نمایشگاه تراکنش ایران (ITE 2019، یکی از رویدادهای حوزه‌ی پولی‌مالی کشور، چند روز پیش برگزار شد و در آن، شرکت‌های مختلفی آخرین دستاوردهای خود را ارائه کردند. همان‌طورکه پیش‌از‌این در زومیت این نمایشگاه را معرفی کردیم، در رویداد مذکور علاوه‌بر برگزاری کارگاه‌ها و سخنرانی‌های مختلف درکنار نمایش آخرین دستاورد‌های شرکت‌های فعال در حوزه‌ی بانکی و حضور چندین بانک داخلی، بخشی نیز به استارتاپ‌ها اختصاص داده شده بود. 

نمایشگاه تراکنش ایران رویدادی فناورانه محسوب می‌شود و درصدد پیوند هرچه‌بیشتر فناوری با حوزه‌ی بانکی است؛ ازاین‌رو، استارتاپ‌های حاضر در این نمایشگاه نیز با ایده‌هایی که آمیزه‌ای از رویکردهای مالی و اقتصادی و بانکی بود، به این رویداد گام نهاده بودند تا سرویس خود را معرفی کنند. درادامه، برخی از استارتاپ‌هایی را معرفی خواهیم کرد که در نمایشگاه تراکنش ایران حاضر شده بودند. 

استورم

استورم سیستم حسابداری مبتنی‌بر کلاد است که علاوه‌بر فراهم‌کردن امکان دسترسی برای کاربران فارغ از مکان و زمان، قابلیت جالبی نیز دارد که حتی می‌توان از آن به‌عنوان قوت این پلتفرم نام برد. توسعه‌دهندگان استورم امکان ارتباط با سایر نرم‌افزار‌های حسابداری را ازطریق API میسر کرده‌اند. برای مثال، اگر فروشگاه اینترنتی داشته باشید، با استفاده از وب‌سرویس استورم می‌توانید فرایند حسابداری نظیر واریز پول و بررسی انبار و سایر اقدامات مدنظر را به‌صورت خودکار در سیستم حسابداری خود وارد و بخش حسابداری را از فرایند زمان‌بر واردکردن اطلاعات بی‌نیاز کنید. 

استورم افزونه‌های مختلفی نیز دراختیار کاربرانش قرار می‌دهد تا فرایند حسابداری بیشتر مکانیزه شود. برای مثال، درصورت فعال‌سازی افزونه‌ی ارسال پیامک، لینک فاکتور از این طریق برای کاربر ارسال می‌شود. همچنین، با بهره‌گیری از افزونه‌ی کنترل تردد کارکنان به‌صورت ابری نیز می‌توان فرایند محاسبه‌ی حقوق و دستمزد و اسناد مالی و کارکرد کارکنان را به‌صورت خودکار انجام داد.

نانوواچ

ایده‌های نو همواره باعث می‌شوند بسیاری از روندها ساده‌تر شوند. حضور و غیاب در سازمان‌ها و اداره‌ها و شرکت‌ها ازجمله‌ مواردی هستند که تقریبا در چندین سال گذشته، تغییری پیدا نکرده است. دراین‌میان، نانوواچ با ایده‌ای جدید در پی آن است تا این فرایند را بسیار ساده‌تر کند. با‌توجه‌به اینکه نانوواچ سرویس مبتنی‌بر کلاد است، امکان دسترسی برای مدیران را در هر مکان یا زمانی فراهم می‌کند. 

راهکارهای نانوواچ برای ثبت تردد متنوع و در برخی موارد بسیار جالب است. با استفاده از این سیستم، سازمان‌ها می‌توانند حضور و غیاب را با روش‌هایی نظیر سیگنال بلوتوث یا وای‌فای و موقعیت جغرافیایی و روش تقریبا سنتی اثرانگشت پیاده‌سازی کنند. ثبت تردد با استفاده از سیگنال وای‌فای به این شکل است که با مشخص‌کردن محدوده‌ی وای‌فای، درصورت ورود کارمند به این محدوده و اتصال به شبکه‌ی وای‌فای با گوشی‌ هوشمندی که مشخصاتش در سیستم ثبت شده، تردد برای کاربر ثبت می‌شود. 

آیدی‌پی

حتما تاکنون حداقل یک‌بار خدمت یا کالایی را اینترنتی خرید‌ه‌اید و گذارتان به درگاه پرداخت الکترونیکی افتاده است. استفاده از این درگاه باعث می‌شود کسب‌وکار یا فروشگاه بدون دردسر خدمات ارائه کند و روشی استاندارد و مطمئن برای دریافت هزینه دراختیار داشته باشد. باوجوداین، باید به این نکته توجه کنید دراختیارداشتن این درگاه برای همه‌ی اشخاص مقدور نیست؛ چراکه ایجاد و راه‌اندازی درگاه بانکی مستلزم برخورداری از شرایطی است که بانک آن‌ها را باید تأیید کند.

آیدی‌پی ایده‌ی درگاه بانکی را به‌صورت ساده‌تری پیاده کرده است تا همه‌ی افراد و کسب‌وکارها در هر سطحی بتوانند از آن استفاده کنند. برای مثال، ساختمانی را در نظر بگیرید که مدیر آن هر ماه برای دریافت شارژ یا هزینه‌ی قبوض مصرفی به تک‌تک ساکنان پیام ارسال می‌کند. هریک از ساکنان باید مبلغ مدنظر را به‌صورت کارت‌به‌کارت و به طرق مختلف به مدیر ساختمان پرداخت و وی را مطلع کنند. حال آیدی‌پی می‌تواند در این سناریو فرایند پرداخت را ساده‌تر کند. شاید بپرسید چگونه؟ مدیر ساختمان می‌تواند با استفاده از آیدی‌پی درگاه اختصاصی برای خود بسازد و لینک آن‌ را برای ساکنان ارسال کند. به‌محض پرداخت مبلغ مدنظر ازطریق درگاه آیدی‌پی، طرفین از این موضوع آگاه خواهند شد. 

تراوالت

متصل‌نبودن شبکه‌ی بانکی کشور به شبکه‌ی جهانی علاوه‌بر ایجاد مشکلاتی برای تجار و تمام افرادی که به‌دنبال انتقال پول به خارج از کشور هستند، باعث شده است انتقال پول به داخل کشور نیز با مشکل بزرگی همراه باشد. بی‌شک گردشگران خارجی را باید در زمره‌ی افرادی قرار داد که زمان ورود به کشور با مشکلات فراوانی روبه‌رو می‌شوند؛ چراکه امکان استفاده از روش‌های پرداخت بین‌المللی در کشور وجود ندارد و این افراد باید با همراه‌داشتن پول نقد و تبدیل آن در صرافی‌ها، هزینه‌های خود را پرداخت کنند. 

تراوالت (TraWallet) استارتاپی است که برای حل این مشکل راهکاری جالب پیشنهاد داده است. گردشگران خارجی با استفاده از اپلیکیشن تراوالت که درواقع کیف‌پول الکترونیک (Wallet) است، می‌توانند ازطریق کارت‌های اعتباری خود و حتی رمزارزها والت خود را به میزان دلخواه شارژ کنند و سپس، معادل هزینه‌ی شارژشده را به ریال و در قالب کارت اعتباری دریافت کنند. 

با اینکه استارتاپ‌ها به‌عنوان پیام‌آوران نوآوری و روش‌های جدید کاری برای فرایند‌های سنتی یا حتی ارائه‌کنندگان سرویس‌های جدید شناخته می‌شوند، بعضا در نمایشگاه‌ها و رویدادهای حوزه‌ی فناوری شاهد تکرار ایده‌هایی هستیم که یا جذاب نیستند یا صرفا به‌دلیل موفق‌بودن ایده‌پرداز اول، اکنون به روش‌های مختلف تکرار می‌شوند. به‌طور حتم برگزاری رویدادهایی نظیر الکامپ یا نمایشگاه تراکنش ایران در حوزه‌های مختلف می‌تواند راهگشای پیشرفت و توسعه‌ی بیشتر جامعه‌ی استارتاپی باشد. 

بانک مرکزی به شبکه‌ی بانکی کشور اعلام کرده است از ابتدای دی سال جاری رمز ایستا باید کنار گذاشته و برای تمامی خریدهای اینترنتی از رمز دوم پویا یا یک‌بارمصرف استفاده شود. آزمایش شبکه‌ی بانکی برای اجرایی‌کردن رمز پویا از ۱۴ آبان آغاز و تمامی مستندات لازم برای اجرا و پیاده‌سازی رمز دوم به شبکه‌ی بانکی کشور ابلاغ شده است. استفاده از رمز دوم پویا از سال گذشته در دستورکار بانک مرکزی قرار گرفته و قرار بود از خرداد سال جاری، تمامی بانک‌ها استفاده از رمز دوم یک‌بارمصرف را برای مشتریان خود الزامی کنند؛ اما به‌دلیل آماده‌نبودن زیرساخت‌های شبکه‌ی بانکی کشور اجرای این طرح به‌تعویق افتاد. سامانه‌ای که هم‌اکنون بانک مرکزی طراحی کرده است، امکانی برای بانک‌های کشور فراهم می‌کند که می‌توانند با اتصال به آن برای کاربران خود رمز دوم یک‌بارمصرف ارسال کنند.

برای اطلاع از جزئیات بیشتر این سیستم در نمایشگاه تراکنش ایران با تعدادی از بانک‌های مطرح حاضر در این نمایشگاه صحبت کردیم تا درادامه به‌صورت ویدئویی از نحوه‌ی اجرا و عملکرد این سیستم برای شما بیشتر بگوییم. برای دیدن این ویدئو با زومیت همراه باشید.

تماشا در آپارات | تماشا در یوتیوب

از دیدگاه شما این فرایند چقدر از سرقت اطلاعات کارت بانکی جلوگیری خواهد کرد؟

پیش‌از‌این مایکروسافت‌ تصمیم گرفته بود تا اواخر امسال سرفیس ایرباد‌های جدید خود را عرضه کند؛ اما به‌تازگی اعلام کرده‌ است آغاز فروش این ایربادهای وایرلس، تا بهار سال ۲۰۲۰ به‌تأخیر می‌افتد. درباره‌ی این موضوع، پانوس پانای، سرپرست ارشد محصول مایکروسافت، در توییتی نوشت:

گاهی اوقات تولید محصول حرفه‌ای بسیار دشوار و درست ازآب‌درآمدن آن با تمام جزئیات فرایندی زمان‌بر است و گاهی این زمان، از پیش‌بینی‌های انجام‌گرفته طولانی‌تر می‌شود. ما برای مطمئن‌شدن از اینکه بهترین تجربه‌ی ممکن را برای مشتریان و طرفداران خود فراهم می‌کنیم، سرفیس ایرباد را در بهار ۲۰۲۰ روانه‌ی بازار خواهیم کرد.

پانای به‌طور شفاف توضیح نداده است دلیل بروز این تأخیر چیست؛ اما مشخص است فرایند تولید یا کنترل کیفیت سرفیس ایرباد برای فروش در دسامبر ۲۰۱۹، طبق نقشه پیش نرفته است.

مایکروسافت تصمیم گرفته است در مهلت مقرر شده، یعنی بهار ۲۰۲۰، این محصول را در دو رنگ خاکستری و سفید عرضه کند. ماه پیش، ردموندی‌ها به‌طور رسمی در رویداد اختصاصی خود از عرضه‌ی سرفیس ایرباد به‌همراه سرفیس پرو ۷ و سرفیس لپ‌تاپ ۳ و سرفیس پرو ایکس خبر داده بودند که درحال‌حاضر، تمامی این محصولات به‌جز سرفیس ایرباد، روانه بازار شده‌اند.

سرفیس ایرباد ۲۴۹ دلار قیمت دارد و با هدف شنیدن موسیقی و تماس تلفنی باکیفیت طراحی شده‌ و ازنظر ظاهری، بزرگ و دایره‌ای‌شکل است. یکی از قابلیت‌های برجسته‌ی این محصول امکان برقراری ارتباط با اپلیکیشن‌های آفیس مایکروسافت است که پیام‌های صوتی را به متن تبدیل می‌کند. مایکروسافت با افزودن این قابلیت، طیف وسیعی از کارمندان و مصرف‌کنندگان را هدف قرار داده است.

هرکدام از ایربادها دو میکروفون داخلی دارند و سطح دایره‌ای‌شکل آن‌ها لمسی است و کاربر با زدن ضربه یا کشیدن انگشت روی آن، می‌تواند موسیقی در حال پخش یا میزان بلندی صدا را تغییر دهد.

براساس آخرین گزارش‌ها، فیسبوک مشغول آزمایش اپلیکیشنی روی کارمندانش است که می‌تواند به‌راحتی و با قراردادن دوربین درمقابل چهره‌ی افراد، آن‌ها را شناسایی کند. اپلیکیشن‌ مذکور برمبنای پایگاه داده‌های تشخیص چهره‌ی فیسبوک کار می‌کند. وقتی دوربین مقابل چهره‌ی یکی از کارمندان یا دوستان کارمندان قرار می‌گیرد، می‌تواند در سه تا پنج ثانیه، چهره‌ی وی را شناسایی کند. 

در سال‌های اخیر، فناوری تشخیص چهره با انتقاد فراوانی مواجه شده است. حتی پیش‌تر گفته شده بود فناوری ذکرشده تهاجمی‌ترین فناوری پلیس تا به امروز است و اواسط مرداد، برنی سندرز ممنوعیت استفاده از فناوری تشخیص چهره به‌وسیله‌ی پلیس آمریکا را خواستار شد. حال تصور کنید اپلیکیشنی بتواند با استفاده از دوربینی که روی هر گوشی هوشمندی وجود دارد و عکس پروفایل کاربران در فیسبوک، به‌راحتی از این فناوری در تشخیص هویت استفاده کند. 

در‌حال‌حاضر، سیستم تشخیص چهره‌ی فیسبوک فقط برای شناسایی کارمندان این شرکت استفاده شده است؛ اما احتمالا نسخه‌ی دوم اپلیکیشن به کاربران شبکه‌های اجتماعی این امکان را می‌دهد تا بتوانند هرکسی را شناسایی کنند که داده‌های آن‌ها در شبکه‌های اجتماعی وجود دارد. سخن‌گوی فیسبوک در توضیح این موضوع اعلام کرد: 

تیم‌های تخصصی فیسبوک برای بررسی و آزمایش فناوری‌های جدید، ابتدا آن را در داخل شرکت بررسی می‌کنند. در‌حال‌حاضر، تنها کارمندان فیسبوک و دوستان آن‌ها که قابلیت تشخیص چهره برایشان فعال شده، می‌توانند از اپلیکیشن تشخیص چهره استفاده کنند.

ناگفته نماند اخیرا فیسبوک محدودیت‌هایی برای تشخیص چهره در نظر گرفته است. این شرکت اعلام کرده است:

باتوجه‌به اینکه اطلاعات کاربران را دراختیار شرکت‌های شخص ثالث قرار نداده‌ایم، فناوری تشخیص چهره‌ی فیسبوک هنوز نمی‌تواند برای سایر شرکت‌ها کاربردی باشد و فقط برای فیسبوک دردسترس است.   

تقریبا در تمامی غارنگاری‌های مربوط به عصر پارینه‌سنگی، نقش اسب بیش از هر حیوان دیگری به‌چشم می‌خورد و این حیوان زیبا و نجیب با دقتی مثال‌زدنی به‌تصویر کشیده شده‌ است. درحقیقت، فراوانی اسب در غارنگاری‌های این عصر به‌قدری است که از نقوش هر چهار حیوانی که در غارهای فرانسه و اسپانیا دیده می‌شود، حداقل یکی متعلق به اسب است.

اسب در اغلب غارنگاری‌ها معمولا از سایر حیوانات مانند شیر، کرگدن، ماموت، گاومیش و خرس بزرگ‌تر نقاشی شده است که از جایگاه ویژه‌ی آن بین انسان‌های عصر پارینه‌سنگی خبر می‌دهد. به‌همین‌دلیل، ممکن است اجداد ما از اسب برای جابه‌جایی و حمل‌ونقل یا حتی منبع غذایی استفاده کرده باشند. بااین‌حال، پژوهشگران عقیده دارند قدمت این آثار هنری به هزاران سال قبل از اهلی‌کردن اسب بازمی‌گردد و مهم‌تر اینکه شواهد باستان‌شناسی حاکی از آن است که اجداد ما برای غذا به گوشت گوزن متکی بودند. علاوه‌بر‌این، از غارنگاری‌ها این‌طور برمی‌آید که اسب نزد اروپاییان عصر حجر جایگاه بسیار ویژه‌ای داشته است.

ژرژ سُوِی، متخصص هنر ماقبل تاریخی از دانشگاه تولوزژان ژورس فرانسه، با بررسی ۴،۶۰۰ نمونه از غارنگاری‌ها و حکاکی‌های دوران پارینه‌سنگی به نتیجه‌ی ذکرشده رسیده است. نقاشی‌های غاری که سُوِی گردآوری کرده است، بین ۱۲ تا ۳۰ هزار سال قدمت دارند و در غارهای مختلفی در فرانسه و اسپانیا قرار دارند. این دو کشور میزبان مجموعه‌ای از قدیمی‌ترین غارنگاری‌های تاریخ محسوب می‌شوند. سُوِی در بررسی‌های خود دریافته که با گذشت زمان، بر جایگاه ویژه‌ی اسب در بین مردمان عصر پارینه‌سنگی افزوده شده است.

غارنگاری‌هایی از غارهای شووه (سمت راست) و غار لاسکو (سمت چپ) در کشور فرانسه که اسب را با شکوه و دقتی بی‌نظیر به‌تصویر کشیده‌اند.

سُوِی با بهره‌بردن از چندین روش تجزیه‌و‌تحلیل آماری نشان داد اسب در هنر اروپای باستان نقش برجسته‌ای داشته است. در مجموعه‌ای که وی گردآوری کرده است، تقریبا ۳۰ درصد از کل نقوش حیوانات را اسب‌ها تشکیل می‌دهند و در سه‌چهارم از تمامی محوطه‌های باستانی حداقل یک تصویر از اسب به‌چشم می‌خورد. درحالی‌که اسب و گاومیش درکنارهم از فراوانی یکسانی در غارنگاری‌ها برخوردار هستند و تقریبا نیمی از نقوش حیوانات را تشکیل می‌دهند، اسب به‌دلیل نحوه‌ و محل ترسیم از جایگاه برتری برخوردار بوده است. همچنین، در ۴۴ درصد تابلوسنگ‌ها به‌تصویر کشیده شده و فراوان‌تر از گاومیش است.

سُوِی در‌این‌باره در پژوهش خود نوشت:

تنوع ناحیه‌ای که مشاهده کردیم، عمدتا جنبه‌ی سبکی و موضوعی داشت. به‌عنوان مثال، شمار بیشتر نقوش گوزن در منطقه‌ی کانتابریا (اسپانیا) یا ترسیم نقوش بیشتری از ماموت در منطقه‌ی پریگور (فرانسه)، چیزی از جایگاه اسب به‌عنوان سوژه‌ی دلخواه نقاشان عصر حجر کم نمی‌کند.

سُوِی جهت ترسیم اسب‌ها در غارنگاری‌ها را یکی از دلایل اصلی استدلال خود می‌داند. وی می‌گوید درحالی‌که بیشتر حیوانات به‌سمت چپ ترسیم شدند، اسب‌، تنها حیوانی است که به‌سوی راست ترسیم شده است. کلاد بارری پژوهشگر دیگری است که در سال ۱۹۹۷ متوجه این موضوع شد؛ اما به نتیجه‌‌ی خاصی دست پیدا نکرد. حال، سُوِی می‌گوید یافته‌هایش تردید بارری را بر طرف کرده است:

نقوش اسب در محل‌های بسیار مناسب و ایدئال از اهمیت آن خبر می‌دهد. این نقوش در محل‌های بلند و قابل‌رؤیت ترسیم شدند. همین انتخاب محل‌های عالی به‌شکل نمادینی نشان‌دهنده‌ی برتری اسب از حیوانات دیگر نزد انسان‌های عصر سنگ است.

غارنگاره‌ای به طول ۲٫۷ متر از یک اسب در سقف غار روفنیاک در دوردگن فرانسه، احتمالا بزرگ‌ترین نقاشی عصر پارینه‌سنگی از اسب است. در زیر همین نقاشی، حیوانات دیگری مانند گاومیش و ماموت و کرگدن به‌چشم می‌خورند. به‌گفته‌ی‌ سُوِی، ترسیم یک حیوان با نسبت‌های دقیق روی دیواره‌ها یا سقف غار، شاهکار بی‌نظیری است و نقوشی که هنرمندان عصر پارینه‌سنگی از اسب کشیده‌اند، ازنظر شکل و ابعاد و حالت کاملا دقیق هستند. درحقیقت، پژوهشی که در سال ۲۰۱۲ انجام شد، نشان داد انسان‌های ماقبل تاریخی در ترسیم اسب از همتایان مدرن خود بهتر بوده‌اند.

ایپریل نوِل، پژوهشگری از دانشگاه ویکتوریا کانادا، می‌گوید باستان‌شناسان قبلا از اهمیت اسب خبر داشته‌اند. اگرچه نوِل عقیده دارد پژوهش جدید بازهم از این فرضیه حمایت می‌کند، همچنان نمی‌توان با قطعیت از جایگاه ویژه‌ی اسب در میان مردمان عصر حجر صحبت کرد. درمقابل به عقیده‌ی سُوِی، هنر سنگی با داستان‌های اساطیری گره خورده است؛ به‌همین‌دلیل، ممکن است اسب از جایگاهی اساطیری در میان مردمان عصر سنگ برخوردار بوده باشد. با‌این‌حال، نوِل نتیجه‌گیری سُوِی را قدری مبالغه‌آمیز می‌داند. به‌هرجهت، آنچه دو پژوهشگر در آن اتفاق‌نظر دارند، جایگاه ویژه‌ی اسب در هنر عصر پارینه‌سنگی است.

قطعی اینترنت طی هفته‌ی گذشته موجب ضرر و نارضایتی بسیاری از کاربران شد. گروه فناوری ارتباطات و اطلاعات شاتل نیز در همین راستا و هم‌زمان با برطرف‌شدن اختلال‌های سراسری، بسته‌ی ۳ روز اشتراک رایگان نماوا (سرویس آنلاین تماشای فیلم و سریال) و ۱۰ روز اشتراک رایگان اینترنت را برای جبران مشکلات پیش‌آمده به کاربران خود اختصاص داد. پیش‌تر نیز شاتل برای مشترکین سرویس موبایل خود بسته‌ای جبرانی عرضه کرده بود.

به گزارش روابط عمومی شاتل، این هدیه برای تمام کاربران شاتل که به‌دنبال اختلالات سراسری در روزهای گذشته با قطعی سرویس روبه‌رو شده‌اند از طریق کد هدیه‌ای که در قالب یک پیامک به دست‌شان رسیده، قابل استفاده خواهد بود.

احمد نخجوانی، مدیرعامل گروه شرکت‌های شاتل در این‌باره گفت:

در روزهای گذشته، قطع شدن سرویس اینترنت، مشکلات و نارضایتی‌هایی را به‌دنبال داشت که کاربران شاتل همچون همیشه با هم‌دلی و صبوری خود، مشکلات را تحمل و این مجموعه را در انجام وظایف خود یاری کردند. شاتل قدردان این همراهی‌ست و برای سپاس از صبوری کاربران هدیه‌ی کوچکی را به‌عنوان هم دلی با کاربران در نظر گرفته است که جزییات آن از طریق پیامک به اطلاع مشترکین شاتل رسیده است.

کاربران شاتل می‌توانند با مراجعه به پیامک‌های دریافتی خود و صفحات اجتماعی این اپراتور از جزییات دریافت هدیه آگاه شوند.

در سال گذشته، بیش از ۲۸ هزار دامنه‌ی اینترنتی مجرمانه در بریتانیا مسدود شده‌اند. دامنه‌های مذکور در پی گزارش سازمان‌های امنیتی مبنی بر فعالیت مجرمانه مسدود شدند. Nominet نام شرکتی است که امنیت زیرساخت اینترنت بریتانیا را بر عهده دارد. این شرکت توانایی مسدود کردن دامنه‌های اینترنت را درصورت دریافت گزارش از پلیس یا دیگر آژانس‌های قانونی دارد. درواقع اگر سازمان‌ها به نتیجه برسند که یک دامنه‌ی اینترنتی برای مقاصد مجرمانه استفاده می‌شود، دستور مسدودسازی آن را به نامینت ارسال می‌کنند. دامین‌های مسدودشده دیگر قابلیت استفاده در بخشی از یک وب‌سایت یا برای سرویس‌هایی همچون ایمیل را ندارند.

تعداد دامنه‌های مسدودشده در برتانیا از یکم نوامبر ۲۰۱۸ تا ۳۱ اکتبر ۲۰۱۹ نسبت به سال گذشته کاهشی نسبی داشت. آمار امسال، عدد ۲۸،۹۳۷ عدد دامنه را نشان می‌دهد، درحالی‌که سال گذشته ۳۲،۸۱۳ دامنه مسدود شدند. عدد مذکور، ۰/۲۲ درصد از ۱۳ میلیون دامنه‌ی ثبت‌شده در بریتانیا را تشکیل می‌دهد. نامینت در گزارش امسال ادعا می‌کند که برای اولین‌بار، تعداد دامنه‌های مسدودشده کاهش یافته است.

نامینت در گزارش خود، نام پنج آژانس دولتی را به‌عنوان درخواست‌دهنده‌های مسدودسازی دامنه‌ها اعلام می‌کند. واحد جرم‌های مالکیت معنوی پلیس بریتانیا (PIPCU) با ۲۸،۶۰۶ درخواست مسدودسازی دامنه، در رتبه‌ی اول آمار درخواست‌ها قرار دارد. این واحد، مدیریت درخواست‌های مرتبط با نقض مالکیت معنوی را انجام می‌دهد. سازمان بعدی، دفتر تحقیقات ملی کلاهبرداری بریتانیا است که ۱۷۸ درخواست را به نامینت ارسال کرد. پس از آن، سازمان تجارت کشور با ۹۰ و مرجع راهبرد امور مالی با ۴۸ و آژانس تنظیم‌گری قانونی محصولات و خدمات پزشکی و سلامت با ۳۱ درخواست قرار دارند.

بریتانیا برای ارائه‌ی درخواست مسدودسازی یک دامنه، قوانین متعددی را پیش‌روی سازمان‌ها قرار می‌دهد. این سازمان‌ها با استفاده از قوانینی همچون موارد زیر، می‌توانند درخواست مسدودسازی یک دامنه‌ی اینترنتی را داشته باشند:

• Fraud Act ۲۰۰۶
• Trade Marks Act 1994
• Copyright, Designs and Patents Act 1988
• Human Medicines Regulations ۲۰۱۲
• Medical Device Regulations ۲۰۰۲
• Consumer Protection from Unfair Trading Regulations 2008
• The Electronic Commerce Regulations ۲۰۰۲
• The Consumer Contracts Regulations 2013
• Financial Services and Markets Act 2000 

تعداد درخواست‌هایی که منجر به مسدودسازی نشدند، ۱۶ عدد بود که نسبت به آمار ۱۱۴ عددی سال گذشته، کاهش قابل‌توجهی را نشان می‌دهد. تنها پنج دامنه‌ی مسدودشده نیز به فعالیت عادی بازگشتند. چنین رخدادی زمانی اتفاق می‌افتد که فعالیت مجرمانه‌ی وب‌سایت متوقف شود. به‌علاوه سازمان درخواست‌دهنده باید برای لغو مسدودسازی، فعالیت را تأیید کند.

نامینت بخشی برای مبارزه با فعالیت‌های فیشینگ نیز دارد. بخش مذکور، دامنه‌های مشکوک را در زمان ثبت‌نام شناسایی و مسدود می‌کند. آمار مسدودسازی زمان ثبت، امسال به ۲،۶۶۸ عدد رسید. از دامنه‌هایی که در مرحله‌ی ثبت‌نام مسدود می‌شوند می‌توان به مواردی با هدف سوءاستفاده از شباهت نام با بانک‌های بزرگ، سازمان‌های مالیاتی و شرکت‌های فناوری بزرگ اشاره کرد. از میان دامنه‌های مسدودشده در این مرحله، تنها ۲۷۴ عدد از مرحله‌ی ارزیابی مجدد نامنیت عبور کردند.

ویزمن جیکوبز از واحد مالکیت معنوی پلیس لندن درباره‌ی چالش‌ دامنه‌های مجرمانه گفت:

ما در همکاری با سازمان‌های دیگر می‌توانیم از مصرف‌کننده‌ها در برابر خطر کالاهای جعلی و دزدی اطلاعات شخصی در هنگام خرید آنلاین محافظت کنیم. وقتی مصرف‌کننده‌ها از وب‌سایت‌های غیرقانونی خرید کنند، اطلاعات شخصی و مالی خود را ناخواسته در اختیار مجرمان سایبری قرار می‌دهند. مجرمان نیز از اطلاعات مذکور برای رویکردهای غیرقانونی مجدد استفاده می‌کنند.

تحقیقات نشان داده که اعتماد به گوگل به‌عنوان بهترین محافظ پلی استور، ایده‌‌ی چندان خوبی نیست. این شرکت تلاش زیادی می‌کند تا برنامه‌های خراب و دارای آسیب‌پذیری شدید را پیدا کند؛ اما معمولا پس از اجازه‌ی انتشار در پلی استور، کمترین آزمایش روی نرم‌افزارها انجام می‌شود. کارشناسان تمرکز خود را روی حمله‌ی جدیدی که حتی روی محبوب‌ترین نرم‌افزارها نیز اثر می‌گذارد، معطوف کرده‌اند.

اکثر مردم بدون نگرانی از امنیت نرم‌افزارهای اساسی که در زندگی روزمره کاربرد دارند، از گوشی هوشمند خود استفاده می‌کنند. گوگل به‌طور مداوم نرم‌افزارهای خراب و دارای تبلیغات مزاحم و نرم‌افزارهایی که کاربران را برای پرداخت اشتراک گول می‌زنند، حذف می‌کند. همچنین بیشتر ما تصور می‌کنیم که به‌روزرسانی نرم‌افزارها و سیستم‌عامل گوشی به آخرین نسخه، هرگونه احتمال آسیب‌پذیری امنیتی را به حداقل ممکن کاهش می‌دهد. مشخص‌شده که حتی برای نرم‌افزارهای بزرگ نیز این‌گونه نیست.

بنا به گزارشی از مؤسسه‌ی امنیت سایبری Check Point، روزانه ده‌ها حفره‌ی امنیتی مشاهده می‌شود؛ برخی در داخل برنامه‌ها و برخی دیگر در کتابخانه‌های مشترک کد خارجی که توسط نرم‌افزارها برای فعال کردن قابلیت‌های خاص استفاده می‌شود. به‌روزرسانی نرم‌افزارها برای مقابله با جدیدترین تهدیدهای امنیتی کاری مهم است؛ بنابراین توسعه‌دهندگان نرم‌افزار باید اولویت‌بندی کنند که کدام‌یک از این تهدیدها باید زودتر برطرف شود.

محققان تصمیم به بررسی نرم‌افزارهای گوگل پلی گرفتند تا ببینند که چه مقدار از برنامه‌ها هنوز از کتابخانه‌های آسیب‌پذیر استفاده می‌کنند. آن‌ها به‌طور خاص به شکار سه آسیب‌پذیری رفتند که «بحرانی» شناخته‌شده و در سال‌های ۲۰۱۴، ۲۰۱۵ و ۲۰۱۶ شناسایی شده‌اند. نتیجه‌ی به‌دست‌آمده برای جامعه‌ی امنیت اطلاعات شوکه‌کننده نبود؛ اما مشخص شد که بیش از ۸۰۰ نرم‌افزار و بازی محبوب اندروید که در مجموع ۵ میلیارد بار دانلود شده‌اند، هنوز هم آسیب‌پذیرند.

در میان این نرم‌افزارها نام‌هایی مانند وی‌چت، فیسبوک، مسنجر، اینستاگرام، تیون‌این، علی‌اکسپرس و SHAREit دیده می‌شود. از زمان کشف این حفره‌های امنیتی، همه‌ی کتابخانه‌های اشتراکی به‌روز شده‌اند؛ اما نسخه‌های جدید این نرم‌افزارهای محبوب هنوز هم از کتابخانه‌های منسوخ استفاده می‌کنند.

فیسبوک می‌گوید که به دلیل نحوه‌ی رمزگذاری نرم‌افزارهای خود، این آسیب‌پذیری‌ها برای مهاجمان غیرقابل استفاده خواهد بود. در حال حاضر گوگل مشغول تلاش و تحقیق است تا توسعه‌دهندگان نرم‌افزار را مجبور به اصلاح برنامه‌هایشان کند. گوگل می‌خواست فروشگاه نرم‌افزار خود را با قوانین آسان، پر از اپلیکیشن کند؛ این اتفاق باعث شد تا نرم‌افزارهای جدید به‌درستی مورد بررسی قرار نگیرند و اپلیکیشن‌های محبوب نیز تا وقتی فشار عمومی نباشد، مورد بازبینی و اصلاح قرار نگیرند.

محققان Check Point خاطر نشان می‌کنند که حتی اگر اپلیکیشن‌ها از کتابخانه‌های قدیمی استفاده نکنند، باز هم از امنیت خوبی برخوردار نیستند. این آسیب‌پذیری‌ها صرفا به حفره‌های امنیتی انتخاب‌شده برای این تحلیل محدود نمی‌شود؛ این حفره‌ها راه‌های میان‌بری برای مهاجمان سخت‌کوشی که تلاش می‌کنند تا از آسیب‌پذیری‌های شناخته‌شده برای سوءاستفاده از آخرین تکنیک‌ها بهره ببرند، بر جای می‌گذارند. ممکن است این مسئله به‌اندازه‌ی اپلیکیشن‌هایی که از نرم‌افزارهای محبوب برای دسترسی به اطلاعات شخصی افراد استفاده می‌کنند، بزرگ نباشد. همچنین ممکن است توسعه‌دهندگان نرم‌افزار یافته‌های جدید را نادیده بگیرند؛ اما کافی است نگاهی به اپلیکیشن‌های پر از حفره‌ی امنیتی گوگل بیندازیم تا متوجه شویم که چرا پیگیری مؤلفه‌های خارجی نرم‌افزارهای گوشی اهمیت دارد.

سال گذشته بیش از ۱۰۰۰ اپلیکیشن اندرویدی کشف شد که حتی پس از امتناع از پذیرش مجوزهای مربوطه سعی در دسترسی به اطلاعات شخصی کاربران داشتند. جالب اینکه خود این نرم‌افزارها نسبتا ایمن بودند؛ اما از کتابخانه‌های جانبی استفاده می‌کردند که دارای کدی بود که می‌توانست برای جمع‌آوری داده‌ها استفاده شود.

حدود ۳۰۰ هزار سال قبل، ۹ گونه انسان روی کره خاکی زندگی می‌کردند. اما حالا تنها یک گونه در سیاره باقی مانده است. نئاندرتال‌ها شکارچیانی قوی‌بنیه بودند که به زندگی در سَرددشت‌های اروپا سازگاری پیدا کرده بودند. دنیسوواها هم در آسیا و گونه‌ی ابتدایی‌تری از تبار انسان‌تباران به‌نام هومو ارکتوس (یا انسان راست‌قامت) هم در اندونزی زندگی می‌کرد و انسان رودزیایی نیز مرکز آفریقا را برای سکونت خود برگزیده بود.

چند گونه‌ی کوتاه قد با مغزهای کوچک نیز در این بین زنده مانده بودند و به زندگی خود ادامه می‌دادند، از جمله هومو نالدی در آفریقای جنوبی، انسان لوزونی در فیلیپین و انسان فلورسی (مشهور به هابیت‌) در اندونزی و همین‌طور انسان‌تبارهای مرموز غار رد دیر در چین که هنوز اطلاع زیادی از آن‌ها نداریم. باتوجه به اینکه انسان‌شناسان همواره در حال کشف گونه‌های جدید انسان هستند، واضح است که گونه‌های زیاد دیگری هم وجود دارند که هنوز کشف نشده‌اند.

جمجمه‌ی یک نئاندرتال که نشان از صدمات شدیدی در ناحیه‌ی سَر دارد و احتمالا دراثر خشونت‌های احتمالی باستانی بدین شکل درآمده است

اما ۱۰ هزار سال قبل همه‌ی این انسان‌تباران برای همیشه از صفحه‌ی روزگار محو شدند. این ناپدیدشدن گونه‌های انسانی شباهت زیادی به یک انقراض دسته‌جمعی داشت. اما در عین حال، به‌مانند سایر انقراض‌های دسته‌جمعی، خبری از فجایع زیست‌محیطی مانند فوران‌های آتشفشانی یا تغییرات آب‌و‌هوایی و حتی برخورد سیارک‌ها نبود. بلکه مقارن بودن این انقراض دسته‌جمعی با گسترش سریع گونه‌ای دیگر از انسان‌تباران خبر از واقعه‌ای هولناک می‌دهد. این انسان‌تباران که بین ۲۶۰ هزار تا ۳۵۰ هزار سال قبل در جنوب آفریقا تکامل پیدا کردند، هومو ساپینس‌ها یا همان انسان‌های مدرن بودند" گونه‌ای که هم‌اکنون فرمانروای مطلق کره زمین محسوب می‌شود.

مهاجرت انسان‌های مدرن از آفریقا به اروپا و آسیا منجر به ششمین انقراض دسته‌جمعی تاریخ کره زمین شد. اما در این دوران ۴۰ هزار ساله که از مهاجرت انسان‌های مدرن به اوراسیا می‌گذرد، چیزی بیش از انقراض پستانداران عصر یخبندان و نابودی جنگل‌های حارّه‌ای رخ داده است. آیا سایر انسان‌تبارها اولین قربانیان ما انسان‌های مدرن بودند؟ شکی نیست که ما انسان‌های مدرن موجودات بسیار خطرناکی هستیم. ما ماموت‌های پشمالو، تنبل‌ها و پرندگانی به‌نام موآها را به طرز بی‌رویه‌ای شکار کردیم تا در نهایت نسلشان برای همیشه از زمین پاک شود. ما انسان‌های مدرن دشت‌ها و جنگل‌های زمین را ویران کردیم تا فضای بیشتری برای کشاورزی در اختیار داشته باشیم و بیش از نیمی از خشکی‌های کره زمین را هم کاملا دگرگون کردیم. مهم‌تر از تمام این‌ها، آب‌و‌هوای کره زمین را هم کاملا عوض کردیم! اما انسان‌های مدرن برای سایر انسان‌تبارها هم خطرات زیادی داشتند، زیرا با سایر انسان‌ها بر سر منابع و قلمرو رقابت با یکدیگر در رقابت بودند.

شكستگی‌های بزرگی که با ضربه‌ی قدرتمند سلاحی سنگین به‌وجود آمده نشان می‌دهد که این فرد احتمالا قربانی یک درگیری خونین ماقبل تاریخی بوده است

تاریخ خونبار بشر مملو از چنین نمونه‌هایی است که انسان‌ها نسل گروه‌های دیگر را از بیخ و بن برکنده‌اند؛ از نابودی کامل کارتاژ به دست رومیان باستان تا استعمار قاره‌ی آمریکا و استرالیا به دست اروپائیان. البته این‌ها مربوط به قرن‌های گذشته بودند، اما نسل‌کُشی‌های متأخری نیز در بوسنی، رواندا، عراق، دارفور (سودان) و میانمار رخ داده است. مانند کاربرد زبان یا ابزار، ظرفیت و میل به نسل‌کُشی در ذات و غریزه انسان نهفته است. البته دلایلی وجود دارد که می‌توانیم تصور کنیم انسان‌های مدرن اولیه نسبت به ما انسان‌های مدرن کنونی، خشونت و تعصب کمتری داشتند.

برخی انسان‌شناسان، شکارچی گردآوران اولیه را وحشیانی خوش‌طینت و صلح‌جو توصیف کرده‌اند و عقیده دارند که آنچه موجب خشونت ما شده، نه ماهیت ذاتی ما، بلکه نشأت‌گرفته از فرهنگمان است. اما بررسی‌های میدانی، اسناد و گزارش‌های تاریخی و باستان‌شناسی همگی روی هم حاکی از نزاع‌های خونین بین فرهنگ‌های باستانی است که با شدت و حدت و خشونت بسیاری همراه بوده است. سلاح‌های مربوط به دوران نوسنگی (از ۱۱ هزار تا ۴۵۰۰ سال قبل) مانند گرز، نیزه، تبر، تیر و کمان همراه‌با تاکتیک‌های جنگ چریکی مانند کمین و حملات غافلگیرکننده همگی به‌طرز فاجعه‌باری در کشتار و قتل‌عام مؤثر بودند. در این جوامع اولیه، خشونت عامل اصلی مرگ مردان بوده و جنگ‌هایی که در این دوران به وقوع پیوستند در مقایسه با جمعیت انسان‌های آن دوران، تلفاتی بیش از جنگ‌های جهانی اول و دوم روی هم داشتند.

استخوان‌ها و مصنوعات به‌دست‌آمده نشان می‌دهد که خشونت بسیار کهن بوده است. در اسکلت ۹ هزار ساله‌ی مرد کنویکی آثاری از جراحات شدید بر اثر نیزه در ناحیه‌ی لگن قابل مشاهده است. در منطقه‌ی ناتاروک در کنیا، قتل‌عام وحشیانه‌ای به‌وقوع پیوسته که در آن ۲۷ نفر از جمله زنان باردار و کودکان به‌طرز فجیعی کشته شدند. البته بعید است که سایر گونه‌های انسان از ما صلح‌جوتر بوده باشند! وجود خشونت مشارکتی در بین شامپانزه‌های نر حاکی از این است که جنگ نقش مهمی در تکامل انسان ایفا کرده است.

در اسکلت عموزاده‌های ما، نئاندرتال‌ها نیز آثاری از صدمات بسیار شدید به چشم می‌خورد. اما احتمالا سلاح‌های پیشرفته‌ی انسان‌های مدرن مزیت جنگی را در اختیار گونه‌ی ما قرار داده‌اند. انسان‌های مدرن اولیه احتمالا از سلاح‌های پرتابه‌ای مانند نیزه و نیزه‌انداز و گرز برخوردار بودند. فرهنگ و ابزارهای پیچیده هم به انسان‌های مدرن کمک کرد تا گستره‌ی وسیع‌تری از حیوانات و گیاهان را برای تغذیه‌ی جمعیت‌های بزرگ‌تر خود به دست بیاورند و به گونه‌ی انسان مدرن مزیت استراتژیکی دیگر یعنی برتری عددی را نسبت به سایر انسان‌تباران داد. اما غارنگاری‌ها، حکاکی‌ها و آلات موسیقی نیز از توانایی حتی خطرناک‌تری خبر می‌دهد: ظرفیت پیشرفته‌ای برای تفکر و ارتباط انتزاعی. بله، قابلیت ما انسان‌های مدرن برای مشارکت و همکاری، برنامه‌ریزی، استراتژی، حیله و نیرنگ و فریب‌کاری ممکن است مخوف‌ترین سلاحی باشد که ما در طول تاریخچه تکاملی خود بدان دست پیدا کرده‌ایم.

نیزه‌های ۱۳ هزارساله‌ای که در کلرادو، ایالات متحده کشف شدند

متأسفانه ناقص بودن سوابق فسیلی امکان در بوته آزمایش قرار دادن این فرضیات را بسیار دشوار کرده است. اما در اروپا، تنها مکانی که سوابق باستان‌شناسی نسبتا کاملی موجود است، سوابق فسیلی به‌وضوح نشان می‌دهند که تنها طی چند هزار سال پس از ورود انسان‌های مدرن به اروپا، نئاندرتال‌ها ناپدید شدند. وجود ردپای DNA نئاندرتال‌ها در برخی از مردمان اوراسیا حاکی از آن است که ما انسان‌های مدرن بعد از انقراض این انسان‌تباران جایگزین آن‌ها نشدیم. بلکه با این انسان‌تباران آمیزش نیز داشتیم.

در مناطق دیگر، DNA از ملاقات ما انسان‌های مدرن با سایر انسان‌های باستانی خبر می‌دهد. جمعیت‌های ساکن آسیای شرقی، جزایر پُلی‌نز (در اقیانوس آرام) و استرالیا دارای DNA دنیسوواها هستند. DNA گونه‌های دیگر مانند هومو ارکتوس نیز در بسیاری از مردمان آسیا یافت می‌شود. ژنوم مردمان آفریقا نیز آثاری از DNA گونه‌های باستانی دیگر را نشان می‌دهد. این واقعیت که ما با سایر گونه‌های انسان آمیزش داشته‌ایم ثابت می‌کند که این انسان‌تباران پس از ملاقات با ما انسان‌های مدرن منقرض شدند.

اما چرا اجداد ما بستگان خود را از صفحه‌ی روزگار محو کردند و باعث انقراضی دسته‌جمعی شدند یا به تعبیری دقیق‌تر، دست به کشتار جمعی زدند؟ جواب این سؤال را باید در رشد جمعیت انسان‌های مدرن بیابیم. همچون همه‌ی گونه‌های انسان، انسان‌های مدرن نیز به‌صورت تصاعدی تولید مثل کرده‌اند. ما انسان‌های مدرن از آنچه از تاریخ بر می‌آید هر ۲۵ سال جمعیت خود را دو برابر کرده‌ایم. هنگامی که انسان مدرن شروع به شکار گروهی کرد، دیگر شکارچیان را کنار زد و خود در رأس هرم‌ غذایی قرار گرفت. وقتی سایر شکارچیان از ما انسان‌های مدرن عقب افتادند، حساب از دست جمعیت ما در رفت و زاد و ولد بسیار لجام‌گسیخته موجب افزایش جمعیت و در عین حال تسریع در بهره‌برداری از منابع موجود شد.

با رشد بیشتر جمعیت و به‌طبع کمبود منابع غذایی بر اثر خشکسالی، زمستان‌های سخت یا برداشت بی‌رویه از منابع موجود، ناگزیر جنگ و نزاع بین قبایل مختلف بر سر منابع غذایی و قلمرو درگرفت. جنگ احتمالا مهم‌ترین عامل مرگ‌ومیر در بین جمعیت‌های انسانی بود. اما مرگ دسته‌جمعی گونه‌های دیگر توسط ما انسان‌های مدرن احتمالا تلاشی برنامه‌ریزی‌شده و هماهنگ از آن نوعی نبود که تمدن‌های بزرگ در طول تاریخ بدان دست زدند، بلکه جنگی فرسایشی بود. اما نتیجه نهایی آن همان، یعنی نابودی کامل یک جمعیت بود. انسان‌های مدرن می‌توانستند با حملات برق‌آسا و غافلگیرکننده دشمنان خود را از پای در بیاورند و سرزمین‌هایشان را تصاحب کنند.

با این حال، دست‌کم انقراض نئاندرتال‌ها بسیار طول کشید و برای هزاران سال ادامه داشت. این شاید بدین دلیل بود که انسان‌های مدرن اولیه فاقد مزیت‌هایی بودند که تمدن‌های فاتح آینده از آن برخوردار بودند؛ مانند برتری عددی، کشاورزی، بیماری‌های همه‌گیر مانند آبله، آنفولانزا و سرخک که دشمنان را به‌سرعت به هلاکت می‌رساند. هرچند نئاندرتال‌ها درنهایت جنگ را به ما انسان‌های مدرن باختند، به این دلیل که برای چنین مدت طولانی در مقابلمان دوام آوردند باید جنگ‌های زیادی با انسان‌های مدرن داشته و قاعدتا پیروزی‌های مقطعی هم نصیب‌شان شده باشد. همین نیز نشان می‌دهد که نئاندرتال‌ها از بهره‌ی هوشی و ظرفیت فکری نزدیک به ما انسان‌های مدرن برخوردار بودند.

امروز ما به آسمان و ستارگان می‌نگریم و مات و مبهوت از خود می‌پرسیم؛ آیا واقعا در جهان به این بزرگی تنها هستیم؟ در دنیای علمی‌تخیلی هم بازار موجودات فضایی (هوشمند از نوع ئی.تی) داغ است و همواره تصور دیدار با گونه‌های هوشمند مانند خودمان از محبوب‌ترین فانتزی‌های ما بوده و خواهد بود. اما متأسفانه نکته‌ی کنایه‌آمیز این است که ما قبلا با گونه‌های هوشمندی مانند خود ملاقات کرده بودیم و نتیجه‌ی آن هم همین است که حالا تنها گونه‌ی انسان در سرتاسر کره خاکی هستیم!