در سال ۲۰۱۸ که روز‌های پایانی آن را تجربه می‌کنیم، اتفاق‌ها و رویدادهای فراموش‌نشدنی پیرامون صنعت خودروسازی تجربه کردیم. خودروسازی جهان فروش بالایی را شاهد بود اما دراین بین، جنگ تجاری آمریکا با کشورهای مختلف، برنامه‌های بلندمدت و غیرمنتظره‌ی خودروسازان بزرگ درکنار مرگ یکی از ماندگارترین چهره‌های تاریخ این صنعت، لحظه‌های پیچیده‌ای را رقم زد.

در این مقاله ۱۰ رویداد و حادثه‌ی مهم صنعت خودروسازی جهان در سال ۲۰۱۸ را بررسی می‌کنیم. قصد طبقه‌بندی نداریم و تنها اتفاق‌های ۱۲ ماه گذشته در سال میلادی را مرور می‌کنیم.

دستگیری کارلوس گوسن؛ رسوایی مدیرعامل اتحاد رنو، نیسان و میتسوبیشی

رسوایی و تخلف مالی کارلوس گوسن (Carlos Ghosn) که هنوز هم به نتیجه نرسیده است، با رفتار ایلان ماسک در سال گذشته، سر عنوان «عجیب‌ترین اتفاق سال» رقابت می‌کند. احتمالا باتوجه به اهمیت این رسوایی و پوشش گسترده‌ی زومیت از آن، اطلاعات کافی از این اتفاق دارید؛ اما به‌طور خلاصه پرونده‌ی گوسن را دوباره بررسی می‌کنیم. گوسن با اتهام شفاف نبودن در گزارش درآمد خود و سوء استفاده از منابع شرکتی، توسط پلیس ژاپن دستگیر شد. هنوز اتهامات این مدیر باسابقه ثابت نشده است، اما گوسن مقام‌های مدیرعامل و ریاست هیئت مدیره‌ی خود را در شرکت‌های ژاپنی نیسان و میتسوبیشی از دست داد. البته گوسن هنوز صندلی ریاست خود در شرکت فرانسوی رنو را از دست نداده است، با این وجود هم‌اکنون در زندان و منتظر عدالت سخت‌گیرانه‌ی ژاپنی به‌سر می‌برد. برخی کارشناسان معتقد هستند که ماجرای رسوایی گوسن، توطئه‎ی مدیران ارشد نیسان است تا شرکت خود را قدرتمندتر کنند و مستقل شوند. باتوجه به اینکه هنوز پرونده‌ی تخلف و رسوایی گوسن در جریان است، شاید این اتفاق جزو رویدادهای جنجالی سال ۲۰۱۹ هم باشد.

جنجال‌های ایلان ماسک؛ از توییتر و مصرف ماری‌جوآنا تا کمیسیون بورس آمریکا

افراد کمی در سطح جهان وجود دارند که می‌توانند مثل مدیرعامل تسلا، رفتار‌های جنجالی سریالی در فضای مجازی و دنیای واقعی داشته باشند؛ البته شاید بتوان دونالد ترامپ، رئیس جمهور ایالات متحده آمریکا را هم درکنار این کارآفرین قرار داد. دیدگاه‌های داغ و بحث برانگیز ایلان ماسک در سال ۲۰۱۸ به‌قدری زیاد است که شاید بهتر است تنها به توییتر او مراجعه کنیم. جنجال‌های ماسک را می‌توان در دو بخش بزرگ و کوچک تقسیم کرد؛ نسبت دادن «ناهنجاری روانی پدوفیلی» به مأمور بریتانیایی که نوجوانان حادثه‌ی ریزش غار تایلند را نجات داد، حمله به نویسندگان و تیم‌های تحریریه وبسایت‌های مختلف دنیای خودرو به‌دلیل بررسی مشکلات محصولات تسلا، بحث‌های ناتمام با فروشنده‌های استقراضی، توهین و اتهام به کارمندان سابق تسلا، به سخره گرفتن وارن بافت کارآفرین و بازرگان مشهور آمریکایی و مصاحبه‌ی باورنکردنی با نیویورک تایمز و اقرار به مصرف داوری خواب‌آور و ۱۲۰ ساعت کار در هفته تنها بخشی ار جنجال‌های کوچک ماسک است.

بزرگ‌ترین رفتارها و اقدامات جنجالی ماسک را می‌توان در توییت معروف خصوصی‌سازی تسلا با قیمت هر سهم ۴۲۰ دلار و به‌دنبال آن، درگیری حقوقی شدید با کمیسیون بورس و اوراق بهادار آمریکا (SEC) خلاصه کرد که حاصل آن محکومیت به کناره‌گیری از ریاست هیئت مدیره شرکت و جریمه‌ی مالی بود. اما با تمام اتفاق‌های پیرامون تسلا، این شرکت تازه تأسیس فعال در تولید خودروهای برقی، برای اولین‌بار به‌دلیل افزایش تولید سدان مدل 3 به سودآوری بالا رسید تا همچنان سهام‌داران به این برند، امیدوار باشند. احتمالا در اتفاق‌های جنجالی سال ۲۰۱۹ خودروسازی، همچنان ماسک، توییت‌ها و مصاحبه‌های آن را ببینیم. 

تصمیم جدید مدیران ارشد جنرال موتورز؛ اخراج کارمندان و تعطیلی چند خط تولید

جنرال موتورز امروز باتوجه به سودآوری ۲ میلیارد و ۵۰۰ میلیون دلار و فروش بالای خودروهای شاسی‌بلند و پیکاپ وانت، در مقایسه با سال‌های گذشته شرایط بسیار بهتری دارد. در این شرایط انتظار اخبار جنجالی نداشتیم، اما مدیران ارشد این برند آمریکایی اعلام کردند که به‌زودی ۱۴ هزار نیروی انسانی را اخراج و پنج کارخانه که خط تولید ۶ سدان کم‌فروش را تعطیل می‌کنند. دلیل این اقدام غیرمنتظره، تمرکز و آماده‌سازی زیرساخت‌های لازم برای پیشرفت و توسعه فناوری خودروهای برقی و خودران اعلام شد. تصمیم جدید مقامات جنرال موتورز برای بسیاری از افرد، یادآور یک دهه پیش و قرار گرفتن این شرکت بزرگ در آستانه‌ی ورشکستگی است؛ اما تعدادی از کارشناسان این اتفاق را سرمایه‌داری مدرن توصیف می‌کنند.

دونالد ترامپ دربرابر خودروسازان؛ جنگ تجاری آمریکا با اروپا و چین

رئیس جمهور آمریکا سال گذشته میلادی با ایجاد تعرفه‌های جدید واردات فولاد و آلومینیوم، بازنگری پیمان با کشورهای همسایه کانادا و مکزیک و تهدید به تنظیم تعرفه‌های سنگین واردات خودرو از بزرگ‌ترین بازار خودروی جهان یعنی چین، حضور پررنگی در صنعت خودروسازی جهان داشت. دونالد ترامپ بدون توجه به هشدارها و پیشنهادهای کارشناسان به جلو تاخت که حاصل آن گران تمام شد؛ مقامات جنرال موتورز اعلام کردند که سیاست‌های جدید دولت، حدود یک میلیارد دلار به هزینه‌های تولید اضافه کرده است. مدیران ارشد فورد هم با تاکید بر هزینه‌های بیشتر تولید، واردات مدل فورد فوکوس ساخت چین به آمریکا را کنار گذاشتند. خودروساز سوئدی ولوو که کاملا در اختیار برند چینی جیلی قرار دارد، از عرضه‌ی سهام در بورس و تبدیل شدن به شرکت سهام عمومی خودداری کرد. در ادامه، فروش تسلا در چین به‌شدت کاهش یافت و خودروسازان آلمانی هم از جنگ تجاری ترامپ انتقاد کردند. این جنگ تجاری بزرگ هنوز هم ادامه دارد و مشخص نیست که پایان آن چه خواهد بود؛ البته باتوجه به عقب نشینی ترامپ و تعلیق اجرای تعرفه‌های واردات ۲۵ درصدی خودرو به آمریکا، حداقل هم‌اکنون شرایط آرام‌تر از چند ماه گذشته است.

مرگ سرجیو مارکیونه؛ خداحافظی با رهبر ارزشمند فیات کرایسلر

ناجی دو شرکت ایتالیایی و آمریکایی فیات و کرایسلر، سال ۲۰۱۸ درگذشت. سرجیو مارکیونه (Sergio Marchionne) به‌عنوان مدیر فیات کرایسلر با شرکت‌های زیرمجموعه شامل آبارث، آلفارومئو، لانچیا، مازراتی، دوج، جیپ، رم، موپار و حتی یکی از چهره‌های فوق‌العاده تأثیرگذار در فراری و فرمول یک، در سن ۶۶ سالگی پیش از بازنشستگی در سال ۲۰۱۹، از دنیا رفت. دلیل مرگ مارکیونه هیچوقت به‌طور شفاف اعلام نشد؛ درواقع پس از عمل جراحی شانه، مارکیونه به‌دلیل وضعیت جسمانی نامناسب استعفا داد و چند روز بعد، درگذشت. پس از او، مدیرعامل جیپ و رم مایک منلی به ریاست گروه فیات کرایسلر رسید؛ همان‌طور که بسیاری از افراد من جمله خود منلی معتقد هستند، هیچ‌کس نمی‌تواند جایگزین قابلی برای مارکیونه باشد. باید دید که با مدیریت جدید، آینده‌ی شرکت‌هایی چون آلفارومئو، مازراتی و جیپ که به‌لطف مارکیونه دوباره جان گرفته‌اند، چه خواهد شد.

تاج‌گذاری رسمی شاسی‌بلندها و پیکاپ‌ها در آمریکا؛ توقف تولید تمام مدل‌های سواری فورد، به جز موستانگ

محبوبیت انواع مدل‌های شاسی‌بلند و وانت پیکاپ در آمریکا بر کسی پوشیده نیست؛ سال‌ها است که این خودروها پرفروش‌ترین‌های بازار ایالات متحده هستند. مقامات فورد باتوجه‌به این موضوع، اعلام کردند که درکنار حفظ موستانگ ارزشمند به‌عنوان پرفروش‌ترین خودروی اسپرت جهان در سه سال گذشته، تولید تمام مدل‌های سواری مثل سدان و هاچ‌بک، متوقف می‌شود. فورد با خالی کردن مدل‌های از خط تولید، ظرفیت بیشتری در اختیار شاسی‌بلندها، کراس‌اور و وانت پیکاپ‌ها قرار می‌دهد تا پرفروش‌ترین محصولات خود را در تیراژ بالاتر عرضه کند. در دورانی که آینده‌ی صنعت خودروسازی، فناوری خودران و برقی پیش‌بینی می‌شود، تصمیم مدیران ارشد فورد جسورانه به‌نظر می‌رسد. درواقع واکنش‌ها به این تصمیم به‌قدری گسترده بود که اقدامات دیگر فورد مثل روش جدید تبلیغات، بازسازی خط تولید دیترویت و عرضه‌ی فورد موستانگ بولیت به حاشیه رفت.

تصادف مرگ‌بار اوبر با عابرپیاده؛ فناوری خودران هنوز آماده نیست

یکی از مهم‌ترین اتفاق‌های صنعت خودروسازی در سال ۲۰۱۸، تصادف یکی از ولوو‌های خودران ناوگان اوبر (Uber) و کشته شدن عابرپیاده بود. این تصادف مرگ‌بار، واقعیت‌های فناوری خودران و ترس مردم از آن را بهتر از گذشته نشان داد. در تحقیقات گسترده مشخص شد که اوبر، سیستم ترمز اضطراری خودکار ولوو XC90 را غیرفعال کرده بود و نرم‌افزار خودران این شرکت هم وجود عابرپیاده در جاده را تشخیص نداده است. حاصل این اتفاق ناگوار، سخت‌گیری بیشتر در آزمایش فناوری خودران بود؛ درحقیقت پس از گذشت چند ماه از این تصادف خبرساز، اخیرا اوبر دوباره تست ناوگان خودران را با شرایط جدید شامل استفاده از دو راننده‌ی کمکی و ناظر، آزمایش تنها در طول روز و حرکت کردن خودرو با نهایت سرعت ۴۰ کیلومتر بر ساعت، ازسر گرفته است. هم‌اکنون ویمو (Waymo) پیشتاز فناوری خودران شناخته می‌شود.

آتش‌سوزی جنگل‌های کالیفرنیا؛ گرم شدن کره زمین جدی است

آتش‌سوزی اخیر آمریکا که جان دهه‌ها نفر را گرفت و صدها خانه و کیلومترها پوشش گیاهی را از بین برد، نشانه‌ای پرخرج از گرم شدن زمین بود. باوجود هشدار کارشناسان، هنوز هم اقدام‌های کاربردی برای جلوگیری از گرم شدن زمین در سطح جهانی انجام نشده است. جالب است بدانید که پس از خروج آمریکا از پیمان پاریس در سال ۲۰۱۷، دولت این کشور قوانین ساده‌تر برای استانداردهای آلایندگی خودروها پیشنهاد داده است.

جیپ قدرتمندتر از همیشه؛ بازگشت این شرکت آمریکایی‌ها به بازار وانت پیکاپ

در سال‌های اخیر، جیپ در سطح جهانی عملکرد فوق‌العاده‌ای داشته است که اکنون با رونمایی وانت جدید گلادیاتور و نظر مثبت علاقه‌مندان، مسیر پیشرفت این برند اصیل آمریکایی هموارتر هم خواهد شد. گلادیاتور در اصل همان شاسی‌بلند پرطرفدار رنگلر است که از فریم جدید با فاصله‌ی بین دو محور بیشتر استفاده می‌کند. گلادیاتور با ظرفیت کشش قابل قبول، در و سقف جداشدنی و تجهیزات آف‌رود و متفاوت کارخانه‌ای، بدون شک در آمریکا فروش خوبی تجربه خواهد کرد. پیش از رونمایی این وانت، بسیاری ار کارشناسان نام محصول جدید را اسکرمبلر (Scrambler) سال‌های گذشته پیش‌بینی می‌کردند؛ اما مقامات جیپ با نگاهی به آینده، اولین وانت تولیدی این شرکت پس از سال ۱۹۹۲ را براساس مدل مفهومی سال ۲۰۰۵ انتخاب کردند. برنامه‌های مشخص سرجیو مارکیونه فقید، نقش بزرگی در فروش بالای محصولات جیپ در جهان داشت.

ظهور رقیب‌های جدید تسلا؛ رونق بازار خودروهای برقی به‌لطف خودروسازان اروپایی

فروش بالای محصولات تسلا در اروپا و کنار زدن خودروهای قاره سبز در خانه، بالاخره فرصتی شد تا خودروسازان این منطقه به وعده‌های خود مبنی بر عرضه‌ی مدل برقی لوکس و کاربردی عمل کنند. پورشه سرانجام برای اولین خودروی برقی خود نام تایکان (Taycan) را انتخاب کرد و با واکنش مثبت متقاضیان رو‌به‌رو شد. آئودی از تولید شاسی‌بلند تمام برقی E-Tron تا سال ۲۰۲۰ خبر داد تا درکنار جگوار با مدل I-Pace، به رقابت با تسلا مدل X بپردازد. دیگر خودروسازان آلمانی شامل مرسدس بنز و بی‌ام‌و با مدل‌های EQC 400، iX3 و i4 تا سال ۲۰۲۰ به صحنه‌ی جذاب خودروهای برقی وارد خواهند شد.

به‌نظر شما، مهم‌ترین اتفاق صنعت خودروسازی جهان در سال ۲۰۱۸ چه بود؟ اگر رویداد مهم دیگری در نظر شما است و آن را در این مقاله نمی‌بینید، لطفا در بخش دیدگاه‌ها با ما در میان بگذارید.

اینکه هر روز مرغ بخوریم، یک مسئله است و اینکه مرغ را به‌‌عنوان تنها میراث دوران حیات خود روی زمین به یادگار بگذاریم، مسئله‌‌‌ای دیگر. تصور کنید در آینده باستان‌‌شناسان یا بیگانگان فضایی روزی تصمیم بگیرند آثار زمین‌‌شناسی مربوط به دوران حیات ما را بررسی کنند و تنها فسیل‌‌های موجود مربوط به بقایای مرغ‌‌هایی باشد که خورده‌‌ایم!

گروهی از دانشمندان در یک مقاله‌‌ی تازه که روز چهارشنبه در ژورنال علمی Royal Society Open Science منتشر شد، این ایده را مطرح کرده‌‌اند که تنها آثار حیات ما روی زمین دقیقاً همین بقایای استخوان‌های مرغ خواهد بود؛ این یعنی ما اکنون در «عصر مرغ» زندگی می‌کنیم.

امروزه حدود ۲۳ میلیارد مرغ در زمین وجود دارد. این جمعیت حداقل ده‌‌برابر بیشتر از جمعیت هر پرنده‌‌ی دیگری است؛ حتی چهل برابر تعداد کل گنجشک‌‌های روی زمین. پس از مرغ، پرجمعیت‌‌ترین پرنده‌‌ی روی کره‌‌ی زمین (با جمعیتی بالغ بر ۱.۵ میلیارد)، جانوری کوچک به نام سرخ‌پرک نوک‌سرخ است که برخی اوقات مردم بومی در صحرای آفریقا به آن «ملخ پَردار» هم می‌‌گویند.

مجموع جرم این ۲۳ میلیارد مرغ بیشتر از جرم تمام پرندگان دیگر روی زمین است. کَریز بِنِت، عضو افتخاری در دانشگاه لستر و یکی از نویسندگان این مقاله می‌‌گوید:

تنها تعداد سرسام‌‌آور این مرغ‌‌ها نیست که داستان دوران حیات ما را در آینده روایت خواهد کرد؛ بلکه شکل، ژن‌ها و شیمی این موجودات نیز در حافظه‌‌ی تاریخ ثبت خواهد شد. ما بیولوژی واقعی این جانوران را نیز تغییر داده‌ایم.

شواهد می‌‌گویند مرغ‌ها در حدود ۸۰۰۰ سال پیش اهلی شده‌ و به‌‌تدریج پرورش یافتند تا بزرگ‌تر و گوشتی‌‌تر از اجداد جنگلی خود شوند. اما سیر تغییرات با پیدایش مرغ‌‌های گوشتی در دهه‌‌ی ۱۹۵۰ شدتی دوچندان یافت و روش‌های نوین، شیوه‌‌ی پرورش این گونه را متحول کرد.

برآورد می‌‌شود که یک مرغ گوشتی مدرن با متوسط عمر ۵ تا ۹ هفته‌‌ای (تا پیش از ذبح) به وزنی حدود پنج برابر وزن اجداد خود می‌‌رسد. یک جهش ژنتیکی باعث شده است که خوراک حیوان به‌‌طرز حیرت‌‌انگیزی زیاد شود و درنتیجه در مدت کوتاهی بتواند وزن‌‌گیری کند. امروزه این حیوان در معرض بیماری‌های استخوانی فراوانی قرار گرفته؛ چراکه تنها به‌‌شیوه‌‌ای پرورش می‌‌یابد که به‌‌سرعت رشد کند و به‌‌واسطه‌‌ی رژیم غذایی سرشار از غلات (و البته عاری از بذر دیگر گیاهان و حشرات)، ترکیب شیمیایی مواد موجود در استخوان‌‌هایش تغییر کرده است.

همچنین زندگی این مرغ‌‌های گوشتی به‌‌طور کامل وابسته به سیستم صنعتی تولید گوشتی است که برای آن‌‌ها طراحی شده‌‌اند و تنها می‌توانند به‌‌واسطه‌‌ی فناوری انسانی به زندگی خود ادامه دهند. دانشمندان می‌گویند که تخم‌ها به‌‌شیوه‌‌ای مصنوعی کشت می‌شوند و جوجه‌ها در سالن‌هایی با آب‌‌وهوای کنترل‌‌شده (با میانگین ظرفیت ۵۰ هزار جوجه) پرورش پیدا می‌‌کنند.

جوجه‌‌مرغ‌‌هایی که در یکی از مزارع پرورش کارولینای شمالی به‌‌تازگی از تخم بیرون آمده‌‌اند

در شرایطی که این مرغ‌‌ها در پناهگاه‌‌های محلی می‌توانند تا پنج سال عمر کنند؛ اما در شیوه‌‌ی صنعتی این حیوانات تا پیش از انتقال به کشتارگاه، بیش از ۹ هفته زمان در اختیار نخواهند داشت. در این کشتارگاه‌‌ها بیشتر محصولات زائد (شامل پر، کود، خون و غیره) از طریق هضم غیرهوازی، سوزاندن یا تبدیل به محصولات جانبی خوراکی بازیافت می‌‌شوند.

البته هنوز یک پرسش باقی می‌‌ماند و آن اینکه اثر استخوان‌های باقیمانده از این ۶۵ میلیارد مرغی که هر ساله مصرف می‌شود، در بقایای فسیلی چگونه خواهد بود؟ معمولاً روند فسیل‌‌شدن استخوان‌های پرندگان به‌‌درستی انجام نمی‌‌شود؛ اما مشکل اینجاست که بسیاری از این استخوان‌های مرغ به محل دفن زباله‌‌ها می‌‌روند و در آنجا می‌‌توانند با کیفیتی در حد یک فسیل معمولی مومیایی شوند. در این مکان‌‌ها استخوان‌‌های بسیار زیادی وجود دارد.

مسئله بزرگ این است که این استخوان‌های مرغ به آیندگان چه درباره‌‌ی ما خواهند گفت. مقاله‌‌ی موردنظر در رابطه با این پرسش موضع‌‌گیری خاصی نداشته و قضاوت را به خواننده واگذار کرده است. دکتر بنت می‌‌گوید برخی افراد بر این باورند که این یک دستاورد تکنولوژیکی فوق‌العاده است.

تام سوپر، سخنگوی یک گروه صنعتی تولیدی می‌‌گوید که تولید مرغ، دست‌کم در آمریکا، یک موفقیت بزرگ از نظر کارآیی، آسایش پرندگان و تولید مسئولانه بیشترین گوشت با صرف کمترین منابع محسوب می‌‌شود. در طرف دیگر، لوری گرون، یک استاد فلسفه در دانشگاه وسلین و از مدافعین حقوق حیوانات می‌‌گوید که رقت‌‌انگیز است که می‌‌بینیم بشر از عاجزکردن این حیوانات از بدو تولد احساس افتخار می‌‌کند.

البته باستان‌‌شناسان آینده در میان انبوه فسیل‌‌های تکنولوزیکی نظیر پلاستیک و بتن و غیره نخواهند توانست استخوان‌های مرغ را پیدا کنند. همچنینی نشانه‌‌هایی از تشعشعات هسته‌‌ای ناشی از آزمایش‌های هسته‌ای نیز در میان سنگ‌ها باقی خواهند ماند. همه‌‌ی اینها نشانگر چیزی هستند که برخی دانشمندان از آن به‌‌عنوان دوره‌‌ی آنتروپوسین یا «عصر انسان‌ها» یاد می‌‌کنند.

اما از نظر دانشمندان، مهم‌ترین بقایای بیولوژیکی که نشان خواهند داد ما چگونه دنیای جانداران را تغییر داده‌‌ایم، همین مرغ‌‌های گوشتی خواهند بود؛ چه از لحاظ تعدادشان و چه از لحاظ زندگی عجیبشان.

هرچند به اعتقاد کارشناسان این رتبه موقتی خواهد بود، لیکن اکنون مایکروسافت سرخوش از این موفقیت و بازپس‌گرفتن جایگاه پیشین خود است. درحقیقت غول فناوری ردموند، رقابت تبدیل شدن به شرکتی با ارزش یک تریلیون دلار را به اپل و آمازون باخت و حتی در فصل پایانی سال میلادی کل ارزش بازار آن بیش از یکصد میلیارد دلار کاهش یافت. اما دراصل میزان کاهش ارزش سهام مایکروسافت در این دوره از سایر پیشتازان فناوری کم‌تر بود.

البته ارزش کلی بازار سهام آمریکا پس از یک دهه رشد مطلوب، اکنون در حال گذار از یک مرحله اصلاح است و سهام مایکروسافت هم هم‌راستا با بازار، کاهش را تجربه کرده است. این رخداد برای فیسبوک، اپل، آمازون، نتفلیکس وگوگل هم پیش آمده است.

جیم کرامر (Jim Cramer)، مجری برنامه‌ی تلویزیونی Mad Money در سال ۲۰۱۳ سهام پنج شرکت مذکور را به‌عنوان پنج سهمی که به سرعت درحال رشد هستند، برشمرد و آن‌ها را به اختصار FAANG (برگرفته از حروف اول نام این شرکت‌ها) نامید. اما مایکروسافت در این جمع نبود، چراکه طی دهه‌ی گذشته، روند معنی داری برای ارزش سهمش وجود نداشت؛ حتی بعد از سال ۲۰۰۰ و در دوره‌ی روی کار آمدن استیو بالمر که درآمدهای شرکت سه برابر شد و سود ویژه هم افزایش دو برابری یافت، بازهم برخی کارشناسان وضعیت سهام مایکروسافت را مشابه سهام گروه شرکت‌های FAANG نمی‌دانستند.

در همان مقطع، گروه FAANG در بازار مورد توجه قرار گرفت و با افزایش میزان خرید و مبادلات سهام این گروه، ارزش آن روز‌به‌روز بیشتر شد. لیکن در چند دوره اخیر، زمانی‌که سهام‌داران کم‌کم تصمیم به تثبیت درآمد و سود حاصل از معاملات خود گرفتند و فروش را آغاز کردند، مجدداً ارزش FAANG کاهش یافت.

البته دلایل مهمتری برای این تغییر وضعیت وجود دارد. از یک سو فیسبوک بیش از یک سال است که به‌دلیل بحث‌های نقض حریم خصوصی کاربران تحت فشار است و همچنین مشکلاتی نظیر بات‌های روسی و سایر اخبار جعلی به این موضوع دامن زده است. از سوی دیگر گوگل هم با مسائلی نظیر تظاهرات کارکنانش علیه فعالیت در زمینه پروژه‌های نظامی و احتمال تبدیل شدن چین به‌عنوان قطبی برای موتورهای جست‌وجو، مواجه بود. اپل هم در این دوره چندین اقدام انقباضی داشت. برای مثال، اپل اخیراْ اعلام کرده بود که احتمالاً دیگر آمار میزان فروش محصولات اصلی خود را منتشر نخواهد کرد. تحلیلگران هم به‌دنبال شکسته شدن رکورد فروش آیفون، آیپد و کامپیوترهای مک، پیش‌بینی تغییر این روند و کاهش میزان فروش را می‌کردند. این وضعیت با اخبار و شایعاتی نظیر کاهش میزان تولید توسط تأمین‌‌کنندگان اپل و پیش‌بینی کارشناسان برای فروش کمتر اپل در سال‌های آتی، شدت می‌گرفت و ناپایدارتر می‌شد. ارزش سهام اپل حتی متاثر از جنگ افتصادی آمریکا و چین به‌عنوان کشور محل تولید محصولات اپل، بود.

سهام مایکروسافت اما به دو دلیل پایستگی بیشتری داشت. یکی موفقیت سرویس محاسبات ابری آژور بود که طبق برآوردها تا مدت‌ها برای مایکروسافت منشاء سودآوری خواهد بود؛ و دیگری هم اعتماد عمومی به ساتیا نادلابه‌عنوان مدیرعاملی که شرکت را دگرگون کرده و دوران مدیریت او با ثبات خواهد بود. این نکته که مایکروسافت طی ۴۳ سال گذشته تنها سه مدیرعامل داشته است(گیتس، بالمر و نادلا)، بیانگر ثبات بالای مدیریتی در این شرکت است.

به‌هرحال قمیت سهم‌ها گویای همه چیز است. اکنون قیمت هر سهم مایکروسافت پس از ۵۲ هفته قرار گرفتن بالای عدد ۱۱۶ دلار، در آستانه‌ی سال نوی میلادی با کاهش ۱۸ تا ۹۸ دلاری مواجه بوده است، اما این میزان کاهش در دوره مشابه برای اپل ۸۱ تا ۱۵۲ دلار، گوگل ۲۸۳ تا ۱۰۰۹ دلار، و آمازون هم ۶۴۰ تا ۱۴۱۱ دلار است. مشخصاً مایکروسافت تنها ۱۵ درصد کاهش و سایرین بیش از ۳۰ درصد کاهش را تجربه کرده‌اند.

در نتیجه کل ارزش سهام مایکروسافت در بازار، اکنون بالغ بر ۷۵۲ میلیارد دلار است که تا رسیدن به ۱۰۰۰ میلیارد دلار، فاصله‌ی معنی‌داری باقی مانده است. به‌دنبال آن و با اختلاف کم به ترتیب ارزش کل سهام اپل در بازار برابر با ۷۲۰ میلیارد دلار، آلفابت/گوگل برابر با ۷۰۶ میلیارد دلار و در آخر هم آمازون برابر با ۶۹۰ میلیارد دلار است.

فیسبوک ۳۷۸ میلیارد دلاری و نتفلیکس ۱۰۶ میلیارد دلاری هم با این رقابت فاصله‌زیادی دارند.

از منظر شاخص درآمد سالیانه، هم اپل و هم آمازون از مایکروسافت بالاترند و اپل تقریباً سه برابر پول‌سازتر از مایکروسافت بوده است. از آنجا که ارزش سهم بازار یک شرکت در یک مقطع تاحدی بیانگر سود تعدیل شده‌ی آتی آن شرکت است، می‌توان انتظار داشت که کل ارزش بازار اپل برای یک دوره طولانی رشد را تجربه کند؛ اما این موضوع اصلاً قطعی نبوده و یک منطق محاسباتی نیست و تنها یک پیش‌بینی محتمل است.

جان مینارد کینز اقتصاددان بریتانیایی جمله‌ی کنایه آمیزی درخصوص این‌گونه پیش‌بینی‌ها برای دراز مدت دارد:

در طولانی مدت همه خواهیم مرد.

حال باید دید در آینده و بعد از تعطیلات سال نوی میلادی چه رخ خواهد داد.

نماد ستاره‌ها همه جا هست؛ این شکل در فرهنگ‌ و زمینه‌های مختلفی مورد استفاده قرار گرفته است و در اغلب اوقات ستاره‌ها دارای گوشه‌هایی تیز هستند. ستاره‌های پنج‌پر روی کوزه‌های مصری که قدمت آن‌ها به ۳۱۰۰ سال قبل از میلاد مسیح برمی‌گردد و نیز روی لوح‌ها و گلدان‌ها‌ی کشف شده در منطقه‌ی بین‌النهرین دیده می‌شود.

این اشکال در نامه‌های پیروان فیثاغورس به‌عنوان نمادی از گروه آن‌ها دیده شده است. ستاره‌های شش‌پر و هفت‌پر هم در طول تاریخ به‌عنوان نمادی از مذهب (مانند ستاره‌ی داوود) یا نمادی از میهن‌پرستی استفاده شده است. در دنیای امروز ستاره‌ها به‌عنوان نمادی از شهرت (مانند پیاده‌روی مشاهیر هالیوود)، سابقه (ژنرال‌های پنج ستاره) یا کیفیت (هتل‌های پنج ستاره) مورد استفاده قرار می‌گیرند. آن‌ها روی درخت‌های کریسمس و نیز روی پرچم‌ها یا لوگوی شرکت‌ها دیده می‌شوند. اما به‌راستی چرا ما ستاره‌ها را به‌صورت اجسام گوشه‌داری می‌کشیم در حالیکه آن‌ها در واقع اجسام گرد و متقارنی در آسمان هستند؟

ستاره‌ها در اثر پدیده تفرق نور  گوشه‌دار به‌نظر می‌رسند

از آن‌جایی که ستاره‌ها گوی‌های عظیمی از گاز و بسیار بزرگ‌تر از سیاره‌ی ما هستند، ما می‌توانیم انتظار داشته باشیم از نقطه‌ای که ما از روی زمین آن‌ها را تماشا می‌کنیم، به‌صورت دیسک‌های همواری در آسمان دیده شوند.

در واقع فضا بسیار پهناور است و ستاره‌ها بسیار دورتر از چشم‌های ما هستند به‌طوری که چشم‌ ما قادر نیست آن‌ها را به‌طور مشخص ببیند. ما اغلب ستاره‌ها را به‌جای صفحات بزرگ، شبیه نقاط نورانی می‌بینیم اما این نقاط نورانی معمولا دارای تشکیلاتی هم هستند.

دفعه‌ی بعد که به آسمان شب نگاه می‌کنید، نگاهی به ستاره‌های بالا بیندازید و متوجه خواهید شد آن‌ها بیشتر شبیه نقاط نورانی به چشم می‌خورند که گوشه‌های تیزی از آن‌ها خارج شده است. اگر ستاره‌ها را در دید محیطی خود قرار دهید (نه در مرکز بینایی) و از گوشه‌ی چشم به آن‌ها نگاه کنید، این گوشه‌ها را بیشتر خواهید دید. دلیل مشاهده‌ی این گوشه‌های نورانی پدیده‌ای است که با عنوان تفرق نور (پراش نور) شناخته می‌شود.

برای درک پدیده‌ی تفرق نور باید به‌خاطر بیاوریم که نور گاهی مانند یک ذره (که فوتون نامیده می‌شود) و گاهی مانند موج رفتار می‌کند. این شخصیت تقسیم شده گاهی به‌عنوان دوگانگی موج‌ذره شناخته می‌شود. تفرق نور یکی از مثال‌های آشکار درمورد رفتار موج‌مانند نور است. هنگامی که یک پرتوی نور از یک منفذ باریک یا اطراف لبه‌های تیزی عبور کند، دچار تفرق می‌شود یا به صورت الگویی پراکنده می‌شود که به آن الگوی تفرق (پراش) می‌گویند.

در آزمایش معروف دو شکافِ یانگ، آزمایش‌کنندگان پرتو نوری را که ابتدا از یک روزنه و سپس از دو روزنه گذشته است، روی یک پرده می‌اندازند. در حالی‌که یک ذره از نور به‌سادگی از شکاف عبور کرده یا ناپدید می‌شود و ممکن است منعکس شود، موج نوری که از شکاف عبور می‌کند در لبه‌های شکاف دارای خمیدگی شده و یک الگوی مشخص را روی پرده ایجاد می‌کند.

بهترین تفسیر ما از گوشه‌دار بودن ستاره‌ها از درک ما از فضای بیرون نمی‌آید بلکه مربوط به آناتومی چشم انسان است. نوری که از فاصله‌ی دوری از آسمان می‌آید، باید از عدسی‌های چشم ما که خودش یک روزن کوچک است، بگذرد. عدسی‌های چشم‌های ما نیز دارای شکاف‌های ریزی به‌نام خطوط بخیه (Sature Lines) هستند که موجب ایجاد درزهای ریزی برای عبور نور می‌شوند و این باید منجر به یک الگوی تفرق نور در چشم شود (شکل زیر را ببینید). از آن‌جایی که چشم هر فردی منحصر‌به‌فرد است (حتی چشم چپ در برابر چشم راست)، این بدان معنا است که دو فرد یک ستاره را به یک شکل نمی‌بینند.

حتی تلسکوپ هم چیزی که ما آن را پراش‌های اطرف ستاره می‌خوانیم، را می‌بیند. از آن‌جایی که معمولا یک مسیر مشخص برای رسیدن نور ستاره به لنزها یا آینه‌های تلسکوپ وجود ندارد. چیزی باید لنزها یا آینه‌های تلسکوپ را در جای خود نگه دارد. در مورد تلسکوپ فضایی هابل چهار میله‌ی فلزی یا ستون، آینه را نگه می‌دارند و بنابراین روشن‌ترین ستاره‌ها در تصاویر هابل چهار گوشه‌ی روشن را که از آن‌ها نور از کنار محافظ‌ها عبور کرده است، نشان می‌دهد. تعداد این نوع موانع در تلسکوپ فضایی جیمز وب سه عدد است.

چرا به نظر می‌رسد که ستاره‌ها چشمک می‌زنند؟

در حالی‌که دلیل اینکه چرا ستاره‌ها به چشم ما اشیایی گوشه‌دار می‌آیند، بیشتر مربوط به زمین است، ولی علت چشمک زدن ستاره‌ها مربوط به اتمسفر است. وقتی که نور ستاره از یک اتمسفر آشفته عبور می‌کند، نور از مسیر مستقیم بین ما و ستاره طی پدیده‌ای به نام شکست نور منحرف می‌شود. زمانی که نور ستاره‌ها وارد اتمسفر می‌شود، توسط بادهای موجود در اتمسفر و مناطق دارای اتمسفر و تراکم مختلف تحت تاثیر قرار می‌گیرد. این موضوع موجب می‌شود که از سطح زمین این‌طور به‌نظر برسد که آن‌ها در حال چشمک زدن هستند.

ورایزن (Verizon Communications) شرکتی آمریکایی با گستره‌ی خدمات بین‌المللی است که در حوزه‌ی مخابرات فعالیت می‌کند. مرکز مدیریت این شرکت در منهتن نیویورک قرار دارد و به‌نوعی دومین برند بزرگ خدمات مخابراتی در جهان محسوب می‌شود.

ورایزن حاصل ادغام برندهای قدیمی صنعت مخابرات و شرکت‌هایی است که در سال ۱۹۸۴ بنا به دستور وزارت دادگستری آمریکا، از AT&T جدا شدند. طبق حکم ابلاغ شده در آن سال، AT&T مجبور شد که شرکت Bell Systems را از زیرمجموعه‌ی خود خارج کند. پس از اجرای حکم،‌ هفت شرکت مستقل از بل سیستمز ایجاد شده و با نام Baby Bells مشهور شدند. یکی از آن شرکت‌ها، بعدا با ادغام شرکت‌های دیگر به ورایزن تبدیل شد.

خدمات ورایزن در حوزه‌ی وایرلس، در زیرمجموعه‌ای با نام ورایزن وایرلس عرضه می‌شود که به‌نوعی بزرگ‌ترین سرویس‌دهنده‌ی ارتباطات وایرلس در آمریکا است. ورایزن در سال ۲۰۱۵، با خرید شرکت‌های بزرگی همچون یاهو و AOL، قصد خود را برای توسعه‌ی هرچه بیشتر دامنه‌ی خدمات، عملی کرد. دو شرکت جدید، بعدا در زیرمجموعه‌ای مستقل به‌نام Oath به کار خود ادامه دادند.

مرکز مدیریت ورایزن در نیویورک

تاریخچه‌ی تأسیس

برند کنونی ورایزن از ادغام دو شرکت Bell Atlantic، یکی از شرکت‌های بیبی بل و GTE در سال ۲۰۰۰ ایجاد شد. برای بررسی تاریخچه‌ی این برند، باید نگاهی به تاریخ شرکت‌های تشکیل‌دهنده‌ی آن داشته باشیم که خود، حاصل ادغام یا جداسازی از بازیگران بزرگ صنعت مخابرات بودند. درواقع، تاریخچه‌ی اصلی ورایزن، به اختراع تلفن توسط الکساندر گراهام بل و اولین شرکت این حوزه به نام بل سیستمز باز می‌گردد.

وزرارت دادگستری آمریکا، در سال ۱۹۸۲، پس از ۱۳ سال دعاوی حقوقی با بزرگ‌ترین شرکت جهان یعنی شرکت تلگراف و تلفن آمریکا یا AT&T، حکم تجزیه را به آن شرکت ابلاغ کرد. AT&T با پذیرفتن حکم، ۲۲ شرکت محلی را زیرمجموعه‌ی خود خارج کرد و تنها بخش‌های تولید، تحقیق و ارتباطات از راه دور خود را حفظ کرد. ۲۲ شرکت مذکور، درنهایت به هفت هولدینگ منطقه‌ای تبدیل شدند.

تاریخچه‌ی بل آتلانتیک

بل آتلانتیک، یکی از هفت شرکتی بود که از تجزیه‌ی AT&T ایجاد شد. این شرکت به ایالت‌های شمال اقیانوس اطلس در آمریکا خدمت‌رسانی می‌کرد و هفت، زیرمجموعه‌ی خدمات تلفن داشت. از همان سال‌های ابتدایی فعالیت، AT&T خود را به‌عنوان رقیب اصلی و جدی بل آتلانتیک نشان داد.

در سال ۱۹۸۴، زیرمجموعه‌ی تجهیزات و سیستم بل آتلانتیک با نام Bell Atlanticom Systems شروع به کار کرد. زیرمجموعه‌ی جدید، در حوزه‌ی فروش تلفن‌های قدیمی، بی‌سیم و دکوری، تجهیزات سیم‌کشی و سیستم‌های امنیت و سلامت فعالیت می‌کرد. Bell Atlantic Mobile بخش دیگری بود که در همان روزهای ابتدایی، فعالیت جدی خود را در حوزه‌ی خدمات موبایل شروع کرد.

لوگوی قدیمی بل آتلانتیک

زیرمجموعه‌ی موبایل بل آتلانتیک، متشکل از خدمات متنوع بازار جدید مخابرات بود. آن‌ها در ماه مارس سال ۱۹۸۴ سرویسی به‌نام Alex معرفی کردند که خدمات موبایل و سیم‌کارت را عرضه می‌کرد و پس از یک ماه، حوزه‌ی فعالیت خود را تا واشنگتن، بالتیمور و مریلند توسعه داد. سرمایه‌گذاری این شرکت نوظهور در بازار موبایل، ۱۵.۱ میلیون دلار بود.

بل آتلانتیک در همان ابتدای فعالیت با مشکلات متعدد از سوی مقامات قانون‌گذار آمریکایی روبه‌رو بود. دعواهای حقوقی متعدد پیرامون عرضه‌ی خدمات و نحوه‌ی دریافت هزینه از مشتریان، روند ابتدایی شرکت را تاحدودی با چالش روبه‌رو کرد اما آن‌ها درنهایت، فعال‌ترین شرکت در میان همکاران خود یا همان بیبی بل بودند.

چالش‌های حقوقی و جریمه‌های متعدد، بل آتلانتیک را از توسعه باز نداشت و آن‌ها بیش از نیمی از بودجه‌ی خود را به بهبود شبکه اختصاص دادند. توسعه‌ی شبکه باعث شد تا بل آتلانتیک اولین شرکت در میان همکاران خود باشد که سیستم‌های دیجیتالی را پیاده‌سازی می‌کند. سیستم دیجیتالی آن‌ها، یک فناوری مایکروویو برای توزیع پیام‌های الکترونیکی در کل شبکه بود. توسعه‌ی خطوط فیبر نوری نیز از برنامه‌های شرکت بود و در یک سال اول فعالیت، حدود هشتاد هزار کیلومتر از این نوع شبکه، پیاده‌سازی کرد.

بل آتلانتیک، در همان سال اول فعالیت، شرکت‌های زیادی را با خرید و ادغام، به زیرمجموعه‌ی خود اضافه کرد. شرکت Telecommunication Specialists در هیوستون با تمرکز بر اتصالات شبکه، Tri-Continental Leasing Corporation در نیوجرسی با تمرکز بر حوزه‌ی تجهیزات کامپوتری و مخابراتی و شرکت خدمات کامپیوتری Sorbus، به مجموعه‌ی بل آتلانتیک پیوستند.

بل آتلانتیک، بیش از تمامی بیبی‌ بل‌ها، به توسعه‌ی خدمات در حوزه‌ی صنعت رو به‌رشد و پرسود مخابرات و کامپیوتر می‌اندیشید. تلاش برای فروش و ارائه‌ی خدمات به مشتریان بزرگ، چالش‌های خاص خود را داشت و به‌علاوه، آن‌ها ظرفیت پیاده‌سازی مستقل شبکه‌های متعدد را داشتند. به‌همین دلیل، بل آتلانتیک تمرکز خود را به مشتری‌های کوچک‌تر و متوسط معطوف کرده و انواع خدمات از تجهیزات اطلاعاتی تا پردازش داده و تعمیر و نگه‌داری کامپیوتر را به آن‌ها عرضه می‌کرد.

هولدینگ‌های تجزیه شده از AT&T، درکنار بل آتلانتیک، در دهه‌ی ۱۹۸۰، اعتراض‌ها و درخواست‌های متعددی را به وزارت دادگستری آمریکا ارسال می‌کردند تا موقعیت رقابتی را برای آن‌ها فراهم کند. آن‌ها اعتقاد داشتند قوانین موجود در صنعت جدید مخابرات و کامپیوتر، بیشتر به‌سود بزرگانی همچون AT&T و IBM است و عدم اجازه برای ادغام این شرکت‌ها، مانع از رقابت سالم خواهد شد.

به‌هرحال با تمام درخواست‌های هولدینگ‌های منطقه‌ای، ادغام آن‌ها امکان‌پذیر نبود و دراین‌میان، بل آتلانتیک با خرید شرکت‌های جدید و توسعه‌ی خدمات خود،‌ درحال تبدیل شدن به رقیبی جدی برای بازیگران بزرگ صنعت بود. آن‌ها در پایان سال ۱۹۸۹ با ارائه‌ی خدمات در مناطق دیگر جهان از جمله اروپا و شوروی، ظرفیت‌های خود برای توسعه‌ی بین‌المللی را نشان دادند.

توسعه‌ی خدمات بین‌المللی و داخلی

با شروع دهه‌ی ۱۹۹۰، توسعه‌ی بین‌المللی خدمات بل آتلانتیک با سرعت بیشتری ادامه پیدا کرد. آن‌ها قراردادی را با مقامات کره‌ای در حوزه‌ی بازاریابی، تحقیقات و تبادل اطلاعات امضا کردند. به‌علاوه، قراردادهایی برای حضور در صنعت مخابرات چک‌اسلواکی هم امضا شده و در یک همکاری با Ameritech و چند شرکت نیوزیلندی، یکی از شرکت‌های بزرگ آن کشور در حوزه‌ی مخابرات، خریداری شد.

دفاتر راهنمای مشهور در آمریکا به‌نام Yellow Pages

توسعه‌ی خدمات در داخل ایالات متحده‌ی آمریکا، برای بل آتلانتیک ادامه داشت. آن‌ها با خرید Metro Mobile، دومین شرکت بزرگ و مستقل ارائه‌دهنده‌ی ارتباطات شبکه‌ی سلولی آمریکا در سال ۱۹۹۲، حوزه‌ی خدمات موبایلی خود را در ساحل شرقی آمریکا بیش‌ازپیش گسترش دادند. به‌علاوه، یک قرارداد همکاری با NYNEX و GTE هم امضا شد که با ترکیب شبکه‌های موبایلی، پوشش خدمات را به کل آمریکا گسترش داد.

در سال ۱۹۹۵، یک قاضی فدرال پس از سال‌ها بررسی درخواست‌های شرکت‌های بیبی بل، اجازه‌ی ارائه‌ی خدمات راه دور را برای آن‌ها صادر کرد. بل آتلانتیک به‌عنوان بزرگ‌ترین شرکت این گروه، به‌سرعت وارد بازار جدید شد و خدمات خود را تا فلوریدا، ایلی‌نویز، کارولینای شمالی و جنوبی و تگزاس، توسعه داد.

یکی دیگر از اتفاقات مهم در تاریخ بل آتلانتیک، ادغام با NYNEX در سال ۱۹۹۶ بود که آن‌ها را به دومین شرکت بزرگ خدمات تلفن در آمریکا تبدیل کرد. این ادغام با واکنش‌های گوناگونی در صنعت پررقابت مخابرات آمریکا رو‌به‌رو شد، اما به‌هرحال یکی از شرکت‌های بیبی بل، در حال تبدیل شدن به رقیبی جدی برای شرکت مادر یعنی AT&T بود. شرکت جدید، بیست‌وپنج درصد از بازار آمریکا را در سیزده ایالت در اختیار داشت.

کمی پس از ادغام فوق، زیرمجموعه‌ای از بل آتلانتیک با تمرکز جدی روی خدمات اینترنتی ظهور پیدا کرد که محصولات خدمات را از واشنگتن تا فیلادلفیا و نیوجرسی، به شرکت‌ها و اشخاص،‌ عرضه می‌کرد.

خدمات بل آتلانتیک پس از ادغام با NYNEX، حدود یک سوم از شرکت‌های حاضر در فهرست فورچن ۵۰۰ را شامل می‌شد و از آن مهم‌تر، منطقه‌ی مرکزی فعالیت دولتی آمریکا نیز تحت خدمات آن‌ها قرار داشت. در همین زمان، توسعه‌ی خدمات به آمریکای جنوبی هم با جدیت پیگیری می‌شد و سهام کنترلی یکی از شرکت‌های بزرگ مکزیک با نام Grupo Iusacell خریداری شد.

در سال‌های پایانی قرن بیستم، بل آتلانتیک ۳۹.۷ میلیون خط ارتباطی در آمریکا، ۵.۴ میلیون مشترک خدمات بی‌سیم در آمریکا و ۶.۳ میلیون مشتری خدمات بی‌سیم در جهان داشت و در ۲۱ کشور، فعالیت می‌کرد. یکی از بزرگ‌ترین زمینه‌های فعالیت شرکت تا آن سال نیز، انتشار و توزیع کتاب‌های راهنما یا دایرکتوری در جهان بود که در آمریکا با نام Yellow Pages هم شناخته می‌شدند.

تاریخچه‌ی GTE

در سال ۱۹۹۰، دو رقیب بزرگ مخابراتی در آمریکا، تصمیم به ادغام گرفتند که بزرگ‌ترین ادغام صنعت را در کشور ایجاد کرد. GTE Corporation و Contel Corporation در آن سال با هم ادغام شدند و شرکت GTE را تشکیل دادند. ارزش بازار GTE در زمان تأسیس، ۲۸ میلیارد دلار بود که آن را در فهرست برترین شرکت‌های مخابراتی قرار می‌داد. هدف از ادغام فوق، بهره‌مندی از مزایای هر دو شرکت در زمینه‌های فعالیت بود. با تشکیل شرکت جدید، دو حوزه‌ از سه حوزه‌ی بزرگ عملیات در آن سال‌ها یعنی خدمات تلفن و محصولات مخابراتی، محل فعالیت جدی GTE شدند.

تاریخچه‌ی GTE به ابتدای قرن بیستم و سال ۱۹۱۸ باز می‌گردد. جان اف. اوکانل، سیگورد ال. اودگارد و جان ای. پرات با مجموع سرمایه‌ی ۳۳۵۰۰ دلار، شرکت تلفن Richard Center را با ۱۴۶۶ مشتری در جنوب ویسکانزین خریداری کردند. تا سال ۱۹۳۵ چند شرکت دیگر در حوزه‌ی مخابرات خریداری شدند و نام شرکت جدید، GeneralTelephone Corporation انتخاب شد. جان وین، یکی از مدیران سابق بل سیستم، به‌عنوان مدیر شرکت جدید انتخاب شد.

در جریان جنگ جهانی دوم و پس از آن، گستره‌ی خدمات شرکت جنرال تلفن، افزایش زیادی داشت. آن‌ها ابتدا در زمان جنگ مجبور به ارائه‌ی خدمات به ارتش شدند و پس از آن، با خرید هزاران خط ارتباطی و پس از آن، شرکت تولید تجهیزات مخابراتی، فعالیت خود را در صنعت بیشتر کردند.

در سال ۱۹۵۹، شرکت Sylvania Electric Products توسط جنرال تلفن خریداری شد و نام شرکت جدید، General Telephone & Electronics یا GT&E انتخاب شد. خرید شرکت سیلوانیا، فعال در حوزه‌ی روشنایی، تلویزیون و رادیو، سرمایه‌ی مورد نیاز این شرکت را برای توسعه، فراهم کرد. برای جنرال تلفن نیز، اضافه کردن سیلوانیا به‌معنای دسترسی به منابع تحقیق و توسعه‌ی شرکت در حوزه‌ی الکترونیک بود.

در سال‌های میانی قرن بیستم، خرید شرکت‌های متعدد مخابراتی و تولیدکننده‌های محصولات الکترونیکی، قدرت GT&E را در بازار روزبه‌روز افزایش می‌داد. آن‌ها در همکاری‌هایی با AT&T نیز وارد صنعت ماهواره شدند و دستاوردهایی در آن سال‌ها داشتند. در سال ۱۹۷۶، پنج حوزه به‌عنوان زمینه‌های اصلی فعالیت GT&E مشخص شدند. ارتباطات، روشنایی، محصولات الکترونیکی مخصوص مصرف‌کننده، مواد دقیق و تجهیزات برقی، زمینه‌های فعالیت GT&E در آن سال‌ها بود.

گسترش خدمات و افزایش خرید و ادغام‌ها

در سال ۱۹۷۶، واحد داخلی و بین‌المللی GT&E ادغام شدند و شرکت با نام GTE Products با تمرکز در هر دو حوزه‌ی داخلی و خارجی به فعالیت‌های بازاریابی و تولید ادامه داد. در همان زمان، GTE Communications برای نظارت بر عملکرد زیرمجموعه‌هایی همچون Automatic Electric، Lankurt، Sylvania و GTE InformationSystems تشکیل شد.

در سال‌های بعد، تغییرات ساختاری متعددی در GTE انجام شد و آن‌ها در سال ۱۹۸۰ و پس از کاهش فروش محصولات مخصوص مصرف‌کننده، به‌علت ظهور رقبای جدید، این بخش را فروختند. در بخش محصولات مصرف‌کننده، برندهای همچون Philco و Sylvania حضور داشتند. با اعلام AT&T مبنی بر مستقل کردن بیست‌ودو زیرمجموعه‌ی عملیاتی، GTE نیز تغییراتی را در زیرساخت‌های خود ایجاد کرد.

یکی از محصولات قدیمی برند Philco از زیرمجموعه‌های سابق GTE

ورود به بازار موبایل، در سال ۱۹۸۲ و با شکل‌گیری شرکت GTE Mobilnet Incorporated انجام شد. یک سال بعد، GTE با خرید شرکت Southern Pacific Communications به سومین شرکت بزرگ خدمات مخابراتی راه دور در آمریکا تبدیل شده بود.

در سال ۱۹۸۴ و پس از تصمیم‌گیری مدیران بر تمرکز در سه حوزه‌ی مخابرات، روشنایی و مواد دقیق،‌ اولین ماهواره‌ی GTE به فضا پرتاب شد و خدمات شبکه‌ی سلولی، کار خود را به‌صورت رسمی شروع کرد. با شروع خدمات جدید، برای اولین‌بار، درآمد شرکت از یک میلیارد دلار بیشتر شد.

یکی از بزرگ‌ترین فرایندهای خرید و ادغام GTE در سال ۱۹۹۱ و با ادغام شرکت Contel صورت گرفت. کانتل یکی از بزرگ‌ترین بازیگران صنعت موبایل و خدمات شبکه‌ی سلولی در آمریکا بود که ساختاری شبیه به GTE داشت اما بسیاری از زیرمجموعه‌های خود را فروخته بود.

قانون سال ۱۹۹۶ مخابرات آمریکا

سال ۱۹۹۶ مانند ۱۹۸۴، تاریخ مهمی در تاریخ مخابرات آمریکا بود. در آن سال قانونی با عنوان Telecommunication Act، با هدف درنظرگرفتن نیازهای صنعت مخابرات در عصر جدید، تصویب شد. پیش از تصویب این قانون، فعالیت‌ شرکت‌ها در حوزه‌های مختلف ارتباطاتی، محدود بود. از آن زمان به بعد، همه‌ی بازیگران صنعت مخابرات، اجازه‌ی رقابت در همه‌ی حوزه‌ها از تلفن و موبایل تا تلویزیون و ماهواره را داشتند.

مفهوم و هدف قانون مذکور، افزایش رقابت در صنعت مخابرات بود. درواقع با این قانون، ورود تجهیزات حرفه‌ای مخابراتی به بازار آمریکا امکان‌پذیر شد و شرکت‌ها، نه‌تنها مجوز ارتباط و ادغام بیشتر را پیدا کردند، بلکه به‌نوعی مجبور به افزایش ارتباطات شدند.

مراسم امضای قانون ۱۹۹۶ مخابرات آمریکا

ادغام بازیگران بزرگ و تشکیل ورایزن

قانون تصویب‌شده در سال ۱۹۹۶، فناوری و آزادی مورد نیاز برای عرضه‌ی خدمات بیشتر را فراهم کرد. شرکت‌های صنعت تلفن، با استفاده از این آزادی‌ها، توسعه‌ی زیرساخت‌ها و خرید و ادغام‌های خود را افزایش دادند. ۴ شرکت از ۷ شرکت منطقه‌ای بل، به‌سرعت و پس از ابلاغ قانون، از بین رفتند. درمقابل، بل آتلانتیک با خرید بزرگانی همچون NYNEX، Vodafone AirTouch و GTE، فعالیت‌های خود را بیش‌ازپیش توسعه داد. درنهایت، ترکیب شرکت‌های فوق با برند جدید Verizon در آوریل ۲۰۰۰ شروع به کار کرد.

نام ورایزن از ترکیب کلمه‌ی لاتین Veritas و کلمه‌ی انگلیسی Horizon تشکیل شد. شرکت جدید، خدمات مخصوص مصرف‌کننده و کسب‌وکارها را به‌صورت مشترک ارائه می‌کرد و کسب‌وکاری ۵۸ میلیارد دلاری شد. بخش خدمات بی‌سیم با نام ورایزن وایرلس از همان ماه‌های ابتدایی به‌عنوان زیرمجموعه‌ای مستقل کار خود را ادامه داد.

در ماه ژوئن سال ۲۰۰۰، ادغام شرکت‌های فوق از طرف سازمان‌های قانونی آمریکا تأیید شد؛ اما ورایزن، در شروع کار، با چالش‌های متعددی روبه‌رو بود. یک طوفان ۱۸ روزه، ورایزن را با ۲۸۰ هزار تقاضای تعمیرات روبه‌رو کرد. به‌علاوه فروش اینترنت با سرویس‌های DSL با تأخیر مواجه شده بود و ارائه‌ی خدمات راه دور در ۱۲ ایالت از ۱۳ ایالت محل فعالیت، ممنوع اعلام شد.

ورایزن، مشتریان و کشورها محل فعالیت دو شرکت بزرگ مخابراتی را با هم ترکیب کرده بود. آن‌ها در سال ۲۰۰۱ بیش از ۲۸ میلیون مشتری، ۶۳ میلیون خط تلفن و پوشش خدمات در ۶۷ کشور جهان را در رزومه‌ی خود داشتند. 

مدیران شرکت‌های بل آتلانتیک و GTE، با ادغام و تشکیل شرکت جدید یعنی ورایزن، مدیریت را بین خود تقسیم کردند. رئیس هیئت‌مدیره و مدیرعامل سابق GTE یعنی آر. لی و مدیرعامل سابق بل آتلانتیک یعنی ایوان سیدنبرگبه‌صورت مشترک به‌عنوان مدیرعامل ورایزن شروع به کار کردند. لی در سال ۲۰۰۲ از ورایزن بازنشست شد.

ورایزن در سال ۲۰۰۴ به شاخص بورس داو جونز وارد شد. خدمات شرکت در آن سال‌ها به‌صورت خدمات ارتباطی سیمی به‌صورت منطقه‌ای و خدمانت بی‌سیم و موبایل به‌صورت کشوری عرضه می‌شد.

در سال ۲۰۰۶، شرکت MCI به زیرمجموعه‌ی ورایزن اضافه شدن و آن‌ها را به یکی از پیش‌گامان عرضه‌ی خدمات ارتباطی پیشرفته و راهکاری فناوری اطلاعات تبدیل کرد. مشتریان شرکتی بزرگ و دولت‌های بسیار نیز در فهرست مشتریان این غول جدید مخابرات، قرار دارند.

سال‌های اخیر و وضعیت کنونی برند ورایزن

یکی از خریدهای مهم ورایزن در سال‌های پایانی دهه‌ی ۲۰۰۰، شرکت خدمات بی‌سیم Altel بود که با رقم ۲۸.۱ میلیارد دلار در سال ۲۰۰۸ به آن‌ها پیوست. ادغام شرکت جدید، ۱۳ میلیون مشتری را به شبکه‌ی ورایزن افزود و برای اولین‌بار آن‌ها را بالاتر از AT&T قرار داد. شبکه‌ی مخابراتی نسل چهارم، در سال ۲۰۱۰ و در ۳۸ بازار، توسط ورایزن معرفی شد. 

ورایزن برای تمرکز بیشتر روی خدمات بی‌سیم و سرویس‌هایی همچون Fios، خدمات تلفن سیمی خود را به‌مرور در مناطق مختلف آمریکا کاهش داد. آن‌ها بین سال‌های ۲۰۰۵ تا ۲۰۱۰، تعداد زیادی از خطوط خدماتی خود را به رقبا فروختند. در سال ۲۰۰۵، حدود ۷۰۰ هزار خط تلفن در هاوایی فروخته شد. در سال ۲۰۰۷، بسیاری از خطوط خدماتی در مناطق ماین، نیوهمپشایر و ورمونت به فروش رفتند که درآمد ۲.۲۷ میلیارد دلاری را برای ورایزن به همراه داشت. به‌علاوه، کسب‌وکار دایرکتوری‌ها نیز در سال ۲۰۰۶ فروخته شد. 

در ماه می سال ۲۰۰۹، کسب‌وکار خطوط تلفن ورایزن در آریزونا، آیداهو، ایلی‌نویز، ایندیانا، میشیگان، نوادا، کارولینای شمالی، اوهایو، اورگان، کارولینای جنوبی، واشنگتن، وست ویرجینیا و ویسکانزین به فروش رفت. مجموع درآمد از فروش این خدمات، حدود ۸.۶ میلیارد دلار بود. آخرین فروش خطوط تلفن ورایزن نیز در سال ۲۰۱۶ و با واگذاری خدمات در مناطق تگزاس، فلوریدا و کالیفرنیا انجام شد. شرکت Frontier Communications، خریدار اکثر خطوط خدماتی ورایزن بود.

با شروع دهه‌ی ۲۰۱۰، افزایش خدمات در حوزه‌های دیگر، خصوصا فناوری اطلاعات، هدف اصلی شرکت شد. آن‌ها شرکت خدماتی Terremark را در سال ۲۰۱۱ خریداری کردند. در همان سال، سیدنبرگ از مقام مدیریت عامل ورایزن استعفا داد و لاول مک‌آدام جایگزین او شد.

تمرکز بر خدمات ارتباطی بی‌سیم، در سال‌های اخیر جای مهمی در برنامه‌های ورایزن داشته است. درواقع، اکثر خریدها و ادغام‌های شرکتی نیز با هدف توسعه‌ی خدمات در این حوزه انجام شد. به‌عنوان مثال، در سال ۲۰۱۲،‌شرکت Hughes Telematics، عرضه‌کننده‌ی خدمات بی‌سیم برای خودروها، با قراردادی ۶۱۲ میلیون دلاری به زیرمجموعه‌ی ورایزن اضافه شد.

خرید شرکت Advanced Wireless Services از کنسرسیوم شرکت‌های کابلی همچون کام‌کست، تایم‌وارنر و برایت هاوس، قدم بعدی ورایزن در سلطه بر بازار خدمات موبایلی و بی‌سیم بود. این خرید با تأیید وزارت دادگستری آمریکا با قیمت ۳.۹ میلیارد دلار انجام شد.

شرکت وودافون از زمان تشکیل ورایزن وایرلس، ۴۵ درصد از سهام آن را در اختیار داشت. در سال ۲۰۱۳، ورایزن این سهام را به قیمت ۱۳۰ دلار خریداری و سومین قرارداد فروش بزرگ تاریخ را به نام خود ثبت کرد.

یکی از تلاش‌های اخیر ورایزن در ورود به بازار محتوا، تأسیس وبسایت اخبار فناوری با نام SugarString در سال ۲۰۱۴ بود. پس از مدتی، انتقادات شدیدی به این سرویس خبری شد و آن‌ها متهم به عدم پرداختن به اخبار و موضوعات پیرامون نظارت داخلی دولت آمریکا و بی‌طرفی شبکه شدند. هرچند ورایزن هیچ‌گاه اتهامات را نپذیرفت، اما فعالیت سرویس خبری در همان سال متوقف شد.

چالش‌های اخیر

ورایزن هم مانند بسیاری از شرکت‌های بزرگ جهان خصوصا فعالان صنعت فناوری، در طول تاریخ فعالیت‌های خود با چالش‌های متعددی روبه‌رو بوده است. یکی از مهم‌ترین چالش‌های غول مخابراتی آمریکا، درخواست‌های رسمی و غیررسمی متعدد دولت مبنی برا ارائه‌ی اطلاعات مشتریان بود که در گزارشی از وال استریس ژورنال، تعداد آن‌ها تنها در یک سال، بیش از هزار عدد گفته شد.

در چالشی دیگر در سال ۲۰۱۶، اتحادیه‌ی کارگران صنعت ارتباطات در آمریکا، از ورایزن به خاطر شرایط نامناسب کاری و پشتیبانی از مشتریان خطوط تلفن، در یکی از مراکز خدماتی، شکایت کرد. هرچند شرکت اتهامات را نپذیرفت، اما ادعا می‌شد آن‌ها از تعمیرات صحیح خطوط تلفن مسی سر باز می‌زنند. درواقع ورایزن تلاش می‌کرد تا مشتریان قدیمی را (به اجبار) به سرویس‌های جدید خود منتقل کند.

مقامات شهر نیویورک، در سال ۲۰۱۷ شکایتی را علیه ورایزن تنظیم کردند. طی آن شکایت، ورایزن به عدم اجرای صحیح خطوط فیبر نوری در نیویورک محکوم شد. قرارداد بر این اساس بود که خطوط، برای همه‌ی خانه‌ها اجرا شود، اما ورایزن ادعا می‌کرد برخی شهروندان، اجازه‌ی اجرای فیبر نوری را به آن‌ها نمی‌دادند.

طبق آخرین بیانیه‌های اعلام شده از سوی ورایزن، این شرکت تا میانه‌های سال ۲۰۱۹ حدود ۱۰۴۰۰ نیروی کاری خود را اخراج خواهد کرد. دلیل این تعدیل نیرو، کاهش هزینه‌ها عنوان شد. مدیران اعلام کردند کارمندان و کارگران اخراج شده، مزایا و حقوق تا ۶۰ هفته و براساس به موقعیت و سابقه‌ی شغلی خود، دریافت خواهند کرد.

خرید AOL و یاهو

برنامه‌ریزی ورایزن برای ورود به تمامی حوزه‌های خدمات ارتباطی و مخابراتی، منجر به خرید دو بازیگر بزرگ دنیای فناوری در سال ۲۰۱۵ و ۲۰۱۶ شد. در سال ۲۰۱۵، خبر خرید AOL با قیمت پنجاه دلار برای هر سهم و مجموع ۴.۴ میلیارد دلار، رسانه‌ای شد. یک سال بعد، کسب‌وکار اصلی یاهو در بخش اینترنت با قیمت ۴.۸۳ میلیارد دلار خریداری شد. البته، سهام یاهو در علی‌بابا و شعبه‌ی ژاپن این غول قدیمی اینترنتی، به فروش نرفت.

پس از اتمام فرایندهای قانونی خرید AOL و یاهو، ورایزن زیرمجموعه‌ای با نام Oath ایجاد کرد تا دو برند جدید تحت مدیریت آن به فعالیت ادامه دهند. در سال ۲۰۱۷، ورایزن اعلام کرد که فعالیت سرویس ایمیل خود را متوقف خواهد کرد و مشتریان، از آن به‌بعد باید از سرویس‌ ای‌میل AOL استفاده کنند.

مجموعه‌ی یاهو و AOL، قدم‌های جدی ورایزن برای تولید و توسعه‌ی محتوا را پیش می‌برد. مدیرعامل وقت ورایزن در سال ۲۰۱۷ یعنی لاول مک‌آدام (رئیس کنونی هیئت‌مدیره) خبر اجرای سرویس پخش تلویزیون را رسانه‌ای کرد.

سرمایه‌گذاری‌های دیگر

ورایزن نیز مانند دیگر فعالان بزرگ دنیای فناوری، سرمایه‌گذاری در استارتاپ‌ها و خرید آن‌ها را نیز جزو برنامه‌های اصلی خود قرار داده است. به‌عنوان مثال آن‌ها در سال ۲۰۱۵ سرویسی را با نام Hum به‌عنوان محصولی از تحقیق و توسعه‌ی خود به بازار عرضه کردند. Hum، با تمرکز بر شناسایی ایرادات وسایل نقلیه و ابزارهای نظارتی برای آن‌ها، فعالیت می‌کند.

پوشش شبکه‌ی 4G ورایزن در آمریکا

در سال ۲۰۱۶، یک شرکت با سابقه و یک استارتاپ به زیرمجموعه‌ی ورایزن اضافه شدند. شرکت Fleetmatics فعال در بازار ارتباطات لجستیکی به قیمت ۲.۴ میلیارد دلار در دوبلین ایرلند و استارتاپ Sensity با زمینه‌ی فعالیت تولید سنسورهای LED توسط ورایزن خریداری شدند. 

استارتاپ SocialRadar در سال ۲۰۱۶، خرید بعدی ورابزن بود که در حوزه‌ی مکان‌یابی فعالیت می‌کرد. محصولات و خدمات این استارتاپ، در سرویس MapQuest شرکت ادغام شدند. در همین مسیر، استارتاپی دیگر و این بار در حوزه‌ی خودروهای خودران، با نام Renovo Auto، مقصد سرمایه‌گذاری غول مخابراتی آمریکا شد. استارتاپ رنوو در سال ۲۰۱۷، ده میلیون دلار سرمایه از ورایزن دریافت کرد.

شرکت ورایزن هم‌اکنون حدود ۱۵۲ هزار نیروی کاری مستقیم در سرتاسر جهان دارد. لاول آدام، رئیس هیئت‌مدیره و هانس واستبرگ، مدیرعامل این شرکت هستند. برند ورایزن، اکنون پس از AT&T باارزش‌ترین برند خدمات مخابراتی جهان است. در فهرست فوربز، این برند در رتبه‌ی نوزده قرار دارد.

گلکسی A50 به عنوان جایگزین گلکسی A8 نسخه ۲۰۱۸ معرفی خواهد شد. اما قطعاْ شاهد ارتقای مشخصات سخت‌افزاری آن خواهیم بود. گلکسی A50 از وجود دوربین چندگانه در پنل پشتی بهره خواهد برد. در حال حاضر تعداد این دوربین‎‌ها و مشخصات آن‌ها مشخص نیست. اما آخرین اطلاعات به ما می‌گوید که دوربین اصلی سنسوری ۲۵ مگاپیکسلی دارد که با گوشی‌های گلکسی A7 و A9 نسخه‌ی ۲۰۱۸ برابر است.

از بحث دوربین که بگذریم، آخرین اطلاعات لو رفته نشان می‌دهد که این دستگاه با پردازنده‌ی اکسینوس ۹۶۱۰ همراه خواهد شد. این پردازنده در ماه مارس سال جاری معرفی شد و همانطور که می‌دانید واحدی جداگانه برای اجرای کدهای هوش مصنوعی دارد. همچنین قادر است ویدیوهایی اسلوموشن و با نرخ ۴۸۰ فریم بر ثانیه ضبط کند.از دیگر مشخصات فنی این گوشی‌هوشمند باید به حافظه‌ی رم ۴ گیگابایتی اشاره کرد که با حافظه‌ی داخلی ۶۴ یا ۱۲۸ گیگابایتی همراه خواهد شد. علاوه بر این دستگاه همراه با اندروید ۹ (Pie) و رابط کاربری One UI عرضه می‌شود. نکته‌ی قابل توجه این گوشی باتری ۴٫۰۰۰ میلی‌آمپری آن است که تاکنون در هیچ یک از دستگاه‌های سری A دیده نشده و حتی حجم آن از باتری گلکسی S10 تجاوز می‌کند.

انتظار می‌رود که گلکسی A50 در اواخر فوریه ۲۰۱۹ در رویداد MWC و پس از گلکسی اس ۱۰ رونمایی شود. فروش به فاصله‌ای کمی از معرفی یعنی در نیمه‌ی اول ماه مارس شروع خواهد شد.

اگر قصد استخدام یک آزادکار دارید یا می‌خواهید کسی را که قبلا به‌عنوان آزادکار استخدام کرده بودید، حفظ کنید، پرهیز از این علائم خطر بسیار مهم است زیرا می‌تواند همکاری فیمابین را با مشکل مواجه کند.

هنگامی که آن‌ها هیچ شواهدی از عملکرد خوب گذشته ندارند

داشتن ادعاهای بزرگ در اینترنت آسان است (به همین دلیل است که متاسفانه خیل عظیمی از «مربیان زندگی» بیکار را شاهد هستیم). به منظور اجتناب از به‌کارگیری پیمانکارانی که فاقد مهارت‌های اظهارشده هستند، مراقب کسانی باشید که نمی‌توانند شواهدی از کارفرمایان راضی خود ارائه دهند.

گاهی اوقات آزادکارها توافق‌نامه‌ی عدم افشای اطلاعات را امضا می‌کنند و به‌عنوان مشاوران ناشناس کار می‌کنند، بنابراین ممکن است همیشه قادر به نشان‌دادن همه‌ی مواردی که تاکنون ارائه کرده‌اند و آمار دقیق عملکرد خود نباشند. به این ترتیب به‌دنبال نمونه‌های کار یا حتی بررسی‌های مثبت در لینکدین باشید. اگر فردی که می‌خواهید استخدام کنید، نمی‌تواند مدرکی را ارائه کند که ثابت کند که کار شایان توجهی را در زمینه‌ی خاصی انجام داده‌است، آن را به‌عنوان یک علامت هشدار درنظر بگیرید.

وقتی به‌نظر می‌رسد آن‌ها سوالات درستی نمی‌پرسند

اکثر افرادی که استخدام می‌کنید سؤالاتی را مطرح می‌کنند (مگر اینکه فرایندی فوق‌العاده دقیق برای آشناسازی با سازمان داشته باشید)، حتی کسانی که آن‌قدرباره‌ی اعتماد بوده تا یک کار به آن‌ها واگذار شود و خیلی سریع و با موفقیت آنرا به انجام برسانند. این افراد نیز باید سؤال‌های هوشمندانه‌ای را مطرح کنند. طراحان گرافیک ممکن است از شما بپرسند که آیا نمونه یا سبک خاصی از لوگوها هست که علاقه داشته باشید؟ گزارش‌نویس‌ها می‌توانند درباره‌ی راهنماهای سبک زبان بپرسند و نویسندگان آزادکار ممکن است بجای نوشتن بدون فهم موضوع، در مورد اهداف محتوا و مخاطبان شما سوال کنند.

نپرسیدن سؤالات درست، نشان‌دهنده‌ی استقلال نیست، بلکه معمولا بی‌تجربگی را نشان می‌دهد؛ زیرا به این معنی است که حتی سوالات درست را نمی‎دانند.

وقتی ادعا می‌کنند که می‌توانند هر کاری را انجام دهند

درحالی‌که ممکن است آژانسی را پیدا کنید که از عهده‌ی هر کاری برآید؛ اما معمولا ترجیح می‌دهید با به‌کارگیری فریلنسرها از این کار پرهیز کنید. فردی که مشتاقانه تأکید می‌کند که می‌تواند کار سئو، تهیه‌ی محتوا، کپی‌رایت و عکاسی شما را انجام دهد، قطع به یقین کسی نیست که به‌دنبال آن هستید.

درحالی‌که این امر راحت خواهد بود؛ اما یک فرد با انجام سرویس‌های بسیار، در هیچ‌یک از آن‌ها تخصص عمیق نخواهد داشت. هنگامی که یک آزادکار را استخدام می‌کنید، به‌دنبال تخصص حرفه‌ای هستید.

وقتی به خوبی ارتباط برقرار نمی‎کنند

ارتباطات در هر رابطه‌ی حرفه‌ای مهم است و به‌خصوص هنگامی‌که با کسی بیرون از تیم خود و احتمالا در خارج از دفتر خود کار می‌کنید، مهم‌تر هم می‌شود.

به‌دنبال نشانه‌هایی از مهارت‌های ارتباطی ضعیف باشید؛ زیرا آن‌ها زندگی را برای شما دشوار می‌کنند. آیا ایمیل‌های آن‌ها ضعیف نوشته شده است، یا شما به چهار بار پیگیری برای دریافت پاسخ نیاز دارید؟ آیا آن‌ها از پاسخ به سوالات شما طفره می‌روند یا اینکه احساس می‌کنید در چرخه‌ی تکرار با آن‌ها گیر افتاده‌اید؟ شاید مهم‌تر از همه، زمانی‌که آن‌ها پایبند به موعدهای تحویل مشخص نیستند و با «در ادامه‌ی کار فکری برایش خواهیم کرد» کار را پیش می‌برند، می‌توان با اطمینان گفت که از استخدام این قبیل افراد پشیمان خواهید شد.

وقتی آن‌ها با کار مانند یک سرگرمی برخورد می‌کنند

بعضی از آزادکارها برای سرگرمی و به‌عنوان منبع جانبی درآمد به این کار می‌پردازند. هیچ نکته‌ی ذاتا اشتباهی با این رویکرد وجود ندارد ولی درعین‌حال ممکن است شما مایل به استخدام این افراد برای کارهای بزرگ نباشید.

این قبیل پیمانکاران ممکن است محل اقامت مشخصی نداشته باشند یا فرم‌های مالی و صورتحساب قانونی تنظیم نکنند. آن‌ها در بهترین حالت بی‌نظم و در بدترین حالت بی‌تجربه هستند. اگر آزادکار دارای شغلی تمام وقت است که اغلب وقت خود را صرف آن می‌کند، دیگر کسی نیست که شما بخواهید استخدام کنید؛ زیرا به این معنی است که شما هرگز اولویت آن‌ها نخواهید بود یا قادر به دسترسی به آن‌ها در طول ساعات کاری نیستید.

اگر یک آزادکار به کار خود به‌عنوان یک کسب‌وکار نگاه نمی‌کند، ممکن است آن را جدی نگیرد؛ و اگر چنین فردی کار خود را جدی نمی‌گیرد، شما هم نباید بگیرید.

وقتی آن‌ها نظری ندارند یا به نظرات شما احترام نمی‌گذارند

نظرات برای آزادکارها مانند یک شمشیر دولبه است. درنهایت، آن‌ها در حوزه‌ی خود متخصص هستند. آن‌ها باید برخی دانش‌هایی را ارائه دهند که شما از آن‌ها بی‌بهره هستید. این به این معنی است که بر چیزی اصرار داشته باشید که ممکن است به نفع شما نباشد، آن‌ها باید بگویند: «من فکر می‌کنم یک گزینه‌ی خوب می‌تواند بهینه‌سازی استراتژی X به‌دلیل Y باشد.»

به این ترتیب، آن‌ها هنوز هم باید به این واقعیت احترام بگزارند که شما کارفرما هستید و شما هستید که صورتحساب آن‌ها را پرداخت می‌کنید. در پایان روز، آنچه شما بگویید، انجام می‌شود. اگر بعد از یک بحث اولیه مقاومت زیادی را از آن‌ها شاهد بودید، احتمال خوبی وجود دارد که آن‌ها برای پروژه‌ی شما مناسب نباشند.

استخدام آزادکارها صرف‌نظر از نوع پروژه یا نقش موردنظر در آن می‌تواند کاری پیچیده باشد. اگر شما در تلاش برای پیدا کردن یکی از آن هستید، از شبکه‌ی خود درخواست معرف کنید و در سایت‌هایی مانند لینکدین به‌دنبال آزادکارهایی با رزومه‌ی گسترده و توصیه‌نامه بگردید. شما ممکن است درنهایت بیشتر هزینه کنید ولی مطمئن باشید که ارزش آن را دارد.

می‌دانیم که نمایشگر اینفینیتی O سامسونگ به سازندگان امکان می‌دهد بدون استفاده از بریدگی، اندازه‌ی حاشیه‌های اطراف نمایشگر گوشی‌های هوشمند را بیش‌ازپیش کاهش دهند. اما چنین چیزی چگونه امکان‌پذیر است؟ با قرار دادن حسگر یا حسگرهای دوربین جلو درون نمایشگر، اینفینیتی O دستگاه‌های سامسونگ را بدون حاشیه و بی‌نیاز از بریدگی می‌کند. اکنون، سامسونگ قصد دارد در جریان نمایشگاه بین‌المللی سی‌ائی‌اس ۲۰۱۹ در لاس‌وگاس که از ۱۸ تا ۲۲ دی‌ماه برگزار خواهد شد، از ویژگی یکپارچه با نمایشگر دیگری رونمایی کند.

به‌گفته‌ی سامسونگ، این فناوری تازه که ساند آن دیسپلی (Sound on Display) نامیده می‌شود، در پنل‌های اولد گوشی‌های آتی این شرکت یافت خواهد شد. قابلیت مورد بحث با استفاده از لرزش و هدایت استخوانی به کاربران امکان می‌دهد ازطریق قرار دادن گوش خود روی بخشی پهن از بالای گوشی، صدا را بشنوند. بهره‌گیری سامسونگ از این فناوری، ابتدا در ماه ژوئن گزارش شد و اکنون براساس جدیدترین گزارش، تا مشاهده‌ی چگونگی قرارگیری آن روی گوشی‌های هوشمند و تلویزیون‌ها تقریبا دو هفته‌ی دیگر باقیمانده است.

پنل‌های ساند آن دیسپلی همچون نمایشگر اینفینیتی O به سامسونگ امکان می‌دهند گوشی‌هایی را با نسبت‌های بیشتر نمایشگر به بدنه ارائه دهد. بنا به گزارش‌ها، گلکسی اس ۱۰ پلاس سامسونگ از نسبت نمایشگر به بدنه‌ی ۹۳.۴ درصد بهره خواهد گرفت. اما از آنجایی که تصویر فاش‌شده از محافظ صفحه‌ی این گوشی، از وجود بریدگی در بخش بالا برای بلندگو حکایت می‌کرد، فناوری بلندگوی یکپارچه با نمایشگر احتمالا تا پیش از معرفی گلکسی نوت ۱۰مورد استفاده قرار نخواهد گرفت.

۲۵ دسامبر فرا رسید و مسیحیان سراسر جهان، از کریسمسی آرام همراه‌با خانواده لذت می‌برند. درحالی‌که فعالیت‌های خبری در غرب به‌دلیل تعطیلات راکد است، وبگاه موتوروان برای خالی نبودن عریضه برخی از نقشه‌های برش‌خورده از بهترین خودروهای جهان را که طی چند سال گذشته به چاپ رسیده‌اند، برای خوانندگان خود به نمایش می‌گذارد. این طرح‌های گرافیکی که با دست کشیده‌ شده‌اند، حاصل تلاش‌های دیوید کیمبل هستند که به‌عنوان بهترین هنرمند نقاشی خودرو در سراسر جهان شناخته می‌شود. کیمبل که استعداد فراوانی در نقاشی دارد، از علاقه‌مندان دنیای خودرو به شمار می‌رود و بیش از پنج دهه از زندگی حرفه‌ای خود را به این امر اختصاص داده است. 

با نگاهی دقیق به هنر دستی دیوید کیمبل، می‌توان وضوح بسیار بالا و دقت فراوان برای نمایش جزییات را مشاهده کرد. جزییات دقیق پیشرانه و متعلقات آن، دوخت صندلی‌های کابین، اجزای مختلف سیستم‌های انتقال قدرت، تعلیق و ترمز را به خوبی دیده می‌شوند. زومیت از شما خوانندگان دعوت می‌کند؛ در ادامه شاهد طرح‌های دیوید کیمبل برای برخی خودروهای معروف از خودروسازان بزرگ جهان مانند پورشه، فراری، لامبورگینی و نیسان باشید. 

پورشه 959

وبگاه موتوروان برای اولین‌بار در سال ۲۰۱۶ به نمایش کارهای هنری دیوید کیمبل پرداخت که با پورشه ۹۵۹ آغاز شد. اغلب می‌شنویم که مردم درباره‌ی دلایل پیشرفته بودن این خودروی سوپراسپرت بحث می‌کنند، اما کیمبل با نمایی برش‌خورده از پیشرانه‌ی عقب مجهز به توربوشارژر دوگانه و سیستم محرک عقب، این حقیقت را به تصویر می‌کشد. کیمبل حتی به فضای داخلی نیز بی‌توجه نیست و به جزییات پیچیده‌ای از صفحه داشبورد نیز در طرح خود توجه می‌کند. 

فراری 250 GTO

چند ماه پیش در رویداد کنکو دلگانس پبل بیچ ۲۰۱۸، یک دستگاه فراری 250 GTO مدل ۱۹۶۲ با قیمت ۴۸ میلیون و ۴۰۰ هزار دلار به فروش رسید. این مدل فراری، گرانقیمت‌ترین خودرویی است که تاکنون در حراجی به فروش می‌رسد. اما کیمبل فرصت بسیار ویژه‌ای برای طراحی فراری 250 GTO در سال ۱۹۸۷ و زمانی‌که قیمت آن فقط یک میلیون دلار بود، در اختیار داشت. اثر هنری کیمبل نه‌تنها شکل بی‌نظیر GTO را به تصویر می‌کشد، بلکه جزییات پیچیده‌ای از پیشرانه‌ی ۳ لیتری خورجینی ۱۲ سیلندر نیز ارائه می‌دهد.

لامبورگینی کانتاش

به سختی می‌توان گفت که سبک طراحی لامبورگینی کانتاش (Lamborghini Countach) به اوایل دهه ۷۰ میلادی برمی‌گردد؛ زیرا این خودرو هنوز هم امروزی و مدرن به نظر می‌رسد. کیمبل در طرح برش‌خورده از این محصول، جزییات شگفت‌انگیزی از لاستیک‌های بسیار بزرگ عقب و موقعیت قرارگیری پدال زیر فرمان ارائه می‌دهد. درحالی‌که توجه خاصی به پیشرانه‌ی وسط خورجینی ۱۲ سیلندر شده است، می‌توان ساعت‌ها به‌دنبال جزییات مختلف وقت صرف کرد. 

دوج وایپر SRT-10

دیوید کیمبل در طول چند سال فعالیت هنری، مدل‌های مختلفی از طرح‌های برش‌خورده برای دوج وایپر کشیده است. همه‌ی آن‌ها در یک موضوع وحدت دارند و آن پیشرانه‌ی خورجینی ۱۰ سیلندر زیر کاپوت است که آن را از دیگر خودروهای سوپراسپرت جدا می‌کند. به همین دلیل است که کیمبل توجهی ویژه به آن دارد؛ جزییات دوج وایپر SRT-10 در شکل متعلق به مدل ۲۰۰۳ این خودرو است.

پونتیاک گرندپری نسکار ریچارد پتی ۱۹۸۲  

خودروهای مسابقه‌ای کمی مانند پادشاه قرمز و آبی شماره ۴۳ پونتیاک ریچارد پتی (راننده سابق نسکار) برجسته شده‌اند و کیمبل در اوایل دوران حرفه‌ای طراحی برش‌خورده از خودروها، فرصتی استثنایی داشت تا در سال ۱۹۸۲ آن را به تصویر بکشد. سادگی بسیار زیادی در طراحی خودروی پونتیاک گرندپری نسکار دیده می‌شود که باعث شد تا کیمبل به‌راحتی بتواند آن را نقاشی کند. البته اگر نگاهی به مهندسی پشت این طرح بیاندازیم، بیشتر به هنر کیمبل پی می‌بریم که توانست آن را با چنین دقتی به تصویر در آورد. 

شلبی کبرا 427

شلبی کبرا ۴۲۷ یکی از کارهای مورد علاقه در میان آثار کیمبل به شمار می‌رود و دلیل آن فقط برجسته بودن این خودرو نیست. پیچیدگی بسیار زیادی در این طراحی برش‌خورده به چشم می‌خورد که آن را از سایر آثار متمایز می‌کند. زیرا در آن به گودی چراغ‌های جلو، ریزه‌کاری‌های پیشرانه‌ی ۷ لیتری خورجینی ۸ سیلندر، رنگ سیم‌کشی، نقطه جوش در اتصالات شاسی و حتی دندانه‌های روی چرخ‌دنده‌ها در جعبه‌دنده توجه شده است. 

فراری F40

هر خودروی فراری F40 به‌تنهایی ویژه است، اما نگاهی دقیق به این مدل برش‌خورده نیز بیاندازید. این فراری درواقع نمونه اولیه است که انتخاب آن برای طراحی توسط کیمبل نیز داستان جالبی دارد. به‌هرحال کیمبل در این مدل به خوبی جزییات سیستم‌های مختلف از جمله پیشرانه و تعلیق را به تصویر می‌کشد. 

نیسان 300ZX

نیسان 300ZX جایگاه خاصی در قلب هواداران خودروساز ژاپنی دارد و این توجه درباره‌ی نسل دوم مدل Z32 حتی بیشتر هم می‌شود. کیمبل در این طرح برش‌خورده توجه خاصی به جزییات بی‌شمار در پیشرانه‌ی ۳ لیتری خورجینی ۶ سیلندر و قطعات الکترونیکی داشبورد دارد. 

مفهومی شورولت کوروت ایندی

همه ما می‌دانیم که به‌زودی شورولت کوروت با چیدمان پیشرانه وسط تولید خواهد شد؛ البته در صورتی که هیچ تاخیری در برنامه‌ریزی‌ها وجود نداشته باشد. شاید ندانید که زمانی طولانی دنیا به انتظار تولید این خودرو ایستاد، تا جایی که جنرال موتورز به کیمبل دستور داد تا این خودروی مفهومی را در اواخر دهه ۸۰ میلادی طراحی کند. حداقل بخشی از این طرح مفهومی به تولید رسید و می‌بینیم که پیشرانه‌ی خورجینی ۸ سیلندر DOHC، شباهت بسیار زیادی به پیشرانه‌ی ۵.۷ لیتری خورجینی ۸ سیلندر LT5 دارد.

شورولت کوروت ZR-1

دیوید کیمبل یکی از بزرگ‌ترین طرفداران شورولت کوروت است و شورولت به او اجازه داد تا در اواخر دهه ۸۰ میلادی به مدل «King of the Hill» دسترسی پیدا کند که با نام ZR-1 مدل ۱۹۹۰ شناخته می‌شود. این مدل تنها خودرویی در تاریخ ۶۵ ساله‌ی شورولت کوروت است که از پیشرانه DOHC بهره می‌برد. با وجود نمای عقب از این خودرو، هنوز هم جزییات زیادی از پیشرانه خورجینی ۸ سینلدر LT5 با قدرت ۳۷۵ اسب‌بخار به نمایش گذاشته می‌شود.