فناوری جدید تولید مواد جاذب انرژی نور، امیدهای تازهای را برای افزایش بازدهی و کاهش هزینهی سلولهای خورشیدی به وجود آورده است. این ویژگیها میتوانند در آیندهی نزدیک سهم تولید انرژیهای تجدیدپذیر را به شدت افزایش دهند.
در سرتاسر دنیا، گروهی از شرکتها بر روی تجاریسازی فناوری انرژی خورشیدی جدیدی کار میکنند که میتواند منجر به جهش بزرگی در تولید انرژی تجدیدپذیر شود. در آغاز امسال، Oxford PV، استارتاپی که با دانشگاه آکسفورد همکاری میکند، با دریافت سه میلیون دلار از دولت بریتانیا بر روی فناوریای برای ساخت سلولهای خورشیدی با استفاده از مواد جدید کار میکند. اوایل این هفته، در ایالات متحده شرکتی به نام Swift Solar برای روانهکردن تکنولوژی مشابهی به بازار هفت میلیون دلار جمعآوری کرده است.
تکنولوژی فتوولتاییک جدید سلول پروسکایت نام دارد که از مواد ترکیبی آلی-معدنی هالید سرب یا قلع در لایههای فعال جاذب انرژی نور استفاده میکند. مادهی جاذب این سلولها دارای ساختار کریستالی ABX3 به نام ساختار پروسکایت است. این ساختار از هشتوجهیهای BX6 تشکیل شدهاست که کاتیونهای بزرگ A در حفرههای هشتوجهی قرار دارند.
رایجترین ساختارهای پروسکایت، متیل آمونیوم سرب تریهالید (CH3NH3PbX3) و فرمامیدینیوم سرب تریهالید(H2NCHNH2PbX3) هستند؛ در این ساختارها هر یک از اتمهای هالوژن مانند ید، برم یا کلر میتوانند در کنار اتم سرب (یا قلع) قرار گیرند.

ساختار کریستالی پروسکایت؛ کاتیون متیل آمونیوم با هشت وجهیهای PbX6 احاطه شده است
بعد از سالها، این جدیدترین فناوری است که موفق به ارائهی بازدهی بهتر در تبدیل نور به انرژی الکتریکی با هزینهی کمتر نسبت به تکنولوژیهای موجود شده است. بازدهی این سلولها از ۳.۸ درصد در سال ۲۰۰۹ تا ۲۶.۷ درصد در سال ۲۰۱۷ افزایش یافته است. به دلیل هزینهی ساخت پایینتر، این سلولها توجه زیادی را از نظر تجاری به خود جلب کردهاند.
مقالههای مرتبط:
«پروسکایت این امکان را به ما داده است که نسبت به ظرفیت پنلهای خورشیدی سیلیکونی که امروزه روی سقفها دیده میشوند دوباره تفکر کنیم»؛ این مطلب را سام استرنکس (Sam Stranks) مشاور علمی ارشد و یکی از بنیانگذاران Swift Solar در یک کنفرانس TED عنوان کرده است. وی همچنین اضافه میکند «جنبهی دیگری که واقعا مرا به وجد میآورد این است که تا چه اندازه این مواد قابل ساخت هستند. این فیلمهای کریستالی نازک تنها با مخلوط کردن دو ترکیب نمکی فراوان و ارزان به وجود میآیند که میتوان از آنها برای ساخت جوهری استفاده کرد که به روشهای مختلفی قابل بهرهبرداری است… این به معنی ساخت پنلهای خورشیدی پروسکایت به کمتر از نصف قیمت همتاهای سیلیکونیشان است».
در ابتدا سلولهای خورشیدی پروسکایت که در سال ۲۰۰۹ توسط محققان ژاپنی ساخته شدند بهرهوری پایینی داشتند و به اندازهی کافی برای تولید انبوه پایدار نبودند. اما در طول ۹ سال گذشته پژوهشگران به طور پیوسته موفق شدند پایداری ترکیبات به کاررفته و بازدهی سلولهای خورشیدی پروسکایتی را افزایش دهند.

افزایش بازدهی سلولهای خورشیدی پروسکایت بین سالهای ۲۰۰۹ تا ۲۰۱۶
شرکت Oxford PV در بریتانیا هماکنون در حال کار بر روی سلولهای خورشیدی است که میتوانند به بازدهی تبدیل انرژی ۳۷ درصد دست پیدا کنند که بسیار بیشتر از سلولهای خورشیدی فتوولتاییک چندکریستالی یا فیلم-نازک موجود است.
در سالهای گذشته فرآیندهای شیمیایی جدیدی برای ساخت سلولها یافت شدند، اما هزینهی آنها مانع بزرگی برای تولید تجاریشان بوده است؛ حتی با وجود کاهش قیمتی که سلولهای خورشیدی در نتیجهی حمایت عظیم دولت چین برای افزایش ظرفیت تولید تجربه کردند. بسیاری از آن تولیدکنندگان به تدریج از میان رفتند؛ اما آنهایی که نجات پیدا کردند موفق شدند با کاهش نیاز خریداران به تکنولوژیهای جدیدتر جهت افزایش بهرهوری و کاهش هزینه، موقعیت خود را در این صنعت حفظ کنند.
مقالههای مرتبط:
این فناوری جدید با تهدیداتی هم روبرو است، اما با توجه به پیشرفتهای چشمگیر در بازدهی به همراه هزینههای پایین موجب جذب دوبارهی خریداران و سرازیرشدن سرمایهی سرمایهگذاران به فناوریهای خورشیدی جایگزین شده است.
شرکت Oxford PV موفق به ثبت رکورد جهانی بازدهی ۲۷.۳ درصد برای سلولهای پروسکایت شده است که ۴ درصد از بهترین پنلهای سیلیکونی تککریستالی موجود بیشتر است. کریس کِیس (Chris Case) رئیس بخش تکنولوژی Oxford PV در بیانیهای اعلام کرده است که سلولهای خورشیدی تجاری پروسکایت -سیلیکونی در خط تولید آزمایشی در حال ساخت هستند و این شرکت بهینهسازی تجهیزات و فرآیندهای تولید تجاری را آغاز کرده است.
پراجکت اینفرنو مرسدس بنز GLE 63 S کوپه را به حدی ارتقا داده که حداکثر سرعت آن قابل رقابت با سریعترین سوپر اسپرتها است.
شرکت تیونینگ پراجکت اینفرنو (Project Inferno) یک تیونر لهستانی است که مقر آن در شهر ورشو، پایتخت این کشور قرار دارد. در حالی که اکثر شرکتهای اروپایی در تعطیلات کریسمس به سر میبرند این تیونر از نسخهی ویژهای از مرسدس بنز GLE 63 S کوپه رونمایی کرده که تنها ۱۱ دستگاه از آن ساخته خواهد شد. در قلب این کراساور کوپه از نسخهی تقویت شدهی پیشرانهی ۵.۵ لیتری V8 ساخت AMG استفاده شده است. تیونر، توان تولیدی این پیشرانه را به حدی ارتقا داده که حتی میتواند در ردهای بالاتر از خودروهای همچون پورشه کاین توربو جدید و لامبورگینی اوروس قرار گیرد.

پراجکت اینفرنو توانسته قدرت پیشرانهی این شاسی بلند را به ۸۰۶ اسب بخار و گشتاور آن را به ۱۱۸۱ نیوتونمتر افزایش دهد. در نتیجهی این افزایش چشمگیر توان موتور، GLE 63 S کوپه میتواند در ۳.۲۵ ثانیه از حالت سکون به ۱۰۰ کیلومتر بر ساعت برسد و از ۱۰۰ تا ۲۰۰ کیلومتر بر ساعت را نیز میتواند در ۷.۸ ثانیه به ثبت برساند. حداکثر سرعت این خودرو نیز در نهایت به ۳۳۶ کیلومتر بر ساعت میرسد.

اگر میخواهید بدانید که توانایی پیشرانهی این مدل در مقایسه با نسخهی استاندارد تا چه میزان افزایش پیدا کرده باید اشاره کرد که نسخهی استاندارد GLE 63 S تنها ۵۷۷ اسب بخار قدرت و ۷۶۰ نیوتونمتر گشتاور دارد. برای تقویت این پیشرانه، تیونر ابتدا از توربوشارژرهای اختصاصی جدیدی استفاده کرده و در مرحلهی بعد از یک سیستم اگزوز اسپرت و ECU جدید بهره برده است. جعبه دندهی ۷ سرعته نیز برای اینکه با گشتاور بالای پیشرانهی تقویت شده همخوانی داشته باشد، تغییراتی را به خود دیده است.

مقالههای مرتبط:
تیونر لهستانی پراجکت اینفرنو تنها به بخش فنی بسنده نکرده، بلکه ظاهر GLE کوپه نیز در مقایسه با نسخهی استاندارد تغییرات زیادی را تجربه کرده است که از بین آنها باید به رینگهای بزرگ ۲۳ اینچی از برند Vossen، سیستم تعلیق ارتقا یافتهی برابوس که ارتفاع پایینتری دارد و کیت بدنهی ساخت تاپ کار اشاره کرد.
طبق برخی اخبار فاش شده، چیزی تا زمان جدیدترین عضو خانوادهی آلفا دوربینهای عکاسی سونی باقی نمانده است.
اگر از علاقهمندان به دنیای دوربینهای عکاسی و محصولات سونی باشید، حتما با دستهبندی اعضای خانواده آلفا آشنایی دارید؛ جایی که سری a7S با توانایی فوقالعادهی خود در شرایط نوری اندک، بهترین محصول این شرکت برای فیلمبرداری نیز به شمار میرود. با معرفی سونی a7S II در سال ماههای پایانی سال ۲۰۱۵، بسیاری از عکاسان و فیلمبرداران حرفهای از این دستگاه برای ضبط محتواهای تصویری خود بهره بردند. حال پس از سه سال، قویا جای خالی نسل جدید این دوربین حس میشود.
سال گذشته و پس از رونمایی پاناسونیک GH5S و تواناییهای فوقالعادهی آن در شرایط نوری اندک در کنار قابلیتهای متعدد فیلمبرداری برای کاربران حرفهای، باعث شد تا شرایط بازار به نفع پاناسونیک تغییر کند. این در حالی بود که پیشتر و هنگام معرفی لومیکس GH5 در سال ۲۰۱۷، پاناسونیک تمام توجه فیلمبرداران حرفهای را به خود جلب کرده بود. از همان زمان معرفی GH5، گمانهزنیهایی در رابطه با آمادگی سونی برای عرضهی نسل جدید a7S II به گوشی میرسید تا جایی که پس از معرفی GH5S، انتشار این دسته از شایعات به اوج خود رسید.

اکنون و پس از عرضهی پرچمداران نیکون و کانن به بازار، اکنون نوبت به سونی رسیده است تا نمایندهی قدرتمند خود را در بازار دوربینهای عکاسی بدونآینه معرفی کند. به تازگی غول دنیای فناوری ژاپنی، محصولی جدید با کد WW715296 را ثبت کرده که به اعتقاد بسیاری از کارشناسان مربوط به a7S III است. همچنین این دسته از شایعات از معرفی رسمی این دوربین در بازهی پایانی ماه ژانویه ۲۰۱۹ (بازهی ابتدایی بهمن) خبر میدهند.
اما جذابترین بخش از اخبار فاش شده، حکایت از مشخصات فنی فوقالعادهی a7S III میدهد. سونی برای شکست GH5S و سنسور چند وجهی آن، باید از روشی نوین بهره ببرد. همانطور که احتمالا میدانید، سونی بزرگترین تولیدکنندهی سنسور دوربین در جهان است. به تازگی و طبق برخی گزارشات منتشر شده، این شرکت در حال آمادهسازی سنسور فولفریم چندوجهی ۳۶ مگاپیکسلی است که توانایی فیلمبرداری با رزولوشن 8K یا ۷۶۸۰ در ۴۳۲۰ پیکسل را دارد. این سنسور چندوجهی درست همانند نمونهی به کار رفته در پاناسونیک GH5s، در نسبتهای مختلف تصویر از تمام سطح سنسور برای فیلمبرداری استفاده خواهد کرد تا شاهد کاهش کیفیت نهایی تصاویر نباشیم.

آیا قابلیت ضبط ویدیو 8K به معنای امکان ارایهی خروجی ویدیوی 8K است؟ حتما تاکنون دربارهی دشواری و پیچیدگیهای فنی فوقالعادهی رزولوشن 4K توسط سازندگان دوربینها شنیدهاید. دریافت، خواندن، انتقال اطلاعات از سنسور، پردازش توسط پردازنده و نوشتن آنها روی کارت حافظه در رزولوشنهای بالا، امری بسیار دشوار خواهد بود. حرارت بسیار زیاد این پروسه باعث شده است تا امکان ضبط کلیپهایی با مدت زمان بیش از ۳۰ دقیقه (به جز پاناسونیک GH5 و GH5s با قابلیت ضبط زمانی نامحدود) وجود نداشته بود.
باتوجه به موارد بالا پیشبینی میشود که a7S III توانایی ارایهی کلیپهای 8K را نداشته باشد. بدینترتیب آیا استفاده از این سنسور با توجه به فیلمبرداری 4K، کاربرد چندانی نخواهد داشت؟ قطعا جواب سوال خیر است. همانطور که احتمالا میدانید، دوربینهای فیلمبرداری توانمند مانند GH5 و a7 III، ابتدا تصاویر را به صورت ویدیوی 6K دریافت و ضبط میکنند و در ادامه با کاهش رزولوشن آن، کلیپهای 4K را در اختیار کاربران قرار میدهند. این موضوع منجر به جزئیات و کنتراست بیشتر محتوا میشود. بدین ترتیب اگر میتوان پیشبینی کرد که a7S III با ضبط کلیپهای 8K و تبدیل آنها به 4K، قادر به ارایهی جذابترین محتوای ویدیویی است که تاکنون در دنیای دوربینهای عکاسی دیدهایم.

سنسور ۳۶ مگاپیکسلی جدید سونی از نوع Stacked CMOS خواهد بود. نباید فراموش کرد که دوربین فیلمبرداری سینمایی سونی ونیز (Venice) نیز از همین نوع سنسور بهره میبرد. این سنسور جدید به پیکسلهایی با ابعاد ۴.۸۸ میکرومتر مجهز است که بدین ترتیب رقابت نزدیکی در شرایط نوری اندک با GH5s و پیکسلهای ۵.۴۱ میکرومتری آن خواهد داشت. فیلمبرداری با نرخ ۶۰ فریمبرثانیه و عمق رنگ ۱۰ بیت در رزولوشن 4K دیگر مشخصات فنی احتمالی نسل جدید a7S III است.
البته در پایان نباید فراموش کرد که اگر اطلاعات فوق صحت داشته باشند، با محصولی فوقالعاده توانمند در قسمت فیلمبرداری و البته عکاسی مواجه خواهیم بود. جایی که GH5s به عنوان بزرگترین رقیب سری a7S تنها در بخش فیلمبرداری میدرخشد و با سنسور ۱۲ مگاپیکسلی خود در بخش عکاسی حرفی برای گفتن ندارد.
براساس جدیدترین گزارشها، گوگل قصد دارد اولین میانردههای سری پیکسل را اوایل بهار سال ۲۰۱۹ توسط اپراتور ورایزن در آمریکا عرضه کند.
مدت زیادی است که شایعات و گمانهزنیهایی را در خصوص دو دستگاه میانرده از گوگل میشنویم که عنوان لایت (Lite) را یدک میکشند. پیکسل ۳ لایت و پیکسل ۳ ایکس ال لایت دو دستگاهی هستند که براساس رندرهای منتشر شده ظاهری شبیه نسخههای اصلی خود دارند؛ اما از لحاظ مشخصات قرار است تنها میانردههایی سربلند باشند.
جدیدترین اخباری که در این رابطه منتشر شده است از عرضهی این دو گوشی توسط اپراتور ورایزن (Verizon) در اوایل بهار سال ۲۰۱۹ خبر داده است؛ این یعنی فروردین یا اردیبهشت ماه شاهد رونمایی از این دو میانرده از گوگل خواهیم بود. زمانبندی مفروض فاصلهای شش ماهه با رویداد MadeByGoogle دارد؛ رویدادی که معمولا در آبان ماه برگزار میشود و محصولات پرچمدار گوگل در آن رونمایی میشوند.گوگل تاکنون برای گوشیهای پیکسل نسخهی لایت عرضه نکرده است. آخرین باری که رویکردی شبیه به این را از گوگل دیدیم، زمانی بود که آخرین نسل از گوشیهای نکسوس با نامهای نکسوس 6P و نکسوس 5X عرضه شدند که از این بین 6P محصول برتر و 5X چه از لحاظ مشخصات و چه از نظر قیمت یک میانرده محسوب میشد.

رندر منتشر شده از پیکسل 3 لایت
مقالههای مرتبط:
گفته میشود که پیکسل ۳ لایت بهعنوان گوشی کوچکتر نمایشگر ۵.۵ اینچ خواهد داشت؛ در حالیکه XL لایت یک گوشی با نمایشگر ۶ اینچی است. براساس شنیدهها، هر دو محصول نسبت تصویر ۱۸:۹ دارند و از ۴ گیگابایت رم به همراه ۳۲ گیگابایت حافظهی داخلی و البته جک هدفون ۳.۵ میلیمتری بهره میبرند.پردازندهی دو دستگاه یادشده احتمالا اسنپدراگون ۶۷۰ یا ۷۱۰ خواهد بود و در بخش دوربین، شاهد همان سنسورهای ۱۲ مگاپیکسل (اصلی) و ۸ مگاپیکسل (سلفی) موجود در پیکسل ۳ و پیکسل ۳ ایکس ال را شاهد خواهیم بود؛ البته، این امکان وجود دارد که گوگل از سنسورهای کمکیفیتتری در این دو میانرده استفاده کند؛ اما آنچه مسلم است نرمافزار عکاسی گوگل قطعا بخشی از این دو گوشی خواهد بود و عملکرد رضایتبخشی را رقم خواهد زد.
با شایعهی جدید، احتمالا ورایزن حداقل برای یک نیمسال دیگر تنها عرضهکنندهی گوشیهای گوگل در آمریکا باقی خواهد ماند. انتظار میرود نسخههای آنلاک نیز روانهی بازار آمریکا شوند؛ اما سازگاری با اپراتور اسپرینت فعلا نامشخص است.
توجیه گوگل برای عرضهی نسخههای میانردهی پیکسلها مشخص است. روشنترین دلیل، گسترش دسترسی به این گوشیها در بازارهای نوظهور است. پیکسل ۳ و پیکسل ۳ ایکس ال به ترتیب با قیمت پایهی ۷۹۹ و ۸۹۹ دلار همچنان گرانترین گوشیهای سال ۲۰۱۸ محسوب میشوند و طبیعی است که گوگل میخواهد با عرضهی محصولات مقرونبهصرفهتر این فاصله را پر کند.
در خصوص قیمت دو پیکسل جدید، اخباری منتشر نشده است؛ اما باتوجهبه قیمتهای ۳۰۰ و ۵۰۰ دلاری پوکوفون ووانپلاس، احتمالا گوگل قیمتی مابین این دو را برای گوشیهای خود در نظر بگیرد تا توان رقابت با این محصولات را داشته باشد؛ البته اگر پیکسلهای میانرده بتوانند بهلطف نرمافزار گوگل عملکرد بهتری در زمینهی عکاسی داشته باشند شاید کار گوگل برای فروش آنها بسیار سادهتر شود.
طبق برخی گزارشات منتشر شده، AMD در رویداد CES 2019 کنفرانسی جذاب برای علاقهمندان دنیای کامپیوتر، خواهد داشت.
دنیای پردازندههای طی دو سال گذشته، شرایط بسیار متفاوتی را تجربه کرده است. از خیزش AMD با معماری Zenو پردازندههای آن، تا مشکلات متعدد اینتل در مهاجرات به لیتوگرافی ۱۰ نانومتری باعث شده است تا دیگر با بازاری یکطرفه روبرو نباشیم.
در حالی که اینتل از نقشهی راه خود عقب مانده است و برای چندمین بار از تاخیر عرضهی پردازندههای ۱۰ نانومتری خبر داد، AMD طبق برنامهی قبلی خود حرکت میکند. تولید و عرضهی پردازندههای ۷ نانومتری، معماری جدید Zen 2، نسل جدید پردازندههای سرور، دسکتاپ، ورکاستیشن و کارتهای گرافیک، همهگی طبق نقشهی راه AMD در حال اجرا هستند.

نمایشگاه CES به عنوان یکی از مهمترین رویدادهای حوزهی فناوری، نزدیک به ۱۰ روز دیگر آغاز به کار میکند. در همین حین اخبار ضدونقیضی به گوش میرسد که AMD خود را برای کنفرانسی جذاب آماده میکند. لیزا سو مدیرعامل AMD، در کنفرانس اختصاصی این شرکت از نسل جدید پردازندههای رایزن دسکتاپ که با کد ۳۰۰۰ آغاز خواهند شد، رونمایی میکند. احتمالا از لیتوگرافی ۷ نانومتری برای ساخت این پردازندهها بهره گرفته میشود تا AMD موفق به ایحاد برتری نسبت به رقیب دیرینهی خود شود.غول دنیای نیمههادیها از نسل جدید پردازندههای مجهز با واحد مجتمع گرافیکی خود نیز رونمایی خواهد کرد. سری ۳۰۰۰ APUهای رایزن با پردازندههای ۷ نانومتری نسل دوم Zen در کنار واحد گرافیکی بهبود یافته (احتمالا نسل دوم وگا)، با قیمت رقابتی خود قطعا گزینهی به مراتب جذابتری نسبت به انواع اینتل خواهد بود که در حال حاضر از هستههای ۱۴ نانومتری کافیلیک در کنار واحد گرافیکی نه چندان قدرتمند Intel HD تشکیل میشوند. طبق برخی اخبار، پردازنده و APU جدید AMD در بازهی زمانی کوتاهی پس از CES 2019 به بازار عرضه خواهند شد.
اما پردازندههای دسکتاپ تنها محصولی نیست که شاهد معرفی آن در کنفرانس AMD خواهیم بود. این شرکت پس از وقفهای بهنسبت طولانی، از پردازندههای نسل سوم مخصوص لپتاپ و اوترابوک نیز رونمایی خواهد کرد. چندی پیش بنچمارک چند پردازندهی جدید AMD که در لپتاپهای اچپی به کار گرفته شده بودند، نیز فاش شد که خبر از آمادهی عرضهی آنها میداد. نسل سوم پردازندههای لپتاپ AMD ظاهرا از لیتوگرافی ۱۲ نانومتری (فرآیند ساخت فعلی پردازندههای رایزن دسکتاپ) و هستههای بهبودیافتهی وگا بهره خواهند برد.

در کنار محصولات سری رایزن، AMD قطعا صحبتی از پردازندههای گرافیکی رادئون خواهد کرد. طبق پیشبینی کارشناسان، این شرکت قطعا نسل جدید کارتهای گرافیک خود را رونمایی خواهد کرد. ظاهرا محصولات جدید AMD در بخش گرافیک Radeon Vega II نام خواهد داشت که نمونهی عادی و تجاری شدهی پردازندههای وگا ۲۰ که پیشتر برای کسبوکارها و شرکتها عرضه شده بود.
معرفی نسل جدید پردازندههای سری ورکاستیشن تردریپر، پردازندههای گرافیکی با معماری جدید Navi و ارایهی مشخصات نهایی پردازندههای مخصوص سرور اپیک با نام رُم (Rome) که پیشتر معرفی شده بود، از دیگر مواردی است که انتظار مشاهدهی آن در کنفرانس AMD (تاریخ ۹ ژانویه /۱۹ دی ماه) میرود.
دلایل خوبی وجود دارد که نشان میدهد جامعهی جهانی در حال برداشتن قدمهای مهمی برای تغییر سرنوشت این سیاره در سال ۲۰۱۹ است.
زنگهای خطر به صدا درآمدهاند و ما مدام در حال گوشزد کردن این نکته هستیم که برای جلوگیری از بدترین پیامدهای تغییرات اقلیمی زمان اندکی باقی مانده است. اما بهندرت دلایلی برای احساس خوشبینی درمورد آیندهی بشر و کرهی زمین مطرح میکنیم. شاید زمان اندکی امیدواری است.
اگر واقعاً هیچ امیدی نداریم، پس چرا در حال سرمایهگذاری روی فناوریهای پیشرفته هستیم؟ اگر آینده تا این حد تیرهوتار است، چرا تلاش کنیم صنایع و اقتصاد را متحول کنیم؟ اینگونه رفتارها از سوی افرادی با سرنوشت محتوم چه معنایی دارد؟
در آستانهی شروع سال جدید میلادی، هنوز نقاطی برای امیدواری به آیندهی تمدن بشری میتوان یافت. استیون پینکر، دانشمند شهیر علوم شناختی از دانشگاه هاروارد میگوید که ما هماکنون در نقطهای امنتر، سالمتر، آزادتر و شادتر از هر نقطهی دیگری از تاریخ هستیم. مت ریدلی، روزنامهنگار خوشبین بریتانیایی خاطرنشان میکند که باوجود همهی شواهد و مدارک موجود درزمینهی رشد و ترقی بشر، بسیار عجیب است که اینگونه سرخورده هستیم.
اگر زاویهی دید بهتری داشته باشیم، میتوان ۶ دلیل مهم را برای خوشبینی درمورد سرنوشت زمین در سال ۲۰۱۹ یافت.
انرژی همجوشی هستهای در مسیر تکامل است
واکنش همجوشی در حکم «جام مقدس» انرژیهای نوین است؛ زیرا میتواند انرژی بیحدواندازه، ارزان و پاک ایجاد کند. راکتورهای آزمایشی جهان توانستهاند برای چند دقیقه واکنش همجوشی را پایدار نگاه دارند و اکنون به دماهایی رسیدهاند که زمانی دسترسی به آنها تنها در ستارهها (و بمبها) مقدور بود. در حال حاضر، انرژی راکتورهای همجوشی تا چند دههی دیگر میتواند به شبکهی سراسری برق تزریق شود. تاکنون دولتها، بازیگران صنعت، مؤسسات مالی، میلیاردرها و افراد مشهور بهاندازهی کافی برای پیشرفت این تکنولوژی اقدام به کمک کردهاند. همجوشی بهزودی در دسترس خواهد بود؛ بهشرطی که بتوانیم سرمایهی بیشتری را جذب کنیم و به نظر میرسد که این مسئله چندان دور از ذهن نباشد. دولت فدرال کانادا ۵۰ میلیون دلار به شرکت فیوژن ژنرال برای توسعهی این فناوری اختصاص داده است و سرمایهگذاران خصوصی بزرگ دیگر نیز کمکم به سرمایهگذاری در این عرصه تمایل نشان میدهند.
سرمایهگذاریهای سبز در حال گسترش هستند
مقالههای مرتبط:
به گزارش کمپین دایوستاینوست، بررسی ۹۸۵ مورد از سرمایهگذاریهای سازمانی نشان داده است که ۶.۲۴ تریلیون دلار سرمایه از بخش سوختهای فسیلی خارج شده است. این یک جهش بزرگ نسبت به خروج ۵۲ میلیارد دلاری سرمایه از این بخش در چهار سال پیش محسوب میشود. درست است که دادههای NEF بلومبرگ نشان میدهد که امسال سرمایهگذاریهای پاک نسبت به سال ۲۰۱۷ و همچنین در مقایسه با اوج خود در سال ۲۰۱۵ کاهش یافته است؛ با این حال، این دادهها ممکن است اندکی گمراهکننده باشند. فناوریهای پاک امروزه تبدیل به یکی از جریانهای اصلی اقتصاد شدهاند و سرمایهگذاریهای شرکتهای بزرگ در این زمینه دیگر لزوماً تحتعنوان تکنولوژیهای پاک تعریف نمیشوند. پروژههای نوپای سال گذشته به مرحلهی بلوغ رسیدهاند و اکنون موقعیتی برای سرمایهگذاران سازمانی فراهم کردهاند تا سرمایههای خارجشده از صنعت سوختهای فسیلی را در این عرصه بازجذب کنند.
دنیای دیجیتال در حال ایجاد انقلاب است
عموم مردم از نقشی که حسگرها، هوش مصنوعی و رباتیک میتوانند در گذار بهسوی انرژی پاک بازی کنند، تا حد زیادی بیاطلاع هستند. گروهی از شرکتهای نوپا در حال کار روی نیروگاههای مجازی، شبکههای هوشمند و سیستمهای هوشمند ذخیرهسازی انرژی هستند. چرا چنین موضوعی اهمیت دارد؟ اغلب مردم انتظار دارند منابع انرژی پراکنده نظیر مزارع بادی و نیروگاههای خورشیدی خانگی را در هر کجا و هر زمان که میخواهند، به شبکه متصل کنند؛ در حالی که قضیه به این سادگی هم نیست. انرژیهای خورشیدی و بادی منابع متناوب انرژی محسوب میشوند؛ به این معنی که با تغییر شرایط آبوهوایی تولید آنها نوسان میکند؛ بنابراین ذخیرهسازی و استفادهی هوشمندانه از انرژی تجدیدپذیر امری ضروری است. در طول دو دههی آینده، پیشبینی میشود که ۷۲ درصد از ۱۰.۲ میلیارد دلاری که صرف تولید نیروگاههای جدید میشود، به نیروگاههای بادی و خورشیدی اختصاص یابد و این انرژیها بهزودی خواهند توانست در رقابت با زغالسنگ، گاز طبیعی و نفت بر سر قیمت، رقیبان خود را شکست دهد. اگر بتوانیم این سیستم پیچیده را بهجای سختافزار بهصورت نرمافزاری بهینهسازی کنیم، هزینهها و میزان تولید کربن میتواند بهطور قابلتوجهی کاهش یابد.
شرکتهای نوپا از قلمروی دره سیلیکون فراتر میروند
مدیران برترین دانشکدههای مهندسی میگویند که ۶۰ تا ۷۵ درصد از دانشآموزان آنها میخواهند در شرکتهای نوپا فعالیت کنند. سیستم سرمایهگذاری ریسکپذیر با آغوش باز از این کارآفرینان جوان استقبال خواهد کرد. براساس گزارشهای واصله از شرکت خدمات مشاورهای KPMG، سرمایهگذاریهای ریسکپذیر در سهماههی سوم سال ۲۰۱۸ به رکورد تاریخی ۱۸۳.۳ میلیارد دلار در سطح جهان رسیدهاند. این شرکتهای نوپا در خارج از دره سیلیکون واقع هستند و بر روی نوآوریهای مدل بنگاهبهبنگاه (B2B) در حوزههایی مسلط بر صنایع سنتی فعالیت میکنند. این خبر خوبی است؛ چراکه تمرکز شرکتهای درهی سیلیکون بیشتر روی رفع نیازهای مشتریان در دنیای مجازی بوده است و این موج جدید ارتباط واقعیتری را با صنایع جهان برقرار خواهد کرد. با توسعه سرمایهگذاریها فراتر از برنامههای مشتریمحور درهی سیلیکون، شانس سرمایهگذاری در پروژههای مهمتری در عرصههای نوآورانهی صنعتی و فناوریهای پاک افزایش خواهد یافت.
شرکتهای بزرگ انرژی در آمادهباش هستند
در سوم دسامبر، شرکت بزرگ نفتی شل اعلام کرد که متعهد به پرداخت حقالاجرا درجهت کاهش انتشار کربن خواهد بود. این شرکت قصد دارد تا سال ۲۰۵۰، تأثیرات کربن خود را به نصف برساند. شل تنها شرکتی نیست که بهصورت جدی در مبحث تغییرات اقلیمی گام برمیدارد. شرکت بریتیشپترولیوم (BP) نیز متعهد شده است تا از طریق تمرکز بر انرژیهای تجدیدپذیر و گاز طبیعی (مشتقات هیدروکربنی) میزان خالص انتشار دیاکسید کربن خود را تا سال ۲۰۲۵ به صفر برساند. بهدنبال شل، بیپی و توتال، شرکتهای چِورون و اِکسون موبیل نیز در نهایت به «ائتلاف اقلیمی صنایع نفت و گاز» موسوم به OGCI پیوستند. این ائتلاف یک صندوق یک میلیارد دلاری باهدف سرمایهگذاری در فناوریهای کاهشدهندهی انتشار کربن ایجاد کرده است. گرچه این میزان سرمایهگذاری در مقایسه با مجموع سود این شرکتها ناچیز به حساب میآید؛ اما این تازه آغاز راه است. این تلاشها نشان میدهد که غولهای انرژی بهجای مقاومت در برابر علم اقلیم، تصمیم گرفتهاند به نگرانیهای جامعهی جهانی واکنش مثبتی نشان میدهند.
دولتها تصمیم به اقدام گرفتهاند

در پنجم دسامبر، استان بریتیش کلمبیا در کانادا از طرح اقلیمی خود موسوم به CleanBC رونمایی کرد. این طرح یک سند سیاسی سطح بالا محسوب نمیشود؛ اما همچنان یک طرح عملیاتی شفاف برای کاهش میزان انتشارگازهای گلخانهای این استان تا سال ۲۰۳۰ است. برداشتن چنین گامهای جسورانهای نشان میدهد که دولتها درصدد انجام اقدامات جدی هستند. در بریتیش کلمبیا، تا سال ۲۰۴۰ میزان خالص انتشار کربن از سوی هر خودروی فروختهشده باید به صفر برسد. علاوه بر آن، تا سال ۲۰۳۲ میزان انرژی خالص مصرفی هر ساختمان جدیدی که ساخته میشود، باید به صفر برسد. طرح CleanBC همچنین تخفیفهای قابلتوجهی را برای صاحبخانههایی که پنجرههای کارآمد و پمپهای حرارتی نصب میکنند، در نظر گرفته است. این پیروزی بزرگی برای مقامات حکومتی این استان و نیز جامعهی دانشمندان علم اقلیمی محسوب میشود. اگر استانی با این حجم فراوان از منابع طبیعی توانسته چنین طرحی را مصوب کند، پس دور از ذهن نیست که دولتهای دیگر هم خواهند توانست. این نشان میدهد که نهادهای دموکراتیک هنوز کارکرد مفیدی دارند و میتوانند رسیدگی به مشکلاتی نظیر تغییرات اقلیمی را پوشش دهند.
شاید در سال ۲۰۱۹، سرمایهگذاران فناوریهای پاک بهگونهی بهتری بتوانند بذر خوشبینی را در عرصهی تیرهوتار افکار عمومی جهان بپاشند. ما دیگر نمیتوانیم تهدیدات جدی پیش روی اکوسیستمهای زمین و نیز فرصت اندک باقیمانده برای نجات خود را انکار کنیم. با این حال، ما باید خوشبینی و مسئولیتپذیری را جایگزین ناامیدی و عجز خود کنیم. هنوز فرصت باقی مانده است.
هلیو پی 90 جدیدترین پردازندهی مدیاتک در بنچمارک AnTuTu موفق به کسب امتیاز ۱۶۲٫۸۶۱ شد.
تراشهی جدید مدیاتک با مشخصاتی نزدیک به تراشههای بالارده موسوم به هلیو P90 موفق به کسب امتیاز ۱۶۲٫۸۶۱ در بنچمارک AnTuTu شد. این اولینبار است که تراشهی مذکور مورد بررسی قرار میگیرد.
این امتیاز ازطریق تست تراشه روی دستگاهی نامعلوم با حافظهی رم ۶ گیگابایتی و با سیستمعامل اندروید ۹ پایبهدست آمده است. با چنین امتیازی، هلیو پی ۹۰ را قابل مقایسه با تراشهی اسنپدراگون ۶۷۰ با با امتیاز تقریبا ۱۵۰٫۰۰۰ و اسنپدراگون ۷۱۰ با امتیاز تقریبا برابر با ۱۷۰٫۰۰۰ قرار میدهد. پیشتر نیز مدیاتک از ساخت پردازنده هلیو P90 با تمرکز ویژه روی هوش مصنوعی خبر داده بود.

هلیو پی ۹۰ مدیاتک از دوهستهی Cortex-A75 با فرکانس ۲.۲ گیگاهرتز و دو هستهی Cortex-A55 با فرکانس ۲.۰ گیگاهرتز بهره میبرد. تراشهی جدید مدیاتک مبتنی بر لیتوگرافی ۱۲ نانومتری تولید میشود و از پردازندهی گرافیکی PowerVR GM9446 با فرکانس تا ۹۷۰ مگاهرتز بهره میبرد.
مؤسسهی RBC پیشبینی کرده که گوگل تا سال ۲۰۲۱ درآمدی ۲۰ میلیارد دلاری را از فروش سختافزار خود که شامل انواع بلندگوهای هوشمند، گوشی و حسگرهای نست میشود، کسب خواهد کرد.
بدون شک گوگل یا به بیان بهتر شرکت مادر گوگل که آلفابت نام دارد همچنان بهعنوان یک شرکت بزرگ فعال در حوزهی تبلیغات که درآمد اصلی خود را نیز از این حوزه کسب میکند، شناخته خواهد شد؛ اما باید به این نکته نیز توجه داشت که تلاشهای آلفابت در راستای تولید و عرضهی محصولات سختافزاری نیز به بار نشسته و بنابر گزارش RBC، بخش سختافزار گوگل در سالهای آینده رشد ملموسی را تجربه خواهد کرد.
مارک مَهِینی، یکی از تحلیلگران مؤسسهی RBC در رابطه با محصولات سختافزاری گوگل چنین اظهارنظر کرده است: «محصولات سختافزاری گوگل که شامل اسپیکرهای هوشمند سری Home، گجتهای کرومکست، دوربینها و ترموستاتهای نست و سری گوشیهای هوشمند پیکسل میشوند، موفقیت قابل قبولی داشته و جاذبهی تجاری پیدا کردهاند»
آلفابت در گزارشهای مالی خود، آمار و اطلاعات فروش بخش سختافزار را بهصورت مستقل ارائه نکرده و این بخش را در قالب زیرمجموعهای از Other Revenues یا درآمدهای دیگر به شمار میآورد که شامل درآمد بخشهایی نظیر سرویسهای ابری و درآمد حاصل از پلی استور گوگل نیز میشود. آخرین گزارش مالی آلفابت که مربوطبه سهماههی سوم سال ۲۰۱۸ میلادی بود، نشان از این داشت که ۱۴ درصد از درآمد آلفابت توسط Other Revenues تأمین شده است، حال آنکه ۸۵.۸ درصد از درآمد این شرکت به تبلیغات اختصاص داشته است.
آر بی سی پیشبینی کرده که افزایش محبوبیت اسپیکرهای هوشمند درکنار استقبال منتقدان از گوشیهای هوشمند رده بالا و گران قیمت پیکسل، باعث افزایش درآمد و در نتیجه سوددهی بخش سختافزار آلفابت خوهد بود. آر بی سی برآورد کرده که درآمد بخش سختافزار گوگل طی سال ۲۰۱۸ میلادی ۸.۸ میلیارد دلار بوده و سود کسب شده توسط این حوزه ۳ میلیارد دلار عاید آلفابت خواهد کرد. آر بی سی پیشبینی کرده که درآمد آلفابت از بخش سختافزار تا سال ۲۰۲۱ به بیش از ۱۹.۶ میلیارد برسد که سود ۶.۱ میلیارد دلاری را عاید این شرکت خواهد کرد.
بنابر پیشبینیهای RBC هماکنون بیش از ۴۳ میلیون دستگاه اسپیکر هوشمند Home در آمریکا به فروش رفته و ۹ میلیون دستگاه نیز در بازارهای بینالمللی توسط کاربران خریداری شده است.
هرچند به عقیدهی مَهِینی بخش سختافزار گوگل از نظر درآمد و سوددهی رشد خواهد کرد، اما ارزش واقعی حوزهی سختافزار گوگل را باید در ایجاد پلتفرم سختافزاری جستوجو کرد که بَستر مورد نیاز برای توسعهی امکانات مبتنی بر هوش مصنوعی را فراهم میکند تا از این طریق گوگل بتواند درآمد تبلیغاتی کلانتری را به دست آورد.
اکنون که به روزهای پایانی سال ۲۰۱۸ رسیدهایم، به لیست نرمافزارها و بازیهای موبایل نگاهی میاندازیم. به تازگی لیستی از پردانلودترین و سودآورترین بازیها و نرمافزارهای موبایلی منتشر شده است. نتایج این لیست آنچنان هم دور از انتظار نبوده و بعضی از مواردی که در این لیست هستند، کاملاً قابل پیشبینی بودند.
در این لیست نامهایی مانند نتفلیکس، کندی کراش (Candy Crush Saga)، Helix Jump و پابجی (PUBG) به چشم میخورد.
لیستهایی که در ادامه مشاهده میکنید توسط مؤسسه App Annie منتشر شدهاند. این مؤسسه اعلام کرد که امسال تعداد دفعات دانلود نرمافزارها و بازیها دارای رشد ۱۰ درصدی بوده است. همین امر موجب شده که توسعهدهندگان سرمایه بیشتری برای نرمافزارها و بازیها در نظر بگیرند.
دو لیستی که در ادامه مشاهده میکنید، نتایج تحلیل فروشگاههای برتر اندروید و آیاواس یعنی پلیاستور گوگل و اپاستور اپل هستند. این نتایج از دادههای پیش از ۱۵ دسامبر تهیه شدهاند اما آمار نیمه دوم ماه آخر سال تأثیر زیادی روی این نتایج ندارد.
ابتدا سری به دنیای بازیهای موبایلی بزنیم. ۲۰۱۸، سالی برای تکامل بازیهای موبایل بود. این مسئله هم به دلیل تولید گوشیهایی با سختافزارهای قویتر و توان اجرایی بالاتر است. بعضی از بازیها در سال گذشته نظر کاربران را به خود جلب کردند. بازیهایی مانند PUBG Mobile و Fortnite به دلیل هیجان و سبک خاص خود محبوبیت زیادی به دست آوردند.
یکی از دلایل محبوب شدن یک بازی در دنیای امروز، به اندازه سخت بود آن است. درست است که بسیاری از ما از انجام چالشهای مختلف لذت میبریم اما اگر این موارد بسیار سخت باشند، دیگر علاقهای به ادامه آن بازی نخواهیم داشت. دلیل محبوبیت بازیهای PUBG Mobile و Fortnite نیز همین است.
در میان بازیها و نرمافزارهای موبایلی، مواردی که دارای حق اشتراک هستند، موجب افزایش هزینهی صرفشده توسط کاربران شدهاند. مواردی که از نرمافزارهای موبایلی سودآور و پردانلود که در لیست آمدهاند نیز مانند بازیها، قابل پیشبینی بودند. نام نرمافزارهایی مانند اینستاگرام، Share it و اسنپ چت (Snapchat) در این لیست به چشم میخورد.
ممکن است دلیل افزایش دانلود و استفاده بیشتر مردم از بازیها و نرمافزارهای موبایلی، افزایش ۱۰ درصدی میزان زمانی است که یک فرد معمولی از تلفن همراه خود استفاده میکند.
در ادامه لیست پردانلودترینهای سال ۲۰۱۸ را مشاهده میکنید:

در این لیست، بازی Helix Jump و نرمافزار Facebook messenger در صدر قرار گرفتهاند. نرمافزار محبوب اینستاگرام نیز در این لیست در جایگاه پنجم قرار دارد.
در ادامه شاهد فهرستی از سودآورترین بازیها و نرمافزارهای موبایلی هستید:

از نتایج به دست آمده مشخص است که بازی Fate/ Grand order برای سازندگانش سود بالایی داشته است. توسعهدهندگان نتفلکیس هم به سود بالایی در سال ۲۰۱۸ دست پیدا کردهاند. در این لیست اسامی دیگری نیز به چشم میخورند. Candy Crush Saga که یکی از محبوبترین بازیهای اندرویدی است، در لیست سودآورترینهای امسال مقام چهارم را دارد.
این دو لیست به ما اطلاعات جالبی درباره آمار میزان استفاده کاربران از بازیها و نرمافزارهای مختلف میدهند. باید دید کدام یک از این موارد تا سال آینده در این فهرست باقی میمانند.
یافتههای جدید پژوهشگران دربارهی علت عدم رشد مو در مناطقی از پوست، میتواند به طراحی روشهای درمان ریزش مو بینجامد.
موهای انسان حقیقتا عجیباند. درمقایسه با دیگر پستانداران، انسان قطعا برهنه است و موهای ریزی که ما داریم کاملا پراکندهاند. عجیبترین مناطق پوست ما شاید کف دست و کف پاهایمان باشد. پوست صاف و بدون موی این مناطق موجب تمایز انسان از دیگر پستاندارانی نظیر خرگوشها و خرسهای قطبی که موهایشان به این مناطق هم کشیده شده است، میشود. علت این امر تاکنون یک معما بوده است اما پژوهشگران اخیرا تفسیری برای اینکه چرا برخی از قسمتهای بدن انسان مو دارد و برخی قسمتها مو ندارد، پیدا کردهاند.
در مطالعهی جدیدی که روی موشها انجام شده است، یک مسیر مولکولی مهم کشف شده که موجب میشود کف دست و پای ما اینچنین صاف و بدون مو باشد. این تفسیر حول یک مولکول پیامرسان کوچک به نام پروتئین Wnt میچرخد. این پروتئین، اطلاعاتی را دربارهی زمان آغاز، فاصله و رشد موهای بدن بین سلولهای بدن انتقال میدهد. سارا میلار، متخصص پوست از دانشگاه پنسیلوانیا میگوید:
ما میدانیم که سیگنالدهی پروتئین Wnt برای توسعهی فولیکولهای مو حیاتی است و مهار آن موجب ایجاد پوستی بدون مو میشود و فعال کردن آن موجب رویش موهای بیشتری در پوست میشود. در این مطالعه ما نشان دادیم که پوستِ مناطق بدون مو، بهطور طبیعی مهارکنندهای را تولید میکند که مانع از انجام عمل Wnt میشود.
این مهارکننده، پروتئینی است که Dickkopf 2 یا DKK2 نام دارد و وقتی پژوهشگران آن را بهطور کامل از موشها جدا کردند، اتفاق عجیبی رخ داد. درحالیکه رویش مو در تمام مناطق درست پوست موشهای جهشیافته آغاز شد، در مناطقی که بهطور طبیعی فاقد مو بود نیز موهایی شروع به روییدن کردند. در موشهای طبیعی، ناحیهی کف پا بدون مو بود اما در تمام ۴۰ موش جهشیافته در تمام نقاط پوست فولیکولهای موی بالغ ایجاد شد. حتی زمانیکه این موها کنده شدند، دوباره به همان شکل موهای طبیعی رشد کردند.

هنگامی که پژوهشگران خرگوشها را مورد بررسی قرار دادند، فرایند مشابهی را مشاهده کردند. مانند خرسهای قطبی، خرگوشها هم دارای موهایی در کف پاهایشان هستند که احتمالا از آنها دربرابر آسیب ناشی از سرما و برف محافظت کرده و انگشتانشان را گرم نگه میدارد. در این مورد نیز بهنظر میرسید که DKK2 نقش داشته باشد. در پوست کف پای خرگوشها، DKK2 به میزان زیادی بیان نمیشود و این امر احتمالا علت رشد مو در این نواحی است.
مقالههای مرتبط:
این نتایج غیرمنتظره بود. هنگام آغاز مطالعه، پژوهشگران تصور میکردند که DKK2 احتمالا مسئول الگوی فولیکولهای مویی است که روی بدن میرویند. اما یافتههای جدید نشان میدهند که این نقش کاملا برعکس است. پژوهشگران اکنون بر این باورند که حضور DKK2 مسئول بیمو نگاهداشتن بخشیهایی از بدن است. بنابراین در شرایط خاصی که این مهارکننده موجود نباشد، مسیر سیگنالدهی Wnt به خودش واگذار میشود و سلولهای بنیادی مخصوصی به نام بتاکاتنین (β-catenin) را فعال میکند و موجب میشود فولیکولهای مو در مناطقی که نباید، توسعه پیدا کنند.
میلار و همکارانش دربارهی اینکه چرا چنین چیزی اتفاق میافتد، تصور میکنند که وجود یا عدم DKK2 احتمالا مبتنی بر مزایای تکاملی باشد. بهعنوان مثال، در حالیکه خرگوشها و خرسهای قطبی برای بقا ممکن است نیاز به وجود مو در کف دست و پا داشته باشند، اگر موهای انسان روی تمام بخشهای دست و پا وجود داشت، احتمالا تا اندازهای موجب سختتر شدن زندگی او میشد.
البته در این نقطه، هنوز آشکار نیست که دقیقا چرا انسانها دارای کف دست و پای بدون مو هستند؛ اما فرضیههایی موجود است. برخی میگویند این امر میتواند با انتخاب جنسی ارتباط داشته باشد؛ برخی دیگر آن را مرتبط با تنظیم حرارت میدانند: وقتی که ما از جنگلها به مناطق گرم ساوانا حرکت کردیم، در حالیکه افرادی هم فکر میکنند که این برهنگی از ما دربرابر انگلهای خارجی نظیر شپشها و دیگر حشرات مزاحم محافظت میکند. حتی عدهای معتقدند که هیچ مزیت تکاملی در این مورد وجود ندارد و این فقط یک صفتی است که بهطور تصادفی همراه انسان شده است.
قطعنظر از اینکه کدام تفسیر میتواند درست باشد، اگر یافتههای جدید درمورد انسان مصداق داشته باشد، به این معناست که فقط با یک تغییر ژنتیکی کوچک ما میتوانیم در مناطق کف پاها و دستانمان مو داشته باشیم و بههمین ترتیب، پژوهشگران امیدوارند که روزی پژوهش آنها بتواند راهی برای مهار یا تشویق رشد موهای بدن پیدا کند. این روش از درمان میتواند در مباحث مختلف سلامتی بسیار مهم باشد از جمله درمان طاسی سر الگوی مردانه و کمک کردن به درمان بیماران دارای سوختگی و بیماران دارای مشکلات پوستی نظیر پسوریازیس. میلار میگوید:
درحالیکه پژوهشهای بیشتری نیاز است تا درک ما از این مسیر بیشتر شود، نتایج نشان میدهد درمانهایی که بتوانند موجب کاهش سطوح سیگنالدهی Wnt/بتاکاتنین در پوست شوند، احتمالا میتوانند به مهار رشد موهای ناخواسته و درمان برخی از تومورهای پوستی کمک کنند. همچنین اگر تحویل این پروتئین بهصورت محدود، ایمن و به روشی کنترلشده انجام گیرد، عواملی که موجب فعالسازی سیگنالدهی Wnt میشوند، ممکن است برای تحریک رشد مو در فولیکلولهای خاموش در بیماریهایی نظیر طاسی سر الگوی مردانه مورد استفاده قرار گیرند.
.: Weblog Themes By Pichak :.
ورود کاربران
خوش آمدید! لطفا وارد حساب خود شوید