بر اساس نتایج یک مطالعه، برخی داروهایی که برای درمان رفلاکس اسیدی و سوزش معده استفاده می‌شوند، با خطر ابتلا به سرطان معده همراه هستند.

 

داروهای گروه مهارکننده‌های پمپ پروتون (PPIs) برای سرکوب تولید اسید معده استفاده می‌شوند و از معمول‌ترین داروهای مصرفی در جهان هستند؛ اما نتایج یک مطالعه نشان می‌دهد که استفاده‌ی طولانی‌مدت از این داروها می‌تواند خطر ابتلا به سرطان معده را تا ۲۵۰ درصد افزایش دهد.

این خطرات مرتبط با باکتری است که هلیکوباکتر پیلوری نامیده می‌شود. این باکتری که به‌طور طبیعی در دستگاه گوارش بیش از نیمی از جمعیت دنیا زندگی می‌کند، غالبا بی‌ضرر است اما در درصد کمی از افراد این وضعیت به‌سمت توسعه‌ی سرطان معده پیش می‌رود. پژوهش‌های قبلی نشان داده‌اند افرادی که مبتلا به عفونت پیشرونده‌ی هلیکوباکتر پیلوری هستند و از داروهای PPI برای درمان استفاده می‌کنند، داری احتمال بیشتری برای ابتلا به یک وضعیت پیش‌سرطانی در معده به نام گاستریت اتروفیک هستند. در حالی‌که مکانیسم این ارتباط هنوز مشخص نیست، پژوهشگران مدت‌ها بر این باور بوده‌اند که حذف عفونت قبل از مصرف PPIها، شاید از خطر ابتلا به سرطان کم کند. با این حال نتایج آخرین پژوهش نشان می‌دهد که شاید چنین چیزی درست نباشد. یان‌وانگ از دانشگاه کالج لندن می‌گوید:

مهارکننده‌های پمپ پروتون (PPIs) درمان مهمی برای عفونت هلیکوباکتر پیلوری به‌شمار می‌روند و دارای سوابق خوبی درمورد استفاده‌ی کوتاه‌مدت هستند، اگرچه از مصرف غیرضروری این داروها در بلندمدت باید پرهیز کرد.

وانگ و همکارانش یک پایگاه داده‌ی مربوط به سلامت ساکنان هنگ‌کنگ را مورد تجزیه‌و‌تحلیل قرار دادند و تعداد ۶۳۳۹۷ فرد بالغ تحت درمان گرفته برای عفونت هلیکوباکتر پیلوری با استفاده از ترکیب سه دارو (یک PPI و دو آنتی‌بیوتیک) را شناسایی کردند. تا ۷/۵ سال پس از ریشه‌کن شدن عفونت، این افراد همچنان مورد بررسی قرار گرفتند. طی این دوره، ۳۲۷۱ نفر همچنان مصرف PPI‌ها را برای متوسط سه سال ادامه داده بودند، در حالی‌که ۲۱۷۲۹ نفر دیگر از داروی دیگری به نام مهارکننده‌های H2 استفاده کرده بودند.

از ۶۳۳۹۷ فردی که درمان را با دریافت داروی سه‌گانه آغاز کرده بودند، ۱۵۳ فرد در نهایت درگیر سرطان معده شده بودند، اما احتمال ابتلای به سرطان در میان بیمارانی که از PPI‌ها استفاده کرده بودند، ۲/۴۴ برابر بیشتر بود در حالیکه افرادی که از مهارکننده‌های H2 استفاده کرده بودند، هیچ افزایش خطری را در این زمینه نشان ندادند.

نظر می‌رسد که استفاده‌ی طولانی‌مدت از PPIها با احتمال بیشتر توسعه‌ی سرطان همراه باشد. احتمال ابتلای به سرطان در نتیجه‌ی مصرف روزانه‌ی PPI‌ها ۴/۵۵ برابر بیشتر از خطر پایه بود و وقتی دارو برای بیش از سه سال مورد استفاده قرار می‌گرفت، این احتمال ۸ برابر می‌شد.

داروهای PPI

البته پژوهشگران خاطر نشان می‌کنند که این مطالعه تنها یک مطالعه‌ی مشاهده‌ای بوده است، بنابراین ما نمی‌توانیم بر اساس این داده‌ها به این نتیجه برسیم که PPIها علت این روند بوده‌اند. با این حال این یافته‌ها هشداری است که نشان می‌دهد چیزی بیش از آن‌چه که قبلا پژوهشگران تصور می‌کردند، در جریان است. ریچارد فیررو از موسسه‌ی پژوهش‌های پزشکی هادسون در استرالیا که در این مطالعه مشارکتی نداشته است، می‌گوید:

جالب این جاست که نویسندگان چنین ارتباطی را بین خطر سرطان معده و استفاده‌ی طولانی‌مدت از دیگر داروهای سرکوبگر مشاهده نکرده‌اند که نشان می‌دهد سرکوب اسید تنها عامل موثر نیست. این پژوهش دارای نتایج بالینی مهمی است زیرا PPI‌ها که درمیان ۱۰ داروی عمومی پرفروش در آمریکا هستند، برای درمان سوزش معده به‌طور مکرر تجویز می‌شوند.

این نتایج پژوهش‌های بیشتری را روی اثرات بلندمدت PPIها می‌طلبد تا متوجه شویم که چرا این ارتباط به این صورت خود را نشان می‌دهد اما در همین حین این نتایج شواهد بیشتری را در مورد معایب استفاده‌ی طولانی‌مدت از این داروها فراهم می‌کند. استفان ایوانز می‌گوید :

بسیاری از مطالعات مشاهده‌ای اثرات نامطلوب مرتبط با PPIها را نشان داده‌اند.

مجموعه‌ی این شواهد نشان می‌دهند افرادی که داروهای PPI را استفاده می‌کنند و به‌ویژه آن‌هایی که در طولانی‌مدت از این داروها استفاده می‌کنند، نسبت‌به دیگران بیمارتر هستند.



تاريخ : پنج‌شنبه 06 دی 1397 | 09:42 | نویسنده : elme1404 | ارسال نظر(0)

اخیرا یک سونامی مرگ‌بار در اندونزی اتفاق افتاده که علت آن زلزله نبوده است.

 

سونامی که در اواخر روز شنبه (۲۲ دسامبر) موجب مرگ صدها تن از مردم جاوه و سوماترا شد، هشدار مهمی است درمورد اینکه چنین امواج مخربی همیشه توسط زمین‌لرزه ایجاد نمی‌شوند. این فاجعه که بدون هیچ هشداری اتفاق افتاد و جان حداقل ۲۲۲ فرد را گرفت و موجب مجروح شدن بیش از ۸۰۰ نفر دیگر شد، به‌نظر می‌رسد که در اثر فعالیت آتشفشانی اتفاق افتاده باشد. مقامات اندونزی گفتند قبل از وقوع سونامی هیچ زمین‌لرزه‌ای ثبت نشده بود اما فورانی در جزیره‌ی آتشفشانی آناک کراکاتوآ در حدود نیم ساعت قبلش اتفاق افتاده بود که یکی از چند مورد فورانی بود که در هفته‌های اخیر اتفاق افتاده بود. کارشناسان بر این باورند که یک فوران آتفشانی در آن حوالی موجب ایجاد زمین‌لغزه‌ای در زیر آب شده و دیواره‌ای از آب را به سمت سواحل روانه کرده است. رحمت تریونو رئیس بخش زمین‌لرزه و سونامی در سازمان هوا اقلیم و ژئوفیزیک اندونزی خطاب به نیویورک تایمز گفت:

هیچ هشداری در مورد سونامی وجود نداشت؛ هیچ زمین‌لرزه‌ای دیده نشد.

این سونامی در ساعت ۹:۳۰ شب، هنگامی که بسیاری از ساکنین و توریست‌ها نزدیک سواحل جزایر جاوه و سوماترا در دو  طرف تنگه‌ی سوندا در حال استراحت بودند، به‌وقوع پیوست. تنگه‌ی سوندا باریکه‌ی آبی است که اقیانوس هند را به دریای جاوه متصل می‌کند. آناک کراکاتوآ مهم‌ترین عامل فوران‌های مخرب آتشفشانی در میان این تنگه قرار دارد. قبل از این، در ماه دسامبر این آتشفشان فعال ابرهای خاکستر را به سمت اتمسفر پرتاب کرده بود اما در روز شنبه بدون هیچ هشداری در زمین‌ ی خطری که در راه بود، صدها فرد را در معرض سونامی قرار داد.

آتشفشان تنگه سوندا

این دومین سونامی بزرگی است که طی چند ماه گذشته در اندونزی رخ داده است. در اواخر ماه سپتامبر یک زمین‌لرزه‌ی ۷/۵ریشتری موجب بروز سونامی عظیمی شد که با برخورد به شهر پالو موجب کشته شدن حدود دو هزار فرد شد. زمین‌لرزه‌ای که در اقیانوس رخ می‌دهد و پوسته‌ی زمین را به سمت بالا یا پایین حرکت می‌دهد، می‌تواند موجب ایجاد سونامی نظیر آن چه در پالو اتفاق افتاد شود. این لرزه‌ها اغلب به مردم و سیستم‌های هشداردهنده آگاهی می‌دهد که از نزدیک شدن به آب خودداری کند و از سواحل دور بمانند اما درمورد اخیر زمین به‌اندازی کافی حرکت نکرد که این هشدارها بوجود آید.

سونامی هنگامی ایجاد می‌شود که حجم عظیمی از آب اقیانوس، خلیج یا حتی یک دریاچه به‌سرعت جابه‌جا شود. در یک زمین‌لرزه این جابه‌جایی می‌تواند در اثر جابه‌جایی زمین در نتیجه‌ی شکست یک گسل ایجاد شود. این مکانیسمی بود که طی آن یک زمین‌لرزه‌ی ۹/۱ ریشتری در دسامبر سال ۲۰۰۴، در سواحل شمالی اندونزی موجب ایجاد امواجی شد که به کشته شده ۲۲۵ هزار نفر انجامید.

یک سونامی همچنین می‌تواند توسط عوامل دیگری نظیر حرکت مقادیر زیادی از آب در نتیجه‌ی طوفان‌ها یا زمین‌لغزه‌های زیر آب بوجود آید و پژوهشگران تصور می‌کنند که این محتمل‌ترین توضیح برای آنچه در تنگه‌ی سوندا افتاده است، می‌باشد. هرچیزی که موجب جابه‌جایی سریع آب شود می‌تواند یک سونامی ایجاد کند؛ زمین بلرزد یا نلرزد. این واقعیت که هیچ زمین‌لرزه‌ی بزرگی در آن منطقه وجود نداشت به این معناست که هر چیزی که باعث سونامی نزدیک کراکاتوآ شد، بیشتر انرژی خود را در آب رها کرده بود.

یکی از مکانیسم‌های ممکن ریزش یک فضای ماگمایی زیر آتشفشان است درنتیجه‌ی خالی شدن آن طی فوران. سونامی مرتبط با آتشفشان رویدادی غیر معمول نیست. یک فوران در سال ۱۷۹۲ موجب ایجاد امواجی شد که دارای بیش از صد متر ارتفاع بودند. وقوع زمین‌لغزه‌ طی فوران سال ۱۹۸۰ در کوه سنت هلن در واشنگتن موجب ایجاد امواج بزرگی در رودخانه‌ی نزدیک شد.

شاید معروف‌ترین فاجعه‌ی آتشفشانی، فوران سال ۱۸۸۳ کراکاتوآ بود که موجب آغاز یک سونامی شد که مرگ هزاران فرد را به‌دنبال داشت. زمین‌لغزه‌هایی که در آب اتفاق می‌افتند گاهی ممکن است موجب ایجاد امواج عظیمی شوند. بزرگ‌ترین امواج ثبت شده تاکنون ناشی از زمین‌لغزه‌ای در جنوب شرقی آلاسکا در سال ۱۹۵۸ بوده است. این زمین‌لغزه پس از یک زمین‌لرزه اتفاق افتاد و امواجی تولید کرد که گیاهان دامنه‌ی کوه را به سمت دیگر خلیج بردند. پژوهشگران ارتفاع امواج ایجاد شده را بیش از پانصد متر برآورد کردند.

 

سونامی

صدها ساختمان در شهر کاریتای اندونزی پس از اینکه این منطقه دچار سونامی شد، دچار آسیب یا تخریب شدند

جکی کاپلان آورباخ متخصص ژئوفیزیک دانشگاه واشنگتن غربی گفت:

این رویداد باید حاصل یک زمین‌لغزه‌ی زیر آب بوده باشد. یک زمین‌لغزه‌ی زیر سطح آب که قادر به ایجاد یک سونامی است می‌تواند موجب مقداری تکان خوردن شود ولی احتمالا نه به‌اندازه‌ای که مردم حوالی آن را بتوانند احساس کنند.

لرزه‌نگارها می‌توانند لرزش‌هایی که مردم نمی‌توانند آن‌ها را احساس کنند، اندازه‌گیری کنند و پژوهشگران با بررسی این داده‌ها متوجه خواهند شد که دقیقا چه‌چیزی اتفاق افتاده است.

جکی کاپلان آورباخ گفت:

من نمی‌دانم که چند لرزه‌نگار در این منطقه وجود دارند، بنابراین دشوار است که بگوییم چه چیزهایی توسط لرزه‌نگارهای محلی ثبت شده یا ثبت نشده است. در دراز مدت این اطلاعات به ما کمک خواهند کرد متوجه شویم چه اتفاقی افتاده است.

سونامی

در حال حاضر زمین‌شناسان و متخصصان ژئوفیزیک در حال بررسی داده‌های موجود هستند. تصاویر ماهواره‌ای از آتشفشان که طی چند روز اخیر گرفته شده است، نشان می‌دهد که بخش بزرگی از کناره‌ی آتشفشان ناپدید شده است و این موضوع را تقویت می‌کند که یک زمین‌لغزه‌ی بزرگ ممکن است موجب بروز این سونامی شده باشد. بی‌بی‌سی گزارش می‌کند که آناک کراکاتوآ همچنان در حال فوران است و مردم نگران وقوع یک سونامی دیگر هستند.

زمین‌لغزه‌های زیرآبی نسبت به سونامی‌های بزرگی که در نتیجه‌ی وقوع زمین‌لرزه اتفاق می‌افتند، رواج کمتری دارند اما اتفاق می‌افتند. در سال ۱۹۹۸ یک زمین لغزه‌ی زیرآبی نزدیک پاپوآ گینه‌ی نو موجب ایجاد یک سونامی شد که بیش از ۲۲۰۰ فرد را به کام مرگ فرستاد. هشت‌هزار سال پیش یک زمین لغزه‌ی زیر‌آبی عظیم در منطقه‌ای که امروزه بریتانیا نامیده‌می‌شود، اتفاق افتاد و امواجی عظیمی از آب ایجاد کرد. معمولا سونامی‌های ناشی از زمین‌لغزه‌ها کوچک‌تر هستند اما با این حال می‌توانند به‌شدت مخرب باشند.

کاپلان آورباخ می‌گوید:

این رویدادها بیشتر کوچک و محلی هستند و معمولا نظیر سونامی‌های ناشی از زمین‌لرزه از اقیانوس‌ها عبور نمی‌کنند. این مساله تاحدودی دشوار است که تعیین کنیم این‌ها چقدر اتفاق می‌افتند زیرا تشخیص زمین‌لغزه ممکن است دشوار باشد.

یافتن شواهدی از این دست از رویدادها برای دانشمندان مهم است زیرا می‌تواند به آن‌ها ایده‌هایی درمورد آغاز این رویدادها بدهد، با این‌حال هنوز راه درازی تا توسعه‌ی یک سیستم هشدار در این زمینه پیش‌رو است.

کاپلان آورباخ می‌گوید:

متاسفانه پیش‌بینی این رویداد‌ها دشوار و هشدار آن یک چالش است. اغلب زمین‌لغزه‌ها بدون هیچ هشداری به‌وقوع می‌پیوندند و حتی اگرشما بدانید یک لغزشی وجود دارد، این امر بسیار دشوار است که تعیین کنید این لغزش می‌تواند موجب بروز سونامی شود یا خیر. در واقع یک سونامی در مجاورت زمین ممکن است بدون زمانی برای هشدار سریعا پس از لغزش اتفاق افتد.



تاريخ : پنج‌شنبه 06 دی 1397 | 08:31 | نویسنده : elme1404 | ارسال نظر(0)

 

فضا

پایگاه خبری اسپیس به مناسبت جشن کریسمس تصاویر با شکوه فضایی چند سال اخیر را منتشر کرده است.

به گزارش ایسنا و به نقل از اسپیس، طی سالیان اخیر هرگاه به سال نو میلادی نزدیک می‌شویم پایگاه‌های خبری فضایی تصاویر باشکوهی از جهان هستی را منتشر می‌کنند گویی که در آسمان‌ها نیز جشن به پا شده است.

در ادامه به معرفی و نمایش ۱۰ تصویر برتر فضایی چند سال اخیر می‌پردازیم.

1. سحابی گسیلشی "ان‌جی‌سی ۶۳۵۷"

ستاره شناسان این تصویر باشکوه و رنگارنگ از سحابی "ان‌جی‌سی ۶۳۵۷ "(NGC ۶۳۵۷) را منتشر کرده و آن را "زمستان سرزمین عجایب"(winter wonderland) نامیدند.

وجود رنگ‌های آبی روشن و سرخ مایل به قرمز ستاره‌هایی که در اطراف ابرهای کیهانی پراکنده‌اند، این سحابی درخشان را جذاب کرده است. ان‌جی‌سی ۶۳۵۷ یک سحابی گسیلشی در نزدیکی سحابی "ان‌جی‌سی ۶۳۳۴" در صورت فلکی کژدم قرار دارد، به این سحابی، سحابی جنگ و صلح هم گفته می‌شود. بخش غربی این سحابی مشابه یک اسکلت است. هسته این سحابی"پیسمیس ۲۴-۱"(Pismis ۲۴-۱) نام دارد.

سحابی گسیلشی، ابری است از ماده که در آن ستارگانی بسیار درخشان و سوزان جای دارند، نور این ستارگان در طیف فرابنفش باعث برانگیختگی اتم‌های گاز شده و در نتیجه نور نسبتاً فراوانی از سحابی گسیل می‌شود.

در سحابی‌های گسیلشی اتم‌ها توسط تابش فرابنفش ناشی از ستاره یا ستارگان داغ یونیده شده و به‌ دنبال این در نور مرئی تابش دوباره داشته و دیده می‌شوند.

2. سحابی گسیلشی "ان‌جی‌سی ۲۴۸"

در این تصویر دو سحابی زیبا که هر دوی آنها سحابی گسیلشی "NGC ۲۴۸" نام دارند، توسط "تلسکوپ فضایی هابل"(Hubble Space Telescope) ناسا در ۲۰ دسامبر سال ۲۰۱۶ ثبت شدند. البته گفتنی است اطلاعات مربوط به ثبت تصویر توسط تلسکوپ هابل در سال ۲۰۱۵ ثبت شده است.

NGC ۲۴۸ سحابی گسیلشی در صورت فلکی توکان است. این سحابی در سال ۱۸۳۴ توسط ستاره شناس "جان ویلیام هرشل" کشف شد.

تلسکوپ فضایی هابل(Hubble Space Telescope) به اختصار HST تلسکوپی است که در سال ۱۹۹۰ توسط شاتل دیسکاوری در مدار گردش قرار گرفت. نام این تلسکوپ از نام کیهانشناسی به نام ادوین هابل گرفته شد. اگرچه هابل اولین تلسکوپ فضایی نبود ولی یکی از بزرگترین و پرکاربردترین‌ها به‌ شمار می‌آید. HST یک برنامه مشترک بین ناسا و سازمان فضایی اروپا می‌باشد.

3. سحابی گسیلشی "Sh ۲-۱۰۶"

این تصویر "تلسکوپ فضایی هابل" سحابی شگفت انگیز  "Sh ۲-۱۰۶" یا "S۱۰۶ " را نشان می‌دهد. این یک سحابی گسیلشی ستاره‌زا است و در صورت فلکی ماکیان قرار دارد. این تصویر در تاریخ ۱۵ دسامبر سال ۲۰۱۱ منتشر شد.

 ستاره‌زایی یا زایش ستارگان فرایند دگرگونی گازها و غبارهای کهکشانی به توپ‌های پلاسما و در نهایت شکل‌گیری ستاره‌ها است. این دانش که از شاخه‌های ستاره‌شناسی است، به بررسی محیط‌های میان‌ستاره‌ای و گازهای کهکشانی عظیم در "مناطق هیدروژنی اچ دو"(H II region) به عنوان بسترهای شکل‌گیری ستاره‌ها و نیز به بررسی ستاره‌های جوان و زایش سیاره‌ها به عنوان محصولات جانبی زایش ستاره‌ها می‌پردازد. دانش زایش ستاره‌ها در کنار بررسی شیوه شکل‌گیری ستاره‌های تکی با بررسی ستاره‌های دوگانه و تابع جرم اولیه سر و کار دارد.

4. سحابی "برنارد ۳"

این تصویر که توسط "کاوشگر نقشه‌بردار فروسرخ میدان وسیع"(WISE) ناسا گرفته شده، سحابی ستاره زا "برنارد ۳"(Barnard ۳) مانند یک درخت کریسمس به نظر می‌رسد. ستاره‌های تازه متولد شده در سراسر منطقه و در حاله‌ای از غبار قرار دارند. ستارگان درخشان و زیبا این سحابی هم در مقابل و هم در پشت این سحابی قرار دارند.

کاوشگر نقشه‌بردار فروسرخ میدان وسیع یا(دبلیوآی‌اس‌ای WISE) یک تلسکوپ فضایی فروسرخ اخترشناسی ناسا است که در دسامبر ۲۰۰۹ به فضا فرستاده شد. از آنجایی که تابش فروسرخ از تمامی اجسام منتشر می‌شود، تلسکوپ‌های فروسرخ را به کمک دستگاه‌های سردکننده در دمای بسیار پایین و نزدیک به صفر مطق نگهداری می‌کنند.

5. تپ اختر "SXP ۱۰۶۲"

در این تصویر جذاب که اخیرا توسط ترکیب داده‌های دو "تلسکوپ پرتو ایکس چاندرا"(Chandra X-ray Observatory) ناسا  و "رصدخانه فضایی پرتو ایکس ایکس ام ام نیوتون" آژانس فضایی اروپا به وجود آمده، یک تپ اختر جوان به نام "SXP ۱۰۶۲" که در کهکشان کوتوله ابر ماژلانی کوچک قرار دارد، قابل مشاهده است. تپ اختر "SXP ۱۰۶۲" در سمت راست این تصویر و ابرهای گازی و گرد و غبار این منطقه در سمت چپ تصویر قابل مشاهده هستند. ستاره شناسان با ترکیب داده‌های این دو تلسکوپ موفق به ایجاد این تصویر بی‌نظیر شدند.

تَپ‌اخترها(Pulsar) ستاره‌های نوترونی چرخانی هستند که با سرعت بسیار زیادی دوران می‌کنند و پالس‌های مداومی از انرژی تابشی به همراه خطوط میدان مغناطیسی قوی را از خود منتشر می‌کنند. برخی از تپ‌اخترها نیز پرتوهای ایکس تابش می‌کنند. ستاره‌های نوترونی در حقیقت بقایای هستهٔ ستارهٔ منفجر شده‌ای هستند که حجم کوچک و چگالی بسیار بالایی دارند. برای نمونه تپ‌اختری به قطر ۲۰ کیلومتر ۱٫۵ برابر جرم خورشید را در خود جای داده‌ است. تپ‌اخترها هنگام تولد دمایی در حدود چند میلیون درجه سلسیوس دارند و بلافاصله شروع به سرد شدن می‌کنند. نحوه و سرعت سرد شدن نیز به مواد تشکیل دهنده و چگالی آنها بستگی دارد.

6. سحابی گسیلشی "ان‌جی‌سی ۲۲۶۴"

در این تصویر سحابی گسیلشی "ان‌جی‌سی ۲۲۶۴"(NGC ۲۲۶۴) قابل مشاهده است. این تصویر توسط داده‌های تلسکوپ "Wide Field Imager" رصدخانه لاسیا در شیلی(وابسته به رصدخانه جنوبی اروپا) ایجاد شده است. این تصویر در تاریخ ۱۶ دسامبر  ۲۰۰۸ منتشر شد.

ان‌جی‌سی ۲۲۶۴ یک سحابی گسیلشی است که در کنار خوشه درخت کریسمس٬ خوشه برف، سحابی پوست روباه و سحابی مخروط قرار دارد. این سحابی به طور تقریبی ۲۶۰۰ سال نوری تا زمین فاصله دارد.

7. انفجار کیهانی "GRB ۱۰۱۲۲۵A"

انفجار کیهانی "GRB ۱۰۱۲۲۵A" که به عنوان "انفجار کریسمس" نیز شناخته شده است، یک انفجار کیهانی بود که اولین بار توسط "رصدخانه سوییفت ناسا"(Swift Gamma-Ray Burst Mission)  در روز کریسمس سال ۲۰۱۰ شناسایی شد. انتشار پرتوهای گاما حداقل ۲۸ دقیقه طول کشید که این زمان به طرز غیرعادی طولانی است. مشاهدات انفجار پرتو گاما هم توسط تلسکوپ فضایی هابل و رصدخانه‌های مبتنی بر زمین بررسی شد اما آنها قادر به تعیین فاصله جسم تا زمین با استفاده از روش‌های طیف‌سنجی نبودند.

انفجار پرتو گاما یا فوران پرتو گاما یا GRB (Gamma-ray burst) به فوران ناگهانی و شدید پرتو گاما در اعماق کیهان گفته می‌شود.

ماهواره سوئیفت ناسا، نشان داده‌ است که خیلی از فوران‌های پرتو گاما، انفجارهایی همانند ابرنواخترهایی هستند که در پایان عمر ستارگان ابرپرجرم به وجود می‌آیند. بر پایه برخی از نظریات، در این انفجارها، هستهٔ زیرین ستاره مستقیما از داخل منفجر می‌شود(می‌رمبد) تا یک سیاهچاله ستاره وار را تشکیل دهد. انرژی آزاد شدهٔ ناشی از این رمبش، صد بار بیشتر از انرژی آزاد شده در رمبش منشاء یک ستاره نوترونی است. این پدیده‌ها میان چند صدم ثانیه و چند ساعت دوام می‌آورند. رمبش(implosion) عبارت است از هجوم ناگهانی یک ماده به درون و به انفجار شباهت دارد. با این تفاوت که ماده به جای حرکت به بیرون، به سمت درون می‌رود. عامل رمبش نیروی گرانش است که اشیا را به سمت هم می‌کشد.

8. سحابی" ان‌جی‌سی ۲۴۶۷ "

تلسکوپ رصدخانه جنوبی اروپا در شیلی موفق به ثبت تصویر سحابی NGC ۲۴۶۷ شد. این تصویر که در ۲۵ دسامبر ۲۰۰۵ منتشر شد، ناحیه اطراف خوشه ستاره‌ای را که توسط حاله‌ای از گاز احاطه شده را نشان می‌دهد. این تصویر همانند یک روح کیهانی بزرگ است. NGC ۲۴۶۷ در ناحیه جنوبی صورت فلکی "کَشتیدُم"(Puppis) قرار دارد. این سحابی با نام سحابی "جمجمه و دو استخوان"(Skull and Crossbones) نیز شناخته می‌شود. اگر به تصویر رنگی این سحابی با دقت نگاه کنید، می‌توان تصویر چهره "شاه‌بابون"(mandrill) را دید. مَندریل یا شاه‌بابون(Mandrillus sphinx) نوعی بوزینهٔ درشت‌اندام آفریقایی است.

9. یک شبه ابرنواختر "SNR ۰۵۰۹-۶۷.۵"

تلسکوپ فضایی هابل ناسا چندی پیش تصویری از یک شبه ابرنواختر به نام" SNR ۰۵۰۹-۶۷.۵ " منتشر کرد. " SNR ۰۵۰۹-۶۷.۵ " باقی مانده یک ابرنواختر در کهکشان ابر ماژلانی بزرگ(LMC)است و حدود ۱۶۰ هزار سال نوری از زمین فاصله دارد و در صورت فلکی "ماهی زرین "(Dorado) قرار دارد.

پرجرم‌ترین ستاره‌های عالم، زندگی خود را با انفجاری عظیم به نام ابرنواختر(Supernova) به پایان می‌برند. یک ابرنواختر زمانی رخ می‌دهد که یک ستاره در حال مرگ شروع به خاموش شدن می‌کند. آنگاه به‌طور ناگهانی منفجر شده و مقدار بسیار زیادی نور تولید می‌کند و در پس خود یک هسته کوچک نوترونی به جای می‌گذارد. نوترون سنگین‌ترین ذره در فضا است. مقداری نوترون به اندازه یک سر سوزن می‌تواند هزاران تن جرم داشته باشد. ستاره ماده خود را به سوی فضا پرتاب می‌کند و ممکن است درخشندگی آن چند روزی از کل یک کهکشان هم بیشتر باشد. هنوز هم می‌توان بقایای درخشان ستاره‌های منفجر شده را که صدها یا هزاران سال پیش از هم پاشیده‌اند، دید.

10. سحابی رتیل

تلسکوپ فضایی هابل ناسا در ۲۰ تا ۲۷ اکتبر سال ۲۰۰۹ موفق به ثبت تصویری باشکوه از "سحابی رتیل"(۳۰ Doradus) شد. رنگ آبی ناشی از درخشش ستارگان پرجرم و داغ آن ناحیه است. رنگ سبز نیز نشان دهنده اکسیژن و رنگ قرمز نیز نشان دهنده هیدروژن است.

سحابی "رتیل" نام یک سحابی معروف در صورت فلکی ماهی زرین است که در کهکشان ابر ماژلانی بزرگ قرار دارد. ابر ماژلانی بزرگ(LMC) کهکشانی در همسایگی کهکشان راه شیری است. فاصله‌اش از کهکشان راه شیری کمی کمتر از ۵۰ کیلو پارسک است و بنابراین سومین کهکشان نزدیک به راه شیری شمرده می‌شود. ابر ماژلانی بزرگ چهارمین کهکشان بزرگ گروه محلی است.

 در ابتدا تصور می شد این سحابی یک ستاره است تا این که توسط "نیکلاس لوییس د لاکایله" و در سال ۱۷۵۱ سحابی بودن آن کشف شد.

این سحابی درخشان‌ترین جرم غیر ستاره ایست که تاکنون کشف شده‌ است٬ به حدی که اگر جای سحابی شکارچی در کهکشان راه شیری قرار داشت می‌توانست روی زمین سایه ایجاد کند. در حقیقت سحابی رتیل فعال‌ترین منطقه شناخته شده تولد ستارگان در گروه محلی کهکشانی ماست.



تاريخ : پنج‌شنبه 06 دی 1397 | 08:13 | نویسنده : elme1404 | ارسال نظر(0)

 

فضا

سه سرنشین "ایستگاه فضایی بین‌المللی" که هماکنون در ایستگاه مداری مستقر هستند، کریسمس را در فضا جشن گرفتند.

به گزارش ایسنا و به نقل از اسپیس، فضانوردان "ایستگاه فضایی بین‌المللی" نیز جشن کریسمس را در فضا برگزار کردند.

این پنجاهمین سالگرد جشن گرفتن کریسمس در فضا است.

"آن مک‌کلین"(Anne McClain)  یکی از فضانوردان فعلی ایستگاه فضایی بین‌المللی در صفحه شخصی خود در توئیتر، تصویر زیبایی از زمین و ماه را به اشتراک گذاشت.

وی همچنین نوشت: به واقع که زمین کوچک است.

سابقه گرفتن جشن کریسمس در فضا به تاریخ ۲۵ دسامبر ۱۹۶۸ میلادی بازمی‌گردد.

در آن زمان فضانوردان ماموریت آپولو ۸ با نام‌های "فرانک بورمن"، "جیم لاول" و "بیل آندرس" پرواز تاریخی خود به فضا را به اتمام رساندند و به زمین بازگشتند.

هم‌اکنون ۳ فضانورد با نام‌های "دیوید سنت-ژاک"، "اولگ کونوننکو" و "آن مک‌کلین" در ایستگاه فضایی بین‌المللی حضور دارند و تحقیقات مهمی را در فضا انجام می‌دهند.

ناسا اعلام کرده که این فضانوردان یک روز را به مناسبت کریسمس تعطیل هستند و کارهای ابتدایی انجام دادند.  

این سه تن در شام شب کریسمس خود غذاهای سنتی مربوط به خود را مصرف کردند.

بوقلمون دودی، ذرت، لوبیا سبز، سیب‌زمینی سرخ شده و پنیر، این غذاها بودند.

دسر آنها نیز توت‌فرنگی، پودینگ نان، کوکی‌های کره‌ای و شیرینی بود.

این هدیه‌های کریسمسی در تاریخ ۸ دسامبر توسط موشک دراگون شرکت "اسپیس ایکس" به دست فضانوردان رسیده بود.

گفتنی است روز تعطیل این فضانوردان در سه روز مجزا است.



تاريخ : پنج‌شنبه 06 دی 1397 | 08:12 | نویسنده : elme1404 | ارسال نظر(0)

 

فضانورد

اگر به عکس‌های فضانوردان قبل از آغاز سفر و در جریان اقامت آنها در فضا نگاهی بیندازید می‌بینید که آنها طی چند روز، حتی چند ساعت اول سفر به فضا، هم سر حال‌تر و چاق‌تر شده‌اند و هم جوان‌تر. ضمنا قدشان هم طی همان چند روز اول سفر 5-6 سانتی‌متر بلندتر شده است. دلیل این تغییرات چیست؟

به گزارش ایسنا؛ زمانیکه انسان بر روی زمین اقامت دارد فشار مایعات بدن بر اثر وجود جاذبه حالتی طبیعی دارند اما بعد از قرار گرفتن در مدار زمین تغییراتی در وضعیت دستگاه‌های بدن انسان رخ می‌دهد از جمله فشار مایعات از جمله خون در بالا تنه بیشتر می‌شود و جاذبه‌ای وجود ندارد به قلب کمک کند تا پراکندگی و نظم طبیعی مایعات در بدن حفظ شود. با افزایش فشار مایعات در نیمه بالایی بدن، صورت کمی پف می‌کند و این وضعیت باعث می‌شود چین و چروک‌های صورت برطرف گردد و انسان جوان‌تر دیده شود.

از طرف دیگر بالا رفتن مایعات به طرف نیم تنه بالایی و قفسه سینه، از حجم شکم می‌شود. به این ترتیب دور کمر هم کم و فضانورد "خوش تیپ" به نظر می‌آید به ویژه که قدش هم بلندتر می‌شود. اما دلیل این بلندتر شدن قد ظرف چند روز، آن است که فشار جاذبه از روی ستون فقرات برداشته شده و از بهم فشردگی آن کاسته می‌شود.

البته تصور نکنید که این تغییرات و جوان‌تر و خوش تیپ‌تر شدن دائمی است... خیر! با بازگشت فضانورد به زمین وضعیت بدنی او به همان حالت سابق بر می‌گردد و چین و چروک‌های صورت کم کم خود را نشان می‌دهند و قد فضانورد هم کوتاه می‌شود!
البته در نخستین ساعات بازگشت فضانوردان، حالت‌های ناخوشایند مانند احساس سنگینی، افزایش ضربان قلب، عرق کردن، ضعف، احساس تنگی نفس و ... نیز آنان را رنج می‌دهد. به همین دلیل به ویژه آنهایی که پروازهای طولانی چند ماهه داشته‌اند باید یک دوره بازیابی بدنی و روانی داشته باشند تا بتوانند بتدریج با شرایط "زمینی" مجددا خو بگیرند و به حالت قبل از پرواز فضای‌ شان بازگردند.



تاريخ : پنج‌شنبه 06 دی 1397 | 08:11 | نویسنده : elme1404 | ارسال نظر(0)

 

باتری ایستگاه فضایی

دانیل هوت سخنگوی ناسا، در مصاحبه با خبرگزاری روسی ریا نووستی گفت: سکوهای باتری‌های خورشیدی ایستگاه فضایی بین المللی غیر از تامین انرژی مورد نیاز دستگاه‌های این ایستگاه، به طور مداوم برای سایه انداختن بر روی بخش‌های آن نیز استفاده می‌شود.

به گزارش ایسنا؛ این کار در طول عمر بدنه ایستگاه تاثیرگذار است. پیش از این، یک منبع در صنعت فضایی روسیه به خبرگزاری ریانووستی گفته بود که سایه باتری‌های خورشیدی این مجتمع مداری، بالا رفتن خارج از معمول درجه حرارت در بخش زوزدا(قسمت هسته‌ای ایستگاه فضایی بین‌المللی) را خنثی کرده تا تجهیزات و فضانوردان روسی که در آن زندگی و کار می‌کنند، بیش از حد گرم نشود. لازم به ذکر است که به رغم اینکه بدنه ایستگاه فضایی در برابر حرارت و تشعشات مقاوم است اما وجود برخی از قسمت‌ها مانند پنجره‌ها، در برخی موارد به دلیل تابش شدید نور خورشید، ایجاد گرمای نامتعادل می‌کند.

دانیل هوت می‌گوید: در طول زمان‌هایی که نور خورشید بیشتر است تلاش می‌شود جهت باتری‌ها را کمی تغییر دهند تا گرمای قسمت‌های مختلف ایستگاه – البته بدون هیچگونه تأثیری بر نیروی برق ایستگاه- کنترل شود.

وی افزود: "البته این کار نه به این دلیل است که چیزی در معرض خطر گرمای بیش از حد قرار دارد بلکه برای حفظ تعادل گرما انجام می شود."

با توجه به نبود جریان هوا در فضا، تفاوت درجه حرارت در بخش‌هایی از بدنه خارجی ایستگاه فضایی بین‌المللی که رو به خورشید هستند و قسمت‌هایی که به اصطلاح در سایه قرار دارند، بسیار زیاد است و به همین دلیل کل ایستگاه فضایی با نظم خاصی باید مرتبا بچرخد تا گرما بطور مساوی به بدنه آن برسد. این چرخش نیز یکی از دلایل متحرک بودن سکوهای باتری‌های خورشیدی این مجتمع عظیم فضایی در ارتفاع ۴۰۰ کیلومتری زمین است.

ایستگاه فضایی بین‌المللی در حال حاضر شامل ۸ باله باتری خورشیدی است. هر یک از سکوی‌های باتری خورشیدی ۳۵ متر طول و ۱۲ متر عرض دارند و شامل حدود ۳۳ هزار سلول خورشیدی می‌شوند. این مجموعه می‌توانند ۸۴ تا ۱۲۰ کیلووات تولید کنند. سکوها حالت ثابت ندارند و برای بهره برداری بیشتر از تابش خورشید با استفاده از یک دستگاه مخصوص خورشید را ردیابی می‌کنند و می‌چرخند.



تاريخ : پنج‌شنبه 06 دی 1397 | 08:11 | نویسنده : elme1404 | ارسال نظر(0)

 

فناوری

در میان اختراعات کارآمدی که هر ساله ارائه می‌شوند، مواردی نیز به چشم می‌خورند که شاید با وجود کارآمد بودن عجیب به نظر برسد.

به گزارش ایسنا و به نقل از گیزمگ، در سال ۲۰۱۸ نیز مانند سال‌های گذشته، محصولات جدیدی ابداع و ارائه شد که در اینجا به عجیب‌ترین آنها اشاره می‌شود.

اسکوتر الکتریکی

اسکوتر الکتریکی شرکت "رایدروید"(RidRoid) موسوم به "کانگورو"(CanguRo)، یک اسکوتر الکتریکی خودران است که می‌تواند مانند یک خودرو، کاربر را به مقصد برساند. این اسکوتر که به مجموعه‌ای حسگر و سیستم آنبرد هوش مصنوعی مجهز است، می‌تواند مانند یک حیوان خانگی به دنبال کاربر برود یا او را در یک مکان و زمان خاص ملاقات کند.

پیوند هنر با آبشش مصنوعی!

با بالا رفتن سطح دریا و از بین رفتن شهرهای ساحلی، تهدید رو به زوال این تغییرات اقلیمی می‌تواند به مهاجرت‌ گسترده انسان‌ها در داخل کشور منجر شود اما به جای یافتن راهی برای کاهش آثار کربن می‌توان راه‌های مورد استفاده آبزیان را به کار برد.

گروهی از پژوهشگران ژاپنی، ابزاری ابداع کرده‌اند که مانند یک آبشش مصنوعی عمل می‌کند. این ابزار موسوم به "آمفیبیو"(Amphibio) که یک پوشش چاپ سه‌بعدی است، به کاربر امکان می‌دهد زیر آب نفس بکشد. به گفته طراح آبشش، این ابزار نمی‌تواند آب را با سرعت کافی پردازش کند تا غواص را زنده نگه دارد و پاسخگوی عمق بیش از چند پا نخواهد بود.

صابونی که لغزنده نیست

صابون معمولا بسیار لغزنده است و از هنگام شست‌ و شو از دست لیز می‌خورد. "تترا سوپ" (Tetra Soap)، یک محصول جدید شبیه به تتراپاد است که به خاطر داشتن شکل منحصربه‌فرد، می‌توان آن را راحت‌تر در دست گرفت و مشکلات صابون‌های معمولی را ندارد.

استخر متحرک

یک طراح فرانسوی، نوعی استخر ارائه داده که شبیه به یک آکواریوم غیرمعمول است و می‌توان آن را به استخر تبدیل کرد. اگرچه این استخر، متحرک است اما حرکت دادن آن هنگام پر شدن کار دشواری خواهد بود.

اسکیت برقی

"سگ‌وی‌" (Segway)، راه جدیدی برای انتقال کاربران خود ارائه داده است. این محصول جدید موسوم به "Drift W۱"، یک جفت اسکیت برقی با قابلیت حفظ تعادل است که می‌تواند به افزایش سرعت حرکت کاربران کمک کند.

بطری هوشمند

گاهی اوقات، مشکلات ابتدایی، به کمک فناوری حل می‌شوند. یکی از این مشکلات، باز کردن یک بطری نوشیدنی قابل استفاده مجدد برای نوشیدن محتویات آن و بستن دوباره بطری برای پیشگیری از آلودگی است.

در بطری‌های "لید" (Lyd) با کمک یک روش مهندسی شده، تنها هنگامی باز می‌شود که تماس لب‌های کاربر را حس کند و به این ترتیب فقط در هنگام نیاز در آن باز شود.

چکشی که میخ را در خود جای می‌دهد!

کوبیدن میخ با چکش معمولا به انگشتان دست آسیب می‌زند. یکی از عجیب‌ترین اختراعات سال ۲۰۱۸ ، نخستین نمونه از یک چکش بود که میخ‌ها را در خود جای داده است. در این ابزار جدید، میخ‌ها در یک محفظه قرار می‌گیرند و هنگام کوبیدن چکش از آن بیرون می‌آیند. این ابزار فقط در حد نخستین نمونه ارائه شده و شاید برای سال نو به بازار عرضه نشود.

عینکی که تبلیغات را حذف می‌کند!

دیدن تبلیغات برای بسیاری از افراد، یک کابوس است اما برای حل این مشکل، نوعی عینک ارائه شده که می‌تواند تبلیغات را از دید کاربران خود محو کند. این عینک موسوم به "IRL Glasses" می‌تواند صفحه تلویزیون‌های LCD و LED را خالی نشان دهد تا کاربران مجبور به تماشای تبلیغات نباشند.



تاريخ : پنج‌شنبه 06 دی 1397 | 08:10 | نویسنده : elme1404 | ارسال نظر(0)

دریم چیسر

شرکت "سیرا نوادا" گزارش داد که سازمان فضایی آمریکا(ناسا) طرح نهایی فضاپیمای قابل استفاده مجدد "دریم چیسر" را تصویب کرد. این بدان معنی است که سیرا نوادا می‌تواند یک نمونه کامل این فضاپیما را برای استفاده در مأموریت‌های ایستگاه فضایی بین‌المللی تولید کند.

به گزارش ایسنا؛ فضاپیمای مداری باربری و سرنشین‌دار "دریم چیسر" توسط شرکت سیرا نوادا ساخته شده است که به شکل عمودی پرتاب می‌شود و می‌تواند به شکل افقی فرود آید. "دریم چیسر" ۹ متر طول ۷ متر عرض(فاصله بین دو بال) و حدود ۱۱ تن وزن دارد و برای حمل ۷ سرنشین به مدارهای نزدیک زمین طراحی شده است.

این فضاپیما به صورت عمودی با موشک اتلس ۵ پرتاب شده و به صورت افقی توانایی فرود بروی باندهای معمولی را دارد.

نکته جالب توجه آنکه "دریم چیسر" توانایی ۲۱۰ روز ماندگاری در مدار(در زمان اتصال به ایستگاه فضایی بین المللی) را دارد و سرنشینان آن در زمان بازگشت، فشاری کمتر از ۱.۵ نیروی جی را تحمل خواهند کرد.

این فضاپیما در صورتی که به عنوان ناو باربری بدون سرنشین بکار گرفته شود، قابلیت حمل ٥٥٠٠ کیلوگرم بار به مدار و بازگرداندن ۲ تن بار از فضا به زمین را دارد که امتیاز بزرگی بشمار می‌رود و می‌تواند نتایج آزمایش‌های انجام شده در ایستگاه فضایی بین‌المللی را با خود به زمین بیاورد.

این فضاپیما با توجه به امکانات خود، امکان دارد به عنوان یک آزمایشگاه مداری خودکار با توانایی هدایت از راه دور نیز عمل کند.

سیرا نوادا برای فرود موفقیت آمیز دریم چیسر در سال ۲۰۱۳ با شکست مواجه شده بود. اما پس از بازطراحی و انجام بررسی‌های زمینی، در پرواز دوم که سال گذشته انجام داد توانست مدل آزمایشی را که از یک بالگرد رها شده بود با موفقیت در بیابان موهاوی فرود بیاورد.

در این آزمایش فضاپیما با یک کابل ۶۰ متری به بالگرد متصل شده بود که بعد از رسیدن به ارتفاع تقریبا سه کیلومتری از آن جدا شد و با استفاده از یک سامانه خودکار هدایت پرواز به آرامی فرود آمد. این آزمایش در پایگاه فضایی تحقیقاتی آرمسترانگ متعلق به سازمان فضایی آمریکا در کالیفرنیا انجام شد.

دریم چیسر به عنوان وسیله‌ای برای حمل فضانوردان به ایستگاه فضایی بین‌المللی به ناسا ارائه شد اما پیشنهاد شرکت سیرا نوادا به رقابت نهایی نرسید. اما اینک باقبول طرح نهایی توسط سازمان فضایی آمریکا، این شرکت می‌تواند در ردیف شرکت‌های دیگر قرار گیرد و ساخته خود را به ناسا اجاره دهد.



تاريخ : پنج‌شنبه 06 دی 1397 | 08:08 | نویسنده : elme1404 | ارسال نظر(0)

 

پیری

اگر گاهی اوقات احساس می‌کنید نسبت به عدد نوشته شده در شناسنامه‌تان پیرتر هستید، محققان دانشگاه "براون" دلیل این حس را دریافته‌اند.

به گزارش ایسنا و به نقل از ساینس، یک تیم تحقیقاتی از دانشگاه "براون"(Brown) آمریکا به تازگی متوجه شده‌اند که چرا برخی افراد احساس شادابی ندارند.

آنها پس از آزمایش قطعات مختلف دی‌ان‌ای(DNA)، تفاوت‌های مربوط به سلامتی را که در جریان خون شناور هستند، کشف کردند.

محققان می‌گویند این روش یک روز برای سنجش سن بیولوژیکی شما استفاده خواهد شد که می‌تواند با سن شناسنامه‌ای شما مقایسه شود.

"نیکولا نرتی" پژوهشگر ارشد این مطالعه گفت: سالمندان سالم، در میان همه صفات دیگر، نمایه وراژنتیک افراد جوان را حفظ کرده‌اند. چیزهای زیادی در پیری با هم کار می‌کنند، اما روشن نیست که علت یا اثر آنها چیست.

وی افزود: با آزمایش ما موسوم به "cfDNA"، ما امیدواریم درک این تغییرات وراژنتیکی(اپی‌ژنتیک-epigenetic) و معنی آنها را بدست آوریم.

این تحقیق، میزان استرس سلولی درون بدن شما را تعیین می‌کند.

در این مطالعه، افراد مسن سطح بالاتری از گردش cfDNA را تجربه می‌کردند. محققان معتقدند یکی از دلایل این افزایش تعداد سلول‌های پیر این است که می‌تواند عوامل ترشحی فنوتیپ مرتبط با پیری را که منجر به التهاب می‌شوند، پنهان کند.

برای افراد جوان‌تر، نوکلئوزوم‌ها که یک واحد بسته‌بندی دی‌.ان‌.ای هستند و بخش‌هایی از دی‌.ان‌.ای هستند که در اطراف یک پروتئین پیچیده شده‌اند، از هم جدا شده‌اند. با این حال، در افراد مسن‌تر، عادی نبودند.

نرتی گفت: روش cfDNA تقریبا مانند یک پیغام در یک بطری است که شکل سلول را درون خود دارد و قبل از مرگ این پیغام عیان می‌شود. بسیاری از ماشین آلات سلولی در حفظ فاصله بین نوکلئوزوم‌ها دخالت دارند و این عناصر می‌توانند با پیر شدن شما از بین بروند.

نرتی ادامه داد: نوکلئوزوم‌ها از هم جدا یا متراکم نمی‌شوند. فاصله بین نوکلئوزوم‌ها تنها نشانگر خوانش تغییرات سلول‌ها است.

در حالی که این مطالعه تنها از داده‌های 12 نفر ایتالیایی استفاده کرد، اما یک قدم مهم برای درک تغییراتی است که مردم هنگام پیری تجربه می‌کنند.

وراژن‌شناسی

وراژن‌شناسی یا وراژنتیک(Epigenetics) مطالعه اختلافات سلولی و فیزیولوژیکی است که به‌ وسیله تغییر در توالی دی‌ان‌ای ایجاد نمی‌شود، اپی‌ژنتیک اصولا مطالعه عوامل خارجی یا محیطی است که باعث روشن یا خاموش شدن ژن‌ها می‌شود و بر روی چگونگی خوانده‌شدن ژن‌ها اثر می‌گذارد.

از این رو، تحقیقات اپی‌ژنتیک در جستجوی توصیف دگرگونی‌های دینامیک در پتانسیل رونویسی سلول است. اگرچه استفاده از لفظ اپی برای توصیف پروسه‌هایی که توارث پذیر نیستند، بحث‌برانگیز است، این دگرگونی‌ها ممکن است توارث پذیر بوده یا نباشند.

بر خلاف ژنتیک که بر پایه تغییرات در توالی دی‌.ان‌.ای(ژنوتیپ) است، تغییرات در بیان ژن یا فنوتیپ سلولی اپی‌ژنتیک دلایل دیگری دارد. به این دلیل از پیشوند اپی برگرفته از επί- یونانی به معنای بالا، فراتر یا اطراف استفاده گردیده است.

مثال‌هایی از مکانیسم‌هایی که این تغییرات را ایجاد می‌کنند، متیلاسیون دی‌.ان‌.ای و اصلاحات هیستونی است که هر کدام باعث تغییر در بیان شدن ژن می‌شوند، بی‌آنکه تغییری در توالی دی‌.ان‌.ای مسئول ایجاد کنند.

بیان ژن به‌وسیله فعالیت پروتئین‌های سرکوبگر که به مناطق خاموش‌کننده دی‌.ان‌.ای می‌چسبند، کنترل می‌شود. این تغییرات اپی‌ژنتیکی ممکن است در طول تقسیم سلول و در دوران زندگی سلول و همچنین شاید طی نسل‌های متمادی باقی بماند، گرچه تغییری در توالی دی‌.ان‌.ای مسئول دیده نمی‌شود. در عوض این فاکتورهای غیرژنتیکی باعث می‌شوند تا ژن‌های یک ارگانیسم رفتار یا بیان مختلفی نشان دهند.

فنوتیپ

رُخ‌نمود یا فنوتیپ یا رُخ‌مانه(Phenotype) مانند خصوصیات بیوشیمیایی یا فیزیولوژیکی، خصوصیات قابل مشاهده یا صفت یک جاندار است.

فنوتیپ از بیان ژن‌های یک ارگانیسم و همچنین تاثیر عوامل زیست‌محیطی و تعامل بین این دو نتیجه می‌شود. فنوتیپ یک ارگانیسم دستورالعمل‌های به ارث برده شده هستند که کد ژنتیکی را درون خود حمل می‌کنند. هیچ‌کدام از موجودات زنده با فنوتیپِ همانند، به یک شیوه عمل نمی‌کنند به این دلیل که ظاهر و رفتار با شرایط زیست‌محیطی و توسعه تغییر می‌کند.

به همین ترتیب، تمام موجودات زنده که به نظر یکسان می‌رسند، لزوما فنوتیپ‌های یکسانی ندارند. تمایز فنوتیپ توسط "ویلهلم جانسون" در سال ۱۹۱۱ پیشنهاد شد تا تفاوت بین وراثت موجود زنده و آنچه که وراثت تولید می‌کند، روشن شود.

این تفاوت مشابه چیزی است که توسط "اوت ویزمن" پیشنهاد شده بود، که بین قسمت قابل تواری نطفه(وراثت) و سلول‌های سوماتیک بدن تمایز قائل شده بود.

نوکلئوزوم 

نوکلئوزوم واحد ساختمانی کروماتین است. دی‌.ان‌.ای در داخل هسته سلول در محل‌هایی حدود ۲ دور به دور هشت مولکول پروتئین هیستون می‌پیچد و ساختاری را به وجود می‌آورد که نوکلئوزوم نام دارد.

در مرکز هر نوکلئوزوم، ۴ جفت پروتئین هیستون وجود دارد که رشته‌های دی‌.ان‌.ای تقریبا ۲ دور در اطراف آن می‌گردند.

این مطالعه در مجله Aging Cell منتشر شده است.



تاريخ : پنج‌شنبه 06 دی 1397 | 08:07 | نویسنده : elme1404 | ارسال نظر(0)
کارشناسان در جدیدترین پژوهش‌های خود دریافتند افرادی که دارای قوه خلاقیت و نوآوری بالا هستند به طور معمول از مشکل کم خوابی یا بد خوابی رنج می‌برند و میانگین ساعت خواب آن‌ها در طول شبانه روز بین ۵ الی ۶ ساعت است.
 
آمار‌ها نشان می‌دهند حدود سه چهارم از افراد بزرگسال کمتر از هفت ساعت در شبانه روز می‌خوابند و زمان استراحت آن‌ها کوتاه است.
 

بی خوابی و کم خوابی برای سلامت بدن مضر است، اما در برخی افراد به ویژه افراد نوآور و خلاق اثر چندان خطرناکی بر سلامت ندارد.
 
این دسته از افراد شب‌ها به مطالعه، یادگیری، فکر کردن به ایده‌ها و پیاده سازی آن‌ها می‌پردازند، برخی حتی اعلام کرده اند بیدارماندن در شب سبب می‌شود تا ایده‌های منحصربه فردی به ذهن آن‌ها راه یابد که سبب موفقیتشان می‌شود.
 

پژوهش‌های دانشمندان نشان می‌دهند حداقل هشت ساعت استراحت در طول شبانه روز برای بهبود و رشد سلول‌های مختلف بدن انسان ضروری است، در زمان خواب بدن به ترمیم سلول‌های آسیب دیده خود می‌پردازد، مواد سمی را از سلول‌های مغزی تخلیه می‌کند، به نوسازی و جوانسازی سلول‌های پوست می‌پردازد و برای سلامت ارگان‌های بدن به ویژه قلب بسیار ضروری است.
 

آمار‌ها نشان می‌دهند متخصصان تنها در انگلستان سالانه بیش از ۱۲ میلیون نسخه انواع دارو‌های ضد بی خوابی برای بیماران نوشته و تجویز می‌کنند که هزینه‌ای افزون بر ۷۲ میلیون پوند می‌شود.
 
پژوهش‌های جدید نشان می‌دهند نوعی آنزیم در مغز افراد می‌تواند سبب افزایش توانایی شناختی استثنایی در آن‌ها شود و تحت این وضعیت کمتر دچار خواب آلودگی و نیاز به خواب می‌شوند.
 
افراد خلاق معمولاً خواب سبکی دارند، دچار رویابینی می‌شوند و به طور عمیق برای بازه زمانی ۵ الی ۶ ساعت استراحت نمی‌کنند و خوابشان ناپیوسته است.
 

به گفته کارشناسان یکی دیگر از دلایلی که سبب می‌شود افراد خلاق و نوآور دچارمشکل کم خوابی شوند، انباشت بیش از اندازه اطلاعات، ایده ها، خلاقیت‌ها و تفکر درباره پروژه هاست که سبب می‌شود ذهن به طور کلی هشیار وبیدار بماند و دراثرآن به خواب رفتنشان دچار اشکال شود.
 
در مطالعه انجام شده به وسیله محققان دانشگاه کانتربری در سال ۲۰۰۶ برروی داوطلبان این نتیجه به دست آمد، کودکانی که دچار کم خوابی و بی خوابی می‌شوند بیش از همسالان خود از قوه خلاقیت و نوآوری برخوردارند.
 

پژوهش‌ها همچنین نشان می‌دهند هرچقدر فرد بیشتر در طول خواب دچار حالت REM شود بیشتر احتمال دارد که فردی خلاق و نوآور باشد.
 
بروز حالت REM در طول خواب سبب اثرگذاری مثبت بر حافظه، افزایش یادگیری و تقویت قوه تخیل افراد می‌شود، محققان دانشگاه هاروارد با بررسی برروی افراد در طول خواب دریافتند، بیدارشدن ناگهانی زمانی که فرد در حالت REM در حین خواب قرار دارد می‌تواند به تقویت توان شناختی و خلاقیت او کمک کند.
 
کارشناسان به افراد خلاق توصیه می‌کنند ساعت خواب و بیداری مشخصی برای خود درنظر بگیرند، قبل از خواب با آب گرم استحمام کنند، حدود دو ساعت پیش از خواب از انجام کار ذهنی شدیدخودداری کنند، همچنین استفاده از وسایل الکترونیکی را پیش ازخواب محدود کنند.

مصرف مواد خوراکی سالم و سبک در وعده شام، نوشیدن دمنوش‌های گیاهی، شیر یا چای سبز می‌تواند سبب آرامش و احساس خواب آلودگی فرد شود.
 
خواب و استراحت در محیط کاملاً تاریک و بدون سرو صدا و آلودگی‌های صوتی می‌تواند سبب عمیق شدن خواب و در نهایت بهبود سلامت افراد شود.


تاريخ : پنج‌شنبه 06 دی 1397 | 07:46 | نویسنده : elme1404 | ارسال نظر(0)
1...630631632633634...3357

ورود کاربران

خوش آمدید! لطفا وارد حساب خود شوید

رمز عبور را فراموش کرده‌اید؟
حساب کاربری ندارید؟

فراموشی رمز عبور

نام کاربری یا ایمیل خود را وارد کنید

یا

ثبت نام کاربران

در چند ثانیه حساب کاربری خود را بسازید

قبلا ثبت نام کرده‌اید؟

نظرات کاربران

دیدگاه خود را با ما در میان بگذارید