امروزه اکثر ایستگاه‌های شارژ خودروی برقی پس از نصب ثابت هستند. فولکس‌واگن قصد دارد تا سال آینده به فهرست معدود شرکت‌هایی بپیوندد که مایل به تغییر این رویه هستند. چند روز پیش خودروساز آلمانی از یک ایستگاه شارژ سریع سیار برای خودروهای الکتریکی رونمایی کرد که قصد دارد تا سال ۲۰۱۹ آن را راه‌اندازی کند. این شرکت می‌تواند با سرمایه‌گذاری روی شارژرهای سریع، زمینه را برای ایجاد انقلابی در بخش خودروهای برقی فراهم کند. 

فولکس‌واگن اولین شرکتی نیست که شارژر سریع سیار را توسعه می‌دهد، اما در حقیقت اولین خودروسازی است که وارد این حوزه از فناوری می‌شود. شرکت فری‌وایر تکنالوجیز (Freewire Technologies) که توسط BP پشتیبانی می‌شود، شارژر سریع سیار خود را خودروهای برقی ارائه کرده است. مزایای اصلی موردنظر فولکس‌واگن این است که توانایی شهرها یا شرکت‌ها برای قرار دادن شارژر سریع سیار در هر کجا که می‌خواهند، فراهم شود. این توانایی می‌تواند به تصمیم‌گیرندگان کمک کند که پیش از نصب ایستگاه شارژ دائمی، با رانندگان مشورت کرده و بهترین مکان را انتخاب کنند. فناوری مورد نیاز برای شارژ سریع نیز نسبتاً ساده است.

شارژر سیار بسیار شبیه Power Bank برای گوشی هوشمند است و می‌تواند به هر جا که لازم باشد حرکت کند. ظرفیت این شارژر به ۳۶۰ کیلووات‌ساعت می‌رسد و قادر خواهد بود که به ۱۵ خودروی برقی به‌طور همزمان خدمات ارائه دهد. طبق گفته‌ی فولکس‌واگن، زمان شارژ تقریبا ۱۷ دقیقه در حالت شارژ سریع است.

هنگامی که مقدار انرژی کمتر از ۲۰ درصد باشد، اپراتور می‌تواند به‌راحتی آن را با ایستگاه کاملا شارژ مبادله کند. بااین‌حال ایستگاه شارژ سیار را می‌توان به‌طور دائم به منبع تغذیه تا ۳۰ کیلووات متصل کرد. در این حالت ایستگاه همچنین می‌تواند خود را شارژ کند و به خودروهای برقی نیز خدمات شاژ ارائه دهد. اگر اپراتورها آن را به منبع انرژی تجدیدپذیر متصل کنند، شارژر نیز می‌تواند موقتاً از منابع پاک، انرژی را ذخیره کند تا فرایند تولید دی‌اکسیدکربن را خنثی کند.

اولین ایستگاه شارژ سریع سیار فولکس‌واگن تا سال آینده در ولفسبورگ آلمان مستقر خواهد شد. در سال ۲۰۲۰ این خودروساز قصد دارد شارژر نوآورانه را به سایر شهرها گسترش دهد. حتی سناریوهای دیگری نیز برای آینده پیش‌بینی شده است که در آن می‌توان ایستگاه‌های متعددی را برای رویدادی بزرگ در مقیاس وسیع آماده کرد و پس از پایان آن رویداد، براساس تقاضا برای شارژ آن را به مکان دیگری انتقال داد. 

یکی از اولین خودروهای الکتریکی فولکس‌واگن که از ایستگاه شارژ سریع سیار بهره می‌برد، هاچ‌بک ID Neo مدل ۲۰۲۰ است. اولین خودروی برقی این شرکت تا سال آینده رونمایی خواهد شد و آغاز حرکت فولکس‌واگن را به سمت دنیای محصولات برقی جشن می‌گیرد. انتظار می‌رود که ID Neo با قیمتی حدود بهای فعلی مدل دیزلی فولکس‌واگن به فروش برسد. 

بی‌ام‌و در آینده‌ی نزدیک از سیستم محرکه جدید نسل پنجم خود برای مدل‌های برقی و پلاگین هیبرید رونمایی خواهد کرد. خودروساز آلمانی معتقد است که تحقیقات این شرکت به نتایج خوبی نزدیک می‌شود و در آینده باید منتظر اخبار خوشی باشیم. این تحقیقات باعث حصول اطمینان از دستیابی به تمام جنبه‌های مورد نیاز خودروهای آینده خواهند شد، هرچند که ممکن است کمی با تأخیر همراه باشد. بااین‌حال چنین فناوری، بی‌ام‌و را قادر می‌سازد که سریع‌تر از سایر شرکت‌های رقیب در زمینه‌ی تولید خودروی الکتریکی (مانند تسلا) به قابلیت سازگاری با تقاضای بازار دست یابد. بنابراین اهمیت نسل پنجم سیستم محرکه‌ی در اینجا مشخص می‌شود که چرا این شرکت روی آن سرمایه‌گذاری می‌کند. 

نسل آینده موتورهای الکتریکی، حجم و وزن کمی دارند

این همان موردی است که اکثر مقامات این شرکت در مصاحبه‌های مختلف به آن اشاره می‌کنند. اخيراً استفان یوراشک، معاون توسعه سیستم محرکه برقی بی‌ام‌و ادعاهای جالبی درباره‌ی واحد تولید قدرت در خودروهايی مانند iX3 و i4 مطرح کرد. به‌گفته‌ی یوراشک، مزیت اساسی در سیستم محرکه‌ی نسل پنجم بی‌ام‌و این است که موتور الکتریکی، جعبه‌دنده و واحد کنترل الکترونیکی هم‌اکنون دستگاهی یکپارچه را تشکیل می‌دهند. این واحد بسیار جمع‌وجور، فضای بسیار کمتری نسبت به سه جزء جداگانه که در نسل‌های گذشته استفاده می‌شود، اشغال می‌کند.

مسئله‌ی فضا و وزن در خودروی الکتریکی ممکن است حتی مهم‌تر از مدل‌های معمولی باشد؛ زیرا باتری فضای بسیار زیادی را اشغال می‌کند و بخش عمده‌ای را به خود اختصاص می‌دهد. بی‌ام‌و قصد دارد محصولاتی تولید کند که تاحد ممکن جمع‌وجور و با حجم و وزن کم باشند. باتوجه‌به اینکه هنوز مشخص نیست چه زمانی خودروسازان به نتایج قطعی در این زمینه می‌رسند، آن‌ها فعلاً انعطاف‌پذیر هستند و خودروهای مجهز به پیشرانه‌های احتراق داخلی برای مشتریان تولید می‌کنند. 

بااین‌حال بی‌ام‌و باتوجه‌به سیستم محرکه‌ی برقی جدید خود که مقیاس‌پذیر است، تا حدودی با مشکل اغلب سازندگان درگیر نیست. سیستم جدید به این شرکت اجازه می‌دهد تا آن را طبق فضای نصب و الزامات قدرت خودروی برقی تغییر دهد. تلاش مداومی برای توسعه‌ی باتری در این شرکت انجام می‌شود و نسل پنجم سلول‌های باتری آن ماژولار هستند که به آن‌ها اجازه می‌دهد این باتری‌ها را درنهایت انعطاف‌پذیری روی هر نوع معماریخودرو سوار کنند. این توانایی‌ها را اگر درکنار واحد شارژ مستقیم/متناوب بی‌ام‌و که باعث کاهش زمان شارژ می‌شود، قرار دهیم، دست برتر خودروساز آلمانی را در رقابت برای تولید خودروی الکتریکی در آینده نشان می‌دهد. 

موتورهای الکتریکی بی‌‌ام‌و در مقایسه با رقبا متفاوت هستند

وقتی که قصد داشته باشیم موتورهای الکتریکی را توصیف کنیم، اطلاعات زیادی نمی‌توان ارائه داد. ساختار ساده و پیچیدگی کم آن‌ها باعث می‌شود تا تمام لحظات پشت فرمان خودروی برقی بسیار آرام باشد؛ هرچند که این خودروها گاهی اوقات بسیار سریع عمل می‌کنند و شتاب‌گیری فوق‌العاده‌ای دارند. گشتاور آنی و شتاب‌گیری سریع باعث می‌شود تا نظر بسیاری از افراد درباره‌ی آن‌ها تغییر کند. اما آیا بیشتر افراد تفاوت بین موتور احتراق داخلی و موتور الکتریکی را احساس می‌کنند؟ مطمئناً‌ بی‌ام‌و این موضوع را درک می‌کند و حتی اگر تفاوت کمی نیز وجود داشته باشد، از آن وجه افتراق بسیار خوب بهره می‌برد.

پیشرانه‌های احتراق داخلی باتوجه‌به معماری یا سازنده‌ی آن، احساس متفاوتی ایجاد می‌کنند. پیشرانه‌ی خورجینی ۸ سیلندر قطعاً با پیشرانه‌ی ۴ سیلندر متفاوت است؛ هر دو در صدا و احساس رانندگی تفاوت‌هایی دارند. حتی گاهی اوقات پیشرانه‌های ۶ سیلندر احساس بهتری از رانندگی به راننده القا می‌کنند که این تفاوت‌ها بیشتر به‌دلیل نحوه‌ی چیدمان و تعداد سیلندرها است. بی‌ام‌و در دنیای ساخت پیشرانه، خود را از سایر خودروسازان جدا کرده است و به‌عنوان یکی از بهترین سازندگان در دنیا شناخته می‌شود. پیشرانه‌هایی مانند S62 V8 همراه‌با S85 V10 و حتی M88 این تمایز را به خوبی ثابت می‌کنند. بنابراین موضوع سیستم محرکه اهمیت زیادی دارد و بی‌ام‌و به‌عنوان یکی از موفق‌ترین شرکت‌ها، این اهمیت را به خوبی درک می‌کند. 

اما اکنون که ما به‌آرامی وارد عصر خودروهای برقی می‌شویم، بحث طراحی و ساخت سیستم محرکه برقی بیشتر خودنمایی می‌کند. یوراشک، در این‌باره می‌گوید:

مشتری ممکن است قادر به شناسایی تمام ویژگی‌های موتور الکتریکی نباشد، اما تفاوت قابل‌توجه در مقایسه‌ی بین صدای آن‌ها را متوجه می‌شود. احتمالا واضح‌ترین موردی که مشتری متوجه خواهد شد این است که سرعت موتور می‌تواند عملکرد آن را حفظ کند. 

این مسئله درست است که موتورهای برقی به سرعت بالا در ابتدای حرکت توجه می‌کنند، اما آن‌ها پس از رسیدن به حد مجاز سرعت به منحنی مسطحی می‌رسند؛ یعنی سرعت آن‌ها بیش از آن افزایش نمی‌یابد. بااین‌حال مهندسان زمان زیادی را برای توسعه‌ی این موتورها صرف می‌کنند و سعی دارند که با هوشمند کردن تنظیمات، عملکرد آن‌ها را بهبود بخشند.  علاوه‌بر این در صورتی که عملکرد خودروی برقی در محدوده‌ی مناسب نباشد، شعاع حرکتی آن‌ها نیز به سرعت کاهش می‌یابد. این موضوع باعث می‌شود تا شعاع حرکتی کوتاه‌تر و دفعات شارژ باتری بیشتر شود. هنوز اکثریت قریب به اتفاق مشتریان این اختلافات کوچک را درباره‌ی سیستم محرکه متوجه نخواهند شد، اما برای ما بسیار واضح است که بی‌ام‌و به‌شدت تلاش می‌کند تا در عصر ورود به دنیای جدید خودروهای برقی، اصالت خود را زیر پا نگذارد. 

موتورهای الکتریکی آینده بی‌ام‌و عاری از عناصر کمیاب خاکی خواهند بود 

استدلال بزرگی که بعضی از افراد دربرابر خودروهای برقی مطرح می‌کنند این است که آن‌ها در ساختار خود از عناصر کمیاب خاکی استفاده می‌کنند، بنابراین بیشتر آلودگی ایجاد خواهند کرد. این موردی است که هر سازنده‌ی خودروی برقی برای توسعه نسل آینده باید به آن توجه کند. حذف گازهای خروجی آلاینده و اطمینان حاصل کردن از اینکه خودروهای تولیدی کاملاً دوستدار محیط‌زیست باشند، دو موضوع کاملا متفاوت هستند. به همین دلیل است که بی‌ام‌و تلاش می‌کند تا استفاده از عناصر کمیاب را کاهش دهد.

مدتی قبل درباره‌ی پروژه‌ای صحبت کردیم که در آن کبالت مورد نیاز برای باتری خودروهای برقی بی‌ام‌و از منابع پایدار خریداری شده است. این پروژه سعی خواهد کرد تا ببیند که تاثیر افزایش تقاضا برای مواد خام در مناطقی که در آن استخراج انجام می‌شود، چه تاثیری دارد. به‌گفته‌ی استفان یوراشک، به‌طور همزمان محققان در جستجوی روش‌هایی برای کمترین استفاده از این فلز کمیاب هستند.

یوراشک در آخرین مصاحبه‌ی خود گفت: «ما تلاش می‌کنیم تا به‌تدریج نسبت مواد اولیه بحرانی مورد استفاده را کاهش دهیم. به‌عنوان مثال یکی از اهداف کلیدی فعالیت‌های تحقیق و توسعه‌ی ما کاهش قابل‌توجه در نسبت کبالت مورد استفاده در سلول‌های باتری است. این خبر خوبی است؛ اما آلمانی‌ها می‌خواهند با سیستم محرکه‌ی برقی نسل پنجم و جدید خود، قدم بزرگ‌تری را دنبال کنند. موتور الکتریکی در نسل پنجم سیستم محرکه‌ی برقی ما تصویری دیگر از این تلاش است، زیرا استفاده از عناصر کمیاب خاکی در آن کاملاً به صفر می‌رسد. این گامی بزرگ برای هدف کلی ایجاد خودروهای سازگار با محیط‌زیست طی نسل جدید است. این موضوع نه‌تنها نشان می‌دهد که بی‌ام‌و نسبت‌به توسعه‌ی پایدار تعهد دارد، بلکه میزان سرمایه‌گذاری در تکنولوژی جدید را نیز که در خودروهایی مانند iX3، i4 و iNext عرضه می‌شود، نشان می‌دهد».

محققانی از انگلیس و چین، موفق به توسعه‌ی الگوریتم جدیدی مبتنی بر یادگیری ماشین شده‌اند که می‌تواند کدهای امنیتی کپچا (CAPTCHA)‌ را بسیار ساده‌تر، سریع‌تر و با دقت بالاتری نسبت‌به تمام روش‌های قبلی حدس بزند.  

الگوریتم جدید مبتنی بر شبکه‌ی رقابتی مولد (GAN)، توسط دانشمندانی از دانشگاه لنکستر انگلیس، دانشگاه نورت وسترن چین و دانشگاه پکینگ چین توسعه یافته است. GAN‌ها، کلاس ویژه‌ای از الگوریتم‌های هوش مصنوعیهستند که برای مواردی که به مقادیر زیادی از داده‌ برای آموزش دادن الگوریتم، دسترسی وجود ندارد، به‌کار برده می‌شوند. معمولا در الگوریتم‌های مبتنی بر یادگیری ماشین، برای آنکه الگوریتم بتواند کار خود را به‌درستی و با دقت بالاتری به‌انجام برساند، نیاز به میلیون‌ها داده برای آموزش الگوریتم وجود دارد.  

الگوریتم GAN دارای مزیت‌های قابل‌توجهی است. یکی از مزایای الگوریتم GAN آن است که می‌تواند با استفاده از داده‌های اولیه‌ی بسیار کمتری نسبت به سایر الگوریتم‌ها کار کند. علت آن است که الگوریتم GAN از مولفه‌ی موسوم به «مولد» یا‌ «generative»، برای تولید داده‌‌‌ی شبیه به‌یکدیگر استفاده می‌کند. سپس، داده‌های تولیدشده به الگوریتم «حل‌کننده‌» یا «solver» تغذیه می‌شوند. این الگوریتم تلاش می‌کند تا خروجی را حدس بزند.

وقتی دو عنصر GAN دربرابر یکدیگر قرار می‌گیرند، قسمت solver یا حل‌کننده‌ی الگوریتم، عملکرد بهتری از خودش نشان می‌دهد و شبیه به این است که با میلیون‌ها داده، آموزش دیده باشد. محققان انگلیسی و چینی، از این ایده برای شکستن کد CAPTCHA استفاده کردند. اکثر قریب به اتفاق مطالعات قبلی انجام‌شده در این زمینه، از الگوریتم‌های یادگیری ماشین کلاسیک استفاده می‌کردند که نیاز به مقادیر زیادی از داده‌های اولیه‌ی آموزش‌داده‌شده به سیستم بود. 

محققان معتقدند که در دنیای واقعی، کسی که قصد حمله به یک وبسایت را دارد، نمی‌تواند میلیون‌ها کد کپچا (CAPTCHA)‌ برای وبسایت یا API تولید کند و شناسایی نشود یا آن وبسایت ممنوعیتی برای ورود وی درنظر نگیرد. به‌همین دلیل، محققان در تحقیق خود، تنها از ۵۰۰ کد متنی کپچا از هر یک از ۱۱ سرویس کد متنی CAPTCHA برای ۳۲ وبسایت برتر از نظر الکسا استفاده کردند. محققان معتقدند:

برای جمع‌آوری ۵۰۰ کپچا، کمتر از ۲ ساعت زمان (کمتر از ۳۰ دقیقه برای بیشتر طرح‌ها)، و کمتر از ۲ ساعت برای برچسب‌گذاری آن‌ها برای یک کاربر زمان صرف شد. این بدان معنی است که تلاش و هزینه‌ی کمتری برای شکستن کد کپچا صرف شده است. 

در جدول ذیل، فهرستی از داده‌های آموزشی دیده می‌شود که شامل کد متنی CAPTCHA از سایت‌هایی همچونویکی‌پدیا، مایکروسافت، eBay، بایدو، گوگل، Alipay، JD، Qihoo360، سینا، ویبو و Sohu است. 
محققان پس از جمع‌آوری و آموزش حل‌کننده‌های GAN با استفاده از ایجاد بیش از  ۲۰۰٫۰۰۰ کد متنی کپچای مصنوعی، توانستند الگوریتم‌های خود را در مقایسه با سایر سیستم‌های کد متنی کپچا که در اینترنت استفاده می‌شوند، مورد آزمایش قرار دهند که پیش از این توسط محققان دانشگاهی دیگری مورد آزمایش قرار گرفته بودند. محققان اعلام کردند: 

جدول، مقایسه‌ی خوبی بین روش‌های حمله قدیمی با روش الگوریتم جدید نشان می‌دهد. در این آزمایش، رویکرد جدید در مقایسه با تمام روش‌های قبلی، عملکرد بهتر و نتایج قابل‌توجه بهتری را نشان می‌دهد. 

محققان اعلام کردند که روش پیشنهادی آن‌ها می‌تواند با دقت ۱۰۰ درصد،‌ کدمتنی کپچا را در سایت‌هایی مانند Megaupload، Blizzard و .NET حدس بزند. باتوجه به آزمایش‌های انجام‌شده روی ۳۰ سایت دیگر، مشخص شد که روش محققان از دقت بالاتری نسبت به تمام روش‌های قبلی برخوردار است. در این بررسی، سایت‌هایی همچون آمازون، Digg، Slashdot، PayPal، یاهو و QQ مورد بررسی قرار گرفتند. محققان اعلام کردند که الگوریتم جدید آن‌ها علاوه‌بر اینکه از دقت بالاتری نسبت به روش‌های قبلی برخوردار است، کارایی بهتر و قیمت پایین‌تری هم دارد. محققان اعلام کردند:

الگوریتم جدید می‌تواند با استفاده از یک کامپیوتر دسکتاپ، کد متنی کپچا را در کمتر از ۰.۰۵ ثانیه حدس بزند. 

این بدان معنی است که مهاجمان نیازی به خرید و پرداخت هزینه‌ برای سرورهای رایانه‌ای گران‌قیمت ندارند تا بتوانند کدها‌ی متنی CAPTCHA را بلادرنگ در وبسایت‌های مورد نظرشان حدس بزنند. وقتی مهاجمی، الگوریتم کد متنی کپچا را آموزش داده است، می‌تواند از این الگوریتم روی دسکتاپ یا وب سرور معمولی استفاده کند و حملات DDoS یا حملات اسپم را روی وبسایت‌هایی که از سرویس کد متنی کپچا استفاده می‌کنند، به‌انجام برساند. از آنجایی که آموزش دادن الگوریتم بسیار ساده است، چنین افرادی می‌تونند به‌راحتی الگوریتم را آموزش بدهند. دکتر ژنگ وانگ، مدرس ارشد دانشکده محاسبات و ارتباطات دانشگاه لنکستر و همکارانش در این تحقیق اعلام کردند:

چنین وضعیتی واقعا ترسناک است. این بدان معنی است که اولین سد دفاع امنیتی بسیاری از وبسایت‌ها دیگر قابل اعتماد نیست.

دکتر ژنگ و تیم تحقیقاتی او توصیه می‌کنند که صاحبان وبسایت‌ها اقدامات دیگری را برای تشخیص روبات‌‌ها و ایجاد چندین لایه‌ی امنیتی مورد توجه قرار بدهند؛ مثلا می‌توانند از روش‌هایی نظیر استفاده از الگوها، موقعیت مکانی یا داده‌های بیومتریک استفاده کنند. در اوایل سال جاری میلادی، گوگل چنین سرویسی را تحت عنوان نسخه‌ی ۳ ابزار کپچا معرفی کرد. گوگل اعلام کرد که نسخه‌ی جدید سرویس کپچا با الگوریتم‌های مبتنی بر یادگیری ماشین کار می‌کند تا بتواند روبات‌ها را از کاربران واقعی تشخیص بدهد. 

باتوجه به اشتیاق شرکت‌های‌ تولیدکننده‌ی گوشی‌های هوشمند همچون اپل نسبت‌به حسگرهای سه‌بعدی دوربین، انتظار می‌رود که سونی به‌عنوان بزرگ‌ترین تولیدکننده‌ی حسگر دوربین، در سال ۲۰۱۹ میلادی حسگرهای سه‌بعدی بیشتری تولید کند. 

براساس گفته‌های ساتوشی یوشیهارا، مدیر بخش حسگرهای دوربین سونی، تراشه‌های دوربین سه‌بعدی سونی در دوربین اصلی و سلفی گوشی‌های هوشمند در سال ۲۰۱۹ مورد استفاده قرار خواهد گرفت؛ حال آنکه سونی برای افزایش توان پاسخ‌دهی به تقاضای بازار، تولید این سنسور‌ها را از تابستان سال جاری افزایش داده است. یوشیهارا در بین صحبت‌های خود از بیان برنامه‌‌ها و هدفگذاری شرکت سونی برای تولید سنسورهای سه‌بعدی امتناع کرد. وی تنها به ذکر این نکته بسنده کرد که در شرایط کنونی، کسب‌و‌کار در حوزه‌ی حسگرهای سه‌بعدی بسیار سودآور است و بر درآمد سال مالی این شرکت که از ماه آوریل آغاز می‌شود، تأثیرگذار خواهد بود. 

چشم‌انداز سونی برای عرضه‌ی حسگر سه‌بعدی، بر صنعت گوشی‌های هوشمند در بازار جهانی تأثیرگذار خواهد بود. از آنجایی که این رویکرد، باعث تشویق کاربران به ارتقا گوشی‌های هوشمندشان می‌شود، درنتیجه شاهد کاهش رکود اقتصادی در بخش موبایل خواهیم بود. سونی در راستای رسیدن به هدف خود، ابزارهای نرم‌افزاری را در اختیار توسعه‌دهندگان خارجی قرار می‌دهد تا بتوانند تراشه‌های سونی را آزمایش کنند. همچنین توسعه‌دهندگان بتوانند با توسعه‌ی اپلیکیشن‌هایی، راهکارهای بهتری برای ارتباطات ازطریق ایجاد چهره‌ی مجازی کاربران و خرید آنلاین قرار دهند. یوشیهارا که بیش از یک دهه در صنعت دوربین‌ گوشی‌های هوشمند مشغول فعالیت است، در ادامه‌ی صحبت‌های خود گفت:

باتوجه به آنچه شاهد آن هستم، دوربین گوشی‌های هوشمند تغییرات قابل‌توجهی خواهند داشت و انتظار می‌رود شاهد دوربین‌های سه‌بعدی روی گوشی‌های هوشمند باشیم. ممکن است سرعت پذیرش شرکت‌های مختلف برای پشتیبانی از حسگر سه بعدی متفاوت باشد، ولی دیر یا زود حسگر سه بعدی در گوشی‌های هوشمند پذیرفته می‌شود. 

سونی تقریبا تأمین حدود نیمی از نیاز بازار تراشه‌ی دوربین را برعهده دارد و شرکت‌هایی همچون اپل، آلفابت وسامسونگ الکترونیکس از حسگرهای دوربین سونی در محصولات خود استفاده می‌کنند. البته باتوجه به توافقنامه محرمانه بودن شرکت‌های طرف قرارداد سونی، یوشیهارا در توضیحات خود از ذکر نام شرکت‌هایی که از حسگر سونی استفاده می‌کنند امتناع کرد. براساس اخبار منتشرشده از سوی برخی منابع آگاه با موضوع و در میان گذاشتن این اطلاعات با خبرگزاری بلومبرگ، انتظار می‌رود که هواوی از حسگرهای سه‌بعدی سونی برای نسل بعدی گوشی‌های هوشمند خود استفاده کند.  

سونی تنها سازنده‌ی تراشه‌های سه‌بعدی بازار نیست و شرکت‌هایی همچون  Lumentum Holdings Inc و STMicroelectronics NV با شرکت کره‌ای در رقابت هستند تا بتوانند از چنین فناوری‌هایی برای باز کردن قفل گوشی‌های هوشمند ازطریق فناوری بیومتریک تشخیص چهره، همچنین بهبود عمق‌سنجی در جهت بهبود تصویربرداری در نور شب بهره‌مند شوند.

یوشیهارا در ادامه‌ی صحبت‌‌های خود گفت که فناوری سونی ازنظر دقت و فاصله، با فناوری نور ساختاریافته (structured light) در تراشه‌های فعلی تفاوت‌هایی دارد. سونی در فناوری Time of Flight، پالس‌های نور نامرئی را به حسگر دوربین ارسال کرده و زمان بازگشت را اندازه‌گیری می‌کند. به این فاصله‌ی زمان، اصطلاحا مدت پروازی یا ToF گفته می‌شود. یوشیهارا در اظهارات خود اعلام کرد که حسگرهای سه‌بعدی می‌توانند مدل‌های سه‌بعدی با جزییات دقیقی را در فاصله‌ی ۵ متری ایجاد کنند. یکی دیگر از کاربردهای این حسگرها مربوط‌به بازی‌های موبایلی می‌شود که می‌توانند شخصیت‌های مجازی ایجاد کنند که با محیط دنیای واقعی در ارتباط باشند یا برای ژست‌های کنترلی با حرکت دست به‌کار برده شوند.

هنوز میزان تقاضای بازار برای فناوری سونی بررسی نشده است ولی به‌نظر می‌رسد اگر میزان علاقه‌ی کاربران به فناوری سه‌بعدی به‌اندازه‌ی کافی زیاد باشد، این امر بر بازار گوشی‌های هوشمند تأثیرگذار باشد. براساس اعلام IDC، در سال ۲۰۱۸ میلادی عرضه‌ی سالیانه‌ی گوشی‌های هوشمند در بازار جهانی با کاهش ۳ درصدی رو‌به‌رو بود. این در حالی است که انتظار می‌رود در سال ۲۰۱۹ شاهد رشد ۲.۶ درصدی باشیم. همچنین، یوشیهارا اعلام کرد با وجودی که سازندگان گوشی‌های هوشمند به‌سمت استفاده از سه یا تعداد بیشتری حسگر دوربین روی گوشی‌های هوشمند خود حرکت می‌کنند، استفاده از دو تراشه‌ی سه‌بعدی روی دستگاه‌های هوشمند، یکی برای پنل جلویی و دیگری برای پنل پشتی کفایت می‌کند. 

در جریان مصاحبه مطبوعاتی انجام‌شده با یوشیهارا، سونی چند نمونه از گوشی‌های هوشمندی را که از حسگر سه‌بعدی دوربین پنل پشتی خود پشتیبانی می‌کنند، به‌نمایش گذاشت. در یکی از اپلیکیشن‌ها، کاربران توانستند با ژست‌های حرکتی دست در بازی مجازی، همچون جادوگران فرمان‌هایی را به‌اجرا درآورند. در یکی دیگر از اپلیکیشن‌ها، گوشی هوشمند توانست عرض اتاق را اندازه‌گیری کند. در کاربرد دیگری در ماهیگیری مجازی، ماهی مجازی توانست پشت و جلوی اشیای واقعی حرکت کند. یوشیهارا در ادامه گفت:

مهم‌ترین فناوری برای سال آینده‌ی میلادی، چیزی است که بتواند کاربران را هیجان‌زده کند. 

نظام رتبه‌بندی سایمگو (Scimago) در جدیدترین رتبه‌بندی‌اش براساس مقالات علمی منتشرشده در سال ۲۰۱۷، در حوزه‌ی فیزیک و نجوم، ایران را در رتبه‌ی نخست خاورمیانه و سیزدهم جهان قرار داد. طبق بررسی‌های منتشرشده در مجله‌ی ScImago Journal & Country Rank ایران با ۷هزار و ۹۲۹ مقاله در زمینه‌ی فیزیک و نجوم با اختلاف زیادی درمقایسه‌با رقبا در رتبه‌ی نخست خاورمیانه قرار دارد. بعد از ایران، ترکیه با ۴هزار و ۸۸۷ مقاله در رتبه‌ی دوم و عربستان‌سعودی با ۲هزار و ۹۸۲ مقاله در رتبه‌ی سوم قرار دارد.

نظام رتبه‌بندی سایمگو را گروهی پژوهشی به همین نام در دانشگاه گرانادای اسپانیا مدیریت می‌کند. این نظام رتبه‌بندی، مؤسسات آموزش عالی کشورهای مختلف را براساس تعداد مقالات علمی موجودشان در بانک اطلاعاتی اسکوپوس ارزیابی و رتبه‌بندی می‌کند.

این رتبه‌بندی یکی از نظام‌های رتبه‌بندی پژوهشی جدید و جامع‌ دانشگاه‌ها و مؤسسه‌های پژوهش‌محور جهان است و اخیرا دو شاخص جدید عملکردی، یعنی نمایه‌ی تخصصی و میزان تعالی، به چهار شاخص قبلی برای ارزیابی دستاوردهای پژوهشی دانشگاه‌ها افزوده شده است. رتبه‌بندی مجلات سایمگو شاخص اندازه‌گیری نفوذ علمی از مجلات علمی محسوب می‌شود که تعداد استنادهای دریافت‌شده‌ی هر مجله و اهمیت یا اعتبار مجلاتی را بررسی می‌کند که چنین استنادهایی از آن آمده ‌است.

بیش از ۲۴ نفر از آینده‌پژوهان، دانشمندان محیط‌زیست و سایر اعضای جوامع علمی از سراسر جهان به‌تازگی شروع به بررسی روندهای نوظهوری کرده‌‌اند که با وجود تأثیر قابل‌توجهی که بر تنوع زیستی دنیای آینده خواهند داشت؛ هنوز توجهی چندانی به آن‌‌ها نشده است.

این گروه پژوهشی به رهبری ویلیام ساترلند، استاد زیست‌شناسی حفاظت در دانشگاه کمبریج بریتانیا، فهرستی از ۱۵ روند اصلی مؤثر بر تنوع زیستی جهان را منتشر کرده‌‌اند. این پژوهشگران می‌نویسند:

ما قصد داریم با اعلام موضوعات مطرح‌‌شده در این مقاله، جهان را به‌‌سوی مذاکره در رابطه با آثار مثبت و منفی عوامل مؤثر بر حفاظت از تنوع زیستی سوق دهیم تا نهایتاً بتوانیم راهکارهای مؤثرتری بیابیم و شرایط موجود را تحت کنترل درآوریم.

گزارش امسال طی دهمین سالگرد تأسیس این رویداد در بخش اکولوژی و تکامل ژورنال علمی Trends منتشر شده است (برای مشاهده‌‌ی نسخه‌‌های قبلی این گزارش  می‌‌توانید به لینک‌‌ گزارش‌های ۲۰۱۶، ۲۰۱۷ و ۲۰۱۸ مراجعه کنید). موارد زیر از جمله محوری‌ترین موضوعات پیش‌ رو در سال ۲۰۱۹ محسوب می‌شوند.

تهدید بستر دریای قطب جنوب

یخ‌های قطب جنوب با سرعتی بیشتر از آنچه تصور می‌کردیم در حال ذوب شدن هستند. همان‌‌طور که جریان آب حاصل از ذوب این یخ‌‌ها به سمت اقیانوس روانه می‌‌شود، احتمالاً میزان شوری آب‌ها در مناطق ساحلی قطب جنوب تغییر می‌کند و با ایجاد رسوب‌‌های تازه در کف دریا، حیات جانداران ساکن در این محیط‌‌ها به خطر می‌‌افتد. هم‌‌چنین این روند می‌‌تواند منجر به تحریک رشد بیشتر پلانکتون‌‌ها شود و طرز کار کل اکوسیستم در منطقه را دستخوش تغییر کند. این تغییرات درمجموع به تغییر جریان دی‌اکسید کربن به داخل و خارج از اتمسفر منجر خواهد شد که به‌‌طور بالقوه بر روند تغییرات اقلیمی نیز تأثیر خواهد گذاشت. برخی از این تغییرات تمایل دارند دی‌اکسید کربن را از اتمسفر جذب کنند؛ درحالی‌که برخی دیگر می‌توانند منجر به آزادسازی دی‌‌اکسید کربن شوند. هم‌اکنون نمی‌‌توان درمورد اثر قطعی این تغییرات بر چرخه‌‌ی کربن اظهارنظر کرد.

ورود جیوه‌‌ی بیشتر

پژوهش‌‌های اخیر حاکی از آن است که خاک‌‌های منجمد دارای بیش از ۱.۶ میلیون تُن جیوه است. این مقدار بسیار بیشتر از برآوردهای قبلی و چیزی حدود دو برابر مقدار ثبت‌‌شده در دیگر نقاط کره‌‌ی زمین است. با گرم‌‌ترشدن هوا و آب‌‌شدن یخ این خاک‌‌های منجمد، حجم بیشتری از این جیوه وارد چرخه‌‌ی آب خواهد شد و به مکان‌های دورتری راه خواهد یافت. از آنجا که ثابت شده است جیوه برای انسان و دیگر حیوانات مضر است، به مغز و دستگاه تولیدمثل آسیب می‌رساند و عملکرد گیاهان و میکروب‌ها را تغییر می‌دهد، آزادسازی این مقادیر از جیوه می‌تواند پیامدهای خطرناکی برای زندگی در سراسر جهان داشته باشد.

پلاستیک؛ تهدید یا فرصت

افزایش آگاهی نسبت به آثار سوء پلاستیک در طبیعت منجر به تلاش‌هایی برای تولید جایگزین‌هایی مناسب‌‌تر و نیز پیشنهاد روش‌های مدیریت بهتر پلاستیک‌ها شده ‌است. هنوز تحقیقات جامعی درمورد استفاده‌‌ی کامل از چرخه‌‌ی عمر این مواد یا عواقب ناخواسته‌‌ی توسعه‌‌ی این رویکردهای جدید انجام نشده است. اما روش‌‌هایی نظیر تغییر در رویکردهای بازیافت، استفاده از عوامل زیستی برای تجزیه سریع‌‌تر و تولید جایگزین‌های گیاهی برای پلاستیک‌های متعارف همگی نهایتاً آثار ناخوشایندی در امنیت غذایی، مصرف آب، یکپارچگی اکوسیستم و مواردی از این دست خواهند داشت. به‌‌علاوه این دغدغه نیز وجود دارد که استفاده از چنین روش‌‌هایی، ما را از هدف اصلی یعنی جایگزینی کامل این مواد منحرف کند.

جایگزینی کرم ضد‌‌آفتاب

اخیراً نگرانی‌‌هایی در رابطه با اثرات ترکیبات فعال در کرم‌‌های ضدآفتاب در نابودی صخره‌‌های مرجانی ایجاد شده است. این قضیه موجب شد پژوهشگران به‌دنبال جایگزین‌‌های سبزتری برای جلوگیری از نفوذ پرتوی فرابنفش به پوست انسان باشند. یکی از این ترکیبات که با استقبال خوبی مواجه شده است، شینورین (C13H20N2O8) بوده که در پژوهش‌‌های تازه، روش‌‌هایی برای تولید تجاری آن نیز ارائه شده است. شینورین عامل برخی التهابات پوستی در انسان شناخته شده؛ اما موضوعی که کمتر موردتوجه قرار گرفته، فعال‌‌بودن این ماده از لحاظ بیولوژیکی است. ورود چنین ماده‌‌ای به طبیعت بدون انجام پژوهش‌‌های کافی می‌تواند مرجان‌ها و سایر موجودات آبزی و دریایی را در معرض آثار مخرب یک ماده‌‌ی ناشناخته جدید قرار دهد.

احداث رودخانه‌‌ جدید در چین

رودخانه‌‌ی هونکی (Hongqi)، نام یک کانال آبیاری بزرگ و جدید است که احداث آن در شمال چین در دست بررسی قرار گرفته است. اگرچه این پروژه هنوز در مرحله‌‌ی طرح مفهومی قرار دارد؛ اما باز هم توجه دانشمندان و سیاست‌‌گذاران را به هشدار در‌‌مورد تأثیرات بالقوه این طرح بر اکوسیستم‌های مجاور و فراتر از آن معطوف کرده ‌است. این کانال قرار است حجمی بالغ بر ۶۰ میلیارد مترمکعب آب را به‌صورت سالیانه منتقل کند که اثرات شدیدی بر محیط‌‌زیست و تنوع زیستی خواهد داشت؛ اثراتی که دامنه‌‌ی آن می‌‌تواند از تغییر سریع کاربری زمین‌‌های بایر به اراضی زراعی تا تغییر در هیدرولوژی سراسر منطقه و تأثیر بر منابع آبی پایین‌دست در هند، بنگلادش و دیگر نقاط باشد. همچنین این طرح ممکن است ظرفیت تأثیرگذاری بر اقلیم و حتی افزایش شانس وقوع زمین‌‌لرزه را نیز داشته باشد.

دست‌کاری اقلیم در فلات تبت

چین در حال توسعه‌ی برنامه‌هایی برای راه‌اندازی مجموعه‌‌ای از تجهیزات موشکی در امتداد مرز فلات تبت باهدف آزادسازی یُدید نقره در فضای اتمسفر است که باعث بارورشدن ابرها و بارش باران در فضایی با وسعت حدود یک میلیون کیلومتر مربع خواهد شد. هدف این طرح بهبود امنیت آب برای مردم منطقه‌‌ی پایین‌دست عنوان شده است. این فناوری می‌تواند به‌‌طور چشمگیری آب‌‌و‌‌هوای منطقه را تغییر دهد که به‌‌طور بالقوه می‌‌تواند عواقبی نظیر وخامت وضعیت اکوسیستم مراتع و نابودی زیستگاه گونه‌های ساکن در این مناطق می‌شود. همچنین این طرح می‌تواند در حجم آب‌‌ رودخانه‌‌های سراسر آسیا نیز مؤثر باشد که اثرات جانبی آن بر انسان‌‌ها و اکوسیستم حاشیه‌‌ی این رودخانه‌ها قابل چشم‌پوشی نیست.

برنج مقاوم به شوری

توسعه‌‌ی نژادهای مقاوم به شوری در برنج خبر خویی برای امنیت غذایی جهان است؛ چراکه با چنین رویکردی می‌‌توان به ادامه‌‌ی تولید این محصول مهم در مناطقی ادامه داد که قبلا با مشکل افزایش سطح آب دریاها یا شوری ناشی از مازاد برداشت از چاه‌ها مواجه‌‌ شده‌‌ بودند. بااین‌حال، به‌‌دلیل اینکه این توسعه می‌‌تواند نویدبخش قابلیت کشت در امتداد سواحل اقیانوس‌‌ها و در دشت‌‌هایی با آب شور باشد، این قضیه نگرانی‌های تازه‌‌ای را درمورد آینده‌‌ی اکوسیستم‌های فعلی به‌دنبال داشته است. به‌علاوه، رشد تجاری گونه‌‌های مقاوم به شوری می‌تواند تقاضا را برای منابع آب شیرین افزایش دهد؛ چراکه احتمالاً در بسیاری از مناطق به شیرین‌‌سازی آب دریاها برای رسیدن به کیفیت مطلوب برای کشت برنج نیاز خواهیم داشت.

رفع محدودیت‌‌های اصلاح ژنتیک

وزارت کشاورزی ایالات متحده‌‌ی آمریکا اکنون دیگر در مسئولیتی در قبال وضع قوانین اصلاح ژنتیکی درمورد بسیاری از گونه‌‌های گیاهی را نخواهد داشت. این امر موجب شده تکنیک‌هایی از قبیل کریسپر (CRISPR) توجه بیشتری را در پروسه‌‌ی تحقیق و توسعه‌‌ی شرکت‌‌ها به خود اختصاص دهد. این نوآوری‌‌های جدید هنوز کاملاً ایمن نیستند. کاربردهای روش‌‌های اصلاح ژنتیکی می‌‌تواند با کاهش مصرف مواد شیمیایی در پروسه‌‌ی کشت یا افزایش بازدهی تولید در حداقل فضا به‌‌طرز‌‌ شایانی به تنوع زیستی جهان کمک کند. از سوی دیگر این روش‌‌ها می‌‌تواند عواقب خطرناکی نظیر ورود گونه‌‌های مهاجم یا افزایش مصرف دیگر مواد شیمیایی به اکوسیستم را نیز در پی داشته باشند.

تولید دانه‌‌های روغنی با خواص ماهی

شاید بتوان گفت خبر خوب این است که مهندسان ژنتیک راهی برای بازتولید اسیدهای چرب اُمگا ۳ در دانه‌‌های روغنی یافته‌‌اند. این اسیدهای چرب به‌‌طور معمول در ماهی‌‌ها یافت می‌شدند و این خبر به‌‌معنای ارتقای چشمگیر کیفیت غذایی دانه‌‌های روغنی خواهد بود. کاربرد این تکنولوژی نه‌‌تنها می‌‌تواند ارزش غذایی روغن‌‌های گیاهی را بهبود بخشد، بلکه می‌‌تواند مانع از تشدید صید بی‌‌رویه ماهی‌‌های آزاد و کاهش جمعیت این‌گونه‌‌ها شود. اما خبر بد چه می‌‌تواند باشد؟ با جایگزینی سایر دانه‌‌های روغنی با این‌گونه‌‌ی جدید، توانایی گیاهان در تأمین مواد مغذی موردنیاز حشرات افت پیدا می‌‌کند. درواقع، یک مطالعه نشان داده است که کرم‌هایی که از گیاهان اصلاح ژنتیکی‌‌شده تغذیه می‌کنند، بیشتر در معرض اختلالاتی نظیر دفرمه‌‌شدن بال‌‌ها (حین دگردیسی به پروانه) قرار خواهند داشت.

دست‌کاری میکروب‌‌های همزیست گیاهی

افزایش تقاضا برای کشاورزی پایدار ممکن است منجر به انقلاب جدیدی در عرصه‌ی اصلاح جامعه‌‌ی میکروب‌‌های همزیست گیاهان شود؛ جامعه‌‌ای که بر رشد، مقاومت دربرابر بیماری‌‌ها و نیز تحمل خشک‌سالی گیاهان تأثیرگذار است. به‌‌دلیل پیچیدگی ساختار میکروب‌‌های همزیست، این‌گونه‌‌ها در گذشته به‌‌طور گسترده دست‌کاری نمی‌‌شدند؛ اما پیشرفت‌های تکنولوژیکی اخیر ممکن زمینه را برای شروع اصلاحات در آن‌‌ها فراهم کند. کاهش روزافزون هزینه‌‌های تعیین توالی DNA و تحولاتی مانند یادگیری ماشین منجر به رشد انفجاری در شرکت‌های نوپایی شده که در زمینه‌‌ی اصلاح میکروب‌‌های همزیست گیاهی به منظور بهبود زراعت فعالیت می‌‌کنند. کاربردهای دیگر چنین دانشی می‌تواند شامل بهبود توانایی ما برای احیای اکوسیستم‌های آسیب‌دیده باشد. پیامدهای دست‌کاری محیط‌‌های میکروبی همزیست با گیاهان هنوز ناشناخته هستند؛ اما فعلاً می‌‌دانیم که این پیامدها برای تنوع زیستی ممکن است هم مثبت باشند و هم منفی؛ از کاهش استفاده از آفت‌کش‌ها و کود‌‌های شیمیایی گرفته تا توسعه‌‌ی زمین‌های زراعی در مناطقی که هم‌اکنون برای کشاورزی مناسب نیستند.

انقراض بزرگ در جزایر هندی-مالایی

با وجود تنوع زیستی غنی در جزایر هندی-مالایی و تعداد حیرت‌انگیز ارگانیسم‌‌های موجود در این مناطق که در هیچ جای دیگر یافت نمی‌شود، متأسفانه تنها دو درصد از زمین‌‌های این مناطق به‌صورت رسمی تحت حفاظت قرار دارند. با اینکه مزارع نخل روغنی کاشته‌‌شده در این جزایر نسبت به‌ میزان کشت صورت‌‌گرفته در جزایر همسایه بسیار اندک است؛ اما جنگل‌زدایی به‌‌سرعت در حال افزایش بوده و نشانه‌هایی مبنی بر رواج صنعت روغن پالم در این ناحیه دیده می‌‌شود. از آنجا که بسیاری از گونه‌های زیستی تنها منحصر به جزایر هندی-مالایی هستند، گسترش بیشتر این مزارع می‌تواند منجر به انقراض تعداد زیادی از آن‌‌ها شود.

صید در نواحی عمیق

قسمت‌‌هایی از اقیانوس با عمق ۲۰۰ الی ۱۰۰۰ متری آکنده از انواع ماهیان است؛ اما مشکلات بخش اقتصادی و فناوری تاکنون مانع بهره‌برداری بشر از این منابع غذایی شده‌اند. با رشد بیشتر تقاضا برای ماهیان اقیانوسی، تعدادی از کشورها نظیر پاکستان و نروژ، برداشت از این مناطق اقیانوسی را با نام «ناحیه‌‌ی مزوپلاژیک» آغاز کرده‌اند. ماهی‌‌های موجود در این ناحیه نقش بسیار مهمی در شبکه‌‌های غذاهای دریایی و جذب کربن به‌‌عهده دارند. رشد جمعیت این موجودات به آرامی صورت می‌‌گیرد و از آنجا که ماهی‌‌گیری اقیانوسی نیز هم‌اکنون از مقررات بین‌‌المللی خاصی تبعیت نمی‌‌کند، شروع این روند می‌‌تواند زنگ خطر را برای پایداری جمعیت این‌‌ گونه‌‌ها و درنهایت کارکرد این اکوسیستم به صدا درآورد.

استفاده از پروتئین‌‌های میکروبی در خوراک دام

تولید دام و طیور فشارهای سنگینی را بر محیط‌زیست وارد می‌‌کند؛ این فشارها معمولاً به‌‌شکل تغییر کاربری اراضی، اختلال در چرخه‌‌ی نیتروژن و انتشار گازهای گلخانه‌ای بُروز می‌‌یابد. همان­طور که تقاضا برای پروتئین‌‌های حیوانی افزایش می‌یابد، تلاش‌‌ها برای یافتن راه‌‌های کاهش اثرات زیست‌محیطی پرورش دام نیز رو به افزایش گذاشته است. یکی از رویکردهای موردتوجه، غنی‌‌سازی منابع تغذیه‌‌ی سنتی با استفاده از پروتئین‌‌های میکروبی است. این پروتئین‌‌ها طی فرایندهای صنعتی تولید می‌‌شوند و هنوز بحث‌‌های زیادی درمورد آثار مثبت یا منفی این روش‌‌ها روی تنوع زیستی وجود دارد که روشن‌‌شدن آن تا حد زیادی به جزییات اجرایی این طرح‌‌ها بستگی خواهد داشت. برخی از سیستم‌های پیشنهادی می‌توانند در کاهش کاربری اراضی مؤثر واقع شوند؛ اما از سوی دیگر تقاضای انرژی را بالا خواهند برد. برخی دیگر می‌توانند آلودگی نیتراتی و انتشار گازهای گلخانه‌‌ای را کاهش دهند، اما درعوض منجر به اختلال بیشتر در محیط زیستگاه‌‌ها خواهند شد. همچنین تولید صنعتی و به‌‌کارگیری پروتئین‌های میکروبی به‌‌عنوان خوراک دام می‌‌تواند اثرات نامعلومی روی افرادی داشته باشد که در این حوزه از صنعت مشغول به‌کار هستند.

بیمه‌‌ای برای سیاره

آیا صنعت بیمه می‌تواند در حفاظت از مناطق طبیعی نقشی داشته باشد یا به بهبود وضعیت زیستگاه‌های آسیب‌دیده کمک کند؟ این همان ایده‌‌ای است که در پس پروژه‌‌ی مشترک دولت مکزیک، هتل‌‌داران، صنعت بیمه و سازمان حفاظت از منابع طبیعی قرار گرفته است. یک صندوق امانی تحت عنوان صندوق مدیریت مناطق ساحلیاقدام به وضع یک سری از سیاست‌‌های بیمه‌‌ای برای حفاظت از صخره‌‌های مرجانی آمریکای میانه در دریای کارائیب کرده‌ است. در صورت رخ‌‌دادن طوفان‌‌های شدید، بیمه از تأمین هزینه‌‌های پروژه‌های بازسازی حمایت به عمل خواهد آورد. بدین ترتیب  سرمایه‌های طبیعی و درنتیجه کسب‌‌وکار مردم محلی از حمایت لازم برخوردار خواهند شد. چنین راهبردی می‌تواند نویدبخش حفاظت از موجودیت سایر سیستم‌های طبیعی نیز باشد.

پروتکل مونترال؛ قانون یا دستورالعمل؟

گاز آلاینده‌‌ی CFC-11، یک ماده‌‌ی شیمیایی ساخته‌‌ی دست بشر است که مسئول نابودی لایه اوزون شناخته می‌‌شود. امروزه گفته می‌‌شود روند کنترل استعمال این گاز ضعیف‌‌تر از پیش‌‌بینی‌‌های پروتکل مونترال در سال ۱۹۸۷ بوده است. این پروتکل در حکم یک تعهد بین‌‌المللی برای کاهش استفاده از آلاینده‌‌ها در سراسر جهان بوده است. با دور شدن از اهداف این پروتکل، میزان پرتوی فرابنفشی که به زمین می‌رسد، افزایش خواهد یافت که این امر می‌‌تواند خطرات بالقوه‌‌ای برای انسان‌‌ها و دیگر گونه‌‌ها به‌‌همراه داشته باشد. یک پژوهش نشان می‌دهد که چین هنوز از این مواد شیمیایی برای تولید عایق‌بندی‌‌های ساختمانی استفاده می‌کند. با بروز چنین چالش‌‌هایی در ضمانت اجرایی پروتکل مونترال، اکنون این پرسش پیش می‌آید: در شرایطی که یک توافق‌‌نامه‌‌ی چندجانبه نمی‌تواند اجرایی شود، چه‌‌طور می‌‌توان انتظار داشت تلاش‌‌ها در اداره‌‌کردن جهانی محیط‌زیست به سرانجام مطلوب برسد؟ واکنش جهان به شرایط فعلی، می‌تواند پیام مهمی برای آینده‌‌ی موافقت‌نامه‌های بین‌المللی زیست‌محیطی در پی داشته باشد.