شرکت "اسپیس ایکس" هم اکنون مشغول ساخت نمونه اولیه فضاپیمای "استارشیپ" در تگزاس و فلوریدا است. به همین دلیل ایلان ماسک هم عکسی از آن منتشر کرد.

آژانس فضایی آمریکا(ناسا) در پی فرارسیدن هفتمین سالگرد فرود مریخ‌نورد "کنجکاوی" بر سیاره سرخ یکی از تصاویر گرفته شده توسط این کاوشگر را منتشر کرده و اطلاعاتی از این ۷ سال را ذکر کرده است.

به گزارش تارنمای شرکت موشکی و فضایی انرگیا، شورای عالی طراحان این شرکت مجوز پرتاب ناو کیهانی سایوز ام.اس-14 را به سرنشینی آدمک موسوم به "فدور" به عنوان اولین فضانورد رباتی صادر کرد. این پرتاب باید روز 22 اوت انجام شود.

برای کسانی که سبک زندگی نسبتاً فعالی دارند و ترجیح می‌دهند در شهرهای شلوغ از سایر وسایل حمل‌ونقل به‌جایخودرو یا وسایل نقلیه عمومی استفاده کنند، آئودی اسکوتر برقی پیشنهاد می‌کند. اسکوتر ای-ترون (E-Tron) که فعلاً‌ در مرحله‌ی طرح مفهومی قرار دارد، تا سال آینده با قیمت ۲ هزار یورو (حدود ۲۲۲۱ دلار) در آلمان عرضه می‌شود. وزن آن فقط ۱۲ کیلوگرم و بسیار تطبیق‌پذیر است، زیرا می‌توان آن را در صندوق عقب خودرو جا داد یا روی زمین کشید.

در حالتی که باتری کاملاً شارژ باشد، ای-ترون مسیری حدود ۲۰ کیلومتر را طی می‌کند و به لطف فناوری‌هایی مانند بازیابی انرژی جنبشی، بیشینه‌ی سرعت آن تا ۲۰ کیلومتربرساعت می‌رسد. اسکوترسوار می‌تواند با یک دست از آن استفاده و با پاها کنترلش کند و دسته‌هایی برای ترمز و سرعت‌گیری دارد. ایمنی بیشتر توسط ترمز هیدرولیکی تأمین می‌شود.

دسته‌ی فرمان، باتری و اجزای الکترونیکی را در خود نگه می‌دارد و همچنین وضعیت شارژ باتری را نشان می‌دهد. علاوه بر این، مالکین اسکوتر برقی آئودی می‌تواند ویژگی‌های سواری را از طریق رابط بلوتوث تنظیم کنند که امکان محافظت در برابر سرقت را نیز ارائه می‌دهد. سواری با آن در معابر عمومی امری قانونی است زیرا از چراغ‌های جلو، چراغ روشنایی روز، چراغ‌های عقب و چراغ ترمز بهره می‌برد. می‌توان تخته‌ی زیر پا را با چوب یا فیبر کربن در رنگ‌های خاکستری و سیاه سفارش دارد.

تورستن شرادر، مدیر پروژه‌ی میکرو موبیلیتی در این زمینه گفت:

ما با اسکوتر برقی آئودی ای-ترون به مشتریان ساکن شهرها که به‌دنبال حمل‌ونقل پویا هستند، راحتی ارائه می‌دهیم. اسکوترسواران می‌توانند دست خود روی دسته فرمان نگه دارند و با پاهایشان از طریق تغییر وزن، اسکوتر را مانند اسکیت‌بورد کنترل کنند. محورهای متحرک با چهار چرخ، چرخش‌های غیر معمول را امکان‌پذیر می‌سازند. البته اسکوتر برقی آئودی ای-ترون به‌طور مستقیم به سمت جلو نیز پیش می‌رود. اما احساس واقعی سرعت فقط وقتی ایجاد می‌شود که با آن روی آسفالت حرکت کنید و این کار با اسکوتر مفهومی جدید ما، به طرز شگفت‌آوری آسان است.

آئودی ممکن است اسکوتر برقی ای-ترون را برای ناوگان یا گروه‌های خاصی از کاربران عرضه کند؛ اما مسئولان این شرکت در حال سنجیدن امکان عرضه‌ی آن برای خریداران خودروهای الکتریکی هستند. در این سناریو، اسکوتر برقی با استفاده از سوکت اختصاصی در صندوق عقب شارژ می‌شود و می‌تواند وسیله‌ی مناسبی برای حرکت از فضای پارکینگ تا مقصد نهایی باشد.

بعد از قرار گرفتن نام هواوی در فهرست سیاه تجاری آمریکا شایعه شده بود که غول فناوری چینی قصد دارد در سه‌ماهه‌ی چهارم سال جاری، گوشی هوشمندی با سیستم‌عامل اختصاصی خود، هانگ منگ به بازار عرضه کند. باتوجه به آخرین اخبار منتشرشده، می‌توان به‌جرات گفت که هواوی میت ۳۰ پرو با سیستم‌عامل اندروید معرفی نخواهد شد.

ماه گذشته‌، کاترین چن، یکی از مدیران اجرایی هواوی اعلام کرد که سیستم‌عامل هانگ منگ جایگزین سیستم‌عامل اندروید نیست. کاترین چن به این موضوع اشاره کرده بود که سیستم‌عامل هانگ منگ کاربرد صنعتی دارد و قرار نیست در گوشی‌های هوشمند مورد استفاده قرار گیرد. 

انتظار می‌رود سیستم‌عامل جدید چینی‌ها، جمعه‌ی آینده هم‌زمان با کنفرانس سالیانه‌ی توسعه‌دهندگان هواوی به‌صورت رسمی معرفی شود. به‌نظر می‌رسد نخستین دستگاهی که با سیستم‌عامل هانگ منگ به بازار عرضه می‌شود، خانواده‌ی تلویزیون‌های هوشمند آنر باشند. این سیستم‌عامل زمان تأخیر پایین‌تری نسبت به سیستم‌عامل اندروید و iOS دارد و براساس اعلام رن ژنگفی، مدیر ارشد اجرایی هواوی زمان تأخیر پردازش سیستم‌عامل جدید کمتر از ۵ میلی‌ثانیه خواهد بود.

اواخر تیرماه، تصاویر منتسب به صفحه‌نمایش میت ۳۰ پرو فاش شد. تصاویر منتشرشده از پنل پشتی این گوشی هوشمند نیز خبر از معرفی دستگاهی با پنل پشتی گلس می‌دهد. باتوجه به رندرهایی که تاکنون از هواوی میت ۳۰ پرو به‌اشتراک گذاشته شده است، باید منتظر دستگاهی با طراحی ماژول دایره‌ای شکل دوربین پنل پشتی دستگاه باشیم. با وجود این، اواخر ماه گذشته گزارش دیگری منتشر شد که ادعا می‌کرد گوشی هوشمند جدید هواوی از طراحی دوربین مربع‌شکل بهره خواهد برد. در کنار تمامی اخبار مختلفی که تاکنون در مورد هواوی میت ۳۰ پرو منتشر شده است، Slashleaks رندر جدیدی از این دستگاه به اشتراک گذاشته که طراحی دایر‌ه‌ای شکل ماژول دوربین پنل پشتی میت ۳۰ پرو را تأیید می‌کند. رندر جدید، تصاویر قبلی منتسب به نمایشگر دستگاه را نیز تأیید می‌کند. ظاهراً باید منتظر دستگاهی با نمایشگر دارای انحنای لبه، حاشیه‌های باریک و بریدگی بالای نمایشگر بزرگ باشیم.

هواوی میت ۳۰ پرو با دوربین دوگانه ۴۰ مگاپیکسلی معرفی می‌شود 

هواوی میت ۳۰ پرو احتمالا با تراشه‌ی اختصاصی کرین ۹۹۰ هواوی در ماه سپتامبر (شهریورماه)‌ به‌صورت رسمی معرفی می‌شود. تراشه‌ی ۷ نانومتری مذکور توسط های‌سیلیکون توسعه یافته است و توسط TSMC تولید می‌شود و انتظار می‌رود از قابلیت اتصال به شبکه‌ی اینترنت پرسرعت 5G پشتیبانی کند. زمانی‌که آمریکا، هواوی را در فهرست سیاه تجاری خود قرار داد، برخی شرکت‌ها روابط تجاری خود را با غول فناوری چینی محدود یا قطع کردند. اوایل خردادماه گفته شد که ARM روابط تجاری با هواوی را برای تولید تراشه‌ تعلیق کرد. هواوی تراشه‌ی کرین را برپایه‌یمعماری ARM تولید می‌کند و با تحریم ARM مشکلات بسیاری برای چینی‌ها پیش خواهد آمد. البته بایددر نظر داشته باشیم که برخی مجوزهای هواوی به تاریخی قبل از ۱۶ ماه مه (۲۶ اردیبهشت‌ماه) که غول فناوری چینی در فهرست سیاه تجاری ایالات متحده قرار گرفت، باز می‌گردد.

هواوی میت ۳۰ پرو از ظرفیت حافظه‌ی رم ۸ گیگابایتی و حافظه‌ی داخلی ۱۲۸ گیگابایتی به‌علاوه‌ی باتری ۴۲۰۰ میلی‌آمپرساعتی بهره خواهد برد. باتوجه به اطلاعات منتشرشده، این گوشی هوشمند، دستگاهی با دوربین دوگانه‌ی ۴۰ مگاپیکسلی در پنل پشتی دستگاه خواهد بود که در ماژول دایره‌ای شکل قرار گرفته‌اند. دوربین اصلی دستگاه مشخصاتی مانند دوربین هواوی پی ۳۰ پرو دارد. در نتیجه انتظار می‌رود میت 30 پرو با دوربین ۴۰ مگاپیکسلی و حسگر ۱/۱.۵۵ اینچی در کنار دوربین ۴۰ مگاپیکسلی دیگری با حسگر ۱/۱/۷ اینچی معرفی شود. دوربین ثانویه برای تصویربرداری فوق عریض با زاویه‌ی دید ۱۲۰ درجه مناسب است.

دوربین تله‌فوتو ۸ مگاپیکسلی این دستگاه نیز از قابلیت بزرگنمایی اپتیکال ۵ برابری درکنار قابلیت بزرگنمایی هیبریدی ۱۰ برابری بهره می‌برد. اگر شایعه‌های منتشرشده صحت داشته باشد، میت ۳۰ پرو از حسگر ToF بهره خواهد برد. حسگر زمان پروازی زمان لازم برای رسیدن نور مادون قرمز از سوژه به دوربین را اندازه‌گیری می‌‌کند. باتوجه به اینکه سرعت نور مادون قرمز مشخص است، از این حسگر برای ایجاد نقشه‌های سه‌بعدی در جهت تشخیص هویت بیومتریک چهره استفاده می‌شود تا بتوان اطلاعات بیشتری از عمق تصویر دراختیار داشت. در نتیجه حسگر ToF می‌تواند برای تصویربرداری پرتره و بهبود اثر بوکه به‌کار برده شود. درنظر داشته باشید که این قابلیت‌ها در مورد حالت تصویربرداری ویدئویی Pro صادق است. 

انتظار می‌رود هواوی میت ۳۰ پرو با حسگر اثر انگشت زیر نمایشگر، مقاوم در برابر نفوذ گرد و غبار با IP68 و فناوری شارژ بی‌سیم معکوس معرفی و به بازار عرضه شود. میت ۳۰ پرو در کنار گوشی هوشمند کوچکتر میت ۳۰ و میت ۳۰ ایکس مخصوص گیمینگ، ماه اکتبر معرفی می‌شود. به‌نظر نمی‌رسد گوشی‌های هوشمند جدید هواوی یا دیگر دستگاه‌هایی غول فناوری چینی در بازار ایالات متحده عرضه شوند. هواوی قبل از تحریم، روی تولید اسپیکر هوشمند برپایه‌ی گوگل اسیستنت کار می‌کرد تا در بازار آمریکا آن را به‌فروش برساند. اما به‌محض اینکه تحریم‌های اقتصادی علیه چینی‌ها از سوی ترامپ کلید خورد، همکاری گوگل در تولید اسپیکر با هواوی نیز به‌سرعت منحل شد.

آکواریوم‌ها، گوشه‌ای از دنیای زیرآب دریاها را به ما نشان می‌دهند؛ درواقع، اقیانوس‌ها و پهنه‌های آب شیرین مملو از حیات دریایی، انواع گوناگون حیوانات و گیاهان و ارگانیسم‌هایی هستند که دنیای ما را به‌وجود آورده‌اند. به همین دلیل بازدید از آکواریوم‌ها اولین گام برای آموزش به کودکان است تا نحوه‌ی مراقبت از کره‌ی زمین را بیاموزند. آکواریوم‌های متعددی در سراسر دنیا وجود دارد، به‌طوری‌که طبق اعلام MarineBio Conservation Society، بیش از ۲۰۰ آکواریوم دریایی و مراکز حیات اقیانوسی در دنیا فعالیت می‌کنند. هرچند در این مقاله قصد داریم، شما را با ۱۰ آکواریوم برتر دنیا آشنا کنیم.

۱-آکواریوم جورجیا، آنتالیا، آمریکا

آکواریوم جورجیا (Georgia Aquarium) در آنتالیا، ۱۰ هزار آبزی دارد که در بیش از ۳۷٫۸ میلیون لیتر آب درحال شنا هستند و به‌همین دلیل بزرگ‌ترین آکواریوم ایالات متحده به‌حساب می‌آید. برخی از بزرگ‌ترین ماهی‌های دنیا در این آکواریوم نگه‌داری می‌شوند و افراد نترس و ماجراجو می‌توانند حتی با کوسه نهنگ‌ها شنا کنند.

برای کودکان نیز محوطه‌ای درنظر گرفته‌شده است تا دست خود را در استخری مملو از بچه کوسه و پرتوماهی کرده و حیوانات را نوازش کنند، در این میان بچه بیل‌کله نیز به‌چشم می‌خورد که چشم‌هایی در پشت سرش دارد. اگر به این آکواریوم رفتید، از نمایش دلفین‌ها نیز دیدن کنید که مربیان، زیبایی، ‌ورزشگری و هوش دلفین‌های پوزه‌بطری معمولی را به شما نشان می‌دهند.

۲- امپراتوری اقیانوس چیملانگ، هنگکین، چین

آیا می‌دانید بزرگ‌ترین آکواریوم دنیا کجا است؟ امپراتوری اقیانوس چیملانگ (Chimelong Ocean Kingdom) در هنگکین چین قرار دارد و شامل هشت محوطه‌ی موضوعی در یک پارک است که هریک بخش متفاوتی از اقیانوس را نشان می‌دهند. نمایشگاه کوسه نهنگ چیملانگ، مناظری خیره‌کننده از یکی از بزرگ‌ترین جانوران دنیا را به‌کمک پنجره‌ی بسیار بزرگ تماشا پیشکش بازدیدکنندگان می‌کند. در این آکواریوم همچنین یک جزیره‌ی دلفین،‌ لانه‌ی سمور آبی و تئاتر شیرهای دریایی نیز وجود دارد، جایی‌که این شیرهای دریایی حرکات آکروباتیک را با آهنگ‌های تانگو، راک و سامبای برزیلی به‌نمایش می‌گذارند.

اگر تمایل دارید که سفری برنامه‌ریزی شده و راحت به چین داشته باشید، می‌توانید از میان فهرست تورهای ده‌ها آژانس معتبر در کجارو، قیمت انواع تورها به مقصد دلخواه‌تان را مقایسه کنید و ازطریق آژانس‌های همکار کجارو، تور ارزان چین را بخرید.

۳-پارک حیات دریایی، سنتوزا، سنگاپور

پارک حیات دریایی (Marine Life Park) در جزیره‌ی سنتوزا سنگاپور قرار دارد و محل زندگی بیش از ۱۰۰ هزار آبزی از ۱۰۰۰ گونه‌ی مختلف است که به ۵۰ زیستگاه مختلف دنیا تعلق دارند. موزه‌ی برخورد با کوسه، به بازدیدکنندگان اجازه می‌دهد تا در فاصله‌ی کمی از  برخی از مخفی‌ترین شکارچیان اقیانوس نظیر کوسه‌ی سرچکشی، کوسه‌های سندبار و کوسه‌های سیلورتیپ شنا کنند. بازدیدکنندگان همچنین می‌توانند دلفین‌های پوزه‌بطری معمولی منطقه‌ی هند-آرام را از نزدیک ببینند. پس از تماشای این آبزیان، به‌سراغ سرسره‌های آبی پرسرعت و رودخانه‌ی ماجراجویی در پارک آبی ادونچر کاو بروید که درست کنار آکواریم قرار دارد.

اگر می‌خواهید به سنگاپور سفر کنید، کجارو انواع تورهای لحظه آخری سنگاپور را در اختیارتان قرار داده است تا بتوانید با مقایسه قیمت، امکانات تورها و همچنین آژانس‌های برگزارکننده، تور دلخواهتان را با هزینه کمتری رزرو کنید.

۴-آکواریوم دبی مال، دبی، امارات متحده عربی

دبی مال، دومین مرکز خرید بزرگ دنیا محسوب می‌شود که فقط به خرید اختصاص ندارد و گردشگران می‌توانند از آکواریوم آن نیز استفاده کنند که در طبقه‌ی سوم مرکز خرید قرار دارد. آکواریوم دبی مال (Dubai Mall Aquarium) نه‌تنها بیش از ۳۳ هزار آبزی دارد، بلکه بزرگ‌ترین مجموعه از کوسه ببرهای ماسه‌ای را نیز در خود جای داده است. شهرت این آکواریوم به‌خاطر تونل ۴۸ متری آن است،‌ جایی‌که بازدیدکنندگان می‌توانند غذادادن غواصان به کوسه‌ها و پرتوماهی‌ها را در طول روز مشاهده کنند. برای علاقه‌مندانی که دوست دارند، آبزیان را از نزدیک‌تر ببینند،‌ توری ۳۰ دقیقه‌ای از فضاهای پشت صحنه ارائه می‌شود که می‌توانند خودشان به بچه کوسه‌ها غذا بدهند و درباره‌ی برنامه‌ی تولیدمثل کوسه‌های این مرکز مطلع شوند.

اگر برای سفر به دبی برنامه‌ریزی می‌کنید، می‌توانید تور دبی را در کجارو جستجو کرده و بهترین آفر تور را از میان آژانس‌های معتبر مسافرتی با پایین‌ترین قیمت خریداری کنید. همچنین برای داشتن برنامه‌ریزی دقیق‌تر برای سفر خود، کجارو فهرست کاملی از جاهای دیدنی دبی را در اختیار شما قرار داده است که ضمن کسب اطلاعات لازم درباره آن‌ها، سفر راحت‌تر و بهتری به دبی داشته باشید.

۵-آکواریوم شِد، شیکاگو، ایلینوی

آکواریوم شِد (Shedd Aquarium) در سال ۱۹۳۰ در شیکاگو افتتاح شد و یکی از قدیمی‌ترین آکواریوم‌های دنیا به‌حساب می‌آید. در این آکواریم، سمور آبی، تاس‌ماهی نارنجی، لاک‌پشت رودخانه‌ای عظیم‌الجثه، کوسه باله سیاه آب‌سنگی و سایر آبزیان زندگی می‌کنند. علاوه‌براین، آکواریوم شد به‌طور اختصاصی تجربیات آموزشی را برای همه‌ی بازدیدکنندگان از هر سن‌وسالی ارائه می‌کند.

علاقه‌مندان همچنین می‌توانند از راهنمای صوتی رایگان استفاده کنند که شرح مفصلی از به‌یادماندنی‌ترین گونه‌های این آکواریوم، از جمله داستان نجات باورنکردنی نیکل، لاک‌پشت‌ سبز دریایی، را در اختیار آن‌ها می‌گذارد. برای بازدیدکنندگان عاشق پنگوئن نیز این امکان فراهم شده است تا از نزدیک آن‌ها را ببینند و لمس کنند و ضمن یادگیری درباره‌ی آناتومی بدن پنگوئن ماژلان، فصل لانه‌سازی و تلاش‌های آکواریوم برای محفاظت از این پنگوئن‌ها در آفریقای جنوبی، به آن‌ها غذا بدهند.

۶-آکواریوم اقیانوس‌شناسی، والنسیا، اسپانیا

«شهر علم و هنر» (City of Arts and Sciences)، مجتمع تفریحی و فرهنگی زیبایی در شهر والنسیا اسپانیا است و مهم‌ترین جاذبه‌ی گردشگری مدرن این شهر به حساب می‌آید. آکواریوم اقیانوس‌شناسی (L'Oceanogràfic) در داخل این مجموعه قرار دارد و تجربه‌ی جامعی از آبزیان را پیشکش علاقه‌مندان می‌کند. طولانی‌ترین تونل زیرآبی اروپا در همین آکواریوم وجود دارد، جایی‌که بازدیدکنندگان می‌توانند از نزدیک بیش از ۱۰۰ کوسه از ۲۱ گونه‌ی مختلف را تماشا کنند. آکواریوم اقیانوس‌شناسی به نیلوفر آبی شباهت دارد و به چندین بخش مختلف همچون دریاهای مناطق استوایی، قطبی، جزیره‌ای، دریای سرخ و غیره تقسیم شده است که بازدید از تمام بخش‌های آن چندین ساعت زمان می‌برد. بازدیدکنندگان می‌توانند از آبزیان خیره‌کننده‌ی دریای مدیترانه نظیر شاه‌میگوی تیغی، شقایق دریایی Snakelocks و کوترماهیان نیز دیدن کنند. این آکواریوم شب‌ها نیز با برنامه‌هایی مانند موسیقی زنده و نمایش دلفین‌ها، بازدیدکنندگان را سرگرم می‌کند.

۷-آکواریوم لیسبون،  لیسبون،‌ پرتغال

آکواریوم لیسبون (Oceanário de Lisboa) در لیسبون پرتغال، چهار زیستگاه دریایی از آب‌های سرد، ‌استوایی و معتدل اقیانوس‌های مختلف دنیا را درمعرض نمایش گذاشته است. در نمایشگاه دائمی این آکواریوم ، مجموعه‌ای خیره‌کننده از عروس دریایی و پنگوئن، دوزیستانی نظیر سمندر تیره، قورباغه‌ی درختی اروپایی و مارماهی ساینده وجود دارد. کودکان می‌توانند یک شب به‌یادماندنی را در اینجا سپری کنند و درباره‌ی کوسه‌ها بیشتر یاد بگیرند.

در ضمن می‌توانید بهترین جاهای دیدنی لیسبون را در کجارو ببینید، در مورد دیدنی‌های آن اطلاعات مختلفی به‌دست بیاورید و برای سفرتان برنامه‌ریزی کنید.

۸-آکواریوم خلیج مونتری، کالیفرنیا

آکواریوم خلیج مونتری (Monterey Bay Aquarium) در مونتری کالیفرنیا،‌ یکی دیگر از آکواریوم‌هایی است که ارزش دیدن دارد. سکوهای تماشای اقیانوس این آکواریوم، دید مناسبی برای تماشای حیات‌وحش محلی از سمورهای آبی و فک‌ها گرفته تا نهنگ گوژپشت و کوسه‌های سفید را برای بازدیدکنندگان فراهم کرده است که پس از ماه‌ها دوری از ساحل، برای غذاخوردن در خلیج جمع می‌شوند. نمایش روزانه‌ی این آکواریوم علاوه‌بر غذادادن به سمورهای آبی، پنگوئن‌ها و پرنده‌های دریایی، به داستان یک سمور آبی به‌نام «لونا» نیز می‌پردازد که در طول آن به بازدیدکنندگان درباره‌ی تهدیدهای پیش روی جمعیت سمورهای آبی کالیفرنیا اطلاع‌رسانی می‌کند.

۹-آکواریوم ونکوور، ونکوور، کانادا

آکواریوم ونکوور (Vancouver Aquarium) در سال ۱۹۵۶ در ونکوور آغاز به‌کار کرد و بزرگ‌ترین آکواریوم کانادا به‌شمار می‌رود. در این آکواریوم حدود ۳۰۰ گونه ماهی، نزدیک به ۳۰ هزار بی‌مهره و بیش از ۵۰ گونه دوزیست و خزنده وجود دارد. از برنامه‌های آکواریوم مذکور می‌توان به آموزش شیر دریایی، غذادادن به سمور آبی،‌ نمایش دلفین‌ها و رویارویی با گراز دریایی اشاره کرد.

دفتر مرکزی سازمان غیردولتی اوشن وایز (Ocean Wise) نیز در این مجموعه قرار دارد، جایی‌که دانشمندان، مربیان و کارشناسان حفاظت، طرح‌های پیشگامانه‌ای نظیر تلاش برای پاکسازی ساحل و روش‌های پایدار غذای دریایی را در دستور کار خود دارند.

۱۰-آکواریوم ایالتی تگزاس، کورپس کریستی، تگزاس

آکواریوم ایالتی تگزاس (Texas State Aquarium) در کورپس کریستی تگزاس واقع شده است و به ترویج حفاظت از محیط‌زیست و احیای حیات‌وحش خلیج مکزیک اختصاص دارد. این آکواریوم امکان تجربه‌ای منحصربه‌فرد از تماشای حیواناتی را در اختیار بازدیدکنندگان می‌گذارد که در زیستگاه‌های غنی این منطقه حضور دارند،‌ به‌خصوص زمانی‌که آن‌ها با تنبل دوپنجه‌های لینه در آکواریوم ملاقات می‌کنند. مرکز نجات حیات‌وحش آکواریوم به توانبخشی پستانداران دریایی، لاک‌پشت‌های دریایی، جانوران شکارچی و آبچرهایی که آسیب دیده‌اند، می‌پرازد.

در هفته‌های آتی قصد داریم ، به‌صورت سریالی هر هفته جالب‌ترین و برترین تصاویر علمی را از سراسر جهان برای شما خوانندگان گرامی زومیت گردآوری کنیم. در این بین، عکس‌ها و تصاویر دیدنی هم هستند که به اندازه خود مقالات و گزارش‌هایی که هر هفته تقدیم شما می‌شود، ارزش دارند. در ادامه به بررسی برخی از باورنکردنی‌ترین و جالب‌ترین تصاویر علمی هفته به همراه داستان نهفته در هر کدام از این تصاویر خواهیم پرداخت. با ما همراه باشد:

گرمای هوا بار دیگر رکورد شکست!

به گفته سازمان ملل، ماه ژوئیه، گرم‌ترین ماه تاریخ کره زمین بوده است. اطلاعات «اولیه سازمان جهانی هواشناسی (WMO)» نشان می‌دهد ژوئیه (تیر) سال ۲۰۱۹ ممکن است گرم‌ترین ماه تاریخ از زمان به کارگیری ابزارهای دقیق ثبت دمای هوا بوده باشد. آنتونیو گوترش، دبیرکل سازمان ملل متحد پنجشنبه هفته گذشته طی یک کنفرانس خبری اظهار کرد میانگین دمای جهانی از اول ژوئیه تا ۲۹ ژوئیه سال ۲۰۱۹ (۱۰ تیر تا ۹ مرداد ۱۳۹۸)، به رکورد قبلی گرم‌ترین ماه تاریخ دست یافته و چه بسا از آن نیز پیشی گرفته باشد.

گوترش با اشاره به چرخه آب‌وهوای نیم ساله که گرم‌ترین آب‌های اقیانوس آرام را به سوی آمریکای جنوبی پیش می‌راند و الگوی آب‌وهوایی جهان را تغییر می‌دهد، گفت:

 گرمای امسال قابل‌توجه‌تر است زیرا گرم‌ترین ماه قبل (تاریخ) که در ژوئیه سال ۲۰۱۶ رخ داد، در زمان رخداد یکی از قوی‌ترین پدیده‌های «ال نینو» رخ داد. در همین حال، ژوئیه ۲۰۱۹ با یک ال نینوی قوی هم‌زمان نیست.

دبیر کل سازمان ملل در ادامه افزود، به دلیل تغییرات اقلیمی، دمای هوا حقیقتا بسیار گرم بود. «ال‌ نینو (El Niño)»به واکنش‌های آب‌وهوایی با مقیاس اقیانوسی-جوی گفته می‌شود که باعث گرم شدن سطح دریاهای مرکز شرقی خط استوای اقیانوس آرام می‌شوند.

در ماه جاری شاهد امواج گرمای بی‌امانی در سراسر جهان بودیم. در تاریخ ۲۵ ژوئیه (۵ مرداد)، بسیاری از کشورهای اروپایی از جمله بلژیک، آلمان و هلند، با دمای ۴۰ درجه‌ سانتیگراد شاهد جا‌به‌جا شدن رکوردهای گرما در کشور خود بودند. در همین حال، امسال شهر پاریس که همواره از خنک‌ترین شهرهای اروپایی در ماه‌های تابستان تلقی می‌شد، با ۴۲٫۶ درجه سانتیگراد، گرم‌ترین ماه تاریخ خود را پشت سر گذاشت. در عین حال، خشکسالی‌های گسترده در هند، میلیون‌ها نفر را از دسترسی به آب محروم کرده است. گوترش گفت، ژوئیه داغِ امسال پس از گرم‌ترین ماه ژوئن ثبت شده در تاریخ می‌آید و سال ۲۰۱۹ را در صدر پنج سال از گرم‌ترین سال‌های تاریخ قرار می‌دهد.

او در ادامه افزود:

ما برای دوره‌ای از سال ۲۰۱۵ تا ۲۰۱۹ در بین پنج سال از گرم‌ترین سال‌های تاریخ قرار داشته‌ایم. اگر اکنون در خصوص تغییرات اقلیمی اقدامی صورت ندهیم، در آن صورت، این فجایع مخرب تنها نوکِ کوه یخِ (عظیمی) خواهند بود.

گوترش ادامه داد، این کوه یخ دارد به سرعت ذوب می‌شود. به گزارش واشنگتن پست، صفحات یخی گرینلند تنها ماه گذشته، ۱۹۷ میلیارد تن یخ از دست دادند، این میزان یخ به اندازه‌ای است که بتواند سطح جهانی دریاها را تا نیم سانتی‌متر بالا ببرد. در همین حال، آتش‌سوزی‌های طبیعی بی‌سابقه آنقدر قطب شمال را به آتش کشیدند که دود آن از فضا قابل مشاهده بود. و از اول ژوئن (۱۱ خرداد) تا ۲۱ ژوئیه (۳۰ تیر) حدود ۱۰۰ مگاتن (معادل یک میلیون تن) دی‌اکسید کربن وارد جو کره زمین کردند که تقریبا مقدار دی‌اکسید کربنی است که بلژیک در طول یک سال وارد جو می‌کند.

گروهی از دانشمندان، ماه گذشته گزارش دادند دفعات و شدت گرمای هوا، بلایای طبیعی و امواج گرما احتمالا سال به سال افزایش می‌یابند تا اینکه کشورهای پیشرفته جهان اقدامات قابل‌توجهی برای کاهش انتشار گازهای گلخانه‌ای خود انجام دهند. در گزارشی که در سال ۲۰۱۸ منتشر شد، «هیئت بین‌دولتی تغییر اقلیم (IPCC)» نوشت كاهش درجه حرارت جهانی تا ۱٫۵ درجه سانتی‌گراد بالاتر از سطح عصر ماقبل صنعتی به‌جای ۲ درجه سانتی‌گراد می‌تواند به قیمت جان میلیون‌ها نفر تمام شود و از کُشنده‌ترین خطرات ناشی از تغییرات اقلیمی قحطی، خشکسالی و امواج گرمای کشنده خواهند بود.

همان‌طور که می‌دانید، کشورهای جهان در سال ۲۰۱۵ در پاریس گردهم آمدند و بر مجموعه‌ای از اهداف توافق کردند تا گرمایش زمین را در مقایسه با عصر ماقبل صنعتی، زیر ۲ درجه سانتی‌گراد نگه دارند. کشورهای عضو توافق پاریس، همچنین با چشم داشت هدفی بلندپروازانه، متعهد شدند روند گرم شدن کره زمین را تا پایان قرن حاضر، به کم‌تر از ۱٫۵ درجه سانتی‌گراد برسانند. انسان قبلا کره زمین را تا سطح ۱ سانتی‌متر نسبت به عصر ماقبل صنعتی گرم‌تر کرده و تا سال ۲۰۳۰ به مرز ۱٫۷ درجه نیز می‌رساند. نیازی به گفتن هم نیست که کنار کشیدن برخی کشورهای عمده تولید کننده گازهای گلخانه‌ای مانند ایالات متحده برخی دیگر از کشورهای مهم از جمله آرژانتین، استرالیا، کانادا، کره جنوبی، عربستان سعودی، آفریقای جنوبی و  اتحادیه اورپا، به وعده‌های خود در قبال توافق پاریس عمل نکرده‌اند؛ توافق پاریس و آینده کره زمین را به‌شدت به مخاطره انداخته است.

کهکشانی پر پیچ‌وتاب

نقشه سه‌بعدی جدیدی از کهکشان راه شیری نشان می‌دهد دیسک مرکزی این کهکشان موج‌دار است. این تصویر جدید از دیسک کهکشانی، منطقه مرکزی کهکشان راه شیری که بزرگ‌ترین و درخشان‌ترین ستارگان کهکشان در آن جای گرفته‌اند، از تجزیه و تحلیل بیش از ۲۰۰۰ هزار ستاره غول‌پیکرِ کهکشان حاصل شده است. در حالی که نقشه‌های قبلی به این شکل پیچ‌و‌تاب‌ها اشاره داشتند، اما صرفا به شبیه‌سازی‌ها و مشاهدات کهکشان‌های دیگر متکی بودند. اما دانشمندان در پژوهش جدید خود گزارش دادند این نقشه جدید، اولین نقشه‌ای است که با سنجش‌های مختلف صورت گرفته از هزاران ستاره، تأیید می‌کند، قلبِ کهکشان راه شیری پر پیچ‌وتاب است. این پژوهش بخشی از پروژه‌ نجوم لهستان موسوم به «آزمایش‌ها لنز گرانشی نوری (OGLE)» است. این پروژه سنجش بزرگی در مقیاس عظیم است که به بررسی ساختار کهکشانی، ماده تاریک و جستجوی سیارات خارج از منظومه شمسی می‌پردازد.

تخمین زده می‌شود کهکشان راه شیری حدود ۱۰۰ هزار سال نوری اندازه داشته باشد و دارای ۲۵۰ میلیارد ستاره و همین‌طور ۱۵۰ تا ۱۰۰ میلیارد سیاره باشد. دکتر دوروتا اسکورون پژوهشگر ارشد این تیم از دانشگاه ورشو گفت اخترفیزیکدانان از دهه‌ ۱۹۵۰ می‌دانستند کهکشان راه شیری به شکل مارپیچ است. در طی چند دهه، مشاهدات و شبیه‌سازی‌های رایانه‌ای تصور ما از کهکشان خودمان تصحیح شده است.

تا پایان قرن بیستم، بررسی‌های مقیاس بزرگ آسمان که ستارگان را شمارش می‌کرد و میزان درخشندگی آن‌ها را اندازه می‌گرفت، به دانشمندان این امکان را داد که تعداد بازوهای مارپیچی کهکشان راه شیری را تخمین بزنند و تنگاتنگی این مارپیچ‌ها را توصیف کنند، اما ابهامات هنوز هم سر جای خود بودند.

دکتر اسکورون توضیح می‌دهد:

 به‌عنوان مثال، نقشه حاصل از «نقشه‌برداری دیجیتال آسمان اسلون (SDSS)» دو بازوی مارپیچ را نشان داد؛ در حالی که اطلاعات «کاوشگر نقشه‌بردار فروسرخ میدان وسیع (WISE)»، چهار بازوی مارپیچ را نشان می‌دهد. بازسازی ما از تاریخ شکل‌گیری ستارگان نشان می‌دهد چهار ساختار بازوی مارپیچی با آنچه می‌بینیم مطابقت دارد.

دکتر اسکورون و همکارانش برای ساخت این نقشه از اطلاعات ۲۴۳۱ «ستاره‌ متغیر دلتای قیفاووسی (Cepheid)» بهره بردند که ستارگانی نسبتا جوان با عمری کمتر از ۳۰۰ میلیون سال هستند. این ستارگان دارای روشنایی بسیار بالا بوده و تا ۱۰ هزار برابر از خورشید ما داغ‌تر هستند. اسکورون گفت نبض تپنده این ستارگان قیفاوووسی این امکان را به دانشمندان می‌دهد که میزان روشنایی آن‌ها را تغیین کنند و سپس فاصله مستقیم ستارگان را با دقت بسیار بالاتری از ۵ درصد محاسبه نمایند.

هنگامی که پژوهشگران موقعیت این ستارگان را مشخص کردند، برخی از این ستارگان در لبه‌ بیرونی دیسک کهکشانی قرار داشتند، به این ترتیب بود که اخترشناسان توانستند یک نقشه سه‌بعدی از مرکز کهشکان ترسیم کنند.

پرژمک مروژ، یکی از همکاران این پژوهش و از اعضای پروژه‌ آزمایش‌ها لنز گرانشی نوری در یک کنفرانس خبری در این همین رابطه گفت:

در حالی که پیچ‌و‌تاب‌های دیسک کهکشانی قبلا تشخیص داده شده بود، اما اکنون اولین‌بار است که می‌توانیم از ابزارهای جداگانه‌ای برای رهگیری شکل کهکشان به‌صورت سه‌بعدی استفاده کنیم. این پیچ‌خوردگی ممکن است ناشی از برهم‌کنش‌های گذشته با کهکشان‌های اقماری، گاز بین کهکشانی یا ماده تاریک باشد.

اسکورون می‌گوید، موقعیت‌های هزاران ستاره‌ متغیر دلتای قیفاووسی در سرتاسر کهکشان راه شیری می‌تواند به‌عنوان یک «استاندارد طلایی» برای بررسی سؤالات بیشتر در مورد کهکشان راه شیری و کهکشان‌های دیگر مورد استفاده قرار گیرد و به ابهاماتی مانند نحوه شکل‌گیری این دیسک‌های پیچ‌وتاب خورده، چگونگی مهاجرت ستاره‌های کهکشان پس از تولد، شکل مدارهای ستاره‌ای در یک کهکشان پر پیچ و‌تاب پاسخ دهد.

برخورد نزدیک از نوع سوم در اقیانوس!

گروهی از شیرهای دریایی در خلیج مونتری، کالیفرنیا ، هنگام شکار گروهی از ماهیان در اتفاقی غیر منتظره به چند نهنگ گوژپشت برخوردند. نهنگ‌های گوژپشت نه‌تنها علاقه‌ای به خوردن شیرهای دریایی ندارند، بلکه به لحاظ فیزیکی چنین توانی هم ندارند. اما در اتفاقی شگفت‌انگیز که یک شیر دریایی بخت‌برگشته به کام یکی از نهنگ‌ها فرو رفت. چیس دکر، عکاس حیات‌وحش که این عکس مبهوت‌کننده را شکار کرده، در هنگام روی دادن این اتفاق عجیب در یک قایق تفریحی حضور داشت. این اتفاق روز اول مرداد افتاد و عکاس هیجان‌زده و متعجب هم بلافاصله این تصویر را در فیسبوک و اینستاگرام خود به اشتراک گذاشت.

در عکسی که دکر ثبت کرده، شیر دریایی به نظر روی فک پایین نهنگ قرار دارد و آماده است تا به درون گلویش بلغزد. با این حال به نظر می‌رسد شیر دریایی سرنوشت وحشتناکش را نپذیرفته و می‌خواهد بگریزد. نگاهِ وهم‌زده شیر دریایی در این صحنه با نگاه کری گرانت در فیلم «شمال از شمال غربی (۱۹۵۹» در هنگام یورش هواپیما به سویش شباهت غریبی دارد! دكر هم با اشاره به نکته‌‌ مشابهی در فیسبوك خود نوشت ۱۰۰ درصد اطمینان داشت که شیر دریایی فرار می‌کند چرا که نهنگ در هنگام رفتن به زیر آب دهانش را کاملا باز نگه داشته بود. و احتمالا شیر دریایی هم می‌دانست به هیچ عنوان-حداقل با توجه به قوانین فیزیکی- قرار نیست خورده شود.

دكر در ادامه می‌نویسد:

دقایقی بعد، نهنگ دوباره در حال ادامه شکار ماهی بود و من مطمئن هستم شیر دریایی (نجات یافته که بعدا به بیرون تف شد) نیز به‌دنبال شکار ماهی بود. در حقیقت ، این امر می‌توانست به لحاظ فیزیکی غیرممکن باشد. زیرا (نهنگ) نمی‌تواند حیوانی به بزرگی یک شیر دریایی را ببلعد.

 به گزارش نشنال جئوگرافیک، وزن یک شیر دریایی بالغ می‌تواند تا ۴۵۳ کیلوگرم باشد و گلوی نهنگ‌های گوژپشت تنها حدود ۴۰ سانتی‌متر بیشتر قطر ندارد. در زمان شکار، نهنگ‌ها و شیرهای دریایی هر دو برای یک «طعمه‌توپ (Bait Ball)» در رقابت بودند. به گفته مؤسسه اسمیتسونین، این توپ‌ها زمانی شکل می‌گیرند که گروه‌هایی از ماهی‌های کوچک به نام «آنچوی‌ها» در گروه‌های نزدیک شنا می‌کنند تا با این مکانیسم بتوانند از آسیب‌پذیری بیشتر ماهیان ضعیف‌تر گروه خود جلوگیری کنند.

چیس دکر، عکاس حیات‌وحش این عکس مبهوت‌کننده را روز اول مرداد در فیسبوک و اینستاگرام خود به اشتراک گذاشت

آرواره‌های بالایی نهنگ گوژپشت که دندان ندارد، دارای صدها استخوان از جنس کراتین است و غذای اصلی‌اش را سخت‌پوستان‌ ریز و کوچکی به نام کریل، ماهی‌های کوچک و پلانکتون تشکیل می‌دهد. به گفته «مؤسسه اقیانوس‌شناسی وودز هول»، نهنگ‌ها لقمه‌های غذایی و آب را به یک‌باره می‌خورند - رفتاری که به آن «تغذیه ناگهانی (Lunge Feeding)» گفته می‌شود- و سپس آب دریا را خارج کرده و مواد غذایی را در دهان خود به دام می‌اندازند. به همین ترتیب بود که شیردریایی وحشت‌زده از دهان نهنگ به بیرون پرت شد.

هیولای دریایی شبیه به سفینه جنگ ستارگان

براساس یافته‌های پژوهشی جدید، در دوران باستان، یک گوشت‌خوار با شباهت بسیار زیادی به «میلینیوم فالکون» در مجموعه‌ جنگ ستارگان در دریاها زندگی می‌کرد و از چنگک‌های خود برای به دام انداختن طعمه‌ها و فرو بردنشان در درون دهان شبیه زبالدانش استفاده می‌کرد. این جانور که به دوره‌ کامبریَن (از حدود ۵۴۲ تا ۴۸۸٫۳ میلیون سال قبل) تعلق دارد نه‌تنها ترسناک بوده، بلکه حفاظ خوبی هم داشته و پوسته‌ بزرگش که می‌توانیم آن را نوعی لاک بدانیم، به خوبی پشت جانور را می‌پوشاند. اما این جانور نیز نقاط ضعف خود را داشت که احتمالا باعث انقراضش شده است.

ژان برنار کارون، مدیر دیرینه‌شناسی بی‌مهرگان در موزه سلطنتی انتاریو در کانادا می‌گوید ساختار بدن جانور کمی مضحک بود. این جاندار عجیب دارای سری بسیار بزرگ به همراه پوسته‌ای بزرگ و باله‌های کوچکی برای شنا کردن بود بنابراین به نظر می‌رسد به لحاظ قابلیت شنا نوعی نقص عملکردی داشته است.

پژوهشگران این جانور ۵۰۶ میلیون ساله را «کامبروراستر فالکاتوس (Cambroraster Falcatus)» نام‌گذاری کردند. نام جنس اشاره‌ای به دوره‌ کامبرین و کلمه « Rastrum» در زبان لاتین به‌معنای چنگک است که اشاره‌ای به شیارهای این جانور باستانی دارد. و بخش آخر نام جانور باستانی نیز اشاره‌ای به سفینه فضایی مجموعه جنگ ستارگان «میلینیوم فالکون (Millennium Falcon)» دارد که ایلان ماسک هم موشک‌هایش را از روی همین سفینه داستانی فالکون نام‌گذاری کرده است.

ماکتی دست‌ساز از سفینه‌ فضایی مشهور مجموعه جنگ ستارگان، میلینیوم فالکون

کارون و همکارانش برای اولین‌بار در سال ۲۰۱۲ در حین حفاری در بورگس شیل در کوه‌های راکی کانادا به فسیل‌های سی.فالکاتوس برخوردند. بورگس شیل به دلیل وجود فسیل‌های کاملا حفظ شده از دوره کامبرین شهرت بسیاری دارد. اما فسیل‌ها تکه تکه شده بودند. تا اینکه در سال ۲۰۱۸ بود که ورق برگشت و دانشمندان به مکانی مملو از فسیل‌های این جانوران باستانی شبیه به سفینه‌های فضایی برخوردند. این مجموعه بزرگ از فسیل‌ها نشان می‌داد این جانوران باستانی به‌صورت دسته‌جمعی پوست‌اندازی کردند.

 کارون گفت:

آن‌ها تنها شکارچیان منزوی نبودند. بلکه به‌صورت گروه‌های بزرگی زندگی می‌کردند و حتی به‌صورت دسته‌جمعی پوست‌اندازی می‌کردند.

سی. فالکاتوس که اکنون منقرض شده، به نوعی بندپایان بدوی موسوم به «رادیودنت (Radiodont)» تعلق داشت که نسبت دوری با عنکبوت‌های امروزی، سخت‌پوستان و حشرات داشته است. از بین ۱۴۰ نمونه‌ای که دیرینه‌شناسان در حفاری‌های خود پیدا کردند، تخمین زده شد طول بدن یک کامبروراستر فالکاتوس بالغ حدود ۳۰ سانتی‌متر بوده است.

جو مویزیوک، زیست‌شناس تکاملی از موزه سلطنتی اونتاریو و پژوهشگر ارشد این پژوهش، گفت:

 اندازه این جاندار باستانی در زمان حیاتش بسیار قابل‌توجه بوده است. چرا که بیشتر جاندارانی که در دوره‌ کامبرین زندگی می‌کردند از انگشتان دستان ما نیز کوچک‌تر بودند.

در واقع، سی. فالکاتوس موجود غول‌پیکر و گوشتخواری متعلق به سرده‌ای از شاخه بندپایان موسوم به «آنومالوکاریس (Anomalocaris)» بوده که شکارچی برتر دریاها در آن زمان بوده است، اما از شواهد این طور بر می‌آید که روش کاملا متفاوتی برای تغذیه داشته است. کارون و مویزیوک می‌گویند  این جاندار شبیه به سفینه جنگ ستارگان احتمالا از چنگک‌های خود برای وارسی رسوبات بستر دریا بهره می‌برده است. همچنین این امکان وجود دارد که این جاندار از لاک یا همان پوسته‌ مخصوص خود برای شیار زدن در بین گل و لای بستر دریا استفاده می‌کرده تا به منابع غذایی نهفته در آن دست پیدا کند و بعدا طعمه‌هایی مانند ماهی‌های کوچک را در دهان گِرد و دندان‌دارش فرو می‌کرده است.

سیاهچاله‌های گمشده

میلیون‌ها سیاه‌چاله در کهکشان ما پنهان شدند. شاید حالا وقت آن باشد که هم  این سیاهچاله‌های پنهان را پیدا کنیم. دو اخترفیزیکدان ژاپنی در پژوهش تازه‌ای که منتشر کردند این فرض را مطرح کرده و گفته‌اند میلیون‌ها «سیاهچاله منزوی (Isolated Black Hole)» در کهکشان ما وجود دارد. این سیاهچاله‌ها که در اعماق تاریکی‌ها گم شده‌اند، جرعه‌ای از محیط میان کهکشانی را نوشیده‌اند که همان گرد و غبارها و سایر موادی هستند که در بین ستارگان شناور هستند. اما این روند ناکارآمد است و بخش زیادی از مواد با سرعت زیاد به فضا پرت می‌شود.

پژوهشگران گفته‌اند از آنجایی که این جریان با محیط اطراف برهمکنشی دارد، باید امواج رادیویی تولید کند که تلسکوپ‌های رادیویی قادر به تشخیصشان باشند. و اگر اخترشناسان بتوانند این امواج را از سراسر کهکشان جست‌وجو کنند، می‌توانند سیاهچاله‌های گمشده را مشاهده کنند.

پژوهشگران در گزارش خود که هنوز بازنگری علمی نشده و ماه گذشته، ۱ ژوئیه (۱۰ تیر) تنها نسخه‌ پیشنویس آن در«وب‌سایت آرکایو (arXiv)» منتشر شده است، ذکر کردند یک روش ساده برای مشاهده این کهکشان‌های گمشده استفاده از اشعه ایکس است. سیاهچاله‌ها ماده‌ موجود در فضا را همچون یک جارو برقی عظیم می‌بلعند و چیزی را پدید می‌آورند که به آن «قرص برافزایشی (Accretion Disc)» گفته می‌شود.

 این قرص برافزایشی هنگام چرخش به سوی افق رویداد (همان نقطه‌ بدون بازگشت سیاهچاله) پرتوهای ایکس را ساطع می‌کند. اما سیاهچاله‌های جدا افتاده که در مقایسه با سیاهچاله‌های بسیار عظیم، کوچک هستند از این طریق مقدار زیادی پرتوی ایکس ساطع نمی‌کنند. در واقع، در این قرص‌های برافزایشی ماده یا انرژی کافی برای ایجاد علائم بزرگ پرتوی ایکس وجود ندارد. به همین دلیل نیز جستجوهای گذشته برای کهکشان‌های منزوی با بهره‌بردن از پرتوهای ایکس نتوانسته نتایج قطعی را در اختیار دانشمندان قرار دهد.

دیاچی تسونا از دانشگاه توکیو و توریتا کاواناکا از دانشگاه کیوتور در مقاله خود نوشتند، این جریان‌ها می‌توانند برهمکنشی با مواد اطراف داشته باشند و شوک‌های بدون برخوردِ قوی پدید بیاورند. این شوک‌ها می‌توانند میدان‌های مغناطیسی را تقویت کرده و الکترون‌ها را تسریع بخشند. و این الکترون‌ها، تابش سنکروترونی (تابشی که ذرات در هنگام حرکت با سرعت نور در محیط الکترومغناطیسی ساطع می‌کنند) را به‌صورت امواج رادیویی منتشر کنند. به عبارت دیگر، جریان خارج از محیط میان ستاره‌ای می‌تواند موجب تسریع سرعت الکترون‌ها گردد به نحوی که امواج رادیویی تولید شود.

سیاهچاله‌های منزوی پیوند گمشده بین دو نوع سیاهچاله‌ای هستند که اخترشناسان تاکنون توانسته‌اند شناسایی کنند: «سیاهچاله‌های ستاره‌وار (Stellar Black Hole)» که می‌توانند بین ۲ تا ۱۰۰ برابر بزرگ‌تر از خورشید ما باشند و «سیاهچاله‌های کلان‌جرم (Supermassive Black Hole)» که در مرکز کهکشان‌ها قرار دارند و  صدها هزار برابر بزرگ‌تر از ستاره‌ مادر منظومه شمسی ما هستند.

سیاهچاله‌های ستاره‌وار گهگاه در سامانه‌های دوتایی با ستاره‌های معمولی قابل ردیابی هستند، زیرا سامانه‌های دوتایی می‌توانند امواج گرانشی تولید کنند و ستاره‌های همراه نیز می‌توانند انرژی لازم برای انفجارهای بزرگ پرتو ایکس را فراهم نمایند. و سیاهچاله‌های کلان جرم هم دارای قرص‌های برافزایشی هستند که انرژی زیادی را منتشر می‌کنند که اخترشناسان می‌توانند آن‌ها را شناسایی و حتی از آن‌ها عکس بگیرند. اما سیاهچاله‌های منزوی در بین این دو نوع دیگر قرار می‌گیرند و تشخیص آن‌ها به مراتب دشوارتر است. تعداد انگشت‌شماری از اجرام در فضا وجود دارد که اخترشناسان گمان می‌کنند  سیاهچاله‌های منزوی باشند، اما جستجوهای آن‌ها هنوز بی‌نتیجه مانده است. اما پژوهش‌های گذشته، از جمله مقاله‌ای که در سال ۲۰۱۷ منتشر شد پیشنهاد می‌داد که میلیون‌ها سیاهچاله‌ از این دست در جایی در فضا پنهان شدند.

تسونا و کاواناکا نوشتند بهترین چشم‌انداز برای بررسی رادیویی سیاهچاله‌های منزوی احتمالا استفاده از «آرایه کیلومتر مربعی (SKA)» باشد که ترکیبی از چند تلسکوپ رادیویی خواهد بود که قرار است در آینده‌ای نزدیک در آفریقای جنوبی و استرلیا ساخته شود. پژوهشگران تخمین می‌زنند این آرایه‌ می‌تواند حداقل امواج رادیویی ۳۰ سیاهچاله منزوی را در اولین مرحله آزمایشی خود که برای سال ۲۰۲۰ برنامه‌ریزی شده شناسایی کند. و برای اواسط دهه‌ ۲۰۲۰ که به‌صورت کامل شروع به کار کند می‌تواند تا ۷۰۰ سیاهچاله از این دست را شناسایی کند. پژوهشگران همچنین بیان کردند این آرایه‌ تلسکوپی نه‌تنها می‌تواند امواج رادیویی سیاهچاله‌های منزوی را تشخیص دهد، بلکه باید بتواند فاصله‌ بسیاری از آن‌ها را نیز دقیقا تخمین بزند.

رکوردشکنی‌های تکراری فالکون ۹

شاید دیگر از فرود نرم موشک‌ها روی سکوهای فرود خسته شده باشید! اسپیس ایکس تا به حال بیش از ۴۰ موشک خود را در هنگام پرتاب‌های مداری به زمین بازگردانده و حتی بلو ارجین (رقیب کم‌ نام و نشانش) نیز هم این کار را حداقل ۱۰ بار با پروازهای زیر مداری هواپیمای فضایی‌اش «نیو شِپرد (New Shepard)» انجام داده است. اما بازگشت از فضا، برخورد با جوِ ضخیم زمین و نهایتا فرودی عالی، کاری است که به مهندسی دقیقی نیاز دارد که تنها از عهده معدودی از شرکت‌های خصوصی (چه برسد به سازمان‌های فضایی چند ملیتی) برمی‌آید.

اسپیس ایکس به‌تازگی ویدئوی دیدنی از یکی از شاهکارهای مهندسی هوافضای خود را در اینترنت منتشر کرده است. این ویدئو اولین مرحله موشک دو مرحله‌ای فالکون ۹ را نشان می‌دهد که در حال بازگشت از ایستگاه فضایی بین‌المللی است. موشک فالکون در مأموریت اخیر خود یک کپسول فضایی دراگون را همراه‌ با محموله به ایستگاه فضایی رساند و روز ۲۵ ژوئیه (۳ مرداد) به زمین بازگشت.

در ویدئوی دیدنی که اسپیس ایکس منتشر کرده است، این بازگشت دیدنی را می‌توانیم از چهار زاویه‌ مختلف از جمله نمایی از چشمِ خود موشک مشاهده کنیم.

ایلان ماسک، بنیانگذار و مدیرعامل اجرایی اسپیس ایکس روز ۲۸ ژوئیه (۶ مرداد) در توییتر خود نوشت:

ورود مجدد موشک فالکون از فضا با دوبار شکستن دیوار صوتی.

این دومین فرود مرحله اول فالکون ۹ بود، این مرحله قبلا در ماه مه (خرداد) نیز محموله دیگری را به ایستگاه فضایی رسانده بود. و مأموریت اخیر کپسول فضایی دراگون هم سومین باری بود که این کپسول فضایی به آزمایشگاه مداری می‌رفت و برمی‌گشت. دراگون قبلا در سال‌های ۲۰۱۵ و ۲۰۱۷ به ایستگاه فضایی بین‌المللی سفر کرده بود. اساسا «سامانه پرتاب چندبارمصرف پذیر (Reusable Launch System)» اهمیت ویژه‌ای برای ایلان ماسک و شرکت فضایی‌اش دارد. در مصاحبه‌ای که کارآفرین میلیاردر اخیرا با نشریه تایم داشت، او بار دیگر بر لزوم توسعه این قابلیت تأکید کرد. (می‌توانید نسخه‌ی کامل این مصاحبه‌ی خواندنی ایلان ماسک را در زومیت بخوانید).

اما به‌صورت خلاصه باید بگوییم ماسک می‌خواهد با همین روش هزینه پروازهای فضایی را به طرز چشمگیری کاهش دهد و استعمار مریخ و سایر شاهکارهای فضایی بلندپروازانه شاید در کرات و اقمار دیگر را به لحاظ اقتصادی امکاپذیر کند. بلو ارجین که توسط جف بزوس،‌ مؤسس شرکت آمازون تأسیس شده نیز چنین هدفی را در دستور کار خود قرار داده است، اما هنوز ده‌ها سال نوری با رقیب خود فاصله دارد. کپسول فضایی دراگون که ۲۷ ژوئیه وارد ایستگاه فضایی شد، بیش از ۲۲۷۰ کیلوگرم آذوقه و تجهیزات را تحویل ایستگاه فضایی داد. مقامات ناسا اعلام کردند نیمی از این محموله تجهیزات علمی بوده که به فضانوردان این امکان را می‌دهد که طی هفته‌ها و ماه‌های آینده ده‌ها آزمایش علمی را انجام دهند. کپسول فضایی دراگون نیز برای مدت یک ماه به ایستگاه فضایی متصل خواهد ماند و سپس به کمک چترهای نجات فرود نسبتا نرمی را در آب‌های اقیانوس آرام خواهد داشت.

هجوم ملخ‌ها به لاس وگاس !

شاید در نگاه اول آنچه در این عکس جالب می‌بینید، شبیه برف باشد، اما اینطور نیست، بلکه ملخ است! این صحنه طی روزهای گذشته کابوس مردم لاس وگاس بوده است. این شهر همیشه شلوغ که به خاطر مکان‌های تفریحی همیشه پر رفت و آمدش شهرتی جهانی دارد، با هجوم ملخ‌های مزاحم، شلوغ‌تر از سابق هم شده است. در تصاویر مختلف و ویدئوهایی که از وضعیت فعلی شهر منتشر شده، دیده می‌شود که بسیاری از پیاده‌روها، ساختمان‌ها و تیرهای چراغ برق با ملخ پوشیده شده‌اند.

«ملخ بالدار مات (The Pallid-Winged Grasshopper)» از ملخ‌های کویری مناطق جنوب غربی ایالات متحده هستند. و بعد از یک زمستان بارانی و بهاری که گیاهانی غنی برای حشرات فراهم می‌کند، تعداد زیادی از این ملخ‌ها از جنوب به سوی شمال کشور مهاجرت کرده‌اند. جف نایت، دانشمندی از «وزارت کشاورزی ایالات متحده آمریکا (USDA)» روز ۲۵ ژوئیه (۳ مرداد) به خبرنگاران گفت مسیر حرکت ملخ‌ها از لاس وگاس عبور می‌کند و می‌تواند به سمت نواحی مرکزی ایالات نوادا نیز گسترش یابد.

نایت می‌گوید، چنین مهاجرت‌هایی در زمستان‌های بارانی و بهارهای گذشته نیز رخ داده است. او به یاد می‌آورد طی ۳ دهه‌ فعالیت خود، شاهد چنین اتفاقاتی در منطقه حداقل برای چهار یا پنج بار بوده است. آقای نایت می‌گوید، هنگامی که جمعیت ملخ‌ها به تراکم خاصی برسد، ترشح انتقال‌دهند‌ه‌های عصبی «سروتونین (Serotonin)» در حشرات افزایش می‌یابد که ممکن است باعث ایجاد «رفتار ازدحامی (Swarm Behaviour)» و پرواز دسته‌جمعی حشرات شود.

نایت می‌گوید این حشرات به‌صورت شبانه پرواز می‌کنند و می‌توانند تا چند کیلومتر را بپوشانند و در هنگام مهاجرت به سمت شمال تا ارتفاع ۳۰۵ متری (۱۰۰۰ پایی) پرواز کنند. شبکه تلویزیونی CNN گزارش داد این ازدحام خاص به‌حدی متراکم شد که در روز ۲۷ ژوئیه (۵ مرداد) رادارهای هواشناسی قادر به ردیابی ملخ‌ها بودند. و در نگاه اول، این خوشه‌های بزرگ حشرات شبیه به ابرهای طوفان‌زا بودند.

ملخ‌های بالدار مات، بدن‌هایی قهوه‌ای یا خاکستری با خطوط مشخص سیاه و زرد روی پاهای خود دارند و می‌توان آن‌ها را در زیستگاه‌های خشک از جنوب غربی کانادا تا آرژانتین یافت. اندازه حشرات بسته به محل زندگی آن‌ها متفاوت است و ماده‌های آن‌ها از جنس نر بزرگ‌تر هستند و به‌طور متوسط ۳۳ میلی‌متر طول بدن این حشرات است.

اما در حالی که ملخ‌های تنها، ممکن است اندک باشند، تعداد زیاد آن‌ها در ازدحام لاس وگاس جای نگرانی دارد. یک شاهد عینی در ویدئویی که در هنگام گردش در خارج از هتل فلامینگو در لاس وگاس از گردباد ملخ در توییتر خود منتشر کرد نوشت ابرهایِ متراکمِ ملخ، درست مانند برف به نظر می‌رسند.

در سال ۱۹۸۸، ازدحام ملخ‌های بالدار در آریزونا به قدری زیاد بود که ضخامت حشرات روی هم تلنبار شده روی خیابان‌ها و معابر عمومی شهر به ۵ سانتی‌متر رسید. از آنجایی که در حال حاضر تعداد زیادی-دسته پشت دسته- ملخ‌ها وارد لاس وگاس می‌شوند، تلاش برای خلاص شدن از شر این حشرات بی‌ضرر با آفات‌کُش‌ها نتیجه‌ای ندارد. نایت گفت، تعداد زیادی از حشرات مهاجم توسط پرندگان، کایوت‌ها و حتی توسط سایر حشرات خورده می‌شوند. علاوه بر این، ساکنان هیچ دلیلی برای ترس از ملخ ندارند.

نایت به خبرنگاران گفت:

ملخ‌ها ناقل هیچ‌گونه بیماری نیستند، نیش نمی‌زنند، و حتی از آن‌گونه‌ حشراتی نیستند که مشکل‌ساز قلمداد کنیم.

به گفته نایت، این حشرات به‌زودی طی چند هفته آتی لاس وگاس را ترک خواهند کرد.

تغییرات اقلیمی تلفات می‌گیرد

پژوهشگران به‌تازگی لاشه‌های بیش از ۲۰۰ گوزن را در جزیره سوالبار، نروژ پیدا کردند. این حیوانات بر اثر گرسنگی ناشی از تغییرات اقلیمی جان خود را از دست داده بودند. تغییرات اقلیمی طی سال‌های اخیر دسترسی به گیاهانی که این جانوران از آن تغذیه می‌کنند را به‌شدت محدود کردند. بوم‌شناسان «مؤسسه قطبی نروژ (NPI)» جمعیت گوزن‌ها را در جزیره سوالبار که مجمع‌الجزایری از سرزمین‌های منجمد و یخچال‌های طبیعی بین نروژ و قطب شمال است بررسی می‌کنند.

یافته‌های حاصل از بررسی‌های ۱۰ هفته‌ای دانشمندان بسیار ناخوشایند بود: تعداد جمعیت گوزن‌های بومی سوالبار کاهش یافته بود و برخی حیوانات نیز بسیار لاغرتر از حد معمول شده بودند. «ان‌اَرکو (NRK)»، خبرگزاری ملی نروژ گزارش داد که لاشه صدها گوزن با علائم گرسنگی مشاهده شدند. آشیلد انویک پدرسِن، بوم‌شناسی از مؤسسه قطبی نروژ به ان‌اَرکو گفت پیدا کردن این حجم از لاشه‌ حیوانات بسیار ترسناک است.

گوزن سوالبار زیرگونه‌ای از گوزن شمالی است. گوزن‌های سوالبار پاهای کوتاهی با سرهای کوچک و گِرد دارند. نرها کمی بزرگ‌تر از ماده‌ها هستند و حدود ۱٫۶ متر درازای بدن این حیوانات بی‌آزار است و وزن آن‌ها هم به ۹۰ کیلوگرم می‌رسد. تغییرات اقلیمی جزیره سوالبار را گرم‌تر کرده و این به‌معنی بارش برف و باران بیشتر است. پژوهشگران روز ۲۸ مه (۷ خرداد) در وب‌سایت مؤسسه قطبی نروژ، نوشتند بارندگی شدید در دسامبر گذشته (آذر ۹۷) دلیل مرگ و میر غیرمعمول گوزن‌ها بوده است. پس از باران دسامبر، آبِ باران یخ زده و  باعث به وجود آمدن «کلاهک‌های یخی تندرا (سرددشت)» شده است که لایه‌ای ضخیم از یخ است که مانع دسترسی گوزن‌ها به مراتع چرای زمستانی خود می‌شود. و همین هم گوزن‌ها را مجبور به چاله زدن در برف‌های ساحلی برای یافتن خزه و جلبک دریایی کرده است که مشخصا نسبت به غذای معمول گوزن‌ها چندان مغذی نیست.

دانشمندان همچنین گوزن‌ها را هنگام چرا در روی صخره‌ها مشاهده کردند. مناطق کوهستانی و صخره‌ای در سولبار پوشش گیاهی زیادی ندارند و این استراتژی غذایی بز کوهی برای تهیه غذا برای گوزن‌ها خطرناک است، زیرا صخره‌ها بسیار شیب‌دار هستند و گوزن‌ها هم مهارت لازم برای صخره‌نوردی را ندارند. پژوهشگران گزارش دادند، اما در طی سال‌های قطحی، حدود نیمی از گوزن‌ها ناامیدانه در جستجوی غذا تا ارتفاعات ۳۰۰ متری پیش روی کردند. و با منجمد بودن چراگاه‌ها، گوزن‌ها حتی برای یافتن غذا به نواحی دورتر نیز رفته‌اند.

پدرسن به ان‌اَرکو گفت:

 و هنگامی که غذای کمی برای خوردن وجود دارد، جوان‌ترین و پیرترین گوزن‌ها از اولین‌هایی هستند که جان خود را از دست می‌دهند. برخی از مرگ و میرها طبیعی است زیرا در سال گذشته بزغاله‌های زیادی به دنیا آمدند. اما تلفات زیادی که اکنون می‌بینیم به دلیل بارندگی شدید و گرم شدن کره زمین است.

شهر غرق شده

براساس اعلام شورای عالی آثار باستانی مصر، غواصان در «هرقلیون (Heracleion)»، شهر باستانی مصر که اکنون به زیر آب رفته، آثار تاریخی متعددی از جمله بقایای یک معبد، طلا و جواهرات، سکه‌ها و قطعات مفقود شده یک قایق آئینی را کشف کردند. هرقلیون (با تلفظ عربی) یا «هراکلیون» از روی هرکول افسانه‌ای نام‌گذاری شده که مردم باستان عقیده دارند روزگاری از این شهر بازدید کرده است. شهر هرقلیون که زمانی شهری پر رونق بوده است در قرن هشتم ق.م بنا شد و در حاشیه‌ رود نیل و دریای مدیترانه قرار دارد. حتی کلئوپاترا در یکی از معابد آن تاجگذاری کرد. اما از حدود ۱۵۰۰ سال قبل شروع به غرق شدن کرد و اکنون حدود ۴۵ متر زیر آب رفته است.

از زمانی‌که باستان‌شناسان این شهر را که به آن تونیس نیز گفته می‌شود در سال ۲۰۰۰ کشف کردند به آرامی رازهای کهن شهر در حال فاش شدن هستند. به گزارش شورای عالی آثار باستانی مصر، در طی آخرین دور کاوش‌های دو ماهه، باستان‌شناسان بقایای یک معبد بزرگ از جمله ستون‌های سنگی آن و بقایای خرد شده یک معبد کوچک یونانی که زیر ۱ متر از رسوبات دریایی مدفون بود را کشف کرده‌اند. تیم باستان‌شناسان مصری و اروپایی را فرانک گودیو، باستان‌شناسی زیر آبی سرپرستی می‌کرد که خودش ۱۹ سال قبل هرقلیون را کشف کرده بود. اعضای تیم از ابزارهای اسکن برای تصویربرداری از آثار باستانی کف دریا و دفینات استفاده کردند.

تصویربرداری‌های صورت گرفته بخشی از یک قایق را نشان داد. در طول کاوش‌های گذشته، باستان‌شناسان ۷۵ قایق پیدا کردند، اگرچه همه‌ این قایق‌ها کامل نبودند. شورای عالی آثار باستانی مصر در بیانیه‌ای اعلام کرد، این یافته‌های جدید قسمت‌های گمشده قایق شماره ۶۱ هستند که احتمالا برای مقاصد آئینی مورد استفاده قرار می‌گرفته است. وقتی باستان‌شناسان این قایق را سرهم کردند متوجه شدند قایق دارای ابعاد ۱۳ در ۵ متر است. در درون قایق هم گنجینه‌های ریز و درشتی از سکه‌های برنز و طلا و جواهرات دیگر پیدا شد. سکه‌های برنز کشف شده در هرقلیون متعلق به زمان پادشاه بطلمیوس دوم است که بین‌ سال‌های ۲۸۳ تا ۲۴۶ ق.م بر مصر حکمرانی می‌کرد. اعضای تیم همچنین سفال‌هایی را نیز در محل پیدا کردند که قدمت آن‌ها به سده‌های سوم و چهارم ق.م بازمی‌گشت.

علاوه بر این، باستان‌شناس محل زیر آبی«کانوب یا كانوبوس» را نیز کاوش کردند که مانند هرقلیون در خلیج ابوقیر، اسکندریه مصر واقع شده است. شورای عالی آثار باستانی مصر اعلام کرد باستان‌شناسان در کانوب، یک مجموعه بنای باستانی را پیدا کردند که ردپای این شهر را تا ۱ کیلومتری جنوب بسط می‌دهد. در کانوب هم گنجینه‌های ارزشمندی پیدا شد. باستان‌شناسان در این محل، بقایای یک بندر باستانی، سکه‌های دوره بطلمیس و بیزانس، و انگشترها و گوشواره‌هایی از زمان بطلمیوس را کشف کردند. همه این مصنوعات نشان می‌دهد کانوبوس از قرن چهارم ق.م تا دوره اسلامی شهر پر رونقی بوده است.

یادبودهای کَره‌ای از فضانوردان آپولو ۱۱

اخیرا به مناسبت پنجاهمین سالگرد سفر انسان به کره ماه، نمایشگاه ایالتی اوهایو سه مجسمه از فضانوردانمأموریت تاریخی آپولو ۱۱ را در معرض دید عموم قرار داد. این مجسمه‌ها از نیل آرمسترانگ (اولین انسانی که روی ماه گام نهاد)، باز آلدرین و مایکل کالینز بودند. همچنین مجسمه جداگانه‌ای از نیل آرمسترانگ ساخته شده بود که او را با لباس فضانوردی در کنار گردونه‌ ماه‌نشین عقاب نشان می‌داد. تندیسگران گفته‌اند برای ساخت این مجسمه‌های کَره‌ای از ۱۰۰۰ کیلوگرم کره استفاده کردند.

خانم جِنی هابل، معاون انجمن لبنیات شرق‌میانه در ایالات متحده، در بیانیه‌ای گفت:

کسانی که زمان فرود ماه را به یاد می‌آورند، دقیقا به یاد دارند که در کجا بودند و چه احساسی داشتند، و پنجاهمین سالگرد زمان مناسبی برای ادای احترام به این رویداد شگفت‌انگیز و سهیم شدن در هیجان آن با نسل جدید است.

 او افزود یکی از مجسمه‌ها ادای احترام ویژه‌ای به آرمسترانگ است که اصالتا اهل شهرستان واپاکونتا در ایالت اوهایو بود.

هابل گفت:

 اوهایو با آن روز ارتباط ویژه‌ای دارد، زیرا یکی از ماها (مردم اوهایو) اولین قدم‌ را روی سطح ماه گذاشت.

پیش‌بینی می‌شود این مجسمه‌های کره‌ای حدود ۵۰۰ هزار بازدیدکننده را به نمایشگاه که در ساختمان فرآوردهای لبنی شهر واقع است بکشاند. در همین حال، مقامات محلی ترتیبی داده‌اند تا در این نمایشگاه نقش ایالت اوهایو در تولید لبنیات آمریکا به بازدیدکنندگان نشان داده شود. بازدیدکنندگان به جز بازدید از مجسمه‌های فضانوردان تاریخ‌ساز آپولو ۱۱ فرصت چشیدن انواع مختلفی از فرآورده‌ها و غذاهای محلی از جمله بستنی، میلک‌شیک، ساندویچ پنیر و البته شیر را خواهند داشت.

 اگرچه شاید ارتباط کَره به مأموریت آپولو ۱۱ چندان ملموس نباشد، اما براساس گزارشی که در سال ۲۰۱۲ در روزنامه بریتانیایی ایندیپندنت به چاپ رسید، آرمسترانگ پس از بازنشستگی از ناسا در سال ۱۹۷۱، یک  مزرعه دامپروری را برای تولید فرآورده‌های لبنی در اوهایو خریداری کرد. یعنی آرمسترانگ درست دو سال پس از «گامی کوچک برای (یک) انسان و جهشی بزرگ برای بشریت» در حال دامپروری در اوهایو بود!

سامسونگ، ۰۰:۳۰ بامداد (به‌وقت تهران) روز پنجشنبه ۱۷ مرداد گلکسی نوت ۱۰ (Galaxy Note 10) را طی مراسمی در نیویورک به‌طوررسمی رونمایی خواهد کرد. تاکنون شایعات و اخبار درزکرده‌ی زیادی حول جدیدترین فبلت این شرکت کره‌ای منتشر شده است. از اولین شایعات درباره‌ی نداشتن دکمه‌ی سخت‌افزاری گرفته تا اخبار غیررسمی جدید درباره‌ی دو گوشی با دو اندازه‌ی متفاوت، همگی فقط اشتیاق کاربران را برای دیدن پرچم‌دار جدید سامسونگ بیشتر کرد. 

پیش از شروع مراسم رسمی که تنها یک روز تا آن باقی مانده و معرفی رسمی محصول جدید سامسونگ (نوت ۱۰ و نوت ۱۰ پلاس)، مروری اجمالی به ویژگی‌های محصولات جدید می‌‌اندازیم. آنچه که در ادامه می‌آید تنها شایعات، تصاویر و اخبار غیررسمی هستند که درباره‌ی پرچم‌دار جدید سامسونگ در سایت‌ها منتشر شده است. 

تابه‌اینجا، سال ۲۰۱۹ سال خوبی برای گوشی‌های هوشمند سامسونگ بوده است. صرف‌نظر از اتفاقاتی که برای گلکسی فولد رقم خورد، غول فناوری کره‌ای امسال مدل‌های مختلف گلکسی اس ۱۰ را به‌همراه گلکسی A50 روانه‌ی بازار کرد. اما هنوز زمانی زیادی تا پایان سال باقی مانده است و حالا سامسونگ خود را برای معرفی نوت ۱۰ آماده می‌کند. 

شاید خانواده‌ی گلکسی نوت سامسونگ نتوانسته باشد موفقیتی درحدو‌اندازه‌های سری گلکسی S برای این شرکت به‌همراه داشته باشد؛ اما معرفی هرکدام از مدل‌های نوت نیز موجی درمیان کاربران به راه می‌انداخت. سامسونگ در ساخت این نوع از محصولات خود، علاو‌براینکه ویژگی‌ها و ابزارهای بهره‌وری را به‌یک‌اندازه در اختیار مصرف‌کنندگان و کاربران سازمانی قرار می‌داد، ویژگی‌های و قابلیت‌های جدیدی را نیز برای اولین‌بار در این صنعت معرفی می‌کند.

تنها باری که سامسونگ از روند مرسوم در نام‌گذاری محصولات خود پیروی نکرد، زمانی بود که از نوت ۵ به سراغ نوت ۷ رفت و تقریبا همه علت این کار را می‌دانند. اکنون هم انتظار می‌رود که کره‌ای‌ها نام محصول بعدی خود را گلکسی نوت ۱۰ بگذارند. تصاویری که از این محصول فاش شده است نشان می‌دهد که یک گوشی بزرگ‌تر هم در کار است که احتمالا آن را نوت ۱۰ پلاس خواهند نامید. این نام در عکس تبلیغاتی که در توییتر ایوان بلاس (Evan Blass) منتشر شده است هم به چشم می‌خورد. تا پیش از آن برخی این گوشی را نوت ۱۰ پرو می‌نامیدند.

همچنین، از زمان معرفی اولین گلکسی نوت در سال ۲۰۱۱ تاکنون هربار تنها یک نسخه از آن معرفی می‌شد. اما امسال سامسونگ هدف دیگری را دنبال می‌کند. ۱۲ ژوئیه ایوان بلاس تأیید کرد که این‌بار سه نسخه از نوت ۱۰ با هم معرفی خواهند شد: گلکسی نوت ۱۰ معمولی (Galaxy Note 10)، گلکسی نوت ۱۰ پلاس (+Galaxy Note 10) و گلکسی نوت ۱۰ پلاس نسخه‌ی 5G (یا Galaxy Note 10+ 5G). 

نکته‌ی مهم دیگر آنکه این سری از گوشی‌ها با سیستم‌عامل اندروید ۹ (پای) و One UI به بازار عرضه خواهند شد.

ویژگی‌های ظاهری

معمولا، گوشی‌های خانواده‌ی نوت از طراحی کلی مشابهی با دستگاه‌های جدید گلکسی S برخوردار هستند و به نظر می‌رسد که این موضوع در مورد نوت ۱۰ هم صدق می‌کند. رندرها و عکس‌های زیادی تاکنون به‌نام این محصول منتشر شده است و به‌سختی می‌توان یکی را از میان آن‌ها برگزید. آنچه که در برخی از تصاویر به‌چشم می‌خورد آن است که این محصول، سه دوربین در قسمت پشت و یک پانچ روی نمایشگر برای دوربین جلو دارد. البته، یک اس پن نیز به‌همراه آن وجود دارد.

در محصولات جدید سامسونگ، تغییرات زیادی اتفاق افتاده که یکی از بزرگ‌ترین آن‌ها، نمایگشر نوت ۱۰ است. آن‌گونه که از تصاویر فاش شده برمی‌آید، از حاشیه‌های اطراف نمایشگر گلکسی نوت جدید به‌شدت کاسته شده است. این گوشی‌ها از پنل Infinity-O سامسونگ به‌همراه یک بریدگی برای دوربین سلفی استفاده می‌کند که در وسط قرار گرفته است. هیچ حسگر اثر انگشتی پشت یا در طرفین گوشی دیده نشده است و درنتیجه به‌احتمال زیاد، این حسگر زیر نمایشگر جای گرفته است؛ درست مانند آنچه که در گلکسی اس ۱۰ و گلکسی اس ۱۰ پلاس شاهد آن بودیم.

ابتدا شایع شده بود که سامسونگ در نوت ۱۰ خود را از شر همه‌ی دکمه‌های سخت‌افزاری خلاص خواهد کرد؛ اما تصاویر و اخبار بعدی حاکی از آن بود که دکمه‌ی کنترل صدا و پاور دستگاه همچنان سرجای خود هستند.

ویژگی‌های سخت‌افزاری

همان‌طور که ابتدا گفته شد، سامسونگ به‌احتمال زیاد دو مدل متفاوت از نوت ۱۰ را معرفی خواهد کرد؛ یکی با نمایشگری ۶.۴ اینچی و دیگری با نمایشگری ۶.۸ اینچی. اما تفاوت بین نوت‌های ۱۰ فقط در اندازه‌ی نمایشگرهای آن‌ها نیست. نوت ۱۰ یک باتری ۳۵۰۰ میلی‌آمپر ساعتی، امکان شارژ بی‌سیم ۱۲ وات، ۸ گیگابایت حافظه‌ی رم و ۲۵۶ گیگابایت حافظه‌ی ذخیره‌سازی دارد و از کارت حافظه‌ی میکرو SD پشتیبانی نمی‌کند. اما، نوت ۱۰ پلاس از باتری ۴۳۰۰ میلی‌آمپر ساعتی، امکان شارژ بی‌سیم ۲۰ وات، حداکثر ۴۵ وات سرعت شارژ درصورت استفاده از شارژر USB-C،ا ۱۲ گیگابایت حافظه‌ی رم و ۲۵۶ گیگابایت حافظه‌ی ذخیره‌سازی برخوردار است.

فرق دیگر آن‌ها این است که نوت ۱۰ پلاس یک اسلات میکرو SD نیز دارد. همچنین، برخلاف گفته‌های قبلی مبنی بر استفاده از تراشه‌ی اسنپدراگون ۸۵۵ در محصولات جدید، تنها مدل آمریکایی این گوشی‌ها از این تراشه بهره خواهد برد و سایر گوشی‌ها از نسل جدید تراشه‌های اکسینوس ۹۸۲۵ (Exynos 9825) با لیتوگرافی ۷ نانومتری استفاده خواهند کرد.

تغییرات دیگری که در این گوشی‌ها اتفاق افتاده است، حذف دکمه‌ی بیکسبی (Bixby) و افزودن یک بخش لمسی روی قاب گوشی به‌جای آن و جک هدفون ۳.۵ میلی‌متری است. به‌نظر می‌رسد که کره‌ای‌ها بالاخره عزم خود را برای حذف جک هدفون جزم کرده‌اند. شاید خیلی‌ها مورد اول را بپسندند، اما مورد دوم قطعا به مذاق عده‌ی زیادی خوش نخواهد آمد. 

دوربین

در قسمت پشتی هر دو دستگاه، سه دوربین قرار خواهد گرفت. جزئیات این دوربین‌ها فاش نشده‌ است؛ اما سامسونگ احتمالا از حسگرهای اولیه، تله‌فوتو و اولترا واید استفاده خواهد کرد. هیچکدام از آن‌ها حسگر پایش ضربان قلب ندارند. احتمالا، گوشی نوت ۱۰ پلاس هم از همین دوربین‌ها به‌علاوه‌ی یک حسگر ToF استفاده می‌کندکه مشابه آن در گلکسی اس ۱۰ نسخه 5G مشاهده شده شده است.

اس پن

به‌نظر می‌رسد این‌بار سامسونگ برای ارتقای اس‌-پن گوشی‌های خود، دست به یک تجربه‌ی سخت‌افزاری جدید زده و یک دوربین در قلم‌ها جایگذاری کرده است. اوایل امسال، سامسونگ پتنتی ثبت کرد که شامل استفاده از اس-پن به‌عنوان دوربین بود. این کار قابلیت بزرگنمایی نوری واقعی نوت ۱۰ را تقویت می‌کند. خبر این پتنت در فوریه ۲۰۱۹ منتشر شد. احتمالا زمانی‌که از ارتقای ژست‌های حرکتی و امکان کنترل گوشی ازطریق اس-پن بدون لمس نمایگشر صحبت می‌کردند، به‌این فناوری اشاره داشتند.

قیمت

مدل‌های ۲۵۶ گیگابایتی گلکسی نوت ۱۰ و نوت ۱۰ پلاس به‌ترتیب با قیمت‌های ۹۴۹ و ۱۰۹۹ دلار به‌فروش خواهند رسید. کمی بیشتر از ۲۴ ساعت دیگر صحت‌وسقم این قیمت‌ها معلوم خواهد شد. 

مرد ۳۵ ساله‌ای که در کلینیک روانپزشکی دیوید آوری نشسته بود، یک مهندس بود. آوری به‌خاطر می‌آورد: او بسیار علاقمند به حل مسئله بود. وقتی که این بیمار در بخش روانپزشکی سیاتل پذیرفته شد، چیزی که موجب گیج شدنش شد، خلق‌و‌خوی او بود که به‌شدت از یک محدوده به محدوده‌ی دیگر دچار نوسان می‌شد؛ گاهی افکار خودکشی به سراغش می‌آمد و گاهی چیزهایی را می‌دید یا می‌شنید که در آنجا وجود نداشت. الگوی خواب وی نیز در نوسان بود و از بی‌خوابی کامل تا ۱۲ ساعت خواب در شب تغییر می‌کرد. مرد بیمار که نسبت‌به همه‌ی مسائل دقیق بود، در تلاش برای درک مفهوم این وضعیت، از الگوهای خلق‌و‌خو و خواب خود رکوردهای دقیقی ثبت کرده بود. آوری این رکوردها را مورد مطالعه قرار داد و بسیار متعجب شد: «چیزی که مرا شگفت‌زده کرد، ریتمیک بودن آن‌ها بود». ازنظر او، این وضعیت مثل این بود که الگوهای خواب و خلق‌و‌خوی او از تغییرات هلال ماه تبعیت کند. آوری در ابتدا این ایده را احمقانه خواند. حتی اگر چرخه‌های خلقی مرد با چرخه‌های ماه مقارن بود، هیچ مکانیسمی برای توضیح آن وجود نداشت و هیچ ایده‌ای نیز در این باره که چه کاری باید انجام داد، ارائه نشده بود.

آوری برای تثبیت خلق‌و‌خو و خواب، برای او دارو و نوردرمانی را تجویز کرد و این بیمار درنهایت مرخص شد. آوری نیز یادداشت‌های مرد را در کشویی گذاشت و در آن را بست. ۱۲ سال بعد، روانپزشک مشهوری به نام توماس وهرمقاله‌ای منتشر کرد که در آن وضعیت ۱۷ بیمار مبتلا به اختلال دوقطبی تند چرخش (گونه‌ای از بیماری که در آن افراد، سریع‌تر از حالت معمول بین دو حالت افسردگی و شیدایی تغییر پیدا می‌کنند) را شرح داد که مانند بیمار آوری از نظمی غیرعادی در رخدادهای مجدد بیماری خود برخوردار بودند. وهر، استاد بازنشسته‌ی روانپزشکی در مؤسسه‌ی ملی سلامت روان در بتسدای آمریکا می‌گوید:

چیزی که درمورد این چرخه‌ها موجب بهت من شد این بود که به‌نظر می‌رسید که آن‌ها به‌طرز عجیب و به شیوه‌ای که کسی لزوما از یک فرایند بیولوژیکی انتظار ندارد، دقیق بودند. این امر موجب شد من از خود سؤال کنم که آیا نوعی تأثیر خارجی روی این چرخه‌ها وجود دارد (به‌علت این باور قدیمی که ماه روی رفتار انسان تأثیر می‌گذارد) و مسئله‌ی آشکاری که در‌نظر گرفته شد، این بود که آیا نوعی تأثیر ماه وجود دارد؟

چرخه‌های ماهیانه و سالیانه‌ی ماه، شباهت چشمگیری با الگوهای نوسانات خلقی برخی از بیماران دارند

قرن‌ها، مردم بر این باور بودند که ماه روی رفتار انسان تأثیر می‌گذارد. واژه‌ی lunacy (به‌معنای جنون) از واژه‌ی لاتین lunaticus به‌معنای ماه‌زده گرفته شده است و فیلسوف یونانی یعنی ارسطو و طبیعتگرای رومی یعنی پلینی بزرگ اعتقاد داشتند که دیوانگی و صرع به‌وسیله‌ی ماه ایجاد می‌شوند. شایعه‌ای نیز وجود داشت که احتمال زایمان زنان باردار در هنگام ماه کامل بیشتر است؛ اما بررسی تعداد تولدها در جریان مراحل مختلف چرخه‌ی ماه نشان داده است که چنین چیزی درست نیست.

برخی نیز می‌گویند چرخه‌ی ماه موجب افزایش خشونت درمیان بیماران روانی یا زندانیان می‌شود. درواقع نتایج مطالعه‌ای نشان داده است که احتمال ارتکاب جرم در فضای باز (مانند خیابان یا فضاهای طبیعی مانند سواحل)، وقتی نور ماه بیشتر است، بالاتر است.

شواهدی نیز وجود دارد که نشان می‌دهد الگوی خواب با چرخه‌ی ماه تغییر می‌کند. برای مثال، پژوهشگران در مطالعه‌ای که در سال ۲۰۱۳ منتشر شد، نشان دادند که تحت شرایط بسیار کنترل شده در یک آزمایشگاه خواب، در حوالی ماه کامل، درمقایسه‌با دیگر مراحل ماه، به‌طور متوسط ۵ دقیقه بیشتر طول می‌کشد تا افراد به خواب بروند و به‌طور کلی ۲۰ دقیقه کمتر می‌خوابند (حتی افرادی که در معرض نور ماه قرار نمی‌گیرند). در همین حین، اندازه‌گیری فعالیت مغزی آن‌ها نشان می‌داد که مقدار خواب عمیق آن‌ها، ۳۰ درصد کاهش یافت. مطالعه‌ی پیگیری که در ادامه‌ی این پژوهش انجام شد، نتوانست این نتایج را تأیید کند.

ولادیسلاو ویازوفسکی، پژوهشگر خواب در دانشگاه آکسفورد در این باره توضیح می‌دهد که یکی از مشکلات اساسی این است که در هیچ مطالعه‌ای الگوی خواب بیماران به‌صورت انفرادی در طول یک ماه کامل یا چندین ماه تحت نظارت قرار نگرفته است. او می‌گوید:

تنها راه رسیدن به این امر آن است که فرد در طول دوره و به‌صورت مداوم طی مراحل مختلف مورد نظارت و رکوردبرداری قرار گیرد.

این دقیقا همان کاری بود که وهر روی بیماران دوقطبی خود انجام داده بود. او در برخی از موارد، سال‌ها ایپزودهای خلقی آن‌ها را دنبال کرد. او می‌گوید:

از آن‌جایی که مردم در نحوه‌ی واکنش به چرخه‌های ماه با هم اختلاف دارند، حتی اگر از تمام داده‌هایی که من رکوردگیری کرده‌ام، میانگین‌گیری می‌کردید، نمی‌توانستید چیزی پیدا کنید. تنها راه برای یافتن الگو آن است که یک فرد را به‌صورت انفرادی طی زمان بررسی کنید و آنگاه الگوها آشکار می‌شوند.

وهر با انجام چنین کاری دریافت که این بیماران در یکی از این دو گروه جای می‌گیرند: نوسانات خلقی برخی از افراد از یک چرخه‌ی ۱۴/۸ روزه و دیگران از یک چرخه‌ی ۱۳/۷ روزه تبعیت می‌کرد. البته وضعیت برخی از آن‌ها گاها بین این دو چرخه تغییر می‌یافت.

فلاسفه‌ی دوران باستان معتقد بودند که ماه موجب دیوانگی می‌شود و این باور منشا کلمه‌ی lunacy است

ماه از طرق مختلفی روی زمین تأثیر می‌گذارد. اولین و بارزترین مورد، ایجاد مهتاب است؛ ماه کامل هر ۲۹/۵ روز و ماه نو ۱۴/۸ روز پس از آن می‌آید. مورد دیگر، جاذبه‌ی ماه (کشش گرانشی) است که موجب جزرومد می‌شود و هر ۱۲/۴ ساعت ظاهر می‌شود. ارتفاع این جزرومد نیز تقریبا از چرخ‌های دو هفته‌ای تبعیت می‌کند: چرخه‌ی کشند بهاری (مهکشند) که با کشش خورشید و ماه به پیش رانده می‌شود و چرخه‌ی کهشکند که دراثر موقعیت ماه نسبت‌به استوای زمین پیش می‌آید. این چرخه‌های تقریبا دو هفته‌ای در ارتفاع جزرومد است که به‌نظر می‌رسید حالات بیماران وهر به نوعی با آن در ارتباط باشد. آوری می‌گوید:

این طور نیست که بیماران لزوما هر ۱۳/۷ یا ۱۴/۸ روز از حالت افسرده به شیدایی (یا برعکس) تغییر کنند. فقط اگر تغییری از افسردگی به شیدایی اتفاق افتد، این در زمان قدیمی‌تری رخ نداده و گرایش دارد که در جریان یک مرحله‌ی خاص از چرخه‌ی جزرومد ماه رخ دهد.

آوری پس از مطالعه در مورد پژوهش وهر، با او تماس گرفت و آن‌ها مجددا اطلاعات مربوط به مهندس بیمار را تجزیه‌و‌تحلیل کردند و دریافتند که نوسانات خلقی او نیز یک الگوی ۱۴/۸ روزه داشته است. شواهد بیشتر درباره‌ی تأثیر ماه روی خلق‌و‌خوی این بیماران از این یافته حاصل می‌شود که به‌نظر می‌رسد هر ۲۰۶ روز، این ریتم‌های منظم به‌وسیله‌ی یک چرخه‌ی دیگر ماه دچار اختلال می‌شود؛ همان چیزی که مسئول ایجاد ابرماه است. حالت ابرماه زمانی پیش می‌آید که مدار بیضی‌شکل ماه آن را در نزدیکی زمین قرار می‌دهد.

آن ویز جاستیز، از بیماستان روانپزشکی دانشگاه بازل در سوئیس، داده‌های وهر را درمورد ارتباط بین چرخه‌های ماه و افسردگی-شیدایی «قابل باور ولی پیچیده» توصیف می‌کند. او می‌گوید:

کسی نمی‌داند چه مکانیسمی در این میان می‌تواند وجود داشته باشد.

ازنظر تئوری، نور ماه کامل ممکن است موجب ایجاد اختلال در خواب افراد شده و از این طریق روی خلق‌وخوی آن‌ها تأثیر بگذارد. این امر به‌ویژه درمورد بیماران دوقطبی که تکرار رخدادهای خلقی آن‌ها اغلب در اثر ایجاد اختلال در خواب یا ریتم‌های شبانه‌روزی تسریع می‌شود، صادق است. ریتم‌های شبانه‌روزی نوسانات ۲۴ ساعته در بیولوژی و رفتار ما است که می‌تواند در نتیجه‌ی کار شیفتی یا سفر هوایی طولانی‌مدت بر هم بخورد.

تئوری‌هایی وجود دارد که مهتاب در اوج چرخه‌ی ماه ممکن است موجب ایجاد اختلال در خواب افراد شود و درنهایت به تغییر خلق‌و‌خوی آن‌ها منجر شود

حتی شواهدی وجود دارد که کمبود خواب می‌تواند در زمینه‌ی خارج کردن بیماران دوقطبی از حالت افسردگی مفید باشد. وهر در حمایت از این ایده که ماه ممکن است تاحدودی روی خواب بیماران تأثیرگذار باشد، دریافته است که با پیشرفت روزها، زمان بیدار شدن این بیماران از خواب به تأخیر می‌افتد؛ درحالی‌که زمان رفتن به خواب ثابت می‌ماند. به این ترتیب، مدت زمان خواب آن‌ها به‌تدریج بیشتر می‌شود تا اینکه ناگهان کوتاه می‌شود. این تغییر اغلب با آغاز شیدایی ارتباط دارد. با تمام این شواهد باز هم وهر اعتقادی به نقش نور ماه ندارد. او توضیح می‌دهد:

در دنیای مدرن، آلودگی نوری آنچنان زیاد است و ما چنان زمان طولانی را در فضاهای بسته در معرض نور مصنوعی می‌گذرانیم که سیگنال تغییر نور ماه در این میان گم می‌شود.

او گمان می‌کند که برخی از جنبه‌های دیگر تأثیر ماه مانند جاذبه‌ی ماه موجب اختلال در خواب بیماران می‌شود. یک ایده، آن است که تغییر در جاذبه‌ی ماه موجب آغاز نوسانات ظریفی در میدان مغناطیسی زمین می‌شود که برخی از افراد ممکن است نسبت‌به آن حساس باشند. رابرت ویکس، متخصص هوافضا از دانشگاه کالج لندن می‌گوید:

اقیانوس‌ها به‌علت اینکه دارای آب شور هستند، ازنظر الکتریکی رسانا بوده و وقتی آن‌ها طی جزرومد جریان می‌یابند، میدان مغناطیسی همراه آن‌ها نیز حرکت می‌کند.

البته این اثر ناچیز است و اینکه آیا تأثیر ماه روی میدان مغناطیسی زمین به آن اندازه قوی است که موجب تغییرات بیولوژیکی شود، آشکار نیست. در برخی از مطالعات به ارتباط بین فعالیت خورشیدی و افزایش حملات قلبی و سکته، حملات صرع، اسکیزوفرنی و خودکشی اشاره شده است. هنگامی که شراره‌های خورشیدی و خروج جرم از تاج خورشیدی به‌میدان مغناطیسی زمین برخورد می‌کند، موجب القای جریان‌های الکتریکی نامرئی می‌شود که به آن اندازه قوی است که می‌تواند به شبکه‌های برق آسیب وارد کرده و برخی می‌گویند ممکن است حتی سلول‌های قلبی و مغزی را که نسبت‌به انرژی الکتریکی حساس هستند، تحت‌تأثیر قرار دهد. ویکس توضیح می‌دهد:

مشکل این نیست که امکان ندارد چنین چیزهایی اتفاق بیفتد، بلکه این است که پژوهش در این مورد بسیار محدود است و نمی‌توان چیزی را به‌صورت قطعی بیان کرد.

یکی از دلایل، آن است که برخلاف برخی پرندگان، ماهی‌ها و حشرات، به‌نظر نمی‌رسد که انسان‌ دارای حس مغناطیسی باشد. البته مطالعه‌ای که اوایل سال جاری منتشر شد، این فرضیه را به چالش کشید. این مطالعه نشان می‌داد که وقتی افراد درمعرض تغییرات میدان مغناطیسی (معادل همان تغییراتی که در محیط‌های معمولی خود تجربه می‌کنند) قرار می‌گیرند، از میزان فعالیت امواج آلفای موجود در مغز آن‌ها کاسته می‌شود. امواج آلفا زمانی تولید می‌شوند که ما بیدار هستیم ولی کار خاصی را انجام نمی‌دهیم. اهمیت این تغییرات آشکار نیست. این پدیده ممکن است یک محصول جانبی غیرضروری از تکامل باشد یا تغییرات مغناطیسی در محیط ما ممکن است به شیوه‌های ظریفی موجب تغییر در مغز شوند که ما از آن‌ها بی‌خبر هستیم.

تئوری مغناطیسی برای وهر جذاب است زیرا طی دهه‌ی گذشته در مطالعات مختلفی این موضوع مورد بررسی قرار گرفته است. در ارگانیسم‌های خاصی مثل مگس سرکه، پروتئینی موسوم به کریپتوکروم (cryptochrome) ممکن است نقش یک حسگر مغناطیسی را داشته باشد. این پروتئین یکی از مولفه‌ها‌ی اصلی ساعت‌های مولکولی است که ریتم‌های شبانه‌روزی ۲۴ ساعته را در سلول‌ها و بافت‌ها و ازجمله مغز به پیش می‌رانند.

ماه تأثیرات مداومی روی زمین و موجوداتی زنده‌ی روی آن دارد

وقتی که پروتئین کریپتوکروم به یک مولکول جاذب نور به نام فلاوین متصل می‌شود، نه‌تنها به ساعت شبانه‌روزی می‌گوید که اکنون روز است، بلکه موجب آغاز واکنشی می‌شود که حساسیت مغناطیسی کمپلکس مولکولی را به‌دنبال دارد. بامبوس کایریاکو متخصص ژنتیک رفتاری از دانشگاه لستر نشان داده است که قرارگرفتن در معرض میدان‌های الکترومغناطیسی دارای فرکانس پایین می‌تواند موجب تنظیم مجدد زمان‌بندی ساعات شبانه‌روزی در مگس سرکه شده و تغییر در زمان‌بندی خواب آن‌ها را در پی دارد. اگر این مسئله درمورد انسان‌ها نیز صادق بود، می‌توانست توضیحی درمورد تغییرات رفتاری ناگهانی مشاهده شده در بیماران دوقطبی وهر و آوری فراهم کند. وهر می‌گوید:

این بیماران، هنگامی که به‌سمت چرخه‌های خلقی خود پیش می‌روند، تغییرات درخورتوجهی را در زمان‌بندی ریتم‌های شبانه‌روزی و نیز زمان‌بندی و دوره‌ی خواب خود نشان می‌دهند.

برخی می‌گویند ماه روی ساعات شبانه‌روزی بدن انسان تأثیر می‌گذارد

البته اگرچه که کریپتوکروم یکی از مولفه‌های اساسی ساعت شبانه‌روزی انسان است، اما کمی متفاوت از نسخه‌ی مگس سرکه کار می‌کند. الکس جونز، فیزیکدان آزمایشگاه ملی فیزیک در تدینگتون می‌گوید:

به‌نظر می‌رسد که در انسان و دیگر پستانداران پروتئین کریپتوکروم به فلاوین متصل نمی‌شود و ما نمی‌دانیم که بدون فلاوین چگونه شیمی حساسیت مغناطیسی آغاز می‌شود. از این نظر، من فکر می‌کنم بعید باشد کریپتوکروم های انسانی نسبت‌به میدان‌های مغناطیسی حساس باشند، مگر اینکه مولکول‌های دیگری درون بدن انسان وجود داشته باشد که بتوانند میدان‌های مغناطیسی را تشخیص دهند.

یک احتمال دیگر، آن است که بیماران وهر و آوری دربرابر کشش گرانشی ماه به همان شیوه‌ی اقیانوس‌ها پاسخ دهند: ازطریق نیروهای جرز و مد. یک استدلال رایج در مخالفت با این ایده آن است که اگرچه بدن انسان از ۷۵ درصد آب تشکیل شده است اما این مقدار آب درمقایسه‌با آب اقیانوس‌ها بسیار ناچیز است. کایریاکو می‌گوید:

در بدن انسان‌ها نیز آب وجود دارد اما کشش ناشی از جاذبه‌ی ماه چنان ضعیف است که مشکل بتوان دید که آیا این امر از نظر فیزیکی روی انسان تأثیری دارد.

کایریاکو به مطالعاتی اشاره می‌کند که روی گیاه رشادی گوش‌موشی (علف هرزی که یک ارگانیسم مدل برای مطالعه‌ی گیاهان گلدار است) انجام شده و نشان می‌دهند که رشد ریشه‌ی این گیاه از یک چرخه‌ی ۲۴ ساعته تبعیت می‌کند؛ مقدار زمانی‌که طول می‌کشد تا ماه یک مدار کامل به دور زمین را طی کند.

یوآخیم فیساهن متخصص بیوفیزیک مؤسسه‌ی فیزیولوژی گیاهی ماکس پلانک در آلمان می‌گوید:

این‌ها تغییرات بسیار کوچکی هستند که تنها با دستگاه‌های فوق‌العاده حساس قابل تشخیص هستند؛ اما اکنون بیش از ۲۰۰ مطلب منتشر شده در حمایت از آن وجود دارد. حجم مولکول‌های آب، حتی اگر در حد نانو باشد، به هر تغییر گرانشی کوچکی واکنش نشان خواهد داد. به‌عنوان یک پیامد، حرکت مولکول‌های آب از کانال‌های آب اتفاق خواهد افتاد، به این مفهوم که بسته به جهت نیروی گرانشی، آب از داخل سلول به‌سمت خارج سلول یا برعکس حرکت خواهد کرد و این می‌تواند تأثیری روی کل ارگانیسم داشته باشد.

کشش گرانشی ماه یعنی همان چیزی که موجب جزرومد اقیانوس‌ها و دریاها می‌شود، به اندازه‌ای است که موجب از دست‌رفتن مولکول‌های آب از سلول یا افزودن به آن شود

فیساهن اکنون قصد دارد که رشد ریشه را در ارتباط با تغییر در مجاری آب مورد مطالعه قرار دهد تا ببیند که آیا در این وضعیت، چرخه‌ی رشد گیاه دچار تغییر می‌شود. اگر سلول‌های گیاهی واقعا نسبت‌به چنین نیروهای جزر‌و‌مدی حساس باشند، دلیلی وجود نخواهد داشت که سلول‌های انسانی این گونه نباشند.

با توجه به اینکه تصور می‌شود زندگی در اقیانوس‌ها آغاز شده باشد، برخی از موجودات زمینی ممکن است هنوز دستگاه سلولی مورد نیاز برای پیش‌بینی جزرومد را حفظ کرده باشند، حتی اگر دیگر برای آن‌ها کاربردی نداشته باشد. حتی اگر تا به حال کسی نتوانسته است مکانیسم این پدیده را کشف کند، هیچ کدام از دانشمندانی که داده‌های آوری و وهر را مورد بررسی قرار داده‌اند، سر نتیجه‌ی اصلی آن با هم جدالی ندارند: :«نوسان‌های خلقی بیماران دوقطبی ریتمیک است و به‌نظر می‌رسد این ریتم‌ها با چرخه‌های گرانشی خاصی از ماه ارتباط دارند». وهر از جمله کسانی است که درمورد این مکانیسم ذهن خود را باز نگاه داشته و امیدوار است که دیگران نیز روی این موضوع کار کنند. او می‌گوید:

اگرچه من به این پرسش پاسخ نداده‌ام که مکانیسم چگونه است؛ اما فکر می‌کنم نتایجی که یافته‌ام موجب ایجاد این سوالات شده باشد.