اخیراً جف شوماخر (Jeff Schumacher) در سخنرانی در شهر داووس سوئیس ادعا کرده است که قیمت بیت­‌کوینبه صفر خواهد رسید. در این مطلب درباره دو دلیل ساده بحث خواهیم شد که چرا قیمت بیت­‌کوین هرگز به صفر نخواهید رسید و عملا این موضوع غیرممکن است.

همان‌طور که کریستینا کامبن (Christina Comben) می‌نویسد:

شوماخر یکی از بزرگ‌ترین سرمایه‌گذاران و جزو افراد با تجربه در این صنعت است. او با CNBC گفت‌وگو کرده و گفته که از نظر او بیت‌کوین یک ارز بی‌فایده است. در عوض علاقه او بیشتر معطوف به فناوریبلاکچین است.

همچنین شوماخر گفته که:

معتقدم که قیمت بیت‌کوین به صفر خواهد رسید. فکر می‌کنم که بیت‌کوین فناوری بی‌نظیری است اما نمی‌توان آن را به‌عنوان یک ارز درنظر گرفت.

دلیل اول: معتقدان واقعی

برای این‌­که بازار بیت­‌کوین مانند یک مخزن خالی شود باید تمامی افراد بیت‌کوین‌های خود را بفروشند. این اتفاق به نظر غیرممکن می‌رسد. در حقیقت، می‌توان تخمین زد که کمتر از نیمی از سکه‌های موجود همواره دادوستد خواهند شد. به عبارت دیگر هر انتقال سکه‌­ایی دریافت کننده­‌ای خواهد داشت.

اینکه دقیقا چه تعداد از سکه‌های موجود دادوستد می‌شود، کار دشواری است اما می‌دانیم که در ۲۴ ساعت اخیر حدود یک میلیون سکه در بلاکچین منتقل شده‌اند. در مجموع تنها ۱۷ میلیون سکه بیت‌کوین وجود دارد. ساتوشی ناکاماتو حدود یک میلیون از این سکه‌ها را برای خود نگه داشته است و در مجموع تعداد ۲۱ میلیون سکه از بیت‌کوین وجود خواهد داشت.

سال گذشته گزارشی از سوی Diar و دیگر تحلیل‌گران منتشر شد که نشان می‌داد بیش از ۵۵ درصد از بیت‌کوین‌های موجود هرگز ارسال نشده‌اند. ٪۴۲ از افرادی که بیش از ۲۰۰ بیت‌کوین دارد حتی در طول اوج قیمت در ماه دسامبر ۲۰۱۷ تراکنشی ایجاد نکرده‌اند. درحالی‌که ٪۲۷ از آن‌ها همچنان دارایی بیت‌کوین خود را افزایش دادند.

اگر کسانی که در طول اوج قیمت سکه‌­های خود را نفروخته‌اند، چرا باید در زمان سقوط قیمت آن‌ها بفروشند؟

البته مسئله تقاضا همچنان وجود دارد، البته شواهدی از اینکه چه میزان تقاضا برای بیت‌کوین است، وجود ندارد. حتی اگر بیت‌کوین تنها یک ابزار تجاری سودآور باشد، صندوق‌های سرمایه‌گذاری و سرمایه‌گذاران خرد تنها به‌دلیل برخی ویژگی‌ها و قابلیت‌ها به آن علاقه‌مند باقی خواهند ماند.

دلیل دوم: نفع شخصی

 با وجود سکه­‌های زیادی که در کیف‌پول‌ها جا خوش کرده‌اند، اتفاقات عجیب زیادی باید رخ دهد تا قیمت بیت‌کوین به صفر برسد، برخی از اتفاقات عبارت‌اند از:

• کسانی که سکه‌­های خود را نگه داشته‌­اند، به علت یک انگیزه اقتصادی تعداد زیادی از سکه‌های خود را ازبین ببرند.
• معامله‌گران مایل به تحمل زیان به هزاران توکن خود شوند.
• همه ربات‌های دادوستد به خرید ارزان سکه‌ها برنامه‌ریزی شوند.
• اکثر صرافی‌های مجازی تعطیل شوند یا به‌طور همزمان هک شوند.
• استخراج‌کنندگان مایل به اعطای رایگان پاداش بلوک‌ها شوند.

همان‌طور که واضح است امکان تحقق این فروض تقریبا غیرممکن است. اگرچه شوماخر معتقد است که بیت‌کوین بی اساس و بنیان است، اما به نظر می‌رسد که نظریه او بی اساس و بنیان باشد، چراکه هیچ کس در قیمت صفر دارایی خود را نخواهد فروخت.

درصد بالایی از افراد در حال حاضر بیش از ۱۰۰۰ دلار سرمایه‌گذاری کرده‌اند. استراتژی خرید و نگه داشتن بیت‌کوین همچنان ادامه دارد. به نظر می‌رسد که شوماخر هنوز به درستی این موضوع را درک نکرده که اجتناب از فروش برای بسیاری از سرمایه‌گذاران به‌عنوان یک راهبرد انتخاب شده است.

بسیاری از متقاضیان اولیه بیت‌کوین در انتظار زمانی هستند که به‌طور مستقیم از خود بیت‌کوین استفاده کنند، نه آ‌ن‌که بیت‌کوین را تبدیل به ارز دیگری کنند. جهان ارزهای رمزنگاری شده به سرعت در حال توسعه است، اما جا افتادن این ارزها ممکن است چند دهه زمان ببرد، به‌خصوص در کشورهای در حال توسعه که جایگزین مناسبی برای پول‌های ملی محسوب می‌شود.

در اين مقاله معايب و مزايای اپليکيشن‌ها و نقشه‌های ديجيتالی معرفی‌کننده مکان‌های مناسب‌ سازی‌شده برای معلولين را بيان می‌کنيم و روش‌های مورد استفاده برای ايجاد آن‌ها را نيز مورد بررسی قرار می‌دهيم. اين اپليکيشن‌ها و نقشه‌ها می‌توانند زندگی بهتری را برای معلولين به ارمغان بياورند و به هدايت بهتر آن‌ها در شهرها (به‌خصوص در يک شهر هوشمند) کمک کنند؛ اما گاهی اوقات مشکلات بزرگی را نيز برای آن‌ها ايجاد می‌کنند.

در ابتدا يکی از روش‌های مورد استفاده برای جمع‌آوری اطلاعات برای ساخت اين اپليکيشن در يکی از شهرهای آمريکا را بيان می‌کنيم.

در خيابان‌های شهر نشويل در ايالت تنسی آمريکا، گاهی‌اوقات گروهی از افراد معلول که هدف خاصی را دنبال می‌کنند، در گوشه‌ی خيابان دورهم جمع می‌شوند، عده‌ای از آن‌ها روی ويلچر و عده‌ای ديگر نيز درحال قدم‌زدن هستند. اين افراد درحالی‌که گوشی هوشمندی در دستشان است، از يک فرد هماهنگ‌کننده برای استفاده‌از یک اپلیکیشن کمک می‌خواهند. اين افراد معلول به گروه‌های کوچکی تقسيم می‌شوند و رستوران‌ها، کافی‌شاپ‌ها و مغازه‌ها را از لحاظ مناسب بودن برای برای افراد معلول بررسی می‌کنند. اين بررسی شامل وجود يا نبود امکانات و ويژگی‌هايی همچون پارکينگ اختصاصی برای معلولين که با نماد بين‌المللی آن مشخص شده باشد، شیب مخصوص عبور صندلی‌چرخ‌دار، در ورودی خودکار، راهروهای عريض در دستشويی‌های عمومی که ميله‌هايی برای گرفتن دست به آن‌ها جهت تسهيل راه رفتن معلولين نيز در آن‌ها نصب شده باشد، متون بریل، استفاده از لامپ‌هایی با فلیکر پایین، استفاده از کف‌پوش‌های مات در کف و استفاده از صابون‌های بدون رايحه در اين مکان‌ها می‌شود.

اين گروه پس از جمع‌آوری اطلاعات لازم، آن‌ها را با استفاده از يک اپليکيشن ثبت می‌کنند و ويژگی‌ها و امکانات مکان‌های مختلف را رده‌بندی می‌کنند. هنگامی‌که تمامی اطلاعات لازم ثبت شد، در يک پايگاه داده جمع‌آوری می‌شوند و ديگر افراد معلول می‌توانند برای يافتن مکان‌های مناسب‌سازی‌شده برای آن‌ها، از اين اطلاعات استفاده کنند.

اين کار که درحقيقت نوعی نقشه‌نگاری محسوب می‌شود و در زبان انگليسی به آن «mapathon» گفته می‌شود، ثبت ويژگی‌های محيط‌های شهری و محيط زندگی افراد با کمک نيروی انسانی و جمع‌آوری و مصورسازی اطلاعات جهت تبديل آن‌ها برای ابزاری برای کمک به معلولين است. برای به‌اشتراک‌گذاری اطلاعاتی که به‌صورت رسمی ثبت نشده است و تنها به صورت شفاهی بيان می‌شوند، از فناوری‌های مرتبط با شهر هوشمند و همچين پايگاه‌های‌داده‌ی دربردارنده‌ی اطلاعات مکان‌هايی که موقعيت جغرافيايی آن‌ها مشخص شده است، استفاده می‌شود. ترکيب اطلاعات گوگل‌مپ و اپليکيشن‌هايی مثل «disability Yelp» می‌تواند به ارائه‌‌ی بهتر اطلاعات کمک کند و زمينه‌ی استفاده‌ی بهتر معلولان از مکان‌های مناسب‌سازی شده فراهم می‌شود.

نقشه‌های ديجيتالی نشان‌دهنده‌ی مکان‌های بهبودیافته برای معلولين، می‌توانند زندگی را برای آن‌ها آسان‌تر کنند؛ اما ميزان کارايی اين نقشه‌ها به اطلاعاتی که دربردارنده‌ی آن‌ها هستند، بستگی دارد و نقشه‌های بد نه‌تنها کمکی به معلولين نمی‌کنند؛ بلکه گاهی اوقات می‌توانند برای آن‌ها دردسرآفرين شوند.

نقشه‌‌های ديجيتالی با سرعت خوبی درحال‌گسترش هستند. يکی از دلايل فراگير شدن اين نقشه‌ها، وجود سايت‌هايی مثل AccessNow ،Wheelmap و AXS Map و Access Earth است. پروژه‌های زيادی در‌رابطه‌با کمک به معلولين بااستفاده از فناوری انجام شده‌ يا در مرحله‌ی انجام‌اند و برخی از آن‌ها مثل AXS Map و AccessNow توسط افرادی مديريت می‌شوند که خود معلول هستند و فناوری‌های ايجاد نقشه‌های ديجيتالی را مطرح می‌کنند. مديريت برخی از پروژه‌های ديگر به‌عهده‌ی افرادی هستند که با معلولين درارتباط هستند که شامل اعضای خانواده‌ی آن‌ها، پزشکان و ساير افراد درمانگر می‌شود. برخی‌از استارت‌آپ‌های فعال در زمينه‌های بشردوستانه و شرکت‌های بزرگی مثل گوگل نيز اين پروژه‌ها را مديريت می‌کنند.

ايجاد نقشه‌های ديجيتالی با کمک روش جمع‌سپاری (بهره‌مندی از گروه گسترده‌ای از افراد و چندين منبع اطلاعاتی مختلف)، دو مزيت عمده دارد؛ اول اينکه داده‌هايی که افراد مختلف آن‌ها را توزيع کرده‌اند، می‌توانند در مدت کوتاهی باعث ايجاد اطلاعات مفيد شوند و می‌توان بااستفاده از آن‌ها به عموم مردم در مورد ارائه بهترين خدمات نوين به معلولين آموزش داد. برخی از اپليکيشن‌ها اين امکان را برای کاربران فراهم می‌کنند که پروفايل‌ را ايجاد کنند و اطلاعات مرتبط با مکان‌هايی را که مورد بررسی قرار گرفته‌ و ثبت شده‌اند، در بردهای اختصاصی برای هر فرد مشاهده کنند. برخی از افراد اميدوارند اين اپليکيشن‌ها بتوانند زمينه‌ساز ايجاد نوع جديدی از شهروندی شوند که می‌توان آن‌ها راشهروندی هوشمند ناميد. جامعه‌ی شهروندان هوشمند برپايه‌ی استفاده از فناوری تشکيل می‌شود و اعضای آن با صرف زمان، انجام فعاليت جسمی و همچنين استفاده‌از دستگاه‌های خاص، اطلاعاتی درمورد زندگی روزمره ايجاد می‌کنند.

حتی‌اگر چنين افرادی معلول نباشند، بررسی محيط اطراف و ثبت اطلاعات مرتبط با آن، می‌تواند به معلولين جسمی و حرکتی و ذهنی و افراد دارای اختلالات حسی، در شناسايی موانع فيزيکی کمک کند.

تهيه و تدوين داده‌های مرتبط با کمک به معلولين، مدت‌ها قبل از ظهور اپليکيشن‌ها آغاز شده است. افراد فعال در زمينه‌ی کمک به معلولين، برای چندين دهه نقشه‌هايی را ترسيم می‌کردند که در آن‌ها مکان‌های نيازمند ايجاد شیب بين پياده‌رو و خيابان، رمپ ويلچر، علامت‌گذاری برای معلولين و ديگر امکانات ضروری برای افراد ناتوان مشخص شده بود.

در برخی از شهرهای آمريکا مانند برکلی در کالیفرنیا و نیز اوربانا و شمپين در ايالت ايلينویز، فعاليت‌های مرتبط با بازرسی محيطی، نقشه‌کشی و ايجاد راهکار و همچنين ايجاد فضاهايی در شهر که با اصول طراحی شهری و شهرسازی در تضاد است، اين امکان را فراهم می‌کند که افراد معلولی که از ويلچر برقی يا دستی استفاده می‌کنند، با کمک رمپ‌ها در نقاط مختلف (که برخی از آن‌ها قبلا غير‌قابل‌دسترس بودند) به‌راحتی تردد کنند.

مدت‌ها قبل از اينکه جمع‌سپاری روشی متداول برای برون‌سپاری (واگذاری يک فعاليت به فرد يا افرادی ديگر که عضو تيم کاری شما نيستند) مبتنی بر فناوری باشد، حاميان معلولين، آگاهی ساير افراد را در چنین موضوعاتی به چالش می‌کشیدند. اين افراد بنيان‌گذار شعار «Nothing about us without us، هر کاری مربوط به ما است، بايد خودمان انجام دهيم» هستند و همين شعار موجب بيان راهکارها برای طراحی‌های جديد و اعتراضات سياسی را همزمان با هم درپی داشت و در نهايت بسياری از مداخلات منجر به ايجاد طراحی‌هايی شد که با اصول معماری رسمی و برنامه‌ريزی شهری سنخيتی نداشت.

اين اتفاق تاثيرات خوب و بدی داشت. در شهر برکلی نابينايان يا افراد دارای معلولیت‌های بینایی، درمورد حذف جدول پیاده‌روها اعتراض کردند و معتقد بودند که اين اقدامات باعث می‌شود نقاط مختلف شهر کمتر قابل پيش‌بينی باشند و در نتيجه تردد در آن‌ها دشوارتر باشد. درنهايت حاميان معلولين برای ايجاد استاندارد طراحی جديد، وارد ائتلاف‌های معلولين شدند. اين افراد سرانجام جدول حاشیه‌ پیاده‌رو با نقاط برجسته زرد رنگی جایگزین کردند که هم تردد افراد ويلچری را راحت می‌کرد و هم نقاط برجسته‌ی آن‌ها، افراد نابينايی را که از عصا استفاده می‌کردند، از انتهای محدوده‌ی پیاده‌رو آگاه می‌کرد.

تهيه‌‌ی نقشه‌ی مکان‌های مناسب‌سازی شده برای معلولين، نوعی تلاش جمعی سياسی و روشی برای دسترسی راحت‌تر افراد معلول به مکان‌های عمومی محسوب می‌شود. در مورد اين موضوع هيچ ابهامی وجود ندارد؛ اما اعمال قوانينی همچون قانون «Americans With Disabilities Act» (که با هدف تبعيض قائل نشدن بين افراد معلول و سالم در اماکن و بخش‌های مختلف مثل فضاهای عمومی، اشتغال و حمل‌و‌نقل عمومی، اجرايی شده است)، تنها باهدف رسیدگی به شکايات مطرح شده انجام می‌شود و نه ايجاد زيرساخت‌های مناسب برای همگان. دراين صورت چنانچه فرد معلولی نتواند به‌راحتی به مکان خاصی دسترسی داشته باشد، خود او بايد شکايتش را مطرح کند و طبيعتا پس از طرح شکايت او تحقيقات لازم صورت می‌پذيرد و درنهايت مشخص می‌شود که کدام يک از نهادها يا واحدهای صنفی بايد تغييرات لازم در آن مکان را اعمال کند؛ بنابراين، اگر فرد معلول تقاضای بهبود دسترسی‌پذیری درب ورودی ساختمانی را داشته باشد، بايد همين فرايند را دنبال می‌کرد.

باشگاه بدن‌سازی مختص معلولین

اين کار منجربه بررسی مکان‌های بهبودیافته و معمولی می‌شود. اصول شهرسازی جديد باعث ايجاد پله‌ها و لامپ‌های LED بيشتری می‌شود که این لامپ‌ها گاهی اوقات عامل تشدید بيماری‌ها و اختلالات آزاردهنده‌ای مثل ميگرن و اضافه‌بار حسی هستند (اين اختلال زمانی ايجاد می‌شود که يکی‌از حواس پنج‌گانه به دليل درگيری زياد با عوامل محيطی‌، به ميزان زيادی تحريک شود؛ عواملی نظیر شهرنشينی، ازدحام جمعيت، آلودگی صوتی و ارتباط بيش‌ازحد فرد با فناوری و اطلاعات).

در طراحی شهر هوشمند معمولا به مشکلاتی که ممکن است برای افراد نابينا يا کم‌بينا ايجاد شود، توجه نمی‌شود. معمولا در طراحی اين شهرها موانع زيادی برای افراد ناتوان ايجاد می‌شود و ايجاد نقشه‌هايی که اماکن مناسب‌سازی شده در آن‌ها مشخص شده است، به پروژه‌های ادامه‌دار تبديل می‌شود، نه پروژه‌هايی که بايد در يک مقطع زمانی مشخص تکميل شوند.

استفاده‌ی بيش‌از حد از لامپ‌‌های LED در محيط‌های شهری می‌تواند باعث ايجاد بيماری‌های خاص در افراد شود

يکی از راه‌های مقابله با اين مشکلات، استفاده از روش «mapathon» است که در ابتدای مقاله در مورد آن توضيح داديم. اين روش در‌حال‌حاضر در سراسر دنيا درحال‌استفاده است؛ از شهر نشويل گرفته تا شهرهای شناخته‌شده‌ای مثل پاريس. در اين روش تعداد زيادی از افراد می‌توانند گردهم جمع‌ شوند و جمع کثيری از عموم مردم را در مورد موانعی که مانع دسترسی معلولان به برخی از مکان‌ها می‌شود، آگاه کنند؛ درنتيجه اين موانع با کمک مردم شناسايی و گزارش می‌شوند. پس از جمع‌آوری اين اطلاعات، آن‌ها در پايگاه‌های‌داده‌‌ای که اپليکيشن‌های خاص دسترسی به آن‌ها را ممکن می‌سازد، ثبت می‌شوند و به‌اين‌صورت اطلاعات در بين مردم منتقل می‌شود.

يکی از رويدادهای Mapathon برای طراحی نقشه

اگرچه روش mapathon با هدف دست‌يابی به نتايج خوب استفاده می‌شود؛ اما گاهی‌اوقات اين روش منجر به ايجاد نوعی دسترسی دوگانه می‌شود يا هر فردی این اختیار را دارد که ساختمان‌های مختلف را شناسایی کند و ميزان دسترسی معلولين به آن‌ها را ارزيابی کند. برخی‌از افراد در پاسخ به اين سوال که آيا مکان موردنظر برای معلولين مناسب است يا نه، فقط جواب بله يا خير می‌دهند، عده‌ای دیگر از افراد، فقط دسترسی افراد معلول حرکتی را بررسی می‌کنند و افرادی با ديگر انواع معلوليت شديد مثل نابينايان، ناشنوايان، افراد مبتلا به اختلالات شناختی يا اختلالات مرتبط با يادگيری يا بيماری‌های حاد و افراد حساس به مواد شيميايی را در نظر نمی‌گيرند. در بسياری از موارد هم اطلاعات گزارش‌شده تنها به نحوه‌ی دسترسی به درب ورودی ساختمان شرکت‌ها محدود می‌شود؛ درصورتی که  حداقل الزامات مطرح در اساس‌نامه‌ی قانون Americans With Disabilities Act شامل جزئیات بسیار بیشتری درمورد تعریف این دسترسی‌پذیری است.

افرادی‌که روی پای خود حرکت می‌کنند، نمی‌دانند که برای ورود معلولین حرکتی به فضاهای کوچک مثل دستشويی، به چه فضایی نیاز است. افرادی که نابينا نيستند، نمی‌دانند چگونه ميزان مناسب بودن يک مکان و دسترسی به آن را برای افراد نابينا و مبتلا به اختلالات بينايی ارزيابی کنند. افرادی که نسبت به نورها يا بوی‌های خاصی حساس نيستند، ممکن است اصلا متوجه وجود چنين مشکلاتی در یک مکان نشوند. جمع‌سپاری و برون‌سازی همانگونه که می‌تواند مشکلات زيادی را حل کند، مشکلات جديدی را نيز ايجاد می‌کند.

ممکن است اپليکيشن‌هایی که مکان‌های مناسب را معرفی می‌کنند، يک دستشويی خاص را که فاقد پله يا دارای شيب ویلچر باشد، برای افراد ويلچری مناسب تلقی کند؛ اما استفاده از دستگاه‌های دست خشک‌کن يا روشويی‌هايی که ارتفاع زيادی دارند، برای اين افراد امکان‌پذير نيست. کيفيت و نوع نورپردازی دستشويی‌ها و مواد شوينده و پاک‌کننده در آن‌ها نيز می‌تواند مشکلاتی را برای افراد ايجاد کند.

دستشویی مناسب‌‌سازی‌شده

همچنين در اپليکيشن‌های معرفی‌کننده‌ی مکان‌‌های مناسب‌سازی‌شده برای معلولين، در مورد ميزان تسلط کارمندان به زبان اشاره، ارائه‌ی منوها و علائم راهنما به خط بريل و اينکه آيا چراغ‌های چشمک‌زن می‌توانند موجب ايجاد اختلال يا حمله‌ای عصبی در افراد شوند يا نه، اطلاعاتی ارائه نمی‌شود. با درنظرگرفتن تمام موارد ذکرشده، متوجه می‌شويم که در رابطه با روش برون‌سپاری، حق با حاميان معلولين است و شعار «Nothing about us without us» حق مطلب را ادا می‌کند.

در مراحل مختلف طراحی شهری از جمله طراحی زيرساخت‌‌های شهری و ديجيتالی نيز بايد به اين شعار توجه کنيم. بسياری از اپليکيشن‌هايی که مکان‌های مناسب‌سازی‌شده برای معلولين را با استفاده از فناوری مشخص می‌کنند، نوآوری‌های جديد را برای بهبود ويژگی‌ها و فناوری‌های مرتبط با شهرهای هوشمند که معمولان نمی‌توانند از آن‌ها استفاده کنند، تقويت می‌کند. طبق اطلاعات منتشر‌شده در پروژه‌ی «Smart Cities for all، شهرهای هوشمند برای همه» که ويکتور پيندا (Victor Pineda) و جيمز ترستون (James Thurston)، دو متخصص بهبود فناوری‌ها برای استفاده‌ی معلولين، در حال بررسی آن هستند، فناوری‌های مورد استفاده در شهرهای هوشمند با برقراری ارتباط بين وسايل شخصی ما و خدماتی که از آن استفاده می‌کنيم، می‌توانند بدون هيچ محدوديتی پيوند مناسبی بين زندگی روزمره‌ی شهروندان و فضاهای شهری ايجاد کنند و درحقيقت آن‌ها را با هم ادغام کنند.

البته هنوز هم ۶۰ درصد از متخصصان معتقدند که در طراحی و ايجاد فناوری‌های شهری جديد، به معلولين توجه نشده است. دربرخی‌از شهرهای توسعه‌يافته مثل نيويورک و دالاس، صفحه‌نمايش‌های هوشمندی طراحی شده که دارای امکانات و لوازم جانبی خاصی مثل جک هدفون و ارائه‌ی توضيحات صوتی جهت استفاده‌ی افراد دارای مشکلات شنوایی هستند و کنتراست بالایی دارند تا افراد دارای اختلالات بينايی نيز بتوانند به‌راحتی از آن‌ها استفاده کنند؛ اما بسياری از اپليکيشن‌های موبايل مختص معلولين، اين ويژگی‌ها را ندارند و بيشتر اطلاعات آن‌ها متنی و بصری است و به همين دليل افراد مبتلا به اختلالات نابينايی يا افرادی که دچار اختلال پردازش حسی هستند، نمی‌توانند از آن‌ها استفاده کنند.

اعضای ائتلاف‌های مختلف معلولين بايد طراحی نقشه‌های مکان‌های بهبود‌یافته برای معلولين را برعهده بگيرند تا اين نقشه‌ها کاملا کاربردی و قابل‌استفاده شوند. درضمن طراحی و توسعه‌ی رمپ‌های پياده‌روها که برای نابينايان نيز قابل‌شناسايی باشد، نيز بايد به دست همين افراد صورت پذيرد. اپليکيشن‌های مختص معلولين به جای اينکه تنها متکی به اطلاعات بصری باشند، بايد با نقشه‌هایی که با جزئيات زياد تهيه شده است، ترکیب شده يا اطلاعات مورد نیاز برای ایجاد آن‌ها، در اشکال حسی مختلف جمع‌آوری و تدوين شوند. چنین نقشه‌ی دقیقی مي‌تواند تصاوير قسمت ورودی را نشان دهد يا سيستم‌های راهيابی که کاربر را قسمت‌به‌قسمت با راهنمايی‌های صوتی يا تصويری در مسير هدايت می‌کند، با يکديگر ترکيب کند.

نقشه‌هايی که با جزئيات زياد تهيه می‌شوند، می‌توانند مختصات مکان را به‌صورت صوتی و بصری ارائه داده و اطلاعات لحظه‌ای موانع ثابت يا موقتی را که به‌دلايل مختلف مثل تعمير و مرمت يک مکان ايجاد شده‌اند، نيز در اختيار کاربر قرار دهند. درضمن اين نقشه‌ها قابليت نمايش نمای خيابان‌ها و ويديوهای ضبط‌شده را نيز دارند؛ البته در‌حال‌حاضر اين قابليت‌ها در بيشتر اپليکيشن‌ها نيز وجود ندارد؛ يکی از دلايل اين موضوع، استفاده از نوعی از ابزارهای تهيه نقشه‌ی ديجيتالی است که برای تهيه‌ی نقشه تنها به استفاده از نمای خيابان‌ها و فروشگاه‌ها اکتفا می‌کنند.

البته تغيير اين روند با سرعت کمی آغاز شده است. گوگل‌مپ در سال ۲۰۱۷ اين امکان را برای کاربران خود فراهم کرد که اطلاعات مرتبط با مکان‌های مناسب‌سازی‌شده برای افراد معلول حرکتی در ۶ شهر مهم جهان را به اين سرويس اضافه کنند. زمانی‌که اين اطلاعات گسترش يافت، می‌توانند جايگزين تمام اطلاعات نقشه‌های ديجيتالی مکان‌های مناسب‌سازی‌شده شوند و فهرست اسامی محيط‌های مناسب‌ برای معلولان با يک فناوری جهانی ادغام شود. اين راهکار درنهايت می‌تواند منجر به ايجاد مجموعه‌ای گسترده از اطلاعات قابل‌استفاده در مورد مکان‌های مناسب‌سازی‌شده شود و  اطلاعات غيرضروری را از پلتفرم‌های تهيه‌ی نقشه حذف کند؛ البته استفاده از اطلاعات گوگل‌مپ می‌تواند اين تصور را در ميان کاربران ايجاد کند که مکان‌های بهبودیافته، به‌معنای مکان‌های مناسب‌سازی شده برای افراد ويلچری است که تصور خوبی نيست.

استفاده از اطلاعات گوگل‌مپ برای ايجاد محيط‌های شهری مناسب برای معلولين می‌تواند دو مشکل عمده ايجاد کند: اول اينکه ويژگی‌های فرهنگی و جغرافيايی کشورهای مختلف باعث می‌شود آن دسته از استانداردهای مناسب‌سازی محيط‌های شهری برای معلولين که در آمريکا تعیین شده است، در نقاط مختلف جهان متفاوت باشد و متناسب با شرايط هر کشوری تغيير کند؛ اما در‌برخی‌از کشورها اين استانداردها نمی‌تواند نيازهای واقعی معلولین را برطرف کند، به‌عنوان‌مثال دربررسی ميزان مناسب‌سازی دستشويی‌های عمومی در هند مشخص شد زمانی‌که افراد ويلچری نشسته وارد دستشويی می‌شوند يا از وسيله‌ای متحرک مانند تخته‌ی اسکيت استفاده می‌کنند يا در مکان‌هايی که بيشتر از دستشويی ايرانی استفاده می‌شود، استانداردهای دستشويی‌های بهبودیافته برای اين افراد، به آن‌ها کمکی نمی‌کند. دومين مشکل اين است که بيشتر اطلاعات موجود در گوگل‌مپ به زبان انگليسی است و این موضوع ناخودآگاه اين تصور را در ميان کاربران ايجاد می‌کند که اين اطلاعات تنها می‌تواند برای کشورهای انگليسی‌زبان مناسب باشد.

حتی در‌صورتی‌که تمام مشکلات مطرح‌شده برطرف شوند؛ باز هم اپليکيشن‌های معرفی‌کننده‌ی مکان‌های بهبودیافته می‌تواند مشکلات زيادی برای جامعه‌ی معلومين محيط‌های شهری ايجاد کند. درواقع اين اپليکيشن‌ها تنها می‌توانند به هدايت بهتر اين افراد در شهرها کمک کنند و قادر به تغییر ويژگی‌های محيط‌‌های شهری نيستند. در اغلب موارد اين اپليکيشن‌ها تنها شرايط فعلی فضاهای شهری را ثبت می‌کنند و پیشنهادی را درمورد معرفی فضاهای مناسب‌ تر مطرح نمی‌کنند. قبل از ظهور اين اپليکيشن‌ها، حاميان معلولين با نقشه‌‌برداری از مکان‌های مختلف، دو هدف را دنبال می‌کردند؛ اول اينکه مکان‌های نامناسب برای معلولين را شناسايی کنند و دوم اينکه برای ايجاد آينده‌ای بهتر برای معلولين، اين نگرش را ايجاد کنند که مناسب‌سازی مکان‌های مختلف برای معلولين، در هر جامعه‌ای بايد به يک معيار تبديل شود، نه اقدامی نه‌چندان مهم. در پروژه‌های مرتبط کنونی نيز بايد از اطلاعات ارائه‌شده از‌سوی معلولين و دانش آن‌ها استفاده شود. قابليت‌های فناوری‌های تهيه‌ی نقشه‌‌های ديجيتالی، تنها ثبت وضعيت‌ جهان امروز نيست و می‌توانند پيشرفت‌هايی در زمينه‌ سياست، طراحی و تعيين خط‌مشی‌ها نيز ايجاد کنند. 

در پايان بايد بگوييم شهر هوشمند شهری است که پيشرفت در زمينه‌های مختلف در آن کاملا مشهود باشد و تفاوت‌های آن نسبت به شهری معمولی، تنها به استفاده از فناوری‌های گوناگون ختم نشود.  

مجموعه‌ی Samsung SDI، یکی از زیرمجموعه‌های غول کره‌ای است که در زمینه‌ی ساخت باتری به فعالیت می‌پردازد. حال اپل موفق شده تا یکی از مدیران این مجموعه را به استخدام خود در آورد.

سون‌هو آن، پس از قریب به سه سال فعالیت در سمت معاونت ارشد در Samsung SDI در ماه دسامبر سال ۲۰۱۸ شرکت پیشین خود را به مقصد کوپرتینو ترک کرده است. براساس اطلاعات ارائه‌شده در پروفایل سون‌هو آن در لینکدین، در زمان فعالیت وی در سامسونگ، این مدیر مسئولیت توسعه‌ی باتری‌های لیتیومی و کار در زمینه‌ی نسل بعدی فناوری‌های مرتبط با باتری را برعهده داشته است.

در حال حاضر اپل و شخص سون‌هو آن از اظهارنظر در رابطه با این خبر اجتناب کرده‌اند. شایان ذکر است که در گذشته، از باتری‌های ساخته‌شده توسط Samsung SDI در محصولات اپل استفاده می‌شد؛ اما سازنده‌ی آیفونهمواره در تلاش بوده تا وابستگی خود به دیگر شرکت‌ها جهت تأمین قطعات را کاهش دهد. اقدام اخیر اپل در استخدام سون‌هو آن هم می‌تواند نشان‌دهنده‌ی تلاش این شرکت در زمینه‌ی طراحی و تولید باتری باشد.

علاوه‌بر باتری، ساکنان کوپرتینو در حال فعالیت در زمینه‌ی فناوری میکرو LED برای نمایشگرهای مورد استفاده در دستگاه‌های آینده‌ی خود هستند تا در این زمینه هم وابستگی خود را به سامسونگ کاهش دهند. اپل اخیرا تمرکز بیشتری را بر توسعه‌ی پردازنده‌های خود معطوف داشته و حتی در حال سرمایه‌گذاری برای توسعه‌ی مودم‌های ارتباطی است.

یکی دیگر از تلاش‌های اپل در زمینه‌ی توسعه و تولید باتری، مذاکره برای خرید مستقیم کبالت از معادن است؛ عنصری که به‌عنوان یکی از اجزای کلیدی باتری‌ها به‌شمار می‌رود. ضمن اینکه شرکت کره‌ای سامسونگ هم در تلاش است تا به منابع کبالت دسترسی پیدا کند. دستگاه‌های همراه روزبه‌روز به یکدیگر نزدیک‌تر می‌شوند؛ در چنین فضای رقابتی، بهبود مشخصه‌هایی مانند مدت‌زمان شارژدهی باتری و افزایش بازدهی گوشی اهمیت بیشتری پیدا کرده‌اند. با این اوصاف، بدیهی است که اهالی کوپرتینو هم برای برتری در این زمینه‌ها سخت تلاش می‌کنند.

اگر اخبار مربوط‌به هوش مصنوعی (Artificial Intelligence) را از نزدیک دنبال کرده باشید، از قابلیت‌های شگرف این فناوری نوظهور برای دگرگون کردن جامعه‌ی انسانی کمابیش آگاه شده‌اید. بااین‌حال نمی‌توان از خطرات ناشی از همه‌گیر شدن این فناوری انقلابی چشم پوشید؛ به‌گونه‌ای که حتی شماری از کارآفرینان و دانشمندان بزرگ از جملهایلان ماسک و استیون هاوکینگ بارها هشدار داده‌اند که هوش مصنوعی می‌تواند پایان‌بخش حیات انسانی در کره‌ی خاکی باشد.

مرکز تحقیقات پیو (Pew Research Center)، اندیشکده‌ی آمریکایی مستقر در واشینگتن دی. سی. برای روشن شدن مزیت‌ها و مخاطرات احتمالی هوش مصنوعی دست به یک تحقیق گسترده زده و طی یک نظرسنجی، دیدگاه‌های بیش از هزار محقق برجسته را در مورد هوش مصنوعی مورد بررسی قرار داده است. شاید چندان تعجب‌برانگیز نباشد؛ اما بیشتر کارشناسان و خبرگان این حوزه بر این باورند که هوش مصنوعی در مجموع برای نوع بشر سودمند خواهد بود؛ اما در عین حال نتوانسته‌اند نگرانی خود را از آسیب‌های احتمالی ناشی از این فناوری پنهان کنند.

بزرگ‌ترین نگرانی اظهارشده توسط این افراد برجسته، بیشتر معطوف به مواردی همچون از بین رفتن مشاغل، تعرض به حریم خصوصی افراد و نظارت ماشینی بر زندگی آن‌ها، سوء‌استفاده از داده‌ها و حتی بروز هرج‌ومرج و رواج خشونت در جوامع بوده است.

اما در مجموع، اکثریت قاطع پرسش‌شوندگان گفته‌اند که می‌توان اثرات مخرب این خطرات و آسیب‌ها را کاهش داد. مؤسسه‌ی پیو در نظرسنجی خود از شرکت‌کنندگان پرسیده است که آیا پررنگ‌تر شدن حضور هوش مصنوعی در زندگی بشر تا سال ۲۰۳۰ برای ما سودبخش خواهد بود یا زیان‌آور. نزدیک به ۶۳ درصد از پاسخ‌دهندگان با اظهار امیدواری گفته‌اند که نسبت به این فناوری خوش‌بین هستند و فکر می‌کنند کفه‌ی ترازو به نفع مزایای هوش مصنوعی سنگینی می‌کند تا مضراتش.

بسیاری از خبرگان شرکت‌کننده در این نظرسنجی با دقت، چشم‌انداز خود را از آینده‌ی هوش مصنوعی بیان کرده‌اند و خواندن تعدادی از آن‌ها از مطالعه‌ی گزارش‌های طولانی در این حوزه، دل‌چسب‌تر است.

از میان هزار دیدگاه مختلف، تعدادی را که فکر می‌کردیم از سایر جذاب‌تر است انتخاب کردیم که در ادامه می‌توانید آن‌ها را مطالعه کنید:

اریک برینجافسون، مدیر پروژه‌ی اقتصاد دیجیتال در مؤسسه‌ی فناوری ماساچوست (MIT)

ما به مدد هوش مصنوعی تقریبا می‌توانیم ریشه‌ی فقر جهانی را بخشکانیم، به‌طور گسترده‌ای شیوع بیماری‌ها را کاهش دهیم و خدمات آموزشی بهتری را به تمام ساکنان کره‌ی زمین ارائه کنیم. البته از سویی دیگر، هوش مصنوعی (A.I) و یادگیری ماشین (ML) می‌توانند به‌طور فزاینده‌ای تمرکز هرچه بیشتر جریان‌های قدرت و ثروت را در پی داشته باشند و به خلق سلاح‌های ویرانگر بینجامند.

 جودیت دوناث از مرکز تحقیقات اینترنت و اجتماع برکمن کلین دانشگاه هارواد

تا سال ۲۰۳۰ بات‌ها (برنامه‌های هوشمندی که با شیوه‌های متداول انسانی با ما تعامل می‌کنند) نقش تسهیل‌گر شرایط را در جامعه ایفا می‌کنند. برای مثال، والدین در خانه می‌توانند از بات‌های دارای مهارت برای کمک به بچه‌ها در زمینه‌ی انجام تکالیفشان استفاده کنند. در محل کار هم می‌توان از آن‌ها برای تنظیم جلسات بهره برد. علاوه‌بر این‌ها یک بات در نقش محرم اسرار می‌تواند وضعیت روانی ما را بهبود ببخشد و به‌مثابه‌ی یک دستیار و همدم، در زمینه‌های مختلفی از لباسی که باید بپوشیم تا حتی انتخاب شریک زندگی به ما کمک کند.

اندرو مک‌لافلین، مدیر اجرایی مرکز تفکر نوآورانه در دانشگاه ییل و معاون سابق دستیار رئیس جمهور آمریکا در حوزه‌ی فناوری

هوش مصنوعی قادر است با بهینه‌سازی هرچه بیشتر، راندمان و کارایی را افزایش دهد؛ بااین‌حال، این احتمال وجود که این فناوری موجب ایجاد تبعیض پنهانی شود و مجازات‌های ناخواسته‌ای را حوزه‌هایی مانند بیمه، کاریابی و ارزیابی عملکرد در پی داشته باشد.

مایکل ام. رابرتز، اولین رئیس و مدیراجرایی آیکان، شرکت اینترنتی برای نام‌ها و شماره‌های واگذارشده

برای محدوده‌ی فرصت‌هایی که عوامل هوش مصنوعی می‌توانند هوش انسانی را تقویت کنند، حد و مرزی قابل تصور نیست. مسئله‌ی مهم اینجا است که هرچه با عامل هوش مصنوعی صمیمی‌تر و راحت‌تر باشیم، دوست دارد بیشتر در مورد ما بداند و از ترجیحات گرفته تا زمان‌بندی‌ها، قابلیت‌ها و دیگر اطلاعات ما سر دربیارود. بنابراین همیشه مصالحه‌ای میان نیاز بیشتر به عامل هوش مصنوعی و دخالت آن در امورات ما وجود دارد.

دانا بوید، محقق ارشد مایکروسافت و بنیان‌گذار و رئیس مؤسسه‌ی تحقیقاتی داده و اجتماع

هوش مصنوعی ابزاری است که می‌تواند توسط ابناء بشر برای مقاصد متفاوتی از جمله کسب قدرت به کار گرفته شود. ناگزیر همان‌قدر که هوش مصنوعی در پیشرفت دانش و تلاش‌های بشردوستانه دخیل است، ردپای آن در سوء‌استفاده از قدرت نیز قابل انکار نیست. متاسفانه روندهای کنونی حاکم بر فضای سیاسی جهان از بی‌ثباتی فزاینده طی سال‌های آتی خبر می‌دهند. برای مثال، کافی است نگاهی به اوضاع مسئله‌ی تغییرات اقلیمی و آب‌وهوایی بیندازید. پیش‌بینی من این است که در سایه‌ی بحران‌های ژئوپولیتیکی موجود و تشنج میان حتی قدرت‌های غربی یعنی آمریکا و اروپا، هوش مصنوعی وارد مسیر خطرناکی خواهد شد.

آمی وب، بنیان‌گذار مؤسسه‌ی فیوچر تودی و استاد آینده‌نگاری راهبردی در دانشگاه نیویورک

ما در آینده به نیروهای کار دانشی برخوردار از مهارت‌های ترکیبی نیاز داریم تا بتوانند در مشاغلی گمارده شوند که شاید در گذشته هیچ‌گاه ضرورتی برای تعریف آن‌ها وجود نداشته است. ما به مزرعه‌دارانی نیاز داریم که بلدند چگونه با کلان‌داده‌ها کار کنند. پزشکان باید با مبانی علم روباتیک آشنا شوند و زیست‌شناسان هم از پس کارهای یک مهندس برق بربیایند. البته نباید تنها به ایجاد تغییراتی کوچک در محتوای برنامه‌های آموزشی اکتفا کرد و باید همگام با رشد هوش مصنوعی، نیروهای کار قادر باشد خود را با فرآیندها، سامانه‌ها و ابزارهای نوین هماهنگ کنند. حوزه‌های مرتبط با هوش مصنوعی با سرعتی فزاینده در حال گسترش هستند و مدارس و دانشگاه‌ها نمی‌توانند همپای آن‌ها حرکت کنند. ازاین‌رو اگرچه از اعلام آن با صدای بلند پرهیز داریم اما ناگزیر از پذیرش واقعیتی تلخ هستیم و آن این است که هوش مصنوعی درنهایت عده زیادی را از کار بیکار خواهد کرد.

سیمون بیگز، استاد علوم میان‌رشته‌ای از دانشگاه ادینبورگ:

پیش‌بینی من این است که در سال ۲۰۳۰، استفاده از هوش مصنوعی برای جنگ و کشتار تبدیل به یک رویه‌ی معمول خواهد شد؛ با این تفاوت که در آینده، شیوه‌های کارآمدتر و موثرتری از آنچه امروز در اختیار داریم، به کار گرفته خواهد شد.

رابرت دی. آتکینسون، رئیس بنیاد نوآوری و فناوری اطلاعات

جهان امروز با افت بی‌سابقه‌ی بهره‌وری روبه‌رو است که باعث شده بهبود استانداردهای زندگی با کندی پیش برود. هوش مصنوعی از این قابلیت برخوردار است که در بهبود شاخص‌های بهره‌وری و استانداردهای زندگی نقشی تعیین‌کننده ایفا کند.

بری چوداکف، بنیان‌گذار و مدیر مؤسسه Sertain Research:

تا سال ۲۰۳۰ هوش مصنوعی یا به تعبیر جوی ایتو، مدیر Media Lab دانشگاه MIT، هوش بسط‌یافته تقریبا تمامی حوزه‌های رفتاری و تعاملی انسان را دستخوش ارزیابی مجدد می‌کند. هوش مصنوعی و فناوری‌های پیشرفته چارچوب‌های واکنشی و قاب‌های زمانی ما را تغییر می‌دهند که این به‌نوبه‌ی خود می‌تواند احساس ما از مفهوم زمان را متحول کند.

بتیا فریدمن، استاد رشته تعامل انسان و رایانه در دانشکده فناوری اطلاعات دانشگاه واشینگتن

جنگ‌ها و رویارویی‌های نظامی تمام‌خودکار که در آن‌ها سلاح‌های خودکار بدون نیاز به هیچ انسانی قادر به کشتار طرف مقابل هستند، می‌توانند به کاهش مسئولیت‌پذیری ناشی از سلب حیات نفرات درگیر دامن بزنند و حتی این مشکل را به وجود بیاورند که از مردن یا زنده‌ماندن احتمالی نفرات بی‌اطلاع باشیم. در چنین اوضاعی بدیهی است که ما باید تکلیفمان را با خود و اجتماعمان مشخص کنیم و ببینیم چگونه می‌خواهیم انسانیت را معنا کنیم.

گرگ شانون، محقق ارشد دانشگاه کارنگی ملون

هوش مصنوعی قطعا می‌تواند طول عمر انسان‌ها را افزایش دهد. از اپلیکیشن‌های حوزه سلامت که ما را به خودمراقبتی ترغیب می‌کنند و به ما در مورد رخدادهایی همچون سکته‌های قلبی و مغزی احتمالی هشدار می‌دهند گرفته تا ارائه‌ی خدمات درمانی خودکار به‌صورت از راه دور یا ارائه‌ی خدمات ویژه به سالمندان، همه و همه به کمک هوش مصنوعی و فناوری‌های جدید میسر می‌شوند. در مورد میزان رضایت یا احساس خوشحالی در آینده نمی‌توان با قطعیت نظر داد و عده زیادی ممکن است در کار و اشتغال، بازی را به هوش مصنوعی ببازند؛ بااین‌حال، عده‌ی زیادی از شر کارها و وظایف تکراری، کسالت‌بار و خسته‌کننده رها می‌شوند و اگر قرار باشد احساس رضایت را به‌عنوان هدف و کارکرد محوری هوش مصنوعی در نظر بگیریم، شکی در این نیست که این فناوری می‌تواند با رها کردن دست‌وپای نیروی کار از قید‌وبند تکرار، موجی از رضایت و احساس خوشحالی را در میان آن‌ها به وجود آورد.

مارک سرمن، مدیر اجرایی بنیاد موزیلا (Mozilla Foundation)

هوش مصنوعی به تمرکز هرچه بیشتر قدرت و ثروت در دستان بازیگران معدودی در کشورهایی همچون ایالات متحده و چین دامن خواهد زد و این برای اکثر مردم دنیا گران تمام می‌شود.

باراتونده ترستون، آینده‌نگر و مدیر سابق بخش دیجیتال وب‌گاه The Onion و هم‌بنیانگذار استارتاپ Cultivated Wit

ما دیگر نیازی نخواهیم داشت که درگیر انتخاب صبحانه، نوع تمرین روزانه یا مسیرمان از خانه به محل کار شویم و الگوریتم‌ها می‌توانند با بیشترین بهره‌وری ممکن این کارها را برایمان انجام دهند و البته برای توسعه‌دهندگان خود هم سود سرشاری را در پی داشته باشند. احتمالا تا سال ۲۰۳۰ ما می‌توانیم فعالیت‌های بیشتری را در برنامه‌های روزانه‌مان می‌گنجانیم، اما گمان نمی‌کنم چنین چیزی باعث شود کیفیت زندگی‌مان بهتر شود.

تد هال، پژوهشگر و نویسنده کتاب Politics for a Connected American Public:

هوش مصنوعی در حال ایجاد جهانی است که در آن واقعیت طوری دستکاری می‌شود که ما حتی از تشخیص آن عاجزیم. فایل‌های ویدئویی و صوتی جعلی تمامی فضای رسانه‌ای را آلوده می‌کنند و دنیایی را پدید خواهند آورد که در آن تشخیص راست و دروغ به‌سادگی امکان‌پذیر نیست.

رابرت اپستین، روانشناس ارشد در مؤسسه‌ی تحقیقات رفتاری و فناوری آمریکا

همان‌طور که دانشمندان و کارآفرینان برجسته‌ای همچون استیون هاوکینگ و ایلان ماسک بارها هشدار داده‌اند، این احتمال وجود دارد که هوش مصنوعی بتواند به حیات انسان در کره خاکی پایان دهد. به نظر من هم نمی‌توان مانع از وقوع چنین آینده‌ای شد.

دیوید ای. بنکز، تحلیلگر شورای پژوهشی علوم اجتماعی:

هوش مصنوعی برای یک دسته از کسب‌وکارهای حرفه‌ای اما خرد می‌تواند بسیار مفید واقع شود؛ اما در عین حال نمی‌توان از استفاده از آن برای پایش و کنترل افراد جلوگیری کرد.

استراوس نریپاکیس، دانشیار رشته علوم کامپیوتر در دانشگاه Aalto فنلاند:

[نیاز به هیچ‌گونه زیاده‌گویی نیست] سال ۱۹۸۴، جورج اورول، پلیس اندیشه [گفتنی است پلیس اندیشه نام قسمتی از تشکیلات پلیس اقیانوسیه در کتاب ۱۹۸۴ نوشته جورج اورول است. کار پلیس افکار، شناسایی و مجازات مجرمان فکری با استفاده از روان‌شناسی و نظارت با دستگاهی به‌نام صفحه سخنگو است].

دیوید بریک، مدرس ارشد رشته ارتباطات دانشگاه Bedfordshire:

تصور کنید که هنگام مسافرت، مامور بازرسی فرودگاه از شما بخواهد مدارک شناسایی‌تان را دوباره نشان بدهید؛ چرا که مشخصات شما با مشخصات یک مهاجر غیرقانونی که فاقد مدارک هویتی است، یکی از آب در آمده است. در چنین شرایطی چه کار باید بکنید و چگونه اعتراض کنید؛ آن هم وقتی که ممکن است اعتراض شما توسط یک الگوریتم هوش مصنوعی به‌عنوان یک رفتار مشکوک در نظر گرفته شود و دردسرهای شما را دوچندان کند.

بتسی ویلیامز، پژوهشگر مرکز مطالعات داده و جامعه دیجیتال در دانشگاه آریزونا:

هوش مصنوعی دست‌کم بخشی از مصرف‌کنندگان را به زحمت خواهد انداخت. برای نمونه، مصرف‌کنندگان ثروتمند می‌توانند از خودروهای بدون سرنشین استفاده کنند؛ حال آنکه دیگر مصرف‌کنندگان برای استفاده از هوش مصنوعی ناچار به بازسازی و ارتقای اتومبیل خود با هزینه‌های گزاف هستند.

آلان باندی، استاد دانشگاه ادینبورگ

هوش مصنوعی بیش از همه، افراد فاقد مهارت را در معرض آسیب از دست دادن موقعیت شغلی قرار می‌دهد و این ممکن است باعث ایجاد هرج‌ومرج و آشوب در جامعه شود؛ درست همانند اختلالاتی که با برگزیت یا روی کار آمدن ترامپ گریبانگیر جامعه جهانی شد.

وینتون سرف ملقب به پدر اینترنت

من همانند داگلاس انگلبارت به هوش مصنوعی و یادگیری ماشین به چشم مکمل توانایی های شناختی انسان نگاه می‌کنم. بدون شک نمی‌توان از سوء‌استفاده‌ها، اشکالات و آسیب‌های احتمالی چشم‌پوشی کرد؛ بنابراین باید برای پیاده‌سازی و استفاده از این فناوری‌ها کاملا فکرشده عمل کرد. با تمام این تفاسیر، در مجموع من معتقدم که این فناوری‌ها سازنده و مثبت هستند.

کریگ ماتیاس، مدیر شرکت مشاور فارپوینت گروپ

اگر نگوییم همه ولی اکثر فناوری‌های بزرگ‌مقیاسی که امروزه شریان‌های حیاتی جوامع را در دست دارند (از جمله اینترنت، شبکه‌هاب برق، جاده‌ها و بزرگراه‌ها) نمی‌توانند بدون حضور هوش مصنوعی به درستی کار کنند؛ چرا که با گذشت زمان، پیچیدگی مسائل و تقاضا برای حل آن‌ها به‌طور فزاینده‌ای افزایش پیدا می‌کند.

مایک اسوالد، معاون تجربه‌ی نوآوری شرکت هنسان (Hanson Inc)

من به دنیایی فکر می‌کنم که در آن دستگاه‌های مختلف به‌طور دائم محیط پیرامون انسان‌ها را پایش می‌کنند تا سلامت و ایمنی او را تضمین کنند. تصور کنید دستگاه‌های متعدد نظارت بر پارامترهای محیطی با تجزیه‌وتحلیل صداها، کیفیت هوا، حوادث طبیعی و غیره شبکه‌ای از داده‌ها و ورودی‌های هوش مصنوعی را تشکیل می‌دهند که می‌توان از آن برای ارسال اعلان‌ و هشدار برای آگاهی از مخاطرات زیست‌محیطی و سلامت جسمی یا تنبیه و مجازات متخلفین استفاده کرد.

دینا کلیسانین، روانشناس، آینده‌نگر و طراح بازی

مردم روزبه‌روز اهمیت تعامل با یکدیگر و طبیعت را بیشتر درک می‌کنند و با برنامه‌ریزی هوش مصنوعی سعی می‌کنند از آن پشتیبانی کنند که این به نوبه خود پدیده‌ی نوظهوری به‌نام جنبش آهسته‌گرایی (Slow Movement) را ترویج خواهد کرد. برای مثال، خرید مایحتاج روزانه یا دیگر کارهای تکراری کسالت‌بار می‌تواند توسط اپلیکیشن‌های هوش مصنوعی انجام شود و به این ترتیب وقت بیشتری برای تهیه و پخت غذا در اختیار انسان قرار می‌گیرد. با رهایی از قیدوبند کارهای تکراری، مسائل زیست‌محیطی نیز در صدر توجه عموم قرار می‌گیرند که به نوبه خود باعث گسترش ابعاد جنبش آهسته‌گرایی به مصرف کالا یا پوشاک خواهد شد. توانایی بازیابی و استفاده مجدد از مصنوعاتی که با استفاده از پرینترهای سه‌بعدی خانگی ساخته می‌شوند، نیز منجر به رشد نوعی جدید از هنر و مهارت می‌شود که توسط هوش مصنوعی پشتیبانی شده است.

مارک کراولی، مؤسسه‌ی پیچیدگی و نوآوری در دانشگاه واترلو (Institute for Complexity and Innovation):

مردم هنگام رانندگی در فاصله‌ی خانه تا محل کار، به‌جای آنکه حواسشان به جاده باشد، می‌توانند روی نمایشگر شیشه‌ی جلوی ماشین کتاب بخوانند و فرمان هدایت اتومبیل را به دست سیستم خودران آن بسپارند، یا اینکه دست‌کم برای زمانی کوتاه، خودرو را روی حالت رانندگی خودکار بگذارند و هنگام مطالعه‌ی متن نمایش‌داده‌شده روی نمایشگر شیشه‌ی جلو، با فرامین صوتی از آن یادداشت‌برداری کنند. در این حین، یک سامانه‌ی مدیریت ترافیک پیچیده نیز که با شبکه‌ای از خودروها در ارتباط است، می‌تواند به کمک راننده بیاید و کاملا مودبانه نمایشگر را خاموش کند و به راننده اطلاع بدهد که تا مثلا ۱۰ ثانیه‌ی دیگر خودرو از حالت خودکار خارج می‌شود. دستیار هوش مصنوعی همانند جارویس در فیلم انتقام‌جویان بسیار طبیعی و بدون نقص حرف می‌زند و حتی گفت‌وگو با او برای راننده دلپذیر و جذاب خواهد بود.

تئودور گوردن، آینده‌نگر، مشاور امور مدیریت و هم‌بنیان‌گذار پروژه‌ی ملینیوم (Millennium):

دلگرم‌کننده‌ترین کاربردهای هوش مصنوعی، اعلام هشدار اولیه پیش از وقوع حملات تروریستی، بیماری‌های مسری و مخاطرات زیست‌محیطی و درنهایت، بهبود تصمیم‌گیری است.

یووت ون، مدیر آزمایشگاه تعامل اجتماعی مؤسسه‌ی فناوری نیوجرسی

مزارع هوشمند و سامانه‌های توزیعی متصل، زمین‌های کشاورزی حومه‌ی شهرها را برخواهند چید و امکان کشت و تولید محصولات کشاورزی و غذایی را در نقاطی دور از شهرها که حتی خاک مناسبی برای کشت‌وزرع ندارد، فراهم می‌کنند.

مایکروسافت ساعاتی پیش اعلام کرد که سرویس جست‌و‌جوی بینگ در کشور چین مسدود شده است. ردموندی‌ها در این خصوص چنین اظهارنظر کرده‌اند:

«ما تایید می‌کنیم که بینگ در حال حاضر در دسترس نیست و قدم‌های بعدی را در آینده مشخص خواهیم کرد.»

این برای دومین بار پس از نوامبر ۲۰۱۷ است که یکی از سرویس‌های ردموندی‌ها در کشور چین مسدود می‌شود.اسکایپ به عنوان یکی از محبوب‌ترین سرویس‌های مایکروسافت در کشور چین از دو فروشگاه اپ‌استور و پلی‌استور حذف شد.

براساس اطلاعات ارائه‌شده، در صورت تلاش برای مراجعه به نسخه‌ی چینی وب سایت بینگ، کاربران با پیغامی مبنی بر اینکه سرور در دسترس نیست، روبرو می‌شوند.

به گزارش فایننشال تایمز، روز چهارشنبه یک منبع آگاه به نقل از China Unicron به‌عنوان اصلی‌ترین شرکت ارتباطات دولتی در چین اعلام کرده که دستور فیلتر کردن بینگ توسط مقامات دولتی صادر شده است. فیلتر شدن بینگ از این‌رو اهمیت دارد که این سرویس جست‌وجو تنها سرویس جست‌وجوی غیرچینی بود که در کشور چین در اختیار کاربران قرار داشت. البته دلیل اصلی در دسترس بودن بینگ در کشور چین، سانسور شدن نتایج جستجو براساس سیاست‌های دولت چین بود.

مایکروسافت همچنین قراردادهای همکاری را نیز با شرکت 21Vianet به‌عنوان یک دیتاسنتر بزرگ چینی دارد که از طریق آن سرویس‌هایی نظیر آژور و آفیس ۳۶۵ را در اختیار مشتریان چینی قرار می‌دهد.

سرویس جست‌وجوی گوگل از سال ۲۰۱۰ میلادی در کشور چین مسدود شده است. ساندار پیجای، مدیرعامل گوگل اعلام کرده که برنامه‌ای برای سرویس‌دهی دوباره در کشور چین ندارد.

یک شرکت آمریکایی قصد دارد بزرگترین طرح ارسال غذا برای دانشجویان را با کمک ربات‌های خودران آغاز کند.

یک شرکت توانسته است با استفاده از فناوری NFC کاربران را از شر وارد کردن رمز و طی مراحل اعصاب خردکن برای اتصال به شبکه وای-فای در اماکن عمومی و هتل‌ها خلاص کند.

گوگل، نخستین پروژه انرژی پاک خود در آسیا را از تایوان آغاز کرد.

محققان اروپایی تصویری از مرگ یک سحابی به ثبت رسانده‌اند که نیم نگاهی به مرگ خورشید در پنج میلیارد سال آینده دارد.

بسیاری از شرکت‌های فناوری، محصولات جالب و کارآمدی ارائه داده‌اند که هنوز امکان خرید آنها فراهم نشده است.