سیاست‌مداران، فعالان اجتماعی و برخی رقبای شرکت‌های بزرگ دنیای فناوری از دولت‌ها و خصوصا ایالات متحده انتظار دارند تا رویکرد قوی‌تری در تنظیم‌گری قوانین فعالیت غول‌های فناوری داشته باشند. آن‌ها شرکت‌‌هایی همچون فیسبوک، گوگل، آمازون و اپل را به‌عنوان انحصارگراهای دنیای امروز می‌دانند که باید هرچه سریع‌تر اقدامی برای تجزیه‌ی آن‌ها انجام شود.

نامزدهای انتخاباتی آمریکا از هر دو حزب جمهوری‌خواه و دموکرات تلاش می‌کنند تا مقابله با شرکت‌های بزرگ فناوری را به‌عنوان وعده‌های خود مطرح کنند. از میان آن‌ها می‌توان به نامزد انتخابات ریاست جمهوری سال ۲۰۲۰ آمریکا یعنی سناتور الیزابت وارن از ماساچوست اشاره کرد. او در کارزارهای تبلیغاتی، تجزیه‌ی شرکت‌های بزرگ را به‌عنوان بخشی از برنامه‌ی خود بیان می‌کند. دونالد ترامپ، رئیس جمهور کنونی آمریکا نیز در صحبت‌های متعدد به شرکت‌های بزرگ (موسوم به Big Tech) اشاره داشته است. او همچنین از دولت خواسته بود تا علیه شرکت‌هایی همچون گوگل و فیسبوک شکایت کند.

کالین پیپ، بنیان‌گذار موتور جست‌وجوی غیر متمرکز Presearch درباره‌ی مقابله با غول‌های فناوری گفته بود:

ما نیاز داریم تا فرد یا سازمانی مشخص در برابر شرکت‌های بزرگ بایستد. آن‌ها باید بدانند که ما با همه‌ی اقدامات‌شان موافق نیستیم. ما دوست نداریم که آن‌ها هر کار مورد علاقه‌ی خود را انجام دهند.

بزرگ‌ترین شرکت‌های بزرگ کنونی در دنیای فناوری از سال‌ها پیش رویکردهای ناسالمی در رقابت داشته‌اند. به‌عنوان مثال خرید اینستاگرام توسط فیسبوک را در نظر بگیرید که یکی از بزرگ‌ترین رقبای آن‌ها در بحث رسانه‌های اجتماعی بود. به‌هرحال امروز تجزیه‌ی شرکت‌های بزرگ فناوری اثرات بزرگی بر سیلیکون‌ولی خواهد داشت. از طرفی این سؤال مطرح می‌شود که آیا تجزیه‌ی بازیگران مذکور، تأثیری در تجربه‌ی کاربران خواهد داشت؟ رسانه‌ی دیجیتال ترندز در مصاحبه‌ای با کارشناسان بزرگ دنیای فناوری، تأثیرات تجزیه‌ی احتمالی را بررسی کرده است.

چه گروهی به‌دنبال تجزیه است؟

وزارت دادگستری آمریکا در ۲۳ ژوئیه یک بررسی همه‌جانبه‌ پیرامون فعالیت‌های انحصارگرایانه انجام داد. در متن وزارت دادگستری، موضوع بررسی اینگونه مطرح می‌شود: «پلتفرم‌های آنلاین پیش‌گام بازار چرا و چگونه توانستند قدرت زیادی در بازار کسب کنند؟ آیا آن‌ها باعث کاهش رقابت و نوآوری شده‌اند یا خطرات دیگری به مصرف‌کننده وارد کرده‌اند؟» با وجود اینکه وزارت دادگستری اشاره‌ای به شرکت‌های هدف خود در بررسی قوانین ضد انحصار نداشت، می‌توان نام چهار غول اصلی را به‌عنوان متهمان مطرح کرد: اپل، گوگل، آمازون و فیسبوک.

گروهی داخلی از مجلس نمایندگان که توسط نامزدهای دموکرات اداره می‌شود هم بررسی‌هایی روی چهار شرکت بزرگ دنیای فناوری شروع کرده است. آن‌ها هم موضوع کاهش رقابت خارجی و اثرات احتمالی آن روی مصرف‌کننده‌ها را بررسی می‌کنند. نامزدهای جمهوری‌خواه در مجالس متعدد آمریکا به‌دنبال بررسی و تحقیق پیرامون شرکت‌های بزرگ فناوری بوده‌اند. سناتور جاش هاولی در ماه ژوئن لایحه‌ای بحث برانگیز را به مجلس ارائه کرد. او در لایحه‌ی خود خواسته بود که شرکت‌های بزرگ فناوری در برابر هرگونه محتوای منتشر شده در پلتفرم‌ها پاسخگو باشند. هاولی هدف از ارائه‌ی چنین لایحه‌ای را جلوگیری از مواردی همچون تعصب سیاسی بیان کرده بود.

برخی از کارشناسان دنیای فناوری اعتقاد دارند که بحث و گفت‌وگوها پیرامون انحصارگرایی شرکت‌های بزرگ فناوری به‌درستی جهت‌دهی نمی‌شود. آن‌ها اعتقاد دارند که براساس قانون ضد انحصار (آنتی‌تراست) شرمن مصوب سال ۱۸۹۰، شرکت‌های فناوری هیچ عملکرد اشتباهی نداشته‌اند. کارن کواکس نورث استاد رسانه‌های اجتماعی دیجیتال در دانشکده‌ی ارتباطات و روزنامه‌نگاری دانشگاه کالیفرنیای جنوبی (USC) درباره‌ی موضوع انحصار می‌گوید:

قانون مذکور ارتباطی به بسیار بزرگ بودن یا بسیار قدرتمند بودن شرکت‌ها ندارد. قانون تنها خطر احتمالی قدرت یا بزرگ بودن شرکت‌ها را در تأثیر بر مصرف‌کننده یا کل کشور مطرح می‌کند.

پرونده‌ی Standard Oil و AT&T

دولت آمریکا در قرن گذشته تنها دو شرکت بزرگ را تجزیه کرده است. یکی از آن رخدادها در حکمی از سوی دادگاه عالی آمریکا برای تجزیه‌ی شرکت Standard Oil اجرا شد که شرکت مذکور را یک مونوپولی غیرقانونی خوانده بود. حکم دیگر در سال ۱۹۸۲ اجرا و منجر به تجزیه‌ی AT&T شد. حکم شرکت نفتی به این خاطر اجرا شد که آن‌ها با قراردادهای متعدد با شرکت‌های ریلی منجر به از بین رفتن فرصت رقابت برای شرکت‌های کوچک‌تر می‌شدند. در نتیجه‌ی حکم دادگاه، مونوپولی به ۳۴ شرکت تجزیه شد.

در پرونده‌ی AT&T هم دادگاه عالی آمریکا وارد عمل شد و انحصار در خدمات تلفنی را به شرکت مذکور نسبت داد. در نتیجه AT&T تمامی شرکت‌های محلی را از خود جدا کرد تا مشتریان انتخاب‌های عادلانه‌تری در پیش رو داشته باشند.

هر دو پرونده‌ی بالا با شرایط کنونی در سیلیکون‌ولی تفاوت دارند. آن‌ها در زمانی بسیار قبل از تولد اینترنت و نفوذ آن به تمام اجزای زندگی ما به جریان افتادند. به‌هرحال هر دو شرکت بالا در صنعت محل فعالیت خود فرمانروایی داشتند و برخی اوقات هم از روش‌های غیر منصفانه‌ای برای تثبیت فرمانروایی خود استفاده می‌کردند.

پیپ اعتقاد دارد که دولت نباید دخالتی در فعالیت کسب‌وکارها داشته باشد. ازطرفی شرایط کنونی نشان می‌دهد که ورود دولت به فرایندها، الزامی است. او در این باره می‌گوید:

آن‌ها فرصت‌های زیادی داشته‌اند تا در مسیر قانون قرار بگیرند. ازطرفی اکثرا در خلاف جهت حرکت کرده‌اند و با استفاده از همه‌ی قدرت خود، فرایندها را به نفع خودشان و نه پایگاه کاربران، پیش برده‌اند.

مارک مک‌کرینز استاد دانشکده‌ی مدیریت دانشگاه نورث‌وسترن اعتقاد دارد فعالیت‌های فزاینده‌ی شرکت‌ها لزوما به‌معنای شکستن قوانین ضد انحصار نیست. او می‌گوید تاکنون هیچ فعالیتی از سوی شرکت‌های بزرگ فناوری رخ نداده است که کسی بتواند آن را مخالف قوانین ضد انحصار بیان کند.

ما اکنون در دوره‌ای از زمان قرار داریم که پارانویایی از تأثیراتشبکه‌های اجتماعی در اطرافمان قرار دارد. به‌علاوه ترس از دسترسی اپلیکیشن‌ها و سرویس‌ها به داده‌های شخصی هم نگرانی خاص خود را دارد. ترس از اپلیکیشن‌هایی که به صداهای شخصی ما گوش می‌دهند و افرادی که با حساب‌های کاربری جعلی سعی در تغییر باورها و عقاید دارند، روزبه‌روز در دنیای فناوری افزایش می‌یابد. دراین‌میان برخی کارشناسان می‌گویند که همین ترس و پارانویا شاید دلیل فشارهای امروز برای تجزیه‌ی شرکت‌های فناوری باشد.

تجزیه‌ی شرکت‌های بزرگ چگونه خواهد بود؟

ما امروزه از اپلیکیشن‌ها، سرویس‌ها و ابزارهای متنوعی استفاده می‌کنیم که توسط شرکت‌های بزرگ دنیای فناوری توسعه یافته‌اند. کاربردهایی همچون جست‌وجو برای اطلاعات، تماس با دیگران، خرید محصول و سرگرمی امروزه تنها به کمک چنین ابزارهایی انجام می‌شوند. شاید تجزیه‌ی شرکت‌های سازنده‌ی ابزارها، استفاده از آن‌ها را بسیار دشوار کند.

پیپ در توضیحات خود به گوگل و محصولات متعدد آن‌ها اشاره می‌کند. مواردی همچون یوتیوب، گوگل داکز، گوگل درایو و کروم که روزبه‌روز هم کاربران بیشتری را به خود جذب می‌کنند. او چنین محصولاتی را جزئی از استراتژی گوگل می‌داند تا همه‌ی مردم را در مفهومی به‌نام «جهان گوگل» نگه دارد. پیپ اعتقاد دارد جدا کردن سرویس‌های مذکور فرصت فعالیت و رقابت را برای دیگر موتورهای جست‌وجو فراهم می‌کند. او دراین‌باره می‌گوید:

گوگل با ارائه‌ی چنین خدماتی سعی می‌کند تا همه‌ی مردم را به خود جذب کند. اگر بتوانیم سرویس‌های متفرقه را از موتور جست‌وجو و خدمات مرتبط جدا کنیم، قدمی بسیار مهم برای افزایش امکان رقابت برای دیگر شرکت‌‌ها برخواهیم داشت.

جست‌وجو، ارزش بسیار زیاد و تأثیراتی اجتماعی و اقتصادی بر جهان دارد. اگر می‌توانستیم موتور جست‌وجوی غیرانتفاعی بسازیم که به مخزن نامتناهی اطلاعات جهان متصل باشد،‌ همه‌ی کاربران از آن سود می‌بردند.

با نگاهی به صحبت‌های بالا به این نتیجه می‌رسیم که از نظر پیپ در دنیای ایده‌آل، موتورهای جست‌وجوی اینترنتی به‌صورت ابزارهایی تحت کنترل جوامع عمل می‌کنند.

توضیحات پیپ درباره‌ی گوگل و ابزارها ما را به این نتیجه می‌رساند که تجزیه‌ی غول موتور جست‌وجو منجر به ایجاد یک گوگل بدون ابزارهای اضافه‌ی جذاب همچون کروم و گوگل درایو می‌شود. برای فیسبوک و آمازون چه اتفاقی رخ می‌دهد؟

فیسبوک امروز به‌عنوان شرکت مادر سرویس‌های بزرگ اینستاگرام و واتساپ شناخته می‌شود. این سه پلتفرم در مجموع میلیاردها کاربر دارند. تجزیه‌ی شرکت‌های بزرگ فناوری یعنی فیسبوک باید کنترل واتساپ و اینستاگرام را واگذار کند. تأثیر چنین تجزیه‌ای برای کاربران به‌صورت قوانین جدید و الگوریتم‌های تازه برای اپلیکیشن‌های مذکور خود را نشان می‌دهد. به هر حال کارشناسان و اساتید ارتباطات و فناوری، تأثیرگذاری رخدادهای احتمالی بر کاربران را نیازمند زمان می‌دانند. به‌عنوان مثال کاربران به مرور از حذف برخی قابلیت‌های درون اپلیکیشن‌ها مطلع می‌شوند یا برخی از آن‌ها به سرویس‌های پولی تبدیل خواهند شد.

موضوع درباره‌ی آمازون هم با مالکیت شرکت هول فودز شروع می‌شود. به‌علاوه سرویس استریم اختصاصی ویدئو و موسیقی و از آن مهم‌تر سرویس خدمات ابری AWS‌ هم تحت مالکیت این غول دنیای فناوری هستند. اگر تجزیه‌ای رخ بدهد، آمازون باید سرویس‌های مذکور را واگذار کند و به فرم اصلی خود یعنی بازارچه‌ی اینترنتی باز گردد و به‌نوعی فروش محصولات خود را متوقف کند. چنین رویکردی احتمالا منجر به افزایش قیمت کالاها می‌شود، چون آمازون دیگر توانایی ارائه‌ی تخفیف نخواهد داشت.

از میان سیاست‌مدارانی که به‌دنبال تجزیه‌ی شرکت‌های بزرگ هستند، عده‌ی کمی به توضیح درباره‌ی دنیای پس از تجزیه می‌پردازند. از آنجایی که تقریبا همه‌ی شرکت‌های مذکور فعالیت‌های خود را در حوزه‌های بسیار متنوع توسعه داده‌اند، جدا کردن بخش‌های مستقل‌تر به‌عنوان راهکاری کاربردی‌تر به نظر می‌رسد. به‌عنوان مثال می‌توان به همان جدا کردن هول فودز از آمازون، اینستاگرام و واتساپ از فیسبوک و نست و دابل‌کلیک از گوگل اشاره کرد. 

دیجیتال ترندز برای مقاله‌ی حاضر با وزارت دادگستری و کمیسیون تجارت آمریکا تماس گرفت تا درباره‌ی تحقیقات آن‌ها بیشتر بداند. البته هیچ‌یک از آن‌ها پاسخ روشنی به سوالات ندادند. به‌علاوه فیسبوک، آمازون، گوگل و اپل هم هیچ اظهار نظری درباره‌ی اتهام‌ها و برنامه‌های احتمالی نداشتند.

مشکلاتی که حل نمی‌شوند

مقامات قانونی نگران هستند که پلتفرم‌های بزرگ دنیای فناوری امروزه آن‌چنان بزرگ و قدرتمند شده‌اند که تأثیرات عمیقی بر زندگی روزمره‌ی ما دارند. اکثر مردم و کارشناسان نیز چنین اظهار نظری را قبول دارند. درواقع همه‌ی ما می‌دانیم که زندگی امروز مبتنی بر دنیای فناوری شده است، اما تجزیه‌ی شرکت‌های بزرگ لزوما بسیاری از مشکلات مردم را با پلتفرم‌ها حل نمی‌کند. به‌ عنوان مثال نمی‌توان ادعا کرد که با تجزیه‌ی شرکت‌ها، مشکلی همچون حریم خصوصی یا نفوذ فناوری به زندگی روزمره‌ی مردم حل شود.

مک‌کرینز درباره‌ی چالش‌‌های بیشتر شرکت‌های بزرگ می‌گوید:

مشکلات دیگری در دنیای امروز وجود دارند که به حریم خصوصی مربوط می‌شوند. قانون ضد انحصار توانایی بررسی و حل آن‌ها را ندارد. درنتیجه اگر فردی ادعا کند که به خاطر استفاده‌ی ناصحیح این شرکت‌ها از داده‌های مردم باید آن‌ها را تجزیه کنیم، بحثی غیر منطقی خواهد بود.

فیسبوک مثال روشنی از شرکت‌هایی است که در سال‌های اخیر هدف انتقادها و حمله‌های متعدد پیرامون حریم خصوصی بود. به‌علاوه آن‌ها متهم به فروش و سوء استفاده از داده‌های کاربران نیز شده‌اند. در جدیدترین پرونده، فیسبوک به خاطر عدم مدیریت صحیح داده‌های کاربران در بحران کمبریج آنالیتیکا به پرداخت پنج میلیارد دلار جریمه محکوم شد. در همان روز اعلام خبر جریمه، غول شبکه‌های اجتماعی از تحقیقات قانون آنتی تراست درباره‌ی عملکردش صحبت کرد.

با وجود تمام مواردی که در بالا اشاره شد، دلیل مهم‌تری برای نظارت و حتی مقابله با رسانه‌های اجتماعی وجود دارد. آن‌ها قدرت زیادی در توزیع اخبار دروغ و انتشار شایعه دارند. نورث اعتقاد دارد که دولت باید قوانین محکمی پیرامون رسانه‌‌های دیجیتال و خصوصا علیه پلتفرم‌هایی همچون فیسبوک اجرا کند. چنین قوانینی اکنون برای محتوای تلویزیون و رادیو مانند تبلیغات، وجود دارد. به‌عنوان نمونه‌ای از پیاده‌سازی قوانین مذکور برای فیسبوک (خصوصا در کمپین‌های سیاسی) می‌توان روندی را پیشنهاد داد که نامزد انتخاباتی، تبلیغ منتشر شده در پلتفرم را تأیید کند.

نورث درباره‌ی تأثیر رسانه‌های اجتماعی کنونی می‌گوید:

مردم نگرانی‌های زیادی درباره‌ی تأثیرات و قدرت شبکه‌ها دارند. از طرفی هیچ‌گونه تلاشی از سوی قانون‌گذاران انجام نمی‌شود تا قوانین ساده‌ی موجود را برای پوشش دادن فعالیت شبکه‌های مدرن‌تر، توسعه دهند. توسعه‌ای که قطعا روی عملکرد رسانه‌های مذکور تأثیر خواهد داشت.

نورث اعتقاد دارد از برخی زوایا تجزیه‌ی شرکت‌های فناوری می‌تواند وضعیت اینترنت را بحرانی‌تر کند. او به تأثیرات گوگل بر پایه‌های بنیادی جست‌وجو در اینترنت اشاره می‌کند و تجزیه‌ی آن را منجر به کاهش تجربه‌ی مفید کاربر می‌داند. امروز گوگل نه‌تنها به‌عنوان یک شرکت، بلکه به‌عنوان ابزاری مفید برای جست‌وجوی اطلاعات شناخته می‌شود و تجزیه‌ی چنین ابزاری علاوه بر ضعیف کردن آن، تجربه‌ی جست‌وجوی حرفه‌ای را از کاربر می‌گیرد. درنهایت می‌توان چنین تجزیه‌ی را به ضرر مصرف‌کننده تفسیر کرد که قطعا هدف قانون ضد انحصار، چنین نتیجه‌ای نیست.

سه جلسه‌ی استماع جداگانه در تاریخ ۱۶ ژوئیه برگزار شد که مدیران اجرایی شرکت‌های آمازون، اپل، فیسبوک و گوگل در آن‌ها حضور داشتند. نیویورک تایمز در گزارشی از جلسات استماع ادعا می‌کند که نماینده‌هایی از هر دو حزب آمریکایی سوالاتی با اتهام و شک و شبهه‌های زیاد از مدیران اجرایی شرکت‌ها پرسیدند. تمرکز اصلی سوالات، افزایش قدرت شرکت‌های مذکور در بازار و جهت‌گیری عملیاتی بود که به آن‌ها نسبت داده می‌شود. به هر حال سؤال از مدیران شرکت‌های بزرگ، مسئله‌ای متفاوت با متهم کردن آن‌ها به شکستن قانون است. فراموش نکنید که چنین شرکت‌هایی سرمایه‌ی لازم را برای استخدام بهترین وکلا دارند.

فیسبوک علاوه بر مورد بالا درگیری دیگری هم در پیش دارد و به‌نوعی شرایطش دشوارتر از غول‌های دیگر است. وال استریت ژورنال در گزارشی ادعا کرد که کمیسیون تجارت آمریکا پرونده‌‌ی تحقیقاتی جدیدی را برای بررسی خرید واتساپ و اینستاگرام توسط غول شبکه‌های اجتماعی در جریان دارد. کمیسیون مذکور ادعا می‌کند که فیسبوک در کارزاری برنامه‌ریزی شده، رسانه‌های اجتماعی را پیش از تبدیل شدن به تهدید و بحران، به زیرمجموعه‌ی خود اضافه کرد.

در نهایت اثبات اتهاماتی که به شبکه‌های اجتماعی و بیش از همه فیسبوک می‌شود، روندی دشوار و زمان‌بر خواهد بود. مک‌کرینز در پایان مصاحبه پیرامون پرونده‌های موجود می‌گوید:

من هنوز نمی‌دانم که طبق چه قوانینی می‌توان شرکت‌های بزرگ را تجزیه کرد. قطعا روند تجزیه نیز چالشی دیگر خواهد بود. درنهایت از مردم می‌‌خواهم که از هرگونه نتیجه‌گیری زودهنگام پیرامون این موضوعات خودداری کنند.

دنیای دوربین‌های عکاسی، روز‌های دشواری را سپری می‌کند. با قدرت گرفتن گوشی‌های هوشمند، سالانه شاهد نزول آمار فروش دوربین‌های عکاسی هستیم. همین موضوع باعث شده است تا شرکت‌های فعال به تولید محصولاتی با توان بالا، مملو از فناوری‌های مختلف و حسگر‌های بزرگ بپردازند تا با حفظ کردن فاصله‌ی خود با گوشی‌های هوشمند، کاربران به خرید این دسته از محصولات اغوا کنند. 

رقابت بین سازندگان محصولات عکاسی در حدی فشرده و داغ شده است که شاهد رونمایی از دوربین‌هایی جدید و در فواصل زمانی اندکی هستیم. تا چندی پیش دوربین‌های پرچم‌دار بازه‌ی عمر بیش از ۶ یا ۷ سال داشتند. اما طی سال‌های گذشته شرکت‌های فعال تغییر رویه داده و به به‌روزرسانی زودتر از موعد محصولات خود برای جلب بیشتر کاربران می‌پردازند. همچنین باید به افزایش تنوع دوربین‌ها نیز اشاره کرد که اکنون هر یک از برند‌ها چند محصول مختلف در هر رده عرضه می‌کنند. تمامی موارد مذکور همگی در راستای حفظ بازار دوربین‌های عکاسی انجام شده‌اند.

اما بزرگ‌ترین قربانی پیشرفت گوشی‌‌های هوشمند، دوربین‌هایی با حسگر کوچک‌تر بودند. تا چندی پیش بخش قابل توجهی از بازار را دوربین‌های خانگی با حسگر‌های ۱/۲.۳ اینچی و ۱/۱.۷ اینچی تشکیل می‌دادند که در حال حاضر گوشی‌های موبایل با بهره‌مندی از حسگر‌هایی مشابه، عملا خرید آن‌ها را غیرمنطقی جلوه می‌دهند. این موضوع باعث شد تا سازندگان دوربین‌های عکاسی سراغ استفاده از حسگر‌هایی با ابعاد بزرگ‌تر از ۱ اینچ بروند. گرایش بیشتر سازندگان به تولید دوربین‌های فول‌فریم از دیگر تبعات رقابت جدید دنیای دوربین‌های عکاسی است. پاناسونیک یکی از برند‌هایی است که سال گذشته و برای اولین‌بار به سراغ تولید دوربین‌های بدون‌آینه و فول فریم رفت تا از کوچک شدن بازار خود جلوگیری کند.

ابعاد تمامی حسگر‌های دوربین‌های عکاسی

سؤال بزرگی در این بین به‌وجود پیش می‌آید. دوربین‌های عکاسی کراپ در آینده‌ی این صنعت چه جایگاهی خواهند داشت؟ آیا شرکت‌های سازنده پس از موفقیت‌های سونی در بخش فول‌فریم‌ها و فشار وارد شده از سوی گوشی‌های هوشمند، محصولات کراپ خود را رها کرده و در نهایت همه‌گی به تولید دستگاه‌هایی با حسگر‌های فول‌فریم خواهند پرداخت؟

پیش از پاسخ به این سؤال باید ابتدا به تعریف دوربین‌های کراپ پرداخت. اصولا تمامی دوربین‌هایی که با حسگر‌های کوچک‌تر از فول‌فریم به بازار عرضه می‌شوند، در دسته‌ی محصولات کراپ یا برش‌خورده قرار می‌گیرند. سازندگان تجهیزات عکاسی حسگر‌های مختلفی برای استفاده در محصولات خود توسعه داده‌اند که هر یک ویژگی‌های خاصی دارد. اما همان‌طور که اشاره شد بازار دوربین‌های مجهز به حسگر‌های ۱/۲.۳ و ۱/۱.۷ اینچی به‌شدت تحت تأثیر قرار گرفته است. اما در این بین محصولات دیگری با حسگر‌های کراپ یک اینچی، میکرو‌ چهار‌سوم و APS-C وجود دارند. چه آینده‌‌ای برای این دسته از محصولات می‌توان متصور شد؟

با وجود برتری‌های قابل‌توجه فول‌فریم‌ها در جوانب مختلف، اما هنوز برای کنار گذاشتن دوربین‌های کراپ بسیار زود است. این دسته از دوربین‌های عکاسی شاید عملکرد در ایزو بالا، عمق میدان، گستره‌ی دینامیکی و چگالی پیکسل کمتری از رقبای فول‌فریم خود را داشته باشند، اما در جوانب دیگر برتری‌های محسوسی به‌همراه دارند. ابعاد کوچک‌تر، وزن کمتر، قیمت کمتر برای بدنه و تجهیزات (به‌خصوص لنز)، سرعت عمل سریع‌تر، کیفیت تصاویر بسیار خوب و کافی برای دسته‌ی گسترده‌ای از کاربران، تنها بخشی از نقاط قوت این محصولات است. با اینکه ابعاد حسگر اهمیت زیادی در تعیین توانایی‌های یک دوربین دارد، اما باید در نظر داشت کیفیت نهایی خروجی به عوامل متعدد دیگری مانند فناوری ساخت حسگر، پردازنده، الگوریتم پردازش تصاویر وابسته است. این موضوع در حدی تأثیرگذار است که برخی مواقع شاهد عملکرد برابر دوربین کراپ مدرن با انواع فول‌فریم نسل گذشته در گستره‌ی دینامیکی و عکاسی در شرایط تاریک هستیم. سرعت خواندن سریع‌تر اطلاعات از حسگر‌های کوچک‌تر نیز منجر به توسعه‌ی دوربین‌های کراپ با قابلیت فیلم‌برداری بهتر، عکاسی با نرخ بسیار سریع شده است که در کنار قیمت مقرون‌به‌صرفه‌ی خود گزینه‌ی بسیار جذابی برای کاربران به شمار می‌روند. هزینه‌ی تولید کمتر لنز‌ها نیز در کنار بدنه‌های ارزان‌تر باعث افزایش قابل‌توجه ارزش خرید این دوربین‌ها می‌شود.

در ادامه به معرفی برخی از بهترین‌ دوربین‌های عکاسی حرفه‌ای با حسگر کراپ می‌پردازیم. در نظر داشته باشید که در ادامه دوربین‌هایی با سنسورهای میکرو‌ چهارسوم و APS-C معرفی شده‌اند و از ذکر انواع یک اینچی به‌دلیل ماهیت خانگی و عدم قابلیت تعویض لنز، خودداری شده است.

پاناسونیک G9

لومیکس G9 جدید‌ترین دوربین میکرو‌ چهارسوم پاناسونیک است که پیش از برداران فول‌فریم خود به بازار عرضه شد. این دوربین ۲۰ مگاپیکسلی مملو از قابلیت‌های مختلف است تا خود را به‌عنوان یکی از جذاب‌ترین گزینه‌های کراپ بازار معرفی کند. پاناسونیک تمام تلاش خود را برای افزایش کاربردهای G9 به‌کار برده است. فناوری فوکوس DFD با ۲۲۵ نقطه‌ی فوکوس و قابلیت فوکوس روی سوژه در ۰.۰۳ ثانیه (با لنز‌های پاناسونیک) و عکاسی پیاپی با نرخ حداکثر ۲۰ فریم‌بر‌ثانیه، لومیکس G9 را به‌گزینه‌ی مناسبی برای عکاسی ورزشی تبدیل می‌کند. در طرف دیگر قابلیت Pixel Shift به‌کار رفته در این دوربین، امکان ثبت تصاویر با رزولوشن ۴۰ و ۸۰ مگاپیکسل را در دسترس قرار می‌دهد تا عکاسان ژانر طبیعت و معماری نیز آن را جذاب بیابند. 

پاناسونیک حسگر ۲۰ مگاپیکسلی G9‌ را تا حد ممکن برای ثبت تصاویر باکیفیت بهبود داده است تا عملکرد آن در محیط‌های کم‌نور در کنار بهترین APS-Cهای بازار قرار بگیرد. غول ژاپنی فناوری همچنین در بخش فیلم‌برداری G9 را تا دندان مسلح کرده است. قابلیت ضبط کلیپ‌های 4K با نرخ ۶۰ و 1080P با نرخ ۱۸۰ فریم‌بر‌ثانیه در کنار پروفایل‌های CineD و CineV، باعث شده است تا این دوربین برای فیلم‌برداران نیز گزینه‌ی بسیار کاربردی و توانمندی باشد.

المپوس OM-D E-M1X

دیگر دوربین میکرو‌چهارسوم این فهرست، به شریک تجاری پاناسونیک قرار دارد. المپوس چندی پیش از پرچم‌دار جدید خود با نام E-M1X رونمایی کرد. این دوربین ۲۰ مگاپیکسلی با ۱۲۱ نقطه‌ی فوکوس و پردازنده‌ی توانمند خود قابلیت ثبت تصاویر تا نرخ فوق‌العاده‌ی ۱۸ فریم‌بر‌ثانیه با فوکوس خودکار و ۶۰ فریم‌بر‌ثانیه با فوکوس ثابت را به ارمغان می‌آورد. 

المپوس همچنین به‌عنوان یکی از سردمداران استفاده از فناوری پیکسل شیفت، امکان ثبت چند تصویر و ادغام آن‌ها برای ارایه‌ی خروجی با رزولوشن بالا را در E-M1X فراهم کرده که نکته‌ی قابل‌توجه در این خصوص، عدم نیاز به سه‌پایه برای استفاده در این حالت است. این قابلیت به‌واسطه‌ی لرزش‌گیر پنج‌محوره‌ی توانمند به‌کار رفته در این دوربین به ارمغان آمده است. 

نیکون D7500

نیکون نیز مانند رقبا، تمرکز اصلی خود را به توسعه‌ی دوربین‌های بدون‌آینه منعطف کرده است. در این بین با توجه به عدم به‌روزرسانی D500 و تولید نسخه‌‌ی بدون‌‌آینه‌ی این دوربین در آینده، D7500 به‌عنوان پرچم‌دار فعلی در فهرست ما جای گرفت. البته این موضوع به‌معنی ضعف D7500 در مقایسه با رقبای خود نیست و این دوربین توانایی بسیار بالایی در ثبت تصاویر دارد. نیکون همواره توجه ویژه‌ای به سری D7xxx خود داشته با استفاده از تمام دستاورد‌های خود سعی بر معرفی این سری به‌عنوان بهترین محصولات کراپ بازار داشته است. نیکون در D7500 با استفاده از فناوری فوکوس خودکار به‌کار رفته در D500، دقت و سرعت فوکوس آن را بهبود قابل‌توجه‌‌ای نسبت به نسل پیشین خود داده است تا عکاسان ژانر ورزشی نیز قادر به استفاده از آن باشند. 

حسگر ۲۱ مگاپیکسلی D7500 در مقایسه با نمونه‌ی ۲۴ مگاپیکسلی به‌کار رفته در D7200، با اینکه پیکسل کمتری به‌همراه دارد، اما هم‌چنان تصاویر خروجی فوق‌العاده‌ای ارایه می‌دهد تا به اعتقاد برخی کارشناسان استاندارد کیفیت این کلاس از دوربین‌های عکاسی باشد.

کانن 80D

کانن طی سال‌های گذشته، بازه‌ی سختی را تجربه کرده است. پس از عملکرد نه‌چندان خوب دوربین‌های فول‌فریم EOS R و EOS RP‌ در قیاس با رقبا، این شرکت محصول کراپ توانمندی نیز به بازار عرضه نکرد. پس از انتشار خبر عدم به‌روزرسانی دوربین‌های سری 7D کانن، در حال حاضر پرچم‌دار محصولات کراپ کانن را می‌توان 80D‌ دانست که البته شایعات زیادی مبنی بر معرفی نسل جدید آن تا پایان سال ۲۰۱۹ به‌گوش می‌رسد. با وجود گذشت زمان زیاد از معرفی این دوربین، 80D هنوز هم توانایی‌های قابل‌توجهی به‌همراه دارد و موفق به ادامه‌ی راه دوربین فوق‌العاده محبوب 70D شده است. 

استفاده از فناوری فوکوس خودکار Dual Pixel با ۴۵ نقطه‌ی از نوع متقاطع باعث شده است تا بتوان با خیالی راحت روی توانایی تشخیص سوژه، فوکوس خودکار و تعقیب آن (حتی در Live Vew) در این دوربین حساب باز کرد. حسگر جدید به‌کار رفته در 80D نیز رزولوشن بیشتری نسبت به نسل پیشین خود به‌همراه دارد که البته با بهبود‌های صورت‌گرفته توسط کانن، به‌صورت کلی شاهد کیفیت تصویر مشابهی با 70D هستیم.

با وجود قابلیت‌های گسترده‌‌ی 80D، عمر بیشتر این دوربین در برابر رقبای تازه‌نفس آن به‌خوبی حس می‌شود و کانن نیز با آگاهی از این موضوع، خبر از توسعه‌ی نسل جدید آن و معرفی در آینده‌ی نزدیک را داده است.

فوجی‌فیلم X-T3

فوجی‌فیلم نیز همانند پاناسونیک و المپوس تا چندی پیش تنها به تولید دوربین‌های کراپ با حسگر APS-C می‌پرداخت که به‌تازگی ورود قدرتمندی به حوزه‌ی دوربین‌های عکاسی مدیوم‌فرمت داشته است. البته این موضوع به‌معنای نبود تمرکز کافی بر توسعه‌ی دوربین‌های APS-C نیست و عرضه‌ی X-T3 به‌عنوان پرچم‌دار این بخش، گواهی بر صحت این مدعا است. فوجی‌فیلم X-T3 به‌حدی پیشرفت داشته است که برخی آن را بهترین دوربین کراپ فعلی بازار می‌دانند. مهندسان فوجی فیلم پرچم‌دار جدید خود را در تمامی جوانب بهبود داده‌اند تا نیاز کاربران مختلف را به بهترین نحو تأمین کند.

علم رنگ عالی فوجی‌فیلم در X-T3 نیز به‌خوبی پیاده شده است تا این دوربین تصاویری با کیفیت و رنگ‌و‌لعاب عالی تولید کند. فوجی‌فیلم همچنین انرژی زیادی برای توسعه‌ی سیستم فوکوس خودکار در X-T3 صرف کرده است تا اکنون شاهد عملکرد سریع و دقیق‌تر دوربین به‌خصوص در تعقیب سوژه باشیم. اما شاید هنر اصلی سازنده‌ی نام‌دار ژاپنی، تجهیز این دوربین به قابلیت‌های جذاب فیلم‌برداری است تا شاهد بهبود پاشنه‌ی آشیل این شرکت باشیم. X-T3 را می‌توان اصلی‌ترین رقیب G9 پاناسونیک در بخش فیلم‌برداری دانست که پا را حتی از آن هم فراتر گذاشته و امکان ضبط کلیپ‌های 4K با عمق ۱۰ بیت را فراهم کرده است. 

سونی a6500

دوربین‌های فول‌فریم سونی به‌حدی موفق بوده و نظر کاربران را به خود جلب کردند که برخی با دوربین‌های کراپ این غول ژاپنی هیچ آشنایی ندارند. سونی در بخش دوربین‌هایی با حسگر‌های APS-C نیز محصولات فوق‌العاده‌ای تولید و به بازار عرضه کرده است. دوربین‌های سری a6xxx این شرکت را می‌توان استانداردی در بخش بدون‌آینه‌های APS-C دانست که کیفیت بسیار بالای عکس، فیلم‌برداری خوب، لرزشگیر توانمند و البته فناوری فوکوس خودکار بی‌رقیب را به‌همراه دارند. 

اما شاید تنها جنبه‌ای که باعث شده است عکاسان حرفه‌ای تمایل چندانی به استفاده از دوربین‌های بدون‌آینه و کراپ سونی نداشته باشند، فرم‌فکتور دوربین‌ها باشد. جایی که ابعاد کوچک و قابلیت حمل بالا با اینکه برای بسیاری از کاربران به‌خصوص انواع عادی و خانگی بسیار مناسب است، فقدان گریپ مناسب و کلید‌های کنترلی کافی، عکاسان حرفه‌ای را به استفاده از دوربین‌های دیگری سوق داده است. البته این موضوع به‌معنای توانایی اندک a6500 نیست و نتایج خروجی این دوربین رضایت سخت‌گیر‌ترین کاربران را نیز جلب خواهد کرد.

نظر شما در رابطه با دوربین‌های عکاسی کراپ و آینده‌ی آن‌ها چیست؟ آیا شما آن‌ها را با توجه به توانایی مناسب و قیمت پایین‌تر، به فول‌فریم‌ها ترجیح می‌دهید؟

به استناد فوربس (Forbes)، اپل قصد دارد به پژوهشگران امنیتی امکان دسترسی به آیفون‌های ویژه‌ای را بدهد تا پیدا کردن آسیب‌پذیری‌ها و نقاط ضعف امنیتی، برای آن‌ها آسان‌تر شود.

اپل قصد دارد برنامه جدید خود را در کنفرانس امنیتی بلک هت (Black Hat) در لاس‌وگاس اعلام کند. این کنفرانس اوایل این هفته شروع شده و تا پنجشنبه ادامه دارد.

این آیفون‌های «ویژه» شبیه «dev devices» خواهند بود که به‌عنوان آیفون‌های قفل‌نشده شناخته شده‌اند و این قابلیت به پژوهشگران امنیتی داده می‌شود تا بهتر باگ‌ها را شناسایی کنند.

چه چیزی تا به این اندازه این آیفون‌ها را خاص کرده است؟ یک منبع آگاه از این اطلاعیه اپل گفته است که بی‌شک این آیفون‌ها «dev devices» هستند، اینها آیفون‌هایی هستند که به کاربر امکان استفاده بیش از آنچه امکان انجامش در آیفون قفل شده سنتی وجود دارد را می‌دهند. برای نمونه، بخش‌هایی از سیستم‌عامل اپل را که به‌راحتی در آیفون تجاری قابل دسترس نیستند را می‌توان بررسی کرد. به‌طورخاص، دستگاه‌های ویژه می‌توانند به هکرها این امکان را بدهند تا پردازنده را متوقف کرده و حافظه را برای آسیب‌پذیری بازرسی کنند. این کار به هکرها اجازه می‌دهد تا متوجه شوند وقتی آن‌ها اقدام به حمله به کد iOS می‌کنند، در سطح کد چه اتفاقی می‌افتد.

این آیفون‌ها با آیفون‌های توسعه‌دهندگان که به کارکنان داخلی اپل ارائه می‌شود، یکسان نیستند؛ چرا که دسترسی در آن‌ها به این اندازه نیست. فوربس می‌گوید این گوشی‌های آیفون، نسخه‌های «lite» از دستگاه‌های توسعه‌دهندگان هستند که برای آن دسته از پژوهشگران امنیتی طراحی شده که احتمالا  قادر به رمزگشایی سفت‌افزار آیفون نیستند.

همان‌طور که Motherboard در اوایل سال جاری گزارش کرده بود، نمونه‌های اولیه آیفون تولید شده برای کارمندان داخلی اپل محبوبیت زیادی نزد پژوهشگران امنیتی و هکرها داشته‌اند و بسیار درآمدزا بوده‌اند. دستگاه‌های پیش-جیلبریک (pre-jailbroken devices) بسیار ارزشمند هستند؛ زیرا از آن‌ها می‌توان برای یافتن آسیب‌پذیری‌های دستگاه استفاده کرد؛ چه ازسوی افرادی که نیت خوبی از کار خود دارند و چه کسانی که نیات بدی در سر دارند.

انتشار چنین دستگاهی برای پژوهشگران امنیتی دخیل در برنامه تشویقی شناسایی باگ، احتمالاً به اپل این امکان را می‌دهد تا بهتر بتواند باگ‌های جدی را شناسایی کند و روند رفع این باگ‌ها تسریع شود.

همچنین، اپل در نظر دارد در اقدامی برنامه جدید تشویقی macOS خود را اعلام کند. در این برنامه به افرادی که آسیب‌پذیری‌های امنیتی macOS را پیدا کرده و گزارش دهند، پاداشی تعلق خواهد گرفت.

اطلاعیه‌های اپل در این خصوص ممکن است در روز پنجشنبه منتشر شوند، یعنی درست زمانی‌که ایوان کرستیچ، رئیس مهندسی امنیت اپل، قرار است گزارشی از «پشت صحنه» iOS و macOS ارائه دهد.

شاید برای شما هم بارها هنگام خواندن یک متن پیش آمده باشد که مجبور شوید به صفحه زل بزنید و پیش خود فکر کنید خواندن این متن چقدر سخت است و چرا این متن اینقدر ریز است!

اما این مشکل فقط هنگام خواندن یک متن از روی صفحه پیش نمی‌آید. ممکن است شما در یک جلسه حضور داشته باشید و مجبور باشید با فاصله‌ای زیاد به صفحه‌ی مانیتور نگاه کنید. شاید عینک خود را اشتباهی زده باشید یا متوجه شوید که به عینک جدیدی نیاز دارید. شاید هم فقط چشمان شما بعد از یک شب طولانی و تماشای فیلم موردعلاقه‌تان به‌شدت خسته باشد. همه‌ی این‌ها باعث می‌شود آرزو کنید ای‌کاش می‌توانستید متون موجود در صفحه را کمی بزرگ‌تر کنید.

بسیاری از پلتفرم‌های جدید، بزرگ‌کردن اندازه‌ی متن‌ها را بسیار ساده کرده‌اند و نیاز برای خیره‌شدن به صفحه را کاهش داده‌اند. در این مطلب قصد دارید انجام این کار را در سه پلتفرم اندروید و iOS و وب به شما آموزش دهیم.

متن‌های بزرگ‌تر در اندروید

برای افزایش اندازه‌ی متون در اندروید اقدامات زیر را انجام دهید:

• ابتدا قسمت تنظیمات یا settings دستگاه خود را باز کرده و به بخش دسترسی یا Accessibilityبروید.
• گزینه‌ی Font size را لمس کرده و سپس اسلایدر پایین صفحه را به سمت راست ببرید تا متن را به اندازه‌ای که می‌خواهید بزرگ کنید.

  

برای اینکه همه‌چیز را از جمله اعلان‌ها، ساعت و آیکون‌های روی صفحه را بزرگ‌تر کنید، کارهای زیر را انجام دهید:

• به قسمت Accessibility مراجعه کنید.
• گزینه‌ی Display size را لمس کنید (این گزینه روی گوشی‌هایی موجود است که از اندروید نوقا ۷.۰ به بالا استفاده می‌کنند).
• رزولوشن صفحه را به‌اندازه‌ی دلخواه تغییر دهید.

مرورگر کروم اندروید برای افزایش اندازه‌ی متن در صفحات وب تنظیمات جداگانه‌ای دارد:

• ابتدا کروم را باز کنید و روی منوی به شکل سه نقطه‌ی روی هم در گوشه‌ی راست و بالایی صفحه کلیک و Settings را انتخاب کنید.
• گزینه‌ی Accessibility را لمس و اسلایدر بخش Text scaling را به اندازه‌ی دلخواه خود جابه‌جا کنید تا اندازه‌ی متن برای شما مناسب باشد.

شما همچنین می‌توانید قابلیت بزرگ‌نمایی سیستم را فعال و هر نقطه‌ای از صفحه را که می‌خواهید به اندازه‌ی قابل قبولی بزرگنمایی کنید.

• ابتدا به بخش Accessibility موجود در تنظیمات گوشی مراجعه کنید.
• گزینه‌ی Magnification یا بزرگ‌نمایی را انتخاب کنید.
• شما می‌توانید از بین دو حالت بزرگ‌نمایی یکی را انتخاب کنید. در حالت اول با سه بار ضربه زدن مکرر روی صفحه (triple-tap)، قسمت مورد نظر بزرگ‌نمایی می‌شود. در حالت دوم می‌توانید یک کلید دسترسی (Accessibility) برای این کار ایجاد کنید. روی هر حالتی که می‌خواهید کلیک کرده و آن را فعال کنید.

  

• اگر حالت ایجاد دکمه‌ی دسترسی را انتخاب کنید، آیکون کوچکی به شکل یک شخص در پایین صفحه مشاهده خواهید کرد. وقتی آن را لمس کنید و انگشت خود را به اطراف صفحه بکشید، محتوای صفحه به اندازه‌ی قابل توجهی بزرگ‌تر می‌شود.

  

متن‌های بزرگ‌تر در iOS

• تنظیمات دستگاه را باز کنید و Display & Brightness را لمس کنید.
• گزینه‌ی Text Size را لمس و و اسلایدر پایین صفحه را جابه‌جا کنید تا اندازه‌ی متون به مقدار دلخواه بزرگ‌تر شود.
• اگر می‌خواهید اندازه‌ی متن‌ها را از این هم بیشتر کنید، به منوی تنظیمات بازگردید و سپس به ترتیب به General و Accessibility و Larger text مراجعه کنید. این گزینه به شما اجازه می‌دهد با استفاده از اسلایدر مشابهی در پایین صفحه، اندازه‌ی متن‌ها را به شکل قابل توجهی زیاد تر کنید.

  

iOS هم مثل اندروید، سیستمی برای بزرگ‌نمایی صفحه دارد. برای فعال‌سازی این قابلیت، ابتدا باید به بخشAccessibility مراجعه کنید.

• برای این کار ابتدا به منوی تنظیمات یا Settings بروید و از بخش General گزینه‌ی Accessibility را انتخاب کنید.
• در مرحله‌ی بعد روی Zoom کلیک کرده و این قابلیت را فعال کنید.

  

اکنون پنجره‌ای روی صفحه نمایان می‌شود که می‌توان آن را به قسمت‌های مختلف انتقال داد تا محتوای آن قسمت را بزرگنمایی کند. برای برداشتن این پنجره یا نمایان کردن دوباره‌ی آن، باید با سه انگشت دو بار روی صفحه ضربه بزنید.

متن‌های بزرگ‌تر در صفحات وب

بیشتر مروگرهای اینترنتی دارای میانبرهایی در صفحه‌کلید برای افزایش سریع و راحت اندازه‌ی متون هستند. بسیاری هم دارای گزینه‌هایی در منوی خود برای انجام این کار هستند، ولی استفاده از میانبرها با استفاده از صفحه کلید خیلی راحت‌تر است.

بزرگ‌‌کردن متن در ویندوز

• برای بزرگ‌کردن متن صفحات اینترنتی در مرورگرهای فایرفاکس و کروم و اینترنت اکسپلورر ومایکروسافت اج، کلید Ctrl را به همراه کلید + فشار دهید. برای کوچک‌تر کردن متن نیز از کلیدهای Ctrl و - استفاده کنید.

بزرگ کردن متن در سیستم‌عامل کروم

• در پنجره‌ی هر مرورگری برای بزرگ‌کردن متن صفحه، کلیدهای Ctrl  و + را فشار دهید. برای کوچک‌کردن کلیدهای Ctrl و - را فشار دهید.

بزرگ کردن متن در مک

• برای بزرگ‌کردن متن در کروم، کلیدهای option (alt) و command (cmd) را به همراه کلید + فشار دهید. برای کوچک‌کردن متن نیز از کلیدهای ترکیبی option و command و - استفاده کنید.
• در فایرفاکس و سافاری، کلیدهای command و + را برای بزرگنمایی فشار دهید و برای کوچک‌کردن متن از کلیدهای command و - استفاده کنید.

در زمانی‌که فناوری 5G در حال گسترش است، 4G LTE پس از سال‌های سال، هنوز هم رایج است؛ برند گوشی‌ شما هرچه که باشد، احتمالا ارتباط مناسب و معقولی را روی شبکه‌ی 4G تجربه خواهید کرد. با این حال، بنا به گزارش جدید اوپن‌سیگنال (OpenSignal)، تلفن همراه شما ممکن است سرعت دانلود بیشتری از آنچه فکر می‌کنید داشته باشد.

گزارش موردنظر اشاره می‌کند که کاربران سامسونگ با شکست کاربران اپل، بهترین سرعت دانلود را در ۳۷ درصد کشورها تجربه می‌کنند؛ سرعت گوشی‌های اپل در ۱۷.۵ درصد از کشورها بیشتر از سامسونگ است و در دیگر کشورها، گوشی‌های دیگر سرعت بهتری نسبت به سامسونگ، اپل و هواوی دارند.

از لحاظ سرعت واقعی در ایالات متحده، سرعت گوشی‌های سامسونگ ۸.۲ مگابیت‌بر‌ثانیه بیشتر از سرعت متوسط آیفوناست. این فاصله واقعا زیاد است ولی نه به اندازه‌ی نروژ؛ در این کشور کاربران سامسونگ، ۱۲ مگابیت‌بر‌ثانیه سرعت بیشتری نسبت به کاربران هواوی و فاصله‌ی زیاد ۱۴ مگابیت‌برثانیه‌ای نسبت به کاربران آیفون دارند. خبر خوب برای کاربران آیفون این است که در تایوان و امارات سرعت دانلود آیفون، ۱۴.۷ مگابیت‌برثانیه بیشتر از سامسونگ است.

البته نام برند تنها عاملی نیست که قدرت ارتباط گوشی‌ها را تعیین می‌کند. گوشی‌های بالارده معمولا فناوری شبکه بهتری دارند و در نتیجه سرعت دانلود بیشتری خواهند داشت. گوشی‌های بالارده در حدود ۲۵ کشور دنیا، سرعتی دوبرابر گوشی‌های پایین‌رده داشتند. در تایلند این گوشی‌ها ۴.۳ و در کانادا ۲.۹ برابر سریع‌تر از گوشی‌های پایین‌رده بودند. گوشی‌های بالارده اغلب می‌توانند به باندهای فرکانسی و رادیویی بیشتری متصل شوند.

تولیدکنندگان مختلف با تأمین‌کنندگان مختلفی برای تهیه مودم همکاری می‌کنند. تولیدکنندگان اندروید معمولا از مودم‌های کوالکام استفاده می‌کنند؛ در حالی که در چند سال گذشته، هواوی از مودم‌های ساخت خودش و اپل از مودم‌های اینتل در گوشی‌های‌ خود استفاده کرده‌اند. اپل در آینده از مودم‌های کوالکام استفاده خواهد کرد؛ انتظار می‌رود که این شرکت بالاخره به سمت مودم‌های ساخت خودش برود.

گزارش اوپن‌سیگنال شامل ۲۳،۳۵۲،۹۰۸ دستگاه از ۴۰ کشور جهان است؛ دستگاه‌های شرکت‌کننده در این گزارش به سه بخش پایین‌رده، میان‌رده و بالارده تقسیم‌بندی شده‌اند. نکته‌ی شگفت‌انگیز آن است که هرکدام از تولیدکننده‌های برتر تلفن همراه، در یک بخش عملکردی سریع‌تر نسبت به سایرین داشتند. گوشی‌های سامسونگ میان گوشی‌های بالارده سریع‌تر بودند؛ در حالی‌که کاربران آیفون در میان‌رده و هواوی در بین کاربران پایین‌رده سرعت بیشتری تجربه کرده‌اند.

این نتایج ممکن است در چند سال آینده به‌طور چشمگیری تغییر کند. با ورود به دوران فناوری 5G، شرکت‌های خاصی مانند کوالکام تلاش می‌کنند تا به بازیگران  اصلی صنعت مودم تبدیل شوند.

امروز اینتل، کارت شتاب‌دهنده‌ی برنامه‌پدیز D5005 را براساس مدل 10 FPGA سری استراتیکس (خانواده‌ی پرچم‌دار از مدارهای دیجیتال برنامه‌پذیر)، معرفی کرد که از سرور نسل دهم ProLiant DL3809 شرکت HPE، جهت حمل داده استفاده خواهد‌کرد.

در سال ۲۰۱۷، اینتل اعلام کرد در حال توسعه‌ی کارت‌های شتاب‌دهنده‌ی برنامه‌پذیری (PAC) است، که به‌عنوان بستری جامع، برای استفاده از مدارهای مجتمع دارای آرایه گیت‌های قابل برنامه‌ریزی (FPGA) در مرکز‌داده خواهند‌بود. اولین نوع از این محصول با کیت‌های با قابلیت توسعه‌ی پرسرعت Arria 10 GX با لیتوگرافی ۲۰ نانومتری، راهی بازار شد. سال ۲۰۱۸ نیز این شرکت، کارت شتاب‌دهنده‌ی برنامه‌پذیر دیگری را با مدار مجتمع برنامه‌پذیر (FPGA) جدیدی دارای فناوری ۱۴ نانومتری معرفی کرد. امروز نیز اینتل از همکاری خود با شرکت Hewlett Packard برای راه‌اندازی این سری از محصولات خبر داد.

محصول جدید اینتل با نام D5005، دومین مجموعه از کارت‌های PAC با آرایه گیت برنامه‌پذیر 10 SX FPGA از خانواده‌ی استراتیکس است. این PAC، با بسته‌ی شتاب‌دهنده‌ی اینتل که شامل درایورها، رابط‌های برنامه‌نویسی نرم‌افزار و نیز بخش مدیریتی FPGA است، راهی بازار خواهد شد. این دستگاه همچنین، چهار حافظه‌ی رم ۳۲ گیگابایتی DDR4 ئی‌سی‌سی (نوعی حافظه با‌قابلیت تشخیص انواع مختلف خرابی داده و توان رفع آن‌ها) و دو عدد رابط‌ ترانسیور QSFP، دارای سرعت انتقال داده به‌اندازه‌ی ۱۰۰ گیگابایت بر ثانیه است. توان طراحی حرارتی(TDP) این دستگاه، ۲۱۵ وات بوده و برای اتصال از پورت PCIe 3.0 x16 استفاده می‌کند.

کیت توسعه‌ی پرسرعت کارت شتاب‌دهنده‌ی جدید اینتل در مقایسه با نوع Arria 10 PAC، سه برابر منطق برنامه‌پذیر بیشتری داشته و از حافظه‌ی رم DDR4 با ظرفیتی ۴ برابری بهره می‌برد. پورت‌های اترنت این محصول با ظرفیت ۴۰ تا ۱۰۰ مگابیتی، دو برابر سرعت بیشتری را ارائه می‌دهند.

HPE اولین تولید‌کننده‌ای است که صلاحیت D5005 را، برای استفاده از سرورهای این شرکت، به‌خصوص سرور نسل دهم ProLiant DL380 تأیید می‌کند. استفاده‌ی این کارت شتاب‌دهنده از سرورهای HPE، شامل استریم داده به‌جهت تجزیه‌و‌تحلیل، انتقال کد ویدئویی، فناوری مالی، ژنوم‌شناسی و هوش‌مصنوعی خواهد بود.

گوگل به مدت سه سال است که سخت‌افزارهای مصرفی مانند گوشی پیکسل و گوگل هوم مینی را با نام تجاری «ساخت گوگل» (Made by Google) تولید کرده است. این درحالی است که گوگل چند سال قبل نیز چنین فعالیتی را برای محصولات دیگرش شروع کرده بود. گوگل اکنون آماده است تا محصولات خود را به‌صورت پایدارتر عرضه کند. با شروع سال ۲۰۲۰، ۱۰۰ درصد از محصولات تولید شده برند تجاری ساخت گوگل از مواد بازیافتی خواهد بود و گوگل در تلاش است میزان محتوای بازیافتی خود را به حداکثر برساند. همچنین، تا سال ۲۰۲۰، ۱۰۰ درصد از کل محموله‌های ارسالی به مشتریان حاوی کربن خنثی خواهد بود.

گوگل از سال ۲۰۱۷ تا ۲۰۱۸، میزان انتشار کربن در حمل‌و‌نقل محصولات خود را ۴۰ درصد کاهش داده است. پروژه پاور (Power Project) گوگل تا سال ۲۰۲۳، باعث یک میلیون صرفه‌جویی انرژی در ترموستات‌های Nest برای خانواده‌های نیازمند خواهد شد. گفتنی است، بسیاری از محصولات Nest درحال حاضر با پلاستیک بازیافتی پس از مصرف ساخته شده‌اند.

البته انتقال محصولات به محتوای بازیافتی همیشه آسان نیست. به گزارش Fast Company، هنگامی که تیم سخت‌افزاری گوگل فعالیت خود را روی محصول جدیدی که هنوز اعلام نشده بود و قرار بود اواخر امسال عرضه شود، آغاز کرد؛ تصمیم گرفته بود پارچه پلی استر استاندارد صنعتی را با پارچه ساخته شده از بطری‌های بازیافت شده مبادله کند. طبق گزارش‌ها، تلاش این تیم دوسال به‌طول انجامید تا اطمینان حاصل شود مواد مطابق با طراحی‌ و نیازهای تولیدی است و همچنین فروشندگان می‌توانند آن را در مقیاس وسیع تهیه كنند.در حال حاضر، هر واحد از این محصول پیچیده و پررمز، برای یک سوم بطری پلاستیکی مجددا استفاده خواهد شد. اوایل سال ۲۰۲۲ شاهد تحولات بیشتری از سوی گوگل در راستای استفاده از مواد بازیافتی در محصولات خود خواهیم بود.

زمانی نیسان مینی‌ون سرنا (Serena) را در بسیاری از بازارهای جهانی ازجمله اروپا می‌فروخت. آن دوران گذشت و اکنون این ون عملا فقط در بازار ژاپن فروخته می‌شود. البته در تعداد انگشت‌شماری از بازارهای آسیایی ازجمله اندونزی، مالزی، سنگاپور و هنگ‌کنگ نیز این خودرو عرضه می‌شود؛ اما بخش عمده‌ای از فروش سرنا مربوط به بازار داخلی این کشور است.

درواقع، نسل کنونی سرنا، پرفروش‌ترین مینی‌ون ژاپن در سال ۲۰۱۸ بود؛ بنابراین، منطقی است که نیسان برای تثبیت جایگاه خود در بازار روی آن سرمایه‌گذاری کند. از‌این‌رو، خودروساز ژاپنی نسخه‌ی فیس‌لیفت ون سرنا ۲۰۲۰ را معرفی کرده است. نسخه‌ی فیس‌لیفت باعث ایجاد تغییرات ظریفی در داخل و خارج مینی‌ون هشت‌سرنشینه و افزودن فناوری‌های ایمنی جدید به‌عنوان تجهیزات استاندارد می‌شود. نیسان در جلو سرنا، اولین‌بار چراغ‌های LED هوشمند، جلوپنجره‌ی وی‌موشن (V-motion) و سپر نازک‌تر با اسپویلر یکپارچه را ارائه می‌دهد. ناگفته نماند لبه‌های کرومی جلوپنجره‌ی جدید این خودرو تا کنار چراغ‌های جلو امتداد می‌یابند.

مدل‌های گران‌تر های‌وی استار (Highway Star) نیسان سرنا جلوپنجره‌ی بزرگ‌تر و چراغ‌های LED منحصربه‌فرد با تزیینات کرومی و سپر عقب متفاوت از مدل‌های معمولی دارند. مدل‌های مجهز به سیستم هیبریدی E-Power نیز از رینگ‌های منحصربه‌فرد ۱۶ اینچی بهره می‌برند. برای مدل ۲۰۲۰، دو رنگ بدنه جدید شامل نارنجی سانرایز (Sunrise Orange) و خاکستری دارک متال (Dark Metal Gray) به مجموع ۱۲ رنگ موجود اضافه می‌شود که هر دو با سقف سیاه‌رنگ قابل‌انتخاب هستند.

به‌روزرسانی‌های کابین به طراحی جدید داشبورد و نمایشگر مرکزی محدود می‌شوند و به‌صورت سفارشی مشتریان می‌توانند از روکش صندلی‌های ضدآب استفاده کنند. نیسان سرنا از سیستم‌های ایمنی استاندارد جدیدی استفاده می‌کند که می‌توان به هشدار نقطه‌ی کور، هشدار دنده‌عقب، ترمز اضطراری هوشمند، تشخیص علائم ترافیکی جاده و سیستم کمکی اضطراری پدال (برای زمانی‌که راننده به‌صورت اشتباهی به‌جای پدال ترمز، گاز را فشار می‌دهد) اشاره کرد.

سیستم رانندگی نیمه‌خودران پروپایلوت (ProPilot) نیز به‌روزرسانی شده است تا ترمز نرم‌تر در شرایط مختلف و کنترل بهینه‌ی سرعت را برای رانندگی آرامش‌بخش‌تر ارائه دهد.

نیسان سرنا همچنان محور جلو با پیشرانه‌ی بنزینی دولیتری و هیبرید با سیستم محور جلو یا تمام‌چرخ محرک همراه است. مدل‌های هفت‌سرنشینه را می‌توان با پیشرانه‌ی E-Power و محور جلو تهیه کرد و سیستم هیبریدی E-Power شامل پیشرانه‌ی بنزینی کوچک می‌شود که یک باتری را شارژ می‌کند. قیمت ون جدید نیسان سرنا ۲۰۲۰ در ژاپن از حدود ۲۲ هزار و ۵۰۰ دلار شروع می‌شود.

سامسونگ در جریان اعلام گزارش درآمد سه‌ماهه‌ی پیشین خود، اعلام کرد تا دو سال آینده از AMD IP استفاده خواهد کرد؛ درحالی‌که براساس گزارش تامز‌هاردوِر، AMD تأیید کرده به‌خاطر همکاری با سامسونگ، به درآمد ۱۰۰ میلیون دلاری دست یافته است. یکی از مقام‌های سامسونگ که نامی از او فاش نشده، درباره‌ی فناوری RDNA گفت:

انتظار داریم این فناوری گرافیکی تا دو سال آینده در محصولات مختلف استفاده شود.

این موضوع پیامدهایی در بخش تراشه‌های پردازشی موبایلیِ سامسونگ در پی خواهد داشت. این تغییر در تعداد زیادی از گوشی‌های هوشمند و تبلت‌هایی نمایان خواهد شد که به پردازنده‌های سری اکسینوس مجهز شده‌اند. البته، محصولات سامسونگ در نواحی مختلف جهان با پردازنده‌های متفاوت به بازار عرضه می‌شود؛ به همین دلیل، امکان دارد همه‌ی کاربران این تغییر را مشاهده نکنند. به‌عنوان مثال، گوشی‌ها و تبلت‌های سامسونگ در بازار آمریکای‌شمالی با پردازنده‌ی اسنپدراگون به بازار عرضه می‌شود؛ ولی در بازار خاورمیانه معمولا تراشه‌ی به‌کاررفته در محصولات این شرکت از سری اکسینوس است.

استفاده از فناوری Radeon RDNA شرکت AMD می‌تواند به سامسونگ کمک کند بدون نیاز به هزینه‌ی زیاد برای تحقیق و توسعه و طراحی، عملکرد گرافیکی تراشه‌های ساخت خود را بهبود دهد.

معماری تراشه‌های ساخت AMD

معماری تراشه‌های گرافیکی سری Radeon RDNA از جدیدترین فرایند ۷ نانومتری Navi بهره می‌برد که از این نظر به Radeon RX 5700 XT شباهت دارد. این مشخصه باعث شده است عملکرد گرافیکی بین پردازنده‌های رده‌بالای گرافیکی AMD و انویدیا به یکدیگر نزدیک‌تر شود. علاوه‌بر‌این، انتظار می‌رود این معماری جدید به‌زودی در نسل بعدی کنسول‌های بازی‌های ویدئویی به‌کار گرفته شود.

ساختار مذکور به سامسونگ اجازه می‌دهد دستگاه‌هایی تولید کند که عملکرد آن‌ها همانند عملکرد پردازنده‌های گرافیکی AMD است؛ اما فضای کاری آن متفاوت خواهد بود. سامسونگ درعوض روی دستگاه‌های همراه مثلگوشی‌های هوشمند تمرکز خواهد کرد؛ بدین‌ترتیب بازار پردازنده‌های گرافیکی کامپیوترهای رو‌میزی و لپ‌تاپ‌ها همچنان دراختیار AMD خواهد بود و در استفاده از فناوری RDNA رقابت شدیدی بین دو شرکت مذکور وجود نخواهد داشت.

حال باید منتظر بمانیم و ببینیم در دو سال آینده با ورود فناوری RDNA به دستگاه‌های همراه و کامپیوترها، چه تغییری در قدرت پردازش گرافیکی و روش اجرای بازی‌ها اعمال خواهد شد.