از برام شوت، رئیس هیئت مدیره آئودی سؤال پرسیده شد که آیا خودروی سوپراسپرت R8 نیاز به پیشرانه‌ی احتراق داخلی دارد؟ در آن زمان برام شوت اعلام کرد که آینده‌ی R8 هنوز مشخص نیست. گزارش جدید نشان می‌دهد که جانشین احتمالی آئودی R8، یک خودروی الکتریکی خواهد بود که در سال ۲۰۲۳ یا ۲۰۲۴ معرفی خواهد شد وآئودی آن را RS e-tron می‌نامد؛ تمام موارد یادشده همگی به لطف همکاری با ریمک (Rimac) میسر خواهد شد.

طبق گفته‌های مجله‌ی CAR که جزئیات این خبر را فاش کرده است، آئودی می‌خواهد با خودروساز برقی کروات طرح‌های خود را به جلو ببرد؛ ریمک هم‌اکنون با پورشه کار می‌کند و شایعه شده که در آینده‌ی نزدیک با بوگاتی و احتمالاً لامبورگینی نیز همکاری خواهد داشت. تمام این برندها از گروه خودروسازی فولکس‌واگن هستند. به‌گفته‌ی این نشریه، ریمک چهار موتور برقی و باتری شارژ سریع برای آئودی عرضه می‌کند. سایر جزئیات اعلام نشده ولی قیمت این مدل باید کمی بیشتر از ۲۰۰،۰۰۰ یورو (حدود ۲۲۵ هزار دلار) باشد؛ این خودروی الکتریکی به لطف سیستم تمام چرخ محرک قادر است در زمان ۲/۵ ثانیه از حالت سکون سرعت ۱۰۰ کیلومتربرساعت برسد.

اما این تمام جزئیات ماجرا نیست؛ در این نشریه همچنین آمده است که آئودی به جدیدترین فناوری باتری حالت جامد ریمک که باعث افزایش ظرفیت و شعاع حرکتی خواهد شد، دسترسی پیدا می‌کند. آئودی همچنین با پورشه همکاری می‌کند و ممکن است از قطعات پلتفرم J1 تایکان استفاده کند. گفته می‌شود این خودرو از شارژ بی‌سیم، شاسی مونوکوک آلومینیومی، شعاع حرکتی ۴۸۰ کیلومتر و ۹۳۸ اسب‌بخار قدرت برخوردار خواهد بود. همکاری ریمک با آئودی و سایر خودروسازان آلمانی می‌تواند مزایای بسیاری برای آن‌ها به همراه داشته باشد و پیشرفت بیشتری را زمینه‌ی محصولات برقی به همراه بیاورد.

اگر آئودی در مورد ساخت خودروهای الکتریکی قصد جدی دارد، استفاده از یک خودروی سوپراسپرت برقی قدرتمند با شعاع حرکتی درخورتوجه و عملکرد بی‌نظیر می‌تواند راهی عالی باشد. بدیهی است از الان تا سال‌ ۲۰۲۳ اتفاقات زیادی می‌تواند رخ دهد که شاید این پروژه را کاملاً تغییر دهد یا متوقف کند. اما مدیر بخش تحقیق و توسعه آئودی اشاره کرده است که محصولات پرچمدار این برند باید برقی شوند.

براساس تحقیقاتی ازسوی  ژورنال علمی ساینس، هی جیانکوی صحبت‌‌هایی با مشاوران خود داشته و طی آن، ایده‌‌ی خود را برای تأسیس شرکتی فعال درزمینه‌‌ی مهندسی ژنتیک کودکان مقاوم دربرابر HIV، بیماری‌‌های قلبی و سایر مشکلات پزشکی مطرح کرده است. دکتر هی ابراز امیدواری کرده است که بتواند کسب‌‌وکار جدیدش را در چینیا تایلند راه‌‌اندازی کند و بدین ترتیب، توجه مشتریان ثروتمند خود را به این مراکز جلب کند.

برای مثال، از اواخر اوت، دکتر هی طی چند مناسبت مختلف با یک متخصص باروری چینی-آمریکایی به‌‌نام دکترجان ژانگ ملاقات داشته است؛ کسی که کلینیک باروری او در نیویورک مشتریان بسیاری دارد. این دو تن طی ملاقات‌‌های خود درمورد افتتاح یک کلینیک در چین مذاکراتی داشته‌‌اند. در گزارش ساینس، سخنان یکی دیگر از مشاوران نقل شده است که می‌‌گوید دکتر هی تصمیم داشته یک شرکت جدید با تمرکز روی «گردشگری پزشکی ژنتیک» راه‌‌اندازی کند.

به‌‌نظر می‌‌رسد برنامه‌‌های تجاری دکتر هی در مرحله‌‌ی مقدماتی بوده‌اند و هنوز به‌‌خوبی شکل نیافته‌‌ بودند؛ برنامه‌‌هایی که پس از اعلان عمومی اقدام حیرت‌‌آور وی در دستکاری ژنتیکی دوقلوی نوزاد چینی و متعاقبا محکومیت جهانی این حرکت در نوامبر سال گذشته، با بن‌‌بست مواجه شد. علی‌‌رغم واکنش شدید جامعه‌‌ی جهانی، دکتر هی بارها از اقدام خود در استفاده از فناوری کریسپر (CRISPR) با هدف ایجاد مصونیت دربرابر اچ‌‌آی‌‌وی در نوزدان یادشده دفاع کرد. اما حجم واکنش‌‌های منفی به‌‌اندازه‌‌ای بود که دولت چین واردار شد دکتر هی را تحت حبس خانگی قرار دهد و احتمال اعمال جرایم کیفری را برای این دانشمند خود در نظر بگیرد.

با این حال، واقعه‌‌ی یادشده پرسش‌‌های فراوانی را درمورد مجوز انجام مهندسی ژنتیک روی جنین‌‌ یا نطفه‌‌های انسانی مطرح کرد. هفته‌‌ی پیش نیز مدیر کل سازمان بهداشت جهانی طی اظهاراتی، خلق کودکان اصلاح‌‌شده‌‌ی ژنتیکی در این برهه‌‌ی زمانی را یک «بی‌‌مسئولیتی» قلمداد کرد و اعلام داشت تا زمانی‌که عواقب احتمالی چنین اقداماتی به‌‌درستی بررسی نشده، تمامی کشورها باید جلوی انجام آن را بگیرند.

با این حال، برخی متخصصان حوزه‌‌ی پزشکی این روش را یک راهکار ناگزیر می‌‌دانند که برای حذف بیماری‌‌های ژنتیکی ضروری به‌‌نظر می‌‌رسد. آن‌‌ها پیش‌‌بینی می‌‌کنند که کلینیک‌‌ها دیر یا زود چنین خدماتی را (حتی اگر لازم باشد به‌‌صورت مخفیانه) به مشتریان خود عرضه خواهند کرد.

هی جیانکوی عملکرد دستگاه توالی‌‌یاب ژنوم ساخته‌‌شده توسط یکی از شرکت‌‌های خود با نام Direct Genomics را برای جان کری، وزیر امور خارجه‌‌ی سابق آمریکا توضیح می‌‌دهد

بعد از دو سال تلاش در دانشگاه جنوبی علم و فناوری در شنژن، تیم دکتر هی در اوایل سال ۲۰۱۸ آماده بود تا اولین کودکان اصلاح‌‌شده‌‌ی زنتیکی با فناوری کریسپر را متولد کند. او در این خیال به‌‌سر می‌‌برد که با اقدام خود، یک موفقیت بزرگ را رقم خواهد زد که اهمیت آن حتی از لقاح آزمایشگاهی (IVF) نیز فراتر خواهد بود؛ موفقیتی که می‌‌توانست افتخار و عزت را برای کشورش، چین به‌‌ ارمغان آورد. در آوریل ۲۰۱۸، او از اولین موفقیت خود سخن گفت؛ «یک زن با این روش باردار شده بود.»

یکی از افراد دخیل در این پروژه، استفن کواک، مشاور قدیمی او بود که از چهره‌‌های شاخص فناوری ژنتیک، استاد دانشگاه استنفورد و مدیر CZ Biohub (مؤسسه‌‌ای که تحت حمایت مالی مدیرعامل فیسبوک، مارک زاکربرگ و همسرش قرار داد) به‌‌شمار می‌‌آید. کواک ادعا می‌کند وی در این جریان تنها نقش یک ناظر را داشته که شاگرد اسبق خود را تشویق می‌‌کرده است. دانشگاه استنفورد بعدها قراردادهای کواک با دکتر هی را موردبررسی قرار داد و درنهایت وی را از هرگونه خطایی مبرا دانست.

با این حال، کواک مسیر ارتباط با افراد مهمی را برای هی فراهم کرد. برای مثال، در مه ۲۰۱۸، یک ماه پس از آنکه کواک از خبر بارداری یک زن با کمک تکنیک کریسپر مطلع شد، ایمیلی برای اندی می، مهندس ارشد ژنوم مؤسسه‌‌ی CZ Biohub نوشت؛ کسی که پیش‌‌تر، یکی از دانشمندان ارشد شرکت Caribou Biosciences (فعال در استفاده از تکنیک کریسپر) به‌‌شمار می‌‌رفت.

براساس بررسی‌‌های صورت‌‌گرفته ازسوی MIT Technology Review، کواک در ایمیل خود، هی را به‌‌عنوان یکی از شاگردان سابق خود معرفی کرده که در پروژه‌‌ی مهندسی ژنوم فعالیت دارد. چند روز بعد، یک قرار برای ملاقات با می تعیین شد. سخنگوی می اظهار کرده که چنین ملاقاتی هرگز انجام نشد. در این میان، کواک نیز می‌‌گوید آن ایمیل تنها در حکم معرفی‌‌نامه برای یک دانشمند دیگر بوده است. او می‌‌افزاید:

من هرگز نمی‌‌دانستم که هی جیانکوی قصد دارد از پژوهش‌‌های اصلاح ژنتیکی خود برای اهداف تجاری بهره ببرد. من قطعا درجهت این تلاش‌‌ها یا پیداکردن سرمایه‌‌گذار کمکی نکرده‌‌ام.

اما شواهد می‌‌گویند استاد دانشگاه استنفورد پیش‌‌تر دکتر هی را حداقل به یکی از سرمایه‌‌گذاران راغب در عرصه‌‌ی مهندسی ژنتیک ارتباط داده است. نام این فرد، استیو لامباردی است؛ فردی که در گذشته مدیرعامل شرکت ورشکسته‌‌ی هلیکوس (Helicos) بود. کواک کسی بود که هلیکوس را ابتدا پایه‌‌گذاری کرده بود و در ادامه نیز دکتر هی این شرکت را در چین با نام جدید Direct Genomics احیا کرد. لامباردی در مصاحبه‌‌ی خود با ساینس می‌‌گوید: «من او را به تمام افرادی که می‌‌شناختم، معرفی کردم.»

براساس گفته‌‌های لامباردی، دکتر هی درنهایت ایده‌‌ی تأسیس شرکتی با موضوع فعالیت «گردشگری پزشکی ژنتیک» را با وی مطرح کرد. هی بر این باور بود که اگر بتواند با کمک کریسپر، کودکانی مقاوم دربرابر ویروس HIV متولد کند؛ در ادامه نیز خواهد توانست راه خود را به‌‌سوی ایجاد ایمنی بشر دربرابر بیماری‌‌های قلبی و سایر مشکلات پزشکی هموار کند.

با این حال، لامباردی می‌‌گوید هرگز فرصت نکرده به هی برای جمع‌‌آوری سرمایه‌‌ی لازم کمک کند؛ چراکه دانشمند چینی از این تصمیم خود پا پس کشیده است.

جان ژانگ، بنیان‌‌گذار مؤسسه‌‌ی باروری  نیو هوپ (New Hope) در منهتن؛ گفته می‌‌شود او همکاری‌‌هایی با دانشمند چینی خالق اولین کودکان دستکاری‌‌شده‌‌ی ژنتیکی داشته است

به‌‌نظر می‌‌رسد پس از ملاقات با ژانگ، ایده‌‌ها‌‌ی دکتر هی درمورد کسب‌‌وکار کودکان اصلاح‌‌شده‌‌ی ژنتیکی قوت بیشتری به خود گرفته بوده است. ژانگ خود یک متخصص لقاح با تکنیک «کودکان با والدین سه‌‌گانه» است. در این روش لقاح، دی‌‌ان‌‌ای متعلق‌‌به تخمدان یک زن مسن‌‌تر به بدن یک زن جوان‌‌تر منتقل می‌‌شود. این عمل در ایالات متحده غیرقانونی به‌‌شمار می‌‌آمد. پس ژانگ تصمیم به انجام آن در مکزیک و اوکراین گرفت. بدین‌‌ ترتیب او توانست محدودیت‌‌هایی را که به‌‌ظن او «بی‌‌معنی» به‌‌نظر می‌‌آمدند، دور بزند. دکتر هی پس از ملاقات با ژانگ، وی را فردی مشتاق در آینده‌‌ی مهندسی ژنتیک یافت که آماده است فرصت‌‌های تازه‌‌ای را بیازماید. ژانگ در مصاحبه‌‌ی خود با MIT Technology Review در سال ۲۰۱۷ می‌‌گوید:

آنچه که ما انجام می دهیم، تنها گامی به‌‌سوی کودکان اصلاح‌‌شده‌‌ی ژنتیکی است. باکمک جابجایی هسته و اصلاح ژنتیکی شما می‌‌توانید عملا هر کاری را که می‌‌خواهید، انجام دهید.

بنابر اطلاعات ساینس، هی و ژانگ در اوت سال ۲۰۱۸ در نیویورک ملاقات کردند و درمورد راه‌‌اندازی یک کلینیک لقاح مصنوعی در چین به مذاکره مشغول شدند. بعدها، ملاقات‌‌های بیشتری در چین انجام شد که در برخی از آن‌ها تنی چند از مقامات رسمی استان هاینان نیز حضور داشتند. هاینان یکی از جزایر جنوبی چین بود که آن دو تصمیم داشتند در آن یک مرکز گردشگری پزشکی احداث کنند.

معضل پیش روی ژانگ این بود که بنابر قوانین کنگره‌‌ی آمریکا، اصلاح ژنتیکی کودکان امری غیرقانونی بود. کنگره، سازمان غذا و داروی این کشور را از صدور هرگونه مجوزی برای استفاده‌‌ از تکنینک ویرایش کریسپر یا مبادله‌‌ی دی‌‌ان‌‌ای منع کرده بود. در سال ۲۰۱۷ نیز ژانگ هشدارهایی ازسوی سازمان غذا و دارو درمورد تبلیغ فناوری کودکان با والدین سه‌‌گانه دریافت کرد. در این زمان، چین نیز پاره‌‌ای از قوانین محدودکننده مثلا درمورد جایگزینی DNA به تصویب رسانده بود.

چند ماه پس از توقف فعالیت‌های دکتر جیانکوی هی، اخباری پراکنده از احتمال مفقود شدن وی منتشر شد.

یکی از اهداف امپراتوری ژانگ در زمینه‌‌ی لقاح مصنوعی این بود که بتواند به زوج‌‌های چینی و آمریکایی کمک کنند این محدودیت‌‌ها را ازطریق گردشگری پزشکی دور بزنند؛ یک امپراتوری‌ که اکنون قلمروی آن تا ۴ قاره گسترده شده است. در نوامبر سال گذشته بود که وجود ارتباط میان ژانگ و هی علنی شد؛ یعنی درست پس از آنکه هی حمایت مالی یک نظرسنجی میان افکار عمومی چین را درمورد تولد کودکان اصلاح‌‌شده‌‌ی ژنتیکی به‌‌عهده گرفت. طی این نظرسنجی معلوم شد که ۶۰ درصد از مردم چین با کاربرد این فناوری درجهت درمان بیماری‌‌ها موافق هستند.

در ادامه، نتایج این نظرسنجی تحت عنوان «مقبولیتی گسترده» در رسانه‌‌ها به‌‌همراه نقل‌‌قولی از ژانگ بازتاب شد: «از داده‌‌های جمع‌‌آوری‌‌شده به‌‌وضوح می‌‌توان دریافت که اصلاح ژنتیکی با اهداف پزشکی از حمایت توده‌‌ی مردم برخوردار است.»

ژانگ در مصاحبه با ساینس می‌‌گوید که توافق او با هی، امروز دیگر اعتباری ندارد. او می افزاید:

پس از تمامی این اتفاقات، واضح است که دیگر ما هیچ‌‌گونه همکاری بیشتری با یکدیگر نخواهیم داشت.

تجهیزات عکاسی جزئیات و چالش‌های عجیبی دارند. شاید شما به‌عنوان عکاس در تصویربرداری با مشکل تار بودن مواجه شوید و پس از کشف ریشه‌ی مشکل در ارزان و بی‌کیفیت بودن تجهیزات و لنز، تصمیم به خرید لنزی گران‌تر بگیرید. چنین رویکردی احتمالا با مطالعه و یادگیری تکنیک‌های عکاسی هم همراه می‌شود، اما کاربر درنهایت نمی‌تواند به شفافیت لازم در عکس دست پیدا کند. به‌همین دلیل تلاش برای خرید لنزهای گران‌تر ادامه پیدا می‌کند و شاید به روندی همیشگی برای او تبدیل شود. درنهایت باز هم تصاویر در لبه‌های کمی مات به نظر می‌رسند و شفافیت مرکز را ندارند.

مشکلی که در بالا به آن اشاره کردیم، هیچ ارتباطی به فرایند تولید لنز یا عکاسی کاربر ندارد. درواقع هرچقدر هزینه برای خرید لنز کنار بگذارید، مشکل حل نخواهد شد؛ مشکلی که دو هزار سال پیش توسط ریاضی‌دان یونانی دیوکلس در کتابی به‌نام Burning Mirrors مطرح شد.

مسئله‌ی ریاضیاتی

لنزها از سطوح کروی ساخته می‌شوند. مشکل استفاده از لنزها زمانی پدیدار می‌شود که اشعه‌های نور از خارج از مرکز لنز یا با زاویه‌ای به آن برخورد می‌کنند. در چنین حالتی متمرکز کردن آن‌ها در فاصله‌ی مورد نظر دشوار خواهد بود. دلیل اصلی نیز در تفاوت شکست نور در بخش‌های گوناگون لنز است.

مسئله‌ای که در بالا توضیح داده شد، باعث می‌شود تا وسط تصاویر شفاف‌تر و روشن‌تر از لبه‌های آن‌ها باشد. همین مسئله باعث می‌شود کاربران ساعت‌ها به‌دنبال بهترین لنز عکاسی باشند و انواع سرویس‌ها اعم از یوتیوب و وب‌سایت‌های بررسی عکاسی را برای پیدا کردن بهترین محصول، جست‌وجو کنند. درنهایت فعالیت آن‌ها هیچ نتیجه‌ی کاربردی نخواهد داشت  و شاید تبلیغ‌دهنده‌ها بیشترین فایده را از ساعت‌ها تماشای ویدئوهای بررسی کسب کنند.

کریستیان هویگنس، منجم مشهور قرن ۱۷ میلادی بود که در کتابی به‌نام Treatise on Light به توضیح تلاش دانشمندان بزرگی همچون نیوتن و لایبنیتز برای پیدا کردن پاسخ مسئله‌ی بالا پرداخت. او در کتابش می‌گوید که همین دانشمندان بزرگ هم توانایی حل مسئله‌ی مهم اپتیکی را نداشتند. انحراف یا Aberration مشکلی است که به‌عنوان چالش اصلی در ساخت لنزها وجود دارد. شایان ذکر است، نیوتن موفق به ساخت تلسکوپی بدون مشکل انحراف کروماتیک شد، اما در حل انحراف کروی موفق نبود.

سال ۱۹۴۹ مقاله‌ای در Royal Society Proceedings منتشر شد که نویسنده‌های آن (واسرمن و ولف) مسئله‌ی ساخت لنزی بدون انحراف کروی را به‌صورت تحلیلی مطرح کردند. از آن زمان، نام واسرمن-ولف برای مسئله‌ی مذکور انتخاب شد.

راهکار واسرمن و ولف شامل استفاده از دو سطح مجاور کروی می‌شد تا انحراف کروی و کما را جبران کند. راه‌حل ریاضیاتی شامل دو معادله‌ی دیفرانسیلی درجه‌ی اول بود. برای حل معادلات نیز از روش Malacara-Hernandez استفاده شد. به‌ بیان‌ دیگر راهکار مذکور را می‌توان روشی از احتمالات دانست که با آنالیز عددی انجام شد و نمی‌توان آن را راه‌حلی قطعی محسوب کرد. به‌علاوه در آن راهکار به المان‌های غیر کروی اشاره می‌شد که ساخت و تولید آن‌ها به دقت بیشتر و قطعا هزینه‌ی بیشتر نیاز خواهد داشت.

لنزهای حرفه‌ای که امروزه ساخته می‌شوند، تاحدودی مدیون راه‌حل واسرمن-ولفت هستند. در محصولات کنونی از المان‌های غیر کروی برای اصلاح انحراف‌های اپتیکال استفاده می‌شود. درنتیجه‌ی پیاده‌سازی راهکار آن دو دانشمند، تصاویر شفاف‌تر در برخی موارد در گوشه‌ها قابل ثبت خواهند بود.

با وجود راهکار موجود، اهمیت حل مسئله‌ی مذکور بیش از ثبت تصاویر با کیفیت و شفاف است. در صورت پیدا کردن راهکاری کاربردی، علاوه بر افزایش کیفیت تصاویر، شاهد ارزان‌تر شدن و بهتر شدن دستگاه‌های اپتیکی هم خواهیم بود. درواقع بهبود وضعیت لنزها به ساخت بهتر میکروسکوپ، تلسکوپ و بسیاری تجهیزات نوری دیگر خواهد انجامید. درنتیجه تلاش افراد و گروه‌های متعدد برای حل مسئله‌ی انحراف نوری، منطقی به نظر می‌رسد.

راهکار کاربردی

پس از بررسی اولین راه‌حل‌ها برای مسئله‌ی انحراف نوری، به دوران کنونی و راهکار جدید دانشمند مکزیکی می‌رسیم. هکتور کاپارو رومو، دانشجوی مقطع دکترای National Autonomous University of Mexico سه سال برای حل مسئله‌ی انحراف نور تلاش کرد. او همچنین از رافائل گونزالز آکونا، دانشجوی دکترای دانشگاه Tec de Monterrey برای حل مسئله درخواست کمک کرد.

رافائل در ابتدا تمایلی به همکاری و در اختیار گذاشتن منابع علمی با هکتور نداشت. او مسئله‌ی مذکور را مسئله‌ای با چند قرن سابقه و بدون کمترین احتمال برای حل شدن می‌دانست. به‌ هر حال او درنهایت و پس از اصرارهای هکتور به پروژه‌ی علمی وارد شد. به‌ هر حال رافائل هم در حل مسئله درگیر شد و امروز، لحظه‌ی کشف پاسخ را بسیار هیجان‌انگیز و جالب شرح می‌دهد. او یک روز به‌صورت ناگهانی در ذهن خود متوجه روشی برای پاسخ به مسئله شد و با فریادی شبیه به «یافتم، یافتم» ارشمیدس، شگفت‌زدگی خود را بیان کرد.

دانشمند مکزیکی پس از درک اولیه‌ی روش حل مسئه، از کامپیوتر خود برای شبیه‌سازی ایده و راه‌حل استفاده کرد. وقتی شبیه‌سازی انجام شد و پاسخ نهایی مشخص شد، شگفت‌زدگی رافائل را چند برابر کرد. سپس گروه دونفره، شبیه‌سازی جدیدی را با ۵۰۰ اشعه‌ی نوری انجام دادند. نتیجه‌ی میانگین برای تمامی نمونه‌های آزمایشی ۹۹/۹۹۹۹۹۹۹۹۹۹ درصد بود. این عدد را با تفاوت ۰/۰۰۰۰۰۰۰۰۰۱ درصدی مقایسه کنید که در وب‌سایت‌ها و ویدئوهای بررسی لنز به‌عنوان تفاوت لنزها بیان می‌شود. درنهایت یافته‌های علمی دو دانشمند مکزیکی در ژورنال Applied Optics به‌نام General Formula for Bi-Aspheric Singlet Lens Design Free of SphericalAberration منتشر شد.

تصویر پایین فرمول جبری راه‌حل دانشمندان مکزیکی را نشان می‌دهد. در توضیح فرمول می‌خوانیم:

ما در این معادله نشان می‌دهیم که شکل یک سطح غیر کروی ثانویه در لنز مشخص، چگونه در کنار سطح اول قرار می‌گیرد. سطح اول و فاصله‌ی تصویر با جسم هم توسط کاربر مشخص می‌شود. سطح دوم به‌عنوان عامل اصلاحی عمل می‌کند و تمامی انحراف‌های ایجادشده توسط سطح اول را جبران می‌کند. درنهایت انحراف کروی به‌صورت کامل از بین می‌رود.

معادله‌ی بالا مسئله‌ی واسرمن-ولف را حل می‌کند؛ مسئله‌ای که در سال ۱۹۴۹ به‌صورت تحلیلی مطرح شد، اما از دو هزار سال پیش ذهن دانشمندان را به خود مشغول کرده بود.

مسئله‌ی لوی چیویتا

رافائل و همکارانش در نتیجه‌ی تحقیقات خود مقاله‌ی دیگری را هم در ژورنال Applied Optics منتشر کردند که راه‌حلی تحلیلی برای مسئله‌ی لوی چیویتا ارائه می‌کرد. مسئله‌ی مذکور در سال ۱۹۰۰ توسط ریاضی‌دان ایتالیایی به همین نام مطرح شده بود.

مسئله‌ی لوی چیویتا بیش از یک قرن بدون پاسخ مانده بود و به‌نوعی چالشی تاریخی برای جوامع علمی بزرگ محسوب می‌شد. شایان ذکر است هم برای مسئله‌ی واسرمن-ولف و هم لوی چیویتا راه‌حل‌های آنالیزی ارائه شده‌اند و از ریاضیات نمادی در آن‌ها استفاده می‌شود. درنتیجه پاسخ مسئله صرف‌نظر از ورودی‌ها دقیق خواهد بود و نمی‌توان آن را تخمین خواند.

با توجه به همه‌ی دستاوردهای علمی، آیا می‌توان ادعا کرد که لنزهایی بهتر و ارزان‌تر به بازار عرضه شوند؟ قطعا با استفاده‌ی صحیح از راهکار جدید شاهد ساخت لنزهای بهتر خواهیم بود که در گوشه‌ها هم تصاویری شفاف ارائه می‌کنند، اما انتظار عرضه‌ی لنزهای ارزان‌تر کمی دور از واقعیت به نظر می‌رسد. اگرچه فرایند ساخت با روش‌های جدید ارزان‌تر می‌شود، کمپین‌های بازاریابی شرکت‌ها و استفاده از عباراتی همچون «مخصوص عکاسان» قیمت را به‌خاطر ارزش افزوده‌ی محصول، افزایش می‌دهد.

در هفته‌ای که گذشت، ژی جین‌پینگ، رئیس‌جمهور چین در انجمن اقتصاد جهان در داووس سوئیس از تجارت آزاد در جهان حمایت و از مخالفت روز‌افزون با جهانی‌سازی انتقاد کرد. در همان زمان و داخل وطن او داستانی دیگر مطرح شد که نقش چین را در تجارت جهانی پیچیده‌تر و قدری متفاوت‌تر نشان می‌داد.

این ماجرا مربوط به خودکار می‌شود؛ همان وسیله‌ی ساده‌ای که همه روی میز کار خود دارند. چین سال‌ها بود که تلاش می‌کرد تا در تولید آن به خودکفایی کامل برسد. ماه گذشته بالاخره چین توانست به هدف دیرینه‌ی خود برسد و خبرش در تمام رسانه‌های چینی منتشر شد. مثلاً توئیتر انگلیسی زبان باشگاه خبری ژینهوا در این مورد گفته:

بالاخره چین توانست نوک خودکار را که سال‌ها از خارج کشور وارد می‌کرد، در داخل کشور بسازد.

برای کسی که در خارج از چرخه‌ی تولید خودکار قرار دارد، بسیار سخت خواهد‌ بود که بفهمد چرا خودکفایی در تولید خودکار حائز اهمیت است. چین در حال حاضر سالانه ۳۸ میلیارد خودکار تولید می‌کند که در واقع ۸۰ درصد خودکار تولیدشده در جهان را تشکیل می‌دهد. مشخص است که این تعداد خودکار بسیار زیاد است اما یک نکته در این میان وجود دارد: چین مدت‌ها بود که تلاش می‌کرد بتواند مهم‌ترین بخش خودکار را با بهترین کیفیت بسازد، مهم‌ترین بخش خودکار نوک آن است.

نوک خودکار مهم‌ترین بخش آن محسوب می‌شود. در نوک خودکار یک توپ بسیار کوچک وجود دارد که در محلی شبیه به سوکت قرار گرفته و به این ترتیب نوک خودکار را به محل ذخیره‌ی جوهر متصل می‌کند و باعث می‌شود خودکار بتواند به‌طور ممتد بنویسد. ساخت نوک خودکاری که بتواند برای مدت طولانی به‌راحتی بنویسد، نیاز به ابزارهای دقیق و استیل بسیار ظریف دارد و چین سال‌ها بود که نمی‌توانست نوک خودکاری تولید کند که قابل رقابت با تولیدات خارجی باشد.

تعداد ۳۰۰۰ کارخانه در چین خودکار تولید می‌کنند، اما هیچ‌یک از آن‌ها تکنولوژی لازم برای تولید نوک خودکار را ندارند. به همین دلیل ۹۰ درصد نوک‌های خودکار و لوله‌ی خودکار مورد نیاز در چین از ژاپن، آلمان و سوئیس وارد می‌شد (رسانه‌های چینی این گزارش را داده‌اند). براساس گزارش مرکز صنایع سبک ملی چین، این واردات باعث شده‌ است که سالانه ۱۷٫۳ میلیون دلار به این صنعت تحمیل شود.

خبر ناتوانی چین در تولید یک خودکار باکیفیت، زمانی همه‌جا را فرا گرفت که لی کگیانگ (Li Keqiang)، نخست وزیر چین، سال ۲۰۱۵ در کنفرانسی در پکن خودکاری را نشان داد و گفت که خطوط نوشته‌شده با این خودکار چینی بسیار نامنظم است. برای آقای لی شکست در تولید خودکار نشانه‌ی ضعف اقتصادی چین بود.

واقعیت این است که ما نمی‌توانیم خودکاری بسازیم که نوشتن با آن بسیار روان باشد.

سخنان جناب نخست وزیر باعث توجه صنعت خودکارسازی در چین شد، چون مشخصاً خودکار، موضوعی نبود که به‌طور معمول در میان سخنان سیاستمداران باشد. این کارخانه‌های خودکارسازی خوشحال بودند که می‌توانند خودکارهای نه چنان مرغوب بسازند و آن‌ها به دلیل قیمت ارزانشان به‌راحتی به خارج از کشور صادر شوند. اما در سخنرانی یادشده به آن‌ها گفته شد که انتظار می‌رود بتوانند قدم‌های بلندتری بردارند.

هوانگ ژینگ هوا (Huang Xinghua) رئیس شرکت خودکارسازی پلاتینیوم (Platinum) گفته است:

دولت پیش از این کارخانه‌هایی را تشویق می‌کرد که بیشترین صادرات و در نتیجه بیشترین سود را برای دولت داشتند و به ندرت پیش می‌آمد که کارخانه‌ای به خاطر تلاش برای تولید محصول باکیفیت مورد تقدیر قرار گیرد.

سخنان آقای لی جرقه‌ی تلاش‌های بیشتر را زد و حالا پس از قریب به ۵ سال تحقیق و تلاش شرکت چینی گروه استیل و آهن تایوآن (TISCO) اعلام کرده‌ است که می‌تواند تولید انبوه نوک خودکار را شروع کند و در عرض دو سال تولیداتش را جایگزین نسخه‌های وارداتی کند.

شکی نیست که خودکار تماماً چینی، نمادی از خلاقیت چینی خواهد بود و البته این تنها موردی نیست که چین در آن به موفقیت دست یافته است. در سال‌های اخیر چین توانسته‌ در زمینه‌های مختلف تکنولوژی، گوی سبقت را از بسیاری کشورهای صنعتی برباید. نکته این است که ماجرای ساخت خودکار چینی نشان می‌دهد، ایده‌ی چین در مورد تجارت و خلاقیت آزاد چندان هم ساده نیست. به عبارت دیگر، تولید خودکار تماماً چینی و با کیفیت بالا زمانی شروع شد که دولت در آن دخالت کرد. بخشی از اتفاق یادشده به این دلیل است که در کشوری با قوانین مالی ضعیف و تاحدودی غیرمنطقی، سرمایه‌گذاری برای تحقیق و توسعه‌ای که سود پایینی دارد، اقتصادی نیست. بدتر آنکه چین خود قدرتمند است اما به‌جای صنعت خودکار، صنعت آهن و فولاد بدنام و بی‌حاصل این کشور تکنولوژی ساخت خودکار را  مدیریت می‌کند. بنابراین می‌توان گفت که مشکل بالقوه‌ی صنعت خودکارسازی چین کاملاً واضح است: استانداردهای TISCO برای رفتار بلندمدت باعث خواهد شد که کم‌کم یک انحصار داخلی برای تولید نوک خودکار ایجاد شود و جایگزین انحصار خارجی شود که چین مدت‌ها تلاش می‌کرد آن را بشکند. بدین معنا که امتیاز و توان تولید نوک خودکار تنها در اختیار TESCO خواهد بود. ضمناً با وجود سخنان روز سه‌شنبه‌ی آقای ژی، حمایتی داخلی از تولید نوک خودکار صورت گرفته‌ است. دیوید فِیث، ویراستار وال‌استریت ژورنال عقیده دارد که اهداف تجاری و صادراتی مانند استقلال در تولید خودکار می‌تواند نشانه‌ای از یک مشکل بزرگتر بین چین و سایر کشورهای جهان باشد. علاوه‌براین به نظر می‌رسد چین در حال آماده‌شدن برای جنگ تجاری جهانی است که در صورت پیروزی مجدد ترامپ، امکان وقوع آن می‌رود و در نتیجه مشکلات گفته‌شده دیر یا زود پیش خواهد آمد.

آسیب‌پذیری امنیتی در دوربین‌های دیجیتال مشهور با قابلیت اتصال به اینترنت، امکان آلوده‌سازی دستگاه‌ها با باج‌افزار را افزایش می‌دهند. درواقع مجرمان سایبری این توانایی را دارند که در دستگاه‌های هوشمند عکاسیبدافزارهای مخرب نصب کرده و حتی آن‌ها را از فرایند کاری خارج کنند. در رویکردی دیگر، دستگاه‌ها به ورودی برای آلوده‌سازی شبکه‌های دیگر تبدیل می‌شوند.

دوربین‌های دیجیتال از پروتکل انتقال تصویر PTP استفاده می‌کنند که به‌عنوان استانداردی برای انتقال فایل‌های دیجیتال طراحی شد. محققان شرکت امنیتی Check Point Software در کنفرانس DefCon لاس‌وگاس به بررسی عمیق این پروتکل پرداختند. آن‌ها ادعا می‌کنند که می‌توان با استفاده از آسیب‌پذیری‌های موجود در پروتکل مذکور، دوربین‌ها را به باج‌افزار آلوده کرد.

در جریان تحقیقات اخیر از دوربین کانن EOS 80D استفاده شد که مجهز به قابلیت‌های اتصالی USB و وای‌فای است. به‌علاوه جامعه‌ای از کاربران و توسعه‌دهنده‌ها در کنار این دستگاه حضور دارند که نرم‌افزار متن‌باز مخصوصی را برای آن ارائه می‌کنند. محققان در جریان اعلام نتایج خاطرنشان کردند که با وجود آلودگی دستگاه کانن در جریان تحقیقات، آلوده‌سازی هر دوربین دیجیتال دیگر از طریق آسیب‌پذیری مذکور ممکن خواهد بود.

ایال ایتکین، یکی از محققان شرکت چک پوینت در مصاحبه با رسانه‌ها پیرامون آسیب‌پذیری جدید گفت:

استاندارد PTP در سطوح گسترده تقریبا توسط همه‌ی تولیدکننده‌های دوربین دیجیتال مورد استفاده قرار می‌گیرد. درنتیجه آسیب‌پذیری‌های مشابه برای محصولات دیگر برندها هم وجود خواهد داشت.

محققان ابتدا فرمور اصلی دوربین کانن را دانلود کرده و سپس آن را با استفاده از نرم‌افزارهای متن‌باز موجود در اینترنت مهندسی معکوس کردند. تیم محققان آسیب‌پذیری‌های متعددی مشاهده کردند که برخی از آن‌ها امکان اجرای کد را نیز به هکر می‌دهند. درنتیجه می‌توان ادعا کرد که با استفاده از آسیب‌پذیری مذکور، امکان کنترل کامل دستگاه با استفاده از یک به‌روزرسانی مخفی فرمور وجود دارد. سپس با استفاده از فرمور می‌توان باج‌افزار را پیاده‌سازی کرد، چون هردو از یک الگوریتم رمزنگاری استفاده می‌کنند.

حمله و نفوذ به دوربین‌های دیجیتال آسیب‌پذیر از طریق اتصال فیزیکی و USB ممکن خواهد بود. البته در اتصال وای‌فای نیز با وصل شدن کاربر به شبکه‌ای مخرب می‌توان حمله را نهایی کرد. در مرحله‌ی نهایی می‌توان حمله را به‌گونه‌ای انجام داد که عکس‌های موجود روی دوربین کاربر را قفل کند.

ورود باج‌افزار به دوربین دیجیتال در نگاه اول چالش زیادی برای تولیدکننده ایجاد نمی‌کند. منتهی همین ورود می‌‌تواند به‌عنوان سنگ‌بنای حملات بعدی یا توسعه‌ی نفوذ و آلودگی استفاده شود. ایتکین در ادامه‌ی توضیحاتش می‌گوید:

مجرم سایبری پس از نفوذ اولیه، کنترل کاملی روی دوربین دارد. او می‌تواند دستگاه را به‌طور کامل از کار بیندازد. در سناریویی دیگر می‌توان از دوربین به‌عنوان ابزار جاسوسی استفاده کرد. در بدترین حالت نیز امکان بهره‌برداری به‌صورت باج‌افزار وجود دارد. به‌هرحال آسیب‌پذیری‌های مذکور بسیار حیاتی هستند و هر کسب‌وکار مبتنی بر دوربین‌های دیجیتال را تهدید می‌کنند.

همه‌ی تولیدکننده‌های دوربین دیجیتال از استاندارد PTP استفاده می‌کنند. درنتیجه چنین آسیب‌پذیری‌هایی در دستگاه‌های دیگر هم وجود دارند. تحقیق ما، تنها مثالی کاربردی و عینی از مشکلات امنیتی دستگاه‌های هوشمندی است که هر روزه توسط مصرف‌کننده‌ها استفاده می‌شوند.

شرکت چک پوینت توضیحات آسیب‌پذیری جدید را به کانن اعلام کرد. کانن نیز به‌سرعت یک پچ امنیتی برای دستگاه‌ها ارائه کرد. البته هنوز هیچ‌گونه حمله‌ای مبتنی بر آسیب‌پذیری مذکور گزارش نشده است. منتهی کانن کاربران را به به‌روزرسانی هرچه سریع‌تر نرم‌افزارها و فرمورها دعوت می‌کند.

گوشی‌های گلکسی اس 10، اس 10پلاس و اس 10 ای که مدتی از آغاز عرضه و تولید آن‌ها می‌گذرد، فاقد حافظه‌ی UFS 3.0 هستند؛ در عوض سامسونگ قصد داشت گلکسی فولد را که سرنوشت خوبی نداشت، با این فناوری جدید حافظهروانه‌ی بازار کند. حافظه‌ی UFS 3.0 به‌جز قابلیت انتقال فایل‌های حجیم مزیت دیگری نسبت به سایر حافظه‌ها برای کاربران نهایی ندارد؛ با این حال برخورداری از این حافظه می‌تواند مزیت خوبی برای گوشی‌های جدید باشد.

به‌تازگی عملکرد حافظه‌ی UFS 3.0 گلکسی نوت 10 در بنچمارک حافظه‌ی اندروبنچ (Androbench) مورد بررسی قرار گرفته و امتیاز خوبی هم کسب کرده است. در ادامه جزئیاتی از این بررسی را بیان خواهیم کرد. در این بررسی مشخص شد که حافظه‌ی گلکسی نوت 10 نسبت به حافظه‌ی وان پلاس 7 و گلکسی فولد عملکرد بهتری دارد.

سازمان تجاری مهندسی JEDEC در سال ۲۰۱۸، یعنی دو سال پس از نهایی‌سازی پارامترهای حافظه‌ی UFS 2.0، حافظه‌‌ی UFS 3.0 را معرفی کرد. حافظه‌ی UFS 3.0 با نرخ انتقال داده در هر لاین ۱۱ گیگابیت در هر ثانیه، به‌عنوان اولین حافظه با لایه‌ی فیزیکی M-PHY Gear 4 که سازمان MIPI Alliance آن را توسعه داده، ادغام شده است. لایه‌ی فیزیکی M-PHY Gear 4 لایه‌ای تعبیه‌شده در تجهیزات انتقال داده‌ها است که وظیفه‌ی ارسال و دریافت بیت‌های خام را برعهده دارد.

در‌ حال‌ حاضر تنها تعداد معدودی از گوشی‌ها مجهز به حافظه‌ی UFS 3.0 هستند و به نظر می‌رسد در میان این گوشی‌ها، گلکسی نوت 10 بهترین حافظه را دارد. امتیازهای نمایش‌داده‌شده در تصاویر زیر مربوط به بنچمارک اندروبنچ هستند و این امتیازها با امتیازهای گوشی‌های گلکسی اس 10 و گلکسی فولد نیز مقایسه شده‌اند.

با نگاهی به امتیازهای بالا متوجه می‌شویم که حافظه‌ی گلکسی نوت 10 در تمام زمینه‌های بررسی‌شده در بنچمارک، عملکرد بسیار خوبی داشته است. بهترین عملکرد حافظه‌ی این گوشی به بخش نوشتن تصادفی در واردکردن SQLite و حذف آن مربوط می‌شود. آزمایش نوشتن تصادفی، آزمایشی جهت بررسی سرعت دستگاه در زمانی است که داده‌های ذخیره‌سازی‌شده در بلوک‌ها در کنار یکدیگر قرار نداشته باشند و گلکسی نوت 10 موفق شد در این آزمایش امتیاز ۲۰۱٫۲۷ و ۵۱۵۲۷۴٫۴ کیلوبایت آی‌آپس در ثانیه (تعداد عملیات‌های ورودی-خروجی در یک ثانیه) را ثبت کند. SQLite یک سیستم مدیریتی است که به حافظه‌ی ذخیره‌سازی دستگاه بدون نیاز به اتصال شبکه، دسترسی مستقیم دارد.

حافظه‌ی UFS 3.0 این امکان را برای گلکسی نوت 10 فراهم می‌کند که محتواهای سنگین 4K و واقعیت افزوده را که برای پردازش آن‌ها طراحی شده است، بدون هیچ مشکلی پردازش کند. به نظر می‌رسد که حافظه‌ی گلکسی نوت 10 در آینده هم پیشتاز باقی بماند؛ زیرا بعید است که در آینده‌ی نزدیک استاندارد جدیدی برای حافظه‌ها طراحی و اجرا شود. نظر شما درباره‌ی این موضوع چیست؟

سامسونگ به‌تازگی از جدیدترین عضو خانواده‌ی سری گوشی‌های A رونمایی کرده است. گلکسی A10s، همان‌ طور که از نامش پیدا است، نسخه‌ای به‌روزرسانی‌شده از گلکسی A10 محسوب می‌شود. از تغییرات اساسی صورت‌گرفته در گلکسی A10s می‌توان به باتری بزرگتر و حسگر اثر انگشت در قسمت پشتی اشاره کرد که در مدل A10 وجود نداشت.

گوشی موبایل سامسونگ گلکسی A10s از نمایشگر ۶.۲ اینچی IPS Infinity-V، با وضوح تصویر ۷۲۰ در ۱۵۲۰ پیکسل بهره می‌برد. گوشی جدید سامسونگ از پردازنده‌ی ۸ هسته‌ای با ۴ هسته‌ی ۲ گیگاهرتزی و ۴ هسته‌ی ۱.۵ گیگاهرتزی استفاده می‌کند. سامسونگ برای گلکسی A10s، دو گیگابایت رم و ۳۲ گیگابایت حافظه‌ی داخلی را درنظر گرفته است که قابلیت ارتقا به‌وسیله‌ی کارت حافظه SD را نیز دارد.

دوربین گلکسی A10s از لنز ۱۳ مگاپیکسلی با روزنه‌ی دید f/1.8 و حسگر عمق‌سنج ۲ مگاپیکسلی بهره می‌برد. گلکسی A10s اکنون از باتری ۴۰۰۰ میلی‌آمپرساعتی استفاده می‌کند که نسبت به مدل اصلی گلکسی A10، میزان ۶۰۰ میلی‌آمپرساعت افزایش ظرفیت را تجربه کرده است.

سیستم‌عامل مدل A10s نیز اندروید ۹ پای به‌همراه One UI است. تاریخ عرضه‌ی گلکسی A10s هنوز مشخص نشده است؛ اما می‌دانیم که گوشی جدید سامسونگ، در ۴ رنگ مختلف آبی، سبز، قرمز و مشکی عرضه می‌شود.

مؤسسه‌ی IIHS آمریکا اخیرا آزمایش تصادف را روی خودروی هیدروژنی هیوندای نکسو (Nexo) انجام داده و این خودرو موفق شده است به‌عنوان اولین خودرو هیدروژنی که در این مرکز آزمایش می‌شود، بالاترین رتبه‌ی ایمنی، یعنی Top Safety Pick+ را دریافت کند.

کسی انتظار نداشت هیوندای نکسو هنگام آزمایش تصادف منفجر شود؛ ولی تصویری که حادثه‌ی کشتی هوایی هیندنبرگ در دهه‌ی ۱۹۳۰ را در ذهن افراد ایجاد کرده، سبب شده است همگان درباره‌ی کپسول‌های هیدروژن نظر مثبت نداشته باشند.

هیوندای نکسو نیز فعلا مانند تویوتا میرای و هوندا کلریتی به‌طور محدود در بازار عرضه می‌شود و در‌حال‌حاضر، تنها در ایالت کالیفرنیا می‌توان به این خودرو دسترسی داشت. گرچه IIHS معمولا خودروهای کم‌تعداد را بررسی نمی‌کند، با پیشنهاد مقام‌های هیوندای، آزمایش تصادف این خودرو را انجام داد. 

در آزمایش IIHS، از ستاره‌های ایمنی مانند یوروNCAP خبری نیست؛ بلکه این مؤسسه‌ی آمریکایی نتایج را با رتبه‌بندی مانند ضعیف، معمولی، قابل‌قبول و خوب معرفی می‌کند. هیوندای نکسو کراس‌اور پیل سوختی است که با قیمت ۵۹ هزار و ۹۳۵ دلار عرضه می‌شود. این خودرو با هربارسوخت گیری می‌تواند ۶۱۱ کیلومتر را طی کند.

در آزمایش تصادف IIHS، نکسو موفق شد نمره‌ی خوب را در هر ۶ عامل آزمایش کسب کند. این ۶ آزمایش شامل تصادف از جلو سمت راننده، تصادف از جلو سمت شاگرد، تصادف کامل از جلو، تصادف جانبی، مقاومت سقف و صندلی‌ها و قابلیت حفاظت آن‌ها از سر سرنشینان هستند. IIHS به چراغ‌های جلو این خودرو نیز به‌عنوان یکی از مهم‌ترین تجهیزات ایمنی خودرو بسته به تیپ خودرو، نمره‌ی قابل‌قبول و خوب داده و عملکرد سیستم پیشگیری از تصادف را نیز فوق‌العاده ارزیابی کرده است.

با انجام آزمایش تصادف روی نکسو، حالا هیوندای می‌تواند ادعا کند ۱۲ محصول این شرکت در بازار ایالات متحده رتبه‌ی ایمنی Top Safety Pick+ را دارند. 

گلوبال فاندریز (GlobalFoundries) در هفته جاری اعلام کرد از فرایند تولید تراشه‌های ۱۲ نانومتری خود با فناوری FinFET برای ساخت تراشه‌ی سه‌بعدی پربازده استفاده کرده است. این شرکت عقیده دارد تراشه‌های سه‌بعدی این‌چنینی با چگالی بالا، بهبود عملکرد و بهینه‌سازی مصرف برق را برای طیف وسیعی از کاربردها به‌ارمغان می‌آورند؛ کاربردهایی همچون هوش مصنوعی و یادگیری ماشین و راهکارهای رده‌بالای قابل‌حمل و بی‌سیم برای کاربران.

رقابت برای تولید تراشه‌های سه‌بعدی

نسخه‌ی آزمایشی تراشه‌ی مذکور با استفاده از فرایند تولید تراشه‌‌ی ۱۲ نانومتری FinFET گلوبال فاندریز ساخته شده و فناوری اتصال توری ARM نیز در سطح سه‌بعدی آن به‌کار گرفته شده است. این راهکار تولید تراشه با هسته‌های بیشتر را تسهیل می‌کند و انتقال مستقیم داده میان هسته‌ها را بهبود می‌بخشد. روش مذکور به تأخیر کمتر و سرعت بیشتر انتقال داده برای مراکز داده و رایانش لبه‌ای و سایر کاربردهای مصرفی پیشرفته منجر می‌شود.

در عصر داده‌های عظیم و رایانش شناختی، فرایند پیشرفته‌ی بسته‌بندی تراشه در مقایسه با گذشته از اهمیت بیشتری برخوردار است. استفاده از هوش مصنوعی و نیاز به اتصالات کم‌مصرف و پربازده، به‌کارگیری فرایند بسته‌بندی پیشرفته را تسریع کرده است.

جان پلرین، رئیس بخش توسعه فناوری شرکت گلوبال فاندریز، درباره‌ی این موضوع می‌گوید:

از همکاری با شریکی نوآور همچون ARM برای ارائه‌ی فرایند بسته‌بندی پیشرفته‌ی تراشه بسیار خوشحالیم. این راهکار ادغام فناوری‌های مختلف تولید تراشه را ممکن و پیمایش منطقی، پهنای باند حافظه و عملکرد فرکانس رادیویی را بهینه می‌کند. این روند به ما کمک می‌کند جلوه‌های تازه‌ای از بسته‌بندی پیشرفته‌ی تراشه را مشاهده کنیم که به مشتریان اجازه می‌دهد راهکارهای کامل و متمایز خود را با بازده بیشتری ارائه دهند.

دو شرکت ARM و گلوبال فاندریز فرایند تولید آزمایشی تراشه‌های سه‌بعدی را با استفاده از فرایند اتصال هیبریدی ویفر‌به‌ویفر گلوبال فاندریز اعتباردهی کرده‌اند. به‌گفته‌ی گلوبال فاندریز، فناوری یادشده یک‌میلیون اتصال سه‌بعدی را در هر میلی‌مترمربع امکان‌پذیر می‌کند؛ بنابراین، مقیاس‌پذیری تراشه‌ی سه‌بعدی ۱۲ نانومتری افزایش خواهد یافت و عمر آن طولانی خواهد شد.

ARM یکی از آخرین شرکت‌های تولید پردازنده است که به تراشه‌های سه‌بعدی علاقه نشان می‌دهد. اینتل سال گذشته، تحقیق خود روی فرایند تولید تراشه‌های سه‌بعدی را اعلام کرد. به‌علاوه، ARM پیش‌تر از تولید حافظه‌هایDRAM و SRAM سه‌بعدی صحبت کرده بود. شرکت‌های تولید حافظه‌های فلش NAND نیز چندین سال است که تولید تراشه‌های سه‌بعدی حافظه را آغاز کرده‌اند. به‌نظر می‌رسد صنایع مرتبط به تولید تراشه‌های سه‌بعدی در آینده‌ای نزدیک متعهد هستند.

تمرکز روی تراشه‌های سه‌بعدی به‌دلیل ناتوانی در دستیابی به لیتوگرافی ۷ نانومتری

گلوبال فاندریز اخیرا اعتراف کرده است در تکمیل فرایند تولید تراشه‌‌ی ۷ نانومتری که قولش را به AMD داده بود، ناموفق عمل کرده است. این اتفاق رابطه‌ی ۱۰ ساله‌ی دو شرکت را تا حد زیادی تحت‌تأثیر قرار داد؛ به‌گونه‌ای که میزان خرید AMD از گلوبال فاندریز به‌طرز چشمگیری کاهش یافته است.

گلوبال فاندریز باید در فرایند تولید خود تجدیدنظر کند؛ چراکه از سرعت پیشروی قانون مور کاسته شده و کوچک‌سازی نودهای پردازشی بسیار دشوار و پرهزینه شده است. به‌نظر می‌رسد حرکت به‌سمت تولید تراشه‌های سه‌بعدی به حفظ تعادل گلوبال فاندریز کمک خواهد کرد و این موضوع با توجه به افزایش سالانه‌ی تقاضای مشتریانش برای تولید تراشه‌های پربازده اهمیت بیشتری می‌یابد.

ازآنجاکه لیتوگرافی ۱۲ نانومتری ثبات بیشتری دارد، توسعه‌ی تراشه به‌صورت سه‌بعدی با این لیتوگرافی، بدون نگرانی از مشکلاتی که ممکن است در لیتوگرافی ۷ نانومتری روی دهد، آسان‌تر خواهد بود. به‌هرحال، زمان مشخص خواهد کرد که TSMC و سامسونگ و اینتل می‌توانند تراشه‌های سه‌بعدی با نودهای پردازشی کوچک‌تر تولید کنند یا خیر.

هفته‌ی گذشته، دعوت‌نامه‌ی ویدئویی ال‌جی برای نمایشگاه IFA 2019 منتشر شد که طرح‌ها و برنامه‌های آن را برای معرفی گوشی هوشمند پرچم‌دار سری V در رویداد برلین تأیید می‌کرد. باوجوداین، شواهد جدید نشان می‌دهد ال‌جی وی ۶۰ تین‌کیو، تنها گوشی هوشمند پرچم‌دار اندرویدی ال‌جی نخواهد بود که در نمایشگاه IFA معرفی می‌شود و انتظار می‌رود درکنار وی ۶۰ تین‌کیو گوشی هوشمند جی ۸ ایکس تین‌کیو نیز رونمایی شود.

رندرهای CAD‌ جدید که Pricebaba و OnLeaks از این گوشی هوشمند به‌اشتراک گذاشته‌اند، طراحی ظاهر پرچم‌دار بعدی ال‌جی را به‌خوبی نشان می‌دهد. همان‌طورکه از نام دستگاه جدید ال‌جی پیدا است، ال‌جی G8X ThinQ جانشین بعدی گوشی هوشمند G8 ThinQ خواهد بود که در کنگره‌ی جهانی موبایل در اوایل سال جاری رونمایی شد.

جی ۸ تین‌کیو از بریدگی بالای نمایشگر بزرگی بهره می‌برد؛ در‌حالی‌که جی ۸ ایکس تین‌کیو با بریدگی بالای نمایشگر قطره‌ای‌شکل به بازار عرضه خواهد شد. با توجه به اینکه در قسمت بریدگی بالای نمایشگر قطره‌ای‌شکل، تنها دوربین سلفی دستگاه قرار گرفته است، جی ۸ ایکس تین‌کیو فاقد سیستم تشخیص چهره‌ی سه‌بعدی مشابه جی ۸ تین‌کیو خواهد بود و درعوض، انتظار می‌رود از حسگر اثرانگشت زیر نمایشگر بهره ببرد.

پنل پشتی دستگاه جدید تفاوت چندانی در مقایسه با نسخه‌ی قبلی ندارد. پنل پشتی جی ۸ ایکس تین‌کیو از جنس گلس و به دوربین دوگانه‌ با چیدمان افقی درکنار فلاش LED مجهز است. در رندرهای به‌اشتراک گذاشته‌شده، در قسمت بالای دستگاه اسپیکر دیده می‌شود؛ درنتیجه، انتظار می‌رود جی ۸ ایکس تین‌کیو با فناوری OLED Crystal Sound معرفی نخواهد شد؛ فناوری‌ای که با ارتعاش نمایشگر OLED به انتشار صدا به‌جای اسپیکر کمک می‌کند. گفتنی است برخلاف جی ۸ ایکس تین‌کیو، جی ۸ تین‌کیو از این فناوری بهره می‌برد.

براساس اعلام OnLeaks، جی ۸ ایکس تین‌کیو از نمایشگر ۶.۲ اینچی بهره می‌برد و با ابعاد ۱۵۰.۳ در ۷۵.۸ در ۸.۵ میلی‌متر به بازار عرضه خواهد شد. گفتنی است هنوز سایر مشخصات دستگاه به‌اشتراک گذاشته نشده؛ بااین‌حال، انتظار می‌رود گوشی هوشمند جدید ال‌جی با تراشه‌ی اسن‍پدراگون ۸۵۵ هشت‌هسته‌ای مشابه جی ۸ تین‌کیو و حداقل حافظه‌ی رم ۶ گیگابایتی رونمایی شود.