مهندس سابق گوگل، چندی پیش به دزدیدن اطلاعات محرمانه و طبقه‌بندی‌شده‌ی پروژه‌ی خودروی خودران متهم شد. اتهام دیگر او، فروش اطلاعات به اوبر است که در دوره‌ی رقابت شدید شرکت‌ها برای دستیابی به خودروهایرباتیک رخ داد.

کیفرخواست علیه کارمند سابق گوگل از سوی دفتر دادستانی ایالات متحده در سن‌خوزه‌ی کالیفرنیا مطرح شد. این کیفرخواست انشعابی از دعوای دادگاهی سال ۲۰۱۷ بوده که از سوی شرکت ویمو (یکی از پیش‌گامان صنعت خودروهای خودران که از دل گوگل زاده شد) مطرح شده بود. اوبر در آن زمان با پرداخت ۲۴۵ میلیون دلار به ویمو به توافق رسید، اما قاضی فدرال ناظر بر پرونده حکمی مبنی بر نظارت مجرمانه علیه شرکت صادر کرد. به‌هرحال امروز می‌دانیم که اوبر رانندگی خودکار را یکی از عوامل ادامه‌ی حیات می‌داند.

آنتونی لواندوفسکی متهم پرونده‌ی اخیر است که به دزدیدن ۳۳ راز تجاری متهم شد. احتمال محکومیت او، ۱۰ سال زندان و ۲۵۰ هزار دلار جریمه برای هر دزدی اطلاعاتی است که در مجموع به ۸/۲۵ میلیون دلار می‌رسد. در این‌ میان، بازرسان قانونی می‌گویند که اجرای حکم قاضی ادامه دارد اما مشخص نیست که اوبر یا مدیرعامل سابق، تراویس کالانیک هدف پرونده باشند. به‌علاوه، آن‌ها می‌گویند که اوبر و گوگل در جریان بازرسی‌ها با مقام‌های قانونی همکاری داشته‌اند.

پرونده‌ی دادگاهی اخیر به‌هیچ‌وجه اوبر را به‌صورت مستقیم تحت تأثیر قرار نمی‌دهد. ازطرفی آن‌ها از دو سال پیش و با چالش‌ها پیرامون تراویس، مشکلات متعددی را تجربه‌ کرده‌اند و همین اخبار برای افزایش فشار به غول تاکسی‌های اینترنتی کافی خواهد بود. به‌هرحال اوبر در سال‌های گذشته با بحران‌های متعددی همچون آزار و اذیت جنسی در شرکت، استفاده از ابزارهای نرم‌افزاری برای دور زدن قانون و نفوذ اطلاعاتی روبه‌رو بود و فشارهای جدید، باز هم عملکرد آن‌ها را با چالش مواجه می‌کند.

اوبر در ماه‌های گذشته و پس از عرضه‌ی عمومی سهام، چالش‌های مالی متعددی را سپری کرد. آن‌ها میلیاردها دلار ضرر مالی گزارش کرده‌اند و سرمایه‌گذاران بیش‌ازپیش درباره‌ی احتمال پیشرفت شرکت مشکوک هستند. همین موارد در ابتدای عرضه‌ی عمومی سهام باعث افت ۲۵ درصدی ارزش شد. به‌علاوه اکنون و پس از اطلاع‌رسانی پیرامون پرونده‌ی حقوقی اخیر، سهام شرکت افت یک درصدی را تجربه کرد.

لواندوفسکی به سرقت اطلاعات کاملا محرمانه‌ی سال‌ها تحقیق و توسعه‌ی گوگل متهم شد. بازرسان این اطلاعات را تاج طلایی شرکت می‌دانند. در میان اطلاعات به‌سرقت‌رفته می‌توان جزئیات توسعه‌ی فناوری LIDAR را مشاهده کرد. فناوری مذکور از بخش‌های کلیدی فناوری خودروهای خودران محسوب می‌شود که امکان شناسایی اجسام اطراف را به خودرو می‌دهد.

وکلای لواندوفسکی در پاسخ به اتهام‌های واردشده، روی بی‌گناهی او تأکید کردند و در بیانیه‌ای نوشتند:

او هیچ اطلاعاتی را از هیچ‌کس ندزدیده است. این پرونده ادعاهایی را مجددا مطرح می‌کند که حدود یک سال قبل در پرونده‌ای در دادگاه مدنی رفع اتهام شدند.

تراویس کالانیک در جریان پرونده‌ی ویمو گفته بود که اوبر برای ادامه‌ی حیات به خودروهای خودران نیاز داشت. البته او هیچ‌گاه اتهام تقاضای دزدیدن اطلاعات فناوری مذکور را از گوگل نپذیرفت. مدیرعامل وقت اوبر ادعا می‌کرد که تا مدت‌ها گوگل را متحد خود می‌دانسته است. منتهی پس از اعلام برنامه‌ی غول موتور جست‌وجو برای راه‌اندازی سرویس اشتراک سفر با استفاده از خودروهای رباتیک، اتحاد آن‌ها به رقابت تبدیل شد.

لواندوفسکی از مهندسان پیش‌گام خودروهای خودران بود. کالانیک در ادامه‌ی اعتراف‌های خود در پرونده‌ی گذشته ادعا کرد که برای رسیدن به هدف بلندپروازانه‌ی ناوگان خودروهای خودران، سعی در جذب لواندوفسکی داشته است. این دو نفر در سال ۲۰۱۵ و پیش از ترک گوگل توسط لواندوفسکی با هم مذاکره کردند. پس از رفتن لواندوفسکی، اوبر ۶۸۰ میلیون دلار در سال ۲۰۱۶ برای خرید Otto هزینه کرد. استارتاپ مذکور در حوزه‌ی توسعه‌ی کامیون‌های خودران فعالیت می‌کرد و توسط لواندوفسکی و یک مهندس سابق دیگر گوگل یعنی Lior Ron تأسیس شده بود.

ویمو که در سال ۲۰۱۶ به‌صورت اسپین‌آف از گوگل جدا شد، ادعا کرد که لواندوفسکی پیش از ترک شرکت با هدف تأسیس Otto، حدود ۱۴ هزار سند حاوی رازها‌ی تجاری شرکت را دانلود کرده است. اوبر هرگونه اطلاع پیرامون اسناد مذکور را رد، اما در انتها لواندوفسکی را به‌خاطر همان پرونده اخراج کرد.

ریچارد جیکوبز، از متخصصان سابق امنیت در اوبر ادعا کرد که شرکت تیمی از جاسوس‌ها را برای دریافت اطلاعات از اوبر و دیگر رقبا استخدام کرده بود. به‌علاوه آن‌ها تلاش می‌کرده‌اند تا هرگونه فناوری دزدی را پوشش دهند. به‌هرحال همین ادعا یکی از دلایل بالاگرفتن درگیری‌ها بود و احتمال عملکرد خطا از سوی اوبر را افزایش می‌داد.

اوبر پیش از عرضه‌ی عمومی سهام، یک اطلاع‌رسانی جامع پیرامون پرونده‌های حقوقی و شکایت‌های مرتبط با لواندوفسکی داشت. آن‌ها در اسناد مذکور به شکایتی از سوی گوگل علیه مهندس سابق اشاره کردند که او را محکوم به پرداخت ۱۲۷ میلیون دلار کرد. اوبر با خرید Otto تعهدهایی نسبت به پرداخت جریمه‌های این استارتاپ داد. به‌همین دلیل شاید درنهایت پرداخت جریمه‌ی مذکور بر عهده‌ی غول تاکسی‌های اینترنتی باشد.

گروه محققان امنیتی گوگل موسوم به Project Zero ادعا می‌‌کنند که مجموعه‌ای از وب‌سایت‌های هک‌شده با امکان تزریق بدافزار به گوشی‌های آیفون کشف کرده‌اند. طبق گفته‌ی آن‌ها، وب‌سایت‌های آلوده از سال‌ها پیش به گوشی هوشمند کاربران، بدافزار تزریق می‌کرده‌اند. اگر کاربر آیفون از یکی از وب‌سایت‌های مذکور بازدید می‌کرد، پیامک‌ها، تصاویر و حتی داده‌های موقعیتی او مورد سوءاستفاده قرار می‌گرفت. گروه امنیتی مذکور، آسیب‌پذیری را در ابتدای سال جاری به اپل گزارش داد و پچ‌ امنیتی نیز در همان زمان ارائه شد.

یان بیر از اعضای گروه تحقیقاتی گوگل در یک پست وبلاگی به توضیح جزئیات آسیب‌پذیری امنیتی پرداخت. او دراین‌باره نوشت:

حمله‌ی سایبری بدون هدف‌گیری خاصی انجام می‌شد و تنها با بازدید از وب‌سایت هک‌شده، امکان حمله به دستگاه شما فراهم می‌شد. در صورت موفقیت حمله، یک ابزار نظارت در دستگاه نصب می‌شود. ما اعتقاد داریم که این وب‌سایت‌ها در هفته هزاران بازدیدکننده دارند.

حملاتی که در بالا به آن‌ها اشاره شد، نمونه‌های نادر از آسیب‌پذیری امنیتی در آیفون هستند. کاربران و کارشناسان متعدد، همیشه آیفون را جزو امن‌ترین دستگاه‌ها قلمداد کرده‌اند. اپل در جدیدترین اقدام خود در جهت افزایشامنیت محصولاتش، جایزه‌‌ای یک میلیون دلاری برای کشف آسیب‌پذیری‌های حیاتی در دستگاه‌ها در نظر گرفت. اغلب حمله‌های امنیتی به آیفون موفقیت‌آمیز نیستند و عموما به حمله‌های جاسوسی بین کشورها محدود می‌شوند. به‌هرحال حمله‌ی سایبری از طریق وب‌سایت‌ها هنوز به‌عنوان حمله‌ای بدون منبع مشخص شناخته می‌شود که میلیون‌ها کاربر را تنها با یک بار مرور وب‌سایت در معرض خطر قرار می‌دهد.

توماس رید از محققان امنیتی درباره‌ی حمله‌ به آیفون از طریق وب‌سایت می‌گوید:

چنین حمله‌هایی همیشه ممکن بوده، اما هزینه‌ی این آسیب‌پذیری‌ها در بازار آزاد نشان می‌دهد که هیچ‌گاه از آن‌ها برای چنین حملاتی استفاده نشده است. در گذشته بدافزارهای iOS محدود به اقدام‌های سایبری دولت‌ها علیه یکدیگر بود. در چنین مواردی تنها اشخاص محدودی هدف قرار می‌گیرند. درنتیجه امکان فاش شدن ماهیت آسیب‌پذیری‌ها و رفع آن‌ها از سوی اپل، کمتر می‌شود.

حمله‌ای که از مسیر وب‌سایت به گوشی‌های آیفون انجام می‌شود، از چندین آسیب‌پذیری استفاده می‌کند. گروه امنیتی گوگل می‌گوید مجرمان با استفاده از ۱۴ آسیب‌پذیری روز صفر (Zero Day) در پنج زنجیره‌ی گوناگون بهره‌برداری امنیتی، حملات مذکور را انجام می‌دهند. آسیب‌پذیری‌ها از iOS 10 تا نسخه‌‌ی کنونی iOS 12 وجود داشتند. به‌بیان دیگر هکرها به مدت دو سال قربانیان را هدف قرار داده‌اند. البته همان‌طور که گفته شد، اپل پچ امنیتی را با سرعت بالا و کمتر از یک هفته پس از دریافت خبر کشف از سوی گوگل، منتشر و ارائه کرد.

هک از طریق وب‌سایت، کنترل کامل آیفون قربانی را به مجرمان سایبری می‌دهد. درنتیجه امکان نصب اپلیکیشن‌های مخرب، مشاهده‌ی زنده‌ی موقعیت مکانی و دزدیدن عکس‌ها و پیام‌ها (حتی در صورت رمزنگاری شدن) در اختیار او قرار می‌گیرد. سطح دسترسی بدافزار به‌قدری عمیق است که حتی امکان مشاهده‌ی متن پیام‌ها را پیش از رمزنگاری به مجرمان می‌دهد. به‌علاوه با نصب عامل نفوذی می‌توان به زنجیره‌ی کلیدهای دستگاه هم دسترسی پیدا کرد. زنجیره‌ی مذکور شامل رمزهای عبور و فایل‌‌های دیتابیس خواهد بود که توسط اپلیکیشن‌های پیام‌رسان همچون واتساپ، تلگرام و iMessage برای رمزنگاری استفاده می‌شوند.

نکته‌ی نگران‌کننده‌ی بعدی، پیرامون حمله به گوشی‌‌های آیفون در انتقال آن‌ها به سرور هکر دیده می‌شود. اطلاعات به‌صورت رمزنگاری‌نشده ارسال می‌شوند که درنهایت امکان مشاهده و بهره‌برداری از آن‌ها را به هر فردی با دسترسی به شبکه‌ی وای‌فای یا شبکه‌های مشابه ارتباطی می‌دهند.

در صورت بارگذاری مجدد آیفون توسط قربانی، بدافزار حمله‌ی وب‌سایتی پاک می‌شود. البته با مرور مجدد یکی از وب‌سایت‌های مخرب، مجددا احتمال نصب بدافزار وجود دارد. اگرچه با وجود پاک شدن بدافزار هم مجرمان امکان سوءاستفاده‌های متعدد از رمزهای عبور و دیگر داده‌های مهم قربانیان را داشتند. به‌علاوه رید می‌گوید که تشخیص هک شدن قربانی ممکن نبوده است.

محققان گوگل اعتقاد دارند، عدم امکان نصب اپلیکیشن‌های اسکن بدافزار، یکی از دلایل مخفی ماندن حمله‌ی مذکور به مدت طولانی بوده است. رید در این‌باره می‌گوید:

طبیعت اصلی iOS که با هدف اولیه‌ی حفظ امنیت کاربران تدوین شده، در این موقعیت علیه امنیت آن‌ها عمل کرده است؛ طبیعتی که امکان کشف آسیب‌پذیری را به تعویق انداخت.

درنهایت اپل هیچ‌گونه اظهارنظری درباره‌ی آسیب‌پذیری امنیتی مذکور و پچ‌های امنیتی نداشت. به‌هرحال برای جلوگیری از حمله‌های سایبری با وب‌سایت‌های آلوده، پیشنهاد می‌شود که کاربران سیستم‌عامل آیفون خود را به جدیدترین نسخه به‌روزرسانی کنند.

مایکروسافت می‌گوید کاربرانی که احراز هویت چندعاملی (Multi-factor Authentication یا به اختصار MFA) را برای حساب کاربری خود فعال کرده‌اند، در برابر ۹۹٫۹ درصد حملات مصون خواهند بود. این توصیه نه‌تنها برای حساب‌های کاربری مایکروسافت، که برای هر نوع حساب کاربری دیگری در هر نوع خدمات آنلاین است.

مایکروسافت توصیه می‌کند اگر ارائه‌دهنده‌ی خدماتتان از احراز هویت چندعاملی پشتیبانی می‌کند، حتماً از آن استفاده کنید؛ چه صرفا به‌سادگی گذرواژه‌های یک‌بارمصرف پیامکی باشد یا راهکارهای پیشرفته‌ی بایومتریکس (اثر انگشت ، اسکنر چشم و...). الکس وِینرت، مدیر «کارگروه حفاظت و امنیت هویت» در مایکروسافت می‌گوید:

براساس تحقیقات ما، اگر از احراز هویت چندعاملی استفاده کنید، ۹۹٫۹ درصد کمتر در معرض خطر خواهید بود.

گذرواژه دیگر اهمیتی ندارد

وینرت می‌گوید توصیه‌های قدیمی مثل «استفاده نکردن از گذرواژه‌های قبلاً افشاءشده در رخنه‌های امنیتی» یا «استفاده از رمزهای بسیار طولانی» واقعاً دیگر کمکی نمی‌کند.

حرف او حتما دلیل محکمی دارد؛ زیرا وِینرت یکی از همان مهندسان مایکروسافت است که سال ۲۰۱۶ استفاده از موارد موجود در فهرست گذرواژه‌های افشاءشده در اکتیو دایرکتوی آژور را ممنوع کرد و از کاربرانی که قصد استفاده از این گذرواژه‌ها را داشتند، خواست تا آن را تغییر بدهند. اما وینرت می‌گو‌ید باوجود جلوگیری از استفاده از گذرواژه‌های افشا‌شده یا آسان، در سالیان بعد هم هکرها توانستند به همان مقدار حساب کاربری کاربران را به خطر بیندازند. وی این مسئله را به این دلیل می‌داند که دیگر پیچیدگی گذرواژه‌ها اهمیتی ندارد. امروزه هکرها از روش‌های متفاوتی برای دستیابی به رمز کاربران بهره می‌برند که در اغلب این روش‌ها خود پسورد اهمیتی ندارد.

با درنظر گرفتن بیش از ۳۰۰ میلیون تلاش روزانه برای نفوذ به حساب کاربران خدمات ابری مایکروسافت، وی معتقد است درصورت استفاده از روش‌های احراز هویت چندعاملی دربرابر ۹۹٫۹ درصد از این حملات مصون خواهید بود حتی اگر حمله‌کننده به رمز شما دست یافته باشد.

یک دهم درصد باقی‌مانده نیز مربوط به حملات پیچیده‌تری است که از راهکارهای فنی توکِن‌های احراز هویت چندعاملی بهره می‌برند. اما این حملات هنوز هم در مقایسه با حملات گروهی بات‌نتی استخراج رمزها بسیار نادر است.

گوگل هم نظری مشابه دارد

ادعای مایکروسافت درخصوص جلوگیری از ۹۹٫۹ درصد حملات با استفاده از احراز هویت چندعاملی تنها ادعا از این دست نیست. ماه مه گذشته، گوگل اعلام کرد کاربرانی که شماره تلفن بازیابی حساب‌ کاربری را به حساب گوگل خود اضافه کرده‌اند هم (احراز هویت چندعاملی مبتنی بر پیامک) درواقع امنیت حساب کاربری خود را افزایش داده‌اند:

بررسی‌های ما نشان می‌دهدکه حتی اضافه کردن یک شماره تلفن بازیابی رمز به حساب گوگل می‌تواند دربرابر صددرصد بات‌های خودکار، ۹۹ درصد از حملات فیشینگ گسترده و ۶۶ درصد از حملات مشخص به یک حساب خاص بازدارنده باشد.

وقتی گوگل و مایکروسافت هردو یک چیز را پیشنهاد می‌دهند، یعنی زمان مناسبی برای عمل کردن به این توصیه است.

شرکت TCL که در سال‌های اخیر با دراختیار داشتن حق تجاری تلفن‌های همراه آلکاتل و بلک‌بری شناخته می‌شد، آماده می‌شود نقش مهم‌تری در بازار تلفن‌های همراه بازی کند. این شرکت اعلام کرد روز پنجم سپتامبر (چهاردهم شهریور) و در نمایشگاه بین‌المللی لوازم الکترونیک IFA که در برلین آلمان برگزار خواهد شد، اولین تلفن‌همراه خود را رونمایی خواهد کرد.

علاوه‌براین قرار است در این نمایشگاه، طرح‌ مفهومی جدید صفحه‌نمایش‌های تاشو شرکت TCL هم معرفی شود. آن‌طورکه این شرکت اعلام کرد، این صفحه‌نمایش پوشیدنی خواهد بود و در‌حالی‌که اندازه‌ی اغلب عینک‌های آفتابی است، امکان تجربه‌ی استفاده از صفحه‌‌نمایش ۱۰۰ اینچی سینمایی را برای کاربر فراهم می‌کند.

طرح مفهومی صفحه‌نمایش‌های تاشو TCL

به‌گفته‌ی اشتفان اشترین، مدیر اجرایی بخش بازاریابی بین‌المللی TCL، با توجه به اینکه این شرکت یکی از پیش‌گامان اصلی تولید صفحه‌نمایش در جهان است، روی این مسئله تمرکز کرده تخصصش درزمینه‌ی فناوری‌های چندرسانه‌ای را در تلفن‌های همراه به‌کار گیرد.

شرکت CSOT که از شرکت‌های خواهرخوانده‌ی TCL حساب می‌شود، وظیفه‌ی ساخت صفحه‌نمایش اولین تلفن‌همراه TCL را برعهده خواهد داشت. این صفحه Dotch نام دارد که درواقع با ترکیب دو کلمه‌ی نقطه (dot) و فرورفتگی (notch) نام‌گذاری شده است و به استفاده از سوراخ برای دوربین سلفی (Punch-Hole) اشاره می‌کند.

طرح مفهومی تاشو جدید که TCL قرار است در ایفا رونمایی کند، به سیستم لولای پروانه‌ای (ButterflyHinge) مجهز خواهد بود. این سیستم تکمیل‌کننده‌ی فناوری DragonHinge است که در نمایشگاه MWC معرفی شد. این فناوری‌ها درواقع راه‌های کاملا متفاوتی برای بازکردن تلفن‌همراه هوشمند تاشو هستند. انتظار می‌رود اولین محصول تجاری آماده‌ی عرضه‌ی TCL سال آینده‌ی میلادی و در نمایشگاه بارسلونا رونمایی شود.

تصاویري رسمی از گوشی هوشمند سامسونگ گلکسی M30 به‌صورت غیررسمی فاش‌ شده است. گلکسی M30s محصولی جدید از خانواده‌ی گلکسی M است که اوایل سال جاری معرفی شده‌اند. با توجه به تصاویر منتشرشده، به‌نظر می‌رسد باید منتظر گوشی هوشمندی با چینش دوربین مستطیل‌شکل در سمت چپ بالای پنل پشتی باشیم.گوشی هوشمند سامسونگ گلکسی M30s از حسگر اثرانگشت در پنل پشتی بهره می‌برد. در یکی از تصاویر، کناره‌ی سمت راست گلکسی M30s نیز نشان داده شده است.

در کناره‌ی سمت چپ دستگاه، اسلات سیم‌کارت و لبه‌ی سمت راست دکمه‌های پاور و کنترل حجم صدا قرار دارند. با بررسی بیشتر تصویر، می‌توان انتظار داشت گلکسی M30s از جک هدفون ۳.۵ میلی‌متری بهره می‌برد. براساس آخرین پیش‌بینی‌ها، گوشی هوشمند گلکسی M30s اوایل سپتامبر (شهریور) در هند رونمایی خواهد شد. به‌نظر می‌رسد دستگاه جدید در مقایسه با گلکسی M30 که فوریه‌ی ۲۰۱۹ معرفی شد، ارتقایافته‌تر و به‌روزرسانی‌ شده باشد. 

در تصاویر فاش‌شده، تصویری از پنل جلویی دستگاه به‌اشتراک گذاشته نشده است؛ اما با توجه به اخبار قبلی، احتمالا گلکسی M30s از بریدگی بالای نمایشگر Uشکل بهره خواهد برد. همچنین، گزارش‌های قبلی حاکی از آن است که گلکسی M30s با دوربین اصلی ۴۸ مگاپیکسلی با حسگر GM1 سامسونگ درکنار دوربین ثانویه‌ی فوق‌عریض و حسگر تشخیص عمق معرفی شود. اگر این خبر صحت داشته باشد، دوربین اصلی ۴۸ مگاپیکسلی گلکسی M30s در مقایسه با دوربین ۱۳ مگاپیکسلی گلکسی M30 تفاوت فاحشی خواهد داشت.

براساس اخبار قبلی منتشرشده، گلکسی M30s احتمالا با تراشه‌ی اسرارآمیز اکسینوس ۹۶۱۱ معرفی می‌شود. یکی دیگر از ویژگی‌های ارتقایافته‌ی گلکسی M30s، باتری ۶ هزار میلی‌آمپرساعتی آن است؛ درحالی‌که گلکسی M30 از باتری ۵ هزار میلی‌آمپرساعتی بهره می‌برد. با توجه به ظرفیت چشمگیر باتری، احتمالا دستگاه جدید کره‌ای‌ها از فناوری شارژ سریع بهره خواهد برد. باید تا رویداد رونمایی منتظر بمانیم تا ببینیم سامسونگ درنهایت گوشی هوشمند جدید خود را با چه مشخصاتی به بازار عرضه خواهد کرد. 

با فاصله‌گرفتن هرچه‌بیشتر انویدیا و AMD از قابلیت‌های SLI و کراس‌فایر، به‌نظر می‌رسد رؤیای نصب چند کارت گرافیک روی یک سیستم (multi-GPU) برای گیمرها از بین رفته است. اخیرا لیزا سو، مدیرعامل AMD، گفته است این شرکت روی فناوری کراس‌فایر چندان متمرکز نیست و درمقابل، انویدیا نیز مدتی است که در کارت‌های گرافیک‌ جدیدش SLI را کنار گذاشته و به NVLink روی‌ آورده که فناوری مشابهی با تفاوت‌های اساسی است.

اگرچه NVLink هم مثل SLI برای اتصال دو پردازنده‌ی گرافیکی به یکدیگر و ارتقای عملکرد کلی به‌کار می‌رود، انویدیا کمی درباره‌ی فناوری جدید خود محتاطانه عمل می‌کند و تمایلی برای ذکر عملکرد بهتر آن در مقایسه با SLI ندارد. درعوض، این شرکت قصد دارد نحوه‌ی عملکرد کارت‌های گرافیک حرفه‌ای کوادرو در حالت اتصال چند پردازنده‌‌ی گرافیکی به یکدیگر را به کارت‌های گرافیک معمولی کاربران نیز گسترش دهد. هدف مبهمی که انویدیا آن را دنبال می‌کند، افزایش بازی‌هایی در آینده است که از پیکربندی چند کارت گرافیکی پشتیبانی می‌کنند.

پهنای باند افزایش‌یافته‌ در فناوری NVLink به کارت‌های گرافیک‌ اجازه می‌دهد عملکرد بهتری درکنار هم داشته باشند و این می‌تواند در آینده مزایای بارزتری برای استفاده از بیش از یک پردازنده‌ی گرافیکی به‌همراه داشته باشد. بااین‌حال، این امر به سازندگان بازی‌های کامپیوتری و بهره‌بردن آن‌ها از فناوری جدید وابسته است.

همان‌طورکه در فناوری SLI مشاهده کردیم، ممکن است این اتفاق هرگز رخ ندهد. تعداد گیمرهایی که می‌توانند از بیش از یک کارت گرافیک RTX انویدیا با فناوری NVLink استفاده کنند، بسیار کم هستند و بسیاری از سازندگان بازی‌های کامپیوتری بر این عقیده خواهند بود که این تعداد ارزش وقت‌گذاشتن برای پشتیبانی کامل از فناوری یادشده را ندارد. درنتیجه، این خطر وجود دارد که NVLink نیز نادیده گرفته شود و بی‌استفاده بماند. 

اگر انویدیا و سازندگان بازی‌های کامپیوتری برای سازگاری محصولات خود با NVLink تلاش کنند، این اقدام می‌تواند آخرین خنجر بر پیکره‌ی فناوری قبلی باشد. در همین‌ حال، با توجه به اظهارات صریح لیزا سو درباره‌ی فناوری استفاده از چند پردازنده‌ی گرافیکی، به‌نظر نمی‌رسد AMD جایگزین جدیدی برای کراس‌فایر، رقیب SLI، داشته باشد.

با توجه به مطالب گفته‌شده، آینده‌ی دنیای گیمینگ با چند کارت گرافیک در هاله‌ای از ابهام قرار دارد؛ اما آیا این موضوع بدی است؟

تلاش برای رسیدن به جایگاه واقعی

درحالی‌که داشتن چند کارت گرافیک در کامپیوتر گیمینگ برای ارتقای عملکرد منطقی به‌نظر می‌رسد، در دنیای واقعی این قابلیت هیچ‌گاه نتوانسته است به جایگاه واقعی خود برسد و حداکثر عملکرد ممکن را ارائه دهد. شاید بتوان بزرگ‌ترین عامل محدودکننده را قانون «بازده نزولی» دانست که سیستم‌هایی با چند کارت گرافیک با آن مواجه هستند؛ یعنی با اضافه‌کردن یک پردازنده‌ی گرافیکی اضافی، قدرت پردازش گرافیکی سیستم شما دوبرابر نمی‌شود و در بهترین حالت‌ها، این کار موجب ارتقای ۵۰ درصدی عملکرد می‌شود.

ممکن است در وهله‌ی اول این میزان چندان هم بد به‌نظر نرسد؛ ولی باید به‌یاد داشت این میزان افزایش عملکرد در بهترین حالت ممکن است و در همه‌ی بازی‌ها نمی‌توان به چنین عملکردی رسید. این‌ در حالی است که برای اضافه‌کردن کارت گرافیک جدید، باید پول کامل آن را بپردازید؛ ولی به همان میزانی که پول پرداخت می‌کنید، ارتقایی در عملکرد سیستم دریافت نمی‌کنید. این شرایط با اضافه‌کردن کارت گرافیک سوم و چهارم بدتر هم می‌شود؛ چراکه عملکرد خروجی هربار کمتر می‌شود. بنابراین، اضافه‌کردن کارت گرافیک به سیستم را باید روشی بسیار پرهزینه با بازدهی اندک به‌شمار آورد.

همان‌طورکه بسیاری از گیمرهای کامپیوترهای شخصی دریافته‌اند، روش مطمئن‌تر و مقرون‌به‌صرفه‌تر برای ارتقای عملکرد سیستم، خریدن یک کارت گرافیک قوی‌تر است، نه خرید دو کارت گرافیک ضعیف. افزون‌بر‌این، پرداختن پول بیشتر را نمی‌توان تنها هزینه‌ی استفاده از چند کارت گرافیک دانست. استفاده از کارت‌های گرافیک متعدد باعث افزایش مصرف انرژی رایانه می‌شود و علاوه‌بر افزایش هزینه‌ی قبض برق، حرارت بیشتری تولید می‌کند و رایانه‌ای با سروصدای بیشتر به‌همراه دارد. اغلب گیمرها تمایل ندارند چنین هزینه‌هایی را بپردازند.

یک دور باطل

استفاده‌ی کم از فناوری‌های SLI و کراس‌فایر به‌نوعی باعث پدیدآمدن یک دور باطل شده است. یکی از مهم‌ترین ایرادهایی که به استفاده از چند کارت گرافیک در یک سیستم گرفته می‌شود، کمبود پشتیبانی از آن‌ها ازنظر تعداد بازی‌ها و درایور است. بسیاری از افرادی که از SLI و کراس‌فایر استفاده می‌کنند، متوجه می‌شوند تعداد زیادی از بازی‌ها به‌سادگی وجود یک کارت گرافیک اضافه را نادیده می‌گیرند و از هزینه‌ای که کاربر برای افزایش قدرت و عملکرد گرافیکی سیستم خود پرداخته است، هیچ استفاده‌ای نمی‌کنند. از آن بدتر، حتی بعضی از بازی‌ها با پیکربندی چند کارت گرافیکی مشکل دارند که باعث افت عملکرد نهایی پردازنده گرافیکی در آن‌ها می‌شود.

با کاهش تعداد افرادی که در سیستم خود از چند کارت گرافیک استفاده می‌کنند، سازندگان بازی‌ها نیز علاقه‌ی کمتری به پشتیبانی از این فناوری نشان می‌دهند. این باعث می‌شود گیمرهای به‌مراتب بیشتری داشتن چند کارت گرافیک را رها کنند و در سمت مقابل، سازندگان بازی‌ها نیز به پشتیبانی از این فناوری بی‌علاقه‌تر شوند و این دور باطل به‌ همین شکل ادامه می‌یابد. بنابراین، باید فناوری SLI انویدیا و کراس‌فایر AMD را مرده بدانیم؛ اما آیا این چیز بدی است؟

کارت‌های گرافیک جدید منجی می‌شوند

جواب ما به پرسش بالا «خیر» است. جدیدترین کارت‌های گرافیک عرضه‌شده‌ی انویدیا و AMD قدرت خیره‌کننده‌ای دارند؛ به‌ویژه در محصولات پرچم‌دار، کارت گرافیک جدید می‌تواند به‌راحتی هر بازی را با حداکثر تنظیمات گرافیکی و رزولوشن 1080p اجرا کند که هنوزهم محبوب‌ترین رزولوشن بین کاربران است.

در بین عده‌ی کمی از گیمرهای رایانه‌ای که از مانیتورهایی با رزولوشن بیشتر مثل 1440p استفاده می‌کنند، برای داشتن تجربه‌ای عالی از بازی بازهم به بیش از یک کارت گرافیک نیازی نیست. برای رزولوشن‌های 4K و بالاتر ممکن است بعضی از کارت‌های گرافیک دچار مشکل شوند؛ ولی با اعمال اندکی تغییرات روی کارت‌های گرافیک قدرتمند و صرف‌نظر از بخشی از تنظیمات گرافیکی، می‌توان بازی‌ها را با داشتن تجربه‌ای بهتر از بسیاری از کنسول‌ها اجرا کرد.

بنابراین، نباید از انقراض سیستم‌هایی با چند کارت گرافیک نگران بود. هنوز سیستم‌هایی با چند کارت گرافیک وجود دارند که قدرت پردازشی فوق‌العاده‌ای به‌نمایش می‌گذارند؛ ولی ایده‌ی عوض‌کردن دو کارت گرافیک با یک پردازنده‌ی گرافیکی قدرتمندتر مقبولیت بیشتری یافته است. اگرچه هنوز نیم‌نگاهی به فناوری NVLink انویدیا و سرنوشت آن داریم، از دیدگاه ما دنیای گیمینگ با چند کارت گرافیک به‌پایان رسیده است.

به‌دنبال کشف باگ امنیتی جدیدی در مرورگر گوگل کروم، گوگل به کاربران خود توصیه می‌کند مرورگر خود را به‌سرعت به‌روزرسانی کنند. در غیر این‌ صورت، هکرها می‌توانند از راه دور به سیستم کامپیوتری آن‌ها حمله کنند.

این آسیب‌پذیری دستگاه‌های ویندوز‌ و macOS و لینوکس را تحت‌تأثیر قرار می‌دهد؛ ولی مشکلی برای گوشی‌های هوشمند با سیستم‌عامل اندروید و iOS ایجاد نخواهد کرد. هکرها می‌توانند از راه دور کدهای کروم را تهدید کنند و به‌راحتی و از راه دور روی سیستم هک‌شده بدافزار نصب کنند و داده‌های حساس کاربران را بدزدند و از سد سیستم‌های امنیتی عبور کنند.

با توجه به اینکه سیستم‌های کامپیوتری وابسته به بخش دولتی و شرکت‌های تجاری بزرگ حاوی داده‌های حساس و مهمی هستند، بیش از سایر کاربران درمعرض حمله‌ی هکری هستند. درعین‌حال، کاربران عادی نیز باید درباره‌ی به‌روزرسانی مرورگر خود و درامان‌ماندن از حمله‌ی هکری بیشتر دقت کنند.

مرورگر کروم به‌صورت خودکار به آخرین نسخه‌ به‌روزرسانی می‌شود؛ اما درصورتی‌که از به‌روزرسانی نسخه‌ی مرورگر خود مطمئن نیستید، در منو اصلی به قسمت Help بروید و About Chrome را باز کنید. کاربرانی که از نسخه‌های مرورگر قبل از نسخه‌ی 76.0.3809.132 استفاده می‌کنند، درمعرض حمله‌ی هکری قرار دارند. 

تاکنون هیچ گزارشی مبنی بر استفاده‌ی هکرها از آسیب‌پذیری جدید گوگل کروم گزارش نشده است؛ اما اگر کاربران از نسخه‌ی به‌روزرسانی‌نشده‌ی مرورگر استفاده کنند، ممکن است هکرها بتوانند ازطریق مرورگر کدهای مرتبط را اجرا کنند. درنهایت، هکرها می‌توانند داده‌های حساس کاربران را ببینند، داده‌ها را حذف کنند یا تغییر دهند، نرم‌افزار جدید نصب یا حتی حساب کاربری جدیدی با اجازه‌ی ادمین ایجاد کنند. مرکز امنیت اینترنتی گوگل به کاربران توصیه کرده است برای جلوگیری از آسیب‌پذیری، مرورگر گوگل کروم را به‌سرعت به‌روزرسانی کنند.

شیائومی با معرفی ردمی نوت ۸ پرو توانست عنوان «اولین گوشی با دوربین ۶۴ مگاپیکسلی» را به تلفن هوشمند خود اختصاص بدهد. همچنین، اولین گوشی شیائومی با دوربین چهارگانه و اولین گوشی معرفی‌شده با پردازنده‌ی Helio G90T است؛ پردازنده‌ای که به‌گفته‌ی شیائومی با تمرکز روی اجرای بازی‌‌ها ساخته شده است. درادامه، شاهد تصاویر رسمی کالبدشکافی این گوشی هوشمند هستیم و آن‌ها را بررسی خواهیم کرد.

با توجه به تصاویر کالبدشکافی، پردازنده‌ی Helio G90T با لوله‌ای مسی به شاسی آلومینیومی زیر خود متصل شده است تا هرچه‌بهتر حرارت را از خود دفع کند. همچنین، در این تصاویر حافظه‌ی رم از نوع LPDDR4x و حافظه‌ی UFS 2.1 دیده نمی‌شود. چند تراشه‌ی دیگر از برند مدیاتک وجود دارند؛ ولی وظیفه‌ی شارژ برعهده‌ی تراشه‌ی کوالکام گذاشته شده است؛ درنتیجه، نوت ۸ پرو از شارژ سریع کوالکام نسخه‌ی 4.0 پلاس پشتیبانی می‌کند. ناگفته نماند این پردازنده‌ به‌طور هم‌زمان از شارژ سریع مدیاتک (PumpExpress 4.0) نیز پشتیبانی می‌کند.

حسگر ۶۴ مگاپیکسلی با حسگر ۲ مگاپیکسلی عمق‌سنج همراه شده‌ است و حسگرهای ۸ مگاپیکسلی دوربین عریض و حسگر ماکرو هم واحد‌های مجزایی هستند. یکی از نکاتی که با توجه به این تصاویر به آن پی‌‌ می‌بریم، یکپارچه‌بودن شیشه‌ی محافظ لنز‌ها با حسگر اثرانگشت است. همچنین، اگر به تصاویر دقت کنید، خطوط زرد محل قرارگیری آنتن‌های 2G/3G/4G در بالا و پایین دستگاه هستند و چند آنتن وای‌فای نیز مشاهده می‌شود. جالب است بدانید خطوط سبز در کناره‌های گوشی برای افزایش مقاوت ردمی نوت ۸ پرو درمقابل سقوط ساخته شده‌اند.

مرسدس بنز GLB 250 به یک پیشرانه‌ی توربو با قدرت ۲۲۱ اسب‌بخار مجهز است. با اینکه ۲۲۱ اسب‌بخار قدرت کمی نیست و پاسخ‌گوی استفاده‌ی روزمره‌ی بسیاری از افراد است، مرسدس بنز بالاخره نسخه‌ی قوی‌تری از GLB را رونمایی کرد. این مدل که برای سال ۲۰۲۰ وارد بازار خواهد شد، با کد GLB 35 شناخته می‌شود. مدل جدید AMG GLB 35 نه‌تنها قدرت بیشتری دارد؛ بلکه توانایی‌های آفرود آن نیز در مقایسه با نسخه‌ی استانداردش بیشتر است. 

این مدل نیز از همان پیشرانه‌ی چهار سیلندر دولیتری مدل GLB 250 استفاده می‌کند؛ ولی قدرت آن افزایش پیدا کرده است. مرسدس بنز با افزایش فشار توربوشارژر در این پیشرانه توانسته قدرت آن را به ۳۰۲ اسب‌بخار و گشتاور آن را نیز به ۴۰۰ نیوتن‌متر برساند. این کراس‌اور هفت‌نفره با این مشخصات می‌تواند سرعت خود را در ۵.۱ ثانیه از حالت سکون به ۱۰۰ کیلومتربرساعت برساند. حداکثر سرعت GLB 35 نیز به‌صورت الکترونیکی روی ۲۵۰ کیلومتر‌بر‌ساعت محدود شده است. 

انتقال نیرو در مرسدس AMG GLB 35 با استفاده از جعبه‌دنده‌ی هشت‌سرعته دو‌کلاچه در سیستم چهارچرخ محرک مرسدس بنز به‌نام 4Matic انجام می‌شود. مرسدس بنز GLB در حالت استاندارد حالت‌های رانندگی اکو و اسپرت را دارد؛ اما در در نسخه‌ی AMG حالت‌های رانندگی شامل مسیرهای لغزنده، کامفورت، اسپرت، اسپرت‌پلاس و شخصی‌سازی هستند. 

متخصصان AMG سیستم تعلیق GLB را به‌طور کامل بازنگری کرده‌اند. سیستم فرمان و میل موج‌گیر‌های جدیدی در محور جلو این خودرو استفاده شده‌اند که دینامیک رانندگی را افزایش می‌دهند و از حرکات اضافی بدنه در پیچ‌ها نیز جلوگیری می‌کنند. خریداران مدل GLB 35 می‌توانند به‌صورت سفارشی سیستم تعلیق AMG Ride Control را برای خودرو خود سفارش دهند. این سیستم براساس شرایط مسیر به‌طور خودکار عملکرد هریک از کمک‌فنرها را به‌صورت الکترونیکی کنترل می‌کند. سیستم فرمان این مدل به سرعت حساس حساس و برای متوقف‌کردن خودرو نیز از ترمزهای چهارپیستونه‌ی AMG استفاده شده است. 

در بخش خارجی نیز، تغییراتی در این مدل اعمال شده‌ است تا مدل AMG ظاهر اسپرتی داشته باشد. این خودرو اولین نسخه‌ی AMG با کد 35 است و از جلوپنجره‌ی اسپرت و رینگ‌های ۱۹ اینچی جدید AMG10 و کالیپرهای ترمز نقره‌ای‌رنگ استفاده می‌کند. خریداران همچنین می‌توانند رینگ‌های ۲۰ و ۲۱ اینچی را هم برای خودرو خود سفارش دهند که هریک از آن‌ها در دو رنگ عرضه می‌شوند. 

درون کابین GLB 35 امکاناتی مانند سیستم اطلاعات و سرگرمی MBUX، نمایشگر مرکزی بزرگ و صفحه‌نمایش لمسی روی کنسول و کلیدهای لمسی روی فرمان وجود دارند. روی صندلی‌ و داشبورد نشان AMG دیده می‌شود که نمای داخلی را کاملا از مدل GLB 250 متمایز می‌کند. مرسدس AMG GLB 35 اواخر سال ۲۰۲۰ به بازار جهانی می‌رسد و قیمت نهایی این مدل با نزدیک‌شدن به زمان عرضه، اعلام خواهد شد.