دیدن استفاده‌ی مردم از نسخه‌های قدیمی ویندوز به‌هیچ‌وجه اتفاق تعجب‌برانگیزی نیست (خصوصا در کشور خودمان)؛ برخی از کاربران چندان تمایلی به استفاده از ویژگی‌هایی که ویندوز ۱۰ در اختیارشان می‌گذارد ندارند و برخی دیگر به‌دلیل سیاست‌های محیط کاری‌شان، مجبورند از ویندوزهای قدیمی استفاده کنند.
با این اوصاف، امروزه دیدن سیستم‌هایی که دارای ویندوز ۷ هستند، اتفاقی کاملا معمول است، حال آنکه چنین موضوعی در برخی ادارات دولتی ایران برای ویندوز XP هم صدق می‌کند.
اما ساعاتی پیش خبر مهمی برای کاربران ویندوز ۷ منتشر شد، در واقع احتمالا آنها باید کم‌کم به فکر کوچ کردن از این سیستم‌عامل به ویندوز ۱۰ بیافتند. مایکروسافت اعلام کرده است که دقیقا یک سال دیگر، انتشار به‌روزرسانی‌های امنیتی را برای ویندوز ۷ متوقف و دیگر به‌صورت رایگان از این سیستم‌عامل پشتیبانی نخواهد کرد.
ویندوز ۷ یکی از بزرگترین موفقیت‌ها در تاریخ مایکروسافت به‌شمار می‌آید. کاربران ویندوز می‌دانند که آن زمان قانون نانوشته‌ای وجود داشت: اینکه پس از هر ویندوز خوب، باید شاهد یک ویندوز ناقص و بد باشیم (و برعکس). پس از انتشار سیستم‌عامل ویستا که به‌هیچ‌وجه با استقبال رو‌به‌رو نشد و کاربران زیادی از آن گله‌مند بودند، مایکروسافت دست به‌کار شد و با انتشار ویندوز ۷، اشتباهات پیشین خود را جبران کرد.
پس از ویندوز ۷، نوبت به ویندوز ۸ رسید و همان قانون نانوشته‌ی معروف، دوباره تکرار شد. گرچه ویندوز ۸ به بدی سیستم‌عاملی مثل ویستا نبود، اما در هر صورت نتوانست انتظارات را برآورده کند و بسیاری از کاربران را دلسرد کرد. با این‌حال ردموندی‌ها باری دیگر با انتشار ویندوز ۱۰، محبوبیت خود را بازیابی کردند. البته برخی از سیاست‌های اخیر مایکروسافت در قبال ویندوز (از جمله انتشار به‌روزرسانی‌های ناقص و تبلیغات یکپارچه‌شده با محیط سیستم‌عامل) باعث شد شمار درخورتوجهی از کاربران به نسخه‌های پیشین سیستم‌عامل مایکروسافت برگردند.
محبوبیت بالای ویندوز ۷ تا همین چند روز پیش هم ادامه داشت تا اینکه ردموندی‌ها نهایتا اعلام کردند تعداد کاربران ویندوز ۱۰، از کاربران ویندوز ۷ پیشی گرفته است. با این‌وجود، ویندوز ۷ هنوز روی تعداد بسیار زیادی از رایانه‌های شخصی استفاده می‌شود؛ در واقع طبق ادعای مؤسسه‌ی تحلیلی Net Applications، هم‌اکنون در حدود ۴۲.۸ درصد از رایانه‌های ویندوزی دارای سیستم‌عامل ویندوز ۷ هستند که رقم بسیار درخورتوجهی به‌شمار می‌آید.
مایکروسافت در تاریخ ۱۴ ژانویه‌ی ۲۰۲۰ (۲۴ دی ۱۳۹۸) انتشار به‌روزرسانی‌های امنیتی رایگان را برای این سیستم‌عامل متوقف خواهد کرد. پیش‌بینی می‌شود که ویندوز ۷ حتی در آن زمان نیز سهم زیادی از بازار رایانه‌های ویندوزی داشته باشد. با این‌حال شکی نداریم که هرچه به این تاریخ نزدیک‌تر بشویم، مایکروسافت با اتخاذ تصمیماتی، کاربران بیشتری را به نصب ویندوز ۱۰ ترغیب خواهد کرد.
فراموش نکنید که در تاریخ یادشده، تنها پشتیبانی رایگان از ویندوز ۷ متوقف خواهد شد. این یعنی بعد از روز ۲۴ دی‌ماه ۱۳۹۸، مایکروسافت همچنان به‌مدت سه سال دیگر، به انتشار به‌روزرسانی‌های امنیتی در ازای مبلغی مشخص ادامه خواهد داد. ظاهرا این مبلغ قرار است به‌صورت سالانه افزایش یابد.
قبل از اینکه کراس‌اور وارد دنیای خودرو شود و تمام معادلات فروش را به هم بریزد، تقاضا برای خرید سدان بسیار بیشتر از سایر محصولات بود. می‌توان با نگاهی کوتاه به نمودارهای فروش در سال‌های گذشته به این نکته پی برد؛ فولکس‌واگن سال گذشته در ایالات متحده ۴۱،۴۰۱ دستگاه سدان Passat تولید کرد، که در مقایسه با سال ۲۰۱۷ کاهش ۳۲ درصدی را نشان می‌دهد. درحالی‌که تقاضا در بخش سدان سایز متوسط کاهش یافته است، هنوز هم تعداد زیادی از افراد هستند که به‌جای کراس‌اور، تمایل دارند سدان داشته باشند.
فولکس‌واگن این بخش از بازار را با پاسات ۲۰۲۰ هدف قرار می‌دهد، که اگرچه خودروی جدیدی نیست و هنوز هم از پلتفرم قبلی استفاده می‌کند، اما با تغییرات زیادی در فناوری‌های ارائه‌شده تلاش دارد که خریداران را به خرید خودروهای سدان جذب کند. قرار است این نسخه در اروپا به‌زودی به‌صورت فیس‌لیفت معرفی شود، اما برای آمریکای شمالی با ظاهری تازه‌تر در جلوپنجره مشبک و سقف کم‌شیب عرضه خواهد شد. اما این تفاوت‌ها در مدل معمولی فولکس‌واگن پاسات نسبت به نسل قبل چندان زیاد نیست.
فولکس‌واگن تغییرات را با چراغ‌های جلو و عقب استاندارد LED همراه‌با استفاده از علامت «Passat» روی صندوق عقب آغاز کرده است. مدل ۲۰۲۰ پاسات روی رینگ‌های آلیاژی ۱۷ اینچی قرار می‌گیرد، اما خریداران می‌توانند مجموعه رینگ‌های ۱۸ و ۱۹ اینچی را برای بهبود ظاهر اسپرت سفارش دهند.
با ورود به داخل کابین، مشاهده می‌کنیم که فولکس‌واگن در مقایسه با مدل‌های قدیمی پاسات از قطعات و سیستم‌های باکیفیتی استفاده کرده است. صفحه‌نمایش لمسی سیستم اطلاعاتی و سرگرمی با پوشش شیشه‌ای و قابلیت پشتیبانی از اپل کارپلی، اندروید اتو و میرورلینک (MirrorLink) عرضه می‌شود. استفاده از مواد درجه یک و رنگ‌های جدید نیز در برنامه قرار دارد و مشتریان می‌توانند براساس نوع تریم انتخابی بین ۳ قالب مختلف انتخاب کنند. مدل پایه فولکس‌واگن پاسات با صندلی‌های پارچه‌ای عرضه می‌شوند، اما خریداران می‌توانند با پرداخت مبلغ بیشتر، پارچه‌‌ی چرم‌نما و Nappa را انتخاب کنند.
درحالی‌که پیشرانهی خورجینی ۶ سیلندر حذف شده است، فولکس‌واگن پاسات ۲۰۲۰ به‌طور انحصاری با پیشرانه ۲ لیتری چهار سیلندر TSI و قدرت ۱۷۴ اسب‌بخار عرضه می‌شود. البته خبر خوبی نیز وجود دارد و گشتاور از ۲۵۰ به ۲۸۰ نیوتن‌متر افزایش یافته که به‌لطف بهره‌گیری از مبدل گشتاورجدید و نرم‌افزار بهبود یافته است. البته مدل لیمیتد فولکس‌واگن پاسات ۲۰۲۰ با پیشرانهی مدل ۲۰۱۹ عرضه خواهد شد. توان خروجی نیز توسط جعبهدندهی اتوماتیک ۶ سرعته به محور جلو هدایت می‌شود.
همان‌طور که از یک سدان سایز متوسط انتظار می‌رود، فهرست تجهیزات پاسات ۲۰۲۰ بسیار گسترده است. این فهرست شامل صندلی‌های جلو و عقب گرم‌شونده، تهویه اتوماتیک دوگانه، استارت از راه دور، آینه‌های برقی تاشو و گرم‌شونده می‌شود. برف‌پاک‌کن اتوماتیک، چراغ‌های تطبیقی (با قابلیت چرخش)، صندلی برقی راننده همراه‌با سیستم صوتی Fender نیز برای مشتریان فراهم شده است.
فناوری‌های ایمنی بسیار جامع است و تمامی نسخه‌های فولکس‌واگن پاسات ۲۰۲۰ دارای اخطار برخورد از جلو، ترمز اضطراری خودکار با قابلیت شناسایی عابران پیاده هستند. همچنین سیستم نقطه کور و هشدار ترافیک عقب نیز حتی در مدل پایه وجود دارند و مشتریان می‌توانند با پرداخت هزینه‌ی اضافی سیستم‌های کنترل کروز انطباقی، رانندگی بین خطوط و پارک کمکی را انتخاب کنند.
پس از اولین نمایش در نمایشگاه خودرو دیترویت، فولکس‌واگن پاسات ۲۰۲۰ در کارخانه چاتانوگا در تنسی تولید خواهد شد و تابستان ۲۰۱۹ در چهار تیپ معمولی به فروش می‌رسد؛ به‌علاوه نسخه‌ی لیمیتد که در بالا ذکر شد نیز به‌طور ویژه و در مدت زمان محدود برای مشتریان در دسترس است.
معمولا سخت‌‌افزارهای قدیمی که دیگر قابل استفاده نیستند، یا در جعبهای انبار می‌شوند یا سر از زباله‌ها در می‌آورند و برای همیشه فراموش شده و از دست می‌روند.
تیم Direct3D مایکروسافت در اقدامی جالب، تمام کارتهای گرافیکی ۳۵ سال گذشته را به دیوار یکی از راهروهای شرکت نصب کردند و در اصل موزه‌ای متفاوت و جالب از کارتهای گرافیکی ایجاد کردند.
شاون هارگ‌ریوز از اعضای این تیم مایکروسافت در پست وبلاگی اعلام کرد:
«ممکن است شما نیز کارتهای گرافیکی بسیاری در طی سال‌های کاری خود تعویض کرده باشید، همان‌طور که در طول زمان، ما نیز چنین شرایطی داشتیم. شما با کارتهای گرافیکی قدیمی چه کار می‌کنید؟ یک راهکار آن است که آنها را در جعبهای در انبار دفتر یکی از آشنایان خود نگه‌داری کنید. ما نیز ابتدا همین روال را در پیش گرفته بودیم تا اینکه راهکار بهتری پیدا کردیم و تصمیم گرفتیم یکی از راهروهای شرکت را به موزه‌ی تاریخی GPU تبدیل کنیم.»
مقاله‌های مرتبط:
براساس اعلام شاون هارگ‌ریوز، ۴۰۲ کارت گرافیکی مختلف روی دیوار راهروی شرکت مایکروسافت به‌نمایش گذاشته شده است و تصویری از ۳۵ سال توسعه‌ی سخت‌افزاری را به‌نمایش می‌گذارد. در این مجموعه، شاهد روند تغییرات موفق شرکت، پیشرفت‌ها و توسعه‌های تأثیرگذار و همچنین بسیاری از کارتهای گرافیکی گمنام خواهید بود.
با نگاهی به دیوار تاریخی GPU مایکروسافت، در بین تمام کارتهای گرافیکی، یکی از قدیمی‌ترین آنها یعنی IBM1501486 XM که کارت گرافیکی رنگی ۸ بیتی ISA است؛ در سال ۱۹۸۳ توسعه یافت و بر دیوار موزه قابل رویت است. کارت گرافیک IBM پیش از زمان سیمپسون‌ها و دو سال بعد از روی پرده رفتن فیلم بازگشت به آینده (Back to the Future) توسعه یافته است.
در سال ۱۹۹۶ میلادی قبل از آنکه انویدیا، 3dfx را تصاحب کند، کارت گرافیک وودو معرفی شد که در بین کارتهای گرافیکی موزه دیده می‌شود. همچنین کارت گرافیک GeForce 256 مربوط‌به سال ۱۹۹۹ و کارت گرافیک PowerVR Kyro 1 سری ۳ مربوط‌به سال ۲۰۰۰، از بین کارتهای گرافیکی به‌نمایش گذاشته‌شده کاملا قابل‌تشخیص هستند و نسل‌های قبلی GPU را به‌خوبی نشان می‌دهند. متاسفانه، مایکروسافت تنها چند عکس از این موزه به‌اشتراک گذاشته است و تصاویر وضوح بالایی ندارند. البته تیم Direct3D به علاقه‌مندان اجازه‌ی بازدید از راهرو و موزه‌ی کارتهای گرافیکی را می‌دهد. درنتیجه علاقه‌مندان می‌توانند از نزدیک موزه را بازدید کنند.
فورد موستانگ از ۱۹۶۵ در خط تولید محبوب‌ترین برند خودروسازی امریکا قرار دارد. این خودرو با فروش بسیار خوب، ناجی تجاری فورد در سال‌های ابتدایی تولید بود و تا امروز، در ۶ نسل عرضه شده است. از سال ۲۰۱۵ که جدیدترین مدل موستانگ رونمایی شد؛ طرفداران خودروهای عضلانی به انتظار معرفی نسخه‌ی شلبی GT500 بودند و حالا پس از ۴ سال، این رویا رنگ واقعیت گرفته است. ساعاتی قبل در نمایشگاه خودروی دیترویت ۲۰۱۹، قدرتمندترین نسخه‌ی استاندارد ساخته‌شده از فورد موستانگ در تاریخ، رونمایی شد.
سریعترین موستانگ جاده‌ای با تولید نامحدود، از پیشرانهی ۸ سیلندر ۵.۲ لیتری مجهز به سوپرشارژ استفاده می‌کند. بنابر اعلام شرکت سازنده، شلبی GT500 مدل ۲۰۲۰، بیش از ۷۰۰ اسب بخار قدرت دارد و در زمانی حدود ۳ ثانیه، به سرعت ۱۰۰ کیلومتر بر ساعت می‌رسد. گشتاور دقیق این خودرو، هنوز اعلام نشده است اما فورد ادعا می‌کند شلبی GT500 در زمانی کمتر از ۱۱ ثانیه، مسافت ۴۰۰ متر را طی خواهد کرد. دیگر آمار فنی خودرو، شامل وزن خالص، نهایت سرعت و مصرف سوخت هم در آینده اعلام خواهند شد.
این مدل، مجهز به گیربکس اتوماتیک ۷ سرعته DCT با قابلیت تعویض دستی و سیستم دبل کلاچ است. بنابر ادعای مهندسان شلبی، سرعت تعویض دنده برای نسل جدید GT500 حدود ۱۰۰ میلی‌ثانیه خواهد بود تا در کلاس خود، بهترین عملکرد را داشته باشد. خریدار قوی‌ترین موستانگ دنیا، می‌تواند رینگ‌های آلیاژ کربن ۲۰ اینچ با تایرهای میشلن پایلوت اسپرت کاپ سفارش دهد که ۳۰۵ میلی‌متر پهنا دارند. کالیپرهای ترمز ساخت برمبو هم، ۴۲۰ میلی‌متر طول دارند و مجهز به ۶ پیستون هستند تا در مقایسه با شلبی GT350، حدود ۲۰ درصد بزرگتر باشند.
از نظر امکانات داخلی هم، جدیدترین محصول شلبی راضی‌کننده است. نمایشگر لمسی ۸ اینچ در وسط داشبورد قرار دارد و همراه با سیستم صوتی قدرتمند از برند بنگ اند الافسن (B&O) عرضه می‌شود. پشت فرمان هم، پنل تمام دیجیتال ۱۲ اینچ وجود دارد که به سلیقه‌ی راننده، اطلاعات مختلف ارائه می‌کند.
با توجه به توانایی‌های پیشرانه، فورد موستانگ شلبی GT500 مدل ۲۰۲۰، پایین‌تر از دوج چلنجر SRT هل‌کت و بالاتر از شورولت کامارو ZL1 قرار می‌گیرد. باید توجه داشت که نسخه‌های قدرتمندتری از چلنجر، مثل ردآی (Redeye) با پیشرانهی ۷۹۷ اسب بخار تولید می‌شوند و مسلما شلبی GT500، سریع‌تر از قدرتمندترین خودروی عضلانی دوج نخواهد بود.
بنابر تصمیم مدیران فورد در بهار امسال، این برند به تولید خودروهای سواری (شاسی کوتاه و استاندارد) در امریکا ادامه نخواهد داد تا تمرکز بیشتری بر عرضه‌ی کراس‌اورها و شاسی‌بلندها داشته باشد. تنها استثناء در این تصمیم بزرگ، فورد موستانگ است و حتی هاچبک محبوب فوکوس به دلیل مونتاژ در چین و تعرفه‌های ترامپ، به بازار امریکا نخواهد رسید.
قیمت نهایی فورد موستانگ شلبی GT500 اعلام نشده است؛ اما تحویل این خودرو از پاییز سال آینده شروع خواهد شد. با توجه به آستانه قیمت ۶۰ هزار دلار برای مدل پایه از دوج چلنجر SRT هل‌کت و ۶۵هزار دلار برای شورولت کامارو ZL1، می‌توان مطمئن بود شلبی GT500 استاندارد هم، کمتر از ۷۰ هزار دلار فروخته شود.
در خوش‌بینانه‌ترین حالت، طرفداران خودروساز ژاپنی سوبارو منتظر دستپخت جدید STI (بخش فنی بین‌المللی سوبارو، Subaru Tecnica International) در نمایشگاه دیترویت ۲۰۱۹ بودند. اما دپارتمان تیونینگ اختصاصی سوبارو، با نسخه‌ای جدید از نسل فعلی در آمریکا حضور پیدا کرد نه نسل جدید؛ مدل WRX STI S209، احتمالاً قدرتمندترین محصول سوبارو تا امروز خواهد بود.
اولین مدل از سری S سوبارو که به آمریکا راه پیدا کرده است، از همان پیشرانهی باکسر ۴ سیلندر ۲.۵ لیتری توربوشارژ استفاده می‌کند. هنوز مشخصات فنی به‌طور رسمی اعلام نشده، اما براساس گمانه‌زنی و شایعه‌های نمایشگاه، S209 حداقل با ۳۴۱ اسب‌بخار قدرت همراه است؛ بنابراین، نسخه جدید در مقایسه با STI استاندارد ۳۱ اسب‌بخار قدرت بیشتری در اختیار دارد. مقامات سوبارو اشاره کردند گشتاور S209 که در ۳۶۰۰ دور در دقیقه به حدکثر می‌رسد، تا ۱۰ درصد بیشتر شده است؛ مدل استاندارد STI در ۴۰۰۰ دور در دقیقه تمام ۳۹۳ نیوتن‌متر گشتاور پیشرانهی ۲.۵ لیتری را آزاد می‌کند.
مقاله‌ی مرتبط:
تغییرات این مدل به‌قدری بوده است که سوبارو، S209 را با کد STI در آمریکا عرضه خواهد کرد. توربوشارژ استاندارد با نمونه‌ی سفارشی برند افترمارکت خوش‌نام HKS ژاپن مجهز به توربین‌ها و کمپرسور بزرگتر درکنار فشار ۱۸ پوند بر اینچ مربع (psi) تعویض شده است (توربوشارژ مدل استاندارد در فشار ۱۶.۲ psi تنظیم شده است). پیستون‌ها و شاتون‌های تقویت‌شده، سیستم خنک‌کننده حرفه‌ای با تنظیم دستی پاشش آب به اینترکولر، پمپ سوخت بهتر، سرسیلندرهای پولیش‌شده و سیستم اگزوز سبک‌تر با ۱۷ درصد کاهش در مقاومت گازهای خروجی از دیگر تغییرات S209 در مقایسه با مدل استاندارد است. تیم مهندسی STI، تنها جعبهدندهی ۶ سرعته‌ی دستی بدون قابلیت تنظیم نسبت دنده‌ها در S209 پیشنهاد کرده است.
علاوه‌بر ارتقای قوای محرکه، بخش ظاهری این سدان متفاوت هم تغییر کرده است. با افزایش ۱۵ میلی‌متری فاصله‌ی عرضی چرخ‌ها و نصب گلگیرهای برجسته، پهنای بدنه در مقایسه با مدل استاندارد، ۴۳ میلی‌متر بیشتر شده است. در زیر این کیت بدنه‌ی جدید، دمپرهای سفارشی برند Bilstein، بوشینگ‌های تقویت‌شده،آنتی‌روبار بزرگتر عقب، ترمزهای برمبو با ۶ پیستون در جلو و ۲ پیستون در عقب، لنت‌های قدرتمند، اتصالات مستحکم‌تر و تایرهای تابستانی ۲۶۵ میلی‌متری Dunlop قرار دارند. تکمیل‌کننده‌ی این بخش، رینگ‌های طلایی زیبای BBS با اندازه ۱۹ اینچ است. فضای داخلی، با صندلی‌های ریکارو فرمان و جدید چندان دگرگون نشده است.
S209 سومین محصول سری S سوبارو STI است که این‌بار، برای اولین‌بار به آمریکا رسیده است. مدل‌های S201 و S208، پیش از این فقط در ژاپن عرضه شده‌اند. S209 با دو ترکیب رنگ، بدنه آبی/ رینگ‌های خاکستری و بدنه سفید کریستالی / رینگ‌های طلایی، فقط در ۲۰۰ دستگاه، اواخر سال ۲۰۱۹ عرضه خواهد شد. قیمت این مدل اعلام نشده است اما احتمالا، بیشتر از ۵۰ هزار دلار خواهد بود.
درکنار نسخه فیس‌لیفت Lexus RC F ۲۰۲۰، از نسخه‌ی محدود ترک ادیشن (Track Edition) نیز در نمایشگاه خودرو دیترویت ۲۰۱۹ رونمایی شد. لکسوس چند ماه پیش در نمایشگاه خودرو پاریس از فیس‌لیفت کوپه RC رونمایی کرد و حالا با نسخه مخصوص پیست جدید به دیترویت آمده است.
در نگاه اول بهبودهای مثبت در طراحی ظاهری این خودروی اسپرت وجود دارد. مهم‌تر از همه، موضوع وزن است که اغلب به‌عنوان پاشنه آشیل مدل فعلی لکسوس RC F به آن اشاره می‌شود. نسخه‌ی لکسوس RC F ترک ادیشن در مقایسه با مدل ۲۰۱۸، حدود ۸۰ کیلوگرم کاهش وزن دارد. درحالی‌که این خودرو هنوز در مقایسه با BMW M4 CS سنگین‌تر است، لکسوس هنوز هم عقیده دارد که باید از وزن آن کاسته شود تا بتواند مانند ستاره‌ای درخشان در پیست باشد.
برای کمک به کاهش وزن لکسوس RC F ترک ادیشن، خودروساز ژاپنی به‌خوبی از رژیم فیبر کربن استفاده کرده است. پنل‌های اصلی مانند سقف و کاپوت از فیبر کربن هستند و همچنین پارتیشن فیبر کربنی در پشت صندلی‌های جلو، جایگزین ردیف پشتی می‌شود. از جمله دیگر قطعات قابل‌توجه می‌توان به رینگ آلیاژی ۱۹ اینچی BBS با دیسک کربن سرامیکی Brembo اشاره کرد. این قطعات سبک‌تر، وزن ترک ادیشن RC F را حدود ۲۵ کیلوگرم نسبت به مدل فعلی کاهش می‌دهند.
لکسوس برای کمک به بهبود محصول جدید در پیست، علاوه‌بر کاهش وزن به تقویت پیشرانه هم توجه دارد؛ در نتیجه این پیشرانهی ۵ لیتری خورجینی ۸ سیلندر نیز با افزایش قدرت همراه شده است. این خودروی اسپرت که یکی از معدود خودروهای باقی‌مانده در بازار با پیشرانهی تنفس طبیعی است، ۵ اسب‌بخار قدرت و ۸ نیوتن‌متر گشتاور بیشتری تولید می‌کند تا قدرت به ۴۷۲ اسب‌بخار و گشتاور به ۵۳۵ نیوتن‌متر برسد.
قدرت خروجی پیشرانه هنوز هم به‌وسیله‌ی همان جعبهدندهی اتوماتیک هشت سرعته به چرخ‌های عقب تحویل داده می‌شود، اما تنظیمات نسبت دنده، تغییر کرده است.
اگرچه انتظار می‌رود که لکسوس RC F ترک ادیشن در تعداد بسیار محدودی تولید شود، اما این نشان‌دهنده‌ی مسیر هیجان‌انگیز RC F طی دو سال آینده خواهد بود. با قطعات بسیار سبک‌وزن و نزدیک به ۵۰۰ اسب‌بخار قدرت خروجی، این احتمال وجود دارد که محصول جدید لکسوس تهدید واقعی برای رقیبان در پیست مسابقه باشد.
اما لکسوس در نمایشگاه خودرو دیترویت از کوپه اسپرت به‌روزرسانی‌شده خود نیز همراه‌با تغییرات بصری رونمایی کرد. واضح‌ترین تغییر در جلوی خودرو اتفاق می‌افتد، جایی که در آن چراغ‌های روشنایی در روز و چراغ‌های اصلی LED ترکیب شده است تا ظاهر بسیار جذاب‌تری پیدا کند.
طراحان لکسوس همچنین زمان زیادی را برای طراحی جلوپنجره RC F مدل ۲۰۲۰ اختصاص داده‌اند. این بخش به‌گفته‌ی طراحان لکسوس باعث می‌شود تا علاوه‌بر بهبود ظاهر خودرو، جلوپنجره را نیز کوچک‌تر نشان دهد. در عقب نیز از چراغ‌های LED عریض‌تر استفاده می‌شود که طرح سایر مدل‌های RC را بار دیگر به تصویر می‌کشد.
همانند نسخه‌ی ترک ادیشن، زیر کاپوت از پیشرانهی ۵ لیتری خورجینی هشت سیلندر با ۴۷۲ اسب‌بخار قدرت و ۵۳۵ نیوتن‌متر گشتاور بهره می‌برد. سایر مشخصات مربوط‌به جعبه‌دنده و خط انتقال قدرت تا دیفرانسیل نیز شبیه نسخه‌ی مخصوص پیست طراحی شده است. ۲۰۲۰ RC F از سیستم کنترل شروع حرکت (لانچ کنترل) استفاده می‌کند؛ صفر تا ۹۶ کیلومتربرساعت را تنها در ۴.۲ ثانیه طی می‌کند که دو دهم ثانیه کمتر از نسل قبل است. هیچ اطلاعاتی درباره‌ی بیشینه سرعت موجود نیست، اما احتمالا مشابه سرعت ۲۷۰ کیلومتربرساعت مدل قدیمی است.
مقاله‌های مرتبط:
لکسوس برای کاهش کم‌فرمانی، بهبود چسبندگی و دوام تایر در شرایط رانندگی پیست با میشلن همکاری می‌کند تا لاستیک‌های سفارشی Pilot Sport 4S را به کار بگیرد. این تدابیر درکنار کاهش وزن جزئی ناشی از نصب قلاب‌های آلومینیومی کنترل زاویه toe و مهار تعلیق، به بهبود عملکرد در پیست می‌انجامد؛ کاهش وزن در جلو نیز ادامه دارد و با استفاده از منیفولد ورودی کوچک‌تر و کاهش اندازه‌ی کمپرسور سیستم تهویه مطبوع اجرایی می‌شود. لکسوس اشاره‌ی دقیقی به میزان کاهش وزن ناشی از این تغییرات نمی‌کند، اما به نظر می‌رسد که وزنی حدود ۱،۷۹۵ کیلوگرم داشته باشد.
لکسوس RC F مدل ۲۰۲۰ پس از رونمایی در نمایشگاه دیترویت، سه‌ماهه دوم ۲۰۱۹ به تولید می‌رسد و جزییات مربوط‌به قیمت‌گذاری آن در آینده اعلام خواهد شد.مدل RC F ۲۰۱۹ با قیمت ۶۴ هزار ۷۵۰ دلار به بازار عرضه شد؛ درحالی‌که برای نسخه‌ی ویژه‌ی آن با تیراژ محدود ۲۴۰ دستگاه، قیمتی معادل ۸۰ هزار و ۸۱۰ دلار از مشتریان دریافت می‌شود.
اگرچه که در برخورد با کلمه ماهواره اولین و شاید تنها چیزی که در ذهن متبادر می‌شود، فضا باشد، اما این سازه‌های استثنایی چنان تاثیری در جای جای زندگی انسان امروزی دارند که برشمردن آنها ممکن است بسیاری از افراد را متعجب کند.
به گزارش ایسنا، از پرتاب اولین ماهواره در سال ۱۹۵۷ تاکنون، فناوری فضایی به سرعت پیشرفت کرده و متحول شده است. امروزه تعداد روزافزونی از ماهواره‌ها در حال گردش به دور زمین هستند و وظایف متعدد و متفاوتی را دنبال می‌کنند. ماهواره‌ها مشاهدات جغرافیایی، ارتباطات، ناوبری و پیگیری برنامه‌های علمی را ممکن کرده‌اند.
در حالی که ما همیشه متوجه حضور و تاثیر آنها در زندگی‌مان نیستیم، نقش مهمی که این سیستم‌ها در زندگی روزمره ما ایفا می‌کنند غیرقابل انکار است.
ماهواره‌ها به طور قابل توجهی به رفاه حال ما کمک می‌کنند و ما را قادر می‌سازند تا به اهداف خود در راه‌های جدید و نوآورانه دست یابیم.
ماهواره‌ها هر روز و هر روز بدون وقفه نیازهای کاربران را در سراسر جهان برطرف می‌کنند. آنها از فضا اطلاعات و خدماتی را برای حمایت از ارتباطات جهانی، اقتصاد، امنیت و دفاع، مدیریت ایمنی و مدیریت شرایط بحران، محیط‌زیست و سلامت ارائه می‌دهند.
پتانسیل ماهواره‌ها با پیشرفت تکنولوژی بدون شک ادامه خواهد یافت. بازارهای جدید همراه با فرصت‌های جدیدی برای جابجایی مرزهای فناوری فضایی در حال ارائه هستند.
ارتباطات جهانی
ارتباطات مخابراتی مهم‌ترین و شناخته‌شده‌ترین خدمت ماهواره‌ها به بشر هستند. آنها باعث می‌شوند فعالیت‌های روزانه مانند استفاده از اینترنت، تلفن‌های همراه و تلویزیون امکانپذیر شود.
ضمن این که این خدمات را در دستگاه‌های قابل حمل امروزی نیز ارائه می‌دهند تا کاربران دیگر در هر کجای دنیا به آنها دسترسی داشته باشند.
این ماهواره‌ها همچنین اقتصادی‌ترین راه‌های ارتباط مردم با یکدیگر را حتی در جوامع دور افتاده فراهم می‌کنند و خدمات اساسی مانند آموزش از راه دور و رسانه را به ارمغان می‌آورند.
اقتصاد
ماهواره‌ها نه تنها ارتباطات تجاری مختلفی را عهده‌دار هستند، بلکه باعث می‌شوند تا گیرنده‌های GPS ما کار کنند و اطلاعات دقیقی را ارائه دهند که از شبکه‌های داده برای سیستم‌های مالی و بانکی پشتیبانی می‌کند. حتی ماشین‌های اتوماتیک نظیر دستگاه‌های خودپرداز نیز کاملا به ماهواره‌ها وابسته هستند.
فناوری‌های فضایی همچنین از امنیت و نظم حمل و نقل و خدمات پشتیبانی می‌کنند. آنها اطلاعات موقعیت‌یابی دقیق را ارائه می‌دهند و نظارت دقیق بر زیرساخت‌ها مانند پل‌ها و جاده‌ها را امکانپذیر می‌کنند و کمک می‌کنند تا وسایل نقلیه، قطارها، هواپیماها و کشتی‌ها به سلامت در مسیر خود حرکت کنند و به مقصد برسند.
ماهواره‌ها از دیدگاه منحصر به فرد خود در فضا به ما در نظارت، حفاظت و بهبود فعالیت‌های اقتصادی روزمره در زمین کمک می‌کنند.
اطلاعات موقعیت‌یابی ما را قادر می‌سازد تا رویکردهای جدیدی را برای فعالیت‌های سنتی مانند حمل و نقل و کشاورزی کشف کنیم و از ماهواره‌های مشاهده‌ای استفاده کنیم تا به منابع طبیعی ارزشمند، زیرساخت‌های حیاتی و برداشت‌های سالانه نگاهی بیندازیم.
داده‌های به دست آمده در فضا به ما کمک می‌کند تا تولید را در بخش‌های مختلف، از جمله صید ماهی، جنگل‌داری، صنایع معدنی و کشاورزی پیگیری و بهبود بخشیم.
امنیت و دفاع
بخش امنیتی و دفاعی کشورها از مهم‌ترین کاربران فناوری فضایی از زمان پرتاب اولین ماهواره تاکنون بوده‌اند. در حقیقت اصلا اولین ماموریت فضایی اغلب کشورها به همین منظور انجام شده است و همیشه توسعه قابلیت‌های فضایی برای عملیات‌های نظامی ضروری بوده است.
فناوری فضایی امکانات مهمی نظیر ارائه پشتیبانی لجستیکی از نیروهای نظامی، نظارت بر سرزمین‌ها و دریاها و ارسال و دریافت ارتباطات رمزگذاری شده را برای نیروهای نظامی فراهم می‌آورند.
همچنین با گسترش فعالیت‌های دریایی، نظارت و حفاظت از مرزهای آبی برای کشورهای ساحلی به طور فزاینده‌ای مهم شده است و ماهواره‌ها راه‌حل‌های منحصر به فردی برای این کار رائه می‌دهند. آنها اطلاعات مربوط به هواشناسی، نظارت بر شرایط دریا و تشخیص مکان و هویت کشتی‌ها را در دسترس قرار می‌دهند.
ماهواره‌ها به ما کمک می‌کنند تا مطمئن شویم که کشتی‌ها در آب‌های یخ‌زده ایمن و به موقع حرکت می‌کنند. آنها همچنین به تلاش‌های پلیس برای مدیریت ترافیک دریایی و جلوگیری از فعالیت‌های غیرقانونی در نزدیکی سواحل و در دریا کمک می‌کنند.
در ادامه بحث تامین امنیت می‌توان به سیارک‌ها، شهاب‌سنگ‌ها و اجرام فضایی جالب و غیرقابل پیش‌بینی که بعضی وقت‌ها به زمین نزدیک می‌شوند و می‌توانند حادثه‌ساز شوند، اشاره کرد. همه این اجرام توسط ماهواره‌ها قابل شناسایی و ردیابی هستند.
از طرفی زباله‌های فضایی برای ماهواره‌هایی که ما به آنها تا این اندازه وابسته هستیم، یک تهدید به‌شمار می‌آیند. جالب اینجاست که در این زمینه هم این خود ماهواره‌ها هستند که با شناسایی اشیاء فضایی و ارائه اطلاعات برای پیشگیری از برخورد، به شناسایی و محدود کردن خطرات کمک می‌کنند.
بادهای خورشیدی که از خورشید ناشی می‌شوند می‌توانند به واسطه آسیب رساندن به دستگاه‌های الکترونیکی و شبکه‌های برق بر روی زمین، تاثیر مهمی بر فعالیت‌های انسانی داشته باشند. ماهواره‌ها به ما کمک می‌کنند تا این بادها را مطالعه کنیم و هوای فضا را بهتر بشناسیم و بتوانیم حمله آنها را پیش‌بینی کنیم و به اثرات آن واکنش نشان دهیم.
مدیریت ایمنی و شرایط بحران
ماهواره‌ها با ارائه اطلاعات دقیق و به موقع و اتصال تیم‌های واکنش اضطراری نقش مهمی در حمایت از تیم‌های واکنش سریع و تیم‌های جستجو و نجات در شرایط اضطراری ایفا می‌کنند.
این تیم‌ها از سیستم‌های ناوبری جهت تعیین موقعیت و نظارت بر افراد یا شناسایی منبع یک تماس اضطراری استفاده می‌کنند. آنها همچنین می‌توانند از تصاویر ماهواره‌ای استفاده کنند تا بتوانند وضعیت یک منطقه را بهتر درک کنند.
تیم‌های جستجو و نجات هنگام وقوع بلایای طبیعی از ماهواره‌ها برای پیدا کردن و نجات افراد گرفتار استفاده می‌کنند. "سیستم بین‌المللی ماهواره‌ای برای جستجو و نجات"(Cospas-Sarsat) از شناسایی مکان‌های اضطراری پشتیبانی می‌کند و در سراسر جهان روزانه حدود پنج نفر توسط تیم‌های وابسته به این سیستم نجات می‌یابند.
بلایای طبیعی مانند زمین‌لرزه، سیل، آتش‌سوزی و نشت نفت می‌تواند ویرانگر باشد. ماهواره‌ها به برنامه‌ریزی و واکنش درست و عملیات موثر در این مواقع کمک شایانی می‌کنند.
تصاویر گرفته شده از فضا می‌تواند یک تصویر کلی از آسیب و مناطقی را نشان دهد که ممکن است به دلیل وقوع بلایای طبیعی صعب‌العبور شده باشد. ماهواره‌ها حتی زمانی که شبکه‌های ارتباطی زمینی از کار می‌افتند، اطمینان می‌دهند که تیم‌های نجات متصل هستند و با ایجاد تعامل در زمینه تدارکات و حمایت از فعالیت‌های پزشکی به کمک بشر می‌آیند.
محیط‌زیست
تغییرات اقلیمی یکی از بزرگترین تهدیدات عصر حاضر است. برخی از اثرات هشدار دهنده این تغییرات در قطب شمال دیده می‌شود، جایی که دمای بالا بر اکوسیستم‌های محلی و جوامع تاثیر گذاشته است.
با بهبود درک ما از فرآیندهای آب و هوایی و تاثیرات آنها، توانایی ما برای مدلسازی و پیش‌بینی این تغییرات بهبود خواهد یافت. ماهواره‌ها ابزار ارزشمندی برای مطالعه جنبه‌های مختلف زمین و جو آن نظیر منابع زمین، یخچال‌ها و پوشش‌های برفی، رطوبت خاک، فرآیندهای اقیانوسی، پردازش پیچیده ابرها و بارندگی، غلظت اوزن، آئروسل‌ها، مونوکسیدکربن و دیگر مولکول‌های قابل توجه در جو هستند.
داده‌های ماهواره‌ای به پژوهش‌های بین‌المللی و تلاش برای حل معضل جهانی تغییر اقلیم کمک می‌کنند.
اکوسیستم‌های زمین برای حیات ضروری هستند و به برخی از اساسی‌ترین نیازهای ما مانند هوای تمیز، آب و غذا کمک می‌کنند. ما با استفاده از ماهواره‌ها می‌توانیم تغییرات را نظارت و استفاده مسئولانه از زمین و منابع طبیعی برای حفاظت از اکوسیستم‌ها را با نظارت بر وضعیت و سلامتی جنگل‌ها و پارک‌های ملی، شرایط در حال تغییر زمین‌های کشاورزی، نقشه برداری از ویژگی‌های زمین‌شناسی و تعیین اثرات زیست‌محیطی استخراج‌های معدنی، شناسایی و مدیریت منابع مختلف آب از جمله آب‌های زیرزمینی و تشخیص تغییرات در طول زمان در مناطق ساحلی، تالاب‌ها و زیستگاه‌های حیات وحش ترویج نماییم.
ماهواره‌ها برای درک و حفاظت از تنوع زیستی نیز مفید هستند. تکنیک‌های سنجش از دور، داده‌های مهمی در مورد حیات وحش و زیستگاه‌ها را فراهم می‌کنند و از دستگاه‌های GPS می‌توان برای ردیابی گونه‌های مختلف استفاده کرد.
ماهواره‌ها به متخصصان کمک می‌کنند تا کیفیت هوا، آب و خاک را بررسی و مطالعه کنند. آنها برنامه‌های مختلفی را برای مدیریت آلاینده‌ها و کاهش زباله‌های سمی که برای محیط‌زیست و مردم مضر است، فراهم می‌کنند.
ماهواره‌ها می‌توانند برای تشخیص آلودگی آب و زمین استفاده شوند. آنها می‌توانند نشت نفت و مناطقی را که توسط فعالیت‌های معدنی آلوده شده‌اند، شناسایی کنند.
ماهواره‌ها همچنین می‌توانند آلودگی جو را محاسبه کنند. به عنوان مثال، ما از فضا قادر به جمع‌آوری اطلاعات در مورد توزیع جهانی مونوکسید کربن در جو زمین و تمیز دادن بین منابع آلودگی طبیعی و انسانی هستیم.
سلامت
اطلاعات ماهواره‌ای می‌تواند به متخصصان در پیش بینی افزایش شرایط پزشکی مرتبط با محیط‌زیست کمک کند. برای مثال، کاهش سطح اوزن با افزایش تابش اشعه ماوراء بنفش خورشید و موارد بیشتری از سرطان پوست مرتبط است. همین امر برای داده‌های مربوط به کیفیت آب و هوا نیز صادق است.
تله‌اپیدمیولوژی(Tele-epidemiology) یک زمینه علمی در حال ظهور است که با هدف استفاده از ماهواره‌ها برای مطالعه عوامل محیطی که نشان‌دهنده شیوع یا گسترش بیماری‌های عفونی در میان جوامع است، توسعه یافته است.
کارشناسان می‌توانند شرایط آب و هوایی و شرایط زیست‌محیطی را از فضا مشاهده کنند که نشان دهنده حضور بیماری در مکان‌های خاص است. در بعضی موارد، این باعث می‌شود که مقامات بهداشت محلی مطلع شوند تا اقدامات کنترلی را در منطقه خود اتخاذ کنند.
پیشرفت‌های تکنولوژی فضایی به توسعه سیستم‌های پیشرفته و برنامه‌های کاربردی منجر شده است که انقلابی در خدمات بهداشت عمومی، به ویژه برای کسانی که در نقاط دور افتاده زندگی می‌کنند، به وجود آورده است.
پرتاب ماهواره قطعاً یکی از پرچالش‌ترین و پرمخاطره‌ترین کارهایی است که بشر می‌تواند انجام دهد زیرا در این فرایند مرز باریکی بین موفقیت یا شکست پروژه وجود دارد و اگر پروژه شکست بخورد عواقب فاجعه‌باری خواهد داشت.
به گزارش ایسنا، خوشبختانه تازه‌ترین مورد از پرتاب‌های فضایی که طبق برنامه پیش نرفت به فاجعه ختم نشد و فضاپیمای "سایوز" پس از عدم پرتاب موفق برای سفر به ایستگاه فضایی بین‌المللی، موفق شد به طور ایمن روی زمین فرود آید و سقوط نکرد.
تاکنون موشک‌های بسیاری برای ارسال ماهواره به فضا پرتاب شده‌اند که پرتاب برخی از آنها با موفقیت و برخی دیگر به دلایل گوناگون با شکست مواجه شده است، در این گزارش قصد داریم ۷ موشک ماهواره‌بر که پرتاب آنها با شکست مواجه شده است را معرفی کنیم.
" ونگارد تی‌وی ۳ "(Vanguard TV۳)
۶۲ سال پیش موشک "ونگارد تی‌وی ۳ "(Vanguard TV۳) ایالات متحده آمریکا که با نام "Vanguard Test Vehicle Three" نیز شناخته می‌شود در ۶ دسامبر سال ۱۹۵۷ و در ساعت ۱۶:۴۴ به وقت ساعت هماهنگ جهانی از" پایگاه نیروی هوایی کیپ کاناورال" پرتاب شد. "Vanguard TV۳" نخستین تلاش ایالات متحده برای ارسال یک ماهواره به مدار اطراف زمین بود. موشک "Vanguard TV۳" حامل ماهواره "Vanguard ۱A" بود. "Vanguard ۱A" یک ماهواره کوچک بود که برای آزمایش قابلیت‌های پرتاب سه مرحله‌ای Vanguard و بررسی اثرات محیط بر روی یک ماهواره و سیستم‌های آن در مدار زمین طراحی شده بود. این موشک تنها چند ثانیه پس از پرتاب و در حالیکه فقط در حدود چهار فوت (۱.۲ متر) از زمین فاصله گرفته بود، سقوط کرد و پس از برخورد با مخازن سوخت به طور کامل منفجر شد و این انفجار سبب وارد شدن خسارت زیادی به سکوی پرتاب نیز شد. لازم به ذکر است ماهواره‌ای که این موشک حامل آن بود نیز به طور کامل خراب شد. علت دقیق این حادثه مشخص نیست، اما برخی بد عمل کردن سیستم سوخت رسانی را علت این حادثه می‌دانند.
"آپولو ۶ "(Apollo ۶)
"آپولو ۶ "(Apollo ۶) که در تاریخ ۴ آوریل سال ۱۹۶۸ توسط موشک "ساترن ۵ "(Saturn V) در ساعت ۱۲:۰۰ به وقت ساعت هماهنگ جهانی و از مرکز "پرتاب ۳۹ پایگاه فضایی کندی" پرتاب شد، دومین مأموریت نوع A برنامه آپولو ایالات متحده آمریکا و آخرین ماموریت آزمایشی بدون سرنشین از پروژه آپولو بود.
اهداف این پرواز آزمایشی، نشان دادن قابلیت پرواز مداری(trans-lunar injection) موشک "ساترن ۵ " با یک بار محاسبه شده تقریبا حدود ۸۰ درصد از کل فضاپیمای آپولو کامل و نمایش قابلیت سپر حرارتی ماژول فرماندهی (CM) برای مقاومت در برابر ورود مجدد به ماه بود.
آپولو۶ که آخرین ماموریت آزمایشی بدون سرنشین نیز بود از آنچه که "نوسانات پگو" (pogo oscillations) نامیده می‌شود رنج می‌برد و به همین دلیل نیز موفق به انجام ماموریت مدار برنامه‌ریزی شده از زمین نشد.
نوسان پگو یک ارتعاش خودجوش در موتورهای موشک‌های با سوخت مایع است که توسط بی‌ثباتی احتراق صورت می‌گیرد.
احتراق ناپایدار منجر به تغییرات در بخش نیروی رانشی موتور می‌شود که موجب تغییر شتاب در ساختار انعطاف‌پذیر خودرو می‌شود که به نوبه خود سبب تغییرات در فشار سوخت و سرعت جریان سوخت می‌شود. بنابراین، حتی اگر این موشک با موفقیت به فضا پرتاب شد اما دانشمندان با بررسی برخی مسائل دریافتند که این ماموریت که قسمتی از پروژه آپولوی ناسا برای آماده‌سازی فرود انسان بر سطح کره ماه بود برای حمل فضانوردان مناسب نیست. این ماموریت ۹ ساعت و ۵۷ دقیقه و ۲۰ ثانیه به طول انجامید و در ۴ آوریل سال ۱۹۶۸ و در ساعت ۲۱:۵۷:۲۱ به وقت ساعت هماهنگ جهانی نیز فرود آمد.
"فضاپیمای چلنجر "(Challenger space shuttle)
فضاپیما چلنجر ایالات متحده آمریکا در ۲۸ ژانویه سال ۱۹۸۶ پرتاب شد اما تنها یک دقیقه پس از پرتاب فضاپیما منفجر شد و یک واقعه تلخ را رقم زد. زمانی که شاتل فضایی چلنجر در(ماموریت اس‌تی‌اس-۵۱-ال) ۷۳ ثانیه بعد از پرواز خود منفجر و تبدیل به چند تکه شد، منجر به مرگ تمام هفت خدمه این شاتل شد. این فضاپیما در طول اقیانوس اطلس و در سواحل فلوریدای مرکزی دچار نقص فنی و انفجار شد. محفظه خدمه و بسیاری از قطعات دیگر فضاپیما پس از یک جستجوی طولانی و عملیات بازیابی از کف اقیانوس جمع‌آوری شد.
"کمسیون تحقیق ریاست جمهوری"، موسوم به "کمیسیون راجرز" (Rogers Commission Report)، علت حادثه را طرح نامناسب اتصال بخش‌های موشک سوخت جامد کمکی(Solid Rocket Booster) دانست. این اتصال شامل دو اورینگ لاستیکی بود. این اورینگ‌ها در موشک‌های دیگر بدون مشکل کار کرده بودند اما به دلیل هوای بسیار سرد روز پرتاب فضاپیما، این اورینگ‌ها قادر به آب‌بندی کامل اتصال نشده بودند و گازهای موشک سوخت جامد از این اتصال نشت کرده و باعث انفجار مخازن سوخت مایع نصب شده در کنار موشک شده بودند. مهندسانی از شرکت پیمانکار سازنده موشک در روز قبل از پرتاب موشک با ناسا تماس گرفته و به خطر نشت گاز از این اتصالات در صورت پرتاب فضاپیما در هوای سرد هشدار داده بودند، اما مدیران ناسا که به دلیل تاخیرات متعدد در پرتاب فضاپیما تحت فشار بودند این اخطارها را نادیده گرفته بودند.
"گرگوری جارویس"(Gregory Jarvis) ، "کریستا مک آلیف"(Christa McAuliffe) ، "رونالد مک نایر"(Ronald McNair)، "الیسون اونیزوکا"(Ellison Onizuka)، "جودیت رزنیک"(Judith Resnik) ، "مایکل جی اسمیت"(Michael J Smith) و "دیک اسکوبی"(Dick Scobee) افرادی بودند که در این حادثه جان خود را از دست دادند.
ماهواره هواشناسی" GOES-G"
ماهواره هواشناسی" GOES-G" تنها چهار ماه پس از انفجار مرگبار شاتل فضایی چلنجر و در تاریخ ۳ مه ۱۹۸۶ سوار بر موشک "دلتا ۳۹۱۴ D۱۷۸" و در ساعت ۲۲:۱۸ به وقت ساعت هماهنگ جهانی پرتاب شد.
این ماهواره توسط "اداره ملی اقیانوسی و جوی"(National Oceanic and Atmospheric Administration) ایالات متحده آمریکا اداره می‌شد. GOES-G برای حس کردن و نظارت بر شرایط هواشناسی از یک "مدار زمین‌ثابت" (Geostationary orbit) طراحی شده بود و هدفش جایگزینی"سامانه ماهواره عملیاتی زیست‌محیطی زمین‌ایستا"(GOES-۵) و ارائه پروفیل عمودی از درجه حرارت و رطوبت جو بود اما تنها ۷۱ ثانیه پس از پرتاب، اولین موتور اصلی موشک به دلیل مشکل الکتریکی خاموش شد و پرتاب با شکست مواجه شد.
مدار زمین‌ثابت(Geostationary orbit) یا مدار زمین‌ایستا(مدار زمین‌ایست، زمین‌مرجع، زمین‌ایست‌وَر) که بدان کمربند کلارک نیز گفته می‌شود یکی از مدارهای زمین‌آهنگ است. این مدار در ارتفاع ۳۵۷۸۶ کیلومتر بالاتر از سطح‌دریا و دقیقاً بر فراز خط استوای زمین قراردارد. سرعت دورانی لازم برای استقرار یک ماهواره در این مدار، با سرعت چرخش زمین به دور خود برابر بوده و در فضا در مکانی ثابت قرار دارند و همراه با دَوَران زمین به دور خود می‌گردند، بنابراین ماهواره‌هایی که در این مدار قرار دارند از نگاه فردی که روی زمین ایستاده است ثابت به نظر می‌رسند و همواره دارای سایه‌ای ثابت(معروف به «جای‌پا») بر زمین هستند. از این خصوصیتِ بارز مدار زمین‌ثابت، به منظور مخابره امواج‌رادیویی و تلویزیونی استفاده می‌کنند و تمام ماهواره‌های مخابراتی و تلویزیونی بر روی این مدار قرار می‌گیرند. به همین دلیل است که دیش‌های آنتن‌های گیرنده امواج از ماهواره‌ها، به صورت ثابت نصب شده و به موتور برای حرکت دادن مداوم نیاز ندارند.
ماهواره "GPS IIR-۱"
ماهواره "جی پی اس GPS IIR-۱" که با نام " GPS SVN-۴۲" نیز شناخته می‌شود ۱۷ ژانویه سال ۱۹۹۷ و سوار بر موشک دلتا ۲ در ساعت ۱۶:۲۸:۰۱ به وقت ساعت جهانی از پایگاه نیروی هوایی کیپ کاناورال توسط نیروی هوایی ایالات متحده آمریکا پرتاب شد.
دلتا ۲ یکی از موشک‌های پرکاربرد ناسا است اما در سال ۱۹۹۷ این موشک نتوانست پرتاب خوبی داشته باشد و تنها ۱۳ ثانیه پس از پرتاب با شکست مواجه شد. علت این حادثه اختلال درسیستم تقویت کننده موشک دلتا۲ اعلام شد.
فالکون ۹
موشک فالکون ۹ شرکت اسپیس ایکس در ۲۸ ژوئن سال ۲۰۱۵ پرتاب شد اما تنها ۳ دقیقه پس از پرتاب این شرکت خبر از شکست این موشک را داد.
مهندسان مرکز فضایی کندی علت این شکست را بررسی کردند و دریافتند که گسیختگی تانک اکسیژن مایع قسمت بالای موشک فالکون ۹ علت آن بوده است.
موشک MOMO-۲
موشک ژاپنی MOMO-۲ در ۳۰ ژوئن سال ۲۰۱۸ هنگام پرتاب در آتش سوخت. یک موشک ساخته شده توسط یک شرکت خصوصی ژاپنی به نام MOMO-۲ پس از اینکه موفق به پرتاب نشد، پس از کمی ارتفاع گرفتن سقوط کرد و در آتش سوخت. این پرتاب در جزیره تایکی واقع در شمال ژاپن انجام شد و پس از کمی ارتفاع گرفتن از سطح زمین، سقوط کرد و در اثر برخورد با زمین آتش گرفت.
موشک MOMO-۲ که توسط شرکت خصوصی Interstellar Technologies توسعه یافته بود، از شهر تایکی پرتاب شد و قرار بود به ارتفاع ۱۰۰ کیلومتری رفته و در فضا قرار بگیرد. فیلم‌های تلویزیونی نشان می‌دهد که این موشک لاغر با قد ۱۰ متری، تنها کمی از سکوی پرتاب خود فاصله می‌گیرد و سپس سقوط می‌کند و در اثر برخورد با زمین آتش می‌گیرد. این حادثه هیچ صدمه انسانی در بر نداشت.
"تاکاهیرو ایناگاوا"، رئیس شرکت سازنده می‌گوید که معتقد است موشک از ناحیه موتور اصلی خود دچار مشکل شده است.
وی به خاطر عدم موفقیت عذرخواهی کرد و گفت که تیم وی، بقایای موشک را برای تجزیه و تحلیل و شناسایی مشکل و بهبود موشک جمع‌آوری می‌کنند. این پرتاب ناموفق ، دومین پرتاب ناموفق این موشک بود و پرتاب قبلی در ماه ژوئیه سال گذشته انجام شد. این پروژه در سال ۲۰۰۵ توسط "تاکافومی هوری" کارآفرین پیشرو و بنیانگذار ارائه دهنده خدمات اینترنت آغاز شد و با همراهی روزنامه‌نگاران علمی و دیگر طرفداران فضا تلاش کرد یک موشک کوچک، سبک وزن و کم هزینه برای ارسال ماهواره‌های اطلاعاتی به فضا توسعه دهد.
وزیر ارتباطات و فناوری اطلاعات ساعاتی پیش در صفحه شخصی خود از قرار نگرفتن ماهواره «پیام» در مدار خبر داد.
به گزارش ایسنا، محمدجواد آذری جهرمی در صفحه رسمی اش در توئیتر نوشت: بامداد با وزرایICT دولت‌های هشتم تا دوازدهم به پایگاه فضایی امام خمینی(ره) رفتیم. ماهواره‌بر با طی دو مرحله موفق، در مرحله سوم به سرعت کافی نرسید و "پیام" در مدار آرام نگرفت.
جهرمی در ادامه نوشت: ماهواره "دوستی" در انتظار حضور در مدار است و با جوانان عزم کردیم مجدد بسازیم.
وزیر ارتباطات در توئیت دیگری در این خصوص نوشته است: دوست داشتم با خبر خوب همه را شاد کنم اما گاهی زندگی آن‌طور که انتظار داریم پیش نمی‌رود. ولی نباید کوتاه بیاییم و متوقف شویم. دقیقا در همین شرایط است که ما ایرانیان با بقیه ملت‌ها در روحیه و شجاعت متفاوتیم.
این بار هم با تلاش بیشتر به دنیا ثابت می‌کنیم که " دوستی" موفق می‌شود.
این خبر تکمیل می‌شود
اطلاعات گوشی پیکسل ۳ لایت XL در وبسایت گیک‌بنچ رؤیت شد. بر اساس این اطلاعات، گوشی یادشده به اسنپدراگون ۷۱۰ مجهز است. پیکسل ۳ لایت XL کمی از پیکسل ۳ لایت و چند گوشی هم‌رده‌ی دیگر مانند گلکسی A8s و نوکیا 8.1 که از اسنپدراگون ۶۷۰ بهره می‌برند، سریع‌تر است.
بر اساس بنچمارک گیک‌بنچ گوشی موردبحث علاوه‌بر پردازنده‌ی سریع‌تر به میزان رم بیشتری نیز مجهز شده است. اگر اطلاعات منتشرشده صحت داشته باشند، پیکسل ۳ لایت XL با ۶ گیگابایت رم بیشترین مقدار رم بین تمام گوشی‌های گوگل را به خود اختصاص داده است. پیکسل ۳ و پیکسل ۳ XL هر دو دارای ۴ گیگابایت رم هستند و اخبار منتشرشده در مورد پیکسل ۳ لایت نیز همین میزان رم را برای این گوشی تأیید می‌کنند.
هر دو تراشه‌ی اسنپدراگون ۷۱۰ و ۶۷۰ لیتوگرافی ۱۰ نانومتری دارند و از لحاظ سخت‌افزای شباهت زیادی دارند. هر دو تراشه از دو هسته‌ی A75 و ۶ هسته‌ی A55 بهره می‌برند که البته فرکانس هسته‌های A75 در اسنپدراگون ۷۱۰ به میزان ۰.۲ گیگاهرتز بیشتر از فرکانس ۲.۰ گیگاهرتزی هسته‌های A75 در اسنپدراگون ۶۷۰ است. این تفاوت اندک هرچند ممکن است به‌تنهایی تفاوت چندانی در عملکرد ایجاد نکند، اما وقتی در کنار دو گیگابایت رم بیشتر قرار گیرد می‌تواند عملکرد کلی دستگاه را بهبود ببخشد.
همان‌طور که در تصویر می‌بینید، نام گوشی در گیک‌بنچ Foxconn Pixel 3 XL درج شده است که مسلما نام نهایی این محصول نخواهد بود. شرکت تایوانی فاکسکان بزرگترین تولیدکننده‌ی قراردادی حوزه‌ی الکترونیک است که تولید پیکسل ۳ و پیکسل ۳ ایکس ال را نیز بر عهده دارد. همچنین بخش زیادی از آیفون‌های اپل نیز توسط این شرکت تولید می‌شوند.
اطلاعاتی که پیش‌تر در مورد پیکسل ۳ لایت XL منتشر شده بود، از نمایشگر ۶ اینچی این دستگاه با رزولوشن Full HD پلاس خبر می‌داد؛ اما درحالی‌که تصاویر پیکسل ۳ لایت چندین بار منتشر شده‌اند، تاکنون تصویری از نسخه‌ی بزرگتر انتشار نیافته است. همچنین در مورد زمان معرفی یا قیمت نسخه‌های لایت پیکسل ۳ هیچ اطلاعی در دست نیست.
.: Weblog Themes By Pichak :.
ورود کاربران
خوش آمدید! لطفا وارد حساب خود شوید