تسلا لری الیسون، میلیاردر مشهور و کتلین ویلسون‌تامپسون، مدیر اجرایی سابق Kellogg را به هیئت‌مدیره‌ی خود اضافه کرد. این تصمیم ازجمله اقداماتی است که ایلان ماسک پس از مذاکره با کمیسیون بورس و اوراق بهادار باید انجام دهد. در ماه‌های گذشته، این کمیسیون تنش‌های زیادی با تسلا داشت و درنهایت، ماسک را مجبور کرد از سِمَت ریاست هیئت‌مدیره‌ی این شرکت کناره‌گیری کند.

الیسون بنیان‌گذار اوراکل است و براساس برآوردهای اخیر، یکی از افراد ثروتمند جهان به‌شمار می‌رود که دارایی خالصش درحدود ۶۰میلیارد دلار است. همچنین، این کارآفرین سه‌میلیون سهم از مجموع سهام تسلا به ارزش حدود یک‌میلیارد دلار را دراختیار دارد و ازجمله دوستان ماسک محسوب می‌شود.

ویلسون‌تامپسون پس از هفده سال فعالیت در پُست‌های اجرایی Kellogg، تجربه‌ی فراوان در دنیای کسب‌و‌کار دارد. هم‌اکنون، او به‌عنوان معاون اجرایی و مدیر ارشد منابع انسانی اتحاد والگرینز بوتس (Walgreens Boots Alliance) خدمت می‌کند. 

مدیران تسلا در بیانیه‌ای گفتند:

در چند ماه گذشته، تلاش گسترده‌ای برای جست‌وجوی مدیران لایق انجام دادیم. ما در پی افزودن مدیران مستقل با مهارت‌های عالی بودیم که تجربه‌ی هیئت‌مدیره‌ی فعلی را تکمیل کنیم. ما لری و کتلین را به تیم هیئت‌مدیره افزوده‌ایم که اولی کارآفرین برجسته و دیگری از رهبران منابع انسانی به‌شمار می‌رود و هر دو آن‌ها به انرژی پایدار علاقه‌مند هستند.

هیئت‌مدیره‌ی تسلا در گذشته به‌دلیل حضور اعضایی با روابط نزدیک به ایلان ماسک، با انتقادات فراوانی روبه‌رو شده‌ است. برخی از کارشناسان می‌گویند مشکل بزرگ تسلا این است که هیچ‌کس در هیئت‌مدیره‌ی این شرکت دانش زیادی در صنعت خودرو ندارد و این باعث تضعیف توانایی هیئت‌مدیره برای نظارت بر ماسک می‌شود. کمیسیون بورس و اوراق بهادار نیز اعلام کرد تأکید این سازمان برای اضافه‌کردن دو مدیر مستقل به هیئت‌‌مدیره‌ی تسلا، برای نظارت بیشتر بر فعالیت‌های ایلان ماسک انجام شده است. 

با وجود برخی نگرانی‌های مربوط‌به الیسون و ماسک، سخن‌گوی تسلا آن‌ها را کم‌اهمیت خواند و اعلام کرد این دو فقط در چند مراسم باهم آشنا شده‌اند.

می‌دانستید درون موتور چهارسیلندر عادی وقتی با سرعتی درحدود نود کیلومتربرساعت در بزرگ‌راه حرکت می‌کنید، در هر دقیقه چهارهزار انفجار کنترل‌شده رخ می‌دهد؟ هریک از این انفجارها با جرقه‌زدن شمع و براثر مشتعل‌شدن مخلوط هوا و سوخت اتفاق می‌افتند. در این فرایند حرارت چشمگیری تولید می‌شود و اگر برای کنترلش فکری نشود، به‌سادگی می‌تواند سبب آسیب‌های جدی به موتور شود. کنترل این دمای زیاد برعهده‌ی سیستم خنک‌کاری موتور است.

می‌توان گفت سیستم‌های خنک‌کاری موتور خودروها از دهه‌ی ۱۹۲۰ و وقتی فورد مدل T به بازار آمد تابه‌امروز تغییر اساسی نکرده‌اند و اصول کار بدون تغییر باقی مانده است. گرچه بازده و کارایی سیستم‌های خنک‌کننده‌ی موتور امروزی بسیار چشمگیر است؛ همچنان روش کار همان گرداندن مایع خنک‌کننده در داخل موتور است و فرقی بین سیستم پیشرفته و قدیمی وجود ندارد. مایع خنک‌کننده پس از گرم‌شدن ازطریق حرارت پیشرانه، به رادیاتور می‌رود و در آنجا در تماس با جریان هوا دوباره خنک می‌شود. رادیاتورها نیز در اکثر خودروها برای کارایی بیشتر در جلوپنجره‌ی خودرو نصب می‌شوند؛ یعنی جایی که بیشترین تماس با هوا وجود دارد.

سیستم‌ خنک‌کاری هر پیشرانه‌ی مدرن باید این توانایی را داشته باشد در وضعیتی که دمای هوای بیرون بین ۴۵ تا منفی ۲۵ درجه سانتی‌گراد باشد، دمای موتور را ثابت نگه دارد. جالب است بدانید با وجود اثرهای منفی که افزایش دمای موتور به‌همراه دارد؛ اما خنک‌شدن بیش‌ازاندازه نیز اتفاق خوشایندی نیست؛ چون اگر دمای موتور خیلی کاهش پیدا کند، مصرف سوخت و آلایندگی موتور افزایش می‌یابد. افزون‌براین، افزایش دمای بیش‌ازاندازه نیز ممکن است در عرض چند دقیقه موتور را کامل ازکار بیندازد.

سامانه‌های خنک‌کننده چگونه کار می‌کنند؟

برای خنک‌کردن موتور دو نوع سیستم خنک‌کاری وجود دارند: ۱. خنک‌شونده با هوا؛ ۲. خنک‌شونده با مایع. موتورهای نوع اول را هواخنک می‌نامند و امروزه، دیگر در خودروها از موتورهای هواخنک استفاده نمی‌شود؛ اما برخی خودروهای قدیمی با موتور هواخنک نیز وجود دارند که از بین آن‌ها می‌توان به فولکس‌واگن بیتل قدیمی یا مدل‌های قدیمی پورشه اشاره کرد. البته، موتورهای هواخنک هنوز در موتورسیکلت‌ها استفاده می‌شوند؛ اما خودروهای سواری و کامیون‌ها و حتی موتورسیکلت‌هایی با حجم موتور زیاد، امروزه از پیشرانه‌های نوع دوم، یعنیآب‌خنک (خنک‌شونده با مایع) بهره می‌برند.

اجزای سیستم خنک‌کاری موتور مسیرهای گردش آب در بلوک موتور و سرسیلندر، واترپمپ، ترموستات برای کنترل دما، رادیاتور، در رادیاتور برای کنترل فشار سطح مایع و شلنگ‌های انتقال مایع را شامل می‌شوند. معمولا رادیاتور کوچک‌تری نیز در مدار قرار دارد که گرمای لازم بخاری خودرو در روزهای زمستانی از آنجا تأمین می‌شود.

کارکرد سیستم آب‌خنک به‌طور ساده ارسال مایع خنک‌کننده به‌سمت موتور به‌وسیله‌ی واترپمپ، گرم‌شدن این مایع و جذب حرارت اضافی موتور، پمپ‌شدن مایع به‌سمت رادیاتور و خنک‌شدن آن براثر عبور هوا از رادیاتور و ارسال دوباره‌ی مایع خنک به داخل موتور به‌وسیله‌ی واترپمپ را دربرمی‌گیرد.

ترموستات نیز در جایی بین رادیاتور و موتور نصب می‌شود و وظیفه‌ی آن بازکردن مسیر آب در دمای خاصی است تا بدین‌ترتیب دمای موتور ثابت باقی بماند. اگر دمای موتور پایین باشد، ترموستات بسته می‌شود و مایع خنک‌کننده به‌جای حرکت به‌سمت رادیاتور، در داخل موتور گردش می‌کند تا به دمای مطلوب برسد. در دمای مطلوب یا اصطلاحا Operating Tempreture ترموستات باز می‌شود و آب برای خنک‌شدن به‌سمت رادیاتور می‌رود.

احتمالا این سؤال برایتان پیش می‌آید: با‌توجه‌به دمای بسیار زیاد موتور خودرو چگونه مایع خنک‌کننده تبخیر نمی‌شود؟ جواب این سؤال را باید در فشرده‌کردن مایع خنک‌کننده دانست. در سیستم خنک‌کاری موتور، مایع خنک‌کننده، مانند زودپز، در فشار قرار دارد و همین امر از تبدیل آن به گاز و بخار جلوگیری می‌کند. البته، خود این فشار نیز باید کنترل شود و اگر بیش‌ازحد افزایش یابد، ممکن است به سیستم و اتصالات آن آسیب بزند. برای کنترل فشار سر مایع، سوپاپ اطمینان روی در رادیاتور کار گذاشته می‌شود تا فشار اضافی سیستم ازطریق آن تخلیه شود. مایع خارج‌شده از در رادیاتور براثر فشار اضافی سیستم را شلنگ به‌سمت مخزن ذخیره‌ای به‌نام مخزن انبساط هدایت می‌کند تا پس از خنک‌شدن موتور، دوباره به داخل مدار بازگردد.

 مدار گردش آب

آب رادیاتور در مدار گردش مایع خنک‌کننده ابتدا وارد بلوک اصلی موتور می‌شود و حرارت دیواره‌ی سیلندرها را به خود جذب می‌کند. سپس، به‌سمت سرسیلندر می‌رود و در آنجا نیز حرارت محفظه‌ی احتراق را جذب می‌کند. اگر ترموستات باز باشد، مایع خنک‌کننده وارد بخش بالایی رادیاتور می‌شود. به‌دلیل وجود فن در پشت رادیاتور و تبادل حرارت زیاد این بخش با هوا، وقتی آب رادیاتور از بالا تا پایین رادیاتور حرکت می‌کند، کاملا حرارتش را ازدست می‌دهد و خنک می‌شود. پس از خروج از رادیاتور، مایع خنک‌کننده دوباره به واترپمپ می‌رود تا این چرخه تکرار شود.

حجم مایع خنک‌کننده در موتورها به اندازه و حجم و نوع موتور ربط دارد. موتور هشت‌سیلندر به سیستم خنک کننده‌ی بزرگ‌تری درمقایسه‌با موتور چهارسیلندر کوچک نیاز دارد. در موتورهای حجیم، ابعاد رادیاتور نیز بسیار بزرگ‌‌تر است تا سطح تماس بیشتری با هوا ایجاد کند.

ضدیخ

ضدیخ همان مایع خنک‌کننده نامیده می‌شود. مخلوط‌کردن ضدیخ با آب نه‌تنها باعث می‌شود آب یخ نزند؛ بلکه از بخارشدن آب در دمای زیاد نیز جلوگیری می‌کند. محلول‌های ضدیخ همچنین افزودنی‌هایی دارند تا از جرم‌گیری سیستم خنک‌کننده جلوگیری کنند. اکثر ضدیخ‌های امروزی مخلوطی از اتیلن ژلیکول و آب هستند. در حالت عادی، بهتر است از نیمی ضدیخ و نیمی آب استفاده کنید؛ اما اگر دمای هوا زیر صفر باشد، می‌توان این نسبت را به ۷۵درصد ضدیخ و ۲۵درصد آب نیز تغییر داد.

ضدیخ ماده‌ای بسیار سمّی است و باید آن را از دسترس کودکان و حیوانات دور نگه داشت؛ به‌ویژه نباید دردسترس گربه‌ها و سگ‌ها قرار گیرد که به مزه‌های شیرین علاقه دارند. اگر اتیلن ژلیکول وارد بدن شود، ممکن است با تشکیل کریستال‌های اگزالات درون کلیه‌ها سبب مرگ شود.

رادیاتور

رادیاتور معمولا از تیوب‌های نازک آلومینیومی ساخته می‌شود که به‌صورت زیگزاگی درون بدنه‌ی اصلی قرار دارند. در اطراف این تیوب‌ها که درون آن‌ها مایع خنک‌کننده جریان دارد، نوارهای آلومینیومی وجود دارند تا تبادل دمای سریع‌تری انجام شود.

در دو سمت رادیاتورها، دو مخزن پلاستیکی وجود دارند که در قدیم از جنس مس یا برنج ساخته می‌شدند؛ اما ترکیب آلومینیوم و پلاستیک در رادیاتورهای مدرن، عمر و اطمینان بیشتری دارد و هزینه ساخت آن‌ها نیز ارزان‌تر است. در برخی خودروهای مجهز به جعبه‌دنده‌ی خودکار، خنک‌کننده‌ی روغن گیربکس درون این مخازن پلاستیکی نیز نصب می‌شود. روغن جعبه‌دنده با ورود به این خنک‌کننده می‌تواند حرارت زیادش را با مایع خنک‌کننده‌ی روغن تبادل کند.

فن

در پشت رادیاتور معمولا یک یا دو عدد فن وجود دارند. این فن‌ها در خودروهای مدرن از نوع الکتریکی هستند و دیگر با نیروی موتور چرخش نمی‌کنند. در اطراف این فن‌ها حفاظ ایمنی دومنظوره وجود دارد تا از برخورد انگشتان دست با پره‌ها جلوگیری شود. کارکرد دیگر این حفاظ دایره‌ای‌شکل ایجاد جریان مستقیم هوا است. ایراد فن‌های مکانیکی قدیمی این بود که با خاموش‌کردن موتور کار نمی‌کردند و این باعث افزایش دمای موتور پس از خاموش‌شدن می‌شد. بااین‌حال، فن‌های الکتریکی می‌توانند تا پس از خاموش‌شدن موتور خودرو نیز به‌کار ادامه دهند و موتور را تا دمای مطلوب خنک کنند. فن رادیاتور بسیار اهمیت دارد و خراب‌شدن آن ممکن است بسیار زیان‌بار باشد.

فن الکتریکی دستور خود را از کامپیوتر موتور دریافت می‌کند. وقتی دمای موتور شروع به افزایش می‌کند، کامپیوتر ازطریق حسگر دمای آب متوجه این موضوع می‌شود و فن را روشن می‌کند. در خودروهایی که به سیستم تهویه‌ی مطبوع مجهز هستند، رادیاتوری جداگانه برای کولر خودرو نیز درکنار رادیاتور موتور نصب شده است. چون هنگام روشن‌کردن کولر، لازم است رادیاتور تهویه دائما خنک شود؛ به‌همین‌دلیل، فن الکتریکی دائم کار می‌کند. پس اگر دیدید در هنگام روشن‌بودن کولر خودرو دائما فن دور تند می‌گیرد، خیلی نگران نباشید.

در رادیاتور

همان‌طورکه در ابتدا اشاره کردیم، افزایش فشار مایع خنک‌کننده بخشی از عملکرد سیستم خنک‌کاری موتور است. اگر این فشار از کنترل خارج شود و بیش‌ازحد افزایش یابد، سوپاپ اطمینان از نوع فنری روی در رادیاتور کار گذاشته و با بازشدن آن، فشار اضافی به‌سمت مخزن انبساط هدایت می‌شود.

با رفتن بخشی از مایع خنک‌کننده به مخزن انبساط حجم مایع سیستم کاهش پیدا می‌کند؛ به‌همین‌دلیل، با سردشدن موتور این مایع به‌صورت خودکار دوباره از منبع انبساط به سیستم برمی‌گردد.

واترپمپ

واترپمپ، پمپی ساده است که آب را در سیستم خنک‌کاری به‌حرکت درمی‌آورد. واترپمپ معمولا در بخش جلویی موتور قرار دارد و در اکثر خودروها نیروی خود را با استفاده از تسمه از میل‌لنگ دریافت می‌کند. در برخی خودروهای مدرن، از واترپمپ‌های برقی استفاده می‌شود. واترپمپ‌ها معمولا از هوزینگ چدنی برخوردارند و پره‌های‌ آن‌ها آلومینیومی است. برای اینکه آب رادیاتور از واترپمپ به بیرون نشت نکند، واشر در واترپمپ قرار داده شده که درصورت آسیب‌دیدن آن، سطح مایع خنک‌کننده شروع به کاهش می‌کند. در‌این‌صورت، با مراجعه به مکانیک این واشر را با واشری نو باید تعویض کنید.

ترموستات

ترموستات سوپاپ حرارتی ساده‌ای به‌شمار می‌رود که هنگام سردبودن بسته و در دمای خاصی نیز بازمی‌شود تا مسیر آب جریان پیدا کند. وجود ترموستات برای کارکرد صحیح سیستم بخاری نیز حیاتی است و اگر ترموستات وجود نداشت، بخاری خودروها خیلی دیر گرم می‌شد.

از دهه‌ی ۱۹۷۰ به بعد، ترموستات‌ها به‌گونه‌ای طراحی شده‌اند که دمای مایع خنک‌کننده را بین ۸۹ تا ۹۱ درجه‌ی سانتی‌گراد نگه دارند. ترموستات‌ها معمولا در جلو و بالای موتور نصب می‌شوند تا دسترسی به آن‌ها راحت باشد. طراحی محفظه‌ی (هوزینگ) ترموستات نیز معمولا به‌گونه‌ای انجام می‌شود که بازکردن آن راحت باشد و در اکثر خودروها، فقط با بازکردن دو عدد پیچ می‌توان ترموستات را جدا کرد. ترموستات یک واشر هم دارد که محل اتصال هوزینگ به سرسیلندر را آب‌بندی می‌کند. آسیب‌دیدن این واشر را نیز از نشت‌کردن مایع خنک‌کننده از اطراف ترموستات می‌توان تشخیص داد. در برخی مواقه نادر از ترموستات‌های بدون واشر نیز استفاده شده است.

پولکی‌های سرسیلندر (پولی فریز)

برای ساخت سرسیلندر از روش ریخته‌گری در قالب‌های شِنی استفاده می‌شود. پس از پایان ریخته‌گری و سردشدن فلز مذاب، خاک و شن از داخل قطعه باید تخلیه شوند. برای این منظور سوراخ‌های بزرگی در سمتی از سرسیلندر وجود دارند. این سوراخ‌ها پس از مونتاژ موتور با پولی‌هایی از جنس فولاد مسدود می‌شوند. معمولا هیچ‌گاه نیز لازم نمی‌شود این پولکی‌ها تعویض شوند. گفتنی است کارکرد دیگر این پولکی‌ها در زمان یخ‌زدن احتمالی مایع خنک‌کننده است.

ممکن است گاهی افراد به‌اشتباه آب خالی را درون رادیاتور بریزند و فراموش کنند ضدیخ را اضافه کنند. در این هنگام و در فصل زمستان، با یخ‌زدن آب درون مجراهای سیستم خنک‌کاری احتمال دارد سرسیلندر تَرَک بخورد و کاملا از بین برود. برای جلوگیری از چنین اتفاقی، این پولکی‌ها از جایشان خارج می‌شوند تا سرسیلندر آسیبی نبیند. می‌توان گفت وقتی به نگه‌داری از خودرو خود اهمیت دهید و در بازه‌های زمانی استاندارد مایع خنک‌کننده را تعویض کنید، مشکلی با این پولی‌ها نخواهید داشت.

نگه‌داری از سیستم خنک‌کننده‌ی خودرو

یکی از بهترین راه‌ها برای حفظ سلامت سیستم خنک‌کننده، تعویض مایع خنک‌کننده در فواصل زمانی منظم است. دلیل این کار را باید در افزودنی‌های شیمیایی جست‌وجو کرد که در ساخت ضدیخ‌ها به‌کار رفته‌اند. بیشترِ این افزودنی‌ها، افزودنی ضدخوردگی هستند تا بخش‌های فلزی موتور آسیب نبینند. باوجوداین، نمی‌توان به‌طور کامل از خوردگی موتور جلوگیری کرد و ممکن است تکه‌های ریز فلزی وارد مدار خنک‌کننده شوند و به تیوب‌های داخل رادیاتور آسیب برسانند یا مسیر آن‌ها را مسدود کنند. درصورت مسدودشدن رادیاتور و جرم‌گرفتن داخل آن، دمای موتور شروع به افزایش می‌کند و این ممکن است بسیار خطرناک باشد. ضدیخ تاحدزیادی از خوردگی جلوگیری می‌کند؛ اما بالاخره طول عمر مشخصی دارد و نمی‌توان از آن برای مدت طولانی استفاده کرد.

جدیدترین ضدیخ‌ها نیز بیشتر از پنج سال یا ۱۵۰هزار کیلومتر عمر نمی‌کنند. این را نیز باید درنظر بگیرید ضدیخ‌های قرمزرنگ از طول عمر بیشتری در‌مقایسه‌با نمونه‌های سبز و آبی برخوردارند. خودروهای جنرال‌موتورز از سال ۱۹۹۶ و بسیاری از خودروهای ژاپنی از این نوع ضدیخ‌ها استفاده می‌کنند. بااین‌حال، اکثر خودروها از ضدیخ‌های سبزرنگ استفاده می‌کنند. این نوع ضدیخ‌ها نیز معمولا بیشتر از دو سال یا ۳۰هزار کیلومتر عمر نمی‌کنند. این امکان وجود دارد ضدیخ خودرو خود را با مدل دیگر عوض کنید؛ اما کل سیستم کامل باید خالی شود. مخلوط‌کردن دو نوع ضدیخ مختلف باهم ممکن است عمر این مایع را بسیار کاهش دهد.

هرسال لازم است آزمایش‌هایی روی سیستم خنک‌کننده‌ی خودرو انجام دهید تا از صحت کارکرد آن مطمئن شوید. این آزمایش‌ها عبارت‌اند از:

• بازدید ظاهری شلنگ‌ها و اتصالات و بررسی نبود نشتی
• بازدید و بررسی در رادیاتور
• آزمایش عملکرد ترموستات
• بررسی نبود نشتی از اطراف ترموستات یا واترپمپ
• بررسی نبود نشتی مایع از رادیاتور بخاری
• بررسی سالم‌بودن واشرسرسیلندر
• آزمودن کارکرد فن دور تند و کند

سوختن واشرسرسیلندر یکی از بدترین اتفاقاتی است که می‌تواند برای خودرو بیفتد. آسیب‌دیدن این واشر شاید باعث شود مایع خنک‌کننده وارد محفظه‌ی احتراق شود. در حالت بدتر، اگر واشر از سمت مدار روغن‌کاری نیز آسیب ببیند، ممکن است مایع خنک‌کننده وارد مدار روغن‌کاری و روغن موتور هم وارد مدار خنک‌کننده شود که وضعیت بسیار خطرناک و بدی است. از دیگر دلایلی که می‌تواند سبب بُروز چنین مشکلاتی شود، تاب‌برداشتن سرسیلندر است که معمولا درصورت افزایش دمای بیش‌ازاندازه اتفاق می‌افتد. یکی از نشانه‌های آسیب‌دیدن واشرسرسیلندر خروج بخارآب (دود سفید) از لوله اگزوز است. البته، خروج بخارآب از اگزوز در روزهای سرد و در فصل زمستان عادی است؛ اما در تابستان نباید بخاری مشاهده شود. موضوع دیگر ممکن است ورود فشار تراکم (کمپرس) موتور به داخل مدار خنک‌کننده باشد که یکی از علائم آن بادکردن شلنگ‌های رادیاتور است.

جرم‌گرفتن مدار خنک‌کننده نیز خبر خوشحال‌کننده‌ای نیست؛ زیرا اگر به بسته‌شدن مجراهای رادیاتور منجر شود، سرآغازی برای سوختن واشرسرسیلندر ممکن است باشد. گاهی میزان جرم‌گرفتگی کم است و می‌‌توان با تعویض ضدیخ و استفاده از برخی محلول‌ها جرم‌ها را از درون مدار و موتور پاک‌سازی کرد. باوجوداین، گاهی حجم جرم‌گرفتگی و رسوب به‌حدی است که باید رادیاتور یا مخزن انبساط را تعویض کرد. نشتی‌های کوچک و جزئی را هم می‌‌توان با کمک محلول‌های ضدنشتی برطرف کرد. بهتر است با روش‌های سنّتی مطمئن نشوید؛ ولی نشتی گسترده را فقطا می‌توان با تعویض قسمت معیوب رفع کرد.

همه‌ی ما با نگرانی‌های مربوط‌به فناوری و آسیب‌های احتمالی‌اش بر سلامت انسان آشناییم. نور آبی و آسیب دیجیتال و خشکی همگی آسیب‌هایی هستند که امروزه، بحث‌های زیادی درباره‌ی آسیب‌زابودنشان بر چشم انسان شکل گرفته‌ است. بیشتر این نگرانی‌ها به نمایشگر رایانه‌ها و گوشی‌های هوشمند ما مربوط‌ می‌شود؛ اما جالب است بدانید با وجود جدیدبودن این فناوری‌ها، نگرانی‌های مربوط‌به مشکلات سلامتی آن چندان جدید نیست. درواقع، ریشه‌ی این نگرانی‌ها به عصر ویکتوریایی و قرن نوزدهم برمی‌گردد.

عصر ویکتوریایی به دوره‌ی حکومت ملکه ویکتوریا در انگلستان (سال‌های ۱۸۳۷ تا ۱۹۰۱) اطلاق می‌شود. در این دوره بود که نخستین نگرانی‌ها درباره‌ی آسیب‌های فناوری به سلامت چشم انسان شکل گرفت.

در قرن نوزدهم و با ظهور چاپ انبوه، این فناوری به تأثیر منفی‌گذاشتن بر سلامت چشم محکوم شد. عده‌ای از دانشمندان و روزنامه‌نگاران عصر ویکتوریایی، این فناوری را به نامناسب‌بودن برای چشم و افزایش بُروز مشکلات چشمی به‌مرورزمان متهم کردند. افزون‌براین، آن‌ها اعلام کردند در صورت اتخاذنکردن تصمیمات صحیح و بی‌توجهی بدین مسئله جامعه‌ی انگلستان به‌زودی نابینا خواهد شد. در سال ۱۸۸۴، مقاله‌ای در روزنامه‌ی The Morning Post اعلام کرد:

محافظت از چشم و تلاش‌ها برای بهبود بینایی باید به مسئله‌ای حائز اهمیت تبدیل شود؛ زیرا درغیر این‌صورت، زوال بینایی رو‌به‌وخامت خواهد گذاشت و نسل‌های آینده دنیا را تیره‌وتار خواهند دید.

در سال ۱۸۸۹ در اخبار مصور لندن، موضوع زیر مطرح شد:

به چه سویی می‌رویم؟ ... ازطریق مردان علم مطلع شدیم چشمانی که پدران ما به‌نحو احسن از آن بهره می‌بردند، هم‌اکنون برایمان کفایت ندارد. این به‌معنای نابینایی مردم انگلستان در آینده است.

در ادامه‌ی این مقاله، دلایل بالقوه‌ی دیگری برای تسریع حرکت مردم انگلستان به‌سوی نابینایی مطرح شد و در انتها بخشی از این مشکلات به وراثت و تکامل نسبت داده شد.

معاینه‌ی چشم به‌وسیله‌ی چشم‌‌پزشک در جراحی و درمان چشم‌پزشکی جی‌. اف. فیلیپس، ۱۸۶۹

نزدیک‌بینی خیابانی

دیگر صاحب‌نظران با نگاه به زندگی مدرن، به‌دنبال دلیلی برای زوال بینایی می‌گشتند. آن‌ها مشکلات بینایی را به محیط اطراف، ظهور چاپ، تحصیلات اجباری و تعدادی از ابداعات جدید، مانند موتور بخار نسبت دادند. در سال ۱۸۹۲، مقاله‌ای در The Nineteenth Century: A Monthly Review چاپ شد. به‌گفته‌ی نویسندگان این مقاله، کاهش بینایی مردم لازمه‌ای برای تغییر محیط شهرهای ویکتوریایی و وضعیت نوری بود. تعداد دیگری از روزنامه‌ها به‌طور مشابهی از این پدیده به‌عنوان نزدیک‌بینی خیابانی یاد کردند.

در سال ۱۸۹۸، مقاله‌ای در The Scottish Review با عنوان طعنه‌آمیز ستایش پیشرفت‌ مدرن منتشر شد که اختلال در بینایی را تنها به وضعیت جدید زندگی متمدن نسبت داد. در این مقاله، ذکر شد عواملی نظیر رفاه مادی و توسعه‌ی صنعت و ظهور بازرگانی مدرن سبب بُروز آسیب در سیستم‌ عصبی و بینایی می‌شوند.

یکی دیگر از نگرانی‌های مرتبط‌با مشکلات چشمی، مسئله‌ی افزایش مطالعه‌ی مردم بود. به‌دلیل پدیدآمدن چاپ انبوه و خطوط ارتباطی بهتر و شغل‌های پشت‌میزی، مردم نیاز کمتری به فعالیت فیزیکی و وقت بیشتری برای مطالعه داشتند. همچنین، وجود رسانه‌ها مانند روزنامه‌ها در آن زمان مردم را بیشتر به خواندن سوق می‌داد. افزایش مطالعه‌ی مردم نگرانی‌ها را درباره‌ی سلامت چشم جامعه برانگیخت.

توصیه‌های خواندن صحیح کتاب از زبان جی‌. دی. برونینگ

مشکلات تحصیل

به‌طرز مشابهی، مدارس امروزی به‌دلیل موضوعات مطالعه‌شده، وضعیت نوری، فضای میز و تحصیل اجباری به افزایش بُروز مشکلاتی برای سلامتی متهم شده‌اند. رابرت برودنل کارتر، چشم‌پزشک انگلیسی، در تحقیقی که آن را دولت جهت‌دهی می‌کدد به این نتیجه رسید که وضعیت مدرسه‌ها ممکن است مشکلاتی داشته باشد؛ اما برای ارزیابی دقیق این موضوع به آمار بیشتری نیاز است. کارتر سعی کرد خودش را در این تحقیق بی‌طرف نشان دهد.

مشکل تمامی این وضعیت‌های آسیب‌زا این است که مصنوعی هستند و پزشکان همواره با تأکید بر این نکته و مقایسه‌ی بینایی ضعیف نسل جدید با بینایی فوق‌العاده‌ی نسل‌های پیشین، تمامی تقصیرات را بر گردن فناوری و تمدن جدید می‌اندازند.

با وجود تمامی این مشکلات، ویکتوریایی‌ها به توسعه‌ی مدرنیته‌ای ادامه دادند که آن را به‌دلیل آسیب‌رسانی به چشم انسان مذمت می‌کردند. به‌جای حل صورت‌مسئله‌ی اصلی، عینک‌هایی محافظتی توسعه داده‌ شدند تا چشم را از آسیب گردوغبار و ذرات معلق و نور آبی و مصنوعی محافظت کنند.

امروزه، مردم انگلستان برخلاف پیش‌بینی‌ها نابینا نیستند؛ اما انگلستان به جزیره‌ای پر از از خوره‌های کتاب با بینایی ضعیف تبدیل شده‌ است. اگرچه نگرانی‌های مطرح‌شده در عصر کنونی نیازمند به تحقیقات بیشتری برای اثبات یا رد هستند، می‌توان نکته‌ای را به‌یقین متوجه شد: مدرنیته مدت زیادی است که نگران‌کننده است.

گروه بورس و اوراق بهادار اشتوتگارت، دومین بازار بزرگ بورس و اوراق بهادار در آلمان، با همکاری موسسه‌ی بانک‌داری SolarisBank درحال همکاری برای راه‌اندازی یک صرافی ارز دیجیتال با کارمزد صفر درصد است.

برخی از فعالان بازار ارزهای دیجیتال، از ورود بازیگران سنتی بازار سرمایه به این صنعت جدید استقبال می‌کنند. برخی دیگر نیز اعتقاد دارند چنین حرکت‌هایی، مخالف ذات غیرمتمرکز ارزهای دیجیتال است. به‌هرحال، هیچ‌کس نمی‌تواند جلوی رشد بازار و ورود به حوزه‌های جدید و پرسود را بگیرد.

تأسیس صرافی ارز دیجیتال با کارمزد صفر

در ماه می سال جاری میلادی، بورس اوراق بهادار اشتوتگارت اعلام کرد که را‌ه‌اندازی اپلیکیشن صرافی ارز دیجیتال با کارمزد صفر درصد، در برنامه‌های آن‌ها قرار دارد. اکنون و پس از چند ماه از اعلام آن برنامه، زیرساخت‌های اولیه برای راه‌اندازی این سرویس، آماده شده‌اند. درواقع، غول‌های صرافی آلمان درحال همکاری با یک شرکت فین‌تک آلمانی و پلتفرم بانک‌داری سولاریس‌بانک هستند تا این صرافی، هرچه زودتر رونمایی شود.

با ترکیب تلاش‌ها و مهارت‌های شرکت‌های فوق، یک صرافی ارز رمزنگاری‌شده تأسیس خواهد شد که به‌احتمال زیاد، کار خود را از ابتدای سال ۲۰۱۹ شروع می‌کند. این صرافی، برای راه‌اندازی ویژگی‌های اولیه‌ی خود، از پلتفرم مالی سولاریس‌بانک استفاده خواهد کرد.

بورس اوراق بهادار اشتوتگارت از سال ۱۸۶۰ فعالیت خود را شروع کرده است و امروز، نهمین صرافی بزرگ اوراق بهادار در اروپا محسوب می‌شود. حضور این بورس معتبر در پروژه‌ی صرافی، اعتماد و اطمینان لازم را در بین کاربران ایجاد خواهد کرد.

جزئیات همکاری سولاریس‌بانک با بورس اشتوتگارت، در مصاحبه‌ای خبری بیان شد. مدیرعامل سولاریس‌بانک یعنی رولاند فولتز، درباره‌ی این پروژه و نتایج آن بسیار خوش‌بین بود. او در مصاحبه با خبرنگاران گفت:

یک پلتفرم تجاری پایدار، کاربردی و قابل‌اطمینان، بخش اولیه از چشم‌انداز آتی ما با هدف ساخت جهانی چندمنظوره متشکل از پول‌های سنتی و ارزهای دیجیتال است.

به‌نظر می‌رسد از بین بردن فاصله میان دنیای ارزهای دیجیتال و پول‌های سنتی، هدف اصلی پروژه باشد. صرافی امن حاصل از این همکاری، تا حداکثر ۱۰۰ هزار یورو دارایی کاربران را به‌صورت امن محافظت می‌کند. نظارت بر صرافی نیز برعهده‌ی سازمان‌های قانون‌گذار آلمانی همچون BaFin و Bundesbank خواهد بود.

جزئیات دیگر از راه‌اندازی صرافی ارز دیجیتال آلمانی، امکان تبادل و خرید و فروش بیت کوین و اتریوم را جزو قابلیت‌های اصلی آن معرفی می‌کند. به‌علاوه،‌ پلتفرمی برای ارائه و خرید‌وفروش ICO نیز از ابتدای سال جاری میلادی در همین ارتباط معرفی شد که هنوز در دست ساخت است.

موسسه‌های مالی بزرگ، در حال نزدیک شدن به صنعت ارز دیجیتال هستند. در نتیجه‌ی این نزدیکی، ظهور صرافی‌هایی همچون نمونه‌ی بالا، دورازانتظار نخواهد بود. درواقع چنین پروژه‌هایی، اعتماد و اطمینان به دنیای ارز دیجیتال را هم افزایش خواهند داد.

همانندسازی DNA بزرگ‌ترین جادوی طبیعت است. پس از گذشت بیش از نیم قرن پژوهش در زمینه‌ی ژنتیک ملکولی شاید آسان باشد که فرض کنیم تمام زوایای این فرایند را کشف کرده‌ایم، اما درواقع چنین نیست. پژوهشگران طی مطالعه‌ای با استفاده از تکنولوژی‌های پیشرفته جزئیات مهمی از این فرایند را کشف کرده‌اند که نشان می‌دهد DNA چگونه همانندسازی خود را از نظر زمانی برنامه‌ریزی می‌کند. دیوید گیلبرت از دانشگاه ایالتی فلوریدا می‌گوید:

این موضوع به‌راستی یک معما بوده است. به‌نظر می‌رسد که همانندسازی دربرابر هر چه که ما برای آشفته‌سازی آن انجام می‌دهیم، دارای انعطاف‌پذیری باشد. ما این فرایند را با جزئیات تشریح کرده‌ایم و نشان داده‌ایم که این فرایند در انواع مختلف سلول‌ها تغییر می‌کند و در حالت بیماری به‌هم می‌خورد، اما تاکنون ما نتوانسته بودیم که قطعه‌ی نهایی را پیدا کنیم: عناصر کنترلی یا توالی‌هایی از DNA که همانندسازی را کنترل می‌کنند.

مقاله‌های مرتبط:

• RNA: در جستجوی نخستین ملکول همانندساز که آغازگر حیات اولیه بود
• امکان تغییر شکل ساختار مارپیچ ملکول DNA با یک روش خاص
• چگونه ژن‌ها برای نخستین بار به تشکیل حیات انجامیدند

اگر هر کتاب درسی مرتبط با این موضوع را باز کنید، دیاگرامی را می‌بینید که نشان می‌دهد چگونه رشته‌های طویل DNAمانند پازلی بزرگ، رشته‌های نسبتا یکسانی را با به‌خدمت‌گرفتن شیمی هوشمند و پروتئین‌های سختکوش می‌سازند و اکثر ما تصور واضحی از این فرایند آنزیمی داریم و فکر می‌کنیم همه‌چیز آن معلوم است. اما برای پژوهشگران، پیچیدگی‌های این فرایند به‌خصوص در موجوداتی نظیر پستانداران، مسئله‌ای چالش‌برانگیز بوده است.

زمان‌بندی در این فرایند بسیار مهم است. با این حال مطالعه روی پروتئین‌های تنظیمی نشان می‌دهد که ظاهرا این عوامل، نقش اصلی را در این زمینه بر عهده ندارند. بر این اساس ریتم‌های دقیق پشت‌صحنه‌ی همانندسازی باید بیشتر مربوط به عمل مولکول DNA روی خودش باشد (نه مربوط به آنزیم‌ها).

برای کشف ساختارهای شیمیایی کنترل‌کننده‌ی زمان‌بندی همانندسازی DNA، گیلبرت و همکارانش از تکنولوژیکریسپر برای ایجاد برش در کروموزوم‌های موش استفاده کردند تا ببینند کدام عوامل سبب ایجاد تغییر می‌شوند.کریسپر یک ابزار ملکولی مبتنی برفرایندی است که باکتری برای شناسایی ژن‌های ویروس‌های تهدیدکننده از آن استفاده می‌کند. وقتی که یک کد ژنتیکی خاص شناسایی شد، آنزیم‌های مرتبط با کریسپر می‌توانند توالی را بشکنند و تهدید را از بین ببرند. پژوهشگران می‌توانند از این سیستم برای بریدن هر توالی مشخص‌شده‌ از DNA استفاده کنند. گیلبرت از این تکنولوژی برای مورد هدف قرار دادن ساختارهای مختلف درون DNAی سلول‌های بنیادی جنینی موش استفاده کرد تا آن‌ها را دچار تغییر کرده یا اینکه به‌کلی برش دهد. تمرکز اولیه روی سایت‌های اتصال برای پروتئینی بود که عامل اتصال‌دهنده‌ی CCCTC یا CTCF نام دارد. این پروتئین به تنظیم فرایند رونویسی کمک می‌کند و ناحیه‌ی استقرار آن، محلی طبیعی برای جستجو به‌دنبال عوامل کنترل‌کننده‌ی این فرایندها محسوب می‌شود. با این حال، دستکاری این منطقه تاثیر ناچیزی روی زمان‌بندی واقعی فرایند همانند‌سازی داشت، پس باید موضوع دیگری در میان باشد.

در ادامه پژوهشگران یک آنالیز سه‌بعدی با وضوح بالا از سایت‌های تماس DNA با خودش، انجام دادند و موفق شدند چندین موقعیت کلیدی را خارج از محدوده‌ی مرتبط با CTFC پیدا کنند. شکستن این اتصالات موجب هرج‌و‌مرج شد؛ زمان‌بندی همانندسازی به‌هم خورد؛ ساختار خود DNA ضعیف شد و عمل رونویسی نیز از بین رفت. گیلبرت می‌گوید:

حذف این عناصر موجب تغییر زمان همانندسازی قطعه‌ی DNA شد و این لحظه‌ی شگفت‌آوری بود.

نتایج آن‌ها، راه را برای انجام پژوهش‌های جدید در زمینه‌ی مباحث مرتبط با سلامتی و آسیب‌شناسی باز می‌کند. با تعیین دقیق مکانیسم‌های مسئول زمان‌بندی همانندسازی DNA، پژوهشگران شاید بتوانند فرایندهایی را که موجب بروز برخی بیماری می‌شود، کشف کنند. گیلبرت می‌گوید:

همانندسازی در موقعیت‌ها و زمان‌های متفاوت، شاید منجر به ایجاد ساختارهای کاملا متفاوتی شود.

اوایل سال جاری میلادی بود که برابوس (Brabus) از کیت تقویت خود برای مرسدس بنز AMG E63S رونمایی کرده بود که نصب آن روی این مدل، توانایی‌های این خودرو را در هر یک سوپر اسپرت ارتقا می‌داد.

در پاسخ به برابوس، جی پاور (G-Power) نیز در یکی از جدیدترین پروژه‌ها به سراغ این خودرو رفته تا قدرت ۶۰۳ اسب‌بخاری و گشتاور ۸۵۰ نیوتون‌متری E63S را که از نظر تیونرها کافی نیست، افزایش دهد. انجام این کار برای جی پاور چندان سخت نیست چون این شرکت چندی پیش از کیت تقویت مشابهی برای مرسدس AMG C63 S رونمایی کرده بود که قدرت پیشرانه‌ی ۴ لیتری V8 این خودرو را ۱۸۸ اسب‌بخار و گشتاور ۱۵۰ نیوتون‌متر افزایش می‌داد. به این ترتیب جی پاور توانسته بود C63 S کوچک را با قدرت ۸۰۰ اسب بخار و گشتاور ۱۰۰۰ نیوتون‌متر تبدیل به یک خودروی سوپر اسپرت کند.

برگردیم به E63 S جدید جی پاور که حالا با قدرت ۷۸۹ اسب بخاری خود می‌تواند در ۳.۱ ثانیه سرعت خود را از حالت سکون به ۱۰۰ کیلومتر بر ساعت رسانده و سپس تا بیش از ۳۰۰ کیلومتر بر ساعت به شتابگیری ادامه دهد. این اعداد و ارقام شگفت‌انگیز به کمک کیت نرم‌افزاری و سخت‌افزاری جی پاور به دست آمده‌اند. جی پاور در قدم نخست نرم‌افزار جدید خود با نام Performance Software V3 را روی واحد کنترل الکترونیکی موتور خودرو نصب کرده است. مزیت این نرم‌افزار در این است که تاثیر منفی روی دوام و کارکرد پیشرانه ندارد و همچنین به‌سادگی قبل می‌توان در صورت خرابی، پیشرانه را عیب‌یابی کرد.

در قدم بعدی به تغییرات سخت‌افزاری می‌رسیم، جایی که تیونر از یک جفت توربوشارژر جدید استفاده کرده که بدنه‌ی اصلی آن‌ها با فناوری CNC تولید شده‌اند و توربین‌ها نیز دارای شکل آیرودینامیک‌تری هستند تا راندمان بالاتری داشته باشند. تغییر دیگر نیز به سیستم اگزوز بر می‌گردد که از یک ست اگزوز اسپرت از جنس فولاد ضدزنگ و مبدل کاتالیستی جدیدی تشکیل شده است.

با نگاهی به ساخته‌ی جدید جی پاور هم توجه‌تان به رینگ‌های ۲۱ اینچی جدید این خودرو با نام هاریکن RR جلب خواهد شد که سطح آن‌ها با الماس، ماشین کاری شده است. تغییرات ظاهری دیگر محدود به حاشیه‌ی مشکی رنگ پنجره‌های جانبی، اسپویلر عقب، نوشته‌های بیرونی مشکی رنگ و قاب آینه‌های جانبی مشکی رنگ هستند.

پیام‌رسان آی‌گپ اخیرا قابلیت تماس تصویری از نوع اتصال P2P را رونمایی کرد. در ادامه ویدئوی زومیت از کیفیت تماس تصویری و همچنین آزمایش اتصال P2P را مشاهده می‌کنید:

با بروز مشکلات امنیتی و سرقت اطلاعات کاربران در فضای مجازی، امنیت به یکی از بزرگ‌ترین دغدغه‌ی کاربران تبدیل شده است. درحال‌حاضر به‌دلیل انتقال روزانه‌ی بخش زیادی از اطلاعات شخصی در پیام‌رسان‌ها، نگرانی از افشای اطلاعات شخصی این سرویس‌ها، بیش از سایر بخش‌های فضای مجازی وجود دارد. به همین دلیل همواره امن‌ترین سرویس‌ها، از محبوب‌ترین نمونه‌های موجود نیز بین کاربران به شمار می‌روند. طی سالیان گذشته همواره روش‌های امنیتی جدیدی ایجاد شده است تا باگ و نقاط ضعف امنیتی موجود در ارتباط کاربران را از بین ببرند. یکی از جدید‌ترین نمونه‌های توسعه‌یافته، رمزگذاری سرتاسری (End-to-End‌ Encryption) است.

رمز‌گذاری End-to-End

سازندگان اپلیکیشن‌های پیام‌رسان برای افزایش امنیت و کسب اعتماد کاربران، از راه‌حل رمزگذاری مبدا تا مقصد در سرویس‌های خود استفاده کرده‌اند. در این روش، دو کلید مخصوص و منحصربه‌فرد با نام کلید شخصی (Private Key) و کلید عمومی (Private Key) برای هر کاربر ایجاد می‌شود. پس از ارسال پیغام توسط کاربر مبدا، محتوا با کلید عمومی رمزنگاری می‌شود؛ اما نکته‌ی مهم اینجا است که این پیغام تنها توسط کلید شخصی مقصد قابل رمزگشایی بوده و هر تداخلی بین مسیر، منجر به از بین رفتن پیغام می‌شود. در این روش، سرور تنها وظیفه‌ی معرفی و اتصال دو کاربر به یکدیگر را دارد و نه‌تنها سرویس‌دهنده، بلکه تأمین‌کننده‌ی اینترنت نیز قابلیت مشاهده‌ی محتوا را ندارد. واتساپ، سیگنال و تلگرام از این روش برای افزایش امنیت سرویس خود بهره می‌برند.

درحالی‌که رمزنگاری سرتاسری یکی از بهترین روش‌های موجود برای ایجاد ارتباطی امن محسوب می‌شود؛ بزرگ‌ترین نگرانی کاربران سواستفاده شرکت‌های ارایه‌دهنده‌ی این بسترها است. برخی از شرکت‌ها با ایجاد یک Backdoor شرایطی را فراهم می‌کنند تا در صورت نیاز، اقدام به رمزگشایی پیام‌های مورد نیاز در سرور کنند و در ادامه با رمزگذاری مجدد آن‌‌ها، این بسته‌ی داده را برای کاربر مقصد ارسال کنند. این روش توسط بسیاری از شرکت‌های نام‌دار مورد استفاده قرار گرفته بود؛ تا جایی که ادوارد اسنودن خبر از وجود بک‌دور در اپلیکیشن اسکایپ داده بود که مایکروسافت امکان مشاهده و ارائه‌ی محتوای داده‌ها به سازمان‌های امنیتی ایالات متحده اعم از NSA را می‌‌داد.

ارتباط و رمز‌گذاری P2P

یکی از روش‌های جدید ایجاد بستری امن برای ارسال و دریافت داده‌ها، ارتباط P2P یا نقطه به نقطه است. در این دسته از ارتباط، سرور دیگر به‌عنوان پل ارتباطی میانی کاربران نقشی نخواهد داشت و ارسال‌کننده و گیرنده‌ به‌صورت مستقیم به یکدیگر متصل می‌شوند تا نگرانی از وجود بک‌دور و دزدی اطلاعات توسط سرویس‌دهنده از بین برود. 

پیام‌رسان iGap به‌تازگی با استفاده از این روش، خبر از افزایش امنیت سرویس خود داده است تا کاربران از ارتباط امن خود اطمینان حاصل کنند. اپلیکیشن‌های اندکی از این روش در سرویس‌های خود بهره برده‌اند که می‌تواند به بیت‌چت اشاره کرد. آی‌گپ پیش‌تر برای اطمینان کاربران از عدم وجود هرگونه بک‌دور در اپلیکیشن خود، کد‌های آن را در گیت‌هاب منتشر کرده بود.

زومیت برای بررسی نحوه‌ی عملکرد ارتباط P2P پیام‌رسان آی‌گپ، از دو گوشی درون یک شبکه استفاده کرده است که در وهله‌ی اول به اینترنت نیز متصل هستند. با قطع اینترنت شبکه، مشاهده می‌شود که ارتباط دو کاربر به‌دلیل اتصال P2P و عدم نقش سرور در آن، از بین نمی‌رود. همین موضوع در خصوص اتصال به شبکه‌ی دیتا اپراتور‌ها صادق است و کاربران ازطریق این شبکه، مستقیم به یکدیگر متصل خواهند شد و سرور پیام‌رسان نقشی نخواهد داشت.

البته باید در نظر داشته باشید که این موضوع به معنای عدم نیاز به اینترنت برای مکالمه یا ارسال پیام در آی‌گپ نیست. این‌ آزمایش صرفا برای بررسی صحبت گفته‌های مدیران آی‌گپ انجام شد و کاربران برای ارتباط با یکدیگر، همچنان نیاز به اتصال به اینترنت دارند. تنها در صورتی‌که مثل شرایط آزمایش زومیت هر دو کاربر به شبکه‌‌ای محلی (Lan یا Wifi) متصل باشند، نیازی به وجود اینترنت نیست که باتوجه‌به ماهیت شبکه‌های محلی، این شرایط به‌ندرت پیش می‌آید.

مطالعات بسیاری در زمینه‌ی ارتباط بین ورزش و سلامت روان انجام شده است که نتایج همه‌ی آن‌ها به ما انگیزه‌ی بیشتری برای حرکت به‌سمت ورزش می‌دهد. ورزش از راه‌های مختلفی روی مغز تاثیر می‌گذارد. فعالیت‌های ورزشی موجب افزایش ضربان قلب می‌شوند و اکسیژن بیشتری را به مغز می‌فرستند. این فعالیت‌ها همچنین موجب آزاد شدن هورمون‌هایی می‌شوند که تاثیر مثبتی روی رشد سلول‌های مغزی دارند.

ورزش همچنین ازطریق تحریک رشد ارتباطات جدید بین سلول‌های عصبی در بسیاری از مناطق مهم مغز موجب تقویت انعطاف‌پذیری مغز می‌شود. پژوهش‌های انجام‌شده در دانشگاه کالیفرنیا نشان داده‌اند که ورزش موجب افزایش فاکتورهای رشد در مغز می‌شود و این امر تشکیل ارتباطات عصبی جدید را در مغز آسان‌تر می‌کند.

از دیدگاه حسی‌تر، اثرات شبه‌ضدافسردگی مرتبط با سرخوشی دویدن (runner's high) با کاهشی در هورمون‌های استرس همراه بوده است. مطالعه‌ای که در سوئد انجام شده، نشان می‌دهد که اثر ضدافسردگی دویدن با رشد سلولی بیشتر در هیپوکامپ، منطقه‌ای از مغز که مسئولیت یادگیری و حافظه را بر عهده دارد، همراه است. در این مطالعه ذکر شده است:

سرکوب تکثیر سلولی در هیپوکامپ می‌تواند یکی از مکانیسم‌های پشت‌صحنه‌ی افسردگی باشد و فعالیت جسمی ممکن است یک ضدافسردگی مؤثر باشد.

ورزش موجب تقویت حافظه می‌شود

بخشی از مغز که به‌شدت دربرابر ورزش‌های هوازی واکنش نشان می‌دهد، هیپوکامپ نامیده می‌شود. از آنجایی که هیپوکامپ مرکز سیستم‌های حافظه و یادگیری در مغز است، این یافته‌ها تا حدودی اثرات تقویت حافظه‌ی حاصل از بهبود آمادگی قلبی‌عروقی را نیز توضیح می‌دهد.

ورزش تمرکز را افزایش می‌دهد

ورزش حقیقتا می‌تواند به حفظ تمرکز طولانی روی انجام یک کار کمک کند. طی مطالعه‌ای که در هلند انجام شد و در آن مطالب درسی در فواصل بین تمرینات ورزشی ارائه می‌شد، نشان داده شد که این کار موجب بهبود مدت زمان توجه در دانشجویان ‌شد. یک مطالعه‌ی بزرگ کنترل‌شده‌ی تصادفی در آمریکا درمورد اثرات کلاس‌های ورزشی روزانه در طول سال تحصیلی، انجام شد. این دانش‌آموزان علاوه‌بر اینکه از تناسب اندام بهتری بهرمند شدند، در عملکرد چند‌وظیفه‌ای، نادیده گرفتن عوامل مسبب حواس‌پرتی‌ و پردازش اطلاعات پیچیده نیز بهتر شدند.

ورزش موجب بهبود سلامت روان می‌شود

همه احتمالا درمورد سرخوشی حاصل از دویدن شنیده‌ایم؛ حس شادی و شفافیت ذهنی که اغلب پس از ورزش پیش می‌آید و البته که واقعی است. علم نیز از این ادعا حمایت می‌کند. در مطالعه‌ای که در سال ۲۰۱۰ انجام شد، شرکت‌کنندگان برای هشت هفته در تمرین‌های روزانه‌ی یوگا و مدیتیشن شرکت کردند. شرکت‌کنندگان گزارش کردند که طی این دوره، از شدت استرس آن‌ها به‌میزان قابل‌توجهی کاسته شد. کاهش در شدت استرس درک‌شده ارتباط مثبتی با کاهش در تراکم ماده‌ی خاکستری هسته‌ی قاعده‌ای‌جانبی آمیگدال راست دارد. در مطالعه‌ی دیگری ورزش به‌عنوان راهی برای غلبه بر افسردگی مطرح شده است و نشان می‌دهد که ورزش‌های هوازی و سنگین دارای تاثیر متوسطی روی درمان علایم افسردگی هستند. نکته‌ی قابل‌توجه اینکه پژوهشگران می‌گویند ورزش به‌اندازه‌ی داروهای ضد‌افسردگی و درمان‌های روانشناختی مؤثر است.

ورزش موجب تقویت خلاقیت می‌شود

به‌نظر می‌رسد قدم زدن موجب تقویت خلاقیت شود. در مقاله‌ای که در سال ۲۰۱۴ منتشر شد، نشان داده شده که قدم زدن روی تردمیل یا در فضای بیرون موجب تقویت تفکر خلاقانه می‌شود. جالب است که این کار تاثیری روی تفکر همگرا نداشت. تفکر همگرا به‌صورت توانایی دادن پاسخ صحیح به سوالات استاندارد که نیاز به خلاقیت قابل‌توجهی ندارند، تعریف می‌شود.

ورزش روند زوال عملکرد شناختی را کند می‌کند

برای کسب این مزیت لازم نیست که حتما ورزش‌های سنگینی انجام شود. پیاده‌روی سریع به مدت ۴۵-۳۰ دقیقه به‌مدت سه‌بار در هفته می‌تواند آغاز زوال عقل را به تأخیر بیندازد. اگر پیاده‌روی ورزش مورد علاقه‌ی شما نیست، دو جلسه ورزش سنگین در هفته می‌تواند دارای اثرات عصبی قابل‌توجهی باشد.

ورزش موجب بهبود گردش خون می‌شود

به‌علت اینکه ورزش معمولا موجب افزایش ضربان قلب می‌شود، به تحویل مقدار بیشتری اکسیژن و گلوکز به مغز کمک می‌کند و این امر موجب تحریک سیناپس‌های مغزی و حفظ تعداد گیرنده‌های استیل‌کولین موجود در فضای اتصال بین ماهیچه و عصب می‌شود. درواقع افراد فعال نسبت‌به افراد غیرفعال، دارای گیرنده‌های استیل‌کولین بیشتری در مغز خود هستند.

ورزش به یادگیری و حافظه کمک می‌کند

حتی تمرینات فیزیکی ملایمی مانند قدم زدن با یک دوست نیز می‌تواند به تقویت عملکردهای حافظه، یادگیری و توانایی استدلال انتزاعی کمک کند. مشخص نشده که این مسئله دقیقا به‌چه صورتی اتفاق می‌افتد اما احتمالا بهبود در اکسیژن‌رسانی و تغذیه‌ی مغز عوامل مهمی هستند.

ورزش موجب تولید سلول‌های مغزی بیشتری می‌شود

تا سال ۱۹۹۹ تصور می‌شد مغز در هنگام تولد کامل است و پس از آن سلول‌های مغزی جدیدی در مغز تولید نمی‌شوند، اما مطالعه‌ای که در مؤسسه‌ی سالک انجام شد، نشان داد که مغز انسان بالغ قادر به تولید سلول‌های جدیدی است (نوروژنز). اگرچه ما نمی‌دانیم چگونه، ولی چیزی که از آن مطمئن هستیم این است که ورزش به ساخت مغز کمک می‌کند. به‌نظر می‌رسد ورزش موجب تحریک تولید پروتئین خاصی به نام پروتئنی ناگین(Noggin) در مغز می‌شود و این پروتئین موجب آغاز تولید سلول‌های بنیادی و نوروژنز می‌شود.

ورزش از ابتلا به بیماری پیشگیری می‌کند

براساس گزارش‌های مؤسسه‌ی ملی بهداشت، فعال بودن از نظر جسمی ممکن است به تأخیر یا پیشگیری از زوال عملکرد شناختی مرتبط با سن کمک کند. احتمال بروز بیماری‌هایی نظیر آلزایمر در افرادی که پیوسته در وضعیت نشسته به‌سر می‌برند، دو برابر بیشتر است.

در سال ۲۰۱۷ مطلبی در شبکه‌ی CNN با عنوان سه مزیت ورزش برای مغز، پخش شد و در آن مقاله به سه تاثیر سودمند ورزش اشاره شد:

تقویت آمادگی روانی

در حدود ۸۶ میلیارد نورون در مغز شما وجود دارند و کار این نورون‌ها این است که به کمک ناقل‌های عصبی (نوروترانسمیترها) دستوراتی را به سایر قسمت‌های بدن ارسال کنند. این ناقل‌های عصبی هر چیزی را در بدن تنظیم می‌کنند؛ از خلق‌و‌خو گرفته تا خواب، حافظه و حتی گرسنگی. مطالعات نشان می‌دهند که مخصوصا سطوح پایین دو نوع از این ناقل‌های عصبی یعنی گلوتامات و گاما آمینوبوتیریک اسید (GABA) اغلب منجر به افسردگی می‌شود. براساس نتایج پژوهشی در که در ژورنال The Journal of Neuroscience منتشر شده است، ورزش می‌تواند موجب افزایش سطوح این مواد شده و منجر به افزایش تا‌ب‌آوری و قدرت مقابله با چالش‌های روانی شود.

کاهش استرس

وقتی که شما تحت استرس قرار می‌گیرید، مغز شما موجب ترشح هورمون کورتیزول یا همان هورمون جنگ و گریز می‌شود. کورتیزول وقتی که شما در معرض خطری قرار گرفته باشید و لازم باشد که از دست آن فرار کنید، بسیار کمک‌کننده است اما اگر آرام روی صندلی خود نشسته‌ باشید و سطح کورتیزول همچنان بالا باشد، این می‌تواند موجب بروز مشکلاتی شود (مانند بیماری‌های قلبی، دیابت و فشار خون بالا). یکی از راه‌حل‌های این مشکل انجام فعالیت‌های ورزش است. فعالیت‌های ورزشی شبیه استرس کنترل‌شده هستند که می‌توانند در خاموش و روشن شدن استرس در زمان مناسب مفید باشند.

روند پیری سالم

نتایج یک مطالعه نشان می‌دهد افراد سالخورده‌ای که ورزش می‌کنند، دارای حجم بزرگ‌تری از مغز هستند. در این مطالعه شرکت‌کنندگانِ بدون تحرکی که دارای سن ۷۹-۶۰ سال بودند، در برنامه‌ی ۶ ماهه‌ی ورزشی که سه‌بار در هفته اجرا می‌شد، شرکت کردند. نیمی از شرکت‌کنندگان، ورزش‌های هوازی مانند پیاده‌روی انجام می‌دادند و دیگران تمرینات کششی و تونینگ را انجام دادند. در پایان مطالعه، میزان افزایش حجم مغز گروهی که ورزش هوازی انجام داده بودند، درمقایسه با شرکت‌کنندگانی که دیگر ورزش‌ها را انجام داده بودند، بیشتر بود.

هیپوکامپ مغز که با حافظه و یادگیری مرتبط است، معمولا با افزایش سن کوچک می‌شود اما ورزش می‌تواند تا اندازه‌ای این روند را آهسته کند. البته ورزش بعید است که موجب باهوش‌تر شدن شود اما یقینا به یادآوری موضوعات مهم کمک می‌کند و اگر شما در بین عزیزان خود کسانی را دارید که با افزایش سن دچار فراموشی شده‌اند، این بهترین دلیل برای آغاز ورزش است.

ورزش موجب گسترش شبکه عروق خونی مغز می‌شود

پژوهشگران هنوز درحال مطالعه‌ی چگونگی تاثیر ورزش روی مغز هستند اما به‌نظر می‌رسد افزایش جریان خون به مغز، افزایش هورمون‌های رشد و وسیع‌تر شدن شبکه‌ی عروق خونی مغز از عوامل اصلی باشند. دانشمندان علوم اعصاب از سال ۱۹۹۹ می‌دانستند که طی ورزش‌های هوازی، فاکتور نورون‌زایی مشتق‌شده از مغز (BDNF) آزاد می‌شود و موجب تحریک نوروژنز می‌شود؛ اما اخیرا روی هورمونی به نام ایریسین (Irisin) که با ورزش فعال می‌شود، تمرکز کرده‌اند. در سال ۲۰۱۲ دانشمندان کشف کردند که هورمون ایریسین دارای توانایی حفظ وزن مناسب، بهبود عملکرد شناختی و کند کردن روند پیری است.

باتوجه‌به این مباحث می‌توانیم ببینیم که مزایای شناختی ورزش به‌اندازه‌ی مزایای جسمی آن قابل‌توجه هستند. همچنین باید در نظر داشته باشیم که جسم و مغز ما دارای عملکرد جداگانه و مستقلی نیستند؛ آنچه که شما با بدن خود انجام می‌دهید، روی روان شما نیز اثر خواهد داشت. داشتن وضعیت ساکن به‌طور مداوم، هم برای ذهن و هم برای جسم شما خطرناک است. بنابراین تعلل نکنید؛ یک فعالیت ورزشی را پیدا کنید و به آن مشغول شوید یا حداقل یک پیاده‌روی داشته باشید.