حجت‌الاسلام و المسلمین مظفر کاوه کارشناس مذهبی، در گفت و گو با خبرنگار حوزه قرآن و عترت  گروه فرهنگی باشگاه خبرنگاران جوان، درباره وضعیت سیاسی و اجتماعی دوران امام سجاد (ع) بعد از شهادت امام حسین (ع) گفت: بزرگترین شوک اجتماعی و سیاسی برای امام سجاد (ع) شهادت پدر بزرگوارشان امام حسین (ع)، عموی گرامی شان حضرت ابوالفضل (ع)، برادران، عموزاده ها و اصحاب و یارانشان به بدترین شکل ممکن، اسارت ایشان و همراهانشان و برخورد نامناسب سپاه یزید با اسرا و تبلیغ دروغ ابن زیاد و یزید از هدف قیام امام حسین (ع) بود. پس از حوادث عاشورا فضا برای امامت امام سجاد (ع) دشوار شده بود و ایشان در سخت‌ترین وضعیت وظایف شرعی خود و امامت را به بهترین نحو انجام می‌دادند و مدیریت عالی در این باره داشتند.

تأثیر قیام های خونین بعد از عاشورا بر امامت حضرت سجاد (ع)

این کارشناس مذهبی تصریح کرد: بعد از قیام امام حسین (ع) در عاشورا که پیروزی حق بر باطل و خون بر شمشیر و یک نهضت الهی است، امام سجاد (ع) وظیفه پیام رسانی نهضت عاشورا و مدیریت دین اسلام را بر عهده داشت. او باید با بنی امیه مبارزه می‌کرد؛ آن هم در بسته‌ترین فضای سیاسی و اجتماعی که بجز سه تن از یارانشان اجازه معاشرت با هیچکس را نداشتند. قیام‌های خونینی برای مقابله با ستم‌های یزید در زمان امام سجاد (ع) رخ داد که واقعه حرّه یکی از آنهاست. قیام توابین، قیلم حنظله، قیام زید بن علی و ... هم اتفاقاتی بود که فضا را مدام برای امامت امام سجاد (ع) بسته و خفقان آورتر می‌کرد. امام سجاد (ع) همواره به واقعه کربلا اشاره می‌کردند و می‌فرمودند: فرزند پیامبر (ص) تشنه و گرسنه و در بدترین وضعیت به دست بدترین آدم‌ها به شهادت رسید؛ این جملات و بیانات نفرت مردم را نسبت به بنی‌امیه بیشتر می‌کرد.

اعتراض مردم به حکومت یزید

حجت الاسلام و المسلمین کاوه بیان کرد: عده‌ای به حکومت یزید معترض بودند و می‌گفتند یزید چگونه می‌تواند امیرالمومنین مسلمانان باشد در صورتی که در ۲۴ ساعت شبانه روز نماز نمی‌خواند و مدام مدهوش است. این موضوع باعث قیام خونین معترضان و خفه شدن فضای سیاسی و اجتماعی در دوران امامت امام سجاد (ع) شد. در آن شرایط یزید به مسلم بن عقبه دستور داد تا معترضان را سرکوب کند.

این کارشناس مذهبی عنوان گفت: همزمان با سال سوم حکومت یزید، سپاهیانش به مکه رفته و با عبدالله بن زبیر جنگیدند؛ خانه خدا را محاصره کرده و کعبه را آتش زدند. این موضوع باعث بسته شدن فضای سیاسی منطقه اسلامی شد. بعد از یزید نیز مروانیان روی کار آمدند و حکم صادر کردند که هر کس درباره دین اسلام و مودت و مهربانی اهل بیت (ع) سخن بگوید، کشته می‌شود. از همین رو مردم جرئت نزدیک شدن و مودت با اهل بیت (ع) را نداشتند و فضا آنقدر بسته بود که امامت امام سجاد (ع) با مشکل مواجه شد. با این حال امام (ع) با مدیریت خوبی که داشتند توانستند به بهترین شکل ولایت خود را انجام دهند.

امام سجاد (ع) چگونه هدف نهضت عاشورا را احیا و نهادینه کرد؟

حجت الاسلام و المسلمین کاوه با اشاره به اینکه مدیریت امام سجاد (ع) در پیام رسانی نهضت عاشورا و گسترش اسلام منحصر به ایشان و شبیه یک معجزه بزرگ بود، عنوان کرد: امام سجاد (ع) در ۲۵ سال امامت خود برای مظلومیت امام حسین (ع) و همراهانشان گریست؛ چون تریبونی نداشت از اشک به عنوان وسیله‌ای برای احیا، نهادینه شدن و تبلیغ نهضت عاشورا استفاده می کرد و این اشک، «اشک سیاسی» است. زیارت امام حسین (ع) از راه دور را امام سجاد (ع) پایه گذاری و بنیانگذاری کرد. ایشان سفارش کردند که هر کس با تربت امام حسین (ع) نماز بخواند، ثواب بهشت را دارد. امام سجاد (ع) همچنین انگشتری را به دست می کرد که بر روی آن قاتلان امام حسین (ع) را لعن کرده بود. همه اینها راه‌هایی بود که ایشان برای احیا، تبلیغ و نهادینه شدن نهضت عاشورا در پیش گرفتند.

اثر خطبه های امام سجاد (ع) در نهادینه کردن نهضت عاشورا

این کارشناس مذهبی تأکید کرد: امام سجاد (ع) در دو مکان برای بیان پیام نهضت عاشورا تریبون داشت؛ یکی در کوفه و دیگری در شام. شهر تازه تاسیس کوفه آماده و پذیرای تبلیغ بود. امام سجاد (ع) از این فرصت برای آشکار کردن باطل بودن حکومت یزید استفاده کرد و مردم بلافاصله از یزید روی برگرداندند و مرید امام سجاد (ع) شدند و حق و باطل مشخص شد. خطبه دیگر امام سجاد (ع) در شام در قصر یزید بود که در پی آن دست یزید و توطئه هایش برای همه آشکار شد و بستر مناسبی برای تبلیغ و احیای اسلام و نهضت عاشورا و نهادینه شدن اهداف امام حسین (ع) از قیام عاشورا پدید آمد.

حجت الاسلام و المسلمین کاوه در پایان گفت: امام سجاد (ع) در زمانی که مدینه در حصار بود و تریبونی برای احیا و تبلیغ اسلام و نهضت عاشورا نداشت، در قالب دعا و کتاب تبلیغ دین می کرد. یکی از شگفت‌انگیز‌ترین آثار امام سجاد (ع) رساله حقوق ایشان است؛ آن امام بزرگوار ۱۴۰۰ سال پیش رساله‌ای را برای توجه به حقوق همه‌ موجودات زنده در اختیار مردم جهان گذاشت.

شاید تابه‌حال به این مسئله توجه نکرده باشید که چراغ خودروی که وظیفه‌ی روشن‌کردن راه در شب را دارد، می‌تواند به میزان آلایندگی خودرو نیز ربط داشته باشد یا بتواند روی شعاع حرکتی یک خودروی برقی تأثیر بگذارد. اگر تمامی لامپ‌های خودرو شامل چراغ‌های اصلی و چراغ‌های راهنما از نوع LED باشد، مصرف برقی در خودرو نسبت به خودرویی که از لامپ‌های هالوژنی استفاده می‌کند، ۶۰ درصد کاهش می‌یابد. این کاهش مصرف انرژی می‌تواند مصرف سوخت و آلایندگی را هم کاهش دهد. 

میزان گرمی نور یا تراز گرمی نور لامپ با واحد کلوین (Kelvin) سنجیده می‌شود. این میزان در لامپ‌های LED که نور سفید دارند، بسیار بهتر از چراغ‌های هالوژنی با نور زرد است. نور سفید در چراغ‌های LED دید بسیار بهتری را در شب برای راننده فراهم می‌کند. به‌گفته‌ی آئودی، چراغ‌های LED جدید این شرکت می‌توانند تا ۵۵۰۰ کلوین نور دست پیدا کنند که بسیار نزدیک به نور روز است.

نام LED مخفف دیودهای ساطع‌کننده‌ی نور است. این چراغ‌ها از نیمه‌هادی‌هایی ساخته می‌شوند که در مقایسه با شیشه میزان هادی بودن آن‌ها بیشتر ولی در مقایسه با فلزی مثل مس پایین‌تر است. دیودها در ابتدا به‌عنوان بخشی از مدارهای الکترونیکی طراحی و ساخته شدند تا در مدارها به‌عنوان یک سوپاپ از آن‌ها استفاده شود. کار دیودها عبور دادن جریان برق در یک جهت مشخص است و در جهت مخالف اجازه‌ی عبور جریان را نمی‌دهند. در فرایند‌ی به نام دوپینگ، ماده‌ی مخصوصی هم به دیود اضافه می‌شود که می‌تواند بدرخشد و تولید نور کند و اینجا است که لامپ‌های LED به وجود می‌آیند. لامپ‌های LED که در خودروها استفاده می‌شوند طیفی از نورهای قرمز، سبز و آبی روشن را تولید می‌کنند که این طیف توسط چشم انسان به رنگ سفید دیده می‌شود. 

چراغ‌های LED دارای مزایای دیگری هم هستند. مثلا این چراغ‌های توانایی روشن کردن محدوده‌ی خاصی از جاده را دارند. این یک مزیت بسیار مهم است که با نام نوردهی ماتریکسی LED شناخته می‌شود. تعدادی لامپ‌های LED که درون تونل خاصی جای گرفته باشند این امکان را به ما می‌دهند تا یک محدوده‌ی مشخص را روشن کنیم. برای مثال زاویه‌ی نوردهی می‌تواند به شکل افقی یا عمودی تغییر کند. این مزیت باعث می‌شود تا در لامپ‌های LED بتوانیم محدوده‌ای را که لازم داریم روشن کنیم و به این ترتیب دیگر نور چراغ خودرو در شب باعث اذیت رانندگانی که از جهت رو‌به‌رو می‌آیند نمی‌شود.

این مزیت LEDها سبب ظهور چراغ‌های هوشمند یا تطبیق‌پذیر شد که آن‌ها را با نام Adaptive Lights در بازار می‌شناسیم. ترکیب این مزیت با فناوری لیزری می‌تواند شعاع نوردهی بسیار زیادی را هم در اختیار خودروساز قرار دهد. شاید نام لیزر باعث شود برخی فکر کنند، این فناوری مضراتی هم به همراه دارد ولی اینطور نیست و لیزر در چراغ خودروها تنها یک منبع نور است. در آئودی A8 جدید که به چراغ‌های لیزری مجهز است، لامپ لیزری می‌تواند نور آبی رنگ را تبدیل به نور سفید  ۵۵۰۰ کلوین کند و تا صدها متر جلوی خودرو را روشن کند. این سیستم در سرعت ۷۰ کیلومتر بر ساعت فعال می‌شود. یک دوربین هم در جلوی خودرو نصب شده تا در صورتی که تشخیص دهد خودرویی از مسیر مقابل و از رو‌به‌رو در حال نزدیک شدن است، شدت نور چراغ‌ را کاهش دهد.

فناوری چراغ‌های LED در خودروها پیشرفت بسیاری کرده است. چراغ‌های LED که در چراغ‌های عقبی خودرو به کار می‌روند، دارای رشته‌های هستند که تا ۲۰۰ برابر نازک‌تر از موی انسان‌ هستند. چراغ‌های LED در داخل کابین خودروها نیز کاربرد فراوانی دارند و نورپردازی‌های داخلی که در خودروهای جدید می‌بینید، همه از چراغ‌های LED استفاده می‌کنند.

لامپ‌های هالوژنی

لامپ‌های هالوژنی و زنون همچنان مهم‌ترین نقش را در دنیای خودرو بازی می‌کنند و تا وقتی که خودروسازان نتوانند هزینه‌ی ساخت چراغ‌های LED را کاهش دهند، همچنان شاهد استفاده‌ی گسترده از لامپ‌های زنون و هالوژنی خواهیم بود. میزان مصرف برق در لامپ‌های زنون چیزی بین لامپ‌های هالوژنی و LED است. این لامپ‌ها از قوس الکتریکی ایجادشده‌ی درون گاز زنون نور ایجاد می‌کنند. در لامپ‌های هالوژنی هم از یک گاز خنثی و مقدار کمی ید هالوژنی استفاده می‌کنند. در این لامپ‌ها از یک رشته‌ی تنگستن استفاده می‌شود که گاز را گرم کرده و نور ایجاد می‌کند.

مایکروسافت در حال نزدیک شدن به هدف یک میلیاردی خود برای ویندوز 10 است. آمار جدید غول نرم‌افزاری نشان می‌دهد که ویندوز 10 اکنون روی بیش از ۹۰۰ میلیون دستگاه در حال اجرا است، این آمار نشان‌دهنده‌ی یک جهش قابل‌توجه از رقم ۸۰۰ میلیون دستگاه مبتنی بر ویندوز 10 در اوایل سال جاری است. مایکروسافت می‌گوید از زمان معرفی ویندوز 10 در سال ۲۰۱۵، طی ۱۲ ماه گذشته تعداد دستگاه‌های بیشتری مبتنی بر سیستم‌عامل ویندوز 10 وجود داشته است. این آمار شامل رایانه‌های شخصی، لپ‌تاپ ، تبلت و حتی دستگاه هایی مانند هولولنز و XBOX One می‌شود.

مایکروسافت در نظر دارد، پشتیبانی ویندوز 7 را در ژانویه سال ۲۰۲۰ به پایان برساند و اکثر مشاغل به‌جای آن به ویندوز 10 مهاجرت می‌کنند. اگر رشد به‌روزرسانی به ویندوز 10 ادامه یابد، مایکروسافت می‌تواند آمار یک میلیارد دستگاه مبتنی بر این سیستم‌عامل را طی ۶ ماه آینده عبور دهد که نقطه عطفی در این مرحله است.

آمار دستگاه‌های مبتنی بر ویندوز 10 در سپتامبر سال ۲۰۱۸ به ۷۰۰ میلیون، در مارس ۲۰۱۹ به ۸۰۰ میلیون دستگاه و اکنون در سپتامبر ۲۰۱۹ به ۹۰۰ میلیون دستگاه رسیده است. ویندوز 10 نیز محبوبیت ویندوز 7 را در اوایل سال جاری میلادی پشت سر گذاشت؛ که دور شدن کاربران از سیستم‌عامل محبوب قدیمی مایکروسافت را نشان می‌دهد.

البته مایکروسافت قصد داشت ظرف سه سال از انتشار ویندوز 10، آن را روی یک میلیارد دستگاه اجرا کند، اما این شرکت پس از مشخص شدن عدم کارایی ویندوزفون، این زمان‌بندی را تمدید کرد.

بسیاری از مردم همچنان نگران نرخ رو به افزایش انتشار دی‌‌اکسید در جهان هستند. دانشمندان از اوایل قرن نوزدهم نسبت‌به آثار گازهای گلخانه‌‌ای در به‌‌دام انداختن حرارت جو زمین آگاهی یافته‌اند؛ همان اثری که نزد افکار عمومی بیشتر در قالب «گرمایش جهانی» شهرت یافته است. CO2 قطعا یکی از مهم‌‌ترین گازهای گلخانه‌‌ای دخیل در این فرایند ویرانگر است. این گاز که به‌‌صورت عمده درنتیجه‌‌ی سوزاندن نفت و گاز طبیعی تولید می‌‌شود، به‌تنهایی ۷۲ درصد از کل گازهای گلخانه‌‌ای جهان را تشکیل می‌دهد؛ در حالی که گازهای متان و اکسید نیتروژن به‌‌ترتیب سهم ۱۸ و ۹ درصدی را به خود اختصاص داده‌‌اند.

از سال ۱۹۵۰ تاکنون، مقادیر گازهای گلخانه‌‌ای در اثر فعالیت‌‌های بشر به میزان ۴۰۰ درصد افزایش یافته است. گرچه اثرات پدیده‌‌هایی نظیر تغییرات اقلیمی هم‌‌اکنون نیز در سطح جهان به‌‌وضوح آشکار شده‌‌اند، ولی کارشناسان هشدار می‌‌دهند که در صورت ادامه‌‌ی روند افزایش انتشار دی‌‌اکسید کربن، اوضاع پیش‌‌رو بسیار بدتر خواهد بود.

یکی از روش‌‌های پیشنهادی کارشناسان برای کند کردن این فرایند ویرانگر، «تجزیه‌‌ی زیستی» است. این اصطلاح به روش‌‌های جذب و ذخیره‌‌سازی دی‌‌اکسید کربن طی فرایندهای زیستی اشاره دارد. این روش دنباله‌‌ای برای فتوسنتز محسوب می‌‌شود که در آن، گیاهان با استفاده از انرژی خورشیدی دی‌‌اکسید کربن را به اکسیژن و مواد آلی تبدیل می‌‌کنند. حال شرکتی هوش مصنوعی در آستین تگزاس ادعا می‌‌کند که با کمک هوش مصنوعی و انواعی از جلبک به روشی تازه برای افزایش بهره‌‌وری این روش دست یافته است.

جلبک؛ راهکار سبز

بن لم، مدیرعامل شرکت صنایع هایپرجاینت (Hypergiant) در مصاحبه‌‌ای با دیجیتال ترندز می‌‌گوید:

ما معتقد هستیم که یکی از بزرگ‌‌ترین چالش‌‌های بشر در حال حاضر بحران گرمایش جهانی است. از این رو، ما تلاش کردیم که دریابیم آیا درختان بهترین راهکار خواهند بود یا گزینه‌‌های مؤثر دیگری نیز وجود دارند. معلوم شد که جلبک‌‌ها در کنترل کربن جو بسیار مؤثرتر از درختان عمل می‌‌کنند و می‌‌توان از آن برای تولید سوخت‌‌هایی با اثر انتشار منفی کربن، پلاستیک‌‌ها، منسوجات، غذا، کود و بسیاری موارد دیگر بهره برد. [ما در این پژوهش‌‌ توانستیم] از جلبک و هوش مصنوعی برای ساخت راکتور زیستی Eos بهره ببریم؛ نوعی راکتور زیستی که می‌‌تواند تا ۴۰۰ برابر عملکرد بهتری نسبت به درختان داشته باشد.

جلبک‌‌ها یکی از بهترین ماشین‌‌های زیستی در جذب دی‌‌اکسید کربن هستند. این موجودات برای رشد تنها به سه عامل نیاز دارند: دی‌‌اکسید کربن، نور و آب. جلبک با مصرف دی‌‌اکسید کربن، زیست‌‌توده تولید می‌‌کند. این محصول نیز می‌‌تواند بعد از فرآوری به مواد مفیدتری نظیر سوخت، روغن، کود، پلاستیک، مواد آرایشی و حتی غذاهایی با درصد پروتئین بالا تبدیل شود. جلبک نه‌‌تنها در بهره‌‌وری تبدیل دی‌‌اکسید کربن بسیار مؤثرتر از محصولات کشاورزی دیگر است، بلکه از لحاظ فضای موردنیاز در کشت رقیبی برای این نوع محصولات محسوب نمی‌‌شود. بنابراین جلبک می‌‌تواند راهکار بسیار مناسب‌‌تری نسبت به جنگل‌‌کاری به‌‌خصوص در مناطقی با محدودیت ارضی باشد. لم توضیح می‌‌دهد:

وسیله‌‌ای که ما ساخته‌‌ایم، نوعی سیستم مداربسته‌ی کنترل‌‌شده است. تمامی بخش‌‌های فرایند رشد به‌‌دقت از سوی هوش مصنوعی کنترل و بهینه‌‌سازی می‌‌شود تا مصرف دی‌‌اکسید کربن در آن به حداکثر برسد. هوش مصنوعی نور، گرما، رشد، سرعت آب، PH، دی‌‌اکسید کربن، خروجی اکسیژن و بسیاری از موارد دیگر را رصد می‌‌کند تا شرایط رشد بهینه تضمین شود.

مسلما کارشناسان شرکت هایپرجاینت اولین کسانی نیستند که روی جلبک‌‌ها به‌‌عنوان یک گزینه‌‌ی کلیدی در بازجذب کربن کار می‌‌کنند. با این حال، راکتور زیستی ساخته‌‌شده توسط آنان نه‌‌تنها می‌‌تواند به‌‌واسطه‌‌ی فناوری یادگیری ماشین خود به این قابلیت جلبک‌‌ها شکل هوشمندتری ببخشد؛ بلکه توانسته آن را در قالب فرم‌‌فکتوری جمع‌‌وجورتر پیاده‌‌سازی کند. راکتور زیستی این شرکت تنها ابعادی به‌‌اندازه‌‌ی ۱*۱*۲ متر دارد. دستگاهی با چنن ابعادی می‌‌تواند به‌‌راحتی در یک دفتر اداری جاسازی شود و این خود به‌‌منزله‌‌ی گامی دیگر در جهت عملی‌‌سازی ایده‌‌ی شهرهای هوشمند و پایدار در محیط‌‌های داخلی خواهد بود. نتایج حاصل از این فناوری می‌‌تواند به‌‌طرز چشمگیری در افزایش مقبولیت آن در سطح جهان مؤثر واقع شود.

گام‌‌های اولیه

لم تأکید دارد که دستاوردهای فعلی تنها به‌‌منزله‌‌ی گام‌‌های اولیه‌‌ی پروژه محسوب می‌شوند. شرکت هنوز محل نصب آزمایشی سیستم‌‌های اولیه را به‌‌طور رسمی اعلام نکرده است؛ هرچند که به‌‌نظر می‌‌رسد مدیران آن چشم‌‌اندازهای جاه‌‌طلبانه‌‌ای نظیر شهرهای هوشمند را در سر دارند. در مرحله‌‌ی فعلی، لم قصد دارد اثبات کند که فناوری یادشده آن‌‌چنان که ادعا می‌‌شود، کارایی دارد. تاکنون ادعاهای بزرگی مطرح شده است؛ با این حال، همه می‌‌دانند که تغییرات اقلیمی معضل بزرگی است که حل آن راهکارهای مؤثری را می‌‌طلبد. تاکنون هایپرجاینت توانسته توجه حامیان بزرگی را به خود جلب کند که در میان آن‌‌ها می‌‌توان به چهره‌‌هایی نظیر بیل نای (فعال مشهور علمی و زیست‌‌محیطی) اشاره کرد. لم می‌‌گوید:

هر راکتور زیستی Eos می‌‌تواند میزان کربنی به‌‌اندازه‌‌ی ۰/۴ هکتار جنگل را از اتمسفر جذب کند. ما یک شرکت فناوری هستیم که محصولات و راهکارهای مبتنی‌‌بر هوش مصنوعی را ارائه می‌‌دهیم. اما در وهله‌‌ی اول ما انسان هستیم و می‌‌خواهیم محصولاتی تولید کنیم که شرایط بشری را بهبود دهد. ما نسبت‌‌به ارائه‌‌ی راهکارهایی در جهت کمک به ایجاد تغییر واقعی در اجتماع احساس مسئولیت می‌‌کنیم.

باید منتظر ماند و دید که آیا جلبک‌‌ها واقعا همان راهکار نهایی هستند که باید بدان امیدوار باشیم یا خیر. شاید این تنها تلاش خلاقانه‌‌ی بشر برای حل معضل انتشار بیش از حد دی‌‌اکسید کربن در جو نباشد؛ ولی باید اعتراف کرد، میزان تلاش ما درجهت حل این بحران آن‌‌گونه که باید، نبوده است.

باید امیدوار باشیم که شرکت‌‌هایی نظیر هایپرجاینت و سایر فعالان در عرصه‌‌ی صنایع سبز بتوانند برنده‌‌ی این نبرد اقلیمی باشند؛ در غیر این صورت دیگر آینده‌‌ای برایمان وجود نخواهد داشت که بخواهیم برای آن تصمیم‌‌گیری کنیم.

گزارشی که به‌وسیله‌ی گروه مستقلی از کارشناسان تهیه شده است، ادعا می‌کند که دولت‌ها و سازمان‌های غیردولتی برای پاندمی (اپیدمی یا شیوع جهانی یک بیماری) بزرگ بعدی آماده نیستند. این کارشناسان درمورد تهدید بسیار واقعی یک پاندمی جهانی که می‌تواند موجب مرگ ۵۰ تا ۸۰ میلیون نفر شود، هشدار می‌دهند. هیئت نظارت بر آمادگی جهانی (GPMB) در گزارش خود اعلام می‌کند که:

جهان در معرض خطر حاد ناشی از اپیدمی‌های ویران‌گر جهانی یا منطقه‌ای بیماری‌ها یا پاندمی‌هایی قرار دارد که نه‌تنها موجب مرگ انسان‌ها، بلکه موجب آشفتگی‌های اجتماعی و اقتصادی می‌شود.

این گروه مستقل با همراهی سازمان جهانی بهداشت و بانک جهانی هشدار می‌دهند که جهان با صفی از خطرات سلامتی جدی رو‌به‌رو است ولی کشورهای جهان آمادگی مقابله با این مشکلات را ندارند. GPMB به توصیه‌ی کارگروه بحران سازمان ملل و به‌دنبال شیوع ابولا در سال‌های ۲۰۱۴ تا ۲۰۱۶ در غرب آفریقا تشکیل شد. این گروه، آمادگی جهانی را ازنظ‌ر شیوع بیماری و دیگر بحران‌های مرتبط با سلامتی نظارت و ارزیابی می‌کند. GPMB علاوه‌بر اعلام مشکلات و نواقص احتمالی، توصیه‌هایی را به رهبران ملی و بین‌المللی و دیگر تصمیم‌گیرندگان ارائه می‌کند. گزارش جدید که «جهانی در معرض خطر» نام دارد، نخستین مورد از مجموعه‌ گزارشاتی است که انتظار می‌رود به‌طور سالیانه منتشر شوند. برای این گزارش، کارشناسان روندهای درحال ظهور اجتماعی، اقتصادی و سیاسی و نیز آخرین تحولات در زمینه‌ی نحوه‌ی حرکت جهانیِ بیماری‌های بسیار عفونی و موارد دیگر را مورد ارزیابی قرار می‌دهند. نویسندگان گزارش جدید با استناد به روندهای جهانی نظیر تغییرات اقلیمی و افزایش ناامنی‌های بین‌المللی، درمورد خطر شیوع بیماری‌ها هشدار می‌دهند. در مقدمه‌ی این گزارش که به‌وسیله‌ی گرو هارلم بروندلاند، نخست‌وزیر سابق نروژ و الهاج اس سی، دبیرکل فدراسیون بین‌المللی جمعیت‌های صلیب سرخ و هلال اهمر نوشته شده، چنین آمده است:

یک وضعیت اضطراری جهانی شامل تهدید بسیار واقعی از یک پاندمی بسیار کشنده ناشی از یک پاتوژن تنفسی که می‌تواند ۵۰ تا ۸۰ میلیون نفر را در جهان بکشد و ۵ درصد از اقتصاد جهان را ویران کند، در راه است.

یک پاندمی جهانی در این مقیاس فاجعه‌بار خواهد بود و موجب ویرانی، بی‌ثباتی و ناامنی گسترده‌ای خواهد شد و این در حالی است که جهان آمادگی رویارویی با آن را ندارد. سطح کنونی آمادگی جهانی اصلا کافی نیست. مشارکت بنیادین جامعه در تمام جنبه‌های مربوط برنامه‌ریزی و پاسخ ملی وجود ندارد. ابولا، سارس، وبا، سرخک و آنفلوآنزا از بیماری‌های خطرناکی هستند که پژوهشگران در گزارش خود به آن‌ها اشاره کرده‌اند.

مثال‌های جهانی از بیماری‌های نوظهور و بیماری‌هایی که مجددا ظهور پیدا می‌کنند

این گروه همچنین از ناتوانی دولت‌ها و شرکای آن‌ها برای توسعه‌ی رویکردهای مناسب و طولانی‌مدت برای حل این مشکل ابراز ناامیدی کرده‌اند. نویسندگان در گزارش خود نوشتند:

ما مدت‌ها است که درمورد پاندمی‌ها چرخه‌ای از هراس و غفلت ایجاد کرده‌ایم: وقتی تهدیدی جدی وجود دارد، تلاش‌ها را افزایش می‌دهیم و وقتی تهدید فروکش می‌کند، به‌کلی آن را فراموش می‌کنیم. دیگر زمان عمل گذشته است.

براساس این گزارش، تمام اقتصادها دربرابر این مشکل آسیب‌پذیر هستند اما اقتصادهای ضعیف بیش از همه آسیب می‌بینند. جوامع دارای منابع کمتر فاقد خدمات بهداشتی بنیادین، آب سالم و بهداشت هستند؛ عواملی که موجب تسریع شیوع بیماری‌های عفونی می‌شود. افزایش درگیری‌های بین‌المللی، ضعیف شدن کشورها، افزایش مهاجرت، بحران اقلیمی و شهرنشینی نیز به مساله‌ی شیوع بیماری‌ها دامن می‌زنند.

پیش‌بینی آسیب‌پذیری اقتصادی کشورها دربرابر شیوع جهانی بیماری‌ها (درصد تولید ناخالص داخلی)

براساس گزارش مذکور، مدل‌های پیش‌بینی نشان می‌دهد که شیوع جهانی بیماری‌ها می‌تواند تولید ناخالص داخلی (GDP) آسیای جنوبی را تا ۲ درصد کاهش دهد که معادل ۵۳ میلیارد دلار است و موجب کاهش تولید ناخالص داخلی ۱/۷ درصدی یا ۲۸ میلیارد دلاری در آفریقای سیاه شود. هر کشوری که فاقد مراقبت‌های بهداشتی اولیه، خدمات بهداشتی عمومی، زیرساخت‌های بهداشتی و مکانیسم‌های کنترل عفونت موثر است، با تلفات سنگینی شامل مرگ، جابه‌جایی و ویرانی اقتصادی روبه‌رو می‌شود.

کارکنان بهداشت در لباس‌های محافظ، شیفت خود را در یک مرکز درمانی ابولا در بنی در کنگو آغاز می‌کنند

در این گزارش چندین اقدام فوری برای آماده‌سازی جهان در موارد اضطراری مهم بهداشتی ذکر شده است. این اقدامات شامل تعهد و سرمایه‌گذاری دولت‌ها درجهت توسعه‌ی سیستم‌های قدرتمند برای مقابله با شیوع بیماری و تقاضا از موسسات مالی برای ارتباط دادن آمادگی با برنامه‌ریزی ریسک مالی است. کشورها، اهداکنندگان و موسسات چندجانبه باید برای بدترین وضعیت آماده شوند. البته در این زمینه پیشرفت‌هایی حاصل شده است. از ژوئیه‌ی ۲۰۱۹، تعداد ۵۹ کشور یک برنامه اقدام ملی را برای امنیت ملی توسعه داده‌اند، هرچند تاکنون هیچ‌کدام کاملا تامین اعتبار نشده است. براین‌اساس، GPMB خواستار افزایش بودجه در سطح محلی، ملی و بین‌المللی شده است.

بدون شک، این یک گزارش قانع‌کننده و هشداردهنده است اما سوال بدون پرسش آن است که آیا جهان مخصوصا با توجه به نگرانی‌های بی‌شماری که در حال حاضر به جوامع فشار می‌آورد، این مساله را مورد توجه قرار می‌دهد. متاسفانه چرخه‌ی افزایش سیستم‌های مورد نیاز و منابع زمانی که یک اپیدمی رخ می‌دهد و کاهش مقیاس آن پس از برطرف شدن مشکل، رویکردی دفاکتو برای آینده‌ی قابل پیش‌بینی است.

مهم نیست که کجا زندگی می‌کنید، در شهری شلوغ یا در شهری خلوت؛ ترس از رانندگی می‌تواند موجب شود تا از بسیاری از کارهای خود عقب بمانید. مگر اینکه انقدر خوش‌شانس باشیم که در شهری با وسایل نقلیه‌ی عمومی عالی زندگی کنیم، وگرنه رانندگی ازنظر آزادی و استقلال بسیار مهم است. افراد زیادی دچار ترس از رانندگی هستند اما این ترس انواع مختلفی دارد. به‌طور کلی، ترس از رانندگی چهار علت دارد.

مورد اول، داشتن یک تجربه‌ی ناگوار است. نورا را درنظر بگیرید: او وقتی ۲۲ ساله بود، هنگام شب درحال رانندگی، با اتومبیلی که راننده‌اش مشغول کار با تلفن همراهش بود، تصادف کرد. اگرچه خودروی نورا آسیب دید ولی خود او چندان آسیب ندید و فقط به چند بخیه نیاز داشت. از آن زمان سه سال می‌گذرد و او هنوز رانندگی نکرده است. اگر حکایت شما نیز مانند نورا است، منطقی است که در اتومبیل احساس امنیت نکنید. برای شما، احتمال وقوع یک تصادف کاملا شفاف و واقعی است.

اگر شب‌ها کابوس می‌بینید، خاطره‌ی ناخوشایند حادثه به‌طور مرتب در ذهن شما تداعی می‌شود، تحریک‌پذیر و عصبی هستید و به‌راحتی وحشت‌زده می‌شوید، مشکلات خواب دارید و از اتومبیل اجتناب می‌کنید، ممکن است دچار اختلال استرس پس از سانحه (PTSD) شده باشید. درواقع، حدود یک‌سوم از افرادی که دچار یک تصادف جدی می‌شوند، تا ۳۰ روز یا بیشتر پس از سانحه دچار این وضعیت هستند.

مورد دوم ترس از رانندگی، اریک است. اریک گاهی دارای حملات وحشت‌زدگی می‌شود و درحالی‌که هرگز حین رانندگی با چنین چیزی رو‌به‌رو نشده است، اطمینان دارد که اگر رانندگی کند، کنترل خودرو از دست او خارج می‌شود و ناخواسته یک صحنه‌ی بزرگ تصادف را ایجاد می‌کند. مشکل این‌جا است که ترس او یک چرخه ایجاد می‌کند: ترس اریک از اینکه ثانیه‌ای با یک تصادف وحشتناک فاصله دارد، استرس‌زا است و استرس (تپش قلب، احساس سبکی سر و...) همچون وحشتی احساس می‌شود که باعث می‌شود او باور کند که در آستانه‌ی یک حمله قرار دارد.

سومین مورد، کارلا است. کارلا با تصور اینکه او یک راننده‌ی بد است، همه را اذیت می‌کند و راه همه را سد می‌کند، دچار استرس می‌شود. او احساس می‌کند که درحال آزمایش و قضاوت شدن به‌وسیله‌ی همه‌ی افراد حاضر در جاده است. در نتیجه، او از پارک موازی (دوبل) متنفر است؛ به‌خصوص وقتی کسی منتظر است و انتظار برای گردش به چپ را نیز دوست ندارد زیرا فکر می‌کند کسی که می‌خواهد مسیر مستقیم را برود، از دست او حوصله‌اش سر می‌رود.

مورد آخر، علی است. علی از احتمال تصادف می‌ترسد و به مهارت‌های رانندگی خود اعتماد ندارد. او رانندگی می‌کند اما با اکراه و تنها در جاده‌های محلی تردد می‌کند و وارد بزرگراه‌ها نمی‌شود. او برای اجتناب از پل‌ها یا تونل‌ها از مسیر خود خارج می‌شود و تنها زمانی گردش به چپ را انجام می‌دهد که پیکان‌های سبز مشخص وجود داشته باشد.

حال، در جهانی سریع و خشمگین، این چهار نفر چگونه می‌توانند احساس امنیت و خرسندی کنند؟

مهم نیست به کدام نوع از انواع ترس رانندگی دچار باشید، درمان شما به جاده برمی‌گردد؛ البته لازم نیست که ناگهان همه‌ی مراحل را طی کنید. باید به دوران آموزش رانندگی بروید و به‌آرامی مشکل خود را برطرف کنید.

مرحله‌ یک: برای یک تجربه‌ی رانندگی که شما را نمی‌ترساند، برنامه‌ریزی کنید. هدف این است که مغز یک تجربه‌ی شفابخش دریافت کند. نشستن پشت فرمان کمی چالش‌برانگیز ولی قابل‌تحقق است. بنابراین اگر مدتی است رانندگی نمی‌کنید، فقط در مسیر جاده، روی صندلی بنشینید؛ حتی لازم نیست موتور خودرو را روشن کنید یا در یک محله‌ی خلوت یا صبح یک روز تعطیل رانندگی کنید. یا اینکه به دوران آموزش رانندگی برگردید و به‌مدت طولانی در اطراف یک پارکینگ خالی رانندگی کنید. زود از اتومبیل پیاده نشوید. هر کاری را که انتخاب می‌کنید، تا زمانی‌که حالت عصبی شما سرانجام شروع به آرام‌شدن کند، ادامه دهید. این کار را روز بعد نیز انجام دهید تا زمانی‌که می‌بینید نه به خاطر ترس از رانندگی بلکه به خاطر خسته‌شدن از آن اجتناب می‌کنید. حال وقت آن است که به مرحله‌ی بعد بروید.

مرحله دو: کمی جلوتر بروید و مقصدی برای خود مشخص کنید. اگر مانند نورا هستید و تجربه‌ی تصادف دارید، شاید از خود بپرسید که چرا خود را در موقعیتی قرار می‌دهید که ممکن است این اتفاق دوباره بیفتد؟ در این مورد، شما برای جداکردن گذشته از آینده باید پشت فرمان بنشینید. با اجتناب از نشستن پشت فرمان، در گذشته گیر خواهید کرد. برخی از تجربیات ایمن، ملایم و اصلاحی را بین گذشته و حال قرار دهید و می‌بینید که رانندگی آسان‌تر می‌شود.

اگر مانند اریک هستید که دچار وحشت‌زدگی می‌شد، به‌طور عمدی علائم ساختگی وحشت را به‌وجود آورید تا بتوانید با این علائم رانندگی کنید (البته بدون اضطراب واقعی). شاید به‌نظر مسخره برسد، اما کارایی دارد: برای مثال، قهوه‌ی بیشتری بنوشید تا بتوانید حس دلهره حین رانندگی را تمرین کنید. نفس خود را برای چند ثانیه نگه دارید تا احساس سبکی سر کنید. همینطور به‌سمت اتومبیل خود بدوید تا قلب شما به تپش درآید و آن‌گاه موتور آن را روشن کنید.

اگر مانند کارلا یا علی هستید که از موقعیت‌های خاص مانند بزرگراه‌ها، گردش به چپ یا پارک موازی اجتناب می‌کنید، سعی کنید وقتی ترافیک سبک است، این شرایط را تمرین کنید. شاید مسخره به‌نظر برسد که برای انجام کارهای که دوست ندارید، به رانندگی مشغول شوید؛ اما ارزش سرمایه‌گذاری را دارد. پارک موازی را در یک خیابان خلوت تمرین کنید. صبح یک روز تعطیل، تا اولین خروجی یک بزرگراه رانندگی کنید. سپس دوباره برگردید و تا خروجی دوم رانندگی کنید و همین کار را تکرار کنید.

مرحله سه: مرحله‌ی دو را تکرار کنید. کم‌کم پیش بروید اما با ایمنی و با ترس‌های خود رو‌به‌رو شوید.

مرحله چهار: سرانجام، خود را به چالش بکشید تا رفتارهایی که به‌طور مصنوعی اضطراب شما را کم می‌کنند، مانند ماندن در لاین آهسته، رانندگی‌نکردن در ساعات شلوغ، عدم افزایش سرعت از یک سطح خاص یا رانندگی‌نکردن به‌تنهایی را کنار بگذارید. این رفتارها موجب می‌شود که احساس امنیت کنید اما در بلندمدت موجب مشکل می‌شوند؛ زیرا شما توانایی خود را به حضور آن‌ها نسبت می‌دهید. بدون اتکا به این موارد رانندگی کنید و ببینید چه اتفاقی می‌افتد. برای انجام این کار، از خود بپرسید که اگر مضطرب نباشید چگونه رانندگی می‌کنید؟ آیا از همه‌ی خطوط استفاده می‌کنید؟ آیا هر زمان لازم باشد، رانندگی می‌کنید؟ آیا با سرعت ترافیک رانندگی می‌کنید؟ جواب هرچه که باشد، با انجام همین کار آن را امتحان کنید. اساس کار این است که وقتی خود را درحال انجام یک کار ببینید، باور می‌کنید که می‌توانید.

نتیجه را می‌توان به این شکل خلاصه کرد:

قبل از آمادگی، اقدام کنید. اگر منتظر بمانید تا زمانی‌که آمادگی کسب کنید، احتمالا آن را انجام نخواهید داد. اما اگر کاری را که از آن می‌ترسید، انجام دهید (به‌آهستگی)، آمادگی و مهم‌تر از آن اعتماد به نفس انجام آن را به دست می‌آورید.

کاربران و کارشناسان متعدد دنیای فناوری، در اظهارنظرهای گوناگون از عملکرد نه‌چندان مناسب گوگل کروم گله می‌کنند. از مشهورترین چالش‌های عملکردی این مرورگر محبوب نیز می‌توان به اشغال زیاد فضای رم اشاره کرد. به‌هرحال امروز کروم توسط بسیاری از کاربران دنیای فناوری استفاده می‌شود. دراین‌میان تعداد کمی از آن‌ها واقعا طرفدار یا عاشق مرورگر هستند. چنین وضعیتی قبلا هم برای نرم‌افزارهای دیگر دیده شده است. سرویسی که کاربران زیادی داشته، اما به‌اندازه‌ی شهرت خود محبوب نیست. با نگاهی به تعریف فوق احتمالا ویندوز اولین گزینه‌ای خواهد بود که به ذهن همه خطور می‌کند. برخی اعتقاد دارند که گوگل کروم هم در مسیر تبدیل شدن به ویندوز حرکت می‌کند.

ویندوز زمانی پرکاربردترین سیستم‌عامل جهان محسوب می‌شد. در همان زمان هم با وجود تعدد کاربران محصول مایکروسافت، شاهد عشق و علاقه‌ی آن‌چنانی از سوی کاربران نبودیم. درواقع آن‌ها تنها کاربر ویندوز بودند و هیچ‌گاه به طرفداران واقعی تبدیل نمی‌شدند. به‌هرحال با آمارهای خیره‌کننده از تعداد بالای کاربران، این انتظار را می‌رفت که علاقه‌ی بیشتری در میان آن‌ها وجود داشته باشد،‌ اما برای ویندوز چنین وضعیتی وجود نداشت. البته قطعا طرفداران محدودی از ویندوز هم حمایت می‌کنند، اما با نگاهی کلی می‌توان ناچیز بودن تعداد آن‌ها را متوجه شد.

سیستم‌های عامل دیگر که در جذب کاربران به اندازه‌ی ویندوز موفق نبوده‌اند، در ساختن جامعه‌ی طرفداران نتایج بهتری به‌دست آورده‌اند. به‌عنوان مثال اپل امروز طرفداران دوآتشه‌ای دارد که با جدیت از برتری‌های سیستم‌عامل مک دفاع می‌کنند. در سوی دیگر میدان طرفداران جدی لینوکس هستند که این سیستم‌عامل را به نمادی واقعی از جامعه‌ی متن‌باز تبدیل کرده‌اند.

به‌هرحال کاربران ویندوز امروز به‌اندازه‌ی کاربران رقبا، از سیستم‌عامل خود طرفداری نمی‌کنند. به‌علاوه ویندوز در برخی نمونه‌ها واقعا رویکرد موفقی داشت و عدم جذب طرفدار واقعی را نمی‌توان صرفا در ضعف فنی سیستم‌عامل ردموندی‌ها دانست. به‌علاوه مایکروسافت هم تلاش‌های قابل‌توجهی برای علاقه‌مند کردن کاربران به ویندوز انجام می‌دهد. یکی از نمونه‌ها، تشویق کاربران به برگزاری میهمانی و رویدادهای دوستانه برای جشن گرفتن عرضه‌ی ویندوز ۷ بود.

همه‌‌ی توضیحات بالا نشان می‌دهد که اگرچه ویندوز، میلیون‌ها کاربر داشت، بسیاری از افراد تنها از روی ناچاری از آن استفاده می‌کردند. درواقع استفاده‌ی آن‌ها به‌معنای طرفداری و خواست قلبی خودشان نبود. این رویکرد قطعا برای مایکروسافت به‌معنای چالش است و نشان می‌دهد که در صورت عرضه‌ی رقیب مناسب، کاربران از سیستم‌عامل آن‌ها کوچ خواهند کرد. البته ردموندی‌ها تاکنون خوش‌شانس بوده‌اند که مک و لینوکس توانایی جذب کاربران زیادی از اکوسیستم ویندوز نداشته‌اند. البته خط همیشه وجود دارد و همین مسیر، برای کروم هم دور از انتظار نیست.

کروم امروز با فاصله‌ای زیاد، مشهورترین مرورگر جهان محسوب می‌شود. به‌علاوه کروم برخلاف ویندوز به کاربران تحمیل نمی‌شود (مگر در سیستم‌عامل کروم و اندروید). به‌هرحال اکثر کاربران کروم، خودشان اقدام به نصب و استفاده از این مرورگر می‌کنند. در میان آن‌ها هم گزارش‌های متعددی از چالش استفاده از کروم می‌بینیم. دراین‌میان، مرورگرهای دیگر همچون فایرفاکس، پایگاه طرفداران بزرگ‌تری دارند.

رخداد بالا برای کروم، دلایل گوناگونی دارد. یکی از دلایل در مقیاس بزرگ این مرورگر دیده می‌شود. از آن‌جایی که کاربران زیادی از مرورگر گوگل استفاده می‌کنند، قطعا افراد بیشتری با آن چالش خواهند داشت. به‌علاوه شدت ابراز نگرانی آن‌ها نیز بیشتر از طرفداران دیگر مرورگرها است. درواقع کاربرانی که با وجود مشکلات متعدد از مرورگر استفاده می‌کنند و گله‌ای ندارند، شکایت شدید و همه‌جانبه هم انجام نمی‌دهند.

تعداد بالای کاربران کروم با وجود انتقادهای کنونی، نشان از شرایط خوبی برای گوگل دارد. به‌علاوه نشان می‌دهد که رقبای آن‌ها، موفقیت آن‌چنانی نداشته‌اند. اگر کروم این مقدار مشکل و چالش دارد،‌ چرا کاربران به مرورگرهای دیگر کوچ نمی‌کنند؟ برخی افراد اعتقاد دارند، وفاداری به کروم به‌خاطر جامع بودن آن است. کروم همه‌ی رمزهای عبور ما را ذخیره کرده، افزونه‌هایی مناسب ارائه می‌کند، با تمامی حساب‌های کاربری ما در گوگل هماهنگ است و از همه مهم‌تر در تمامی دستگاه‌های هوشمند حضور دارد.

برای بسیاری افراد دیگر، استفاده از کروم احتمالا به‌خاطر تنبلی است. آن‌ها از مشکلات متعدد گله می‌کنند، اما آمادگی و تصمیم جدی برای تغییر مرورگر ندارند. به‌هرحال با نگاهی کلی به جامعه‌ی کاربران، به نظر نمی‌رسد که تعداد زیادی از آن‌ها به‌خاطر علاقه، به اکوسیستم کروم پیوسته باشند.

همان‌طور که در بالا گفتیم، وضعیت کنونی کروم شباهت زیادی به ویندوز دارد. شاید اگر رقیبی برای مرورگر گوگل پیدا شود که قابلیت‌هایی برابر ارائه دهد، سلطه‌ی اهالی مانتین ویو در بازار مرورگرها با چالش روبه‌رو شود. همین اتفاق برای ویندوز هم افتاد و امروز اندروید به‌‌جای ویندوز به‌عنوان پرکاربردترین سیستم‌عامل جهان شناخته می‌شود.

شاید مایکروسافت بتواند تهدیدی جدی برای کروم ایجاد کند. آن‌ها درحال توسعه‌ی مرورگر اج مبتنی بر کرومیوم هستند و احتمالا قابلیت‌هایی برابر با مرورگر گوگل ارائه خواهند داد. هرچند بسیاری از کارشناسان امید آن‌چنانی به شکست کروم ندارند، اما به‌هرحال رخ‌دادن چنین وضعیتی آن‌چنان هم دور از انتظار نیست.

گوگل هنوز فرصت مناسبی برای جلوگیری از رخ‌دادن شکست دارد. آن‌ها می‌توانند روند توسعه‌ی کروم را جدی‌تر و با توجه بیشتر به درخواست کاربران ادامه دهند. توجه به دلایل استفاده‌ی کاربران از کروم یا دلایل گله‌مندی و انتقاد آن‌ها، قدمی اساسی در بهبود وضعیت مرورگر محبوب خواهد بود. به‌هرحال راه‌های دیگری هم برای علاقه‌مندکردن کاربران و ایجاد جامعه‌ی طرفداران جدی وجود دارد. در نهایت باید منتظر باشیم تا شاید اهالی مانتین ویو از مسیر کنونی و قدم‌گذاشتن در جای پای ردموندی‌ها خودداری کنند.

اینستاگرام اعلام کرده قوانین جدیدی اعمال می‌کند که براساس آن بعضی از پست‌های مرتبط با رژیم‌های غذایی و جراحی‌های زیبایی از دسترس افراد زیر ۱۸ سال مخفی می‌شوند. براساس این قوانین جدید، پست‌هایی که درباره‌ی محصولات مدعی «معجزه» در کاهش وزن هستند، حذف می‌شوند. این قوانین بعد از افزایش نگرانی‌ها درباره‌ی تاثیر تبلیغات گسترده‌ی رژیم‌های لاغری روی افراد با سن پایین اعمال می‌شوند.

جمیله جمیل، مجری تلویزیونی و بازیگر انگلیسی، اعمال جدید قوانین را یک «پیروزی بسیار بزرگ» در راه مبارزه با صنعت رژیم‌های لاغری غذایی دانسته است.

این بازیگر که مشهورترین فیلم او «جای خوب» است، بسیاری از افراد مشهور را در راه مخالفت با چای‌های موسوم به «سم‌زدا»، آب‌نبات‌ها و مکمل‌های رژیمی با خود همراه کرده بود. این محصولات در بیشتر موارد خاصیت یبوست‌زدایی دارند. جمیل به‌صورت عمومی از فعالان مشهور اینستاگرام به‌خصوص کارداشیان‌ها و کاردی بی، خواننده مشهور بابت تبلیغ چنین محصولاتی انتقاد کرده بود.

بسیاری از دنبال‌کنندگان جمیله جمیل در اینستاگرام از انتشار خبر تصمیم جدید اینستاگرام استقبال کرده‌اند.

تغییرات جدید قوانین اینستاگرام چگونه عمل خواهند کرد؟

براساس تصمیم جدید اینستاگرام، پست‌هایی که ادعاهای غیرواقعی درباره‌ی لاغری سریع مطرح می‌کنند، حذف می‌شوند و افراد کم‌سن‌وسال دیگر قادر نخواهند بود تا پست‌هایی را ببینند که آن‌ها را تشویق می‌کنند در صورت نارضایتی از بدن‌شان رژیم لاغری بگیرند یا جراحی کنند.

کاربران امکان گزارش‌دادن پست‌هایی که قوانین جدید را نقض کنند، خواهند داشت و اینستاگرام برای اینکه پست گزارش‌شده را حذف کند یا آن را از دسترس افراد زیر ۱۸ سال خارج کند، تصمیم خواهد کرد.

سیاست‌گذاری جدید اینستاگرام روی فیسبوک هم اعمال خواهد شد. البته اینستاگرام برای تعیین سن کاربران به ادعای آن‌ها بسنده می‌کند و در زمان ثبت‌نام تاریخ دقیق تولد کاربران را بررسی نمی‌کند. اگر کاربری با کمک حساب‌ کاربری خود روی فیسبوک در اینستاگرام ثبت‌نام کند، این شبکه‌ی اجتماعی از تاریخ تولدی که کاربر در فیسبوک وارد کرده استفاده می‌کند اما این تاریخ هم معمولا تأییدشده نیست.

چرا اینستاگرام چنین تغییراتی ایجاد می‌کند؟

تصمیم به ایجاد چنین تغییراتی زمانی اتخاد شد که نگرانی‌های روزافزون درباره‌ی تأثیر صنعت رژیم‌ها و جراحی‌های لاغری و تبلیغ هدف‌های غیرقابل دسترس در این زمینه، مطرح شد.

استفن پاویس، مدیر اجرایی مرکز ملی سلامت انگلیس، در ماه فوریه درخواست کرد تبلیغات محصولات مرتبط با رژیم‌های لاغری که توسط سلبریتی‌های اینستاگرام انجام می‌شود، ممنوع شود. وی دلیل درخواست خود را تأثیر منفی این محصولات روی جسم و روح افراد کم‌سن‌وسال اعلام کرد.

تحقیقات BBC نشان می‌دهد، کودکان زیادی در اینستاگرام از طریق مبادله‌ی محتوای گرافیکی و متنی درباره‌ی این مسئله که چطور بیماری خود را تشدید کنند، گفت‌وگو می‌کنند.

جمیله جمیل که یک کمپین علیه تبلیغات محصولات کاهش وزن و سبک زندگی غیرسالم را مدیریت می‌کند، از این تغییرات استقبال کرده است. او دراین‌باره گفت:

فیسبوک و اینستاگرام قدم مهمی در راه محافظت از سلامت جسم و روح افراد برداشته‌اند و پیغام بسیار مهمی به دنیا دادند. من بسیار خوشحالم که توانستم در این راه با آن‌ها همکاری کنم. میزبانی از کارشناسان این شرکت‌ها که تصمیم داشتند همه را از خطرات این محصولات آگاه کنند، بخشی از این همکاری بود.

اِما کالینز، مدیر بخش سیاست‌های عمومی اینستاگرام دراین‌باره گفت:

هدف ما این است که اینستاگرام برای همه‌ی افرادی که از آن استفاده می‌کنند، یک محیط مثبت باشد. تغییرات جدید در سیاست‌های ما، یک قدم رو به جلو در راه کاهش فشارهایی خواهد بود که در بعضی موارد افراد بعد از حضور در شبکه‌های اجتماعی روی دوش خود احساس می‌کنند.

اگر این حقیقت شما را آزار می‌دهد که چرا گجت‌های الکترونیکی پیوسته پیچیده‌تر و پیشرفته‌تر شده ولی باتری گوشی همراه شما همچنان قادر نیست یک روز کامل دوام بیاورد، تحقیق جدیدی که در دانشگاه پوردیو انجام شده است، احتمالا راه‌حلی برای این موضوع به اطلاع‌تان می‌رساند. شیمیدان‌های این دانشگاه روش جدیدی را برای طراحی باتری‌های لیتیوم-یونی توسعه داده‌اند که می‌تواند ظرفیت و سرعت شارژ این باتری‌ها را افزایش دهد.

مقدار شارژی که یک باتری می‌تواند در خود ذخیره کند، به تعداد یون‌های لیتیومی که در خود دارد وابسته است. در حال حاضر در باتری از گرافیت استفاده می‌شود؛ هرچند مواد دیگری هستند که می‌توانند یون‌های لیتیوم بیشتری در خود نگه دارند؛ اما به دلیل وزن زیاد به‌طور عملی قابل استفاده نیستند. برای ساخت یک باتری کارآمدتر، پژوهشگران از عنصری به نام آنتیموان (با عدد اتمی ۵۱ و علامت Sb) برای ایجاد ساختاری خالص به نام «نانوچین» استفاده کرده‌اند.

تصویر ساختگی از یک باتری سلولی سکه‌ای با الکترود مسی (چپ) شامل یک ساختار نانوچین (لایه‌ی مشکی) که ظرفیت باتری را افزایش و مدت زمان شارژ را کاهش می‌دهد

الکترودهای نانوچین در مقایسه با الکترودهای گرافیتی دو برابر ظرفیت یون لیتیوم بیشتری دارند. این مزیت در بازه‌های طولانی هم پابرجا است و حتی پس از ۱۰۰ مرتبه تکرار دوره‌ی شارژ و دشارژ، ظرفیت بدون تغییر باقی می‌ماند. ویلاس پل، پروفسور مهندسی شیمی دانشگاه پوردیو و از پژوهشگران اصلی مطالعه‌ی انجام‌شده،  در بیانیه‌ای اعلام کرده است که «اساسا هیچ تغییری از چرخه‌ی ۱ تا ۱۰۰ دیده نشده، در نتیجه دلیلی وجود ندارد که فکر کنیم چرخه‌ی ۱۰۲ مشابه عمل نکند.»

در گذشته، مواد مشابهی برای افزایش ظرفیت باتری‌ها استفاده شده‌اند، اما این مواد ممکن است حین استفاده به شکل خطرناکی تا سه برابر نسبت به حجم اولیه بزرگتر شوند. به‌طور حتم این چیزی نیست که شما در گوشی هوشمند خود بخواهید و چنین افزایش حجمی در باتری‌ها باید اصلاح شود.

دانشمندان از ترکیبات شیمیایی خاصی شامل یک عامل کاهنده و یک عامل هسته‌سازی استفاده کرده‌اند تا به ماده‌ی مورد نظر امکان انبساط بدهند. این ترکیبات با ایجاد حفره‌هایی در داخل نانوچین فضای لازم برای انبساط را فراهم می‌کنند و از واماندگی و تخریب الکترودها جلوگیری می‌کنند. در گام بعدی پژوهشگران قصد دارند تا مقیاس طراحی را به اندازه‌ی یک باتری گوشی واقعی افزایش دهند. یافته‌های تحقیق انجام‌شده با عنوان «Three-Dimensional Antimony Nanochains for Lithium-Ion Storage» در مجله‌ی Applied Nano Materials منتشر شده است.

براساس گزارش خبرگزاری یونهاپ کره جنوبی سامسونگ دیسپلی، زیرمجموعه‌ی بزرگ شرکت سامسونگ و تأمین‌کننده عمده‌ی نمایشگرهای اپل، ماه آینده‌ی میلادی آغاز سرمایه‌گذاری ۱۱ میلیارد دلاری خود را برای ارتقای یک شرکت کره‌ای تولید کننده‌ی LDC اعلام خواهد کرد. در گزارش این خبرگزاری اشاره‌ای به زمان‌بندی انجام این سرمایه‌گذاری اشاره‌ای نشده است.

یک سخنگوی سامسونگ دیسپلی که در حال حاضر دو سایت تولید LCD در کره جنوبی و یک سایت در چین را اداره می‌کند، درباره‌ی این گزارش به خبرگزاری رویترز گفت، این شرکت هنوز تصمیمی برای سرمایه‌گذاری‌های آینده‌ی خود نگرفته است.

تولیدکنندگان کره‌ای صفحه نمایشگر اخیرا در رقابت با رقبای چینی خود مشکلات زیادی داشته‌اند. از جمله‌ی این مشکلات، افت تقاضا برای LCD در بازارهای تلویزیون و گرایش بیشتر مشتریان به محصولات OLED بوده است.

سامسونگ دیسپلی ماه اوت اعلام کرد، به دلیل اشباع بازار یکی از خطوط تولید محصولات LCD خود در کره جنوبی را موقتا تعطیل خواهد کرد.

ال‌جی دیسپلی هفته‌ی گذشته اعلام کرد، به دلیل مشکلات اقتصادی به‌صورت داوطلبانه برنامه‌ی استعفای داوطلبانه‌ی کارکنان خطوط تولید محصولات این شرکت در خاک کره را اجرا خواهد کرد.

سامسونگ اعلام کرد، در بازه‌ی زمانی آوریل تا ژوئن ۵۰۰ میلیارد یوان در بخش تولید صفحات نمایشگر سرمایه‌گذاری کرده است.