فولکس‌واگن در چهار سال گذشته، از برنامه جامعی برای رونمایی ۶ خودرو مفهومی مختلف پیروی کرده که تاکنون، بیش از ۴۴ میلیون یورو برای این خودروساز آلمانی هزینه دربر داشته است. آخرین خودرو از این سری مدل ID Buggy است. این خودرو اسپرت دونفره از مدل کلاسیک فولکس‌واگن الهام گرفته است. خودرو مفهومی مذکور شاسی‌بلند برقی فاقد سقف و در است و بیشتر برای تفریح ساخته شده است. همچنین، این مدل نمایش‌دهنده‌ی قابلیت ماژولار پلتفرم MEB فولکس‌واگن برای خودروهای الکتریکی است. خودرو الکتریکی هاچ‌بکID 3 که سال آینده وارد بازار خواهد شد، از این پلتفرم استفاده می‌کند.

فولکس‌واگن ID Buggy چیزی فراتر از خودرویی مفهومی است و این شرکت آلمانی به‌طور جدی به تولید انبوه آن فکر می‌کند. البته، تولید این مدل در میان خانواده‌ی ID پایین‌ترین تعداد را خواهد داشت. فولکس‌واگن آن‌قدر در تولید این مدل جدی است که تاکنون با شرکت‌های دیگر نیز درباره‌ی تولید خودرو تحت لیسانس فولکس‌واگن روی پلتفرم MEB مذاکره کرده است. باوجوداین، هنوز تولید ID Buggy به‌طور رسمی تأیید نشده است. در این میان، نسخه‌ی کامل و آماده‌ی استفاده از این خودرو برای آزمایش دراختیار تیم تحریریه وب‌سایت اتوکار قرار گرفت. 

درزمینه‌ی طراحی، ID Buggy به‌خوبی توانسته مشخصه‌های مدل کلاسیک را حفظ کند. از اصلی‌ترین مشخصات ظاهری ID Buggy باید به سپرهای کوتاه خاص و چراغ‌های گرد و چراغ‌های روشنایی در روز یکپارچه با چراغ‌های اصلی اشاره کرد. این مدل نیز همانند نمونه‌ی قدیمی از بدنه‌ی پلاستیکی استفاده می‌کند که به‌صورت مستقل روی شاسی نصب شده است. ستون شیشه‌ی جلو در ID Buggy تقویت شده است؛ به‌طوری‌که دیگر نیازی به شیشه‌ی جانبی مثلثی وجود ندارد. برای حفاظت از سرنشینان درصورت واژگون‌شدن خودرو هم میله‌ی ایمنی در پشت صندلی‌ها نصب شده است. طراحی عقب خودرو به نوعی قرینه‌ای از طرح جلو خودرو است و در آنجا نیز باید به چراغ‌های گرد و قلاب قرمزرنگ مخصوص بکسل‌کردن اشاره کرد. 

رینگ‌ها ID Buggy از نوع ۱۸ اینچی هستند و روی آن‌ها لاستیک‌های بی. اف. گودریچ آفرود با اندازه‌ی ۲۲۵/۵۵ در جلو و ۲۸۵/۶۰ در عقب نصب شده‌اند. این لاستیک‌ها با توجه به دیواره‌ی بلندشان سبب افزایش درخورتوجه ارتفاع خودرو شده‌اند؛ به‌طوری‌که ارتفاع از کف زمین ID Buggy در مقایسه‌ با ID 3 هاچ‌بک ۶۰ میلی‌متر بیشتر است. برای حفاظت از سرنشینان دربرابر آب‌و‌هوای نامساعد نیز سقف قابل‌نصب کامپوزیت برای ID Buggy طراحی شده است که به‌آسانی نصب می‌شود.

درباره‌ی ابعاد ID Buggy باید به طول ۴,۰۶۳ میلی‌متر و عرض ۱,۸۹۰ میلی‌متر و ارتفاع ۱,۴۶۳ میلی‌متر اشاره کرد. اگر بخواهیم ID Buggy را با فولکس‌واگن پولو مقایسه کنیم، طول و عرض و ارتفاع این خودرو مفهومی به‌ترتیب ۱۰ و ۱۴۹ و ۱۷ میلی‌متر بیشتر است. فاصله‌ی محوری این مدل ۲,۶۵۰ میلی‌متر و عرض محور‌ها نیز در جلو ۱,۵۸۹ میلی‌متر و در عقب ۱,۵۹۸ میلی‌متر اعلام شده است. 

قدرت موردنیاز ID Buggy از موتور الکتریکی‌ای تأمین می‌شود که در عقب خودرو نصب شده است. این موتور الکتریکی ۲۰۲ اسب‌بخار قدرت و ۳۰۹ نیوتن‌متر گشتاور دارد. این نیرو با استفاده از دیفرانسیل مجهز به سیستم توزیع گشتاور به چرخ‌های عقب منتقل می‌شود. به‌گفته‌ی فولکس‌واگن، درصورت تولید انبوه ممکن است موتور الکتریکی دیگر هم در جلو نصب شود تا ID Buggy به‌عنوان خودرویی چهارچرخ محرک وارد بازار شود.

ازآنجاکه ID Buggy خودرویی مفهومی است، مشخصات کامل آن دردسترس نیست؛ ولی فولکس‌واگن به سرعت‌گیری صفر تا ۱۰۰ کیلومتربرساعت ۷.۲ ثانیه‌ای و حداکثر سرعت ۱۶۰ کیلومتربرساعتی این خودرو اشاره کرده است. باتری ID Buggy هم ۶۲ کیلووات‌ساعت ظرفیت دارد و براساس استاندارد WLTP اروپا، می‌تواند شعاع حرکتی حدودا ۲۵۰ کیلومتری برای این خودرو فراهم کند. با استفاده از شارژٰر مخصوص ۱۰۰ کیلوواتی، فولکس‌واگن ادعا می‌کند ۸۰ درصد ظرفیت باتری را در ۴ ساعت می‌توان شارژ کرد. 

اولین تجربه‌ی رانندگی با این خودرو به جاده‌هایی در اطراف شهر مونته‌ری محدود بود که هرساله جشنواره پبل‌بیچ در آنجا برگزار می‌شود. این مکان چندان برای آزمودن توانایی‌های خودرو در شن مناسب نیست. حداکثر سرعت خودروهایی که دراختیار تیم آزمایش بود، روی ۳۲ کیلومتربرساعت محدود شده بود؛ ولی بی‌صدایی و عملکرد رضایت‌بخش خودرو نشان می‌داد قابلیت ورود به‌خط تولید را دارد. 

سخت‌ترین قسمت ID Buggy سوارشدن به آن است؛ چون رکاب‌ها ارتفاع زیادی دارند. پس از قرارگرفتن روی صندلی، فرمان ۶ ضلعی این خودرو جلب توجه می‌کند که در پشت آن نیز نمایشگر دیجیتال نصب شده‌ است. کلیدی چرخان در سمت چپ فرمان نقش دسته‌راهنما را بازی می‌کند و کلید مشابهی در سمت راست نیز برای کنترل ترمزدستی و حالت رانندگی تعبیه شده است. با توجه به بدون سقف‌بودن ID Buggy، مواد به‌کاررفته در کابین این خودرو بسیار بادوام هستند. برای مثال، صندلی‌ها همگی از روکش ضدآب بهره می‌برند و پدال‌ها آلومینیومی هستند و کف‌پوش نیز از پلاستیک ساخته شده است. 

فولکس‌واگن ID Buggy فاقد هرگونه سیستم اطلاعات و سرگرمی است ولی در عوض فولکس‌واگن یک بلندگوی بلوتوث را در بین دو صندلی نصب کرده است که برای پخش موزیک باید با تلفن همراه هوشمند به آن متصل شد. به این ترتیب تمرکز اصلی فولکس‌واگن در ساخت ID Buggy روی رانندگی است و از قرار دادن امکانات جانبی در خودرو خودداری شده است.

برخلاف ظاهر خاص و غیرمعمول، ID Buggy تجربه‌ی رانندگی راضی‌کننده‌ای ارائه می‌دهد و به‌خوبی می‌تواند انتظارات رانندگان را برآورده کند. ID Buggy خودرو مناسبی برای سفرهای طولانی نیست؛ ولی باتری آن با انتظار خریداران همخوانی دارد و شعاع حرکتی مناسبی برای مصارف مخصوص خودروهای تفریحی ساحل دریا فراهم می‌کند. 

سیستم فرمان دقیقا از مدل ID 3 به‌عاریت گرفته شده و سبک است. این فرمان در عین نرمی، بسیار هم دقیق است و به سرعت واکنش نشان می‌دهد. در این میان، لاستیک‌های آفرود می‌تواند مقداری از حساسیت فرمان را کمتر کند. سیستم تعلیق ID Buggy می‌تواند تا ۱۰۰ میلی‌متر فشرده و ۹۰ میلی‌متر هم باز شود که سواری نرم و راحتی ایجاد کرده است. در انتها نیز باید به شعاع گردش بسیار کم ID Buggy اشاره کنیم که قابلیت مانور این خودرو را افزایش می‌دهد. 

از حالا نتیجه‌گیری درباره‌ی توانایی‌های حرکتی فولکس‌واگن ID Buggy کمی ناعادلانه است؛ ولی انعطاف‌پذیری پلتفرم جدید MEB را به‌خوبی نشان می‌دهد. این پلتفرم سازگار با موتورهای برقی و از نوع ماژولار است و همین موضوع دست فولکس‌واگن را برای تولید خودروهای مختلف روی این پلتفرم باز می‌گذارد. در پاسخ به این پرسش که آیا ID Buggy به تولید انبوه می‌رسد یا نه، باید گفت احتمال زیادی وجود دارد؛ اما فولکس‌واگن هنوز به‌طور رسمی تولید ID Buggy را تأیید نکرده است. در‌حال‌حاضر، این خودروساز آلمانی به‌دنبال شرکتی دیگر برای همکاری است تا این مدل مفهومی به خط‌تولید برسد.  

یکی از شرکت‌هایی که برای تولید ID Buggy بخت زیادی دارد، شرکت آلمانی e.Go است. این شرکت تاکنون مجوز فولکس‌واگن برای تولید محصولات روی پلتفرم MEB را کسب کرده است. این استارتاپ مستقر در آلمان در‌حال‌حاضر تلاش می‌کند تا بخشی از پروژه‌ی تولید نهایی ID Buggy را دراختیار بگیرد.

هیئت‌وزیران در جلسه‌ی دیروز خود که به ریاست رئیس‌جمهور برگزار شد، با تشکیل مرکز ملی مالکیت فکری موافقت کرد. این تصمیم با توجه به اهمیت مالکیت فکری در نظام علم و فناوری و اقتصاد دانش‌بنیان اتخاذ شد. مالکیت فکری به تمامی دارایی‌های نامشهودی گفته می‌شود که با استفاده از قدرت فکر و ذهن انسان پدید آمده است؛ مانند اختراعات، آثار ادبی و هنری، نمادها، نام و تصاویر استفاده‌شده در تجارت.

وب‌سایت مرکز مالکیت معنوی حقوق مالکیت صنعتی را به‌عنوان بخش عمده‌ای از حقوق مالکیت معنوی تعریف کرده است که با دربرگرفتن حق استفاده‌ی انحصاری علائم تجاری، اختراعات، طرح‌های صنعتی، نام تجارتی، مبدأ و نشان جغرافیایی کالا و... از ابتکار و نتیجه‌ی فکر افراد دربرابر اشخاص ثالث ازطریق ثبت این حقوق در محدوده‌ی جغرافیایی کشور یا کشورهای محل ثبت حمایت می‌کند. بدین‌ترتیب، ضمن ایجاد انحصار بهره‌برداری، از رقابت مکارانه در عرصه‌ی تجارت و صنعت جلوگیری می‌کند و موجبات تسهیل انتقال تکنولوژی و سرمایه‌گذاری مستقیم خارجی را فراهم می‌کند.

هیئت‌دولت همچنین مبلغ ۲۷ میلیارد ریال اعتبار به سازمان ملی استاندارد ایران برای تجهیز و راه‌اندازی آزمایشگاه استاندارد بررسی رفتار مواد حین آتش‌سوزی با هدف کارایی بهتر در زمان وقوع بلایای طبیعی تخصیص داد. درادامه‌ی این جلسه، سازمان اداری و استخدامی کشور گزارشی از اجرای طرح سنجش میزان رضایتمندی مردم از عملکرد دستگاه‌های اجرایی در سال ۱۳۹۷ ارائه کرد.

 اگر قصد داشته باشید در آینده‌ی نزدیک لپ‌تاپ بخرید، قطعا نکته‌ی اصلی برایتان این است که دستگاهی پیدا کنید که پردازنده‌اش به‌اندازه‌ی کافی قدرتمند باشد تا بتواند نیازهای شما را برطرف کند؛ اما در‌عین‌حال قیمتش بیش‌از‌حد گران نباشد. درواقع، همه خواهان چنین شرایطی هستند.

به‌دلیل نام‌گذاری‌های خاصی که اینتل برای پردازنده‌های قبلی و جدیدش انتخاب کرده و باید به خاطر آن از این شرکت متشکر بود (!)، انتخاب لپ‌تاپی با شرایط ایده‌آل همیشه دشوار بوده و است. اینتل در نام‌گذاری پردازنده‌ها ترکیبی از اعداد و حروف را انتخاب می‌کند که یک خریدار عادی برای فهمیدنش باید از رمزگشا استفاده کند. انتظار می‌رفت با معرفی نسل دهم پردازنده‌های چندهسته‌ای اینتل، این نام‌گذاری ساده‌تر شود؛ اما متأسفانه نام‌گذاری نسل دهم این پردازنده‌ها به سردرگمی‌ها دامن زد.

بیایید یک لپ‌تاپ انتخاب کنیم

در‌حال‌حاضر، دل تنها شرکتی است که اعلام کرده‌ چگونه پردازنده‌های جدید اینتل را در لپ‌تاپ‌های تولیدی خود به کار خواهد برد؛ بنابراین، در اینجا از این تولیدات به‌عنوان مثالی استفاده می‌کنیم که نشان می‌دهد انتخاب لپ‌تاپ مناسب در شرایط فعلی چقدر می‌تواند سخت باشد.

دل دو گزینه‌ی مختلف در این سطح دارد: یکی نسخه‌ی ارتقایافته‌ی پرچم‌دار این شرکت، یعنی XPS 13 و دیگری نسخه‌ی کاملا بازطراحی‌شده‌ای از XPS 13 2-in-1 با بدنه‌ای صیقل‌خورده. حال ببینیم کدام‌یک را باید انتخاب کرد. تا پیش‌از‌این انتخاب آسان‌تر بود. نسخه‌ی قبلی XPS 13 2-in-1 به پردازنده‌‌های سری Y مجهز بود که سرعت و مصرف انرژی تراشه‌هایش کمتر داشت. لپ‌تاپ پرچم‌دار XPS 13، برای مصارفی طراحی شده بود که مصرف انرژی بیشتری داشتند و XPS 13 2-in-1 برای استفاده‌های موقت و به‌صورت لپ‌تاپ همراه. پس می‌بینید به‌راحتی امکان انتخاب وجود داشت.

حالا شرایط بدتر شده‌ است. اینتل در مشخص‌کردن نسل دهم پردازنده‌هایش روندی در پیش گرفته است که شما را ملزم می‌کند برای انتخاب لپ‌تاپ مناسب موارد متعددی را مدنظر قرار دهید. برای XPS 13 چهار نسخه‌ی مختلف وجود دارد: Core i3-10110U ،Core i5-10210U ،Core i7-10510U و Core i7-107110U. همه‌ی این پردازنده‌ها جزو پردازنده‌های نسل دهم کامت لیک (Comet Lake) سری U اینتل هستند که حداقل ۲ و حداکثر ۶ هسته دارند. 

بعد از پرچم‌دار دل، نوبت به XPS 13 2-in-1 می‌رسد. این لپ‌تاپ بسیار سبک و ویژه‌ی استفاده در حال حرکت با تجهیز به دیگر تراشه‌های نسل دهم اینتل وارد بازار می‌شود که به نام آیس لیک (Ice Lake) شناخته می‌شوند. درباره‌ی این لپ‌تاپ هم نسخه‌های پردازنده‌ی مختلف وجود دارد: Core i7-1068G7 و Core i5-1035G7 و Core i5-1035G1. اگر به نام‌گذاری این سری از پردازنده‌ها دقت کنید متوجه تفاوت در نام‌گذاری می‌شوید. طبق معمول، با حرکت از i5 به i7 عملکرد دستگاه بهتر خواهد شد؛ اما نکته‌ی درخورتأمل در حرف G اضافه است که در این سری وجود دارد و نشان‌دهنده‌ی قابلیت‌های گرافیکی آن‌ها است.

این موضوع بسیار عجیبی است که دو مدل مختلف از سری XPS 13 دل از یک نسل از پردازنده‌های اینتل بهره می‌برند؛ اما نام‌گذاری این پردازنده‌ها متفاوت است. با‌این‌حال، عملکرد متفاوت این دو دستگاه باعث تعجب بیشتر خریداران خواهد شد. XPS 13 2-in-1 مشخصا برای فعالیت در حال حرکت ساخته شده و به‌راحتی در رفت‌و‌آمد کاربردی است؛ اما XPS 13 برای استفاده‌ی روزمره و ثابت طراحی شده‌ است. با این اوصاف، چرا XPS 2-in-1 باید قابلیت گرافیکی بهتری داشته‌ باشد؟ این دستگاه نه یک لپ‌تاپ گیمینگ است و نه برای استفاده‌ی روزمره و سنگین طراحی شده‌ است. از اینتل انتظار می‌رفت اگر می‌خواهد توانایی گرافیکی را تبلیغ کند، آن را برای چیپ‌هایی به‌کار ببرد که برای استفاده‌ی مداوم و روزمره کابرد دارند، نه برای لپ‌تاپ ویژه‌ی جابه‌جایی و فعالیت در حال حرکت.

بیایید از دید یک دانشجو به این لپ‌تاپ‌ها نگاه کنیم. شما باید با لپ‌تاپتان مقاله بنویسید و پژوهش کنید؛ اما در‌عین‌حال، می‌خواهید با آن بازی کنید و فیلم هم ببینید. کدام لپ‌تاپ را انتخاب می‌کنید؟ آیا XPS 13 2-in-1 با گرافیک بهتر را انتخاب می‌کنید یا XPS 13 با عملکرد بهتر؟ قطعا سردرگم خواهید شد.

این ماجرا تنها برای یک مدل لپ‌تاپ شرکت دل است؛ بنابراین، برای شرکت‌هایی که مدل‌های متنوع‌تری ارائه می‌دهند که لپ‌تاپ‌های بدون فن با پردازندهی سری Y یا لپ‌تاپ‌های با گرافیک مجزا را شامل می‌شود، این بحث بسیار بیشتر شما را سرگردان خواهد کرد.

اینتل می‌گوید دلیل انتخاب این شیوه‌ی نام‌گذاری در سری جدید پردازنده‌ها این است که پردازنده‌های سری Y و U در چیپ‌های  آیس لیک تفاوت اندکی دارند؛ اما وقتی بخواهید از بین تولیدات دارای این پردازنده‌ها انتخاب کنید، روند سختی پیش رو خواهید داشت. پردازنده‌های سری H می‌توانند حداکثر هشت هسته داشته‌ باشند. حال آیا باید انتظار داشته باشیم که این سری پردازنده‌ها هنگام ورود به بازار به‌عنوان یکی از اعضای نسل دهم پردازنده‌های اینتل، نام‌گذاری یکسانی با پردازنده‌های دوهسته‌ای سری Y داشته باشند؟

تا همین‌جا هم انتخاب بسیار سخت است؛ اما واقعیت ابهام‌آور دیگری هم وجود دارد. با اینکه به‌نظر می‌آید این پردازنده‌ها عملکرد یکسانی دارند، باطن‌ آن‌ها بسیار متفاوت است. پردازنده‌های کامت لیک عنوان نسل دهم را به دوش می‌کشند؛ اما درواقع براساس معماری نوین ۱۰ نانومتری نیستند. این پردازنده‌ها هنوز از فناوری ساخت ۱۴ نانومتری بهره می‌برند که چند سال است اینتل از آن استفاده می‌کند. این نام‌گذاری قدری نشان‌دهنده‌ی رفتار موذیانه‌ی اینتل است.

وقتی شرکتی به نسل دهم تولیدات خود می‌رسد، احساس می‌کند موفقیت بزرگی کسب کرده‌ است و با همین حس آن را اعلام می‌کند. به‌عنوان مثال، به آیفون X، ویندوز ۱۰ یا OS X نگاه کنید. قطعا اینتل هم وقتی نسل دهم پردازنده‌هایش را اعلام کرده‌، به این موفقیت بزرگ اندیشیده است؛ چون پس از تأخیری طولانی به‌سمت پردازنده‌هایی با فناوری ساخت ۱۰ نانومتری حرکت کرده‌ است. این حرکت می‌توانست شرایط خوبی برای اینتل در بازار ایجاد کند.

برخلاف دیگر شرکت‌ها که کاملا به‌سمت تکنولوژی ۱۰ نانومتری حرکت کردند، اینتل در نسل دهم پردازنده‌هایش از دو نوع فناوری ساخت جدید و معماری قدیمی خود هم‌زمان استفاده کرده است. این عمل درواقع نه‌تنها باعث می‌شود بازار بالقوه‌ای که می‌توانست دراختیار اینتل قرار گیرد، از دست برود؛ بلکه تصمیم‌گیری برای خرید لپ‌تاپ مناسب که پیش‌ازاین سخت بود، به‌مراتب سخت‌تر و ابهام‌آورتر شود.

در گزارش اخیر نشریه‌ی نیویورک‌تایمز، جزئیاتی از زندگی خصوصی فضانورد ناسا افشا شد. بنا‌بر این گزارش‌، آن‌ مک‌کلین و همسرش هم‌اکنون درگیر مسائل مربوط به حضانت پسر ۶ ساله‌ی خود و طلاق هستند. همسر سابق فضانورد ناسا او را به ورود غیرقانونی به حساب بانکی‌اش متهم کرده است. در همین حال، آن مک‌کلین، اتهامات وارده مبنی‌بر ورود غیرقانونی به حساب بانکی همسر سابقش را تکذیب کرد.

در گزارش مذکور، سامر وردِن، همسر مک‌کلین ادعا کرد همسر سابقش که هنوز مراحل طلاقش کامل نشده، هنگام حضور در فضا ازطریق شبکه‌ی کامپیوتری ناسا به حساب بانکی‌ او وارد شده است. وردن همسر سابقش را به سرقت هویت (استفاده غیرقانونی از هویت فرد دیگر) متهم کرده است و ادعا می‌کند فضانورد ناسا در خلال مأموریت اخیر فضایی‌اش از ایستگاه فضایی بین‌المللی، وارد حساب بانکی او شده است.

ناسا اعلام کرد مأموران بازرسی کل هم‌اکنون در حال رسیدگی به این موضوع هستند. مک‌کلین نیز در پستی توییتری صراحتا اعلام کرد این ادعا به‌هیچ‌عنوان صحت ندارد.

مک‌کلین در پست خود نوشت:

ما در حال طلاق دردناکی بودیم که متأسفانه اکنون رسانه‌ای شده است. از حمایت‌های بسیاری که از من شد، بسیار متشکرم و حق اظهارنظر در این زمینه را تا بعد از اتمام تحقیقات برای خود نگه می‌دارم. به فرایند‌ تحقیقات بازرسی کل اعتماد کامل دارم.

طبق اعلام مک‌کلین، این موضوع در حال بررسی است و تا وقتب تحقیقات مأموران ناسا و بازرسی کل خاتمه پیدا نکند، اظهارنظر دیگری نخواهد کرد. ناسا نیز به ادعاهای مطرح‌شده علیه مک‌کلین واکنش نشان داد. آژانس فضایی ضمن قدردانی از دستاوردها و موفقیت‌های فضانورد خود اعلام کرد نمی‌تواند درباره‌ی مسائل شخصی اظهارنظر کند.

مقام‌های ناسا در بیانیه‌ای به Space.com گفتند:

سرهنگ دوم آن مک‌کلین دوره‌ی نظامی موفقی را پشت‌سر گذاشته است. وی در مأموریت‌های جنگی در عراق به‌عنوان خلبان حضور پیدا کرده و یکی از فضانوردان برجسته‌ی ناسا است. مک‌کلین در مأموریت اخیر ناسا در ایستگاه فضایی بین‌المللی به‌خوبی عمل کرد. مانند همه‌ی کارکنان دیگر، ناسا درباره‌ی مسائل شخصی اظهارنظری نخواهد کرد.

اگر اتهامات وارده به آن مک‌کلین ثابت شود، او مرتکب نخستین جرم سایبری از فضا شده است. براساس گزارش نیویورک‌تایمز، وکیل مدافع مک‌کلین نیز اظهار کرد فضانورد ناسا، تنها برای تأمین مالی پسر ۶ ساله‌اش به حساب بانکی همسرش وارد شده است. وكیل مک‌کلین درادامه گفت او حمایت مالی از پسرش را برعهده داشته و قبلا با همین رمزعبور و بدون ممانعت وردِن به این حساب بانکی وارد شده ‌است.

مک‌کلین سرهنگ دوم ارتش آمریكا بود و سابقه‌ی حضور طولانی‌مدتی در ایستگاه فضایی بین‌المللی را دارد. او در سال ۲۰۱۳ به‌عنوان خلبان پروازهای فضایی به خدمت آژانس فضایی درآمد. مک‌کلین در مأموریت اخیر خود در ایستگاه فضایی بین‌المللی، ۲۰۴ روز را در فضا سپری کرد. در دسامبر ۲۰۱۸ (آذر ۱۳۹۷)، به‌عنوان یکی از فضانوردان مأموریت‌های اکسپدیشن ۵۸ و ۵۹ به‌همراه فضاپیمای سایوز روسیه به ایستگاه فضایی بین‌المللی رفت و ژوئن (خرداد) امسال به زمین بازگشت.

مک‌كلین یکی از فضانوردان «نخستین راهپیمایی فضایی تماما زنانه» در ایستگاه فضایی نیز بود؛ برنامه‌ای که به‌دلیل نبود تجهیزات مناسب برای فضانوردان لغو شد. این راهپیمایی فضایی تماما زنانه قرار بود ۲۹ مارس (۹ فروردین) به‌مناسبت بزرگ‌داشت «ماه زنان تاریخ» (Women's History Month) ایالات متحده‌ی آمریکا انجام ‌گیرد. در این مأموریت که براساس برآوردها حدود هفت ساعت طول می‌کشید، کریستینا کخ، دیگر فضانورد زن حاضر در ایستگاه فضایی، مک‌کلین را همراهی می‌کرد و قرار بود این دو باهم باتری‌های ایستگاه فضایی را تعویض کنند.