با انتشار گزارش درآمد اپل در روز سه‌شنبه، سرمایه‌گذاران و تحلیلگران نگرانی‌های زیادی از قبیل میزان فروشآیفون، چگونگی تأثیر جنگ تجاری با چین بر کسب‌وکار اپل و توسعه‌ی بخش سرویس آن مطرح کردند.

یکی از مواردی که ظاهراً کمتر مورد توجه قرار گرفته، هزینه‌های تحقیق و توسعه (R&D) این غول دنیای فناوری بود که شاید لازم است به این نکته توجه بیشتری شود. درآمد اپل با وجود افزایش فروش، در سه‌ماهه‌ی اخیر سقوط کرد و این نتیجه‌ی ناهمخوان، تا حد زیادی ناشی از افزایش قابل‌توجه فعالیت‌های تحقیقاتی کوپرتینویی‌ها است.

علاوه بر این، لوکا مائستری، مدیر ارشد مالی اپل، اعلام کرد که سرمایه‌گذاری اپل در تحقیق و توسعه قرار نیست به این زودی‌ها کاهش یابد. وی در تماس کنفرانسی با تحلیل‌گران گفت:

ادامه‌ی سرمایه‌گذاری در کسب‌وکار، به‌ویژه در بخش تحقیق و توسعه، برای ما اهمیت بسیاری دارد، زیرا ما همواره می‌خواهیم نوآوری بیشتری به بازار ارائه کنیم، می‌خواهیم تجربه‌ی کاربر را بهبود بخشیم و محصولات و خدمات خود را در بازار متمایز کنیم... بنابراین ما به این کار ادامه خواهیم داد.

میزان فروش اپل افزایش یافت، اما سود آن افت کرد

فروش اپل در فصل سوم امسال نسبت به مدت مشابه سال قبل، یک درصد رشد داشته و به ۵۳.۸ میلیارد دلار رسیده است. اما درآمد خالص آن در مدت مشابه با کاهش ۱۲.۸ درصدی به ۱۰ میلیارد دلار سقوط کرده است.

به بیان دیگر، فروش اپل از فصل سوم سال گذشته تا فصل سوم امسال ۵۴۴ میلیون دلار افزایش یافته، اما سود آن در مدت مشابه ۱.۴۸ میلیارد دلار کاهش داشته است.

بخشی از این واگرایی ناشی از افزایش هزینه‌های مستقیم تولید و ارائه محصولات و خدمات است. در واقع با وجود فروش بالاتر، سود ناخالص اپل (میزان درآمد باقی‌مانده پس از کسر هزینه‌های مستقیم) در مقایسه با مدت مشابه سال قبل حدود یک درصد افت داشته است. این کاهش احتمالاً ناشی از کاهش قیمت‌ها و تسهیلات تعویض محصولات کارکرده با نمونه‌های جدید است که اپل برای کمک به فروش محصولات خود به‌ویژه در چین به کار می‌برد.

در کل، هزینه‌های مستقیم اپل در فصل سوم امسال ۷۳۸ میلیون دلار بیشتر از سال گذشته بوده و سود ناشی از فروش آن را پایین آورده است.

هزینه‌کرد R&D اپل بسیار زیاد و رو به رشد است

اما عامل اصلی بعدی که موجب کاهش سود اپل شده، مخارج تحقیق و توسعه‌ی آن است. اپل در فصل اخیر ۴.۳ میلیارد دلار برای تحقیق و توسعه هزینه کرده است. در مقایسه با سال گذشته، این رقم ۵۵۶ میلیون دلار یا معادل ۱۵٪ افزایش داشته که از رشد فروش آن فراتر رفته است.

کوپرتینویی‌ها ۷.۹ درصد از درآمد این فصل خود را صرف تحقیقات کرده‌اند، درحالی‌که در مدت مشابه سال قبل این رقم حدود ۷٪ بوده است. این رقم بالاترین سهمی است که اپل در ۱۸ سال اخیر صرف تحقیق و توسعه کرده است. آخرین باری که اپل سهم بیشتری از فروش خود را به تحقیقات اختصاص داده سال ۲۰۰۱ بود که به دلیل حباب دات‌کام رکود درآمدی را شاهد بود و سرمایه‌گذاری زیادی را برای توسعه‌ی iPod، iTunes و سیستم‌عامل جدید برای رایانه‌های مک خود انجام داد.

افزایش هزینه‌کرد تحقیق و توسعه‌ی شرکت نسبت به درآمد آن شاید به این دلیل باشد که فصل اخیر به‌طور معمول فصل کم‌رونقی برای اپل بوده است، اما این پرش هنوز نشان‌دهنده روند بزرگ‌تری است.

از زمانی‌که مخارج تحقیقاتی اپل در سال ۲۰۱۲ به کمتر از ۲.۲٪ فروش رسید، این شرکت به‌طور مداوم میزان درآمد اختصاص‌یافته به تحقیق و توسعه را افزایش داده است. اپل در سال گذشته، ۵.۴٪ از فروش خود را به تحقیق و توسعه اختصاص داد. در ۹ ماهه‌ی نخست امسال ۶.۲ درصد اختصاص یافته است.

بخشی از این افزایش نتیجه‌ی افت فروش است؛ اما همچنان این واقعیت را نشان می‌دهد که اپل حتی با کم‌شدن درآمد خود، دلار بیشتری به فعالیت‌های تحقیق و توسعه‌ی خود اختصاص می‌دهد. اپل در ۹ ماهه امسال ۱۲.۱ میلیارد دلار برای تحقیقات خرج کرده است یعنی ۱.۶ میلیارد دلار یا ۱۵.۵٪ بیشتر از مدت مشابه سال گذشته.

اپل ممکن است حاصل این سرمایه‌گذاری خود را سریعا برداشت نکند

اپل با افزایش هزینه‌های تحقیقاتی خود، به یکی از بزرگ‌ترین فعالان در بخش R&D در سطح جهان تبدیل شده است. اما این شرکت نتایج زیادی برای نشان‌دادن ندارد، حداقل از لحاظ معرفی محصولات جدید. آخرین محصول جدید اصلی آن، اپل واچ، در سال ۲۰۱۵ عرضه شد؛ سالی‌که هزینه‌های تحقیق و توسعه آن تقریبا نیمی از میزان سال جاری بود. سرمایه‌گذاری‌های گزارش‌شده در بخش خودرو و تلویزیون‌های تعاملی هنوز ثمر چندانی نداشته است.

جیم سووا از سیتی‌گروپ تنها تحلیل‌گری بود که روز سه‌شنبه در مورد تحقیق و توسعه‌ی اپل و اینکه او و سایر تحلیل‌گران باید در آینده منتظر چه تحولاتی باشند، سؤال کرد:

شما سرمایه‌گذاری زیادی کرده‌اید، خیلی زیاد... اما سؤال اینجا است که برداشت این نتایج در کجا قرار است اتفاق بیفتد؟

مائستری از پاسخ‌گویی مستقیم به سؤال او امتناع کرد، اما پاسخ وی حاکی از آن است که اپل قرار نیست به حالت برداشت نتایج حرکت کند. وی گفت:

میزان درآمدی که اپل به کلیه‌ی هزینه‌های عملیاتی خود اختصاص می‌دهد، که شامل هزینه‌های بازاریابی و اداری علاوه بر تحقیق و توسعه است، در مقایسه با سایر شرکت‌های فناوری «رقابتی» بوده است. ما می‌خواهیم همچنان رقابتی باشیم و درعین حال قصد نداریم سرمایه‌گذاری در کسب‌وکار را کاهش دهیم.

 هلدینگ کشاورزی روسارگو در روسیه برای کمک به مدیریت خودران محصولات زراعی در ۶۶۵،۰۰۰ هکتار از اراضی این کشور، همکاری خود را با شرکت توسعه هوش مصنوعی کاگنیتیو تکنولوجیز (Cognitive Technologies) آغاز کرده است. این فناوری به کاهش تلفات محصول و در عین حال بهبود راندمان کشاورزی کمک می‌کند. کاگنیتیو، همان شرکتی است که پروژه‌ی تراموا خودران را در مسکو آزمایش می‌کند و به موفقیت‌هایی نیز در این زمینه رسیده است. 

روسارگو (Rusagro) با کاگنیتیو تکنولوجیز توافق کرده است تا سیستم‌های رانندگی خودران با نام آرگو پایلوت (Cognitive Agro Pilot) در کمباین برداشت محصول برای کمک به مدیریت ذخایر زمینی این شرکت هلدینگ در استان بلگراد در منطقه مرکزی فدرال روسیه نصب کند.

در توافق‌نامه آمده است که این سیستم باید بتواند با خیال راحت عملیات کشاورزی را به‌طور کاملاً خودران روی زمین‌های شخم‌زده یا شخم‌نزده و همچنین مزارع چمنی یا بدون چمن انجام داده و اقدامات مناسب را در هنگام مواجهه با ماشین‌های کشاورزی، درخت، جاده، حیوانات و انسان انجام دهد.

خودروی خودران کاگنیتیو تکنولوجیز شامل یک سیستم کنترلی به نام آگرودروید (Agrodroid)، دوربین فیلم‌برداری، صفحه‌نمایش و کابل‌های اتصال است. اپراتورهای انسانی در کابین کمباین‌های خودران به‌صورت کاملاً آماده حضور خواهند داشت، اما سیستم خودران به آن‌ها امکان می‌دهد تا روی کنترل سیستم‌های برداشت تمرکز کنند.

اولگا اسکووا از کارمندان کاگنیتیو تکنولوجیز در این زمینه گفت:

استفاده از این سیستم ضمن برداشت حدود دو برابری، باعث کاهش تلفات دانه‌های کشاورزی می‌شود. سیستم دید رایانه‌ای بسیار پیشرفته‌ی ما فقط به کمک یک دوربین اجازه می‌دهد تا با استفاده از سه یا چهار حسگر از جمله حسگر لیدار (LiDAR)، نتایج مشابهی را با بزرگ‌ترین تولیدکنندگان بین‌المللی پیشرو در حوزه‌ی کشاورزی بدست آوریم.

سیستم کنترل خودران را می‌توان در هر نوع ماشین آلات کشاورزی از جمله کمباین، تراکتور و سمپاش نصب کرد و این مجموعه به پلتفرمی مجهز شده است که باعث می‌شود مغز آگرودروید بدون نیاز به خرید سیستم جدید برای هر یک از ماشین آلات، از وسیله‌ نقلیه‌ای به دیگری منتقل شود. روسارگو که در انتظار تکمیل موفقیت‌آمیز پروژه‌ی راننده خودران خود به سر می‌برد، امیدوار است که این سیستم طی چند سال آینده روی ۸۰۰ کمباین برای جمع‌آوری محصولات کشاورزی نصب شود.

پیش از این در سال ۲۰۱۷ نیز محققان انگلیسی از تراکتور و کمباین خودران برای عملیات کاشت و برداشت استفاده کردند. در این پروژه آزمایشی محصولات مزرعه‌ای در شراپشایر انگلیس با کمک تراکتورهای بدون راننده همراه ماشین‌های کشاورزی کمباین و پهپاد برداشت شد. در این مزرعه تمام فعالیت‌ها از کاشت دانه تا برداشت محصول با کمک خدمه‌ی رباتیک به انجام رسید.

در خیابان‌ها، معابر و تونل‌های متروی شهرهای بزرگ ایالات متحده آمریکا خصوصا نیویورک، اغلب چشم مسافران و رهگذران به بیلبوردهای تبلیغاتی شهری می‌خورد که روی آن عبارت: «اکنون طاسی (سر) اختیاری است» دیده می‌شود. در این آگهی‌ها عموما مردانی بشاش با موهایی نه‌تنها ضخیم بلکه با ظاهری زیبا در پس‌زمینه دیده می‌شوند.

این بیلبوردهای تبلیغاتی متعلق به شرکتی به نام «هیمز (Hims)» هستند. هیمز یکی از شرکت‌های آنلاین فروش داروهای «فیناستراید (Finasteride)» و «ماینوکسیدیل (Minoxidil)» است که محصولاتش موجب کاهش ریزش مو می‌شوند. اگرچه این دو دارو با نام‌های تجاری «پروپشیا (Propecia)» و «روگین (Rogaine)» برای چندین دهه است که در دسترس‌ هستند و در کاهش ریز مو نیز بسیار مؤثر بوده‌اند، اما  کاملا نتوانسته‌اند که جلوی ریزش مو را بگیرند یا روند ریختن آن را معکوس کنند. حتی برای افرادی که می‌توانند ماهانه ۴۴ دلار برای این داروی ریزش مو شرکت بپردازند، طاسی سر هنوز اختیاری نبوده است.

فیزیولوژی طاسی از دیرباز حتی کارآفرین‌ترین دانشمندان را آشفته کرده است. با وجود این تلاقی نادر تجارت/ علم، تکثیر موهای جدید حوزه‌ی ممکن‌ها خارج بوده است. با این حال، این رویه ممکن است که در حال تغییر باشد، البته قرار نیست که مانند همه‌ی کلک‌های بازاریابی دنیای دارو، تنها بسته‌بندی‌ داروهای قدیمی نونوار شود. بلکه اخیرا چند مقاله معتبر علمی منتشر شده‌اند که توانسته‌اند یافته‌های ارزشمندی از رویکردهای متفاوتی از بهره بردن از سلول‌های بنیادی تا چاپ سه‌بُعدی گزارش دهند. در این گزارش‌های علمی، پژوهشگران این نوید را داده‌اند که در آینده‌ای نه چندان دور بتوان موهای واقعی فرد را بازسازی و ترمیم کرد و در نواحی مختلف پوست سر به مقدار دلخواه و نامحدود کاشت.

رابرت برانشتاین، پوست‌شناسی از منهتن که متخصص کاشت مو است، می‌گوید:

 در گذشته برای مدت‌ها می‌گفتیم که هنوز ۱۰ سالی با (درمان طاسی سر) فاصله داریم، اما اکنون به نظر به آن نزدیک‌تر شده‌ایم.

از بین تمام اعضای بدن که در آزمایشگاه کاشته می‌شوند، مو شاید ساده‌ترین به نظر برسد. موها اساسا رشته‌های پروتئینی هستند که به دور یکدیگر پیچیده شدند. و نیازی نیست که مو به مانند کبد یا مغز عملکرد حیاتی داشته باشد، فقط باید یک‌جا گذاشته شود و رشد کند و ریزش نداشته باشد.

یکی از بیلبوردهای تبلیغاتی شرکت هیمز در شهر نیویورک که در آن شعار مشهور شرکت: «طاسی سر اختیاری است.» دیده می‌شود

اما موها بسیار پیچیده‌تر از آنچه بسیاری از پژوهشگران در ابتدا انتظار داشتند، هستند. برای تولید یک تک رشته‌ی که بتواند به خوبی رشد کند و سرجایش بماند، بدن به هزاران سلول بنیادی به نام «پاپیلای پوست (Dermal Papilla)» در هر فولیکول مو احتیاج دارد. فرق سر انسان حاوی ۱۰۰ هزار فولیکول مو است، اما طول عمر آن‌ها محدود است: هرچه پاپیلای‌های پوست با گذشت زمان از بین بروند، فولیكول‌ها نیز كاهش می‌یابند و به حالت خفته در می‌آیند. در این حالت، فَرق سر فرد طاس هنوز مو دارد، اما اینها فقط موهای زبری هستند که نتیجه فولیکول‌های خفته با تنها چند صد پاپیلای پوستی هستند.

هنگامی که یک فولیکول مو به حالت خفته در می‌آید، قابل ترمیم نیست. بنابراین هرگونه تبلیغاتی که در مورد ترمیم مو قبلا دیده‌اید (الزاما احتیاجی نیست که دچار ریزش مو باشید، این تبلیغات تقریبا در همه‌جا هستند!)، در واقع تبلیغاتی برای پیوند  فولیکول‌های مو بودند، یعنی گرفتن مو از یک بخش و انتقال آن به قسمت دیگر فرق سر. این روش می‌تواند تنها ۱۰ هزار دلار هزینه (برای موارد وطنی این هزینه می‌تواند در حدود چند میلیون تومانی البته در بهترین حالت برای فرد آب بخورد) در بر داشته باشد و نتیجه آن هم می‌تواند محدود به تعداد فولیکول‌های موی حیاتی که فرد در دسترس دارد باشد.

پزشکان در برخی نقاط دنیا ممکن است که موهای بدن فرد مانند پشت یا زیر بغل را به سر فرد منتقل کنند، اما اکثر متخصصان روی این قضیه اتفاق نظر دارند که نتیجه به لحاظ زیبایی چندان خوشایند نیست. این امکان نیز وجود دارد که موهای شخص دیگری را برداشت و روی سر فرد طاس گذاشت، اما این روش هم چندان به لحاظ اخلاقی پسندیده نیست! بنابراین پاسخ برای درمان طاسی سر، بازسازی و تکثیر موهای جدید است. این علم در کنار علم کاشت دیگر اعضای بدن روش «سلول درمانی» نام دارد که روشی در حال پیشرفت است. سلول درمانی شاخه‌ی امیدوارکننده‌ی پزشکی است که در آن سلول‌های بنیادی از بدن خود فرد یا فرد دیگری به بیمار پیوند زده می‌شود.

تصور کنید، سلول‌های لوزالمعده می‌توانند جایگزین سلول‌هایی شوند که تولید انسولین در افراد مبتلا به دیابت نوع اول را متوقف کردند. یا سلول‌های ایمنی می‌توانند برای حمله به تومورهای سرطانی به کار گرفته شوند. و در موردی دیگر، از سلول‌های عصبی می‌توان برای ترمیم آسیب‌های نخاعی بهره برد. و البته می‌توان از فولیکول‌های مو برای پوشاندن پوستِ بدون مو استفاده کرد. استفاده از سلول‌های بدن خود شخص خطر پس زدن پیوند مو توسط دستگاه ایمنی را نیز به‌کلی برطرف می‌کند.

هدف نهایی آن چیزی می‌شود که جِف همیلتون و دیگر کارآفرینان دنیای پوست و مو از آن به‌عنوان پدید آوردن «مزارع مو» نام می‌برند. همیلتون مدیرعامل اجرایی استارتاپی به نام «استمسان تِراپتیکس (Stemson Therapeutics)» است که روی بازسازی و تکثیر فولیکول‌های مو کار می‌کند. در روش پیشنهادی همیلتون و همکارانش، مو از سلول‌های بنیادی پوست یا خون فرد گرفته می‌شود و موهای سرشار از پاپیلای پوستی در نواحی اطراف فولیکول‌های قدیمیِ تضعیف شده و خفته کاشته می‌شود.

همیلتون اخیرا در نشست سالانه «انجمن بین‌المللی پژوهش‌های سلول‌های بنیادی ((ISSCR)» اعلام کرد که او و همکارانش توانسته‌اند با موفقیت فولیکول‌های موی انسان را به موش‌ها پیوند بزنند. اسلایدی که او از این آزمایش به حضار نشست نشان داد، موهای کوچک روی بدن یک موش طاس دیده می‌شد. با این حال، نتایج حاصل از این روش لزوما ماندگار نیستند. برانشتاین می‌گوید، وقتی سلول‌های مو تکثیر و بازسازی می‌شوند، با گذشت زمان تمایزی بین این موها حاصل می‌شود که جلوی تکثیر مو را می‌گیرد. موردی که برای مدت طولانی، پژوهشگران پاسخی برای آن نداشتند.

شات‌اسکرینی از یکی از اسلایدهایی که جف همیلتون و همکارانش اخیرا در نشست سالانه انجمن بین‌المللی پژوهش‌های سلول‌های بنیادی به حضار نشان دادند

اما پژوهشگران به تدریج این مشکل را حل کردند. در طول چند سال گذشته، پژوهشگران متوجه شدند که سلول‌ها هنگام کشت، پراکنده می‌شوند و ساختار فولیکول نیز به مرور از بین می‌رود. برانشتاین می‌گوید، در ابتدا آن‌طور تصور می‌شد که اگر بتوان این سلول‌ها به همان شکل قطرات در کنار یکدیگر نگه داشت، با یکدیگر ارتباط‌هایی برقرار می‌کنند، و به تبدیل شدن به فولیکول‌های مو ادامه می‌دهند.

شکل فولیکول نیز برای نگه داشتن موها در جهت دلخواه ضروری است. آلكسی ترشیك، همكار همیلتون چند سال قبل به این موضوع پی برد. او که مشغول کار در آزمایشگاه بود متوجه شد، فولیكول‌های موی انسانی که بازسازی و تکثیر کرده و به بدن موش‌ پیوند زده، نتیجه آن موهایی می‌شود که به سمت داخلی یا یکی از جوانب رشد می‌کند. و موهایی که از روی پوست جوانه می‌زدند نیز در زوایای مختلفی پدیدار می‌شدند.

هامیلتون می‌گوید:

خیلی ساده، قرار دادن فولیکول روی پوست به‌معنی تعداد زیادی موهای روینده در جهت‌های عجیب و غریب بود. حتی تفاوت‌های جزئی در زاویه‌ (رشد مو) باعث می‌شود موها واقعا غیرطبیعی به نظر برسند.

این کشف خود شروع یک رقابت جهانی برای تکثیر فولیکول‌های مویی شد که بتوانند شکل خود را حفظ کنند. در نشستی که ماه گذشته برگزار شد، گروه همیلتون یک راه‌حل پیشنهاد داد. راه‌حل پیشنهادی او و همکارانش، استفاده از یک داربست مصنوعی بود. این داربست در اطراف فولیکول تکثیر شده کاشته می‌شود تا رشد مو را هدایت کند. استمسان تراپتیکس به‌تازگی با غول دارویی «آلرگان (Allergan)» برای تهیه این داربست‌های مو همکاری‌ کرده و همیلتون می‌گوید انتظار دارد که طی ۱ سال و نیم آینده آزمایش‌های بالینی روی انسان انجام گیرد.

در همین حال، آنجلا کریستیانو، استاد ژنتیک و پوست‌شناسی در دانشگاه کلمبیا از چاپ سه‌بعدی برای تولید یک قالب ژله‌ای استفاده کرده که فولیکول‌ها و پاپیلای پوست را در هنگام پراکندگی در کنار یکدیگر نگه می‌دارد. کریستیانو در دسامبر گذشته (آذر ۹۷) نتایج یافته‌های خود را در ژورنال علمی «نیچر» گزارش داد و از قابلیت احیای کل مو از سلول‌های انسانی کاشت شده گفت. او در مقاله‌ی خود نوشت که این روش «تأثیر شگرفی بر درمان‌های انواع مختلف ریزش مو و همچنین زخم‌های مزمن خواهد داشت».

کریستیانو که خود مبتلا به یک بیماری خود ایمنی است که باعث شده بدنش به سلول‌های موی سرش حمله کند، ابزار داشت، اگرچه توجه زیادی به ریزش موی آقایان می‌شود اما تنها در ایالات متحده آمریکا، حدود ۳۰ میلیون زن وجود دارند که از نازکی و کم‌پُشتی مو رنج می‌‌برند.

حال مسئله این است که روش‌های درمانی جدید حداقل برای مدتی (از سال‌ها تا دهه‌ها) حداقل برای افرادی که توانایی پرداخت چنین هزینه‌های درمانی را دارند در دسترس خواهند بود. یک سر پر مو برای مدت‌ها از معدود خواسته‌هایی بود که با پول نمی‌شد خریدش، چیزی که فقیر و ثروتمند نمی‌شناخت! و نیازی به گفتن هم نیست که بازسازی و ترمیم موهای جدید برای یک فرد، فولیکول به فولیکول، با داربست‌های چاپ سه‌بعدی مشخصا هزینه بسیار گزافی خواهد داشت. اگرچه هزینه‌های لازم برای توسعه فناوری‌ها لازم این روش به تدریج کاهش پیدا خواهد کرد، بازسازی و ترمیم مو به احتمال زیاد برای بخش اعظمی از جامعه مقرون‌به‌صرفه نخواهد بود. حتی کشور ثروتمندی مانند ایالات متحده در تلاش است تا مراقبت‌های پزشکی ضروری را برای ده‌ها میلیون نفر از شهروندانش که از آن برخوردار نیستند فراهم کند. به این ترتیب، ممکن است که طاسی سر فقط برای آن‌هایی که توانایی و وسع مالی لازم برای درمان‌های پزشکی گزاف را دارند، اختیاری باشد!

اگر به‌دنبال رایانه‌های تک‌بورده می‌گردید، در این مقاله مجموعه‌ای فوق‌العاده از این نوع رایانه‌ها آورده شده است که برای اجرای پروژه‌های متنوعی مناسب هستند؛ از کاربردهای خانگی گرفته تا موارد پیشرفته‌تری همچون اتوماسیون و حتی هوش مصنوعی و یادگیری ماشین. چنین رایانه‌هایی از حدود ۱۰ دلار تا بالای ۲۵۰ دلار قیمت دارند.

NanoPi M4

اگر به‌دنبال بوردی با پورت‌های USB زیاد می‌گردید، NanoPi M4 گزینه مناسبی برای شما خواهد بود.

 این بورد علاوه‌بر داشتن پردازنده‌ای شش هسته‌ای، دو گیگابایت رم DDR3، پشتیبانی از نمایشگرهای 4K و پخش ویدیوهای 4K با شتاب سخت‌افزاری، همچنین چهار پورت USB 3.0 و یک پورت USB تایپ C را دارا است. به‌علاوه، بورد یادشده دارای رابطی است که از دو دوربین ۱۳ مگاپیکسلی پشتیبانی می‌کند.

هسته‌های موجود در پردازنده‌ی بورد NanoPi M4 را دو هسته ۶۴ بیت Cortex-A72 با فرکانس ۲ گیگاهرتز و چهار هسته‌ی Cortex-A53 با فرکانس ۱.۵ گیگاهرتز تشکیل می‌دهند. واحد پردازنده گرافیکی Mali-T864 روی بورد سوار است و ۲ یا ۴ گیگابیت رم LPDDR3-1866 نیز دارد.

پورت اترنت، چهار عدد پورت USB 3.0 تایپ A و یک پورت USB تایپ C از سایر ویژگی‌های رایانه تک بوردی NanoPi M4 هستند.

Coral Dev Board

این بورد مخصوص برنامه‌نویسانی است که روی هوش مصنوعی و یادگیری ماشین کار می‌کنند. Coral Dev بوردی ۱۵۰ دلاری است که تراشه‌ی یادگیری ماشین Edge TPU گوگل برای دستگاه‌های کم‌قدرت متصل به شبکه را دارا است.

ویژگی‌های Coral Dev Board:

• سیستم روی تراشه i.MX 8M آی‌مکس با پردازنده چهار هسته‌ای Cortex-A53 و Cortex-M4F
• پردازنده گرافیکی Vivante GC7000 Lite Graphics
• ۸ گیگابایت حافظه ذخیره‌سازی eMMC
• ۱ گیگابایت رم LDDR4
• وای‌فای با (MIMO 2x2 (802.11b/g/n/ac 2.4/5GHz
• بلوتوث ۴.۱

سیستم روی تراشه، تراشه یادگیری ماشین و تمام اتصالات روی بورد شاخه‌ای از لینوکس دبیان به نام Mendel را اجرا می‌کنند.

UDOO X86 ULTRA

UDOO X86 ULTRA بورد بسیار ویژه‌ای به‌شمار می‌رود. محصول یادشده از معماری X86 بهره می‌برد و با بورد یادگیری و توسعه‌ی Arduino 101 سازگاری داشته و می‌تواند با آن ترکیب شود. حاصل این ترکیب، بوردی خواهد بود که ۱۰ برابر از رزبری پای ۳ قوی‌تر است.

ویژگی‌های UDOO X86 ULTRA:

• پردازنده چهارهسته‌ای اینتل با فرکانس ۲ گیگاهرتز
• یک پورت HDMI
• یک پورت miniDP++
• ۸ گیگابایت حافظه ذخیره‌سازی eMMC

LattePanda Alpha 864

LattePanda Alpha 864 بوردی قدرتمند با قیمت نسبتا زیاد ۳۵۸ دلار است. بورد مذکور توان مورد نیاز خود را از پردازنده نسل هفتمی اینتل Core m3 (که در مک‌بوک و سایر لپ‌تاپ‌ها نیز یافت می‌شود) می‌گیرد. از سایر ویژگی‌های این بورد می‌توان به ۸ گیگابایت حافظه‌ی رم LPDDR3، حافظه ذخیره‌سازی eMMC 5.0 با ظرفیت ۶۴ یا ۳۲ گیگابایت و پردازنده‌ی گرافیک HD 615 اینتل اشاره کرد.

بدون شک محصول مذکور با این سخت‌افزار قدرتمند، به‌راحتی توانایی اجرای ویندوز ۱۰ پرو را دارد.

ویژگی‌های LattePanda Alpha 864:

• پردازنده نسل هفتمی Core m3-7y30 اینتل
• پردازنده گرافیکی HD Graphics 615 اینتل
• ۸ گیگابایت رم LPDDR3 دوکاناله با فرکانس ۱۸۶۶ مگاهرتز
• ۶۴ گیگابیت حافظه ذخیره‌سازی eMMC
• سه پورت USB 3.0 تایپ A
• یک پورت USB تایپ C با قابلیت Power Delivery
• دو پورت M.2

Parallella

مینی رایانه Parallella، محصولی با عملکرد قوی و در اندازه‌ی یک کارت اعتباری است که براساس تراشه چندهسته‌ای Epiphany شرکت Adapteva ساخته شده است. قیمت Parallella از ۹۹ دلار شروع شده و به‌عنوان یک رایانه‌ی مستقل، یک دستگاه جاسازی‌شده یا جزئی از کلاستر سرورهای موازی قابلیت به‌کارگیری دارد.

مشخصات Parallella:

• سیستم روی تراشه Epiphany RISC
• سیستم روی تراشه Zynq
• اترنت گیگابیتی
• یک گیگابایت SDRAM
• ۴۸ پین GPIO
• فایل‌های طراحی متن‌باز
• پورت USB یا HDMI (انتخابی)
• توان مصرفی ۵ واتی

RockPi 4

RockPi 4 یک پردازنده‌ی شش‌هسته‌ای ARM، حافظه‌ی رم دوکاناله ۶۴ بیتی LPDDR4 با سرعت انتقال ۳۲۰۰ مگابایت‌برثانیه و درگاه HDMI با پشتیبانی از رزولوشن 4k و نرخ ۶۰ فریم‌بر ثانیه را دارا است. این بورد توانایی اجرای اندروید و برخی نسخه‌های لینوکس را دارد و در دو مدل A و B عرضه می‌شود. هر مدل برحسب انتخاب ۱، ۲ یا ۴ گیگابایت رم دارد.

ویژگی‌های RockPi 4:

• سیستم روی تراشه Rockchip RK3399 مجهزبه پردازنده شش‌هسته‌ای با دوهسته‌‌ی ۱.۸ گیگاهرتزی Cortex-A72 و چهار هسته‌ی ۱.۴ گیگاهرتزی Cortex-A53
• واحد پردازنده گرافیکی Mali T860MP4
• اترنت گیگابیتی
• USB 2.0/3.0
• رابط دوربین
• مدل B از قابلیت انتقال توان الکتریکی بر بستر کابل شبکه (PoE) بهره‌مند است.

(Libre Computer AML-S905X-CC (Le Potato

این بورد دقیقا مشابه رزبری‌پای ۳ است و شکل، ترتیب پورت و مجموعه ویژگی‌های مشابه آن را دارد. یکی از متمایزترین قابلیت‌های Le Potato، پشتیبانی از HDMI 2.0 که خروجی 4K را ممکن می‌سازد.

مشخصات Le Potato:

• پردزنده چهارهسته‌ای A53 S905X
• پردازنده گرافیکی Mali-450 MP2
• ۳ گیگابایت حافظه رم DDR3
• ۸ تا ۶۴ گیگابایت حافظه‌ی دخیره‌سازی eMMC

NanoPi Neo

NanoPi Neo بوردی ارزان (۱۲ دلاری) است که از پردازنده‌ای چهارهسته‌ای توان می‌گیرد و برای علاقه‌مندان فناوری گزینه مناسبی خواهد بود. از ویژگی‌های این بورد می‌توان به پردازنده چهارهسته‌ای Allwinner H3 متشکل از هسته‌های Cortex-A7 آرم با فرکانس ۱.۲ گیگابایت، ۲۵۶ یا ۵۱۲ مگابایت رم، اترنت ۱۰/۱۰۰ و USB 2.0 اشاره کرد.

ODROID-XU4

ODROID-XU4 نسل جدیدی از دستگاه‌های رایانه‌ای با سخت‌افزاری قوی‌تر و کم‌مصرف‌تر و اندازه‌ای کوچکتر است که تنها ۵۹ دلار قیمت دارد. این رایانه کوچک که پشتیبانی از سیستم‌عامل متن‌باز را ارائه می‌دهد، توانایی اجرای توزیع‌های متنوع لینوکس را دارد؛ از جمله جدیدترین نسخه اوبونتو ۱۶.۰۴ و اندروید کیت‌کت، لالی‌پاپ و نوقا.

ویژگی‌های ODROID-XU4:

• پردازنده هشت هسته‌ای اگزینوس ۵۴۲۲ سامسونگ متشکل از هسته‌های Cortex-A15 با فرکانس ۲ گیگاهرتز و Cortex-A7
• پردازنده گرافیکی Mali-T628 MP6
• ۲ گیگابایت رم LPDDR3 PoP stacked
• حافظه فلش eMMC5.0 HS400
• دو پورت USB 3.0 هاست و یک پورت USB 2.0 هاست
• پورت اترنت گیگابیت
• پورت HDMI 1.4a برای نمایشگر
• ابعاد تقریبی ۸۳ در ۵۸ در ۲۰ (بدون خنک‌کننده)
• کرنل لینوکس 4.9 LTS

HiKey 970

HiKey 970 رایانه‌ای شخصی با قابلیت اجرای اندروید است.

این بورد که از رم ۱۸۶۶ مگاهرتزی LPDDR4X و حافظه ذخیره‌سازی UFS 2.1 با ظرفیت ۶۴ گیگابایت و فناوری‌هایی همچون بلوتوث، وای‌فای و جی‌پی‌اس بهره می‌گیرد، برای توسعه‌دهندگان نرم‌افزار ساخته شده است؛ خصوصا آن‌هایی که به‌دنبال به‌حداکثر رساندن قابلیت‌های هوش مصنوعی تسریع‌شده هستند که روی سایر پلتفرم‌های توسعه وجود ندارند.

هرچند بورد HiKey 970 با قیمت بالای ۲۹۹ دلاری عرضه می‌شود؛ اما مطمئنا قدرت اجرای تمامی وظایف محول‌شده را دارد.

ویژگی‌های HiKey 970:

• هسته Cortex-A73 آرم
• پردازنده گرافیکی Mali G72 MP12 آرم
• شش گیگابایت رم LPDDR4X با فرکانس ۱۸۶۶ مگاهرتز
• ۶۴ گیگابایت حافظه ذخیره‌سازی فلش UFS 2.1 به‌همره اسلات میکرو SD
• بلوتوث/وای‌فای/جی‌پی‌اس

+Raspberry Pi Compute Module 3

این محصول جدیدترین به‌روزرسانی بوردهای رزبری‌پای است که برای کاربردهای صنعتی و کسب‌وکارها ساخته شده است.

از آنجا که این بورد به پردازنده‌ی BCM2837B0 برادکام مجهز است، می‌توان آن را مشابه رزبری‌پای ۳ بی پلاس درنظر گرفت؛ اما بدون پورت‌های USB و HDMI.

بورد یادشده حافظه فلش eMMC را دارا است که جایگزینی است برای کارت‌های SD با قابلیت اطمینان کم‌تر. بورد موردبحث همچنین از دو دوربین، دو نمایشگر و پین‌های اضافه GPIO پشتیبانی می‌کند.

ویژگی‌های +Raspberry Pi Compute Module 3:

• سیستم روی تراشه برادکام BCM2837B0 مشتکل از هسته‌های ۶۴ بیتی Cortex-A53 با فرکانس ۱.۲ گیگاهرتز
• ۱ گیگابایت اس‌دی‌رم LPDDR2
• ۳۲ گیگابایت حافظه فلش eMMC

Pine H64 مدل B

Pine H64 مدل B جایگزینی دیگر برای بورد رزبری‌پای به‌حساب می‌آید که از پخش ویدئو 4K پشتیبانی می‌کند و به درگاه‌های USB 3.0 و HDMI 2.0 و اترنت گیگابیت نیز مجهز است.

ویژگی‌های Pine H64 مدل B:

• سیستم روی تراشه: Allwinner H6
• پردازنده: چهارهسته‌ای برپایه معماری آرم Cortex A53
• پردازنده گرافیکی: Mali-T720 MP2 دوهسته‌ای
• حافظه رم: یک، دو یا سه گیگابایت رم LPDDR3
• حافظه ذخیره‌سازی: ماژول حافظه فلش eMMC، کارت میکرو اس‌دی (با قابلیت بوت)، ۱۲۸ مگابیت حافظه فلش SPI
• تصویر: خروجی HDMI 2.0a
• صدا: جک ۳.۵ میلی‌متری استریو ایرفون و میکروفون
• اتصالات: اترنت گیگابیت، وای‌فای، بلوتوث
• درگاه USB: دو درگاه USB 2.0 هاست و یک درگاه USB 3.0
• قابلیت توسعه: ۲×۲۰ هدر GPIO سازگار با رزبری‌پای ۲، کانکتور mini-PCIe، هدر ماژول وای‌فای و بلوتوث، SDIO 3.0 و UART
• سایر امکانات: گیرنده IR

بورد با رم ۱ گیگابایتی ۲۴.۹۵ دلار، با رم ۲ گیگابایتی ۳۴.۹۵ دلار و مدل ۳ گیگابایتی آن ۴۴.۹۵ دلار قیمت دارد.

BBC micro:bit

اگرچه BBC micro:bit دراصل برای مدارس ساخته شده است قیمت پایین ۱۶ دلاری و استفاده آسان این بورد، آن را برای یادگیری و نمونه‌سازی به گزینه مناسبی تبدیل می‌کند.

این مینی رایانه نه‌تنها برای کودکان مناسب است؛ بلکه برای مشاغلی که در آن‌ها هدف صرفه‌جویی در هزینه باشد نیز گزینه ایده‌آلی به‌شمار می‌رود.

بورد micro:bit از پردازنده‌ی ۳۲ بیتی کورتکس آرم قدرت می‌گیرد و به شتاب‌سنج و مغناطیس‌سنج داخلی و بلوتوث مجهز است.

یکی از ویژگی‌های بی‌نظیر micro:bit، ماتریکس ال‌ای‌دی ۵×۵ است که دارای ۲۵ لامپ LED قرمز قابل‌برنامه‌ریزی منفرد بوده که می‌تواند به‌عنوان یک یک یک یک نمایشگر ساده مورد استفاده قرار گیرد.

کیت توسعه Jetson Nano انویدیا

کیت توسعه Jetson Nano انویدیا یک رایانه تک‌بورد است که به کاربر اجازه می‌دهد تا چندین شبکه عصبی را به‌طور هم‌زمان برای کاربردهایی مانند دسته‌بندی تصاویر، تشخیص اشیاء، قطعه‌سازی و پردازش گفتار استفاده کند.

بورد نام‌برده همچنین قابلیت پشتیبانی بسیاری از فریم‌ورک‌های محبوب هوش مصنوعی مانند تنسورفلو (TensorFlow)، پای‌تورچ (PyTorch)، کافه (Caffe) و ام‌ایکس‌نت (MXNet) را دارد. به‌علاوه، محیط کامل دسکتاپ لینوکسی را دارا است که کارکردن با آن‌ را ساده‌تر می‌کند.

قیمت کیت توسعه جتسون نانو انویدیا ۹۹ دلار است و برای افرادی که با هوش مصنوعی سروکار دارند گزینه مناسبی محسوب می‌شود.

NanoPi Neo4

نانوپای نئو ۴ ارزان‌ترین رایانه تک‌بورده شش هسته‌‌ای محسوب می‌شود که تاکنون عرضه شده است. قیمت آن ۴۴ دلار است. تنها نکته منفی این بورد حافظه‌ی رم یک گیگابایتی آن است و احتمالا همین عامل در برخی از کاربردهای آن مشکل ایجاد کند.

مشخصات NanoPi Neo4:

• سیستم روی تراشه RK3399 متشکل از پردازنده‌ای با دو هسته A72 و چهار هسته A53 براساس معماری ARM
• پردازنده گرافیکی Mali T-864
• یک گیگابایت رم DDR3 با فرکانس ۱۸۶۶ مگاهرتز
• درگاه USB 3.0
• وای‌فای و اترنت گیگابیت درونی
• دو عدد رابط PCIe

NanoPC-T3 Plus

نانو‌پی‌سی-تی۳ پلاس، برادر بزرگتر نانوپای ۲ فایر (NanoPi 2 Fire) محسوب می‌شود و با داشتن پردازنده‌ی هشت‌هسته‌ای، برای کاربردهای صنعتی و تجاری گزینه‌ی مناسبی خواهد بود.

مشخصات NanoPC-T3 Plus:

• پردازنده هشت‌هسته‌ای S5P6818 سامسونگ متشکل از هسته‌های Cortex-A53 آرم با حداکثر فرکانس ۱.۴ گیگاهرتز
• ۲ گیگابایت رم DDR3
• ۸ یا ۳۲ گیگابایت حافظه ذخیره‌سازی فلش
• اترنت گیگابیت
• دو رابط برای دوربین‌
• درگاه‌های HDMI و USB 2.0

NanoPi NEO Plus2

همان‌طور که تصویر نشان می‌دهد، اگرچه نانوپای نئو پلاس ۲ بوردی کوچک با اندازه‌ی کم‌تر از نصف رزبری‌پای ۴ است؛ اما عملکرد خوبی را ارائه می‌دهد و در بخش مشخصات فنی نیز توانایی خوبی از خود به نمایش می‌گذارد.

مشخصات NanoPi NEO Plus2:

• پردازنده چهارهسته‌ای H5 شرکت Allwinner مشتکل از هسته‌های کورتکس A53 آرم
• یک گیگابایت رم
• ۸ گیگابایت حافظه ذخیره‌سازی eMMC
• دو درگاه USB
• اترنت گیگابیت

این بورد در دو پیکره‌بندی عرضه می‌شود: مدلی دارای ۵۱۲ مگابایت رم و ۸ گیگابایت حافظه ذخیره‌سازی eMMC با قیمت ۳۲ دلار و نسخه‌ای دارای یک گیگابایت رم و ۸ گیگابایت حافظه ذخیره‌سازی eMMC با قیمت ۴۴ دلار به‌فروش می‌رسد.

VoCore2

رایانه‌ای لینوکسی به‌اندازه سکه که کاملا متن‌باز بوده و تنها ۲۰ دلار قیمت دارد. این رایانه کوچک، ارزان‌قیمت و کاملا متن‌باز است و برای پروژه‌هایی همچون اینترنت اشیاء یا ساخت روتر شخصی‌سازی شده ایده‌آل خواهد بود.

مشخصات VoCore2:

• تراشه مدیاتک MT7628AN مشتکل از هسته میمپس 24k با فرکانس ۵۸۰ مگاهرتز
• ۱۲۸ مگابایت حافظه رم DDR2 با فرکانس ۱۶۶ مگاهرتز
• 16M حافظه NOR با پشتیبانی از حافظه SDXC تا ظرفیت دو ترابایت
• روتر وای‌فای 2T2R با استاندارد 802.11n و سرعت ۳۰۰ مگابیت‌برثانیه
• پشتیبانی از درگاه USB 2.0 با سرعت ۴۸۰ مگابیت‌برثانیه
• ۱ یا ۵ پورت اترنت با سرعت ۱۰۰ مگابیت‌برثانیه

MinnowBoard Turbot Dual Ethernet Quad-Core

این بورد از پردازنده‌ی چهارهسته‌ای قدرتمندی بهره می‌برد که ۲ گیگابایت رم و ۸ گیگابایت حافظه فلش SPI دارد. به‌علاوه، برای اتصالات سیمی به دو درگاه اترنت نیز مجهز است.

یکی دیگر از مشخصات بی‌نظیری که بورد نام‌برده ارائه می‌دهد، وجود اسلات M.2 برای کارت‌های WAN و همچنین اسلات سیم‌کارت است که انعطاف خارق‌العاده را به آن می‌بخشد؛ اما قیمت را افزایش می‌دهد.

این مینی رایانه با قیمت ۱۷۵ دلار، بورد ارزانی به‌حساب نمی‌آید اما مشخصات خوبی ارائه می‌دهد.

Raspberry Pi Zero W

اگرچه Zero W عضوی از خانواده رزبری‌پای به‌شمار می‌رود؛ اما به‌دلیل مشخصات فوق‌العاده‌ی آن به این فهرست اضافه شده است. بورد رزبری‌پای Zero W باوجود قیمت پایین ۱۰ دلاری خود، ویژگی‌های حیرت‌انگیزی دارد.

مشخصات Raspberry Pi Zero W:

• پردازنده تک‌هسته‌ای با فرکانس یک گیگاهرتز
• ۵۱۲ مگابایت رم
• درگاه‌های Mini-HDMI و Micro-USB OTG
• درگاه شارژ Micro-USB
• هدر ۴۰ پین سازگار با HAT
• هدر ترکیبی ویدئو و ریست
• کانکتور دوربین CSI
• بلوتوث نسخه ۴
• لن بی‌سیم 802.11n

مارک تواین پس از انتشار آگهی ترحیم اشتباهی خودش در رسانه‌ها گفت که «گزارش‌ها درباره‌ی درگذشت من بسیار اغراق‌آمیز هستند». چنین مطلبی تقریباً شبیه همان چیزی است که هر پیشرانه‌ی احتراق داخلی در صورت صحبت کردن، بر زبان می‌آورد. در حالی که حساسیت نسبت به سهم خودروها در تولید گازهای گلخانه‌ای به‌شدت افزایش یافته است، مهندسان خودرو در همه جا برای بهبود موتورهای احتراق داخلی (ICE) تلاش می‌کنند تا میزان تولید گازهای سمی و دی‌اکسیدکربن کاهش یابد.

سیستم CVVD هیوندای

فناوری جدید در مدت زمان متغیر سوپاپ (CVVD) متعلق به گروه خودروسازی هیوندای موتور کره جنوبی، آخرین پیشرفت پیشرانه‌های احتراق داخلی برای کاهش آلودگی پیشرانه‌های بنزینی است. این فناوری، نمونه‌ی دیگری از تکنیک‌های جدید مهندسی است تا بار دیگر، اصول کار پیشرانه را به کار گیرند و از موانع فنی غیرقابل عبور در گذشته، بگذرند. فناوری CVVD هیوندای روی پیشرانه‌ی جدید اسمارت‌استریم G1.6 T-GDi استفاده شده است که در خودروهای آینده‌ی هیوندای و کیا استفاده خواهد شد. گفته می‌شود که این فناوری جدید، قدرت را ۴ درصد، راندمان مصرف سوخت را ۵ درصد و کاهش انتشار گازهای آلاینده را ۱۲ درصد بهبود می‌بخشد.

سوپاپ‌های ورودی و خروجی در سرسیلندر موتور اجازه می‌دهد تا سوخت و هوا وارد محفظه‌ی احتراق شده و گازهای خروجی از آن خارج شوند. زمان باز و بسته شدن و میزان عقب‌نشینی سوپاپ‌ها به کاری بستگی دارد که پیشرانه برای آن طراحی شده است. سوپاپ‌ها توسط بادامک‌هایی باز می‌شوند که در امتداد میل‌بادامک و با زوایای مختلف قرار گرفته‌اند و هر کدام نیز وظیفه‌ی باز کردن و بستن یکی از دریچه‌های ورودی یا خروجی سیلندر را بر عهده دارند. بنابراین هر پیشرانه‌ی چهار سیلندر با چهار سوپاپ به ازای هر سیلندر، دارای دو میل‌بادامک خواهد بود؛ به عبارت دیگر یک میل‌بادامک برای سوپاپ‌های ورودی و یکی هم برای سوپاپ‌های خروجی، که روی هر کدام نیز هشت بادامک (هر کدام برای یک سوپاپ) وجود دارد. 

شکل بادامک‌ها در سیستم CVVD هیوندای برای کنترل عقب‌نشینی و مدت زمان عملکرد سوپاپ‌ها (مدت زمان باز بودن آن‌ها) طراحی شده است. چگونگی باز و بسته شدن تدریجی و سرعت باز شدن آن‌ها به شکل بادامک طراحی‌شده برای هرکدام بستگی دارد. در تیونینگ خودرو و پیشرانه، میل‌بادامک‌های مختلفی انتخاب می‌شوند تا ویژگی‌های مورد نظر مالک یا سازنده‌ را فراهم کنند. طراحی پیشرانه برای خودروهای استاندارد خانوادگی کاملاً متفاوت از خودروهای مسابقه‌ای (مانند خودروهای فرمول یک، رالی و غیره) است.

سیستم وانوس بی‌ام‌و و مولتی ایر فیات

فناوری هوشمندی مانند سیستم زمان‌بندی متغیر سوپاپ‌ها (Vanos) بی‌ام‌و، زمان‌بندی سوپاپ را تغییر می‌دهد؛ به عبارت دیگر، سوپاپ‌ها با توجه به موقعیت پیستون و زمان انجام احتراق، شروع به باز شدن می‌کنند. سیستم دوم، ولو‌ترونیک (Valvetronic) یا خیز متغیر سوپاپ است. استفاده‌ی هم‌زمان این دو سیستم می‌تواند باعث شود که زمان‌بندی و عقب‌نشینی سوپاپ، متغیر باشند. سیستم مبتکرانه‌ی مولتی‌ایر (Multiair) که توسط واحد فناوری‌های سیستم محرکه‌ی فیات با همکاری گروه شفلر (Schaffler) ساخته شده است، می‌تواند زمان‌بندی و خیز سوپاپ را با برخی از ترفندهای الکتروهیدرولیکی تغییر دهد. جگوار لندرور نیز نسخه‌ای از فناوری شفلر را در پیشرانه‌ی بنزینی اینجنیوم (Ingenium) خود استفاده می‌کند.

سیستم VTEC هوندا

فناوری تعویض بادامک هوندا معروف به VTEC نیز در مقایسه با سیستم‌های امروزی، بسیار هوشمندانه و دارای طراحی ساده است. سیستم VTEC از دو بادامک برای هر سوپاپ استفاده می‌کند که به‌صورت جفت روی میل‌بادامک قرار گرفته‌اند. پیشرانه می‌تواند از پروفیل نرم‌تر (شکل بادامک دارای شیب کمتر) برای سرعت‌های پایین استفاده کند و در هنگام سرعت‌های بالاتر، به پروفیل دارای شیب بیشتر تغییر کند؛ در نتیجه سوخت بیشتری داخل محفظه‌ی احتراق می‌شود و قدرت خروجی نیز بیشتر خواهد شد. 

سیستم CVVD هیوندای روی سوپاپ‌های ورودی کار می‌کند (اما می‌تواند در سوپاپ‌های خروجی نیز اعمال شود)؛ طرز کار به این صورت است که با اندکی حرکت دادن خط مرکزی میل‌بادامک از سمتی به سمت دیگر، وضعیت پروفیل بادامک روی سوپاپ تغییر می‌کند. اگرچه تاکنون سیستم‌های زیادی برای بهبود تنفس پیشرانه در صنعت خودرو ارائه شده‌اند، اما فناوری CVVD هیوندای قدمی روبه‌جلو در تاریخ موتورهای احتراق داخلی به شمار می‌رود. بنابراین تعجب نکنید اگر مهندسان خودرو طی چند سال آینده بتوانند روش‌های جدیدتر و بهتری برای بهبود بازدهی پیشرانه پیدا کنند.

فناوری مولتی‌ایر فیات می‌تواند خیز و تا حد کمی زمان‌بندی سوپاپ را کنترل کند، اما نمی‌تواند تأثیری روی مدت زمان باز بودن سوپاپ داشته باشد. بادامک‌ها در این سیستم به‌جای عمل کردن مستقیم در بالای سوپاپ‌ها، پمپ‌های روغن کوچکی را در سرسیلندر به کار می‌اندازند که فشار هیدرولیکی برای باز کردن سوپاپ‌ها ایجاد می‌کنند. کنترل الکترونیکی سوپاپ‌ها می‌تواند فشار (ایجادشده) را آزاد کند تا میزان باز شدن سوپاپ‌ها را تغییر دهد؛ در نتیجه باعث می‌شود تا آن‌ها زودتر باز شده و دیرتر بسته شوند. 

تنها چند ساعت بعداز عرضه پردازنده‌های هلیو G90 و G90T مدیاتک، بنچ‌مارک‌های مربوط به این تراشه‌هادرز کرد. پردازنده‌های جدید مدیاتک که روی گوشی‌های مخصوص گیمینک تمرکز دارد عملکرد قابل قبولی از خودنشان داده‌اند.

این تراشه از ترکیب ۸ هسته Cortex-A55 و Cortex-A76 با معماری آرم به بازار عرضه شده است. این پردازنده باحداکثر سرعت ۲.۰۵ گیگاهرتز و پردازنده گرافیکی Mali-G76 با حداکثر سرعت ۸۰۰ مگاهرتز و پشتیبانی از رم تاحداکثر ۱۰ گیگابایت از نوع LPDDR4 را دارا است. پشتیبانی از مودم LTE Cat.12 و آنتن‌های 4x4 MIMO وتجمیع سه برابری حامل‌های LTE را نیز باید به خصوصیات این پردازنده اضافه کرد.همچنین باید خاطرنشان کرد کهاین پردازنده می‌تواند از یک دوربین با حسگر ۶۴ مگاپیکسلی یا دو دوربین با حسگرهای ۲۴ و ۱۶ مگاپیکسلیپشتیبانی به عمل بیاورد. پردازنده مذکور از قابلیت تشخیص دوگانه صدا برای دستیارهای صوتی الکسا و گوگلاسیستنت نیز پشتیبانی می‌کند.

تراشه مذکور اولین تجربه مدیاتک در زمینه گیمینگ محسوب می‌شود. این پردازنده از ترکیب چندین ویژگی که برایتقویت عملکرد بازی گوشی‌های هوشمند طراحی شده، استفاده می‌کند؛ مدیاتک این قابلیت را با عنوان HyperEngine معرفی کرده است. این تراشه با پشتیبانی از HDR10 و همچنین موتور پیش‌بینی هوشمندشبکه، توانایی سوییچ کردن از وای فای به LTE، در زمان ضعیف بودن آنتن‌های وای‌فای را دارا است. قابل ذکراست با مجهز شدن به موتور پاسخ‌گویی سریع، بازخورد سریع‌تری در هنگام کار با صفحه‌نمایش دریافت خواهیدکرد.

امتیاز تراشه‌های جدید مدیاتک در آنتوتو بیش از ۲۲۰ هزار است که البته به خوبی تراشه جدید کرین ۸۱۰ با لیتوگرافی ۷ نانومتری نیست. در گیک بنچ نیز امتیاز ۲۴۰۸ و ۷۱۶۱ به ترتیب برای تک هسته‌ای و چند هسته‌ای بدست آمده است. انتظار می‌رود که این پردازنده با پردازنده جدید و میان‌رده کوالکام به رقابت بپردازد.

لنزهای تماسی هنوز هم یک گزینه برای افرادی هستند که مجبورند از عینک‌های مختلف استفاده کنند، اما به‌علت رویکرد منحصر‌به‌فردی که آن‌ها در رفع مشکلات بینایی دارند، عادت کردن به آن‌ها گاهی بیش از یک ماه طول می‌کشد. پژوهشگران دانشگاه کالیفرنیا نمونه اولیه‌ای از لنز تماسی ایجاد کرده‌اند که می‌تواند به‌صورت خودکار با تشخیص حرکات چشم فرد بر اشیاء دور یا نزدیک تمرکز کند. البته این تکنولوژی در مراحل اولیه‌ قرار دارد و قبل از اینکه بتواند مورد استفاده‌ی انسان‌ها قرار گیرد، به سال‌ها زمان نیاز است.

نمونه‌ی اولیه تنها در یک دستگاه خاص و با چندین مولفه کار می‌کند که قبل از اینکه انسان بتواند از چنین ابزاری استفاده کند لازم است اجزای آن بسیار کوچک شوند تا فرد با استفاده از آن احساس راحتی داشته باشد. اما همین دستگاه برخی از کاربردهای مسحورکننده‌ی تکنولوژی موجود را نشان می‌دهد. لنزهای تماسی جدید از دو قسمت تشکیل شده‌اند:

اولین قسمت، خود لنزها است که از نحوه‌ی عمل عدسی‌های موجود در چشم انسان تقلید می‌کند. این لنزها به‌جای بافت ارگانیک، از غشاهای پلیمری کششی ساخته شده‌اند که وقتی جریان الکتریکی اعمال می‌شود، ساختارشان تغییر می‌کند. در این مورد، سیم‌ها الکتریسیته را از یک منبع انرژی خارجی تأمین می‌کنند و موجب می‌شود لایه‌ها یا منبسط شوند و ضخامت لنزها را کاهش دهند یا منقبض شده و ضخامت لنزها را افزایش دهند. در هر دو حالت، تغییر نقطه‌ی کانونی نور که از لنزهای مصنوعی عبور می‌کند، تعیین‌کننده‌ی این موضوع است که کدام شیء قرار گرفته در جلوی لنز در حالت بزرگنمایی ظاهر شود.

نگاهی به دستگاهی که پژوهشگران برای آزمایش‌های خود طراحی کردند

بخش جالب این پژوهش، نحوه‌ی کنترل لنزهای تماسی است. به‌جای وجود دکمه‌هایی که پوشنده نیاز به فشردن آن‌ها داشته باشد، لنز قادر است که سیگنال‌های الکترواکولوگرافی تولید شده به‌وسیله‌ی چشم انسان را تشخیص دهد. شما ممکن است متوجه نشوید، اما در بافت‌های اطراف چشم انسان یک میدان الکتریکی و یک اختلاف ظرفیت قابل اندازه‌گیری بین جلو و پشت چشم وجود دارد. با قرار دادن الکترودها روی پوست اطراف چشم، این اختلاف را می‌توان هنگام حرکات چشم اندازه‌گیری کرد و از اطلاعات حاصل برای هدایت بخش دیگری از سیستم استفاده کرد. این رویکرد قبلا برای کمک به افرادی که حرکات بدنی محدودی دارند، درجهت هدایت و کنترل صندلی چرخدار مورد استفاده قرار گرفته است اما پژوهشگران اعتقاد دارند که میدان‌های الکتریکی درحال تغییر می‌تواند برای کنترل لنزهای تماسی نیز مورد استفاده قرار گیرد. به‌عنوان مثال، نگاه کردن به‌سمت پایین می‌تواند به‌طور خودکار موجب تمرکز لنزها روی اشیاء نزدیکی مانند واژه‌های روی یک صفحه‌ی کتاب شود درحالی‌که نگاه به پشت به‌صورت خودکار موجب خواهد شد که لنزها روی اشیاء دورتر تمرکز کنند.

حساسیت این سیستم می‌تواند حتی درجهت تشخیص تعداد چشمک‌های یک چشم نیز تنظیم شود تا به‌طور بالقوه بتواند لنزها را تغییر داده و مانند یک لنز تله فوتو عمل کند. اما قبل از اینکه افراد بتوانند از این لنزها استفاده کنند، نیاز به اصلاحات زیادی است. کسی تمایلی ندارد درحالی‌که الکترودهایی روی سر و صورت او قرار داده شده است، در جامعه ظاهر شود بنابراین اصلاحات زیادی باید انجام شود تا الکترونیک این سیستم در خود لنزها تعبیه شود. این کار نیاز به پیشرفت تکنولوژی و سرمایه‌گذاری دارد.

دو مؤسسه‌ی Strategy Analytics و Counterpoint آمار جالبی را از فروش جهانی گوشی‌های هوشمند در سه‌ماهه‌ی دوم سال ۲۰۱۹ منتشر کرده‌اند که همان‌طور که انتظار می‌رود سال‌به‌سال در حال افول است. با وجود افت فروش گوشی‌های هوشمند در جهان، سامسونگ و هواوی شاهد افزایش نسبی در فروش و سهم خود از بازار بوده‌اند.

بنابه آمار ارائه‌شده از Strategy Analytics، فروش جهانی گوشی‌های هوشمند نسبت به سال گذشته ۲.۶ درصد کاهش داشته است، ولی سامسونگ و هواوی موفق شده‌اند به ترتیب شاهد افزایش ۱.۹ و ۱.۷ درصدی در فروش خود باشند. این درحالی است که فروش اپل نسبت به سال گذشته ۰.۷ درصد کاهش داشته است. به عبارت دیگر، فروش سامسونگ به ۷۶.۳ میلیون، هواوی به ۵۸.۷ میلیون و آیفون به ۳۸ میلیون دستگاه رسیده است.

شیائومی و اوپو نیز به ترتیب با ۹.۴ و ۸.۷ درصد در جایگاه چهارم تا پنجم قرار دارند و در میزان فروش خود اندکی کاهش داشته‌اند. به‌طور کلی فروش اپو کاهش زیادی داشته است، ولی آمار شیائومی نسبت به گذشته تفاوت چندانی را به ثبت نرسانده است.

آمار ارائه شده توسط Counterpoint's research نیز اطلاعات مشابهی را به نمایش می‌گذارد، با این تفاوت که جزییات بیشتری را از برندهای قرار گرفته در جایگاه اول تا دهم به نمایش می‌کشد. سهم سامسونگ از بازار جهانی حدود ۲۰ درصد و هواوی ۱۶ درصد و اپل کمی بیشتر از ۱۰ درصد گزارش شده است. طبق آماری کهCounterpoint's research منتشر کرده است، هر سه شرکت نسبت به گذشته سهم کمتری را از بازار به خود اختصاص داده‌اند. برخلاف Strategy Analytics که کاهش ۲.۶ درصدی را در فروش جهانی اعلام کرده است،Counterpoint's research این میزان را ۱.۲ درصد می‌داند.

نکته‌ی قابل‌تأمل در آمار ارائه شده، سهم نوکیا یا HMD Global از بازار گوشی‌های هوشمند است. این شرکت موفق شده فروش گوشی‌های خود را در سه‌ماهه‌ی دوم ۲۰۱۹ در مقایسه با سه‌ماهه‌ی دوم ۲۰۱۸ در حدود ۲۰ درصد افزایش دهد و جایگاه نهم را به خود اختصاص دهد. لنوو و ویوو هم شاهد اندکی افزایش در آمار فروش خود بوده‌اند، درحالی که ال‌جی به زحمت توانسته فروش خود را پایدار نگه دارد. بیشترین رشد مربوط به برند Realme با ۸۴۸ درصد است. این رشد باتوجه به عرضه‌ی اولین گوشی هوشمند این شرکت در سه‌ماهه‌ی دوم ۲۰۱۹ امری طبیعی است.

به‌واسطه‌ی قابلیت جدیدی که مایکروسافت به‌زودی به ماشین‌حساب ویندوز ۱۰ اضافه خواهد کرد، کاربران می‌توانند نسخه‌ی کوچک‌شده‌ای از این برنامه را همیشه جلوتر از دیگر پنجره‌ها قرار دهند تا دیگر معضل جا‌به‌جایی بین اپلیکیشن‌ها را نداشته باشند.

ازآنجایی که ماشین‌حساب ویندوز ۱۰ از اوایل سال جاری به یک برنامه‌ی متن‌باز در گیت‌هاب تبدیل شده، بسیاری از برنامه‌نویسان روی ویژگی‌های جدید مشارکت کرده‌اند. 

مایکروسافت هدف خود از متن‌باز کردنِ برنامه‌ی ماشین‌حساب اینگونه عنوان کرد:

ما می‌خواهیم به‌واسطه‌ی چشم‌انداز تازه‌ی شما و مشارکت‌تان در شکل‌گیری ماشین‌حساب ویندوز به ما کمک کنید.

در قابلیت جدید به‌وضوح می‌توان این چشم‌اندازه تازه را مشاهده کرد. قابلیتی که پیش‌تر تنها در پلیرهای ویدئو وجود داشت، اکنون راه خود را به برنامه‌ای باز کرده که معمولاً برای حساب‌و‌کتاب مورداستفاده قرار می‌گیرد؛ از‌این‌رو، آن‌دسته از افرادی که دائما با اعداد و ارقام سروکار دارند و رنگ و روی دکمه‌های عددی کیبوردشان پریده، بهترین بهره را از این تغییر خواهند برد.

این قابلیت ابتدا توسط دیو گروچُسکی (Dave Grochocki)، مدیر ارشد محصولاتِ پیشین مایکروسافت در توییتر فاش شد که پیش‌تر سابقه‌ی کار روی اپلیکیشن ماشین‌حساب ویندوز را نیز در کارنامه‌ی خود داشته است. 

یکی‌از مورد درخواست‌ترین قابلیت‌ها برای ماشین‌حساب ویندوز ویژگی Always On Top بود تا به‌موجب آن، پنجره‌ی مربوط‌به ماشین‌حساب همیشه بالاتر از دیگر پنجره‌ها قرار داشته باشد. [خبر خوش اینکه] به‌زودی می‌توانید این کار را در قالب نسخه‌ی کوچک‌شده‌ی برنامه‌ی ماشین‌حساب انجام دهید.

گروچسکی اشاره‌ای به تاریخ انتشار این قابلیت نکرده؛ اما صفحه‌ی گیت‌هاب نشان می‌دهد ککه ویژگی موردبحث از اوایل امروز از حالت «درحال‌توسعه» به حالت «تکمیل‌شده» تغییر وضعیت داده است؛ بنابراین می‌توان انتظار انتشار آن را در آینده‌ای نزدیک داشت.

دیدگاه خود را در‌این‌رابطه با ما و دیگر کاربران به‌اشتراک بگذارید. به‌نظر شما، روی‌آوردن به مفهوم متن‌باز در دیگر بخش‌های ویندوز می‌تواند به پیشرفت هرچه بیشتر این سیستم‌عامل کمک کند؟

 

هیئت دولت لایحه پیشنهادی بانک مرکزی مبنی بر تغییر واحد پول ملی از ریال به تومان و حذف چهار صفر را به تصویب رساند. هیئت دولت در جلسه امروز چهارشنبه به ریاست حسن روحانی رئیس جمهور، لایحه‌ی پیشنهادی بانک مرکزی مبنی بر تغییر واحد پول ملی از ریال به تومان و حذف چهار صفر را به تصویب رساند.

این تصمیم با هدف حفظ کارایی پول ملی، تسهیل و بازیابی نقش ابزارهای پرداخت نقد در تبادلات پولی داخلی، هماهنگی با آنچه در فرهنگ و عرف جامعه درباره واحد پول ملی رواج یافته است، اتخاذ شد.

کاهش هزینه‌ی چاپ و نشر اسکناس و سکوک و نیز رفع مشکلاتی از قبیل استفاده از ارقام بزرگ در مبادلات ساده روزمره، معضلات شمارش و حمل حجم بالای اسکناس و سکه و خارج شدن مسکوکات از چرخه مبادلات اقتصادی کشور، از دیگر اهداف لایحه یاد شده است.

ایران اولین کشوری نیست که برای اصلاح نظام مالی خود اقدام به حذف صفر از پول ملی خود خواهد کرد. چنانچه پیش از این در زومیت در مقاله‌ای به بررسی جوانب و اثرات حذف صفر از پولی ملی پرداختیم، لزوما این اقدام به‌تنهایی قادر نیست تا اوضاع اقتصادی را بهبود بخشد و باید در کنار حذف صفر از پول ملی اقدامات دیگری نیز انجام شود.