدی اضافه کرده است که به‌صورت آزمایشی می‌توان مسیریابی‌های مورد نظر را توسط حمل‌و‌نقل عمومی انجام داد. استفاده از وسایل حمل‌و‌نقل عمومی باعث کاهش ترافیک و خودرو‌های شخصی خواهد شد. در مسیر‌های پیشنهادی اپلیکیشن نقشه و مسیریاب بلد، پیاده‌روی، مترو، اتوبوس و خطوط تاکسی رعایت شده است. برای آشنایی بیشتر با این قابلیت از شما دعوت می‌کنیم، در ادامه با معرفی ویدیویی زومیت همراه باشید:

تماشا در آپارات | تماشا در یوتیوب | تماشا در IGTV

شما از چه نقشه و مسیریابی استفاده می‌کنید؟

مک‌لارن 720S اسپایدر را می‌توان به‌عنوان یکی از جذا‌ب‌ترین خودروهای سوپراسپرت روباز معرفی کرد. این خودرو قادر به ثبت زمان سرعت‌گیری ۰ تا ۱۰۰ کیلومتربرساعت در ۲.۹ ثانیه و ۰ تا ۲۰۰ کیلومتربرساعت در ۷.۶ ثانیه است. اکنون، تیونر نویتک برای کسانی که به‌دنبال نسخه‌ای جذاب‌تر از مک‌لارن 720S هستند، ویژگی‌های ظاهری و بسته‌ی قدرتی جدیدی را درنظر گرفته است. نوویتک در بدنه‌ی خودرو از فیبرکربن فورج با ظاهری خاص استفاده کرده است.

این تیونر، قطعات فیبرکربن خالص را جهت مزین کردن بدنه نیز به کار برده است. در قسمت جلو، بادشکن‌، تیغه‌ها و باله‌های کناری به سپر فیبرکربنی اضافه شده‌اند. تیونر برای چراغ‌های جلو و آینه‌های جانبی نیز قاب فیبرکربنی درنظر گرفته است. افزون‌ بر این، رکاب‌ها و پوشش ورودی هوای جانبی از جنس فیبرکربن ساخته شده‌اند. در قسمت عقب، قطعات فیبرکربنی همچون باله، لبه کوتاه اسپویلر و دیفیوزر نصب شده‌اند.

یکی از ویژگی‌های قابل‌توجه مک‌لارن 720S اسپایدر نوویتک، بهره‌مندی از رینگ‌های برند Vossen با اندازه‌ی ۲۰ و ۲۱ اینچ است. نصب رینگ‌هایی با سایز کوچکتر در قسمت جلو، موجب شده تا ظاهر گُوِه شکل طرح بدنه برجسته‌ شود. ارتفاع خودرو نیز ۳۰ میلی‌متر کاهش یافته است.

در قسمت عقب، سیستم اگزوز مخصوص با خروجی‌های براق یا مشکی مات که امکان سفارش فلاپ‌های متحرک برای آن‌ها نیز وجود دارد، ظاهر خودرو را تکمیل می‌کنند. خریداران می‌توانند خروجی‌های اگزوز فولادی یا خروجی‌های مخصوص ساخته‌شده از جنس اینکونل را سفارش بدهند. تیونر نوویتک جهت افزایش قدرت پیشرانه‌ی ۸ سیلندر تویین توربو مک‌لارن 720S، سه بسته‌ی قدرتی مختلف را درنظر گرفته است.

بسته‌ی قدرتی مرحله‌ی دوم، قدرت پیشرانه‌ را به ۸۰۶ اسب‌بخار و گشتاور را به ۸۷۸ نیوتن‌متر افزایش می‌دهد. این افزایش قدرت، زمان رسیدن به سرعت ۱۰۰ کیلومتربرساعت از حالت سکون را به ۲.۷ ثانیه و زمان رسیدن به سرعت ۲۰۰ کیلومتربرساعت را به ۷.۶ ثانیه می‌رساند. بیشینه‌ی سرعت خودرو نیز با افزایش ۵ کیلومتربرساعت، به ۳۴۶ کیلومتربرساعت می‌رسد.

مجموعه ویژگی‌های ظاهری و قدرتی نوویتک در خاص‌جلوه‌دادن مک‌لارن 720S اسپایدر نقش به‌سزایی ایفا می‌کند. شاید ظاهر فیبرکربن فورج برای همگان جذاب نباشد؛ اما شکی نیست که ظاهر این مدل خاص با سایر سوپراسپرت‌ها تمایز دارد.

اپل می‌گوید مشکلی را شناسایی کرده که تحت شرایط خاص می‌تواند منجر به ترک‌خوردن صفحه‌نمایش اپل واچآلومینیومی سری ۲ و سری ۳ شود. اگر جزو آن دسته از کاربران هستید که چنین مشکلی دارند، اپل به‌طور رایگان صفحه‌نمایش اپل واچ شما را تعویض می‌کند.

صفحه‌ی پشتیبانی اپل اعلام کرده است، ارائه‌دهنده‌ی خدمات مجاز اپل، صفحات نمایش‌‌ آسیب‌دیده و واجد شرایط را بدون هیچ هزینه‌ای تعویض خواهد کرد. علت ترک‌خوردگی مذکور هنوز مشخص نیست، اما ممکن است نقص هنگام ساخت باعث به‌وجودآمدن چنین مشکلی شده باشد. چنین اتفاقی در شرایطی بسیار خاص و نادر اتفاق می‌افتد.

همان‌طور که در تصویر مشاهده می‌کنید، ترک موردبحث از لبه‌ها شروع می‌شود و سپس به اطراف گسترش پیدا می‌کند.

اگر متوجه شدید صفحه‌نمایش اپل واچ شما چنین مشکلی دارد، به وب‌سایت اپل مراجعه کنید و دستگاه خود را با فهرست موجود به‌لحاظ رنگ، اندازه و تاریخ فروش مطابقت دهید. سپس می‌توانید به فروشگاه اپل یا تعمیرگاه‌های مجاز این شرکت مراجعه کنید تا صفحه‌نمایش دستگاه را به‌صورت رایگان تعویض کنند. به‌گفته‌ی اپل، این کار تقریبا ۵ روز به طول می‌انجامد.

دستگاه‌های مذکور شامل اپل واچ سری ۲، نایکی پلاس سری ۲، سری ۳ (GPS)، سری ۳ (GPS+سلولار) و نایکی پلاس سری ۳ (GPS) هستند که بین سپتامبر سال ۲۰۱۶ تا سپتامبر سال ۲۰۱۹ فروخته شده‌اند. این برنامه در سرتاسر جهان انجام می‌شود و اپل اعلام کرده، این اصلاحات هیچ‌گونه تغییری در ضمانت استاندارد اپل‌واچ مذکور به همراه نخواهد داشت.

اگر می‌توان مرگ را با فال پیش‌بینی کرد، پس این کار باید به‌کمک علم و با بررسی خونی که در رگ‌ها جریان دارد هم ممکن باشد. دانشمندان با سنجش ۱۴ نوع ماده‌ی حاصل از واکنش‌های متابولیک که در خون جریان دارند، به‌طور دقیق نشان می‌دهند که چقدر احتمال دارد طی ۵ الی ۱۰ سال آینده، مرگ گریبان‌گیر یک فرد شود. نتایج این مطالعه، هفته‌ی گذشته در نشریه‌ی Nature Communications منتشر شد.

تیمی از پژوهشگران به سرپرستی متخصصان علم داده در هلند، مطالعات خود روی ۱۴ ماده‌ی سرنوشت‌ساز را در ۴۴،۱۸۶ نفر در بازه‌ی سنی ۱۸ تا ۱۰۹ سال آغاز کردند. نتایج به‌دست‌آمده شامل اطلاعاتی بود که عبارت‌اند از: میزان ۲۶۶ ماده‌ی متفاوت در خون و همچنین تعداد موارد وقوع مرگ. طی ۱۷ سال که مطالعه و مراحل بعدی آن شامل پیگیری وضعیت حیات ۴۴،۱۸۶ شرکت‌کننده می‌شد، ۵،۵۱۲ نفر فوت کردند.

پس از گذشت مدت یادشده، زمان آن فرا رسید تا پژوهشگران به بررسی نظریه‌ی خود درباره‌ی ۱۴ ماده‌ی سرنوشت‌ساز بپردازند. آن‌ها در سال ۱۹۹۷، تصمیم گرفتند تا به بررسی وضعیت حیات ۷۶۰۳ نفر از شرکت‌کنندگان فنلاندی بپردازند. از این میان، ۱۲۱۳ نفر فوت کرده بودند. بررسی‌های پژوهشگران روی ۱۴ ماده‌ی خون این شرکت‌کنندگان برای پیش‌بینی مرگ آن‌ها طی ۵ الی ۱۰ سال آینده، ۸۳ درصد بود. البته، دقت این پیش‌بینی برای افراد بالای ۶۰ سال کمتر بود و به حدود ۷۲ درصد می‌رسید. نویسندگان مطالعه می‌گویند:

چندان جای تعجب ندارد اگر با بررسی عناصری که نقش مهمی در آینده‌ی وضعیت حیات یک فرد بازی می‌کنند، به پیش‌بینی مرگ یک فرد پرداخت. بعضی از این عناصر نشان‌دهنده‌ی شرایط مرگبار و خطرناکی از قبیل بیماری‌های قلبی، سرطان و دیابت هستند که همگی از علل اصلی مرگ در اروپا و آمریکا به‌شمار می‌آیند. عناصری که در این بیماری‌ها نقش عمده را بازی می‌کنند، عبارت‌اند از: قند خون، فاکتورهای مربوط به کلسترول بد خون شامل گلیکوپروتئین استیل‌ها و اسیدهای چرب اشباع نشده، که از وجود التهاب خبر می‌دهند، آلبومین که می‌تواند نشانی از مشکلات کلیه و کبد باشد. هنوز برخی دیگر از عناصر مانند استواستات، به‌طور مشخصی با مرگ‌ومیر مرتبط نیستند و به پژوهش‌های بیشتری نیاز دارند.

همچنین نویسندگان پژوهش در نتیجه‌گیری خود بیان داشتند:

با این حال، این عناصر می‌توانند احتمال خطر مرگ طی ۵ الی ۱۰ سال آینده‌ی زندگی فرد را در مقایسه با روش‌ها و معیارهای مرسومی که در تمام رده‌های سنی استفاده می‌شود، بسیار دقیق‌تر پیش‌بینی کنند. در نتیجه، تشکیل پرونده‌ای برای بیماران شامل سنجش میزان عناصر نشان‌دهنده‌ی وضعیت سلامتی می‌تواند نقش مهمی در برنامه‌ریزی برای تأمین مراقبت‌های لازم از بیماران ایفا کند. البته، این امر مستلزم آن است که مطالعات بعدی هم به تأیید آزمایش موردبحث بپردازند.

آگاهی از اینکه فردی در آینده‌ی نزدیک از دنیا خواهد رفت یا نه، از جهاتی مفید است. مثلا، می‌توان در مورد انجام دادن یا ندادن یک عمل جراحی دشوار روی بیمار تصمیم‌گیری کرد. از طرفی، ممکن است بیماران با آگاهی از این خبر، دست به تلاش برای تغییر سبک زندگی خود بزنند و تصمیم بگیرند با زندگی سالم‌تر مرگ خود را به تعویق بیاندازند. علاوه‌بر این موارد، پیش‌بینی مرگ ممکن است روزی به علم مدرن پزشکی در یافتن داروها یا روش‌های جدید برای دور زدن مرگ کمک کند.

البته باید گفت در حال حاضر پژوهشگران برای رسیدن به این مرحله، راهی طولانی‌ در پیش دارند. همه‌ی این مطالعات باید به‌لحاظ بالینی مورد تأیید قرار بگیرند و داشتن اطلاعات از یک جامعه‌ی آماری وسیع کافی نیست. ضمن اینکه جامعه‌ی آماری مورد بررسی در این مطالعه فقط از نسل اروپایی‌ها بوده‌ است؛ بنابراین، احتمالا تعمیم این نظریه به کل انسان‌ها امکان‌پذیر نخواهد بود.

اپلیکیشن ترمینال دروازه‌ی ورود به محیط متنی در macOS است. ترمینال با ارائه‌ی یک رابط کاربری و یک مفسر (interpreter)، تمامی دستورهای شما را از آسان گرفته تا سخت، اجرا می‌کند.

اگر مدت زیادی را در ترمینال صرف می‌کنید، شاید بخواهید تا محیط، ظاهر و بسیاری از خصوصیات آن را شخصی‌سازی کنید. در مقاله‌ی پیش رو، روش‌های مختلف و جالب برای شخصی‌سازی این محیط را مرور خواهیم کرد.

پنجره ترمینال

هنگامی که اپلیکیشن ترمینال را باز کنید، به‌جز دو خط متن تقریبا چیز دیگری به چشم نمی‌خورد. اولین خط تاریخ و زمان آخرین ورود شما را نشان می‌دهد. برای مثال:

Last login: Wed Feb 13 01:08:35 on ttys000

خط دوم محل ورود دستورهای شما است.

Rahul-Mac:~ rahulsaigal$

معنی هر کدام از این عبارات در خط دوم به شرح زیر است:

اولین بخش نام دستگاه مک شما است. دو نقطه (:) نام مک شما را از سایر بخش‌ها جدا می‌کند.

دومین بخش با یک (~) شروع می‌شود. این علامت نشان می‌دهد که شما در مسیر خانه هستید. در ادامه یک نام کاربری کوتاه مشاهده می‌کنید.

در نهایت علامت دلار ($) را می‌بینید که به این معنا است، شما به‌عنوان یک کاربر غیرروت (non-root) وارد شده‌اید.

تغییر پنجره ترمینال

پنجره‌ی ترمینال مانند هر اپلیکیشن دیگری در macOS عمل می‌کند. شما می‌توانید این پنجره را مینیمایز کنید، حرکت دهید، تغییر اندازه دهید و در محتوای آن زوم یا اسکرول کنید.

متن در پنجره‌ی ترمینال نسبتا کوچک و ناخوانا بوده و تشخیص محل نشانگر در آن دشوار است. شما می‌توانید با تغییر اندازه‌ی پنجره بر این مشکل فائق آیید اما این تغییرات ذخیره نمی‌شوند.

برای تغییر پنجره ترمینال به Shell > Show Inspector بروید یا دکمه‌های ⌘ + i را فشار دهید تا پنجره Inspector باز شود. در قسمت Windows، مقادیری را در بخش‌های Columns و Rowsfield وارد کنید یا اندازه‌ی پنجره خود را تغییر دهید تا این مقادیر به‌طور خودکار پر شوند. با این کار، مشکل اندازه‌ی متن و خوانایی آن حل می‌شود.

پس از اینکه به اندازه، فرم و موقعیت موردنظر خود رسیدید، Shell > Use Settings as Default را انتخاب کنید.

تغییر ظاهر ترمینال

ترمینال به‌طور پیش‌فرض متنی سیاه در پس‌زمینه‌ای سفید دارد. اما شما می‌توانید ویژگی‌های گوناگونی از جمله رنگ پس‌زمینه، فونت، رنگ متن و نوع نشانگر را طبق سلیقه‌ی خود شخصی‌سازی کنید.

به Shell > New Window بروید و تعدادی از قالب‌های آماده (مانند Grass، Homebrew،Man Page، Ocean، Red Sands) را امتحان کنید.

تمامی قالب‌های آماده را می‌توانید از بخش Preferences > Profiles مشاهده کنید. در این بخش، پیش‌نمایش کوچکی از قالب در سمت چپ و ویژگی‌های هر قالب را در بخش راست مشاهده می‌کنید. این ویژگی‌ها به ۶ بخش تقسیم شده‌اند: متن، پنجره، تب، شل، کیبورد و پیشرفته.

برای تغییر یک قالب آن را انتخاب کنید و Duplicate Profile را بزنید.

ویژگی‌های متن

ترمینال به شما قابلیت شخصی‌سازی ویژگی‌های متنوع متن را می‌دهد. برای تغییر فونت استفاده‌شده، روی دکمه Change در بخش Font کلیک کنید و یک فونت به همراه اندازه‌ی آن انتخاب کنید.

برای بهتردیده‌شدن متن می‌توانید از فونت‌های ضخیم استفاده کنید. اگر خواهان تغییر رنگ متن هستید، روی Text color کلیک کنید و انتخاب خود را انجام دهید.

برای تغییر شکل نشانگر، گزینه‌های Block، Underline یا Vertical Bar پیش روی شما است. روی دکمه‌ی رنگی کنار کلمه Cursor کلیک کنید تا رنگ آن را تغییر دهید. با تنظیم اسلایدرهای Opacity و Blur هم می‌توانید پنجره‌ی ترمینال را شفاف کنید.

در این صورت، پنجره‌ی ترمینال را مستقیما روی یک صفحه وب قرار دهید و در حالی که راهنما را می‌خوانید، دستورها را نیز وارد کنید.

ویژگی‌های پنجره

ویژگی‌های پنجره شامل عنوان، اندازه، محدودیت اسکرول و برخی موارد دیگر می‌شود. به یاد داشته باشید، تنظیماتی که در این قسمت اعمال می‌کنید تنها بر همان پروفایل اعمال می‌شود و نه کل اپلیکیشن ترمینال. برای تغییر نام پنجره، متن مورد نظر را در قسمت Title وارد کنید.

چک‌باکس‌های مختلفی برای نمایش مواردی مانند پردازش فعال، مسیر در حال کار، نام شل و... وجود دارد که می‌توانید هرکدام را به دلخواه انتخاب کنید. اندازه‌ی پیش‌فرض پنجره برای قالب فعلی را می‌توانید تغییر دهید. همچنین می‌توانید اندازه scrollback buffer را نیز تنظیم کنید تا دستورهای تایپ‌شده‌ی شما برای چند روز یا حتی چند هفته ذخیره شوند.

ویژگی‌های شل

در این قسمت می‌توانید نحوه‌ی کارکرد ترمینال را به‌طور کامل تنظیم کنید. می‌توانید یک دستور برای اجرا هنگام بالاآمدن تعریف کنید؛ برای مثال، شروع یک شل دیگر. همچنین این امکان وجود دارد تا ترمینال قبل از بسته‌شدن به شما هشدار دهد تا از بسته‌شدن تصادفی جلوگیری شود. برای این منظور کافی است Ask before closing روی Always تنظیم کنید. اگر خواهان چنین ویژگی نیستید، کافی است همین مقدار را روی Never تنظیم کنید.

کار کردن با پنجره‌های گروهی

آیا می‌خواهید تا چند پنجره ترمینال را که در حالتی خاص منظم شده‌اند ،همواره به همان شکل در اختیار داشته باشید؟ قابلیت پنجره‌های گروهی به کمک شما آمده تا در زمانتان صرفه‌جویی کنید و بازدهی‌تان را بالا ببرید. با استفاده از این قابلیت، هر پنجره می‌تواند پردازش‌ها، ویژگی‌ها و مکان مختص به خود را در دسکتاپ شما داشته باشد.

برای مثال، فرض کنید در حال ویرایش فایلی با Vim در یک پنجره هستید و Octave را در پنجره دیگری اجرا می‌کنید. ممکن است بخواهید از قالب‌ها و ظواهر گوناگون در پنجره‌های خود استفاده کنید. شاید هم بخواهید برخی از اعمال سنگین و طولانی خود را در پنجره جدید اجرا کنید.

ذخیره یک پنجره گروهی

قبل از داشتن یک پنجره‌ی گروهی لازم است که موارد زیر را داشته باشید:

- پنجره‌ها را در صفحه خود به نحوی که مدنظرتان است مرتب کنید.

- ویژگی‌های هر پنجره را به دلخواه تغییر دهید.

- هر فرمانی را که می‌خواهید در هر کدام ادامه یابد، وارد کنید.

سپس Window > Save Windows as Group را انتخاب کنید. یک نام برای گروه خود انتخاب کرده و تیک Use window group when Terminal starts را بزنید. در انتها روی Save کلیک کنید.

بازیابی یک پنجره گروهی

برای استفاده از پنجره‌ی گروهی ذخیره‌شده Window > Open Window Group را انتخاب کنید. به این ترتیب می‌توانید تا علاوه بر کارکردن بر شل فعلی، پنجره‌های گروهی خود را در هر زمان اجرا کنید.

برای ورود، خروجی یا حذف پنجره‌های گروهی Preferences > Window Groups را باز کرده و روی تصویر چرخ‌دنده کلیک کنید.

راه‌اندازی شل پیش‌فرض

شل پیشفرض در مک‌اواس بش شل (bash shell) است. البته شل‌های متنوعی مانند /bin/bash /bin/csh، /bin/zsh و /bin/ksh پشتیبانی می‌شوند که می‌توانید از آن‌ها استفاده کنید. علاقمندان به یونیکس عاشق کارکردن با شل zsh هستند زیرا قابلیت‌های بسیاری دارد و از بسیاری از پلاگین‌ها نیز پشتیبانی می‌کند.

اگر شما تازه‌وارد هستید، بهتر است تا مدتی از همان bash shell بهره گیرید. اما باید بدانید که در زمان مناسب به چه صورت شل خود را تغییر دهید.

شناختن شل مورد استفاده

برای فهمیدن اینکه از چه شلی استفاده می‌کنید، کد زیر را تایپ کنید:

echo $0

با این دستور، ترمینال نام شل را به شما نشان خواهد داد.

تغییر شل پیشفرض

برای تغییر شل پیش‌فرض روی اکانت خودتان به System Preferences > Users & Groups بروید. روی تصویر قفل کلیک کرده و اطلاعات ادمین را وارد کنید. سپس بر نام خود راست کلیک کرده و Advanced Options را انتخاب کنید.

در پنجره‌ی بازشده، گزینه‌ی زیر Login shell را تغییر دهید. برای اعمال تغییرات نیاز به ری‌استارت سیستم نیست. فقط کافی است تا ترمینال را دوباره اجرا کنید.

برای تغییر شل پیشفرض برای تمامی کاربران، Terminal > Preferences را انتخاب کرده و روی General کلیک کنید. در کنار Shells open with، گزینه Command (complete path) را انتخاب کرده و مسیر شل جدید را وارد کنید.

شخصی‌سازی خط فرمان

خط فرمان به‌طور پیش‌فرض در هر اجرا، اطلاعات یکسانی را به شما می‌دهد. توالی‌های بسیاری از کاراکترها وجود دارد که منجر به تغییرات جالبی در ترمینال می‌شوند.

ظاهر فرمان در متغیر $PS1 ذخیره می‌شود. وقتی شما دستور زیر را تایپ کنید:

echo $PS1

نتیجه متنی با تنظیمات پیشفرض شل در این فرمت است:

\h:\W \u\$

• \h نشان‌دهنده‌ی نام هاست است
• \W نشان‌دهنده‌ی مسیر در حال کار فعلی است
• \u نشان‌دهنده‌ی کاربر فعلی است

در مک‌اواس، .bash_profile می‌تواند حاوی تعدادی از تنظیمات برای تعیین نحوه عملکرد و نمای شل باشد. شخصی‌سازی‌های .bash_profile تنها در یک سشن شل اعمال می‌شوند، نه در شل اسکریپت‌ها. برای ویرایش .bash_profile در nano، تایپ کنید:

nano ~/.bash_profile

در خط جدید PS1=”…” را تایپ کرده و توالی مورد نظر از کاراکترها برای شخصی‌سازی آن قرار دهید. فهرست کاملی از کاراکترهای خاص در راهنمای bash موجود است. برای مثال:

PS1="\!\d\u\$"

• ! نمایانگر شماره تاریخ این دستور است
• \d تاریخ در فرمت روز/ماه/سال است
• \u نمایانگر نام کاربری است
• $ یک effective UID است

پس از اینکه توالی را تایپ کردید، Control + O را بزنید تا اطلاعات جدید را بنویسید. سپس Control + T را بزنید تا این اطلاعات در فایل .bash_profile ذخیره شود. از ترمینال خارج شوید و آن را دوباره اجرا کنید تا تغییرات را ببینید.

یک توالی بسیار جالب، توالی زیر است:

PS1="\w \! \$"

استفاده از جایگزین‌های ترمینال

ترمینال، اپلیکیشن پیش‌فرض macOS برای فرامین متنی در چند دهه‌ی اخیر است. این اپلیکیشن نیز مانند بسیاری از اپلیکیشن‌های دیگر اپل تلاش می‌کند تا تعادلی میان راحتی و حرفه‌ای بودن ایجاد کند.

برای تبدیل‌شدن به یک کاربر حرفه‌ای واقعی، به قابلیت‌های دیگری نیز نیاز دارید. این موضوع با استفاده از جایگزین‌های ترمینال میسر می‌شود. تعدادی از این جایگزین‌ها را امتحان کنید و ببینید که کدام‌یک برای شما مناسب‌تر است.