به گزارش گاردین، اسنادی از کمیسیون تجارت فدرال آمریکا فاش می‌کند که ارتش این کشور در حال اجرای آزمایش‌های نظارتی با پوشش وسیع در ایالات میانه‌ی غربی با استفاده از بالون‌های خورشیدی بلندارتفاع است. درحدود ۲۵ بالون خورشیدی بی‌نام از منطقه‌ای روستایی در داکوتای جنوبی به‌پرواز درآمده‌اند و مساحتی درحدود ۲۵۰ مایل از ایالات مینه‌سوتا، آیووا، ویسکانسین و میزوری تا ایلینویز مرکزی را تجسس می‌کنند. براساس اسناد ثبت‌شده‌ی شرکت نوادا سیرا (Sierra Nevada)، شرکتی فعال در امور دفاعی هوافضا، این بالون‌ها قرار است با حرکت در ارتفاع ۲۰ کیلومتری لایه‌ی استراتوسفر جوّ زمین، «سامانه‌ی پایای نظارتی» برای اکتشاف و ممانعت از قاچاق موادمخدر و تهدیدات سرزمینی ایجاد کند.

تمام بالون‌ها حامل رادارهای پیشرفته‌ای هستند که می‌توانند هم‌زمان چندین خودرو مختلف را شبانه‌روز و در تمام شرایط جوّی ردیابی و دنبال کند. این آزمایش‌ها که تاکنون اطلاعاتی از آن مخابره نشده بود، از پیش مجوز کمیسیون ارتباطات فدرال (FCC) را برای اجرا در اواسط ژوئیه تا سپتامبر دریافت کرده است که در ادامه‌ی پروازهای مشابهی است که سال گذشته نیز مجوز آن صادر شده بود. آرتور هالند میچل، رئیس مرکز مطالعات پهبادی در کالج Bard نیویورک، به گاردین گفته است:

آنچه این فناوری برایمان امکان‌پذیر کرده، نظارت آنی بر هر چیزی است که برخی اوقات به آن Combat TiVo نیز گفته می‌شود؛ چون درصورت بروز حادثه‌ در هر نقطه از منطقه‌ی زیر نظارت، می‌توان صحنه‌ی ضبط‌شده را تا حد نیاز به عقب بازگرداند و بازپخش کرد تا به ماهیت دقیق حادثه و مسببان و مبداء آن‌ها پی برد.

این آزمایش‌ها به درخواست مقر فرماندهی جنوب آمریکا موسوم به ساوتکام Southcom انجام شده است که مسئولیت اقدام دربرابر فجایع و عملیات جاسوسی و همکاری‌های امنیتی در منطقه‌ی کارائیب و جنوب و مرکز آمریکا را برعهده دارد. ساوتکام تلاشی مشترک بین ارتش آمریکا، نیروی دریایی و هوایی و... است که نقش مهم آن جست‌وجو و کشف قاچاق موادمخدر به مقصد آمریکا است.

عکس هوایی از منطقه‌ای مسکونی در آیووا. ارتش آمریکا در حال به‌پروازدرآوردن بالون‌های تجسسی بی‌نام در بخش‌هایی از ایالت‌های میانه‌ی غربی است.

جی استنلی، از تحلیلگران ارشد اتحاد ملی برای آزادی‌های مدنی آمریکا، معتقد است:

به‌عقیده‌ی ما، نباید شهرهای آمریکا به‌گونه‌ای به‌طور گسترده نظارت شوند که عملا مسیر هر وسیله‌ی نقلیه‌ را ردگیری کند. حتی حین این آزمایش‌ها، آن‌ها در حال گردآوری اطلاعات بسیاری درباره‌ی مردم آمریکا هستند که مثلا چه کسی به خانه‌ی کارگر، کلیسا، مسجد و کلینیک آلزایمر رفته است. نباید در مسیری حرکت کنیم که اجازه دهد چنین چیزی در آمریکا به‌کار گرفته شود. حقیقتا نگران‌کننده است که می‌شنویم همین حالا هم ارتش در حال چنین آزمایش‌هایی است.

شرکت نوادا سیرا سالیان متمادی است که هواپیماهای مجهز به انواع حسگرها را به ارزش میلیون‌ها دلار برای ساوتکام تأمین می‌کند؛ هواپیماهایی که در مناطق مکزیک، کلمبیا، پاناما و دریای کارائیب مشغول پرواز هستند. شایان ذکر است هواپیماهای اشاره‌شده بسیار پرهزینه‌ هستند و هربار هم فقط چند ساعت می‌توانند پرواز کنند. در گزارشی که ساوتکام فوریه‌ی جاری به کمیته‌ی امور نظامی مجلس سنا ارسال کرده، کریج‌ فالر، فرماندهی ساوتکام، نوشته بود:

با اینکه کارایی خودمان را بهبود می‌بخشیم، در سال ۲۰۱۸، فقط توانسته‌ایم درحدود ۶ درصد از قاچاق مواد مخدر جلوگیری کنیم.

این بالون‌های جدید پلتفرم نظارتی ارزان‌قیمتی را نوید می‌دهند که می‌توانند چندین خودرو و قایق را طولانی‌مدت دنبال کنند. ازآنجاکه باد در ارتفاعات مختلف در جهات مختلفی می‌وزد، بالون‌ها می‌توانند با کاهش یا افزایش ارتفاعشان به‌راحتی در منطقه مدنظر مستقر شوند و ثابت بمانند. هیچ‌کدام از مسئولان ساوتکام یا شرکت نوادا سیرا در این باره توضیحی به گاردین ارائه نکرده است؛ اما شرکت World View، رقیب آن‌ها، اخیرا اعلام کرده است که چندین مأموریت طولانی چندهفته‌ای با بالون‌های استراتوسفری خودشان انجام داده‌ و بالون‌هایشان موفق شده‌اند ۶.۵ ساعت در محدوده‌ای به قطر پنج مایل مستقر باقی بمانند که این زمان برای مناطق بزرگ‌تر به چندین روز می‌رسد. رایان هارتمن، مدیر شرکت World View می‌گوید:

قابلیت اولیه و طبیعی این بالون‌ها این است که می‌توانند برای هفته‌ها و ماه‌ها در حالت عملیاتی باقی بمانند. مشکل اصلی نحوه‌ی مهار بادهای استراتوسفری به‌منظور حفظ دائمی محل استقرار این بالون‌ها برای مشتریانمان است.

شرکت Raven Aerostar که تأمین‌کننده‌ی بالون‌های آزمایش ساوتکام است و آن‌ها را از تأسیسات خود در داکوتای جنوبی به پرواز درآورده، به گاردین گفته است بالون‌هایی داشتند که حدود یک ماه در آسمان بودند. همچنین، این شرکت برای شرکت Loon، از زیرمجموعه‌های آلفابت، بالون تولید می‌کنند تا برای ارائه‌ی خدمات موبایل و اینترنت از مدار استراتوسفر به‌کار بروند.

اسناد FCC نشان می‌دهند بالون‌های ساوتکام حامل ادوات ارتباطی و حسگرهای پیچیده‌ی شبه‌ماهواره برای تشخیص وسایل نقلیه هستند. یکی از آن حسگرها، «رادار دیافراگم ترکیبی» است که به‌منظور تشخیص هر نوع خودرو یا قایق در حال حرکت در باریکه‌ی ۴۰ کیلومتری زیر بالون است. همچنین، این بالون‌ها تکنولوژی شبکه‌ی پیشرفته‌ای دارند که به آن‌ها اجازه می‌دهد با یکدیگر در ارتباط باشند و داده را بین خود و پایگاه‌های زمینی مبادله کنند.

منطقه‌ی پرواز بالون شرکت Ravenstar

اسناد FCC اشاره می‌کند این شبکه شامل اطلاعات ویدئویی است که نشان می‌دهد بالون‌ها احتمالا حامل سامانه‌ی ضبط تصاویر شرکت نوادا سیرا موسوم به Gorgon Stare هستند. این سامانه‌ی نظارتی وسیع شامل ۹ دستگاه دوربین است که می‌توانند هم‌زمان تصاویر پانورامیک را به وسعت یک شهر ضبط کنند.

با اینکه سامانه‌ی Gorgon Stare معمولا روی پهبادها نصب می‌شود، میچل، از کالج نیویورک و مؤلف کتاب‌ «چشمان آسمان»، می‌گوید ارتش آمریکا از این سامانه در بالون‌های کوچک جاسوسی متصل (مهارشده) در افغانستان و در بالون‌های پایین‌ارتفاع برای محافظت از مرز و گمرک استفاده کرده است. وی تصریح می‌کند مسئله‌ی نظارت بالون‌های استراتوسفری کار نسبتا جدیدی است:

ارتفاع بالاتر به‌معنای محدوده‌ی وسیع‌تری است که می‌توان پوشش داد. تفاوت تنها در این است که بنا به محدوده‌ی نظارت و سامانه‌ی به‌کاررفته ممکن است تصاویری با وضوح کمتر داشته باشید. درضمن، بالون‌ها محدودیت‌ها و مقررات کمتری در مقایسه با پهبادها دارند.

در اسناد FCC، مشخص نشده است آیا آزمایش‌های ساوتکام در آمریکا به هرگونه تحقیقات ضدتروریسم و موادمخدر مرتبط است یا خیر. همچنین، هیچ‌کدام از طرف‌های دخیل مشخص نمی‌کنند آیا داده‌های تهیه‌شده از وسایل نقلیه در مناطق میانه‌ی غربی قرار است حذف یا ذخیره یا به آژانس‌های فدرال و محلی منتقل شوند. استنلی، از ACLU می‌گوید:

دوست داریم بدانیم آن‌ها با این داده چه کاری انجام می‌دهند و چگونه ذخیره می‌کنند و آیا قصد دارند آن‌ را در آمریکا پیاده کنند یا خیر؛ زیرا اگر تصمیم بگیرند به‌صورت داخلی قابلیت استفاده پیدا کند، آن وقت باید فشار بسیار زیادی تحمل کنند.

احتمالا آزمایش‌های نظارتی ساوتکام، تنها نوک کوه یخی است. اسکات ویکرشام، معاون شرکت Raven Aerostar، به روزنامه گاردین اعلام کرده است آن‌ها در حال همکاری با سیرا نوادا و دارپا (Darpa)، بازوی تحقیقاتی پنتاگون، برای پیشبرد تحقیقات بسیار پیچیده و چالش‌برانگیز استراتوسفری هستند. او به برنامه‌ی Alta این آژانس اشاره می‌کند که تلاشی ادامه‌دار به‌منظور بهبود هدایت بالون استراتوسفری است که تعدادی از آن‌ها را در خاک آمریکا به آسمان فرستاده‌اند.

رایان هارتمن از شرکت World View می‌گوید آن‌ها تابه‌حال چندین مأموریت آزمایشی نظارتی برای یکی از مشتریان انجام داده‌اند. وی می‌گوید:

کاملا مشخص است که قوانینی برای حفظ حریم خصوصی مردم وجود دارد که ما هم به تمام این قوانین پایبند هستیم. ما از اهمیت انجام کارها مطابق با اصول اخلاقی آگاه هستیم؛ زیرا در ارتباط با حفظ حریم خصوصی مردم است.

درحال‌حاضر، شرکت World View خود را برای پرواز نظارتی بعدی آماده می‌کند و نوادا سیرا نیز همچنان به آزمایش‌های مناطق میانه‌ی غربی ادامه می‌دهد.

لنزهای چشمی هوشمند که بتوانند تصاویر را مستقیم روی چشم‌ها بتابانند به زودی به واقعیت تبدیل خواهند شد.

آژانس فضایی آمریکا(ناسا) در پی فرارسیدن هفتمین سالگرد فرود مریخ‌نورد "کنجکاوی" بر سیاره سرخ یکی از تصاویر گرفته شده توسط این کاوشگر را منتشر کرده و اطلاعاتی از این ۷ سال را ذکر کرده است.

"انجمن علوم اعصاب"(Society for Neuroscience) آمریکا در مطالعه اخیرشان اظهار کرده‌اند فضانوردانی که در آینده عازم مریخ هستند، در معرض تابش پرتوهای کیهانی هستند که باعث اختلال در یادگیری و حافظه و اضطراب در فضانوردان می‌شود.

استفاده از کارت سوخت از ۲۰ مرداد برای چهار استان، از جمله تهران، اجباری می‌شود. مدیران وزارت نفت می‌گویند این چهار استان فعلا به‌صورت آزمایشی انتخاب شده‌اند و پس از آن، همه‌ی رانندگان ایرانی ملزم هستند برای سوخت‌گیری کارت سوخت هوشمند خودرو شخصی را همراه ببرند و جایگاه‌داران دیگر اجازه‌ ندارند کارت سوخت خود را دراختیار این افراد قرار دهند. بیژن زنگنه، وزیر نفت گفته است اجباری‌شدن کارت سوخت خودرو به‌معنی برگشت سهمیه‌بندی‌ها نیست و فعلا تصمیم بر این است که با برگشت کارت سوخت، قاچاق بنزین را کنترل کنند.

الزامی‌شدن استفاده از کارت سوخت چگونه می‌تواند قاچاق بنزین را کنترل کند؟ رضا پدیدار، رئیس کمیسیون انرژی اتاق بازرگانی تهران در این‌ باره می‌گوید:

اینکه میزان مصرف سوخت و اشخاص مصرف‌کننده مشخص باشد، باعث شفافیت می‌شود و همین موضوع دست نهادهای نظارتی را برای کنترل قاچاق سوخت باز می‌گذارد. به‌عنوان مثال، اگر نهادهای نظارتی متوجه شوند کسی با کارت سوخت خود بیش‌ازحد و به‌صورت غیرمتعارف سوخت‌گیری می‌کند، آن‌ها می‌توانند از او در این‌ باره پاسخ بخواهند.

پدیدار درباره‌ی سازوکار نظارتی سوخت‌گیری با کارت سوخت خودرو توضیح می‌دهد:

سوخت‌گیری با کارت سوخت در استان‌های مرزی اجباری خواهد بود و این الزام بسیار درست بوده است. یکی از مدیران شرکت پالایش و پخش فراورده‌های نفتی تعریف می‌کرد در یکی از شهرهای مرزی، متوجه می‌شوند برخی از کارت‌های سوخت در یک روز تا ٣٠٠ لیتر بنزین سوخت‌گیری می‌کردند. طبیعی است اگر شما راننده تاکسی هم باشید، بیشتر از ٣٠ تا ۴۰ لیتر در روز بنزین مصرف نمی‌کنید و وقتی مصرف سوخت روزانه‌تان به این حد برسد؛ یعنی مصرف مشکوک دارید.

رئیس کمیسیون انرژی اتاق تهران تأکید می‌کند:

شرکت پالایش و پخش فراورده‌های نفتی اگر میزان مصرف روزانه‌ی خودرو را با کارت سوخت نامتعارف تشخیص دهد، آن کارت سوخت را از دسترس خارج می‌کند؛ اما اینکه سقف مشخصی برای مصرف روزانه‌ی افراد تعریف کرده باشد، خیر، این سقف هم‌اکنون وجود ندارد و در آینده ممکن است این شرکت برای مصارف نامتعارف قیمتی معادل فوب خلیج‌فارس تعیین کند.

پدیدار درباره‌ی نحوه‌ی برخورد با افراد دارای مصرف نامتعارف بنزین نیز توضیح داد:

قوانین تخصصی در این باره وجود ندارد؛ اما براساس قوانین ستاد مبارزه با قاچاق کالا و ارز می‌توان مصارف عجیب و غیرمتعارف را مشمول حکم‌های جزایی خاص کند.

توقف خریدوفروش کارت سوخت

کارت سوخت هوشمند به ایستگاه پایانی خود نزدیک شد و براساس آنچه شرکت پخش و پالایش فراورده‌های نفتی اعلام کرده است، از ٢٠ مرداد استفاده از آن الزامی می‌شود. مسئولان شرکت پخش و پالایش می‌گویند با اجرایی‌شدن این تصمیم می‌توان پرونده کارت‌های مهاجر به استان‌های مرزی و قاچاق سوخت را بست. آخرین آمار اعلامی ستاد مبارزه با قاچاق کالا و ارز از این حقیقت حکایت می‌کند که روزانه حدود ۸.۵ میلیون لیتر بنزین ازطریق مرزهای کشورها قاچاق می‌شود.

رضا پدیدار، رئیس کمیسیون انرژی اتاق بازرگانی تهران، در این‌ باره می‌گوید:

تفاوت قیمت داخلی و خارجی حامل‌های انرژی تجارتی پرسود و کم‌هزینه را برای مرزنشینان ایجاد کرده است؛ به همین دلیل، گرایش به این سمت در حال افزایش است.

به‌گفته‌ی پدیدار، هم‌اکنون بنزین به‌صورت میانگین لیتری ١٠‌ هزار تومان از قاچاقچیان خریده می‌شود که ١٠ برابر قیمتی است که بنزین در ایران فروخته می‌شود. رئیس کمیسیون انرژی اتاق بازرگانی تهران ادامه داد:

بیشترین قاچاق سوخت ازطریق استان سیستان‌وبلوچستان و هرمزگان و بوشهر به کشورهای پاکستان، افغانستان، اقلیم کردستان عراق و ترکیه صورت می‌گیرد که به‌دلیل نداشتن نفت، قیمت بنزین در آن‌ها حدودا دوبرابر قیمت فوب خلیج‌فارس است.

آن‌گونه که این مقام مسئول در بخش خصوصی توضیح می‌دهد بعد از اعمال محدودیت در میزان سوخت‌گیری در استان‌هایی همچون سیستان‌وبلوچستان، شاهد ورود کارت سوخت‌های سایر مناطق کشور به این استان‌ها بودیم؛ اما شفاف‌‌شدن میزان سوخت‌گیری هر خودرو از دیگر عواملی است که به‌گفته‌ی رئیس کمیسیون انرژی اتاق بازرگانی می‌تواند به مدیریت مصرف سوخت در کشور کمک کند.

پدیدار در پایان می‌گوید:

وقتی گران‌ترین بنزین، یعنی بنزین سوپر، در داخل کشور ۱۲۰۰ تومان است؛ اما در آن سوی مرزها، می‌توان با نرخی بیشتر از ۱۰‌ هزار تومان فروخت، تلاش دولت برای جلوگیری از قاچاق بی‌نتیجه می‌ماند و تنها زمانی پرونده‌ی قاچاق در کشور بسته می‌شود که بنزین به قیمت واقعی عرضه شود و حاشیه‌ی سود قاچاق سوخت از بین برود.

مایکروسافت لابراتور جدید امنیتی آژور را راه‌اندازی کرده و قرار است پاداش تشویقی خود را برای بهبود امنیتخدمات ابری تا دوبرابر، یعنی ۴۰ هزار دلار، افزایش دهد. همچنین، ردموندی‌ها پاداش‌های بیشتری برای کارمندان لابراتور امنیتی آژور اعلام کرده‌ و توافق خود را برای دو دهه با Safe Harbor رسمیت بخشیده‌اند.

لابراتور امنیتی آژور محیط ابری امنی برای مشتری است و بدون اینکه کاربران عمومی را درمعرض خطر قرار دهد، به افراد این امکان را می‌دهد تا تلاش کنند تکنولوژی‌های آژور را هک کنند. لابراتور امنیتی آژور کاملا تخصصی و منحصربه‌فرد است و به دور از کاربران عادی است. این بدان معنی است که چالش‌های مبتنی‌بر سناریو، بدون تحت‌تأثیر قراردادن کاربران عادی آژور انجام خواهد شد. مایکروسافت ۳۰۰ هزار دلار جایزه برای حل این چالش‌ها تعیین کرده است. جزئیات این جوایز برتر روی صفحه‌ی برنامه تشویقی آژور قرار گرفته است. افزون‌براین، مایکروسافت در پست اخیر خود تمام اطلاعیه‌های امنیتی را در ZDNet اعلام کرده است. 

در این اطلاعیه آمده است:

لابراتور امنیتی آژور مجموعه‌ای از میزبان‌های اختصاصی ابری برای پژوهشگران امنیتی است که حملات علیه سناریوهای خدمات ابری زیرساختی (IaaS) را آزمایش کنند. همان‌طورکه پیش‌تر اشاره شد، این آزمایش‌ها از مشتریان آژور کاملا تفکیک داده شده است. به‌منظور ارائه‌ی فضای آزمایشی ایمن، برنامه‌ی لابراتور به پژوهشگران مشارکت‌کننده این امکان را می‌دهد به‌طور مستقیم با کارشناسان امنیتی آژور در مایکروسافت در تعامل باشند. متقاضیان پذیرفته‌شده به کمپین‌های سه‌ماهه برای سناریوهای هدفمند با پاداش‌های تشویقی‌های اضافه خواهند شد و به خدمات منحصربه‌فرد دسترسی خواهند داشت. همچنین، مایکروسافت افرادی که موفق شوند باگ‌ها را شناسایی کنند، به‌طور رسمی این شناسایی را با نام خودشان اعلام می‌کند و افتخار و پاداشش نصیب خود فرد می‌شود.

مایکروسافت از امروز اپلیکیشن‌هایی برای پیوستن به لابراتور امنیتی آژور راه‌اندازی کرد و از افراد منتخب دعوت کرد بیایند و بهترینِ خودشان را به‌نمایش بگذارند و به‌ خوبیِ هکرهای جنایی کارشان را انجام دهند. افراد واجد شرایط می‌توانند ازطریق فرم درخواست مایکروسافت، درخواست همکاری خود را ثبت کنند. همچنین، مایکروسافت با رسمیت‌بخشیدن به تعهدات خود با Safe Harbor، کمک می‌کند این اطمینان حاصل شود که افراد بدون اینکه عواقب قانونی متوجه آن‌ها باشد، بتوانند آسیب‌پذیری‌ها و مسائل امنیتی را گزارش کنند.

 در آستانه روز صنعت دفاعی،  بمب های پیشرفته هوشمند هدایت شونده یاسین، بالابان وبمب های هوشمند اپتیکی نسل جدید نقطه زن خانواده"قائم"ساخته متخصصان سازمان های  صنایع دفاع و صنایع الکترونیک ایران در وزارت دفاع با حضور امیر سرتیپ حاتمی وزیر دفاع رونمائی شد.

امیر سرتیپ حاتمی وزیر دفاع و پشتیبانی نیروهای مسلح در مراسم رونمائی از بمب های پیشرفته هوشمند با تقدیر از تلاش و همت جهادی دانشمندان متعهد صنعت دفاعی در اعتلای بنیه دفاعی و توسعه قدرت بازدارنگی جمهوری اسلامی ایران اظهار داشت: امروز حفظ و افزایش قدرت دفاعی به عنوان یکی از مؤلفه های اقتدار آفرین در نظام بین الملل بسیار حائز اهمیت است و از این حیث در راستای تعهد و رسالت خود به نظام مقدس جمهوری اسلامی لحظه ای از این مهم غفلت نورزیده و در مجموعه وزارت دفاع و پشتیبانی نیروهای مسلح با تلاش شبانه روزی متخصصان و دانشمندان مومن، انقلابی و مجاهد خود راهبرد بازدارندگی دفاعی فعال را سرلوحه اقدامات خود قرار دادیم.

امیر سرتیپ حاتمی با بیان اینکه مجموعه دفاعی کشور با بهره گیری از ظرفیت های دانشگاهی برجسته و سازمان های تخصص محور در عرصه های مختلف توانسته است به نحو شایسته نیاز نیروهای مسلح را در عرصه های رزم زمینی، دریایی، هوایی و ...  تأمین نماید گفت:  اقدام مشترک دو سازمان صنایع دفاع و صنایع الکترونیک ایران(صا ایران) در ساخت بمب های هوشمند هدایت شونده وپیشرفته نقطه زن  "یاسین"، "بالابان" و سری "قائم"، برگ زرین دیگری از اقتدار و عزت را برای جمهوری اسلامی ایران به ارمغان آورد و نشان داد مجموعه وزارت دفاع علی رغم خباثت و دسیسه های شیطان بزرگ امریکا  و ایادی مزدورش، لحظه ای برای دفاع از کیان جمهوری اسلامی و  توسعه امنیت درنگ نخواهد کرد.

وزیر دفاع در ادامه با تشریح مشخصات بمب هوشمند بالان گفت: این بمب دارای بال های تاشو جهت افزایش برد و همچنین سیستم هدایت مبتنی بر INS&GPS جهت افزایش دقت می باشد.

وی در خصوص نحوه عملکرد بمب هوشمند بالابان گفت: بمب بالابان مجهر به مکانیزم بال های تاشونده جهت نصب در زیر هواپیمای حامل کرار در نظر گرفته شده است. ممشخصات هدف قبل از پرواز، طرح ریزی و به مجموعه هدایت و کنترل منتقل می شود. پس از رهایش بال های تاشو باز شده و با کمک سیستم هدایت، به سمت هدف حرکت می کند.

وزیر دفاع در ادامه با تشریح بمب هوشمند هدایت شونده دیگر به نام "یاسین" افزود: این بمب هدایت شونده برد بلند به عنوان یک بمب هوشمند قادر است از فاصله بیش از 50 کیلومتری  رها شده و به سمت هدف هدایت و آن را مورد اصابت قرار دهد.
 
امیر سرتیپ حاتمی امکان استفاده در تمام شرایط آب و هوایی در روز و شب، قابلیت نصب روی هواپیماهای سرنشین دار و بدون سرنشین، افزایش امنیت و ایمنی سامانه  و قابلیت انجام عملیات در برد کوتاه و بلند را از مهمترین ویژگی های بمب یاسین برشمرد.
 
وزیر دفاع همچنین در خصوص نحوه عملکرد بمب هوشمند "یاسین" افزود: در ابتدا مختصات نقطه هدف بر روی کامپیوتر پرواز بمب توسط کاربر لود می شود. با توجه به برد مورد نظر و با توجه به جدول تیر بمب، نقطه رهایش، سرعت و ارتفاع رهایش در اختیار خلبان قرار می گیرد. پس از رهایش بمب از هواپیمای حامل، بال های تاشو باز شده و بمب به سمت نقطه هدف پرواز می کند. بمب در طول مسیر با استفاده از سطوح کنترلی تعبیه شده روی بال ها و بالک های افقی، مسیر خود را اصلاح نموده تا به نقطه هدف اصابت  نماید.
 
امیر سرتیپ حاتمی در ادامه  با تشریح نسل دیگر بمب های هوشمند، در خصوص بمب های نقطه زن اپتیکی سری نسل "قائم" گفت: بمب های پیشرفته نسل قائم مجهز به انواع سیکرهای مرئی، حرارتی و سیلندری بوده  با دقت نقطه‏زنی بهتر از نیم متر قابل نصب بر روی انواع پرنده‏های بدون سرنشین، بالگرد و جنگنده ها  می‏باشد که به منظور تخریب استحکامات، انهدام تجمع و انهدام اهداف متحرک از آن بهره برداری می شود.
 
امیر سرتیپ حاتمی با تشریح سایر مشخصات بمب های هوشمند نقطه زن قائم  از جمله محدوده عملکرد وسیع از ارتفاع  4 هزار تا 10 هزار پا و قابلیت نصب سرجنگی مختلف  نفوذی و ترکشی تصریح کرد: این بمب ها با وزن ها و برد  متفاوت و قدرت تخریب متنوع، قابلیت نصب بر روی انواع پهپاد از جمله شاهد 129 ، حماسه و مهاجر 6 را دارا می باشد.

مینگ‌چی کو، تحلیلگر محصولات اپل، امروز در گزارشی ادعا کرد کوپرتینویی‌ها سیستم تشخیص اثرانگشت (تاچ آی‌دی) را در سال ۲۰۲۱ به آیفون‌های خود بازمی‌گردانند. به‌اعتقاد این تحلیلگر، اپل آیفونی عرضه خواهد کرد که هر دو بیومتریک‌ فیس آی‌دی و تاچ آی‌دی زیر صفحه‌نمایش را درکنار هم دارد. کو می‌گوید در ۱۸ ماه آینده، بسیاری از مشکلات فنی برطرف خواهد شد و در‌های جدیدی برای طراحی آیفون ۲۰۲۱ به‌روی اپل باز خواهد کرد و اپل می‌تواند تجربه‌ی درخورتوجه مدنظرش را برای کاربران فراهم کند.

به‌عقیده‌ی مینگ‌چی کو، تکنولوژی‌های تشخیص چهره و تشخیص اثرانگشت مکمل یکدیگر هستند و اپل در نظر دارد هر دو تجربه را کنار هم بیاورد. اهالی کوپرتینو اخیرا پتنت‌هایی در ارتباط با تکنولوژی‌های تشخیص اثرانگشت زیر صفحه‌نمایش ثبت کرده‌اند. این بدین معنی است که اپل هنوز برای استفاده از تاچ آی‌دی، ولی بدون دکمه، در آینده برنامه دارد. البته مشکلات فنی استفاده از تکنولوژی‌های تشخیص اثرانگشت زیر صفحه‌نمایش عبارت‌اند از: مصرف برق، اندازه‌ی محیط حسگر، ضخامت عنصر حسگر و میزان بازدهی فرایند اتصال چند لايه به يکديگر. 

کو عقیده دارد اپل از سیستم‌‌های تشخیص اثرانگشت زیر صفحه‌نمایش اولتراسونیک (فراصوت) کوالکام استفاده خواهد کرد؛ سیستمی که به کاربران اجازه می‌دهد انگشت خود را برای اسکن در محیط بزرگی از صفحه قرار دهند. به‌گفته‌ی این تحلیلگر، اگر اپل روزی بخواهد در اپل‌واچ از احراز هویت بیومتریک استفاده کند، به‌کارگیری حسگر اثرانگشت زیر صفحه‌نمایش بهتر از دوربین تشخیص چهره‌‌ی فیس آی‌دی خواهد بود. هرچند مینگ‌چی کو درباره‌ی اینکه آیا درحال‌حاضر چنین هدفی در دستورکار اپل قرار دارد یا خیر، اظهارنظر نکرده است. 

هماهنگی زیادی بین پیشرفت خودروهای خودران و هوش مصنوعی وجود دارد و بشر هرچه‌بیشتر به آن‌ها نزدیک شود، سختی‌هایشان آشکارتر می‌شود. جان مک‌کارتی و ماروین مینسکی دو دانشمندی بودند که در سال ۱۹۵۶ «بررسی دوماهه‌‌ی ۱۰ مرد هوش مصنوعی» را برای رمزگشایی رازهای ذهن انسان پیشنهاد دادند و گفتند:

خیلی زود می‌توانیم به‌‌طور دقیق تمام ابعاد یادگیری و قابلیت‌های هوش را به‌شیوه‌‌ای توصیف کنیم که ماشین بتواند آن را شبیه‌سازی کند.

با وجود گذشت بیش از ۶ دهه از آن زمان، سیستم‌های هوش مصنوعی هنوز حتی در تقلید عملکرد ابتدایی شناختی کودک هم دچار مشکل هستند، چه برسد به قابلیت‌های حل مسئله‌ی ذهن بزرگ‌سال. انسان تاکنون موفق نشده است هوش مصنوعی انسانی بسازد؛ بلکه بیشتر در جهت اهدافی مثل تجزیه‌ی هوش مصنوعی به هوش محدود (Narrow) و هوش عمومی و ابَرهوش حرکت کرده است.

چنین روند مشابهی در خودروهای خودران هم دیده می‌شود. چند سال پیش، تقریبا تمام رسانه‌ها وعده‌ی خودروهای خودران را می‌دادند. براساس پیش‌بینی‌ها، قرار بود خودروهای خودران تا سال ۲۰۱۹ فراگیر شوند؛ بااین‌حال درحال‌حاضر، خودروهای خودران همچنان هدفی دور از دسترس هستند؛ چراکه در مرحله‌ی آزمون و خطا هستند و در مناطق محدود کاربرد دارند. علاوه‌براین، خطاهای احمقانه‌ای مرتکب می‌شوند؛ به‌طوری‌که حتی پیشتازان خودروهای خودران امروزه تأکید می‌کنند بشر هنوز با حذف راننده فاصله دارد. این مسئله برای فروشگاه‌های فاقد صندوق‌دار هم صدق می‌کند.

خودروهای خودران و هوش مصنوعی عمومی برای بسیاری از افراد اهدافی ناممکن یا پروژه‌هایی ردشده و به‌معنی اتلاف زمان و پول هستند. شاید از برخی ابعاد حق با آن‌ها باشد و انسان هرگز نتواند به این اهداف برسد؛ اما با نگاهی دقیق‌تر متوجه خواهیم شد که بشر هنوز به افراد بلندپروازی نیاز دارد که به‌دنبال اهداف ناممکن باشند.

آیا امکان تولید هوش مصنوعی عمومی وجود دارد؟

هوش مصنوعی عمومی طرفداران خود را دارد. نمونه‌ی بارز حمایت از هوش مصنوعی، OpenAI، آزمایشگاه تحقیقاتی ایلان ماسک و سم آلتمن است که حامی چندین پروژه‌ی شاخص است. در بیانیه‌ی مأموریت OpenAIآمده است:

مأموریت OpenAI تضمین فایده و سود هوش مصنوعی عمومی (AGI) برای بشر است؛ چراکه با این فناوری بسیاری از سیستم‌های خودکار ازنظر اقتصادی دربرابر انسان برتری پیدا می‌کنند. تلاش ما برای تولید مستقیم AGI سودمند و امن است؛ اما حتی اگر این مأموریت به دیگران در دستیابی به اهدافشان کمک کند، بازهم رسالت خود را انجام داده‌ایم.

البته، همه با این ارزیابی موافق نیستند و عملکرد فناوری‌های فعلی هوش مصنوعی تفاوت‌های زیادی با هوش و ذهن انسان دارد. بسیاری از دانشمندان برجسته‌ی این حوزه معتقدند هوش مصنوعی در سطح‌ انسانی هدف بیهوده‌ای است و در‌حال‌حاضر، برنامه‌ها و فناوری‌های متعددی از نوع هوش مصنوعی محدود وجود دارند که باید اولویت بیشتری برایشان قائل شد. پیتر نورویگ، پیشتاز هوش مصنوعی و مدیر پژوهشی گوگل، در این باره می‌گوید:

ما روش ساخت هوش واقعی را می‌دانیم و من و همسرم دوبار این کار را انجام دادیم. البته، همسرم بخش زیادی از کار را برعهده داشت. بااین‌حال، به شبیه‌سازی انسان‌ها نیازی نداریم؛ به همین دلیل، باید بر ساخت ابزاری تمرکز کنیم که به انسان کمک کند، نه اینکه صرفا از کارهایی کپی کنیم که روش انجامشان را می‌دانیم. ما می‌خواهیم ماشین‌ها مکمل‌ انسان‌ها باشند و کارهایی را انجام دهند که از توان انسان خارج است.

با تمام این تفاسیر، سؤال واقعی اینجا است که آیا باید برای ساختن هوش مصنوعی انسانی تلاش کرد؛ ولو هدف ناممکنی باشد؟ پاسخ مثبت است. براساس تاریخچه‌ی هوش مصنوعی، شبیه‌سازی مغز انسان تاکنون ناممکن بوده است؛ اما انسان با تلاش در این مسیر نیز درس‌های زیادی درباره‌ی استنتاج و قوانین هوش آموخته و موفق شده است ابزارهای قدرتمندی برای تقویت توانایی‌های انسانی بسازد. نورویگ در کتاب معروفش «هوش مصنوعی؛ رویکرد مدرن» می‌گوید:

کار درزمینه‌ی هوش مصنوعی زمینه‌ساز ایده‌های پیشتازی شده است که قدمت آن‌ها به علوم کامپیوتر بازمی‌گردد و اشتراک‌گذاری زمانی، مفسر تعاملی، کامپیوترهای شخصی با ویندوز و ماوس، محیط‌های توسعه‌ی سریع، نوع داده‌ای linked list (فهرست لینک‌شده)، مدیریت خودکار حافظه و مفاهیم مهم برنامه‌نویسی نمادین، تابعی، تعریفی و شیءگرا را شامل می‌شود.

اگر افرادی نبودند که با ایده‌های بلندپروازانه‌ی خود به‌دنبال ساخت ماشین‌های متفکر و هوش مصنوعی عمومی باشند، بسیاری از ابزارهای مهم کنونی هم وجود نداشتند یا حداقل دیرتر اختراع می‌شدند. درنتیجه، با بررسی فناوری‌های پیشرفته‌ی هوش مصنوعی می‌توان به رابطه‌ی قوی آن‌ها با هدف بازسازی ذهن انسان پی برد.  برای مثال، شبکه‌های عصبی براساس ساختار فیزیکی مغز انسان طراحی و نام‌گذاری و یادگیری ماشین با الهام از یادگیری انسان ازطریق تجربه و تکرار طراحی شده است یا سیستم‌های خبره نمونه‌ای از تلاش برای فراگیری دانش و منطق انسانی هستند.

این نمونه‌ها و بسیاری از روش‌های دیگر هوش مصنوعی بازسازی دقیق همتایان انسانی نیستند؛ بلکه به آن‌ها در حل مسائل مهمی مثل پیش‌بینی سرطان، کشف اشیای در تصاویر، ترجمه‌ی متن بین زبان‌های مختلف و تبدیل گفتار به متن کمک می‌کنند. صنعت خودروسازی خودران هم به همین ترتیب پیشرفت کرده است. در‌حال‌حاضر، خودروهای بدون راننده صرفا به پروژه‌های آزمون و خطا در جاده‌های غیرشلوغ با شرایط آب‌و‌هوایی نسبتا پایدار محدود هستند و نقشه‌ی دیجیتالی دقیقی از آن مناطق را دارند. 

وقتی خودروهای بدون راننده را در جاده‌ها می‌بینید، بازهم راننده‌ی انسانی پشت آن‌ها نشسته است که درصورت اشتباه خودرو ازجمله شتاب در خط جداکننده، به آن کمک کند. درنتیجه، انسان هنوز با خودروهای ایمن سازگار با انواع جاده‌ها و دقیق‌تر از انسان فاصله دارد. حتی نمی‌توان گفت دقیقا چه زمانی می‌توان از خودروهای خودران سطح ۵ در شهرها استفاده کرد؛ زیرا این نوع خودروها بدون فرمان هستند و به‌هیچ‌عنوان به دخالت انسان نیازی ندارند.

با تمام این‌ها، صنعت خودروهای خودران در تاریخچه‌ی کوتاه خود، به دستاوردهای مهمی رسیده است. اگرچه هنوز خودروهای خودران سازگار با محیط‌های پیش‌بینی‌نشدنی ساخته‌ نشده‌اند، در این زمینه، فناوری‌های سودمند متعددی ازجمله پارک خودکار، دستیار خط عبور، هشدارهای نقاط کور و کشف خواب‌آلودگی اختراع شده‌اند. پیشرفت‌ها به‌تدریج ادامه پیدا می‌کنند و هرکدام از آن‌ها ایمنی خودرو را افزایش می‌دهند و سالانه زندگی هزاران نفر را نجات می‌دهند.

فناوری فعلی را می‌توان در محیط‌های کنترل‌شده ازجمله کارخانه‌ها و تأسیسات صنعتی توسعه داد. نمونه‌ای از این فناوری، جرثقیل‌های خودکار است که در پاسخ به تأمین تقاضا تولید شده‌اند. همچنین، مطالعات موردی برای ماشین‌های شاتل کم‌سرعت در محیط‌های کم‌ترافیک یا داخل ساختمان‌های بسته در حال انجام است. رقابت بر سر تولید وسایل نقلیه‌ی خودکار هم به پیشرفت‌هایی در زمینه‌های دیگر ازجمله مسافت‌یابی، بینایی کامپیوتر، فناوری حسگر و نقشه‌برداری دیجیتالی منجر شده است. این فناوری‌ها زیرساختی هستند و لزوما در زمینه‌های مرتبط با حمل‌ونقل کاربرد ندارند.

بلندپروازی، لازمه‌ی پیشرفت

تاریخچه‌ی بشر پر از رؤیاهای بزرگ و محقق‌شدن آن‌ها در واقعیت است. افرادی که به‌دنبال تقلید از پرواز پرندگان بودند، هرگز موفق نشدند بال‌‌ بسازند؛ اما این تجربیات به آن‌ها در کشف قوانین پرواز و اختراع هواپیما کمک کرد. برای مثال، دانشمندی آلمانی که درزمینه‌ی تله‌پاتی پژوهش می‌کرد، هرگز به هدف خود نرسید؛ اما موفق شد موج‌نگار مغزی (EEG) را اختراع کند که یکی از مهم‌ترین ابزارها در بررسی مغز و تشخیص بیماری‌های مرتبط با سیستم عصبی است. به‌ همین‌ ترتیب، صرف‌نظر از اینکه هدف ناممکن هوش مصنوعی خودروهای کاملا خودکار یا فروشگاه‌های بدون صندوق‌دار باشند، هنوز نیاز به افراد بلندپروازی احساس می‌شود که به‌دنبال اختراع ناممکن‌ها هستند. شاید انسان هرگز نتواند به این رؤیاها برسد؛ اما در فرایند و مسیر رسیدن به هدف، به تجربیات و اختراعات زیادی دست پیدا خواهد کرد.

فرانکی زاپاتا، مخترع فرانسوی که در ژوئیه نتوانسته بود با فلای‌برد ایر (Flyboard Air)، نوعی هاوربرد، از کانال انگلیس عبور کند، سرانجام توانست با استفاده از فلای‌بورد با موفقیت از کانال انگلیس عبور کند و نام خودش را ثبت کند. زاپاتا ابتدا از سنگات در شمال فرانسه با هاوربرد از زمین بلند شد و ۲۲ دقیقه‌ی بعد به دوور انگلیس رسید. وی موفق شد این مسیر ۲۲ دقیقه‌ای را با سرعت حداکثر ۱۰۶ مایل در ساعت بپیماید.

زاپاتا پس از رسیدن به مقصد اعلام کرد:

سه سال قبل وسیله‌ای ساختیم و اکنون پس از گذشت این مدت، توانستیم از کانال انگلیس عبور کنیم. واقعا انجام چنین کاری دیوانه‌کننده است.

گاردین در گزارش خود اعلام کرده است هاوربرد فقط برای ۱۰ دقیقه سوخت داشته و فرانکی زاپاتا مجبور بوده است برای تأمین سوخت موردنیاز خود توقف کند؛ درنتیجه، این مسافت به‌صورت پیوسته طی نشده و توقف همراه بوده است.

همان‌طور‌که گفته شد، این دومین‌باری است که زاپاتا برای عبور از کانال انگلیس اقدام می‌کند. اولین تلاش زاپاتا در اواخر ژوئیه با شکست رو‌به‌رو شد. ظاهرا زمانی‌که وی قصد داشته روی سکوی سوخت‌گیری توقف کند، به‌جای فرود روی سکو در آب افتاده است. زاپاتا و اعضای تیمش اعلام کرده بودند دلیل بروز مشکل در تلاش اول، اشتباه محاسباتی و اندازه‌ی موج‌های آب حین فرود هاوربرد بوده است. ظاهرا وقتی زاپاتا قصد داشت روی سکو فرود بیاید، موج‌های بزرگ باعث شده است چند سانتی‌متر مانده به لبه سکو فرود بیاید؛ به‌همین‌دلیل در آب افتاده است.

در سال ۲۰۱۱، زاپاتا فلای‌برد را اختراع کرد. فلای‌برد وسیله‌ای است که با موتور قدرتمندش می‌تواند شخص را روی هوا معلق نگه دارد. بعدها، زاپاتا فلای‌برد ایر (Flyboard Air) را اختراع کرد. فلای‌برد ایر وسیله‌ای است که با چهار موتور توربوجت کار می‌کند و شخص می‌تواند با کمک آن روی هوا معلق شور و ازطریق کامپیوتر در وضعیت تعادل قرار بگیرد. در سال ۲۰۱۶، زاپاتا در پرواز با فلای‌بورد ایر در امتداد ساحل جنوبی فرانسه، برای پیمودن مسافت ۲,۲۵۲ متری (درحدود ۱.۴ مایلی) رکورد جهانی دورترین پرواز هاوربرد را به‌نام خود ثبت کرد. 

زاپاتا در جشن‌های روز باستیل فرانسه با اسلحه و سوار بر هاوربرد در بین جمعیت حاضر شد تا بتواند برخی دیگر از کاربردهای آن را به‌نمایش بگذارد. وزارت دفاع فرانسه علاقه‌ی زیادی به وسیله‌ی زاپاتا دارد و در سال ۲۰۱۸ نیز، مبلغی درحدود ۱.۳ میلیون یورو به زاپاتا اهدا کرد تا بتواند وسیله‌ی خود را توسعه دهد. زاپاتا تنها کسی نیست که روی چنین وسایل نقلیه‌‌ای کار می‌کند. ریچارد برونینگ انگلیسی نیز وسیله‌ی مشابه دیگری با ۶ موتور توربو طراحی کرده است که بیشتر به جلوه‌های بصری فیلم‌های علمی‌تخیلی شبیه است.