در موزه‌‌ی لوور پاریس، اثر هنری نفیس با نام «موعظه‌‌ی سنت‌پولوس در اِفسس» به‌‌چشم می خورد که در سال ۱۶۴۹، اوستش لِسوئور آن را به‌تصویر کشیده شده است. در این نقاشی، این‌‌گونه به‌‌نظر می‌‌رسد که پیشوای متعصب مسیحی به‌‌ نشانه‌‌ی سرزنش مخاطبان خود، دست راستش را بالا برده و درهمین حال با دست چپ، نسخه‌‌ای از کتاب مقدس را محکم گرفته است. کمی جلوتر، مخاطبان وی با شمایلی وحشت‌‌زده و متأثر دیده می‌‌شوند که مشغول به‌‌آتش‌کشیدن چندین جلد کتاب هستند. اگر کمی تیزبینی به‌‌خرج دهید، متوجه خواهید شد در میان صفحات این کتاب‌‌های شعله‌‌ور، چند تصویر هندسی نیز به‌‌چشم می‌‌خورد.

موعظه‌‌ی سنت‌پولوس در اِفسس اثری از اوستش لِسوئور

شاید بتوان این اثر را حامل پیامی نه‌‌چندان ظریف در پاسخ به اظهارات معروف گالیلئو گالیله در سال ۱۶۲۳ دانست. در این اظهارات، گالیله عنوان کرده بود «کتاب طبیعت به‌‌ زبان اشکال ریاضینگاشته شده است». این گفته‌‌ها به‌‌صورت ضمنی بر این واقعیت دلالت می‌کرد افرادی که این کتاب را رمزگشایی می‌‌کنند، درست به‌‌اندازه‌‌ی کشیشان قدرتمند هستند.

این به‌منزله‌ی بدعتی آشکار بود. گالیله در دوره‌ای می‌زیست که تنها دو قدرت اصلی وجود داشت: «کلیسا» و «دولت». این تلاش گالیله بود تا نشان دهد دانشمندان صاحب شکل دیگری از قدرت هستند که سیاست‌مداران و روحانیان و حامیان آن‌‌ها باید آن را مدنظر بگیرند. از عقیده‌‌ی گالیله حداقل در ابتدا استقبال چندانی نشد. در سال ۱۶۳۳، گالیله محاکمه و مجرم شناخته شد. وی تا هنگام مرگش، یعنی در سال ۱۶۴۲، به حبس خانگی محکوم شد. باوجوداین در اواخر آن قرن، دولت‌های اروپایی به‌‌مرور سعی کردند اعتباری را به‌‌رسمیت بشناسند که گالیله از آن دم می‌‌زد و گام‌‌هایی در حمایت از آکادمی‌های علمی و کارگاه‌ها و دانشمندان برداشتند.

با تمام این‌ها، امروزه سنت‌پولوس باردیگر در‌حال‌بازگشت است و قدرت و اقتدار علم دوباره درمعرض حمله قرار گرفته است. در ابعادی ملی و بین‌المللی، رهبران سیاسی جهان اعتمادبه‌‌نفس لازم را یافته‌‌اند که با رد ادعاهای علمی، باردیگر برخی افسانه‌‌ها و حقایق دست‌‌چین‌‌شده را اعتبار بخشند. روبرت پی. کریس، استاد دانشکده‌‌ی فلسفه از دانشگاه استونی بروک در نیویورک، پنج سال است که وقت خود را صرف این موضوع کرده تا دریابد چرا چنین اتفاقی روی داده و برای جبران آن چه می‌‌توان کرد.

کریس بر این باور است محکوم‌کردن و موعظه و جاروجنجال در دفاع از حیثیت علم کاری از پیش نخواهد برد؛ همان‌‌طورکه در بوق‌وکرناکردن آمار و ارقام و نمودارها نیز چاره‌‌ی کار نیست. از دیدگاه وی، بهترین رویکرد بررسی تجربیات اولین هواداران اقتدار علم است؛ آن‌‌هم در دورانی که با مقاومتی کم‌سابقه‌ی منکران مواجه شدند. آن‌‌ها پایداری کردند و شغل و گاه جان خود را از دست دادند تا بتوانند با این هجمه‌ها مقابله کنند. کریس در آخرین کتاب خود با عنوان کارگاه و جهان، سعی کرده پاره‌‌ای از توضیحات درباره‌ی کارهای اهالی علم در دوران قدیم ارائه کند که امروزه، می‌‌تواند دربرابر منکران علم در عصر مدرن راهگشا باشد.

گالیله لحظاتی قبل از اجرای حکم اعدام خود، مجبور شد از دفاعیات خود در حمایت از نظریه‌ی کوپرنیک توبه کند

چه اتفاقی درشُرف وقوع است؟

گه‌گاه با این تفکر وسوسه‌‌انگیز مواجه می‌‌شویم که قدرت علم از خاستگاهی طبیعی برمی‌‌خیزد؛ بنابراین، به‌‌سان قایقی مطمئن که در امواج سرکش گرفتار آمده، به‌زودی خواهد توانست از پس ناملایمات فعلی برآید. بااین‌حال، حقیقت زشت آن است که علم بیشتر به مفهومی مانند فیسبوکشباهت دارد؛ شبکه‌‌ای که حتی جوانب مثبت آن نیز به‌‌شدت آسیب‌پذیر محسوب می‌‌شود. فیسبوک به ما اجازه‌‌ی اتصال و ‌‌به‌‌اشتراک‌‌گذاری را می‌دهد و دقیقا به‌‌‌دلیل همین ویژگی، فرصت‌هایی برای سوءاستفاده‌‌ی دیگران نیز ایجاد می‌کند. به‌‌طور مشابه، علم نیز ماهیتی شبیه به استعلام دارد؛ چراکه تکنیکی است و امکان بُروز خطا در آن وجود دارد. همچنین، در دل جوامع انجام می‌‌شود و درنهایت، می‌تواند ارزش‌های ما را بازتعریف کند؛ اما همین ویژگی‌ها نهایتا به منکران اجازه خواهد داد حتی دستاورد برجسته‌‌ترین کارشناسان را نیز به بوته‌ی نقد بکشند.

درک جنبه‌‌ی فنی علم که به‌‌عنوان داده تفسیر می‌‌شود، مسلتزم داشتن تخصص است؛ اما این جنبه می‌تواند شمایلی دست‌‌نیافتنی و انتزاعی به علم بخشد؛ به‌‌گونه‌‌ای که سیاست‌مداران آن را به‌کلی نادیده ‌‌انگارند. به‌‌عنوان نمونه، بد نیست بدانید وقتی در سال ۲۰۱۴ از رهبر اکثریت سنا، میچ مک کانل، پرسیده شد از دیدگاهش، تغییرات اقلیمی مشکلی واقعی است یا خیر، در پاسخ گفت: «من دانشمند نیستم. تنها دغدغه‌‌ی من حفاظت از اقتصاد ایالت کنتاکی است!»

ماهیت «خطاپذیری علم» به آن اجازه‌‌ می‌‌دهد براساس اطلاعات جدید، به‌‌صورت مکرر یافته‌‌ها را بازبینی کند. این ویژگی علم آن را به‌حاشیه می‌‌راند؛ چراکه هرگز قطعیتی در آن دیده نمی‌‌شود و نمی‌‌توان درباره‌ی درستی یا نادرستی گزاره‌‌ها تصمیم‌‌گیری کرد.

کشمکش دائم میان علم و مذهب همواره دستاویزی برای نزاع پیروان این مکاتب بوده است

«تجربه‌‌پذیری جمعی» علم و این حقیقت که یافته‌ها درمعرض بررسی‌های گسترده قرار دارند، می‌تواند به این معنی باشد که نتایج، محصولی از منافع افراد گوناگون خواهد بود. اثرگذاری علم بر ارزش‌هایی خاص باعث می‌‌شود برخی از هوادارانِ چنین ارزش‌‌هایی درصدد مقابله با علم و انکار آن برآیند. نمونه‌های زیادی از مواجه با این نوع برخوردها در تاریخ وجود داشته که در میان آن‌ها، واکنش فرماندار سابق آلاسکا، سارا پلین، پس از کنفرانس تغییرات اقلیمی سازمان ملل متحد در کپنهاگ در سال ۲۰۰۹ توجه زیادی به‌خود جلب کرد. وی در توییتی چنین گفت: «انسان خام و متکبر بر طبیعت استیلا یافته است».

اگر نتوانیم دامنه‌‌ی این آسیب‌‌پذیرهای علم را کاملا درک کنیم، تلاش برای حمله به منکران علم نیز بازی خسته‌کننده و فرسایشی خواهد بود. با سرکوب موجی از انکارها در عرصه‌ای، باز موجی دیگر در عرصه‌‌ای دیگر سر برمی‌‌آورد. حال آنکه برای مهارکردن این امواج، باید بتوانیم به‌‌درستی سازوکار این سیستم را درک کنیم.

نخستین حامیان علم در تاریخ نیز باید این سیستم را درک و برای اقدامات متقابل برنامه‌‌ریزی می‌‌کردند. گالیله ازجمله استادان بی‌چون‌وچرای فصاحت و بلاغت بود که توانایی مثال‌‌زدنی در این عرصه داشت. وقتی دشمنان او به الهیات متوسل شدند، او با استناد به منابع قدرت خودشان، آن‌‌ها را خلع‌‌سلاح می‌‌کرد: «انجیل، راه‌رفتن به بهشت را به ما می‌گوید، نه راهی که بهشت به‌‌سوی آن‌‌ رهسپار است».

البته در دنیای امروز، به‌‌کارگیری این استراتژی دشوار‌تر است. انکارکنندگان معاصر علم، ‌‌تنها انگیزه‌‌ی مذهبی ویژه‌ای ندارند و انگیزه‌‌های این عده ملقمه‌‌ای از طمع، ترس، تعصب، راحتی، منافع و سیاست است و هرکدام از آن‌‌ها در درجات مختلف از صداقت و بدبینی برخوردار هستند. گالیله در دوران خود، با زیرکی ارزش‌های دشمنانش را تصدیق می‌کرد. اگر قرار بود امروز گالیله با کمیته‌‌ای درباره‌‌ی مسئولیت‌های کنگره‌‌ی آمریکا درباره‌ی علم مصاحبه کند، احتمالا پاسخ وی چنین بود: «پدران بنیان‌گذار این کشور به ما گفتند قانون‌‌گذاری کنیم، نه قانون‌آفرینی».

انکار علم «جرم» است و مبارزه با چنین جرائمی خود به استراتژی‌های کوتاه‌مدت و بلندمدت نیاز دارد. سرنخی مهم برای یافتن راه‌حل بلندمدت در مطالعه‌‌ی تجربیات کشورهای غیرغربی نهفته است؛ کشورهایی که خود به‌‌نوعی واردکننده‌‌ی علوم غربی بوده‌‌اند. این کشورها باید فرایند ادغام این دانش را با فرهنگ خود به‌‌گونه‌‌ای پیش می‌‌بردند که حتی بدبین‌‌ترین افراد جوامعشان نیز متقاعد شوند چنین فرایندی به نابودی فرهنگ و ارزش‌های ملی آن‌ها منجر نخواهد شد.

شاید یکی از نمونه‌‌های بارز تجربه‌‌ی امپراتوری عثمانی باشد. عثمانی امپراتوری بزرگی بود که قرن‌ها منطقه‌‌ی وسیعی در جنوب اروپا و آسیای‌غربی و شمال آفریقا را ازآنِ خود کرده بود و پیشرفت‌های مهمی در پزشکی و نجوم و ریاضیات رقم زد؛ اما در اواسط قرن هجدهم، شکست‌‌های نظامی بسیار سنگینی متحمل شد.

قدرت‌های امپراتوری، به‌‌ویژه پس از سلطان عبدالمجید اول (۱۸۲۳ تا ۱۸۶۱)، دلیل این امر را در فقدان علوم غربی می‌‌دیدند. باوجوداین‌‌، آن‌ها چگونه می‌‌توانستند این علم را به فرهنگ خود وارد کنند و درعین‌‌حال، هنوزهم مسلمانانی مؤمن و شهروندانی وطن‌پرستی باقی بمانند؟ این بحث در تمامی سطوح جامعه‌‌ی عثمانی از دولت گرفته تا فرهنگ عوام، حتی در رمان‌‌ها و نمایشنامه‌‌ها و حتی داستان‌‌های مصوّر نیز وارد شد و سرانجام آن روز که مصطفی کمال آتاتورک، بنیان‌‌گذار و اولین رئیس‌جمهور ترکیه اعلام کرد «بهترین راهنما، دانش و علم است»، این آزمون بزرگ درآموزش علوم انسانی در مقیاس بزرگ به‌بار نشست. این مباحثه به مردم عثمانی نشان داد تا آن‌ زمان چه‌‌ کسانی بوده‌‌اند و قرار است به چه کسانی تبدیل شوند. اقتدار علم متکی بر مردم است، نه ابزارها، روش‌ها، نمودارها و داده‌ها.

تصویری از هانا آرنت (سال ۱۹۴۴)

کریس کتاب خود را با بحثی درباره‌ی هانا آرنت، فیلسوف آلمانی‌آمریکایی، جمع‌‌بندی می‌‌کند. آرنت ازجمله افرادی بود که به‌‌سختی توانست از هولوکاست جان سالم به‌‌در ببرد. در سال ۱۹۳۳، پلیس گشتاپو او را زندانی و در سال ۱۹۴۰، به اردوگاه کار اجباری منتقل کرد. آرنت چندین هفته در آن اردوگاه ماند؛ اردوگاهی مخوف که در آن نه نشانی از حقوق بشر بود و نه اخلاق.

نوشته‌های او درباره‌‌ی سیاست و صداقت و دروغ بارهاوبارها در مباحثات اخیر درباره‌ی وضعیت سیاسی اسف‌‌بار کشورها نقل شده است. این نوشته‌ها بیشتر با محور موضوع قدرت و صلاحیت نگاشته شده‌اند. آرنت بر این تصور بود که صلاحیت نه امری فطری است و نه غیرارادی و این موهبت، تنها مرهون تلاش نهادهایی است که به‌‌تعبیر آرنت «فضای عمومی» ایجاد می‌‌کردند. بدون این فضای عمومی، عرصه برای عرض‌اندام یاوه‌‌گویانی بی‌‌هنر و موعظه‌‌گرانی متعصب و فرصت‌‌طلبانی مساعد خواهد شد که مترصد تسلط بر رسانه‌‌ها هستند تا بتوانند باردیگر قدرت و نفوذ خود را بر جامعه اعمال کنند. آرنت به‌‌خوبی توانست در یکی از کتاب‌‌هایش با نام «خاستگاه استبداد» منتشرشده در سال ۱۹۵۱، توضیح دهد بشر چگونه از ابتدا دچار این طرزتفکر ویرانگر شده است.

این داستان دقیقا درباره‌ی افول اقتدار علم در روزگار ما نیز صادق است. داستان‌‌های نظیر «انکار برنامه‌‌های جهانی واکسیناسیون» تا رفتارهای دوگانه‌‌ی دولت دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور آمریکا، درقبال «توافق هسته‌ای با ایران» که با همت دانشمندان و متخصصان شکل گرفت، همگی از نشانه‌‌های همین افول تدریجی است. این وضعیت محصول همین اتفاقات دوران اخیر نیست؛ بلکه محصولی از روند نابودی تدریجی سنّت‌‌های ما است. ما فقط زمانی خواهیم توانست به راهکاری مؤثر دربرابر این حملات دست یابیم که داستان شکل‌‌گیری اقتدار علم، حملات به آن، دفاعیات، پذیرش آن در جامعه و افول تدریجی این اقتدار را در تاریخ بازخوانی کنیم. علم سنگ‌‌بنای تمام تلاش‌‌ها و جان‌فشانی‌‌های اندیشمندان جوامع بشری و تنها چراغ ما در مسیر پرتلاطم دروغ و فریب و تعصبات جاهلانه‌‌ است. به‌‌یقین بدون این چراغ، ما سال‌‌ها پیش از پرتگاه‌‌های مخوف جهل و تعصب خود فروافتاده بودیم. پس، بیهوده نخواهد بود که در جبران همه‌‌ی این فداکاری‌‌ها، اندک زمانی برای نجات خودمان و میراث گران‌بهایمان تأمل کنیم.

با وجود پیشرفت‌های علمی، هنوزهم مشکلات زیادی وجود دارد. انتظار می‌رود در آینده‌ای نه‌چندان دور، فناوری مسائل بزرگی مانند انواع آلودگی، بیماری‌ها، کمبود انرژی و موارد دیگر را حل کند. در ادامه، به ۱۰ مسئله‌ی بزرگ بشر اشاره می‌کنیم که شاید در آینده، حل‌شدن آن‌ّا به‌کمک فناوری را شاهد باشیم.

۱. تجزیه‌ی کربن

کاهش نشر کربنی به‌تنهایی برای جلوگیری از افزایش گرمایش جهانی کافی نیست؛ بلکه باید بخش زیادی از کربن‌دی‌اکسید موجود در جوّ را حذف کرد. این فرایند نه‌تنها هزینه‌ی بسیار زیادی دارد؛ بلکه این سؤال هم مطرح می‌شود که درصورت اجرای آن، با این حجم CO2 چه کار باید کرد. تعداد زیادی از استارتاپ‌ها به‌دنبال روش‌هایی برای بازیافت کربن‌دی‌اکسید و تبدیل آن به محصولاتی مثل سوخت‌های ترکیبی، پلیمر، فیبر کربنی و بتن هستند. این فرضیه امید‌بخش است؛ ولی به راه ارزان‌تری برای ذخیره‌سازی میلیون‌ها تن کربن‌دی‌اکسید جوّی نیاز دارد.

۲. ذخیره‌سازی انرژی در مقیاس شبکه‌ای

منابع انرژی تجدید‌پذیر، مانند باد و خورشید، روزبه‌روز ارزان‌تر می‌شوند و در مقیاس‌ گسترده‌تری توسعه پیدا می‌کنند؛ اما شبکه‌های انرژی تجدیدپذیر درصورت نبود تابش نورخورشید یا وزش باد نمی‌توانند برق تولید کنند. درنتیجه، از یک سو، میزان توان تولیدی این منابع محدود می‌شود و از سوی دیگر، حذف منابع پایدار، مثل گاز طبیعی و زغال‌سنگ، دشوار می‌شود.

هزینه‌ی ساخت تعداد کافی باتری برای پشتیبانی از کل شبکه‌های انرژی تجدید‌پذیر رقمی نجومی خواهد بود. دانشمندان و استارتاپ‌های متعدد به‌دنبال توسعه‌ی شکل‌های ارزان‌تر ذخیره‌سازی در مقیاس شبکه‌ای بادوام بیشتر هستند. از فناوری‌های آینده در‌این‌زمینه، می‌توان به باتری‌های جریان یا تانک‌های نمک مذاب اشاره کرد. درهرصورت، نیاز به روشی بهینه و ارزان‌تر برای ذخیره‌سازی مقادیر زیاد برق احساس می‌شود.

۳. واکسن جهانی آنفولانزا

آنفولانزای فراگیر بیماری نادر، اما کشنده‌ای است. در سال ۱۹۱۸، حداقل ۵۰ میلیون نفر براثر آنفولانزای H1N1 جان خود را از دست دادند. همچنین، در سال‌های ۱۹۵۷ و ۱۹۵۸ و ۱۹۶۸، تقریبا یک میلیون نفر براثر آنفولانزای همه‌گیر و در سال ۲۰۰۹، تقریبا نیم‌میلیون نفر به‌دلیل بازگشت H1N1 جانشان را از دست دادند.

میزان مرگ‌ومیر براثر این بیماری درمقایسه‌با اوایل قرن بیستم کاهش یافته است؛ اما شاید نسل بعدی به این اندازه خوش‌اقبال نباشد. رشته‌ای قوی از این ویروس می‌تواند به‌سرعت تکثیر شود و دربرابر هر نوع واکسن مقاومت کند؛ ولی واکسن سراسری آنفولانزا نه‌تنها درمقابل گونه‌های کم‌خطر، بلکه درمقابل ویروس‌های فاجعه‌بار هم مقاوم خواهد بود.

۴. درمان زوال عقل

از هر ۱۰ نفر آمریکایی بالای ۶۵ سال، یک نفر و یک‌سوم افراد بالای ۸۵ سال به آلزایمر مبتلا هستند. با افزایش طول عمر افراد، در آمریکا و به‌طورکلی سراسر جهان، آمار مبتلایان به این بیماری هم به‌سرعت افزایش پیدا می‌کند. متأسفانه شناخت کمی از این بیماری وجود دارد و تشخیص کامل آن فقط پس از مرگ امکان‌پذیر است. ممکن است پزشکان بر سر تشخیص آلزایمر از دیگر شکل‌های زوال عقلی دچار اختلاف شوند؛ اما در آینده‌ای نه‌چندان دور، با پیشرفت علوم عصبی و ژنتیکی، می‌توان به سرنخ‌هایی درباره‌ی نحوه‌ی کُند یا حتی ریشه‌کن‌ کردن آثار مخرب این بیماری دست یافت.

۵. پاک‌سازی اقیانوس‌ها

در اقیانوس‌های سراسر جهان، میلیاردها قطعه‌ی ریز پلاستیکی معروف به «میکروپلاستیک» شناور هستند. اغلب این ضایعات از کیسه‌ها و نی‌های پلاستیکی سرچشمه می‌گیرند که به‌مرورزمان، به قطعات کوچک‌تری تقسیم و به مسموم‌شدن پرنده‌ها و ماهی‌ها و انسان‌ها منجر می‌شوند.

پژوهشگران از آثار مخرب این ضایعات بر سلامت انسان و محیط واهمه دارند. افزون‌براین، قرن‌ها طول می‌کشد تا صدها میلیون تن پلاستیک انباشته‌شده جمع‌آوری شوند. به‌دلیل پراکندگی فراوان آلودگی، پاک‌سازی اقیانوس‌ها دشوار است و البته با وجود روش‌هایی برای جمع‌آوری ضایعات اقیانوسی، هیچ راه‌حلی برای ساحل‌ها و دریاها و آب‌راه‌ها وجود ندارد.

۶. شیرین‌سازی بهینه‌ی آب

منابع آب شیرین جهان به‌اندازه‌ی نیمی از منابع آب‌ شور است. با رشد جمعیت و افزایش خشک‌سالی براثر تغییرات اقلیمی، نیاز به آب شیرین روزبه‌روز افزایش می‌یابد. همچنین، ساخت تأسیسات تولید آب شیرین در مقیاس جهانی به انرژی زیادی نیاز دارد. به‌عنوان راه‌حل می‌توان از روش‌های الکتروشیمیایی برای تبدیل آب‌ شور به آب مناسب برای مصارف آبیاری استفاده کرد. با تطبیق فناوری‌ با تغییرات اقلیمی، تبدیل آب‌ شور اقیانوس‌ها به آب شیرین به اولویت تبدیل خواهد شد.

۷. خودروی خودران

خودروهای خودران در جاده‌های عمومی برای طی میلیون‌ها کیلومتر مسافت آزمایش شده‌اند. برنامه‌های آزمایشی برای خدمات تاکسی‌رانی و حمل‌ونقل هم در مناطقی مثل اطراف فینیکس آریزونا در دست اجرا هستند؛ اما خودروهای خودران هنوز کاملا بر جاده‌ها مسلط نشده‌اند. این خودروها در کنترل ترافیک نامنظم و در وضعیت‌های آب‌وهوایی سخت، مثل برف و مِه، دچار مشکل می‌شوند.

اگر ایمنی این خودروها افزایش پیدا کند، حمل‌ونقل به‌طورکلی متحول خواهد شد. علاوه‌براین، محدوده‌ی ترافیک هم از بین خواهد رفت. مهم‌تر از هرچیز، درصورت توسعه‌ی وسیع خودروهای خودران، میزان مرگ‌ومیر ناشی از تصادف‌های ترافیکی به‌اندازه‌ی چشمگیری کاهش خواهد یافت.

۸. هوش مصنوعی تعبیه‌شده

پاییز گذشته، ویدئوِ منتشر‌شده از رباتی به‌نام اطلس (Atlas) که بوستون دینامیکس طراحی کرده بود، سروصدای زیادی در اینترنت به‌راه انداخت. در این ویدئو، ربات اطلس مانند کماندو می‌پرد. شایان ذکر است دو سال پس از ساخت اطلس، برنامه‌ی آلفاگو (AlphaGo) موفق شد بهترین بازیکن Go را شکست دهد.

«آلفاگو» برنامه‌ای کامپیوتری است که برای اجرای بازی GO توسعه یافته است. این برنامه، تنها برنامه‌ی کاملا رایانه‌ای هوش مصنوعی است که توانسته رقیب انسانی را شکست دهد. ربات اطلس هوشمند نیست و نمی‌تواند Go را اجرا کند و آلفاگو هوشمند است؛ اما بدن فیزیکی ندارد؛ پس، نمی‌تواند بدود. بااین‌حال، چه اتفاقی می‌افتد اگر ذهن آلفاگو در بدن اطلس قرار داده شود؟ به‌اعتقاد بسیاری از پژوهشگران، هوش مصنوعی واقعی به توانایی فرایندهای محاسباتی داخلی در اشیای واقعی دنیای فیزیک وابسته است و هوش مصنوعی (AI) با یادگیری و تعامل با دنیای اطراف و نیز بررسی رفتار انسان‌ها و حیوانات، می‌تواند به این توانایی دست پیدا کند.

۹. پیش‌بینی زلزله

در سال ۲۰۱۰، بیش از ۱۰۰,۰۰۰ نفر در زلزله‌ی هائیتی کشته شدند و سونامی سال ۲۰۰۴ اقیانوس هند که براثر یکی از زلزله‌های قوی‌ تاریخ به‌وجود آمده بود، تقریبا ۲۵۰,۰۰۰ نفر را در اندونزی، سریلانکا، هندوستان و مناطق اطراف به‌کام مرگ کشاند. معمولا طوفان‌ها چند روز و حتی چند هفته قبل از وقوع پیش‌بینی‌شدنی هستند؛ اما زلزله ناگهانی و بدون هشدار اولیه رخ می‌دهد. مدیران بحران و برنامه‌ریز‌ان با اطمینان از وقوع زلزله می‌توانند راه‌حل پایداری برای آن پیدا کنند. حتی چند ساعت آگاهی پیش‌ از زلزله، باعث می‌شود مردم مناطق ناامن را تخلیه کنند و بدین‌ترتیب، میلیون‌ها نفر از خطر مرگ نجات پیدا می‌کنند.

۱۰. رمزگشایی مغز

هنوزهم رازهای زیادی درباره‌ی مغز انسان وجود دارد که دانشمندان علوم عصبی موفق نشده‌اند آن‌ها را کشف کنند. به هر چیزی که فکر کنید یا به‌خاطر بسپارید یا تمام حرکت‌هایی که انجام می‌دهید، به‌صورت میلیاردها نورون داخل مغز رمزنگاری می‌شوند. اما این کد چیست؟ هنوز معماها و مجهول‌های زیادی درباره‌ی روش ذخیره‌سازی و مخابره‌ی افکار ازطریق مغز وجود دارد.

رمزگشایی از این دستورها می‌تواند به درمان اختلال‌های ذهنی مثل اسکیزوفرنی و اوتیسم کمک کند. همچنین، امکان بهبود واسطه‌های مستقیم برای مخابره‌ی اطلاعات از مغز به کامپیوتر و حتی به مغز افراد دیگر را می‌دهد. این امر پیشرفتی انقلابی برای افرادی است که به‌دلیل بیماری یا جراحت فلج شده‌اند.

اپل (Apple) هفته‌ی اخیر بدون برگزاری کنفرانس، برخی محصولات جدیدش را رونمایی کرد. جدیدترین رونمایی اپل، این‌بار به نسل جدید ایرپاد (AirPods) مربوط می‌شود. ایرپاد نسل دوم از کیس مجهز به شارژ بی‌سیم و تراشه‌ی جدید H1 برای عمر باتری بیشتر و چندین قابلیت جدید، مانند استفاده از دستیار سیری بدون نیاز به فشاردادن دکمه و صرفا با گفتن جمله‌ی هِی سیری (Hey SIri) بهره می‌برد. 

کیس جدید ایرپاد به استاندارد شی (Qi) برای شارژ بی‌سیم مجهز شده و این، یعنی تقریبا با تمام شارژرهای بی‌سیم موجود در بازار سازگار است. به‌غیر از ویژگی‌های گفته‌شده، ایرپاد نسل دوم شباهت زیادی به ایرپاد نسل اول دارد و این شباهت در کیس آن‌ها هم به‌چشم می‌خورد و برخی جزئيات مرتبط به آن تغییر کرده است. برای مثال، کیس شارژ ایرپاد نسل دوم از چراغ LED کوچک برای نشان‌دادن عمر باتری برخوردار است.

اپل می‌گوید تراشه‌ی جدید H1 درمقایسه‌با تراشه‌ی W1 (استفاده‌شده در نسل قبل) برخی مزیت‌ها را به‌همراه می‌آورد. شاید یکی از نکات مهم‌ مرتبط‌به تراشه‌ی مذکور، این است که یک ساعت مکالمه‌ی بیشتر (معادل ۵۰ درصد) را برای کاربران ایرپاد نسل دوم به‌ارمغان می‌آورد. 

بهبود وضوح میکروفون و افزایش سرعت اتصال به دستگاه‌ها و پشتیبانی از Hey Siri از دیگر ویژگی‌های مثبتی هستند که تراشه‌ی H1 در ایرپاد نسل دوم اعمال کرده است. نکته‌ی مهم دیگر اینکه ایرپاد جدید اپل به بلوتوث ۵ مجهز شده است. 

در بین تمامی هدفون‌های ساخته‌شده‌ی اپل و حتی هدفون‌های شرکت بیتس، این نخستین‌بار است که استفاده از تراشه‌ی H1 را شاهد هستیم. همان‌طورکه احتمالا می‌دانید، برخی از هدفون‌های جدید بیتس به‌دلیل فروخته‌شدن این شرکت به اپل، به تراشه‌ی W1 مجهز شده‌اند تا هم عمر باتری بیشتری داشته باشند و هم راحت‌تر به دستگاه‌هایی نظیر آیفون و مک‌بوک وآیپد متصل شوند. 

علاقه‌مندان خواهند توانست ایرپاد نسل دوم را به‌همراه کیس شارژ بی‌سیم با قیمت ۱۹۹ دلار تهیه کنند. درضمن، برای علاقه‌مندان امکان تهیه‌ی ایرپاد و کیس به‌صورت جداگانه فراهم شده که قیمت آن‌ها به‌ترتیب ۱۵۹ و ۷۹ دلار است. این، یعنی دارندگان نسل اول ایرپاد می‌توانند از کیس جدید برای شارژ بی‌سیم استفاده کنند. 

یکی از محصولات مهمی که هنوز خبری از آن نداریم، پد شارژ بی‌سیم ایرپاور است. حال، با رونمایی ایرپاد جدید که از کیس بی‌سیم استفاده می‌کند، نیاز به ایرپاور بیش‌ازپیش احساس می‌شود. پد شارژ ایرپاور گجتی بود که مدت‌ها پیش به‌همراه گوشی آیفون ۱۰ معرفی شد؛ اما هیچ‌گاه به بازار عرضه شد. 

اگر بتوانیم پنج مانع را از سر راه برداریم، رنسانس شهری با فناوری قدرتمند را شاهد خواهیم بود. براساس پیش‌بینی‌های سازمان ملل، جمعیت جهان تا سال ۲۰۵۰ به ۹.۷ میلیارد نفر خواهد رسید و دوسوم این جمعیت در شهرها زندگی خواهند کرد. در‌حال‌حاضر، تمام کشورهای جهان با مجموعه‌ای از مشکلات درزمینه‌ی تضمین پایداری و امنیت و موفقیت سیاره‌ای پرجمعیت‌تر دست‌وپنجه نرم می‌کنند. فوریت این مشکلات بر لزوم حرکت به‌سوی شهرهای هوشمند تأکید می‌کند. دولت‌‌مردان برای بهبود خدمات شهری و مدیریت روزانه و جذب سرمایه، باید به فکر ابزارهای تحلیل داده، زیرساخت‌های هوشمند، فناوری‌های حسگر و شبکه‌های نوآوری باشند.

اگرچه شهرهای هوشمند ساده به‌نظر می‌رسند، مسیر ساخت آن‌ها به‌هیچ‌وجه ساده نیست. موانع مهمی سر راه بهره‌برداری از ظرفیت کامل شهرهای هوشمند وجود دارد. در اینجا، به پنج مشکل از مشکلات اساسی اشاره می‌کنیم که باید مدنظر قرار گیرند.:

۱. نگرانی‌های مرتبط با تجاوز به حریم خصوصی

در میان مباحث شدید درباره‌ی چگونگی استفاده از اطلاعات به‌وسیله‌ی غول‌های فناوری، شهرهای هوشمند نقطه‌ی داغ دیگری در بحث دفاع از حریم خصوصی دیجیتال محسوب می‌شوند. حتی در میان افرادی که از شهرهای دیجیتال حمایت می‌کنند، ترس‌هایی درارتباط‌با تجاوز به حریم خصوصی افراد وجود دارد. در تورنتو که با آزمایشگاه‌های سایدواک شرکت آلفابت برای ساخت مرکز نوآوری همکاری می‌کند، یکی از کارشناسان حفظ حریم خصوصی اخیرا از این پروژه به‌‌دلیل کمبودهای احتمالی رعایت حریم خصوصی کناره‌گیری کرده و خواستار اقدامات بیشتری علیه بهره‌برداری شخص ثالث از اطلاعات فردی شده است.

همان‌طورکه شهر با دیجیتالی‌سازی و فراوانی رو‌به‌افزایش داده‌ها رو‌به‌رو می‌شود، مباحثی درزمینه‌ی چگونگی تحقق‌یافتن مزایای شهرهای هوشمند بدون قربانی‌کردن حریم خصوصی افراد مطرح می‌شود و به‌نظر نمی‌رسد راه‌حل آسان و مشخصی برای این مشکل در دست باشد.

۲. داده‌های ناقص

اگرچه بحث حفاظت از حریم خصوصی یکی از مباحث جدی پیش روی شهرهای هوشمند است، این شهرها از برخی جهات نیز دچار کمبود داده هستند. برای مثال، عمده‌ی داده‌های استفاده‌شده در حوزه‌ی وسایل نقلیه اطلاعات بصری هستند؛ اما طراحان باید برای کنترل هوشمندانه‌تر ترافیک و اطمینان از ایمنی جاده‌ها در شهرهای هوشمند، به جمع‌آوری داده‌های غیربصری روی آورند. برای مثال، ما انسان‌ها می‌توانیم احساس کنیم و براساس آن احساس، به موقعیت‌های جاده‌ای خاص (مانند یخ سیاه و گودال‌ها و شرایط بادی) پاسخ می‌دهیم؛ اما وسایل نقلیه‌ی خودکار و فناوری نقشه‌یابی موردنیاز برای آموزش آن‌ها، اغلب این عناصر را در نظر نمی‌گیرند. علاوه‌بر‌این، بسیاری از روش‌های جمع‌آوری اطلاعات بصری بسیار هزینه‌بر و در‌عین‌حال بی‌دقت هستند و به‌ندرت قابلیت تغییر مقیاس دارند. همان‌طورکه اغلب درباره‌ی داده‌های جمع‌آوری‌شده از تلفن‌های همراه چنین چیزی وجود دارد.

۳. اتصال پرسرعت در جهان 5G

طبق ادعای شرکت‌های مرتبط، با اتصال پرسرعت 5G توسعه‌ی شهر هوشمند تسریع خواهد شد. برای ساکنان هوستون، ایندیاناپولیس، لس‌آنجلس و ساکرامنتو، درحال‌حاضر، خدمات تجاری 5G واقعیتی بدیهی است و شهرداری‌های بیشتری درحال‌آماده‌شدن برای ورود به دوران 5G هستند. اگرچه شبکه‌ی 5G مزایایی نظیر اتصال بهتر و سریع‌تر بین سیستم‌ها و خدمات مختلف شهری دارد، برخی از مناطق شهری زیرپوشش این شبکه قرار نخواهند گرفت و ارائه‌دهندگانی مانند AT&T که به ارائه‌ی سرویس جعلی 5G متهم هستند، مشکلاتی به‌وجود می‌آورند.

با راه‌اندازی شبکه‌های 5G، مایکروسل‌ها و آنتن‌های کوچک سلولی که پوشش شبکه را امکان‌پذیر می‌کنند، باید به برج‌های سلولی متصل شوند. این امر می‌تواند درنهایت به ساخت میلیون‌ها برج سلولی جدید منجر شود که قطعا موجب بروز بحث‌های شدیدی درزمینه‌ی هزینه و زیبایی شهر و حتی سلامت عمومی خواهد شد. همچنین، خودروهای متصل برای پشتیبانی از داده‌های بصری به پهنای باند فراوانی نیاز دارند و با نیاز بیشتر به نصب سیستم‌های کامپیوتری پیچیده‌تر روی خودروها شهر نمی‌تواند به‌راحتی از سد این موانع زیرساختی عبور کند.

۴. سرمایه‌گذاری

باتوجه‌به محدودیت‌های مالی، دولت به‌تنهایی نمی‌تواند از شهرهای هوشمند حمایت مالی کند. مشارکت‌های عمومی‌خصوصی می‌توانند راهی برای سرمایه‌گذاری در این شهرها و ایجاد نوآوری‌های محلی بازکنند. برای مثال، سیسکو با همکاری گروهی از شرکت‌های مالی قصد دارد فناوری‌های جدید را در شهرهای هوشمند راه‌اندازی کند. ازآنجاکه رشد جمعیت موجب محدودیت بیشتر زیرساخت‌ها می‌شود و تقاضای بیشتری بر مقام‌های محلی تحمیل می‌کند، برای حمایت از رشد شهرهای هوشمند نیاز به چنین همکاری‌هایی وجود خواهد داشت. علاوه‌بر‌این، این ابتکارهای عمومی‌خصوصی می‌توانند به غلبه بر مقاومت عمومی دربرابر هزینه‌های سرمایه‌گذاری‌های عمده‌ای مانند ریل‌های پرسرعت کمک کنند.

۵. ذخیره‌سازی داده‌ها

شهرهای هوشمند با داده‌های عظیمی اجرا خواهند شد و این داده‌ها باید ذخیره شوند و البته این کار هزینه دارد. پیش‌بینی شده هزینه‌ی ذخیره‌سازی IT در سال ۲۰۱۹، به ۵۱.۳ میلیارد دلار برسد و تأمین امنیت اطلاعات شهرداری‌ها به سرمایه‌گذاری‌ها و پروتکل‌های اضافی نیاز دارند. سرمایه‌گذاری‌های جدید به انجام محاسبات پیشرفته به پردازش کارآمدتر داده‌ها کمک خواهد کرد. ذخیره‌سازی اطلاعات هزینه‌ای اضافی نیز به‌همراه خواهند داشت: اتصال به شبکه‌ی برق. این اتصال ازلحاظ هزینه‌ای اهمیت دارد که نیروگاه‌های تولید برق بر محیط‌زیست تحمیل می‌کنند. اگر برای تولید انرژی در این شهرها از روش‌های پاک استفاده شود، مزیت این شهرها درارتباط‌با پویایی و پایداری اکوسیستم‌ها بیشتر خواهد شد.

تأکید بر آینده‌ای که در آن شهرهای ما هوشمندتر، امن‌تر، سبزتر، رقابتی‌تر و مسکونی‌تر هستند، به همکاری ارگان‌های عمومی و خصوصی نیاز دارد تا بتوانند از عهده‌ی هزینه‌های تکنولوژیکی، اقتصادی، زیست‌محیطی و سیاسی مرتبط با توسعه‌ی شهر هوشمند برآیند. برای حفظ سلامت و رفاه بلندمدت جهان، اکنون بهترین زمان برای عمل است.

اگر نرم‌افزار قدرتمندی دردسترش شما نباشد، ویرایش صدا می‌تواند به کار طاقت‌فرسایی تبدیل شود. کارهای ساده درزمینه‌ی ویرایش صدا ممکن است در بعضی از نرم‌افزارهای گران‌قیمت پیچیده به‌نظر برسند.

خوشبختانه نرم‌افزارهای متعددی درزمینه‌ی ویرایش صدا وجود دارند که علاوه‌بر رایگان‌بودن، با سطح مهارت هر کاربری سازگار هستند. در این مقاله‌ی زومیت، بهترین نرم‌افزار‌های رایگان ویرایش صدا را معرفی می‌کنیم.

۱. HYA-WAVE؛ ساده‌ترین نرم‌افزار آنلاین ویرایش صدا

HYA-WAVE نرم‌افزار ساده‌ی ویرایش صدا است که برای ضبط و ویرایش نمونه‌های صدا ازطریق مرورگر طراحی شده است. با استفاده از محیط ویرایش HYA-WAVE می‌توانید به‌راحتی نمونه‌های صوتی خود را ضبط کنید و آن‌ها را برش بزنید و سپس، خروجی بگیرید. همچنین، جلوه‌های زیادی نیز برای تغییر صدا وجود دارند.

این نرم‌افزار ساده ویرایش صدا برای کم‌وزیادکردن حجم قطعات صوتی و نیز اضافه‌کردن جلوه‌های مختلف به آن‌ها مناسب است. ازآنجاکه HYA-WAVE با HTML5 کار می‌کند، برای استفاده به ایجاد حساب ‌کاربری نیاز ندارد و می‌توانید به‌راحتی آدرس آن را در مرورگر خود وارد و کار ویرایش صدا را شروع کنید.

۲. Soundation؛ بهترین محیط ویرایش صدای مولتی‌تِرَک آنلاین

این نرم‌افزار فراتر از محیط ویرایش صدای مبتنی بر مرورگر است. درواقع، می‌توان گفت Soundation محیط کار صوتی دیجیتال یا به‌اختصار DAW تمام‌عیار محسوب می‌شود. محیط ویرایش صوت مولتی‌تِرَک این نرم‌افزار به قطعات صوتی آسیبی نمی‌رساند. همچنین مجموعه‌ای از جلوه‌ها و سمپل‌های ادوات موسیقی با فرمت MIDI برای ساخت پروژه‌ی کامل موسیقی در Soundation دردسترس هستند.

این محیط کار صوتی دیجیتال، تنها برای تنظیم آهنگ ساخته نشده است؛ بلکه به‌دلیل امکان ترکیب پویای قطعات صوتی و اکوالایزکردن آن‌ها، برای ساخت پادکست و ایجاد جلوه‌های صوتی و کارهای عمومی ویرایش صدا نیز مناسب است. در نسخه‌ی رایگان Soundation، از قابلیت اتومیشن صدا پشتیبانی نمی‌شود و میزان کیفیت صدای خروجی نیز محدود است. نسخه‌ی کامل این نرم‌افزار را می‌توان با پرداخت اشتراک ماهیانه خرید؛ اگرچه نسخه‌ی رایگان آن بسیاری از نیازهای شما را برای ویرایش صدا برآورده می‌کند.

از این آدرس می‌توانید وارد محیط نرم‌افزار شوید.

۳. Audacity؛ کامل‌ترین نرم‌افزار ویرایش صدا

این نرم‌افزار را هم تازه‌کارها و هم افراد حرفه‌ای استفاده می‌کنند و تقریبا از پسِ همه‌ی کارهای ویرایش صدا برمی‌آید. Audacity به‌دلیل رایگان‌بودن و سرعت درخورتوجه‌اش، در میان تولیدکنندگان پادکست محبوبیت زیادی دارد. نرم‌افزار Audacity با همه‌ی فرمت‌های فایل‌های صوتی سازگار است و کارهای ساده‌ای همچون برش و چسباندن قطعات صوتی و همچنین ضبط صدا را به‌راحتی می‌توان انجام داد. با این نرم‌افزار، کارهای پیچیده‌تری همچون ویرایش به‌صورت مولتی‌تِرَک و نیز اعمال جلوه‌های صوتی انجام می‌شود. نرم‌افزار Audacity از کتابخانه‌ی گسترده‌ای از جلوه‌های صوتی برخوردار است که از جلوه‌های ریورب ساده تا جلوه Paulstretchدر آن قرار دارند. علاوه‌بر ویرایش حرفه‌ای صدا، می‌توان عکس‌های مختلفی را وارد نرم‌افزار کرد و گلیچ‌آرت‌های (Glitch art) شگفت‌انگیز ساخت.

این لینک دانلود Audacity برای سیستم‌عامل‌های ویندوز و مک و لینوکس است.

۴. Ashampoo Music Studio 2018؛ ساده‌ترین نرم‌افزار آفلاین ویرایش صدا

کار‌کردن با Ashampoo Music Studio 2018 بسیار ساده است. این نرم‌افزار امکان برش‌های ساده‌ی قطعات صوتی و نیز تغییر فرمت فایل‌های صوتی را فراهم می‌کند. Ashampoo Music Studio 2018 با رابط‌ کاربری مفهوم خود، ضبط صدا در فرمت‌های مختلف صوتی را آسان می‌سازد. همچنین، این نرم‌افزار بخشی دارد که به‌واسطه‌ی آن می‌توانید آهنگ فیلم دلخواهتان را جدا و به فایل صوتی تبدیل کنید. علاوه‌براین، پلی‌لیستی برای جمع‌آوری آهنگ‌های محبوبتان دراختیارتان می‌گذارد.

از این لینک می‌توانید Ashampoo Music Studio 2018 را برای سیستم‌عامل ویندوز دانلود کنید. 

۵. Garageband؛ بهترین ویرایشگر صدا برای سیستم‌عامل مک

اگر از کاربران سیستم‌عامل مک باشید، حتما نام Garageband به گوشتان خورده است. در نگاه اول، این نرم‌افزار شاید فقط ابزاری مناسب برای آهنگ‌سازان به‌نظر برسد؛ اما باید گفت به‌عنوان ابزاری برای ویرایش حرفه‌ای صدا نیز به‌کار می‌آید. طراحی Garageband به‌گونه‌ای است که می‌تواند آن را به‌عنوان نسخه‌ای کاربرپسند از DAW حرفه‌ای نام‌گذاری کرد.

با این نرم‌افزار کارهایی مانند فید-این (Fade-in) و فید-اوت (Fade-out)، یکنواخت‌کردن میزان صدا، بریدن و چسباندن قطعات صوتی به‌راحتی انجام می‌شوند. با استفاده از Garageband، می‌توان کارهایی فراتر از ویرایش ساده صدا انجام داد. درهرصورت، یادگیری این نرم‌افزار ارزشش را دارد و برای این منظور ویدئوهای بسیاری نیز در یوتیوب وجود دارند.

درادامه، لینک دانلود Garageband برای سیستم‌عامل مک را دراختیارتان قرار می‌دهیم.

۶. Ocenaudio؛ بهترین ویرایشگر صدای کراس‌پلتفرم

Ocenaudio پروژه‌ای تحقیقاتی در دانشگاه فدرال سانتا کارنیتا (Federal University of Santa Catarina) محسوب می‌شود و برای ویرایش صدای راحت و پربازده طراحی شده است. این نرم‌افزار از قدرت کافی برای کار با فایل‌های صوتی حجیم و نیز دقت کافی برای تولید طیف صوتی از صداهای ضبط‌شده برخوردار است. Ocenaudio روی سیستم‌عامل‌های ویندوز و مک و لینوکس اجرا می‌شود.

همه‌ی این‌ها یعنی Ocenaudio ابزار ویرایش صدای با کاربری ساده و کراس‌پلتفرم است. این نرم‌افزار رایگان است و جواب‌گوی بسیاری از نیازهای کاربران خواهد بود. Ocenaudio همچنین از جلوه‌های VST نیز پشتیبانی می‌کند.

این لینک دانلود Ocenaudio برای سیستم‌عامل‌های ویندوز و مک و لینوکس است.

۷. Reaper؛ بهترین محیط ویرایش صدا برای آهنگ‌ساران

نرم‌افزار Reaper با استقبال گروه بزرگی از فعالان موسیقی دیجیتال مواجه شده است. ریپر در سال‌های توسعه‌اش، پابه‌پای نرم‌افزارهای بزرگ ویرایش صدا حرکت و درعین‌حال، قیمت ارزان خودش را حفظ کرده است. البته، به‌دلیل مدت‌زمان دوره‌ی آزمایشی بسیار طولانی‌اش، بسیاری از افراد آن را نرم‌افزاری رایگان در نظر می‌گیرند.

ریپر عمدتا برای ساخت آهنگ ازطریق ترکیب و چینش صداهایی با فرمت MIDI و سایر فرمت‌های صوتی استفاده می‌شود. آهنگ‌سازان به‌راحتی می‌توانند با این نرم‌افزار کار کنند. اگر آهنگ‌ساز نیستید، نگران نباشید؛ چون آموزش‌های زیادی از نرم‌افزار Reaper را می‌توانید در اینترنت پیدا کنید.

ریپر توانایی انجام هر کاری را دارد؛ از ساخت پادکست گرفته تا ساخت موسیقی برای فیلم‌ها و بازی‌های ویدئویی. Reaper علاوه‌بر داشتن تایم‌لاین قوی و غیرمخرب (non-destructive)، کتابخانه‌ی فایل‌های وی‌اس‌تی (VST) مخصوص خودش را دارد که شامل جلوه‌های حرفه‌ای زیادی هستند و به ساخت صدای خروجی مطلوب کمک می‌کنند.

از این لینک می‌توانید نرم‌افزار Reaper را برای سیستم‌عامل‌های ویندوز و مک و لینوکس را دانلود کنید.

اگر طرفدار تیم فرمول یک ردبول هستید، احتمالاً بزرگ‌ترین سؤال شما درباره فصل جدید و مناسب بودن پیشرانه هوندا برای خودروی این تیم است. طرفداران ردبول دوست دارند که پیشرانه جدید بتواند برای رقابت با مرسدس بنز و فراری، به تیم اتریشی کمک کند. از زمان بازگشت به فرمول یک با تیم مک‌لارن در سال ۲۰۱۵، سازگاری پیشرانه با شاسی‌ خودرو و قابلیت رقابت از نظر سرعت به مسئله مهمی برای هوندا تبدیل شده است. درکنار آن قابلیت اطمینان پیشرانه نیز موضوع مهمی به حساب می‌آید که طی حضور تیم تورو روسو با پیشرانه هوندا در سال ۲۰۱۸، تا حدودی حل شد.

خودرو ردبول سریع‌تر از فراری است؟

به‌طور دقیق نمی‌توان گفت که خودرو ردبول سریع‌تر از فراری است، اما حداقل تاکنون می‌توان آن را چشم‌گیرتر دانست. در گرندپری فرمول یک استرالیا ۲۰۱۹ که هفته جاری برگزار شد، مکس وشتاپن نتوانست با خودروی مجهز به پیشرانه هوندا در دور تعیین خط از سباستین فتل پیشی بگیرد. اما راننده جوان هلندی روز یکشنبه در جایگاه سوم و جلوتر از فتل قرار گرفت تا برتری خودرو ردبول را به رخ بکشد. 

پیشرفت درخورتوجه در پیشرانه خودرو تیم ردبول از دید کارشناسان و مسئولان تیم‌های رقیب پنهان نماند؛ تا جایی که توتو ولف، مدیر تیم مرسدس AMG پتروناس با اشاره به عملکرد خوب این تیم در مرحله اول فرمول یک ۲۰۱۹ گفت:

احساس می‌کنم هوندا قدم بسیار بزرگی به سمت جلو برداشته و اگر به رکوردهای سرعت خودرو این تیم نگاه کنید، ردبول را بسیار متفاوت‌تر از قبل می‌بینید. آن‌ها در مسیرهای مستقیم پیست با سرعت بسیار زیادی حرکت می‌کنند و خوب است که چنین صحنه‌هایی را شاهد هستیم. 

راننده اول تیم ردبول نیز از زمان تمرین پیش‌فصل در بارسلون تاکنون، دید مثبتی به پیشرانه هوندا داشته است:

در مجموع از وضعیت خودروی جدید راضی هستم. من حداقل می‌توانستم در طول مسابقه چند بار به بیشینه سرعت خودرو برسم و این پیشرفت بسیار خوبی به شمار می‌رود، هرچند که نکات مثبت دیگری نیز وجود دارد. اگر من فقط بخواهم بیشینه سرعت خودروی ردبول را با دو تیم رقیب (مرسدس و فراری) مقایسه کنم، از آن بسیار راضی هستم. 

مکس وشتاپن هفته جاری با خودروی مجهز به پیشرانه هوندا به جایگاه سوم رسید. به عبارت دیگر این اولین باری است که در دوران پیشرانه‌های هیبریدی V6، خودرویی با پیشرانه هوندا در مسابقات فرمول یک به سکو دست می‌یابد. 

منطقه Marysville ایالت اوهایو جایی است که آکورا NSX ساخته می‌شود. این خودرو تاکنون لقب گران‌ترین خودرو تولیدی در خاک آمریکا را یدک می‌کشید اما اکنون مرسدس با برند زیرمجموعه خود یعنی میباخ با ساخت اولین نمونه GLS Maybach در تاریخ، این عنوان را از آن خود خواهد کرد. انتظار می‌رود که این خودرو تا اواخر سال جاری میلادی روانه بازار شود.

مرسدس بنز نمونه GLS میباخ (با تلفظ صحیح آلمانی مایباخ) را برای رقابت با بی‌ام‌و X7 معرفی خواهد کرد. اخبار منتشرشده از تولید این نمونه در خط تولید توسکالوسا در آلباما آمریکا خبر می‌دهد. در این خط تولید هم‌اکنون نمونه‌های دیگری هم‌چون C-Class سدان، GLE، GLE کوپه و GLS هم ساخته می‌شوند. پیش‌بینی می‌شود که شاسی‌بلند فول سایز میباخ نزدیک به ۲۰۰ هزار دلار قیمت داشته باشد. این رقم ۴۲,۵۰۰ دلار از آکورا NSX بیشتر است. دیگر جزئیات این خودرو هنوز مشخص نشده است، اما طبق گزارش‌ها به‌دست‌آمده این خودرو دارای موتور ۸ سیلندر توربوشارژ با بیش از ۵۶۰ اسب‌بخار خواهد بود. پروژه ساخت مرسدس بنز میباخ GLS توسط دیتمار اکسلر، مدیرعامل بخش مرسدس بنز آمریکا رهبری شده و به‌گفته مسئولان این شرکت، این شاسی‌بلند جدید یک خودرو درخشان برای آن‌هاست. مرسدس بنز اعلام کرده که زیرمجموعه میباخ تنها روی مدل‌های قدرتمند این شرکت کار می‌کند و نباید به این ‌زودی‌ها منتظر A-Class میباخ باشید.

انتظار می‌رود که مدل جدید GLS در کشور چین رونمایی شود و از آنجایی که دو سوم خودروهای میباخ S-Class تولیدی در بازار این کشور فروخته شد، بازار هدف GLS هم چینی ها خواهند بود. شایعاتی مبنی بر معرفی این خودرو در نمایشگاه شانگهای ۲۰۱۹ هم وجود دارد اما با قطعیت نمی‌توان به آن‌ها استناد کرد.

باتوجه‌به عکس‌های جاسوسی از مدل جدید میباخ، می‌توان گفت که این خودرو با طرح مفهومی معرفی‌شده که نیمی شاسی‌بلند و نیمی سدان بود، کاملا متفاوت است. محصول جدید میباخ یک شاسی‌بلند فول سایز با ارتفاع زیاد نسبت به زمین را نشان می‌دهد که این خودرو را در کلاس نمونه‌ّهایی همچون بی‌ام‌و X7 و بنتلی بنتایگا قرار می‌دهد.

هنوز مشخص نیست که فاصله محوری این خودرو نسبت به مرسدس بنز GLS معمولی بیشتر می‌شود یا خیر، اما فضای در اختیار سرنشینان عقب یک معیار مهم برای خریداران چینی به‌شمار می‌رود. فروش شاسی‌بلند میباخ GLS از اواخر سال جاری یا اوایل سال آینده آغاز خواهد شد.

هوش مصنوعی فناوری نوظهوری با پتانسیلی بسیار بالاست. پتانسیلی که به معنای آسیب هم می‌تواند باشد. هم‌بنیان‌گذار مایکروسافت و نوع‌دوست فعلی، بیل گیتس، به استفاده و توسعه فناوری هوش مصنوعی اصرار داشته و معتقد است باید از این فناوری برای ارتقای تحصیل و سلامت بهره برد.

بیل گیتس در مصاحبه با Monday با تشبیه هوش مصنوعی به انرژی و سلاح‌های هسته‌ای، ظرفیت این فناوری برای تغییرات بنیادی را مطرح کرد.

دنیا تابه‌حال فناوری‌های بسیاری که هم امیدوارکننده و هم خطرناک باشند، به خود ندیده‌ است.

اما بیل گیتس در رابطه با به‌کارگیری هوش مصنوعی در جامعه می‌گوید: «موارد معدودی در این زمینه وجود دارد.»

بیل گیتس، تحصیل و پزشکی را به‌عنوان نمونه‌ حوزه‌هایی نام برد که هوش‌ مصنوعی می‌تواند در آن به جامعه بشری خدمت کند.

با به‌کارگیری هوش مصنوعی در تحصیل، فرصتی طلایی برای تحول در علوم اجتماعی به وجود می‌آید.

بیل گیتس این جمله را در زمینه استفاده مفید از هوش مصنوعی مطرح کرده‌است. البته گیتس نگرانی‌های خود در رابطه با هوش مصنوعی را نیز قبل‌تر اعلام کرده‌ بود.

هوش مصنوعی با استفاده از فناوری جدیدی به نام شبکه عصبی که مبتنی بر نحوه عملکرد مغز انسان است، صنعت فناوری را دستخوش تحول کرده‌است. این فناوری کاربردهای بسیار گسترده‌ای دارد، از تشخیص چهره گرفته تا تشخیص هرزنامه‌ها. البته بیل گیتس خواهان فراتر رفتن استفاده هوش مصنوعی از غول‌های فناوری مانند آمازون، گوگل و فیسبوک است.

سلنیوم بیشتر، نوزادان نارس کمتر

بیل گیتس به‌عنوان نمونه از نقش هوش مصنوعی در کشف رابطه کاهش عنصر سلنیوم و افزایش تولدهای نارس در آفریقا ازطریق بررسی داده‌های ژنتیکی 23andMe می‌گوید. طی ۱۸ ماه، باید فهمید که آیا افزایش دریافت این عنصر در مادرهای باردار کمکی به کاهش آمار نوزادان نارس خواهد داشت یا خیر.

ما انتظار کاهش ۱۵ درصدی تولد نوزادان نارس را داریم که باتوجه‌به جمعیت کل آفریقا، سالانه رقم قابل‌توجه و چشمگیر ۸۰۰۰۰ نوزاد از مرگ نجات خواهند یافت.

بیل گیتس امیدوار است که هوش مصنوعی در زمینه تحصیل به ما برای تشخیص موارد مفید و کارآمد کمک کند.

ما هنوز حتی تلاشی در راستای درک انگیزه، تحت تاثیر قرار دادن و شیوه‌های آموزشی که به‌طور جدی به افزایش کارایی سیستم کمک کند، نکرده‌ایم -- آموزش بهتر، ترک تحصیل‌های کمتر.

گیتس ثروتش را از راه شرکت نرم‌افزاری مایکروسافت کسب کرده‌ است. از زمان بازنشستگی، گیتس شروع به فعالیت‌های خیرخواهانه کرده که شاید ارزشمندترین آن‌ها، تلاش وی برای کاهش مرگ‌های ناشی از مالاریا بوده‌ است.

سایر دیدگاه‌های گیتس:

• ایالات متحده برتری خود در زمینه فناوری نسبت به سایر کشورها را از دست داده‌ است. به‌گفته گیتس، ایالات متحده سابقا در برتری کامل در زمینه پیشرفت‌های فناوری بوده‌ است. در حال حاضر ایالات متحده همچنان در صدر صنعت فناوری است اما سلطه آن از قبل کمتر شده‌ است. در دهه بعدی شاید این محققان آمریکایی نباشند که پیشرفت‌های هوش مصنوعی را پیش ببرند.
• فعالیت‌های درونی سیستم‌های هوش مصنوعی امروزی بسیار نامعلوم است. طبق نظر گیتس، عدم شفافیت سیستم‌های یادگیری عمیق امروزی آزاردهنده است. وی امیدوار است در آینده شاهد شفافیت بیشتر این سیستم‌ها بدون کاهش عملکرد آن‌ها باشیم.
• تغییرات اجتماعی حاصل از رایانه‌های شخصی تازه ابتدای راه است. بیل گیتس می‌گوید جامعه تازه در حال درک بزرگی مشکلات نوپدید بشر که ریشه در شبکه‌های اجتماعی دارند، است.
• بیل گیتس مسئله ناکارایی و عقب‌ماندگی سیستم آموزشی را به‌طور طنز این‌گونه بیان می‌کند. در روزهای بیل گیتس در مایکروسافت، نگرانی‌ای مبنی بر ایجاد شکاف دیجیتال بین قشر ثروتمند و فقیر توسط رایانه‌های شخصی وجود داشت. برای مثال وجود دسترسی به رایانه در مدارس برتر و گران‌تر برای دانش‌آموزان. اما در زمینه تحصیلات تا به امروز ارزش رایانه‌های شخصی صفر است و بیل گیتس خوشحال است که سبب ایجاد این شکاف دیجیتال نشد.

سومایا رانگاراجان، پزشکی از دانشگاه میشیگان به نکات جالبی درمورد رسانه‌های اجتماعی اشاره می‌کند. این مطلب از زبان وی گزارش شده است.

من یکی از هزاران نفر اولی بودم که در تابستان ۲۰۰۴ به فیسبوک پیوستم. در آن زمان، این شبکه‌ی اجتماعی فقط در پردیس دانشگاه هاروارد و تنها برای دانشجویان کالج‌های برتر آزاد بود. طی ۱۵ سال بعد، من شاهد رشد چشمگیر و بی‌سابقه‌ی رسانه‌های اجتماعی بودم.

رسانه‌های اجتماعی مانند افسانه‌ی هیدرا هستند؛ وقتی شما یکی از سرهای آن را ببُرید (مثلامای‌اسپیس)، سرهای زیادی در جای سر قبلی رشد می‌کنند (مانند اینستاگرام یا اسنپ‌چت). رسانه‌های اجتماعی کاملا بر نحوه‌ی زندگی روزمره‌ی ما در خانه و محل کار و حتی بر روابط عاشقانه‌ی ما سایه افکنده‌اند. در حرفه‌ی پزشکی اهمیت آموزش حرفه‌ای عمل کردن در محیط آنلاین روزبه‌روز بیشتر شده و پزشکان در این خصوص آموزش می‌بینند.

من نیز این موضوع را به همتایان خود آموزش می‌دهم. البته من در این زمینه تجربه‌ی ناخوشایندی نیز دارم. زمانی‌که به‌عنوان کارورز در بیمارستانی مشغول به کار بودم، از روی ناامیدی پستی را در یکی از شبکه‌های اجتماعی گذاشتم که می‌توانست تفسیر کاملا منفی درمورد بیمارستانی که در آن در حال کار بودم، داشته باشد.

حرفه‌ی یک پزشک می‌تواند به‌صورت آنلاین ساخته یا شکسته شود؛ مثل موردی که برای گری تیگز پیش آمد. تیگز یک پزشک داخلی در تگزاس بود که سرمقاله‌ای را با عنوان «پزشکان زن به سختی کار نمی‌کنند»، نوشت (یعنی زیاد تلاش نمی‌کنند). اگر دنیا مثل قبل بود، این مقاله را فقط چند فرد می‌خواندند و اتفاق خاصی هم نمی‌افتاد اما در عصر رسانه‌های اجتماعی این نوشته همچون یک ویروس به همه‌جا رسید و روی شغل و شهرت او تاثیر جدی گذاشت.

در سال‌های اخیر مطالعات علمی زیادی درمورد رسانه‌های اجتماعی انجام شده است و نشان داده‌اند که این رسانه‌ها تاثیر شگفت‌آوری بر مغز انسان دارند. در یکی از این مطالعات نشان داده شد که متغیر «تعداد دوستان» در فیسبوک می‌تواند تا حدودی حجم ماده‌ی خاکستری را در شکنج گیجگاهی میانی چپ مغز، شیار گیجگاهی فوقانی راست (در پردازش گفتار و چهره و توانایی نسبت دادن ادعاهای دروغ به دیگران نقش دارد) و قشر انتورینال راست (در تشکیل حافظه نقش دارد) را پیش‌بینی کند. مطابق انتظار، عکس‌ها و پست‌های دارای «لایک» زیاد نیز موجب فعال شدن هسته‌ی اکومبنس (NAcc) در مغز می‌شد. هسته‌ی اکومبنس مرکز پاداشی در مغز است که توسط مواد مخدر و الکل نیز فعال می‌شود (تأیید رسانه‌های اجتماعی واقعا یک اعتیاد است).

خطرناک‌ترین جنبه‌ی رسانه‌های اجتماعی «اثر واگیردار» است. این زمانی است که کسی که می‌خواهد اطلاعات غلط را منتشر کند و مثلا از مزیت ارتباطات مردمی برای انتشار آن دروغ استفاده می‌کند. در مطالعه‌ای که در زمینه‌ی این اثر واگیردار انجام شد، نشان داده شد که افراد برای سنجش میزان اعتبار یک خبر روی تعداد دوستان آنلاین یا تصویر آن اتفاق تکیه می‌کنند. این اثر کاملا توسط نسل جدید کلاهبرداران (که از باور مردم سوء استفاده می‌کنند)، بهره‌برداری شده است.

ویلیام بیلی مک فارلند، نابغه‌ی پشت تفکر فستیوال مصیبت‌بار فیر (Fyre Festival)، حرکت هوشمندانه‌ای انجام داد که توانست قبل از اینکه به زندان فدرال بیفتد، پول زیادی به جیب بزند. او کار خود را با ایده‌ی «تاثیرگذاران» اینستاگرام و با پست یک مربع ساده‌ی نارنجی آغاز کرد. وقتی که مشغول رد کردن سریع صفحات پر از افراد زیبا، غذاهای آن‌چنانی و سفرهای رویایی هستید، چه چیزی می‌تواند شما را متوقف کرده و توجهتان را به خود جلب کند؟ یک مربع نارنجی؛ به‌ویژه زمانی‌که مربع نارنجی توسط یک فرد مشهور اینستاگرام که میلیون‌ها دنبال‌کننده دارد، به نمایش گذاشته شود و این چنین، سرایت اتفاق افتاد.

تفکر گله‌ای منحصربه نسل جوانی که چسبیده به تلفن‌های هوشمند بزرگ شده‌اند، نیست. یک کارآفرین جوان دیگر نیز از مزیت این تفکر گله‌ای در بالاترین سطوح سیلیکون‌ولی بهره برد. الیزابت هولمز که اکنون ۳۵ ساله است، از ارتباطات گسترده‌ی خود برای دریافت کمک مالی از یکی بزرگ‌ترین نام‌ها در سیلیکون‌ولی یعنی تیم دراپراستفاده کرد. دراپر پدر دوست دوران کودکی و همسایه‌ی او بود. دراپر ۶۰ ساله بخشی از نسل رسانه‌های اجتماعی نبود اما از شبکه‌های اجتماعی قدیمی‌تر استفاده کرد تا دیگر غول‌های صنعت را نیز وارد این کار وارد کند (برای مثال دان لوکاس و لری الیسون). هولمز از شبکه‌ی وسیع ارتباطات خود و جذابیت میان نسل جوان استفاده کرد تا موجب جلب اعتماد مردم شود و یک دستگاه مراقبت‌های بهداشتی خطرناک و ناقص را منتشر کرد. سرانجام تقلب‌های او در اواخر سال ۲۰۱۵ مشخص شد و او مورد بازجویی قرار گرفت.

جامعه‌ی ما هرگز به موقعیت قبل از اختراع رسانه‌های اجتماعی، بر نمی‌گردد. ولی شما چگونه می‌توانید از خود دربرابر این جنبه‌ی زهرآگین شبکه‌های اجتماعی محافظت ‌کنید؟

به‌عنوان یک دانشمند، من آموخته‌ام که درمورد هر چیزی سؤال داشته باشم. برای اینکه از تفکر گله‌ای دور بمانید ضروری است که پژوهش‌ها و اکتشافات خود را داشته باشید. همیشه منبع عنوان‌های باورنکردنی را که می‌خوانید، پیدا کنید. اگر منبعی برای آن وجود نداشت، آن اطلاعات را از ملاحظات خود حذف کنید.

این امر نیز مهم است که بدانید پروفایل‌ رسانه‌های اجتماعی اکثر مردم تنها یک «نما» است. مقایسه‌ کردن خود با زندگی فتوشاپ‌شده‌ی فرد دیگر برای سلامت روان شما وحشتناک است. بدانید که دوستان واقعی شما که ممکن است در رسانه‌های اجتماعی هزاران دوست یا لایک نداشته باشند (یا حتی ممکن است اصلا در رسانه‌های اجتماعی عضو نباشند)، قابلیت اعتماد کمتری ندارند. به کافه‌ی همین حوالی بروید و یک گفت‌و‌گوی حقیقی را آغاز کنید. شما شاید کسی را پیدا کنید که به شما علاقمند شود: یک فرد حقیقی و با تمام عیب‌هایتان دربرابر او بایستید.

شرکت انویدیا راهی هوشمندانه در پیش گرفته است تا بتواند هواداران گیمر خود را متقاعد به خریدن یک کارت گرافیک با قیمت ۵۰۰ دلار گران‌تر از کارت‌های نسل قبل پاسکال کند. انویدیا می‌خواهد قابلیت رهگیری پرتو خود را با همه‌ی زیبایی‌ها و جلوه‌گری‌های منحصربه‌فردش، وارد تعداد نسبتاً پرشماری از کارت‌های نسل قبل خود  نیز بکند؛ کارت‌هایی که سربلند از آزمون رهگیری پرتو بیرون نخواهند آمد، اما قطعاً اجرای پایه‌ای DirectX Raytracing با یک پردازنده‌ی گرافیکی GeForce GTX 1080 که نزدیک به سه سال عمر کرده، به‌عنوان یک تجربه جدید حس خوبی را به کاربران منتقل خواهد کرد.

در شکل زیر، تمام پردازنده‌های گرافیکی پاسکال که با به‌روزرسانی درایور گرافیکی در ماه آوریل از امکان پردازش رهگیری پرتو برخوردار خواهند شد، نشان داده شده است.

از سوی دیگر، این شرکت در مطلبی روی وبلاگ خود صراحتاً نشان داده است که تنها پردازنده‌های گرافیکی گران‌قیمت سری RTX از پس اجرای بازی‌های به‌روز با رهگیری پرتو فعال با نرخ فریمی نزدیک به ۶۰ فریم‌بر‌ثانیه بر می‌آیند.

با نگاهی به نمودارهای مقایسه‌ای، برای چندین عنوان گیم با اعمال رهگیری پرتو فعال متوجه خواهید شد که برای داشتن بالاترین عملکرد در این شرایط، نیاز به فناوری DLSS نیز وجود دارد؛ یعنی قابلیت دیگری که همچنان در انحصار پردازنده‌های گرافیکی قیمتی‌تر سری RTX است.

دیده می‌شود که پردازنده‌ی گرافیکی GTX 1080 Ti که قدرتمندترین پردازنده‌ی گرافیکی نسل قبلی پاسکال است، حتی با همراهی یک پردازنده‌ی قدرتمند Core i9 هم به‌سختی از عهده‌ی بارگذاری صحنه‌های Raytracing برمی‌آید.

انویدیا با این عمل قصد دارد به کاربران خود یادآوری کند که تفاوت‌‌های میان این دو نسل، تنها مربوط‌به وجود برخی ویژگی‌های انحصاری در یکی و فقدان آن در دیگری نمی‌شود؛ بلکه اصل تفاوت به طراحی داخلی تراشه‌ها و معماری این پردازنده‌های گرافیکی بر‌می‌گردد. پردازنده‌های گرافیکی سری RTX به زبان ساده هسته‌هایی دارند که پردازنده‌های گرافیکی GTX فاقد آن هستند؛ این هسته‌ها شامل هسته‌های RT برای اجرای رهگیری پرتو و هسته‌های Tensor برای اعمال قابلیت یادگیری ماشین و درنهایت فعال‌شدن آنتی‌الیاسینگ DLSS هستند.

البته هدف نهایی شرکت انویدیا از این حرکت، باعث نخواهد شد تا رقیب وی AMD زبان به طعنه در این زمینه باز نکند. AMD در ماه نوامبر سال گذشته گفته بود که قصد ندارد DirectX Raytracing را (یا همان نسخه‌ای را که انویدیا در حال اعمال آن است) تا زمانی‌که رهگیری پرتو تبدیل به یک ویژگی استاندارد در سبد محصولات این شرکت نشده، پیاده‌سازی کند. در آن زمان این صحبت‌ها به‌نوعی به یک حالت تدافعی تعبیر می‌شد؛ اما با این حرکت انویدیا، آن صحبت‌ها کمی منطقی‌تر جلوه می‌کند. کماکان با نبودن بازی‌هایی که به‌خوبی از قابلیت رهگیری پرتو پشتیبانی کند، باید گفت هنوز برای رفع نواقص و به ثمر رسیدن این فناوری خیلی زود است.