رئیس کل بانک مرکزی امروز در هشتمین همایش بانکداری الکترونیک و نظامهای پرداخت از اقدامات جدید در حوزهی بانکداری الکترونیک خبر داد.
عبدالناصر همتی، رئیس کل بانک مرکزی به دلیل سفر غیرقابل پیشبینی به سوریه نتوانست در هشتمین همایش بانکداری الکترونیک و نظامهای پرداخت شرکت کند اما با ارسال پیام ویدئویی در این همایش سخنرانی کرد و از اقدامات جدید در حوزهی بانکداری الکترونیک خبر داد. وی در طول سخنرانی خود سامانههای پرداخت و تسویه را از اقدامات مهم سیستم بانکی کشور عنوان کرد که در دو بعد به بانک مرکزی کمک میکند و کمک آنها در مرحلهی اول نظارتی است. وی افزود:
در بحران ارزی که اواسط سال در کشورمان رخ داد و همزمانی با تحریمهای غرب، مشکلاتی را برای کشورمان ایجاد کرده بود، به لطف خداوند توانستیم با اصلاح ابزار پرداخت، آرامش نسبی را بر بازار ارز حاکم کنیم.
مقالهی مرتبط:
وی همچنین مرحلهی دوم کمک سامانههای پرداخت و تسویه به نظام بانکی را کسبوکارهای این بخش دانست. به گفتهی وی روزانه ۲۰۰ میلیون تقاضا به این بخش وارد میشود که میتواند به تقویت کسبوکارهای نوین کمک کند.

همتی در ادامهی سخنرانی خود به خبرهای خوبی اشاره کرد که ابتدای هفته نوید آن را داده بود. به گفتهی وی برداشت مستقیم از هماکنون در اغلب بانکها عملیاتی شده که ابزار و بستر مهمی برای استارتاپها است. وی وجود این سیستم را ابزاری دانست که دغدغهی فعالان این حوزه برای جمعآوری وجوه حاصل از کسبوکار را رفع میکند.
مقالهی مرتبط:
رئیس کل بانک مرکزی در مورد اخبار مهم دیگری در حوزهی بانکداری الکترونیک و سیاستنامهی رمزارزها صحبت کرد و گفت:
سیاستنامهی رمزارزها روز قبل روی سایت بانک مرکزی قرار گرفت و بناست بعد از جمع بندی نظرات در این همایش از سوی بانک مرکزی نهایی شود.
وی در ادامه از مهاجرت از کارتهای بانکی مغناطیسی به کارتهای هوشمند خبر داد و گفت:
تبدیل کارتهای مغناطیسی به کارتهای هوشمند میتواند کمک خوبی به نظام بانکی کند و علاوهبر ارتقای سطح امنیت، امکان پرداخت همراه امن را در جامعه فراهم میکند.
همتی در پایان در مورد ایجاد پلتفرمی برای بلاک چین صحبت کرد و گفت:
این اقدام نیز از دیگر برنامههای بانک مرکزی است و این اقدامات میتواند در کنار همراهی و همفکری شرکتهای فناوری، بستر خوبی را برای بانکداری الکترونیک و کسبوکارهای نوین داشته باشد.
این نوشتار روایتی است از آثار مثبت تغییر تفکر کوتاهمدت به دیدگاه بلندمدت، تا بهتر ببینیم اکنون در کجای خط سیر نژاد بشری هستیم و قرار است به کجا برسیم.
در نوشتار پیش رو، در دوبخش قصد داریم روایتی از نحوهی تغییر دیدگاه کوتاهمدت بشر ارائه دهیم. هدف آن است که فارغ از هیاهوی اخبار و رسانهها، نگاهی عمیقتر به جایگاه کنونی نسل خود در جهان داشته باشیم، با روش تفکر چندبعدی تلاش کنیم افق دید خود را اندکی فراتر برده و در پس امور روزمره، الگوهای مهمی را کشف کنیم که درنهایت آیندهی جوامع ما را شکل خواهند داد.
رسانههای بسیاری مشغول کاوش در رویدادهایی هستند که پیرامون سال ۲۱۰۰ رخ خواهند داد. گویی سال ۲۱۰۰، نقطه عطفی در تاریخ جهان است که بهکرات در گزارشهای خبری تغییرات اقلیمی، اخبار فناوریهای آینده و حتی پیشبینیهای علمی نیز بدان برخورد میکنیم. اما چنین زمانی از ما بسیار دور است، چشمانداز آن پوشیده از احتمالات و عدم قطعیتهاست و بهسختی میتوان مسیری را در ذهن برای رسیدن به آن تصور کرد. نگاهی به اطراف خود بیندازید، شاید بهندرت بتوان تصور کرد که کسی از اطرافیانتان تا آن سال جان سالم بهدر ببرد. واقعیت آن است تا پیش از فرارسیدن قرن بعدی، بسیاری از ما دیگر در این جهان نخواهیم بود. احتمالاً تنها میراث ما برای سدهی جدید، عواقب تصمیماتی است که این روزها خواهیم گرفت. این تصمیمات چه خوب باشند، چه بد، در نهایت آیندگان ما با عواقب آن زندگی خواهند کرد. این آیندگان همان صدها میلیون نفری هستند که هنوز متولد نشدهاند؛ کسانی که بیشترشان را هرگز بهچشم نخواهیم دید.
اجازه دهید کمی با خود صادق باشیم؛ بازماندگان ما برای ما چه معنایی دارند؟ ما واقعاً چقدر به خوشبختی نسل آینده میاندیشیم؟ تاکنون فکر کردهایم آنچه امروز انجام میدهیم، چه تأثیری بر زندگی نسلی دارد که هرگز نخواهیم دید؟
بخشی از مشکل مربوط به این است که این «اکنون» توجه زیادی را به خود جلب میکند. ما امروز از سطحی از دانش و استانداردهای زندگی برخورداریم که نسل قبل حتی در رویای خود نیز آن را نمیدید. با این حال، این روزها دیدن افقی فراتر از هیاهوی روزانهی اخبار و رسانهها برای ما مشکل شده است. به نقل از سرمایهگذاری شهیر، استر دایسون:
چارچوب زمان برای سیاست، یعنی دورهی تصدی یک مسئولیت، برای مد و فرهنگ یعنی یک فصل، برای شرکتها یعنی یک سهماهه، در اینترنت یعنی یک دقیقه و در بازارهای مالی یعنی تنها چند میلیثانیه.

خستگی در زمان موجب غفلت از تفکر درمورد نسلهای آینده میشود
جامعهشناسی با نام الیس بولدینگ در سال ۱۹۷۸ اینگونه مینویسد که جامعهی مدرن از خستگی در زمان رنج میبرد: «اگر فردی تمام زمان زندگی خود را صرف زمان حال خود کند، مسلما برایش هیچ نیرویی باقی نمیماند که بتواند آینده را به تصور درآورد». پس شاید بیدلیل نیست که اهمیتدادن به مسائل مهمی نظیر تغییرات اقلیمی یا نابرابری، تا این حد برای نسل ما دشوار شده است.
و شاید به همین دلیل است که تقریباً تمامی پژوهشگران، هنرمندان، متخصصان فناوری و فلاسفه در این موضوع متفقالقول هستند که دیدگاه کوتاهمدت ممکن است بزرگترین تهدیدی باشد که گونهی ما در این قرن با آن مواجه است.
این گروه شامل فلاسفهای است که دربارهی جوانب اخلاقی اهمیت قائلشدن برای نوادگان دور ما سخن میگویند؛ شامل پژوهشگرانی که نقشهراهی بلندمدت برای انسانهای امروزی ترسیم میکنند؛ هنرمندانی که آثارشان با مفاهیمی نظیر زمان، میراث و تعالی در ارتباط است؛ و نیز شامل مهندسانی است که در درهی سیلیکون مشغول ساختن ساعتی عظیماند که قرار است برای ۱۰ هزار سال کار کند.
آنچه که همهی این اندیشمندان در آن اشتراک دارند، تنها یک ایدهی ساده است: تداوم تمدن ما در گرو آن است که چارچوب زمانی مرجع خود را گسترش دهیم؛ این بدان معنی است که جهان و نسل خود را از دریچهی لنزی قدرتمندتر نظاره کنیم. آیا میتوانیم آنقدر نوعدوست باشیم که بتوانیم برای افرادی که هرگز به چشم نخواهیم دید، اهمیت قائل شویم؟ و اگر اینطور است، چگونه میتوان قالبهای تفکر کوتاهمدت فعلی خود را درهم شکست؟
انسانها از دیرباز توانایی تفکر بهروش انتزاعی را درمورد دورههای زمانی بلندمدت نداشتهاند. امروزه، ما این توانایی را بهدست آوردهایم که کاملاً در لحظه زندگی کنیم یا اینکه خیال خود را در زمانی از گذشته و آینده به پرواز درآوریم. همین لحظه که مشغول مطالعهی این نوشتار هستید، میتوانید در تخیل خود، اولین گامهای اجداد دور خود را در دوران باستان تصور کنید و همزمان با گریز به آینده، لحظهای را ببینید که چگونه خورشید داغ و متورم، زمین را تماماً در برگرفته است.
برخی از پژوهشگران معتقدند که این توانایی ذهنی ما برای سفر در زمان، یک نوع سازگاری مهم است که در ترقی و پیشرفت گونهی ما تأثیرگذار محسوب میشود. بهگفتهی توماس سادندورف از دانشگاه کویینزلند، انسانها ممکن است تنها جاندارانی باشند که چنین توانایی را دارند: ما قادریم صحنهی نمایشی پیچیده را با تمامی عناصر موردنیاز آن، از داستان و نمایشنامه گرفته تا کارگردان و بازیگر، همگی در ذهن خود طراحی کنیم و حتی این صحنه را برای دیگران با دقتی بینظیر تشریح کنیم.

توانایی ما در خلق یک صحنه در ذهن، به ما اجازه داده است بتوانیم بهصورت ذهنی در سفر زمان کنیم
سادندورف میگوید:
این مهارت بینظیر است. ما میتوانیم شرایطی مانند آنچه را که قرار است فردا یا هفتهی آینده انجام شود، همین حالا تصور کنیم. ما حتی قادریم مسیر شغلی آیندهی خود را ببینیم و مسیرهای جایگزین احتمالی آن را نیز در نظر آوریم. ما میتوانیم احتمال موفقیت و میزان مطلوبیت تمامی مسیرهای پیشروی خود را برآورد کنیم.
پس ما این توانایی ذاتی را داریم که عواقب اعمال خود را در زمانی دورتر ببینیم؛ اما متأسفانه اغلب اراده یا انگیزهی لازم برای عبور از لحظهی حال، در ما شکل نمیگیرد.
گرایش به حال
با وجود توانایی ذهنی ما برای بررسی و برنامهریزی آینده، ما از نقطهضعفی در تفکر خود با نام گرایش به حال رنج میبریم. این گرایش موجب میشود که ما منافع کوتاهمدت را به منافع بلندمدت ترجیح دهیم. برای مثال، امروزه بیشتر مردم ترجیح میدهند همین حالا ۱۰ پوند پول نقد بگیرند تا اینکه منتظر دریافت ۱۲ پوند در انتهای هفته باشند. اکثر افراد سیگار میکشند با اینکه میدانند این تفریح بهبهای کمشدن ساعات عمرشان تمام میشود. مردم ترجیح میدهند برای لذتهای خود هزینه کنند تا اینکه به پسانداز بپردازند.
برخی از روانشناسان برای توصیف این کشمکش میان عقلانیت و امیال ما، از استعارهی «اسب و سوارکار» استفاده کردهاند؛ سوارکار میداند که تفکر بلندمدت رویکردی هوشمندانه است؛ اما اسب او هم نظرات خودش را دارد.
پرسش غمانگیز این است: از موجودی که اینچنین مستعد نادیده گرفتن سعادت خویش است، چطور میتوان انتظار داشت که برای آیندگان خود دلسوزی کند؟

از موجودی که اینچنین مستعد نادیده گرفتن سعادت خویش است، چطور میتوان انتظار داشت که برای آیندگان خود دلسوزی کند؟
شاید در هیچکجا بیشتر از عرصهی سیاست و اقتصاد نتوان غلبهی این دیدگاه کوتهنظرانه را احساس کرد. برای آنکه میزان نفوذ و نحوهی کارکرد این دیدگاه را در یک جامعه بهتر درک کنید، بیایید وضعیت یک سیاستمدار تازهوارد را در هنگام تصمیمگیری درمورد یک معضل بغرنج تصور کنیم. فرض کنید او باید تصمیمگیری کند که چه زمانی باید چند میلیون بودجهی کشورش را صرف چنین اقداماتی کند: جلوگیری از تغییرات اقلیمی، پیشگیری از بیماریهای مسری، کاهش زبالههای هستهای و...
مقالههای مرتبط:
واضح است که تمامی این اقدامات ارزش بسیار زیادی برای نجات زندگی افراد و جلوگیری از اتلاف تریلیونها دلار هزینه در آینده خواهند داشت؛ اما منافع آنی چنین اقداماتی در جامعه تقریباً نامرئی است و از سوی دیگر هزینههای اجرایی، بسیار گزاف.
سیاستمدار در تضادی بزرگ گرفتار میشود: هواداران او در صنایع سوخت فسیلی به شغل نیاز دارند، ارتش خواستار بودجه برای تأمین امنیت ملی است و او نیز با وعدهی کاهش مالیات اقشار مختلف به قدرت رسیده است.
برای رفع مشکل، یکی از مشاوران اقتصادی این سیاستمدار پیشنهاد میدهد که از مفهومی بهعنوان نرخ تنزیل برای ارزیابی منافع بلندمدت استفاده شود. این روشی استاندارد است که بسیاری از کشورها در سراسر دنیا از آن بهره میبرند.
نرخ تنزیل اجتماعی تکنیکی است که سیاستگذاران در تحلیل توابع هزینه-سود خود از آن بهره میبرند تا دریابند که آیا انجام یک سرمایهگذاری بلندمدت بهصرفه است یا خیر. بهعبارت دیگر منافعی که مردم در آینده از آن منتفع خواهند شد در برابر هزینههایی که در حال حاضر متحمل میشوند، مقایسه خواهند شد. مطابق این شاخص، ارزش برآوردشدهی منافع برای اقتصاد و جامعهی آینده باید بهطور پیوسته در طول زمان کاهش یابد. بهعنوان مثال، اگر شما میخواهید در محلی یک پل پرهزینه را با هدف توسعهی تجارت احداث کنید، این شاخص به شما میگوید که دستیابی به رشد اقتصادی ۵ درصدی در عرض ۱۲ ماه بسیار مطلوبتر از همین میزان رشد در عرض ۱۲ سال خواهد بود.

سیاستمداران باید بستر را برای تصمیمگیری و تفکر بلندمدت فراهم کنند
دلایل فراوانی برای تعریف اینچنینی نرخهای تنزیل وجود دارد. یکی از این دلایل آن است که رشد اقتصادی در طول زمان باعث خواهد شد که نسلهای آینده ثروتمندتر از نسل فعلی باشند و از این رو، راحتتر میتوانند از پس چنین هزینههایی برآیند. این تعریف نشأتگرفته از همان تمایل مردم به کسب منفعت در مدت کوتاهتر است. همانگونه که ما افراد عادی گرفتار در حلقهی گرایش به زمان حال هستیم، بسیاری از سیاستمداران نیز برآورد میکنند که حداکثر چه میزان هزینه در زمان فعلی در ازای تأمین منافع نسلهای بعدی توجیهپذیر است.
اجازه دهید دوباره به موضوع تصمیمگیری سیاستمدار فرضی خود بازگردیم. چنانچه او و مشاورانش شروع به اعمال نرخ تنزیل استاندارد خود برای محاسبهی توجیهپذیری تصمیمات خود کنند، خیلی زود متوجه خواهند شد که دورهی بازگشت سرمایهی چنین اقداماتی ممکن است چند دهه (یا حتی چند سده) به درازا بکشد. بنابراین از دیدگاه تحلیلهای هزینه-فایده، این نوع سرمایهگذاریها پیشاپیش شکستخوردهاند و طبیعی است که سیاستمداران نیز از قبول چنین مسئولیتی شانه خالی کرده و انجام آن را به جانشینان پس از خود محول خواهند کرد.
نرخ تنزیل در موضوع تغییرات اقلیمی محل بحثهایی جدی بوده است. بسیاری از مردم عادی اکنون پذیرفتهاند که برای پیشگیری از وقوع فاجعهی اقلیمی در آینده، نیاز است که انجام برخی هزینهها را امروز به جان بخریم. اما چه میزان هزینهای قابلقبول است و باید آن را طی چهمدتی به انجام رساند؟ حاضرید از چه میزان از درآمد فعلی خود را درجهت منافع نسل آینده چشمپوشی کنید؟ وقتی اقتصاددانان و سیاستمداران درمورد چنین پرسشهایی بحث میکنند، میتوان گفت درواقع موضوع بحث آنها تعیین میزان این نرخ تنزیل است.
اما چنین توجیهی از دیدگاه فلسفه جوابگو نیست؛ چرا که با یک استدلال اخلاقی میتوان چنین استدلالهای اقتصادی را اساساً زیر سؤال برد. درست است که تعریف نرخ تنزیل برای بازهی زمانی چندساله ممکن است جوابگو باشد، اما در مقیاس زمانی چند دهه یا چند سده، این تعریف کارکرد خود را از دست میدهد. علت آن است که با چنین محاسباتی بهآسانی میتوان دید که ارزش منافع حاصل از اقدامات امروزی در آیندهی بسیار دور به صفر میل میکند.

کودکان ما و نسلهای بعد از آنها با عواقب تصمیمات امروز ما زندگی خواهند کرد
برخی از فلاسفه معتقدند که استفاده از مفهوم نرخ تنزیل درمورد نیازهای نسلهای آینده چیزی شبیه به دفن یک تکه شیشهی شکسته در یک جنگل است. ما میدانیم بالاخره روزی یک کودک روی آن شیشه قدم میگذارد و به خود آسیب وارد خواهد کرد. نرخ تنزیل به ما میگوید که اهمیت رخداد چنین اتفاقی برای کودکان امروز بسیار بیشتر از کودکان ۱۰۰ سال بعد است. این در حالی است که اساساً از لحاظ اخلاقی، تفاوتی میان این دو گزاره وجود ندارد.
استدلال فلسفی درمورد سرمایهگذاری برای حفاظت از سعادت نسلهای آینده میتواند اینگونه تعبیر شود که همهی افراد زنده در حال حاضر را در یک کفهی ترازو و تمامی افراد متولدنشده را در کفهی دیگر ترازو قرار دهیم. جمعیت ۷.۷ میلیارد نفری کنونی جهان بسیار زیاد است؛ اما چنانچه این عدد را با تعداد کل افرادی که در طول تمامی اعصار روی زمین پای گذاشتهاند، مقایسه کنیم، خواهیم دید این جمعیت آنچنان هم که تصور میکردیم، بزرگ نیست. اگر گونهی امروزی انسان (هومو ساپینس) برای چند صد یا چند هزار سال دیگر دوام بیاورد، پس باید گفت در کفهی دوم ترازو با اعداد واقعاً بزرگی مواجه هستیم.
براساس برخی برآوردها، طی ۵۰ هزار سال گذشته حدود ۱۰۰ میلیارد نفر روی زمین زندگی کردهاند و جان باختهاند. اما اگر میانگین تعداد زادوولد محاسبهشده برای قرن بیستویکم، طی ۵۰ هزار سال بعدی نیز همچنان ثابت بماند (البته چنین تصوری بعید است، اما تصور آن خالی از لطف نیست)، پس تعداد افرادی که هنوز در طول این دوره به دنیا نیامدهاند، اینچنین خواهد بود:

از دیدگاه فیلسوف اجتماعی، رومان کوزنریک، عدم برآورد صحیح از ارزش زندگی آیندگان بهمثابه استعمار کردن آیندهاست؛ چراکه گویی آیندگان هیچگونه حق مالکیتی بر جهان ندارند. وی در رویدادی که اخیراً در لندن و با هدف تقویت تفکر بلندمدت در بخش فرهنگ برگزار شده بود، اینچنین گفت:
ما عموماً آینده را بهعنوان یک پایگاه مستعمراتی دور تلقی میکنیم که قرار است در آن همهی زبالههای هستهای، بدهیهای عمومی، خطرات فناوری و تخریبهای اکولوژیکی خود را رها کنیم.
کوزنریک این نگرش را تمپوس نولیوس (tempus nullius) مینامد و آن را مشابه همان ایدهای میداند که برای توجیه اقدامات دولت بریتانیا در استعمار استرالیا در خلال سدهی ۱۷۰۰ تا ۱۸۰۰ میلادی بهکار گرفته شد. با توجه به مفهوم قانونی عبارت terra nullius (بهمعنای سرزمین بیصاحب)، بهسادگی هرگونه حق مالکیتی از بومیان استرالیایی سلب شد. کوزنریک میگوید که ما بهطور مشابه، آینده را نیز «زمان خالی» در نظر میگیریم؛ یعنی جایی که هیچ نسلی در آن وجود ندارد.
تاکنون چندین دولت برای تغییر رویکرد خود اعلام آمادگی کردهاند. برای مثال فنلاند و سوئد گروههای مشاورهای پارلمانی برای ترویج برنامهریزی بلندمدت تشکیل دادهاند و مجارستان نیز یک بازرس ویژه برای نسلهای آینده گمارده است. سازمانهای مختلفی نیز در حال لابی کردن با سیاستمداران هستند تا حقوق و منافع نسلهای آینده بهویژه در مورد مسائل اقلیمی در نظر گرفته شود.

اروپاییان پس از کشف استرالیا، این کشور را «سرزمین هیچکس» نامیدند؛ آیا ما نیز چنین رویکرد استعماری را نسبت به آیندگان خود داریم؟
در همین حال، در سال ۲۰۱۶ کشور ولز نیز سوفی هاو را بهعنوان «کمیسر نسلهای آینده» منصوب کرده و مسئولیت ترویج شیوهی تفکر بلندمدت در نهادهای عمومی این کشور را به وی سپرده است. هاو توضیح میدهد که این تنها یک سند سیاسی نمایشی نیست؛ درواقع این سند بهعنوان قانون رفاه نسلهای آینده در ولز به تصویب رسیده است. همهی تصمیمات اتخاذشده توسط بخش عمومی در ولز، از جمله خود دولت باید تضمین کنند که رفع نیازهای فعلی بدون فدا کردن منافع نسلهای آینده میسر خواهد شد.
با این حال، این جنبش تنها در روزهای نخستین خود به سر میبرد. اقدامات انجامشده بسیار امیدوارکننده هستند؛ ولی واقعیت این است که هنوز فاصلهی زیادی تا فراگیر شدن دارند. ما باید هرچه سریعتر بتوانیم اقدام به اصلاح دید کوتاهمدت جوامع در مقیاسی جهانی کنیم؛ پیش از آنکه تصمیمات مخرب ما در این دوران موجب رقمخوردن آیندهای تاریک برای آیندگان شود.
در بخش دوم این مقاله به بررسی دقیقتر سناریوهای پیشرو در آیندهی بلندمدت و معرفی برخی از راهکارهای خلاقانه در مقابله با تفکر کوتاهمدت خواهیم پرداخت.
اپل قصد دارد سرویس استریم ویدئویی خود را تا میانهی ماه آوریل سال ۲۰۱۹ آمادهی رونمایی کند و به تولیدکنندگان نیز اعلام آمادگی کرده است.
سرویس پخش فیلم و سریال اپل، تا میانهی ماه آوریل ۲۰۱۹ (فروردین ۱۳۹۸) آمادهی بهرهبرداری خواهد شد. کوپرتینوییها، به شرکتهای فعال در صنعت سرگرمی اعلام کردهاند که محتوای مورد نظر خود را تا آن زمان آماده کنند. زمان دقیق رونمایی از سرویس استریم اپل نیز در هفتههای آتی منتشر خواهد شد.
خبر اخیر پیرامون سرویس ویدئویی اپل، با شایعات پیشین دربارهی آن هماهنگی دارد و قبلا نیز ابتدای سال ۲۰۱۹ برای رونمایی بیان شده بود. سرویس مذکور، محتوای اختصاصی اپل و همچنین تولیدات شرکتهای واسط همچونHBO و STARZ را پخش خواهد کرد.
کوپرتینوییها قصد دارند خدمات جدید پخش محتوای ویدئویی خود را از اپلیکیشن اختصاصی TV ارائه کنند. قطعا بخشی از محتوای پخششده برای کاربران اپل، رایگان خواهد بود. گفته شده است که سرویس استریم اپل ابتدا برای کاربران آمریکایی ارائه خواهد شد اما تا پایان سال جاری میلادی، تعداد کشورهای دریافتکنندهی محتوا به ۱۰۰ عدد میرسد.
اپل اکنون بیش از ۲۴ سریال تلویزیونی اختصاصی در دست ساخت دارد که برخی از آنها در مراحل نهایی انتخاب بازیگر بوده و برای فیلمبرداری آماده هستند. برخی دیگر نیز فیلمبرداری را شروع کردهاند. بهعلاوه، قرارداد همکاری ساخت فیلم و سریال اختصاصی با تهیهکنندگان بزرگی همچون جیسون کاتیمز و جاستین لین هم امضا شده است. دستهبندی محتوای سرویس استریم اپل، از فیامهای درام تا کمدی و علمی-تخیلی و برنامههای مخصوص کودکان را پوشش میدهد.
نیم قرن پیش، وقتی که نیل آمسترانگ در حال آماده شدن برای ترک ماه بود، با خود فکر کرد که جعبهی حاوی نمونه سنگهای جمعآوریشده توسط تیم، اندکی خالی بهنظر میرسد. بنابراین او سطح خالی جعبه را با ریختن خاک پر کرد.
عواقب این تصمیم خودجوش تا به امروز ادامه دارد. همهی آن خاکها به همراه سنگهای جمعآوریشده، بخش اول از ۶ بخش نمونههای جمعآوریشده از سطح ماه هستند که توسط برنامه آپولو به زمین آورده شدند. برخلاف سوغاتیهای سفر تعطیلاتی شما، همه این نمونهها حتی بعد از گذشت ۵ دهه از بازگشت به زمین، همچنان تحت مطالعه قرار دارند. این نمونهها، تنها نمونههای سیارهای هستند که توسط انسانها جمعآوری شدند. این ویژگی آنها را به یک مجموعهی بینظیر و با ارزش از مواد تبدیل میکند.
باز آلدرین در سمت چپ تصویر، در حال تمرین برداشتن یک نمونه و نیل آمسترانگ، در سمت راست تصویر، در حال عکسبرداری از نمونههای جمعآوریشده در یک جلسه تمرینی قبل از مأموریت آپولو ۱۱
رایان زیگلر، نگهدارنده نمونههای مأموریت آپولو و مدیر بخش مالکیت مواد فضایی ناسا (NASA's Astromaterials Acquisition) و دفتر نگهداری نمونهها، ماه گذشته در گفتوگویی در کنفرانس سالانهی اتحادیهی ژئوفیزیک آمریکا، به خبرگزاری اسپیسداتکام گفت:
شاید این جمله کلیشهای بهنظر برسد؛ اما انسانها توانمندترین ابزاری هستند که در اختیار داریم. ساخت یک کاوشگر که بتواند یک کار را انجام دهد، یک سال طول میکشد. در حالیکه انسان میتواند همان کار را صرفا به این دلیل که میتواند، انجام دهد.

جیمز ایروین، فضانورد آپولو ۱۵، از یک بیل مخصوص برای حفاری در خاک ماه در مقابل کوه هادلی استفاده میکند
انسانها، برخلاف رباتها بهسادگی میتوانند به گسترهی وسیعتری از تجهیزات مجهز شوند. همچنین آنها میتوانند تصمیمات خودشان را بگیرند؛ مانند برداشتن ۶ کیلوگرم خاک اضافی از سطح ماه. رویهمرفته، مأموریت فرود روی سطح ماه، با آوردن ۳۸۲ کیلوگرم از مواد به زمین همراه بود؛ به مدت ۸ سال، شغل زیگلر این بود که از نمونههایی که ناسا برای تحقیقات علمی نگه داشته بود، نگهداری کند.
مقالههای مرتبط:
زیگلر گفت:
من گمان میکنم مردم عموماً فکر میکنند که مدت زمان زیادی است که نمونههای پروژه آپولو در اختیار ماست، پس چرا هنوز مشغول مطالعهی آنها هستیم؟ در حال حاضر مطالعهی جدیدی روی آنها انجام میشود که صرفاً تکرار آن چیزی نیست که دهها سال پیش انجام شد.
این مزیت اصلی آوردن نمونهها به زمین است. بعد از تمام این مدت، بهجای داشتن اطلاعات تولیدشده توسط یک مدارگرد و یا سطحنشین در یک زمان خاص، دانشمندان میتوانند فناوریهای جدید را به منظور پاسخ به سوالهای جدید در این نمونهها بهکار بگیرند.

یک نمونه آورده شده از مأموریت آپولو ۱۲ زیر نور قطبیشده متقاطع با بزرگنمایی ۲.۵ برابر
دانشمندان میتوانند از فناوریهای جدید زیادی، مانند اسکنر سیتی اشعه ایکس (X-ray CT Scanner) که بهتازگی ساخته شده است نیز بهره ببرند. با شناخت ساختارهای درون نمونهها، این ابزار میتواند راهنمای دانشمندان در هنگام برش سنگ باشد، تا از نابود کردن ساختارهایی که آنها میخواهند مطالعه کنند، جلوگیری کند. این ایده جدیدی نیست، ولی این ابزار بهخصوص نسبت به نمونههای گذشته کاربردیتر است.
زیگر میگوید:
دانشمندان به مدت یک دهه یا ۱۵ سال در حال تلاش روی مطالعات سنگشناسی بودند. آنها قبلاً از اسکنرهای پزشکی سیتی برای اسکن کردن سنگها استفاده میکردند، ولی این اسکنرها خوب کار نمیکردند.

کارکنان آزمایشگاه نمونههای ماه در حال مطالعه سنگهای جمعآوری شده از سطح ماه در آزمایشگاه نمونههای ناسا در پریستین
زیگلر اضافه کرد:
اما تنها فناوریهای جدید نیستند که فرصتهای جدید را برای علوم مربوط به نمونههای ماه ایجاد میکنند. در حال حاضر تمرکز ناسا روی بازگرداندن انسان به ماه است که با برنامه دستورالعمل سیاست فضایی ۱ در ماه دسامبر سال ۲۰۱۷ آغاز شده است. این برنامه باعث افزایش اشتیاق برای تجزیهوتحلیل مجموعه شده است.
بهزودی، دانشمندان نمونههای بیشتری برای ارزیابی خواهند داشت. زیرا ناسا تصمیم گرفته است که نمونههای جدیدی از مأموریت آپولو را که بعد از اتمام برنامه آپولو هرگز توسط هیچ دانشمندی حتی لمس هم نشدهاند، در اختیار دانشمندان قرار دهد. زیگلر در اینباره گفت:
ما در ۵۰ سال گذشته مشغول حفظ و نگهداری از این نمونهها بودیم تا مطمئن شویم که ابزار دقیقتری در دست داریم تا بتوانیم به سوالاتی پاسخ دهیم که در سال ۱۹۷۲ زمانیکه آنها مهر و موم شده بودند، نمیتوانستیم پاسخ دهیم.

یک نمونه سنگ جمعآوری شده توسط فضانوردان مأموریت آپولو ۱۷
این نمونهها در مدت زمان مأموریت در ماه و همچنین با بازگشت به زمین، بهصورت خلاء مهرم وموم شده بودند. اما دانشمندان مطمئن نیستند که این مهروموم چقدر آنها را در طول دهههای گذشته سالم نگه داشته است. اگر مهرومومها باقی مانده باشند، این نمونهها هنوز باید مواد فرّاری را که شامل آب، هیدروژن و متان هستند و عمیقاً به اکتشافات انسانها مربوطاند، نگاه داشته باشند.
زیگلر در اینباره گفت:
ممکن است موادی از این نمونهها خارج شده باشند که حتی به اکتشافات آینده در ماه کمک کنند.
مطالعهی مصونیت دربرابر سرطان از زمانی به مشکلی جهانی تبدیل شد که ویلیام کولی در اواخر قرن نوزدهم، بیماران را با استفاده از سمّی شناختهشده درمان کرد. با تکامل دانش در زمینهی سیستم ایمنی، نقش آن در مبارزه علیه سرطان بهمیزان زیادی آشکار شده است.
در تاریخ علم پزشکی عطفگاههای مهمی وجود دارد که به طراحی درمانهایی برای بیماری سرطان منجر شده است. ازجمله این عطفگاهها عبارتاند از: آزمایشهای استیون روزنبرگ در زمینهی لنفوسیتهای نفوذکننده به تومور در دههی ۱۹۸۰ و تلاش هانس کولب در درمان لوکمی با استفاده از سلولهای T در دههی ۱۹۹۰. از دیگر عطفگاهها، کشف جیم آلیسون در زمینهی تحریک توانایی ذاتی سیستم ایمنی بود که به جایزهی نوبل و تحول در حوزهی ایمنیدرمانی جهان منجر شد.

تصویر میکروسکوپ الکترونی روبشی از تقسیم سلولهای لنفوم
تمرکز روی ایمنیدرمانی موجب میشود این موضوع مهم را فراموش کنیم که نقش اصلی سیستم ایمنی، نظارت روی تومور است. همچنین، حذف بیماریهای درحالتوسعه حتی قبل از اینکه از خطر آن آگاه شویم.
سرطان ناشی از رشد کنترلنشدهی سلولهای توموری است که از نظارت سیستم ایمنی فرار میکنند و برایناساس، درمانگرهای مرتبطبا ایمنیشناسی بهدنبال این هدف هستند که بتوانند پاسخ ضدسرطانی طبیعی بدن را احیا کنند. باوجوداین، علیرغم برخی از نتایج اولیه، رویکردهای ایمنیدرمانی کنونی فقط در درصد کمی از بیماران مؤثر هستند. علت این امر آن است که در اکثر چنین درمانهایی، تنها یکی از دو طرف سیستم ایمنی موردهدف قرار میگیرد: پاسخ سازشی و نه پاسخ ذاتی.
البته، بسیاری از ایمنیشناسان قصد دارند گزینههای درمانی را بهسوی بهرهگیری از پاسخ ذاتی ببرند و به بیماران این فرصت را بدهند تا بتوانند با بیماریشان مبارزه کنند. ایمنی سازشی که با نام «ایمنی اکتسابی» نیز شناخته میشود، پاسخ ایمنی خاصِ آنتیژنی است که ممکن است سلولهای سرطانی را بِکُشد و سپس، حافظهی ایمونولوژیکی از آنتیژن مرتبطبا تومور ایجاد کند. این امر موجب ایجاد مخزنی از سلولهای ایمنی میشود که دربرابر سلولهای سرطانیِ دارای همان آنتیژن خاص میتواند واکنش نشان دهد.
در ایمنی سازشی، لنفوسیتهای نوع T و B حضور دارند. این لنفوسیتها سلولهای تومور را ازهم میشکافند و آنتیبادیهایی را علیه برخی از آنتیژنهای تومور ایجاد میکنند. فرایند ایمنی سازشی اساس ساخت واکسنهایی مانند واکسن HPV است که ویروسهای مسبب بیشترِ سرطانهای دهانهی رحم را موردهدف قرار میدهد.
چرا ممکن است ایمنیدرمانی مرتبطبا ایمنی ذاتی موجب بهبود نتایج درمانی شود؟ ایمنی ذاتی نخستین خط دفاعی بدن دربرابر عفونت و سرطان است. درحدود ۱۰ درصد از لنفوسیتهای موجود در گردش خون محیطی بخشی از پاسخ سیستم ایمنی ذاتی هستند و درحدود ۹۰ درصد از آنها سلولهای کُشندهی طبیعی هستند.
هرکدام از این سلولهای کُشنده (NK) میتوانند سلولهای مضر را شناسایی کنند و موردهدف قرار دهند و بِکُشند. این سلولها این کار را ازطریق شناسایی پروتئینها و گلیکوپروتئینهایی انجام میدهند که روی سلولهای زیرفشار مانند سلولهای تومور یا سلولهای عفونیشده بهوسیلهی ویروسها بیان میشوند.

درمقایسهبا پاسخ سلولی اختصاصی آنتیژنی T از سیستم ایمنی سازشی، سیستم ذاتی نسبتا غیراختصاصی است و میتواند موجب بُروز پاسخ سریعی شود. درحالیکه در برخی از آزمایشهای ایمنیدرمانی اولیه در زمینهی سرطان، روی سیستم ایمنی ذاتی کار میشد، بسیاری معتقد بودند پاسخ ذاتی برای کنترل سرطان کافی نیست و بهجای آن، به درمانهایی روی آوردند که بر پاسخ ایمنی سازشی تسهیلشدهی سلولهای T متکی بودند.
مقالههای مرتبط:
از دیدگاه بالینی، ایمنی ذاتی و ایمنی سازشی با همکاری هم از ما دربرابر عفونت و سرطان حفاظت میکنند. بااینحال، هنوز درک ما از سیستم ایمنی ذاتی درمقایسهبا دانش ما از سیستم ایمنی سازشی نسبتا کمتر است. ازلحاط تکنیکی، مطالعهی سلولهای کُشندهی طبیعی درمقایسهبا سلولهای T و B دشوارتر است.
اهمیت پاسخ ذاتی در بیمُهرگان که به ایمنی سازشی مجهز نیستند، کاملا پذیرفتنی است؛ اما باید دانست این سیستم دربارهی انسان هم ضروری است. سلولهای کُشندهی طبیعی انسانی ازلحاظ تکاملی محافظت شدهاند و حتی مولکولهای مشترک زیادی با سلولهای کُشندهی طبیعی بیمُهرگانی، نظیر زالو و خارپشت دریایی دارند.
طی روزهای اولیهی عفونت HIV، متوجه میشویم بیمارانِ مبتلا به سیستم ایمنی سازشی آسیبدیده، هنوز بهوسیلهی سیستم ایمنی ذاتی خود حفاظت میشوند و فقط دربرابر برخی از عفونتهای باکتریایی داخل سلولی و تومورهای کمیاب تسلیم میشوند. این سلولها دراثرِ عفونتهای معمول یا تومورهای کنترلنشده ازبین نمیروند.
امروزه، شواهد حمایتکنندهی زیادی در زمینهی اهمیت سلولهای کُشندهی طبیعی و پاسخ ذاتی در محافظت دربرابر سرطان داریم. سلولهای سرطانی بهعنوان پیامدی از جهشهای ژنتیکی تصادفی بهطور مداوم در بدن ما درحالافزایش هستند و برخی از آنها به سلول، ازنظر ماندگاری یا تکثیر مزیت میدهند. این تغییرات تصادفی اغلب جدید هستند و قبل از آن، سیستم ایمنی سازشی هرگز آنها را مشاهده نکردند.
تنها سلولهای قدرتمند در شناسایی سیگنالهای استرس حاصل از سلول تومور درحالتقسیم بیشازاندازه، سلولهای کُشندهی طبیعی هستند که سلولهای تومور را قبل از تبدیلشدن به سرطان تشخیصدادنی حذف میکنند.

در مطالعهی که در سال ۲۰۰۰ در ژاپن منتشر شد و بیش از ۳۵۰۰ نفر شرکتکننده داشت، طی یک روز، پاسخ سلولهای کُشندهی طبیعی به یک خط سلولی سرطانی در زمان استراحت سلولی اندازهگیری شد. سپس، افراد مطالعهشده برای بیش از ۱۱ سال زیرنظر قرار گرفتند. افراد دارای ضعیفترین پاسخ استراحت سلولهای کُشندهی طبیعی در یک روز، دربرابر همهی انواع سرطان ضعیفتر بودند.
اهمیت نظارت ایمنی ذاتی در موشهای دچار کمبود سلولهای کُشندهی طبیعی نیز تأیید شده و کمبود این سلولها خودبهخود ایجاد لنفوم بدخیم میکند. درواقع، ایمنی ذاتی ازنظر بقای موجود زنده بسیار مهم است.
با افزایش آگاهی در زمینهی پاسخ ایمنی ذاتی، یاد خواهیم گرفت چگونه آن را به بهترین نحو دستکاری کنیم. حتی به پیشرفتهای بیشتری در زمینهی ایمنیدرمانی سرطان با استفاده از درمان مبتنی بر سلولهای کُشنده خواهیم رسید و استفاده از هر دو روش درمان برای مبارزه با سرطان نتایج درخورتوجهی در زمینهی درمان سرطان بههمراه خواهد داشت.
منابع آگاه از قصد سامسونگ برای خرید شرکت کورفوتونیکس (Corephotonics) به ارزش ۱۵۰،۰۰۰،۰۰۰ دلار خبر دادهاند. پیشازاین، شرکت مذکور موفق شده بود دوربین پریسکوپ با قابلیت بزرگنمایی ۵ برابری بدون افت کیفیت را برای یکی از گوشیهای هوشمند اوپو بسازد. این فناوری شگفتانگیز امکان بزرگنمایی با دوربین گوشی را بدون افت کیفیت تصاویر فراهم میکند. همچنین، بهلطف بهرهمندی از این قابلیت، به استفاده از لنزهای بزرگ در گوشیهای هوشمند نیازی نخواهد بود.
چند سالی است همکاریِ میان شرکت اوپو و کورفوتونیکس ادامه دارد و فعلا مشخص نیست فروختهشدن به سامسونگ، موجب پایان این همکاری میشود یا نه. احتمالا قابلیت بزرگنمایی ۱۰ برابری که اخیرا اوپو آن را معرفی کرده، با همکاری با کورفوتونیکس توسعه یافته باشد. شواهد نشان میدهد سامسونگ با خرید این شرکت بهدنبال تصاحب فناوری خیرهکنندهی بهکاررفته در گوشیهای اوپو است.
آخرین محصول شرکت کورفوتونیکس دوربینی سهگانه است که به بزرگنمایی ۲۵ برابری میتواند دست پیدا کند؛ هرچند مشخصات کامل این محصول هنوز مشخص نشده است.
درحالحاضر، این شرکت نبردی حقوقی با اپل درپیش دارد. کوپرتینوییها ادعا کردهاند شرکت کورفوتونیکس پتنتهای دوربینهای دوگانهی سری گوشیهای آیفون را نقض کرده است.
احتمالا گوگل بهزودی برای تکمیل دستیار صوتیاش سیستم تشخیص هویت مبتنی بر چهره را به سرویس Assistant اضافه میکند. شواهد این خبر از جدیدترین نسخهی آزمایشی اپلیکیشن Google بهدست آمده که کدهایی در آن به قابلیتی بهنام تطبیق چهره (Face Match) اشاره میکنند.
متأسفانه جزئیات دقیقی از این سیستم دردسترس نیست؛ ولی باتوجهبه معنی نام آن، میتوان حدس زد که این قابلیت روش جدیدی به دستیار گوگل (Google Assistant) برای تشخیص هویت صاحب خود اضافه کند. کاربران میتوانند درست مانند قابلیت تطبیق صدا (Voice Match) به دستیار گوگل آموزش دهند تا چهرهی آنها را تشخیص و با استفاده از آن، اقداماتی مثل تأیید هویت هنگام ورود به دستگاههای مختلف را انجام دهند.
کدهای بهدستآمده از جدیدترین نسخهی آزمایشی اپلیکیشن گوگل نشان میدهد این قابلیت، تنها به یک دستگاه محدود نیست؛ بلکه کاربران میتوانند در دستگاههای متعددی از آن بهره ببرند که دستیار گوگل آنها را میتواند تشخیص دهد. این سیستم حتی ممکن است به افراد مختلفی که از یک حساب گوگل استفاده میکنند، اجازهی بهرهمندی از قابلیت تطبیق چهره را بدهد. مسلما برای استفاده از این سرویس به دستگاهی نیاز است که به دوربین مجهز باشد. بنابراین، تقریبا هر گوشی یا تبلتی میتواند از این سرویس جدید برخوردار شود؛ ولی از آنجاکه دستیار شخصی Google Home Hub از دوربین بیبهره است، امکان استفاده از آن را نخواهد داشت.
فعلا مشخص نیست قابلیت تطبیق چهره چه زمانی به دستیار گوگل اضافه میشود. حتی ارائهی این سرویس قطعی نیز نیست؛ ولی مشخص است گوگل درحالکار روی آن است. احتمالا مدتها است که این قابلیت درحالتوسعهدهی است و شاید این فرایند تا مدتی طولانی ادامه داشته باشد. باتوجهبه نگرانیهای امنیتی بالقوهی این فناوری جدید نمیتوان دربارهی زمان عرضهی آن نظر قطعی داد.
عصبشناسان پس از ثبت فعالیتهای تکنورونها در اعماق مغز میگویند نتایج یافتههای آنها ممکن است علت هوش فراوان انسان و استعدادش در ابتلا به اختلالات روانی را توضیح دهد.
برای اولینبار دانشمندان علوم اعصاب توانستند تفاوتهای بین نرمافزار مغز انسان و میمون را با استفاده از روش ردیابی سیگنالهای تکنورون کشف کنند. آنها دریافتند مغز انسان شدت سیگنالها را قربانی کارآمدی بیشتر در پردازش اطلاعات میکند. باید گفت پژوهشگران شدت را شاخصی تعریف کردهاند که همگامی و هماهنگی سیگنالهای نورون را نشان میدهد. پژوهشگران گمان میکنند نتایج این مطالعه میتواند به ما در توضیح هوش فراوان انسان و البته استعداد درخورتوجه مغز وی در ابتلا به اختلالات روانی کمک کند. نتایج این پژوهشها در ۱۷ژانویه در ژورنال Cell منتشر شده است.
دانشمندان بر این باورند انجام پژوهشهای غیرمعمولی اینچنینی از جنبههای مختلفی به آنها کمک میکند. برای مثال، با تکیه بر یافتههای این نوع مطالعات، بهتر میتوان نتایج بهدستآمده از پژوهشهای مرتبطبا اختلالات روانی حیوانات را در مطالعات کلینیکی استفاده کرد.
در این تحقیق، از اطلاعات بسیار کمیابِ بهدستآمده از فعالیت تکنورونها در اعماق مغز مبتلایان به بیماری صرع استفاده شده است. این بیماران بهمنظور تشخیص منشأ بیماری، مغزشان عمل جراحی شده است. بهکاربستن این روش درمانی بهاندازهای پیچیده است که فقط تعداد انگشتشماری از کلینیکها در سراسر جهان میتوانستند در این مطالعه شرکت کنند. همچنین در این تحقیق، از دادههای موجود مغز سه میمون و دادههای حاصلشده از سیگنالهای نورونی دو میمون دیگر استفاده شده است.

انسان درمقابل میمون
در چند دههی گذشته، عصبشناسان توانستهاند تفاوتهای کوچک و بزرگی در آناتومی (سختافزار) مغز انسانها و دیگر میمونها بیابند. باوجوداین در تحقیق اخیر، تفاوت سیگنالهای مغزی انسان و میمون بررسی شده است.
مارک هارنت از مؤسسهی تکنولوژی ماساچوست در کمبریج درحالمطالعهی تأثیر بیوفیزیک نورونها در پردازش عصبی است. وی دراینباره میگوید:
تفاوت آشکاری بین رفتار و روانشناسی انسانها و دیگر نخستیسانان وجود دارد. ما این تفاوت را در بیولوژی مغز آنها نیز میبینیم. این مطالعه بسیار باارزش است.
پژوهش مذکور نتیجهی همکاری رونی پاز از مؤسسهی علوم ویزمن در اسرائیل و ایتژاک فراید، جراح مغز و اعصاب از دانشگاه کالیفرنیا در لسآنجلس است. رونی پاز درحالمطالعه دربارهی مدار عصبی مرتبطبا فرایند یادگیری در مغز نوعی از میمونها بهنام ماکاک است.
مطالعات پاز بر دو قسمت مختلف از مغز میمونها متمرکز است: ۱. ناحیهی آمیگدال، از نواحی اولیهی مغز است که در مغز حیوانات نهچندان باهوش نیز دیده میشود و درواقع، منشأ مهارتهای زندگی بهشمار میرود. برای مثال، حس فرارکردن از دست ببری که بهسوی شما میدود، ناشی از فعالیت همین ناحیه از مغز است؛ ۲. ناحیهی دیگر از مغز که تکاملیافتهتر از آمیگدال است، «قشر زرد مغز» نام دارد که وظیفهی پردازش رفتارهای ذهنی پیچیدهتر، مانند یادگیری را برعهده دارد.
هدف مطالعهی پاز این بود که دریابد نورونهای موجود در این نواحی از مغز میمونها چه تفاوتی با نورونهای موجود در مناطق مشابه مغز انسان دارد. ازاینرو، او با فراید تماس گرفت. ایتژاک فراید پیشگام است در زمینهی روشهای ضبط فعالیتهای تکنورورنها در افراد مبتلا به بیماری صرع که به درمان دارویی پاسخ نمیدهند.

آن دسته از بیماران مبتلا به صرع که به دارو پاسخ نمیدهند، از روش درمانی دیگری میتوانند استفاده کنند. در این روش، در عمل جراحی تعدادی الکترودهای کوچک در مغز جایگذاری میشود تا فعالیت عصبی آن ثبت شود و منشأ دقیق حملات عصبی بیمار شناسایی شود. بعد از کاشت الکترودها، بیماران تا زمان دچارشدن به حملهی صرع در بیمارستان بستری میشوند. بعد از وقوع حمله و شناسایی منشأ آن، بیمار دوباره عمل جراحی میشود تا الکترودها و بافت آسیبدیدهی مغز آنها که منشأ حملات است، از مغز جدا شود. بااینحال، وقتی بیماران مبتلا به صرع منتظر حمله هستند که ممکن است این انتظار مدتی طولانی طول بکشد، در برخی از پژوهشهای مربوطبه فعالیتهای مغزی شرکت کند.

الگوهای مغزی نخستیسانان
پاز و فراید دادههای مربوطبه فعالیت تکنورونهای موجود در نواحی آمیگدال و قشر زرد مغز را شناسایی کردند. این دادهها از بیمارانی استخراج شدند که قبلا در مغزشان بهعنوان بخشی از روند عادی درمان الکترود کاشته شده بود و ازقضا، این الکترودها در نزدیکی نواحی مدنظر پاز و فراید بود. همچنین، این بیماران باید در مطالعات مربوطبه حافظه نیز شرکت میکردند. سپس، این دو پژوهشگران دادههای بهدستآمده از بیماران را با فعالیت نورونهای مغز میمونهایی مقایسه کردند که پاز روی آنها مطالعه کرده بود. این مقایسه از دو بُعد انجام گرفت: شدت و کارآمدی.
این اطلاعات از حدود ۷۵۰ نورون موجود در نواحی آمیگدال و قشر زرد مغزهای ۵ میمون و ۷ انسان جمعآوری شده است. درواقع، این دادهها از توالیهای طولانی متشکل از اوجهایی تشکیل شده بودند که از ارسال سیگنال و حضیضها یا خطوط افقی که نشانگر نبود فعالیت عصبی یا سکوت سیگنالی ناشی بودند و پس از چند ساعت ثبت فعالیتهای نورونها استخراج شدند.
پژوهشگران دادهها را از دو منظر بررسی کردند: یکی از این ویژگیها «شدت» بود که نورونها یا تعداد تکرار الگوی اوجها آن را بهصورت سطح هماهنگی کامل یا شبههماهنگی در ارسال سیگنالها تعریف کردند. ویژگی دیگر «کارآمدی» بود که بهصورت تعداد ترکیب الگوهای فعالیتهای مغزی تعریف شد.
پژوهشگران دریافتند سیگنالهای نشئتگرفته از ناحیهی آمیگدال هم در انسانها و هم در میمون درمقایسهبا سیگنالهای قشر زرد مغز شدت بیشتری دارند؛ اما سیگنالهای قشر زرد کارآمدتر بودند. سیگنالهای هر دو ناحیهی مغز در انسانها درمقایسهبا سیگنالهای مغز میمونها شدت کمتر، اما کارآمدی بیشتری داشتند. درواقع، میتوان نتیجه گرفت انسانها شدت سیگنالها را قربانی کارآمدی آنها کردهاند.
پاز معتقد است این موضوع کاملا با عقل جور درمیآید. سیگنال هرچه نیرومندتر باشد، احتمال مبهمبودن آن یا وقوع اشتباه در دریافت و تفسیر آن، کمتر خواهد بود. او میگوید:
اگر ببری را ببینم که بهسوی من میآید، درآنصورت میخواهم همهی نورونهای آمیگدال مغزم فریاد بزنند که سریع فرار کن. باوجوداین در گونههای تکاملیافتهتر، مانند نخستیسانان، مغز نواحی انعطافپذیرتری مانند کورتکس دارد که به آنها اجازه میدهد پاسخهای سنجیده و پیچیدهتری به محیطزیست حیوانات بدهند.
پیامدهای روانپزشکی
برتری ویژگی کارآمدی سیگنالهای مغزی درمقایسهبا شدت آنها در همهی نخستیسانان مشهود است؛ اما این برتری در یک گونه از آنان برجستهتر است: انسانها. انسانها باهوشترند؛ اما مغز آنها خطاپذیرتر است. پاز میگوید شاید توضیح آسیبپذیری مغز انسان دربارهی اخلالات روانی را بتوان در کورتکس مغز جستوجو کرد.

این یافتهی پاز و همکارانش با دیگر نظریههای اعصاب و روان همخوانی دارد. روبرت نایت، عصبشناس متخصص در مهارتهای شناختی از دانشگاه کالیفرنیا در برکلی، دربارهی یکی از این نظریهها میگوید:
پیشازاین، پژوهشگران نظریههایی دربارهی رابطهی احتمالی بین هماهنگی فعالیتهای عصبی در مغز انسان با احتمال بُروز روانپریشی و افسردگی ارائه کرده بودند. این نوع پژوهشها بسیار مهماند؛ چراکه بیشترِ مطالعات عصبشناسان روی حیوانات بر این فرض استوار بود که الگوی مرکزی فعالیتهای عصبی در گونهها، ازجمله انسان، یکی است.
همچنین، کریستوفر پتکوف، دانشمند علوم اعصاب از دانشگاه نیوکسل در بریتانیا، معتقد است نظریهی توازن شدتکارآمدی فعالیت عصبی بسیار مهم است که نیاز به انجام مطالعات بیشتر در این زمینه را میطلبد. بااینحال، وی میگوید مقایسهی مستقیم دادههای بهدستآمده از مغز انسان و میمون مشکل ساز است؛ چراکه اطمینان از این موضوع مشکل است که این دو گونهی آزمایششده در زمان جمعآوری دادهها در حالت ذهنی و روانی مشابهی قرار داشتهاند. باوجوداین، بهگفتهی او انجام چنین مقایسههایی اهمیت بسیاری دارد.
پاز معتقد است مدتزمان ثبت فعالیتهای مغزی در مطالعهی او بهقدری طولانی بوده است که میتوان از تأثیرها و تفاوتهای حالت روانی نمونههای آزمایششده صرفنظر کرد. بااینحال، پاز مشغول برنامهریزی برای انجام پژوهشی است که در آن دادههای نورون هنگامی از مغز انسانها و میمونها استخراج میشود که هر دو درحالانجام کارهای مشترکی باشند؛ ازاینرو، هر دو گونه حالات ذهنی یکسان، مانند نگرانی، خواهند داشت.
مقالههای مرتبط:
سازماندهی این چنین مطالعاتی روی مغز انسان مشکلات خاص خود را دارد. برای مثال، تعداد افراد واجدِشرایط شرکت در این مطالعه در سطح جهان بسیار کم است. در بیماران مبتلا به صرع نیز، جراحان فقط در آن نواحی از مغز الکترود جایگذاری میکنند که گمان میکنند منشأ شروع حملات صرع باشد. این نواحی لزوما در نزدیکی آمیگدال و قشر زرد مغز نیست؛ ازاینرو، این بیماران برای پژوهشهای پاز مناسب نیستند. فراید میگوید هرسال فقط ۱۰ تا ۱۵ بیمار از کلینیک او در این مطالعه شرکت میکنند. بیشتر بیماران واجدِشرایط شرکت در مطالعه با آمادگی کامل به آن ملحق میشوند؛ چون بهگفتهی فراید، منتظرماندن برای وقوع حملهی صرع در بیمارستان برای آنها خستهکننده است. همچنین، آنها میخواهند چیزهای بیشتری دربارهی مغز یاد بگیرند.
مؤسسهی ملی سلامت ایالات متحدهی آمریکا پشتوانهی مالی مناسبی برای مطالعات عصبشناسی اختصاص داده است و از انجام پژوهشها دربارهی مغز انسان تا زمانی حمایت میکند که سلامتی جسمی و روانی آنها بهخطر نیفتد. باوجوداین، دادههای بهدستآمده از ثبت فعالیتهای تکنورونها در بیماران مبتلا به صرع برای درک بهتر خودِ بیماری نیز اهمیت زیادی دارد. این موضوع را آندرس شولز، متخصص صرعشناسی از دانشگاه فرایبورگ آلمان بیان میکند. شولز هماکنون مشغول مطالعه دربارهی تأثیر بیماری صرع بر تواناییهای ذهنی است. او دربارهی اهمیت مطالعات عصبی میگوید:
درمجموع، هرچهبیشتر دربارهی مغز انسان یاد میگیریم، گزینههای ما برای درمان بیماریها بیشتر میشود.
شاید شما هم جزو آن دسته از افرادی باشید که تصور میکنند کرومبوک (Chromebook) پیچیده نیست و ویژگیهای مخفی چندانی هم ندارد. درحقیقت اینچنین نیست و این لپتاپها ویژگیهای مخفی پیشرفتهی زیادی دارند که کمتر کسی از آنها خبر دارد. درادامه، برای افزایش کارایی سیستمعامل کرومبوک (Chrome OS)، مدیریت بهتر اپلیکیشنها و پنجرهها و فایلها، بهبود تجربهی وبگردی، استفاده بهتر از صفحهکلید و قلم دیجیتالی، استفاده راحتتر از ویژگیهای امنیتی، استفاده بهتر از ابزارهای سیستم و درنهایت ارتباط بهتر دستگاه با دستگاههایی با سیستمعاملهای دیگر، ترفندهای مختلفی را بیان میکنیم. این ترفندها درمجموع، تجربهی کاربری این دستگاههای محبوب را تا حد درخورتوجهی افزایش میدهد.
افزایش کارایی سیستمعامل
۱. لانچر سیستمعامل کروم ابزاری جهانی برای جستوجو است؛ رابط کاربری کِشومانندی که زمانی ظاهر میشود که دکمهی جستوجو (دکمهای با آیکون ذرهبین) در صفحهکلید را میزنید یا آیکون دایره را در پایین گوشهی سمت چپ صفحهنمایش میزنید. تنها با تایپ چند کلمه در این لانچر میتوانید اپلیکیشنهای مختلف را بیابید و در اینترنت جستوجو کنید و حتی به پاسخ برخی از پرسشهای خاص برسید.
۲. این لانچر ویژگیهای مخفی دیگری هم دارد که بیشتر کاربران از آن بیاطلاع هستند. میتوانید در قسمت محاسبات (Calculations) و تبدیل واحدها (Unit Conversion)، از موتور جستوجوی گوگل بهعنوان ماشینحساب یا ابزار تبدیل واحد استفاده کنید.

۳. چنانچه از گوشی اندرویدی استفاده میکنید، وقتی مقالهای را در مرورگر گوگلکروم گوشی بازمیکنید، عنوان آن مقاله بهعنوان اولین گزینهی پیشنهادی در زیر نوار جستوجوی لانچر نمایش داده میشود. اگر عنوان مقاله را لمس یا روی آن کلیک کنید، مقاله بازمیشود و آن قسمتی نمایش داده میشود که برای آخرینبار درحالمطالعهی آن بودهاید.
۴. در سیستمعامل کروم، ژست حالتی برای دسترسی راحت به لانچر وجود دارد. این قابلیت وقتی میتواند مفید باشد که از کرومبوک بهعنوان تبلت استفاده میکنید. برای استفاده از این ژست باید از فضای خالی در پایین صفحه به سمت بالا سوایپ کنید تا لانچر مانند لانچر گوشیهای پیکسل گوگل اجرا شود.
۵. شلف نواری شبیه نوار وظیفهی ویندوز است که میتوانید اپلیکیشنهای دلخواهتان را در آن سنجاق (Pin) کنید. برای پنهانکردن شلف باید روی آن راستکلیک (کلیک روی آن با دو انگشت) یا آن را برای چند لحظه لمس کنید و درنهایت، گزینهی پنهانکردن خودکار شلف (Autohide Shelf) را انتخاب کنید. با انجام این کار هنگام بازبودن پنجره یا اپلیکیشن، شلف مخفی میشود و هنگام قراردادن ماوس روی فضای مختص نوار یا هنگام سوایپکردن از پایین صفحه بهسمت بالا، شلف ظاهر میشود. درضمن، زمانیکه دسکتاپ کرومبوک را بررسی میکنید، این نوار نمایش داده میشود.
۶. با فشردن همزمان کلید Alt با یکی از دکمههای اعداد صفحهکلید، میتوانید اپلیکیشن مدنظر خود را در شلف بازکنید؛ مثلا با زدن دکمه یک، نخستین اپلیکیشن و با زدن دکمه دو، دومین اپلیکیشن بازمیشود.
۷. با راستکلیک روی هر اپلیکیشن در شلف یا لانچر اصلی یا لمس آنها برای چند لحظه، میانبرهای مختص آن اپلیکیشن نمایش داده میشود. بدینترتیب، میتوانید از تمام قابلیتهای اپلیکیشنهای اندرویدی استفاده کنید. با استفاده از برخی از این میانبرها و فقط با یکبار لمس آنها، میتوانید کارهای مختلفی مثل نوشتن پیام و ایجاد سند جدید و بازکردن حسابهای کاربری یا پوشههای خاص را انجام دهید.
۸. از سال ۲۰۱۸ پنلی شبیه پنل اعلانهای اندروید در سیستمعامل کروم بهمنظور اطلاع از اعلانها و انجام برخی از تنظیمات سریع ایجاد شده که در سمت راست پایین صفحهنمایش قرار دارد. برای استفاده از این پنل فقط باید سه کلید N و Alt و Shift را باهم بزنید.
۹. در سیستمعامل کروم نیز مانند اندروید امکان پاککردن تمام اعلانها فقط با لمس یک دکمه وجود دارد. البته دسترسی به این دکمه کمی دشوار است و برای یافتن آن باید تا جایی که اعلانها وجود دارند، بهسمت پایین اسکرول کنید. وقتی به آخرین اعلان رسیدید، دکمهی Clear All را مشاهده میکنید که با لمس آن میتوانید تمام اعلانها را پاک کنید.

۱۰. چنانچه کرومبوک شما به قلم دیجیتالی مجهز باشد، با نصب اپلیکیشن Google Keep Android App، از آن برای یادداشتنویسی در صفحهی لاکاسکرین میتوانید استفاده کنید. برای بهرهمندی از این ویژگی پس از نصب اپلیکیشن، به تنظیمات مربوط به قلم دیجیتالی مراجعه و پس از یافتن گزینه یادداشتنویسی در صفحهی لاکاسکرین (Lock-Screen Note-Taking) را فعال کنید. البته ممکن است این گزینه بهصورت پیشفرض فعال باشد. پس از فعالکردن این گزینه، آیکونی در سمت راست بالای صفحهی لاکاسکرین دیده میشود که با انتخاب آن میتوانید یادداشتهای خود را بنویسید.
مدیریت اپلیکیشنها و پنجرهها
۱۱. در کرومبوک رابط کاربری کاربردی با عنوان «بررسی اجمالی» (Overview) ایجاد شده است که ازطریق آن میتوانید تمام اپلیکیشنها و پنجرههای باز را در یک صفحه مشاهده کنید. برای دسترسی به این رابط کاربری، باید دکمهای شبیه به شبیه به یک جعبه با دو خط در صفحهکلید را بزنید. این دکمه در ردیف دکمههای F در سمت چپ دکمههای کم و زیاد کردن روشنایی صفحهنمایش قرار دارد. همچنین، وقتی از کرومبوک بهعنوان تبلت استفاده میکنید، دکمهای شبیه به دکمهی ذکرشده را در بالای سمت راست صفحهنمایش لمس کنید.
۱۲. چنانچه از تاچپد کرومبوک استفاده میکنید، در هر بخشی از سیستمعامل، با سوایپکردن روی تاچپد بهسمت پایین با سه انگشت میتوانید Overview را باز و اپلیکیشنهای درحالاجرا را مشاهده کنید. چنانچه دوباره با سه انگشت بهسمت بالا سوایپ کنید، اپلیکیشنهایی را میتوانید مشاهده کنید که اخیرا استفاده شدهاند.
۱۳. برای دسترسی به Overview ترفند کاربردی دیگری نیز وجود دارد. چنانچه کرومبوک در حالت تبلت قرار داشته باشد، چه وقتی صفحهکلید به آن متصل نباشد و چه وقتی صفحهکلید در پشت آن قرار داشته باشد، درصورتیکه اپلیکیشنی باز باشد و از بالای صفحه به پایین آن سوایپ کنید، آن اپلیکیشن در صفحهی Overview کوچک میشود و میتوانید هر اپلیکیشن یا پنجرهی فعال دیگری را انتخاب کنید.
۱۴. با استفاده از ترفند قبلی، میتوانید صفحهنمایش را به دو قسمت تقسیم کنید (حالت اسپلیت اسکرین) و دو اپلیکیشن را درکنارهم اجرا کنید. باوجوداین، برای انجام این کار باید اپلیکیشنهای مدنظر خود را با سوایپکردن به سمت چپ یا راست بکشید. وقتی نیمی از صفحهنمایش روشن شد، یکی از اپلیکیشنهای مدنظر خود را از Overview یا اپلیکیشن جدیدی از لانچر انتخاب کنید. همچنین، میتوانید ترکیبی از صفحات وب، اپلیکیشنهای کروم، اپلیکیشنهای اندروید و حتی اپلیکیشنهای لینوکس را درکنارهم بازکنید.

۱۵. زمانیکه حالت اسپلیت اسکرین فعال است، خط مشکی میان صفحهنمایش را بهسمت راست یا چپ میتوانید بکشید تا پنجرهی اختصاصی برای هر اپلیکیشن یا صفحه افزایش یا کاهش پیدا کند.
۱۶. اگر اپلیکیشنها یا پنجرههای زیادی در سیستم باز هستند، وقتی Overview را بازمیکنید و نام پنجره یا اپلیکیشن مدنظرتان را تایپ میکنید، اپلیکیشنها و پنجرههایی که مدنظرتان نیستند، کمرنگ و غیرفعال میشوند و اپلیکیشنها و پنجرههایی برجسته میشوند که نامشان دربردارندهی حروف درحالتایپ هستند.
۱۷. با زدن دکمههای Alt و Tab بهصورت همزمان، میتوانید سریعتر بین اپلیکیشنها و پنجرهها سوییچ کنید. همچنین، درصورتیکه این دو دکمه را همزمان باهم بزنید و آنها را برای چند ثانیه نگه دارید، بین تمام اپلیکیشنها فعال میتوانید سوییچ کنید.
۱۸. درصورتیکه میخواهید با زدن دکمههای Tab و Alt بهجای اینکه بین اپلیکیشنها و پنجرهها از سمت راست به چپ سوییچ کنید، از سمت چپ به راست این کار را انجام دهید، کلید Shift را نیز باید همزمان با آنها بزنید.
۱۹. برای حرکتدادن هر پنجره یا اپلیکیشن بهسمت راست یا چپ صفحهنمایش، کلید Alt را با دکمههای براکت سمت راست یا چپ ([]) بزنید. چنانچه این عمل را برای بار دوم تکرار کنید، اپلیکیشن به مکان اولیهی خود، یعنی مرکز صفحهنمایش بازمیگردد.
۲۰. برای کوچککردن (Minimize) اپلیکیشن یا پنجره، دکمه Alt و کلید منها (-) را روی صفحهکلید بزنید و برای بازگرداندن آن به حالت اولیهی خود، دوباره همان کلید را بزنید.
۲۱. برای بزرگکردن (Maximize) اپلیکیشن یا پنجره، دکمههای Alt و مساوی (=) را همزمان باهم بزنید و برای بازگرداندن آن به حالت اولیهی خود، دوباره این کار را انجام بدهید.
۲۲. با قراردادن اپلیکیشنهای مختلف در پوشههای جداگانه، بهتر میتوانید آنها را مرتب و سازماندهی کنید. برای انجام این کار فقط باید روی اپلیکشن کلیک یا آن را لمس کنید و آن را بهسمت آیکون اپلیکیشن دیگری بکشانید. سپس، باید برای ساخت پوشه و نامگذاری آن، روی اپلیکیشنها کلیک یا آنها را لمس کنید. چنانچه میخواهید اپلیکشنی را از پوشه خارج کنید، فقط باید آن را انتخاب کنید و بهسمت بیرون بکشید.

وبگردی
۲۳. وقتی در یکی از صفحات معمولی مرورگرتان هستید، با سوایپکردن بهسمت چپ یا راست صفحه، میتوانید در صفحات تاریخچه (History) مرورگر تان یک صفحه به عقب یا جلو بروید. درضمن، با سوایپکردن بهسمت عقب یا جلو با دو انگشت روی تاچپد نیز میتوانید این کار را انجام دهید.
۲۴. عملیات بالا را میتوانید با زدن دکمه Alt و دکمههای چپ یا راست دکمههای مکاننما نیز این کار را انجام دهید.
۲۵. در پنجرهای که چندین سربرگ (Tab) دارد، با سوایپکردن روی تاچپد بهسمت چپ یا راست با سه انگشت میتوانید بین تبها سوییچ کنید.
۲۶. چنانچه میخواهید لینکی را در سربرگ جدیدی بازکنید، فقط باید با تاچپد با سه انگشت روی آن کلیک کنید تا لینک بهصورت خودکار در سربرگ جدیدی بازشود. دراینصورت، نیازی نیست روی لینک راستکلیک یا منوی جدیدی را انتخاب کنید.
۲۷. برای بستن سربرگ، تنها کافی است نشانگر ماوس را روی عنوان آن قرار دهید و سپس، با سه انگشت روی تاچپد کلیک کنید.
۲۸. برای بازکردن منوی اصلی مرورگر در یک لحظه، فقط باید وقتی این اپلیکیشن باز است، دکمههای Alt و E را باهم بزنید.
۲۹. برای بازکردن مرورگر در دسکتاپ یا هر بخش دیگری، فقط کافی است کلیدهای Alt و N را باهم بزنید.
۳۰. برای اینکه وبسایتهایی که بیشتر مواقع از آنها بازدید میکنید، به شلف اضافه کنید تا در هنگام نیاز و در زمان بازکردن منوی گوگلکروم بتوانید به آنها دسترسی پیدا کنید، تنها کافی است در شلف روی گزینهی More Tools و سپس، روی گزینهی Create Shortcut کلیک کنید تا میانبری برای آن صفحه ایجاد شود.
۳۱. درصورتیکه میانبری برای وبسایتی در شلف ایجاد کردهاید و میخواهید آن وبسایت شبیه به اپلیکیشن بهنظر برسد (بدون عناصری که در مرورگر به آن اضافه میشود)، روی آیکون وبسایت راستکلیک یا چند لحظه آن را لمس کنید. سپس، نشانگر ماوس را روی فلشی نگه دارید که نزدیک گزینهی New Tab است. پسازآن، گزینهی New Window را از پنل ظاهرشده انتخاب کنید. درضمن میتوانید یک قدم بالاتر بروید و هر وبسایتی را به اپلیکیشن کروم واقعی با آیکون و طرح رنگ دلخواهتان تبدیل کنید.
۳۲. برخی از وبسایتها هنوز کرومبوک را بهعنوان کامپیوتر رسمی نمیشناسند و طبیعتا اجازهی ورود و استفاده از خدمات وبسایت را نیز به آن نمیدهند. برای رفع این مشکل، میتوانید افزونهی رایگان User-Agent Switcher for Google Chrome را نصب و در منوی آن سیستمعامل دیگری را انتخاب کنید. با این ترفند، سیستم وبسایت تصور میکند شما با سیستمعامل دیگری وارد شدهاید و بدینترتیب میتوانید از تمامی خدمات و امکانات آن استفاده کنید.

استفاده بهتر از صفحهکلید
۳۴. برخی از کاربران کرومبوک تصور میکنند وقتی دستگاه در حالت تبلت قرار دارد، نمیتوانند اندازهی بزرگ صفحهکلید آن را تغییر دهند؛ اما بهراحتی میتوان این کار را انجام داد. برای تغییر اندازهی صفحهکلید، کاربران ابتدا باید آیکونی را لمس کنند که در ردیف بالای صفحهکلید قرار دارد و شبیه به مستطیلی است که مستطیل کوچک و سیاه دیگری در آن قرار دارد. با لمس این آیکون، صفحهکلید بهاندازهی صفحهکلید گوشی کوچکتر میشود و با استفاده از دکمهی Handle که در پایین آن قرار دارد، صفحهکلید را بهسمت دلخواه میتوانید حرکت دهید.

۳۵. چنانچه ترجیح میدهید مطالب را با دستخط خودتان بنویسید، چه با انگشتانتان و چه با قلم دیجیتالی، نخستین آیکون در ردیف بالای صفحهکلید را لمس کنید که شبیه خط مارپیچ کشیدهشده با دست است. با لمس این دکمه، کادری شبیه بوم نقاشی بازمیشود که در آن، متن دلخواهتان را میتوانید تایپ کنید. نوشتههای شما پس از نوشتهشدن به متن تبدیل میشود.
۳۶. وقتی کرومبوک در حالت تبلت قرار دارد، در صفحهکلید لمسی آن میکروفونی بهمنظور تبدیل گفتار به متن وجود دارد. همچنین، زمانیکه از دستگاه با صفحهکلید فیزیکی آن استفاده میکنید، میتوانید از قابلیت عالی دیکته استفاده کنید. برای استفاده از این قابلیت به قسمت تنظیمات کرومبوک مراجعه و گزینهی Advanced را انتخاب کنید و سپس، در بخش Accessibility گزینهی «Manage Accessibility Features را انتخاب کنید. در مرحلهی بعد، گزینهی (Enable Dictation (Speak to Type در زیر بخش Keyboard and Text Input را انتخاب کنید. با انجام این کار، آیکون میکروفونی کوچک در سمت راست پایین صفحهنمایش درکنار پنل اعلانها ظاهر میشود. با لمس این آیکون، وقتی صحبت میکنید، سخنان شما در هر مکانی که نشانگر ماوس فعال باشد، به متن تبدیل میشود.
۳۷. برای استفاده از دکمهی جستوجو بهعنوان Caps Lock بهمنظور تایپ حروف بزرگ، دکمهی Alt را همزمان با این دکمه بزنید. برای غیرفعالکردن Caps Lock نیز دوباره این کار را انجام دهید.
۳۸. اگر به هر دلیلی نمیتوانید از دکمهی جستوجو بهعنوان Caps Lock استفاده کنید، اصلا نگران نباشید؛ زیرا میتوانید دکمهی دیگری را ریمپ کنید و از آن بهجای Caps Lock استفاده کنید. برای انجام این کار، به تنظیمات کرومبوک مراجعه و با انتخاب گزینهی Keyboard در زیر Device، دکمهی مدنظر خود را ریمپ کنید.
۳۹. برای بهرهگیری از تعداد بیشتری از قابلیتهای تایپ هوشمند، از افزونهی Text Blaze استفاده کنید. این افزونه امکان ایجاد ماکروهای سفارشی نسبتا پیچیده را فراهم میکند. درواقع، این ماکروها دستورهایی هستند که با استفاده از آنها عبارتهایی که بارها آنها را تایپ میکنید، بهصورت خودکار تایپ میشوند. بهعنوان مثال، وقتی کد /add را تایپ میکنید، آدرس ایمیل بهصورت خودکار وارد میشود یا حتی میتوانید برای پرکردن برخی از قسمتها در قالب ایمیل پیچیده از کد *go استفاده کنید. با استفاده از ماکروها میتوانید کارهای زیاد دیگری نیز انجام دهید و به این شکل در زمان صرفهجویی کنید.
مدیریت فایلها
۴۰. بخش عمدهای از اطلاعات کرومبوکها میتوانند در سرویسهای اَبری ذخیره و همیشه همگامسازی شوند؛ اما در حالت پیشفرض، تمام اطلاعات روی هارد سیستم ذخیره میشوند. برای اینکه اطلاعات شما علاوهبر هارد سیستم در سرویسهای اَبری هم ذخیره شوند، به تنظیمات کرومبوک مراجعه کنید و پس از انتخاب گزینهی Advanced در پایین صفحهی تنظیمات، خطی را پیدا کنید که با برچسب Location مشخص شده و در زیر بخش Downloads قرار دارد. سپس، روی گزینهی Change کلیک و پوشهای را در گوگلدرایو انتخاب کنید؛ حتی میتوانید پوشهای اختصاصی برای فایلهای دانلودشده ایجاد کنید. ازاینپس، تمام فایلهای دانلودشده بهصورت خودکار در این سرویس اَبری ذخیره میشوند و میتوانید در هر سیستمی با ورود به حسابکاری گوگلدرایو، به فایلهایتان دسترسی پیدا کنید.
۴۱. چنانچه قصد دارید میزان دسترسی به اطلاعات ذخیرهشده در گوگلدرایو را بیشتر کنید، از قابلیت همگامسازی اطلاعات دانلودشده در کامپیوتر ویندوز یا مک یا دستگاههای اندرویدی و ذخیرهی این فایلها در پوشهی گوگلدرایو میتوانید استفاده کنید. با بهرهگیری از این قابلیت، تمام فایلهای دانلودشده در هر دستگاهی همیشه دردسترس خواهد بود.
۴۲. کاربران کرومبوک میتوانند علاوه بر گوگلدرایو از خدمات سایر سرویسهای اَبری نیز استفاده کنند. برای انجام این کار پس از بازکردن اپلیکیشن Files (اپلیکیشن فایلهای سیستمعامل کروم)، باید روی منوی سهنقطهی آن در قسمت راست بالای صفحهنمایش کلیک کنید و گزینهی Add New Service را از منوی ظاهرشده انتخاب کنید. درضمن، میتوانید بلوک پیام سِرور (SMB) جدیدی نیز انتخاب کنید. بلوک پیام سِرور (SMB) پروتکلی برای کنترل ازراهدور فایلهای کامپیوتر و بهاشتراکگذاری فایلها بدون نیاز به نصب نرمافزار است. درصورتیکه میخواهید دراپباکس یا گوگلدرایو یا سایر سرویسهای اَبری ذخیرهسازی اطلاعات را با اپلیکیشن Files بهمنظور استفاده از سیستمهای متنوع ادغام کنید، سرویس جدیدی نصب کنید.

۴۳. یکی از قابلیتهای اپلیکیشن Files، ایجاد میانبر در پنل سمت چپ آن بهمنظور دسترسی به پوشههایی است که اغلب اوقات از آنها استفاده میشود؛ از پوشههای هارد سیستم گرفته تا پوشههای ایجادشده در سرویسهای اَبری. برای استفاده از این قابلیت باید روی پوشه راستکلیک و گزینهی Create Shortcut را انتخاب کنید تا میانبر آن در اپلیکیشن ایجاد شود.
۴۴. برای بازکردن اپلیکیشن Files در هر بخشی از سیستمعامل، فقط باید کلیدهای Shift و Alt و M را باهم بزنید.
۴۵. برای سوییچکردن بین بخشهای مختلف این اپلیکیشن، باید کلید Ctrl را همراهبا کلید عددهایی بزنید که با هر بخش مطابقت دارد؛ مثلا کلید ۱ مربوط به فایلهایی است که تازه استفاده شدهاند و کلید ۳ مربوط به تصاویر است.
۴۶. در اپلیکیشن Files، ابزاری برای ویرایش سادهی اطلاعات نیز وجود دارد. برای استفاده از این ابزار، تنها باید روی آیکون مدادمانند سمت راست بالای صفحهنمایش کلیک کنید یا فقط کلید E را بزنید.
۴۷. برای مدیریت بهتر فایلها در کرومبوک، از اپلیکیشن اندرویدی Solid Explorer میتوانید استفاده کنید. این اپلیکیشن که برای استفاده در سیستمعامل کروم بهینهسازی شده، از دو پنل تشکیل شده است و میتوان از آن برای کشاندن و رهاکردن سریع فایلها در بخشهای مختلف استفاده کرد. این پنلها محل ذخیرهسازی فایلهای سیستمعامل کروم، فضای اختصاصی برای ذخیرهسازی اپلیکیشنهای اندرویدی و مجموعهای گسترده از حسابهای کاربری سرویسهای اَبری را شامل میشود که امکان انتخاب از میان آنها نیز وجود دارد. از دیگر قایلیتهای این اپلیکیشن، امکان رمزگذاری فایلها و تبدیل آنها به فایلهایی با پسوند Zip و 7ZIP است. استفاده از Solid Explorer، تنها برای دو هفته رایگان است و پس از آن باید ۲ دلار پرداخت کنید.

استفاده راحتتر و بهینهتر از ویژگیهای امنیتی
۴۸. یکی از ویژگیهای جالب کرومبوک، امکان استفاده از گوشی اندرویدی بهعنوان کلید مجازی برای بازکردن قفل آن است. اگر گوشی اندرویدی دارید و در بخش Security & Location تنظیمات آن گزینهای با نام قفل هوشمند (Smart Lock) وجود دارد، از آن برای بازکردن قفل گوشی خود میتوانید استفاده کنید. با استفاده از قابلیت Smart Lock، گذرواژه را در گوشی خود میتوانید وارد کنید و پس از بازشدن قفل گوشی، قفل وسایل دیگری نیز بازمیشود که ازطریق بلوتوث به آن متصل شدهاند و در نزدیکی آن قرار دارند. برای فعالکردن این ویژگی و انجام تنظیمات مربوط به آن، باید به بخش Connected Devices در تنظیمات کرومبوک مراجعه کنید.
۴۹. چنانچه از کرومبوک تبدیلپذیر بهعنوان تبلت استفاده میکنید، قطعا نمیخواهید برای هربار بازکردن قفل، گذرواژهی طولانی را بهطور کامل با صفحهکلیدی بزرگ تایپ کنید؛ بهویژه وقتی در مکانی عمومی هستید و نمیخواهید فردی از رمزعبور شما مطلع شود. برای برطرفکردن این مشکل، باید در بخشی با عنوان Screen Lock and Sign-in در قسمت People، بهدنبال گزینهای برای ایجاد PIN باشید. پس از ایجاد PIN، بهراحتی میتوانید قفل دستگاه را بسیار سریع و بدون جلبتوجه مانند قفل گوشی بازکنید.

۵۰. چنانچه قصد دارید کرومبوک خود دراختیار فرد دیگری قرار دهید و نمیخواهید آن فرد به تمام اطلاعات آن دسترسی داشته باشد، از قابلیت حالت مهمان (Guest Mode) میتوانید استفاده کنید. با فعالشدن حالت مهمان، محیطی شبیه به محیط ناشناس گوگلکروم (Incognito Window) ایجاد میشود که کاربر در آن به هیچیک از اطلاعات شخصی کاربر اصلی یا اطلاعات مرتبطبا حسابهای کاربری او دسترسی ندارد و هیچ اطلاعاتی در این محیط ذخیره نمیشود.
۵۱. در حالت پیشفرض، ایجاد حساب کاربری و ورود به سیستم ازطریق صفحهی لاکاسکرین در کرومبوک کاملا راحت است؛ اما برخی از کارمندان نمیخواهند ورود کاربران دیگر به کرومبوک محل کارشان کاملا راحت باشد. برای غیرفعالکردن این ویژگی، باید در تنظیمات دستگاه به بخش Manage Other People مراجعه و گزینهی Restrict Sign-in to the Following Users را فعال کنید و از وجود حساب کاربری خود و سایر حسابهای کاربری در فهرست این بخش مطمئن شوید یا آنها را وارد کنید.
۵۲. وقتی دکمهی جستوجو و L را همزمان باهم بزنید، به صفحهی لاکاسکرین و بخش ورود به سیستم Sign-in بازمیگردید.
۵۳. چنانچه دکمههای Ctrl و Shift و Q را دوبار همزمان باهم بزنید، از کرومبوک کامل خارج میشوید و اپلیکیشنها و پنجرهها بسته میشوند.
استفاده بهتر از ابزار سیستم
۵۴. برای گرفتن اسکرینشات از صفحهنمایش کرومبوک، راههای زیادی وجود دارد که ۳ راه از آنها کاملا کاربردی هستند: ۱. درصورتیکه از صفحهکلید استفاده میکنید، برای گرفتن اسکرینشات کامل دکمههای Ctrl و Overview را باهم بزنید؛ ۲. چنانچه دستگاه درحالت تبلت قرار دارد، برای انجام این کار دکمههای پاور و کاهش صدا را باهم بزنید؛ ۳. درصورتیکه میخواهید فقط از بخشی از صفحهنمایش اسکرینشات بگیرید، دکمههای Ctrl و Shift و Overview را باهم بزنید و سپس، با استفاده از دستورالعملهای نمایش دادهشده روی نمایشگر، از قسمتهای مدنظر خود اسکرینشات بگیرید.
۵۵. در مواقعی که درحالتمرکز روی کار خاصی هستید و نمیخواهید اعلانها حواستان را پرت کند، از حالت مزاحمنشدن (Do Not Disturb) استفاده کنید. برای استفاده از این حالت که با فعالشدن آن هیچ اعلانی نمایش داده نمیشود، پنل اعلانها در سمت راست پایین صفحهنمایش را بازکنید و روی آیکونی کلیک کنید که شبیه به دایرهای با یک خط روی آن است و بالای کلمهی Notifications قرار دارد.
۵۶. چنانچه میخواهید فقط برای برخی از پنجرهها و اعلانهای باز، اعلان نمایش داده شود، روی گزینهی Notification در پنل اعلانها کلیک کنید و تیک عناوینی را بردارید که نمیخواهید اعلان برای آنها نمایش داده شود.

۵۷. اگر شبها زیاد از کرومبوک خود استفاده میکنید و نور زیاد صفحهنمایش چشمانتان را آزار میدهد، توصیه میکنیم از حالت نور شب (Night Light) استفاده کنید. با فعالشدن این حالت، دمای رنگهای صفحهنمایش کاهش مییابد که باعث میشود صفحهنمایش در نور کم کمتر چشمهای شما را اذیت کند. این ویژگی باهمین نام در برخی از گوشیهای اندرویدی مانند گوشیهای پیکسل گوگل نیز وجود دارد. برای فعالکردن حالت نور شب، به پنل تنظیمات سریع دستگاه باید مراجعه کنید. درضمن در بخش Displays تنظیمات، امکان سفارشیسازی ظاهر این حالت و فعالسازی خودکار آن براساس زمان وجود دارد.
۵۸. آیا شما هم موافقاید که محیط کار جذاب، خلاقیت را نیز تقویت میکند و استفاده از تصاویر پسزمینهی جالب نیز نقش مهمی در افزایش جذابیت ظاهر سیستم ایفا میکند؟ در سیستمعامل کروم، امکان استفاده از جدیدترین تصاویر پسزمینه با موضوعات مختلف همچون چشماندازهای شهری و مناظر طبیعی و تصاویر هنری و نیز تغییر و نمایش آنها بهصورت خودکار در فواصل زمانی مشخص وجود دارد. برای استفاده از این ویژگی جذاب، روی نقطهای از دسکتاپ راستکلیک یا آن را چند لحظه لمس کنید و گزینهی Set Wallpaper را انتخاب کنید.
۵۹. چنانچه دستگاه شما کُند است یا اپلیکیشنی عملکرد خوبی ندارد، دکمهی جستوجو و Esc را همزمان باهم بزنید تا تسکمنیجر سیستمعامل بازشود. در این بخش فضایی را مشاهده میکنید که هریک از اپلیکیشنها و نرمافزارها از حافظه رم و سیپییو اشغال کردهاند و درصورت لزوم، نرمافزاری را ببندید که بیشترین فضا را اشغال کرده است.
۶۰. درصورتیکه صفحهکلید کرومبوک شما به نور پسزمینه مجهز است، میتوانید با زدن دکمهی Alt و دکمههای افزایش یا کاهش نور صفحهنمایش که در ردیف کلیدهای F قرار دارند، نور پسزمینهی صفحهکلید را کم یا زیاد کنید.
۶۱. درصورتیکه دستگاه قلم دیجیتالی دارد، میتوانید در منوی مختص قلم دیجیتالی در سمت راست پایین صفحهنمایش درکنار پنلهای اعلانها و تنظیمات، با استفاده از تنظیمات سریع از تمام قابلیتهای آن بهرهمند شوید.
ارتباط بهتر با سایر دستگاههای مجهز به سیستمعامل متفاوت
۶۲. سرویس Chrome Remote Desktop روشی ساده و کارآمد برای برقراری ارتباط بین کرومبوک و سایر دستگاهها با سیستمعامل ویندوز، مک، لینوکس و حتی سیستمعامل کروم بدون نیاز به استفاده از نرمافزارهای گرانقیمت و پیچیده است.
۶۳. چنانچه قصد دارید کرومبوک خود را به نمایشگری بزرگتر مثل تلویزیونهای کرومکست در ادارهها، مراکز اجلاس یا منازل مسکونی متصل کنید، گزینهی کَست (Cast) را در پنل تنظیمات سریع سیستمعامل کروم پیدا کنید. با استفاده از این گزینه تمام ابزارهایی که قابلیت کست را دارند و به شبکهی بیسیم متصل هستند، بهصورت خودکار شناسایی میشوند و تنها با یک لمس، تمام محتوای صفحهنمایش دستگاه در صفحهنمایش بزرگتر میرور (آینه) و نمایش داده میشود.
۶۴. امکان اجرای برخی از اپلیکیشنهای لینوکس در کرومبوک نیز وجود دارد. شاید این ویژگی برای بسیاری از مردم چندان مهم و ضروری نباشد؛ اما میتواند ویژگی مثبتی برای سیستمعامل کروم باشد و زمینهی گسترش آن در آینده را فراهم کند.

۶۵. بهلطف پشتیبانی سیستمعامل کروم از گوگلپلی استور و اپلیکیشنهای اندرویدی، علاوهبر گوگلکروم امکان استفاده از سایر مرورگرها مانند فایرفاکس و اپرا و مرورگرهای دیگری مثل مرورگرهای دلفین (Dolphin) و پافین (Puffin) نیز وجود دارد. حتی میتوان از اپلیکیشن اندرویدی گوگلکروم کرومبوک استفاده کرد.
بانک مرکزی ساعاتی پیش، سندی را با عنوان الزامات و ضوابط فعالیت در حوزهی رمزارزها در کشور منتشر کرد. براساس اطلاعات ارائهشده، این سند بهمنظور انتظامبخشی به فعالیتهای در جریان و فراهمآوردن امکان برنامهریزی برای فعالان حوزهی رمزارزها آماده شده است. این پیشنویس با هدف کسب نظر کارشناسان و صاحبنظران منتشر شده است؛ بهطوریکه متخصصان این حوزه میتوانند در یک ماه آینده، دیدگاههایشان را دربارهی این پیشنویس ازطریق آدرس ایمیل cryptocurrency@cbi.ir منتشر کنند.
بانک مرکزی در این سند ۱۳ صفحهای، انواع رمزارزها و مفاهیم ارزهای دیجیتال را تعریف کرده است. براساس آنچه در این سند گفته شده، باتوجهبه گسترش استفاده از رمزارزها و تأثیر بالقوهی این پدیده بر سیاستهای پولی و ارزی کشور، لزوم تبیین سیاستهایی در این حوزه احساس شده است؛ چراکه بهاعتقاد بانک مرکزی، رمزارزها علاوهبر ایجاد فرصتها، تهدیدهایی نیز متوجه عموم مردم و سازمانهای استفادهکننده از آن میکنند. در این سند چهار تعریف کلی به شرح زیر بررسی شده است:
- رمزارز
- کیف پول رمزارزی
- صرافی رمزارزی
- استخراج
بانک مرکزی رمزارزها را در چهار دسته طبقهبندی کرده است: رمزارزهای جهانروا، رمزارز بانک مرکزی (ملی)، رمزارز منطقهای و رمزارز حاصل از عرصهی اولیهی سکه یا توکن. بانک مرکزی با اشاره به اینکه اختیار رمزارزهای جهانروا برعهدهی توسعهدهندگان آن است، دراینباره هیچ مسئولیت و نقشی نمیپذیرد. ازجمله رمزارزهای جهانروا براساس تعریف بانک مرکزی، به اغلب ارزهای دیجیتال ازقبیل بیتکوین و اتریوم است که به مرز جغرافیایی محدود نیست و توسعهدهندگان این رمزارزها آنها را کنترل میکنند. بانک مرکزی استفاده از رمزارزهای دیجیتال بهعنوان ابزار پرداخت در کشور را نیز ممنوع اعلام کرده است.
یکی از نکات مهم در این پیشنویس، بیمانعبودن توسعهی کیفِپول رمزارزها است. در پیشنویس مذکور، بهصورت گسترده به رمزارز ملی نیز پرداخته شده است. ضمنا بانک ملی به حوزهی استخراج نیز در این پیشنویس اشاره کرده است. براساس اطلاعات موجود در این پیشنویس، استخراج رمزارزها در کشور صنعت بهشمار میرود؛ ازاینرو قانونگذاری در این حوزه از حیطهی وظایف بانک مرکزی خارج است.
نسخهی کامل پیشنویس سیاستنامهی بانک مرکزی دربارهی رمزارزها را در وبسایت بانک مرکزی میتوانید مطالعه کنید.
.: Weblog Themes By Pichak :.
ورود کاربران
خوش آمدید! لطفا وارد حساب خود شوید