اوتیسم یا درخودماندگی یک بیماری عصبی‌رفتاری پیچیده است که شامل نقایصی در تعاملات اجتماعی، مهارت‌های گفتاری و ارتباطی همراه‌با رفتار‌های خشک و تکراری است. به‌علت طیف وسیع علایم این بیماری به این بیماری اختلال طیف اوتیسم (ASD) گفته می‌شود. این گستره طیف وسیعی از علایم، مهارت‌ها و سطوحی از نقایص را در بر می‌گیرد. شدت ASD می‌تواند از نقصی که موجب بروز محدودیت‌های جزئی در زندگی طبیعی می‌شود تا ناتوانی‌های ویرانگری که نیاز به مراقبت‌های اساسی دارند، متغیر باشد.

کودکان مبتلا به اوتیسم دارای مشکلاتی در زمینه‌ی ارتباط برقرار کردن هستند. آن‌ها در زمینه‌ی درک افکار و احساس دیگران مشکل دارند و نمی‌توانند احساسات خود را بوسیله‌ی کلمات یا حرکات، حالات چهره و لمس کردن بیان کنند. یک کودک مبتلا به ASD که خیلی حساس است، ممکن است با شنیدن صداها، لمس کردن، بوها یا مشاهده‌ی صحنه‌هایی که برای دیگران طبیعی به نظر می‌رسد، دچار مشکل شده و حتی درد بکشد. کودکان اوتیسمی ممکن است دارای حرکات بدنی تکراری و تقلیدی مانند تکان خوردن مداوم، قدم زدن یا حرکات تکراری دست باشند. آن‌ها ممکن است واکنش‌های غیرطبیعی دربرابر دیگران داشته باشند، به اشیاء بچسبند، در مقابل تغییر در روال‌های خود مقاومت کنند یا اینکه دارای رفتار تهاجمی یا آسیب به خود باشند. در برخی مواقع ممکن است به‌نظر برسد که آن‌ها توجهی به مردم، اشیاء یا فعالیت‌های اطراف خود ندارند. برخی از کودکان مبتلا به اوتیسم ممکن است دچار تشنج شوند و گاهی هم این تشنج‌ها تا زمان نوجوانی بروز نمی‌کنند.

برخی افراد مبتلا به اوتیسم تا حدودی از نظر شناختی دچار مشکل هستند. برخلاف اختلال شناختی معمول‌تر که ویژگی آن تأخیر نسبی برابر در تمام حوزه‌های توسعه است، افراد اوتیسمی توسعه‌ی مهارتی نابرابری را از خود نشان می‌دهند. آن‌ها ممکن است دارای مشکلاتی در حوزه‌های خاص به‌ویژه در مسئله‌ی ارتباط برقرار کردن با دیگران باشند. اما بااین‌حال ممکن است دارای مهارت‌های توسعه‌یافته‌ی غیرمعمولی در دیگر ابعاد مانند نقاشی، ساخت موسیقی، حل مسائل ریاضی یا به‌خاطر سپردن موضوعات باشند. آن‌ها ممکن است در آزمون‌های هوش غیر زبانی نمره‌ی متوسط و حتی بالاتر از متوسط بگیرند.

علایم اوتیسم به‌طور معمول طی سه سال اول زندگی تظاهر می‌یابند. برخی کودکان از بدو تولد نشانه‌هایی دارند. برخی ظاهرا ابتدا طبیعی هستند ولی ناگهان وقتی به سن ۳۶-۱۸ ماهگی می‌رسند، این علایم را بروز می‌دهند. با‌این‌حال برخی از افراد، علایم اختلالات ارتباطی را تا زمانی‌که تقاضای محیطی از حد توانایی‌هایشان فراتر نرود، نشان نمی‌دهند. میزان شیوع اوتیسم درمیان پسران چهار برابر دختران است و به‌نظر نمی‌رسد که این بیماری دارای مرزهای نژادی، قومی یا اجتماعی باشد. درآمد خانواده، سبک زندگی یا سطح تحصیلات والدین تاثیری روی احتمال ابتلای یک کودک به اوتیسم ندارند.

گفته می‌شود که شیوع اوتیسم رو به افزایش است، هرچند این امر آشکار نیست که آیا این افزایش مرتبط با پیشرفت در تشخیص این بیماری است یا اینکه یک افزایش حقیقی در شیوع بیماری وجود دارد. اوتیسم یکی از اختلالاتی است که است که امروزه با عنوان اختلالات طیف اوتیسم مطرح می‌شوند. اختلالات قبلی که هم‌اکنون در سایه‌ی تشخیص ASD یا یک اختلال ارتباط اجتماعی طبقه‌بندی می‌شوند، عبارت‌اند از:

اختلال اوتیستیکی یا اوتیسم: این همان چیزی است که بیشتر افراد با شنیدن نام اوتیسم آن را تصور می‌کنند. این وضعیت به مشکلاتی در زمینه‌ی تعاملات اجتماعی، ارتباط برقرار کردن و بازی‌های تخیلی در کودکان کمتر از سه سال اشاره دارد.

سندرم آسپرگر: این کودکان مشکلات گفتاری ندارند. آن‌ها در آزمون‌های هوش، نمره‌ای متوسط و بالاتر می‌گیرند، اما دچار برخی مشکلات اجتماعی و محدودیت علایق مانند کودکان مبتلا به اختلال اوتیسم هستند. درواقع سندرم آسپرگر انتهای ملایم طیف اوتیسم است. یک فرد مبتلا به سندرم آسپرگر ممکن است خیلی باهوش باشد و از پس زندگی خود برآید. او ممکن است واقعا روی موضوعات مورد علاقه‌ی خود تمرکز کرده و یکسره درباره‌ی آن‌ها بحث کند. اما او از لحاظ اجتماعی مشکلاتی دارد.

اختلال فراگیر رشد یا PDD: این بیماری با عنوان اوتیسم غیرمعمول (atypical autism) نیز شناخته می‌شود. این نوع مشکل شامل کودکانی می‌شود که دارای برخی از رفتارهای اوتیسمی هستند ولی در دیگر گروه‌ها طبقه بندی‌نمی‌شوند.

اختلال از هم‌ گسیختگی کودکی: این کودکان حداقل برای دوسال، دارای توسعه‌ی طبیعی هستند و سپس برخی از مهارت‌های ارتباطی و اجتماعی خود را از دست می‌دهند. این مورد اختلال بسیاری نادری است که وجود آن به‌عنوان یک اختلال جداگانه در میان بسیاری از متخصصان حوزه سلامت روان مورد شک و تردید است.

سندرم رت: این سندرم قبلا در گروه اختلال طیف اوتیسم طبقه‌بندی می‌شد اما اکنون تأیید شده است که علتسندرم رت، ژنتیکی است. کودکان مبتلا به سندرم رت که عمدتا دختران هستند، در آغاز دارای توسعه‌ی طبیعی هستند اما پس از مدتی مهارت‌های ارتباطی و اجتماعی خود را از دست می‌دهند. در فاصله‌ی ۴-۱ سالگی، حرکات تکراری دست جای استفاده‌ی هدفمند از دست را می‌گیرد. کودکان مبتلا به سندرم رت معمولا دچار مشکلات شناختی جدی می‌شوند.

تاریخچه‌ اوتیسم

از اوایل دهه‌ی ۱۹۰۰ از واژه‌ی اوتیسم برای اشاره به طیف وسیعی از مشکلات عصبی‌روانشناختی استفاده می‌شد. اما این اصطلاح از کجا آمد و چگونه دانش درباره‌ی اوتیسم تغییر کرد؟

اصطلاح اوتیسم از واژه‌ی یونانی اوتوس (autos) که به‌معنای خود است، گرفته شده است. این اصطلاح وضعیتی را تشریح می‌کند که در آن یک فرد از تعاملات اجتماعی کنار گذاشته شده است، به‌عبارت دیگر او تبدیل به یک خودِ ایزوله شده است. یوجین بلولر روانپزشک سوئیسی نخستین فردی بود که از این اصطلاح استفاده کرد. او در سال ۱۹۱۱ برای اشاره به برخی از علایم مرتبط با اسکیزوفرنی از این کلمه استفاده کرد. در دهه‌ی ۱۹۴۰ پژوهشگران آمریکایی از واژه‌ی اوتیسم برای تشریح کودکان دارای مشکلات عاطفی یا اجتماعی استفاده کردند. لئو کانر پزشکی از دانشگاه جان هاپکینز برای توصیف رفتار چندین کودک که دارای رفتار انزواطلبی بودند، واژه‌ی اوتیسم را به کار برد. در همان زمان هانس آسپرگر دانشمندی آلمانی وضعیت مشابهی را شناسایی کرد و نام آن را سندرم آسپرگر نامید.

تا دهه‌ی ۱۹۶۰ در ذهن بسیاری از پژوهشگران، اوتیسم و اسکیزوفرنی بیماری‌هایی مرتبط با هم بودند. پس از آن بود که متخصصان پزشکی به‌تدریج درک جداگانه از اوتیسم در کودکان حاصل کردند. از دهه‌ی ۱۹۶۰ تا دهه‌ی ۱۹۷۰ پژوهش‌های مرتبط با درمان اوتیسم روی داروهایی نظیر LSD، شوک الکتریکی و تکنیک‌های تغییر رفتاری تمرکز داشت. مورد آخری روی درد و تنبیه متکی بود. در جریان دهه‌ی ۱۹۸۰ تا دهه‌ی ۱۹۹۰، نقش درمان رفتاری و استفاده از محیط‌های یادگیری به‌شدت کنترل شده به‌عنوان درمان‌های اصلی بسیاری از اشکال اوتیسم و مشکلات مرتبط مطرح شد. هم‌اکنون اساس درمان اوتیسم رفتار درمانی و گفتار درمانی است.

علت اوتیسم چیست؟

از آن جایی که فراوانی اوتیسم در برخی از خانواده‌ها بیشتر است، بیشتر پژوهشگران بر این باورند که احتمالا ترکیبات خاصی از ژن‌ها هستند که روی استعداد یک کودک در ابتلا به این بیماری اثرگذارند. اما عوامل خطرساز دیگری هم وجود دارند که احتمال داشتن فرزند مبتلا به اوتیسم را افزایش می‌دهند؛ برای مثال افزایش سن پدر یا مادر در هنگام بچه‌دار شدن، احتمال داشتن یک فزرند مبتلا به اوتیسم را افزایش می‌دهد. هنگامی که یک زن باردار در معرض داروها یا مواد شیمیایی خاصی قرار می‌گیرد، احتمال بروز اوتیسم در فرزند او بیشتر می‌شود. این عوامل خطرساز عبارت‌اند از الکل، مشکلات متابولیکی مادری نظیر دیابت و چاقی و استفاده از داروهای ضدتشنج در دوران بارداری. در برخی موارد، اوتیسم با فنیل‌کتونوری درمان نشده (PKU) و سرخچه (سرخک آلمانی) نیز مرتبط بوده است. جنجال‌های زیادی بر سر موضوع ارتباط اوتیسم و واکسیناسیون در کودکان وجود داشته است، اما شواهدی مبنی بر اینکه واکسیناسیون موجب اوتیسم شود، وجود ندارد. پژوهشگران در زمینه‌ی اینکه محیط روانشناختی یک کودک مانند نحوه‌ی مراقبت از کودک بتواند موجب اوتیسم شود، نیز شواهد محکمی ندارند. برخی پژوهش‌ها نشان می‌دهند که این بیماری ممکن است حاصل وجود ناهنجاری‌هایی در مناطقی از مغز باشد که ورودی‌های حسی را پردازش می‌کنند و در فرایند پردازش زبان نیز نقش دارند.

آیا واکسن‌ها موجب اوتیسم می‌شوند؟

نتایج پژوهش‌ها آشکار است: واکسن‌ها موجب اوتیسم نمی‌شوند. مطالعات بسیاری در راستای یافتن ارتباطی در این زمینه انجام شده است که هیچ‌کدام نتوانسته‌اند وجود چنین ارتباطی را تأیید کنند.

مجادله‌ی ارتباط واکسن سرخک - اوریون- سرخجه (MMR) با بروز اوتیسم

این تردید زمانی آغاز شد که در سال ۱۹۹۸، پژوهشگران انگلیسی مقاله‌ای را منتشر کردند که در آن گفته شده بود واکسن سه‌گانه‌ی سرخک - اوریون- سرخجه (MMR) موجب اوتیسم می‌شود. در این مطالعه تنها ۱۲ کودک مورد بررسی قرار گرفته بودند اما توجه زیادی را به‌خود جلب کرد. در همان زمان، افزایش قابل‌توجهی در شمار کودکانی که مبتلا به اوتیسم تشخیص داده می‌شدند، اتفاق افتاد. یافته‌های این مقاله منجر به این شد که پزشکان دیگری نیز درباره‌ی ارتباط احتمالی بین واکسن سه‌گانه و اوتیسم مطالعاتی انجام دهند. حداقل ۱۲ مطالعه انجام شد که هیچکدام نتوانست چنین ارتباطی را تأیید کند.

یک بررسی درباره‌ی مطالعه‌ای که در سال ۱۹۹۸ انجام شد، پرده از برخی از مشکلاتی که در اجرای این مطالعه وجود داشت، برداشت. ژورنالی که این مقاله را منتشر کرده بود، درنهایت آن را استرداد کرد تا دیگر پژوهش‌ها با نتایج آن درگیر نشوند. مشکلات دیگری نیز وجود داشت. برای مثال پژوهشگران متوجه شدند که وکیلی که به‌دنبال ارتباط بین واکسن‌ها و اوتیسم بود، چیزی حدود نیم میلیون دلار به پژوهشگر ارشد مطالعه پرداخت کرده بود.

مجادله‌ی ارتباط تیمروزال با اوتیسم

یک سال پس از مطالعه‌ی انگلیسی نگرانی از وجود ارتباط بین واکسن و اوتیسم به سمت ماده‌ای که در واکسن کودکان مورد مصرف قرار می‌گرفت، هدایت شد. این ماده که تیمروزال نامیده می‌شود، حاوی جیوه است. جیوه فلزی است که در سطوح بالا برای مغز و کلیه‌ها مضر است. پزشکان از تیمروزال برای پیش‌گیری از رشد باکتری‌ها و قارچ‌ها در واکسن‌ها استفاده می‌کردند. شواهدی وجود نداشت که مقادیر کم استفاده شده در مواد دارویی موجب شود آن‌ها زیان‌بار شوند. بااین‌حال تا سال ۲۰۰۱ این ماده از اکثر واکسن‌های کودکان حذف شد.

برای مطالعه‌ی این اینکه آیا تیمروزال با اوتیسم ارتباطی دارد یا نه، پژوهشگران کودکانی را که واکسن‌های حاوی این ماده را دریافت کرده بودند، مورد بررسی قرار دادند. آن‌ها کودکانی که این واکسن‌ها را دریافت کرده بودند با آن‌هایی که این واکسن را دریافت نکرده بودند، مورد مقایسه قرار دادند. مرکز کنترل و پیشگیری از بیماری‌ها در آمریکا ۹ مطالعه‌ی مختلف را برای بررسی ارتباط احتمالی بین تیمروزال و اوتیسم مورد حمایت قرار داد. نتیجه‌ی این مطالعات چنین ارتباطی را تأیید نکرد. علاوه‌بر این، تشخیص موارد بیماری اوتیسم بعد از اینکه سازندگان واکسن ماده‌ی تیمروزال را از بیشتر واکسن‌های کودکان حذف کردند، همچنان رو‌به‌افزایش بود (امروزه مقدار کمی از این ماده در واکسن‌های علیه بیماری‌های دیفتری، کزاز و ﺳﯾﺎه‌ﺳرفه که با عنوان DTaP و DTaP-Hib شناخته می‌شوند، وجود دارد).

پژوهشگران همچنین بررسی کردند که آیا تمام واکسن‌های مورد نیاز برای کودکان زیر سن دو سال با هم موجب آغاز اوتیسم می‌شوند یا نه. کودکان در ۱۵ ماه نخست زندگی، ۲۵ نوبت واکسن دریافت می‌کنند. برخی از افراد نگران بودند که دریافت همه‌ی آن‌ها در اوایل زندگی ممکن است منجر به توسعه‌ی اوتیسم در آن‌ها شود. اما مرکز کنترل‌ و‌ پیشگیری از بیماری‌ها گروه‌هایی از کودکان را که واکسن‌ها را طبق برنامه‌ی توصیه شده دریافت کرده بودند با آن‌هایی که واکسن‌ها را با تأخیر دریافت کرده یا اصلا واکسنی دریافت نکرده بودند، مورد مقایسه قرار داد. تفاوتی در شیوع اوتیسم درمیان این دو گروه مشاهده نشد.

در سال ۲۰۰۴، کمیته‌ی بازرسی سلامت ایمنی‌سازی از مؤسسه‌ی پزشکی گزارشی را در ارتباط با این موضوع منتشر کرد. پژوهشگران تمام مطالعاتی که درباره‌ی ارتباط بین واکسن‌ها و اوتیسم انجام شده بودند، منتشر شده یا منتشر نشده را مورد بررسی قرار دادند. آن‌ها در یک گزارش ۲۰۰ صفحه‌ای، بیان کردند که شواهدی که تاییدکننده‌ی ارتباط بین واکسن‌ها و اوتیسم باشد، موجود نیست.

انواع اوتیسم

در طول زمان روانپزشکان روش سیستماتیکی را برای تشریح اوتیسم و وضعیت‌های مرتبط توسعه داده‌اند. تمامی این اختلالات تحت عنوان اختلالات طیف اوتیسم شناخته می‌شوند. این اختلالات براساس شدت علایم به سه سطح طبقه‌بندی می‌شوند. اصطلاح اختلال فراگیر رشد قبلا استفاده می‌شد ولی دیگر مورد استفاده قرار نمی‌گیرد. اگر قبلا یک کودک PDD خوانده می‌شد، تحت معیار جدید تشخیص آن باید ASDباشد.

علایم اوتیسم کدام‌اند؟

یکی از علایم مشترک در همه‌ی انواع اوتیسم، ناتوانی در ارتباط برقرار کردن و تعامل با دیگران است. درواقع برخی از افراد مبتلا به اوتیسم اصلا قادر به ارتباط برقرار گردن نیستند. دیگران ممکن است دارای دشواری‌هایی در زمینه تفسیر زبان بدن یا حفظ یک مکالمه باشند. علایم مرتبط با اوتیسم ممکن است شامل رفتارهای غیرطبیعی در حوزه‌های زیر باشد:

• علاقه به اشیاء یا اطلاعات خاص
• واکنش به احساسات
• هماهنگی فیزیکی

این علایم معمولا در اوایل توسعه‌ی بیماری قابل مشاهده‌اند. بیشتر کودکان مبتلا به اوتیسم شدید، تا سن سه سالگی تشخیص داده می‌شوند.

اختلال طیف اوتیسم می‌تواند در افراد مختلف به اشکال مختلفی تظاهر پیدا کند. این بیماری یک ناتوانی توسعه‌ای است که روی برقراری ارتباط، رفتار و تعاملات افراد مبتلا تاثیر می‌گذارد. علت منحصر به فردی برای آن وجود ندارد و علایم آن می‌توانند از بسیار خفیف تا بسیار شدید متغیر باشد. برخی از کودکان مبتلا نخستین علایم را هنگامی که فقط چند ماهه هستند، بروز می‌دهند. برخی دیگر چند ماه اول زندگی ظاهرا دارای توسعه‌ی طبیعی بوده و پس از آن علایمی در آن‌ها بروز می‌کند.

در نیمی از کودکان مبتلا تا سن ۱۲ ماهگی علایم بیماری قابل مشاهده است و تقریبا ۹۰-۸۰ درصد از موارد نهایتا تا دو سالگی علایم بیماری را بروز می‌دهند. کودکان مبتلا به ASD علایمی را در سرتاسر زندگی خود خواهند داشت اما این امر نیز امکان‌پذیر است که با افزایش سن بهتر شوند.

مهارت‌های اجتماعی

کودک مبتلا به ASD در ارتباط برقرار کردن با دیگران دچار اوقات سختی می‌شود. مشکلات مرتبط با مهارت‌های اجتماعی از رایج‌ترین علایم هستند. فرد مبتلا شاید بخواهد که روابط نزدیکی داشته باشد اما ممکن است نداند که چگونه این کار را انجام دهد. اگر کودکی دچار این مشکل باشد، او ممکن است برخی از علایم اجتماعی را هنگامی که ۱۰-۸ ماهه است، نشان دهد. این علایم شامل هر یک از موارد زیر می‌شوند:

• قادر نیست در یک سالگی در مقابل شنیدن نام خود واکنشی نشان دهد
• علاقه‌ای به بازی، اشتراک یا صحبت با دیگر افراد ندارد
• ترجیح می‌دهد که تنها باشد
• از تماس جسمی پرهیز می‌کند
• از تماس چشمی اجتناب می‌کند
• وقتی که ناراحت است، دلداری دادن دیگران را دوست ندارد
• احساسات دیگران را درک نمی‌کند
• وقتی که دیگران می‌خواهند او را از زمین بلند کنند، یا راه رفتن را به او آمورش دهند، بازوهای خود را باز نمی‌کند.
• ارتباط‌های کلامی

حدود ۴۰ درصد از کودکان مبتلا به اختلالات طیف اویسم اصلا صحبت نمی‌کنند و بین ۳۰-۲۵ درصد برخی از مهارت‌های گفتاری را طی طفولیت فرا می‌گیرند اما بعدا آن‌ها را از دست می‌دهند. برخی از کودکان مبتلا به ASD دیرتر صحبت کردن را آغاز می‌کنند. بیشتر این افراد دارای مشکلاتی در زمینه‌ی گفتاری هستند، نظیر:

• تأخیر در صحبت کردن و کسب مهارت‌های گفتاری
• صدای یکنواخت و روباتیک
• پژواک‌گویی (تکرار کلمات)
• داشتن مشکل در زمینه‌ی کاربرد ضمایر (برای مثال به‌جای تو می‌گوید من)
• عدم استفاده یا استفاده‌ی به‌ندرت از زبان اشاره و عدم واکنش به اشاره‌ی دیگران
• ناتوانی در باقی ماندن روی موضوع هنگام صحبت یا پاسخ‌گویی به سوالات
• عدم تشخیص کنایه و شوخی
• الگوهای رفتاری
• کودکان مبتلا به ASD دارای رفتاری غیرطبیعی یا علایقی غیرمعمول هستند. مثال‌هایی در این مورد عبارت‌اند از:
• رفتارهای تکراری مانند تکان دادن دست، تکان خوردن، پرش یا چرخش
• حرکات مداوم (قدم زدن) و رفتار بیش از حد
• چسبیدن به فعالیت‌ها یا اشیاء خاص
• مقید بودن به روال‌های خاص (و ناراحت شدن زمانی‌که یک روال حتی کمی دچار تغییر شود)
• حساسیت بسیار نسبت به لمس، نور و صدا
• عدم مشارکت در بازی‌های وانمودی یا تقلید رفتار دیگران
• عادات بهانه‌گیری از غذا
• عدم هماهنگی، شلختگی
• رفتار تکانشگری (عمل بدون تفکر)
• رفتار تهاجمی هم با خود و هم با دیگران
• دوره‌ی توجه کوتاه

کشف علایم و نشانه‌های اختلال طیف اوتیسم

هرچه درمان اختلال ظیف اوتیسم سریع‌تر آغاز شود، احتمال مؤثر بودن آن بیشتر است. بنابراین آگاهی از علایم و نشانه‌های این بیماری بسیار مهم است. اگر در کودکی مراحل توسعه‌ی خاصی که در ادامه به آن‌ها اشاره می‌شود، دیده نشود یا اینکه با تأخیر اتفاق بیفتد، لازم است که به پزشک متخصص اطفال مراجعه شود.

• لبخند زدن در ۶ ماهگی
• تقلید حالات چهره یا صداها در ۹ ماهگی
• درآوردن صداهایی از خود در ۱۲ ماهگی
• حرکات (اشاره‌ای یا تکان دادن دست) در ۱۴ ماهگی
• سخن گفتن تک‌واژه‌ای در ۱۶ ماهگی و استفاده از دو کلمه یا بیشتر در ۲۴ ماهگی
• انجام بازی‌های وانمودی در ۱۸ ماهگی

پزشکان چگونه اوتیسم را تشخیص می‌دهند؟

تشخیص زودهنگام می‌تواند موجب تفاوت عظیمی در زندگی کودکان مبتلا به اختلال طیف اوتیسم و خانواده‌ی آن‌ها شود. بااین‌حال، تشخیص ASD همیشه آسان نیست. هیچ تست آزمایشگاهی برای آن موجود نیست، بنابراین پزشک روی مشاهده‌ی رفتار کودکان و شنیدن نگرانی‌های والدین آن‌ها تکیه می‌کند. ASD دارای طیف وسیعی از علایم است. برخی از افرادی که در این طیف قرار دارند، دارای اختلالات روانی شدیدی هستند. برخی دیگر ممکن است بسیار باهوش بوده و قادر به زندگی مستقل باشند. اینکه آیا یک کودک دچار این وضعیت است یا نه، طی تشخیص دو مرحله‌ای اوتیسم که با متخصص اطفال آغاز می‌شود، مشخص می‌شود.

بررسی و معاینه‌ کودک: متخصصان اطفال نخستین گام فرایند تشخیص اوتیسم هستند. هر کودکی در سنین ۱۸ و ۲۴ ماهگی مورد بررسی قرار می‌گیرد، حتی اگر به‌نظر نرسد که دارای علایم اوتیسم باشد. در این بررسی‌ها، پزشکِ اطفال، کودک را تماشا کرده و با اوصحبت می‌کند. همچنین از والدین او سوالاتی در زمینه‌ی سابقه‌ی خانوادگی ابتلا به اوتیسم و رشد و رفتار کودک خواهد پرسید.

• آیا کودک در ۶ ماهگی لبخند زده است؟
• آیا او در سن ۹ ماهگی صداها و حالات چهره را تقلید کرده است؟
• آیا او در ۱۲ ماهگی سعی کرده است از خود صداهایی درآورد؟
• آیا دارای رفتارهای غیرطبیعی و تکراری است؟
• آیا با برقراری تماس چشمی مشکل دارد؟
• آیا با دیگر تعامل برقرار کرده و تجربیات خود را به اشتراک می‌گذارد؟
• آیا وقتی چیزی سعی دارد توجه او را به خود جلب کند، او واکنش نشان می‌دهد؟
• ایا تُن صدای او یکنواخت است؟
• آیا او واکنش دیگران را درک می‌کند؟
• آیا او نسبت به نور، صدا یا دما حساس است؟
• آیا در زمینه‌ی خواب یا گوارش او مشکلاتی وجود دارد؟
• آیا گرایش به آزردگی یا خشم در او دیده می‌شود؟

پاسخ به این سوالات در غربالگری کودک بسیار مهم است. اگر همه چیز بررسی شد و جای نگرانی وجود نداشت، این پایان این بررسی است. اما اگر کودک دچار مشکلات توسعه‌ای بود یا پزشک نگرانی‌هایی درباره‌ی او داشت، لازم است برای آزمایش‌ها بیشتر به متخصص مراجعه شود.

آزمایش‌ها دیگر برای تشخیص اوتیسم

اگر کودک نیاز به آزمایش‌ها بیشتری داشته باشد، احتمالا به همکاری گروهی از متخصصان ASD شامل متخصص اطفال، پاتولوژیست گفتار و زبان و کار درمانگر نیاز خواهد بود. همچنین ممکن است نیاز به همکاری یک متخصص اطفال توسعه‌ای و متخصص اعصاب نیز باشد. این ارزیابی معمولا برای بررسی موضوعاتی مانند سطح شناختی کودک، توانایی‌های گفتاری و دیگر مهارت‌های زندگی نظیر غذا خوردن، لباس پوشیدن و رفتن به توالت انجام می‌شود. برای تشخیص رسمی بیماری کودک باید استانداردهای راهنمای تشخیصی و آماری اختلالات روانی (DSM-5) را که توسط انجمن روانپزشکی آمریکا منتشر شده است، برآورده سازد. برای اینکه یک کودک مبتلا به اوتیسم تشخیص داده شود، باید دارای مشکلاتی در زمینه‌های زیر باشد:

اول: چالش در زمینه ارتباط برقرار کردن و تعاملات اجتماعی: برای کودکان مبتلا به ASD ارتباط گرفتن با دیگران یا پیش‌بینی واکنش دیگران، درک علایم اجتماعی، ایجاد تماس چشمی یا داشتن یک مکالمه دشوار است. آن‌ها ممکن است دیرتر از کودکان طبیعی سخن گفتن را آغاز کنند. آن‌ها همچنین ممکن است در مواقع نیاز به مهارت‌های ماهیچه‌ای برای فعالیت‌هایی نظیر ورزش، نقاشی یا نوشتن مشکل داشته باشند.

دوم: الگوهای رفتاری محدود و تکراری: کودکان مبتلا به ASD ممکن است دچار حرکات نوسانی بدن یا تکرار الفاظ باشند و هنگامی که روال طبیعی آن‌ها دچار تغییر می‌شود‌، احساس ناراحتی کنند. آن‌ها معمولا به‌شدت جذب یک موضوع خاص می‌شوند. همچنین در زمینه‌ی حسی مشکلاتی دارند.

درمان اوتیسم

نوع درمانی که یک کودک برای اختلال طیف اوتیسم دریافت می‌کند، بستگی به نیازهای فردی او دارد. از آن جایی که ASD یک اختلال طیف است (به این مفهوم که برخی از کودکان دارای علایم خفیفی بوده در حلیکه برخی دیگر دارای علایم شدیدی هستند) و هر کودکی که به آن مبتلا است منحصر‌‌به‌فرد است، درمان‌های مختلفی برای بیماری وجود دارد. این درمان‌ها می‌توانند شامل درمان‌های برای بهبود گفتار و رفتار و گاهی نیز داروهایی برای مدیریت مشکلات دیگر مرتبط با اوتیسم باشد. درمان‌هایی که یک کودک می‌تواند از آن بهره‌مند شود، بستگی به موقعیت و نیازهای او دارد، اما هدف یکی است: کاهش علایم و بهبود یادگیری و رشد کودک. رویکرد درمان اوتیسم بسته به نیازهای فرد بیمار متغیر است. به‌طور کلی این درمان‌ها در گروه‌های زیر قرار می‌گیرند.

• درمان‌های رفتاری و ارتباطی
• درمان‌های رژیمی و پزشکی
• درمان‌های مکمل (برای مثال موسیقی یا هنر درمانی)
• درمان‌های رفتاری و ارتباطی

درمان اولیه برای اوتیسم شامل برنامه‌هایی است که مربوط‌به چند حوزه‌ی کلیدی هستند. این حوزه‌ها عبارت‌اند از رفتار، ارتباط، انسجام حسی، و توسعه‌ی مهارت‌های اجتماعی. پرداختن به این موارد نیاز به همکاری نزدیک بین والدین، معلمان، متخصصان آموزشی خاص و متخصصان سلامت روان دارد.

تحلیل رفتار کاربردی (ABA): ABA اغلب در مدارس و کلینیک‌ها برای کمک به کودک برای یادگیری رفتاری‌های مثبت و کاهش رفتارهای منفی استفاده می‌شود. این رویکرد می‌تواند موجب بهبودی در طیف وسیعی از مهارت‌ها شود و انواع مختلفی از آن برای استفاده در موقعیت‌های متفاوت وجود دارد شامل:

• آموزش‌های آزمایش مجزا (DTT) که از درس‌های ساده و حمایت‌های مثبت استفاده می‌کند.
• آموزش پاسخ محور (PRT) که موجب تقویت انگیزه برای یادگیری و برقراری ارتباط می‌شود.
• مداخله رفتاری فشرده اولیه (EIBI) برای کودکان زیر پنج سال بهترین روش است.
• مداخله‌ی رفتاری شفاهی (VBI) که روی مهارت‌های گفتاری تاکید دارد.

رویکرد مبتنی بر روابط و تفاوت‌های فردی و توسعه‌ای (DIR): این نوع درمان بیشتر با عنوان فلورتایم (Floortime) شناخته می‌شود. در این روش کودک به همراه والد خود در زمین بازی قرار می‌گیرد و به فعالیت‌هایی که او دوست دارد، مشغول می‌شوند. این به معنای حمایت از رشد عاطفی و فکری کودک با کمک به او برای یادگیری مهارت‌هایی در زمینه‌ی ارتباطات و احساسات است.

درمان و آموزش کودکان اوتیسمی و کودکان دارای نقص ارتباطی وابسته (TEACCH): در این روش درمان از نشانه‌های بصری مانند کارت‌های تصاویر برای کمک به یادگیری مهارت‌های روزمره‌ای نظیر لباس پوشیدن استفاده می‌شود. اطلاعات به بخش‌های کوچکی شکسته می‌شوند (مراحل کوچک) تا او بتواند آسانتر آن‌ها را فرا گیرد.

سیستم ارتباطی تبادل تصویر (PECS): در این رویکرد درمانی به‌جای کارت‌های تصاویر از نمادهایی استفاده می‌شود. کودک یاد می‌گیرد که سوالاتی بپرسد و ازطریق نمادهای ویژه ارتباط برقرار کند.

کاردرمانی: این نوع از درمان به کودک کمک می‌کند مهارت‌های زندگی مانند غذا خوردن و لباس پوشیدن و توالت رفتن را یاد بگیرد و نحوه‌ی ارتباط برقرار کردن با دیگران را بفهمد. هدف از این مهارت‌ها، کمک به استقلال او است.

درمان انسجام حسی: اگر کودک به آسانی توسط چیزهایی نظیر چراغ‌های روشن، صداهای خاص یا لمس شدن ناراحت می‌شود، این نوع درمان می‌تواند به او کمک کند تا با آن نوع اطلاعات حسی برخورد مناسبی داشته باشد.

درمان‌های رژیمی و دارویی

هدف از تجویز دارو این است که مشارکت فرد بیمار در فعالیت‌هایی نظیر درمان‌های رفتاری و گفتاری راحت‌تر شود. به این منظور ممکن است داروهایی که برای درمان اضطراب، مشکلات توجه، افسردگی، بیش‌فعالی و تکانشگری استفاده می‌شوند، تجویز شوند. این داروها اوتیسم را درمان نمی‌کنند (هنوز درمانی برای اوتیسم شناخته نشده است) اما می‌توانند در بهبود علایم پشت صحنه‌ی ناتوانی فرد برای حرکت در مسیر یادگیری و رشد مؤثر باشند.

شواهدی وجود دارد که افراد مبتلا به اوتیسم ممکن است دارای کمبودهای خاصی در برخی ویتامین‌ها و مواد معدنی باشند. این کمبودها موجب اختلال طیف اوتیسم نمی‌شوند. بااین‌حال مکمل‌هایی ممکن است برای بهبود تغذیه توصیه شوند. ویتامین B و منیزیوم دو مورد از رایج‌ترین مکمل‌هایی هستند که برای افراد مبتلا به اوتیسم توصیه می‌شوند. البته باید درباره‌ی استفاده‌ی ‌بیش از حد این مکمل‌ها دقت کرد. تغییرات رژیم غذایی نیز ممکن است در درمان برخی از علایم اوتیسم مفید باشند. برای مثال حذف آلرژن‌ها از رژیم غذایی ممکن است موجب بهبود مشکلات مرتبط با رفتار شود.

داروهای مورد استفاده در درمان علایم اوتیسم

هیچ درمانی برای اختلال طیف اوتیسم وجود ندارد و هم‌اکنون دارویی نیز برای درمان آن موجود نیست بااین‌حال برخی از داروها می‌توانند برای درمان علایم مرتبطی نظیر افسردگی، تشنج، بی‌خوابی و مشکلات تمرکز تجویز شوند. مطالعات نشان داده‌اند که بهترین نتیجه، با استفاده از درمان‌هایی دارویی در ترکیب با درمان‌های رفتاری حاصل می‌شود. ریسپریدون تنها داروی تأیید شده توسط سازمان غذا و داروی آمریکا برای کودکان مبتلا به اختلال طیف اوتیسم است. این دارو می‌تواند برای کودکان سن ۱۶-۵ سال برای کمک به مشکل تحریک‌پذیری آن‌ها تجویز شود. برخی از پزشکان در شرایط خاصی داروهای دیگری را نیز ممکن است، تجویز کنند مانند مهارکننده‌های انتخابی بازجذب سروتونین (SSRIs)، داروهای ضداضطراب یا داروهای محرک، اما این داروها از طرف سازمان غذا و دارو برای اختلال طیف اوتیسم مورد تأیید قرار نگرفته‌اند.

درمان‌های مکمل

این درمان‌ها ممکن است به بهبود یادگیری و مهارت‌های ارتباطی در برخی افراد مبتلا به اوتیسم کمک کنند. درمان‌های مکمل شامل موسیقی‌درمانی، حیوان‌درمانی مثل اسب‌سواری باشد.

تغذیه

کارشناسان رژیم غذایی خاصی را برای کودکان مبتلا به اختلال طیف اوتیسم توصیه نمی‌کنند اما دریافت رژیم غذایی مناسب مهم است. برخی از کودکان مبتلا به ASD غذای خود را محدود می‌کنند و فقط از برخی از غذاها استفاده می‌کنند یا اینکه والدین آن‌ها با هدف کمک به بهبود علایم سعی می‌کنند موادی نظیر گلوتن را از رژیم غذایی آن‌ها حذف می‌کنند. بااین‌حال هیچ پژوهشی وجود ندارد که تأیید کند حذف گلوتن یا کازئین (پروتئین‌های موجود در گندم و شیر) از رژیم غذایی آن‌ها در درمان علایم ASD کمک کننده است و محدود کردن غذاهایی نظیر لبنیات می‌تواند از توسعه‌ی مناسب استخوان‌ها پیشگیری کند. کودکان مبتلا به اختلال طیف اوتیسم اغلب نسبت به کودکان سالم استخوان‌های نازکتری دارند بنابراین مصرف غذاهای سازنده‌ی استخوان اهمیت دارد.

والدین کودکان مبتلا به اوتیسم اغلب با چالش‌‌های فراوانی در زمینه‌ی غذا رو‌به‌رو هستند. این مشکلات می‌توانند شامل مواردی مانند آلرژی‌ها باشند. یا اینکه ممکن است کودک در هنگام بلع دچار مشکل شود. او ممکن است دارای عادت ناخنک زدن به غذا باشد و از برخی از غذا متنفر باشد و از خوردن آن‌ها اجتناب کند. او همچنین ممکن است در زمینه‌ی هضم غذا نیز دچار مشکل شود.

رژیم‌های خاص

شواهد محکمی درمورد اینکه رژیم‌های غذایی خاصی بتوانند به کودکان مبتلا به اوتیسم کمک کنند، موجود نیست. اوتیسم یک اختلال مغزی پیچیده است. اگرچه شاید به‌نظر برسد که حذف برخی از غذاهای خاص می‌تواند به بهبود علایم کودک کمک کند، این کار ممکن است حقیقتا موحب آسیب بیشتر شود. برای مثال کودکان مبتلا به اوتیسم اغلب دارای استخوان‌های نازک‌تری هستند. محصولات لبنی حاوی مواد مغذی هستند که می‌توانند به استحکام بیشتر استخوان‌ها کمک کنند. رژیم غذایی کودک باید تأمین‌کننده‌ی نیازهای تغذیه‌ای او باشد و به بهبود علایم بیماری او کمک کند. بهترین کار مشورت با پزشک و متخصص تغذیه است. آن‌ها به طراحی یک رژیم غذایی مناسب برای کودک کمک می‌کنند. برخی از کودکان مبتلا به اوتیسم دارای مشکلات گوارشی نظیر یبوست، درد شکم، یا حالت تهوع و استفراغ هستند. پزشک با توصیه‌ی یک رژیم غذایی مناسب می‌تواند از بدتر شدن این علایم جلوگیری کند. باید به‌خاطر داشت که نیازهای تغذیه‌ای با گذشت زمان دچار تغییر می‌شوند. مشورت با متخصص تغذیه کمک می‌کند که رژیم غذایی کودک نیازهای او را هماهنگ با رشد او برآورده سازد.

آیا مکمل‌ها مفیدند؟

بسیاری از مطالعات نشان می‌دهند که مکمل‌ها می‌توانند موجب تقویت تغذیه و تسکین برخی از علایم ASD شوند. برای مثال:

اسیدهای چرب: اسیدهای چرب ضروری (EFAs) به توسعه‌ی مغز و سیستم ایمنی کمک می‌کنند. امگا ۳ و امگا ۶ ترکیبات مهمی در این زمینه هستند. بدن این ترکیبات را نمی‌سازد بنابراین لازم است که از غذاها یا مکمل‌ها تأمین شوند. امگا ۳ در غذاهای دریایی وجود دارد. امگا ۶ نیز در گوشت، تخم‌مرغ، لبنیات و روغن‌های گیاهی وجود دارد.

پروبیوتیک‌ها: بدن برای انجام عمل هضم به باکتری‌های خوب نیاز دارد. این باکتری‌ها در دستگاه گوارش زندگی می‌کنند. مکمل‌های پروبیوتیکی حاوی این میکروب‌های مفید هستند. این مواد همچنین در کنترل تورم و التهاب نیز کمک می‌کنند که هر دوی این‌ها ارتباط نزدیکی با اوتیسم دارند.

ویتامین‌ها و مواد معدنی: این موضوع برای کودکان اوتیسمی معمول است که مقادیر کافی از این مواد را دریافت نکنند. علت، عادات غذایی سخت‌گیرانه کودک مبتلا است. مکمل‌های مواد معدنی و ویتامینی می‌توانند به ایجاد تعادل در سیستم کودک و اطمینان از اینکه او همه‌ی مواد مغذی مورد نیاز بدنش را دریافت می‌کند، کمک کنند.

یک رژیم غذایی سالم برای کودک اهمیت زیادی دارد اما تنها یک قطعه‌ی مهم از پازل است. پزشک کودک به ایجاد تعادل بین تغذیه و درمان‌های دارویی و روانشناختی کمک می‌کند. یک رژیم غذایی مناسب می‌تواند در کاهش علایم اوتیسم و اثربخشی دیگر درمان‌ها مؤثر باشد.

آیا می‌توان از بروز اوتیسم پیشگیری کرد؟

پزشکان نمی‌دانند که دقیقا چه چیزی موجب اوتیسم می‌شود اما آن‌ها اعتقاد دارند که ژن‌ها بیشترین نقش را در زمینه‌ی ابتلای یک کودک به اوتیسم دارند. در موارد نادری هم پزشکان می‌گویند که اگر مادر در دوران بارداری با مواد شیمیایی خاصی مواجه شود، نوزاد ممکن است با نقایص تولد متولد شود اما تشخیص اوتیسم در نوزاد متولد نشده ممکن نیست.

اگرچه نمی‌توان از داشتن یک کودک مبتلا به اوتیسم جلوگیری کرد، ولی با انجام تغییراتی در سبک زندگی می‌توان میزان خطر را کاهش داد:

• زندگی سالم: انجام چکاپ‌های معمول، مصرف رژیم‌های غذایی متعادل، ورزش، مراقبت‌های قبل از زایمان و مصرف تمام ویتامین‌ها و مکمل‌های توصیه شده.
• عدم مصرف دارو در دوران بارداری: قبل از مصرف هر نوع دارویی باید با پزشک مشورت کرد. این امر به‌خصوص درباره‌ی برخی از داروهای ضدتشنج اهمیت زیادی دارد.
• اجتناب از مصرف الکل: در هنگام بارداری از مصرف هرگونه مشروبات الکی باید اجتناب کرد.
• درمان مشکلات سلامتی موجود: اگر فردی مبتلا به بیماری سلیاک یا بیماری فنیل‌کتونوری باشد، لازم است از توصیه‌های پزشک برای کنترل این وضعیت‌ها پیروی کند.
• انجام واکسیناسیون: باید قبل از بارداری واکسن سرخچه (سرخک آلمانی) دریافت شود. این کار می‌تواند از بروز اوتیسم مرتبط با سرخچه جلوگیری کند.

آیا ممکن است افراد بالغ نیز مبتلا به اختلال اوتیسم تشخیص داده شوند؟

اختلال طیف اوتیسم معمولا در کودکان کم سن تشخیص داده می‌شود. والدین کودکان از همان ابتدا مراقب علایم کلاسیکی نظیر عدم تماس چشمی، حرکات تکراری و مباحث حسی هستند. علاوه‌بر این تمام کودکان توسط متخصص اطفال از نظر وجود علایم مرتبط با بیماری مورد بررسی قرار می‌گیرند. بنابراین اکثر موارد اختلال طیف اوتیسم تا سن دوسالگی تشخیص داده می‌شوند.

البته زمان چندانی از دوره‌ای که در آن برخی از کودکان بدون تشخیص درست و قرارگیری در دسته‌ی اختلالات طیف اوتیسم، برچسب ناتوان ذهنی را دریافت می‌کردند، نمی‌گذرد و این کودکان دیروز ممکن است افراد بالغ امروز باشند که بیماری آن‌ها به درستی تشخیص داده نشده است.

اگر فردی فکر می‌کند که ممکن است دچار این اختلال باشد، احتمالا در ابتدا دارای علایم نسبتا خفیفی بوده است که بیماری او در همان مراحل تشخیص داده نشده است. اما اگر فردی دارای علایم شدیدتری باشد احتمالا اشتباه تشخیصی رخ داده است. درگذشته در بسیاری از موارد اختلال طیف اوتیسم با اختلال کمبود توجه، اختلال وسواس یا دیگر مشکلات روانی اشتباه گرفته می‌شد.

برخی از بزرگسالان هنگامی که می‌بینند کودک آن‌ها یا یکی از اعضای خانواده مبتلا به اوتیسم تشخیص داده شده است، به‌دنبال تشخیص اختلال طیف اوتیسم در خود هستند. برخی نیز هنگامی که برای بیماری دیگری تحت درمان قرار می‌گیرند، ممکن است متوجه این وضعیت شوند.

برخی از افراد هم خودشان وارد عمل می‌شوند تا ببینند که آیا علایم و عادات آن‌ها ممکن است ناشی از ASD باشد. مشکل اینجا است که رویکرد مشخصی برای تشخیص ASD در افراد بالغ وجود ندارد. درواقع یافتن متخصص اوتیسم بزرگسالان دشوار است. یکسری آزمون‌های خودارزیابی نیز برای بزرگسالان وجود دارد که البته این ابزارها به‌خوبی تأیید نشده‌اند و به‌خودی‌خود نمی‌توانند تشخیصی حاصل کنند اما می‌توانند نقطه‌ی شروع خوب و موضوعی برای بحث با پزشک باشند.

یکی از دلایلی دشواری تشخیص ASD در افراد بالغ، این است که فرد بالغ قادر به مدیریت و حتی پنهان کردن علایم خود است. همچنین این موضوع دشوار است که اطلاعاتی درباره‌ی کودکی و توسعه‌ی فرد به‌دست آید. هنگام تشخیص بیماری در کودک والدین او مشارکت دارند اما درباره‌ی فرد بالغ ممکن است چنین وضعیتی نباشد. اگر والدین او قادر به مشارکت و پاسخگویی باشند، شاید پزشک بخواهد با آن‌ها صحبت کند. مسیر تشخیص اختلال اوتیسم در یک فرد بالغ ساده نیست اما بدون توجه به اینکه فرد به کدام مسیر برود، این مسئله مهم است که او بتواند مهارت‌های لازم برای مقابله با ضعف‌های خود را پیدا کند.

میزان شیوع اوتیسم

میزان شیوع اوتیسم طبق گزارش مرکز کنترل و پیشگیری در میان کودکان آمریکایی در سال ۲۰۱۸، یک مورد از هر ۵۹ تولد بوده و میزان شیوع در حال افزایش بوده است. سازمان جهانی بهداشت فراوانی بیماری را در کل جهان یک مورد در هر ۱۶۰ تولد برآورد کرده است. در ایران هم طبق یک گزارش فراوانی موارد اوتیسم یک مورد از هر ۱۵۰ تولد گزارش شده است.

جمعه‌ی هفته‌ی گذشته، دل مجددا سهامش را در بازار بورس عرضه کرد. شش سال پیش، مایکل دل، مدیرعامل و مؤسس دل، با خرید تمامی سهام این شرکت، آن را به شرکتی خصوصی تبدیل کرد. در آن زمان، این خرید به‌عنوان بزرگ‌ترین خرید یک شرکت پس از بحران اقتصادی سال ۲۰۰۸ به‌شمار می‌رفت.

هم‌اکنون، دل با نماد شناسایی DELL در بازار بورس نیویورک فعالیت می‌کند. شایان ذکر است این شرکت ۸۱درصد از سهام VMware را نیز دراختیار داشت و در زمان فعالیت خصوصی، از نماد شناسایی DVMT.N برای دنبال‌کردن وضعیت سهامش در VMware استفاده می‌کرد.

با خرید سهام ثبت‌شده با نام DVMT.N به‌مبلغ ۲۴میلیارد دلار، دل توانست فرایند سنّتی عرضه‌ی عمومی سهام را پشت‌سر بگذارد و به‌طور مستقیم وارد بازار بورس شود. این مسئله از آن نظر اهمیت دارد که با وجود بدهی ۵۲.۷میلیارددلاری دل، عرضه‌ی عمومی سهام این شرکت با سؤالات سخت‌گیرانه‌ی سرمایه‌گذاران روبه‌رو می‌شد.

در زمان شروع فعالیت بازار در روز جمعه، ارزش هر سهم این شرکت معادل ۴۶ دلار بود که باعث می‌شد ارزش بازار این شرکت به ۱۶میلیارد دلار برسد.

در سال‌های ابتدایی قرن بیست‌ویکم، از دل به‌عنوان نمادی از نوآوری یاد می‌شد. این شرکت در زمینه‌ی سفارش اینترنتی رایانه‌های شخصی‌سازی‌شده پیش‌گام بود. ارتباط تنگاتنگ آن‌ها با تولیدکنندگان قطعه در آسیا هم به دل اجازه می‌داد تا هزینه‌ی تولید را به‌حداقل برساند.

باوجوداین در سال‌های بعد، با حرکت بازار به‌سمت تبلت‌ها، تلفن‌های هوشمند، پخش‌کننده‌های موسیقی و کنسول‌های بازی، دل جایگاهش را به رقبا واگذار کرد؛ تاجایی‌که در سه‌ماهه‌ی پایانی ۲۰۱۲، فروش این شرکت به‌حدود ۱۰درصد رسید.

همین افت فروش، مایکل دل را وادار کرد با خرید این شرکت، آن را از بازار عمومی سهام خارج کند. پس از این‌ کار، این شرکت از تولید‌کننده‌ی رایانه‌های شخصی به شرکتی تبدیل شد که گستره‌ی وسیعی از خدمات و محصولات مرتبط‌با فناوری را ارائه می‌کند. این خدمات و محصولاتی همچون ابزارهای ذخیره‌سازی، سرورها، تجهیزات شبکه و تولیدات امنیتی را شامل می‌شوند.

این راهبرد را می‌توان به‌عنوان نقطه‌ی مقابل راهکار اتخاذشده‌ی اچ‌پی درنظرگرفت. اچ‌پی با جداشدن از شرکت مادر (Hewlett Packard Enterprise Co) در سال ۲۰۱۶، تمرکزش را روی سخت‌افزار محدود کرد؛ چراکه از نگاه مدیران این شرکت، تمرکز دو شرکت مجزا بر دو مقوله‌ی سخت‌افزار و خدمات می‌توانست سرعت عمل آن‌ها را افزایش‌ دهد.

درهرحال، به‌نظر می‌رسد استراتژی دل موفقیت‌آمیز بوده‌ است؛ به‌ویژه اینکه امروزه اغلب مشتریان تجاری ترجیح می‌دهند برای مدیریت زیرساخت‌های اطلاعاتی، تمامی خدمات و محصولات لازمشان را از یک شرکت تهیه کنند.

دل در آخرین گزارش مالی خود از افزایش ۱۵درصدی سود در‌مقایسه‌با سه‌ماهه‌ی پیشین خبر داده است. آن‌ها پیش‌بینی می‌کنند در سال آینده، درآمدی بین ۹۰.۵میلیارد تا ۹۲میلیارد دلار را به‌دست خواهد آورد.

براساس داده‌های ارائه‌شده‌ی کانالایز (Canalys)، دل با سهم سالانه‌ی ۱۷درصدی از بازار رایانه‌های شخصی پشت‌سر رقبایی همچون اچ‌پی و لنوو قرار دارد. این درحالی است که سهم اچ‌پی و لنوو از این بازار به‌ترتیب ۲۳ و ۲۱درصد است.

 در میان بلاهای مختلف طبیعی، فوران آتشفشان جلوه‌ای بس مخوف و ترسناک دارد. به‌همین‌دلیل، هر کسی توان روبه‌رویی با آن و ثبت لحظه‌لحظه‌ی وقوعش را ندارد. هرچند داستان هنرمندی که امروز آثارش را بررسی می‌کنیم، تاحدی متفاوت است.

فرانسیسکو نِگرونی (Francisco Negroni)، عکاس شیلیایی منظره، بیش از هر چیز دیگر به‌خاطر تصاویر شگفت‌انگیز و تماشایی‌اش از وضعیت‌های آب‌وهوایی، به‌ویژه فوران‌های آتشفشانی خطرناک به‌شهرت رسیده است.

نمایش خشم طبیعت که در عین ترسناک‌بودن، جذاب و خیره‌کننده است، باعث شده آثار این عکاس در سطح بین‌المللی مدنظر قرار بگیرد. آغاز این توجه به سال ۲۰۱۱ بازمی‌گردد؛ یعنی زمانی‌که تصاویر ثبت‌شده‌ی او از فوران آتشفشانی (Cordón Caulle Eruption) جهانی شد و جوایز عکاسی متعددی برایش به‌ارمغان آورد.

ویژگی عمده‌ی آثار این عکاس خوش‌فکر و البته شجاع، توانایی در جاودانه‌کردن قدرت طبیعت به‌شکلی هنرمندانه است؛ به‌طوری‌که با نگاه‌کردن به عکس‌های ثبت‌شده‌ی وی می‌توان انرژی و خشم آتشین را احساس کرد.

نِگرونی در ابتدا به‌عنوان عکاس خبری فعالیت کرد و اخبار سیاسی روز را پوشش می‌داد و این گونه بود که در سال ۲۰۰۸، فوران یکی از قلل آتشفشانی بزرگ‌ و درعین‌حال فعال‌ شیلی، یعنی آتشفشان لایما (llaima Volcano) را شاهد بود. در آن لحظات، او نمی‌توانست این لحظات را ثبت‌وضبط کند؛ اما تماشای این منظره او را مجاب کرد در مسیر کاری‌اش تغییری ایجاد کند. او در مصاحبه‌ای اعلام کرد شاید در آن زمان فرصت چندانی برای تماشای فوران آتشفشان نداشت؛ اما همین زمان اندک کافی بود تا انگیزه‌ای قدرتمند را درونش احساس کند؛ انگیزه‌ای که او را واداشت از آن به‌بعد، همیشه به‌دنبال فوران‌های آتشفشانی بعدی باشد و مدام دوربین‌به‌دست سفر کند. او اضافه می‌کند تماشای فوران آتشفشان، انگیزه‌ی اصلی او برای شروع دوره‌ای ‌جدید در زندگی حرفه‌ای‌اش بود.

او برای عکاسی از فوران‌های آتشفشانی از تکنیک‌های مختلفی استفاده می‌کند؛ اما دراین‌میان، تمرکزش بیشتر بر عکاسی با نوردهی طولانی (Long-Exposure) است تا بتواند جزئیات و قدرت آن لحظه را به‌زیبایی هرچه‌تمام‌تر به‌تصویر بکشد. بااین‌حال، عمده‌ی تصاویر او از «طوفان‌های تندری کثیف» (Dirty Thunderstorm) ثبت شده است؛ فوران‌هایی که در خلال آن‌ها وقوع رعدوبرق در میان دود و فوران گدازه‌ها را شاهد هستیم.

طوفان‌های تندری کثیف معمولا زمانی رخ می‌دهند که ذرات خاکستر و سنگ و دیگر مواد آتشفشانی حین بیرون‌ریختن از دهانه با یکدیگر برخورد کنند و باعث ایجاد الکتریسیته‌ی ساکن شوند. محققان تخمین می‌زنند بین ۲۷ تا ۳۵درصد از فوران‌های آتشفشانی با وقوع رعدوبرق همراه‌ هستند و همین مسئله باعث شده نِگرونی پدیده‌ای خاص و منحصربه‌فرد را به‌تصویر بکشد.

باتوجه‌به دلایل گفته شده، این عکاس خوش‌ذوق همیشه در‌حال‌سفر به محل فوران‌های آتشفشانی است؛ در‌حالی‌که همیشه با خود کوله‌پشتی، لپ‌تاپ، دوربین، سه‌پایه و سه لنز ویژه در خودرو به‌همراه دارد.

 درادامه، توجه شما را به تماشای چند عکس دیدنی دیگر جلب می‌کنیم که این عکاس ثبت کرده است.

امیدواریم از تماشای این تصاویر لذت برده باشید. آیا در خود شجاعت روبه‌روشدن با این بلای طبیعی و ثبت قدرت و شعله‌های خشمش را می‌بینید؟ شما به کدام حوزه‌ی عکاسی بیشتر علاقه دارید؟ دیدگاه‌های خود را با ما در میان بگذارید.

در چند سال اخیر در نمایشگاه‌های بزرگ‌ خودرو جهان، حضور مدل‌های سوپراسپرت و هایپرکار قدرتمند بسیار پررنگ بوده است. در سال ۲۰۱۸ نیز، انواع مدل‌های جدید از برندهای مختلف رونمایی شدند تا ثروتمندان با گزینه‌های محدودی برای خرید روبه‌رو نشوند.

همان‌طورکه انتظار می‌رفت، در فهرست قدرتمندترین و سریع‌ترین خودروهای سال ۲۰۱۸، محصولات اروپایی دربرابر خودروهای ساخت آمریکا و ژاپن بیشتر هستند. در سالی که تقریبا به پایان آن رسیده‌ایم، خودروسازان اروپایی مدل‌های مختلف بنزینی و هیبرید و برقی را در کلاس سوپراسپرت و اَبَرخودرو معرفی کردند که ترکیبی از مهندسی و فناوری و زیبایی مدرن هستند.

در این مقاله، پانزده مدل از قدرتمندترین و سریع‌ترین خودروهای رونمایی‌شده در سال ۲۰۱۸ را براساس قدرت پیشرانه (اسب‌بخار BHP) و نهایت سرعت معرفی و فهرست می‌کنیم. شایان ذکر است برند بریتانیایی مک‌لارن با دو مدل مختلف بیشترین نماینده را در این فهرست دارد.

۱۵. مک‌لارن 600LT

قدرت: ۵۹۲ اسب‌بخار

نهایت سرعت: ۳۲۸ کیلومبر بر ساعت

قیمت مدل پایه: ۱۸۵هزار و ۵۰۰ پوند (حدود ۲۳۵هزار دلار)

مدل 600 Long Tail مک‌لارن براساس 570S ساخته شده و همان‌طورکه از نامش برمی‌آید، طول بدنه‌ی آن تا حدود ۷۴ میلی‌متر افزایش پیدا کرده است. براساس گفته‌های مقام‌های این شرکت بریتانیایی، حدود ۲۳درصد از قطعات 600LT با 570S متفاوت است. علاوه‌براین، بست آیرودینامیک مک‌لارن شامل اسپلیتر جلو و دیفیوزر عقب بزرگ‌تر، دریچه‌‌های هوای جانبی جدید و باله‌ی ثابت عقب در 600LT وجود دارد. استفاده‌ی بیشتر از فیبرکربن در شاسی و بدنه، وزن 600LT را در‌مقایسه‌با 570S حدود ۹۶ کیلوگرم کاهش داده است. پیشرانه‌ی هشت‌سیلندر Vشکل ۳.۸لیتری مجهز به دو توربوشارژر، در 600LT تقویت شده تا ۶۰۰ فردشتاکه قدرت (Pferdestärke یا PS معادل اسب‌بخار در زبان آلمانی یا اسب‌بخار متریک) تولید کند.

۱۴. مرسدس AMG GT چهاردر

قدرت: ۵۳۰ اسب‌بخار

نهایت سرعت: ۳۱۵ کیلومتربرساعت

قیمت مدل پایه: ۱۶۷هزار و ۱۶ یورو (بیش از ۱۹۵هزار دلار)

کوپه‌ی چهاردر مرسدس AMG GT با هدف عرضه‌ی نسخه‌ی سدان از کوپه‌ی اسپرت AMG GT طراحی شده است. این مدل که در چهار تیپ مختلف عرضه می‌شود، به سیستم تمام‌چرخ محرک 4MATIC+ مرسدس بنز و پیشرانه‌های شش‌سیلندر خطی تویین‌توربوشارژ و هشت‌سیلندر تویین‌توربوشارژ مجهز شده است. مرسدس AMG GT چهاردر تمام ویژگی‌های خودرو خانوادگی مثل فضای داخلی لوکس و راحت و تجهیزات رفاهی کافی و گجت‌های مدرن را درکنار طراحی زیبا و سرعت زیاد و فرمان‌پذیری اعتیادآور ارائه می‌کند.

۱۳. دوج چلنجر هلکت Redeye

قدرت: ۷۱۷ اسب‌بخار

نهایت سرعت: ۳۲۷ کیلومتربرساعت

قیمت مدل پایه: ۷۱هزار و ۳۵۰ دلار

نسل سوم دوج چلنجر در سال ۲۰۰۸ معرفی و سپس در سال ۲۰۱۵ فیس‌لیفت شد. در سال‌های اخیر، چلنجر مدل‌های متنوع با پیشرانه‌های مختلف دریافت کرده است. پس از عرضه‌ی مدل پرطرفدار دیمن (Demon)، سال ۲۰۱۸ مقام‌های دوج نسخه‌ی رِدآی را جایگزین اهریمن دِرَگ کردند. رِدآی که در دو نسخه با بدنه‌ی استاندارد و کیت پهن و عریض فروخته می‌شود، مثل دیمن بدون صندلی‌های عقب و سرنشین جلو هم دردسترس است. سوپرشارژر رِدآی با افزایش فشار تا ۱۴.۵ پوندبراینچ مربع (PSI) با حجم ۲.۷ لیتر، یکی از نمونه‌های بزرگ‌ کارخانه‌ای شمرده می‌شود.

۱۲. بی‌ام‌و M5 نسخه‌ی کامپتیشن

قدرت: ۶۱۶ اسب‌بخار

نهایت سرعت: ۲۵۰ کیلومتربرساعت (محدودشده به‌صورت الکترونیکی)

قیمت مدل پایه: ۱۱۰هزار و ۹۹۵ دلار

نسخه‌ی کامپتیشن (Competition) از نسل جدید سدان لوکس بی‌ام‌و M5، نهایت عملکرد مهندسان این شرکت آلمانی را در خودرویی جاده‌ای نشان می‌دهد. بی‌ام‌و M5 Competition برای رقابت با مرسدس AMG E63 S از پیشرانه‌ی هشت‌سیلندر Vشکل ۴.۴لیتری مجهز به دو توربوشارژر قدرت بیشتری می‌گیرد و حالا برای اولین‌بار، از سیستم انتقال قدرت تمام‌چرخ محرک کمک گرفته است. نسخه‌ی کامپتیشن بی‌ام‌و M5 مشابه نسخه‌ی استاندارد M5 می‌تواند در زمان ۳.۳ ثانیه از حالت سکون به سرعت صد کیلومتربرساعت دست یابد. باوجوداین، برای رسیدن به سرعت دویست کیلومتربرساعت به ۱۰.۸ ثانیه نیاز دارد که ۰.۳ ثانیه سریع‌تر از نسخه‌ی استاندارد است.

۱۱. فراری 488 پیستا

قدرت: ۷۱۱ اسب‌بخار

نهایت سرعت: ۳۴۰ کیلومتربرساعت

قیمت مدل پایه: ۳۵۰هزار دلار

نسخه‌ی پیستا (Pista، در زبان ایتالیایی به‌معنی «پیست») از کوپه و کروک سوپراسپرت 488، پاسخ فراری به پورشه 911GT2 RS است. پیشرانه‌ی هشت‌سیلندر Vشکل ۳.۹لیتری 488 پیستا که به دو توروبوشارژر مجهز است و عنوان پرقدرت‌ترین پیشرانه‌ی V8 فراری را یدک می‌کشد، ۱۰ نیوتن‌متر گشتاور بیشتر از 488 GTB دراختیار گرفته تا درمجموع، ۷۷۰ نیوتن‌متر گشتاور دراختیار سوپراسپرت زیبای فراری باشد. پیستا با نهایت سرعت ۳۴۰ کیلومتربرساعت در ۲.۸۵ ثانیه به سرعت صد کیلومتربرساعت و در ۷.۶ ثانیه به سرعت دویست کیلومتربرساعت می‌رسد. مدل 488 GTB درمقایسه‌با پیستا، در آزمون‌های صفر تا صد و صفر تا دویست به ۳ و ۸.۳ ثانیه زمان نیاز دارد و حداکثر به سرعت ۳۳۰ کیلومتربرساعت خواهد رسید.

۱۰. پورشه 919Evo

قدرت: ۱۳۵۰ اسب‌بخار

نهایت سرعت:‌ ۳۴۳ کیلومتربرساعت

قیمت مدل پایه: مشخص نیست

خودرو مسابقه‌ای LMP1 پورشه موسوم به 919 هیبرید از سال ۲۰۱۴ تا ۲۰۱۷ عملکرد فوق‌العاده‌ای داشت. تیم پورشه با این خودرو در مسابقات استقامتی قهرمانی جهان (WEC) سه سال پیاپی قهرمان شد. پس از کناره‌گیری از فصل ۲۰۱۸ مسابقات  WEC، مدل جدید 919Evo معرفی شد. مهندسان پورشه مدل 919Evo را بدون درنظرگرفتن قوانین سفت‌وسخت مسابقات WEC و صرفا برای رکوردشکنی طراحی کرده‌اند. 919Evo درمقایسه‌با 919 هیبریداستاندارد مسابقات WEC حدود ۵۳درصد داونفورس (نیروی روبه‌پایین) بیشتری تولید می‌کند. پورشه 919Evo با وزن کلی ۸۳۹ کیلوگرم از پیشرانه‌ی چهارسیلندر Vشکل دولیتری توربوشارژ و موتور الکتریکی استفاده می‌کند و هم‌اکنون، سریع‌ترین خودرو جهان در پیست نوربرگ‌رینگ آلمان است. قبل از ورود 919Evo به جهنم سبز، سریع‌ترین دور سال ۱۹۸۳ با رانندگی استفان بیلوف با زمان ۶ دقیقه و ۱۱.۱۳ ثانیه ثبت شده بود. بیلوف پشت فرمان پورشه 956C این زمان را ثبت کرده بود. حالا و پس از گذشت ۳۵ سال، پورشه 919Evo با اختلاف درخورتوجه این رکورد را درهم شکست.

۹. نیسان GT-R50 ایتال‌دیزاین

قدرت: ۷۱۲ اسب‌بخار

نهایت سرعت: ۳۲۲ کیلومتربرساعت

قیمت مدل پایه: ۹۰۰هزار یورو (بیش از ۱میلیون دلار)

نیسان GT-R 50 به‌عنوان حاصل همکاری ژاپنی‌ها و طراحان استودیو ایتالیایی ایتال‌دایزاین (Italdesign) از پیشرانه‌ی شش‌سیلندر Vشکل ۳.۸لیتری تویین‌توربوشارژ، ۷۱۲ اسب‌بخار قدرت و ۷۸۰ نیوتن‌متر گشتاور می‌گیرد. برای مقایسه، مدل ۲۰۱۸ نیسان GT-R نیسمو از این پیشرانه‌ی V6 حداکثر ۶۰۰ اسب‌بخار قدرت و ۶۵۲ نیوتن‌متر گشتاور گرفته است. این افزایش قدرت در GT-R 50 بیشتر متوجه توربوشارژرهای بزرگ‌تر هم‌سطح خودروهای مسابقه‌ای GT3 است تا درکنار گیربگس سکوئنشال شش‌سرعته و دیفرانسیل و میل‌کاردان جدید، عملکرد بهتر این مدل را تضمین کند. تمام پنجاه دستگاه GT-R 50 را متخصصان ایتال‌دیزاین و طبق سلیقه‌ی مشتریان با دست طراحی و تولید و مونتاژ می‌کنند. شاید این مدل ویژه چندان زیبا نباشد؛ اما بدون شک خودرویی منحصربه‌فرد و بی‌نظیر است.

۸. استون مارتین DBS سوپرلجرا

قدرت: ۷۲۵ اسب‌بخار

نهایت سرعت: ۳۴۰ کیلومتربرساعت

قیمت مدل پایه: ۳۰۵هزار دلار

آخرین‌بار در سال ۲۰۱۲ بود که استون مارتین از کد DSB در محصولاتش استفاده کرد؛ اما حالا این مدل با کنارزدن ونکوئیش S، پرچم‌دار جدید جنتلمن‌های بریتانیا خواهد بود. سوپرلجرا (Superleggera) در زبان ایتالیایی به‌معنی «بسیار سبک» است و پیش‌از‌این و از سال ۱۹۶۷ تابه‌امروز، بارها در محصولات استون مارتین استفاده شده است. با اینکه DBS سوپرلجرا به‌عنوان جایگزین ونکوئیش S معرفی شده؛ اما داستان این دو مدل متفاوت است. DBS سوپرلجرا براساس مدل DB11 ساخته شده؛ ولی درمجموع ۷۲ کیلوگرم سبک‌تر شده است. مهندسی ترکیب خودرو سوپراسپرت و گرندتورر، DBS سوپرلجرا استون مارتین، قدرتمندترین و سریع‌ترین خودرو جاده‌ای فعلی این شرکت بریتانیایی را در ۳.۴ ثانیه به سرعت صد کیلومتربرساعت می‌رساند. این خودرو برای رسیدن به سرعت ۱۶۰ کیلومتربرساعت از حالت سکون، فقط به ۶.۴ ثانیه نیاز دارد.

۷. شورولت کوروت ZR1

قدرت: ۷۵۵ اسب‌بخار

نهایت سرعت: ۳۴۱ کیلومتربرساعت

قیمت مدل پایه: ۱۲۵هزار دلار

این چهارمین‌بار در تاریخ شورولت است که مدلی از کوروت با نام ZR1 معرفی می‌شود. نسل‌های قبلی این خودرو در سال‌های ۱۹۶۹ و ۱۹۹۰ و ۲۰۰۹ رونمایی شدند و در زمان خود، از محصولات قدرتمند صنعت خودروسازی آمریکا بودند. نسل جدید ZR1 برای عرضه در سال ۲۰۱۹، به پیشرانه‌ی LT5 شورولت مجهز خواهد بود که پیشرفته‌ترین فناوری این شرکت در حوزه‌ی سورپرشارژرها را به‌همراه خواهد داشت. این پیشرانه‌ی هشت‌سیلندر ۶.۲لیتری با آرایش Vشکل، ۷۵۵ اسب‌بخار قدرت و ۹۶۹ نیوتن‌متر گشتاور ارائه می‌کند. برای خریداران امکان سفارش شورولت کوروتZR1 با جعبه‌دنده‌ی هفت‌سرعته‌ی دستی یا هشت‌سرعته‌ی خودکار مجهز به پدال‌شیفتر دستی وجود دارد. این درحالی است که تا پیش‌ازاین، هیچ مدلی از سری ZR1 با جعبه‌دنده‌ی خودکار خریدنی نبود. پیشرانه‌ی مخصوص ZR1 در دیگر خودروهای شورولت یا دیگر برندهای دنیا استفاده نخواهد شد تا این مدل را خاص‌ و بی‌مانند نشان دهد. نسل قبلی این پیشرانه موسوم به LT4 در کوروت Z06 حضور داشت؛ اما با گذشت هشت سال از آن زمان، پیشرانه‌ی LT5 از اینترکولری قدرتمند درکنار سوپرشارژر استفاده می‌کند که ۵۲درصد بازدهی بیشتری دارد.

۶. لامبورگینی اونتادور SVJ

قدرت: ۷۵۹ اسب‌بخار

نهایت سرعت: ۳۵۰ کیلومتربرساعت

قیمت مدل پایه: ۵۱۸هزار دلار

اونتادور SVJ یا سوپر ولوچه یوتا (SuperVeloce Jota)، رسما قدرتمندترین سوپراسپرت جاده‌ای جدید لامبورگینیبا پیشرانه‌ی V12 است. این سوپراسپرت خواستنی از پیشرانه‌ی دوازده‌سیلندر Vشکل ۶.۵لیتری تنفس طبیعی استفاده می‌کند. اونتادور SVJ به‌لطف پیشرانه‌ی V12 که قدرت آن برابر با مدل تولیدمحدود چنتناریو (Centenario) است، با نهایت سرعت بیش از ۳۵۰ کیلومتربرساعت، در ۲.۸ ثانیه به سرعت صد کیلومتربرساعت و ۸.۶ ثانیه به سرعت دویست کیلومتربرساعت می‌رسد. SVJ با وزن ۱۵۲۵ کیلوگرم و سیستم فرمان‌پذیری محورعقب و لاستیک‌های سفارشی پیرلی P Zeo Corsa، برای توقف از سرعت صد کیلومتربرساعت فقط به‌حدود سی متر مسافت نیاز دارد. اونتادور SVJ هنگام رونمایی در جشنواره‌ی کنکو دلگانس پبل‌بیچ ۲۰۱۸ در مونته‌ری کالیفرنیا، سریع‌ترین خودرو جاده‌ای نوربرگ‌رینگ بود که رکوردش مدتی بعد، دوباره دراختیار پورشه 911GT2 RS قرار گرفت.

۵. فراری مونزا

قدرت: ۷۸۹ اسب‌بخار

نهایت سرعت: بیش از ۳۰۰ کیلومتربرساعت

قیمت مدل پایه: ۱میلیون و ۷۵۰هزار دلار

دو مدل فراری Monza SP1 و SP2 عضو خانواده‌ی جدید Icona هستند که تفاوتشان در ظرفیت تک یا دوسرنشین است. هدف از تولید این دو نمونه‌ی ویژه و تولیدمحدود که براساس 812 سوپرفست شکل گرفته‌اند، ترکیب فناوری مدرن فراری با طراحی دهه‌ی ۱۹۵۰ است. هر دو مدل از پیشرانه‌ی دوازده‌سیلندر Vشکل ۶.۵لیتری، قدرتمندترین نمونه‌ی تولیدی فراری، استفاده می‌کنند. هر دو مدل مونزا برای رسیدن به سرعت صد کیلومتربرساعت به ۲.۹ ثانیه و برای رسیدن به سرعت دویست کیلومتربرساعت به ۷.۹ ثانیه نیاز دارند.

۴. مک‌لارن اسپیدتیل

قدرت: ۱۰۳۶ اسب‌بخار

نهایت سرعت: ۴۰۲ کیلومتربرساعت

قیمت مدل پایه: ۲میلیون و ۲۵۰هزار دلار

اَبَرخودرو مک‌لارن اسپیدتیل (McLaren Speedtail) به‌عنوان جانشین مک‌لارن F1 و محصولی رقابتی با بوگاتی شیرون طراحی شده است. مشابه مک‌لارن F1، در اسپیدتیل هم سه صندلی برای سرنشینان وجود دارد. این اَبَرخودرو سه نمایشگر لمسی دارد که پیرامون فرمان قرار دارند. بسیاری از امکانات فنی این مدل، با کلیدهای روی سقف کنترل می‌شوند. شیشه‌ی جلو الکتروکروماتیک است و در شرایط نوری مختلف می‌تواند به انتخاب راننده تیرگی کنترل‌کردنی داشته باشد. اَبَرخودرو مک‌لارن اسپیدتیل مشابه مدل افسانه‌ای F1 با تولید محدود به ۱۰۶ دستگاه عرضه خواهد شد و از هم‌اکنون، تمامی ظرفیت آن برای تحویل در سال ۲۰۲۰ پیش‌فروش شده است.

۳. زنوو TSR-S

قدرت: ۱۱۷۷ اسب‌بخار

نهایت سرعت: ۳۲۵ کیلومتربرساعت

قیمت مدل پایه: مشخص نیست

برند دانمارکی زنوو (Zenvo) به شهرت شرکت‌هایی چون پاگانی یا کونیگزگ نیست؛ اما محصولات این شرکت توجهات زیادی را در چند سال اخیر به‌خود جلب کرده است. بااین‌حال، ادعای قدرت ۱۱۷۷اسب‌بخاری پیشرانه‌ی هشت‌سیلندر Vشکل ۵.۸لیتری سوپرشارژ زنوو TSR-S برای این برند خیلی بزرگ به‌نظر می‌رسد. افزون‌براین، زنوو هم‌اکنون مدل TS1 GT با قدرت ۱۱۶۳ اسب‌بخار را در خط تولید دارد. سوپراسپرت زنوو TSR-S می‌تواند در زمان ۲.۸ ثانیه از حالت سکون به سرعت صد کیلومتربرساعت دست یابد. این خودرو برای رسیدن به سرعت دویست کیلومتربرساعت نیز فقط به ۶.۸ ثانیه نیاز دارد. بال متحرک عقب زنوو TSR-S به‌لطف چرخش طولی، میزان نیروی رو‌به‌پایین بیشتری دراختیار قرار می‌دهد و باعث بهبود آیرودینامیک می‌شود. 

۲. بوگاتی دیوو

قدرت: ۱۴۷۹ اسب‌بخار

نهایت سرعت: ۳۸۰ کیلومتربرساعت

قیمت مدل پایه: ۵میلیون و ۸۰۰هزار دلار

از زمانی‌که بوگاتی با مدل‌های ویرون و شیرون با نهایت سرعت‌ بیش از چهارصد کیلومتر و شتاب‌گیری باورنکردنی خبرساز شد، همواره با مشکلی بزرگ رو‌به‌رو بود: اَبَرخودروهای این برند فرانسوی با مالکیت فولکس واگن آلمان، به‌دلایلی همچون وزن سنگین ازنظر فرمان‌پذیری در پیچ‌های تند و رکوردزنی در پیست‌های مشهور دنیا ضعف‌هایی داشتند. براساس اعلام رسمی مهندسان بوگاتی، دیوو (Divo) با هدف بهبود فرمان‌پذیری ساخته شده است. پیشرانه‌ی دیوو همان شانزده‌سیلندر Wشکل هشت لیتر با چهار توربوشارژر ساخت فولکس واگن در مدل شیرون است.

۱. ریمک C Two

قدرت: ۱۸۸۷ اسب‌بخار

نهیات سرعت: ۴۱۵ کیلومتربرساعت

قیمت مدل پایه: ۲میلیون و ۱۰۰هزار دلار

سریع‌ترین و قدرتمندترین خودرو جاده‌ای که در سال ۲۰۱۸ رونمایی شد، C Two یا Concept Two محصول جدید شرکت ریمک (Rimac) با مشخصات فنی باورنکردنی است. این شرکت خودروسازی در کشور کرواسی قرار دارد. این اَبَرخودرو تمام‌برقی با زمان ۱.۹۷ ثانیه در آزمون سرعت صفر تا صد کیلومتربرساعت، ستاره‌ی نمایشگاه خودرو ژنو ۲۰۱۸ بود. ریمک C Two هم‌اکنون قدرتمندترین خودرو جاده‌ای جهان محسوب می‌شود که آینده‌ای درخشان در صنعت خودروهای برقی را نوید می‌دهد. کانسپت دوم ریمک به‌لطف چهار موتور برقی ۲۳۰۰ نیوتن‌متر گشتاور تولید می‌کند. در محور جلو، هر چرخ از یک جعبه‌دنده‌ی مستقل تک‌سرعته استفاده می‌کند؛ اما در محور عقب، دو جعبه‌دنده‌‌ی دوسرعته در هر چرخ کار گذاشته شده است. اگر راننده بتواند پشت فرمان C Two هشیار بماند، در زمان ۴.۳ ثانیه به سرعت ۱۶۰ کیلومتربرساعت خواهد رسید و طی‌کردن مسیر دِرَگ چهارصدمتری، فقط ۹.۱ ثانیه طول می‌کشد. ریمک C Two نماینده‌ی خودروهای آینده در باشگاه اختصاصی سریع‌ترین خودروهای جهان، مثل بوگاتی شیرون و کونیگزگ آگرا RS خواهد بود.

شرکت مایکروسافت به‌تازگی پتنت جدیدی ثبت کرده که سیستم آهن‌ربایی در درگاه و کابل USB-C را شامل می‌شود؛ بدین‌ترتیب، کابل شارژر آسان‌تر و با سرعت بیشتری به تبلت‌های آینده‌ی سرفیس متصل خواهد شد که این امر موجب انتقال اطلاعات سریع‌تر می‌شود.

درست است که تبلت سرفیس پرو ۶ از درگاه اختصاصی بهره می‌برد؛ اما تبلت سرفیس Go از درگاه USB-C استفاده می‌کند. پس، به‌احتمال زیاد در آینده از همین درگاه در خط‌تولید سرفیس‌ پرو آینده استفاده خواهد شد. این اختراع را سازمان جهانی مالکیت فکری (WIOP) در ۲۳مِی امسال با شماره‌ثبت US20180375251 و با نام مکانیسم چفت فعال مغناطیسی (Magnetically Activated Latch Mechanism) ثبت کرده است.

اطلاعات موجود در پرونده‌‌ی اختراع نشان می‌دهند که در دو طرف کابل USB-C این پتنت آهن‌ربا‌ تعبیه شده و در دو طرف داخل حفره‌ی درگاه تبلت نیز از موادی با خاصیت مغناطیسی استفاده شده است. بدین‌ترتیب اگر کابل و درگاه فاصله‌ی کم‌وبیش زیادی ازهم داشته باشند، به‌راحتی و بدون نیروی خارجی می‌توانند به‌هم متصل شوند یا با نیروی بیشتری بدون آسیب‌زدن به درگاه ازهم جدا شوند.

وقتی کابل‌های معمولی USB-C به درگاه متصل می‌شوند، قفل داخلی از درون درگاه اتصال را محکم نگاه می‌دارد. باوجوداین، وقتی از کابل مغناطیسی استفاده می‌شود، نیروی مغناطیسی موجود درون درگاه قفل را غیرفعال می‌کند و اجازه می‌دهد کابل USB با استفاده از نیروی مغناطیسی در جای خود حفظ شود.

با قرارگیری کابل در درگاه به‌صورت مغناطیسی کاربران دیگر مجبور نخواهند بود کابل را به درون روزنه فشار دهند؛ بلکه می‌توانند با کشیدن کابل از تبلت اتصال را به‌راحتی جدا کنند. انجام این کار در اتصال عادی ممکن است به دستگاه آسیب برساند؛ اما هنگام استفاده از اتصال مغناطیسی مشکلی پیش نخواهد آمد. درهرصورت ثبت اختراع به‌معنی استفاده‌ی حتمی مایکروسافت از آن در تبلت‌های آینده سرفیس پرو نخواهد بود؛ اما گامی در مسیر صحیح خواهد بود.

به‌لطف پهپاد‌های مجهز به دوربین‌های قدرتمند و کارآمد، ثبت تصاویر شگفت‌انگیز هوایی بسیار آسان‌تر شده است. اگر برای ثبت لحظه‌ای جذاب و دشوار با جلوه‌ی هنری منحصربه‌فرد برنامه‌ریزی دقیق کنیم و از پیشرفته‌ترین ابزارهای هوشمند ویرایش بهره ببریم، آن‌گاه مرزهای خلاقیت در خلق آن اثر را به کمک پهپادها می‌توانیم گسترش دهیم.

در این مطلب، دَه تصویر ثبت‌شده‌ی پهپادها در سال ۲۰۱۸ را آورده‌ایم که به انتخاب پایگاه عکاسی دیجیتال (Digital Photography Review) بیش از همه ما را شگفت‌زده می‌کنند.

رئوبن وو (Reuben Wu)

این تصویر از آرشیو Lux Noctis متعلق به هنرمند و موسیقی‌دانی به نام رئوبن وو انتخاب شده است. وو با استفاده از پهپاد مجهز به منبع نور پرقدرت DIY LED و در شب‌ موفق شده هاله‌های نور را برفراز صخره‌های ورمیلیِن (Vermillion) ایالت آریزونا ثبت کند.

او از دوربین دیجیتال میان‌رده برای ثبت این عکس استفاده کرده و به کمک پهپادی که هم‌زمان هم کنترل دوربین و هم پرواز را به‌دست داشته، آن را تا ارتفاع قله‌ی آن صخره‌ها بالا برده است.

فابین بارائو (Fabien Barrau)

فابین بارائو، عکاس و گرافیست فرانسوی، با تلفیق عکس‌های ثبت‌شده‌ی پهپاد DJI Mavic Pro و عکس‌های آرشیوی، سعی کرده تعلیقی بین واقعیت و فانتزی در نگاه بیننده ایجاد کند.

او با نگاه به پدیده‌ی پاریدولیا، عناصر موجود در مناظر را چنان درهم می‌آمیزد که تصویر چهره‌ی حیوان را به‌وجود می‌آورد. بارائو پس از شصت ساعت کار با فتوشاپ موفق شده تصویر این جغد را با استفاده از عناصر حقیقی خلق کند.

مارتین سانچز (Martin Sanchez)

این تصویر در تانزانیا و به‌وسیله‌ی پهپاد Mavic 2 Pro ثبت شده است. آنچه تصویر این گروه از اسب‌های آبی را برجسته و متمایز می‌کند، این است که تنها با یک پهپاد می‌توان به این ارتفاع و تااین‌حد به این حیوانات نزدیک شد و حال طبیعی آن‌ها را برهم نزد.

کانون تبلیغاتی مول (Mole Media)

دنی، خلبان استرالیایی‌الاصل پهپاد است که در کانون تبلیغاتی مول مشغول به‌کار است. استعداد او را اولین‌بار دماس روسلی (Demas Rusli)، عکاس افسانه‌ای کشف کرد. گفتنی است خودِ روسلی نیز عکسی مشابه همین را ثبت کرده است.

او با استفاده از پهپاد Mavic Pro این تصویر را از تقاطعی در پارک پن‌رُز (Penrose) ثبت کرده است. تصویر در قالب RAW بوده و به‌کمک فتوشاپ ترکیب فصل‌ها و لایه‌هایی از سایر اجسام و ابرها به آن اضافه شده است. حاصل این تصویر تجسمی از چهار فصل در یک روز است.

رید پلامر (Reed Plummer)

این عکس که تجمع دایره‌ای‌شکل ماهی‌های سالمون را در ساحل ومبرال در شهر نیوساوت‌ولز نشان می‌دهد، به‌یکباره ثبت شده و هیچ دست‌کاری و اصلاحی در آن اعمال نشده است.

مارک لوکارنو (Marc Le Cornu)

این عکس با استفاده از پهپاد Phantom 4 Pro و در شرایطی ثبت شده که ISO روی ۱۰۰ و سرعت شاتر روی یک‌هزارم ثانیه و دهانه‌ی دیافراگم هم روی ۰.۸ تنظیم شده است. عکاس برای مدت‌ها قصد داشته تصویری هوایی از قایقش ثبت کند؛ بنابراین، پس از کلی زمان‌بندی برای استفاده از نور و موقعیت مناسب، پهپادش را از صخره‌ی بلند نزدیک اسکله به پرواز درمی‌آورد و با تلاش فراوان آن را هنگام نزدیک‌شدن قایق به لنگرگاه به بالای سر قایق می‌برد و این لحظه را ثبت می‌کند.

باتوجه‌به سرعت حرکت قایق در آن مکان، فقط لحظه‌ای خاص برای او وجود داشت تا بتواند تصویر سرتاسری و کاملی از قایقش ثبت کند. زمانی هم که برای ویرایش آن با لایتروم دست‌به‌کار شد، به‌ذهنش رسید این تصویر به سفینه‌ای فضایی نیز شبیه است. حتی این ایده به ذهن او خطور کرد که آن را به‌گونه‌ای دست‌کاری کند که مانند راکت درحال‌پرتاب به‌نظر برسد. این شد که تصویر نهایی با اضافه‌شدن چند لایه شامل ستاره و پاشش نور در فتوشاپ به این شکل زیبا درآمد.

هنری دو (Henry Do)

این عکاس تعدادی عکس را با پهپاد Mavic Pro Plantinum در حالت براکتینگ خودکار گرفت. فرایند ثبت این تصاویر به‌گونه‌ای بوده که ابتدا از منظره‌ای در افق و با زاویه‌ی مستقیم تصویری ثبت شده است. سپس، کم‌کم دوربین شات‌های جدیدی با زاویه‌ی بیشتر درمقایسه‌با حالت قبلی ثبت کرده تا اینکه دوربین کاملا به‌سمت زمین و در زاویه‌ی ۹۰ درجه درمقایسه‌با حالت اول قرار گرفته است.

هنری دو به‌کمک فتوشاپ و لایتروم تمامی این تصاویر را ادغام کرده و سپس، با ساختن و ادغام مجدد دو قطع جدا از شب و روز شهر بارسلون، این تصویر نهایی را ساخته است.

میکا فیچ (Micah Fitch)

او این تصویر فوق‌العاده را از موشکی که اخیرا Space X پرتاب کرده، به‌وسیله‌ی پهپاد Inspire 2 مجهز به دوربین Zenmuse X5S و لنز المپیوس ۲۵میلی‌متری با دیافراگم ۱.۸ ثبت کرده است. او به‌سرعت سه شات را به نسبت ۴:۳ ثبت کرده و به‌صورت عمودی طوری تصویر را ادغام کرده که ۳۰درصد از لبه‌ی هر عکس روی دیگری قرار گرفته است.

علاوه‌بر خودِ موشک، به‌تصویرکشیدن ساحل اسکله‌ی هانتینگتون (Huntington) هم مدنظر عکاس بوده تا بتواند مقیاس و گستره‌ی این رویداد را به‌خوبی نشان دهد. میکا سه فایل با فرمت RAW را با استفاده از قابلیت پانورامای لایتروم چنان ترکیب کرده که در نگاه اول این ادغام اصلا محسوس نیست. مقصود اصلی او این بوده که به‌کمک این ویرایش و دست‌کاری‌ها، دقیقا آنچه را نشان دهد که با چشم خود دیده بود.

کاستاس اسپاتیس (Costas Spatis)

این عکس با پهپاد Mavic Pro ثبت شده و تنظیمات آن عبارت بوده از حساسیت که روی ۱۰۰ قرار گرفته و سرعت شاتر روی ۳۵ و دیافراگم ۰.۴. شات اصلی صف مستقیمی از کشتی‌ها بوده که در یکی از سواحل آرام یونان قرار داشتند.

برای خلق این اثر اسپاتیس از ابزار مختصات قطبی (Polar Cordinates) فتوشاپ استفاده کرده و آن را به این شکل درآورده است. اکثر کارهای او با موضوع دریا است و به تقارن بسیار علاقه‌مند است.

کریستینا ماکیوا (Kristina Makeeva)

عکس‌های کریستینا ماکیوا، عکاس مقیم روسیه، مانند جادو هستند. او غالبا با استفاده از فتوشاپ جلوه‌های سوررئالی به تصاویر می‌بخشد.

علاوه‌بر قراردادن شخصی با بارانی زردرنگ در میان جاده‎ای محصورشده با درختان مملو از برگ‌‌های پاییزی برای جلب توجه بیننده، آنچه این عکس را برجسته و متمایز می‌کند، ترکیب‌بندی منحصربه‌فردی است که او با استفاده از تنظیمات خودکار پهپاد Phantom 4 و با حداقل دست‌کاری به آن دست‌ یافته است. این عکس در منطقه‌ی اونتاریو در نزدیکی تورنتو در کانادا ثبت شده است.

براساس آخرین اخبار منتشرشده از سوی Digitimes، مدیاتک قصد دارد تراشه‌ی مورد نیاز گوشی‌های هوشمند بالارده را در بازار تأمین کند. در گزارش اخیر اشاره شده که شرکت تایوانی مدیاتک، با برخی از تولید کنندگان گوشی‌های هوشمند بازار همچون اپل، سامسونگ و شیائومی مذاکره کرده است تا بتواند فرصت‌هایی برای همکاری تجاری با این شرکت‌ها برای خود فراهم کند.

مدیاتک بیشتر به‌عنوان شرکتی شناخته می‌شود که تراشه‌های با کیفیت بالای آن در محصولات میان‌رده و رده پایین مورد استفاده قرار می‌گیرد. همین رویکرد باعث شده است که این شرکت از بازار پرچم‌دارها دور بماند.

در پیش گرفتن سیاست عرضه‌ی تراشه‌های رده بالا برای گوشی‌های هوشمند رده پایین، سیاستی است که مدیاتک به منظور گرفتن سهمی از بازار تراشه‌ها در کوتاه‌ترین زمان ممکن در پیش گرفته بود؛ حال آنکه همین سیاست به‌عنوان شمشیری دو لبه عمل کرده و مدیاتک را از ورود به بازار پرچم‌داران و گوشی‌های هوشمند رده بالا بازداشته است. همین موضوع باعث شده تا مدیاتک نتواند جذابیتی برای تراشه‌ی هلیو X30 ایجاد کند و در نتیجه تولید و توسعه‌ی تراشه‌های هلیو X را برای دستگاه‌های بالارده متوقف کند.

مدیاتک قصد دارد با توسعه تراشه‌ی مبتنی بر هوش مصنوعی، تراشه‌های خود را در حوزه‌های مختلفی از جمله بازار کامپیوتر، ارتباطات، لوازم الکترونیکی مصرفی و صنایع خودروسازی عرضه کند؛ البته درباره‌ی بازار گوشی‌های هوشمند باید این واقعیت را مورد توجه قرار دهد که چندین تولیدکننده‌ی گوشی‌های هوشمند، تراشه‌های مورد نیاز خود را با بهره‌گیری از فناوری هوش مصنوعی تولید می‌کنند. کوالکام بزرگ‌ترین تولیدکننده‌ی تراشه در بازار آمریکا است، حال آنکه آینده‌ی کوالکام و وضعیت این شرکت به حکمی بستگی دارد که ماه آینده کمیسیون تجارت فدرال (FTC) صادر خواهد شد.

مدیاتک پردازنده هلیو P90 را با تمرکز ویژه بر هوش مصنوعی برای دستگاه‌های میان‌رده معرفی کرد. SoC جدید مدیاتک با طراحی لیتوگرافی ۱۲ نانومتری تولید شده و از پردازنده‌ی چند هسته‌ای مبتنی بر هوش مصنوعی (APU) بهره می‌برد. کارایی مبتنی بر هوش مصنوعی تراشه‌ی جدید، ۴ برابر تراشه‌های پی ۶۰ و پی ۷۰ است. APU تراشه‌ی هلیو پی ۹۰ اجازه می‌دهد تا تولیدکنندگان گوشی‌های هوشمند بتوانند امکان گرفتن عکس‌های با کیفیت بالاتری را اختیار دارندگان گوشی‌های هوشمند مقرون‌به‌صرفه‌ی بازار قرار دهند.  

به عقیده‌ی بسیاری از کارشناسان، هم‌اکنون جرمی کلارکسون، مؤثرترین و مشهورترین نویسنده‌ی خودرو در جهان است. به همین دلیل، اظهار نظرهای این مجری و روزنامه‌نگار پرطرفدار بریتانیایی درباره‌ی خودروها برای بسیاری از علاقه‌مندان مقدس و ارزشمند هستند.

طرفداران کلارکسون حتما اطلاع دارند که او سال‌ها است درکنار اجرای برنامه‌های مختلف تاپ‌گیر (Top Gear) و گرندتور (The Grand Tour)، برای روزنامه‌ی ساندی تایمز (The Sunday Times) هم مقاله می‌نویسد. جدیدترین نوشته‌ی کلارکسون در روزنامه‌ی پرفروش بریتانیا که ۱۹۷ سال است چاپ می‌شود، برای علاقه‌مندان دنیای خودرو مهم خواهد بود.

کلارکسون در سال ۲۰۱۸ علاوه‌بر سفر به کشورهای مختلف درکنار ریچارد هموند، جیمز مِی و اندی ویلمن برای فیلم‌برداری فصل سوم گرندتور و اجرای مسابقه‌ی تلویزیونی «چه کسی می‌خواهد میلیونر شود؟»، ۲۸ مدل خودروی مختلف را به‌طور ویژه برای ساندی تایمز بررسی کرده است. جالب این است که از تمام این خودروها، ۱۴ مدل چهار ستاره‌ی مخصوص کلارکسون را دریافت کرده‌اند؛ درواقع یا خودروسازان کیفیت بهتری ایجاد کرده‌اند، یا کلارکسون استانداردهای متفاوتی پیدا کرده است.

کلارکسون برای آخرین نوشته‌ی ۲۰۱۸ خود در ساندی تایمز، از بین ۲۸ خودروی مختلف، پنج مدل را به‌عنوان بهترین‌های سال انتخاب کرده است؛ در ادامه این پنج خودرو را معرفی می‌کنیم.

۱- لامبورگینی هوراکان پرفورمانته

اواخر سال ۲۰۱۷، کلارکسون نمونه‌ی پیش‌تولید لامبورگینی هوراکان پرفورمانته (Huracan Performante)، جایگزین گایاردو (Gallardo) دوست‌داشتنی را بررسی کرد. او در پایان آزمایش فنی هوراکان گفت:

فقط سریع نیست؛ بلکه هیجان‌انگیز نیز هست. شاید صدایی مانند فرایند پیداش جهان داشته باشد و (با سرعت‌گیری) سر راننده به پشت‌سری صندلی بچسبد؛ اما می‌توان دمیدن خودرو روی موهای دست را (مانند گربه) حس کرد. این همان خودرویی است که غرش و خرخر را همزمان دارد.

اما کلارکسون به مدل پیش‌تولید هوراکان، چهار ستاره داد؛ طولی نکشید که مهندس‌های ایتالیایی و آلمانی، نظر کامل این چهره‌ی شناخته‌شده را در سال ۲۰۱۸ جلب کردند. نسخه‌ی نهایی پرفورمانته به‌قدری تحسین مجری بریتانیایی و البته همکاران او را به‌دنبال داشت که این سوپراسپرت ایتالیایی با کسب پنج ستاره، به عنوان بهترین خودروی سال ۲۰۱۸ از نظر کلارکسون انتخاب شد. نظرهای کلارکسون همیشه شنیدنی بوده است؛ کلارکسون درباره‌ی لامبورگینی می‌گوید:

دوست دارم فکر کنم که شرکت لامبورگینی را چند کودک ۱۰ ساله می‌گردانند؛ البته این روزها در اختیار آلمانی‌ها قرار گرفته است اما می‌توان حس کرد که اگر نظارت آئودی نبود، هوراکان حتما سلاح لیزری فضایی روی سقفش داشت.

۲- پورشه 911GT2 RS

اگر با نقطه نظر‌های کلارکسون آشنا باشیم، قطعا از وجود یکی از محصولات پورشه در فهرست بهترین‌های سال متعجب می‌شویم. کلارکسون هیچوقت طرفدار پورشه نبوده و بارها در برنامه‌ها و نوشته‌های مختلف، طراحان پورشه را کم‌کارترین افراد حوزه‌ی طراحی خودرو توصیف کرده است. باتوجه‌به این موارد، پورشه 911GT2 RS با پیشرانه‌ی توئین توربوشارژ، شگفت‌انگیز به نظر می‌‌رسد؛ چراکه کلارکسون درکنار لامبورگینی هوراکان پرفرومانته، پنج ستاره به آن تقدیم کرد و شباهت نسل‌های مختلف 911 با فولکس واگن بیتل را نادیده گرفت.

او در توصیف 911GT2 RS گفته است:

واقعا عاشقش شده‌ام؛ همه‌چیزش را دوست دارم. GT2 RS یک خودروی اسپرت تمام‌عیار است. این جمله را از کسی می‌شنوید که هیچ‌وقت طرفدار پورشه نبوده است.

۳- بی‌ام‌و آلپینا B5

نسخه‌ی تیونینگ و سفارشی سدان لوکس و قدرتمند بی‌ام‌و، چهار ستاره دریافت کرده است تا در جایگاه سوم بهترین‌های سال ۲۰۱۸ از نظر کلارکسون قرار بگیرد. تولید سدان سری 5، با کیفیتی بهتر از حاصل‌کار متخصصانبی‌ام‌و، غیرممکن به‌نظر می‌رسد؛ اما کلارکسون معتقد است که تیم مهندسی آلپینا (Alpina) با مدل B5، این مأموریت غیرممکن را با موفقیت انجام داده‌اند. آلپینا B5 به‌لطف پیشرانه‌ی ۸ سیلندر V شکل با قدرت ۶۰۰ اسب‌بخار ، یک سدان بسیار سریع ارزیابی می‌شود، اما از طرفی سواری آن راحت و لذت‌بخش است. کلارکسون که همیشه از طرفداران سری 5 بی‌ام‌و محسوب می‌شود، درباره‌ی آلپینا B5 می‌گوید:

بدون شک، بهترین سری 5 است که تا به حال با آن رانندگی کرده‌ام. واقعا حس می‌کنم که نزدیک‌ترین نمونه یه یک خودروی بی‌نقص و کامل است.

۴- استون مارتین ونتیج

همه می‌دانیم، کلارکسون از طرفداران همیشگی استون مارتین ونتیج (Vantage) است؛ به‌همین دلیل، جای تعجب نیست که نسل جدید این مدل با چهار ستاره، در فهرست بهترین‌های سال باشد. یکی از غیرمنتظره‌ترین نظرهای کلارکسون این بود که ونتیج جدید به‌عنوان یک خودروی اسپرت، از تمام محصولات فعلی استون مارتین بهتر است. شاید اگر نسل جدید ونتیج، چراغ‌های جلو و ره‌یاب ماهواره‌ای بهتری داشت، پنچ ستاره دریافت می‌کرد. کلارکسون درباره‌ی استون مارتین ونتیج جدید گفت:

اگر هیجان خالص را درنظر بگیریم، استون مارتین رقیب پورشه 911 خواهد بود.

۵- بنتلی کنتیننتال جی‌تی

بنتلی کنتیننتال جی‌تی (Continental GT) از معدود مواردی است که دو دوست و همکار کلارکسون، با او درباره‌ی آن هم‌عقیده هستند. هر سه مجری در تاپ‌گیر، محصول جدید بنتلی را مورد انتقاد قرار دادند و آن را خودروی مخصوص فوتبالیست‌ها توصیف کردند. اما به‌مرور و با تغییرات بیشتر تیم مهندسی بنتلی، کنتیننتال جی‌تی به یکی از خودروهای محبوب کلارکسون، هموند و مِی تبدیل شد. نسل جدید این مدل به‌قدری کامل بود مه در فهرست کلارکسون، از استون مارتین DB11 پیشی گرفت. او در توصیف بنتلی کنتیننال جی‌تی گفت:

طراحی عالی و متفاوت، درست مانند تزئین زیبا روی یک کیک خوشمزه.

پورشه قصد دارد خودروی مسابقه‌ای معروف خود، یعنی مدل 935 را با تیراژ ۷۷ عدد تولید کند. متاسفانه این خودرو برای رانندگی در پیست مسابقه طراحی شده است؛ مگر آنکه شخصی بخواهد آن را برای رانندگی در جاده تطبیق دهد.

خودرویی که در تصاویر مشاهده می‌کنید، یک مدل بسیار کمیاب و مناسب برای رانندگی در جاده‌ی پورشه 935 بوده که برای قهرمان فرمول یک،‌ والتر وولف ساخته شده است.

این خودرو یک خودروی مسابقه‌ی لِمانز و مجاز برای رانندگی در جاده‌ است. این خودرو در حدود ۹۸ درصد مشابه نسخه‌ی اولیه‌ی 935 در سال ۱۹۷۹ است.

در زیر کاپوت پیشرانه ۲.۸۵ لیتری ۶ سیلندر توربو دوقلو قرار دارد. این موتور ۷۴۰ اسب‌بخار قدرت در ۸۰۰۰ دور بر دقیقه را توسط جعبه‌دنده‌ی ۴ سرعته‌ی دستی به چرخ‌ها منتقل می‌کند. بدنه‌ی این خودرو از پنل‌های کولار ساخته شده و لاستیک‌های آن، به‌صورت دست‌ساز توسط شرکت گودیر تولید شده‌اند. یک حقیقت درباره‌ی این خودرو آن است که تولیدکننده‌ی آن، یکی از آرزوهای وولف را برآورده نکرده است؛ او همیشه یک سیستم تهویه‌ی جداگانه برای سرنشین می‌خواست، اما طراحان پورشه این کار را از لحاظ فنی غیرممکن می‌دانسته‌اند.  این خودرو با نهایت سرعت ۳۳۸ کیلومتر بر ساعت، در سال ۱۹۸۰ حدود ۸۰۰ هزار دلار قیمت داشت اما قیمت فعلی آن اعلام نشده است.

سرویس استریم ویدئویی نتفلیکس امکان پرداخت درون‌برنامه‌ای را برای کاربران جدید و کابرانی که در گذشته مدت اشتراک آن‌ها به پایان رسیده، غیرفعال کرده است. این اقدام نتفلیکس، آخرین نمونه از عدم پشتیبانی از پرداخت درون‌برنامه‌ای توسط یکی از اپلیکیشن‌های پرطرفدار و حیاتی است. در حالت پرداخت درون‌برنامه‌ای، بخشی از مبلغ دریافتی به جیب اپل واریز خواهد شد؛‌ اما با این اقدام جدید، تمامی حق‌ اشتراک دریافتی به‌ جیب نتفلیکس واریز می‌شود.

نتفلیکس ضمن تأیید این خبر اعلام کرده است:

ما از این پس، از iTunes به‌عنوان روش پرداخت جهت مشتریان جدید پشتیبانی نمی‌کنیم.

هرچند مشتریان جدید باید ازطریق یک مرورگر اقدام به پرداخت نمایند؛ اما مشتریان فعلی می‌توانند هم‌اکنون به استفاده از ویژگی پرداخت درون‌برنامه‌ای ادامه دهند. درعین حال، مشتریانی که در گذشته اشتراک آن‌ها به پایان رسیده و آن را تمدید نکرده‌اند هم باید برای پرداخت از یک مرورگر وب، همچون سافاری استفاده کنند. هرچند پرداخت‌های درون‌برنامه‌ای از نگاه کاربران راحت‌تر هستند؛ اما توسعه‌دهندگان همواره نسبت به سهم دریافتی توسط اپل و گوگل اعتراض داشته‌اند.

اهالی کوپرتینو از هر پرداخت، میزان ۳۰ درصد را برای خود برمی‌دارند؛ البته در صورت ادامه‌ی اشتراک به‌مدت یک‌سال، مبلغ دریافتی توسط اپل به ۱۵ درصد کاهش می‌یابد. سیاست کاهش سهم دریافتی از ۳۰ درصد به ۱۵ درصد پس از یک دوره اشتراک یک‌ساله، در سال ۲۰۱۶ و پس از آن اتخاذ شد که اپل با شکایت‌های متعدد در زمینه‌ی سهم این شرکت از پرداخت‌های درون‌برنامه‌ای روبه‌رو شده‌بود. شایان ذکر است که اپلیکیشن پرطرفدار اسپاتیفای نیز به‌ دلایل مشابهی از سیستم پرداخت درون‌برنامه‌ای اپل پشتیبانی نمی‌کند.

گوگل نیز در دنیای اندروید با انتقادات مشابهی روبه‌رو بوده است و نتفلیکس پیش از این، امکان پرداخت درون‌برنامه‌ای را برای کاربران دستگاه‌های اندرویدی غیرفعال کرده‌ بود. شرکت Epic Games که به‌خاطر بازی پرطرفدار Fortnite شناخته‌ شده است نیز به‌منظور دستیابی به سود بیشتر، امکان پرداخت ازطریق فروشگاه اپلیکیشن‌های گوگل را غیرفعال کرده‌ است.